kāma-loka는 anātha다 — kammaṭṭhāna 풀이
කාම ලෝක අනාථයි - කර්මස්ථාන භාවනා විග්රහය (ධර්ම විග්රහය)
වේවා, ළඟ වේවා, පේන වේවා, නොපෙන වේවා, සියුම් වේවා, ඝන වේවා. වේදනා ස්කන්ධයයි
먼 것이든 가까운 것이든, 보이는 것이든 보이지 않는 것이든, 미세한 것이든 거친 것이든, 그것이 vedanā khandha입니다.
යමක් යම් තැනක වීද යම් තැනක වෙයිද යම් තැනක වන්නේද කාලතරයට ඒ සියල්ලම
어떤 것이 어떤 곳에서 있었든, 어떤 곳에서 있든, 어떤 곳에서 있게 되든, 세 때에 걸친 그 모든 것을
බැලුවනම් ගන්න දෙයක් නෑහැ. ඒකේ මොකක්ද තියෙන්නේ? ඒ සෑම දෙයක්ම හටගත්තා නම් විපරිණාමයට පත් වෙනවා වැනසිෙන ධර්මතාවය ඒකයි.
살펴보면 붙잡을 것이 없습니다. 거기에 무엇이 있습니까? 그 모든 것은 생겨났다면 변해 가고 무너지는 성품, 그것뿐입니다.
එබඳු වේදනා ස්කන්ධයක් පෙර හටගත්තේද විපරිණාමයට පත්වුණා වැනුණා.
그러한 vedanā khandha가 예전에 생겨났다면 변하고 무너졌습니다.
එබඳු වේදනා ස්කන්ධයක් දැන් හටගනීද විපරිණාමයට පත්වෙයි වෙනසෙයි. එබඳු වේදනා
그러한 vedanā khandha가 지금 생겨난다면 변하고 바뀝니다.
ස්කන්ධයක් මතු කාලයක හෝ හටගන්නේද? විපරිණාමයට පත්වන්නේ වැසෙන්නෙමයි මේ ධර්මතාවයම බොරු වෙලා නැහ වෙන් එෙන්න.
그러한 vedanā khandha가 앞으로 어느 때 생겨나더라도 변해 무너질 뿐입니다. 이 성품 자체는 거짓이 되어 달라지지 않습니다.
මේකයි සත්යතාවය.
이것이 참입니다.
එහෙනම් එබඳුන්නා වූ ධර්මතාවයක් යම්කිසි කෙනෙක් කැමති සේ නොපතින ස්ථිරව පවතින්නේ නැති යමක් නැත්නම් ඒ වේදනා ස්කන්ධය ඉච්ච නෑ අනිච්චයි.
그렇다면 그러한 성품이어서 누구도 바라는 대로 머물게 할 수 없고 굳게 머물지 않는 것이라면, 그 vedanā khandha는 nicca가 아니라 anicca입니다.
එතකොට එබඳුවන්නා වූ ඒ වේදනා අනිච්ච නම් යද අනිච්චං තං දුක්ඛං
그렇다면 그러한 vedanā가 anicca라면, 'yad aniccaṃ taṃ dukkhaṃ', 덧없는 것은 dukkha입니다.
ඒක කැමති සේ පවතින්නේ නැති නිසාම ඒක දුකයි. එහෙනම් ඒ විදනා ස්කන්ධය කැමසේ පවතින්න නැති නිසාම දුකයි.
바라는 대로 머물지 않기 때문에 그것은 dukkha입니다. 그렇다면 그 vedanā khandha는 바라는 대로 머물지 않기에 dukkha입니다.
එහෙනම් යම් දුක්ඛං තදනත්තා ඒක දුක නම් කැමති සේ පවතින්න නැහෙනම් දුක නම් ඒක ආත්මයි කියලා හටනම් ගන්න දෙයක් තියෙනවද කියලා බලපුවහම පේනවා. ඒකේ ගියොත් අනාථයි.
그렇다면 'yaṃ dukkhaṃ tad anattā'. 그것이 dukkha라면, 바라는 대로 머물지 않는 dukkha라면, 그것을 attā라고 붙잡을 것이 있는지 살펴보면 보입니다. 거기로 가면 anātha(기댈 곳 없음)입니다.
එහෙනම් වේදනා ස්කන්ධයක් එහෙනම් අනාථයි.
그렇다면 vedanā khandha는 anātha입니다.
වේදනා ස්කන්ධය ලෝකයේ එක කොටසක්.
vedanā khandha는 loka의 한 부분입니다.
කොටස් පහකට බෙදලා රූපස්කන්ධ වේදනා ස්කන්ධා පංචස්කන්ධයක් කිව්වේ ලෝකයේ ලෝකයේ තවත් ලෝක කොටසක් තමයි වේදනා කොටස වේදනා ලෝක එහෙනම් වේදනා ලෝකවල යථාර්ථය දැක්කා හෙනා වේදනා ලෝක අනාත අයින්නේ.
다섯 부분으로 나눈 rūpa khandha, vedanā khandha 같은 pañca khandha라 한 것이 loka이고, loka의 또 한 부분이 vedanā 부분, 곧 vedanā-loka입니다. 그렇다면 vedanā-loka의 참모습을 보았다면 vedanā-loka는 anātha입니다.
අපිට අල්ලන්නෙලා තියෙනවා ඒකේ අනාථ වස්තුන්ගෙන්
우리가 붙잡고 있는 것은 거기의 anātha한 것들입니다.
එහෙනම් වේදනා ලෝක අනාථයි. අන්න දෙවෙනි කර්මස්ථානයට දෙවෙනි කොටස.
그렇다면 vedanā-loka는 anātha입니다. 저것이 둘째 kammaṭṭhāna, 둘째 부분입니다.
රූප ලෝක අනාථයි, වේදනා ලෝක අනාථයි.
rūpa-loka는 anātha, vedanā-loka는 anātha.
තව කොටසක් අපිට ආවා කැටි කරගත්ත සාරාංශයෙ.
간추린 요약에서 우리에게 또 한 부분이 나왔습니다.
ඒ රූප මුල් කරින හටගත්ත යම්තාක් රූප සංඥායත්ද? සද්ද රූපයන්ගේ ශබ්ද සංඥායත්ද? ගන්ධ රූපයන්ගේ ගන්ධ සංඥා, රස රූපයන්ගේ රස සංඥා, පොට්ඨබ්බ රූපයන්ගේ පොට්ඨබ්බ සංඥා මේ ආදී සියල්ලම මරගත්තහම
rūpa를 바탕으로 생겨난 온갖 rūpa saññā, 소리 rūpa의 소리 saññā, 냄새 rūpa의 냄새 saññā, 맛 rūpa의 맛 saññā, phoṭṭhabba rūpa의 phoṭṭhabba saññā, 이 모든 것을 모아 보면
මෙන්න මේ දුර වේවා, ළඟ වේවා, පේන වේවා, නොපෙනෙන වේවා, සියුම් වේවා, ඝන වේවා, අතීත වේවා, අනාගත වේවා, වර්තමාන වේවා. යම් සංඥා ස්කන්ධයයි යමක් වීද යමක් වෙයිද යමක් වන්නේද මෙන්න මේ සියල්ලම හටගත්තා නම් විපරිණාමයට පත් වෙනවා වැනසිලා යනවා.
먼 것이든 가까운 것이든, 보이는 것이든 보이지 않는 것이든, 미세한 것이든 거친 것이든, 과거든 미래든 현재든, 어떤 saññā khandha든, 어떤 것이 있었든 있든 있게 되든, 이 모든 것은 생겨났다면 변하고 무너져 갑니다.
හටගත්ත දෙයක් වැසෙනවා නම් කැමති සේ පවතින්නේ නෑ. කැමේ පවතින්නේ නැත්නම් කැමේ පවතින්නේ නැත්තා වූ සංඥා ස්කන්ධයෝ කැමේ නොපතින නිසාම ඒ හේතුම දුකයි.
생겨난 것이 무너진다면 바라는 대로 머물지 않습니다. 바라는 대로 머물지 않는다면, 바라는 대로 머물지 않는 saññā khandha는 바라는 대로 머물지 않기에 바로 그 까닭으로 dukkha입니다.
එහෙනම් එබඳන්නා වූ කැමති සේ පැවැත්මක් නැත්නම් දුක්න්දරාව බවට පත්වෙන සංඥා ස්කන්ධයක් මමය, මගේ ආත්මය කියලා කියන්න දෙයක් නෑහ. ඒක අනාථයි.
그렇다면 그렇게 바라는 대로의 머묾이 없어 dukkha가 되는 saññā khandha를 '나다, 나의 attā다'라고 할 것이 없습니다. 그것은 anātha입니다.
සංඥා ස්කන්ධය අනාථ නම් සංඥා ලෝක අනාථයි.
saññā khandha가 anātha라면 saññā-loka는 anātha입니다.
රූප ලෝක අනාථයි, වේදනා ලෝක අනාථයි සංඥා ලෝක අනාථයි කියලා වචන අවස්ථාව තුනක් ආව කැටි කරලා.
rūpa-loka는 anātha, vedanā-loka는 anātha, saññā-loka는 anātha라는 세 마디가 간추려 나왔습니다.
ප්රියයි, මනාපයි, යහපතයි කියන මේ මුලාවට වැහැගෙන ඒවා සකස් කරගන්න. ඒවා රැස් කරගන්න ඒවා පවත්වාගන්න යම් සිතුවිල්ලක් ක්රියාවක්, වචනයක් නගනවා නම් මෙන්න මේවාට කියනවා සංඛාර.
좋다, 마음에 든다, 이롭다는 이 속임에 덮여 그것들을 마련하고 모으고 지키려고 어떤 생각, 행동, 말을 일으킨다면 이것들을 saṅkhāra라고 합니다.
දුර වේවා, ළඟ වේවා, පේන වේවා, නොපෙනෙන වේවා, සියුම් වේවා, ඝන වේවා, අතීත වේවා, අනාගත වේවා, වර්තමාන වේවා. සංඛාර ස්කන්ධයයි යමක් යම් තැනක වීද යමක් යම් තැනක වෙයිද යමක් යම් තැනක මතු වන්නේද මෙන්න මේ සියලුම සංඛාර ස්කන්ධය නැත්නම් හටගැනීමක් තිබුණම් විපරිණාමයට පත් වෙනවා වැනෙනවා. ස්වභාවය ඒකයි.
먼 것이든 가까운 것이든, 보이는 것이든 보이지 않는 것이든, 미세한 것이든 거친 것이든, 과거든 미래든 현재든, saṅkhāra khandha로서 어떤 것이 어떤 곳에서 있었든, 있든, 앞으로 드러나든, 이 모든 saṅkhāra khandha는 생겨남이 있었다면 변하고 무너집니다. 그 성품이 그렇습니다.
එහෙනම් එබඳවන්නා වූ සංඛාර ස්කන්ධයෝ ප්රියයි කිව්වා නම්, මනාපයි කිව්වානත්, යහපතයි කිව්වානම්. ඒ බලාපොරොත්තුව හටගත්ත දේ විපරිණාමයට පත් වෙලා වැනසීම අපිට වළක්වන්න බැරි ධර්මතාවයක් බවත් හැබැයිනම්.
그렇다면 그러한 saṅkhāra khandha를 좋다 했든, 마음에 든다 했든, 이롭다 했든, 그 바람으로 생겨난 것이 변해 무너지는 것은 우리가 막을 수 없는 성품임이 분명합니다.
ඒක ඉච්ච සේ පවතින්නේ අනිච්චයි.
그것은 nicca하게 머물지 않으니 anicca입니다.
ඉච්ච සේ පවතින්නේ නැති නිසා කැමති සේ පවතින්නේ නැති නිසා මොකද වෙන්නේ?
nicca하게 머물지 않고 바라는 대로 머물지 않으니 어떻게 됩니까?
ඒකාන්තයෙන් ඒක දුක් වඩ කරලා තියෙනවා කියන එකට අයි සක්ෂු දක්ෂය මෙතන තියෙනවා. ඒක
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දුකෙන් පිරිලා තියෙන්නේ. කැමති සේ පැවැත්මකුත් නැහනම් දුකෙන් පිරිලා නම් තියෙන්නේ එබඳුන්නා වූ ඒ සංඛාර ස්කන්ධයෝ මම කියලා ගන්න මගේ කියලා ගන්න මගේ ආත්මයා කියලා ගන්න වටිනා දෙයක් නෑ. එහෙනම් මොකද කරන්නේ? එතන අල්ලන්න ගිය කෙනා අනාථයි.
그것은 dukkha로 가득 차 있습니다. 바라는 대로의 머묾도 없이 dukkha로 가득하다면, 그러한 saṅkhāra khandha는 '나'라고, '나의 것'이라고, '나의 attā'라고 붙잡을 값어치가 없습니다. 그렇다면 어떻게 합니까? 거기서 붙잡으려 한 사람은 anātha입니다.
සංඛාර ස්කන්ධයට කිව්වා සංඛාර ලෝක සංඛාර ලෝක අනාථයි. රූප ලෝක අනාථයි, වේදනා ලෝක අනාතයි, සංඥා ලෝක අනාථයි, සංඛාර ලෝක අනාථයි. එහෙනම් ඔය සියල්ලම මොකේද පිහිටියේ? ඒ ඒ දේට හේතුකාරක වන්නා වූ යම්කිදි ගති චිත්තයක් තිබුණද? ඒ ගතියට අනුකූල චිත්තයක පිහිටමින් ඒවයි ඒ අවස්ථාවේ ක්රියාත්මක වුණා.
saṅkhāra khandha를 saṅkhāra-loka라 했습니다. saṅkhāra-loka는 anātha입니다. rūpa-loka는 anātha, vedanā-loka는 anātha, saññā-loka는 anātha, saṅkhāra-loka는 anātha. 그렇다면 이 모든 것은 무엇에 자리 잡았습니까? 그 각각의 원인이 되는 어떤 성향의 citta가 있었습니까? 그 성향에 맞는 citta에 자리 잡으며 바로 그것들이 그때 움직였습니다.
එහෙනම් ඒ චිත්තයත් ඒ ගතියෙන් හටගන්නවා නම් ඒ ගතිය නැති වෙනකොට වෙනස් වෙනකොට ඒ චිත්තත් ඒ ආකාරය පවතින්නේ නැහ. ඒකත් වෙනස් වෙනවා. එහෙනම් හටගත්ත යම් චිත්තයක් ඇත්්ද
그렇다면 그 citta도 그 성향에서 생겨난다면, 그 성향이 사라지고 바뀔 때 그 citta도 그 모습대로 머물지 않습니다. 그것도 바뀝니다. 그렇다면 생겨난 어떤 citta가 있다면,
දුර වේවා, ළඟ වේවා, පේන වේවා, නොපෙනෙන වේවා, සියුම් වේවා, ඝන වේවා, අතීත වේවා, අනාගත වේවා, වර්තමාන වේවා. අතීත වේවා, වර්තමාන වේවා, අනාගත වේවා. යම් විඤ්ඤාණයයි යමක් යම් තැනක පෙරවීද ඒ සියල්ලම ගෙවුණා විනාශ වුණා.
먼 것이든 가까운 것이든, 보이는 것이든 보이지 않는 것이든, 미세한 것이든 거친 것이든, 과거든 미래든 현재든, 과거든 현재든 미래든, 어떤 viññāṇa로서 어떤 것이 어떤 곳에서 예전에 있었다면, 그 모든 것은 다해 사라졌습니다.
එබඳු දෙයක් දැන්වෙයිද ඒකාන්තයෙන්ම ගෙවී යනවා විනාශ වී යනවා. හටගත්තා නම් ගෙවී ගියා විනාශ වුණා. එබඳුන්නාම විඤ්ඤාණයෝ මතු හටගනීද ඒ සියල්ලම හටගත්තා නම් ඒකාන්තයෙන් වැඩසිලා යනවා. නැහන ගෙවිලා යනවා විනාශ වෙලා යනවා. ඒ ධර්මතාවය ඉක්මෙව්වේ නැ.
그러한 것이 지금 있다면 틀림없이 다해 가고 무너져 갑니다. 생겨났다면 다해 갔고 무너졌습니다. 그러한 viññāṇa가 앞으로 생겨난다면 그 모든 것은 생겨났다면 틀림없이 무너져 갑니다. 다해 가고 사라져 갑니다. 그 성품을 넘어선 적이 없습니다.
එබඳුන්නා වූ විඤ්ඤාණස්කන්ධයෝ යම්කිසි කෙනෙක් අරගත්තා නම් ඒකාන්තයෙන්ම ඒ නිච්ච නැති දෙයක් කැමති සේ නොපවතින දෙයක් නිසා ඒක ඒ වගේම දුක ගෙන දෙන දෙයක් වෙනවා. ආත්මාදි වශයෙන් මමේ මගේ මගේ ආත්මය කියලා ගන්න විඤ්ඤාණය කියන එකේ දෙයක් නෑහ කියලා දැනගත්තහම විඤ්ඤාණයේ ආත්මාදි වශයෙන් නෙමෙයි තියෙන්නේ. අනාථයි කියලා දකිනවා.
그러한 viññāṇa khandha를 누가 붙잡았다면, 그것은 틀림없이 nicca하지 않고 바라는 대로 머물지 않는 것이기에 마찬가지로 dukkha를 가져다주는 것이 됩니다. attā로서 '나', '나의 것', '나의 attā'라고 붙잡을 것이 viññāṇa에는 없다는 것을 알게 되면, viññāṇa는 attā로서 있는 것이 아니라 anātha라고 봅니다.
දැන් විඤ්ඤාණයත් අනාථ නම් දැන් අපි අනාථ කාරණා පහත් දැක්කා.
이제 viññāṇa도 anātha라면, 이제 우리는 다섯 가지 anātha를 보았습니다.
රූප ලෝකය අනාථයි, වේදනා ලෝකය අනාථයි, සංඥා ලෝක අනාථයි, සංඛාර ලෝක අනාතයි, විඤ්ඤාණ ලෝක අනාථයි. රූප ලෝක අනාථයි, වේදනා ලෝක අනාතයි, සංඥා ලෝක අනාථයි, සංඛාර ලෝක අනාථයි, විඤ්ඤාණ ලෝක අනාථයි. රූප ලෝක අනාතයි, වේදනා ලෝක අනාථයි, සංඥා ලෝක අනාතයි, සංඛාර ලෝක අනාතයි, විඤ්ඤාණ ලෝක අනාතයි. ඔයිෙන් පිටස්ර ලෝකයක් නෑ. ඔන්න ලෝකය දැනගත්තා
rūpa-loka는 anātha, vedanā-loka는 anātha, saññā-loka는 anātha, saṅkhāra-loka는 anātha, viññāṇa-loka는 anātha. rūpa-loka는 anātha, vedanā-loka는 anātha, saññā-loka는 anātha, saṅkhāra-loka는 anātha, viññāṇa-loka는 anātha. rūpa-loka는 anātha, vedanā-loka는 anātha, saññā-loka는 anātha, saṅkhāra-loka는 anātha, viññāṇa-loka는 anātha. 이것 밖에 다른 loka는 없습니다. 이로써 loka를 알았습니다.
ලෝකය හටගන්න හේතුව දැනගත්තා අවිද්යා තෘෂ්ණාවන්ගේ බැඳීමේ හැටි. එහි අනාථ සත්වය දැක්කලා හිටන් සිහි කිරීම මාර්ගය බව දැනගත්තා. ඒ ආර්ය මාර්ගය පූර්ණය කරගෙන ගියාට ආර්ය ඵලය වශයෙන් විමුක්තිය ලැබෙනවා. යම් දවසක රූපයෙන් වෙන් වුනාද,
loka가 생겨나는 까닭, 곧 avijjā와 taṇhā가 묶는 방식을 알았습니다. 거기서 anātha한 성품을 보며 마음에 새기는 것이 magga임을 알았습니다. 그 ariya magga를 다 채워 가면 ariya phala로서 vimutti를 얻습니다. 어느 날 rūpa에서 떨어져 나왔습니까?
වේදනාවෙන් වෙන් වුනාද? සංඥා පිළිබඳ බලාපොරොත්තු වෙන් වුනාද? සංඛාර බලාපොරොත්තු වෙන් වුණාද? විඤ්ඤාණ බලාපොරොත්තු වෙන් වුනාද? බලාපොරොත්තු වෙන් වෙච්ච තැන මතු හටගන්න හේතුව නැතුව කියා.
vedanā에서 떨어져 나왔습니까? saññā에 대한 바람이 떨어져 나갔습니까? saṅkhāra에 대한 바람이 떨어져 나갔습니까? viññāṇa에 대한 바람이 떨어져 나갔습니까? 바람이 떨어져 나간 곳에서는 다시 생겨날 까닭이 없다고 합니다.
බලාපොරොත්තුව මතු හටගන්න හේතු වෙච්ච ශක්තියන ඉපදෙව්වා. රූප පවත්වීමේ බලාපොරොත්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
රූපස්කන්ධය බලාපොරොත්තු නැති වුණා නම් වේදනාන් වේදනාවේ ස්කන්ධය බලාපොරොත්තු නැති වුණා නම් සංඥා ස්කන්ධය, සංඛාර ස්කන්ධය, විඤ්ඤාණ ස්කන්ධය බලාපොරොත්තු නැති වුණා නම් සත්ව පුද්ගල ද්රව්යතු සියල්ලේ බලාපොරොත්තු ඉවරයි. එහෙනම් මොනවා කරන්නද?
rūpa khandha에 대한 바람이 없어졌다면, vedanā khandha에 대한 바람이 없어졌다면, saññā khandha, saṅkhāra khandha, viññāṇa khandha에 대한 바람이 없어졌다면, 중생과 사람과 사물 모든 것에 대한 바람이 끝났습니다. 그러면 무엇을 하겠습니까?
මොනවා කියන්නද? මොනවා හිතන්නද?
무엇을 말하겠습니까? 무엇을 생각하겠습니까?
බලාපොරොත්තු සියල්ල අත්ඇැලා ගියාට පස්සේ මමය, මගේ ආත්මය කියන් බැඳුන තැනෙකුත් නෑ.
모든 바람을 놓아 버린 뒤에는 '나다, 나의 attā다' 하고 묶인 곳도 없습니다.
අනාථය දැක්කා. අනාථය වැහිලා තිබිච්ච නිසා නාත හැටියට ගත්ත නිසා තමයි මුලාවට පත් වුනේ. සත්වය ධර්මයට අනුකූලව ධර්ම මාර්ගය වැඩුවා සතියෙන් යුත්තව සතිය පිහිටඒවා මොකේද? රූපය පිළිබඳ නියම සතිය දැක්කා අනාථයි කියලා. වේදනාව සංඥාව සංඛාර විඤ්ඤාණ අනාථයි කියලා දැක්ක නම් අනාථ නාථ වෙන තැනට එනවා
anātha를 보았습니다. anātha가 덮여 있었기에, nātha(의지처)로 여겼기에 속았던 것입니다. 중생은 dhamma에 맞게 dhamma의 길을 닦았고 sati를 갖추어 sati를 세웠습니다. 무엇에 대해서입니까? rūpa에 대한 바른 sati로 anātha임을 보았습니다. vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa가 anātha임을 보았다면 anātha가 nātha가 되는 자리에 옵니다.
අනාථයන්ට නාථත්වය ගික් දුන්නා වූ බුදුපියාණන් වහන්සේට අනාතීට නාථ වුන නිසා අනාථ නාථ කිව්වා.
anātha들에게 nātha가 되어 주신 붓다께서는 anātha에게 nātha가 되셨기에 anāthanātha라 불렸습니다.
නාතත්වයු බුද්ධත්වය තුළයි. එහෙනම් බුද්ධ කිව්වේ මොකක්ද? මෙන්න මේ අවබෝධය අරගෙන බිහි කිරීම උදුරා දැම්මා. ආය මතු බිහි කිරීමක් නෑ. භූ උද්ධ කියන්නේ භවය උදුරා හැරියා කියන එකයි. බුද්ධ වුණා.
nātha임은 buddha임 안에 있습니다. 그렇다면 buddha란 무엇입니까? 바로 이 깨달음을 얻어 태어남을 뽑아 버렸습니다. 다시는 태어남이 없습니다. 'bhū-uddha'란 bhava를 뽑아 버렸다는 뜻입니다. buddha가 되었습니다.
අනාථයි කියලා දැනගත්තා නම් දුක දැකලත් ඉවරයි.
anātha임을 알았다면 dukkha를 본 것도 끝났습니다.
අනාථත්වයේ පැවැත්මක් ඇද දුකට හේතුවයි කියලා දැකලත් ඉවරයි. අනාථත්වය අත්හැරීම දුක නිදහස් වීම කියලා දැකලාත් ඉවරයි. අනාථ තත්වය අත්හරින්න මොකද කරන්න ඕනේ? අනාථයි කියන තත්ත්වයම සිහි කරලා බලන්න ඕනේ. අනාථ බවම සිහි කරන්න ඕනේ. එහෙනම් ඒක මාර්ගයක්.
anātha한 머묾이 dukkha의 원인임을 본 것도 끝났습니다. anātha함을 놓는 것이 dukkha에서 풀려남임을 본 것도 끝났습니다. anātha한 상태를 놓으려면 무엇을 해야 합니까? anātha라는 그 상태 자체를 마음에 새겨 보아야 합니다. anātha함을 새겨야 합니다. 그렇다면 그것이 magga입니다.
චතුරාර්ය සත්ය මොත දැකලා ඉවරයි. අරිහත් ඵලයෙන් කෙළවර වෙන භාවනාවක්.
네 ariya sacca를 다 본 것입니다. arahatta phala로 끝나는 bhāvanā입니다.
රූප ලෝක අනාථයි, වේදනා ලෝක අනාථයි, සංඥා ලෝක අනාථයි, සංඛාර ලෝක අනාතයි, විඤ්ඤාණ ලෝක අනාතයි. දවස ගාන සිහි කරගෙන යන්න ඕන ඔන්න භාවනාව ඔන්න පංචස්කන්ධ භාවනාව
rūpa-loka는 anātha, vedanā-loka는 anātha, saññā-loka는 anātha, saṅkhāra-loka는 anātha, viññāṇa-loka는 anātha. 날마다 새겨 가야 합니다. 이것이 bhāvanā, 이것이 pañca khandha bhāvanā입니다.
ින් රූපං අනිච්චං, වේදනා අනිච්චා, සංඛාර අනිච්චා, සංඥා අනිච්චා, සංඛාර අනිච්චා, විඤ්ඤාණං අනිච්චන් විඤ්ඤාණං අනිච්චං ආනුරූප ප්රතුලෝම කරනවා.
'rūpaṃ aniccaṃ, vedanā aniccā, saṅkhārā aniccā, saññā aniccā, saṅkhārā aniccā, viññāṇaṃ aniccaṃ, viññāṇaṃ aniccaṃ' 하며 차례로, 또 거꾸로(anuloma paṭiloma) 되풀이합니다.
කියලා අන්තිරට බලන සිවරත් දාලය යනවා එහෙනවා. උපාසක මතලා පෙන වැයට වන ටික දවසක් තියෙනවා මොකද
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ධම්මෝච යථා ධම්මෝ යථා අත්තෝ බැ එතෙන්ට ධර්මය අර්ථයට බැස්ේ නැහ. තථා පටිපජ්ජීතබ්බන්ති ඒ අනුව පිළිපැද්දේ නැ.
'dhammo ca yathā dhammo, yathā attho' — 거기에 이르러 dhamma의 뜻으로 들어가지 않았습니다. 'tathā paṭipajjitabban'ti' — 그에 따라 행하지 않았습니다.
වචන කිය කිය හිටියා පද පරම වුණා. පදය පරම කරන්නේ කිය කිය කිය කිය හිටියාට හිත වැඩෙන්නේ නැති නිසා අදත් හිත වැඩෙන්නේ නැති හේත් තියෙනවා.
말만 외고 있다가 padaparama가 되었습니다. 말만 거듭거듭 외고 있었을 뿐 마음이 자라지 않았기에, 오늘도 마음이 자라지 않는 까닭이 있습니다.
අනිත්යයි අනිත්යයි කියවන්න බැ. ඉච්චය නැති බව කැමති සේ නැති බව දකින්න ඕනේ.
'anicca, anicca' 하고 외기만 해서는 안 됩니다. nicca함이 없음, 바라는 대로 되지 않음을 보아야 합니다.
ලෝක ධර්මතාවය ඇත්ත ඒකයි. මොනම දෙයක්වත් කැමති සේ පවත්වන්න බැ. ඕක දැක්ක නම් අපි
loka의 성품, 그 참이 그것입니다. 어떤 것도 바라는 대로 머물게 할 수 없습니다. 이것을 보았다면 우리는
දඟලවා දීට පස්සේ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ති දවසක් ඕක වැටහිලා ගියාම ලෝකය කියන්නේ කැමති සේ පවත්වන්න බැරි දෙයක් එයා දැනගත්තා නම් ගැටුමක් තියෙනවද? ගැටුම එතනම ඉවරයි.
어느 날 이것이 이해되어 loka란 바라는 대로 머물게 할 수 없는 것임을 그가 알았다면 다툼이 있겠습니까? 다툼은 거기서 끝납니다.
මොනවට ගැටෙන්නද? කැමිසේ පත්වන්න පුළුවන් ලෝකයක් කොහෙද තියෙන්නේ? දැකලා ඉවරයි.
무엇과 다투겠습니까? 바라는 대로 머물게 할 수 있는 loka가 어디 있습니까? 다 보았습니다.
ඉතින් කැමේ පවත්වන්න බැරි දේ දුක බව දැනගත්තා නම් කරන්න තියෙන්නේ එකමදි ියකේ අත්ලයි ඉදන එක නොයෙලෙන එක දැකලා ඉවරයි ඒ ටිකක්. බලා ඉන්න දැඩි හිට වැඩෙනවා.
그러니 바라는 대로 머물게 할 수 없는 것이 dukkha임을 알았다면, 할 일은 하나뿐, 놓고 지내며 달라붙지 않는 것임을 다 보았습니다. 그만큼입니다. 지켜보고 있으면 마음이 자랍니다.
දැන් මේ අරගත්ත ටික මරගෙන ඔය පංචස්කන්ධයම නානා ප්රකාරයෙන් හිටෙනවා ලෝක තුනක.
이제 이렇게 잡은 것을 모아 보면, 그 pañca khandha가 갖가지 모습으로 세 loka에 있습니다.
කාමයන් ඇසුරු කරගෙන හිටියොත් මොකද වෙන්නේ? කාම ලෝකේ ඔය පංචස්කන්ධය.
kāma를 가까이하며 지내면 어떻게 됩니까? kāma-loka의 그 pañca khandha입니다.
කාම ලෝකය අත්හැරලා ධ්යාන වරලා රූප ලෝකෙට ගියාම ඇසුරු කර ඉන්නවා පංචස්කන්ධයක් රූප ලෝකේ ඒත් පංචස්කන්ධයනේ. ඔය ජාතියකමන.
kāma-loka를 놓고 jhāna를 닦아 rūpa-loka에 가면 가까이하는 것은 pañca khandha입니다. rūpa-loka도 결국 pañca khandha지요. 그런 종류입니다.
රූප ලෝක අනාථයි, වේදනා ලෝක අනාථායි, සංඥා ලෝක අනාථයි, සංඛාර ලෝක අනතයි විඤ්ඤාණ ලෝකතයි රූප ලෝකේ තියෙනවද අනාථ නැති. මනෝමය වශයෙන් ගන්නා වූ රූපයක් බැඳිලා.
rūpa-loka는 anātha, vedanā-loka는 anātha, saññā-loka는 anātha, saṅkhāra-loka는 anātha, viññāṇa-loka는 anātha. rūpa-loka에 anātha 아닌 것이 있습니까? 마음으로 지어 잡은 rūpa에 묶여 있을 뿐입니다.
වේදනා ස්කන්ධයයි, සංඥා ස්කන්ධයයි, සංඛාර ස්කන්ධයයි, විඤ්ඤාණ ස්කන්ධයයි අරූප ලෝකය එහෙනම් එතන තියෙන්නෙත් ඔය ටිකමයි. ඒක ඔක්කොම අනාථයි. එහෙනම් කැටි කරපු තවත් කර්මස්ථානයක් තියෙනවා. ඔන්න වැඩන්න ඔබ වහන්සේලාට වලා තියෙන්නේ ලේසි එකක්. කාම ලෝකයි, රූප ලෝක අනාතයි, අරූප ලෝක අනාතයි. අන්න කර්මස්ථානය
vedanā khandha, saññā khandha, saṅkhāra khandha, viññāṇa khandha가 arūpa-loka이니, 그곳에 있는 것도 이것뿐입니다. 그것은 모두 anātha입니다. 그렇다면 간추린 또 하나의 kammaṭṭhāna가 있습니다. 스님들께 닦으시라고 드리는 쉬운 것입니다. 'kāma-loka는 anātha, rūpa-loka는 anātha, arūpa-loka는 anātha.' 저것이 kammaṭṭhāna입니다.
කාම ලෝක අනාථයි, රූප ලෝක අනාතයි අරූප ලෝක අනතයි කොහේ අල්ලන්නද?
kāma-loka는 anātha, rūpa-loka는 anātha, arūpa-loka는 anātha. 어디를 붙잡겠습니까?
