dharma desanā
ධර්ම දේශනා.
පිහි දන්නේ නැහැ. තෙත කෙස් පිටින් තෙත වස්ර පිටින් ඉන්නවා. ඒ කාලේ සමාජ සිරිතක් තිබුණා. ඒක බමුණ පිරිතක්. එයා වේලිනකන් ඉන්නවා අර සෝක ප්රකාශයක් පසු.
(앞부분이 끊김) …젖은 머리, 젖은 옷 그대로 있습니다. 그 시절에는 사회 관습이 하나 있었습니다. 그것은 brāhmaṇa들의 관습이었습니다. 슬픔을 드러낸 뒤 몸이 마를 때까지 그렇게 있는 것입니다.
දැන් විශාඛාව උපාසිකාව හත් අවුරුදෙන් සෝවාන් වුණා කියලා අපි ධර්ම පොතල සඳහා වෙනවා.
그런데 Visākhā upāsikā는 일곱 살에 sotāpanna가 되었다고 dharma 책들에 나옵니다.
හැබැයි සෝවා විශාඛාව උපාසිකාවගේ මෙනි පිරියක් මැරලා හිටා තෙත කෙස්පිරින් තෙත වසර විනි බුදුරජාණන් වහන්සේ ලවට ගියා කියලා සඳහන් වෙනවා.
하지만 sotāpanna인 Visākhā upāsikā가 손녀가 죽자 젖은 머리, 젖은 옷 그대로 Buddha께 갔다고 나옵니다.
අර තිබිච්ච සිරිත අයින් කළාද හත්බි සෝවාන් වෙලාද?
일곱 살에 sotāpanna가 되었다고 해서 그 있던 관습을 버렸습니까?
දැන් බමුණන්ගේ සිතක් අනුගමනය කළොත් මිත්යා දෘෂ්ටිය කියන අද බන කියන රටක් තියෙනවා. එහෙම කියන්න ගියානම් එහෙම විශාඛාව උපාසිකාව මහා මිත්යා දෘෂ්ටිය අහුවෙන්න බැ.
요즘은 brāhmaṇa의 관습을 따르면 micchā-diṭṭhi라고 말하는 무리가 있습니다. 그렇게 말하자면 Visākhā upāsikā도 큰 micchā-diṭṭhi에 걸려들 수밖에 없습니다.
මොන මාර්ග හරයක්වත් තියෙන එකක් ඔය කියන වැඩියි. ශෝකක් ප්රකාශ කරන්න නාලලා හිටන් තෙත කෙස්සිපිටින් තෙත වසර පිපිටින් වේලනකන් ඉන්නේ එකෙ. නමුත් එදා තිබ්ච සමාජ
그들이 말하는 것에 무슨 magga의 알맹이가 있겠습니까? 슬픔을 드러내려고 씻지도 않고 젖은 머리, 젖은 옷 그대로 마를 때까지 있는 것이 그것입니다.
වේලනකන් ඉන්නේ එකෙ. නමුත් එදා තිබ්ච සමාජ සම්ප්රදායට පහර ගැහුවද ඒක එයාගේ තියෙන සෝවාන් ඵලයට බාධිවකයක් වුණාද.
그런데 그 시절에 있던 사회 전통을 거슬렀다고 해서, 그것이 그녀가 지닌 sotāpatti phala에 걸림돌이 되었습니까?
එකක්වත් වෙලා නැහ ඒකායනාව ඒකෙන් අදහස් වෙත් යන එකද එහෙම නැත්නම් රාගක්ඛයෝ ද්වේශක්ඛයෝ මෝහක්ඛයෝ ඒකායන මගි රාග අක්ෂය කරන ද්වේශක්ය කරන මෝහක්ෂය කරන යම් මගක් හැද මේකට ඒකායන මාර්ගය කියලා.
어느 것도 그렇게 되지 않았습니다. ekāyana라는 말은 ‘혼자 간다’는 뜻입니까, 아니면 rāgakkhaya, dosakkhaya, mohakkhaya의 ekāyana 길, 곧 rāga를 없애고 dosa를 없애고 moha를 없애는 길을 ekāyana magga라고 하는 것입니까?
