제 안에서 찾는 kammaṭṭhāna와 indriya bhāvanā
කර්මස්ථානය තමා තුලින් සොයාගැනීම හා ඉන්ද්රිය භාවනාව සහ පැවැත්මේ විද්යාව
ෙ පහ කළ යුතු කොට පහ කරලා. අන්න ඇලීමයි, ගැටීමයි, මුලාවයි කියන එකේ ඉතුරු ටික තියෙනවා භාවනාවෙන් පහ කරන්න.
…버려야 할 것으로 버리고 나서도, 들러붙음과 거슬림과 헷갈림이라는 것 가운데 남은 부분은 bhāvanā로 버려야 합니다.
අභිජ්ජා, ව්යාපාද, මිච්ඡා දිට්ඨි කියන මේ ටිකෙන්.
abhijjhā, vyāpāda, micchā diṭṭhi라는 이것들 가운데서요.
පළමු කොටසෙන් ගෙවිලා ගියාට පස්සේ ඉතුරු වෙනවා අභිජ්ජා ව්යාපාද කියන මේ දෙකේ ඉතුරු. ඇලීමයි ගැටීමයි දෙකේ ඉතුරු. මෙන්න මේ ඇලීමයි ගැටීමයි නිසා හිත කම්පා කර තියෙන්නේ. අර ප්රභාස්සරත්වයට ගන්න දෙන්නේ නෑ.
첫 부분으로 없어진 뒤에 남는 것은 abhijjhā와 vyāpāda 둘의 나머지, 곧 들러붙음과 거슬림의 나머지입니다. 바로 이 들러붙음과 거슬림 때문에 마음이 흔들리고 있습니다. 마음이 저 pabhassara, 맑게 빛나는 상태로 가도록 두지 않습니다.
අන්න දැන් අපි දැනගන්න ඕනේ මගේ හිත ඇලෙන්නේ මොනවටද?
그러니 이제 우리는 내 마음이 무엇에 들러붙는지 알아야 합니다.
දැන් කර්මස්ථානය හොයාගන්නේ තමන් අන්න ඔය විදිහට
kammaṭṭhāna는 바로 그렇게 스스로 찾아내는 것입니다.
මා ඇලුම් කරන්නේ මොන මොන ජාතිය රාගයන්ටද එක එක්කෙනා විවිධාකාරයි.
내가 어떤 갈래의 rāga에 들러붙는지는 사람마다 다릅니다.
මට තරහ එන්නේ මොන මොන ජාතිය ඇහෙනකොට කියනකොටද? ඒක එක ඒක එක්කෙනානාටත් විවිධාකාරයි.
내가 어떤 말을 듣거나 할 때 화가 나는지도 사람마다 다릅니다.
මට මොනවා කිව්වත් කමක් නෑහැ. මට කොච්චර බැක් කනේ අම්මා මතක් කරන එක මයි පෙන්නන්න බැ. මේ පෙළක අයගේ
'나한테 무슨 말을 해도 괜찮다. 얼마든지 욕해도 되지만 어머니를 들먹이는 것만은 못 참는다' — 이런 부류의 사람들이 있습니다.
තව කෙනෙක් අම්මා ඔබට ඕන නම් අරන් ඵලයන් කියනවා ඇහෙන අහිවී ඉන්නවා. එයාට මතක් කරලා තියා ඊට එහා එකක් කිව්වත් ගානක් නැහැ. තව කෙනෙකුද
또 어떤 사람은 어머니를 들먹이는 말을 들어도 아무렇지 않게 있습니다. 그에게는 어머니를 들먹이는 것은 물론 그보다 더한 말을 해도 상관없습니다. 또 다른 사람도 있지요.
දැන් අම්මා මතක් කරන එක පෙන්නන්න බැරි කෙනා ඒකේ තමන්ට ඒ අම්මා මතක් කිරීම නිසා යම්කිසි මනස දූස වෙනවා නම් ඒ හරයක් නැති අදහස දෘෂ්ටිය තමන්ගෙන් අහ කරගන්න එයා දැනගන්න ඕනේ. එයා සුද්ධ කරගන්න බැ නිවන් දකින්න නම් ඒ අම්මා මතක් කරන ඇති වෙන්නේ තරහ නැති කරගන්න.
어머니를 들먹이는 것을 견디지 못하는 사람은, 어머니를 들먹이는 말 때문에 마음이 더럽혀진다면, 그 알맹이 없는 생각과 diṭṭhi를 자기에게서 떼어 내야 한다는 것을 알아야 합니다. 그것을 깨끗이 하지 못하면 nibbāna를 볼 수 없습니다. nibbāna를 보려면 어머니를 들먹일 때 일어나는 화를 없애야 합니다.
එයාට වෙන එකක් නැති කරගන්න එයාට බැහැ නිවන් දකින්නේ.
그가 다른 것은 없애더라도 이것을 없애지 못하면 nibbāna를 보지 못합니다.
අනික් ඔක්කොම නැති කරගන්න හැදුවත් අම්මා මතක් කරනකොට ඉන්න බැ තරහ යනවානේ. එයා ද්වේශක්ඛය කළේ නැහැනේ. කොහොමදය කරන්නේ?
다른 것을 다 없애려 해도 어머니를 들먹이면 못 참고 화가 나 버리지요. 그는 dosa를 다하게 하지 못한 것입니다. 그러면 어떻게 해야 할까요?
එතකොට එයා දැකගන්න ඕනේ ලෝකය හදන්න මට බෑ. ඒ ලෝකය හැටි. තරහාව ආාවේ ලෝකයක් නෙමෙයි මට. එහෙනම් අවැඩ සිද්ධ වෙන්නේ ලෝකයක් නෙමෙයි මට.
그때 그는 이렇게 보아야 합니다. 세상을 내가 고칠 수는 없다. 세상은 원래 그렇다. 화가 난 것은 세상이 아니라 나다. 그러니 해를 입는 것도 세상이 아니라 나다.
අම්මා මතක් කරලා එහනම් ඉනවලා අවුයි. මම දැරේ. දන් මගේ සුද්ධ භාවය මා තුළ මිසා කූ තුළ නෙමෙයි.
어머니를 들먹였다면 그건 그 사람 사정이고, 나는 견딘다. 이제 나의 깨끗함은 내 안에 있는 것이지 저 녀석 안에 있는 것이 아니다.
ඌ එක වතාවට දහ වතාවක් අම්මා මතක් වෙලා බැන්නවා වගේ මය මොකද ආ මම සුද්ධ වුනාන මය කහට ඉවරයි.
그 녀석이 한 번에 열 번씩 어머니를 들먹이며 욕한들 내게 무슨 상관인가. 아, 나는 깨끗해졌으니 내 얼룩은 다 끝났다.
අර වචනේ ලෝකයෙන් නවත්තන්න මට බෑ. ඒ වචනය නිසා මුලා කම්පනයක් මම ඇති කරෙන තියෙනවා. ඒක මම ලොකු අඩුපාඩුවක් හැටියට හිතා ඉන්නවා.
저 말을 세상에서 멈추게 할 수는 없다. 그 말 때문에 내가 헷갈려 흔들림을 일으키고 있다. 나는 그것을 내 큰 모자람으로 여긴다.
එහෙනම් මම විදර්ශනා කරන්න ඕනේ ඔන්න ඕකයි. විදර්ශනා කරනවා කියනකොට කෑලි කෑලිලා පුංචි පුංචි කරා බැලිවට හරියන්නෙත් නැහ.
그렇다면 내가 vipassanā 해야 할 것은 바로 이것입니다. vipassanā 한다는 것은 조각조각 작게 나누어 들여다보는 것으로는 되지 않습니다.
ඒ නිසා මට රාගය එන්නේ ඇයි? ඒ නිසා මට ද්වේශය එන්නේ ඇයි. ඒ නිසා මම මුලාවට පත් වෙන්නේ ඇයි. ඒකේ යථාර්ථය මට වැටහිලා නැති නිසා.
그래서 내게 왜 rāga가 오는가, 왜 dosa가 오는가, 왜 헷갈림에 빠지는가 — 그것은 그것의 참모습이 내게 와닿지 않았기 때문입니다.
අන්න ඒක දැනගෙන ඔහු ඒකේ යථාර්ථය දැනගන්න උත්සාහ කරන්න ඕනේ. එයාගේ භාවනාවේ ඒක තමන්
그것을 알고서 그는 그것의 참모습을 알려고 애써야 합니다. 그의 bhāvanā에서 그것을 스스로…
ප්රගන්න
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
තමා තුළින් තමා ප්රණ කරෙන්නේ තමාට එන අඩුපාඩුව තමාට ඇලීම එන්නේ, ගැටීම එන්නේ, මුලා වෙන්නේ මොන ජාතියේ හිතුවිලි, මොන ජාතියේ ක්රියා, මොන ජාතියේ කතා තුළින්ද බාහිර ලෝකේ මොන මොනවා එනකොට මට ඇලීමක් ගැටීමක් මුලාවක් මා තුළ ජනිත වෙනවද?
자기 안에서 자기를 살핀다는 것은, 자기에게 오는 모자람, 곧 자기에게 들러붙음이 오고 거슬림이 오고 헷갈림이 생기는 것이 어떤 생각, 어떤 행동, 어떤 말을 통해서인지, 바깥 세상에서 무엇무엇이 올 때 내 안에 들러붙음, 거슬림, 헷갈림이 생기는지를 보는 것입니다.
මා ළඟ අදහත් වශයෙන් මා තුළ නැගෙන සිතිවිලි ක්රියාව වදන් තුළින්. මටබඳ රාග, ද්වේශ, මෝහ ජනිත වෙනවද?
내 쪽에서는, 내 안에 떠오르는 생각과 행동과 말을 통해 내게 rāga, dosa, moha가 생기는가?
එතකොට ඒ ටිකයි තමන් වෙන් කරගන්න ඕනේ හොයාගන්න ඕනේ. ඒ ටික හොයාගත්තට පස්සේ තමන්ට මාර්ගය හදාගන්න පුළුවන්.
그러면 바로 그것을 스스로 가려내고 찾아내야 합니다. 그것을 찾아낸 뒤에야 자기 길을 닦을 수 있습니다.
ඉතින් මේක කොහොමද අනිත් කෙනෙක් කරන්නේ?
그러니 이것을 다른 사람이 어떻게 해 주겠습니까?
ලක්ෂයක් අරගත්තා නම් රාගය ඇති කරන ක්රම ලක්ෂයක් දක්ෂ දෙන එකින එකාට එකම රාගය ඇති කරන්නේ.
십만 명을 데려온다면, rāga를 일으키는 방식도 십만 가지라 저마다 다르게 rāga를 일으킵니다.
ද්වේශය ඇති කරන ක්රමත් එක ආකාරයි. මුලාට පත් කරන ක්රමත් එක ආකාරයි.
dosa를 일으키는 방식도 마찬가지이고, 헷갈림에 빠지게 하는 방식도 마찬가지입니다.
ඉතින් තම තමන්ට රාගය, ද්වේශය, මෝහය හටගන්නේ කුමක් කුමන හිතවිල්ලක්, කුමන ක්රියාවක්, කුමන කතාවක් ඇතුරෙන්න බාහිර ලෝකයේ මා කරා මොන මොනවා ඇතුල් වෙනකොට මට රාගය, ද්වේශය, මෝහය හටගන්නවා.
그러니 저마다 어떤 생각, 어떤 행동, 어떤 말을 통해 rāga, dosa, moha가 생기는지, 바깥 세상에서 무엇무엇이 내게 들어올 때 rāga, dosa, moha가 생기는지,
මා තුළ කෙබඳු සිතුවිලි, කෙබඳු ක්රියාපදු කතා ජනිත වෙනකොට මා වෙත රාගය, ද්වේශය, මෝහය නැගෙනවල මෙන්න මේ ටික තම තමන් විමර්ශනය කරගන්න ඕනේ.
내 안에 어떤 생각, 어떤 행동과 말이 생길 때 내게 rāga, dosa, moha가 떠오르는지 — 바로 이것을 저마다 살펴야 합니다.
විශේෂ දර්ශනය ඔන්න ඕකයි. විදර්ශනය ඕකයි. ඔය ඇති විවිධත්වයක් ඇති වෙනවා ඒකීයත්යා සමතත්වයක් නෑ.
특별히 보는 것이 바로 이것입니다. vipassanā가 바로 이것입니다. 여기에는 갖가지 다름이 생기지, 하나로 똑같은 것이 없습니다.
අන්න විවිධයට ඇති කරන්නේ මෙන්න මෙබඳුන්නාවූ දේ තුළින් කියා දර්ශනය කරපු දාලා ඔහුට විදර්ශනාව ලැබුණා.
그 갖가지를 일으키는 것이 바로 이런 것들을 통해서라고 꿰뚫어 보았을 때 그에게 vipassanā가 생겼습니다.
අන්න ඔහුට නිමෙන්න කැනසෙන්න ඇහැ පහළ වුණා.
그때 그에게 꺼지고 가라앉을 눈이 열렸습니다.
ඇහැ තිබිච්ච නැති නිසා තමාට කුමක් ඇසුරු කරන රාගය ඇති වෙනවද? කුමක් නිසා ද්වේශය ඇති වෙනවද? කුමක් නිසා මෝහය ඇති වෙනද කියලා. දකින ශක්තිය නැති වෙලා හිටියා.
눈이 없었기에, 자기가 무엇을 가까이할 때 rāga가 생기는지, 무엇 때문에 dosa가 생기는지, 무엇 때문에 moha가 생기는지 볼 힘이 없었습니다.
ඇහැ පහළ වුනාට පස්සේ තම තමන් දකිනවා මට මෙඳු දේ ඇසුරු කරනකොටයි රාගය ඉන්නේ. මෙබඳු දේ ඇසුරු කරනකොටයි මට ද්වේශයෙන් නැගින්නේ. මෙඳු දේ ඇසුරු කරනකොටයි මට මෝහය නැගින්නේ. මෙන්න මේක තම තමන් දැනගන්න ඕනේ.
눈이 열린 뒤에는 저마다 봅니다. 나는 이런 것을 가까이할 때 rāga가 일어난다. 이런 것을 가까이할 때 dosa가 일어난다. 이런 것을 가까이할 때 moha가 일어난다. 바로 이것을 저마다 알아야 합니다.
ඒකයි මේ ධර්මය තම තමන් විසින් දැකිය යුතුයි කියන්නේ. අනික් අයට දැකලා අනික් අයට පෙන්නලා ඉවර කරන්න පුළුවන් එකක් නෙමෙයි. තමාගේ අඩුපාඩුව තමා දැකිය යුතුයි.
그래서 이 dharma는 저마다 스스로 보아야 한다고 하는 것입니다. 남이 보고 남에게 보여 주어 끝낼 수 있는 것이 아닙니다. 자기 모자람은 자기가 보아야 합니다.
රාග ගිනි, ද්වේශ ගිනි, මෝහ ගිනි තමාට හටගන්න ක්රමය තමන් දැකිය යුතුයි. එතකොට තමයි තමන්ට ගිනි පේන්නේ.
rāga의 불, dosa의 불, moha의 불이 자기에게 일어나는 방식을 스스로 보아야 합니다. 그때 비로소 자기에게 불이 보입니다.
ඒ ගින්න සිරක් හැටියට අරගෙන පුරුදු වෙලා තියෙන්නේ.
그 불을 알맹이로 여기며 길들어 있습니다.
අර ඡන්දරාග කියන තත්ත්වයෙන් මේ ලෝකේ පැවැත්මක් තුළ තියෙන මොනවා හෝදයක් ඇත්නම් ඒවා ප්රියයි, මනාපයි, යහපතයි හරවත් කියන මේ දෘෂ්ටියෙන් අරන් ඉන්න තාක්කල් අපිට ඇත්ත පේන්නේ නැ.
저 chanda-rāga라는 상태로, 이 세상 존재 안에 무엇이든 좋은 것이 있으면 그것을 사랑스럽고 마음에 들고 좋고 알차다고 보는 이 diṭṭhi를 쥐고 있는 한 우리에게 참이 보이지 않습니다.
අපේ ආත්මලාභයට ප්රශ්න විස දෙන්නේ. ඒකට කියනවා මිත්යා දෘෂ්ටියෙන් ප්රශ්න විසදෙනවා. තමන්ට ඕන හැටියට
우리 자신에게 이롭게 문제를 풉니다. 그것을 micchā diṭṭhi로 문제를 푼다고 합니다. 자기가 원하는 대로요.
තමන්ගේ දෘෂ්ටිය පිරිසිදු නෑහැ. එතකොට මොකද ඡන්දරාගය නිසා දෘෂ්ට විකෘති කරනවා.
자기 diṭṭhi가 깨끗하지 않습니다. 왜냐하면 chanda-rāga 때문에 diṭṭhi를 비틀기 때문입니다.
තමන්ගේ පැත්තට සාක්ෂි දී කරන්නේ බලල්ලු සාක්ෂි කියන්නේ නැහැ.
자기 편을 들어 주는 '고양이 증언'을 할 뿐, 그것은 증언이라 할 수 없습니다.
වටපිටාව ඉන්න නෑ අය තමන්ගේ දෘෂ්ටියන්ට ගැලපෙන එකක් කිව්ව එයා තමන්ගේ පාක්ෂිකයෙක් කරගන්නවා. එයා හරි කියන්නේ නිගමනයක් කරනවා.
주변 사람이 자기 diṭṭhi에 맞는 말을 하면 그를 자기 편으로 삼고, 그 사람이 옳다고 결론을 내립니다.
තමාට ගැලපෙන එක කවුරු හරි කියනවා නම් එයා හරි බණා කියනවා කියනවා. දැන් මෙහෙමයි ලෝකයා ගන්න පුරුදු වෙලා තියෙන්නේ.
자기에게 맞는 말을 누가 하면 그 사람이 바른 baṇa를 한다고 합니다. 세상 사람들은 이렇게 받아들이는 데 길들어 있습니다.
අපි දැනගන්නවා ධර්මය ගුරුවරයා කරගෙන ධර්මය තුළින් විමර්ශනය කරන්න. ඡන්දරාගිය තීරණයට තැන දෙන්නේ නැ. අපේ දෘෂ්ටි වලට තැන දෙන්නේ නැ.
우리는 dharma를 스승으로 삼아 dharma를 통해 살피는 것을 압니다. chanda-rāga에 따른 판단에 자리를 내주지 않습니다. 우리 diṭṭhi에 자리를 내주지 않습니다.
ධර්මය තුළින් විදර්ශනා කරනවා කියලා කියන්නේ ධර්මය ධර්මය හැටියට දැකලා. ධර්මානුකූලවත් පිළිතුර ගන්න ඕනේ.
dharma를 통해 vipassanā 한다는 것은 dharma를 dharma 그대로 보고 dharma에 맞는 답을 얻어야 한다는 것입니다.
සමහර අයට මගේ මගේ දැන් තියෙන අදහසක ධර්මානුකූල පිළිතුර හාත් පසින් විරුද්ධව පේන්න පුළුවන්. හැබැයි ධර්මානුකූල පිළිතුර හරි. මගේ අද මගේ දෘෂ්ටියයි වැරදියි.
어떤 사람에게는 지금 가진 자기 생각과 dharma에 맞는 답이 정반대로 보일 수 있습니다. 그러나 dharma에 맞는 답이 옳고, 나의 diṭṭhi가 틀린 것입니다.
ඒක අපි විසින්ම දහම් ඇස පහළ කරලා දකින්න ඕනේ.
그것을 우리 스스로 dharma의 눈을 열어 보아야 합니다.
මෙන්න මේ ක්රිමයට තමා තමා ගැන දැනගත්තට පස්සේ තමන්ට නිවන් දකින්න පුළුවන්. අනුන් නිවන් දක්වන්න කාටවත් බෑ.
이런 방식으로 자기가 자기를 알게 된 뒤에 자기는 nibbāna를 볼 수 있습니다. 남에게 nibbāna를 보게 해 줄 수 있는 사람은 아무도 없습니다.
තුන්ේහි ගිච්චං ආතප්පං අක්කාතාෝ තථාගතා කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්නවා උඹලාගේ තර්පනය උඹලාගේ මාර්ගය උඹලා වදාගන්න ඕනේ.
'tumhehi kiccaṃ ātappaṃ, akkhātāro tathāgatā'라고 붓다께서 보이십니다. 너희가 건너는 것, 너희의 길은 너희가 닦아야 한다.
තථාගතයන් වහන්සේ එතෙර කරන්නේ නෑ. කාටවත් බෑ එහෙම කරන්න ඔබලා ඔබලා කැවැරිය කරගන්න
tathāgata께서 건네 주시지 않습니다. 아무도 그렇게 할 수 없습니다. 여러분은 여러분 스스로 건너야 합니다.
ඔන්න ධර්ම මාර්ගය ඔන්න දහම් ගුරුවරය මනා සිහි නුවණින් ඉඳලා තමාට රාගය ද්වේශය මෝහය නැගින්න මොකෙන්ද කියලා තෝරගන්න
이것이 dharma의 길이고, 이것이 dharma 스승입니다. 바른 sati와 지혜로 머물며 자기에게 rāga, dosa, moha가 무엇으로 일어나는지 가려내십시오.
හැබැයි ඕක තෝරගන්නේ මූලික වශයෙන් අර අපි කිව්වා බණ අහලා දර්සනයට පහාතබුනාට පස්සේ.
그런데 그것을 가려내는 것은 기본적으로, 앞서 말했듯 baṇa를 듣고 dassana로 버린 뒤입니다.
එතෙන්ට පත් වෙච්ච නැති කෙනෙක් ඕක තෝරන්න ගියොත් එහෙම අර ලතරු උපාසෙලා ඉන්න ළමයා උපාධි විභාගයට ලියන්න උත්තර ප්රශ්න පත්ර ගත්තා වගේ වැඩක් වෙනවා.
거기에 이르지 못한 사람이 그것을 가려내려 들면, 유치원에 다니는 아이가 학위 시험 문제지를 받아 든 꼴이 됩니다.
බොහොම ලියන්නද?
얼마나 쓸 수 있겠습니까?
එහෙනම් ඒ වගේ දර්ශනයෙන් පහකිත පහ කරගන්න තුරු [උගුර කෑරීම] භාවනාවෙන් පහ කරන එක පහ කරන්න බැරි නිසා.
그러니 그처럼 dassana로 버릴 것을 버리기 전까지는 bhāvanā로 버릴 것을 버릴 수 없습니다.
හුඟේ දෙනෙක් කමාරුවෝ වැටලා ඉන්නවා. තමන්ට කරන්න ඕන එක දැකලා හිටන් ඒක කරගන්නේ නැතුව ඉස්සෙල්ලා ලොකු එක කරන්න යනවා.
많은 사람이 곤란에 빠져 있습니다. 자기가 해야 할 것을 보고도 그것은 하지 않고 먼저 큰 것을 하러 갑니다.
මේකම තමයි සසර ගතිය කියන්නේ. තමන්ගේ තරම්ම තමන්ට පේන්නේ නැති එකක් සසර ගමනේ හැටියෙනවා.
이것이 바로 saṃsāra의 성질입니다. 자기 크기를 자기가 보지 못하는 것이 saṃsāra 길의 모습입니다.
තමන් ගැන හිතන්නේ පොඩියට නෙමෙයි. කොතනින් හරි සුද්ධ කරලා ගන්න හදන්නේ තමන් උමුදුන් ගත්ත ගන්න තමන් උසත් වෙන්නට එන්න. අත්කසන පරවම්බන කියන්නේ ඒයි. තමන් උසත් කරලා අනික් එකනවා පහත් කරලා බලනවා.
자기를 작게 여기지 않습니다. 어떻게든 깨끗이 하려는 것도 자기를 높이려는 것입니다. attukkaṃsana-paravambhana라는 것이 그것입니다. 자기를 높이고 남을 낮추어 봅니다.
එතන පටන් ගෙන ඔහු ඇලෙනවා ගැටෙනවා මුලාවට පත් වෙනවා.
거기서부터 그는 들러붙고 거슬리고 헷갈림에 빠집니다.
එහෙනම් මෙතනින් අපි දකින්න ඕනේ හරිය තමයි. ඉස්සෙල්ලම රාගය, ද්වේශය, මෝහය කියන එක එක්කෙනාට හටගන්න අරමුණු වෙනයි.
그러니 여기서 우리가 보아야 할 바른 점은 이것입니다. 먼저, rāga, dosa, moha가 일어나는 대상이 사람마다 다릅니다.
රූප රාගය හටගන්න පුළුවන් මල් වත්තක් දැකලා මල් එහෙනම් මල් ගහක් දැකලා එක්කෙනෙකු. ඒකත් රූපරාගය
rūpa-rāga는 어떤 사람에게는 꽃밭이나 꽃나무를 보고 일어날 수 있습니다. 그것도 rūpa-rāga입니다.
තව පුද්ගලය කඩවසම් පුද්ගලයෙක් දැකලා ඉස්ත්රී පුරුෂ වශයෙන් දැකලා හරි රූප රාගය හටගන්න පුළුවන්. හරි ලස්සන ස්ත්රිය ලස්සන පුරුෂයා කියලා.
또 잘생긴 사람을 보고, 여자로 남자로 보고서도 rūpa-rāga가 일어날 수 있습니다. 참 예쁜 여자, 참 멋진 남자 하고요.
ඒ හටගත්ත රූප රාගය අර වනු වුණු විවිධාකාරව.
그렇게 일어난 rūpa-rāga는 여러 가지로 자라납니다.
ඒකෙනකට මල් ගහක් දැකලා හරි ලස්සන මල් ගහනේ අදහසක් ආවා.
어떤 사람은 꽃나무를 보고 '참 예쁜 꽃나무네' 하는 생각이 들었습니다.
ඊළඟ අදහස මොකක්ද මේකෙන් පැළයා මාත්ගිෙන් හිටවා ගන්න ඕනේ මගේ අන්න මගේ එකක් කරගන්න හැදුව.
그다음 생각은 무엇일까요? '여기서 모종을 얻어 나도 심어야지' — 자기 것으로 만들려 합니다.
කැල නැත්නම් අනේ මටත් මෙහෙම මල්ගහති වෙනම් කොච්චර හොඳ අන්න රූප රාගයේ
아니면 '아, 나도 이런 꽃나무가 있으면 얼마나 좋을까' — 이것이 rūpa-rāga입니다.
අර වැඩි වුණා තව වැඩි වුණා නම් යථාර්ථය අඳ වුණා. වටවිට බලලා හොරෙන් හරි මේ ගලවාගෙන යනවා. අන්න හොරකම් කරන මානසිකත්වයක් පුදාව.
그것이 더 커지고 또 커지면 참모습에 눈이 멉니다. 주위를 둘러보고 몰래라도 뽑아 갑니다. 훔치는 마음이 생긴 것입니다.
හොරකම් කරන්න ආවේ බැරිල හරි ආවොත් එහෙම ගෙදර ගහනාව පොල්ලක් කරෙන්න ගහලා හරි මේක අරයි යනවා.
훔치러 왔다가 집주인이 오기라도 하면 몽둥이로 때려서라도 이것을 가져갑니다.
මංක කොලින් හරි අරන් යන්නේ. දැන් එන්න එන්න මොකද වෙන්නේ?
어떻게든 가져가는 것입니다. 그러면 점점 어떻게 됩니까?
රාගය මුල් කරගෙන වැඩිවෙන තරමට ඒක තමා සතු කරගන්න බලාපොරොත්තු මතුවෙලා ඒකට විරුද්ධකාරකයන්ට ගැටෙන්න ගත්තා වූ ක්රියාකලාපය මනස අරගෙන ගහලා හරි මරලා හරි මගේ වැඩේ කරගන්න
rāga를 뿌리로 커질수록 그것을 제 것으로 하려는 바람이 솟아, 그것을 막는 이들과 부딪히는 행동으로 마음이 흘러가 때려서라도, 죽여서라도 내 일을 이루려 합니다.
අන්න ක්රමක්රමයෙන් ද්වේශයට නැගිච්ච හරි රාගය රාගය නිසා ද්වේශයෙන් නැගිච්ච ආකාරය ඉන් ඔය මල් ගහ ගැන විතරයි ඔය කිව්වේ.
보십시오, 차츰 dosa로 올라섰습니다. rāga 때문에 dosa가 일어나는 모습입니다. 이것은 꽃나무 이야기만 한 것입니다.
ඉතින් අහනවා.
그러면 물어봅니다.
ස්ථිරී පුරුසය කගනේ. අනේ මට මැදි කේ මලක්. මම එහෙම බලා ැක් ඔය ලැජ්ජ ටිකක් මට කියන්නත්. බැලුවහම මොන කඑහෙම බලද්දේ? මම දිහා බලන්න අහක බලාගන්නා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් එයාට ඉස්ත්රී පුරුෂයෙන් වශයෙන් තිබෙන සම්බන්ධය රාගයක් ආවේ නැ. හැබැයි රූප රාගය නෑහ කියන්න බැහැ. මල් ගහ පිළිබඳ රූප රාගය මත් වෙලා යා.
이제 그에게는 남녀 사이의 rāga는 생기지 않았습니다. 그렇다고 rūpa-rāga가 없다고는 할 수 없습니다. 꽃나무에 대한 rūpa-rāga에 취해 있습니다.
අන්න රූප රාගය පරිවර්තනය වෙනවා අරමුණ වලින් අරමුණු වලට.
보십시오, rūpa-rāga가 대상에서 대상으로 옮겨 갑니다.
ඉතින් මල් ගහේ තියෙන අනිච්ච දුක්ඛ අනත්තාවය සිහි කරලා ඕනේ එයා බේරෙන්න මල් ගහ ගැන රූප රාගය තිබුණ කෙනා.
그러니 꽃나무에 rūpa-rāga가 있던 사람은 꽃나무의 anicca, dukkha, anatta를 떠올려야 거기서 벗어납니다.
අර ඉස්ත්රියට පුරුසය පුරුසයට ඉස්ත්රියක් හෝ යම්කිසිඳු කෙනෙකුට අද මෙහෙම හැඟීමක් ආව නම් ඔහුගේ ඉස්ත්රිය ගැන පුරුසයා ගැන තියෙන අනිච්ච දුක්ඛ අනත්තාවයන් ගැන මෙනෙහි කරලා අසාරත්වය දැනගෙන ඒකෙන් අත්හැරෙන්න ඕනේ. එයා මල් ගහ ගැන මෙනෙහි කරලා එයාට හරියන්නේ නැහැ. එයාට මල් ගහ ගෞන කමක් නෑහ.
여자가 남자에게, 남자가 여자에게, 또는 누구에게든 그런 느낌이 왔다면, 그는 그 여자나 그 남자의 anicca, dukkha, anatta를 마음에 두고 곰곰이 살펴 알맹이 없음을 알고 거기서 놓여나야 합니다. 그가 꽃나무를 곰곰이 살펴서는 맞지 않습니다. 그에게 꽃나무는 아무 상관이 없습니다.
තවයක් කියනකොට හොඳ ඇඳුමක් පැළඳුමක් තියෙන්න පුළුවන්. අර මල්ල ඕනෙත් නැහැ ඉරුසය ඕනෙත් නැහැ අර හ ලස්සන ඇඳුමක් තියෙනවා නම් ඒක ලබාගන්න ඕනේ.
또 어떤 사람에게는 좋은 옷차림이 걸릴 수 있습니다. 꽃도 필요 없고 남자도 필요 없지만, 아주 예쁜 옷이 있으면 그것을 가져야 합니다.
එයාගේ රාගය එතනට හිටියා. ඇඳුම කෙරෙහි ඡන්ද රාගය
그의 rāga는 거기에 머물렀습니다. 옷에 대한 chanda-rāga입니다.
එහෙනම් ඇඳුමක තියෙන අසාරත්වය මෙනෙහි කරලා හිටන් හරයක් නැති බව මෙනෙහි කරලා එයා ඒකෙන් මිදිලා හිටන් එයා චන්ද රාගයෙන් මිදෙනවා මිසක් එයාට වෙන කරමේකින් බැ.
그렇다면 옷이 가진 알맹이 없음을 떠올리고, 알맹이가 없다는 것을 곰곰이 살펴 거기서 벗어나야만 chanda-rāga에서 벗어나지, 다른 길로는 안 됩니다.
මෙන්න මේ වගේ තම තමාගේ හිත යමක් යමක් නිසා ඡන්ද රාගයට පත්වෙලා හිටන් මොට කරනවා නම් ඇලීමට බැඳීමට හිරට මේ ලෝක පැවැත් වලට හිර කරවනවා නම් අන්න ඒක තම තමන් හිතලා බලන්න ඕනේ තම තමන් මොනවටද හැදිලා ඉන්නේ.
이처럼 저마다 마음이 무엇무엇 때문에 chanda-rāga에 빠져 무디어지고, 들러붙음과 묶임에, 이 세상 존재에 갇히게 한다면, 그것을 저마다 생각해 보아야 합니다 — 저마다 무엇에 길들어 있는지를.
මේක කවුරුවත් දන්නේ නැහ. කාටවත් මේක කරන්න බැ. පොතේ ලියන්න පුළුවන් එකක් නෙමෙයි. කියා දීලා උගන්න පුළුවන් එකක් ඉවර කරන්න පුළුවන් එකක් නෙමෙයි.