කාම ලෝකත් අනාථයි. රූප ලෝකත් අනාථයි. අරූප ලෝකත් අනාථයි.
kāma-loka도 anātha, rūpa-loka도 anātha, arūpa-loka도 anātha입니다.
ලෝක කියන තන ඔය ස්කන්ධ පහේ ක්රියාකාරීත් එහෙම ලෝකේ තියෙනවා.
loka라 하는 곳에는 이 다섯 khandha의 움직임이 그렇게 있습니다.
එහෙනම් මේ කාම ලෝකයේ කාම වස්තුවන් අල්ලගෙන කාම වස්තුන් පස්සේ ගිහිල්ලා ඒවා අනාථ නම්. මම මොනවා කරන්නද?
그렇다면 이 kāma-loka에서 kāma의 대상을 붙잡고 kāma의 대상을 쫓아갔는데 그것들이 anātha라면, 나는 무엇을 하겠습니까?
කවදාවත් කාම වස්තුවන්ගේ පට පිළිසරණක් හම්බවෙන්නේ නැහැනේ අනාථ වස්තුවන්ග.
anātha한 kāma 대상들에게서는 결코 의지처를 얻지 못하지요.
කාම ලෝක අනාථයි, කාම ලෝක අනාථයි කියනකොට රූප කාම සද්ධ කාම ගන්ධ කාම රස කාම පොට්ඨබ්බ කාම ධර්ම කාම කියන කාම ලෝකයේ යම් කාමයක් කාම වස්තුවගෙන් ඇතුළු කළාද අනාථ දෙයක්නේ මම මේ කරන්නේ කියලා හිතේන්න පටන් ගන්නවා. කාම ලෝකේ මිදී යනවා.
'kāma-loka는 anātha, kāma-loka는 anātha'라 할 때, rūpa-kāma, sadda-kāma, gandha-kāma, rasa-kāma, phoṭṭhabba-kāma, dhamma-kāma라는 kāma-loka의 어떤 kāma를 kāma 대상으로 들였든, '내가 하는 것은 anātha한 것이구나' 하는 생각이 들기 시작합니다. kāma-loka에서 벗어나 갑니다.
ඉරධි බලය ගැන හිතක් තිබුණන් දිවැස දිව කැන හරි හරි ආසා කරන වටනාදියක් කියලා හැඟීමක් තිබුණා. රූප ලෝකයයි රූප ලෝකයේ තිබෙන්නා වූ කෑලි වලයි අනාතත්වය දකිනකොට රූප ලෝක අනාථයි. එහෙනම් රූප ලෝකේ තියෙන මට මොනවා කරගන්නද?
iddhi의 힘에 대한 마음이 있었든, dibbacakkhu와 dibbasota를 무척 바라는 값진 것이라 느꼈든, rūpa-loka와 rūpa-loka에 있는 조각들의 anātha함을 볼 때 rūpa-loka는 anātha입니다. 그렇다면 rūpa-loka에 있는 것으로 나는 무엇을 하겠습니까?
මට දිවැසින් ඇති වැඩකුත් නැහැ. දිව කනකින් වැඩකුත් නැහැ. පරසිද්දකින් වැඩකුත් නැහැ. මට එක කියවත් ඇති වැඩක් නැ. හැබැයි වැඩක් නෑ එක නැති වෙන්නේ. වැඩක් ඇති කියලා අල්ලගන්න ගිය එතන තමයි තෘෂ්ණාවෙන් බැඳෙන්නේ. එතකොට තමයි මුලාවට පත් වෙන්නේ.
나에게 dibbacakkhu는 쓸모가 없습니다. dibbasota도 쓸모가 없습니다. 남의 마음을 아는 것도 쓸모가 없습니다. 나에게는 하나도 쓸모가 없습니다. 그렇다고 쓸모없다 해서 그것이 없어지는 것은 아닙니다. 쓸모 있다며 붙잡으려 하는 바로 거기서 taṇhā에 묶입니다. 그때 속게 됩니다.
මේවා ඔක්කොම අනාථ කියලා දැනගත්තට පස්සේ අත්හැරියට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? අලපත උඩ තියෙන දිය බිංදුව වාගේ දිලිසෙන්න පටන් ගන්නවා. අල්ලගත්තේ නැතුවහම තමයි ඇත්ත පේන්න පටන් ගන්නේ.
이것들이 모두 anātha임을 알고 놓아 버린 뒤에는 어떻게 됩니까? 연잎 위의 물방울처럼 반짝이기 시작합니다. 붙잡지 않을 때 비로소 참이 보이기 시작합니다.
දිවැසත් දිව කනත් සියල්ලම නිදහස්ව ලබන්නේ අත්රණට පස්සේ. තියෙනවා. මට මොකටද මොනවා කරගන්නද ඕක අන්න ඔතෙන්ට එන්න ඕනේ.
dibbacakkhu도 dibbasota도 모두 놓아 버린 뒤에야 자유롭게 얻어집니다. 그런 것이 있습니다. '나에게 무엇하러, 그걸로 무엇을 하겠나' — 바로 그 자리에 와야 합니다.
ඔතන්ට එන්න ඉස්සෙල්ලා වලි කන්න ගියොත් දිව වැසගන්න කවදාවත් හම්බ වෙන්නේ නැ. එතකොට වැහෙනවා. මොකක්ද කරන්න ඕන?
그 자리에 오기 전에 애써 dibbacakkhu를 얻으려 들면 결코 얻지 못합니다. 그러면 덮입니다. 무엇을 해야 합니까?
කාම ලෝක අනාථයි, රූප ලෝක අනාතයි, අරූප ලෝක අනාථයි. තුන් ලෝකෙම නාත සෙනක් නෑ.
kāma-loka는 anātha, rūpa-loka는 anātha, arūpa-loka는 anātha. 세 loka 어디에도 의지처가 없습니다.
තුන් ලෝකෙම අනාතනම් අනාතත්වය දකින්න පටන් ගන්න. දකින්න පටන් ගන්න මොකද වෙන්නේ? තුන් ලෝකේ ඇති සියලුම සංඛාරයන්ගේ අනත්ත සංඥාව වැදෙනවා. සබ්බ සංඛාරයේ අනත්ත සංඥා අනිච්ච සංඥා
세 loka가 모두 anātha라면 anātha함을 보기 시작하십시오. 보기 시작하면 어떻게 됩니까? 세 loka에 있는 모든 saṅkhāra에 대해 anatta saññā가 듭니다. sabba saṅkhāra에 대한 anatta saññā, anicca saññā입니다.
කැමැත්තෙන් කරන්න එකක්වත් නෑ මේක. කැමැත්තෙන් අල්ලගන්න රූප ලෝකෙත් නෑහැ කාම ලෝකෙටත්, රූප ලෝකෙත්, අරූප ලෝකෙ තුනේම නෑහැ මට ලෝකය ඇතුලේ කැමැත්තෙන් කරන්න එකම දෙයක්වත් නෑ. දැන් මොනවා කරන්නද? මෙන්න මෙතන්ට වැටෙනවා.
이것은 바라는 대로 할 수 있는 것이 하나도 없습니다. 바라는 대로 붙잡을 것이 kāma-loka에도, rūpa-loka에도, arūpa-loka에도, 셋 어디에도 없습니다. loka 안에서 내가 바라는 대로 할 수 있는 것은 하나도 없습니다. 이제 무엇을 하겠습니까? 바로 여기에 닿습니다.
කාම ලෝකය අනාතයි, රූප ලෝක අනාතයි, අරූප ලෝක අනාතයි. කාම ලෝක අනාථයි, රූප ලෝක අනාතයි අරූප ලෝක අනාතයි. මේ කර්මස්ථානය වඩන්න බැහ. අරිහත්යට පත්වෙනම්ම මාර්ගය වැඩෙනවා. මීළඟට මොකක්ද කියලා බලන්න දෙයක් නෑ. වැඩුනහම වැඩන තැන පේනවා. මොකක්ද වෙන්නේ? ඉස්සෙල්ලාම ඕලාරික වූ කාම කොටස් ටික ගෙවිල්ලා යන්න පටන් ගන්නවා.
kāma-loka는 anātha, rūpa-loka는 anātha, arūpa-loka는 anātha. kāma-loka는 anātha, rūpa-loka는 anātha, arūpa-loka는 anātha. 이 kammaṭṭhāna를 닦으면 arahatta에 이를 때까지 magga가 자랍니다. 다음엔 무엇인지 찾아볼 것이 없습니다. 자라면 자란 자리가 보입니다. 어떻게 됩니까? 먼저 거친(oḷārika) kāma 부분들이 닳아 없어지기 시작합니다.
අපි තුළම කාම ලෝක අනාතයි රූප ලෝක අනාතයි අරූප ලෝක අනාතයි සිහි කරගෙන යනවා. අනාථ කියන වචනය හොඳ වචනයක් නිසා හොඳට තේරෙනවා අනාථ වෙනවා කියන එක.
우리 안에서 'kāma-loka는 anātha, rūpa-loka는 anātha, arūpa-loka는 anātha'를 새겨 갑니다. anātha라는 말이 좋은 말이어서, anātha가 된다는 것이 잘 이해됩니다.
ඔහු අනාථ වෙලා. අනාථ වෙලා කියන වචනය කියනකොට පේනවා. මොනම පිළිසරණක් වරේ නැති මහා අභාග්ය සම්පන්නත්වයට වැටුනා කියන එකයි මේ අනාථ කියන වචනය එනවා.
'그는 anātha가 되었다.' anātha가 되었다는 말을 들으면 보입니다. 아무 의지처도 없는 큰 불운에 떨어졌다는 뜻으로 이 anātha라는 말이 옵니다.
කාම ලෝකේ සැරි සරන්න ගියොත් ඔහුට සිද්ධ වෙන්නේ ඔන්න ඔය අනාතත්වය. කපද හරි අනාතයා මිමිසක් බේරෙන්න හම්බ වෙන්නේ නැ. අනාථ කියන වචනය අදහත හොඳට එන්න පටන් ගන්නවා.
kāma-loka를 떠돌러 가면 그에게 일어나는 것이 바로 그 anātha함입니다. anātha한 이는 결코 조금도 구원받지 못합니다. anātha라는 말의 뜻이 잘 와닿기 시작합니다.
සිහල ලකුණු ඇති අයට සිංහල අදහස එනවා සියලු වචනයෙන්.
싱할라 말의 감각이 있는 이에게는 그 말 전체에서 싱할라 뜻이 와닿습니다.
දැන් කාම ලෝක අනාථයි. රූප ලෝක අනාථයි. අරූප ලෝක අනාථයි. අනාථ ලෝකය තුළ මොන නාතත්වයක්ද?
이제 kāma-loka는 anātha, rūpa-loka는 anātha, arūpa-loka는 anātha입니다. anātha한 loka 안에 무슨 nātha함이 있겠습니까?
අනාථ ලෝකය ඇත්තය නාතත්වයක් නැහනම් නාතත්වය කියන්නේ මොකක්ද? අනාථ [උගුර කෑරීම] ලෝකයෙන් මිදිච්ච ධාරත.
anātha한 loka가 참이고 nātha함이 없다면, nātha함이란 무엇입니까? [목 가다듬는 소리] anātha한 loka에서 벗어난 상태입니다.
අන්න අල්ලගන්න දෙයක් නැති නාතත්වය දකිනවා. නිවන දකිනවා.
저기, 붙잡을 것 없는 nātha함을 봅니다. nibbāna를 봅니다.
මෙන්න මෙතෙන්ට ආවට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? නිදහස් භාවය ලැබිලා ඉවරයි. ආය ඊළඟට වඩන්න ඕනේ මොකක්ද කියලා අහන්න දෙයක්නේ.
여기에 이른 뒤에는 어떻게 됩니까? 풀려남을 이미 얻었습니다. 다음에 무엇을 닦아야 하느냐고 물을 것이 없지요.
අනාථය දකින්න දකින්න එකින් එක නිදහස් වෙලා කාම අදහස් වලින් නිදහස් වෙනවා.
anātha를 보면 볼수록 하나씩 풀려나 kāma 생각에서 풀려납니다.
කාම බැඳීම් වලින් නිදහස් වෙලා යනවා වටිනා දෙයක් නෑහ කාමය තුළ කියලා දකිනවා. රූප ලෝකයයි යම්කි තැනක යන්නේ රූපාවචර දැහැක් ඇත්්ද බැඳීමක් ඇත්්ද ධ්යාන චිත්තයේ ඒවත් බැඳීමක් නැති ව යනවා.
kāma 묶임에서 풀려 가고, kāma 안에는 값진 것이 없다고 봅니다. rūpa-loka에서 어디로 가든 rūpāvacara jhāna가 있고 묶임이 있다면, jhāna citta의 그것들도 묶임 없이 지나갑니다.
බැඳීම නැති වෙන නිකාම ලි ඉස්සෙල්ලා උඩට යනවා. ආය පාතට එන්න දෙයක් නැහැ පාතය අවක්කොට බලලා අත්තරලා ඉවරයිනේ. එහෙනම් ඊළඟට තුනේ අරූප ටික ඒකත් අනාතක් සිහි කරන යනකොට ඒකත් ෙස්තරගන උඩට ගේ අමුදුරටම ගියා.
묶임이 없어지니 저절로 먼저 위로 오릅니다. 아래를 끝까지 보고 놓아 버렸으니 다시 아래로 올 것이 없습니다. 그다음 arūpa들도 anātha라 새겨 가면 그것도 넘어서 위로, 끝까지 갔습니다.
ආය කිසිම තැනක ඊළඟට මම මොකක්ද කරන්න ඕනේ අහන්න දෙයක් නැහැ කර්මස්ථානේ ඔතනම තියෙනවා. අරිහත්තයක වන්න එකක් හැටියේ.
다시 어디에서도 다음에 무엇을 해야 하느냐고 물을 것이 없습니다. kammaṭṭhāna가 바로 거기에 있습니다. arahatta에 이르는 것으로서.
කාම ලෝක අනාථයි, රූප ලෝක අනාථයි, අරූප ලෝක අනාතයි.
kāma-loka는 anātha, rūpa-loka는 anātha, arūpa-loka는 anātha.
රූප ලෝකය අනාථයි, වේදනා ලෝක අනාථයි, සංඥා ලෝක අනාතයි, සංඛාර ලෝක අනතයි විඤ්ඤාණ ලෝකයි පහට බෙදලා ගන්නවා ඒක ගන්නවා. තමන්ට ගැලපෙන එක ගන්නවා.
rūpa-loka는 anātha, vedanā-loka는 anātha, saññā-loka는 anātha, saṅkhāra-loka는 anātha, viññāṇa-loka — 다섯으로 나누어 이것을 잡습니다. 자기에게 맞는 것을 잡습니다.
කොරස් තුනකින් කර්මස්ථානය ගන්නවා රූප ලෝකය අනාත කාම ලෝකය අනාථයි. කාම ලෝක අනාතයි, රූප ලෝක අනාතයි, අරූප ලෝක අනාතයි.
세 부분으로 kammaṭṭhāna를 잡습니다. kāma-loka는 anātha, rūpa-loka는 anātha, arūpa-loka는 anātha.
කොටස් පහකින් කර්මස්ථානයම් රූප ලෝක අනාථයි, වේදනා ලෝක අනාථයි, සංඥා ලෝක අනාතයි, සංඛාර ලෝක අනාථයි, විඤ්ඤාණ ලෝක අනාතයි.
다섯 부분의 kammaṭṭhāna라면 rūpa-loka는 anātha, vedanā-loka는 anātha, saññā-loka는 anātha, saṅkhāra-loka는 anātha, viññāṇa-loka는 anātha.
ඔයකො දෙකෙන් තමන්ට ගැලපි ගත්ත හැකි.
이 둘 가운데 자기에게 맞는 것을 잡으면 됩니다.
නිතරම යනකොට තබ්බේපි මේපියෙහි මනාපෙහි නානා භාවෝ විනාභාවෝ සිහි කරන්න පටන් ගන්නා. මොන ප්රියමනාපයක් ලමට කිට්ටු වෙලා ආවොත් එනකොටම කියන්නේ සබ්බේපිමේපියහි මනාපෙහි නානා භාවෝ විනාභාව සින්දුවක් කියන්න එනවා කියවෙන්න එනවා. සබ්බේපිමේපියෙහි මනාපෙහි නානා භාවෝ විනාභාවෝ මේ ප්රියමනාපය නානාභාවයට පත් වලා විනාශයට පවද මේක වැඩක් ඇති ගන්න. ගන්නවා සිහි කරලා
늘 지내면서 'sabbehi me piyehi manāpehi nānābhāvo vinābhāvo'(사랑하고 마음에 드는 모든 것과 갈라지고 헤어지게 된다)를 새기기 시작합니다. 어떤 사랑스럽고 마음에 드는 것이 가까이 다가오면, 오자마자 노래처럼 'sabbehi me piyehi manāpehi nānābhāvo vinābhāvo'가 입에서 나옵니다. 이 사랑스럽고 마음에 드는 것도 갈라짐에 이르러 무너지는데 이것을 붙잡아 무슨 쓸모가 있느냐 하고 새기며 잡습니다.
සංඥාව වශයෙන් ගන්නවා නම් ඒකත් දකිනවා. මේ රූපයක්.
saññā로 잡는다면 그것도 봅니다. 이것은 rūpa입니다.
රූප ලෝක අනාථයි රූප ලෝක අනාතයි රූප ලෝක අනාථයි. යම්කිසි ආශ්වාද වින්දනයක් ආවා. වේදනා ලෝක අනාථයි, වේදනා ලෝක අනාථයි, වේදනා ලෝක එදි ඒ මොහොතේ ගන්න ඒවා. යම් රූප සංඥාවක් දැක්කා මතකයට ආවා. සංඥා ලෝක අනාථයි, සංඥා ලෝක අනාථයි, සංඥා ලෝක අනාථයි.
'rūpa-loka는 anātha, rūpa-loka는 anātha, rūpa-loka는 anātha.' 어떤 assāda의 느낌이 왔습니다. 'vedanā-loka는 anātha, vedanā-loka는 anātha, vedanā-loka는 anātha' — 그 순간에 잡는 것입니다. 어떤 rūpa saññā를 보아 기억에 떠올랐습니다. 'saññā-loka는 anātha, saññā-loka는 anātha, saññā-loka는 anātha.'
හිතෙන් කයෙන් වචනයෙන් ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ ආදීන් යන්නා වූ සංඛාරයක් ක්රියාත්මකමක වෙන පටන් ගත්තා හිතක එනවා. සංඛාර ලෝක අනාථයි. සංඛාර ලෝක අනතයි, සංඛාර ලෝක අනාථයි. යම් යම් තැනක් හිතට අරගෙන ඉල්ලා හිටන් ඒ හිතෙන් ඉන්නවා උද්දාම වෙලා. විඤ්ඤාණ ලෝක අනාතයි විඤ්ඤාණ ලෝක අනාතයි විඤ්ඤාණ ලෝක අනාතයි. ඒ අවස්ථාවට එනකොට ටක්
마음과 몸과 말로 lobha, dosa, moha 같은 것으로 가는 saṅkhāra가 움직이기 시작하는 것이 마음에 옵니다. 'saṅkhāra-loka는 anātha, saṅkhāra-loka는 anātha, saṅkhāra-loka는 anātha.' 어떤 곳을 마음에 잡고 그 마음으로 들떠 있습니다. 'viññāṇa-loka는 anātha, viññāṇa-loka는 anātha, viññāṇa-loka는 anātha.' 그때에 이르면
විඤ්ඤාණ ලෝක අනාතයි. ඒ අවස්ථාවට එනකොට ටක් ගල වතන ඉන්න පටන් ගන්නවා. අනාතයෙන්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ගල වතන ඉන්න පටන් ගන්නවා. අනාතයෙන් මිදෙනකොට ලෝකයෙන්ම බිදුනා. තුන් ලෝකයෙන්ම මිදුනා. තුන් ලෝකයෙන් මිදුනාට පස්සේ කරන්න තව විදිහට දෙයක් නැහැ. ඔක්කොම ඔය කර්මස්ථානයෙන් අලංගු වෙලා තියෙන්නේ.
anātha에서 벗어날 때 loka에서 아예 벗어났습니다. 세 loka에서 벗어났습니다. 세 loka에서 벗어난 뒤에는 달리 할 것이 없습니다. 모든 것이 이 kammaṭṭhāna에 담겨 있습니다.
අරිහත්යට පත් වෙනකන් තියෙන කර්මස්ථාන.
arahatta에 이를 때까지의 kammaṭṭhāna입니다.
ඔතන්ට එන්න පළවෙනි කර්මස්ථානය ප්රථම ධ්යාන ආදී මූලික ධර්මයට එන එක තමයි ඔය ටික දැක්කට පස්සේ අපි දකිනවා එක දෙයක්.
그 자리에 오려면 첫 kammaṭṭhāna, 첫째 jhāna 같은 바탕 dhamma에 오는 것이니, 이것을 보고 나면 우리는 한 가지를 봅니다.
දැන් අපි ලෝකය අඳුරග ඉවරයි. ලෝකය කියන්නේ මේක නම් එබඳුන්නා ලෝකය තුළ මොනවා මගේ කියලා ගන්නද?
이제 우리는 loka를 다 알아보았습니다. loka가 이것이라면, 그런 loka 안에서 무엇을 '나의 것'이라 잡겠습니까?
මොනවා මමයි කියලා ගන්න මොනවා මගේ ආත්මය කියලා අල්ලන්නද?
무엇을 '나'라고 잡겠습니까? 무엇을 '나의 attā'라고 붙잡겠습니까?
එහෙම දෙයක් නැති දෙන සාරත්වයක් නැති දෙන මම ප්රාණඝාත කරගෙන සත්ව හිංසා කරගෙන මොනවා කරන්නද?
그런 것이 없고 알맹이가 없는데, 내가 산 목숨을 죽이고 중생을 해치며 무엇을 하겠습니까?
ඇයි මම මොකටද ම එහෙන හොර මරවංචා කරන්නේ මට මොනවා කරන්නද?
왜 내가 도둑질과 속임수를 하겠습니까? 그걸로 무엇을 하겠습니까?
සුරාවෙන්, සූදුවෙන් දුරාචාරයෙන් මොන ආශ්වාදයක් පස්සේ මයි යන්නද මොන වටිනාකමක් කියන්නද නොවට ලෝකේ
술과 노름과 그릇된 행실로 어떤 맛봄을 쫓아가겠으며, 값어치 없는 loka에서 무슨 값어치를 말하겠습니까?
බොරුවෙන් අනු සවට්ටන්නේ මොකටදෙන් අනු බිදවන්නේ මොකටද පරු බවෙන් අනු සැලට පත් කරන්නේ මොන එහෙකටද
거짓말로 남을 속이는 것은 무엇 하려고, 남을 갈라놓는 것은 무엇 하려고, 거친 말로 남을 아프게 하는 것은 무엇 때문입니까?
ප්රලාපයෙන් ලෝකේ රත්වෙන මුලා සහගත වන්නාවූව සිතිමේ අදහස් තියමින් කරමින් යන්නේ මොකටද
쓸데없는 말로 loka에 달아올라 속는 생각을 품고 행하며 가는 것은 무엇 하려고입니까?
මොනවට මම ලෝභ වෙන්නද මම මොනවට තරහ වෙන්නද කවුවත් එක්ක මම මොකට මෝඩ වැඩ කරන්නද ඇත්ත මම දැකලා තියෙනවද දස අකුසලය ම ළඟ නෑහනේ කියන අදහස පළමු වෙනවා.
무엇에 내가 탐내고, 무엇에 화내며, 누구와 어리석은 짓을 하겠습니까? 나는 참을 보지 않았습니까? 'dasa akusala는 내게 없지 않은가' 하는 생각이 먼저 듭니다.
මෙන්න මේ වෙලාවේදී සීල විශුද්ධියෙන් චිත්ත විශුද්ධිය නගාගන්න බැ චිත්ත විශුද්ධියට තමයි මේ දිට්ඨි විශුද්ධිය ලැබෙන්නේ.
바로 이때 sīla visuddhi 없이는 citta visuddhi를 일으킬 수 없고, citta visuddhi에서야 diṭṭhi visuddhi를 얻습니다.
මේ භාවනාව කර්මස්ථානය වඩනකොට වැඩෙන්න පටන් ගන්නේ චිත්ත විශුද්ධිය ආවට පස්සේ.
이 bhāvanā kammaṭṭhāna를 닦을 때 그것이 자라기 시작하는 것은 citta visuddhi가 온 뒤입니다.
චිත්ත විශුද්ධියට ගෝචර ධර්මයක් තමයි අපි දැන් අපි දුන්න කර්මස්ථානය. දැන් ඔබ වහන්සේලාට කිව්වේ මොකද චිත්ත විශුද්ධියට ආපු නිසා.
우리가 지금 드린 kammaṭṭhāna는 citta visuddhi에 맞는 dhamma입니다. 이제 스님들께 이것을 말씀드린 것은 citta visuddhi에 이르셨기 때문입니다.
ප්රථමත් ධ්යානය හෝ කමක් නෑ ධ්යානය. පළවෙනි ධ්යානය හෝ ආවා නම් එතන් පටන් ඔය කර්මස්ථානය බලන්න.
첫째 jhāna든, 어떤 jhāna든 괜찮습니다. 첫째 jhāna라도 왔다면 그때부터 이 kammaṭṭhāna를 보십시오.
ප්රථම ධ්යානයට තෙන්කා බලන්න එකක් තමයින් කිව්වේ. එහෙනම් මගේ දස අකුසලය පිළිබඳ ක්රියා පටිපියක් මා ළඟ නැති නිසා මගේ ක්රියාවලියි අවංකයි.
첫째 jhāna에 이를 때까지 볼 것이 하나 있다고 말했지요. 그렇다면, dasa akusala에 대한 행동 버릇이 내게 없으니 나의 행동은 곧습니다.
මගේ වචන දස අකුසලය සඳහා සම්බන්ධ නෑ දැන්. මගේ වචන පිරිසිදුයි.
나의 말은 이제 dasa akusala와 이어져 있지 않습니다. 나의 말은 깨끗합니다.
එහෙනම් මගේ සිතුවිලි එබඳුන්නා දස අකුසලයට සම්බන්ධ ක්රියාකාරීත්වයට පහළ වෙන්නේ නෑ. පිහිටන්නේ නෑ. පවිත්රයි.
그렇다면 나의 생각은 dasa akusala에 이어진 움직임으로 일어나지 않습니다. 자리 잡지 않습니다. 맑습니다.
අවංකයි, පිරිසිදුවී පවිත්රයි. මට මේ ලෝකය වටිනවා කිය තැනක් දකින්න නැහ. අල්ලන්න තැනක් නෑහ සරහන් ප්රභා අත්සරයි, ප්රභා අස්සරයි. අවංකයි, පිරිසිදුයි, පවිත්රයි, ප්රභාස්සරයි කියලා චිත්ත විශුද්ධියක් නැගිලා යනකන් කරනවා. ඔන්න හතරවෙනි දැහැන්න නඑක මතුව ඕකෙන් ගිය හැ. ඔන්නනම් පළවෙනි දෙහැනට විතර ආවට පස්සේ.
곧고, 깨끗하고, 맑습니다. 나에게는 이 loka에서 값지다 할 곳이 보이지 않습니다. 붙잡을 곳이 없습니다. pabhassara(빛남), pabhassara. '곧다, 깨끗하다, 맑다, 빛난다' 하며 citta visuddhi가 일어날 때까지 합니다. 넷째 jhāna도 이것으로 갔습니다. 첫째 jhāna쯤에 이른 뒤에 말입니다.
දෙහැනක් ලැබිලා තියෙනවා නම් චිත්ත සමාධිය තියෙනවා.
jhāna를 얻었다면 citta samādhi가 있습니다.
කාම ලෝක අනාථයි රූප ලෝක අනාථයි අරූප ලෝක අනාතයි කියලා ගත්තා නම් ඒක පැත්තත් තෙන්න පටයි අරිහත්යට පත් වෙනක.
'kāma-loka는 anātha, rūpa-loka는 anātha, arūpa-loka는 anātha'로 잡았다면, 그쪽도 arahatta에 이를 때까지 이어집니다.
එක දැහැක් ලැබෙනකන් අවංකාය පිරිසිදු කියන තෙර තෙන්නට එනවා. ඔය වචන හතරෙන්න.
jhāna 하나를 얻을 때까지는 '곧다, 깨끗하다' 하는 그 자리에 옵니다. 그 네 마디로.
මෙන්න මේ ටික දිගෙන් දිගටම කරගෙන යනකොට වැඩිල් යන්න ඉස්සෙල්ලා ප්රථම ධ්යානය ලැබෙනවමයි.
이것을 계속 해 가면 더 나아가기 전에 첫째 jhāna는 반드시 얻습니다.
හේතු වාසනා තියනම් ඒකාන්තය ලැබෙනවා. හැබැයි වැල් වටාරන්න නම් පටලවා ගත්තොත් වැඩේ විනාසයි.
hetu와 vāsanā가 있다면 틀림없이 얻습니다. 그러나 덩굴 감기듯 얽어 버리면 일이 망가집니다.
අභිධර්මය පටලවා ගත්තොත් එහෙම ඔය වෙලාවේදී හරියන්නේ නැහ.
Abhidhamma를 얽어 들이면 그때에는 맞지 않습니다.
ගැඹුරුට ගියාටම් පංචස්කන්ධය විග්රහ කරන්නද කියලා හින් ගියොත් එහෙම ඔය වෙලාවේදී ඒවා අයිති නැහ. ඒවා පටලෝ ඒවා. ඒ එකක්වත් ඕනේ නැහැ. දසා අකුසලය ම අල්ලඟ නෑ. මොකද මම අහපු බණ තුළින් මට තේරුවා වැඩක් නෑහ ලෝකේ.
깊이 들어가 pañca khandha를 풀이하려 들면 그때에는 그것들이 맞지 않습니다. 그것들은 얽히게 하는 것입니다. 하나도 필요 없습니다. dasa akusala는 내 곁에 없습니다. 내가 들은 baṇa를 통해 loka는 쓸모없음을 알았기 때문입니다.
අහපු බන වලින් තෝරාගත්තා මම තව බණ කියන්න ගියේ නැහැ. බණ විග්රහ කරන්නේ පස්සේ මම අහපු බණ තුළයි මම දැයිියන්නේ. අහපු බනින් තේරුම් ගත්ත දේ තුළ තේරුම් අර පූර්ණ කරගාදාන මාත් බණ කියන්නන. එතකම් මමත් අහපු බණ පස්සේ යන්න අහු බණ තේරුම් අරන් යන්න එතන ඉන්න ඕනේ. ඒ සීමාව ඉක්මවන්න.
들은 baṇa에서 가려 잡았습니다. 나는 또 baṇa를 하러 가지 않았습니다. baṇa를 풀이하는 것은 나중 일이고, 나는 들은 baṇa 안에서 머뭅니다. 들은 baṇa로 이해한 것 안에서 그 이해를 다 채운 뒤에야 나도 baṇa를 합니다. 그때까지는 나도 들은 baṇa를 따라가고, 들은 baṇa를 이해하며 가면서 거기에 머물러야 합니다. 그 한계를 넘지 말고.
ලෝකයේ හටගත්ත සියල්ල විපරිණාමයට පත් වෙනවා වැනසෙනවා කිය මම අහන පණ වෙලින් මම අහගත්තා.
loka에서 생겨난 모든 것은 변하고 무너진다고 나는 들은 baṇa에서 들었습니다.
මොනවා හටගත්තත් වැඩසිලා යනවා. මොන රූපයක් හටගත්තත්, මොන වින්ද්රණයක් හටගත්තත්, මොන සංඥාවක්, මොන සංඛාරයක්, මොන විඤ්ඤාණයක් හටගත්තත් හටගත්තා නම් විපරිණාමයට පත් වෙනවා වැනලා ම එක අහලා තියෙනවා දකලා දිනේට බොරු නෑහ සැක නැහැ.
무엇이 생겨나든 무너져 갑니다. 어떤 rūpa가 생겨나든, 어떤 느낌이 생겨나든, 어떤 saññā, 어떤 saṅkhāra, 어떤 viññāṇa가 생겨나든, 생겨났다면 변하고 무너진다는 것을 들었고, 보아서 알았으니 거짓이 아니고 의심이 없습니다.
එහෙනම් මොන ලෝකේ මොන දෙයක් හටගත්තා හටගත්ත නම් විපරිණාමයට පත් වෙනවා වැනසෙනවා ඒක මම අහලා තියෙනවා. ඒක මම හිතලා බලපුහ මට ඒක එහෙමයි කියලා වැටහිලලාත් තියෙනවා. එහෙනම් මට ඒ ගැන සැකත් නැහැ.
그렇다면 어떤 loka에서 무엇이 생겨났든, 생겨났다면 변하고 무너진다는 것을 나는 들었습니다. 그것을 내가 생각해 보니 그렇다는 것이 이해되기도 했습니다. 그러니 나는 그것에 대해 의심도 없습니다.