එහෙම එකක් නෙමෙයි එතන තියෙන්නේ.
거기 있는 뜻은 그런 것이 아닙니다.
ඒකායන මාර්ගය කියන්නේ යම් මගකින් රාගක් සේ වෙනවා නම්, ද්වේශක් සේව නම්, මෝහක් සේය වෙන නම් ඒ මග ඒකායනාව මගම් සතර සතිපට්ඨාන
ekāyana magga란, 어떤 길로 rāga가 다하고 dosa가 다하고 moha가 다한다면 그 길이 ekāyana이고, 그 길이 바로 네 가지 satipaṭṭhāna입니다.
ඒකායනෝ අයං භික්ඛවේ මග්ගෝ සත්තානං විසුද්ධියාය සෝ පරිදේවානං සමතිකමාය ඤායස්ස අධිගමාය දුක්ඛමනස්සායනං අත්තංගමාය ඤායස්ස අධිගමාය නිබ්බානස්ස සච්ච කිරියාය යදිදං චත්තාරෝ සතිපට්ඨාන
‘Ekāyano ayaṃ bhikkhave maggo sattānaṃ visuddhiyā, sokaparidevānaṃ samatikkamāya, dukkhadomanassānaṃ atthaṅgamāya, ñāyassa adhigamāya, nibbānassa sacchikiriyāya, yadidaṃ cattāro satipaṭṭhānā.’
මහනේ අයන සංඛ්යාතෝ එකම මාර්ගය මේ ඔය විදිහට විග්රහ වන එක ආය අයම් එක මග සත්තානා විශුද්ධියාය. සත්වයාගේ විශුද්ධිය පිඳ සෝක පරිදේවානා සමචක්කමාය මේ සෝක පරිදේවයන්ගේ සමථයට පත් කිරීම පිණිස.
ekāyana란 단 하나의 길이라는 뜻으로, 이렇게 풀이됩니다. ayaṃ, 이 하나의 길은 sattānaṃ visuddhiyā, 중생을 맑히기 위한 것이고, sokaparidevānaṃ samatikkamāya, 슬픔과 울부짖음을 가라앉히기 위한 것입니다.
ඥායාස්ස අධිගමාය ඥාය නැහ නුවණිහි අධිගමය නැත්නම් මේ මාර්ග ඵලබෝධය අධිගමයට පත්වීම පිණිස. නිබ්බානස්ස සච්චරියාය මේ නිවන ප්රත්යක්ෂ කිරීම පිණිස.
ñāyassa adhigamāya, ñāya란 슬기를 얻음, 곧 magga와 phala의 깨달음에 이르기 위한 것입니다. nibbānassa sacchikiriyāya, nibbāna를 몸소 보기 위한 것입니다.
යදිදං චත්තාරෝ සතිපට්ඨාන ඒ මොකක්ද මේ සතර සතිපට්ඨානය එහෙනම් ඒකායන මාර්ගය කියන්නේ සතර සතිපට්ඨානය කායානුපස්සනා වේදනාපස්සනා චිත්තානුපස්සනා ධම්මානුපස්සනා කියන හතරට කියනවා ඒකායන මාර්ගය ඕය ටික කියන්නේ රාගක් සේ වෙනවා ද්වේශක් සේවෙනවා මෝහක් සේ වෙනවා.
yadidaṃ cattāro satipaṭṭhānā, 그것이 무엇이냐 하면 이 네 가지 satipaṭṭhāna입니다. 그러니 ekāyana magga란 네 가지 satipaṭṭhāna입니다. kāyānupassanā, vedanānupassanā, cittānupassanā, dhammānupassanā라는 넷을 ekāyana magga라고 합니다. 이것들이 rāga를 다하게 하고 dosa를 다하게 하고 moha를 다하게 합니다.
ඉන්න හාමුදුරුවේ නීහන කියලා කියන්නේ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒ අයගේ හාමුදුරුවෝ හැම කොටසකම ිස් සූත්රය ඒගොල්ලෝ පිළිගන්නේ.