이것은 다른 누구도 모릅니다. 누구도 대신 해 줄 수 없습니다. 책에 쓸 수 있는 것도, 가르쳐서 끝낼 수 있는 것도 아닙니다.
එහෙනම් කර්මස්ථානය කියන්නේ මූලික දහම් දකින ක්රමය කියා දෙනවා.
그렇다면 kammaṭṭhāna란 기본적으로 dharma를 보는 방법을 가르쳐 주는 것입니다.
ඒ ක්රමය තුළින් තමාට ඒ ක්රමය තමාට උපයෝගී කරගෙන මට කුමකින් රාගය, ද්වේශය, මෝහය ඇතිවෙනවද කියලා. තම තමා පිළිබඳව තමා විමර්ශනයක් කරන්න ඕනේ.
그 방법을 통해, 그 방법을 자기에게 써서, 내게 무엇으로 rāga, dosa, moha가 생기는지 자기에 대해 스스로 살펴야 합니다.
ඒ විමර්ශනය කරනකොට තමන්ට දැනෙන්න පටන් ගන්නවා. මට මේ ලෝකේ රාගය ඇති වෙන්නේ මෙන්න මේ ජාතිය ඒවල්.
그렇게 살피면 느끼기 시작합니다. 이 세상에서 내게 rāga가 생기는 것은 바로 이런 갈래의 것들이구나.
ඒවා අතරෙනුත් මෙන්න මේ මූලික මූලික විශේෂ කොටස. ඔහොම ඔහොම හොයාගෙන යන්න ඕනේ තමාගේ හිතට වද දෙන මතක් වෙන මතක් වෙන ගානේ රාගයෙන් කුපිත කරන මේ ලෝකේ පැවැත්ම තුළ යමක් විද්යාමානද අන්න ඒක හොයාගෙන හොයාගෙන යන්න ඕනේ.
그 가운데서도 바로 이 기본적이고 특별한 부분. 그렇게 찾아 들어가야 합니다. 떠오를 때마다 자기 마음을 괴롭히고 rāga로 들끓게 하는 무엇이 이 세상 존재 안에 있는지, 그것을 찾고 또 찾아가야 합니다.
ඔන්න ඕක හොයාගෙන හොයාගෙන ගිහිල්ලා අල්ලගත්ත දාට කියනවා. ආශ්වාස පස්වාස පස්සේ ගිහිල්ලා ගිහිල්ලා නම් හරියටම අල්ලගත යුතුව එක අල්ලගත්තා.
그것을 찾고 찾아가서 붙잡은 날 이렇게 말합니다. 들숨 날숨을 따라가고 또 따라가 마침내 붙잡아야 할 것을 붙잡았다고.
අත්හරින්න ඕනේ එක දැක්ක න සතෝ අස්ස සති සතෝ පස්ස සති කියලා ඉතින් පටන් ගන්න ඕනේ
놓아야 할 것을 보았습니다. 'sato va assasati, sato passasati' — 알아차리며 들이쉬고 알아차리며 내쉰다 — 이렇게 시작해야 합니다.
නාසයෙන් ගන්න භාවනාවක් තියෙනවා. ඒක නෑහ කියන්නේ නැ. ඒකයි.
코로 하는 bhāvanā가 있습니다. 그것이 없다고 하는 것은 아닙니다. 그것도 있습니다.
නිවන් දකින්නේ කොකද? සූසුා තම තමා විමර්ශනය කරලා බලා නිගමනය කරගන්න ඕනේ. ඒක මම කියන්නේ.
어느 것으로 nibbāna를 봅니까? 저마다 스스로 살펴보고 결론을 내려야 합니다. 그게 제가 하는 말입니다.
හුළඟ සිහියෙන් අරගෙන හුළඟ සිහියෙන් පහ කර ඉඳලා හිටන් ගන්න ක්රමය නිවා දකින්න වැඩිපුර තමන්ට යෝගය නම් පේනවා නම් ඒක අතර කමන්නවා.
숨을 알아차림으로 들이쉬고 알아차림으로 내쉬며 하는 방법이 nibbāna를 보는 데 자기에게 더 맞다고 보이면 그것을 고르십시오.
හැබැයි මේ රාගයට ද්වේශයට මෝහයට හම්බෙන්නා වූ අරමුණු මනාසීහෙන් ඉඳලා අල්ලගෙන මෙන්න මේවා ඇසුරු කරන්න පටන් ගත්තොත් මේවා ආශ්වාස කළොත් මට මේ ලෝකයෙන් මිදෙන්න බැහ. නිවන් දකින්න බැහ. එහෙනම් ඒවා මම පස්වාස කළ යුතුයි කියලා.
그런데 이 rāga, dosa, moha에 걸리는 대상을 바른 sati로 붙잡아, '이것들을 가까이하기 시작하면, 이것들을 들이쉬면 나는 이 세상에서 벗어날 수 없다. nibbāna를 볼 수 없다. 그러니 이것들은 내쉬어 버려야 한다' 하는 것.
ඒ තමන් අල්ලගත්ත රූප කාම සද්ද කාම ගන්ධ කාම රස කාම පොට්ඨබ්බ කාමයන්ට ගෝචර වෙන යම් වස්තුවක් ඇත්නම්. ඒ පිළිබඳ ඡන්දර රාගය පහකට දැම්මොත් මට නිවන් දකින්න පුළුවන් කියලා වැටහෙනවා නම්. මේ දෙකෙන් කෝකෙන්ද වැඩිපුර නිවන පේන්නේ? තමන්ට තේරෙනවා නම් තමා තෝරාගන්න ඕනේ නිවන් දකින වගේ හේතුව.
자기가 붙잡은 rūpa-kāma, sadda-kāma, gandha-kāma, rasa-kāma, phoṭṭhabba-kāma의 대상이 되는 어떤 것이 있다면, 그에 대한 chanda-rāga를 버려 내던지면 nibbāna를 볼 수 있다고 알아진다면 — 이 둘 가운데 어느 것으로 nibbāna가 더 잘 보입니까? 자기가 안다면, nibbāna를 보게 할 까닭을 스스로 골라야 합니다.
ආයි අපිට ඕක විවේචනය කරන්න අවශ්යතාවයක් නෑහැ. මේ හුළඟද වෙන එකක්ද හුළඟින් කරන්න පුළුවන් කෙනෙක් ඉන්නවා නම් එයා ඒකෙන් කරගත්තට කමක්.
그러니 우리가 그것을 따지고 들 필요는 없습니다. 숨이든 다른 것이든. 숨으로 할 수 있는 사람이 있다면 그것으로 해도 괜찮습니다.
රාගයට, ද්වේශයට, මෝහයට ඇලීමට, ගැටීමට, මුලාවට යමක් යමක් නිසා ඇසුරු කරනවා නම් ඒක අත්රපුකහම ඒ රාගයෙන්, ද්වේශයෙන්, මෝහයෙන් මිදෙන බව නුවණ තේරෙනවා නම්. ඒ රාග අක්ෂය, ද්වේශක්ය, මෝහ අක්ෂය වුනාම නිවන් දකින බව තමන්ට වැටහෙනවා නම්. මේ කොයි ක්රමෙන් ගත්තොත් නිවන් දකින්න පුළුවන්ද කියන එක තම තමන් තෝරාගන්න ඕනේ.
rāga, dosa, moha로, 들러붙음, 거슬림, 헷갈림으로 무엇무엇 때문에 가까이한다면, 그것을 놓으면 그 rāga, dosa, moha에서 벗어난다는 것을 지혜로 안다면, rāga가 다하고 dosa가 다하고 moha가 다하면 nibbāna를 본다는 것이 자기에게 와닿는다면 — 어느 방법으로 하면 nibbāna를 볼 수 있는지 저마다 골라야 합니다.
හලඟ ආශ්වාස ප්රශ්වාස කිරීමේ හිත පිහිටව කතව නිවන් දකින්න පුළුවන්ද? මෙච්චර කාලයක් රාගයට ද්වේශයට මෝහයට එන ඒවා මොනවද මම ඇසුරට ගත්තේ ආශ්වාසයට ගත්තේ කියලා තේරුම් අරගෙන ඒ ඇසුට ගත්ත ටික පස්වාස කර දැම්මොත් පහකර දැම්මොත් මට රාගක්ෂය ද්වේශක්සේ මෝහක්ය වෙනවද කියලා හතම් නුවණින් විමසලා බලනකොට තම තමන්ට වැටහින් මේ ක්රම දෙකෙන් මෙන්න මේ ක්රමය නිසා මට රාග අක්ෂය ද්වේශ අක්ෂය මෝහ අක්ෂයවත් නිවන ලැබෙන බව මනාසය පේනවා වැටහෙනවා.
숨을 들이쉬고 내쉬는 데 마음을 두어 nibbāna를 볼 수 있습니까? 아니면 이제껏 rāga, dosa, moha로 오는 것들 가운데 무엇을 내가 가까이했는지, 들이쉬었는지 깨닫고, 그 가까이한 것을 내쉬어 버리면, 버려 버리면 내게 rāga가 다하고 dosa가 다하고 moha가 다하는지 — 이렇게 지혜로 살펴보면 저마다 와닿습니다. 이 두 방법 가운데 바로 이 방법으로 내게 rāga 다함, dosa 다함, moha 다함, 곧 nibbāna가 온다는 것이 바르게 보이고 와닿습니다.
අන්න තමාට ගෝචර වෙච්ච දහම.
그것이 자기에게 와닿은 dharma입니다.
ඒ මග අනුගමනය කරොත් වැටහෙන බව හේතු සාර්ධක න්යාය ධර්මයට එකඟ නම්. තමන්ට හොඳටම පැහැදිලිවී මෙන්න නිවන් මග. මෙන්න නිවන් දකින හැටි. මග අනුගමනය කරොවොත් දකිනවාද අහුවහම කාගෙවත් සැක හිතන්න දෙයක් නැහැ.
그 길을 따르면 와닿는다는 것이 원인과 결과의 이치에 맞는다면, 자기에게 아주 분명합니다. 이것이 nibbāna 길이다, 이것이 nibbāna를 보는 법이다. 길을 따르면 보느냐고 물어도 누구도 의심할 것이 없습니다.
මේක හිතනකොටම කියනකොටම තේරෙනවා. රාගය දැවා, ද්වේශය දැවා, මෝහය දැවා. ඒකෙන් දැවුණා පිට් වුණා. ඒක ගිනිගත්තා.
이것은 생각하자마자, 말하자마자 알아집니다. rāga가 타 버렸다, dosa가 타 버렸다, moha가 타 버렸다. 그것으로 타서 벗어났다. 그것이 불에 탔다.
රාගය නිවුණා නම්, ද්වේශය නිවුණා නම්, මෝහය නිවුණ නම් නිවී සැනසී ගියා. එතන කම්පහා නෑ. අකම්පභාවය සමාධිය ප්රඥාව ඔක්කොම මෙතන දැන් ඒක නුවණට ගෝචර නම්. එහෙනම් මා විසින් කුමක් කළ යුතුද කුමක් හෙවියේද?
rāga가 꺼졌다면, dosa가 꺼졌다면, moha가 꺼졌다면 꺼지고 가라앉았습니다. 거기에는 흔들림이 없습니다. 흔들리지 않음, samādhi, paññā가 모두 여기 있습니다. 이제 그것이 지혜에 와닿았다면, 그러면 나는 무엇을 해야 하고 무엇을 찾아야 하는가?
හැඟවිලා තිබෙන මා මෙච්චර කල් මෙනෙහි නොකරපු මම මුලාවෙන් ඇසුරු කරපු නිසා. අවසිහියෙන් ඇසුරු කරපු නිසා සතියක් නැතුව සතිය පිහිටවන්නේ නැතුව හිටපු නිසා. මම අවසහියෙන් තමයි මේ ලෝකේ රාගිනි, ද්වේශ ගිනි, මෝහ ගිනි හටගන්න දේවල් ඇහෙන්, කනෙන්, දිවෙන්, නාසයෙන් කයෙන් ඇසුරට අරගෙන මනසෙන් ඇසුරු කළේ.
드러난 바로는, 나는 이제껏 곰곰이 살피지 않고 헷갈림으로 가까이했기 때문에, 알아차림 없이 가까이했기 때문에, sati 없이 sati를 세우지 않고 지냈기 때문에, 알아차림 없이 이 세상에서 rāga의 불, dosa의 불, moha의 불이 일어나는 것들을 눈, 귀, 혀, 코, 몸으로 받아들여 마음으로 가까이했습니다.
එහෙනම් ඒ නිසා මට කවදාවත් රාග ගින්නෙන්, ද්වේශ ගින්නෙන්, මෝහ ගින්නෙන් මිදෙන්න බැහැ. මම අසාහනයට පත් වෙනවා. දැවෙනවා, තැවෙනවා වික්ෂිප්ත වෙනවා. මට ඕනේ රාගිනි, ද්වේශ ගිනි, මෝහ ගිනන් නිසා හටගන්න අසාහනය මිදිලා. ඒ දැවීමෙන් තැවීමේ වික්ෂිත්්ත තැවීමෙන් මිදිලා නිදහස් වෙලා ඒඳු ගිනිගොඩෙන් සදහටම නිදහස් වෙන්නා මට ඕනේ. ඒ සඳහා මම මොකක්ද කරන්න ඕනේ? මෙතෙක් කල්
그러니 나는 결코 rāga의 불, dosa의 불, moha의 불에서 벗어날 수 없습니다. 나는 편치 못하게 됩니다. 타고, 시달리고, 흩어집니다. 나는 rāga의 불, dosa의 불, moha의 불 때문에 생기는 불편함에서 벗어나고 싶다. 그 타고 시달리고 흩어짐에서 벗어나 자유로워져 그런 불더미에서 영원히 놓여나고 싶다. 그러려면 나는 무엇을 해야 하는가?
සඳහා මම මොකක්ද කරන්න ඕනේ? මෙතෙක් කල් ඇසුරු කරපු ඇහෙන්, කනෙන්, දිවෙන්, නාසයෙන්, ශරීරයෙන්, මනෙන් ඇසුරු කරපු රාගයට, ද්වේශයට, මෝහයට හේතු වෙන යම් යම් අරමුණක් ඇත්ද මේක මේ ආකාරයෙන් මට රාග, ද්වේශ, මෝහ වලට පත් වෙලා මට ගිනි දෙනවා. දුකට ඇද දමනවා. මේක අත්හැරිය මේ පිළිබඳ මගේ බලාපොරොත්තුව අත්හැරී ගියොත් මට ඒ ප්රශ්නය නෑහ. එහෙනම් ලෝකයාගෙන් මට මේවා අයින් කරන්න බැ.
이제껏 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음으로 가까이해 온 것 가운데 rāga, dosa, moha의 원인이 되는 어떤 대상이 있다면 — 이것이 이렇게 나를 rāga, dosa, moha에 빠뜨려 내게 불을 지르고 괴로움으로 끌어당긴다. 이것을 놓으면, 이에 대한 내 바람을 놓아 버리면 내게 그 문제는 없다. 그렇다고 세상 사람들에게서 이것들을 내가 치울 수는 없다.
මා මනස තුළ ඇති කරේ තියෙන මුලා අදහසින් ඇති කරෙන ඡන්ද රාගය මට දුරු කරගත්ත හැ. එහෙනම් ලෝකයේ එන ඇලුම් කරන දේවල් සුන්දර දේවල් මට අයින් කරන්න බැහ. ඒවා පිළිබඳ ඡන්දර රාගය දුරු කරගත්තා ඒක.
내 마음 안에 헷갈린 생각으로 일으킨 chanda-rāga는 내가 걷어낼 수 있다. 세상에 있는 좋아할 만한 것들, 아름다운 것들은 내가 치울 수 없다. 그것들에 대한 chanda-rāga를 걷어내는 것, 그것이다.
ඒ පිළිබඳ ඡන්දර රාගය දුරු කරගන්න නම් ඒ මම ඇලුම් කරන්නේ යම් යම් දෙයක්ද ඒක අනිච්ච වශයෙන්, දුක්ඛ වශයෙන්, අනත්ත වශයෙන් සිහි කරන්න ඕනේ.
그것에 대한 chanda-rāga를 걷어내려면 내가 좋아하는 것이 무엇이든 그것을 anicca로, dukkha로, anatta로 떠올려야 합니다.
එතකොට යථාර්ථය පේනවා. මෙච්චර කල් මම ඇළුම් කරගෙන තියෙන්නේ හරයක් නැති දේකනේ කියලා වැටහෙන්න පටන් ගන්නවා. අන්න ප්රඥා පහළ වෙච්ච ලකුණ.
그러면 참모습이 보입니다. 이제껏 내가 좋아해 온 것은 알맹이 없는 것이었구나 하고 와닿기 시작합니다. 그것이 paññā가 생긴 표시입니다.
මෙච්චර කාලයක් මට ඒක හරයක් නෑ කියලා නෙමෙයි වැටහුණේ. හරි හරව දෙයක් කියලා. ඒ තමයි මෝඩකම මගේ. ඒක තමයි මාරඟ තිබවිච්ච මුලාව. දැන්නම් මට වැටහෙනවා. ක්රමක්රමය වැටහෙන්න පටන් ගන්නවා. ඒවා හරයක් නැති දේවල් කියලා. ඒ මා ළඟ වැඩෙන ප්රඥාව ඇති බව දැනගන්න ලකුණා.
이제껏 나는 그것이 알맹이 없다고 알지 못했습니다. 아주 알찬 것이라 여겼습니다. 그것이 나의 어리석음이었습니다. 그것이 내게 있던 헷갈림이었습니다. 이제는 와닿습니다. 차츰 와닿기 시작합니다, 그것들이 알맹이 없는 것이라고. 그것이 내게 자라나는 paññā가 있음을 아는 표시입니다.
මට දැන් හොඳට වැටහුණා. ඒවා හරයක් නෑ කියලා. ඒ පිළිබඳ යම්කිසි ප්රියමනාපියා බලාපොරොත්තු මගේ මනසේ නැගුණා නම් දැන් මට ඒවාගෙන්නේ නැහ. එහෙනම් ඒ පිළිබඳ මගේ ප්රඥාව පූර්ණයි. අන්න දැනගන්න හැටි.
이제 나는 잘 알았다. 그것들은 알맹이가 없다. 그것에 대해 사랑스럽고 마음에 드는 어떤 바람이 예전에 내 마음에 일었다 해도 이제는 내게 일지 않는다. 그렇다면 그에 대한 내 paññā는 가득 찼다. 그렇게 아는 것입니다.
මෙන්න විදර්ශනා. ඒ මේක පැත්තකින් තියලා විදර්ශනා කරනවා කියලා වෙන මොකක්ද කරන්න හදන්නේ? මොකක්ද දකින්න හදන්නේ?
이것이 vipassanā입니다. 이것을 제쳐 두고 vipassanā 한다며 달리 무엇을 하려는 것입니까? 무엇을 보려는 것입니까?
විශේෂ දර්ශනය ඔන්න ඕකයි. විදර්ශනාව ඕකයි. විශේෂ දර්ශනය නම් මේ මග ගින්නටයි මේ මග ලෝකයටයි ලෝකයටයි ගින්නටයි. මේ මග ලෝකෝතරයටයි නිවනටයි. මෙන්න මේ ටික තේරුම් ගත්තට පස්සේ මග්ගාම මග ඥාන දර්ශන විශුද්ධිය පහළ වෙලා.
특별히 보는 것이 바로 이것이고, vipassanā가 바로 이것입니다. 특별히 본다는 것은, 이 길은 불로 가고 이 길은 세상으로 간다 — 세상과 불로. 이 길은 lokuttara로, nibbāna로 간다. 이것을 이해한 뒤에 maggāmagga-ñāṇadassana-visuddhi가 생깁니다.
මෙන්න මේ මග්ගාමග ඥාන දර්ශන විශුද්ධිය මතු වුනාට පස්සේ එයා මේක මාර්ගයයි මේක අමාර්ගයයි කියලා දකිනවද?
이 maggāmagga-ñāṇadassana-visuddhi가 솟은 뒤에 그는 '이것이 길이고 이것은 길이 아니다'라고 보게 되는가?
ඊට පස්සේ මෙයාට තියෙන ඥාන දර්ශන විශුද්ධිය පහළ කරගන්න. යමක් අමාර්ගයද ඒක අත්හැරිය යුතුයි නොඇලිය යුතුයි මිදිය යුතුයි. යමක් මාර්ගයද ඇසුරු කළ යුතුයි වැඩිය යුතුයි. අන්න පටිපදා ඥාන දර්ශන විශුද්ධියට වැස්සලා.
그 뒤에 그는 ñāṇadassana-visuddhi를 일으켜야 합니다. 길이 아닌 것은 놓아야 하고 들러붙지 말아야 하고 벗어나야 합니다. 길인 것은 가까이하고 키워야 합니다. 이것이 paṭipadā-ñāṇadassana-visuddhi에 들어선 것입니다.
ඒ වඩාගෙන යනකොට යමක් අත්හැරී ගියාද නොඇලී ගියාද මිදී ගියාද මෙතෙක් කල් තිබුණ රාග ගිනි නිවුණා, ද්වේශ ගෙනි නිවුණා, මෝහ ගෙනි නිවුණා කියලා නිවී සැනසී ගිය බව තමා අත්දැක්කා නම් එයාට ඥාන දර්සන විශුද්ධිය පහළ වුණා.
그렇게 키워 가면서 무엇이 놓아졌는지, 들러붙지 않게 되었는지, 벗어났는지 — 이제껏 있던 rāga의 불이 꺼지고 dosa의 불이 꺼지고 moha의 불이 꺼져 가라앉았음을 스스로 겪어 보았다면 그에게 ñāṇadassana-visuddhi가 생긴 것입니다.
අන්න පූර්ණ කරගත්තා සත්ව විශුද්ධි පූර්ණ කරන ක්රමය
그것이 satta visuddhi, 일곱 visuddhi를 채우는 방법을 다 채운 것입니다.
මේ සීල විශුද්ධියයි චිත්ත විශුද්ධියයි දෙක නැතුව දිට්ඨ විශුද්ධියට පත්වෙන්න බැ. එහෙනම් ධර්මය ධර්මය හැටියට දකීමේ ශක්තිය ලබන්න බැ.
이 sīla-visuddhi와 citta-visuddhi 둘 없이는 diṭṭhi-visuddhi에 이를 수 없습니다. 그러면 dharma를 dharma 그대로 보는 힘을 얻을 수 없습니다.
එහෙනම් ධර්මය ධර්මය හැටියට දැකලා දෘෂ්ටිය පිරිසිදු කරගන්න තුරු. කංකාහෙවත් සැකයෙන් එතෙර කරන්නේ නෑ. කංකා විතර ලැබෙන්නේ නෑ. ක ලංකාවා විතර විශුද්ධිය ලැබෙන්නේ නැ.
그러니 dharma를 dharma 그대로 보고 diṭṭhi를 깨끗이 하기 전까지는 kaṅkhā, 곧 의심에서 건너가지 못합니다. kaṅkhāvitaraṇa-visuddhi를 얻지 못합니다.
සැකයෙන් එතෙරෙලා මේක මාර්ගයයි මේක අමාර්ගයයි කියලා හොඳට වැටහෙන්න පටන් ගත්තට පස්සේ මග්ගා අමග්ග ඥාන දස්සන විශුද්ධිය ලැබෙනවා.
의심에서 건너가 '이것이 길이고 이것은 길이 아니다'라고 잘 와닿기 시작한 뒤에 maggāmagga-ñāṇadassana-visuddhi를 얻습니다.
ඒක ලැබෙන්නේ නැති තාක්කල් සැකයේ තියෙන තාක්කල් මග්ගාමග ඥාන දසන විශුද්ධිය ලැබෙන්නේ නැ.
그것을 얻지 못하는 한, 의심에 있는 한 maggāmagga-ñāṇadassana-visuddhi를 얻지 못합니다.
මග්ගාමග තමන් දැක්කේ නැත්නම් මේක මාර්ගයයි මේක අමාර්ගයයි කියලා දැක්කේ නැත්නම්. අමාර්ගය අත්හැරලා මාර්ගය අනුගමනය කරන වැඩ පිළිවෙලට ඔට බහින ක්රමයක් නෑහ අනුගෙන් අහගෙන. තමාගේ මනසේ ඒ ක්රමය නැත්නම් කොහොමද දකින්නේ?
길과 길 아님을 스스로 보지 못했다면, '이것이 길이고 이것은 길이 아니다'라고 보지 못했다면, 길 아님을 놓고 길을 따르는 일의 차례에 들어설 방법이 없습니다, 남에게서 듣기만 해서는. 자기 마음에 그 방법이 없다면 어떻게 보겠습니까?
අන්න දැනගත්ත දවසට ප්රතිපදාව මේකයි නිවන් දකින ප්රතිපදාව මේකයි කියලා හරියට දැනගෙන තමන්ට අනුගමනය කරන්න ක්රමය තමන්ටම අහබුණා. අන්න පරිපදා ඥාන සස්සන විශුද්ධිය නැහැ හැටි.
그것을 알게 된 날, paṭipadā는 이것이다, nibbāna를 보는 paṭipadā는 이것이다라고 바르게 알고, 자기가 따를 방법을 자기가 찾아냈습니다. 이것이 paṭipadā-ñāṇadassana-visuddhi가 생기는 모습입니다.
ඒ මාර්ගය අනුගමනය කරනවා මේ දුක්ඛයි, මේ දුක හේතුවයි මේ දුක නිරෝධයයි මේ දුක්ඛ නිරෝධ මාර්ගය කියලා තමාගේ අත්දැකීමෙන් පූර්ණ කරමි දැක්කදාට ඥාන දර්සන විශුද්ධිය පූර්ණ කරගත්තා සත්ව විශුද්ධිය පූර්ණ වෙන්නේ ඔ විදියට
그 길을 따릅니다. 이것이 dukkha, 이것이 dukkha의 원인, 이것이 dukkha의 그침, 이것이 dukkha 그침의 길이라고 자기 겪음으로 다 본 날 ñāṇadassana-visuddhi를 채웠습니다. satta visuddhi가 채워지는 것은 그렇게입니다.
ඉතින් සීල විශුද්ධිය නැතුව චිත්ත විශුද්ධියට පත්වෙන්න බැ. එහෙනම් ධ්යාන ආදිය ලබා ගැනීමේ ශක්තිය ලබාගන්න බැ. එහෙනම් ඒකට සීල විශුද්ධිය අවශ්යයි.
그러니 sīla-visuddhi 없이는 citta-visuddhi에 이를 수 없습니다. 그러면 jhāna 같은 것을 얻을 힘을 얻을 수 없습니다. 그러니 그것에는 sīla-visuddhi가 꼭 있어야 합니다.
සීල විශුද්ධිය කියලා කියන්නේ වසක් නෙමෙයි. අද මේ සමාදන් වෙලා ඉන්නේ ශික්ෂාපද අටක් හරි සමාදන් වෙලා ඉන්නේ මේක වතක්. යං සමාදානං තං වතං යම් සමාදානයක් ඇත්්ද ඒ වතකින්.
sīla-visuddhi란 vata가 아닙니다. 오늘 여기서 여덟 sikkhāpada를 받아 지니고 있는 것은 하나의 vata입니다. 'yaṃ samādānaṃ taṃ vataṃ' — 받아 지님이 있으면 그것은 vata라는 말입니다.
අද මේ තියෙන්නේ සිල් නෙමෙයි මේ වතක්. සිල් ගත්ත නැතුව පැත්තක ඉන්න කෙනාට සිල් තියෙන්න පුළුවන්. සිල් සමාදන් වෙලා ඉන්න කෙනාට වත තියෙන්න පුළුවන්. සිල් නැහැ.
오늘 여기 있는 것은 sīla가 아니라 vata입니다. sīla를 받지 않고 한쪽에 있는 사람에게 sīla가 있을 수 있습니다. sīla를 받아 지닌 사람에게 vata는 있어도 sīla는 없을 수 있습니다.
වත කියන්නේ මම මෙතෙක් කාලෙකට ජීවිතංසේ දක්වා හරි පැය ගානකට හරි දවස් ගානකට හරි මාස ගානකට හරි කොහොමහරි තමන් නිගමනය කරෙන්නේ කාලයක් තියාගෙන මෙන්න මේ වැරැද්ද කරන්නේ නෑ. අධිෂ්ඨානයක් කරගන්න.
vata란, 내가 지금부터 목숨이 다할 때까지든, 몇 시간이든, 며칠이든, 몇 달이든, 어떻게든 스스로 기간을 정해 '이 잘못은 하지 않겠다'고 adhiṭṭhāna, 곧 다짐을 하는 것입니다.
දිවි දිව දිවි නැති වුනත් මේක කරන්නේ නෑහැ. තවත් අධිෂ්ඨාන වැඩි කරගන්නවා. ජීවිතය නැති වුණත් මම මේ වරද කරන්නේ නෑහැ කියලා අධිෂ්ඨාන කරගත්ත කියන වතක් තියෙනවා. ඒක නෙමෙයි සීලය කියන්නේ.
목숨이 다하더라도 이것은 하지 않겠다며 다짐을 더 굳힙니다. 목숨을 잃어도 이 잘못은 하지 않겠다고 다짐한 vata라는 것이 있습니다. 그것은 sīla가 아닙니다.
දැන් සීලය තෝරාගන්න ඕනේ වත තෝරාගන්න ඕනේ. වත දෙව්ලොවට ඉමග සීලය සමාධියට මුල සමාධිය ප්රඥාවට මුල ප්රඥාව නිවනට මුල.
이제 sīla를 가려내고 vata를 가려내야 합니다. vata는 하늘 세계로 가는 길이고, sīla는 samādhi의 뿌리, samādhi는 paññā의 뿌리, paññā는 nibbāna의 뿌리입니다.
සීල සමාධි ප්රඥා මිසා වතයෙන් සමාධිය නෑ.
sīla, samādhi, paññā로 가는 것이지 vata로는 samādhi가 생기지 않습니다.
සීලය
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ලෞකික වැඩපිළිවෙලා ස්වර්ගයට නැත්නම් දෙවුලොවට එන මගක්.
세간의 일의 차례, 천상 곧 하늘 세계로 가는 길입니다.
අර විදිහට දිවිහම්කටවත් මේ වරද කරන්නේ නෑ කියලා මෙහෙම සිල් ගුණයක රැකලා අඩුතෙන් පංච දුෂ්චරිතයෙන් වෙන් ගුණය හරි එහෙම පිහිලා ඉන්න කෙනාද ඒකේ පිහිල්ලා ඉන්න අවස්ථාවේ තියෙන ප්රතිඵලය ලැබුණා. සුගතියක් මිසා දුගතියක් ඒකෙත්න. හැබැයි නිවන නෙමෙයි.
그렇게 목숨을 잃어도 이 잘못은 하지 않겠다며 sīla의 덕을 지키고, 적어도 다섯 악행에서 떨어진 덕이라도 지니고 있는 사람은 그것을 지니고 있는 동안의 결과를 얻었습니다. 그것은 sugati이지 duggati는 아닙니다. 그러나 nibbāna는 아닙니다.
අටසිල් සමාදන් වෙලා ඒ අෂ්ඨාංග සීලය තුළ ඉඳගෙන සිල් වත තුළ ඉඳගෙන කටයුතු කරන කෙනා. ඒ රැකගත්ත පුණ්ය මහිමය ඔහු සුගතියට ගෙනියන්න හේතු වෙනවා. දෙව් [උගුර කෑරීම] ලෝක හේතු වෙනවා.
여덟 sīla를 받아 그 aṭṭhaṅga-sīla 안에서, sīla의 vata 안에서 지내는 사람 — 그가 지킨 puñña의 힘이 그를 sugati로 데려가는 원인이 됩니다. 하늘 세계의 원인이 됩니다.
හැබැයි සීලය තිබුනොත් සමාධිය පහළ කරලා ප්රඥා පහළ කරලා නිවනට හේතු වෙනවා. දැන් ඔය දෙකේ වෙනස දැනගන්න ඕනේ.
그러나 sīla가 있으면 samādhi를 일으키고 paññā를 일으켜 nibbāna의 원인이 됩니다. 이제 이 둘의 다름을 알아야 합니다.
එහෙනම් මූලික සීලය අපිට හටගන්නේ කොතනින්ද? මෙන්න මේක විග්රහ කරලා තේරුම් ගන්න ඕනේ.
그러면 기본 sīla는 우리에게 어디서 생깁니까? 이것을 풀어서 이해해야 합니다.
පැහැදුම් හිතකින් බණ අහන්න කෙනෙක් ඇවිදිලා ඉඳගත්තා නම් ඔන්න ඔය බණ අහන්න ඉඳගත්ත වෙලාවේදී. ඔහු අතීතයේ නෙමෙයි ඉන්නේ. ඔහු මතු අනාගතයේත් නෙවෙයි ඉන්නේ. වර්තමානයයි සම්මත යම් මොහොතක් ඇත්්ද ඔහු දැන් මේ ඉඳගෙන ගත කරන්නේ යන්නේ ඒ මොහොතේ.