හටගත්ත දෙයක් විපරිණාමයට පත් වෙලා යනවා වැනසිලා යනවා. එහෙනම් එහෙම දෙයක් තුළ කැමති සේ පවත්වන්න දෙයක් නෑහැ කියලත් ම අහලා තියෙන ඒක බොරුවක් නෙමෙයි කියලා මට වැටහිලා තියෙනවා. කැමති සේ පවත්වන්න බැරි දේ දුක සහගතයි කිව්වේ එකත් බොරුවක් නෙමෙයි කියලා වැටහිලා තියෙනවා. එහෙනම් ඒවා ඇසුරු කරන අයට අනාතත්වය මිසක් කවදාවත් නාතත්වයක් එයා පිළිසරණක් නෑහැ කියලත් මට තේරිලා තියෙනවා වැටහිලා තියෙන අහු පන තුලින්.
생겨난 것은 변해 가고 무너져 갑니다. 그렇다면 그런 것 안에 바라는 대로 머물게 할 것이 없다는 것도 나는 들었고, 그것이 거짓이 아님이 이해되었습니다. 바라는 대로 머물게 할 수 없는 것은 dukkha와 함께한다는 것도 거짓이 아님이 이해되었습니다. 그렇다면 그것들을 가까이하는 이에게는 anātha함뿐, 결코 nātha함이나 의지처가 없다는 것도 들은 baṇa를 통해 알게 되었습니다.
එහෙනම් මට ඒ ටික හොඳටම ඇති. එහෙනම් මම මොකද කරන්නේ? මට අල්ලන්න වටිනා දෙයක් නැති දෙන දස අකුසලය කරමින් අසාධාරණය කිරීම මට ඕව පස්සේ යන්න ඕන කමක් නෑහ කියන එකක් දැන් මට තේරිලා තියේවා මගේ හිට පිහිටලා තියෙන්නේ එහෙමයි. එහෙනම් ම අවංකය
그렇다면 나에게는 그것으로 아주 충분합니다. 그러면 나는 무엇을 합니까? 붙잡을 값진 것이 없는데 dasa akusala를 하며 그릇된 짓을 쫓아갈 까닭이 없다는 것을 이제 알았고, 내 마음은 그렇게 자리 잡았습니다. 그렇다면 나는 곧습니다.
ඒ නිසා එතනම මගේ වචන පිරිසිදුයි. මගේ සිතුවිලි පවිත්රයි. මට මේ ලෝකේ සරණ බලාපොරොත්තුවක් නෑ දෘෂ්ටිය මල්ලගෙන ප්රභාස් කරරයි. ඔන්න සීල විශුද්ධිය සිහි කරනවා මිසක් වෙන මොනවා හිතන්න දෙයක් නැහැ. ප්රථම ධ්යානයට හෝ එනකන් ඔන්නම් හතරවෙනි දැහන්න ඕකින් ගිය.
그래서 바로 거기서 내 말은 깨끗합니다. 내 생각은 맑습니다. 나는 이 loka에서 의지할 바람이 없습니다. 견해를 바로 잡아 빛납니다. 이렇게 sīla visuddhi를 새길 뿐 달리 생각할 것이 없습니다. 첫째 jhāna에 이를 때까지. 넷째 jhāna도 이것으로 갔습니다.
යම් තෙනක එනවා නම් ඒකත් අරගන්නවා අවංකා පිරිසිදු වී පවිත්රයි ප්රභාසරයි සීල විශුද්ධියෙන් චිත්ත විශුද්ධියෙන් ගියාට එහෙම කමක් නෑහ කිසි අඩුපාළුවක් නැහ.
어떤 자리에 온다면 그것도 잡습니다. '곧다, 깨끗하다, 맑다, 빛난다'로 sīla visuddhi와 citta visuddhi로 가도 괜찮습니다. 아무 모자람도 없습니다.
චතුරත් ධ්යානයට පතින සම්මා සමාධිය සම්මා සමාධියෙන් එතනට එකන් ගියාට පස්සේ සම්මා සමාධියට සම්මා ඥානය එනවා. මොකෙන්ද එන්නේ? පූර්ව භාග නුවනවායි මේ සිහි කරන්න දැන් හිතෙන්නේ. අන්න ඒක තමයි කාම ලෝක අනාථයි, රූප ලෝක අනාතයි, අරූප ලෝක අනාතයි. එහෙනම් රූප අනාථයි රූප ලෝක අනාථයි, වේදනා ලෝක අනාථයි, සංඥා ලෝක අනාථයි, සංඛාර ලෝක අනතයි විඤ්ඤාණ ලෝක අනාථයි. කොච්චරයි ගන්නේ ඔක්කොම බලන ඔතන අරිහත් මග ඔතන පූර්ණ වෙනකච්චරයි.
넷째 jhāna에 이르는 sammā samādhi, sammā samādhi로 거기까지 간 뒤에 sammā samādhi에 sammā ñāṇa가 옵니다. 무엇으로 옵니까? 앞서 갖춘 지혜(pubbabhāga ñāṇa)로 이것을 새기려는 마음이 듭니다. 바로 그것이 'kāma-loka는 anātha, rūpa-loka는 anātha, arūpa-loka는 anātha'입니다. 그리고 'rūpa는 anātha, rūpa-loka는 anātha, vedanā-loka는 anātha, saññā-loka는 anātha, saṅkhāra-loka는 anātha, viññāṇa-loka는 anātha.' 얼마만큼 잡느냐 하면, 모두 보아 거기서 arahatta magga가 다 채워질 때까지입니다.
ආය මොනව තමන් හොයන්න දෙයක් නැහ. දෙහැ හැටි බලන්න දේකුත් නැ. ක්රමානුකූලව උස්සගෙන ගිහිල්ලා කෙලවරවයි නවත්තන්න අතරමං වෙන්නෙත් නැ.
다시 자기가 찾을 것이 없습니다. jhāna의 모습을 볼 것도 없습니다. 차례대로 올라가 끝에서 멈추니 길을 잃지도 않습니다.
දැන් ඉස්සෙල්ලා මම නිකන් කියා දුන්නට විග්රහ කරලා දෙනකන් ඕක හරියන්නේ නැතුවයි තිබුනේ. මුලින්දි විග්රහ කරලා දුන්නට යන දෙහැන හැටි කිව්වට හරියන්නේ නැහැ. අනාදීම අනාදීේ පටන් ගෙන මේ ආර්ය ධ්යානයක් අත්දැකලා නැත්නම්.
전에 내가 그냥 가르쳐 주었을 때는 풀이해 줄 때까지 제대로 되지 않았습니다. 처음부터 풀이해 주며 jhāna의 모습을 말해 주어도 되지 않습니다. 시작 없는 때부터 이런 ariya jhāna를 겪어 보지 못했다면.
ඒකේ ඒ ඒ තැන තලයන්ගේ ස්වභාවයන් කිව්වහම කොහොම මොනවන් අරගන්නද? නිසා ඒක දඟලන්න අවශ්ය නැහ. චතුරත් ධ්යානයට යනකම් තියෙන භාවනාවක් වශයෙන් ඉස්සෙල්ලා දීලා තිබුනේ.
거기서 각 단계의 성품을 말해 준들 어떻게 무엇을 잡겠습니까? 그러니 그것으로 애쓸 필요가 없습니다. 넷째 jhāna에 이를 때까지의 bhāvanā로서 먼저 드렸던 것입니다.
ඔය පළවෙනි එක ඔතන්ට රූකුල තමයි දෙවෙනියට යට දුන්නේ. දිට්ඨි විශුද්ධිය පටන්ගෙන කංකා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
යට දුන්නේ. දිට්ඨි විශුද්ධිය පටන්ගෙන කංකා විතරණ විශුද්ධි මග්ගාම මග්ග ඥාන දර්ශන විශුද්ධි පටිපදා ඥාන දර්ශන විශුද්ධි ඥාන දස්සන විශුද්ධිය කියන එකට ගිහිල්ලා අංඟ සම්පූර්ණය සත්ව විශුද්ධිය පූර්ණ වෙට්ඨි විශුද්ධියට අවතගෙන ඔය ටික අරයි යනකොට
diṭṭhi visuddhi부터 kaṅkhāvitaraṇa visuddhi, maggāmaggañāṇadassana visuddhi, paṭipadāñāṇadassana visuddhi, ñāṇadassana visuddhi로 가서 갖춤을 다 이루고 visuddhi를 채우며 그것들을 지나갈 때,
ඔය ටික ඔය කර්මස්ථායක හොඳට මැදින්නේ. කාම ලෝක අනාතයි රූප ලෝක අනාතයි අරූප ලෝක අනාතයි. අනිත් අනාත්මයි එහෙම කියලා වඩන්න යන්න එපා.
그것들이 이 kammaṭṭhāna에서 잘 다듬어집니다. 'kāma-loka는 anātha, rūpa-loka는 anātha, arūpa-loka는 anātha.' anicca, anatta 하는 식으로 닦으러 가지 마십시오.
නැත නැතයි අතයි දෙක අත්ඇරලා යන්න අද වරදලා තියෙන තැන් මම ඔය කියන්න එන්නේ නැහ තවම ප්රතිඵල ගන්න කිව්ව ටිකින් ගිහිල්ලා පස්සේ කීය හැත්මාය කියලා ප්රතිඵල කී දෙනෙක් ගත්තද අනාථයි කියලා ප්රතිඵල කී දෙනෙක් ගත්තද අන්න ඊට පස්සේ පුළුවන් ඒක ලෝකෙට දෙන්න දැන් දෙන්නේ ලෝකෙට දෙන්න බන නෙමෙයි. අහන අයට මාර්ගය වඩාගන්න බලන්න
nicca와 anicca, 그 둘을 놓고 가십시오. 오늘 잘못된 곳들을 나는 아직 말하려 하지 않습니다. 말한 대로 결과를 얻어 간 뒤에, anatta로 몇 명이 결과를 얻었는지, anātha로 몇 명이 결과를 얻었는지 보고, 그다음에 그것을 세상에 내놓을 수 있습니다. 지금 주는 것은 세상에 주는 baṇa가 아닙니다. 듣는 이들이 magga를 닦아 보라고 주는 것입니다.
ඒ මග නොකඩවා ගියොත් අතරමං වෙන්නේ නැහ.
그 길을 끊임없이 가면 길을 잃지 않습니다.
ඊට පස්සේ රූප ලෝකේ බලන්න ඕනෙත් නැහැ. දිවැතිසින් බාහිර බලන්න යන්න ඕනෙත් නැහැ. ඒවා අපිට අයිති නැහැ. අනාතය ඒ පස්සේ යන තන දැන් මොකද දිවැසින් බලන්න හින්නේ ආසාවටමේ. දිව කනින් අහන්න හිතෙන්නේ ආසාවටම.
그 뒤에는 rūpa-loka를 볼 필요도 없습니다. dibbacakkhu로 바깥을 보러 갈 필요도 없습니다. 그것들은 우리 것이 아닙니다. anātha를 쫓아가는 곳입니다. 왜 dibbacakkhu로 보려는 마음이 듭니까? 바람 때문입니다. dibbasota로 들으려는 마음도 바람 때문입니다.
ආසාවට කරන්න ගිය සංඛාරයද වැඩෙන්නේ? සංඛාර වැඩුත් විඤ්ඤාණය පහිල්ලනවානේ. එතකොට නාම රූප බැඳගන්නවනේ. එතකොට සලායතන ආයතන හැදිලනේ. ඒ ස්පර්ශය ඒ වේදනා, ඒ තණ්හා ඒ උපාදාන ඒ බව ඒ ජාතිය කොහෙද? අවිද්යා පච්චා සංඛාර අනිදෙන්නේ?
바람으로 하려는 saṅkhāra가 자라지 않습니까? saṅkhāra가 자라면 viññāṇa가 이어지지요. 그러면 nāmarūpa가 묶이지요. 그러면 saḷāyatana가 생기지요. 그 phassa, 그 vedanā, 그 taṇhā, 그 upādāna, 그 bhava, 그 jāti — 어디서 오겠습니까? avijjā paccayā saṅkhārā가 아니고 무엇입니까?
ආසාවෙන් කරන හැම එකක්ම අවිජා පච්චා සංඛාර. මොකද අපි අවිද්යා පච්චා සංඛාර නිවන් දකින්න පුළුවන්ද? ඒක මිත්යා මාර්ගය වෙනවනේ.
바람으로 하는 모든 것이 avijjā paccayā saṅkhārā입니다. avijjā paccayā saṅkhārā로 우리가 nibbāna를 볼 수 있겠습니까? 그것은 그릇된 길이 되지요.
ඒ නිසා අපිට ඒකට වඩා වැඩක් නැහැ. අපිට එයාන ගමන ගිහිල්ලා ඉවර වෙන්න ඕනේ. ගමන ඉවර කරලා පස්සේ පසු පස බලන්න අන්න එතකොට ඇත්ත තේරිලා. ඊට පස්සේ දකිනවා කාට මොනවා හොයන්නද? කාගේ මොනවා බලන්නද? මොනවටද මේ මිං ඇති වැඩියේ?
그러니 우리에게 그보다 더 할 일은 없습니다. 우리는 그 길을 가서 끝내야 합니다. 길을 끝낸 뒤에 뒤를 돌아보면 그때 참이 이해됩니다. 그 뒤에 봅니다. 누구에게서 무엇을 찾겠는가? 누구의 무엇을 보겠는가? 무엇하러 이게 더 필요했던가?
දිවැස. අනාථ දිවැසනේ. ඔය කියන්නේ. අනාථ දිවකන ගැන දේ කතා කරන්න. අනාථ පරසිත් දැකීම ගැන දේ දය අහන්නේ. අනාථ පෙරවි කඳ පිළිව ගැන ද අහන්න හදන්නේ. කවුරු වෙල අවන්නද කොහේ හිටියද මොනවා කළද අහන්න හදන්නේ? මම මොකට අනාත ඒවා හොයන්න.
dibbacakkhu — anātha한 dibbacakkhu지요. 그것을 말하는 겁니다. anātha한 dibbasota 이야기를 하려 하고, anātha한 남의 마음 보기를 묻고, anātha한 전생을 물으려 합니다. 누구였는지, 어디 있었는지, 무엇을 했는지 물으려 합니다. 내가 왜 anātha한 것들을 찾겠습니까?
මෙන්න මෙතෙන්දිට අපි දකින්න ඕනේ.
바로 여기서 우리는 보아야 합니다.
කල්යාණ මිත්රයා විතරයි මම.
나는 kalyāṇamitta일 뿐입니다.
කවුද අපේ ගුරුතුමා ගුරු පපියා කවුද ලෝක සම්මතයෙන් කතා කරන එක ඇත්ත? අපේ ගුරු පියාණන් නැහනම් ගුරු දේවයානම් කවුද
누가 우리 스승이고 스승 어른입니까? 세간 관습으로 말하는 것이 맞습니까? 우리 스승 어른, 아니면 guru deva는 누구입니까?
මහණෙනි මාගේ ඇවැමෙන් මේ දේශනා කරපු ධර්මයත් පනපලද විනයත් ඔබලගේ සාදුරුත් කරගන්න ගුරුපියා කරගන්න.
'bhikkhu들이여, 내가 간 뒤에는 내가 설한 dhamma와 정한 vinaya를 너희 스승, 스승 어른으로 삼아라.'
නමුත් ලෝක සම්මතය කතා කරනවා තමයි ඒක මුකුත් ප්රශ්නයක් නැහ. ගුරුවරයා කියලා කතා කරනවා. ඉතින් ගුරු දේවයන්ට ගිහිල්ලා කතා කරනවා. ඒක හරි ප්රශ්නයක් නැහැ. නමුත් එතනත් ගුරුදේවයන් කිව්වේ කුමක් නිසාද? ඒ බුදුපියාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු පනව ලද විනයක් ඇත්්ද? දේශනා කරන ධර්මයක් ඇත්්ද? ඒ අන්න ඒ දේශනා කරපු ධර්මය අහපු නිසා වෙකම කරන නිසා වෙද මහත්තයා කිව්වා වාගේ ඒ බුදු කමෙන් කරන වැඩේ කරපු නිසා ඉතින් අපි ගුරුවරයා කියලා කියනවා. නමුත් අපි දන්න පරමාර්ථ වශයෙන් දකින්න ඕනේ ගුරුවරයා ධර්මය
그러나 세간 관습으로 말하는 것은 아무 문제 없습니다. 스승이라고 부릅니다. guru deva라 부르며 말합니다. 그것은 괜찮고 문제없습니다. 그러나 거기서도 왜 guru deva라 했습니까? 붓다께서 설하신 dhamma와 정하신 vinaya가 있고, 그 설하신 dhamma를 들었기에, 의사 선생님 말처럼 붓다의 일을 하기에 우리는 스승이라 부릅니다. 그러나 우리가 paramattha로 보아야 할 것은, 스승은 dhamma라는 것입니다.
මේ ගුරුවරයාට ඉන්නවා දුවෙකුයි පුතෙකුයි. කවුද මේ දුව? කවුද පුතා.
이 스승에게는 딸 하나와 아들 하나가 있습니다. 누가 이 딸이고 누가 아들입니까?
අපි යන ගමනක් තියෙනවා මේ දූසිත ගමනක්. ඒ ගුරුවරයා විසින් මෙන්න දූසිත පැත්ත කියලා පෙන්නා දෙනවා නැත්නම් මෙන්න ලෝකය කියලා පෙන්නා දෙනවා. මෙන්න ලෝකෙට බැඳෙන පැත්ත. මේ තමයි ගුරුවරයාගේ දුව.
우리가 가는 길 가운데 dūsita(더럽혀진) 길이 있습니다. 그 스승은 '여기가 더럽혀진 쪽이다' 하고 보여 줍니다. 아니면 '여기가 loka다' 하고 보여 줍니다. 여기가 loka에 묶이는 쪽입니다. 이것이 스승의 딸입니다.
ගුරුවරයාගේ පුතා කවුද? ඒ බැඳෙන පැත්ත තමයි මට කරදර කරලා තිබුනේ. මට මේ මගඵල වහලා තිබුනේ බැඳෙන පැත්ත. බැඳෙන පැත්ත අත්රලා ගියහම බැඳෙන පැත්තෙන් ඉවත් වුනාට පස්සේ අන්න ගුරුවරයාගේ පුතා හෙවත් ධර්මය පුතා හම්බෙනවා අරිහත්වය.
스승의 아들은 누구입니까? 그 묶이는 쪽이 나를 괴롭혀 왔습니다. 나에게 magga phala를 가로막고 있던 것이 묶이는 쪽입니다. 묶이는 쪽을 놓고 가서 묶이는 쪽에서 벗어난 뒤에는, 스승의 아들, 곧 dhamma의 아들인 arahatta를 만납니다.
අරිහතය තමයි පුතා. ශික්ෂණය තමයි දුව. ශික්ෂණය දැක්කේ නැති තාක්කල් දුව දැක්කේ නෑ. ශික්ෂණය මිදෙන තාක්කල් දුවගින් මිදුන්නේ නෑ. මේ පරමාර්ථය.
arahatta가 아들입니다. 길들여짐이 딸입니다. 길들여짐을 보지 못하는 동안은 딸을 보지 못했습니다. 길들여짐에서 벗어나지 못하는 동안은 딸에게서 벗어나지 못했습니다. 이것이 paramattha입니다.
දැන් ඔබතුමා ඔබ වහන්සේට හම්බවුනා යම්කිසි ආකාර ධර්මයක් සම්මතයක්. සම්මතය හරි බොරුවක් නෙමෙයි. ඒ සම්මතය තුළ පරමාර්ථයක් තියෙනවා. ඒ සම්මතය තුළින් පරමාර්ථය ගත්තහම නිවන් මගට එනවා.
이제 스님께 어떤 방식의 dhamma, 관습이 주어졌습니다. 관습은 아주 거짓이 아닙니다. 그 관습 안에 paramattha가 있습니다. 그 관습을 통해 paramattha를 잡으면 nibbāna의 길에 옵니다.
ඔය දෙපැත්තක් තියෙන්නේ. සම්මතයක් ලෝකේ තියෙනවා. ඒ සම්මතය බොරුවක් නෙමෙයි ඒක ඇත්තමයි. හැබැයි ඒ සම්මතය තුළින් නෙමෙයි මේ කියන කාරණය නෙමෙයි ඒක පරමාර්ථයට දකින්න ඕනේ ගැඹුරෙන්. දහම් ඇස තියෙන්න ඕනේ ඒක. ඒකෙන් අපි යායුත තැන හඩාගෙන යන්න ඕන. සම්මත කඩාගෙන බිදගෙන ගියාගේ පරමාර්ථය.
그런 두 쪽이 있습니다. 세상에는 관습이 있습니다. 그 관습은 거짓이 아니라 참입니다. 그러나 그 관습을 통해서가 아니라, 여기서 말하는 것은 그것을 깊이 paramattha로 보아야 한다는 것입니다. dhamma의 눈이 있어야 합니다. 그것으로 우리가 가야 할 곳을 헤쳐 가야 합니다. 관습을 깨고 부수며 가는 것이 paramattha입니다.
ඒ සම්මත වැට මදින්න බැ සම්මත වලට. සම්මත සුද්ධ කර යන්න ගියොත් අපිට කල පරක් වෙනවා. ඒ තුළ පරමාර්ථය නම් පරමාර්ථයෙන් සුද්ධ කර ගත්තහම බිඳගෙන යනවා.
그 관습의 울타리를 관습으로는 부술 수 없습니다. 관습을 깨끗이 하려 들면 우리에게 오랜 시간이 걸립니다. 그 안에 paramattha가 있다면, paramattha로 깨끗이 하면 부수고 나아갑니다.
දැන් අපි හිතමුකෝ අපි විවාහයක් වෙලා ස්ත්රිරිය පුරුෂයාටත්, පුරුෂය ඉස්ත්රියටත් තුන් වතාවක් දිවරුන් දෙනවා. මම ඔබව ආරක්ෂා කරනවා. ඔබට මම ඔබගේ රක්ෂණ ගෝපන සියල්ල කරනවා. ඔබ තනි කරන්නේ නැ. මමත් එහෙමයි.
이제 예를 들어 봅시다. 우리가 혼인을 해서 여자는 남자에게, 남자는 여자에게 세 번 맹세합니다. '나는 당신을 지키겠습니다. 당신을 돌보고 감싸는 모든 것을 하겠습니다. 당신을 홀로 두지 않겠습니다. 나도 그렇습니다.'
දැන් ඔය තීරණයක දීලා ලිඛිතවත් දීලා, කියලත් දීලා. බැරිලා හරි බුදුරජාණන් වහන්සේ ඉන්න කාලේ වගේ භාර්යාවත් හිරවන් පැතක දරුවෝ හිරවන් පැතක අප්රමාදය මම ගිහ මහණෙනවා කියලා ගියොත් එහෙම සම්මතයට මොකද වෙන්නේ?
이제 그런 결정을 하고 글로도 주고 말로도 주었습니다. 그래도 붓다 계실 때처럼 아내도 한쪽에, 아이들도 한쪽에 두고 '나는 지체 없이 집을 떠나 출가하겠다' 하고 가 버리면 관습은 어떻게 됩니까?
අර සම්මතයෙත් තියෙනකන් බැරි වෙයිද අරිහත් පත් වෙන්නේ?
그 관습이 남아 있는 동안은 arahatta에 이를 수 없겠습니까?
දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේ ඇය ඇද ඉන්න කාලේ ඉස්ත්රියේ අවසර දීලා ද පුරුෂයෝ ගිහිල්ලා හිතන අරිහත්යට පත් වුනේ මහණ වෙලා. දුන්නාද අවසරයක්?
붓다 계실 때 여자가 허락해 주어서 남자들이 가서 출가해 arahatta에 이르렀습니까? 허락을 해 주었습니까?
ඇදගෙන මෙහෙව අර යන්න කිය එක ඇැදගෙන ඇද්දී පැනලා දුවනවා.
붙잡고 끌어당기며 이리 오라 해도, 끌려가면서 뛰쳐나가 달아납니다.
අහං අරුන් ටික පන්න පල්ල අන්න එනවා. අපේ ගමට අපේ මිනිස්සු ටික අරයි යන්න දොට බස්සවන්න එපා මිනිහින් ඔවුන්ට වතුර පොදක් දෙන්න එපා. මෙහෙම කෑ ගහලා එහෙන කාලෝට්ටියා බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ ඉන්න කාලේ තිබුණා.
'저기 그 무리가 쫓겨 옵니다. 우리 마을에, 우리 사람들을 데려가니 문 안에 들이지 마라, 그들에게 물 한 방울도 주지 마라.' 이렇게 소리치던 때가 붓다 계실 때 있었습니다.
සම්මත වලට පුළුවන් වුණාද බේරගන්න.
관습이 그들을 붙잡아 둘 수 있었습니까?
දැන් ලෝකයේ කියන එකාගේ සම්මත තියෙනවා. ලොව්තුරා බුදුපියාණන් වහන්සේගේ විවරණ සම්මත තියෙනවා. මෙන්න මේ විවරණය විතරයක් කඩන්න බැ.
세상에는 말하는 이들의 관습이 있습니다. lokuttara 붓다의 풀이로서의 관습도 있습니다. 이 풀이만은 깰 수 없습니다.
අනිත් සෑම සම්මතයක් බිදැහැරිය හැකි. ඒ සම්මත ධර්මය තුළදී සම්මත පරාදෙනවා ධර්මය ජය ගන්නවා.
다른 모든 관습은 깨뜨릴 수 있습니다. 그 관습들은 dhamma 앞에서 집니다. dhamma가 이깁니다.
ධර්මය දුව දැනගන්න බැහැ. ධර්මය පුතා දැනගන්න ඕනේ.
dhamma의 딸만 알아서는 안 됩니다. dhamma의 아들을 알아야 합니다.
දූසිත පැත්තක් තියෙනවා ලෝකයේ බැඳෙන පැත්ත. ඒ පැත්ත තේරුම් ගත්ත දාට දුව දැක්කා. ඒ දුවගෙන් ඉවත් වෙන්න පුළුවන් දවස එනවා ධර්මය තුළින්ම. දුව කියලා කිව්වේ.
세상에는 더럽혀진 쪽, 묶이는 쪽이 있습니다. 그쪽을 이해한 날 딸을 보았습니다. 그 딸에게서 벗어날 수 있는 날이 dhamma를 통해서 옵니다. 딸이라 한 것은
ලෝක ධර්මයන්ගේ ලෝකයේ බැඳෙන ධර්මයන්ගේ ශික්ෂණය වීම. කාම ලෝකයේ කාම බන්ධන රූප ලෝකයේ රූප බන්ධන අරූප ලෝකයේ අරූප බන්ධන කියන මේ බන්ධන තුනම දුවරු.
loka의 dhamma들, loka에 묶이는 dhamma들에 길들여짐입니다. kāma-loka의 kāma 묶임, rūpa-loka의 rūpa 묶임, arūpa-loka의 arūpa 묶임, 이 세 묶임이 모두 딸들입니다.
ඔය දුවරු තුන් දෙනාගෙම නිදහස් වෙන්න ඕනේ. ඔය දුවරු තුන්දෙනාම මාර දුවරු තමා. කොතනම තියෙනවා.
이 세 딸 모두에게서 풀려나야 합니다. 이 세 딸은 모두 Māra의 딸입니다. 어디에나 있습니다.
සම්මතය තියෙනවා ඒකක් නැතුවනේ. සම්මතවලට නම් දාලා තියෙන්නේ ඔය ධර්මයන් එක්කයි.
관습은 그것 없이 있지 않지요. 관습에 이름을 붙인 것은 이 dhamma들과 함께입니다.
මාගේ පුත්රයා කියත තැනට ආවට පස්සේ අර දුවරු ඔක්කොම පරාදෙව්ව ඉවත් කළා.
'나의 아들'이라 하는 자리에 온 뒤에, 그 딸들을 모두 물리쳐 떼어 냈습니다.
ඉතින් අපි දකින්න ඕනේ බොහෝම පොඩ් කර්මස්ථානය දැන් මේ කරපු ඔක්කොම විස්තරය.
그러니 우리는 아주 작은 kammaṭṭhāna를 보아야 합니다. 지금까지 한 모든 풀이가 그것입니다.
දැන් මතක තියාගන්න අවශ්ය නැහැ. සමාධියේ යථාභූතත් ඥාන දර්ශනය ලබාදින වෙලාවක් තියෙනවා. ඒ වෙලාවේදී මේ කියපු ඔක්කොම මතක් වෙනවා. එක මොහොත කියනකොට මතක් වෙලා එනවා. ඒකට මහන්සි වෙන්න ඕනේ නැ අපි ඒක එනවද කියලා බලන්න ඕනෙත්. අපිට තියෙන්නේ කාම ලෝකාය රූප ලෝක අනාථා රූප ලෝක අනාතයි. කාම ලෝකායි රූප ලෝක අනාථා රූප ලෝකතා. මේක තමයි භාවනාව. දැන් ඉහට ගන්න තියෙන භාවනාව නිරායාසයෙන්ම හිටපු බැහැ පුරුදු කරපු දැනට නැගිලම යනවා. ඒක නවතින්නේ නැහැ. ඔන්නම් අවංකාය පිරිති සිදු කියලා යන්න ඕන නම් එතන්ට යනවා. ගිහිලත් බලනවා. අත්දැකීම් කරගන්න ඕනේ ඒවා. අරගෙන ඉල්ලා එතනට ගිහිල්ලා ඉවෙලා හනම් මේක සිහි කරලා බලනවා.
이제 기억해 둘 필요는 없습니다. samādhi에서 yathābhūta ñāṇadassana를 얻는 때가 있습니다. 그때 여기서 말한 모든 것이 떠오릅니다. 한순간에 떠올라 옵니다. 그것에 애쓸 필요도 없고 그것이 오는지 살필 필요도 없습니다. 우리에게 있는 것은 'kāma-loka는 anātha, rūpa-loka는 anātha, arūpa-loka는 anātha'입니다. 이것이 바로 bhāvanā입니다. 이제 잡을 bhāvanā는 애쓰지 않아도 저절로, 익힌 만큼 올라갑니다. 그것은 멈추지 않습니다. '곧다, 깨끗하다' 하며 가야 한다면 거기로 갑니다. 가서도 봅니다. 그것들은 겪어 보아야 합니다. 그것을 잡고 거기에 가서 머물며 이것을 새겨 봅니다.
අටෙන් කියන්න අවශ්ය නැහැ. පිටෙන් සිහි කරුවත් ඇති. ඔන්නම් කටින් කිව්වා කමක් නැහ. පුළුවන් වෙලාවක ඒක කිසිම අගුඩු පළුවක් නැහැ. කාම ලෝක අනාථයි රූප ලෝක අනාතය ට්රුස් ට්රුස් ගල නැගින්න නැගින්න ගල උඩට එනවා. දෙහට එනවා බලා ඉන්න කියනකොටම වෙනවා.
입으로 말할 필요는 없습니다. 속으로 새기는 것으로 충분합니다. 입으로 말해도 괜찮습니다. 할 수 있을 때 그렇게 해도 아무 모자람이 없습니다. 'kāma-loka는 anātha, rūpa-loka는 anātha' — 쭉쭉 바위를 오르듯 오를수록 바위 위로 옵니다. jhāna에 옵니다. 지켜보라고 말하는 바로 그때 일어납니다.
අයමුතින් කර්මස්ථානයක් ගන්න ඕනේ නැ. කාම ලෝක අනාතයි කියලා හින් සිද්ධි වෙනකොටම මිදිලා ගියා කාම ලෝකයෙන්. ප්රථම ධ්යානයට රූප ලෝක අනාථයි කියන ගියා චතුර ධ්යානයට ගිහිල්ලා උඩට යන්න ලැහැලා ඉන්නවා. අරූප ලෝක අනාථයි කිව්වා කෙලින්ම ගියා අරූප හතරම පහු කරලා ගිහිල්ලා නිරෝධය හිත හිටියේ.
따로 kammaṭṭhāna를 잡을 필요가 없습니다. 'kāma-loka는 anātha'라는 생각이 이루어지는 순간 kāma-loka에서 벗어났습니다. 첫째 jhāna로 갑니다. 'rūpa-loka는 anātha' 하면 넷째 jhāna로 가서 위로 오를 채비를 하고 있습니다. 'arūpa-loka는 anātha' 하니 곧장 네 arūpa를 모두 지나 nirodha에 마음이 머물렀습니다.
ප්රගුණ කරගත්තහම තුන් පාර හිතෙනකොට තුන් පාරය නිරෝධය ඔක්කොම පහු කරගෙන යනවා. නවන්න පූර්වම යනවා. අමති හිතන්න දෙයක් කරන්න දෙයක් නැහ. ආය දිවස බලන්න යන්න ඉන්නේ නැහැ. ඔක්කොමනේ ඒවා පස්සේ පුළුවන්.
익숙해지면 세 번 생각할 때 세 번 만에 nirodha까지 모두 지나갑니다. 멈추기 전에 갑니다. 따로 생각할 것도 할 것도 없습니다. 다시 dibbacakkhu를 보러 가지도 않습니다. 그것들은 모두 나중에 할 수 있지요.
් හොයගේ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
යතුර තමයි ඉතින් යන්න තියෙන්නේ. යතුර තුනක් ඔතන තියෙනවද? ඔව්
열쇠, 그것을 가지고 가면 됩니다. 거기에 열쇠가 세 개 있습니까? 예.