그쪽 스님들은 모든 부분에서 이 sutta를 받아들입니다.
එකක් වෙන එකට තියෙනවා. පොක්තියා තියනෙත්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒගොල්ලෝ හැබැයි ඒගොල්ලෝ ඒකායන මාර්ගය සතර සතිපට්ඨානය වඩනවා හරි
그런데 그들도 ekāyana magga, 곧 네 가지 satipaṭṭhāna를 닦기는 하지요?
ඒගොල්ලන් හැබැයි මිදැකලීම් වල ඒ පැත්ත.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔව් මේ වගේ අයටත් වැඩෙනවාද හාමුදුරුව
예. 스님, 이런 사람들에게도 그것이 자랍니까?
දැන් මෙහෙමයි තියෙන්නේ. දැන් ඒකායමේ ඒකායන මාර්ගය වඩනවයි කියනකොට එයා දැනගන්න ඕනේ මම රාග අක්ෂය කරන්න ද්වේශය කරන්න මෝහය කරන්න මේ කයඳුපදු ක්රියාවල් වලට එළිය යුතුද මේ වින්ද්රණයන්ට කෙසේ මුහුණ දිය යුතුද කෙබඳ චිත්තයන් පහල කළ යුතුද කෙබ චිත්තයන් පහල නොකළ යුතුද කෙම ධර්මතාවයක් මනාසේ තිය කළ යුතුද තේරුම් ගත යුතු ඔන්න ඔය කියන කාරණා ටික තුළයි සතර සතිපට්ඨානය අනේ තියෙන්නේ.
이렇게 되어 있습니다. ekāyana magga를 닦는다고 할 때 그 사람은 알아야 합니다. rāga를 없애고 dosa를 없애고 moha를 없애려면 몸과 말의 행위에 어떻게 다가가야 하는지, 겪는 느낌들을 어떻게 맞아야 하는지, 어떤 마음을 일으켜야 하고 어떤 마음을 일으키지 말아야 하는지, 어떤 dhamma의 성품을 잘 세우고 깨달아야 하는지를. 바로 이런 점들 안에 네 가지 satipaṭṭhāna가 있습니다.
මේ සතර සතිපට්ඨානය යුක්ත පුද්ගලයා මල් පූජා කරන්නේ නෑ කිව්වොත්. මල් පූජා කරන එක පාපයක් නම් නොකළ යුතු හිටියේ. මල් පූජන එකෙන් ආර්ය මාර්ගය වඩෙන්න බාධාවක් නම් නොකළ යුතු.
네 가지 satipaṭṭhāna를 갖춘 사람은 꽃 pūjā를 하지 않는다고 한다면, 꽃 pūjā가 pāpa라면 하지 말아야겠지요. 꽃 pūjā가 ariya magga를 닦는 데 걸림돌이라면 하지 말아야겠지요.
උපකාර කරන්නෝ දුර්ලභවයි. ෘතෝපකාරය පරම දුර්ලභවයි.
도움을 주는 이는 드뭅니다. 받은 도움을 아는 이는 더없이 드뭅니다.
දැන් පරමාය පූජාය පටිපත්ති පූජාය කියලා. ප්රතිපත්ති පූජාව කරම පූජාව කියලා කියනවා. පූජාව කරන්නේ ඔව් ප්රතිපත් දැන් ප්රතිපත්ති පූජා කියන වචනයෙන් කිව්වේ මොකක්ද?
그런데 ‘paramā pūjā paṭipatti pūjā’라고, paṭipatti pūjā가 으뜸 pūjā라고 말합니다. 예, pūjā를 하지요. 그런데 paṭipatti pūjā라는 말로 가리킨 것이 무엇입니까?
පටි කියන වචනයෙන් පෙන්නන්නේ මොකක්ද? අවිද්යා සුනා දිගේ බැඳීම. ඕක පැත්තකින් දමනවට කියනවා පටිපත්තිය අවිද්යා තෘෂ්ණා දෙක ඉවත් කරන්නේ යම්කිසි වැඩකින්න ඒක පටිපත්ති පූජාව.
paṭi라는 말이 보여 주는 것은 무엇입니까? avijjā와 taṇhā를 따라 묶여 있는 것입니다. 그것을 한쪽으로 치우는 것을 paṭipatti라고 합니다. avijjā와 taṇhā 둘을 걷어내는 어떤 일이든, 그것이 paṭipatti pūjā입니다.