맑은 마음으로 baṇa를 들으러 누가 와서 앉았다면, baṇa를 들으려고 앉은 바로 그때 그는 과거에 있지 않습니다. 앞으로 올 미래에도 있지 않습니다. 지금이라고 하는 어떤 순간이 있다면, 그는 지금 여기 앉아 그 순간을 보내고 있습니다.
ඔය මොහොත තුළ තිබෙන මානසිකත්වය ධර්මාවබෝධය ලබා ගැනීම සඳහා මම හොඳ අවධානයෙන් මේ බණ ටික අහගන්න ඕනේ. මේ ධර්මය ලබාගන්න ඕනේ ධර්මාවබෝධයක් ලබාගන්න කියන මේ මානසිකත්වයක් ඇත්නම්. ඒ මානසිකත්වය යම්තාක් වෙලා ක්රියාත්මක වෙනවද පැය ගානක් හරි බණ අහනකාල ඔය බණ අහන කාලය තුළම ඔහුගේ මනස ප්රාණඝාත චේතනාවෙන් තොරයි.
그 순간의 마음가짐은 'dharma를 깨닫기 위해 이 baṇa를 잘 귀 기울여 들어야 한다, 이 dharma를 얻어야 한다, 깨달음을 얻어야 한다'는 것입니다. 이런 마음가짐이 있다면, 그 마음가짐이 작동하는 동안, 몇 시간이든 baṇa를 듣는 그 내내 그의 마음에는 목숨을 빼앗으려는 cetanā가 없습니다.
අදත්තාදානය හෙවත් හොර මැරවංචා චේතනා වලින් තොරයි. කාම මිත්යාචාර චේතනා වලින් තොරයි. බොරුවෙන් රවටන කේලමෙන් බිදවන පසු වතිනෙන් සැට බවට පත් කරන ප්රපය මුලා කරන එබඳුන්නා වූ වචන වලින් තොරයි.
adinnādāna, 곧 훔치고 속이려는 cetanā가 없습니다. kāmamicchācāra의 cetanā가 없습니다. 거짓으로 속이고, 이간질로 갈라놓고, 거친 말로 상처 주고, 쓸데없는 말로 헷갈리게 하는 그런 말이 없습니다.
ලෝභයෙන් තොරයි, ද්වේශයෙන් තොරයි, මෝහයෙන් තොරයි. දස අකුසලයෙන් තොරයි. දස අකුසලයෙන් තොර නම් පංචනීවරණයෙන් තොරයි.
lobha가 없고, dosa가 없고, moha가 없습니다. 열 가지 akusala가 없습니다. 열 가지 akusala가 없으면 다섯 nīvaraṇa도 없습니다.
පංචන නීවරණයෙන් තොරව ඉන්න වෙලාවක කියන බණ වැටහෙන්න හේතු ලැබිලා තියෙන්නේ. පසුතලය හැදිලා.
다섯 nīvaraṇa 없이 있는 그때 하는 baṇa가 와닿을 조건이 갖추어진 것입니다. 바탕이 마련되었습니다.
ඒ වෙලාවේදී ප්රඥා සහගත ධර්මාවබෝධයට හේතුකාරක වෙන ධර්මයක් ශ්රවණය කරන්න හම්බ වුණානම් මනා නුවණින් ඒක විමර්ශනය කිරීමේ හැකියාව ලැබෙනවා. ඕකට කියන්නේ යෝනිසෝ මනසිකාරය නුවණින් මෙනෙහි කිරීම.
그때 paññā를 갖춘 깨달음의 원인이 되는 dharma를 들을 기회를 얻으면, 바른 지혜로 그것을 살필 힘이 생깁니다. 이것을 yoniso manasikāra, 지혜롭게 마음에 둠이라 합니다.
අන්න ඒ නුවණින් මෙනෙහි කරනකොට ධ්යානයට මාර්ග ඵලයක් නැ සමථයට විදර්ශනාවට අවශ්ය කරන පසුතලය ඔක්කොම හැදිලා.
그렇게 지혜롭게 마음에 둘 때 jhāna, magga-phala, samatha, vipassanā에 필요한 바탕이 모두 마련됩니다.
තමාගේ හේතු කාර්ක නුවණ යම් තරමක්ද ලැබිච්ච පසුතලය කෙසේද ඒ ලැබුණ උපනිස්සරය සම්පත් වල බලවත්යට අනුකූලව ඒ මොහොතේ ඔහු දර්ශනය ලබනවා ප්රඥාව පහළ කරගන්නවා.
자기에게 원인이 되는 지혜가 얼마나 있는지, 얻은 바탕이 어떤지, 얻은 upanissaya의 힘에 따라 그 순간 그는 dassana를 얻고 paññā를 일으킵니다.
සත්යය දැකලා යම්කිසි නුවණක් පහළ වුනම් අවබෝධයක් ආවා නම්. එතනින් නැකිලා ගිය මොහොතක් පාසාම සත්යය තුළින් ආපු අවබෝධය නැති වෙන්නේ නැ. ආය ඒක අයින් කරන්න කටවක් බැරි.
진리를 보고 어떤 지혜가 생겼다면, 깨달음이 왔다면, 그 자리에서 일어나 떠난 뒤 어느 순간에도 진리를 통해 온 깨달음은 사라지지 않습니다. 다시는 그것을 누구도 치울 수 없습니다.
අන්න ඒ අවබෝධයෙන් ඔහු දැනගන්නවා. ඒ ප්රඥාවේ අපි මේ හිතා හිටපු ලෝකය හරි සුන්දරයි කියලා හිතා හිටියේ මොනවා මෝඩකමක්ද?
그 깨달음으로 그는 압니다. 그 paññā로 보니, 우리가 이 세상을 참 아름답다고 여기고 있었던 것은 얼마나 어리석은 일이었나.
කොහෙද හරවත් ලෝකයක් තියෙන්නේ? ඒ කියපු බණපද තුළින් මට හම්බ වුණා. කොහේ ඉපදිලා මොන ආත්මභාවයක් කියලා ලබාගෙන හිටියා.
어디에 알찬 세상이 있는가? 그 들은 baṇa 말씀으로 내게 와닿았다. 어디에 태어나 어떤 몸을 얻어 지내 왔든,
හරයක් ඇති එකක් හම්බවෙලා නැ. මොහොත මොහොතක එවිලා වැනදිිලා යන ඒවා මිසා එහෙනම් ඒ පපදු එකත් තුළ මම මොනවා හොයන්නද මොනවා කරන්නද මොනවා ලබාගන්නද
알맹이 있는 것을 얻은 적이 없다. 순간순간 생겨 사라지는 것들뿐. 그렇다면 그런 것 속에서 내가 무엇을 찾고, 무엇을 하고, 무엇을 얻으려나.
මොනවාහරි මේ ලෝකේ හොඳයි කියලා බලාගෙන දරාගෙන හිටපු යමක් තිබුණා. ඒවත් මොහොතින් මොහොත ගෙවිලා යනවා මම කැමති සිහියේ පවතින්නේ නැති ඒවානම්. ඒක නම් ඒකේ ධර්මතාවය.
무언가 이 세상에서 좋다고 보고 붙들고 있던 것이 있었다. 그것들도 순간순간 지나가 버린다. 내가 바라는 대로 머물지 않는 것들이다. 그것이 그것의 dharmatā, 곧 본성이다.
ඒ හරයක් නැති දෙන්නේ මෙච්චර කල් මම බදාගෙන හිටිය හොඳ දෙයක් කියලා.
그 알맹이 없는 것을 이제껏 나는 좋은 것이라 여겨 끌어안고 있었다.
මේ ලෝකේ මට නම් අල්ලන්න හරයක් නෑහ කියන එක දැන් වැටහිලා තියෙන්නේ. දෙව්ලොවත් නෑහැ, බඹලවත් නෑ, මිනිස්ලොවත් නෑ, කොයි ලෝකෙත් නෑහ. හරයක් තියෙනවා කියලා අල්ලන්න වටිනා දෙයක්. ඒක මට දහම තුළින් වැටහුණා.
이 세상에 내가 붙잡을 알맹이가 없다는 것이 이제 와닿았다. 하늘 세계에도 없고, brahma 세계에도 없고, 사람 세계에도 없고, 어느 세계에도 없다 — 알맹이가 있다고 붙잡을 만한 것이. 그것이 dharma를 통해 내게 와닿았다.
එහෙනම් මේ සත්යය තුළින් ආපු නිගමනය ආය සැරයක් ඔහුගේ මනසින් අයින් කරන්නේ කොහොමද? ඒ එතනින් නැකිල්ලා හිටන් ගිහිල්ලා කොහේ හිටියා.
그렇다면 이 진리를 통해 온 결론을 다시 그의 마음에서 어떻게 치우겠습니까? 그 자리에서 일어나 어디를 가 있더라도요.
මනසින් හරයක් නෑ කියලා යම්කිසි යමක් වැටහුණම් අසාර වන්නා වූ දෙයක් කරන්න. මට දැන් ඕනකමක් නෑ.
마음으로 무언가가 알맹이 없다고 와닿으면, 알맹이 없는 것을 하려는 마음이 이제 내게 없다.
අසීමිත බලාපොරොත්තු තියාගෙන හිටියා හරි වටිනා දේවල් මේ ලෝකේ තියෙනවා මට කරන්න ඒවා තියෙනවා. ලබන්න ඒවා තියෙනවා කියලා. දැන් තමයි තේරෙන්නේ එහෙම අසීමිත වටිනාකමක් ඇති යමක් මේ ලෝකේ නෑහ කියලා. උපන් එකට ජීවත් වෙලා මැරනකන් ඉන්න ඕන හින්දා තමයි රස්සාවක් ඕනේ. ලොකු රස්සාවක් නෙමෙයි ඕනේ ජීවත් වෙන්න.
끝없는 바람을 품고 있었다. 이 세상에 귀한 것들이 있고, 내가 할 것들이 있고, 얻을 것들이 있다고. 이제야 알겠다, 그렇게 끝없이 귀한 것은 이 세상에 없다는 것을. 태어났으니 죽을 때까지 살아야 하기에 일자리는 필요하다. 큰 일자리가 아니라 살아갈 만큼이면 된다.
මම හිතාගෙන මහා ලොකු විමායක් ගියක් හදන්නේ. මාලි ගාවක් එකක් හදන්න. මොකටද දැන් තමයි තේරෙන්නේ ඒන් ඇති වැඩක් නැහැ. හැබැයි ගෙයක් නැතුව බැහැ ඉන්න එකක් එබැ. ඉන්න මට්ටමට ගියා හදාගන්නවා නිසා මටේ වැඩක් නැතිූ ආටෝ පැටි ගෙවල් ඕනේ නැහැ. බැස
나는 커다란 저택을 지을 생각이었다. 궁궐 같은 집을. 무엇 하러? 이제야 알겠다, 그런 건 쓸모없다. 하지만 집 없이는 살 수 없다. 살 만큼만 지으면 되니 쓸모없는 호화로운 집은 필요 없다.
වටිනා කරන.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මම හිතාගෙන හිටියේ ගමේම ඉන්න ලොකුම පොහො වෙන්න අනේ වග්ගනාගේ මෝඩේ. මොනවද මම හිතුවේ?
나는 마을에서 제일가는 부자가 되려 했다. 아, 나는 얼마나 바보였나. 내가 무슨 생각을 했던가?
මට මේ ඉතින් ඉන්නකන් ජීවත් වෙන්න යමක් නැතුව බැරි හින්දා ඒවත්කමක් තිබුනහම මට හොඳටම ඇති. මනස හිටියා තෙන්න.
이제 살아 있는 동안 무언가 없이는 살 수 없으니, 그만큼만 있으면 내게 충분하다. 마음이 거기 머물렀습니다.
මම හිතා හිටියේ තත්ත්වනාන්තරය ඔක්කොම අරගෙන එක තනින් ගිහිල්ලා ප්රාදේශී මන්ත්රී වෙලා දිශායමති වෙලා ඔය විදිහට ගිහිල්ලා ජනාධිපති වෙනකන් ගිහිල්ලා තවත් එහාට යන්නයි මම හිතාේ. මොන තරම් මෝඩකමක් මොනවා කොරගන්න
나는 자리란 자리는 다 차지해서, 한 자리에서 시작해 지방 의원이 되고 장관이 되고, 그렇게 대통령까지 오르고 더 나아가려 했다. 얼마나 어리석은 일이었나, 무엇을 얻겠다고.
මොහොතෙන් මොහොත ගෙවිල්ලා යන්න දේවල් තුළ හරයක් නැති දේවල් තුළ මොන හරයක් දෙයක්ද ඔය මම ඔය පතාගෙන හිටියේ? බලාපොරොත්තු වෙයි. වැඩක් ඇති ඔය ඔය තත්ත්වටන්තර බැසනිකම මට මේ ජීවත් වෙනකන් ඉන්න තිබුනහම පසුතලෙන් හොඳටම. මටේ ලොකුම් වලින් වැඩක් ඒවත් බැස්සා. දැන් මේ විදිහට බැසල පස්සේ තමන්ට තේරෙනවා.
순간순간 지나가 버리는 것, 알맹이 없는 것 속에서 내가 무슨 알맹이를 바라고 있었던가? 바람도 내려앉았다. 그런 지위가 무슨 소용인가. 살아 있는 동안 지낼 바탕만 있으면 충분하다. 큰 것들은 내게 소용없다. 그것들도 내려앉았다. 이렇게 내려앉은 뒤에 그는 알게 됩니다.
මෙච්චර කල් ප්රාණඝාත කරන්න සත්ව හිංසා කරන්න මට මානසිකත්වයක් උදා වුනානම් ඒවට මූල හේතුව කොහෙද තිබුනේ?
이제껏 목숨을 빼앗고 짐승을 해치려는 마음이 내게 생겼다면 그 뿌리 원인은 어디에 있었나?
මේ ලෝකේ හරවත් දෙයක් තියෙනවා කියලා ගත්ත මානසිකත්වය තමයි ඒක ලබා ගැනීමට ඊට විරුද්ධ සියල්ලට මෙරෙහිව නැගි හිටපන් කියලා මගේ මනසට දුන්න අදහස තමයි ප්රාණඝාතයට සත්ව හිංසාවට මා පෙළඹෙව්වේ.
이 세상에 알찬 것이 있다고 여긴 마음가짐, 그것을 얻으려고 거스르는 모든 것에 맞서 일어서라고 내 마음에 준 그 생각이 나를 목숨 빼앗음과 짐승 해침으로 몰았다.
හොර මැරවංචාවට පෙළඹෙව්වේ.
훔치고 속이는 데로 몰았다.
ඒවා හරි වටිනවා පියයි මනාපයි කොහොමහරි මොනවා අයිුතුකම් බලන්න ඉන්නේ නැතුව දරාගැනින් කියන වචනය දුන්න අදහස තමයි. සුරාව සූදුවර දුරාචාර්යට පෙළඹෙව්වේ.
그것들이 아주 귀하다, 사랑스럽다, 마음에 든다, 옳고 그름 따지지 말고 어떻게든 붙들라고 한 그 말이 준 생각이 술과 노름과 그릇된 행실로 몰았다.
දැන් මට එහෙම බල පෙළඹෙන්න වටිනාදියක් ලෝකේ නෑහ කියලා වැටහිලා ඉවරයි. දැන් කවුරු පොළොවන්නද
이제 내게는 그렇게 몰아붙일 만큼 귀한 것이 세상에 없다는 것이 와닿았다. 이제 누가 나를 몰겠는가?
මෙතෙක් කල් ප්රාණඝාතයට පොළඹවපු මානසිකත්වය අදත්තාදානය ඒවල් සොරමැර වංචාවන්න පොළඹපු මානසිකත්වය සුරාවට සූදුවට දුරාචාරයට පොළොබවපු මානසිකත්වය බොරුවට කේළමට පරසයට ප්රලාපයට පොළඹපු මානසිකත්වය ලෝභකමට තරහාවට මෝඩකමට පොළොවපු මානසිකත්වය මගෙන් කොච්චර නිදහස් වෙලාද
이제껏 목숨 빼앗음으로 몰던 마음가짐, adinnādāna 곧 훔치고 속이는 데로 몰던 마음가짐, 술과 노름과 그릇된 행실로 몰던 마음가짐, 거짓말과 이간질과 거친 말과 쓸데없는 말로 몰던 마음가짐, 탐욕과 화와 어리석음으로 몰던 마음가짐에서 나는 얼마나 놓여났는가.
එහෙනම් මා තුළ දස අකුසලයට තිබිච්ච වැඳීම කොච්චර ඈත් වෙලාද දස අකුසලය පිළිබඳ යම්කිසි චේතනා පිළිබඳ අත්හැරීමක්, නොඇල්මක්, විඳීමක් වුණාද?
그렇다면 내 안에 열 가지 akusala에 대해 있던 끌림이 얼마나 멀어졌는가. 열 가지 akusala의 어떤 cetanā에 대해 놓음, 들러붙지 않음, 벗어남이 일어났는가?
මෙන්න මේක තමයි සංවරට්ඨේන සීලං කියලා සංවරත්වයට පත්වීමෙන් ලැබූ සීලය. මේකට කියනවා සංවරටේන සීල.
이것이 'saṃvaraṭṭhena sīlaṃ', saṃvara 곧 다잡음에 이르러 얻은 sīla입니다. 이것을 saṃvaraṭṭhena sīla라 합니다.
මේ සංවරත්වයේ පිහිටිය කුමක් නිසාද? ලෝකේ හරයක් නෑ කියලා ලැබූ ප්රඥාවෙන් යුත්ත අවබෝධය නිසා.
이 saṃvara에 선 것은 무엇 때문입니까? 세상에 알맹이가 없다는 paññā를 갖춘 깨달음 때문입니다.
මෙන්න මේ අවබෝධය යම් කෙනෙකුට ලැබුණා නම් එයාට පිහිලනවා පිහිටනවා සංවරත්වයා. මෙන්න මේ සංවරත්වය සත්යයාබෝධයෙන් ලැබිච්ච එකක් නිසා ආය කැඩෙන්නේ නෑ.
이 깨달음을 누가 얻었다면 그에게 saṃvara가 섭니다. 이 saṃvara는 진리를 깨달아 얻은 것이기에 다시 깨지지 않습니다.
ඒ නිසා ඒ සීලය පහළ වුනොත් අඛණ්ඩයි. ඕක සිදුරුව කරන්න බැහ කාටවත් ප්රඥාවෙන් පූර්ණ කරපු නිසා. ඕක අචිත්රයි. ඕක දුබල කරන්න බැ. නැවත වාරයක්. ලැබූ ශක්තිය බල කරන්න බැහ. අසබලයි. ඒ වාගේම කුණු කරන්න කහට ගන්න බැ කාටවත් සත්යය තුළ අවබෝධය නිසා. අකල් මාසයි.
그래서 그 sīla가 생기면 akhaṇḍa, 끊어지지 않습니다. paññā로 채웠기에 누구도 구멍 낼 수 없습니다. acchidda입니다. 약하게 할 수 없습니다. 다시 말해 얻은 힘을 약하게 할 수 없습니다. asabala입니다. 마찬가지로 진리 안의 깨달음 때문에 누구도 썩게 하거나 얼룩지게 할 수 없습니다. akammāsa입니다.
එහෙනම් අඛණ්ඩ වූ අචේ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
හැබැයි අරිය අඛාන්ත සීලය කියන්නේ පැහැදිලි ප්රසන්න සීල ගුණයක් කියලා අපි හිතා ඉන්නවා.
그런데 ariyakanta sīla라 하면 우리는 맑고 깨끗한 sīla의 덕이라고 여기고 있습니다.
හැබැයි අරියන්ත සීලය ලෝකේ ආර්යයන්ට පිසක් කාටවත් හටගන්නේ. ආර්ය බවට පත්වෙනකො ලබන ගුණයක් තියෙනවා.
그러나 ariyakanta sīla는 세상에서 ariya 말고는 누구에게도 생기지 않습니다. ariya가 될 때 얻는 덕이 있습니다.
ක්ෂේ වෙන පහත් බවට පත් කරන යමක් ඇත්නම් ලෝකේ. ඒ පාප කර්මයෝ පාපදාහයෝ අන්තයට පත් කරපුවහම කෙළවර කරපුවහම යම් ශික්ෂයක් ලැබෙනවද
세상에서 다하게 하고 낮은 데로 떨어뜨리는 무언가가 있다면, 그 나쁜 kamma, 나쁜 불길을 끝에 이르게 하고 마무리 지었을 때 어떤 sikkhā, 곧 배움을 얻게 되는가.
මෙන්න මේ ක අන්තශීලය කාන්තශීලය ක්රිය හැමෙලීම ගමනේ ගමනට සසර ගමනට යන
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
යමක් ඇත්්ද අරිය කරපුදාට සසර ගමන නවත්තන්න හේතු වෙන්නා වූ සීලය නිසා ඒක අරිය වුණා.
…그런 것이 있다면 그것을 물리친 날 saṃsāra 길을 멈추는 원인이 되는 sīla이기에 그것은 ariya가 되었습니다.
ක්ෂය කරන පහත් බවට පත් කරන්නා වූ දුච්චරිතය ඇත්දමන්නා වූ පැත්ත අන්තයට කර දැම්ම නිසා කෙළවර කරපු නිසා කාන්ත වුණා. ශික්ෂණයක් ලැබිච්ච නිසා සීල වුණා.
다하게 하고 낮은 데로 떨어뜨리는 악행 쪽을 끝까지 몰아내 마무리 지었기에 kanta가 되었습니다. sikkhā를 얻었기에 sīla가 되었습니다.
මෙන්න මේකට කියනවා අරිය කාන්ත සීලය පහළ වුණා. අඛණ්ඩයි, අචිත්රයි, අසබලයි, අකල්මාසයි ඔය ටිකට කියන ඔක්කොම යුද්ධයි.
이것을 ariyakanta sīla가 생겼다고 합니다. akhaṇḍa, acchidda, asabala, akammāsa — 이것들은 모두 이것을 두고 하는 말입니다.
ඔන්න යම්කිසි පහවෙලා ගිය ක්ලේසයක්, පහවෙලා ගිය පාපයක් ඇත්නම් සතර අපහා ගත වීමට හේතු වෙන කොටසයි පළවෙනිම දර්ශන පහුණේ.
그렇게 버려진 어떤 kilesa, 버려진 어떤 나쁜 것이 있다면, 그것은 네 apāya로 가게 하는 부분이며 첫 번째 dassana로 버린 것입니다.
සියලු පව් පහේ නෑ. තව ඉතුරු හරියක් තියෙනවා. ඒ ඉතුරු හරියෙන් ඔහු අති යමක් කෙරෙන්න පුළුවන් ඉඩ තියෙනවා.
모든 나쁜 것이 버려진 것은 아닙니다. 아직 남은 부분이 있습니다. 그 남은 부분으로 그가 무언가를 저지를 여지가 있습니다.
ප්රාණඝාතයක්, හොරකමක්, කාමමිත්යාචාර්යක් කෙරෙන්න ඉඩ තියෙනවා. හැබැයි හතර පගත්ත තරම් බලවත්යක් එර ඉතුනේ. මෙන්න සෝවාන් පල්ලයෙන් සිද්ධ වෙන්නේ ඔය ටිකයි.
목숨 빼앗음, 도둑질, kāmamicchācāra를 저지를 여지가 있습니다. 그러나 네 apāya로 갈 만큼의 힘은 남아 있지 않습니다. sotāpatti-phala로 일어나는 것은 이만큼입니다.
අර ටික ු ඉතුරු ටික ඇරගන්න. දැන් භාවනාවේ පහාත තබ්බින්නේ දෙවෙනි අවස්ථාව ගත්තේ ඔන්න ඕකට සතර අපාගත වෙන කොටස. දර්ශනය පහ කරලා ඉවර කරගත්තට පස්සේ භාවනාවෙන් පහ කරගන්න ඕනේ ඉතුරු ඇලීමයි ගැටීමයි ටික ඒකට හම්බවෙච්ච මුලා
저 남은 부분을 걷어내야 합니다. 이제 bhāvanā로 버리는 두 번째 단계를 든 것이 바로 그것입니다. 네 apāya로 가는 부분은 dassana로 버려 끝냈으니, 그 뒤에는 bhāvanā로 버려야 합니다 — 남은 들러붙음과 거슬림, 그리고 거기에 딸린 헷갈림을.
කායේ කායානුපසි විහරති ආතාපි සම්පජානෝ සතිමා විනෙයය ලෝකේ අභිජ්ජා දෝමනස්සං දැන් අන්න බලන්නවා එතුළ ටික අයින් කරගන්න
'kāye kāyānupassī viharati ātāpī sampajāno satimā vineyya loke abhijjhā-domanassaṃ' — 이제 보십시오, 그 안에 있는 것을 걷어내는 것입니다.
වේදනාසු වේදනානුපස්සී විහරති ආතාපි සම්පජානෝ සතිමා විනෙයය ලෝකේ අභිජ්ජා දෝමනස්ස චිත්තේ චිත්තානුපස්ස විහරති ආතාපි සම්පජානෝ සති අතිමා විනෙයය ලෝකේ අභිජ්ජා දෝමනස්සා ධම්මේ ධම්මානුපස්සී විහරති ආතාපි සම්පජානෝ සතිමා විනය ලෝකේ අභිජ්ජා දෝමනස්සා දැන් සතර සතිපට්ඨානයට බැස මෙන්න ඇලීමයි ගැටීමයි නැති කරගන්න තියෙන්නේ ඊළඟ භාවනාව
'vedanāsu vedanānupassī viharati ātāpī sampajāno satimā vineyya loke abhijjhā-domanassaṃ; citte cittānupassī viharati ātāpī sampajāno satimā vineyya loke abhijjhā-domanassaṃ; dhammesu dhammānupassī viharati ātāpī sampajāno satimā vineyya loke abhijjhā-domanassaṃ.' 이제 네 satipaṭṭhāna에 들어서서 들러붙음과 거슬림을 없애는 것이 다음 bhāvanā입니다.
දැන් සතර සතිපට්ඨානය වඩනකොට දැන් ඔතන අපි මුලා ඇවිදිලා තියෙන්නේ දැන් සීල විශුද්ධිය හරි අරගෙන තියෙනවා අරියාන්ත සීලය පන්න වට සීල විශුද්ධිය තියෙනවා.
이제 네 satipaṭṭhāna를 닦을 때, 우리는 여기까지 와서 sīla-visuddhi를 제대로 갖추었습니다. ariyakanta sīla라는 sīla-visuddhi가 있습니다.
දැන් සීල විශුද්ධියෙන් ඔහු චිත්ත විශුද්ධියටයි එන්න තියෙන්නේ. එහෙනම් ඇලෙන ගැටෙන පැත්ත අහක් කරපුවහම ලැබෙන ධ්යාන ශක්තිය ඔහු හුළඟ නැගෙන්න ඕන.
이제 그는 sīla-visuddhi에서 citta-visuddhi로 나아가야 합니다. 그러니 들러붙고 거슬리는 쪽을 치웠을 때 얻는 jhāna의 힘으로 그는 올라서야 합니다.
ප්රථම ධ්යාන, ද්තියක් ධ්යාන, තෘතිය ධ්යාන, චතුරත්ත ධ්යාන ආදී වශයෙන් ඒ සමාධි ශක්තිය ඔහු මතුවෙලා එන්න ඕන. ඉතුරු අඩුපාඩුව සුද්ධ කරනකොට
paṭhama jhāna, dutiya jhāna, tatiya jhāna, catuttha jhāna 같은 그 samādhi의 힘이 그에게 솟아나야 합니다, 남은 모자람을 깨끗이 해 갈 때.
ධ්යාන සඳහා අපිට අමුතුවෙන් කරන්න සෙට මන දෙයක් නෑ. ඒ මාර්ගය අනුගමනය කරනකොට ඒ තුළ හටගන්න ප්රතිඵලයක් ධ්යාන. අපිට තියෙන්නේ අවශ්ය කරන මාර්ගය අනුගමනය කිරීම විතරයි. ඵලය ලැබෙනවා. ලැබුනහම ලැබුණ බව දැනගන්නවා.
jhāna를 위해 우리가 따로 해야 할 것은 없습니다. 그 길을 따라가면 그 안에서 생기는 결과가 jhāna입니다. 우리가 할 일은 필요한 길을 따르는 것뿐입니다. 열매는 옵니다. 오면 왔다는 것을 압니다.
ඉතින් මෙන්න මේ විදිහට හැම වෙදේම අපිට සිද්ධ වෙනවා. පංච දුෂ්චරිතයන්ගේ වෙන් වෙලා ඉන්න යනකොට බාහිර ලෝකේ අපි මෙච්චර කල් හදාගත්ත රාමුවත් තුළ අපි ඉඳලා තියෙන්නේ. පංච දුෂ්චරිතයන් ඇසුරු කරපු රාමුවකයි අපි ජීවත් වෙලා තියෙන්නේ. එහෙම පිරිසක් අතරේ හදාගත්ත සංවිධානයකයි මේ ජීවත් වෙලා තියෙන්නේ.
이렇게 모든 일이 우리에게 일어납니다. 다섯 악행에서 떨어져 지내려 할 때, 우리는 바깥 세상에서 이제껏 만들어 온 틀 안에서 살아왔습니다. 다섯 악행을 가까이하는 틀에서 살아왔습니다. 그런 무리 속에서 만든 짜임새 안에서 살아왔습니다.
ධර්මය අවබෝධ කරලා ධර්මය දැක්කාට පස්සේ අපිට ඕනකම තියෙන්නේ මම පංච දුෂ්චරිතයෙන් වෙන් වෙන්න ඕනේ කියලා. ඒ වගේම යම්කිසි ත්රිවිධ දුෂ්චරිතයන්ගයෙන් වෙන් වෙලා. ිද සුචරිතය පිහිටා ගත්තොත් මට ආර්ය මාර්ගය වැඩෙනවයි කියලා. මේක තේරුම් ගත්තා.
dharma를 깨닫고 dharma를 본 뒤에 우리가 바라는 것은 다섯 악행에서 떨어져야 한다는 것입니다. 또 세 가지 악행에서 떨어져 세 가지 선행을 세우면 ariya magga가 자란다는 것. 이것을 이해했습니다.
ඒ තේරුම් ගත්තට දැන් මම මෙච්චර කල් හදාගත්ත පරිසරයේ ඉඳගෙනේ මට මේ කරන්න වෙලා තියෙන්නේ. දැන් මොකද කරන්නේ?
그렇게 이해했지만, 이제 나는 이제껏 만들어 온 환경 속에 앉아서 이것을 해야 하게 되었습니다. 이제 어떻게 할까요?
මම හදාගත්ත පරිසරය තුළ මෙච්චර කල් හදාගත්තේ උපදෙත් දුන්නේ. ප්රාණඝාතයට උපදෙස් දුන්නා. සත්ව හිංසාවලට උපදෙස් දුන්නා. බැන්නොත් නම් අහකලා ඉන්න එපා. ඔුව පත් කරන්න එපා. උඹලා වරේ. මම මගේ න්ට කියලා තියෙන්නේ එහෙමයි. දැන් උන්ට මම කොහොමද ආශරයක් න්නේ මේට පස්සේ බැන්නහම බයින්නේ නැතුව ඊටපන් කියලා. ඒකත් අත අහනේ මම දීපු උපදෙස මට වදිනවානේ දැන් වෙලා තියෙන්නේ. උඹරා යටත් ෙන්නනම් එපා ඔඩුව පත් කරන්න යන්න එපා. මම එහෙම අහංකාර විදිහට කියලා ලෝකෙට කියාතු.
내가 만든 환경 안에서 이제껏 만든 것, 내가 준 가르침이 있습니다. 목숨 빼앗으라는 가르침을 주었고, 짐승을 해치라는 가르침을 주었습니다. '욕을 먹으면 가만있지 마라. 바보 취급 당하지 마라.' 나는 내 아이들에게 그렇게 말해 왔습니다. 이제 그 아이들에게 '이제부터는 욕을 먹어도 되받지 말고 참아라'라고 어떻게 타이르겠습니까. 내가 준 가르침이 이제 내게 돌아와 꽂히게 되었습니다. '너희는 굽히지 마라, 바보 취급 당하러 가지 마라' — 나는 그렇게 거만하게 세상에 말해 왔습니다.
දැන් ඉතින් මම කොහොමද පාපිෂ්ඨා භිස්සක් වාගේ මානයක් නැතුව ඉන්නේ. දැන් මගෙන් ඉගෙන ගත්තේ මටම බහිනවා අනිත් හඹේද අපිට මෙහෙම උගන්නලා දීලා දැන් අපිට කියනවා මෙහෙම පිටහන් කියලා. දැන් මම මොකද කරන්නේ?
이제 내가 어떻게 발닦개처럼 자존심도 없이 지내겠습니까. 이제 내게서 배운 것이 나를 꾸짖습니다. 다른 이들이 '우리에게 그렇게 가르쳐 놓고 이제 와서 이렇게 하라고 하느냐'고 합니다. 이제 나는 어떻게 하나?