හතරවෙනි ඇතුරේන් ලෝකෝ හෝතලත් ඇරලා දෙනවා. කාම ලෝක එක ඇතුලෙන් හරියා රූප ලෝකය අනිතුරෙන් හරියා අරූප ලෝකය අනතෙන ලෝකට ගියා අනිරගෙන ඇතුු හතක් කියන පොත්ගුලු හතරම ඇරුනා.
넷째 열쇠로 loka의 자물쇠를 열어 줍니다. kāma-loka는 한 열쇠로 열리고, rūpa-loka는 다른 열쇠로 열리고, arūpa-loka는 anātha라는 열쇠로 열려, 네 자물쇠가 모두 열렸습니다.
කොහෙන් ගත්තක් හැරකිලා යන්නේ සම්මතව වටක්.
어디서 잡았든 열려 나가는 것은 관습의 울타리입니다.
එතන පටන් ගන්නේ කාම ලෝකයේ වෙන සියලුම සිද්ධි නිදහස් හිතට පේනවා.
그때부터 kāma-loka에서 일어나는 모든 일이 자유로운 마음에 보입니다.
කාම වැඩපිළිවෙල කාම ලෝකේ තිබුන අහුමුළු නිදහස් චින්තනයට පේන්න පටන් ගන්නවා. හැබැයි අල්ලගෙන නෑහැ එකක්වත් මට ඒවා දැනගන්න ඕනේ කියන බලාපොරොත්තුව එතන නැහ. දැනෙන කාටවත් කියන්න ඕන කියන බලාපොරොත්තුවක් නැහැ. යමෙකුට නිවන් මගට යමක් හේතුකාරක පේනවද? දයාවෙන් අනුකම්පාවෙන් ආයාසයෙන් ඒක බලනවා.
kāma의 일들, kāma-loka에 있던 구석구석이 자유로운 생각에 보이기 시작합니다. 그러나 하나도 붙잡지 않았습니다. 그것들을 알아야겠다는 바람이 거기에 없습니다. 아는 것을 누구에게 말해야겠다는 바람도 없습니다. 누군가에게 nibbāna의 길로 이끌 까닭이 보입니까? 그러면 자비와 연민으로 애써서 그것을 봅니다.
නිරායාසය නම් නොබලනවා. ආයාසයෙන් බලනවා. එතන්ට නොවෙනතුරු ආයාසයෙන් තමයි නිකන් ඉන්නේ. ඒ කිය නිරායාසයෙන් මොකද කරන්නේ? ඕනකමින් ආසාවෙන්මයි බලන්නේ. නිායාසයෙන් බලන්න හිතෙනවා. නොබලා ඉන්නේ ආයාසයෙන්. උත්සාහයෙන් නොබලා ඉන්න හිතෙන්නේ. දිවස පහළ වුනොත්.
애쓰지 않으면 보지 않습니다. 애써서 봅니다. 그 자리에 이르기 전까지는 애써야 가만히 있습니다. 애쓰지 않으면 어떻게 합니까? 원하고 바라서 봅니다. 애쓰지 않으면 보고 싶어집니다. 보지 않고 있는 것은 애써서입니다. dibbacakkhu가 나타나면 힘을 써야 보지 않고 있을 마음이 듭니다.
ධර්මයේ සත්යයාබෝධය පූර්ණ කරගත්තට පස්සේ පහළ වෙලා තියෙන දිවසේ ලෝකය බලන්න කිව්වා බලන්න හිතෙන්නේ නැ. අහන ප්රශ්න වලට උත්තර දෙන්න මනස ක්රියාත්මක කරන්න හිතෙන්නේ නැ.
dhamma의 참 깨달음을 다 채운 뒤에는, 나타난 dibbacakkhu로 loka를 보라 해도 보고 싶지 않습니다. 묻는 물음에 답하려고 마음을 움직이고 싶지도 않습니다.
යම් මොහොතකදී යමකින් යමෙකුට යහපතක් වෙනවා කියනම් හේතු සාතැතුව දැක්කොත් ඒ වෙලාවේදී ආයාසයෙන් නැගිලා බලනවා. බලන්න ඉස්සෙල්ලා පේනවා.
어느 순간 무엇으로 누군가에게 이로움이 생긴다는 까닭이 보이면, 그때 애써 일어나 봅니다. 보기 전에 보입니다.
දැන් අපිට කිව්වොත් එහෙම පුංචි ළමයාට කිව්වොත් පුතේ සෙල්ලම් කරනවද? ඔව් මම කොම්පිට්ටුව යන්න යනවා කියලා යනවා. මම සෙල්ලම් කර දාන කරා බොහොම සන්තෝසයෙන් දුවගෙනවා.
이제 우리가, 어린아이에게 '얘야, 놀래?' 하고 말하면 '응, 나 pittu 놀이 하러 가' 하고 갑니다. 놀이를 하러 아주 기뻐하며 뛰어갑니다.
ඉතින් නොය සෙල්ලම් වලට ළමයි අඹට පින්ඩියන් අරකයන් කියා පුංචි පුණඩියව දුවනවා. දැන් ඔයාටත් නිදහන කියා ලොකු එක්කෙනෙකුට කියනවා. එහ යන්න දඹයාට පයින්න කියලා එහෙම ඇහුවා. ඔබට පිසුදවා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
පොඩියට වුනේ ඒවා කරන්න අර පොඩි එකා කෑ ගහ එල්ලෙනවා. එන්නකෝ තාත්තේ එන්නකෝ නේ. අර පොඩි එකාගරෙහි ඇති වෙන හැඟීමක් නිසා ආ යම් යම් කියලා ටඟ ගිලා ුත් අර පොල් කට්ටක් අරගෙන ඔත එහෙනම් මාත් වෙනවා කොහොම පිට්ටුව කියලා කොහොම පිට්ට ඉඩීවා කියලා පොල් කට්ටෙන් තලනවා. අර පත්තිගෙන
그것을 하자며 그 작은 아이가 소리치며 매달립니다. '아빠, 와요, 와요.' 그 아이에게 생기는 느낌 때문에 아빠도 야자 껍질을 들고 '그럼 나도 할게, pittu는 어떻게 만들지?' 하며 야자 껍질로 두드립니다.
හැබැයි මොකටද ඒ තලන වෙලාවේදුවත් එයාට ඕනද එහෙම එකක්. අර පුංචි ළමේ ආශ්වාදයක් ඉඳෙනවා කොම්පිට්ටු වෙනවා කියලා. තාත්තාත් එහෙම එකක් බලනකොට පොඩි එකාගේ ඉල්ලීමටු කරලා. එයාට ඒකේ දෙයක්.
그런데 두드리는 동안에도 그가 그런 것을 원합니까? 어린아이는 pittu를 만든다며 즐거움에 빠져 있습니다. 아빠는 그것을 보며 아이의 바람에 맞춰 줍니다. 그에게는 거기에 아무것도 없습니다.
අරිහත්යට එනකන් ඔය තුන් ලෝකය අත්හැරලා ගිහිල්ලා ඔතනට පත් වුන දාට පස්සේ.
arahatta에 이를 때까지 세 loka를 놓고 가서, 거기에 이른 날 뒤에는 그와 같습니다.
අනේ ස්වාමීනි දිවැසින් බලන්නකෝ අහවල් කරන්නේ මොකටද මොනවා කරගන්නද මොකක්ද ඕනකම වැඩක් නැති නිස්සවාරයා පස්සේ යන්නේ නැතුව ඔයා කිව්ව ටික කරගන්න කොය නිවන් දකින දවසේ ඕක නෙමෙයිනේ. ඔය ටික කරගන්න අනේ මගේ පෙර බවය කොහොමද ස්වාමීන් වහන්ස මොකටද පෙර බව කොච්චර ගෙවලා ඇද්ද අපි? ඕක හොයාලා නිවන් දකීද ඕක නෙමෙයි. මෙන්න මේ ටික කරෙන්නේ මේ කර්මස්ථානය බලන්නකෝ. නිවන් දකින්න බැ කරගන්නකෝ. ඔය ටික දෙනවා.
'아, 스님, dibbacakkhu로 아무개를 봐 주세요.' 무엇하러, 무엇을 얻으려고, 무슨 필요가 있습니까? 쓸모없는 알맹이 없는 것을 쫓지 말고 말한 것을 하십시오. nibbāna를 보는 날에는 그것이 아니지요. 그것을 하십시오. '아, 스님, 제 전생은 어땠습니까?' 무엇하러요? 우리가 얼마나 많은 전생을 지나왔겠습니까? 그것을 찾는다고 nibbāna를 봅니까? 그게 아닙니다. 이것을 하십시오, 이 kammaṭṭhāna를 보십시오. nibbāna를 보도록 해 보십시오. 그것을 드립니다.
නමුත් පුද්ගලයා යම් ආකාරයෙන් ගැනීමට අවශ්යතාවයක් තියෙන තෙනත් දැක්කා. හේතුකාර ඇතුව ඒකෙන් ඔහු ගොඩගන්න පුළුවන් නම්. ඒ වෙලාවේද අර ප්රාතිහාරයක් පෙන්නලා ඒකෙනුත් ගොඩගන්න පුළුවන්. ඒක එදාගන්න තීරණයක්. අරිහත්තයෙන් පස්සේ ගන්න තීරණයක්.
그러나 사람을 어떤 방식으로 건져야 할 필요가 있는 곳도 보았습니다. 까닭이 있어 그것으로 그를 건질 수 있다면, 그때 pāṭihāriya를 보여서 건질 수도 있습니다. 그것은 그때 내리는 결정, arahatta 뒤에 내리는 결정입니다.
ඒක දැන් තීරණය කරන්න ගියොත් එහෙම හරියන්නේ නෑ අර පුංචි එකක් මට සල්ලි රස්සාවක් හම්බුනා නම් චොකුලට් ගේනවා 12ක් හොඩි එක කියන්න පුළුවන්. අන්න ඒ ජාතියේ අදහස් වඑනවා. රහත් වෙලා කරන එක කල්තියා හිතන්න ගියොත්.
그것을 지금 정하려 하면 맞지 않습니다. 어린아이가 '내가 돈 버는 일자리를 얻으면 초콜릿 12개를 사 올래' 하고 말할 수 있습니다. arahant가 되어 할 일을 미리 생각하려 들면 그런 종류의 생각이 납니다.
අරිහත් පස්සේ කරන එක කල්තියා හිතන්න ගියොත් අපිට සිද්ධ වෙනවා අන ඔය ජාතිය හිතන්න. කොඩි එකට රස්සාවක් හමුන මොකද පුතේ කරන්නේ? චොක්ල ගෙනහලා කනවා කියයි. මොහේ ඔගේ තියෙන අදහස හැටිය දාලා.
arahatta 뒤에 할 일을 미리 생각하려 들면 그런 식으로 생각하게 됩니다. 아이에게 '일자리를 얻으면 뭘 할 거니?' 하면 '초콜릿 사다 먹을래' 합니다. 제 생각 그대로 말하는 것입니다.
ලොකු එක වෙලා ගියාට පස්සේ උඹ පුංචි කාලේ මෙහෙම එකක් කිව්වා කාපංකු ගිහිල්ලා. දැන් ලැජ්ජා හිතනවා නේද
어른이 된 뒤에 '너 어릴 때 이런 말 했지' 하면 이제 부끄러워하지 않겠습니까?
මම බෝනිකෝ 10ක් අරන් ඇවිදි තියාගන්නවා. මිතකෝ මා ලොකු වෙච්චාග පොඩි ඔහොම කතා කියනවා. ලොකු වෙලා රස්තාව කරන්න ගියහම කියනවා. ඇයි ඔබ පොඩි කාලේ කාට ටේප් කරලා තියෙනවා ඔබේ කතාව. දැන් ගනකෝ ගිහිල්ලා බෝනි කෝ ෙහ තියා ගන්න කෝ. දැන් මොකක් කියයි? ඒ පොඩිමට පුංචි කාලේ කියපු කතාන කියලා එදා තීරණය කරනවනේ.
'나는 인형 10개를 사 와서 둘 거야.' 생각해 보십시오, 어린아이가 그런 말을 합니다. 어른이 되어 일하러 다닐 때 '당신 어릴 때 한 말을 녹음해 두었어요. 이제 가서 인형을 사다 두세요' 하면 뭐라 하겠습니까? 그건 어릴 때 한 말이라며 그때 가서 정하지요.
මෙන්න මේ වගේ අරිහත්යට පත්වෙලා කරන දේ අරිහත්යට පත්වෙලා නිගමනය කරන්න ඕන.
이처럼 arahatta에 이르러 할 일은 arahatta에 이른 뒤에 정해야 합니다.
එතන්ට යනකන් අපිට වැඩ තියෙනවා. මොකක්ද අපි වැඩේ? අනාථ සංසාර ගමනේ සඳහට නිදහස් වීම ඒ ගමන සඳහා අපි කළ යුතු යමක් ඇත්ද ඒක කරන්න ඕනේ.
거기 이르기까지 우리에게 할 일이 있습니다. 우리의 일은 무엇입니까? anātha한 saṃsāra 길에서 영원히 풀려나는 것입니다. 그 길을 위해 우리가 해야 할 것이 있다면 그것을 해야 합니다.
එයින් එහා ලෝකයට යහප සඳහා යම් පාරමී ගුණයක් හෝ යම්කිසි විශේෂ ආශිර්වාදයක් තිබුණා. ඇත්ත වශයෙන් මේ දයානුකම්පාවෙන් ඒක කරන්න ඕනේ. ඒකයි රටාව.
그 너머 loka의 이로움을 위해 어떤 pāramī 덕이나 특별한 축복이 있었다면, 참으로 자비와 연민으로 그것을 해야 합니다. 그것이 틀입니다.
ඉතින් අපි සියල්ලෙන්ම නිදහස් වෙලා කෙළවර කරලයි හිඳීම එතනම ඉන්න ඕනේ. ඒ ටික උත්සාහ කිලොත් බලා ඉන්නදී ඉහලට යනවා. පූර්ණ කරගන්න පුළුවන්. ඔතන්ට එනකන් බාහිර හිතන්න යන්න හෝදැන්න යන්න පෙරුනත් බලන්න යන්න හෝද නැහැ. පේනවා. පේනට කමක් නැහැ බලන්න යන්න හෝද නැ. ඒ පෙනීම වල තවත් තියෙනවා හුඟාක් දේවල් අපිට නොබැන්න විනාශ කරන බැටි.
그러니 우리는 모든 것에서 풀려 끝을 내고 바로 거기에 머물러야 합니다. 그것을 힘써 하면 지켜보는 사이에 위로 갑니다. 다 채울 수 있습니다. 거기에 이를 때까지 바깥을 생각하러, 찾으러, 전생을 보러 가면 안 됩니다. 보입니다. 보이는 건 괜찮지만 보러 가면 안 됩니다. 그 보임 속에는 우리를 모르게 망가뜨리는 것들이 많이 있습니다.
ප්රඥාදික, වීර්යාධික, ශ්රද්ධාධික කියන කොටස් තුනක පිරිසි ඉන්නවා. අරිහත් ඵලයට පත් වෙනකන් යන පිරිසි ඉන්නවා.
paññādhika, viriyādhika, saddhādhika라는 세 무리가 있습니다. arahatta phala에 이를 때까지 가는 무리입니다.
ප්රඥාදිකව කටයුතු කරන කෙනා සියුම්ම හොයාගෙන යනවා. එයාට ධර්මය පිළිබඳ ප්රශ්න උදාහරණ උපමාව වශයෙන් එනවා. සීලා කෙනාට පොළොව පිළිබඳ ප්රශ්න උදාහරණම වශයෙන් එනවා.
paññādhika로 해 나가는 이는 아주 섬세하게 찾아갑니다. 그에게는 dhamma에 대한 물음이 보기와 비유로 옵니다. 어떤 이에게는 땅에 대한 물음이 보기로 옵니다.
පොළොවෙන් එනවා එනවා ඇදිලා ඇදිලා එනම් අඩි අටක් ආවා දෙකක් ඇලා තියෙනවා. සමාධියට එනකොට අඩි අටක් ආවා. තව අඩි දෙකක් තියෙනවා සම්මා ඥානයයි සම්මා විමුක්ති විමුක්තිය ආපුදාට අරිහත් ඵලනවා ඇති මැණික අරිහත් ඵල වනති නිධාන පහළ වෙනවා.
땅에서 올라오고 올라와 끌려 올라와 여덟 자가 왔고 두 자가 남았습니다. samādhi에 이르면 여덟 자가 온 것이고, 두 자가 더 남았습니다. sammā ñāṇa와 sammā vimutti입니다. vimutti가 온 날 arahatta phala라는 보석, arahatta phala라는 보물이 나타납니다.
හැබැයි මොකද වෙන්නේ?
그런데 어떻게 됩니까?
සම්මතය කන්න ගියොත් මොකක් ඉන්ද එතකොට අනිසර්ය පෙන්නනවා අන්න බැහැලුව අනිත් දෙකක් මොකද සම්මා වායාමයට බැස්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
සම්මා සමාධිය බලනකොට සමාධියට තිබිච්ච මාර්ගය පොඩ්ඩක් පල්ලෙහට ගිහිල්ලා. මොකද වුනේ? අන්න බාහිර උපමාව අපිට බාධක පමුණ වෙනවා. ඒ බාහිරෙන් දෙන උපමාව තුළින් අපි අභ්යන්තර මේ දහම් නුවණින් දකින්න ඕනේ.
sammā samādhi를 볼 때 samādhi에 있던 길이 조금 아래로 내려갔습니다. 어찌 된 것입니까? 바로 바깥 비유가 우리에게 걸림이 됩니다. 바깥에서 주는 비유를 통해 우리는 안의 이 dhamma를 지혜로 보아야 합니다.
මේකේ දහම නුවනා මොකක්ද? දැන් බුදුපියාණන් වහන්සේ දැක්කා උන්වහන්සේත් එහෙම දෙයක්. හීන දැක්කා කියලා කියන්නේ ඔන්න හීන හීන නෙමෙයි. උන්වහන්සේ සිහි කරපුවහම දැක්ක ඒවා. සිහි කරපු න්යාය උන්වහන්සේට හීන පෙන්න උන්වහන්සේ බුදිය බුදිය හිටියේ නෑ. මේ මේ අසීමිත උත්සාහයකින් උන්වහන්සේ කටයුතුක ලදරා බුදුවෙන්න.
여기서 dhamma의 지혜란 무엇입니까? 붓다께서도 그런 것을 보셨습니다. 꿈을 보셨다는 것은 그냥 꿈이 아닙니다. 그분이 새기실 때 보신 것들입니다. 새기는 이치로 보신 것입니다. 그분께 꿈이 보였다지만 그분은 잠들어 계시지 않았습니다. 끝없는 애씀으로 그분은 붓다가 되려 일하셨습니다.
ඉතින් උන්වහන්සේ දැකපු සිහින තේරුයි කියලා පෙන්නනවා. අසූචි ගොඩක අසූචි තැවරෙන්නේ නැතුව ඇවිද්දා දැක්කල්.
그래서 그분이 보신 꿈의 뜻을 보여 줍니다. 똥 무더기 위를 똥이 묻지 않고 걸어가는 것을 보셨습니다.
දැන් ඉතින් හීනේ හැටියට නම් මට සිද්ධ වෙන්නේ එන්න ජරාගොරක යන්නයි. උඩින් මත්තෙන් ගන්න තේරුම ඒකද උන්වහන්සේගේ ගැඹුරු තේරුමක් දැක්කා.
이제 꿈 그대로라면 더러운 오물 위를 걸어야 하는 것입니다. 겉으로 잡는 뜻이 그것입니까? 그분은 깊은 뜻을 보셨습니다.
මේ අසූචි ගොඩ කියන්නේ මේ ලෝකේ තියෙන කාම සම්පත්තිය මේ කාම සම්පත්තියේ තියෙන ලෝකෙම කාමයන් නොතැවර දීඉන්න අවස්ථාවක් තමයි මේ අසූචය නොපෑගී වැඩි දැක්කා.
이 똥 무더기란 이 loka에 있는 kāma의 재물입니다. 이 kāma 재물이 있는 loka에서 kāma에 묻지 않고 지낼 수 있는 때, 그것을 똥을 밟지 않고 걸어가는 것으로 보셨습니다.
ධනක් එනකන් පනුව වට කරගත්තා සූචියේ හිට පනුව ඇවිදිල්ලා. සුදු පනු අප්පෝච්චියේ මගේ දන්නට නඑකක් කුණු වෙන්න එන කියලා අද
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
නිගමනය කරන්න දැකපු හීනේ අනුව උන්වහන්සේ දැක්කා තමා විසින් දේශනා කරලද මේ ධර්මය අරගෙන එහි පිහිටලා ශුද්ධ භාවයට පත්වෙනවා විශාල පිරිසක්.
본 꿈에 따라 그분은 자신이 설할 이 dhamma를 잡고 거기에 자리 잡아 많은 무리가 깨끗해지는 것을 보셨습니다.
ඉතින් මේ මේ ආදි වශයෙන් දැක හීන තියෙනවා. ඊළඟ ගහක් නැින් මතුවෙලා ආකාශයට නැගුණා. ඒ කියන්නේ උන්වහන්සේ විසින් දේශනා කරන ලද ගැඹුරු ධර්මය හිත තබාගෙන ඒ තුළින් නැගෙන්නා වූ උත්තරීතර ඵලයට පත් වෙන්නා වූ පිරිස බොහෝකටම උසත් බවට පත්වෙලා බඹලවට යනකන් නැගෙනවා. ඒ ක්රියාව දැක්කා උන්වහන්සේ.
이런 식으로 보신 꿈들이 있습니다. 다음은 풀 한 포기가 배꼽에서 솟아 하늘로 올라갔습니다. 그것은 그분이 설하신 깊은 dhamma를 마음에 지니고, 그것으로 높은 phala에 이르는 무리가 아주 높아져 brahma-loka에 이르기까지 오른다는 것입니다. 그 일을 그분은 보셨습니다.
දැන් මේ වගේ මේ දැකපු හීනවල ලක්ෂණ උන්වහන්සේ පරමාර්ථයෙන් තෝරගත්තා. ඒකාන්තයෙන් මම ලොව්තුරා බුදු වෙනවා කියන ලක්ෂණයයි මේ පෙන්නන්න කියලා නිගමනය කළා.
이처럼 그분은 이 본 꿈들의 징조를 paramattha로 가려내셨습니다. '틀림없이 나는 lokuttara 붓다가 된다'는 징조를 이것이 보여 준다고 결론 내리셨습니다.
ඉතින් ඒ අය ලක්ෂණ මේ බාහිර ලෝකයේ සිහින වලින් පේනවා. සිහින කියන්නේ නිදාගෙන පියන සීන විතරක් නෙමෙයි. යම් දිවෙසක් පහල දිවැසට වැටෙන්නෙත් ඒ වගේ සීහන. ඒවා ඇති වෙනවා ලක්ෂණ.
그런 징조들은 이 바깥 loka의 꿈으로도 보입니다. 꿈이란 잠잘 때 꾸는 것만이 아닙니다. dibbacakkhu가 나타나 dibbacakkhu에 비치는 것도 그런 꿈입니다. 그런 징조들이 생깁니다.
ඒ තුළින් යන්න ඕනේ. වරදින්න එනකොටත් වරදින ඒවා පේනවා. හරියන්නත් හරියන ඒවා පේනවා.
그것을 통해 가야 합니다. 잘못되려 할 때에도 잘못되는 것들이 보입니다. 잘되려 할 때에도 잘되는 것들이 보입니다.
ඒවා මූලික ලක්ෂණ තියෙනවා. එකක්වත් අපිට ප්රශ්නයක් නෙමෙයි. ධර්ම මාර්ගය හරියට ගත්ත නම් පේන එකක් පෙිච්චයි නොපෙන නොපිචම ධර්ම මාර්ගය තියෙනවා කෙරව ඉවලටම යන්න. ඔච්චරයි තව එකක් ඉගෙන ගන්න දෙයක් නෑ.
그것들에는 바탕 징조가 있습니다. 어느 것도 우리에게 문제가 아닙니다. dhamma의 길을 바르게 잡았다면, 보이는 것이 보이든 보이지 않든 끝까지 가는 dhamma의 길이 있습니다. 그것뿐, 더 배울 것이 없습니다.
පාඩම් කරන්න දෙයක් නෑ. අනාථ කියන එක දන්නවා. ලෝකය කියන එක දන්නවා. කාම ලෝකය කියන එක හොඳට අඳුරනවා. රූප කාම සද්ධ කාම ගන්ධ කාම රස කාම ස්පර්ශ කාම ධර්ම කාම කියන මේවා ඉන්නුත්තයි මේ කාමය. කාම කියන වචනය ගත්තම සියල්ලම මේ ලෝකයේ තිබෙන්නා වූ කාම ලෝකයේ කාම විතරක් නෙමෙයි.
외울 것이 없습니다. anātha가 무엇인지 압니다. loka가 무엇인지 압니다. kāma-loka가 무엇인지 잘 압니다. rūpa-kāma, sadda-kāma, gandha-kāma, rasa-kāma, phassa-kāma, dhamma-kāma라는 이것들이 kāma입니다. kāma라는 말을 잡으면 이 loka에 있는 모든 것이니, kāma-loka의 kāma만이 아닙니다.
රූප ලෝකයේ තියෙන කාමක් තියෙනවා. රූප රාගයෙන් ගන්නේ ඒ කාම. අරූප ලෝකයේ කාමක් තියෙනවා. ඒවා අරූප රාගයට සම්බන්ධ වෙලා ඇවා එනවා.
rūpa-loka에도 kāma가 있습니다. rūpa rāga로 잡는 것이 그 kāma입니다. arūpa-loka에도 kāma가 있습니다. 그것들은 arūpa rāga와 이어져 옵니다.
දිව, නාසය, ශරීරය කියන මේ ඉන්ද්රිය තුන යම් ආශ්වාදයකින් පිනවන්නද හැදිලා තියෙන්නේ? මෙන්න මේක තමයි කාම ලෝකයේ කාමයට වැටිෙන අරමුණු ටික.
혀, 코, 몸이라는 이 세 indriya는 어떤 맛봄으로 즐겁게 하려고 만들어져 있습니까? 바로 이것이 kāma-loka의 kāma에 떨어지는 대상들입니다.
ඔය දිවයි, නාසයයි, ශරීරයයි පිනවන්නේ මොනවැන්ද? දිව රසයෙන්, නාසයේ ගන්ධයෙන්, ශරීරයේ කාමයි ස්පර්ශයෙන්.
그 혀와 코와 몸을 무엇으로 즐겁게 합니까? 혀는 맛으로, 코는 냄새로, 몸의 kāma는 닿음으로.
මෙන්න මේ කියන්නා වූ ස්පර්ශනෙන් පිනවන හරියක් ඇත්්ද කාම ලෝකයේ කාම අරමුණු කියන්නේ ඔය ටික. කාම ලෝකයේ අරමුණ ඔය ටික සඳහා ඇසෙන් යමක් ප්රයෝජනයට ගන්නවද කනෙන් යමක් ප්රයෝජනයට ගන්නවද? හිතෙන් යමක් ප්රයෝජනයට ගන්නවද? අන්න ඒ ටික දිවනාසය ශරීරය කියන කාම ඉන්ද්රියන් පිනවීම සඳහා ආධාර කරගන්න ඇසෙන් ඇසෙන්, කනෙන් හිතෙන් ගන්න හරිය. මෙන්න මේ සියලු ටික ඇති කරලා ගත්තහම කාම ලෝකයේ තිබෙන්නා වූ කාම ලෝකය කොටස දැනගත්තා.
이 닿음으로 즐겁게 하는 부분이 있다면, kāma-loka의 kāma 대상이란 그것입니다. kāma-loka의 대상은 그것입니다. 그것을 위해 눈으로 무엇을 쓰는지, 귀로 무엇을 쓰는지, 마음으로 무엇을 쓰는지 — 혀, 코, 몸이라는 kāma indriya를 즐겁게 하려고 도움으로 삼아 눈과 귀와 마음으로 잡는 부분. 이 모두를 모으면 kāma-loka에 있는 kāma-loka의 부분을 안 것입니다.
කාම ලෝකය අනාතයි කිව්වහම කාම ලෝකයට වැටෙන්නේ කොයිටියද ඉතින් තේරුම් ගන්නවා.
'kāma-loka는 anātha'라 할 때 kāma-loka에 드는 것이 어느 만큼인지 이제 이해합니다.
දිව, නාසය, ශරීරය පිනවීම සඳහා ඇසෙන්, කනෙන්, හිතෙන් ගන්න හරිය ඇරුනහම තවත් ඇසෙනුයි, කනුයි ගන්න හරියක් ඉතුරු වෙනවා.
혀, 코, 몸을 즐겁게 하려고 눈과 귀와 마음으로 잡는 부분을 빼면, 눈과 귀로 잡는 부분이 또 남습니다.
ඒ ඇසෙන් ගන්න හරියයි, කනෙන් ගන්න හරියයි හිතෙන් හිතන හරියක් ඉතුරු වෙනවා මෙන්න මේ ටික රූප ලෝකයේ රූප අරමුණු
그 눈으로 잡는 부분, 귀로 잡는 부분, 마음으로 생각하는 부분이 남습니다. 바로 이것이 rūpa-loka의 rūpa 대상입니다.
ඇසෙන් ගන්න ටිකත් පැත්තකට දාලා කනෙන් ගන්න ටිකත් පැත්තකට දාලා ඒ සඳහා හිත මෙහකු හරියක් පැත්තකට දානවා තවත් ඉතුරු වෙන පොඩ්ඩක් තියෙනවා. ඉන්න බව දැනෙනවා. වෙන දෙයක් නැ.
눈으로 잡는 것도 한쪽에 두고, 귀로 잡는 것도 한쪽에 두고, 그를 위한 마음의 부분도 한쪽에 두면, 또 남는 조금이 있습니다. 있다는 것이 느껴집니다. 다른 것은 없습니다.
ඉන්න බව දැනෙනවා හිටපු බව දැනෙනවා. අතීතයේ හිටපු හැටි දැනෙනවා. අහපුවා දැනෙනවා. දැන් ඉන්න බව දැනෙනවා.
있다는 것이 느껴지고, 있었다는 것이 느껴집니다. 지난날 있었던 모습이 느껴지고, 들은 것이 느껴집니다. 지금 있다는 것이 느껴집니다.
වර්තමානයයි කියන සම්මතයක ඇහෙන් ගන්න දේකුත් නැහැ, කනෙන් ගන්න දේකුත් නැහැ, නාසයෙන් දිවෙන් කයෙන් ගන්න දේකුත් නෑහ. ඔන්න ඉතුරු ටික අරූප ධර්ම අරූප ලෝකෙ
현재라는 관습 속에서 눈으로 잡을 것도 없고, 귀로 잡을 것도 없고, 코와 혀와 몸으로 잡을 것도 없습니다. 그 남은 것이 arūpa dhamma, arūpa-loka입니다.
ඉන් ඔය ටිකෙන් අපි දැනගන්න ඕනේ කාම ලෝක අනාථයි, රූප ලෝක අනාථයි, අරූප ලෝක අනාතයි. කාම ලෝකෙයට මේ ටික අයිතියි. ඒකත් අනාතයි. රූප ලෝකෙට අයිති මෙන්න මේ මේ ටිකපු ඉතුරු ටික ඒකත් අනාථ අරූප ලෝකෙත් අනාථ දැන් ඔය රි දකිනවා. දැන් බුදුපියාණන් වහන්සේ දැකීම අනාථද කියලා අහන්න පුළුවන් යම් කෙනෙක්.
그것으로 우리는 알아야 합니다. kāma-loka는 anātha, rūpa-loka는 anātha, arūpa-loka는 anātha. kāma-loka에는 이것들이 속합니다. 그것도 anātha입니다. rūpa-loka에 속하는 이 남은 것들, 그것도 anātha. arūpa-loka도 anātha. 이제 그것을 봅니다. 그런데 붓다를 뵙는 것도 anātha냐고 누군가 물을 수 있습니다.
භික්ෂූන් වහන්සේලා සමඟ සාකච්ඡා කිරීම කතාබහ කිරීමත් අනාථද කියලා අහන්න පුළුවන්.
bhikkhu들과 dhamma를 나누고 이야기하는 것도 anātha냐고 물을 수 있습니다.
එක අවස්ථාවක් එක්තරා අනාගාමී වෙලා හිටපු කෙනෙක් බුදුපියාණන් වහන්සේ සමඟ ජේතවනාරාමයට කියලා නිතර කතා කරන්න පුරුදු වෙලා හිටියේ. උන්වහන්සේට වත් පිළිවෙත් කරලා හරියම සැනසිල්ලෙන් එනවා. හැබැයි එක බලාපොරොත්තුක් තියෙනවා මට ජීවත් වෙන්න නම් මට ආයුසරයක් මතු බවයක් නම් ඕනේ නැහ. මෙහෙම කියේ හිටියට උපාසක මහත්තයා මැරිලා බලනකොට නිදාගෙන පිවිදි ආව ගිහිටම් අවිහ කියන බ්රහ්ම ලෝකේ ඉපදිලා.