දැන් ප්රතිපත්ති පූජාවෙන් කරන්නේ මොන්න
그러면 paṭipatti pūjā로 하는 것이 무엇입니까?
නිගමේ [උගුර කෑරීම] කොතන ඉඳලාකු
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මොකක්ද ප්රතිපත්ති පූජාව කියන්න?
무엇을 paṭipatti pūjā라고 합니까?
භාවනා ආ දැන් භාවනාව ප්රතිපත්ති පූජාව කියන එකක් ඒගොල්ලෝ කියනවා. එතකොට සීලය, සමාධිය, ප්රඥාව, ප්රතිපත්ති පූජාව කියලා කියනවා.
bhāvanā, 그들은 bhāvanā가 paṭipatti pūjā라고 말합니다. 그리고 sīla, samādhi, paññā를 paṭipatti pūjā라고 합니다.
සීලයට උපනිසරය යමකින් ලැබෙනවා නම් සමාධිය ප්රඥාවට යමකින් උපනිශරය ලැබෙනවා නම් උපනිසරය පිළිගන්න හන්න මොකද වෙන්නේ? අන්න දකින්න ඕනේ බැ.
어떤 것으로 sīla에 upanissaya를 얻고, 어떤 것으로 samādhi와 paññā에 upanissaya를 얻는다면, 그 upanissaya를 받아들이지 않으면 어떻게 됩니까? 바로 그것을 보아야 합니다.
දැන් ගමනක් යන මනුස්සයාට ගමන් යන්න මූලික වශයෙන් පය තියෙනවා. දෙපය තියෙනවා. දෙපෙන් ගමන් කළ හැකි හැ. හැබැයි එයා අර උපනිච්චර ආධාර කරගන්න පුළුවන් ගමන යන්නේ වාහනයක් [උගුර කෑරීම] වාහනය නැගලා යන කෙනාට අර පයින් යන ක්රමය යන්න පුළුවන් වුනාට ඊට වඩාමට ගමන කියි.
길을 가는 사람에게는 걸어갈 바탕으로 발이 있습니다. 두 발이 있지요. 두 발로 갈 수 있습니다. 하지만 그는 upanissaya의 도움을 받을 수도 있습니다. 탈것을 타고 가는 것이지요. 탈것을 타고 가는 사람은 걸어서 갈 수도 있지만 그보다 더 멀리 갑니다.
දැන් මේ වගේ මේ ලෝක සත්වයා අර තියෙන දේවල් තියෙනවා මේ නොයේ දේවල්. දැන් අපි හිතමු මල් පූජා කරන්නේ නෑහැ පහන් පූජා කරන්නේ නෑහැ කියලා කියනවා යම්කිසි ආමිස පූජා කියලා. දැන් මේක ප්රතිපත්තියක් කරගන්න දන්න නැතිකම මිසක් වෙන එකක්ද තිබුණේ.
이처럼 세상 중생에게는 여러 가지가 있습니다. 누군가 ‘꽃 pūjā도 하지 않고 등불 pūjā도 하지 않는다’며 āmisa pūjā를 하지 않는다고 해 봅시다. 그것은 이것을 수행으로 삼을 줄 모르는 것 말고 무엇이겠습니까?
ක්රම දෙකක් තියෙන එක හරි තිබිච්ච එක තේරුම් ගන්න බැරි කම නැන්නේ. තේරුම් ගන්න බැරි එක ප්රඥාව දුර්වලකම
두 가지 길이 있다는 것은 맞습니다. 있는 것을 깨닫지 못하는 것이지요. 깨닫지 못하는 것은 paññā가 약해서입니다.