ඔය අවංකව කරන්න ගිහිල්ලා තමයි ඕකටම කෙරෙවිලා තියෙන්නේ ඕගොල්ල කොහොමහරි මොනවා කරලා හරි කමක් නැහැ. බොරු කියලා හරි කමක් නැහැ. කපටිගම් කරලා හරි කමක් නැහැ. හොරට මැනලා ගිහිල්ලා හරි කමක් නැහැ. ලාභයක් ලබා පල්ලාන මම ඔහොමයි උපදෙස් දීලා තියෙන්නේ.
'정직하게 하려다가는 이 꼴이 된다. 너희는 어떻게든, 무엇을 해서든 괜찮다. 거짓말을 해도 괜찮다. 속임수를 써도 괜찮다. 눈금을 속여 재도 괜찮다. 이익만 얻어라' — 나는 그렇게 가르쳐 왔습니다.
මම ඒගොල්ලන්ගේ ලෝකයේ දැන් ඉන්නේ. දැන් මම ඒගොල්ලන්ට කියන්නේ කොහොමද? හොර කිරුම් හොර මැනුම් අත්ඇරලා අවංකව කටයුතු කරා. ලැබෙන සුළු ලාභේ ලබාග ඉල්ලා බොරු කරලා වංචා කරලා ගන්න එකතු වෙන්න එපා. දැන් ඒ බණ මම කොහොමද කියන්නේ? ඒ අය මට නිින්දා කරනවා. මම අවබෝධකු තැන ඒගොල්ලෝ නෑනේ දැන්.
이제 나는 그들의 세상에 있습니다. 이제 그들에게 어떻게 '속여 팔고 속여 재는 것을 그만두고 정직하게 해라. 얻는 작은 이익으로 만족하고 거짓과 속임수로 모으지 마라'고 하겠습니까. 그런 baṇa를 내가 어떻게 하겠습니까? 그들은 나를 비난합니다. 내가 깨달은 자리에 그들은 없습니다.
දැන් තමන් ඉන්නේ වෙනම ලෝක. ඒගොල්ලෝ වෙනම ලෝකෙක. දැන් හරි ප්රශ්නයක් තමන්ට වෙනවා.
이제 자기는 다른 세상에, 그들은 다른 세상에 있습니다. 이제 자기에게 큰 문제가 생깁니다.
දැන් මෙන්න මේ වෙලාවේදී අපිට ප්රශ්නයක් මතු වෙනවා කොහොමද බුදු දහම රකින්නේ මේ සමාජය දැන් ඔබ තියෙන ප්රශ්නයක්. ගෙදර සිල් අරන් ඉන්නේ කොහොමද? ගෙදරලා හෙනවා කොහොමද මේ කරන්නේ? අනික් අය ඉන්නේ මෙහෙමයි. තමන්ම හදාගත්ත එක විපාකයන තමන්ට මේ තියෙන්නේ.
이때 우리에게 문제가 떠오릅니다. 이 사회에서 붓다의 dharma를 어떻게 지키는가 — 지금 여러분에게 있는 문제입니다. 집에서 sīla를 지키며 어떻게 삽니까? 집에서 이것을 어떻게 합니까? 다른 사람들은 이렇게 삽니다. 자기가 만든 것의 vipāka가 자기에게 이렇게 와 있는 것입니다.
මුලදී තමන්ම හදාගත්ත අවිද්යාවේ රාමුව තුළින් හදාගෙන ඒ රාමුව තුළ තමයි දැන් මේ ජීවිතය ගත කරන්න වෙලා තියෙන්නේ. දැන් ඒ රාමුව තුළ විද්යාවේ පැත්තට කොහොමද යන්නේ?
처음에 자기 스스로 avijjā의 틀로 만들어 놓고, 이제 그 틀 안에서 이 삶을 살아야 하게 되었습니다. 그 틀 안에서 어떻게 vijjā 쪽으로 갑니까?
අර බාහිර ලෝකේ මම හදපු ලෝකය මට වදිනවා. මම හොඳයි හොඳයි කියලා එකතු කරලා තියෙන්නේ දුෂ්චරිතයට අවශ්ය උපකරන්න. දුසිරි සිතුවිලි ක්රියාවදන වලට අවශ්ය වෙන පරිසරය හදලා තියෙන්නේ. දැන් මට ඒ පරිසරයෙන් අහකන්නයි වෙලා තියෙන්නේ. ඒ පරිසරය හිටියොත් විනාශ බවක් දන්නවා. මිදෙන්න විදිහකුත් නෑහ ලේසතිය.
저 바깥 세상, 내가 만든 세상이 나를 칩니다. 내가 좋다 좋다 하며 모아 온 것은 악행에 필요한 도구들입니다. 나쁜 생각과 행동과 말에 필요한 환경을 만들어 두었습니다. 이제 나는 그 환경에서 떠나야 하게 되었습니다. 그 환경에 머물면 망가진다는 것을 압니다. 벗어날 길도 쉽지 않습니다.
අනිත් පැත්ත තමයි මනසනවා හුඟක් දුශ්චරිත කරපන්න. ඒවයි ආශ්වාද තියෙන්නේ. ඒන් තමන්ගේ මනස තමන් කළඹරා. තමන්ට සුද්ධ වෙලා ඉට හිතෙන්නෙත් නැහ හරි වදයක්.
다른 한편으로 마음이 자꾸 '악행을 해라, 거기에 assāda, 즐거움이 있다'고 합니다. 그래서 자기 마음이 자기를 휘젓습니다. 깨끗하게 지내고 싶은 마음도 들지 않습니다. 큰 괴로움입니다.
මෙන්න මේ පඳු ප්රශ්නයකට මුහුණ දෙන්න වෙනවා දැන් ත්රිවිධ සුචරිතයෙන් ජීවත් වීම හොඳයි කියලා නිගමනය කරලා මාත් ඒ තත්ත්වයට පත් වෙනවා කියලා නිගමනය කරගත්ත කෙනාට. ඊළඟට ඔය ප්රශ්නයට මුහුණ දේට වෙනවා.
세 가지 선행으로 사는 것이 좋다고 결론 내리고 나도 그렇게 되겠다고 마음먹은 사람은 이런 문제에 부딪히게 됩니다. 그 다음에 바로 그 문제를 마주해야 합니다.
මෙන්න මේ වෙලාවේදී ඕකට පිළිතුරක් අවශ්ය වෙනවා. ඒ පිළිතුර ගන්නේ කොහොමද? දැන් හරි අමාරු සිද්ධියක් ඔතන අපිට නූණ දේ සිද්ධ වෙනවා.
이때 그에 대한 답이 필요합니다. 그 답을 어떻게 얻습니까? 여기서 우리에게 아주 힘든 일이 일어납니다.
මෙතෙනදි දැකිය යුතු කාරණා දෙකක් තියෙනවා. එකක් තමයි. දුශ්චර්තය කියලා අපි හිතා ඉන්න ඒවා. ලෝක ආශ්වාදය ලෝක ආශ්වාදයක් මුල් කරගෙන අයිුතු අන්ධෙන් හෝ ඒ ආශ්වාදය උපනම් ගන්න ගොඩ ගහගන්න අපි යොදාගත්ත වැඩපිළිල අපි දුෂ්චරිතයෙන් ගොඩන්නගලා තිබිච්ච රාමෝ.
여기서 보아야 할 것이 두 가지 있습니다. 하나는 우리가 악행이라 여기는 것들입니다. 세상의 즐거움, 세상의 즐거움을 뿌리로 하여 옳고 그름도 모른 채 그 즐거움을 얻고 쌓으려고 우리가 써 온 방식 — 우리가 악행으로 세워 온 틀입니다.
දැන් අපි ඉන්නේ ඒ තුළ දැන් අපි මිදෙන්නත් ඕනේ ඕකෙන්. ඒ ගොන්නගාගත්ත රාමුව නිසා අපේ මනස ආගන්තුක උපක්ලේසයන්ගෙන් කිලිටි වෙලා දුශ්චරිත සහගත මනසක් වෙලා තියෙන්නේ.
이제 우리는 그 안에 있습니다. 그리고 이제 거기서 벗어나야도 합니다. 그 세운 틀 때문에 우리 마음은 손님처럼 온 upakkilesa로 더럽혀져 악행 섞인 마음이 되었습니다.
එහෙනම් දුෂ්චරිත මනස අපිට වද දෙනවා. අපි ගොන්නගාගත ලෝකේ නැවත නැවත භුක්ති ඉඳපන් කියලා.
그러니 악행에 물든 마음이 우리를 괴롭힙니다, 우리가 세운 세상을 다시 또다시 누리라고.
සුචරිත ලෝකේ භුක්තිඉන්න එක මහා වදයක්. ඒක ලොකු කම්මැලිකමක්, හෝන්දු මාන්දු ගතියක්. හරි පහළුවා දැන් ඉන්නේ එහෙමයි මුලින් අර ගොඩනගාගත්ත දුච්චරිත ලෝකේ ඇසුරට යන්න තියෙනවා නම් හරි ප්රබෝධයි.
선행의 세상을 누리는 것은 큰 고역입니다. 큰 게으름, 축 늘어지는 느낌입니다. 지금은 그렇습니다. 처음 세워 둔 악행의 세상을 가까이하러 간다면 아주 신이 납니다.
බෝල ගහන්න පුරුදු වෙලා සෙල්ලම් කරන්න පුරුදු වෙලා ඉන්න ළමයෙක්. ඒවා වැඩක් නැති දුච්චරිතා වැඩ සෙල්ලම් හිස් දේවල් මේ වැඩක් නෑහ. මම ඒවා අහක් වෙලා යන්න ඕනේ. ඒවයෙන් ඉවත් වෙන්න ඕනේ කියනකොට අර තමන් පුරුදු ගත්ත පිරිස අඬ ගහගෙන යනවා. ඇයිියයන් ඒ අඬ ගහනවා ඒ පැත්තෙන්. බාහිර ලෝකෙන් කරදරයි.
공놀이하고 노는 데 길든 아이 같습니다. '그것들은 쓸모없는 나쁜 일, 놀이, 헛된 것이다. 쓸모없다. 나는 거기서 떠나야 한다, 거기서 물러나야 한다' 하면, 늘 어울리던 무리가 소리쳐 부르며 갑니다. 왜 안 오냐고 그쪽에서 소리칩니다. 바깥 세상에서 성가시게 합니다.
ඒවයෙන් මේල ඉන්න හැදුවත් මගේ මනස පදෙනා අනේ ඊයේ නම් සෙල්ලම් කරලා කොච්චර ආශ්වාදයෙන් හිටියත්ද අද මට ඒ ආශ්වාදය නැහැනේ ලබන්න ඕන එකක් දුච්චර්මනක් කමක් නෑ ඵලයන් ඵලයන් ගිහින් බෝර ගහප පමනසට හිතට දෙනවා අදහස හිත
거기서 떨어져 있으려 해도 내 마음이 '아, 어제는 놀면서 얼마나 즐거웠나. 오늘은 그 즐거움을 못 누리네. 나쁜 짓이어도 괜찮아, 나가서 공 차자' 하고 마음에 생각을 줍니다.
හිතට දෙනවා අදහස හිත නෙමෙයි අදහස් දෙන්නේ විඤ්ඤාණය අපි කියන්නේ හිත අපිට අදහස් දෙනවා කියලා.
생각을 주는 것은 마음이 아니라 viññāṇa입니다. 우리는 마음이 우리에게 생각을 준다고 말하지만요.
ප්රභාස්සර හිත නම් ඔය අදහස දෙන්නේ නෑ. ඔය අදහත දෙන්නේ ආගාතුකන උපකිලිට්ට එන උපකිලිට්තන් කියලා ඒ ප්රභාස්වරත්වය කිරීටි කරලා දාපු උපකෙලස් වලින් ගහන වෙච්ච මානසිකත්වය හෙවත් විඤ්ඤාණ තමයි. අපිට දැන් ඔය වදි දෙන්නේ.
pabhassara 마음이라면 그런 생각을 주지 않습니다. 그 생각을 주는 것은 āgantuka upakkilesa, 곧 그 pabhassara를 더럽힌 upakkilesa로 짙어진 마음가짐, 다시 말해 viññāṇa입니다. 그것이 지금 우리를 괴롭힙니다.
දුච්චරයන්ගේ ආශ්වාදයක් තියෙනවා කියලා හඟවන්න ඒක විඳපිලා පොළඹවන්න. ඒ නිසා තමයි ආර්ය මාර්ගය පූර්ණය කරගන්න බැරි.
악행에 즐거움이 있다고 느끼게 하고, 그것을 누리라고 몰아붙입니다. 그래서 ariya magga를 채우지 못합니다.
ආර්ය මාර්ගය පූර්ණය කරනවා කියලා කියන්නේ මල් වට්ටියක් අරන්න ගිහිම්රුවන්ගේ රූපය නගට ගි තියලා පූජා කරලා වැඳ එන්නේ එකවත් එහෙම නැත්නම් මොනවා හරි ගිය තන් ඔය බෝ මලු දහැ මළු හදලා ඉතින් ඔවා කර කර අතු පතු කරගා ඉන්නඑක ඒවා නෙමෙයි.
ariya magga를 채운다는 것은 꽃바구니를 들고 가서 불상 앞에 놓고 공양하고 절하고 오는 것이나, 아니면 가는 곳마다 bodhi 단과 dāgaba 단을 만들고 그 일을 하며 이것저것 꾸미고 지내는 것이 아닙니다.
හැබැයි ඒවා අයින් කරන්න කියනවා නෙමෙයි. අපි මාර්ගය ශෘද්ධ කරගන්න ලොකු ආධාරකෝ හැබැයි ඒවයේ හිර වෙන්න හොඳ නැහ ඒක බුදු දහම කියලා.
그렇다고 그것들을 치우라는 말은 아닙니다. 우리가 길을 깨끗이 하는 데 큰 도움이 됩니다. 그러나 그것이 붓다의 dharma라며 거기에 갇히는 것은 좋지 않습니다.
සුචරිතයට පත්වෙන්න තියෙන මානසිකත්වය සුද්ධ කරගන්න. අනුක්රමයෙන් එන්න තියෙන වැඩ පිළිවෙලට ඒවා අයිතියි. අනුපූර ප්රතිපදාවට ඒවා අයිති. පූර්ව භාග ප්රතිපදාව
선행에 이를 마음가짐을 깨끗이 하는 것 — 차례대로 와야 할 일의 순서에 그것들이 속합니다. anupubba paṭipadā에 속하는 것입니다. pubbabhāga paṭipadā입니다.
ඒ නිසා ඒවා අපහාසතයට පවත් කරන්න භාජනය කරන්න හොඳ නැහ. ඒ වුනාට අපි ඒ වැය විදිහලා හිටන් ඒ තුළ විතරක් අපි රැඳිලා හිටියො. ඒක නිවන් මගත් නෙමෙයි. දැන් නිවන් මග කියලා ඒක ඒවට රැවටෙන්න හොඳක් නැහ.
그러니 그것들을 깎아내리는 것은 좋지 않습니다. 그렇다고 우리가 그런 일을 하며 그 안에만 머문다면 그것은 nibbāna 길이 아닙니다. 그것을 nibbāna 길이라 여겨 속는 것은 좋지 않습니다.
දාන දීලා චෛත්ය බෝමළු හදලා සුද්ධ පවිත්ර කරලා උදේ ඉඳන්ට ඇනකම් වන්දනාමාන පූජා කර ඉන්න එක ඒක බුදු දහම නෙමෙයි කියලා අයින් කරන්නත් බැහ. ඒක බුදු දහමයි කියලා බලන ඒක ඉදෙනා නිවන් දකින්නත් බැ.
dāna를 주고, cetiya와 bodhi 단을 만들어 깨끗이 가꾸고, 아침부터 저녁까지 절하고 공양하며 지내는 것을 붓다의 dharma가 아니라며 치울 수도 없습니다. 그렇다고 그것이 붓다의 dharma라며 그것만 하는 사람은 nibbāna를 볼 수도 없습니다.
එහෙනම් දැනගන්න ඕනේ පූර්ව භාග ප්රතිපදාවක් තියෙනවා කාය සුචරිතය, වාග් සුචරිතය, මනෝ සුචරිතය කියන ත්රිවිධ සුචරිතය පූර්ණය කරගන්න. අපි මෙතෙක් කල් ගෙනාපු දුශ්චර්ත වැඩ පිළි පිරින් ඉවත් වෙන්නේ. අපේ මනසගත්තා හැඩගසා ගත යුතු මූලික ක්රමය ඔතන තියෙන්නේ.
그러니 알아야 합니다. pubbabhāga paṭipadā가 있습니다. kāya sucarita, vacī sucarita, mano sucarita라는 세 가지 선행을 채우는 것, 우리가 이제껏 해 온 악행의 방식에서 벗어나는 것입니다. 우리 마음을 가다듬어야 할 기본 방법이 거기에 있습니다.
එහෙනම් ඒක අපිට සත්ව විශුද්ධිය පූර්ණය කර ගැනීමේදී ආර්ය මාර්ගය පූර්ණය කර ගැනීමේදී අපි හැඩගැත යුතු මූල පරිසරයක් වෙලා තියෙනවා. ඒ පරිසරය අපිට ඕනැ වෙලා තියෙන්නේ අපි මෙතෙක් කල් ගොඩනගාගත්ත රාමුව දුශ්චරිතවිලි ක්රියාවදන් තුළින් ගොඩනගාගත්ත රාමුවක් නිසා.
그렇다면 그것은 우리가 satta visuddhi를 채우고 ariya magga를 채울 때 맞추어야 할 기본 환경이 되었습니다. 그 환경이 필요한 것은 우리가 이제껏 세운 틀이 나쁜 생각과 행동과 말로 세운 틀이기 때문입니다.
ඒ තුළ අපිට ඒ පරිසරය තුළ ඉන්න වෙලා තියෙන නිසා. දැන් අපිට ඕකෙන් මිදිලා යන්න ක්රමයක් තියෙන්න ඕනේ මනස මුදවා ගන්න ඕනේ එක පැත්තකින් බාහිර ලෝකෙන් මිදෙන්න ඕනේ එක පැත්තකින්. ඔන්න ඔය කාරණා දෙක අභ්යන්තර බාහිර කියන දෙපැත්තෙන් සුද්ධ කරගන්න ඕනේ.
그 안에, 그 환경 안에 있어야 하기 때문입니다. 이제 거기서 벗어날 방법이 있어야 합니다. 한편으로는 마음을 풀어내야 하고, 한편으로는 바깥 세상에서 벗어나야 합니다. 이 두 가지를 안과 밖 두 쪽에서 깨끗이 해야 합니다.
එහෙනම් අභ්යන්තර පැත්තෙන් සුද්ධ කරගන්නකොට ඉන්ද්රිය භාවනාව වඩන්න කිව්වා. බාහිර පැත්තක් සුද්ධ වෙන්න අභ්යන්තර පැත්තක් සුද්ධ වෙන්න ඊළඟට වහිර නිගමන තමා ඉන්ද්රිය භාවනාව.
그러니 안쪽에서 깨끗이 할 때 indriya bhāvanā를 닦으라고 했습니다. 바깥쪽이 깨끗해지고 안쪽이 깨끗해지도록 다음에 내린 결론이 indriya bhāvanā입니다.
එහෙනම් මෙන්න මේක තමයි පූර්ව භාග ප්රතිපදාව නිවන් දකින්න තියෙන්නේ. ලේසිම කරේ ඉන්ද්රිය භාවනාව.
그러니 이것이 nibbāna를 보기 위한 pubbabhāga paṭipadā입니다. 가장 쉬운 것은 indriya bhāvanā입니다.
ඇහැට රූපයක් පේනවා. ලෝකයේ සුන්දරත්වය නැති කරන්න අපිට බැ. මන වඩන රූප ලෝකයෙන් අහ කරන්නත් බැ.
눈에 형상이 보입니다. 세상의 아름다움을 우리가 없앨 수는 없습니다. 마음을 끄는 형상을 세상에서 치울 수도 없습니다.
හැබැයි මන වඩන රූප අපි පුරුදු කර තියෙන්නේ දුෂ්චරිතය අනුව ලැජ්ජන නැති රූප කියන ඒවා තමයි මන වලාන්නේ. අර දුසිරිත් පෙන්නන රූප තමයි මන වඩන්නේ. අඩ නිර්වත් රූප තමයි මන වඩන්නේ. ඒ වගේ ලෝකේ තමයි මන වඩන එකට හැදිලා තියෙන්නේ.
그런데 우리가 길든 마음 끄는 형상은 악행을 따른 것입니다. 부끄러움 없는 형상이 마음을 끕니다. 악행을 보여 주는 형상이 마음을 끕니다. 반쯤 벗은 형상이 마음을 끕니다. 세상은 그렇게 마음을 끄는 쪽으로 만들어져 있습니다.
දැන් ඕවා අපිට ලෝකයෙන් නැති කරන්න බැහැ අපි හැදුනාට. අපි ධර්මය තුළ ගියා ලෝකයේ ඉන්න අයගින් ඕවා අයින් කරන්න බැහ. කොටට ඇඳගෙන ඉන්නා කොට ඇඳගෙන යනවා. අඩ නිර්වත් උඩ පයින ගෙනා උඩ පයිිනවා. ඒක අපිට නැති කරන්න බැහ.
그것들을 우리가 세상에서 없앨 수는 없습니다. 우리가 바뀌었다고, 우리가 dharma로 들어갔다고 세상 사람들에게서 그것을 치울 수 없습니다. 짧게 입는 사람은 짧게 입고 다닙니다. 반쯤 벗은 사람은 다리를 드러내고 다닙니다. 그것을 우리가 없앨 수 없습니다.
ඒ අයට කියන්න ගියොත් එහෙම ලෝකය හදන්න යනවා. බැරි දෙයක් කරන්න යනවා. බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ ලෝකය හදන්න නෙමෙයි තමන් හැදෙන්න. හැදෙන ක්රමය ඒකයි.
그 사람들에게 뭐라 하러 가면 세상을 고치러 가는 것, 못할 일을 하러 가는 것입니다. 붓다께서 가르치신 것은 세상을 고치라는 것이 아니라 자기가 바뀌라는 것입니다. 바뀌는 방법이 바로 그것입니다.
අන්න තමන් හැදෙන ක්රමය තමයි ඉන්ද්රිය භාවනාව. දැන් අපි දැනගන්න ඕනේ ඉස්සෙල්ලම ක්රමක්රමයෙන් අපි හැදෙන ක්රමයට බහින්න.
자기가 바뀌는 방법이 indriya bhāvanā입니다. 이제 우리는 먼저 차츰차츰 우리가 바뀌는 방법에 들어서야 한다는 것을 알아야 합니다.
ඇහැට අර ප්රියමනාප එච්චර කල් මන වඩපු දුසිරිත් රූප හරි පේනකොට ඒ නිසා අපිට හටගන්නවා. අර පෙර තිබිච්ච පුරුද්දට පෙර පුරුපුරු විඤ්ඤාණ ස්වභාවය තව තියෙන නිසා. ප්රිය ස්වභාවයක් මධුර ස්වභාවයක්.
눈에 저 사랑스럽고 마음에 드는, 이제껏 마음을 끌던 나쁜 형상이 보이면, 그 때문에 우리에게 생깁니다 — 예전 버릇대로, 예전 viññāṇa의 성질이 아직 남아 있기 때문에 — 사랑스러운 성질, 달콤한 성질이.
ඒවා නැති වෙන්නේ නෑ. හිත ඇලෙනවා. රාග ආශ්වාදයන්ගෙන් මුල්මත් කරනවා. ඒ පැත්තට ඇහිල්ලා යනවා. ඒක තමයි මූලික හිතේ තව හැඩ ගහගත්තා නැති ආරම්භක හිතේ ස්වභාවය.
그것은 없어지지 않습니다. 마음이 들러붙습니다. rāga의 즐거움에 취하게 합니다. 그쪽으로 끌려갑니다. 그것이 아직 다듬어지지 않은 처음 마음의 성질입니다.
දැන් මේ වෙලාවේදී උපක්රමශීලීව ඉන්ද්රිය භාවනාවෙන් ඇහැ මුල් කරගත්ත ඉන්ද්රිය භාවනාව චක්ඛු ඉන්ද්රිය භාවනාව පුරුදු කරගන්න ඕනේ.
이때 솜씨 있게 indriya bhāvanā로, 눈을 뿌리로 한 indriya bhāvanā, 곧 cakkhu indriya bhāvanā를 익혀야 합니다.
ඉන්ද්රිය භාවනාව ඉන්ද්රිය හයකටම තියෙනවා. ඇහැ පිළිබඳ, කන පිළිබඳ, නාසය පිළිබඳ, දිව පිළිබඳ, කය පිළිබඳ, මන පිළිබඳ හය ආකාරයට විහිච්ච භාවනාවක් ඇති කරපු මේකට කියනවා ඉන්ද්රිය භාවනාව
indriya bhāvanā는 여섯 indriya 모두에 있습니다. 눈에 대해, 귀에 대해, 코에 대해, 혀에 대해, 몸에 대해, 마음에 대해 여섯 가지로 펼친 bhāvanā를 indriya bhāvanā라 합니다.
චක්ඛු ඉන්ද්රිය භාවනාවයි, සෝත ඉන්ද්රිය භාවනාවයි, ගාන ඉන්ද්රිය භාවනාවයි, ජිව්හා ඉන්ද්රිය භාවනාවයි, කාය ඉන්ද්රිය භාවනාවයි, මනේ ඉන්ද්රිය භාවනාවයි කියන මේ හයම එකතු වෙච්චහම ඕකට එනවා ඉන්ද්රිය භාවනාව කියලත් පොදු වෙීන්නේ.
cakkhu indriya bhāvanā, sota indriya bhāvanā, ghāna indriya bhāvanā, jivhā indriya bhāvanā, kāya indriya bhāvanā, mana indriya bhāvanā — 이 여섯이 합쳐져 통틀어 indriya bhāvanā라고 부릅니다.
ඉන්ද්රිය භාවනාව විග්රහ කරගත්තහම චක්ඛු ඉන්ද්රිය භාවනාව සෝත ඉන්ද්රිය භාවනාව ඝාන ඉන්ද්රිය භාවනාව ජිව්හා ඉන්ද්රිය භාවනාව කායේ ඉන්ද්රිය භාවනාව මනෝ ඉන්ද්රිය භාවනාව කියලා හයකට බෙදෙනවා.
indriya bhāvanā를 풀어 보면 cakkhu indriya bhāvanā, sota indriya bhāvanā, ghāna indriya bhāvanā, jivhā indriya bhāvanā, kāya indriya bhāvanā, mano indriya bhāvanā, 이렇게 여섯으로 나뉩니다.
දැන් හය තෝරාගන්න ඕනේ ඊළඟට හය හය ආකාරයෙන් හික්මවා ගන්න ඕනේ. අන්න අපි වැඩේ පූර්ව භාග ප්රතිපදාව සිද්ධ වෙන තැන.
이제 여섯을 가려내고, 다음에 그 여섯을 여섯 가지로 길들여야 합니다. 바로 거기서 우리 일, pubbabhāga paṭipadā가 일어납니다.
ඇහැට රූපයක් පේනකොට අර තිබිච්ච විඤ්ඤාණ මානසිකත්වය නිසා අර ආගාත්මික උපක්ලේසස් වලින් කිල්ති වෙච්ච මානසිකත්වය නිසා ඒ පේන රූපය පිළිබඳව ඇලීම දුෂ්චරිත දුශ්චරිතයට හිතින රූප දැක්කත් ඇලෙනවා. වැඩිපුර ඇලෙන්නේ ඒවා බලන්නම හිතෙනවා.
눈에 형상이 보일 때, 저 예전부터 있던 viññāṇa의 마음가짐, 손님처럼 온 upakkilesa로 더럽혀진 마음가짐 때문에 그 보이는 형상에 들러붙습니다. 악행으로 이끄는 형상을 보아도 들러붙습니다. 오히려 그런 것에 더 들러붙어 더 보고 싶어집니다.
අන්න ඇහැට රූපයක් පේනකොට ප්රිය ස්වභාවයක් මධුර ස්වභාවයක් හටගන්නවා.
눈에 형상이 보일 때 사랑스러운 성질, 달콤한 성질이 생깁니다.
ඒකට විරුද්ධතාවයෙන් ඒක වහල දාන එකක් ආවොත් එහෙම නැත්නම් ඒකට විරුද්ධ එකක් ආවොත් අප්රිය අමධුර ස්වභාවයක් හටගන්නවා.
그것을 거슬러 가리는 것이 오거나, 그것에 거스르는 것이 오면 사랑스럽지 않고 달콤하지 않은 성질이 생깁니다.
මේ ටිකෙන් කෝකට හරි වැටෙනවා. ඒකෝ ප්රියයි මධුරයි කියලා බලන්න හිතෙනවා. අප්රියයි අමධුරයි කියලා ඒකට විරුද්ධව කටයුතු කරන්න හිතෙනවා. මෙච්චර කලේ.
이 가운데 어느 하나에 떨어집니다. 사랑스럽고 달콤하다며 보고 싶어지거나, 사랑스럽지 않고 달콤하지 않다며 그것에 맞서고 싶어집니다. 이제껏 그래 왔습니다.
ප්රියයි මධුරයි කියලා බලන්න හිතුනොත් ඒ සඳහා මෙහෙ ඇවිෙනවා. ඒ පසුපත හඹා යනවා. එතකොට යන්නේ ලෝකෙට
사랑스럽고 달콤하다며 보고 싶어지면 그것을 향해 끌려가 그 뒤를 쫓습니다. 그러면 가는 곳은 세상입니다.
අප්රියයි අමධුරයි කියලා ගැටුනොත් ඒ පැත්තේ විරුද්ධව හඹා යනවා. ගැටීම් සහගතව හොතන මුලාව තියෙනවා. එහෙනම් ඇලීමයි, ගැටීමයි, මුලාවයි කියන මෙන්න මේ තුළ තමා. අපි මෙච්චර කල රවුන් ගැහුවේ.
사랑스럽지 않고 달콤하지 않다며 거슬리면 그쪽으로 맞서며 쫓아갑니다, 거슬림을 품고서. 거기에 헷갈림이 있습니다. 그러니 들러붙음, 거슬림, 헷갈림이라는 이 안에서 우리는 이제껏 맴돌았습니다.
දැන් මේකේ කණපිට ගහන්නයි මේ වෙලා තියෙන්නේ. ඉස්සෙල්ලා තිබිච්ච කනපිට තමයි මේකේ හිටියේ. දැන් ඉතින් පේන පිටට ගහන කන පිට කියන්නේ කන වෙලා තියෙනවා නම් පේන්නේ නැහැනේ. කන වෙච්ච පිට තමයි මේ ඉඳලා තියෙන්නේ. කනපිට කිව්වේ ඒකයි. දැන් සසර ගමන කනපිට යන එක ඒක.
이제는 이것을 뒤집어야 할 때입니다. 예전에는 엎어진 채로 여기 있었습니다. 보이는 쪽으로 뒤집는다는 것은 — 엎어져 있으면 보이지 않잖습니까. 엎어진 채로 여기 지내 왔습니다. 뒤집는다는 말이 그것입니다. 이제 보면 saṃsāra 길은 엎어진 채로 가는 것입니다.
දැන් ඉතින් අපි හරිය පේන පැත්තට ගන්නකොට විශේෂයෙන් දකින්න ඕනේ ඇත්ත. අන්න දකින පිටත් තියෙනවා නම් ඒක තමයි දර්ශන බුදු මග නිවන් මග ඔන්න අපේ භාවනාව විය යුත්තේ ඔන්න ඕකයි. නිවන් දකින්න ඕන.
이제 우리가 바른 쪽, 보이는 쪽으로 돌려놓을 때 특별히 보아야 할 것은 참입니다. 보는 쪽이 있다면 그것이 dassana, 붓다의 길, nibbāna 길입니다. 우리 bhāvanā는 바로 그래야 합니다. nibbāna를 보아야 합니다.
එහෙනම් ඒ වෙලාවේදී බලන්න ක්රමයක් දේශනා කළා.
그래서 그때 보는 방법을 가르치셨습니다.
ඒ ඇලෙන වෙලාවේදී පොඩ්ඩක් ඉවසගන්න. ගැටෙන්න හිත එනකොට පොඩ්ඩක් ඉවසගන්න ඔන්න ඔය තපස පුරුදු කරන්න. තපස කියන්නේ හෙද්දක් ඇඳගෙන කාරද්දක් හරි ඇඳගෙන සුදුරෙදක් හරි ඇඳගෙන කොහට හරි වෙලා කොණඩේ උඩින් බැඳගෙන හිටන් අර කැලේ හැඟැගින එක නෙමෙයි.
들러붙을 때 조금 참으십시오. 거슬리는 마음이 올 때 조금 참으십시오. 그 tapa를 익히십시오. tapa란 물들인 옷이나 검은 옷이나 흰 옷을 입고 어딘가로 가서 머리를 위로 틀어 묶고 숲에 숨어 사는 것이 아닙니다.