한 번은 anāgāmī가 된 어떤 이가 Jetavana에서 붓다와 늘 이야기하는 버릇이 있었습니다. 그분께 시중을 들고 아주 편안하게 오갔습니다. 그런데 그에게는 '나는 앞으로의 목숨도, 다음 bhava도 필요 없다'는 바람이 있었습니다. 이렇게 말하고 지냈지만, 그 upāsaka가 죽어 보니 잠에서 깨어나듯 Avihā라는 brahma-loka에 태어나 있었습니다.
එවෙලේ කල්පනා කරලා බලන්න අනේ මට මොකද මේ වුණේ? ඉපදීම ඉවරයි කියලා මම හිතාගෙන හිටියා. ඉවර නෑනේ. මට ඉපදෙන්න ඕනේ ආය සැරයක්. මොකද මේකට හේතුව?
그때 곰곰이 생각해 보니, '아, 나에게 무슨 일이 생긴 거지? 태어남이 끝났다고 여기고 있었는데 끝나지 않았구나. 나는 한 번 더 태어나야 한다. 이것의 까닭은 무엇일까?'
මට කොච්චර බුදුහාමුදුරුවෝ දැක්කත් මදි වුණා. කොච්චර බණ අහලා ඒ ධර්ම ශාන්තියේ හිටියත් මදි වුණා. එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ දකින්නයි දේශනා කරපු ධර්මය අහන්නයි මගේ හිත ඉවරයක් නැතුව ආසාවෙන් බැච්ච හින්දා අහන්න කනකුයි, දකින්න ඇහැකුයි ඇතුව හිතන්න හිතකුයි යඇතුව මට ඉපදින්න සිද්ධ වුණක් නැහ මේ ටිකෙන් වබලව.
'붓다를 아무리 뵈어도 나에게는 모자랐다. 아무리 baṇa를 듣고 그 dhamma의 고요함 속에 있어도 모자랐다. 붓다를 뵙고 설하신 dhamma를 듣는 데 내 마음이 끝없이 바람으로 묶였기에, 들을 귀와 볼 눈과 생각할 마음을 지니고 태어나야 했던 것이다.'
අද මම දන්නවා මටිහල බ්රහ්ම ලෝකේ උපදින්න හේතු වෙච්ච එක. මගේ අනාථකමනි අනාථ ධර්මයක් ඇසුරු කරලා අනාතයෙක් වෙලා තවත් දුර යන්න ඕනනේ භවය මම ඔය ටිකක් නොකර හිටියා නම් එහෙම මම මෙහෙ උපදින්නේ නෑහන ඉවරයින්නේ.
'오늘 나는 이 brahma-loka에 태어나게 된 까닭을 안다. 나의 anātha함이다. anātha한 dhamma를 가까이해 anātha가 되어 bhava를 더 가야 하게 되었다. 내가 그것을 하지 않았다면 나는 여기 태어나지 않고 끝났을 것이다.'
එහෙනම් අපි දැනගන්න ඕනේ ඒක අනාථ වෙන තැන අපි අනාථත්වය අත්හැරගෙන අත්හැරගෙන යනකොට අනුපූරව යනවා.
그러니 우리는 그것이 anātha가 되는 곳을 알아야 합니다. 우리가 anātha함을 놓고 또 놓아 가면 차례대로 나아갑니다.
ඉස්සෙල්ලා අරූප ලෝකයත් ඇරිලා පස්සේ කාම ලෝකය අත්හැරෙන්නේ නැ. කාම ලෝකේ තියෙන බලාපොරොත්තුව ඉස්සෙල්ලා අත්හැරෙන්නේ. ඊළඟට රූප ලෝකේ බලාපොරොත්තු ඔක්කොම එකින් තලින් තලේ අත්හඇරෙන්න අත්හැරෙන්න අත්රින්න ඊළඟ එකට පත් වෙනවා. ඊට පස්සේ ඒකත් අත්ලා කියලා අරූප ලෝකයත් එකින් එකට ගිහිලා ටන් අන්තිම කෙලවර යන්නේ අනුපූර්වමයි යන්නේ.
먼저 arūpa-loka가 놓이고 나중에 kāma-loka가 놓이는 것이 아닙니다. kāma-loka에 있는 바람이 먼저 놓입니다. 다음으로 rūpa-loka의 바람이 모두 한 단계씩 놓이고 놓여 다음으로 나아갑니다. 그 뒤 그것도 놓고 arūpa-loka도 하나씩 지나 마지막 끝에 이르니, 차례대로만 갑니다.
අපි දැන් කාම ලෝකය අනාථයි රූප ලෝකය අනාථයි, අරූප ලෝකය අනාථයි කියන මේ කර්මස්ථානය හරගත්තා. දැන් මේ කර්මස්ථානයේදී අපි යම් තරමක් අනාථ බව දකිනවා නම් ඒ තරමෙනයි මිදෙන්නේ. එතකොට අනාථ බව දැක දැක අනාථභාවය මිදෙනවා.
이제 우리는 'kāma-loka는 anātha, rūpa-loka는 anātha, arūpa-loka는 anātha'라는 이 kammaṭṭhāna를 잡았습니다. 이 kammaṭṭhāna에서 우리가 anātha함을 보는 만큼, 그만큼 벗어납니다. anātha함을 보고 또 보며 anātha한 상태에서 벗어납니다.
දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා
이제 붓다께서 설하십니다.
අපි දැන් කාම ලෝකය අනාථයි රූප ලෝකය අනාථයි, අරූප ලෝකය අනාථයි කියන මේ කර්මස්ථානය අරගත්තා. දැන් මේ කර්මස්ථානයේදී අපි යන් තරමක් අනාථ බව දකිනවා නම් ඒ තරමෙන මිදෙන්නේ. එතකොට අනාථ බව දැක දැක අනාථභාවය මිදෙනවා.
이제 우리는 'kāma-loka는 anātha, rūpa-loka는 anātha, arūpa-loka는 anātha'라는 이 kammaṭṭhāna를 잡았습니다. 이 kammaṭṭhāna에서 우리가 anātha함을 보는 만큼, 그만큼 벗어납니다. anātha함을 보고 또 보며 anātha한 상태에서 벗어납니다.
දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා මේ චතුරාර්ය සත්යයෙන් එක ආර්ය සත්යයක් දැක්කොත් අනිත් තුනම දකිනවා කියලා. මේකේ දේශනාවක්. අපේ වචන නෙමෙයි බුද්ධ වචනයක්.
이제 붓다께서 이렇게 설하십니다. 네 ariya sacca 가운데 하나의 ariya sacca를 보면 나머지 셋을 모두 본다고. 이것은 설법입니다. 우리 말이 아니라 Buddha의 말씀입니다.
දුක්ඛ ආර්ය සත්යය දැක්කොත් ඔහු දුක්ඛ සමුදාර්ය සත්යයක්, දුක්ඛ නිරෝධාර්ය සත්යයත්, නිරෝධගාමිණී පටිපදා ආර්ය සත්යයත් කියන මේ තුනම දකිනවා. දුක්ඛ සමුදාර්ය සත්යය දැක්ක නම් දුක්ඛ සත්යයක් දැකලා නිරෝධාර්ය සත්යයක් දැකලා නිරෝධ ගාමි පටිපදාර්ය සත්යයක් දැක්කා වෙනවා. දුක නිරෝධාර්ය සත්යය දැක්කා නම් දුක්ඛ සත්යයක් දැක්කා සමුද සත්යයක් දැක් සමුදාර්ය සත්යයක් දැක්කා දුක නිරෝධගාමිණී ප්රතිපදාරය සත්වයක් දැක්කා. දුක්ඛ නිරෝධ ගාමිණීනී පටිපදාර්ය සත්යය පූර්ණය කළා නම්. දුක්ඛ සත්යයක් පූර්ණය කළා. දුක්ඛ සමුද සත්වයක් පූර්ණය කළා දුක්ඛ නිරෝධ සත්වයක් පූර්ණය කළා. මේ සත්යය හතරෙන් එකක් දැක්කොත් අනිත් තුනම දකිනවා කියලා දේශනා කරලා තියෙනවා. කිසි ප්රශ්නයක් නෑහ.
dukkha ariya sacca를 보면 그는 dukkha samudaya ariya sacca, dukkha nirodha ariya sacca, nirodhagāminī paṭipadā ariya sacca, 이 셋을 모두 봅니다. dukkha samudaya ariya sacca를 보았다면 dukkha sacca를 보고, nirodha ariya sacca를 보고, nirodhagāminī paṭipadā ariya sacca를 본 것이 됩니다. dukkha nirodha ariya sacca를 보았다면 dukkha sacca를 보았고 samudaya ariya sacca를 보았고 dukkha nirodhagāminī paṭipadā ariya sacca를 보았습니다. dukkha nirodhagāminī paṭipadā ariya sacca를 다 채웠다면 dukkha sacca를 다 채웠고, dukkha samudaya sacca를 다 채웠고, dukkha nirodha sacca를 다 채운 것입니다. 이 네 sacca 가운데 하나를 보면 나머지 셋을 모두 본다고 설하셨습니다. 아무 문제가 없습니다.
කාම ලෝකය අනාථයි රූප ලෝක අනාතයි, අරූප ලෝක අනාතයි. ලෝක කියන වචනය කියන්නේ ලෝකය කියන්නේ නැතුව එතකොට ඔතන තියෙන්නේ තුන් ලෝකය තමයි අනාථා කියලා දකින්නේ. අන්න දුක්ඛ සත්යය දැක්කා.
'kāma-loka는 anātha, rūpa-loka는 anātha, arūpa-loka는 anātha.' loka라는 말로 말하는 것은, 거기에 있는 세 loka가 바로 anātha라고 보는 것입니다. 저기, dukkha sacca를 보았습니다.
අනාත් ඔතන අනාත්මයේ අනාථ බව දැක්කා. අනාථ බව දකිනකොට නිසරුවමයි දකින්නේ. අනත්ත සංහිතෝ දුක්ඛෝ අනරියෝ අනත්ත සංතෝ අනත්ත සහිත බව දකිනවා. අන්න අනත්ත සහිත බව දකිනකොට දුක්ඛර්ය සත්යයයි දකින්නේ.
거기서 anatta의 anātha함을 보았습니다. anātha함을 볼 때 알맹이 없음을 봅니다. 'anatta saṃhito dukkho anariyo' — anatta와 함께함을 봅니다. 그 anatta와 함께함을 볼 때 dukkha ariya sacca를 보는 것입니다.
එකක් දැක්කහම අනිත් තුන ඔතන දකිනවා. චතුරාසයම දකින ක්රමය ඔතන තියෙනවා. අනුපූර්ව ගමනක් තියෙනවා.
하나를 보면 나머지 셋을 거기서 봅니다. 네 sacca를 모두 보는 방법이 거기에 있습니다. 차례대로 가는 길이 있습니다.
අපි කාම ලෝකයේ අනාථ බව ඉස්සෙල්ලා දකිනවා. ඇසුරු කරගෙන හිටිය කාම ලෝකය නම් ඇසුරු කරපු කාම ලෝකය අනාතයි නේද කියන එකයි ඉස්සෙල්ලාම අවබෝධ වෙන්නේ. ප්රත්යක්ෂ වෙන්නේ.
우리는 먼저 kāma-loka의 anātha함을 봅니다. 가까이하고 있던 kāma-loka, 그 가까이한 kāma-loka가 anātha구나 하는 것이 맨 먼저 깨달아지고 눈앞에 드러납니다.
ඒ ප්රත්යක්ෂයෙන් ගියාම ඊළඟට වැටෙන්නේ ඉතුරු හරියට රූප ලෝකයට රූප ලෝක අනාතයි කියලා ගන්නකොට එතන පටන් ඒක කැපෙනවා. එතකොට වැටෙන්නේ අරූප ලෝකයට අරූප ලෝක අනාතයි කියන එක එතනවා එතන්දි. එකටම කර්මස්ථානය වැඩුවට අනුපූරව වැඩිලා යනවා. වැඩිලා ගිහිල්ලා හනම් අන්තිමට ගිකලා නිරෝධයෙන් නවතිනවා.
그 드러남으로 가면 다음에는 남은 rūpa-loka로 넘어갑니다. 'rūpa-loka는 anātha'로 잡을 때 거기서부터 그것이 끊깁니다. 그러면 arūpa-loka로 넘어가고, 'arūpa-loka는 anātha'가 거기서 펼쳐집니다. kammaṭṭhāna 하나를 닦아도 차례대로 자라 갑니다. 자라 가서 마지막에 nirodha에서 멈춥니다.
එන්න එන්න හැඟීම අඩු වෙන්න පටන් ගන්නවා. ඊට පස්සේ සියුම් හැඟීමට බහිනවා. අරූපයට බැස්ට පස්සේ හැඟීම තවත් සියුම් වෙනවා. හැබැයි ඒ වෙලේදී අනාථයි අනාථයි කියන එකේ තත්ත්වය හොඳට වැටහෙනවා. කාම ලෝකය අනාථා ඉක්මෙවා, රූප ලෝකේ අනාථයි ඉක්මවා අරූප ලෝකය අනාථා ඒකත් ඉක්ම වෙනවා. එහෙමම හැඟීම එනවා. ඒ හැඟීම නිසාම නිරායාසයෙන්ම එකින් එක ඉක්ම ගිහිල්ලා ඉක්ම ගිහිල්ලා නිරෝධයට හිතිනවාම අනුකූරව යනවා. කිසිම ප්රශ්නයක් එන්නේ නැහ.
갈수록 느낌이 줄어들기 시작합니다. 그 뒤 미세한 느낌으로 내려갑니다. arūpa에 들어간 뒤에는 느낌이 더 미세해집니다. 그러나 그때 'anātha, anātha'라는 것의 상태가 잘 이해됩니다. kāma-loka는 anātha라 넘어서고, rūpa-loka는 anātha라 넘어서고, arūpa-loka도 anātha라 그것도 넘어섭니다. 그런 느낌이 옵니다. 그 느낌 때문에 저절로 하나씩 넘어서고 넘어서서 nirodha에 머뭅니다. 차례대로 갑니다. 아무 문제도 생기지 않습니다.
දවස් ගානේ යන්නත් පුළුවන්. කල්යාන්න එහෙම නැ.
날마다 나아갈 수도 있습니다. 그런 어려움은 없습니다.
ඉතින් ඒ වෙලාවේදී එක දෙයක් තියෙනවා. කාම ලෝකය අනාථයි කියන අපි කරන කියන හිතන දේවල් කාම ලෝකයට අයිති වැඩද? රූප ලෝකයට අයිති වැඩද? ඒවා අනාථයි කියම දකින්න ඕනේ.
그때 한 가지가 있습니다. 'kāma-loka는 anātha'라 하면서 우리가 하고 말하고 생각하는 것들이 kāma-loka에 속하는 일입니까? rūpa-loka에 속하는 일입니까? 그것들이 anātha라고 보아야 합니다.
දැන් ඒ කියන්නේ කාම ලෝකයේ බොරු කේලං පරිසුරතන ප්රලාප ඔය දී වශයෙන් දස අකුසලය දෙයක් කියව වෙනවා නම්, කෙරෙනවා නම්, හිතෙනවා නම් ඔය දහම ඒවා කාම ලෝකය අනාතයි කියනකොට අනාත ඒවා මොකටද කරන්නද? අනාත ඒවා මොකට හිතන්නද? අනාත ඒවා මොකට කියන්නද? තමන්ගේ හිතම තමන්ට වදෙන්න පටන් ගන්නවා. මම කියපු එක නෙමෙයි නෙමෙයි කෙරෙන්නේ කියලා.
곧 kāma-loka의 거짓말, 이간질, 거친 말, 쓸데없는 말 같은 dasa akusala를 말하거나 하거나 생각하게 된다면, 'kāma-loka는 anātha'라 할 때 'anātha한 것을 무엇하러 하나? anātha한 것을 무엇하러 생각하나? anātha한 것을 무엇하러 말하나?' 하고 자기 마음이 자기를 괴롭히기 시작합니다. '내가 말한 것과 다른 것을 하고 있구나' 하고.
එතකොට දැන් බාහිර ලෝකයේ කරන පන්සල් හැදීම, චෛත්ය හැදීම ආදී ආදී සියල්ලමත් රූප ලෝකයට අයිතිය.
그리고 바깥 loka에서 하는 절 짓기, cetiya 짓기 같은 모든 것은 rūpa-loka에 속합니다.
දැන් එතකොට දකිනවා රූප ලෝකය අනාතයි කිය කිය මම මොකක්ද මේ රූප ලෝකේ ඇවිල අහන්නේ තමන්ගේ හිතට වද දෙන්න පටන් ගන්නවා. වදියේ නතර කරනවා.
그러면 'rūpa-loka는 anātha'라 말하면서 '내가 이 rūpa-loka에 와서 무엇을 하고 있나' 하고 자기 마음을 괴롭히기 시작합니다. 그 괴로움이 그것을 멈춥니다.
ඊට පස්සේ ඒවා පස්සේ පුළුවන්. ඒවා ම මට ඒවා නෙමෙයි. මම යන්න කර්මස්ථානට ගැලපෙන්නේ නැහ. ඒවා හිච්චා පැත්තකානවා දන්නෙම නැතුව. එතකොට අපූර්ණ සමාධියට ඉන්නවා. රූප ලෝකේ අනාථ කියලා රූප ලෝකෙන් අරූපයට යනවා. මමත් කිව්වේ රූප ලෝකය අනාථා කියන්න බැහැ. රූප ලෝකයේ සංඛාර නඉපදවමින්. ඒකහු කරන්න ඕනේ. අර සිද්දිත් වෙන්න ඕනේ.
그 뒤로는 그것들은 나중에 해도 됩니다. 그것들은 나의 일이 아닙니다. 내가 가는 kammaṭṭhāna에 맞지 않습니다. 그것들은 저도 모르게 한쪽으로 밀려납니다. 그러면 samādhi에 머뭅니다. 'rūpa-loka는 anātha'로 rūpa-loka에서 arūpa로 갑니다. 내가 말한 것은, rūpa-loka에서 saṅkhāra를 일으키면서 'rūpa-loka는 anātha'라 할 수는 없다는 것입니다.
මම ඒකයි කිව්වේ කරලා බලන්නකෝ මම ඕක කිව්වට හරියන්නේ නැහ. කරලා බලන්නකෝ දෙයිද කියලා මම කිව්වේ ඕකයි. පෙරිච්ච එක දෙයිද? කරලා බලන්න දුන්නොත් කියන්නකෝ කිව්වේ ඕකටනේ.
그것도 해야 하고 그 일도 일어나야 합니다. 그래서 내가 말한 것입니다. 해 보십시오, 내가 말만 해서는 되지 않습니다. 해 보고 되는지 보십시오. 내가 말한 게 그것입니다. 해 보고 되면 말해 주십시오. 그 때문에 말한 것이지요.
අත්දැකීමක් එන්න ඕනේ අතනින් එහාට යන්න නැතුව බැහැ. ඒකයි කාරණය.
겪음이 와야 합니다. 그것 없이는 그 너머로 갈 수 없습니다. 그것이 요점입니다.
ඈ
음.
දැන් පින කියන්නේ මොකක්ද බලන්න ඕනේ? අපි පිනක් සඳ කරනවයි කියලා කියනවට පිනක් සඳ කරනවයි කියන එකේ අර්ථය දකින්න ඕනේ.
이제 puñña란 무엇인지 보아야 합니다. 우리가 puñña를 짓는다고 말할 때, puñña를 짓는다는 말의 뜻을 보아야 합니다.
අපිට පුළුවන් මෙන්න මෙහෙම දෙයක් කරන්න. කිරි බොන දරුවට කිරි බෝතලය හදලා කිරි හදලා ළමයාට පෝවන්න පුළුවන්. අපි කිරි බොන්නේ නැ. ළමයාට පෝවන කිරි ළම ආහාරය ළමයාට හදලා ළමයාට කවනවා. නේස්ටර් කියයි අර මෙයා මොනවාහරි කියන්නේ ළම ආහාර ලදුරු පිටි ආහාර අය තියෙනවනේ. ලදුරු ආහාරය ඉතින් පුංචි ළමයි ඉන්න හින්දා පුංචි ළමයි හින්දා අම්මා තාත්තා ලරු ආහාරය හතර ලදරුට කවනවා. හොඳට පරිශමෙන් ඒකත් කරනවා. හැබැයි හදන වෙලාවකවත් කරන වෙලාවකවත් කොයි වෙලාවකවත් මේක මේ මා සඳහා කියන්නා වූ අර්ථයක් සදහතක් එන්නේ නෑහ හිතට.
우리는 이런 것을 할 수 있습니다. 젖 먹는 아이를 위해 젖병을 마련하고 우유를 타서 아이에게 먹일 수 있습니다. 우리는 그 우유를 마시지 않습니다. 아이에게 먹이는 아기 먹을거리를 아이를 위해 타서 먹입니다. 'Nestor'라든가 하는 아기 가루 먹을거리가 있지요. 어린아이가 있으니 엄마 아빠가 아기 먹을거리를 타서 아기에게 먹입니다. 정성껏 그것도 합니다. 그러나 타는 때든 먹이는 때든 어느 때에도 '이것은 나를 위한 것'이라는 생각은 마음에 들지 않습니다.
මෙන්න මේ වගේ ලෝකයා පිනක් කරනවා නම් ඒ පින කරන්නේ කවුරු නිසාද? කුමකද? ඥාන සම්පිතව දකින්න ඕනේ.
이처럼 세상 사람이 puñña를 짓는다면, 그 puñña를 누구를 위해, 무엇 때문에 짓는지 ñāṇa를 갖추어 보아야 합니다.
මේ බුද්ධ ශාසනයේ ආර්ය විනය තුළ ලදරුවෝ ඉන්නවා. ගැබ් ගත්තහ ගැබේ ඉන්න හා සමාන අය ඉන්නවා. ඒ වගේම දරුවෝ දනගා බඩගාන දරුවෝ ඉන්නවා. දන ගාන දරුවෝ ඉන්නවා. අල්ලගෙන ගෙනන දරුවෝ ඉන්නවා. පියමාරු කරන දරුවෝ ඉන්නවා. දුවන පන ළමයි ඉන්නවා. ගැටවරයෝ ඉන්නවා. තරුණයෝ ඉන්නවා. මැදි වයස ඉන්නවා මහලොත් ඉන්නවා.
이 Buddha sāsana의 ariya vinaya 안에도 갓난아이들이 있습니다. 배 속에 든 아이와 같은 이들도 있습니다. 또 기어 다니는 아이들이 있고, 무릎으로 기는 아이들이 있고, 붙잡고 서는 아이들이 있고, 걸음마 하는 아이들이 있고, 뛰어다니는 아이들이 있습니다. 소년들이 있고, 젊은이들이 있고, 중년이 있고, 늙은이들도 있습니다.
මහල්ලා තමයි අරිහතුන් වහන්සේ. මහල්ලාගේ මරණය තමයි උන්වහන්සේගේ පිරව පෑ. මැ ඒ වගේම වැඩිහිටි වයස් ඉන්නවා. අනාගාමී අය තරුණ වයසය ඇයි ඉන්නවා. සෝවාන් සකෘදාගාමීයි. ළමාව වයසය ඉන්නවා. එතන්ට මාර්ගය වඩන අය. ලදරු වයසයා ඉන්නවා. ඔය පින්දහම් කරගෙන තව ලැහැෙන අය. ඒගොල්ලෝ ලදරුව ඉතින් ලදරුවන්ගේ කිරිහාරය නැති කරන්න හොඳ නැහැනේ. ඉතින් අපි දන්නවා ලදරුවට ලදරු ආහාරය හදලා දෙන්න එක වැඩි හිටියාන්ගේ දුසුගමතුකම නිසා. ඒක කෙ කරනකොටම වැඩි හිටියාගේ හිත එතන බැඳිලා නැහැ. ඒ අනික අයට කරලා දෙනවා. ඒක කිදි ප්රශ්නයක් නැ.
늙은이가 바로 arahant입니다. 늙은이의 죽음이 그분의 parinibbāna입니다. 그처럼 나이 든 이들도 있으니 anāgāmī입니다. 젊은 나이의 이들은 sotāpanna와 sakadāgāmī입니다. 어린 나이의 이들은 거기로 가는 magga를 닦는 이들입니다. 갓난 나이의 이들은 puñña를 지으며 채비하는 이들입니다. 그들은 갓난아이이니 갓난아이의 젖을 끊는 것은 좋지 않지요. 갓난아이에게 아기 먹을거리를 타 주는 것은 어른의 연민 때문임을 우리는 압니다. 그것을 할 때 어른의 마음이 거기에 묶여 있지 않습니다. 남에게 해 주는 것입니다. 그것은 아무 문제가 없습니다.
එතකොට පින්දහම් මම කරගන්නවාය කියන තැන හිටියොත් ම එතන ඉක්මල නැත්ද කියලා අපි දැනගන්න ඕනේ. මම ඉන්නේ එතන කරන්නද? ආයුෂ, වර්ණය, සැපය, බලය, පටිහන ඥානය කියන මේ කාරණා පහසික පින්දහම් වලින් අපි පුරුවා ගන්නේ. ඒකේ පිහිලා තමයි ආර්ය මාර්ගය වඩන්නේ. ඉතින් මට දැන් ඒ ටික තියෙනවද නැද්ද? අපි නිගමනය කරගන්න ඕනේ. මට ආර් මාර්ගය වැටහෙනවා නම් කියන එක තේරෙනවා නම් කියන බණ කිඳා බැහැලා වැටහිලා හිටෙනවා නම් මට එතනට ඇවිදිලා ඉවරයිනේ. මම ජීවත් වෙනවා නම් මට ආයුෂ තියෙනවා. ඒ සඳහා මම ඒ බණ අහනකොට ප්රබෝධය තියෙනවා නම් මට වර්ණයක් තියෙනවා. ඒ නිරාමිස සුවය මට දැනෙනවා නම් ඒ බලය නැගිය එනවා නම් සැපයත් බලයක් තියෙනවා. ඒකෙන් තීක්ෂණය වෙලා නුවණන් වැටහෙන්න පටන් ගන්නවා නම් පටිඝානයක් තියෙනවා. එහෙනම් මම පෙර භවයේදී ඔය ටික කරෙන්න තියෙනවා. ඒ කරගත්ත එකේ ප්රතිඵලය මම මේ භුක්ති විඳින්නේ. එහෙනම් මේ භුක්ති විඳ පැවැත්මට නෙමෙයි. පැවැත්ම කෙළවර කරගෙන ආර්ය මාර්ගය බලන්න මට දැන් පහසුකම හැදිලා තියෙන්නේ.
그러니 'puñña를 내가 짓는다'는 자리에 머문다면, 나는 거기를 넘어서지 않았는지 알아야 합니다. 나는 거기서 머물러야 할 사람입니까? āyu, vaṇṇa, sukha, bala, paṭibhāna ñāṇa라는 이 다섯을 우리는 puñña로 채웁니다. 거기에 자리 잡아 ariya magga를 닦습니다. 이제 내게 그것들이 있는지 없는지 우리는 정해야 합니다. 내게 ariya magga가 이해된다면, 말하는 것이 이해된다면, 말하는 baṇa에 깊이 들어가 이해된다면, 나는 이미 거기 와 있는 것입니다. 내가 살아 있다면 āyu가 있습니다. 그 baṇa를 들을 때 기운이 솟는다면 vaṇṇa가 있습니다. 그 nirāmisa sukha를 느낀다면, 그 힘이 솟는다면 sukha도 bala도 있습니다. 그것으로 날카로워져 지혜로 이해되기 시작한다면 paṭibhāna가 있습니다. 그렇다면 나는 지난 bhava에서 그것들을 지어 두었고, 그렇게 지은 것의 결과를 지금 누리고 있습니다. 그렇다면 이것은 누리며 머물러 있기 위함이 아닙니다. 머묾을 끝내고 ariya magga를 보도록 이제 내게 편의가 마련된 것입니다.
හැදිච්ච පහසකමෙන් අප්රමාතව මගේ වැඩේ මම කරගන්නවා. හැබැයි මේකට හැදිච්චැනි බල කට්ටියක් තව ඉන්නවා. උන් අනාත කරන්න හොඳ නැහැනේ. උන්ට අත දෙනවා. උන්ට අත දෙන දමන් තමන්ගේ ආහාරය තමන් භුක්තිනවා.
마련된 편의로 게으름 없이 내 일을 합니다. 그러나 이를 위한 것이 마련되지 않은 무리가 또 있습니다. 그들을 anātha로 두면 안 되지요. 그들에게 손을 내밉니다. 그들에게 손을 내밀면서, 자기 먹을거리는 자기가 먹습니다.
එතකොට ඒක තමයි නියම සමාජය වැඩෙන ක්රමය වාගේමයි ධර්මය තුළ වැඩෙන ක්රමෙත් ඔහොම වයි. ඉතින් ඒ නිසා අපි ඒවා නොකර ඉන්නවා නෙමෙයි. අපිට අපි සඳහන් නෙමෙයි. දැන් මතර ගිහිල්ලා පූජාවක්ේ මා සඳහන් නෙමෙයි මට ඔය පූජාව තියන්න ඕනේ ඊට වඩා භාවනාකි මට ඊට කරගත්ත හැකි. නමුත් ඒවත් තියෙන වැඩේටත් මම තියාගෙන අනික් අයට එහපතක් කැනීම දයාවෙන් කරුණාවෙන් කරනවා. ඒ කළ යුතුයි.
그것이 참된 사회가 자라는 방식이고, dhamma 안에서 자라는 방식도 그렇습니다. 그러니 우리는 그것들을 하지 않고 있는 것이 아닙니다. 우리 자신을 위한 것이 아닙니다. 가서 pūjā를 올리는 것도 나를 위한 것이 아닙니다. 나는 그 pūjā를 올려야 하는 것이 아니라 그보다 bhāvanā를 할 수 있습니다. 그러나 그것도 해야 할 일로 두고, 남에게 이로움을 주는 것을 자비와 연민으로 합니다. 그것은 해야 합니다.
ලෝකානුකම්පාව කියන්නේ යන්නේ ඒකයි. ඒක අවශ්යයි. එතකොට තමයි නියම ශාසනයේ බුදුරජාණන් වහන්සේ අනුගමනය කළා වෙන්නේ. බුදුපියාණන් වහන්සේ තමා කර තමා වැඩෙන ගමන් වැඩුන ගමන් අන්න යන්න අත දුන්නා.
lokānukampā란 바로 그것입니다. 그것이 필요합니다. 그래야 참으로 sāsana에서 붓다를 따른 것이 됩니다. 붓다께서는 스스로 자라 가면서, 자란 만큼 저기 저 사람에게 손을 내미셨습니다.
උන්වහන්සේට නිරෝධ සමාපත්තියට සමිලා ඉන්නත් තිබුණා. අරිහත් ඵල සමාපත්තියෙන් කාලි කරලා පිරුණුවම පන්නත් තිබුණා. නමුත් උන්වහන්සේ බුදු වුණේ ඒ සඳහා නෙමෙයි. පල්ලෙහා ඉන්න අනාථ වෙලා ඉන්නේ. මේ සත්ව පිරිසකට අත දීලා ගොඩට ගන්න උන්වහන්සේ ඵල සමාපත්තියනුත් ඉන්නවා. සුදුසු වෙලාවේදී නිරෝධ සමාපත්තියනුත් ඉන්නවා සුදුසු වෙලාවේදී. ලෝකය අරටර අනුකම්පාවෙන් ධර්ම දේශනා කිරීම සඳහා පොඩි අයට පොඩි දේ කියා දෙනවා. ඊළඟ මට්ටම අයට ඊළඟ දේ කියා දෙනවා. එහෙමත් කියා දෙනවා. ස්වාමීනි අපිට මේ කාම ලෝකේ ජීවත් වෙන ගිහියෝ අපිට ගැලපෙන ධර්මයක් දේශනා කරන්න. හොඳයි නැහැ මේ ටික කරගන්න එහෙමත් කියා දෙනවා.
그분은 nirodha samāpatti에 들어 계실 수도 있었습니다. arahatta phala samāpatti로 시간을 보내며 parinibbāna에 드실 수도 있었습니다. 그러나 그분은 그것을 위해 붓다가 되신 것이 아닙니다. 아래에 있는 이들은 anātha가 되어 있습니다. 이 중생 무리에게 손을 내밀어 건지려고, 그분은 알맞은 때에 phala samāpatti에도 드시고, 알맞은 때에 nirodha samāpatti에도 드셨습니다. loka를 향한 연민으로 dhamma를 설하시려고 작은 이에게는 작은 것을 가르치시고, 다음 수준의 이에게는 다음 것을 가르치셨습니다. 이렇게도 가르치셨습니다. '스님, 이 kāma-loka에 사는 재가자인 저희에게 맞는 dhamma를 설해 주십시오.' '좋다, 이것들을 하라' 하고 그렇게도 가르치셨습니다.
ඉතින් අසේවනාච බාලානං පණ්ඩිතානංච සේවනා පූජාන පූජනීය ඉතින් පටන් ගත්තාන ඉදලා දුන්නා. මේ ටිකක් කරගන්න. ඉතින් ඒවා කියා දුන්නා.
'asevanā ca bālānaṃ paṇḍitānañ ca sevanā, pūjā ca pūjanīyānaṃ' 하는 것부터 시작해 주셨습니다. '이것들을 하라' 하고 가르쳐 주셨습니다.