තව තව කිව්වේ මොකක්ද? ඔන්න ඔය කෙලෙස් තවන්න ඕනේ. මොකක්යි තපස තප කරනවා කියන්නේ තවනවා. තවන්නේ මොනවද? කෙලෙ. අද සපස කියන්නේ ඒකට නෙමෙයි. මයි යනවා සපස් රකින්න.
tapa라고 하신 것은 무엇입니까? 그 kilesa를 태워 없애야 합니다. tapa를 한다는 것은 태운다는 것입니다. 무엇을 태웁니까? kilesa를. 오늘날 tapa는 그런 뜻으로 쓰이지 않습니다. tapa를 지키러 간다고들 합니다.
තපස රකින්න ෙනනවා කියන්නේ මේ චරිත ලක්ෂණයක් වෙන් කරගෙන කොහට ලයිනේ ආය ඇඩි ඇඩි ගැටි කැඩිය මුලාවේ ඉන්න එක තමයි පොරන්නේ. බුදුරජාණන් වහන්සේ තපස කියලා පෙන්නුවේ ඒ ජාතිය ඉරියව්වක් නෙමෙයි.
tapa를 지키러 간다는 것은 어떤 겉모습을 따로 갖추고 어딘가로 가서, 여전히 들러붙고 거슬리고 헷갈림 속에 있는 것을 말합니다. 붓다께서 tapa라고 보이신 것은 그런 몸가짐이 아닙니다.
ඇහැට රූපය පේන වෙලාවට ප්රියමනාපයක් මතුවෙලා ඇලීමක් ඇති වෙනවානම්. මෙන්න මේ වෙලාවේ ශාන්තියෙන් ඉවසීමෙන් යුත්තය ඒක පස්සේ යන්න නැතුව දරාගන්න උත්සාහයෙන් වීරියෙන් තවලා ඒ අදහස තවන්න
눈에 형상이 보일 때 사랑스럽고 마음에 듦이 솟아 들러붙음이 생긴다면, 바로 그때 고요와 참음을 갖추고, 그것을 따라가지 않고 견디려 애쓰며 힘써 그 생각을 태우십시오.
ඒකට අප්රිය අමනාප ගැටීමක් ඇති වෙනවා නම් ගැටි ගැටී යන්නේ නැතුව ඒක තවා ගන්න ඉවසීමෙන් දරාගෙන ඕක පුරුදු කරන්න.
그것에 사랑스럽지 않고 마음에 들지 않는 거슬림이 생기면, 거슬려서 따라가지 말고 그것을 태우십시오. 참음으로 견디며 그것을 익히십시오.
මෙන්න මේක ඇඳුම කොයි වුණත් ගිහිද පැවිද කියන ප්රශ්නයක් නෙමෙයි තියෙන්නේ. කොයි පැත්තේ වුණත් කවුරු හරි තපස දකිනවා නම්, තපස මතු කරනවා නම් ඔන්න ඔය වෙලාවට තවාගන්න දක්ෂ වෙන්න ඕන. ඉවසීම මතු වෙන්න ඕන.
이것은 무슨 옷을 입었는지, 재가자냐 출가자냐 하는 문제가 아닙니다. 어느 쪽이든 누구든 tapa를 보고 tapa를 일으키려 한다면, 바로 그때 태우는 데 능해야 합니다. 참음이 솟아나야 합니다.
අන්න ඇලෙන්නේ නැතුව ගැටෙන්නේ නැතුව මුලා වෙන්නේ නැතුව පොඩ්ඩක් ඒකේ ඇත්ත හිතන්න උත්සාහ කරන්න ඕන. තපස පුරුදු කරගන්න හරි අමාරුයි.
들러붙지 않고 거슬리지 않고 헷갈리지 않으면서 잠시 그것의 참을 생각하려고 애써야 합니다. tapa를 익히기는 아주 어렵습니다.
සෙඩි ඇඳගෙන කැලේසතිින් ගන්න ලේසියි. ඔය දෙක වෙන් කරලා තෝරාගන්න ඕනේ.
물들인 옷을 입고 숲에 숨기는 쉽습니다. 이 둘을 구분해서 골라야 합니다.
හැබැයි මේ තපස පුරුදු කර ගත්තොත් එහෙම නිවන් දකින්න. කැලේරි ගා ගත්තොත් එහෙම බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කර ධර්මයෙන් අහක එකක්. ඒක නෙමෙයි නිවන් මග.
그러나 이 tapa를 익히면 nibbāna를 봅니다. 숲에 숨어 버리면 붓다께서 가르치신 dharma에서 벗어난 것입니다. 그것은 nibbāna 길이 아닙니다.
ගිහි වේවා, පැවිදි වේවා. නැත්නම් භික්ෂු භික්ෂුනී වේවා, උපාසක උපාසිකා වේවා. ඇඳුවමෙන් නෙමෙයි තවසට එන්නේ. ඒවා බාහිර චරියා රටාවක් විතරයි.
재가자든 출가자든, bhikkhu든 bhikkhunī든, upāsaka든 upāsikā든, 옷으로 tapa에 이르는 것이 아닙니다. 그것은 바깥 몸가짐의 틀일 뿐입니다.
කවුරුවා ඇහැට රූපයක් පේනකොට ප්රියයි මනාපයි කියලා ඇලීමක් හටගන්නවා නම් ඒ මොහොතෙම දැනගන්න ඕනේ. මේක මට වැදගත් දෙයක් දෙන දෙයක් නෙමෙයි.
누구든 눈에 형상이 보일 때 사랑스럽고 마음에 든다며 들러붙음이 생기면, 바로 그 순간 알아야 합니다. 이것은 내게 귀한 무언가를 주는 것이 아니다.
එහෙනම් මොකක්ද ඒකේ යථාර්ථය දැනගන්නේ මේ ප්රියයි මනාපයි කියන මේ දර්ශනය මට පහළ වුන්න හේතු වුණේ මොනවද? ඒකට මොන මොනවද ආධාර වුනේ?
그렇다면 그것의 참모습을 어떻게 알까. 이 사랑스럽고 마음에 든다는 봄이 내게 생긴 까닭은 무엇인가? 거기에 무엇무엇이 거들었는가?
ඇහැ ආධාර වුණා ඇහැ එකනේ පෙරුනේ. ඇහැ තිබිච්ච හින්දානේ. අර රූපය තිබිච්ච හින්දානේ ගෝචර වුනේ. ඇහැට රූපය ගැටිච්ච හින්දා නෑ මේක මතු වුණේ.
눈이 거들었습니다. 눈이 있었기에 보였지요. 저 형상이 있었기에 와닿았지요. 눈에 형상이 부딪쳤기에 이것이 솟아난 것 아닙니까.
ඒ නිසා තිබිච්ච අවිද්යාවේ තිබෙන කහට නිසා නෙමෙයි ප්රියමනාපයි අප්රිය අමනාපයයි කියන දෙකක් ඇලීම් ගැටීම් වශයෙන් මතු වුණේ.
그래서 있던 avijjā의 얼룩 때문에 사랑스럽고 마음에 듦과 사랑스럽지 않고 마음에 들지 않음이라는 둘이 들러붙음과 거슬림으로 솟아난 것 아닙니까.
දැන් ප්රියමනාපය කියලා මම ඇල ඇලුම් කරන්න දෙයක් මතු වුණා. අප්රියයි අමනාපයලට ගැටෙන්න දෙයක් මතු වුණා මානසිකත්වය කල්ති වුණා.
이제 사랑스럽고 마음에 든다며 내가 들러붙어 좋아할 것이 솟았고, 사랑스럽지 않고 마음에 들지 않는다며 거슬릴 것이 솟아 마음가짐이 더럽혀졌습니다.
එහෙනම් මේකට මුල් වෙච්ච ඇහැයි රූපයයි කියන්නේ වැදගත් දේවල්ද? මම මේ මනස කිළිටි වෙන ඇලීමට ගැටීමට බැස්ි. මොන වැදගත් දෙයක් පස්සේ ගිහිල්ලද? මොන වැදගත් දෙයක් ලබන්නද? මොන වැදගත් දෙයක් රැකගන්නද? මේ ඇලුණේ කැටුනේ.
그렇다면 이것의 뿌리가 된 눈과 형상은 귀한 것들입니까? 나는 마음이 더럽혀지는 이 들러붙음과 거슬림에 빠졌다. 무슨 귀한 것을 쫓아간 것인가? 무슨 귀한 것을 얻으려, 무슨 귀한 것을 지키려 이렇게 들러붙고 거슬렸는가?
මෙන්න මේක මනා සිහියෙන් බලනකොට පේනවා. මේකට ගෝචර වෙච්ච ඇරෙන්න තව මොනවද මේකේ තිබුණේ?
이것을 바른 sati로 보면 보입니다. 여기에 와닿은 것 말고 무엇이 더 있었습니까?
ඇහැ තිබුණා රූපය තිබුණා. ඇහැයි රූපයයි නිසා අවිද්යාවෙන් ගත්ත තීරණය චක්ඛු විඤ්ඤාණයකුත් පහළ වුණා.
눈이 있었고 형상이 있었습니다. 눈과 형상 때문에 avijjā로 내린 판단인 cakkhu viññāṇa도 생겼습니다.
ඒ චක්ඛු විඤ්ඤාණය සමඟ එකතු වෙලා ප්රියමනාප වශයෙන් හෝ අප්රිය අමනාප වශයෙන් ස්පර්ශයක් ලැබුව ඒ ස්පර්ශය නිසා ප්රියමනාප හෝ අප්රිය අමනාප වින්දනයක් වේදනාවක් ලැබුවා.
그 cakkhu viññāṇa와 합쳐져 사랑스럽고 마음에 들게든, 사랑스럽지 않고 마음에 들지 않게든 phassa, 곧 닿음을 얻었고, 그 닿음 때문에 사랑스럽거나 그렇지 않은 느낌, 곧 vedanā를 얻었습니다.
මෙන්න මේ ටික තමයි මෙතන මේ ක්රියාවලිය සිද්ධ කළේ. ඇහැයි රූපයි, චක්ඛු විඤ්ඤාණයයි චක්ඛු සම්පස්සයයි චක්ඛු සම්පස්සජා වේදනාවයි කිව්වන්න ඔය ටික පහළ වුනේ. ඔය ටික තුළ තමයි මම මේ ඇලුම් කර කර අල්ලන්න ගියේ ගැටිගැඩියි විරුද්ධව ක්රියාත්මක වෙන්න ගියේ.
바로 이것들이 여기서 이 과정을 일으켰습니다. 눈과 형상, cakkhu viññāṇa, cakkhu samphassa, cakkhu-samphassajā vedanā라고 한 그것들이 생겼습니다. 그것들 안에서 나는 좋아하며 붙잡으려 했고, 거슬려 하며 맞서려 했습니다.
ඔය ටික තුළ තමයි ඔක්කොම තියෙන්නේ. ඔයින් අමතර දෙයක් ඔතන තිබුනේ නැ. එහෙනම් මන වඩන රූපයක් දැක්ක නම් හිත [උගුර කෑරීම] ඇලුනානම් එතන බැඳෙන ගතියක් ආවා නම් ඒ සඳහා කොටු වෙලා තිබිච්ච කටයුතු ටික මොනවද? අවශ්ය කරන බඩු භාණ්ඩ ටික මොනවද? ඇහැයි, රූපයයි, චක්ඛු විඤ්ඤාණයයි, චක්ඛු සම්පර්ශයයි චක්ඛු සම්පස්ස වේදනාවයි. ඔය ටිකෙන් තමයි ඔක්කොම කරගෙන යන්නේ.
모든 것이 그것들 안에 있습니다. 그 밖에 다른 것은 거기 없었습니다. 그렇다면 마음 끄는 형상을 보고 마음이 들러붙었다면, 거기에 묶이는 성질이 왔다면, 그것을 위해 짜여 있던 일들은 무엇이고 필요한 물건들은 무엇입니까? 눈, 형상, cakkhu viññāṇa, cakkhu samphassa, cakkhu-samphassa vedanā입니다. 그것들로 모든 것이 돌아갑니다.
දැන් මම බලන්න ඕනේ ඔය ටික තුළ මට වටිනවාය කියලා අල්ලගන්න හෝ නොවටින හරියක් අයින් කරලා රැකගන්න හෝ වටිනා කොටස් කොයි එකද තියෙන්නේ?
이제 나는 보아야 합니다. 그것들 안에 내게 귀하다며 붙잡을 만한, 또는 귀하지 않은 부분을 치우고 지킬 만한 귀한 부분이 어디에 있는가?
ඇහැ රූපය චක්ඛු විඤ්ඤාණය චක්ඛු සම්පස්සය චක්ඛු සම්පස්සදාජා වේදනා කියන මේවයෙන් කොහොකද වටින එක යම් තැනකින් ඕතර වටිනා එකක් තියෙනවා දැක්කොත් නම්. අල්ලගන්න උත්සාහ කරන්න ඕන රැකගන්න උත්සාහ කරන්න ඕනේ. අල්ලගන්න උත්සාහ කරන්න හෝ රැකගන්න උත්සාහ කරන්න
눈, 형상, cakkhu viññāṇa, cakkhu samphassa, cakkhu-samphassajā vedanā — 이것들 가운데 어디가 귀한가. 어딘가에서 귀한 것을 보았다면 붙잡으려 애쓰고 지키려 애써야 할 것입니다. 붙잡으려 애쓰거나 지키려 애쓰려면,
මේවාන් කොයි එකද වටින්නේ කියත් දැන් විමර්ශනයක් කරන්න ඕනේ අන්න විදර්ශනාව පළවෙනි එක ගන්නවා මේකට රව් වෙච්චක භාණ්ඩ වලින් ඇහැ ඇහැ තිබුණා රූපය තිබුණා චක්ඛු විඤ්ඤාණය තිබුණා චක්ඛු සම්පස්සය තිබුණා චක්ඛු සම්පස්සජා වේදනාව තිබුණා. ඔය පහෙන් පළවෙනි එක ගතා ඇහැ.
이것들 가운데 어느 것이 귀한지 이제 살펴야 합니다. 그것이 vipassanā입니다. 첫째를 듭니다. 여기에 쓰인 물건들 가운데 눈이 있었고, 형상이 있었고, cakkhu viññāṇa가 있었고, cakkhu samphassa가 있었고, cakkhu-samphassajā vedanā가 있었습니다. 그 다섯 가운데 첫째인 눈을 듭니다.
මේ ඇහැ කියන්නේ මොකක්ද? දැන් හිතලා බලන්න කිව්වා. අනාදිය පටන් පවතින එකක්ද මේ ඇහැ කියන්නේ? මේක මස් ගුලියක්.
이 눈이란 무엇입니까? 생각해 보라고 하셨습니다. 이 눈은 시작 없는 때부터 있는 것입니까? 이것은 살덩이입니다.
මේ බලන්න ආධාර වෙච්ච මස්ගුලිය මස් ගුලි දෙක ඇස් දෙක කිව්වේ. අනාදිය පටන් ආවද නැත්නම් පස්සේ හටගත්ත එක අතර මග හටගත්ත එකක්ද? අනාදිය පටන් තිබිච්ච එකක්ද? මතු අනාදිය කරා පවතින එකක්ද? අනාදිමත් ඉදිරි කාලයක් පවතින එකක්ද? නැ ඒක හැටි කොහොමද?
보는 데 거드는 이 살덩이, 이 두 살덩이를 두 눈이라 합니다. 시작 없는 때부터 왔습니까, 아니면 나중에, 도중에 생긴 것입니까? 시작 없는 때부터 있던 것입니까? 앞으로 끝없는 때까지 이어질 것입니까? 아닙니다. 그러면 그것은 어떤 것입니까?
මේක ඉස්සරන් තිබිච්ච එකක් නෙමෙයි. කොහොමද දැනගන්නේ? මට දැන් වයස කීයද තමන් ගැන මේමේ හිතන්නකෝ. මමින් ආව 25ක් එනවා 30ක් එනවා 4ක් එනවා. 50ක් එනවා 60ක් එනවා 7 වෙනවා. කී හරි කම තමන්ගේ වයස බලන්න මෙච්චර වෙනවා. එහෙනම් මගේ ඒ අවුරුදු නැත්නම් ති 40 හැටේ මුලට යනවා.
이것은 예전부터 있던 것이 아닙니다. 어떻게 압니까? 내가 지금 몇 살인지 자기에 대해 생각해 보십시오. 스물다섯, 서른, 마흔, 쉰, 예순, 일흔 — 몇이든 자기 나이를 보면 이만큼입니다. 그러면 그 해들을, 마흔이든 예순이든 처음으로 거슬러 갑니다.
මුලා අවුරුදුට ගියාට පස්සේ ඇහැ තිබුණද? බොහෝම ලපට විදිහට ලදරු ඇහැ ක හැටියට පේන්න තිබුණා. ඊට එහා කොහෙද තිබුණේ? මව්ගේ ගැවෙයි.
처음 해로 가면 눈이 있었습니까? 아주 여린 아기 눈으로 있었습니다. 그 너머에는 어디 있었습니까? 어머니 뱃속입니다.
මාස කීයක් විතර? නමයක් 10ක් විතර. ඒකෙන් ගියා මුලට නම මතර දහම අසර මුලට ගියා. තිබුණාද ඇහැ. අපිටම තේරෙනවා විද්යාවක් තියෙනවා. හැවටිල්ලක් නෙමෙයි. මේ ඇහැ තිබිලා නෑ.
몇 달쯤이었습니까? 아홉 달, 열 달쯤. 거기서 더 처음으로 갔습니다. 아홉 달, 열 달의 처음으로 가면 눈이 있었습니까? 우리 스스로 압니다. 이치가 있습니다. 속임수가 아닙니다. 이 눈은 있지 않았습니다.
එහෙනම් මේක මොකක්ද? එයින් එහා තිබිච්ච එකක් නෙමෙස් ගුලිය. එහෙනම් මේක සකස් වුනේ කොහොමද? මව් ගැබත් තුළදී සකස් වෙලා තියෙන්නේ. මොනවැන්ද හැදුනේ? අන්න සංතයක් සකස් වෙච්ච එකක්. ඇහැ කියන්නේ සකස් වෙච්ච එකක් කියලා බලාගත්ත දහම් රටාව.
그렇다면 이것은 무엇입니까? 그 너머에 있던 것이 아닌 살덩이입니다. 그러면 이것은 어떻게 짜였습니까? 어머니 태 안에서 짜였습니다. 무엇으로 만들어졌습니까? 짜인 것, saṅkhata입니다. 눈은 짜인 것이라고 보는 dharma의 틀입니다.
ඒ ඉස්සෙල්ලා තිබිච්ච නැති ඇහැ මව්කුස ඇතුවිලි කොහොමද හැදුනේ මොනව ඇන්ද හැදුනේ? මව් කනබෝන ආහාර වල ඕජස ඇදිල්ලා පස්චල ගිනිසුලං කියන හතරෙන් ආපෝ ධාතු, තේජෝ ධාතු, වායෝ ධාතු, පඨවි ධාතු කියන ධාතු හතරක් මිශ්ර වෙලා ඒකෙන් ඕජස බවට පත් කරගත්ත එකක් මව් කනබනේවන් අරගෙන ගැබේ සිසිට ගිහිල්ලා ඒ ගැබේ සිවිය කල රූපයක් කියලා බැඳිච්ච මස් වැදල්ලක ඉඳලා පටන් ගෙන මෝර මෝර හැදිච්ච එහගෙනදී මේ ඇහැ කියන එකක් හටගැනීන්න ගන්න ඕන විදිහට අර ධාතු හතරේ සංකලනයක් හැඩ ගැහිලා තමයි මේ ඇහැ නිර්මාණය වුනේ.
예전에 없던 눈이 어머니 뱃속에서 어떻게, 무엇으로 만들어졌습니까? 어머니가 먹고 마시는 음식의 ojā를 끌어와, 흙·물·불·바람이라 하는 넷, 곧 āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavī dhātu 네 dhātu가 섞여 ojā가 된 것을 어머니가 먹고 마신 것에서 받아 태로 스며들고, 태에서 kalala rūpa라 하는 엉긴 살덩이에서 시작해 자라고 또 자라 만들어지는 가운데, 눈이라는 것이 생겨나도록 저 네 dhātu의 어울림이 꼴을 갖추어 이 눈이 만들어졌습니다.
දැන් මේකේ දැන් මොනවද තියෙන්නේ? පජ්ජල ගිනිසුලං කියන හතරට යමක් අයතිද ඕක මිරිකලා මිලා පැත්තකින් දැම්මා නම් එහෙම පඨවි ධාතු කිව්වොඩ ඒකෙ. අර පෝෂණය කරපු පවිච්ච හරිය. ඒකේ තිබිච්ච ඕජස තමයි ආපෝ ධාතු කියලා අයින් කළේ. ඒකේ යම් වාතයක් තිබුනම් ඒක තමයි බුලු දාගෙන අහගෙන ගියේ. ඒකේ ටි තිය උෂ්ණත්වයක් තිබුණ නම් ඒක තමයි ඊළඟට මේ ගැබ් වෙලා තිබුන්නේ. ඒ ටික අය හතර අයින් කරපුහම තවත් මේකේ ඇහැ කියලා ඉතුරු දෙයක් තිබිලා නැහැ. එහම් ධාතු හතරකින් නිර්මාණය වෙලා සකස් වෙලා තියෙන එකක් මිසක්. වෙන වටිනාදයකින්
이제 여기에 무엇이 있습니까? 흙·물·불·바람이라는 넷에 속하는 것입니다. 그것을 짜서 한쪽에 놓아 보면, paṭhavī dhātu라고 하는 것이 그것, 저 양분이 되어 굳은 부분입니다. 거기 있던 ojā를 āpo dhātu라고 떼어 냈습니다. 거기 어떤 바람이 있었다면 그것은 빠져나갔습니다. 거기 어떤 열기가 있었다면 그것이 또 태 안에 있던 것입니다. 그 넷을 떼어 내면 눈이라고 남는 것은 따로 없었습니다. 그러니 네 dhātu로 만들어지고 짜여 있는 것일 뿐입니다.
තියෙන එකක් මිසක්. වෙන වටිනාදයකින් හැදිච්ච එකක් මේ ඇහැ කියලා නැත්නම් මෙන්න මේ නිසා කියනගින මේ ඇහැ සංකතයක්. ඇහැ මෙහෙම ධාතු වතරකින් සකස් වෙච්ච එකක්.
다른 귀한 것으로 만들어진 눈이라는 것은 없습니다. 그러니 이 때문에 이 눈을 saṅkhata라고 합니다. 눈은 이렇게 네 dhātu로 짜인 것입니다.
එහෙනම් මේක ඉස්සෙල්ම් තිබුණෙත් නැ. එහෙනම් මේක නිකන් හටගන්න විදිහකුත් නෑ. ඒකට හේතුඵල ධර්මයක් ක්රියාත්මක වීමේ ප්රතිඵලයක් වශයෙන් තමයි ධාතු හතර ධාතු හතර වශයෙන් වෙන වෙනම තියෙන්නේ නැතුව ඒකෙන් මේ නව නිර්මාණයක් ගොඩගලා තියෙනේ ඇහැ කියලා.
그렇다면 이것은 예전부터 있던 것도 아닙니다. 그냥 저절로 생길 길도 없습니다. 원인과 결과의 dharma가 작동한 결과로, 네 dhātu가 따로따로 있지 않고 그것들로 쌓아 올린 새 만듦이 눈이라는 것입니다.
ඇහැ කියන ගොඩන්නකපු නිර්මාණය අන්න ශ්රද්ධාවෙන් පිළිගන්න එකක් තියෙන තව අපි දැක්කේ නැති නිසා. මොකක්ද පෙර කරන ලද කර්ම ශක්තියේ බලවේගයේ අර ධාතු හතර සමගිස්ථ වෙලා සකස් වෙලා ධාතු හතර ඒ තණුව හැටගස් වෙලා ඒ ශක්තිය තුළින් ගොඩන්න නැගුවා ඇහැ කියලා එකක්.
눈이라는 쌓아 올린 만듦에 대해서는, 우리가 아직 직접 보지 못했기에 saddhā로 받아들이는 부분이 있습니다. 그것은 무엇이냐면, 예전에 지은 kamma의 힘으로 저 네 dhātu가 어울려 짜이고, 네 dhātu가 그 taṇhā대로 꼴을 갖추어, 그 힘으로 눈이라는 것을 쌓아 올렸다는 것입니다.
මේක බුදුපියාණන් වහන්සේ විශ්වාසය තියලා ඉස්ස ශ්රද්ධාවෙන් තමයි ඉස්සෙල්ලා පටන් ගන්නේ. ශ්රද්ධා බීජං කිව්වේ ඒකයි. එහෙනම් පටිච්ච සමුප්පන්නයි.
이것은 붓다를 믿고 먼저 saddhā로 시작합니다. 'saddhā bījaṃ'이라고 하신 것이 그것입니다. 그러니 paṭicca samuppanna입니다.
පෙර කාලයේදී කාලයක බලන බලාපොරොත්තුව තිබිච්ච නිසා ඒ බැඳුර ඡන්ද රාගයෙන් බැඳිලා හිටපු නිසා මතු මතු ඇහැක් බලාපොරොත්තු වෙච්ච නිසා එක්තරා ශක්ති විශේෂයක් ගොඩනැගුවා.
예전 어느 때 보려는 바람이 있었기에, 그 chanda-rāga로 묶여 있었기에, 앞으로도 눈을 바랐기에 어떤 특별한 힘을 쌓았습니다.
සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම රූපං කියලා ඒ හදාගත්ත විඤ්ඤාණ ශක්තිය තුළින් නාම රූපයන්ගේ සතර මහාභූතයන්ගේ කරලා හැඩ වැඩ කරලා ඇහැ කියලා නාම රූපයක් ගොඩනැගු.
'saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ, viññāṇa paccayā nāmarūpaṃ' — 그렇게 만든 viññāṇa의 힘으로 nāma-rūpa, 곧 네 mahābhūta를 꼴 지어 눈이라는 nāma-rūpa를 쌓았습니다.
ඒක දැනුත් අපි අරගෙන ඉවෙල්ලා හිතන් ආයතනයක් හැටියට මේ ආශ්වාදයන් විඳින ආයතනයක් බවට පත් වෙන්න දැන් ඒ තුළ තියාඉන්නේ. එහෙනම් ඇහැ චක්කායතනයක් වෙලා. නාම රූපච්චා සලායතනං වෙලා. දැන් ඒකට තමයි මේ ස්පර්ශය ගත්තේ. සලායතන පච්චයා පස්සෝ වෙලා. ඒකනු මේ වේදනාව පහළ වුනේ.
그것을 지금도 우리가 쥐고, 이 즐거움을 누리는 āyatana가 되도록 그 안에 두고 있습니다. 그러니 눈이 cakkhāyatana가 되었습니다. 'nāmarūpa paccayā saḷāyatanaṃ'이 되었습니다. 이제 거기에 닿음을 얻었습니다. 'saḷāyatana paccayā phasso'가 되었습니다. 거기서 vedanā가 생겼습니다.
පස්ස පච්චයා වේදනා වෙලා. දැන් ඒකෙටයි මේ හිත බැඳගෙන ප්රියයි මනාපයි කියන්නේ. වේදනා පච්චයා තණ්හා වෙලා. ඒකෙටයි මේ බැඳිලා ඉන්නේ. තණ්හා පච්චයා උපාදානම් වෙලා. ඒ භවයේ මම මේ ඉන්නේ. උපාදාන පච්චයා භව වෙලා. දැන් දර්ශනය කරන ජාතිය කෙනෙක් පහළ වෙලා ඉන්නා මම හැදිලා. මම නැමති ජාතිකයෙක්ක හැදිලා. භවචයා ජාති වෙලා.
'phassa paccayā vedanā'가 되었습니다. 이제 거기에 마음을 묶어 사랑스럽다, 마음에 든다 합니다. 'vedanā paccayā taṇhā'가 되었습니다. 거기에 묶여 있습니다. 'taṇhā paccayā upādānaṃ'이 되었습니다. 그 bhava에 내가 있습니다. 'upādāna paccayā bhavo'가 되었습니다. 이제 보는 갈래의 존재가 생겨 '나'가 만들어졌습니다. '나'라는 존재가 만들어졌습니다. 'bhava paccayā jāti'가 되었습니다.
එහෙනම් මෙතන් එනකන් මේ තිබිච්ච මේ ඇහැ කියන එකට මේ බැඳිලා තියෙන තෙන්නට එනකන් මේ පටිච්ච සමුප්පන්න ධර්මතාවයත් එක්ක මන්ධයි. ඒ සම්බන්ධයෙන් නෙමෙ කොඩ නැගිලා තියෙන්නේ.
그러니 여기까지 오는 동안, 이 눈이라는 것에 묶여 여기까지 오는 동안 이것은 paṭicca samuppāda의 이치와 이어져 있습니다. 그 이어짐으로 쌓여 있는 것입니다.
එහෙනම් සතර මහාභූතයන්ගෙන් සකස් වෙලා තියෙන පටිච්ච සමුප්පන්න ධර්මතාවයට අනුව ක්රියාත්මක වෙන දෙයක් තමයි මේ ඇහැ කියලා දැන් මේ පේන මස්කුලි දෙකත් එක්ක මේ තියෙන සම්බන්ධය.
그러니 네 mahābhūta로 짜여 paṭicca samuppāda의 이치에 따라 돌아가는 것이 이 눈이고, 그것이 지금 보이는 이 두 살덩이와 맺은 관계입니다.
මේ එකතුන එකවත් මට ගන්න හරයක් ඉදිරිලා තිබිලා නැහ. හේතුඵල ධර්ම න්යායක් ගොඩනැගිලා තියෙනවා මිසක්. මගේ එකක් හැදිලා නැහ ගොඩ නැගිලා නැහ. මගේ කියන්න හටගත්ත එකක් මම හිතා ඉන්නවා මිසක්. එහි යථාර්ථය හේතුඵල ධර්මතාවී ක්රියාවලියා.
이 모임 어디에도 내가 쥘 알맹이는 없었습니다. 원인과 결과의 이치가 세워져 있을 뿐, 내 것이 만들어지거나 세워진 것은 없습니다. 내 것이라 할 만한 것이 생겼다고 내가 여기고 있을 뿐, 그 참모습은 원인과 결과의 과정입니다.
මගේ දෘෂ්ටිය නිසා, මුලාව නිසා මගේ ඇහැ මගේ ඇහැ කිය ඉන්නවා මිසා මගේ කියන දෘෂ්ටියකින් මගේ ඇහැ කියන එකක් කොහෙද මෙතන තියෙන්නේ? මෙන්න මේ ටික දැක්කහම ඇහැ සංඛතයි පටිච්ච සමුප්පන්නයි.
내 diṭṭhi 때문에, 헷갈림 때문에 '내 눈, 내 눈' 하고 있을 뿐, '내 것'이라는 diṭṭhi 말고 '내 눈'이라는 것이 여기 어디에 있습니까? 이것을 보면 눈은 saṅkhata이고 paṭicca samuppanna입니다.
ඊළඟට මොකක්ද දකින්නේ? කය ධම්මං වය ධම්මං සේය ධර්මයක් වය ධර්මයක්.
다음에는 무엇을 봅니까? 'khaya dhammaṃ vaya dhammaṃ' — 다하는 dharma, 사라지는 dharma입니다.
මේකෙත් ක්රම දෙකක් තියෙනවා. ගෙවිලා යනවා වැනසිලා යනවා කියලා අදහසක් තියෙනවා ලෞකික වශයෙන්. මේක අදහසක්. මේකේ තව ගැඹුරු අදහසක් තියෙනවා. නිවන් දකින්න.
여기에도 두 갈래가 있습니다. 세간으로는 닳아 없어지고 망가져 간다는 뜻이 있습니다. 그것이 한 뜻입니다. 여기에는 더 깊은 뜻이 있습니다, nibbāna를 보기 위한.
මොකක්ද ගැඹුරු ධර්මය? ක අය කය වය වය පහත් බවට එකතු කරන්නේ කයයි. වැනසීමට එකතු කරන්නේ වයයි.
깊은 dharma는 무엇입니까? khaya와 vaya입니다. 낮은 데로 붙이는 것이 khaya, 망가짐으로 붙이는 것이 vaya입니다.
පහත් බවට පත්වෙන්නේ වැනසීමට පත් වෙන්නේ මොනවා ඇසුරු කළොත්ද? ඇහැ මුල් කරගෙන ඡන්දර රාගයෙන් බැඳිලා. ඒ මග ඇසුරු කරන්න ගියොත් මේ ලෝකයේ පහත්තයි සම්මත වන්නා වූ සතර අපාගත ගති ලක්ෂණයක් ඇත්්ද ඒ ගති ලක්ෂණය කරා ඇද දමනවා. ඒකට එකතු කරනවා. මෙන්න ආසාවෙන් බැඳෙන්න ගිය සිද්ධ වෙන එක පැත්තක්.
무엇을 가까이하면 낮아지고 망가집니까? 눈을 뿌리로 chanda-rāga에 묶여 그 길을 가까이하러 가면, 이 세상에서 낮다고 하는 네 apāya의 성질이 있다면 그 성질로 끌어당깁니다. 그쪽에 붙입니다. 이것이 욕망에 묶이러 갈 때 일어나는 한쪽입니다.
එහෙනම් මේ සතර මහා භූතයන්ගෙන් සකස් වෙලා පටිච්ච සමුප්පන්න ධර්මතාවයෙන් බැඳිලා හැඳිලා ඉන්නකොට තව තුළටත් ඒ තුළ ගියොත් මොකද වෙන්නේ? කාමරාගයෙන් රූප කාම රාගයෙන් මත්වෙච්ච මානසිකත්වය මොතු වුනහම සතර අපා ගත වෙන පැත්තට පාර කැපෙනවා.
그러면 이 네 mahābhūta로 짜여 paṭicca samuppāda의 이치에 묶여 있을 때, 그 안으로 더 들어가면 어떻게 됩니까? kāma-rāga, rūpa-kāma-rāga에 취한 마음가짐이 솟으면 네 apāya로 가는 쪽으로 길이 뚫립니다.
ක්ෂේට එකතු වෙනවා. මෙන්න ඇසුරු කරන්න ගියොත් මට හොඳක් නම් හම්බ වෙන්නේ නැහ. මේක ඇසුරු කරන්න ගියොත් ප්රියයි මනාපයි කියලා සිද්ධ වෙන්නේ මතු අනාගතයේදී පහත්යි සම්මත යමක් වේද ඒ පැත්තට එකතු වෙන්නයි. ක්ෂේ වෙන්නයි.
khaya에 붙습니다. 이것을 가까이하러 가면 내게 좋은 것은 생기지 않습니다. 이것을 사랑스럽고 마음에 든다며 가까이하러 가면 일어나는 것은, 앞으로 낮다고 하는 것이 있다면 그쪽에 붙는 것, khaya가 되는 것입니다.
එහෙම වුනොත් මට මොකද වෙන්නේ? සතර අපාගත සත්වයෙක් හැටියට වැය පුද්ගලයෙක් වෙනවා. මට අය නෑ. වැය වුණා. එහෙනම් සතර අපාධකයට ගෝචර වෙන ජාතියක් පහළ වෙනවා.
그렇게 되면 내게 어떻게 됩니까? 네 apāya로 가는 중생으로서 잃기만 하는 사람이 됩니다. 내게 얻음, 곧 aya는 없습니다. 잃음, 곧 vaya가 되었습니다. 그러면 네 apāya에 맞는 태어남이 생깁니다.
මෙන්න සුන්දර ලස්සන දේ පස්සේ යන්න ගියොත් මට සිද්ධ වෙන්නේ සසර අනාථයෙක් වෙන්න. මෙන්න මේකයි ඇත්ත.
아름답고 예쁜 것을 쫓아가면 내게 일어나는 것은 saṃsāra에서 의지할 데 없는 자가 되는 것입니다. 이것이 참입니다.
දැන් මට හරයක් දෙන්නේ කොවද මේ? ඒ ඇහැ ඇසුරු කරලා රූපය ඇසුරු කරලා පහළ වෙච්ච චක්ඛු විඤ්ඤාණයෙන් ඊට පස්සේ ස්පර්ශය ලබන්න ගිලා නිසා. ඒ විඳිනට මම ගොදුරු වුනොත් ඒකට ගෝචලා ඒ ආශ්වාද පස්සේ ගියොත් මට ඔන්න ඔය ජාතිය අනාථ මගට වැටිලා අනාථයකු වෙන්න සිද්ධ වෙන්නේ. යළි යලිත් මෙබඳ වන්නා වූ අනාථ වෙන කුණකට කරගහගන්න සිද්ධ වෙනවා. සතර අපාගතවන්නාවූ දුකට වැටිලා සසර දුකට හේතු වෙනවා.
그러니 이것이 어디서 내게 알맹이를 줍니까? 그 눈을 가까이하고 형상을 가까이하여 생긴 cakkhu viññāṇa로, 그 뒤 닿음을 얻으러 갔기에, 그 느낌에 내가 먹이가 되면, 거기에 끌려 그 즐거움을 쫓으면 나는 그런 의지할 데 없는 길에 떨어져 의지할 데 없는 자가 됩니다. 다시 또다시 이런 의지할 데 없는 쓰레기를 어깨에 짊어져야 합니다. 네 apāya의 괴로움에 떨어져 saṃsāra 괴로움의 원인이 됩니다.
එහෙනම් මට සැනසිල්ලක් දෙන එකක් මෙතන එකක්වත් තිබිලා නැහනේ. ඇහැ තුළ තිබිලත් නෑහැ අර රූපය තුළ තිබිලත් නෑහැ. චක්ඛු විඤ්ඤාණය තුළ තිබිලත් නැහැ. චක්ඛු සංස්යේ තිබිලත් නැහැ. චක්ඛු සම්පස්සෙන් ජනිතන
그러니 여기에 내게 위안을 주는 것은 하나도 없었습니다. 눈 안에도 없었고, 저 형상 안에도 없었습니다. cakkhu viññāṇa 안에도 없었습니다. cakkhu samphassa 안에도 없었습니다. cakkhu samphassa에서 생긴 것 안에도…
මෙන්න මේක තේරුම් ගත්තට පස්සේ එහෙනම් මේ ඇහැ කියන රූපය කියන චක්ඛු විඤ්ඤාණය කියන චක්ඛු සම්පස්සය කියන චක්ඛු සම්පස්ස ජාය වේදනා කියන මේ ටික නේද මම මේ ප්රියයි මනාපයි කියලා ඇලෙන්න හැදුවේ. මේ ටිකෙන් මොනවා රැක් ගන්න මම ගැටි ගැටි දඟලන්නේ.
이것을 이해한 뒤에는, 그렇다면 이 눈, 형상, cakkhu viññāṇa, cakkhu samphassa, cakkhu-samphassajā vedanā라는 이것들에 내가 사랑스럽고 마음에 든다며 들러붙으려 했던 것 아닌가. 이것들로 무엇을 지키려고 내가 거슬려 발버둥 치는가.
ඇලිලා රකින්න දෙයක්වත් ඇලිලා බැඳින්න දෙයක්වත්, ගැටිලා රකින්න දෙයක්වත් මේ අනාථ වස්තු තුළ නෑහ. අනාථ ධර්මතාවය තුළ නැහ. එහෙනම් මේක ඔක්කොම මුලාව එහෙනම් මම මුලාව පස්සේ තවදුරත් බලා යනවද? විදනවද? මෙන්න මෙහෙම සිහි කරන්න කියලා පෙන්නවා ඔන්න ඉන්ද්රිය භාවනාව චක්ඛු ඉන්ද්රිය භාවනාව
들러붙어 지킬 것도, 들러붙어 묶일 것도, 거슬려 지킬 것도 이 의지할 데 없는 것들 안에는 없습니다. 의지할 데 없는 이치 안에는 없습니다. 그러니 이것은 모두 헷갈림입니다. 그렇다면 나는 헷갈림을 쫓아 더 가겠는가? 누리겠는가? 이렇게 떠올리라고 보여 주십니다. 이것이 indriya bhāvanā, cakkhu indriya bhāvanā입니다.
අවසරයි ස්වාමීන් වහන්ස දැන් විඤ්ඤාණය පරති සමුප්පාද මාස පරානය කොහොමද විඤ්ඤාණ පෝත්තනියමක්ෂයේදී ාධන මොහොතට දියුණු මානසික මට්ටමක් අපි ිස්තර ගත්ත කොහොමද
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් මෙහෙමයි වෙන්නේ. විඤ්ඤාණයක් ක්රියාත්මක වීමේදී මෙන්න මෙහෙම දෙයක් වෙනවා. අ විපාක වශයෙන් ගෙනෙන්නා වූ එක තමයි ඇහැයි රූපයයි චක්ඛු විඤ්ඤාණයයි පහළ කරපු මූලික අවස්ථාව පෙර භවයෙන් අවිද්යාව නිසා ගොඩනගපු හේතුවේ ඵලය. එතකොට ඒ හේතුවේ
이제 이렇게 됩니다. viññāṇa가 작동할 때 이런 일이 일어납니다. vipāka로 가져오는 것이 바로 눈과 형상과 cakkhu viññāṇa를 일으킨 처음 단계, 곧 예전 bhava에서 avijjā 때문에 쌓은 원인의 결과입니다.
නිසා ගොඩනගපු හේතුවේ ඵලය. එතකොට ඒ හේතුවේ ඵලයට පුළුවන්කමක් නැහැ. අපිව තවදුරටත් හේතුවක් ලැබුවොත් තමයි මෙහයා යවාගෙන යන්නේ අනාගත අසුද්ධියා කරා හෝ සුද්ධිය කරා යන්නේ හේතුව. ඵලය ගෙනක් දුන්නා ඵලය විපාකය වශයෙන් ගෙනක් දුන්න එක විපාක භුක්තිය ලබනවා නිසා. විපාකෝ කම්ම සම්භවෝ කියන එක සිද්ධ කළොත් තමයි මතු අනාගතයට සුද්ධ හෝ අශුද්ධ කර්මයක් නද වෙන්නේ. නැන් විපාකය
그런데 그 원인의 결과에는 힘이 없습니다. 우리를 더 끌고 가는 것은 원인을 얻었을 때입니다 — 앞으로 깨끗하지 않음으로든 깨끗함으로든 가게 하는 원인 말입니다. 결과는 가져다주었습니다. 결과가 vipāka로 가져다준 것은 vipāka를 누리는 것이기 때문입니다. 'vipāko kamma sambhavo'라는 것을 일으켜야 앞으로 깨끗하거나 깨끗하지 않은 kamma가 됩니다.
අශුද්ධ කර්මයක් නද වෙන්නේ. නැන් විපාකය වශයෙන් මුල් වෙන්නේ අවිද්යාවේ විපාකය. ඒක තමයි ඇහැයි රූපයයි එකතු වීමයි ඉන්න හටන චක්ඛු විඤ්ඤාණය. ඔය ටික හටගත්තා විපාක වශයෙන්. විපාක වූ කම්ම සම්භාව එක තමයි චක්ඛු සංස්රසයයි චක්ඛු සම්පස්සයා වේදනාවයි දෙකෙන් සිද්ධ කරන්නේ.
그런데 vipāka로서 뿌리가 되는 것은 avijjā의 vipāka입니다. 그것이 눈과 형상의 모임과 거기서 생긴 cakkhu viññāṇa입니다. 그것들은 vipāka로 생겼습니다. vipāka에서 kamma가 생기는 일은 cakkhu samphassa와 cakkhu-samphassajā vedanā 이 둘로 일어납니다.
ඒ දෙකෙන් සිද්ධ කර ගත්තොත් තමයි විපාකෝ කම්ම සම්භවෝ කියන එක අවිද්යා සහගතව නම් මතුවට මෙහෙුවේ. මතුත් අවිද්යා සහගත විපාකයක් ගෙන දෙන්න අවශ්ය මග පැදෙනෙන්නේ.
그 둘로 일으키면 'vipāko kamma sambhavo'라는 것이 avijjā를 품은 채라면 앞날로 이어집니다. 앞으로도 avijjā를 품은 vipāka를 가져다줄 길이 닦입니다.
එතකොට අපිට එතනින් තමයි සුද්ධ කරගන්න පුළුවන්කම තිබෙන්නේ. විපාකය සුද්ධ කරන්න අපිට බැරි නිසා. ඇහැ සුද්ධ කරන්නවත් රූපය සුද්ධ කරන්නවත් චක්ඛු විඤ්ඤාණය සුද්ධ කරන්නවත් යන්නේ නැහ. ඒ නිසා හටගන්න චක්ඛු සංස්රයක් ඇත්නම්. අන්න ඒක නවත්තගන්න පුළුවන් ප්රඥාවෙන් යථාර්ථයෙන් සිහි කරන.
그러니 우리가 깨끗이 할 수 있는 곳은 바로 거기입니다. vipāka는 우리가 깨끗이 할 수 없으니까요. 눈을 깨끗이 하러도, 형상을 깨끗이 하러도, cakkhu viññāṇa를 깨끗이 하러도 가지 않습니다. 그래서 거기서 생기는 cakkhu samphassa가 있다면, 바로 그것을 paññā로 참모습을 떠올려 멈출 수 있습니다.
දැන් අවිද්යාව තුළ තිබෙන්නේ. අවිද්යාව කියන එක පව් නෙමෙයි. අවිද්යාව භව මූලයා. සුගතියෙයි දුගතියෙයි දෙකටම පැවැත්මට මූලය අවිද්යාව.
지금 avijjā 안에 있습니다. avijjā라는 것은 pāpa가 아닙니다. avijjā는 bhava의 뿌리입니다. sugati와 duggati 둘 모두의 존재의 뿌리가 avijjā입니다.
අවිද්යාවේ සුගති මූලයකින් තමයි මේ මිනිස් ඇහැ හටගන්නේ. එහෙනම් මේක සුගති ඵලයක්. අවිද්යාවේ ඵලයක් ව ඵලියට ප්රඥාව පහළ කරන්න බැරිකමක් නෑහ.
avijjā의 sugati 뿌리로 이 사람 눈이 생깁니다. 그러니 이것은 sugati의 결과입니다. avijjā의 결과인 이 결과 위에서 paññā를 일으키지 못할 까닭은 없습니다.
අවිද්යාව නිසා දුගති ඵලයක් හටගත්තොත් ඒකෙන් ප්රඥා පහළටන මානසිකත්වය නැහ. ඒ නිසා සතර අපා සත්වයෙන් නිවන් දකින්න බැහ. සතර අපා ඉඳන්න.
avijjā 때문에 duggati의 결과가 생기면 거기에는 paññā를 일으킬 마음가짐이 없습니다. 그래서 네 apāya의 중생은 nibbāna를 볼 수 없습니다, 네 apāya에 있으면서는.
දේව හෝ මනුස්සෝ දෙකට පත් වුනාම ඕක සුගතිය. හැබැයි අවිද්යාවේ ඵලයක්මයි. අවිද්යාවේ සුගති ඵලය තුළ ඉඳගෙන ප්රඥාවට අවශ්ය ධර්මය සිහි කිරීමේ හැකියාව තියෙනවා. ඒ නිසා තමයි සුගතියක ඉඳලා හිටන් ධර්මය සිහි කරලා නිවන් අවබෝධ කරන්න. සංස්පර්ශය හැටි දැනගෙන සංස්පර්ශයෙන් ජනිතන වේදනාවේ හැටි දැනගැනීමේ මානසිකත්වය ගොඩක් ගාගන්න පුළුවන් සුගති ඵලයකින් ලැබූ මිනිසත් භවය ඉන්න නිසා. එහයි සුගති භවයෙන් ලැබූ සුගති ඵලයක් නමුත් අවිද්යාවේ ඵලයක් බව දකින්න ඕනේ. අවිද්යාවේ කොටසක් දුගති කොටසක් සුගති. අවිද්යාව කියන්නේ භව මූලයක්. පාප
deva나 manussa 둘 가운데 하나가 되면 그것이 sugati입니다. 그러나 여전히 avijjā의 결과입니다. avijjā의 sugati 결과 안에 있으면서 paññā에 필요한 dharma를 떠올릴 힘이 있습니다. 그래서 sugati에 있으면서 dharma를 떠올려 nibbāna를 깨닫는 것입니다. sugati의 결과로 얻은 사람 몸으로 있기에, samphassa의 모습을 알고 samphassa에서 생긴 vedanā의 모습을 알 마음가짐을 크게 쌓을 수 있습니다. 그러나 sugati bhava로 얻은 sugati의 결과라 해도 그것이 avijjā의 결과임을 보아야 합니다. avijjā의 한 부분은 duggati, 한 부분은 sugati입니다.
සුගති. අවිද්යාව කියන්නේ භව මූලයක්. පාප මූලයක් නෙමෙයි. අවිද්යාවේ මෝහයගනේ යමක් ඇට නම් මෝහය කියන තැන පටන් පාප මූලය. මූලය ඔව්ද භව මූලයා පාප මූලය දකින්න ඕනේ. අපි ඉදිරිස්ථාව අපේ දානමාන කටයුතුවාදී ඉදිරි සිද්ධ කරලා ඊළඟට අපි සාකච්ඡා කරමු සෑම තිලනට එහපතක්.
avijjā는 bhava의 뿌리이지 pāpa의 뿌리가 아닙니다. avijjā에서 moha라는 것이 있다면, moha라는 데서부터가 pāpa의 뿌리입니다. bhava의 뿌리와 pāpa의 뿌리를 구분해 보아야 합니다. 앞에 있는 dāna 일들을 마친 뒤에 이어서 이야기합시다. 모두에게 좋은 일이 있기를.
අපි අද උදේවරුවේ සාකච්ඡා කළා ඉන්ද්රිය භාවනාව පිළිබඳව වැදගත් කරුණු රාශියක්
오늘 아침에 우리는 indriya bhāvanā에 대해 여러 중요한 점을 이야기했습니다.
ඒ ඉන්ද්රිය භාවනාව පිළිබඳව අ අපි පෙන්නුවා විග්රහ කරලා චක්ඛු ඉන්ද්රිය භාවනාව සෝත ඉන්ද්රිය භාවනාව ගහන ඉන්ද්රිය භාවනාව ජිහා ඉන්ද්රිය භාවනාව කාය ඉන්ද්රිය භාවනාව මනෝ ඉන්ද්රිය භාවනාව කියලා මේ හය ආකාරයට බෙදෙන හැටිය මේ එකෙන් එක විග්රහ කරලා ගන්න ඕනේ මොකද දෙයන් එදින් එදා අපි විසින් කරන කටයුතු වලදී තමයි මේ අවස්ථාව අපිට මුණ ගැහෙන්නේ. මොකද අපි එදින් ඉඳ අපේ දෛනික කටයුතු කරනකොට නොයේ දේවල් බලන්න ලැබෙනවා. දකින්න ලැබෙනවා, අහන්න ලැබෙනවා. ඒ වගේ නොයෙක් ගඳ සුවඳ එනවා. ඔය නොයෙක් රස දැනෙනවා. නොයෙක් ස්පර්ශ වෙනවා. මනසට අදහස් වෙනවා නොයෙක් විදිහට. මේ එන එන අවස්ථාව තුළදී ඒ අවස්ථාව හරියාකාරව ධර්මානුකූලව සිහි කිරීමෙන් තමයි ඒ ඒ තැන බැඳුන ඡන්දර රාගය දුරු කරගන්නේ.
그 indriya bhāvanā에 대해 우리는 cakkhu indriya bhāvanā, sota indriya bhāvanā, ghāna indriya bhāvanā, jivhā indriya bhāvanā, kāya indriya bhāvanā, mano indriya bhāvanā, 이렇게 여섯 갈래로 나뉘는 모습을 풀어 보였습니다. 이것을 하나하나 풀어 보아야 합니다. 왜냐하면 날마다 우리가 하는 일 속에서 이 기회를 만나기 때문입니다. 날마다 일상을 하면서 갖가지 것을 보게 되고, 듣게 됩니다. 갖가지 냄새가 오고, 갖가지 맛을 느끼고, 갖가지가 닿고, 마음에 갖가지 생각이 듭니다. 이렇게 오는 때마다 그때를 바르게, dharma에 맞게 떠올림으로써 그 자리마다 묶인 chanda-rāga를 걷어냅니다.
යං ලෝකේ ප්රිය රූපං සාත රූපං එත්තේසා තණ්හා උප්පජ්ජමා උප්පජ්ජති එත්ත නිවීසමාණා නිවීසති මේ බුදුපියාණන් වහන්සේ තෘෂ්ණාව හටගන්න හැටි දේශනා කරලා තියෙන තැනක්. ලෝකයේ යම් ප්රිය ස්වභාවයක් ඇත්්ද මධුර ස්වභාවයක් ඇත්්ද ඒ තෘෂ්ණාව එහි හටගන්නවා එහි පවතිනවා. හටගන්න පවතින ස්ථානය තණ්හක්ඛයෝ නිබ්බානං මේ තණ්හාව ක්ෂේ කිරීමක් ඇට නම් ඒකයි නිවන.
'yaṃ loke piyarūpaṃ sātarūpaṃ, etthesā taṇhā uppajjamānā uppajjati, ettha nivisamānā nivisati' — 붓다께서 taṇhā가 생기는 모습을 가르치신 대목입니다. 세상에 어떤 사랑스러운 성질, 달콤한 성질이 있다면 taṇhā는 거기서 생기고 거기에 머뭅니다. 생기고 머무는 자리입니다. 'taṇhakkhayo nibbānaṃ' — 이 taṇhā를 다하게 함이 있다면 그것이 nibbāna입니다.
එහෙනම් අපි අද නිවන් දකින්න නම් අවශ්ය වෙන්නේ තණ්හාව ක්ෂය කරගන්න ඕනේ. තණ්හාව ක්ෂේය කරන්න නම් තණ්හාව උපදින තැන් දැකලා තියෙන්න ඕනේ. උපදින මොහොත වෙලාව දකින්න ඕනේ. තණ්හාව කියන්නේ ඒ ඒ මොහොතේ හටගන්න හේතුවක් නිසා හටගන්න ඵලයක්.
그러니 오늘 우리가 nibbāna를 보려면 taṇhā를 다하게 해야 합니다. taṇhā를 다하게 하려면 taṇhā가 생기는 자리를 보았어야 합니다. 생기는 순간, 그때를 보아야 합니다. taṇhā란 그 순간순간 생기는 원인으로 생기는 결과입니다.
එතකොට තණ්හාව අපි හේතුවක් වශයෙන් තණ්හාව අවිද්යාව නිසා ගොඩනගනවා. එතකොට හේතුවක් වශයෙන් ගොඩනගාගන්නවා තණ්හාව. වේදනාව ඵලයක් තණ්හාව හේතුවක්. එහෙමයි එන්නේ.
그런데 taṇhā를 우리는 원인으로서, avijjā 때문에 쌓습니다. 원인으로서 taṇhā를 쌓는 것입니다. vedanā는 결과이고 taṇhā는 원인입니다. 그렇게 옵니다.
මේ තණ්හාව නැමති හේතුව අවිද්යාව තියෙන තාක්කල් මතුවෙනවා. අන්න ඒ මතුවෙනකොට ඒ වේදනාවේදී ප්රිය ස්වභාවය, මධුර ස්වභාවය ඇතිවෙනකොට සැප වේදනාවක් ඇති වෙනවා. අන්න ඒ සැප වේදනාවට ඡන්ද රාගයෙන් බැඳෙනවා. ඒ ඡන්දරාගයෙන් බැඳෙන්නේ ඒ කෙරෙහි යථාර්ථය නොදැනීම නිසා. ඒක තමයි අපි අවිද්යාව කිව්වේ.
이 taṇhā라는 원인은 avijjā가 있는 한 솟습니다. 그것이 솟을 때, 그 vedanā에서 사랑스러운 성질, 달콤한 성질이 생기면 즐거운 vedanā가 생깁니다. 그 즐거운 vedanā에 chanda-rāga로 묶입니다. chanda-rāga로 묶이는 것은 그에 대한 참모습을 모르기 때문입니다. 그것을 우리가 avijjā라고 했습니다.
අවිද්යාව දුරු කරගන්න නම් වතපර පුරා ඉඳලා හරියන්නේ නැහැ. විදර්ශනාත්මකව ප්රඥාව යොමු කරලා විමර්ශනය කරලා බලන්න ඕනේ ඒ තෘෂ්ණාව හටගන්න ස්ථානය කොහොමද හටගන්නේ? තෘෂ්ණාව හටගැනීමට කියන්න තව යක්තන තමයි ඡන්ද රාගය හටගන්න.
avijjā를 걷어내려면 vata를 채우고 있는 것만으로는 안 됩니다. vipassanā로 paññā를 돌려 살펴보아야 합니다 — taṇhā가 생기는 자리, 그것이 어떻게 생기는지. taṇhā가 생기는 데 또 하나의 까닭이 chanda-rāga가 생기는 것입니다.
එතකොට ඡන්දර රාගය ගැන අපි ඉස්සෙල්ලා විග්රහ කරලා දුන්නා. ඇහැ නිසා චන්ද රාගයක් හටගන්න හැටි. ඒකෙන් මිදෙන හැටි.
chanda-rāga에 대해서는 앞서 풀어 드렸습니다. 눈 때문에 chanda-rāga가 생기는 모습과 거기서 벗어나는 모습을.
ඇහැ රූපය චක්ඛු විඤ්ඤාණය චක්ඛු සම්පස්සය චක්ඛු සම්පස්සදා වේදනා කියන මෙන්න මේ කාරණා පහක් තමයි විද්යාමාන වෙන්නේ අපි යම්කිසි මන වඩන රූපයක් ආශ්වාදයක් විඳින වෙලාවක. ඒ රූප ආශ්වාදයක් අපිට අරමුණු වෙන වෙලාවේදී ඒ සඳහා අවශ්ය කරන උපකරණ ටික තමයි ඔය කිව්වේ. ඇහැ [උගුර කෑරීම] රූපය චක්ඛු විඤ්ඤාණය චක්ඛු සම්පස්සය චක්ඛු සම්පස්සජා වේදනා කියන මේ ටික.
눈, 형상, cakkhu viññāṇa, cakkhu samphassa, cakkhu-samphassajā vedanā라는 이 다섯 가지가 우리가 마음 끄는 형상의 즐거움을 누릴 때 드러납니다. 그 형상의 즐거움이 우리에게 대상이 될 때 그에 필요한 도구가 바로 그것들입니다. 눈, 형상, cakkhu viññāṇa, cakkhu samphassa, cakkhu-samphassajā vedanā라는 이것들입니다.
ඒ ඇහැයි රූපයයි නිසා. ඒ දෙකෙහි කැමැත්තෙන් බැඳුනහම හරිම ලස්සනයි, හරිම හොඳයි හරිම ප්රියමනාප රූපයක් මේ ආදී වශයෙන් හැඟීමෙන් අපි ඒ චක්ඛු විඤ්ඤාණයක් ආපුවහම මේ දර්ශනය හඳුනාගන්නවා.
그 눈과 형상 때문에, 그 둘에 좋아함으로 묶이면 '참 예쁘다, 참 좋다, 참 사랑스러운 형상이다' 하는 느낌으로 cakkhu viññāṇa가 와서 이 봄을 알아봅니다.
මේ හඳුනා ගැනීමේදී මේ හරි වටිනාදියක් හැටියට හිතලා හඳුනාගන්නවා නම් ඡන්දරාගය සහගත හඳුනා ගැනීමක් වෙනවා. ඒක නිකන්ම දැනගැනීමක් නිකන්ම හඳුනා ගැනීමක් නෙමෙයි. ඡන්දරාග සහගත දැනීමක් හැඳීමක්. තව විදිහකින් කියනවා නම් අවිද්යා සහගත දැනීමක් හැඳිනීමක්.
이 알아봄에서 이것을 아주 귀한 것으로 여기며 알아본다면 chanda-rāga 섞인 알아봄이 됩니다. 그냥 앎, 그냥 알아봄이 아닙니다. chanda-rāga 섞인 앎, 알아봄입니다. 달리 말하면 avijjā 섞인 앎, 알아봄입니다.
හරිම ලස්සන දෙයක් හරි ප්රියමනාප දෙයක් කියලා ඇලුම් සහගත හිතකින් ඡන්ද රාගයෙන් බැඳු හිතකින් ඒ ලස්සන දේ ආශ්වාද සහිතව භුක්ති විදිමින් නම් බලන්නේ. අන්න ඒ වෙලාවට සසර ගමනට හේතු වෙන තණ්හා උපාදානය එතන ැි නැගිලා සකස් වෙනවා. මෙන්න මේ අවස්ථාව බිදහරින්න ඕනේ තණ්හා ක්ෂය කරගන්න. නැත්නම් රාග ක්ෂය කරගන්න. අන්න රාගක් ක්ෂය කරගන්න තියෙන පහ මාර්ගය තමයි ධර්මානුකූලව විදර්ශනාත්මකව ප්රඥාවෙන් විමසලා.
참 예쁜 것, 참 사랑스러운 것이라며 좋아하는 마음, chanda-rāga로 묶인 마음으로 그 예쁜 것을 즐거움과 함께 누리며 보고 있다면, 바로 그때 saṃsāra 길의 원인이 되는 taṇhā와 upādāna가 거기서 일어나 짜입니다. 이 순간을 깨뜨려야 taṇhā를 다하게 합니다. 다시 말해 rāga를 다하게 합니다. rāga를 다하게 하는 길은 dharma에 맞게, vipassanā로, paññā로 살피는 것입니다.
ඒ ඒ සඳහා ගෝචර වෙච්ච දේවල් වල යථාර්ථය බලන එක. ඇති තත්ත්වය හොයනේ එක. අන්න ඇති තත්ත්වය බලනකොට මේක රකින් රිදියකින් නැහනම් රිවත් ඒවත් ඒ වගේම හැදිච්ච ඒවා තමා. ලෝකේ වටිනවයි කියන සම්මත දෙයක් වටිනවා කියන යථාර්ථවත් වටිනා දේකින්. නිෂ්පාදනය වෙච්ච නෙමෙයි ඇහැ කියන්නේ රූප කියන්නේ.
그것에 와닿은 것들의 참모습을 보는 것, 있는 그대로를 찾는 것입니다. 있는 그대로를 보면, 눈이나 형상은 금이나 은으로, 아니면 그와 같은 것으로 만들어진 것이 아닙니다. 세상에서 귀하다고 하는 것, 참으로 귀한 것으로 만들어진 것이 아닙니다.
එපදු වටිනාකමක් නැති ඇහැකින් වටිනාකමක් නැති රූපයකින් නිෂ්පාදනය වෙන යමක් ඇත්නම් ඒකත් වටිනා දෙයක් නෙමෙයි. ඒකත් ඒ ජාතියම රොඩක්. චක්ඛු විඤ්ඤාණය නැමති නිෂ්ඵල දෙයක් මතු වෙනවා.
그렇게 값어치 없는 눈과 값어치 없는 형상으로 만들어지는 것이 있다면 그것도 귀한 것이 아닙니다. 그것도 같은 갈래의 쓰레기입니다. cakkhu viññāṇa라는 쓸모없는 것이 솟아납니다.
පෙනෙනවට නෙමෙයි චක්ඛු විඤ්ඤාණ කියන්නේ. [උගුර කෑරීම] පෙනෙන දේ පිළිබඳව ඡන්ද රාගයෙන් බැඳුණු අල්ලා ගැනීම සහගත යම් දර්ශනයක් ඇත්්ද ඒකයි චක්ඛු විඤ්ඤාණ සහගත වෙන්නේ.
보이는 것을 cakkhu viññāṇa라 하는 것이 아닙니다. 보이는 것에 대해 chanda-rāga로 묶여 붙잡는 어떤 봄이 있다면 그것이 cakkhu viññāṇa 섞인 것이 됩니다.
නැත්නම් නිකන්ම පෙනීම පෙනීමක් පමණක් වෙනවා. පෙනීම මාත්රයක් පමණයි. දිට්ටේව දිට්ඨ මත්තං කියන තෙන්නට වැටෙන්න ඕනේ. දැකීම දැකීම මාත්රයක් මිසා කීට එහාට අල්ලන්න දෙයක් නෑ කියලා දැනගත්තා නම් යථාබෝධය පූර්ණයි. නදාර දිට්ඨේව දිට්ඨමත්තං සුතේව සුතමත්තං මුත්තේව මුත්ත මත්තං ආදී වශයෙන් දැකීම දැකීම් මාත්රයයි. ඇහීම ඇහීම් මාත්රයයි. වින්දනය වින්දන මාත්රයයි. ඒකේ අල්ලන්න හරියා එකේ නෑහ කියලා ඒක දකිනවා. ඒක විපාක මාත්රයක් වශයෙන් හටගන්නේ ඒබෑන් හටගන්න ප්රතිඵලයක්.
그렇지 않으면 그냥 보임은 보임일 뿐입니다. 보임 그 자체뿐입니다. 'diṭṭhe diṭṭhamattaṃ'이라는 자리에 떨어져야 합니다. 봄은 봄 그 자체일 뿐 그 너머에 붙잡을 것이 없다고 알았다면 있는 그대로의 깨달음이 가득 찬 것입니다. 'diṭṭhe diṭṭhamattaṃ, sute sutamattaṃ, mute mutamattaṃ' 하는 식으로, 봄은 봄 그 자체, 들음은 들음 그 자체, 누림은 누림 그 자체입니다. 거기에 붙잡을 알맹이가 하나도 없다고 봅니다. 그것은 vipāka 그 자체로 생기는 것, 그렇게 생기는 결과입니다.
ඉතින් මෙන්න මේ විදිහට කන ගැනත් දකින්න ඕනේ. දැන් චක්ඛු ඉන්ද්රිය භාවනාව ඒ විදිහට බලනකොට ඒ කළම කන්ට ඇහෙන දේවලොත් තියෙනවා. ප්රියමනාප දේවල් ඇහෙනවා. අප්රිය අමනාප දේවල් ඇහෙනවා. ප්රියමනාපයයි කියන හැඟීමෙන් ඒවයි බැඳෙනවා.