දැන් මාතා පිත උපට්ඨානං පුත්ත ධාරත සංගහෝ කියලා බුදුහාමුදුරුවෝ දේශනා කරපු බන්න කිය හාමුදුරුව කරන්න ගියොත් ඒ පාරාජිකයිනේ අමුතර සංග්රහට කරන්න ගියේ ගැලපෙන්නේ නැහැනේ.
이제 'mātāpitu upaṭṭhānaṃ puttadārassa saṅgaho'라고 붓다께서 설하신 baṇa라며 스님이 그것을 하려 들면 그것은 pārājika지요. 아내를 거두려 드는 것은 맞지 않습니다.
කාමී සුමිච්ඡාචාරා මේ වේරමණී කියනම් කිව්වට පස්සේ ඒකත් බුදුරජාණන් වහන්සේ කිව්ව බණක්නේ අපිත් කාමේෙහි වරලව හැදි නැත හොඳින් හැදිම කිව්වොත් එහෙම හාමුදුරුවෝ පාරාජක ගැලපෙන්නේ නැ.
'kāmesu micchācārā veramaṇī'라고 말한 뒤, 그것도 붓다께서 하신 baṇa라며 스님이 kāma로 나아간다면 pārājika가 되어 맞지 않습니다.
ස්වාමීනි ඔබ වහන්සේගේ පර්ණිර්වාණය පස්සේ ධාතුූන්ට මොකද කරන්නේ? කියලා අහපු ගම ආනන්ද ඔබලා ඒකට උත්සාහ කරන්න එපා. සැදැහැවත් රජවරු ඉන්නවා, සිටුවරු ඉන්නවා. සැදැහවත් ගිහි පිරිස ඉන්නවා. ඒගොල්ලෝ ඒවා බලාගනි. ඒගොල්ලන්ට ඒ ටික දෙන්න උපදි දෙන්න ඒගොල්ලන්ට ඒවා කරගන්න යෙන්න. ඔබළම ආර්ය මාර්ගය පූර්ණය කරා උත්සාහ කරන්න එහෙම දේශනාවක් කළා.
'스님, 당신께서 parinibbāna에 드신 뒤 dhātu는 어떻게 합니까?' 하고 여쭈었을 때, '아난다여, 너희는 그것에 애쓰지 마라. 믿음 있는 왕들이 있고, 장자들이 있고, 믿음 있는 재가 무리가 있다. 그들이 그것을 돌볼 것이다. 그들에게 그것을 맡기고 조언하여 그들이 하게 하라. 너희는 ariya magga를 다 채우려 애써라' 하고 설하셨습니다.
ඒවා එපා කිව්වේ නැ. ඒවා කරන්න එපා කිව්වේ නැහැ. අනික් අයට උදව් කරන්න. අනික් අයට කියා දෙන්න මේවා මෙහෙම කරගන්න කියලා. ඉතින් එහෙම ඒවා කරගන්නවා. න් ඒක ප්රශ්නයක් නැහ. ඒවා හිතන වැඩීමට බාධකයකුත් නෙමෙයි. බාධකයක් වෙන්නේ ඒවා ඒවා බදන්න ගියොත් ඒවා අපේ වැඩ කරගන්න ගියොත් අපි ඉන්න තැන අපි දකින්න ඕනේ අපි දැන් එහට යන්න හැරලා පෙනි පෙනී ධ්යාන ලැබෙනවා නම් ඉතින් මොනවා කතා කරලා තියෙන්නේ. ධ්යාන ලැබෙන බව පේනවා නම්. ඉතින් අපි ඒ මග යන එකනේ තියෙන්නේ අපි වැඩ ඉවර කරන්න අවස්ථාව ලැබිලන තියෙන්නේ.
그것들을 싫다 하지 않으셨습니다. 그것들을 하지 말라고 하지 않으셨습니다. 남을 도우라고, 남에게 이것들을 이렇게 하라고 가르치라고 하셨습니다. 그렇게 그것들을 합니다. 그것은 문제가 아닙니다. 마음이 자라는 데 걸림도 아닙니다. 걸림이 되는 것은 그것들에 매달려 그것을 우리 일로 삼으려 할 때입니다. 우리가 있는 자리를 보아야 합니다. 이제 저 너머로 가려 하는데 눈앞에 jhāna가 얻어진다면 무슨 말이 필요하겠습니까. jhāna가 얻어지는 것이 보인다면 우리는 그 길을 가면 되고, 일을 끝낼 기회를 얻은 것입니다.
කරනවා කරනවා දැහැනක්වත් වැඩෙන්නේ නැත්නම් කොච්චර කිව්වත් ඒ මාර්ගය තුළින් වැඩෙන්නේ නැත්නම්. කියන එක තේරෙන්නෙත් නැත්නම්. කරන්න දෙයක් නැ ඉතින් ආය සැබල පටිබහන ධානය මට මදි වෙලා තියෙන්නේ.
해도 해도 jhāna 하나 자라지 않는다면, 아무리 말해도 그 길로 자라지 않는다면, 말하는 것조차 이해되지 않는다면, 할 것이 없습니다. 내게 paṭibhāna ñāṇa가 모자란 것입니다.
මගේ ඉන්ද්රිය ශක්තිය නෑහැ. ශ්රද්ධා ඉන්ද්රිය, වීරය ඉන්ද්රිය, සතී ඉන්ද්රිය, සමාධි ඉන්ද්රිය, ප්රඥා ඉන්ද්රිය මදි. ඒ හින්දා මට ශ්රද්ධා ඉන්ද්රිය මදි නිසා කොච්චර කිව්වත් මේ දහමේ පැහැදෙන්න බැහ. වීර්ය ඉන්ද්රිය නැති නිසා මට කොච්චර කිව්වත් මේක උත්සාහ කරන්න හිතෙන්නේ නැහැ. එහෙනම් මගේ වීර්ය ඉන්ද්රිය මදි. ඉතින් ඒවගේ ශරද්ධා ඉන්ද්රිය වීර්ය ඉන්ද්රිය මට මේ සතිය පිහිටවා ගන්න කියලා කිව්වට මට හිතෙන්නෙම නැේ කරන්න ඒක අර ලොකුට වනින් බදාගන්න හි සතිය ඉන්ද්රිය මදී. කොච්චර සමාධි ඉන්ද්රිය වඩන්න හැදුවත් මගේ හිත සමාධියට පිහිටන්නේ නැහැනේ. සමාධි ඉන්ද්රිය මදියි. කොච්චර මේ අත්හැරීමට නොයල්මට බණ කිව්ව මගේ හිත අත්හැරී යෑමට නොයල්මට පිහිටන්නේ නැහැනේ. එහෙනම් ප්රඥා ඉන්ද්රිය මදි. මදිම්ම මොකද කරන්නේ? උන්වහන්සේලාට ඇප උපස්ථාන කරලා හරි කොහොමහරි හදාගන්න ඕනේ. අපාගත වෙන්නේ නැතුව දසක් කුසලය මිදිලා ඉඳගෙන කටයුතු කරමි. අනාගතයේදී හරි හැදාගන්න ඕන. දැනුම පුළුවන් තරම් උත්සාහ කරන්න ඕන. ඔතනදි පිහින්න ඒ අය. ඉතින් ඒක තම තමන් විසින් තම තමාගේ නැ පමණින් තමාගේ තත්ත්වය දකින්න ඕනේ.
내게 indriya의 힘이 없습니다. saddhā indriya, viriya indriya, sati indriya, samādhi indriya, paññā indriya가 모자랍니다. saddhā indriya가 모자라서 아무리 말해도 이 dhamma에 마음이 맑아지지 않습니다. viriya indriya가 없어서 아무리 말해도 이것을 애써 하고 싶지 않습니다. 그렇다면 나의 viriya indriya가 모자랍니다. 그처럼 sati를 세우라 해도 하고 싶은 마음이 전혀 나지 않으니 sati indriya가 모자랍니다. 아무리 samādhi indriya를 닦으려 해도 내 마음이 samādhi에 자리 잡지 않으니 samādhi indriya가 모자랍니다. 아무리 놓아 버리고 매달리지 말라는 baṇa를 들어도 내 마음이 놓아 버림에 자리 잡지 않으니 paññā indriya가 모자랍니다. 모자라면 어떻게 합니까? 스님들께 시중을 들어서라도 어떻게든 갖추어야 합니다. apāya에 떨어지지 않도록 dasa akusala에서 벗어나 지내며 앞으로라도 갖추어야 합니다. 지금 할 수 있는 만큼 애써야 합니다. 그런 이들은 거기에 머뭅니다. 그러니 저마다 자기 지혜로 자기 처지를 보아야 합니다.
තමා ඉන්නේ කොතනද කියන එක අනුගෙන් අනුන්ට තීරණය කරන්න බැහ. ඒක තමා විසින්ම විමර්ශනය කරලා තීරණය කරගන්න ඕනේ. ඒ නුවණත් මදිනා. එහෙම තීරණය කරගන්නත් බැරිනම්. සාධු සාධු කියක ඉන්න එකයි තියෙන්නේ අනුග අනුබෝදන් වෙවත් ගන්න. වෙන මොනවා කරන්න? ඒ අයට ඒ ටිකක් දෙන්න ඕනේ. ඒ අයටත් දොස් කියලා හරියන්නේ නැහැ. ඒ මට්ටමේ අය වෙන මොකක් කරන්නද ඒ ටික
자기가 어디에 있는지는 남이 정해 줄 수 없습니다. 자기가 살펴 정해야 합니다. 그 지혜도 모자라 그렇게 정할 수도 없다면, 'sādhu, sādhu' 하며 남을 따라 기뻐하는 것만 남습니다. 달리 무엇을 하겠습니까? 그들에게는 그만큼을 주어야 합니다. 그들을 나무라도 소용없습니다. 그 수준의 이들이 그것 말고 무엇을 하겠습니까?
කරන්න නැතුව ඉතින් ගෙම්බා මොනවා කරන්නද බණ අහලා අර්ථ තෝරගන්න එය. අනි ගෙම්බෝ හනටවක් පැහැදියි. වවුලෝ හනටවා පැහැදියි. අපි මේ පිරිසත් ගායනා කරත් තොපිට තතය කළා. එහෙම කියලා හරි පිරිසත් ගායනා කරලා කිරිවලු 500ක් ඒ ආත්ම විදුනා. මුව 500ක් එතන මිදිලා ගියා. මිදිලා ගිහිල්ලා මනුස්සයෙලා හිටම් ඒගොල්ලන්ට නිවන් ඕග පැදුනා. ඉතින් වවුලට කවදාවත් ඒ හාමුදුරුවෝ පිරිස් සත්්ගායනා කරන හඬ ඇහුනේ නැ හැනම් ඒ වුලා ඒකෙන් මින්නද? මිදෙන්න විදිහක් නෑහ.
개구리가 무엇을 하겠습니까? baṇa를 듣고 뜻을 가려내겠습니까? 다른 개구리들도 그 소리에 마음이 맑아집니다. 박쥐들도 그 소리에 마음이 맑아집니다. 스님들이 paritta를 외우던 소리로 박쥐 500마리가 그 몸을 벗어났습니다. 벗어나 사람으로 태어나 nibbāna의 길이 열렸습니다. 그 박쥐들이 스님들의 paritta 외우는 소리를 듣지 못했다면 그것으로 벗어났겠습니까? 벗어날 길이 없었습니다.
එහෙනම් ඒ පිරිසත් ගායනා කිරීමත් හරි වැදගත්. තමන්ට නෙමෙයි. මේ බාහිර ලෝකයේ ඒකරක් කොටසක් ඉන්නවා. ඒ හඬ අහලා මිදෙන්න අප්රමාණ අමනුස කොටසකුත් ඉන්නවා. අප්රමාණ තිරිසන් කොටසකුත් ඉන්නවා. තිරිසනා පවා ඒ හඬ අහලා එතනින් මිදෙනවා. දැන් මඬුක දිව්ය පුත්රයා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරන ධර්මය අහලා මේ ගෙම්බෙක් වෙලා පුළුවන් වුනාද ප්රඥාව පහළ කරන්න ඒකක්වත් බැහ. ඒ වුනාට ඒ හඬ ඔහුටා යහපත වුණා. දිව්ය පුත්රයෙක් වෙලා ඉපදලා නැවත ඇවිදිලා ඒ බණ මහලා සෝවාන් වෙලත් ගියා. මනුක දිව්ය පුත්රයා. ඒ වගේ අවස්ථා තියෙනවා.
그러니 paritta를 외우는 것도 아주 소중합니다. 자기를 위해서가 아닙니다. 이 바깥 loka에는 그 소리를 듣고 벗어날 무리가 있습니다. 한량없는 사람 아닌 무리도 있고, 한량없는 짐승 무리도 있습니다. 짐승조차 그 소리를 듣고 거기서 벗어납니다. Maṇḍuka devaputta는 붓다께서 설하신 dhamma를 개구리로서 들었는데 paññā를 일으킬 수 있었습니까? 조금도 아닙니다. 그래도 그 소리가 그에게 이로움이 되었습니다. devaputta로 태어나 다시 와서 그 baṇa를 듣고 sotāpanna가 되었습니다. Maṇḍuka devaputta입니다. 그런 경우들이 있습니다.
පාරිලෙයිය වනයේ හිටපු අය උපස්ථාන කරලා එතනෙන් මැරෙලා දෙවිලෝපන්නා. වඳුරලා දඬුල්ල දඬුවැල් බෑවන් ගෙලා පූජා කරලා එතන මෙලා උලක පපුව ඇවිල්ලා මැරිලා එතනින් උගියා දෙවිලෝ උපන්නම්. ඉතින් ඒ සතාට පවා සසර උරුමයකින් හරි. එහෙම වාසනාවකුත් තියෙනවා ඒකෙන් බේරෙන්නේ. එහ තිරිසං ගත්ත සතාරාවක් මේ ධර්මයෙන් ප්රතිඵල තියෙනවා. මනුස්සයෝ වෙන මොනවා කියන්නද? මනුස්සය වෙන කවර කතල් තිරිසනාටත් ඔච්චර ප්රතිඵල ලැබුණාම මේ මනෙහෙක වෙලා උපන්න කාම සුගතිය උපන්න මිනිහෙක් වෙලා උපන්න කෙනාට මොනවද කතා කරන්න තියෙන්නේ. මේ පින් ප්රයෝජන ගන්න බැයි. අන්තිම මන්ද බුද්ධ වලා අන්ත අයනවා තිරිසනා කියන්නේ. මන්ධ බුද්ධ මීහරත් වලා අන්තයෙන් තිරිසනා කියන්නේ. රිසනාටත් පුළුවන් වුනා නම් බණ අහන සද්දයට කණදීහා ඉඳලා. ඒ කෙරෙහි ඇතිවෙන චිත්ත ප්රසාදයක් ඇතිවෙලා ඒකෙන් ත්රිහේතුක පටිසන්ධියක් ලබන්න අවසරයා මගඵල ලබන්නේ කොහොමද නැහැනේ? ගෙබා වෙලා අහපු බණේ ත්රිහේතුක කුසලයක් නොතිබුණා නම් ඒ ගෙම්බා වෙලා දෙවියෙක් වෙලා කොහොමද ඉතින් ඒ බණ අහට නිවන් දැකේ. මගඵල ලැබුවේ කොහොමද සෝවාන් වුනේ. එහෙනම් ඒ තරම් ත්රිහේතුක පටිසන්ධියක් ඇති කරන ශක්තියක් මේ බුදු දහමේ හඬෙත් තියෙනවා.
Pārileyya 숲에 있던 이는 시중을 들고 거기서 죽어 deva-loka에 태어났습니다. 원숭이는 꿀을 바치고 기뻐 뛰다가 죽어 거기서 deva-loka에 태어났지요. 그 짐승에게도 saṃsāra에서 물려받은 것이든 그런 vāsanā가 있어 그것으로 구원받습니다. 짐승에게도 이 dhamma의 결과가 있습니다. 사람은 더 말할 것이 있겠습니까? 짐승도 그만한 결과를 얻는데, kāma sugati에 사람으로 태어난 이에게 무슨 말이 필요하겠습니까. 이 puñña를 쓰지 못할 리 없습니다. 가장 둔한 끝에 있는 것이 짐승입니다. 짐승이 baṇa 소리에 귀를 기울여 그에 대한 citta pasāda가 일어나고 그것으로 tihetuka paṭisandhi를 얻지 않았다면 어떻게 magga phala를 얻겠습니까? 개구리로서 들은 baṇa에 tihetuka kusala가 없었다면, 그 개구리가 deva가 되어 그 baṇa를 듣고 어떻게 nibbāna를 보았겠으며, 어떻게 magga phala를 얻어 sotāpanna가 되었겠습니까? 그렇다면 이 Buddha dhamma의 소리에는 tihetuka paṭisandhi를 일으킬 만한 힘이 있습니다.
දැන් ඕවා විග්රහ කරන්න ගිහිල්ලාම් ඥාන සම්පිත මේව හිතාගන්න බැරි නම් ත්රිේතුක නෑහැ ඕගේ කතාම කියන හාමුදුරුවොත් ඉන්නවා. එහෙනම් ගෙම්බා තිරිතුක වුනේ කොහොමද අපිට අහන්න වෙනවා. ප්රේතතුක පිනක් කො ගෙම්බට හම්බු ගෙම් තේරුම් ගත්තද බලන්න නෑනේ. ත්රිහේතුක භාවය හෝ ද්හේතුක භාවය අපේ දැනුවත්තුකම තුළ නෙමෙයි තියෙන්නේ. ඒ ධර්මය තුළයි ඒක තියෙන්නේ.
이제 이것들을 풀이하려다 보면, ñāṇa sampayutta로 이것을 생각하지 못하면 tihetuka가 아니라는 말만 하는 스님들도 있습니다. 그렇다면 개구리는 어떻게 tihetuka가 되었느냐고 우리가 묻게 됩니다. tihetuka puñña가 개구리에게 어떻게 생겼습니까? 개구리가 이해했는지는 볼 수 없지요. tihetuka 됨이나 dvihetuka 됨은 우리의 앎 안에 있지 않습니다. 그것은 dhamma 안에 있습니다.
ත්රිහේතුක භාවයට පත් කරන ධර්ම තියෙනවා. දැනගෙන කළත් නොදැන කළත් ඒක ත්රිහේතුක භාවයට යනවා. අවීතියට ගිහිල්ලා අටමහරකය උපද්දෙන ධර්ම තියෙනවා. ඒකේ තියෙන පාපය දැනගෙන කළත් නොදැන කළත් ඔහුව යන්නේ එතෙන්ට හේතුවට ඵලය මිසක්. මිනිස්සුන්ගේ දැන නොදැනීම් නෙමෙයි මෙතන බලපාන්නේ. නමුත් මේක තේරුම් ගන්න බැරුව ඥාන සම්පිත වෙන්න ඕන. එහෙනම් ඥානයෙන් කරුණු තේරුම් අරගත්තහම ඥාන සම්පිත මෙහෙම කතා කියනවා.
tihetuka 상태로 이끄는 dhamma가 있습니다. 알고 하든 모르고 하든 그것은 tihetuka 상태로 갑니다. Avīci로 가서 여덟 큰 지옥에 태어나게 하는 dhamma도 있습니다. 그 악을 알고 하든 모르고 하든 그를 데려가는 것은 원인에 따른 결과일 뿐입니다. 여기서 작용하는 것은 사람의 앎과 모름이 아닙니다. 그러나 이것을 이해하지 못하고 ñāṇa sampayutta여야 한다고 합니다. 지혜로 이치를 이해했을 때가 ñāṇa sampayutta라고 이렇게 말합니다.
යම් යම් ධර්මයක් අලෝභයට හේතුකාරකද අද්වේශයට හේතුකාරකද අමෝහයට හේතුකාරකද ඒක ඒ මනුස්සයා දැනගෙන හිටියත් නැතත් ඒක කළොත් ලැබෙන හේතුව. ඔප්පු වෙන තෙනක් තමයි ගෙම්බා බණ අහලා හිටා මණ්ඩුක දිව්ය පුත්රයා වෙලා ඒ දිව්ය පුත්රයා ඒ බණ මහන්න ඇවි ඇවිදිලා හිටන් සෝවාන් වෙලා ගියේ ඒක. ඒක ධර්මය සඳන්න කතාවක්. එහෙනම් ගෙම් කවදාවත් බණ අහනකොට බණවල අර්ථ තේරුම් අරම් බණ අහලා නැහැ. එහෙම බෑ සතිකුටු රිසෙනෙකුට අර්ථ දකින්න පුළුවන් ශක්තියක් තියෙනවා තිරිසෙනෙකුට නමුත් ඒ හඬ අලෝභයට හේතුකාරකයි අද්වේශයට හේතුකාරකයි අමෝහයට හේතුකාරකයි බුදු දහමේ හඬ පවා.
어떤 dhamma가 alobha의 원인이고 adosa의 원인이고 amoha의 원인이라면, 그 사람이 알든 모르든 그것을 하면 얻게 되는 원인입니다. 그것이 드러나는 곳이 바로 개구리가 baṇa를 듣고 Maṇḍuka devaputta가 되어, 그 devaputta가 baṇa를 들으러 와서 sotāpanna가 된 일입니다. 그것은 dhamma와 견주어 볼 이야기입니다. 개구리는 baṇa를 들을 때 결코 baṇa의 뜻을 이해하며 듣지 않았습니다. 짐승에게 뜻을 볼 힘이 있겠습니까? 그러나 그 소리, 붓다 dhamma의 소리조차 alobha의 원인이고 adosa의 원인이고 amoha의 원인입니다.
ගති බුදු ගුණයෙන් බුදු ගති ලක්ෂණයෙන් කතා කරන හඬ පවා ලෝක සත්වයාට අලෝභ අද්වේශමෝ කුසල් ඇති කරන්න වෙනවා. ත්රියේතුව කුසල් ඇති කරන්න වෙනවා. ඉතින් ඒක මනුස්සයාපිට බලලා මිනිහාගේ ඥාන ශක්තියෙන් මිනිහා තේරුම් ගත්තහමයි මේ ත්රේතුක වෙන්නේ කිව්වොත් එහෙම හරියන්නේ නැහ.
붓다의 덕과 붓다의 성품으로 말하는 소리조차 세상 중생에게 alobha, adosa, amoha kusala를 일으키고, tihetuka kusala를 일으킵니다. 그러니 사람을 겉으로 보고 사람의 지혜로 이해했을 때만 tihetuka가 된다고 하면 맞지 않습니다.
ඒකේ ධර්මය තුළ තියෙන ස්වභාවයක්. ්රහේතු ස්වභාවය සතර අපාගත කරන පාප ධර්ම ඒවයි ඒ හේතු ඵලය හේතුර අනුකූලයි ඵලය මම හිතාගෙන හිටියේ නැහැ මැරිලා හිම්ම මැරුවට කියලා හෙම හිට හරියක් නැහනේ කතාව මොනවා කිව්වත් අබුද්ධෝත්පාද කාලි කි බනක් අහි අපි හම්බ වුනේ නැහැ. ඒකයි ම අම්මා බැ මැරුවේ කිව්වත් ඒ මොනවා කළා සමාවක් නෑහැ. එයාට මහාරකට යනවා එයා. ඒක ආනන්ත පාප කර්මයක් ඒක වෙනස් කරන්න හැබැ. දැන් ආනන්ට පාප කර්ම කියලා කොටසක් තියෙනවා. දැන් රහතන් වහන්සේ මැරුවොත් ආනන්තරය පාප කර්මයක්. රහතන් වහන්සේ නමක් කියලා කවුද හොයාගන්නේ?
그것은 dhamma 안에 있는 성품입니다. tihetuka의 성품이 그렇고, 네 apāya로 이끄는 pāpa dhamma도 그렇습니다. 원인에 맞게 결과가 옵니다. '나는 그런 줄 몰랐다'고 해도 소용없습니다. 무슨 말을 하든, 'Buddha가 나지 않은 때라 baṇa를 들은 적이 없어서 어머니를 죽였다'고 해도, 무엇을 했든 용서는 없습니다. 그는 큰 지옥으로 갑니다. 그것은 ānantariya pāpa kamma여서 바꿀 수 없습니다. ānantariya pāpa kamma라는 부류가 있습니다. arahant를 죽이면 ānantariya pāpa kamma입니다. 그런데 누가 arahant인지 누가 알아봅니까?
සෝවන් පුද්ගලයාටත් සකෘදාගාමී පුවේ අනාගාමී කෙනාටවත් බැහැ. මෙයා රහත් කියලා හොයාගන්න අරිහත්තර පත්වෙච්ච ඒ වගේම චේතෝ පරිය ඥානය කියන ඥානය තියෙන තවත් භික්ෂූන් වහන්සේ නමක් ඉන්නවා අරිහතු උන්වහන්සේ නමක්. උන්වහන්සේට ගිය කණ්නාරිය අරිහත්යට පත් වුණා. අනික් කෙනෙක් ඔහොම කියන්නේ. එහෙනම් එහෙම තියෙද්දී. කොහොමද උන්වහන්සේ මැරුවොත් එහෙම අවිතියට යන්නේ මිනිහෙ දැනගෙනද? මැරි.
sotāpanna도 sakadāgāmī도 anāgāmī도 그가 arahant인지 알아볼 수 없습니다. arahatta에 이르고 cetopariya ñāṇa를 지닌 다른 bhikkhu, 곧 arahant 한 분이 계시다면 그분은 알 수 있습니다. 그렇다면 그런데도, 그분을 죽이면 Avīci로 가는 것이 사람이 알고 죽여서입니까? 아닙니다, 알아서가 아닙니다.
නැ මිහ දැනගෙන නෙමෙයි. එක අවස්ථාවක හොරු කට්ටියක් අතර මගදි භික්ෂූන් වහන්සේලා අප පිරිසක් මරලා දාලා හිටන් ඒ අයටම සංවේගයක් ෙනේ මේ සීලවන්ත ගුණවන්ත කාටවත් වරදක් නැති අපි මැරුවේ. මොන අපරාධයක්ද අපි කළේ කියලා. මේ හොරක මේ වැඩක් නැහ අපිත් ගිහිල්ලා මහණ වෙමු කියලා ගිහින් මහන වෙන්න ආවා. එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේලාට ඇවිදිලා හිම් භික්ෂූන් වහන්සේලාගේ මහනගම ගත්තා. මහනකම අරගෙන ඉව් වෙලා හැට යනකොට එක දවසක් කතා වෙනවා. අපි මෙන්න මෙතන්දි හාමුදුරුවෝ කට්ටියක් මැරුවන්නේ බිහිව ඉන්න කාලේ භික්ෂූන් වහන්සේලා ඕක බුදුරජාණන් වහන්සේට කිව්වා. බුදුරජාණන් වහන්සේ ආවර්තනය කරලා බලලා බලපා උම උන්වහන්සේලා රහතන් වහන්සේලා අරිහතුන් වහන්සේලා මරලා හිටන් මේ ශාසන සරණක් නෑහ සිරු වැරලා යන්න කිව්වා. දැන් රහතන් වහන්සේලා දැනගෙන මැරුවේ? නැහැ කවුරුහරි හාමුදුරුවෝ කට්ටියක් කියලා මැරුවා. නමුත් ආනන්තර පාප කර්මය කරගෙන ඉවරයි. ආනාන්තර පාප කර්මයක් කරගත්ත කියන මේ බුද්ධ ශාසනයක් නෑහ. මහණ වෙලා ගන්න බැ. ගිහිව ඉන්නවා නම් ගිහිව ඉඳලත් දැන් ඔය කවුද මේ මෙයා වගේ අජාස රජ්ජුරුවෝ වගේ හොඳ ශ්රද්ධාවන්ත උපාසකයෙක් වුන හැ. හැබැයි ඒත් අපායෙන් බේරෙන්න බැ. ඒත් අපාගත වෙනවා. අටමහා නරකය යන එකෙනවා ඔසුපත් නරකය උපන්න කියලා කියනවා ඒ ටිකනේ. මහණෙනි ඉතින් මේ අජාස පියා නොමරා හිටියා නම් අද ඒකාන්තයෙන් සෝවාන් වෙනවා. හේතු වාසනා තිබුණා. මොනවා කරන්නද? ඔහු කරගත්ත මව් මැරි පියා මැරීමේ ආනාගේ පාප කර්මය නිසා ඔහුට අද ඒ තත්ත්වය ඇහිලා ගියා කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළා.
한번은 도둑 무리가 길 가운데서 bhikkhu 무리를 죽인 뒤 스스로 saṃvega가 일었습니다. '아, sīla와 덕을 갖추고 아무 잘못도 없는 이들을 우리가 죽였구나. 무슨 죄를 저질렀나. 이 도둑질은 쓸모없다, 우리도 가서 출가하자' 하고 출가하러 왔습니다. 그래서 와서 bhikkhu들에게서 출가를 받았습니다. 출가한 뒤 지내다 어느 날 '우리가 재가자였을 때 여기서 스님 무리를 죽였지' 하는 이야기가 나왔습니다. bhikkhu들이 그것을 붓다께 말씀드렸습니다. 붓다께서 돌이켜 살펴보시고, '그들은 arahant들을 죽였으니 이 sāsana에 의지처가 없다, 가사를 벗고 떠나라' 하셨습니다. 그들이 arahant인 줄 알고 죽였습니까? 아닙니다, 그저 어떤 스님 무리라고 여겨 죽였습니다. 그러나 ānantariya pāpa kamma를 이미 저질렀습니다. ānantariya pāpa kamma를 지은 이에게는 이 Buddha sāsana가 없습니다. 출가할 수 없습니다. 재가자로 지낸다면 재가자로서 Ajātasattu 왕처럼 믿음 깊은 좋은 upāsaka가 될 수는 있습니다. 그러나 그래도 apāya를 벗어날 수 없습니다. 그래도 apāya에 떨어집니다. 여덟 큰 지옥 가운데 한 지옥에 태어났다고들 하지요. 'bhikkhu들이여, 이 Ajātasattu가 아버지를 죽이지 않았다면 오늘 틀림없이 sotāpanna가 되었을 것이다. hetu와 vāsanā가 있었다. 무엇을 하겠느냐, 그가 지은 아버지 죽임의 ānantariya pāpa kamma 때문에 오늘 그 자리를 놓쳤다' 하고 붓다께서 설하셨습니다.
ඉතින් ඒක දැනගෙන හිටියත් එකයි නැතත් එකයි ඒ හේතුවට අනුකූලයි ඵලය. හේතුව ආනන්තරක පාප කර්මයක් නම්. එයා දැනගෙන්න හිටියත් නැතත් ඒ පාප කර්මය සිද්ධ කළොත් ආනාන්තර පාපය ඒ අයට සිද්ධ වෙනවා. හේතුව ත්රිහේතුක කුසල කර්මයක් නම් එයා දැනගෙන කළත් නැතත් එහ ත්රිේතුක කුසල විභාගය හිමි වෙනවා. ඒකයි කාරණය. දැනගැනීම නොදැනගැනීම නෙමෙ තියෙන්නේ.
그러니 알았든 몰랐든 같습니다. 원인에 맞게 결과가 옵니다. 원인이 ānantariya pāpa kamma라면, 그가 알았든 몰랐든 그 pāpa kamma를 저지르면 ānantariya pāpa가 그에게 일어납니다. 원인이 tihetuka kusala kamma라면, 알고 했든 모르고 했든 tihetuka kusala vipāka가 그에게 돌아갑니다. 그것이 요점입니다. 아는 것, 모르는 것에 달린 것이 아닙니다.
[උගුර කෑරීම] ඔ
[목 가다듬는 소리] 어.
දැන් අපි මුලට යනකොට අවංකයි, පිරිසිදුයි, පවිත්රයි, ප්රභාසරයි කියන මේ භාවනාවෙන් ඇන හැටි අපි එතන පෙන්නුවා.
이제 처음으로 돌아가면, '곧다, 깨끗하다, 맑다, 빛난다'는 이 bhāvanā로 나아가는 모습을 거기서 보여 드렸습니다.