이렇게 귀에 대해서도 보아야 합니다. cakkhu indriya bhāvanā를 그렇게 볼 때, 마찬가지로 귀에 들리는 것들도 있습니다. 사랑스럽고 마음에 드는 것이 들립니다. 사랑스럽지 않고 마음에 들지 않는 것이 들립니다. 사랑스럽고 마음에 든다는 느낌으로 그것들에 묶입니다.
අප්රිය අමනාපයක් ආපුවහම ඒකට විරුද්ධව ගැටෙනවා. ඒ නිසා ඇලීමයි ගැටීමයි හටගෙන ඇලීමට ප්රතිකර්ම කරමින් හඹා යනවා නම් ඒ පසුපත හඹා යනවා නම් ගැටීමට ගැටි ගැටිය ඒ පසුපත හඹා යනවා නම් එතන මුලාව තියෙනවා.
사랑스럽지 않고 마음에 들지 않는 것이 오면 그것에 맞서 거슬립니다. 그래서 들러붙음과 거슬림이 생겨 들러붙음을 좇아 그 뒤를 쫓는다면, 거슬림으로 거슬려 그 뒤를 쫓는다면 거기에 헷갈림이 있습니다.
එහෙනම් ඇලීමයි, ගැටීමයි, මුලාවයි යම් තැනක තියෙනවා නම් ඒ තාක්කල් පැවැත්මයෙන් නිදහස් වෙන්න බැහ. නිවන් දකින්න බැහ. ඇලීමයි, ගැටීමයි, මුලාවයි යම් මොහොතක යම් ක්රමයකින් දුරු කරනවා නම් යම් ක්රමයකින් කිව්වන්න බැහැ. යථාර්ථවත් ක්රමයෙන් යථා සත්යය දැකලා දුරු කරනවා නම් දුරු වෙනවා කරනවා නම් සත්වය දකිනකොට දුරු කරන්න දෙයක් නෑහැ දුරු වෙනවා. අපි සත්යය දැකීමට යමක් කළ යුතුද අපිට කරන්න තියෙන්නේ එච්චරයි. එහි ප්රතිඵලයක් වශයෙන් තමයි රාග අක්ෂය, ද්වේශක්ය, මෝහක්ෂය වෙන්නේ.
그러니 들러붙음, 거슬림, 헷갈림이 어디에 있다면 그동안은 존재에서 놓여날 수 없습니다. nibbāna를 볼 수 없습니다. 들러붙음, 거슬림, 헷갈림을 어느 순간 어떤 방법으로 걷어낸다면 — 아무 방법이나라고는 할 수 없습니다 — 참된 방법으로 있는 그대로의 진리를 보고 걷어낸다면, 진리를 볼 때 걷어낼 것도 없이 걷혀 나갑니다. 진리를 보기 위해 해야 할 일이 있다면, 우리가 할 것은 그것뿐입니다. 그 결과로 rāga가 다하고 dosa가 다하고 moha가 다합니다.
රාගක්ෂය, ද්වේශක්ය, මෝහසය කරගන්න අපිට අවශ්ය නම් ඒ සඳහා අවශ්ය කරන ධර්මානුකූල වැඩපිල්ලක් තියෙනවා අපි විසින් කළ යු. ඒ ඒවායයි යථාර්ථය බැලීම. අන්න යථාර්ථය බලන ක්රමය තමයි ඉන්ද්රිය භාවනාව.
rāga가 다하고 dosa가 다하고 moha가 다하게 하고 싶다면, 그를 위해 우리가 해야 할 dharma에 맞는 일의 차례가 있습니다. 그것은 참모습을 보는 것입니다. 참모습을 보는 방법이 indriya bhāvanā입니다.
දැන් සෝතේන්ද්රිය භාවනාවත් ඔය අනුසාරයම දකින්න ඕනේ.
이제 sota indriya bhāvanā도 같은 식으로 보아야 합니다.
මේ මන වඩන ශබ්දයක් අපිට ආවහම හිත බැඳගන්න යන්නේ නැතුව ඉවසීමේ යුත්තව එතන මධ්යස්ථ වෙලා. බලන්න ඕනේ මේ මන වඩන හඬ හරි ප්රියයි කියලා මම මේ ගන්න හදන හඬ කොහොමද නිෂ්පාදනය වුණේ? ඒ සඳහා අවශ්යන උපකරණ මොනවද?
마음 끄는 소리가 오면 마음을 묶으러 가지 말고 참음을 갖추고 거기서 한가운데 서서, 이렇게 보아야 합니다. 참 좋다며 내가 쥐려는 이 마음 끄는 소리는 어떻게 만들어졌는가? 거기에 필요한 도구들은 무엇인가?
මෙන්න මේක බලනකොට පේනවා. මේ සඳහා කන අවශ්ය වුණා. බාහිරින් එන ශබ්දයෙකුත් අවශ්ය වුණා. ඒ කනයි ශබ්දයයි නිසා ඒකේ බැඳුනහම හටගත්තා හරි වැදගත් කියලා හිටන් හිතක් හටගත්ත අර කෙලෙස් සහගත හිතක් හටගත්තා. සෝත විඤ්ඤාණයකුත් හටගත්තා.
이것을 보면 보입니다. 이를 위해 귀가 필요했습니다. 밖에서 오는 소리도 필요했습니다. 그 귀와 소리 때문에 거기에 묶이자 '참 귀하다' 하는 마음, 저 kilesa 섞인 마음이 생겼습니다. sota viññāṇa도 생겼습니다.
ඒ ඇහැයි, කනයි, ශබ්දයයි, සෝත විඤ්ඤාණයයි නිසා. ඒ සමඟ බැඳුණු ස්පර්ශයක් හටගත්තා ඒකට කියනවා සංස්පර්ශ ඒක නිකන්ම ස්පර්ශයක් නෙමෙයි. අවිද්යාවේ මුලාව නිසා ඡන්දර රාගයෙන් බැඳෙන ස්පර්ශයක් නිසා. ඒකට කිව්වා සංස්පර්ශ කියලා. ස්පර්ශයයි සංස්පර්ශයයි දෙකක් ඕක හඳුනාගන්න ඕනේ. යම් ස්පර්ශයක් ඡන්දරාගයෙන් බැඳිලා ඇසුරු කළොත් ඒක සංස්පර්ශ.
그 귀와 소리와 sota viññāṇa 때문에 그것과 묶인 닿음이 생겼습니다. 그것을 samphassa라 합니다. 그것은 그냥 닿음이 아닙니다. avijjā의 헷갈림 때문에 chanda-rāga로 묶이는 닿음이기에 samphassa라고 했습니다. phassa와 samphassa, 이 둘을 구분해야 합니다. 어떤 닿음을 chanda-rāga로 묶여 가까이하면 그것이 samphassa입니다.
චන්ද රාගය උරුනාට පස්සේ ස්පර්ශ තියෙනවා. සංස්පර්ශ නෑ. සංස්පර්ශ තියෙන තාක්කල්. ඒ හේතු කොට ජනිත වෙන වින්දනයක් තියෙනවා. දැනීමක්. වේදනාවක්.
chanda-rāga가 떨어져 나간 뒤에는 phassa는 있어도 samphassa는 없습니다. samphassa가 있는 동안에는 그것을 원인으로 생기는 누림이 있습니다. 느낌, 곧 vedanā입니다.
අන්න ඒකට කියනවා සංස්පර්ශයෙන් ජනිත වේදනාව සම්පස්සජා වේදනාව. ඒක කන නිසා හටගත්ත ශබ්දය නිසා හටගත්ත එකක් නම්. සෝත සම්පස්සජා වේදනා කියලා ඒකට කියනවා.
그것을 samphassa에서 생긴 vedanā, samphassajā vedanā라 합니다. 그것이 귀 때문에, 소리 때문에 생긴 것이면 sota-samphassajā vedanā라 합니다.
මෙන්න මේ ටික එකතු වෙලා තමයි. අපිව ඔය බලාපොරොත්තු වෙන සද්ද වින්දන ආශ්වාදය අපිට පහළ වුණේ. මෙන්න මේක ප්රියයි මනාපයි යහපතයි කියලා ඡන්ද රාගයෙන් බැඳිලා ගන්න එක තමයි සාමාන්ය ලෝක සත්ත්වයාගේ සිරිත
바로 이것들이 모여 우리가 바라는 소리 누림의 즐거움이 생겨났습니다. 이것을 사랑스럽고 마음에 들고 좋다며 chanda-rāga로 묶여 쥐는 것이 보통 세상 중생의 버릇입니다.
එහෙමනම් ඒ ඡන්දරාගයෙන් බැඳිලා තමන් බලාපොරොත්තු වෙන්නේ මිහිරි නාදයට විරුද්ධකාරකයන් එනකොට තමාගේ බලාපොරොත්තුවට විරුද්ධ දෙයක් ආපුවහම ඒකට විරුද්ධව ගැටෙන එක තමයි ලෝක සත්වයාගේ සිරි. ඕකට කියනවා ඇලෙනවා ගැටෙනවා කියලා. මුලාව නිසා තමයි ඇලි ඇලි ගැටි ගැටී ඒ පසු පස හඹා යන්නේ.
그렇게 chanda-rāga로 묶여 자기가 바라는 달콤한 소리에 거스르는 것이 올 때, 자기 바람에 어긋나는 것이 오면 그것에 맞서 거슬리는 것이 세상 중생의 버릇입니다. 이것을 들러붙는다, 거슬린다고 합니다. 헷갈림 때문에 들러붙고 거슬리며 그 뒤를 쫓아갑니다.
ඉතින් මේ සිරිස අයින් කරගන්න ඕනේ බෞද්ධ වුනහම ආර්ය මාර්ගය වඩනවා කියට කියන්නේ භාවනා කරනවා කියන්නේ ඒකයි. නිවන් දකින භාවනාව. එහෙනම් ඒ වෙලාවේදී බලන්න ක්රමයක් තියෙනවා. මොකක්ද දැන් අර අපි ඉස්සෙල්ලා කිව්වේ එකොතන සිද්ධ වෙනවා. අපි විසින්ම හදාගත්ත රාමුව තුළ තියෙන හඬ තමයි අපි අහන්නේ.
그러니 이 버릇을 버려야 합니다. 붓다를 따르는 이가 되어 ariya magga를 닦는다, bhāvanā를 한다는 것은 그것입니다. nibbāna를 보는 bhāvanā입니다. 그러면 그때 보는 방법이 있습니다. 무엇이냐면, 앞서 말한 일이 거기서도 일어납니다. 우리 스스로 만든 틀 안에 있는 소리를 우리가 듣는 것입니다.
දැන් කොරාධය නැහැ ටීවී එකක් ගිහිල්ලා ගෙනාවා. කැසට් එකක් කියලා ගෙනාවා. ගෙදර අනික් අයතියි ඉල්ලීමයි ඔක්කොම පිට පාළුව යන්නයි ඔක්කොටම කියලා ගෙනාවට පස්සේ තමයි වැඩේ තියෙන්නේ.
이제 텔레비전을 가서 사 왔습니다. 카세트를 사 왔습니다. 집의 다른 사람들이 졸라서, 모두가 심심하다고 해서 사 온 뒤에 일이 벌어집니다.
ඇහෙන ඇහෙන හඬ තියෙනවා දැන් ඉතින් අපි ඉස්සෙල්ලා දන්න නැති හට දැන් හම්බ වෙනවා අහන්න අපෝය විලජාවේ අය හඬ අහන්න කියලා ඉස්සෙල්ලා ඉඳලා ටික කාලයක් ඉඳලා පස්සේ යන්නට මුණ බලන් බින් බලාගෙන කට්ටිය අහ ඉඳලා ඊට පස්සේ මුුණ බලලා හිනාවි කට්ටිය අහ ඉඳලා මොකද මේ වෙන්නේ?
들리는 소리들이 있습니다. 예전에는 몰랐던 것을 이제 듣게 됩니다. 처음에는 '아이고, 부끄러운 소리를 듣네' 하다가, 얼마 지나서는 서로 얼굴을 쳐다보며 듣고, 그 뒤에는 서로 보며 웃으면서 듣습니다. 무슨 일이 일어나는 것입니까?
අර දේවධර්ම කියා තිබිච්ච පාපයට තිබිච්ච ලැජ්ජා බය එන්න එන්න අඩුවෙලා යනවා අර කහගෙන කල්ල යනකොට අන්තිමට අම්මත් ඉන්නවා දුවත් ඉන්නවා. තාත්තත් ඉන්නවා දුවත් ඉන්නවා. පුතත් ඉන්නවා ඔක්කොම ඉන්නවා හන්න කුණුහරප කවි මොන එකක් යනකොට හින්දුවක් යනකොට අපූරුවට අහ ඉන්න තත්ත්වයට පත් වෙනවා ටිකක් කල්ලා යනකොට හැබැයි දියුණු වුනා නෙමෙයි. හැබැයි අද කියන්නේ ලෝකේ ඒක තමයි ලෝකේ දියුණුව කියලා. බුදු දහමනුව කියන්නේ ඒක තමයි අන්ත පිරිහීම අපායට මාර්ගය අපායට මාර්ගය ලෝකයා කියන්නේ ලෝකේ තියෙන හොඳ නවීන කාර්මික දියුණු හැබැයි නවීඉන කාර්මික දියනුව කියන එක ඔය ප්රතිඵලය හේතුඵල ඇතුව පෙන්නනවා සතර අපායට මාර්ය.
deva-dhamma라 하는, 나쁜 것에 대한 부끄러움과 두려움이 점점 줄어듭니다. 시간이 흐르면 마침내 어머니도 있고 딸도 있고, 아버지도 있고 딸도 있고, 아들도 있고 다 있는 자리에서 지저분한 노래가 나오든 힌디 노래가 나오든 넋 놓고 듣는 지경이 됩니다. 시간이 좀 지나면요. 그러나 나아진 것이 아닙니다. 그런데 오늘날 세상은 그것을 세상의 발전이라고 합니다. 붓다의 dharma로 보면 그것은 끝없는 무너짐, apāya로 가는 길입니다. 세상 사람들은 세상의 좋은 새 기술 발전이라 하지만, 그 새 기술 발전이라는 것은 원인과 결과를 따라 그 결과를 보여 주니 네 apāya로 가는 길입니다.
නමුත් මේක අපි දන්නේ නැහ. අපි දැකලා නැති නිසා. අවිද්යාවෙන් වැහිලා නිසා ඒක පේන්නේ නැහ සතර අපා මාර්ගයක් බව සතර අපා මාර්ගය බොහොම සුන්දරයි. මුල සුන්දරයි. හරි මිහිරි. අග තමයි යමාරුව තියෙන්නේ. ඒකයි කියනේ ස්වභාවය. මුල මිහිර එනකොටම මිහිරෙන් මත් කරලා අවිද්යාවෙන් වහනකොට ඒක සතර අපා මාර්ගයක් කියලා පේන්නේ නැහ හොඳ දියුණු ලෝකයක දියුණු වැඩපිලක් හැටියටම අපිට පේනවා. කල්ලයන්න යන්න අන්තිම දුසිරිතයෙන් වැහිලා ගිහිල්ලා දුෂ්චරිත වෙලා යනවා.
그러나 우리는 이것을 모릅니다. 보지 못했기 때문입니다. avijjā로 덮여 있기에 그것이 네 apāya로 가는 길이라는 것이 보이지 않습니다. 네 apāya로 가는 길은 아주 아름답습니다. 처음이 아름답고 아주 달콤합니다. 끝에 가서야 고생이 있습니다. 그것이 본성입니다. 처음 달콤함이 오자마자 달콤함에 취하게 하고 avijjā로 덮으니 그것이 네 apāya 길로 보이지 않고, 좋은 발전한 세상의 발전된 일로만 우리에게 보입니다. 시간이 갈수록 끝내 악행으로 덮여 악한 사람이 되어 갑니다.
ඉතින් මේ එනකොට ඒකේ යථාර්ථය අපි දැනගන්න ඕනේ. එහෙනම් මේක අයින් කළ යුත්තා. අයින් කරන්නේ කොහෙන්ද?
그러니 이것이 올 때 그 참모습을 알아야 합니다. 그렇다면 이것을 치워야 합니다. 어디서 치웁니까?
අර රූපවාහිනේ ඒ යන සද්දය අයින් කරන්න අපිට බැහ. ඕක අහගෙන කියවන කෙනා කටහන්නත් අපිට බැහ. බාහිර ලෝකේ සද්දයහනට ඒවා වළක්කන්න ඕක වහපන් කියන්නත් අපිට බැහ. දැන් බාහිර ලෝකයෙන් එන මෙහරියාවන් නවත්තන්න අපි දක්ෂ නැහැ අපිට පුළුවන්කමක් නෑහ. අපි කළ යුත්තක් තියෙනවා. ඒ නිසා අපිට හටගන්න ඡන්ද රාගයක් ඇත්නම්. අන්න ඒක දුරු කරගත්තහම අපි නිදහ. ඒක නිවන් මග. එහෙනම් ඒ මිහිරි නාදය
저 텔레비전에서 나오는 소리를 우리가 치울 수 없습니다. 그것을 들으며 떠드는 사람의 입을 막을 수도 없습니다. 바깥 세상의 소리를 막으려고 '그거 꺼라' 할 수도 없습니다. 바깥 세상에서 오는 이런 것을 멈출 능력이 우리에게는 없습니다. 우리가 할 일이 있습니다. 그 때문에 우리에게 생기는 chanda-rāga가 있다면 그것을 걷어내면 우리는 자유롭습니다. 그것이 nibbāna 길입니다.
නිදහ. ඒක නිවන් මග. එහෙනම් ඒ මිහිරි නාදය පිළිබඳ ඡන්දර රාගය දුරු කරන්න නම් ඒක වටිනවා කියන දෘෂ්ටිය දුරු වෙන්න ඕනේ. සාර වටිනවා කියන දෘෂ්ටිය තමයි අවිද්යාවේ නිගමනයේ. මෙන්න මේ දෘෂ්ටිය දුරු කරගන්න නම් ඒකේ ඇත්ත බලන්න ඕනේ.
그러니 그 달콤한 소리에 대한 chanda-rāga를 걷어내려면 그것이 귀하다는 diṭṭhi가 걷혀야 합니다. 알차고 귀하다는 diṭṭhi가 avijjā가 내린 결론입니다. 이 diṭṭhi를 걷어내려면 그것의 참을 보아야 합니다.
මම හරවත් එහෙකටද හරවත් දේකටද මේ වටිනවා කිව්වේ? ඒ මිහිරි නාදය හරවත් කියලා ගත්තේ. ඒ මිහිරි නාදය කොහොම හැදිච්ච එකක්ද මොනෝ මොනවා එකතු වෙලා සකස් වෙච්ච දෙයක්ද? ඒවයෙන් හරයක් ඇති දෙයක් එකතු වෙලා හැදුනද? හැදිලා තියෙන මිහිරි නාදය හරවක්ද ආශ්වාද තිබුණට හරවද මේක හොයන්න ඕනේ.
내가 무슨 알찬 것을 두고 귀하다고 했는가? 그 달콤한 소리를 알차다고 여겼다. 그 달콤한 소리는 어떻게 만들어진 것인가, 무엇무엇이 모여 짜인 것인가? 그것들 가운데 알맹이 있는 것이 모여 만들어졌는가? 만들어진 달콤한 소리가 알찬가, 즐거움이 있다고 알찬가 — 이것을 찾아야 합니다.
අර විදිහටම බලන්න ඕනේ අර ඇහැ බැලුවා වාගේම මේ කන කියන්නේ මොකක්ද? අනාදිය පටන් මේ කන කියන එකක් අපිට තියෙනවද මේක මට ඉතිස්ර තියෙන එකක්ද? නැත්නම් මේ මසින් ලෙයින් හැදිලා තියෙන මේ කම්පෙත්ත සහිතව කංකෝසරයක් අයිතව හැදිලා තියෙන මේ කන. ශබ්දය ඇහෙන කන කොයින්ද මට අනාදියේ පටන් තිබිලත් නෑ. ඒක ඔප්පු වෙනවා. මතු අනාදිමත් අනාගතයක් හරහා ඒක පවතින්නෙත් නෑ කියන එකත් මම දන්නවා. හොඳට පැහැදිලි. ඒකටයි මොමනවත් සාක්ෂි හොයන්න දෙයක් නැහ තමන්ටම අත්දැකීම් තියෙනවා.
저 눈을 보았던 것과 똑같이 보아야 합니다. 이 귀란 무엇인가? 시작 없는 때부터 이 귀라는 것이 우리에게 있는가? 이것이 내게 늘 있는 것인가? 아니면 살과 피로 만들어진, 귓바퀴와 귓구멍을 갖추어 만들어진 이 귀인가. 소리가 들리는 귀는 시작 없는 때부터 내게 있지 않았습니다. 그것이 드러납니다. 앞으로 끝없는 미래를 거쳐 이어지지도 않는다는 것도 나는 압니다. 아주 분명합니다. 그러니 무슨 증거를 찾을 필요가 없습니다. 자기에게 겪음이 있습니다.
එහෙනම් කවදින්ද මේ කන තියෙන්නේ මට වයස මෙච්චරයි. මේ වයස මුලට ගියා. කන තිබුණාද? ලපටි කනක් තිබුණා ලදරු කනක්. ඊට ඉස්සෙල්ලා තිබුණාද? කොහෙද හිටියේ? මව් ගැබේ. කොච්චර කාලයක්ද? මාස නමක්ද 10ක්. ඒ මාස නමටද 10ට ඉස්සෙල්ලා කන තිබුණද? ඒන් එහා තිබුනේ නෑ. එහෙනම් මේ කන කොයින්ද? කොහොමද හැදුනේ? මොනව ඇද හැදුනේ? [උගුර කෑරීම]
그렇다면 언제부터 이 귀가 있었는가? 내 나이가 이만큼이다. 그 나이의 처음으로 거슬러 갔다. 귀가 있었는가? 여린 귀, 아기 귀가 있었다. 그 전에는 있었는가? 어디 있었나? 어머니 뱃속. 얼마 동안? 아홉 달, 열 달. 그 아홉 달, 열 달 전에 귀가 있었는가? 그 너머에는 없었다. 그렇다면 이 귀는 어디서 왔는가? 어떻게 만들어졌나? 무엇으로 만들어졌나?
එතකොට දකිනවා අර විදිහට ආපෝ ධාතු, තේජෝ ධාතු, වායෝ ධාතු, පඨයෝ ධාතු කියන ඔය පස් ජල ගිනිසුන් කියලා අපි කියන හතරේ එක ආකාරය එකතුවක් නිසා ඕජසක් නිසා ඒවායින් සකස් වෙලා හිටන් ඒවයින් තමයි මේ කන හැදිලා නිර්මාණය පටන් ගන්නේ.
그러면 앞서처럼 봅니다. āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavī dhātu, 곧 우리가 흙·물·불·바람이라 하는 넷의 어떤 모임 때문에, ojā 때문에 그것들로 짜여, 바로 그것들로 이 귀가 만들어지기 시작합니다.
ඒවා බඩට කොයින්ද මව් කනබෝන ආහාරයෙන් ආශ්වාස ප්රශ්වාස කරන හුලඟින් වාතීන් උෂ්ණත්වයෙන් ඔහුෙන් එකතු කරලා හිටන් එකතු කරලා ඒවයන් තමයි අර ඕජ සාදලා ඒකෙන් තමයි වර්ධනය කරලා දීලා තියෙන්නේ. එහෙනම් මේ මස්ලේ කන හැදිලා තියෙන්නේ වෙන වටිනා දේකින්වත් කනයි කියලා ඒකී දේකින්වත් නෙමෙයි. මේ ධාතු හතරක යම්කිසි ආකාර රටාවට එකතු වෙලයි තමයි මේ කන කියන ඉන්ද්රිය හැදිලා තියෙන්නේ. එහෙනම් මේක සකස් වෙච්ච එකක්.
그것들이 배 속에 어디서 왔습니까? 어머니가 먹고 마시는 음식에서, 들숨 날숨의 바람에서, 열기에서 모아 그것들로 ojā를 만들고 그것으로 자라게 해 주었습니다. 그러니 이 살과 피의 귀는 다른 귀한 것으로도, 귀라는 단 하나의 것으로도 만들어지지 않았습니다. 네 dhātu가 어떤 짜임새로 모여 이 귀라는 indriya가 만들어졌습니다. 그러니 이것은 짜인 것입니다.
මේක අනාදීනකන් තියෙන්නෙත් නෑ. සකස් කරපු කාලයට යම්තාක් කල් උරුමද ඒ කාලේ යනකන් ඒක පවතිනවා. ඒ තාක් කල් පෝෂණය කළ යුතුයි පෝෂණය කරගෙන සකස් කරන නිසා සකස් වෙවී එනවා. කොච්චර සකස් වෙලා සකස් කරන්න වැඩි තත්වයද දුරල්ලා ගිහිල්ලා ඒක කැනිසිලා යනවා. එහෙනම් ඒකේ අනාදියක් යනකන් ඉදිරියට පවතින එහෙකුත් නෙමෙයි.
이것은 끝없이 있지도 않습니다. 짜인 때에 얼마 동안의 몫이 주어졌다면 그때까지 이어집니다. 그동안 길러 주어야 합니다. 길러서 짜이기에 짜이고 또 짜여 갑니다. 짜일 수 있는 것보다 무너짐이 커지면 그것은 약해져 무너져 갑니다. 그러니 끝없이 앞으로 이어지는 것도 아닙니다.
හරයක් නැති දේවල් වලින් එකතු වෙලා එක්තරා කාලයක් තුළ ආරම්භ වෙලා අර හටග උදා වීම සකස් වෙලා පැවතීම ඊට පස්සේ ආශ්වාද විදිට කාලයක් අරගෙන ඊට පස්සේ වැහැරිලා ආදීනව කාලයක් ඇවිදිලා ඒක වැනිසිලා කිවිලා යනවා. උදයංගම අත්තංගම ආශ්වාද ආදීනව නිස්සරණ කියන අවස්ථා පහ තුළදී මේ කන හටගෙන පැවතිලා ගෙවිල්ලා යන අවස්ථාව ඔහොම ගෙවෙනවා. ඕක ධර්මතාවය
알맹이 없는 것들이 모여 어느 기간 안에 시작되어, 생겨나 짜이고 이어지다가, 그 뒤 즐거움을 누리는 기간을 갖고, 그 뒤 쇠약해지는 ādīnava의 기간이 와서 그것은 무너지고 사라져 갑니다. samudaya, atthaṅgama, assāda, ādīnava, nissaraṇa라는 다섯 단계 안에서 이 귀는 생겨나 이어지고 지나가는 단계를 그렇게 지나갑니다. 그것이 그 dharmatā입니다.
එහෙනම් මේ කන සංඛතයක් කියන්නේ මේකනේ. ඒක දැනගත්තා. මේ සංකතයක් වන කන මම මේක මෙසේ පවතීවා මට ඕනයි මේ මේ ආකාරයි මෙහෙම ඇහෙන්න මෙහෙම නිරෝගීව පවතීවා කියලා කිව්වොත් මේ කන පවතීද මය කැමැත්ත නම් ඒකට ලෙඩක් හැදුනේ නැත්නම්. ඒ වගේම ලෙඩක් රෝගයක් නැතුව නිරුපදිරිතව මට ඕන කාලයක් මම මේ නැසෙනාට කවදාවක් කැමති නැහැ. මගේ කැමැත්ත පරිදි මේක කවදාවේ නැතුව පැවැතවා කියලා මෙහෙම අදහස් කරලා මට ඕන විදිහට තියාගන්න හැදුවද මොහොතක්වත් මගේ බලාපොරොත්තු අනුව කියන්න පුළුවන් එකක් නෙමෙයි. මම බලාපොරොත්තු වෙනවා. නමුත් මගේ බලාපොරොත්තුව පොඩ්ඩක්වත් අහන එකක් නෙමෙයි කන කියන්න.
이 귀가 saṅkhata라는 것은 바로 이것입니다. 그것을 알았습니다. 이 saṅkhata인 귀를 두고 내가 '이렇게 이어지기를, 나는 이것이 이런 식으로 이렇게 들리기를, 이렇게 병 없이 이어지기를' 한다면 이 귀가 그대로 이어집니까? 내 바람대로라면 병이 나지 않기를, 병도 탈도 없이 내가 원하는 때까지 — 나는 그것이 망가지는 것을 결코 원하지 않는다 — 내 뜻대로 언제까지나 이어지기를, 이렇게 마음먹고 내 뜻대로 두려 해도, 한순간이라도 내 바람대로 된다고 할 수 있는 것이 아닙니다. 나는 바랍니다. 그러나 귀라는 것은 내 바람을 조금도 들어주는 것이 아닙니다.
ඒක හැදිච්ච ධර්ම රටාවක් තියෙනවා. ඒ ධර්මතාවයට ගෝචර වෙලා ඒ ධර්මතාවය පරිදි හටගෙන උදයංගම අත්තංගම ආශ්වාද ආදීනව නිස්සරණ කියන අවස්ථා පහක් තුළ අර නිරුපදිතව තියෙනවා කියලා අතර මගේ කැඩෙන්නේ නැතුව බිදෙන්නේ නැතුව තිබුනත් ඔය අවස්ථා පහෙන් ගෙවිලා යනවා. එහෙමනම් ඔය අවස්ථා පහ ඇතුලත කොයි මොහොතේ හරි කැඩෙනවා, බිදෙනවා විනාශ වෙනවා. කඩනවාදිනවා විනාශ කරනවා. කැඩී මිදී විනාශ වෙලිය යනවා. ඕනවට හරි සිද්ධ වෙනවා.
그것이 만들어진 dharma의 틀이 있습니다. 그 이치에 따라, 그 이치대로 생겨나 samudaya, atthaṅgama, assāda, ādīnava, nissaraṇa라는 다섯 단계 안에서, 탈 없이 있다 해도, 도중에 깨지지 않고 부서지지 않더라도 그 다섯 단계를 지나갑니다. 그러니 그 다섯 단계 안에서 어느 순간이든 깨지고 부서지고 망가집니다. 깨지고 부서져 망가져 갑니다. 원하든 원하지 않든 일어납니다.
බලාපොරොත්තුවට අනුව එකක්වත් සිද්ධ වෙන්නේ නැහැ. බලාපොරොත්තුව නම් නිරුපද්ධිතව පවත්වන්න බැ. නමුත් එහෙම සිද්ධ වෙන එකක් නෙවෙයි කන කියන්නේ. නැබඳු ගන්නා වූ කන නිකන් හටගත්තද? හටගෙන තමයි තියෙන්නේ දැන් ඒක තේරුණා. සංඛතයි. සකස් වෙච්ච එකක්. මේක
바람대로 되는 것은 하나도 없습니다. 바람이야 탈 없이 이어지는 것이지만 그렇게 이어 갈 수 없습니다. 귀라는 것은 그렇게 되는 것이 아닙니다. 이런 귀가 그냥 생겼습니까? 생겨나서 있는 것이라고 이제 알았습니다. saṅkhata입니다. 짜인 것입니다.
ඒක තේරුණා. සංඛතයි. සකස් වෙච්ච එකක්. මේක කොහොමද සකස් වෙන්නේ? කවුරුත් සකස් කරලා දුන්නවත් දෙයියෙක් බඹෙක් කරලා දුන්නද? තව කෙනෙක් අයිතිකාරයෙක් ඉන්නවද මේක හදන්න? නැන් මෙහෙම කණක් මේ විද්යාව මාලා තියෙන්නේ කොහොමද? කවුරු නිසාද? මොන හේතුවකින්ද? අන්න ඒක විමර්ශනය කරලා දකිනවා. මේ කන කියන්නේ එක්තරහ ජාතියක්. කං ජාති.
이것은 어떻게 짜입니까? 누가 짜 주었습니까, 신이나 brahma가 해 주었습니까? 이것을 만드는 다른 주인이 있습니까? 그렇다면 이런 귀가 이 이치로 어떻게, 누구 때문에, 무슨 원인으로 있는 것입니까? 그것을 살펴서 봅니다. 이 귀라는 것은 하나의 jāti, 곧 태어남입니다. 귀의 jāti입니다.
මේ ජාතිය හටගත්තේ මොකකින්ද? මොකටද මේ කන හටගත්තේ? අහන්න. අසන්න තියෙන ආසාව නිසා, ඇසීමේ බලාපොරොත්තුව නිසා ඒ බව නිසා තමයි මේ කන හටගැනීමට ශක්තිය නපදෙ. භව පච්චයා ජාති කියන සිද්ධාන්තයේ කන ඉපදවලා තියෙනවා මිසක් මේ කාටවත් ඕනටවත් කාගෙත් වැඩක් නෙමෙයි.
이 jāti는 무엇으로 생겼습니까? 이 귀는 왜 생겼습니까? 듣기 위해서입니다. 들으려는 욕망 때문에, 들음의 바람 때문에, 그 bhava 때문에 이 귀가 생길 힘이 생겼습니다. 'bhava paccayā jāti'라는 원리로 귀가 생겨난 것이지, 누가 원해서도 누구의 일로 된 것도 아닙니다.
එහෙනම් ඒ භව කොහොමද හැදුනේ? නිර්මාණත්මක ශක්තිය මොකක්ද? කොතද කොහොමද ඕක ගොන්නැගුණේ? කවදා හරි යලි යලිත් මේ කන පවත්වන්න ඕනෑ කියන්නා වූ අදහසක් මුල් කරගෙන එහි දැරිව බැඳීම නිසා ඒ හේතුවෙන් ගොන්නැගුණා වූ ශක්ති විශේෂයක් මතුවෙලා ඒ ශක්තිය අදුරෘශ්යමානව ක්රියාත්මක වෙලා මේ දෘශ්යමාන ලෝකය කනක් ඉපදවලා. නිපදවන ශක්තිය ඒකයි. ඒ ශක්තිය නොතිබුණ නම් එහෙම කවදාවත් මේ කනඉපදවන්නේ නෑ. අන්න දැනගත්තා භව නැහ නම් ජාති නෑ. උපාදාන නැත්නම් භව නැ.
그렇다면 그 bhava는 어떻게 만들어졌습니까? 만들어 내는 힘은 무엇입니까? 어디서 어떻게 그것이 쌓였습니까? 언젠가 다시 또다시 이 귀를 이어 가야 한다는 생각을 뿌리로 거기에 붙들려 묶였기에, 그 원인으로 쌓인 특별한 힘이 솟아나, 그 힘이 보이지 않게 작동하여 이 보이는 세상에 귀를 낳았습니다. 낳는 힘이 그것입니다. 그 힘이 없었다면 결코 이 귀를 낳지 않습니다. 그래서 알았습니다. bhava가 없으면 jāti가 없다. upādāna가 없으면 bhava가 없다.
ඇයි උපාදාන වුනේ? මේ අහන ඒවා හොඳයි කියලා යළි යලිත් අහන්න ඕනේ කියලා හිතක් බැදුනේ. ඒකට ඇලිච්ච නිසයි. ඒ මන වඩන ශබ්දයට ඇලුණ නිසා. තණ්හා කරපු නිසා.
왜 upādāna가 되었습니까? 이 듣는 것들이 좋다며 다시 또다시 들어야 한다고 마음이 묶였습니다. 그것에 들러붙었기 때문입니다. 그 마음 끄는 소리에 들러붙었기 때문입니다. taṇhā를 했기 때문입니다.
කවදා හරි කරලා තියෙනවා. ශක්තියෙන් නඉපදන මුල් කාලය. ඒක නොපිරිච්ච ඊට ඉස්සෙල්ලා කාලයක්. දැන් ඒකේ ප්රතිඵලයයි දැන් මේ තියෙන්නේ. එහෙනම් මෞක ඉඳන් මේ කන තියෙන්න ඉස්සෙල්ලා කාලයක් තිබිලා තියෙන්න ඕනේ. මේ කන නිර්මාණය වෙන්න හේතු ගොඩනැගිච්ච කාලය. නැන් එහෙම කාලයක් නොතිබුණා නම් අහම්බෙන් මෙහෙම කනක් මව් කිසියෙන් නිකන් ගොඩන නැගින්න විදිහක් නැහැ.
언젠가 그렇게 했습니다. 그 힘으로 생겨나기 전 처음 때, 그것이 채워지기 전 그 이전 어느 때에. 이제 그 결과가 지금 여기 있는 것입니다. 그러니 이 귀가 있기 전에 어느 때가 있었어야 합니다. 이 귀가 만들어질 원인이 쌓인 때 말입니다. 그런 때가 없었다면 우연히 이런 귀가 어머니 뱃속에서 그냥 생겨날 길이 없습니다.
එහෙනම් පෙර භවයක් අපිට තිබුණද නැද්ද කියන සැකය එක්තරා මට්ටමක් දුරු වෙලා යනවා. පෙර හිටපු කාලයක් නොතිබුණා නම් මෙහෙම ශක්තියක් වන්න නැ කිව්වේ කවුද කොහෙන්ද අන්න ඉස්සෙල්ලා විශ්වාසයෙන් පිළිගන්නවා. ශ්රද්ධාවෙන් පිළිගන්නවා. මේක බුදුපියාණන් වහන්සේ දැකලා මහා ප්රඥාවට ගෝචර වෙලා හිතටම් දැකපු ඇත්තයි මේ පෙලා තියෙන්නේ ක්රම රටාව. ඒකයි මේ පටිච්ච සමුප්පාද රටාව කිව්වේ. අන්න පටිච්ච සමුප්පාද රටාව තමයි මේ බලන්නේ. කන හටගත්ත පටිච්ච සමුප්පාදය
그러면 우리에게 지난 bhava가 있었느냐 없었느냐 하는 의심이 어느 정도 걷힙니다. 예전에 지낸 때가 없었다면 이런 힘이 생길 수 없습니다. 그래서 먼저 믿음으로 받아들입니다. saddhā로 받아들입니다. 이것은 붓다께서 보시고 큰 paññā에 와닿아 마음으로 보신 참, 이 이어진 방식입니다. 그것을 paṭicca samuppāda의 틀이라 했습니다. 지금 보고 있는 것이 그 paṭicca samuppāda의 틀입니다. 귀가 생겨난 paṭicca samuppāda입니다.
එතකොට දකිනවා. ඇයි මේ තණ්හාව කොහොමද? යයි තණ්හා වූ එදාත් සැප වේදනාවක් දැකලා කවදා හරි. ඒ හිටපු කාලෙක ඒ සැප වේදනාව පිළිබඳව ප්රියමනාපයි කියන හැඟීමෙන් දෘෂ්ටියෙන් බැඳිලා. ඒක හොඳයි කියලා ගත්ත මුලා අදහස නිසා තමයි එතන හාලා තණ්හා වුනේ. එහ තණ්හාවට මුල් වෙලා තියෙන්නේ අර දැනුළු වේදනාව වින්දනය කවද මන වඩන ශබ්ද පිළිබඳ වින්දනයකට පියමනාපයි කියලා බැඳුනහම ඒ වේදනා ප්රත්යයෙන් තමයි තණ්හා හටගත්තේ. එදා ඒ වින්දනයක් එබන්ධය අත්හැරියානම්.
그때 봅니다. 이 taṇhā는 어떻게 된 것인가? 그때도 언젠가 즐거운 vedanā를 보고 taṇhā가 되었습니다. 그때 지내던 어느 시절에 그 즐거운 vedanā에 대해 사랑스럽고 마음에 든다는 느낌과 diṭṭhi로 묶였습니다. 그것이 좋다는 헷갈린 생각 때문에 거기서 taṇhā가 되었습니다. 그러니 taṇhā의 뿌리는 저 느낀 vedanā, 곧 누림입니다. 언젠가 마음 끄는 소리에 대한 누림에 사랑스럽다며 묶였을 때 그 vedanā를 조건으로 taṇhā가 생겼습니다. 그때 그 누림과의 묶임을 놓았다면,
තණ්හා හටගන්න විදිහක් නැහැ. හෙන වේදනා නිරෝධනං තණ්හා නිරෝධං. නිරෝධ කර ගත්තේ නැති නිසා තමයි අවිද්යාවෙන් බැහැලා හිටපු නිසා තමයි වේදනා, පච්චයා තණ්හා කියලා තණ්හාවට මුල් වෙලා තියෙන්නේ. එහෙනම් ඒ වින්දනය කොහොමද හටගත්තේ? නිකන් වින්දනයක් හටගන්න බැ. කනක් එදත් තියෙන්න ඕනේ.
taṇhā가 생길 길이 없습니다. 'vedanā nirodhā taṇhā nirodho'입니다. 그침을 이루지 못했기에, avijjā에 빠져 있었기에 'vedanā paccayā taṇhā'로 taṇhā의 뿌리가 되었습니다. 그렇다면 그 누림은 어떻게 생겼습니까? 누림이 그냥 생길 수는 없습니다. 그때도 귀가 있어야 합니다.
ශබ්දයක් එදත් තියෙන්න ඕනේ. ඒවා කාමාදයන්ට ආයතන කරගෙන ඒවට ශබ්ද ස්පර්ශයක් ලබන්න ඕනේ. ඒත් කනට ස්පර්ශයක් ලැබීම නිසා. කනට ශබ්දයක් ලැබීම නිසා. ඒ ස්පර්ශය නොවුනා නම් එහෙම ඒ වේදනාව එතන හටගන්නේ නෑ. එහෙනම් ස්පර්ශයට මුලක් තිබුණා වේදනාවක් හටගත්තා. එතකොට ඒ ස්පර්ශයට මුල ස්පර්ශය හටගත්තා වේදනාවට මුල් වුණා. ඒ ස්පර්ශය නැති නම් ඒ වේදනාව හටගන්නේ නැහ. නමුත් ඒ ස්පර්ශයත් බදාගත්තා හරි වැදගත් දෙයක් කියලා. ඒකට අවධානය යොමු කරගෙන හිටියා. ඒ බලාපොරොත්තු තිබිච්ච නිසාම මේ ස්පර්ශය බැඳුනා. අන්න ස්පර්ශය අවිද්යා සහගත බැඳුම් සහගත ස්පර්ශයක් නිසා. ඒක සංස්පර්ශයක් වුණා. අන්න ඒ නිසා තමයි අර වේදනාව ජනිත වෙන්න මුල් වුනේ. එහෙනම් ස්පර්ශය හටගත්තේ කොහොමද?
그때도 소리가 있어야 합니다. 그것들을 kāma를 위한 āyatana로 삼아 그것들에서 소리의 닿음을 얻어야 합니다. 귀에 닿음을 얻었기 때문에, 귀에 소리를 얻었기 때문입니다. 그 닿음이 없었다면 그 vedanā는 거기서 생기지 않습니다. 그러니 닿음이라는 뿌리가 있어 vedanā가 생겼습니다. 그 닿음이 생겨 vedanā의 뿌리가 되었습니다. 그 닿음이 없으면 그 vedanā는 생기지 않습니다. 그런데 그 닿음마저 아주 귀한 것이라며 끌어안았습니다. 거기에 마음을 기울이고 있었습니다. 그 바람이 있었기에 이 닿음이 묶였습니다. 그 닿음이 avijjā 섞인, 묶임 섞인 닿음이었기에 samphassa가 되었습니다. 그 때문에 저 vedanā가 생기는 뿌리가 되었습니다. 그렇다면 닿음은 어떻게 생겼습니까?
මේ කන හටගත්ත ආදි මුල හොයාගෙන යන්න. කන හට කන නැමති ජාතිය හටගත්ත ආදිමුල පටිච්ච සමුප්පන්නව හොයාගෙන යන හැටි. අන්න එතන් දැනගන්නවා. මන වඩන හඬ අහන්න ඕනෑ කියන මානසිකත්වයක් තුළින් ඒ සඳහා යොමු කරපු කනකු. ඒ සඳහා ගෝචර කරගත්ත බාහිර ශබ්දයකුත් අල්ලගෙන බැඳිලා. ඒ සම්බන්ධතාවය ඇති කරගත්ත නිසා ඒවට කියනවා සෝතායතනය සහ සද්ධායතනය සමඟ බැඳුනා.
이 귀가 생겨난 처음 뿌리를 찾아가십시오. 귀라는 jāti가 생겨난 처음 뿌리를 paṭicca samuppāda로 찾아가는 법입니다. 거기서 압니다. 마음 끄는 소리를 들어야 한다는 마음가짐으로 그쪽으로 돌린 귀와, 그쪽으로 끌어들인 바깥 소리를 붙잡아 묶였습니다. 그 관계를 맺었기에 그것을 sotāyatana와 saddāyatana로 묶였다고 합니다.
ආයතන දෙකක් හදාගත්තා කනට කන විදිහ තියෙන්න දුන්නේ නෑහ ඉඩ ඉන්ද්රියක් හැටියට තියලා එදා නිදහස් වෙන්න දුන්නේ නැහ. ඒක කාම ආශ්වාදෙන හඬට ආයතනයක් කරගත්තා. එහෙනම් ශබ්ද කාමයට ආයතනයක් කරගෙන බාහිර වස්තුවට නිදහසේ තියෙන කැරිල ලැබිදිලා යන්න ඉඩ දීලා නිකන් හිටියේ නැහැ. මනසෙන් අත්හැරියේ නෑ. ඒවා මගේ ඒවා කියලා අල්ලගත්තා.
두 āyatana를 만들었습니다. 귀를 귀로, 그냥 indriya로 두어 그때 자유롭게 놓아주지 않았습니다. 그것을 kāma 즐거움의 소리를 위한 āyatana로 삼았습니다. 그러니 sadda-kāma의 āyatana로 삼아, 바깥 대상이 자유롭게 지나가도록 두고 가만있지 않았습니다. 마음으로 놓지 않았습니다. 그것들을 내 것이라며 붙잡았습니다.
මට මේ හඬ ඕනේ. මම ඒ හඬ ආසයි. ඒ හඬ පවත්වන ඒවාා මට ඕනේ. ඒ අයදි වශයෙන් ඒකට අවශ්ය කරන බාහිර ලෝකය අල්ලගත්තා. දැන් මේට අභ්යන්තර වන්නා වූ කනාය බාහිර වන්නාූ ලෝකයේ ආයතන වශයෙන් ඇලිලා බැඳිලා අල්ලගත්ත නිසා. ඒ සෝතායතන ප්රත්ය කරන්නේ තමයි පස ඒකෙන් පස සෝත ස්පර්ශය හටගත්තේ. ඒක සංස්පර්ශයක් වුණා අවිද්යාවෙන් බැඳිච්ච නිසා. හරි ගැඹුරුයි නමුත් පටිච්ච සමුප්පාදය තේරුම් ගන්න පුරුදු වෙන්න ඕනේ. එතකොට තමයි දහම් දකින්නේ හරියන්නේ.
'나는 이 소리가 필요하다. 나는 그 소리를 좋아한다. 그 소리를 이어 줄 것들이 필요하다' 하며 거기에 필요한 바깥 세상을 붙잡았습니다. 이제 안의 귀와 밖의 세상을 āyatana로 삼아 들러붙고 묶여 붙잡았기에, 그 sotāyatana를 조건으로 phassa, 곧 sota phassa가 생겼습니다. 그것이 avijjā로 묶였기에 samphassa가 되었습니다. 아주 깊지만 paṭicca samuppāda를 이해하는 데 익숙해져야 합니다. 그래야 dharma를 보는 것이 제대로 됩니다.
කාගිනවත් ගුරුවරයෙක් නැතුව මේක හැදුනේ කොහොමද මේකේ මුල කොහොමද කියන එක ඔහොම ටික කාල පලාගෙන යනකොට පටිච්ච සමුප්පාද දහම් න්යාය තේරෙන්න පටන් ගන්නවා. මේක ධර්ම න්යායක් නිසා ධර්ම නියමයක් නිසා. කාගෙවත්ව නිෂ්පාදනයක් නොවන නිසා. මේක මේ පැවැත්මී විද්යාව මේක නිසා. පැවැත්ම හටගන්න හටාව මේක නිසා. ඕක දකින්න පටන් ගන්නවා දෙන් දින බලාගෙන බලාගෙන යනකොට මේක අත්තෙන්නේ. ඇත්තනේ. මෙහෙම නැත්නම් මේක හටගන්න විදිහක් නැහැනේ කියලා. ධර්මඥානය ප්රඥා මොහුරා යන්න දැකින්න පටන් ගන්නවා පටිච්ච සමුප්පාදය. අන්න යෝ පටිච්ච
누구 스승 없이도 이것이 어떻게 만들어졌는지, 그 뿌리가 어떤지를 그렇게 시간을 두고 따져 가면 paṭicca samuppāda라는 dharma의 이치가 알아지기 시작합니다. 이것은 dharma의 이치, dharma의 법칙이기 때문입니다. 누구의 만듦도 아니기 때문입니다. 이것이 존재의 이치이기 때문입니다. 존재가 생겨나는 모습이 이것이기 때문입니다. 날마다 보고 또 보다 보면 그것을 보기 시작합니다. '이것이 참이구나, 참이네, 이렇지 않으면 이것이 생길 길이 없구나' 하고. dharma의 앎, paññā가 무르익어 가며 paṭicca samuppāda를 보기 시작합니다.
පටිච්ච සමුප්පාදය. අන්න යෝ පටිච්ච සමුප්පාදං පස්සති සෝ ධම්මං පස්සති කියලා යමේ පටිච්ච සමුප්පාදය දකින්නේ. ඕක ධර්මය දකිය කිව්ේ ඔන්න ඔතනයි. දැන් පොත කටපාඩම් කරාට ධර්මය දකින්න බැහැ. අනුන්ගෙන් අහහා හිටියත් ධර්මය දකින්න බැහැ. අහගත් එක ආධාරක්ර තමන් හිතන්න පුරුදු වෙන්න ඕනේ. මේ පටිච්ච සමුප්පාදය රටාවෙන් මෙහෙම එකන් එක හැදෙන හැටි මුල් වෙන හැටි.
'yo paṭicca samuppādaṃ passati so dhammaṃ passati' — paṭicca samuppāda를 보는 이가 dharma를 본다고 하신 것이 바로 여기입니다. 책을 외운다고 dharma를 볼 수 없습니다. 남에게 듣고만 있어서도 dharma를 볼 수 없습니다. 들은 것을 바탕으로 스스로 생각하는 데 익숙해져야 합니다. 이 paṭicca samuppāda의 틀로 이렇게 하나하나 만들어지는 모습, 뿌리가 되는 모습을요.
ඒක තමයි මේ ගෙනියන ක්රම රටාව. අන්න දැන් සලායතන කරගත්ත නිසා කනට කනක් හැටියට ඉන්ද්රියක් හැටියට නිදහස ඉන්න නොදී කොච්චර හරි අහන්න යොමු කර හිටපු නිසා. මමෙක් ගොඩනගපු නිසා. මගේ කක් කියලා හිතාගෙන ගොඩනගපු නිසා. ඒකේ ප්රතිඵලය තමයි මතුත් ම මගේ කන කියන එකක් හටගැනීමට හේතු වුන මුල එතන අග තමයි මේ දැන් තියෙන ප්රතිඵලය. අන්න මුලට ගියා සලායතනටම.
그것이 이 이어지는 방식입니다. 이제 saḷāyatana로 삼았기에, 귀를 귀로, indriya로 자유롭게 두지 않고 얼마든지 들으려고 돌려 두었기에, '나'를 세웠기에, 내 귀라 여기며 세웠기에, 그 결과로 앞으로도 '내 귀'라는 것이 생기는 원인이 된 뿌리가 거기 있고, 그 끝이 지금 있는 결과입니다. 이렇게 saḷāyatana까지 뿌리로 거슬러 갔습니다.
ඉතින් සලායතන වශයෙන් හටගත්තේ අර කන නැමති ඉන්ද්රිය නොතිබුණා නම් එහෙම සෝතා ආයතනයක් හදන්න තෙනක් නෙමෙ. සෝතායතනය නැමති බලාපොරොත්තුවෙන් ඒ ස්ථානයේ මම සද්දය අහන්න ටිකක් ඕනෑ මට කියලා. ඒක තමයි මේ මගේ කන කියලා අදහස තියාගත්තේ. එහෙම එකක් මස් ලිය වලින් හරි හැදිච්ච නිසා. ඒකට අවශ්ය කරන රූප ධාතුවන්ගෙන් හැදිච්ච නිසා. ආපෝ ධාතු, තේජෝ ධාතු, වායෝ ධාතු, පඨවි ධාතු මේ රූප ධාතුවන්ගේ නිර්මාණයෙන් ගොඩනැගිච්ච නිසා තමයි. ඕක හටගත්තේ.
그런데 saḷāyatana로 생겨난 것은, 저 귀라는 indriya가 없었다면 sotāyatana를 만들 자리가 없습니다. sotāyatana라는 바람으로, 그 자리에서 '나는 소리를 좀 들어야겠다' 하고. 그것이 '내 귀'라는 생각을 품은 것입니다. 그런 것이 살과 피로 만들어졌기에, 거기에 필요한 rūpa dhātu들로 만들어졌기에, āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavī dhātu라는 이 rūpa dhātu들의 만듦으로 쌓였기에 그것이 생겨났습니다.
ගොඩනැගුණේ කොහොමද? කවුද ගොඩනැගි එදා. ඊටත් එහා කාලට අන්නායිති වුණා. එහෙනම් ඒක ගොඩනැගුනේ කවදම් නිසාද? මොකක් කුමක් නිසාද? අන්න කන ගොඩනගාපු හේතුව ආයේ ඊට ඉස්සෙලලා කරගත්ත කර්ම ශක්තිය. එහෙනම් ඒ භවයේ නම් නෙවෙයි ආරම්භ වෙලා තියෙන්නේ ඊටත් ඉස්සෙල්ලා භවයට සම්බන්ධයි.
어떻게 쌓였습니까? 그때 누가 쌓았습니까? 그보다 더 이전 때로 거슬러 갑니다. 그렇다면 그것은 언제, 무엇 때문에 쌓였습니까? 귀를 쌓은 원인은 다시 그 이전에 지은 kamma의 힘입니다. 그러니 그것은 이 bhava에서 시작된 것이 아니라 그 이전 bhava와 이어져 있습니다.
එතකොට සසර ගමනට අපේ සම්බන්ධය මේ කනට කොච්චර සම්බන්ධද මීට පෙර භවයක නිර්මාණ කාලය සම්බන්ධයි. ඒ නිර්මාණ කාලයට ආධාර කරගත්ත විපාකය ඊට එහා භවයට සම්බන්ධයි.
그러면 saṃsāra 길과 우리의 관계가 이 귀와 얼마나 이어져 있습니까? 이전 bhava의 만들어진 때와 이어져 있습니다. 그 만들어진 때를 거든 vipāka는 그 너머 bhava와 이어져 있습니다.
එතකොට තෘෂ්ණාවේ වැල බැඳීම සකස් වෙන ආකාරය කොච්චර පැහැදිලිව පේනවද සසර ගමන හැදිලා නම් ඉතින් අපි ඕකෙන් දකිනවා. මේ සම්බන්ධය කවුර ඉවර කරන්නද? කවදා කෙළවර බලන්න. [උගුර කෑරීම] අනාඩියේ පටන් ගෙනවා. [උගුර කෑරීම] මේ ක්රමයට ඈත පටන් එන ගමනක් තියෙන බව පේනවා.
그러면 taṇhā의 넝쿨이 묶이며 짜이는 모습이, saṃsāra 길이 만들어진 모습이 얼마나 분명히 보입니까. 우리는 그것을 봅니다. 이 이어짐을 누가 끝내겠습니까? 언제 끝을 보겠습니까? 시작 없는 때부터 이어져 옵니다. 이런 방식으로 아득한 옛날부터 오는 길이 있음이 보입니다.
දැන් ගමනේ මුල හොයන්න අපි ගියොත් එහෙම අපි අනාතයෙන් ඒක අපිට අවශ්ය දේකුත් නෙමෙයි. අපිට අවශ්යම තියෙන්නේ මේ දැන් ඒ තියෙන දුප ප්රශ්නය ඇති කරගෙන යමකින්ද ඒකට හේතුව හොයලා. ඒ හේතුව දුරු කරපුවහම මතුවට ඒ දුකෙන් නිදහස් වෙන්න මග අල්ලගන්න. ඒකයි සහන මාර්ගය. ඒකයි නිවන් මග. එයින් [උගුර කෑරීම] එහාට හොයන්න අපිට අවශ්යතාවයක් නෑ.
이제 길의 시작을 찾으러 간다면 우리는 끝없이 헤매게 됩니다. 그것은 우리에게 필요한 것도 아닙니다. 우리에게 꼭 필요한 것은 지금 있는 괴로움의 문제를 일으키는 무엇이 있다면 그 원인을 찾는 것, 그 원인을 걷어내면 앞으로 그 괴로움에서 놓여날 길을 잡는 것입니다. 그것이 편안함의 길이고 nibbāna 길입니다. 그 너머를 찾을 필요는 없습니다.
අන්න අපි දැනගන්නවා. එහෙනම් නාම රූප පච්චයා සලායතනං කියන සිද්ධාන්තයක් වෙලා තමයි ඒ ආයතනය හටගත්තේ.
그래서 우리는 압니다. 'nāmarūpa paccayā saḷāyatanaṃ'이라는 원리로 그 āyatana가 생겨났습니다.
එහෙනම් කන නැමති ශ්රවණය කරන්න උපකරණයක් මට තියෙනවා කියන දෘෂ්ටියෙන්. ඒ සඳහා ප්රයෝජනයට ගන්න ඕන අර මිල්ලෙයින් හටගත්ත ඉන්ද්රියක් වශයෙන් තියෙන සෝතේන්ද්රිය කියන ඉන්ද්රිය අපි ප්රයෝජනයට ගත්තා. නැ සෝතයෙන්ද්රිය මොනවද හැදුනේ? නාම රූපයන්ගෙන් සෝතයෙන්දිය ගොන්න නැගු.
그러니 귀라는 듣는 도구가 내게 있다는 diṭṭhi로, 그것을 위해 써야 할 저 살과 피로 생긴 indriya인 sotindriya라는 indriya를 우리가 썼습니다. 그렇다면 sotindriya는 무엇으로 만들어졌습니까? nāma-rūpa로 sotindriya가 쌓였습니다.
අන්න තවත් විග්රහ කරගන්න ඕනේ තැනකට කියා තව එහාර. එතන මොන මොන නාමද මොන මොන රූපද තිබුණේ? අන්න නාම රූප තෝරගන්න ඕනේ තැන්. වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ නාම සතර මහාභූත සහ උපාදාය රූප, රූප කියලා අපි උඩින්තෙන් ගත්ත අර ඕක තේරෙන්නේ නැ. තවත් නාම රූප ක්රම තියෙනවා.
여기서 그 너머로 더 풀어야 할 자리가 있습니다. 거기에 어떤 nāma, 어떤 rūpa가 있었습니까? nāma-rūpa를 가려내야 할 자리입니다. vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa라는 nāma와 네 mahābhūta 및 upādāya rūpa라는 rūpa — 우리가 겉으로 받아들인 그것으로는 이것이 이해되지 않습니다. nāma-rūpa를 보는 다른 방식도 있습니다.
ඇයි නාම කියන්නේ? යම් නම්මතාවයක් යම් තැනක විද්යාමාන වෙනවද? ඒ නම්්යතාවය හෙවත් නැමී හිටෙන ස්වභාවයෙන් ඒකට නාම කියනවා.
왜 nāma라고 합니까? 어떤 휘는 성질이 어디에 드러난다면, 그 휨, 곧 휘어서 머무는 성질 때문에 그것을 nāma라고 합니다.
ඒ නම්්යතාවයේ ශක්තියෙන් ධාතූන්ගේ ක්රියාත්මක වීම නිසා යමක් උපනැ වෙනවද? රූ ඔපනං වන නිසා රූප කියනවා. හද හදා ඔපනං වන නිසා රූප කියනවා. මේක නාම රූප ක්රමයක්.
그 휨의 힘으로 dhātu들이 작동하여 무언가가 꼴을 갖추게 되면, 꼴을 이루기에 rūpa라 합니다. 꼴을 갖추고 또 갖추기에 rūpa라 합니다. 이것이 nāma-rūpa를 보는 한 방식입니다.
එහෙනම් කන නැමති හැටියට නමපුනිසාර රූප ටික කන කියන රූපය ඔපනැම් වුණා. එහෙනම් කන කැන කියන හැරේට නැමුවේ නැත්නම් අර රූපය අර සතර මහාභූත විසිරි ගිය විසිරිය රූප වශයෙන් තියෙනවා මිසා කන නැමති හැඩියෙන් දකින්න හම්බ වෙන්නේ නැහ. එහෙනම් කන නැමති හැඩියෙන් යම් රූපයක් දැක්කේ. යම් ශක්තියකින් ඒ රූපයෝ ඒ ඊට අවශ්ය විදිහට නවපු නිසා. නමයතාවයකට හැඩගසවපු නිසා. කනක හැඩේ ඉන්න න්යතාවයට හදගස්සපු නාමය තමයි එතන නාම කිව්වේ.
그러니 귀라는 꼴로 휘었기에 rūpa들이 귀라는 rūpa로 꼴을 이루었습니다. 귀를 귀라는 꼴로 휘지 않았다면 그 rūpa는 네 mahābhūta로 흩어진 rūpa로 있을 뿐 귀라는 꼴로는 볼 수 없습니다. 그러니 귀라는 꼴로 어떤 rūpa를 보았다면, 어떤 힘으로 그 rūpa들을 거기에 필요한 대로 휘었기 때문, 휨에 맞추어 꼴을 잡았기 때문입니다. 귀의 꼴로 있도록 휨에 맞추어 꼴을 잡아 준 것을 거기서 nāma라고 했습니다.
ඒ හැඩගස්සන්නට අවශ්ය කියන සතර මහාභූතයන්ගේ හැඩ තලය තමයි රූප කිව්වේ. ඒක තමයි කන කිව්වේ. අන්න ඒ නාම රූප ක්රියාවලිය නොතිබුණ නම්, හිත නොවුනා නම් කන නැමති ඉන්ද්රිය හටගන්න හේතුවක් නෑ. කන නැමති ඉන්ද්රියක් හටගත්තේ නැත්නම් ශ්රවණයට ආයතනයක් හදන්න ක්රමයක් නෑ. එහෙනම් සලායතනයන්ට මුල නාමරූප අන්න පටිච්ච සමුප්දය මුලට ගියා.
그 꼴을 잡는 데 필요한 네 mahābhūta의 꼴판을 rūpa라고 했습니다. 그것을 귀라고 했습니다. 그 nāma-rūpa의 과정이 없었다면, 마음이 없었다면 귀라는 indriya가 생길 까닭이 없습니다. 귀라는 indriya가 생기지 않았다면 듣기 위한 āyatana를 만들 방법이 없습니다. 그러니 saḷāyatana의 뿌리는 nāma-rūpa입니다. 이렇게 paṭicca samuppāda의 뿌리로 거슬러 갔습니다.
ඉතින් ඒවා මොකක්ද හටගත්තේ? කොහොමද ඒ ශක්තිය හටගත්තේ? ඇයි නැමුවේ? මොකක්ද ඒ නමපු ශක්ති විශේෂයෙන්? ඒ නම්ය ගෙන දුන්නේ භූතයෝ හැඩගස්සෙලා දුන්නේ සතර මහාභූතයෝ කනක හැඩියට හැඩගස්සෙලා දුන්නේ. කන නැමිති ඉන්ද්රියක් හටගැනීමට සකස් කරලා දුන්නේ මොකෙන්ද ඒක දුන්නේ. අන්න එතනින් එහාට ගියා. අර
그렇다면 그것들은 무엇으로 생겨났습니까? 그 힘은 어떻게 생겼습니까? 왜 휘었습니까? 휘게 한 그 특별한 힘은 무엇입니까? 그 휨을 가져다주고 bhūta들을 꼴 잡아 준 것, 네 mahābhūta를 귀의 꼴로 잡아 준 것, 귀라는 indriya가 생기도록 짜 준 것은 무엇입니까? 그것을 준 것 말입니다.
ඒක දුන්නේ. අන්න එතනින් එහාට ගියා. අර ආගන්තුක උපක්ලේසයන්ගෙන් කිරිටි වෙලා ගිය වූ විඤ්ඤාණයක් තිබුණා අවිද්යා සහගත බලාපොරොත්තුවක් ඇති කරගත්තා අහන්න තියෙනවා නම් කොච්චර හොඳද අහ අහා ඉන්නත් නම් කොච්චර වැදගත්ද මෙන්න මේ නිසා මම මතු මතුත් ඇසිය යුතුයි කියන බලාපොරොත්තුවක් ගොඩ නගාගත්තා මනසෙන්. [උගුර කෑරීම] මෙන්න මේකට කියනවා සෝත විඤ්ඤාණයක් හදාගත්තා.
이제 그 너머로 갔습니다. 저 손님처럼 온 upakkilesa로 더럽혀진 viññāṇa가 있었습니다. avijjā 섞인 바람을 일으켰습니다. 들을 것이 있다면 얼마나 좋을까, 늘 듣고 있을 수 있다면 얼마나 귀할까. 이 때문에 '나는 앞으로도 들어야 한다'는 바람을 마음으로 쌓았습니다. 이것을 sota viññāṇa를 만들었다고 합니다.
දැන් මේ හදාගත්ත විඤ්ඤාණය නිසා මොකද වෙන්නේ? නිෂ්පාදනය කළා ශක්තියක් මතු මතුස් හදන්න අන්න මනසෙන් ශක්තිය ගොන්නග මුල අන්න ඒ ශක්තිය ගොන්නගම නිසා තමයි අර සතර මහාභූතයන් හැඩතලයකට සකස් වෙලා අර විදිහට නම්තාවයක් රෘපනය කරමින්
이제 이렇게 만든 viññāṇa 때문에 어떻게 됩니까? 앞으로도 만들어 낼 힘을 만들어 냈습니다. 마음으로 힘을 쌓은 뿌리입니다. 그 힘을 쌓았기에 저 네 mahābhūta가 꼴판으로 짜여 그렇게 휨을 꼴로 이루어 가며…
ข
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)