මෙත් භාවනාව වැඩීමක් තියෙනවා මෙන්න මෙහෙම දෙයක් තියෙනවා. ලෝක සම්මත මෛත්රියයි ඒ වගේම ආර්යන්ගේ මෛත්රියයි දෙකක්. ආර්ය මෛත්රිය ආර්යයෙක්ම බලන්න ඕනේ ආර්යකුට මිසක් අරමුණ වෙන්නේ නෑ. ඒ කියන්නේ අපි ඔව ඔය රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ වශයෙන් කිව්ව ටික හරි. නාම රූප වශයෙන් කිව්ව ටික හරි. ඒ වගේම එතකොට ඒ කියපු කාරණා අරගෙන සත්වයා කියන්නේ මෙන්න මේ ටිකයි. මේ ටිකේ ක්රියාවලියයි. ට මෙන්න මේ හේතුඵල ක්රියාවලියක් තියෙනවා මේකට අපි සත්වයා කියනවා. ඉතින් මේ ලෝක සත්වයා කියලා මේ යන ගමනක් තියෙනවා නම් මේ ලෞකික ගමන ඒකාන්තයේම දුක බව මට වැටහෙනවා. යම්කිසි දවසක ඔය ටික වැටහුණ නම් මූලික වැටහීමක් ආවා නම් ඒ වැටහීමේ මට්ටමට ඔහු දන්නවා දුක කියන්නේ මොකක්ද? නියම ආර්ය විනය දුක කියලා පෙන්නුවේ සංසාර දුකයි. ඒ දුක වැටහෙනතුරු සංසාර දුකෙන් මිදෙත්වා කිව්වට ඒ අරමුණට සම්බන්ධ නෑහ. ඒ නිසා සංසාර දුක දැක්ක කෙනෙක්ම සංසාර දුකෙන් මිදෙත්වා කියා ලෝක සත්යයට පතන්න වෙනවා.
mettā bhāvanā를 닦는 데도 이런 것이 있습니다. 세간 관습의 mettā와 ariya들의 mettā, 두 가지입니다. ariya mettā는 ariya가 보아야 하는 것이고, ariya에게가 아니면 대상이 되지 않습니다. 곧, 우리가 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa로 말한 것이든 nāmarūpa로 말한 것이든, 그 말한 것들을 가지고 보면 중생이란 바로 이것들이고 이것들의 움직임입니다. 이 hetu-phala의 움직임이 있고, 이것을 우리가 중생이라 합니다. 이 세상 중생이라 하며 가는 길이 있다면, 이 세간의 길은 틀림없이 dukkha임을 나는 이해합니다. 어느 날 그것이 이해되었다면, 바탕 이해가 왔다면, 그 이해의 수준만큼 그는 dukkha가 무엇인지 압니다. 참된 ariya vinaya가 dukkha라고 보인 것은 saṃsāra dukkha입니다. 그 dukkha가 이해되기 전까지는 'saṃsāra dukkha에서 벗어나기를' 해도 그 대상과 이어지지 않습니다. 그러니 saṃsāra dukkha를 본 이만이 'saṃsāra dukkha에서 벗어나기를' 하고 세상 중생을 위해 바랄 수 있습니다.
ඒ පතන්න හේතුවක් තියෙනවා. අනේ මේ සංසාරයේ මෙච්චර දුක් බව අද මට වැටහෙනවා. ඒ වුනාට මේ අප්රමාණ ලෝක සත්වයාට ඒක වැටහෙන්නේ නැති නිසාම මේක මහා සැපක් කිය මේ මුලාවේ ගමන් කරනවා. අනේ කවදා හරි මේ සත්වයාටත් මිදීමක් නැත්නම් මේ මම ආපු මිදීම මාර්ගය අරින්න තව මාර්ගයක් නෑහ. මම යම්සේ මේ ආර්ය විනයේ දුක දැනගත්තද? ආර්ය ධර්මය තුළින් දුක දැනගත්තද? කවදා හරි ලෝක සත්ත්වයෙක් මේ ආර්ය ධර්මය අහලාම මේ දුක දැනගන්න ඕනේ. තනි මේක කරන්න බැහැ ලොවතුරා බුදු වෙන කෙනෙකුට ඇරෙන්න. එහෙනම් වෙබඳු අනාථ ලෝක සත්වයා මේ සැප සැප කියා ලෝකයේම දුක සැරිසරණවා මිසක්. ඔහු සැප දැකලා නෑ. යම් සුවයක් නැත්නම් නිවන් සුවයමයි සුවය.
그렇게 바라는 까닭이 있습니다. '아, saṃsāra가 이토록 dukkha임을 오늘 나는 이해한다. 그러나 이 한량없는 세상 중생은 그것을 이해하지 못해 이것을 큰 즐거움이라 여기며 이 속음 속을 다닌다. 아, 언젠가 이 중생들도 벗어나기를. 내가 온 이 벗어남의 길 말고 다른 길은 없다. 내가 ariya vinaya에서 dukkha를 알았듯이, ariya dhamma를 통해 dukkha를 알았듯이, 언젠가 세상 중생도 이 ariya dhamma를 들어서 이 dukkha를 알아야 한다. lokuttara 붓다가 되는 이 말고는 홀로 이것을 할 수 없다.' 그러니 그런 anātha한 세상 중생은 '즐겁다, 즐겁다' 하며 loka의 dukkha 속을 떠돌 뿐, 즐거움을 본 적이 없습니다. 참된 즐거움이 있다면 nibbāna sukha만이 즐거움입니다.
ලෝකයේ රෝගයෙන් මිදෙන්න දඟලනවා. එනත් මේ ලෞකිකත්වය තුළ රෝගයෙන් මිදීම රෝගයෙන් මිදීමක් නෙවෙයි. මේ සසර ගමනමයි මහා රෝගය. මේ රෝගයෙන් මිදුනොත් තමයි සසර ගමන නැත්ති සසර රෝගයෙන් මිදුනොත් තමයි රෝගයා රෝගයෙන් මිදුනා වෙන්නේ. නිරෝගී වුණා වෙන්නේ. මෙන්න මේ විදියට මේ කාරණා තේරුම් ගත්ත කෙනෙක් කුට පුළුවන්කම ලැබෙනවා. සංසාර දුකෙන් මිදෙත්වා, සංසාර රෝගයෙන් මිදෙත්වා. සංසාර බයෙන් මිදෙත්වා ආදී වශයෙන් කියන්න. එහෙනම් මේකට අරමුණ තමන්ට එන්න ඕනේ. ඒක ධර්මය තුළින් මතු වෙන්න නම් මූල ධර්මයට ආපු කෙනෙක් වෙන්න ඕනේ.
세상에서는 병에서 벗어나려고 버둥거립니다. 그러나 이 세간 안에서 병에서 벗어나는 것은 병에서 벗어남이 아닙니다. 이 saṃsāra 길이야말로 큰 병입니다. 이 병에서 벗어나 saṃsāra 길이 없어져야, saṃsāra 병에서 벗어나야 비로소 환자가 병에서 벗어난 것이고 병 없게 된 것입니다. 이렇게 이 이치를 이해한 이에게 'saṃsāra dukkha에서 벗어나기를, saṃsāra 병에서 벗어나기를, saṃsāra 두려움에서 벗어나기를' 하고 말할 수 있는 힘이 생깁니다. 그러니 이것의 대상이 자기에게 와야 합니다. 그것이 dhamma를 통해 드러나려면 바탕 dhamma에 이른 이여야 합니다.
චතුරාර්ය සත්යය පිළිබඳව යම් ධර්මයක් තමන්ට වැටහුණා නම් අන්න එදාර දකිනවා. නිවනෙන්ම පිට කිසිම සුවයක් නෑ. තපෝ ගුණය හැර නිවන හැර තත්වයන්ට තවත් සුවයක් මම නොදකිමි කියන බුද්ධ වචනයක් තියෙනවා. හැබැයි තපෝ ගුණයේ සුවයක් හැටියට වැටහිච්ච කෙනෙකුටම තමයි ඒක අරමුණු වෙන්නේ. නිවන සුවයක් හැටියට වැටහිච්ච කෙනෙකුටම තමයි නිවන් සුවය අරමුණු වෙන්නේ. අන්න තමාට අරමුණු වෙච්ච සත්යයක් තුළින් ලෝකය අර පැතුමා පතන්න පුළුවන්. ඒ පැතුම තමන්ටත් යහපත වෙනවා ලෝකයටත් යහපත වෙනවා. අන්න ඒ නිසා ඒ භාවනාව ගැලපෙන්නේ ඒ භාවනා හිත වැඩෙන්නේ. පළමු අවස්ථාව චතුරාර්ය සත්යය පිළිබඳ අවබෝධයක් ලැබිච්ච කෙනෙකුටයි ඒ භාවනාව පිහිටන්නේ.
네 ariya sacca에 대한 어떤 dhamma가 자기에게 이해되었다면 그날 봅니다. nibbāna 밖에는 어떤 즐거움도 없다는 것을. 'tapo 덕과 nibbāna 말고는 중생에게 다른 즐거움을 나는 보지 못한다'는 Buddha의 말씀이 있습니다. 그러나 tapo 덕을 즐거움으로 이해한 이에게만 그것이 대상이 됩니다. nibbāna를 즐거움으로 이해한 이에게만 nibbāna sukha가 대상이 됩니다. 자기에게 대상이 된 참을 통해서 loka를 위해 그 바람을 바랄 수 있습니다. 그 바람은 자기에게도 이롭고 loka에도 이롭습니다. 그래서 그 bhāvanā가 맞고 그 bhāvanā 마음이 자랍니다. 첫 단계로 네 ariya sacca에 대한 깨달음을 얻은 이에게 그 bhāvanā가 자리 잡습니다.
ඒ නිසා දැන් සියලු සත්වයෝ සියලු වින දොසින් නිදහස් වෙත්වා, නිදහස් වෙත්වා, නිදහස් වෙත්වා කියලා අපි මේත් භාවනාව කෙටියෙන් කියනවා. සියලු සත්වයෝ නිවන් සුවයෙන් සුවපත් වෙත්වා සුවපත් වෙත්වා සුවපත් වෙත්වා කියලා බල වඩනවා. ඔය දෙකම එකට ගන්නවා. සියලු සත්වයෝ සියලු වින දොසින් නිදහස් වෙත්වා නිදහස් වෙත්වා කියලා හත් සැරයක් විතර කියලා සියලු සත්වයෝ නිවන් සුවයෙන් සුවපත් වෙත්වා සුවපත් වෙත්වා සුවපත් වෙත්වා සුවපත් වෙත්වා ආදි වශයෙන් හත් වරයක් කියනවා. දැන් මේක එක ඒකෙනින් එකට කිය කියනවා. දැන් මේකත් වැඩෙන්න මේ වින දෝෂ කියන්නේ මොනවද කියලා දැනගෙන තියෙන්න ඕනේ.
그래서 이제 우리는 '모든 중생이 모든 vina dosa(해로움)에서 풀려나기를, 풀려나기를, 풀려나기를' 하고 mettā bhāvanā를 짧게 말합니다. '모든 중생이 nibbāna sukha로 행복하기를, 행복하기를, 행복하기를' 하며 힘을 기릅니다. 이 둘을 함께 잡습니다. '모든 중생이 모든 vina dosa에서 풀려나기를, 풀려나기를' 하고 일곱 번쯤 말하고, '모든 중생이 nibbāna sukha로 행복하기를, 행복하기를, 행복하기를, 행복하기를' 하며 일곱 번 말합니다. 이제 이것을 하나씩 번갈아 말합니다. 이것이 자라려면 이 vina dosa가 무엇인지 알고 있어야 합니다.
සියලු වින දෝෂ මොනවද? මේ අවිද්යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන් යන ගමනක් ඇත්්ද? මෙන්න මේ ගමනම තමයි වින දෝෂය. විනාශයට පත් කරන දෝෂ සහ සාකට ඕකමයි. මේක දකින්න ඕනේ. එහෙම නැත්නම් ලෝක සත්යා වින දෝෂ කියලා මේ කොඩි වින කරන ඒවායි හුවන කරන ඒවා කියන ඒවයි ඕවා ගනන්ගන්න පුළුවන්. ඕවා නෙමෙයි ඔය කිව්වේ. අවිද්යාවෙන් යුත්තව තෘෂ්ණාවෙන් යුක්තව මේ ලෝකය ඇලීමෙන් බැඳීමෙන් යන ගමනක් ඇද්ද? අනාතයි එතන මේවමයි වින දෝෂ කියන්නේ. මේ ලෝක සත්වයා මේ කියන ලෝභයෙන්, ද්වේශයෙන්, මෝහයෙන් යුතව එන්නා වූ ගමන තමයි වින දෝෂය. මෙන්න මේකෙන් මිදෙත්වා කියන එක අදහසෙන්න ඕනේ. ලෝභක් ක්ෂයක් ඇත්්ද, ද්වේශක් ක්ෂයක් ඇත්්ද, මෝහක් ක්ෂයක් ඇත්්ද මේක නිවනයි. මෙන්න මේ නිවනමයි සුවය අනන්ත සසර ගිනි නිවන සුවය නිවන් සුවයෙන් සුවපත් වෙත්වා සුවපත් වෙච්ච ඒ අදහස එන්න ඕනේ. ඔය අදහස එන්න මූලික ධර්මය අහලා තේරුම් ගත්ත කෙනෙක් ඕනේ. අන්න එයාට මේ කියන බ්රහ්ම විහරණය ගැලපෙනවා. ඉතින් මේ මූලික බණ අහලා හොර තේරුම් ගත්ත කෙනාට ඔය කියන කර්මස්ථානයත් වැඩිය හැකි. ඕක බ්රහ්ම විහරණ.
모든 vina dosa는 무엇입니까? avijjā와 taṇhā로 가는 길이 있다면, 바로 이 길이 vina dosa입니다. 망가뜨리는 허물이 바로 그것입니다. 이것을 보아야 합니다. 그렇지 않으면 세상 사람들처럼 vina dosa를 주술로 해코지하는 것이나 저주 같은 것으로 셀 수 있습니다. 그런 것을 말한 것이 아닙니다. avijjā를 갖추고 taṇhā를 갖추고 loka에 달라붙고 묶여 가는 길이 있다면, anātha한 그것이 vina dosa입니다. 이 세상 중생이 lobha, dosa, moha를 갖추고 오는 길이 vina dosa입니다. 이것에서 벗어나기를 하는 뜻을 품어야 합니다. lobha가 다함이 있고, dosa가 다함이 있고, moha가 다함이 있다면 그것이 nibbāna입니다. 바로 이 nibbāna가 즐거움, 끝없는 saṃsāra의 불이 꺼진 즐거움입니다. 'nibbāna sukha로 행복하기를' — 그런 행복의 뜻이 와야 합니다. 그 뜻이 오려면 바탕 dhamma를 듣고 이해한 이여야 합니다. 그런 이에게 이 brahma vihāra가 맞습니다. 이 바탕 baṇa를 듣고 잘 이해한 이는 이 kammaṭṭhāna도 닦을 수 있습니다. 그것이 brahma vihāra입니다.
දැන් අපි යන්නේ දිව්ය විහරණ. දිව්ය විහරණ, බ්රහ්ම විහරණ, ආර්ය විහරණ ක්රම තුනක් තියෙනවා. ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගයට අනුකූලව යනකොට ආර්ය විහරණ. ඒක ඔය කියන දිව්ය විහරණය, බ්රහ්ම විහරණය, ආර්ය විහරණය කියන තුනේම කර්මස්ථාන නිවන් දකින ඒවා. ඒවා ගැලපෙන එකත් තමන්ට ගැලපෙන එක ගන්න ඕනේ ඔය විදිහට. ආර්යයන්ගේ වාසයක්ද ආර්ය විහරණය ආර්යෝ යම් ගුණයක් වඩනවද? ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය වඩනවා. ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගය භාවනා කරන එක ආර්ය විහරණය.
이제 우리가 가는 것은 dibba vihāra입니다. dibba vihāra, brahma vihāra, ariya vihāra 세 가지가 있습니다. ariya aṭṭhaṅgika magga에 맞게 가면 ariya vihāra입니다. 그 dibba vihāra, brahma vihāra, ariya vihāra 세 가지 kammaṭṭhāna는 모두 nibbāna를 보는 것입니다. 그 가운데 자기에게 맞는 것을 그렇게 잡아야 합니다. ariya들의 머묾이 ariya vihāra입니다. ariya들은 어떤 덕을 닦습니까? ariya aṭṭhaṅgika magga를 닦습니다. ariya aṭṭhaṅgika magga를 bhāvanā하는 것이 ariya vihāra입니다.
සම්මා දිට්ඨියෙන් යන්න ඕනේ. සං කියන්නා වූ එකතුවෙන් මා කියන්නා වූ මිදීමට දැකිය යුත්තක් තියෙනවා. ඒක සම්මා දිට්ඨිය. සම්මා දිට්ඨි කියන වචනයේ අර්ථය ඒකයි. මොකක්ද දැකිය යුත්තේ? හටගත්ත සියල්ල විපරිණාමයට පත් වෙනවා වැනසෙනවා. යං කිංචි සමුදය ධම්මං සබ්බන්තං නිරෝධ ධම්මං මෙන්න මේක දැක්කහම එයා සම්මා දිට්ඨිය. හිටින් කිව්වා නම් ඔය සම්මා දිට්ඨිය පෙන්න ක්රමයක්. ඥාන සම්මා දිට්ඨිය කියලා මේකට කියනවා. කර්මඵල අදහන සම්මා දිට්ඨියයි ධ්යාන සම්මා දිට්ඨියයි කියලා දෙකක් ලෝකයේ තියෙනවා. ඒ දෙකේ ලෝකයාගේ සම්මා දිට්ඨිය එක්තරා ක්රමයක්.
sammā diṭṭhi로 가야 합니다. 'saṃ'이라는 모음과 'mā'라는 벗어남에 대해 보아야 할 것이 있습니다. 그것이 sammā diṭṭhi입니다. sammā diṭṭhi라는 말의 뜻이 그것입니다. 무엇을 보아야 합니까? 생겨난 모든 것은 변하고 무너진다는 것. 'yaṃ kiñci samudayadhammaṃ sabbaṃ taṃ nirodhadhammaṃ' — 이것을 보면 그것이 sammā diṭṭhi입니다. 그렇게 말하면 그것은 sammā diṭṭhi를 보이는 한 방법입니다. 이것을 ñāṇa sammā diṭṭhi라 합니다. kamma phala를 믿는 sammā diṭṭhi와 jhāna sammā diṭṭhi, 두 가지가 세상에 있습니다. 그 둘 가운데 세상 사람의 sammā diṭṭhi는 한 방식입니다.
එතකොට ලෝකයා කර්මඵලන තව ක්රමයක් තියෙනවා. ආර්යෝ කර්මඵල ක්රමයක් තියෙනවා. මෙබඳ වන්නා වූ පුණ්ය කර්මයක් කළොත් මට මෙඳුන්නා වූ පුණ්ය විපාකයක් ලැබෙනවා. ඒක විශ්වාස කරනවා. ඒ විශ්වාස කරා නිත්යයි, සැපයි, ආත්මයි කියන දෘෂ්ටිය එහෙම යමෙක් හිටියොත්. එහෙනම් මට දෙවියෙක් වෙන්න මෙන්න මේ පින කරගත්තහම හොඳ දිව්ය සම්පත් හිටිය හැකි. ඔහොම අදහසක් වෙන්න පුළුවන්. ඒ අදහසක් ඇවිල්ලා ඒ පුද්ගලයා දිව්ය සම්පත් බලාපොරොත්තුන් දිව්ය සම්පත් භුක්තිය පරමාර්ථ කරගෙන යම් පිනක් කරගන්න පුළුවන්. හැබැයි ඔහුොත් එක් දෙයක් විශ්වාස කළා බොරුවක් නොවන දෙයක්. මේ යහපත කරපු හා මේ පින කරපු හා මේ පිනේ ප්රතිඵලය මේ සුචරිතයේ ප්රතිඵලය දිව්ය ලෝකයයි. ඒක විශ්වාස කළා. මෙන්න මේක ලෝකයාගේ කම්මසකත සම්මා දිට්ඨියට වැටෙන එකක්.
세상 사람의 kamma phala 방식이 또 있고, ariya들의 kamma phala 방식이 있습니다. '이런 puñña kamma를 하면 내게 이런 puñña vipāka가 온다'고 믿습니다. 그렇게 믿으며 nicca, sukha, attā라는 diṭṭhi를 지닌 이가 있다면, '내가 deva가 되려면 이 puñña를 지으면 좋은 deva의 복을 누릴 수 있다'는 생각일 수 있습니다. 그런 생각이 와서 그 사람은 deva의 복을 바라고, deva의 복을 누리는 것을 목적으로 어떤 puñña를 지을 수 있습니다. 그러나 그도 거짓 아닌 한 가지를 믿었습니다. 이 좋은 일을 하고 이 puñña를 지으면, 이 puñña의 결과, 이 sucarita의 결과가 deva-loka라는 것. 그것을 믿었습니다. 이것은 세상 사람의 kammassakatā sammā diṭṭhi에 드는 것입니다.
ආර්යයෝ එකක් දකිනවා. ශ්රද්ධා සීල, සුත, ත්යාග, ප්රඥා කියන මේ කාරණා පවන නිවන් මග උපනිශරය වෙන්න. ඒ වගේම කන්න ආහාරයක්, ඉන්න තැනක් ලිටර බෙහෙතක් ඉන්න වසරයක් එන්න සිව් පසයක් අවශ්ය වෙනවා උපනිශ්රය වෙන්නේ. මේවා මට නිකන් ලැබෙන්නේ නැ. දානයක් දුන්නොත් තමයි මටත් කවදා හරි මගේ ඒ ආර්ය මාර්ගය වඩනකොට උපද්රවයක් නැතුව කරදරයක් නැතුව දැහැමින් සාමෙ මට ආහාරයක් ලබාගන්න පුළුවන් වෙන්නේ. ඒකට ප්රත්යය මට අවශ්යයි. ඒ නිසා මම මේ පින කරන්නේ අන්න ඒ සඳහායි. අන්න ඒක ආර්යයන්ගේ කර්මඵල දැකීමේ සම්මා දිට්ඨිය සුගතියක උපදින්න ඕනේ මේ ආර්ය මාර්ගය පූර්ණය කරගන්න. සුගතියක නැත්නම් මේ ටික පූර්ණය කරන්න බැහැ. ඒනිසා මම සුගතියක් බලාපොරොත්තු වෙන්නේ. සුගති භුක්තිය විඳ විඳ ඉන්න නෙමෙයි. ඒ සුගතියක නොයිඳ මේක මේ මාර්ගය පුරන්න බැරි නිසා මට සුගතියක් අවශ්යයි. ඒ නිසා මම මේ මේ පින්හම් කරපුවහම මෙසේ සුගතිය ලැබෙනවා. මේ මේ සුචරිතය මේ සුගතිය සම්පත් මෙසේ ලැබෙනවා කියලා. මෙන්න මේක විශ්වාස කරලා ඔහු පින් කරන්න පුළුවන්. මෙන්න මේක ආර්ය මාර්ගයට එනකේ සම්මා දිට්ඨිය ආර්ය ශාසනයේ සම්මා දිට්ඨිය. නැත්නම් මේ ගත්තහම මේ කම්මසකත සම්මා දිට්ඨියේ ප්රබේදය.
ariya들은 한 가지를 봅니다. saddhā, sīla, suta, cāga, paññā라는 이것들이 nibbāna 길의 upanissaya가 되도록. 그리고 먹을 것, 머물 곳, 약, 입을 옷이라는 네 필수품이 upanissaya로 필요합니다. 이것들은 내게 거저 오지 않습니다. dāna를 베풀어야 언젠가 내가 그 ariya magga를 닦을 때 탈 없이, 괴로움 없이, 바르고 평화롭게 먹을 것을 얻을 수 있습니다. 그 paccaya가 내게 필요합니다. 그래서 나는 바로 그것을 위해 이 puñña를 짓습니다. 그것이 ariya들의 kamma phala를 보는 sammā diṭṭhi입니다. 이 ariya magga를 다 채우려면 sugati에 태어나야 합니다. sugati가 아니면 이것들을 채울 수 없습니다. 그래서 나는 sugati를 바랍니다. sugati를 누리며 지내려는 것이 아닙니다. sugati에 있지 않고서는 이 magga를 채울 수 없으니 sugati가 필요합니다. 그래서 '이런저런 puñña를 지으면 이렇게 sugati를 얻는다, 이 sucarita로 sugati의 복을 이렇게 얻는다'는 것을 믿고 그는 puñña를 지을 수 있습니다. 이것이 ariya magga로 오는 sammā diṭṭhi, ariya sāsana의 sammā diṭṭhi입니다. 달리 보면 이것은 kammassakatā sammā diṭṭhi의 갈래입니다.
ඉතින් මේ ආකාරයෙන් කර්මයට අනුකූලයි ඵලය හේතුවට අනුකූලයි ඵලය කියලා දකින්න ඕනේ. ඒ දැකීම සම්මා දිට්ඨිය. ඒක තමයි කම්මස්සකත සම්මා දිට්ඨිය. ඒකෙන් ආර්යෝ තේරුම් ගන්නවා මේකෙන් කෝක වැඩිපුර හොඳ දිව්ය සම්පත් බ්රහ්ම සම්පත් භුක්තිය ඉඳන් දෙන්න දිව්යෙක් වෙලා ජීවත් වෙන්න බ්රහ්මයෙක් වෙලා ඉඳගෙන පරම අර්ථය කරගත්තා නම් ඒක මහා අනාථ වැඩ. මොකද හේතුව? හටගත්ත දිව්ය සම්පත්තියත්, බ්රහ්ම සම්පත්තියත් දෙකම මොහොතකින් ඒක ගෙවිලා ගිහිල්ලා ඒක ඉවර එකක්. නැවත අනාථ වෙනවා. සසර ගමනේ අපාගත වෙන්නත් හේතු වෙනවා. එහෙම වන්නා වූ සම්පත්තියක ඉන්න නම් මට වැඩක් නෑ. ඒකට නෙමෙයි මම බලාපොරොත්තු වෙන්නේ. ඒ සුගතියක නොයිඳ මේ දහම් වැටහෙන්නේ නැහ. ඒ නිසා මට සුගතියක් ඕනේ. ඒ නිසා මම ඒ සුගතිය ලබා ගැනීමට මේ පින්හම් කරනවා. මෙදා බැරි වුනොත් මතුවට හරි මට ඒ අවස්ථාව ලබාගන්න. මෙදා පුළුවන් වුනොත් මම මෙදාම කරගන්නවා. ඒ පින වෙලා කියලා මට ප්රශ්නයක් නැහැනේ. මොකද ඒ පින බාධකයක් නෙමෙයි නිවන් මගට ආධාරකයක් මිසක්. මෙලෝදී කරන පින මෙලෝත් ආධාර වෙනවා. මෙලෝදී බැරි වුනොත් පරලෝදීත් ආධාරයක් වෙනවා. නමුත් මෙලෝ ආධාරයට බාධකයක් නෑහ. මෙලෝ කරන පින මා භික්ඛවේ පුඤ්ඤානං භාත්ත සුඛස්සේතං භික්ඛවේ අධිවචනං පුඤ්ඤන්ති.
이렇게 kamma에 맞게 결과가 오고 원인에 맞게 결과가 온다고 보아야 합니다. 그 봄이 sammā diṭṭhi입니다. 그것이 kammassakatā sammā diṭṭhi입니다. 그것으로 ariya들은 이해합니다. 이것으로 좋은 deva의 복, brahma의 복을 누리며 deva로 살고 brahma로 지내는 것을 가장 높은 목적으로 삼았다면 그것은 아주 anātha한 일입니다. 왜냐하면 생겨난 deva의 복도 brahma의 복도 한순간에 다해 끝나는 것입니다. 다시 anātha가 됩니다. saṃsāra 길에서 apāya에 떨어지는 원인도 됩니다. 그런 복에 머무는 것은 내게 쓸모없습니다. 그것을 바라는 것이 아닙니다. sugati에 있지 않으면 이 dhamma가 이해되지 않습니다. 그래서 내게 sugati가 필요합니다. 그래서 그 sugati를 얻으려고 이 puñña를 짓습니다. 이번에 못 하면 다음에라도 그 기회를 얻으려고. 이번에 할 수 있다면 이번에 해냅니다. 그것이 puñña가 된다고 해서 내게 문제 될 것은 없지요. 그 puñña는 걸림이 아니라 nibbāna 길의 도움일 뿐이기 때문입니다. 이 세상에서 짓는 puñña는 이 세상에서도 도움이 됩니다. 이 세상에서 못 이루면 다음 세상에서도 도움이 됩니다. 이 세상의 도움에도 걸림은 없습니다. 이 세상에서 짓는 puñña에 대해 'mā bhikkhave puññānaṃ bhāyittha, sukhassetaṃ bhikkhave adhivacanaṃ yadidaṃ puññāni.'
මහණි පිනට බියවන්න එපා. මේ සුඛාසිරි තත්ත්වයට කියන තව නමා පින කියන්නේ. සුඛයට හේතු වෙන එකක්. සුඛං ගබ්බං ගන් හහන්තං තිවිදං සමාධියං පරිපූරෙන්න සුඛය ගැබ්ගත් කලවිධ සමාධිය පරිපූර්ණ වෙනවා. ක්ෂණික සමාධියෙන් උපචාර සමාධියන් අප්පනා සමාධිය ක්ෂණික සමාධියත් උපචාර සමාධියත් ධ්යාන සහිත අර්පනා සමාධියත්. ඉතින් ඒ නිසා පින සුඛයට හේතු වෙනවා. සුඛය සමාධියට හේතු වෙනවා. සමාධියට හේතු වෙන්නා වූ යම් සුඛයක් ඇත්්ද ඒක අපිට යහපතයි. ඒ නිසා ඒකට බය වෙන්න එපා කියලා පෙන්නුවේ ඒකයි. සුමනාවනි දන්දිය යුතුමේ පින්කළ යුතුමේ දෙවිය උව්වන්ටත්, මිනිස්සු හුවන්ටත්, ශ්රමණ වූ උව්වන්ටත් ශ්රමණව නිවන් අවබෝධ කරන තුරු පින උපකාර වේවා. පින උපකාර ධර්මයක්. පින කවදාවත් බාධක ධර්මයක් නෙමෙයි. බාධක ධර්ම වෙන්නේ දස අකුසලය.
'bhikkhu들이여, puñña를 두려워하지 마라. puñña란 즐거운 상태의 다른 이름이다.' sukha의 원인이 되는 것입니다. 'sukhaṃ gabbhaṃ gaṇhantaṃ tividhaṃ samādhiṃ paripūreti' — sukha를 품은 세 가지 samādhi가 채워집니다. khaṇika samādhi, upacāra samādhi, appanā samādhi, 곧 khaṇika samādhi, upacāra samādhi, jhāna를 갖춘 appanā samādhi입니다. 그러니 puñña는 sukha의 원인이 되고, sukha는 samādhi의 원인이 됩니다. samādhi의 원인이 되는 sukha가 있다면 그것은 우리에게 이롭습니다. 그래서 그것을 두려워하지 말라고 보이신 것입니다. 'Sumanā여, dāna를 베풀어야 하고 puñña를 지어야 한다. deva가 된 이들에게도, 사람이 된 이들에게도, samaṇa가 된 이들에게도, samaṇa로서 nibbāna를 깨달을 때까지 puñña가 도움이 되리라.' puñña는 도움 되는 dhamma입니다. puñña는 결코 걸림 dhamma가 아닙니다. 걸림 dhamma는 dasa akusala입니다.
දසා අකුසල් බාධකයි. පින බාධක නෑ. ඉතින් ඕක තේරුම් ගන්න බැරි පින් කර ගත්ත අය දෙව්ය ලෝකේ උපදිනවා. ඒක ආර්ය මාර්ගය. ඔහොම කියලා මුලා අදහස් ගන්නවා. ඒක මුලාව බුදුරජාණන් වහන්සේගේ දේශනාවක් නෑහ එහෙම බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ නිවනට බාධක දශ අකුසල්. දස අකුසලය මිදෙන්න. දස අකුසලය හිත බැඳගෙන ඉන්න තාක්කල් නිවනට බාධකයි. දසා අකුසල් වලට කියන තව නමක් තමයි දසාකුසල මුල පංච නීවරණය. ඒ නිසා පංච නීවරණය මිදෙන්නේ. පංච නීවරණ නිසා දසාල් කරන්නේ. පංච නීවරණ නැති කළොත් දසා කුසල ඊට සම්බන්ධ නෑ.
dasa akusala가 걸림입니다. puñña는 걸림이 아닙니다. 그런데 이것을 이해하지 못하고 puñña를 지은 이들은 deva-loka에 태어나는 것이 ariya magga라고 잘못된 생각을 잡습니다. 그것은 속음입니다. 붓다의 그런 설법은 없습니다. 붓다께서 설하신 것은 nibbāna의 걸림이 dasa akusala라는 것입니다. dasa akusala에서 벗어나라. dasa akusala에 마음이 묶여 있는 한 nibbāna에 걸림입니다. dasa akusala의 또 다른 이름이 dasa akusala의 뿌리인 pañca nīvaraṇa입니다. 그러니 pañca nīvaraṇa에서 벗어나야 합니다. pañca nīvaraṇa 때문에 dasa akusala를 합니다. pañca nīvaraṇa를 없애면 dasa akusala는 그와 이어지지 않습니다.
ඉන් කුසලය කියන්නේ ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය කුසලය වැඩෙන්න නම් කුසලය නොවැඩීමට හිදුනා අකුසල් පැත්ත දුරු කරන්න අකුසල් දහයි ප්රාණඝාත අදින්න අදත්තාදාන කාම මිත්යාචාර මුසාවාද පිසුනාච පරුසාවච සම්පලාභ අභිජ්ජා ව්යාපද මිච්ඡා දූති
kusala란 ariya aṭṭhaṅgika magga입니다. kusala가 자라려면, kusala가 자라지 못하게 하는 akusala 쪽을 떨쳐야 합니다. akusala 열 가지는 pāṇātipāta, adinnādāna, kāmesu micchācāra, musāvāda, pisuṇā vācā, pharusā vācā, samphappalāpa, abhijjhā, byāpāda, micchā diṭṭhi입니다.
යම්කිසි පුද්ගලයෙක් ඉස්ත්රියක් අසාර බැඳ ගත්තා කියලා නිවන් මගට බාධකයක් නෑහ. හැබැයි අනුන්ගේ ඉසරියක් කරා ගිහිල්ලා නම් දූනය කර දූෂිත විදිහට වැඩ කරන්න කිව්ව ඒක බාධකයක් කාම මිත්යාචාරයයි බාධක භික්ෂූන් වහන්සේලාට කිව්වා කානාතිපාත අජිනද දන්නන අබ්රහ්මචරියා එතන වෙන සත්ිය සම්මතය නිසා. ඒක ආර්ය සම්මතය තුළ භික්ෂූ භික්ෂුනි කියන සම්මතය නිසයි ඒක එහෙම පෙන්නුේ. උපාසක උපාසිකාවන්ට ඒ සම්මතිය නැ කාම මිත්යාචාරයෙන් වෙන් වෙන්න කිව්වේ. කාම මිත්යාචාරයෙන් වෙන්වීමේ ධ්යාන මාර්ග බවට කිසි බාධකයක් නෑහ. ඒකයි හේතුව.
어떤 사람이 아내를 맞아 혼인했다고 해서 nibbāna 길에 걸림이 되지 않습니다. 그러나 남의 아내에게 가서 더럽히는 짓을 한다면 그것은 걸림, kāmesu micchācāra이니 걸림입니다. bhikkhu들에게는 pāṇātipāta, adinnādāna, abrahmacariya라 하셨습니다. 그것은 다른 관습 때문입니다. ariya 관습 안에서 bhikkhu, bhikkhunī라는 관습 때문에 그렇게 보이셨습니다. upāsaka, upāsikā에게는 그 관습이 없어 kāmesu micchācāra를 삼가라 하셨습니다. kāmesu micchācāra를 삼가는 데에는 jhāna와 magga를 이루는 데 아무 걸림도 없습니다. 그것이 까닭입니다.
කාම දූෂණය තමයි ධ්යාන මාග බලුට බාධකය. එතන්දි එකින් එකට එකින් එකට තමා වැඩිලම නිස්සර කාමය මොකටද කියටම් දැනුවත්වම අත්ඇරලා දානවා. අන වශයෙන් නිසා අත්හරිනවා. ඉතින් ඒකට කිසි බාධකයකුත් නෑහ කිහිව ඉන්නකොට අන්න කාම ඡන්දයයි බාධකය. කාම රාගය නෙමෙයි. කාම රාග පටිඝ අනාගාමී භවදින ගිහිවෙලා ඉන්න එක කෙනාටන විවාහ වෙලා ඉන්න පුළුවන්. නමුත් අනාගාමී වෙනකොට කාම රාගයක් නෑ. කාම රාගය සම්බන්ධය එදා හරිට ඉවරයි. ඒ වුනාට ගෙදර අපූරුවට අඹු සැමිය වශයෙන් ඉන්නවා. හිටියට මොකද කාම සම්බන්ධයක් නෑ. ඒක තමයි ගිහිව හිටියා වුනත් ලෝකය අර හොයන්න බැහ මේක. මේ ලෝකයා මුලාවට පත් වෙච්ච ලෝකයා කසා දත්ත බැඳලාද ළමිනුත් ඉන්නවද? ගෙදරත් යනවද? ඔය වගේ ප්රශ්න දානවා. මොනවා කරන්නද මුලාවේ තරම ඒක ලෝකයාගේ මුලාව ලෝකයා දකින්නේ නැති පැත්තක්.
kāma를 더럽히는 것이 jhāna와 magga에 걸림입니다. 거기서 하나씩 하나씩 자기가 자라면서 알맹이 없는 kāma가 무슨 소용이냐 하며 알고서 놓아 버립니다. 저절로 놓습니다. 그러니 재가자로 지낼 때도 거기에는 아무 걸림이 없습니다. kāmacchanda가 걸림입니다. kāma rāga 자체가 아닙니다. kāma rāga와 paṭigha를 끊은 anāgāmī가 되어도 재가자로서 혼인한 채 지낼 수 있습니다. 그러나 anāgāmī가 되면 kāma rāga가 없습니다. kāma rāga와의 이어짐은 그날로 끝났습니다. 그래도 집에서 훌륭하게 부부로 지냅니다. 지내도 kāma의 이어짐은 없습니다. 재가자로 있어도 세상이 그것을 찾아낼 수는 없습니다. 이 속은 세상 사람들은 '흰옷을 입고서 아이도 있나? 집에도 가나?' 같은 물음을 던집니다. 속음이 그 정도이니 어쩌겠습니까. 그것이 세상 사람의 속음, 세상이 보지 못하는 쪽입니다.
හත් අවුරුදේ සෝවාන් වෙලා හිටපු කුක්කුට විද්දාගේ මේ විරිඳ කුකට මීතක් වැද්දගේ විරිඳ මස් අත්දලා ඔක්කොට මසෝරෙන් පැනලා යන්න ගියා. දරුවෝ දහ දිනෙකුත් හදාගත්තා. දහ දෙනෙකුත් තුොරොත්තු උපද්දාගත්තා. ඔක්කොම පිරිමි දරුවෝ. අර කුක්කුට මිත්ත වැද්දාගන එක්කෙනා ගෙනාලා දෙන ඒ වැද්දා ගෙන දෙන මස් මාළුම කාලා ඒවම ජීවත් වුණා එයට හදලා තියෙන ද දුලා හදලා දුන්නා. ඔක්කොම කරලා දුනා. සපෙලා දුන්නා. හැබැයි සෝවාන් ඵලය පිරිහුනේ නැහැනේ. දැ අපිට ඕනේ බණ කියන්න බැහැ. අපි ධර්මය තුළින් දකින්න ඕනේ. මොකක්ද ඒ කිව්වේ කියන එක විසුසාඛාව උපාසිකාව හත්තාරුදෙන් සෝවාන් වෙලා දරුවෝ 14 දෙන්නිද කොහෙද හිටියා කියන නිකන් ඉතර ප්රශ්නයක් වුනාද? සෝවන් පලිපි වුනද නැ. එක බත් පෙට්ටියක් අරගත්තහමකට බත්බිදී හැේ. පුණ්යකුත් තිබුණා. පුණ්යිරධි බලය පිරි වුනද? ඒත් නෑ. ඉතින් ලෝකයා දකින්නේ නැති මේ දේවල් ගැන කතා කරන්න යනවා. උඩින් මත්තෙන් හොයාගෙන රාතන් වහන්සේගේ තත්ත්වයට ගන්න දෙනවා සෝභන් පුද්ගලයා ගැන. කොහොමද කරන්නේ? ඒ ලෝකයාගේ නොදැනීම.
일곱 살에 sotāpanna가 된 Kukkuṭamitta 사냥꾼의 아내는 사냥꾼과 함께 집을 뛰쳐나가 달아났습니다. 아들 열 명을 낳아 길렀고, 열 명의 며느리도 들였습니다. 모두 아들이었습니다. 그 Kukkuṭamitta 사냥꾼이 가져다주는 고기와 생선을 먹고 그것으로 살았습니다. 그에게 다 해 주고 차려 주었습니다. 그래도 sotāpatti phala는 무너지지 않았지요. 이것을 말로만 해서는 안 됩니다. 우리는 dhamma를 통해 그것이 무슨 뜻인지 보아야 합니다. Visākhā upāsikā가 일곱 살에 sotāpanna가 되어 자식을 열넷인가 두었다는 것이 무슨 문제가 되었습니까? sotāpatti phala가 무너졌습니까? 아닙니다. puñña도 있었습니다. puñña iddhi의 힘이 무너졌습니까? 그것도 아닙니다. 그런데 세상 사람들은 보지 못하는 이것들에 대해 말하려 듭니다. 겉으로 찾아서 sotāpanna를 arahant의 자리에 두려고 합니다. 어떻게 하는 겁니까? 그것은 세상 사람의 모름입니다.
අන්න ඒක පින් දකින්නේ නැති දේවල්. මල් පූජා කරනවා, පහන් පූජා කරනවා. සුන්දර බුද්ධාගම හදාගත්ත ඒවා මේ අපේ ආර්ය මාර්ගය තුළ ආර්ය මාර්ගය වැඩන සංසන්දනය කරලා පළු දහම් උපමක්. ඉතින් ඔය අර්ථය වැසුනාට පස්සේ නම් සුන්දර බුද්ධාගම තමා. එහම් ඒ වහක් කරන්න බැහැ. හැඟෙවිල්ච්ච වැරදි ඇති අර්ථය නැවත මතු කරගෙන ඒ වැඩපිළිවල හරි ආකාරවගෙන ගෙනනියන්න ඕනේ. 25 අතිස්සේ චෛත්ය විහරවි අර හැදුවේ මොකටද වැඩක් නැ. අදිය හදපුය බුද්ධාගම නැති බුදු දහම හරියට ැති කාලේ හදපුවද? නෑ නිර්මලව බුද්ධාගම බබලත් හතකු රහතන් වහන්සේලා ලක්ෂ ගාණක් ආවයි කියනවා. මේ රුවන්සෑය හදන අංශ කතාවල තියෙනවා. රුවන්ලෑත කිරීමට ාතන් වහන්සේලා ලක්ෂ ගණනක් ආවයි කියලා. ඔහේ ලක්ෂ ගණනක් හිටියි ලංකාව විතරක්ද නැ තව තව හිටපු ප්රදේශවල අනික් රටාවල් වල හිටපු අයවා. ඒ ආරංචිය මොකටද ආවේ? එන්න ඉතින් දිකතා කක් ලසනෙන් එන්න පුළුවන් උන්වහන්සේලා ිතු ප්රශ්නයක් නැහැ රහතන් වහන්සේලා ට එන්න ඉරදි බල තියෙන අය. ඉතින් මෙහෙ ඉඳලා හිටන් බුද්ධා බුදු දහම තිබුණා තව වෙනක උන්වහන්සේලාට කාගුවා පණිවිඩ යවන්න ඕනේ නැහ ලඩිස්පිලා දාන්න අවශ්යතාවයක් නැහැ. ඒ මොහොතෙන් ඒක දැක්කලා ඉරදි බලයෙන් දික් කරලා වකල සැනින් එහෙෙන් චුත වෙලා අනුරාසපුරේ හිටින්න පුළුවන්. ගනකොටත් ඒවානකොටත් ඒවාගේ එයයි වාහන අවශ්ය නැහ. එහෙම දේවල් නෑ උන්වහන්සේලාට
그것은 puñña를 보지 못하는 것들입니다. 꽃 공양, 등불 공양을 합니다. 아름다운 Buddhāgama로 만들어 낸 그것들은 우리 ariya magga 안에서 ariya magga를 닦는 것과 견준 dhamma 비유입니다. 그 뜻이 덮인 뒤에는 그저 아름다운 Buddhāgama일 뿐입니다. 그렇다고 그것을 없앨 수는 없습니다. 감춰진 바른 뜻을 다시 드러내 그 일을 바르게 이끌어 가야 합니다. 옛날에 cetiya와 vihāra를 지은 것은 왜입니까? 쓸모없는 일이었습니까? 그것을 지은 때가 Buddha dhamma가 제대로 없던 때였습니까? 아닙니다. Buddhāgama가 티 없이 빛나던 때였고, arahant 수십만 분이 왔다고 합니다. Ruvanveli cetiya를 짓는 이야기에 나옵니다. Ruvanveli 행사에 arahant 수십만 분이 왔다고. 그 수십만 분이 Sri Lanka에만 있었겠습니까? 아닙니다, 다른 지역, 다른 나라에 계시던 분들입니다. 그 소식이 어떻게 갔겠습니까? 그분들은 순식간에 올 수 있었습니다. arahant들께는 문제가 아니었습니다, iddhi가 있는 분들이니. 여기에 Buddha dhamma가 있었고, 다른 곳의 그분들께 소식을 보낼 필요도, 광고를 낼 필요도 없었습니다. 그 순간 그것을 보고 iddhi로 손가락 튕기는 사이에 거기서 사라져 Anurādhapura에 나타날 수 있습니다. 탈것이 필요 없습니다. 그분들께는 그런 것이 없습니다.
මේ මෑතකදී අපේ ස්වාමීන් වහන්සේ නාවක් මට කිව්වා මේ එක්කෙනෙක් කිව්ව සිද්ධියක් උන්වහන්සේ දැකපු එකක් නම් නෙමෙයි. අ ඔය කොහෙද මයියංගනය පැත්තේ. පිරිසක් ගිහිල්ලා තියෙනවා මේ වන්දනාවක මෑතකදී. ගියාට පස්සේ අ එතන හාමුදුරුවෙනුත් හිටියලු. උන්වහන්සේ ටිකක් හොඳයි රිී පැත්තක් තියෙනවා දැකලා හටන් ගහක් මුරලා ඉඳගෙන හිටියලු. ඒ ඉන වෙලාවේදී ඊට එහා පැත්තේ ඇලත් තියෙනවලු ඇලෙන් එහා පැත්තෙක් ගහක් වල ඉන්න තව හාමුදුරුවෝ කෙනෙක්. පස්සේ අර උපාසක මහත්තයලා මේ ගිලන් පස ටිකක් අරගෙන හලා උන්වහන්සේට දෙන්න ලැහැට කිව්වල අර එහා පැත්තේ ඉන්නවා ස්වාමීන් වහන්සේ නමක්. එහෙනම් උන්වහන්සේටත් එක ටිකක් ඔක් කරන්න කිව්වලු. ඒක කියනකොට ටක්් ගලා එතනලු උන්වහන්සේ. ඊට පස්සේ ඉතින් අර කොහොම ආවද දැකේ නැහළු ආපු දිහා. ඉතින් උන්වහන්සේටත් ේ ටික ගිලන් පස දුන්නලු උන්වහන්සේ තේ ගිලන් පස වළඳලා අසර බලලා ආය හෙහා පැත්තලු. අර ගහමු මුලලු. ඊට පස්සේ අර කට්ටිය ගියාට පස්සේ මේ හාමුදුරට සැකයක් ඇති වුණාලලු මේ කවුද මොකද කොහොමද ආවේ කියලා. එනවා දැක්කෙත් නැහැ යනවා දැක්කේ නැහැ. මේක ගිහින් අහන්න බැ කියලා උන්වහන්සේට ඉන් ගේ බලයක් නැහැ. උන්වහන්සේ අර ඇලින් වැහලා හිටන් ගිහිල්ලා උන්වහන්සේ හමුවෙලා අ ස්වාමීනි ඔබ වහන්සේ කොහොමද මෙතෙන්ට වැඩියේ? මම වඩිනවා හිත්නේ නැහ ගේම මේ ඇලේ මෙහා පැත්තට ඔය පැත්තට වඩනවා ආපු දෙයක් හින්නේ නැහ. ඔබ වහන්සේ ඉරලයක් තියෙනවද? කොහොමද වැඩිය කිව්වලු. ඒ පරවලෝ ඔබ මේ උපසම්පදාද කියලා. ඒ පරල ඕ කිව්වලු. ඒපරකලු මට එහෙම බලයක් තියෙනවා. මරණ විතරක් නේ මෙහෙම හතර දෙනෙක් ඉන්නවා කිව්වලු. අපි හතර දෙනාම මේ පිණ්ඩපාත කරෙන්න මේ තන්ට තමයි එන්නේ කිව්වලු. ඇවිල්ලා මෙතන්දි වඳලා හිටෙනවා අපි හතර දෙනාම යනවා කිව්වලු. ඉතින් ඒ මෑතකදි වෙච්ච සිද්ධියක් කියලා කිව්වා සිද්ධියක් ව.
요즘 우리 스님 한 분이 내게 들려준 일이 있습니다. 누군가가 말해 준 일이고, 그 스님이 직접 본 것은 아닙니다. Mahiyaṅgana 쪽 어디로 한 무리가 최근 순례를 갔습니다. 가 보니 거기 스님 한 분이 계셨답니다. 그분은 조금 좋은 그늘진 곳을 보고 나무 밑에 앉아 계셨답니다. 그런데 그 건너편에 도랑이 있었고, 도랑 건너 나무 밑에 다른 스님 한 분이 계셨답니다. 그 뒤 upāsaka들이 gilāna paccaya를 조금 가져와 그분께 드리려 하자, 그분이 '저 건너편에 스님 한 분이 계시니 그분께도 조금 드리라' 했답니다. 그 말을 하자마자 그분이 '탁' 하고 거기 와 계셨답니다. 어떻게 오셨는지, 오시는 것을 보지 못했답니다. 그래서 그분께도 차와 gilāna paccaya를 드렸고, 그분은 차와 gilāna paccaya를 드시고 자리에서 일어나 다시 건너편 그 나무 밑으로 가셨답니다. 그 무리가 간 뒤 이 스님에게 의심이 생겼답니다. 이분이 누구고 어떻게 오셨나, 오는 것도 가는 것도 못 봤는데, 가서 여쭤봐야겠다. 그분에게는 그런 힘이 없었습니다. 그분은 도랑으로 내려가 건너가서 그분을 만나 '스님, 어떻게 여기 오셨습니까? 저는 오시는 걸 보지 못했습니다. 이 도랑 이쪽에서 그쪽으로 오시는 것을 보지 못했습니다. 스님께 iddhi가 있습니까? 어떻게 오셨습니까?' 하고 여쭈었답니다. 그러자 '당신은 upasampadā를 받았습니까?' 하고 물었고 '예' 했답니다. 그러자 '내게 그런 힘이 있습니다. 여기 이런 이가 넷 있습니다. 우리 넷은 모두 탁발하러 이곳에 옵니다. 와서 여기서 드시고 우리 넷 다 돌아갑니다' 했답니다. 그것이 최근에 있었던 일이라고 들려주었습니다.
දැන් ඉතින් ඒ නිසා අපිට මොකද අපිට නිගමනය කරන්න බැහැ. අද වෙනකොටත් රහතන් වහන්සේලා ඉන්න පුළුවන්. හැබැයි හිටියත් වැඩක් තියෙනවා. දේශකයන් වහන්සේලා අඩු දේශකයන් වහන්සේලා නැත්නම් ලෝකයට රහතන් වහන්සේලා හිටියත් දැනගන්න විදිහක් නැහ. සියලුම රහතන් වහන්සේලාට දේශනා කරන ශක්තිය නෑහ. බුදුපියාණන් වහන්සේ වැඩ ඉන්න කලේ අතේ ඇඟිලි ගානට විතරයි දහ දිනෙක් වාය පිරිසක් තමයි හිටියේ දේශගයන් වහන්සේලා. කෝටි ගණක් රහතන් වහන්සේලා හිටියා. දේශනා කරපු වවාකවත් ත්රිපිටකයේ සඳහන් වෙච්ච කෑල්ලක්වත් නෑ. කෝටි ගණක් රහතන් වහන්සේලා හිටියා. හිටිය ඵලියට එළිය කරන්න බැ.
그러니 우리는 단정할 수 없습니다. 오늘날에도 arahant들이 계실 수 있습니다. 그러나 계셔도 문제가 있습니다. 설법하는 스님이 적거나 없다면 arahant가 계셔도 세상이 알 길이 없습니다. 모든 arahant에게 설법할 힘이 있지는 않습니다. 붓다 계실 때에도 손가락으로 꼽을 만큼, 열 분 남짓한 무리만이 설법하는 분이었습니다. arahant는 수천만 분이 계셨습니다. 그분들이 설한 말씀은 Tipiṭaka에 한 조각도 없습니다. 수천만 arahant가 계셨는데도. 빛이 있어도 밝힐 수는 없었던 것입니다.
අලි ඇත්ත කියලා කොටස් දෙකක් ඉන්නවා ඇත්කුලේට අලි කුලයට සම්බන්ධව ඇතුන්ට දල තියෙනවා. ඒ නිසා මහා අතුවලට ඇලා මහ ගස් පතුරු ගහලා පෙරලත් දානවා. හැබැයි ඉතින් අලියට අහට ඒක කරගන්න බැ. හැබැයි ඒ කුලේටම අයිති. හස්ති කුලයට අයිති වුනාට ඒ වැඩේ කරගන්න දල තියෙන ඇතා ඕන.
엄니 없는 코끼리와 엄니 있는 코끼리, 두 무리가 있습니다. 같은 코끼리 혈통이지만 엄니 있는 코끼리에게는 엄니가 있습니다. 그래서 큰 가지에 엄니를 박아 큰 나무를 쪼개 쓰러뜨립니다. 그러나 엄니 없는 코끼리는 그것을 할 수 없습니다. 같은 혈통에 속하지만, 코끼리 혈통에 속해도 그 일을 하려면 엄니 있는 코끼리가 있어야 합니다.
හැබැයි දනත් එහාට මෙහන්න නැම සල සලංග සද්දයක් සියලු ඇතුන් කෙනෙක්. ඒකට ගමුතු තියෙන්නේ නැතෙකුත් ඕන. ඒ අතහරට ඒ සද්දය තිබෙ අයට ඒ ටික නැහැ. ඒක උපදිම්ම ලැබිච්ච
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
එක් තරා පුණ්ය ශක්තියක් නැත්නම් ශක්තියක් එක්කලා හම්බවෙච්ච එකක්. ඉතින් ඒ වගේ මේ ශාසනය තුළත් ආර්ය විනය තුළත් අලිමට්ටමේ ඉන්න රහතන් වහන්සේලාත් ඉන්නවා. උන්වහන්සේලාට දේශනා කරන්න ශක්තියක් නෑහ. හැබැයි අරිහත්ත ඵලය කිසි අඩුවක් නෑ. එහෙම අයත් ඉන්නවා. එක එක මට්ටමට පොඩ්ඩක් හරි දේශනා කරලා යමක් කියන්න පුළුවන් අයත් ඉන්නවා. ඒ වගේම හොඳට විග්රහ කරලා විස්තර කරලා දේශනා කරන්න පුළුවන් අයත් ඉන්නවා.
그것은 어떤 puñña의 힘이나, 힘과 함께 얻은 것입니다. 그처럼 이 sāsana 안에도, ariya vinaya 안에도 엄니 없는 코끼리 수준의 arahant들이 계십니다. 그분들에게는 설법할 힘이 없습니다. 그러나 arahatta phala에는 아무 모자람이 없습니다. 그런 분들도 계십니다. 저마다의 수준에서 조금이나마 설해 무엇인가를 말할 수 있는 분들도 계십니다. 또 잘 풀이하고 자세히 설할 수 있는 분들도 계십니다.
ඒ නිසා තමයි එදා සිවි පිළිඹියාපත් මහ රහතන් වහන්සේලාම ධර්ම සංඝායනාවලට ගත්තේ අනික් අය ගන්න නැතුව තව රහතන් වහන්සේලා කොච්චර හිටියද? අභිඥාලාභී වුනට ගත්තේ නැහ. ත්රිවිද්යාලාභී වුනට ගත්තේ නැහැ. සිවි පිළිසභියාපත් මහ රහතන් වහන්සේලාම තෝරලා තමයි 51000 ඔයදි වශයෙන් ධර්ම සංඝායනට අරන් තියෙන්නේ. ඉතින් ඒ වගේ මොකද ඒ ධර්මය විග්රහ කරගන්න ධර්මය ගැටලු තන් විසඳන්න අනික් අයට බැහැ. අරිහත් ඵලය කියන එක වෙන එකක්. ධර්මනය කියන තව එකක්. ඉතින් ඒ අවස්ථාව වෙනකොට අරිහත් ඵලය ලබලා හිටපු අය සමහර වෙලාවට ආනන්ද හාමුදුරුවන්ගෙන් ප්රශ්න අහලා තියෙනවා. ආනන්ද හාමුදුරුවෝ සෝවාන් විතර. හැබැයි ධර්මඥානය බොහොම ඉහලින් තිබුණා. ඒ නිසා ආනන්ද හාමුදුරුවෝ නැතුව ධර්ම සංඝායනා පවත්වන්න බැරිකම නිසාම. නමුත් අර සම්මතයත් තිබුණ. නැදා සිව් පිළිසින් බියාපත් මහරහතන් වහන්සේලාගේ මේක පැවැත්ිය යුතුයි ඒක තමයි ගැලපෙන්නේ කියලා. ඒ නිසා කිව්වා අප්රමාදී කොහොමහරි ධර්ම සංගායනාව කරන්න ඉක්මන් කරලා අරිහත්යට පත් වෙන්න උත්සාහ කරන්න කියලා. ඉතින් අනික් අය තව වාද කළා. ඉතින් උන්වහන්සේ අරිහත්යට පත් වෙලා සිව් පිළිබා අරිහත්තයට පත් වෙලා තමයි ඒ චානයට ගියයි කියන්නේ. ගියහම දොර වහලා තිබුණලු. දොරට තට්ට කරලා කිව්වලු කටයුතු හරි දොර අරින්න කියලා. ඉතින් සිව්වි පිරිසබියාපත් අරිහත් ලැබුණාද කියලා හපුහම ලැබුණා කිව්වා. එහෙනම් ඉ දොරයි මොකද ඔය යතුර හිලා තියෙන්නේ න්න කිව්වා. ඉතින් උන්වහන්සේ අධිෂ්ඨාන කිව්වා ඉරදි වලින් ඇතුර හිලා හිඳගලා ගිහිල්ලා වුනාට ආසන දැන් මේක විහිළුවක් හැටියට සුන්දර බුද්ධාගමක් හැටියට එහෙම හදාගත්ත නෑන ධර්මය දන්නේ නැති නිසා. නමුත් ඒ ඉදිරිඵලය ලැබූ අයට ඒක එච්චර ප්රශ්නයක් නෙමෙයි.
그래서 그때 paṭisambhidā를 얻은 큰 arahant들만 dhamma saṅgāyanā에 모셨습니다. 다른 arahant들은 얼마나 많았겠습니까? abhiññā를 얻었다고 모시지 않았고, tevijjā를 얻었다고 모시지 않았습니다. paṭisambhidā를 얻은 큰 arahant들만 가려 뽑아 dhamma saṅgāyanā에 모셨습니다. dhamma를 풀이하고 dhamma의 어려운 곳을 풀어내는 것은 다른 이들이 할 수 없었기 때문입니다. arahatta phala는 하나이고 dhamma의 앎은 또 다른 하나입니다. 그때 arahatta phala를 얻은 이들도 때로는 Ānanda 스님께 물음을 여쭈었습니다. Ānanda 스님은 sotāpanna쯤이었습니다. 그러나 dhamma의 앎은 아주 높았습니다. 그래서 Ānanda 스님 없이는 dhamma saṅgāyanā를 열 수 없었습니다. 그러나 paṭisambhidā를 얻은 큰 arahant들로 이것을 해야 한다는, 그것이 맞다는 관습도 있었습니다. 그래서 게으름 없이 어떻게든 dhamma saṅgāyanā 전에 서둘러 arahatta에 이르도록 애쓰라고 했습니다. 다른 이들이 또 따졌습니다. 그분은 arahatta에, paṭisambhidā를 갖춘 arahatta에 이르러 그 자리로 갔다고 합니다. 가 보니 문이 닫혀 있었답니다. 문을 두드리며 '일이 다 되었으니 문을 열어 주십시오' 했답니다. 'paṭisambhidā를 갖춘 arahatta를 얻었습니까?' 하고 묻자 '얻었습니다' 했습니다. '그렇다면 문은 왜? 열쇠 구멍이 있지 않습니까' 했습니다. 그러자 그분은 adhiṭṭhāna를 하고 iddhi로 열쇠 구멍으로 들어가 자리에 앉았습니다. 이제 이것을 우스개처럼, 아름다운 Buddhāgama처럼 만들어 버린 것은 dhamma를 모르기 때문입니다. 그러나 iddhi를 얻은 이들에게 그것은 그리 큰 일이 아닙니다.
මෑතකදීව ඉන්දියාවේ හිටපු එක්තරා යෝගියෙකුට මේ දුගී දුප්පත් මිනිස්සු කන්න නැතුව ඉන්න හැරි දැකලා. විශාල සංවේගයක් උපන්නලු. අනේ මට මම මොකද කරන්නේ? මේ අයට මල්ල ළඟ හරි දෙයක් තිබුණා මම දෙනවනේ. ඉතින් මෙහෙම හැඟීම් ඇති වුණා. එක දවසක් එහෙම හිතලා හනම් නිකමට බලනකොට පාත්රය බරයිලු. ඇදලා බලනකොට ආහාර පිරිලු. කොහෙන් ආවද එයා දන්නෙන්නේ නැද? ධ්යානලාභීව හිටපු කෙනෙක්. ඊට පස්සේ මේ ආහාර තියෙන්නේ කොහෙන් හම්බවුන හරි කමක් නැහැ මේගොල්ලන්ට දෙන්න පුළුවන කියලා දුන්නලු. දෙනවල් දෙනවල් ඉවර වෙන්නේ නැහල්ලු. කොච්චර දුන්නත් තව වැඩෙනවලු. ඊට පස්සේ මේක ආරංචි වෙලා හිටම බේරෙන්න බැරිපු ගහලා එයාගේ වැඩක් කරගන්නත් නැහැලු පෝලි වඑනවලු දානේ ගන්න. අන්තිමට කල්පනා කරල මගේ වැඩත් මහ බාධාවක් මේ දානේ පාත්රය දැන් මම මොකක්ද කරන්නේ මේකට කියලා. ඊ පස්සේ එයාගේ ගුරු මේ විෝගියා හම්බවෙන්න ගියලු. ඒ වරගාල මෙහෙම එකක් වුණා. මගේ ඕනකමෙන් නෙමී කළේත් මට මෙහෙම අදහතක් ඇති වුණා. ඒ අදහතම ලියන්න පටන් ගත්තා මේ දාන පාත්රයක් පිරුණා කිව්වලු. කොච්චර දුනත් මේක ඉවර වෙන්නේ. දැන් මට මේක මහා කරදරයක් වෙලා තියෙන්නේ. දැන් ඕක නැති කරගන්නද ඕනේ ඇහුවලු. ඔව් කිව්වලු. ඒ පරකල දාන පාත්රය පැත්තකින් තියලා චතුත්ත ධ්යානයට සමවදන්න කිව්වලුද සමදිලා චතුරත් ධ්යානයෙන් නැකිලා දානයේ ඉවර වේවා කියලා අධිෂ්ඨාන කරන්න කිවලු. අධිෂ්ඨාන කරා ආය සමවදින්න කිව්වලු. ඊට පස්සේ කිව්වා වගේ චතුර සද්ධාන සමද න දාන පත්රය අධිෂ්ඨාන කරලලා මේක ඉවර වේවා කියලා. ඒ වටිත්ති ඉවර නෑහැ. ඒ කිව්වට හිතුවට ආයි සමාධිය සමිද අපතේ බලලා දාන පත්රය ඉවර වුනා. දෙවෙනි සැරේ චතුරසය අධිෂ්ඨාන කරලා චතුරසධාය සම වැදිලා දෙවෙනි සැරි ආය සැසරයක් අහ වෙලා බලනකොට දාන පාත්රය හිස් වෙනවල ඊට පස්සේ ආවේ නැහැ.
최근 인도에 있던 어떤 yogi가 가난한 사람들이 먹을 것 없이 지내는 모습을 보고 큰 saṃvega가 일었답니다. '아, 내가 어떻게 하지? 내게 무엇이라도 있으면 줄 텐데.' 이런 마음이 들었습니다. 어느 날 그렇게 생각하고 문득 보니 발우가 무겁더랍니다. 열어 보니 먹을 것이 가득하더랍니다. 어디서 왔는지 그도 몰랐겠지요. jhāna를 얻은 이였습니다. 그 뒤 이 먹을 것이 어디서 왔든 상관없다, 이들에게 줄 수 있다 하고 주었답니다. 주고 또 주어도 끝나지 않더랍니다. 아무리 주어도 더 늘어나더랍니다. 그 뒤 소문이 나서 빠져나올 수 없게 되었고, 자기 일도 할 수 없게 되었답니다. 먹을 것을 받으려 줄을 섰답니다. 마침내 생각해 보니, 이 dāna 발우가 내 일에 큰 걸림이 되었다, 이제 이것을 어떻게 하나 하고, 그 뒤 자기 스승 yogi를 만나러 갔답니다. '이런 일이 생겼습니다. 제가 원해서 한 것도 아닌데 이런 생각이 들자 그 생각대로 이 dāna 발우가 가득 찼습니다. 아무리 주어도 끝나지 않습니다. 이제 큰 골칫거리가 되었습니다.' '이제 그것을 없애고 싶으냐?' 하고 묻자 '예' 했답니다. 그러자 'dāna 발우를 한쪽에 두고 넷째 jhāna에 들어라. 들었다가 넷째 jhāna에서 나와 dāna가 끝나기를 하고 adhiṭṭhāna를 하라. adhiṭṭhāna를 하고 다시 들어라' 했답니다. 그 뒤 말한 대로 넷째 jhāna에 들었다가 dāna 발우에 대해 이것이 끝나기를 하고 adhiṭṭhāna를 했습니다. 그런데도 끝나지 않았습니다. 그렇게 말하고 생각했는데도. 다시 samādhi에 들었다가 나와 보니 dāna 발우가 끝났습니다. 두 번째로 넷째 jhāna를 adhiṭṭhāna하고 넷째 jhāna에 들었다가 두 번째로 다시 나와 보니 dāna 발우가 비어 있었고, 그 뒤로는 오지 않았답니다.
කරන්න
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)