කියනන්ද බෝධිය පරිබෝග කරපු හින්දා බෝධි වහන්සේට ගුලියේ. ඔව් ශරීමා බෝධීන් වහන්සේත් පරිභෝග කරලා තිය නිසා ගලේ. ඔව් අනිත් කිසි දැන් ශ්රී මහා බෝධීන් වහන්සේ පරිභෝග කළා කියලා නිගමනය කරන්නේ කොතෙන්දිද ආනන්ද බෝධිය බුදුරජාණන් වහන්සේ පරිභෝග කළා කියලා ගරු කළ යුතුයි කිව්වා. ශ්රී මහා පබෝධිය පරිබෝග කළේ කොතන්නේදන්
Ānanda bodhi는 Buddha께서 쓰신(paribhoga) 것이라서 그 bodhi를 섬긴 것이지요. 예. Srī Mahā Bodhi도 쓰신 것이라서 섬기는 것이고요. 예. 그런데 Srī Mahā Bodhi를 Buddha께서 쓰셨다는 결론은 어디서 나옵니까? Ānanda bodhi는 Buddha께서 쓰셨으니 섬겨야 한다고 하셨습니다. Srī Mahā Bodhi는 어디서 쓰셨다는 것입니까?
ඒ බෝධිය නෙවෙයිනේ ඒගොල්ලෝ කියන්නේ. ඉන්දියාව ඉඳලා මේ හැර ගෙනා පත්වා කියලනේ ඔය කියන්න. ඒගොල්ලෝ දන්නේ නැහැන ඒ සිද්ධිය. නමුත් ඒකත් සුදුසුයි කියලා ඒගොල්ලෝ කියනවා නම් ඒක පරිවෝව කරපු ඉතිහාස කතාවක්වත් තියෙනවද
그들이 말하는 것은 그 bodhi가 아닙니다. 인도에서 가져온 것이라고 하지요. 그들은 그 일을 모릅니다. 그런데도 그것도 마땅하다고 한다면, 그것을 쓰셨다는 옛이야기라도 있습니까?
එතකොට ඒ ගිණෙන ආවේ තංකුරයක් හෝ සඛාවක්නේ. එතකොට ශාඛාවෙන් ගත්ත එකත් මේ පරිබෝග කරන්න සූසු ගමන කරා ශාඛාවේ සාකාව සූසු නැද්දේ. ඒ සාකී හටගත්ත එකේ ඵලයෙන් ගත මේ පැලේ සූසු නැද්ද එහෙම නැ ඒකත් සූසුයි එහෙමනම් ඉතින් ඒගොල්ලෝ පරිබෝ කර පය හොයන්න යන්න ඉන්දියාවට යන්න ඕනේ
거기서 온 것은 어린 싹이나 가지였습니다. 그러면 가지에서 얻은 것도 paribhoga로 섬기기에 마땅합니까? 가지의 가지는 마땅하지 않습니까? 그 가지에서 자란 나무의 열매에서 얻은 이 묘목은 마땅하지 않습니까? ‘아니요, 그것도 마땅합니다.’ 그렇다면 그들은 paribhoga로 쓰인 것을 찾으러 인도까지 가야 합니다.
අන්න ඒකයි
바로 그것입니다.
ශාරීරික පාටිෝගිකයක උද්දේශික කියලා පූජාවත්තු තුනක් තියෙනවා. විග්රහ කරලා.
sārīrika, pāribhogika, uddesika라는 세 가지 pūjā의 대상이 있다고 풀이합니다.
ශාරීරික පරමාර්ථ වශයෙන් ගත්තොත් අපි ඉතින් කායික වශයෙන් කරන්නා වූ ක්රියාකලාපය සීලය කය වචන දෙක හික්මවා ගැනීමේ ශික්ෂණය ශාරීරිකව කරන්න ඕන. කය වචන දෙක හික්මවා ගැනීම නිසා ඇති වෙන්නේ සමාධිය පරිබෝග කරන්න.
sārīrika를 paramattha로 보면, 우리가 몸으로 하는 행실이 sīla입니다. 몸과 말을 다스리는 수련을 몸으로 해야 합니다. 몸과 말을 다스려서 생기는 것이 samādhi이니, 그것을 누리는(paribhoga) 것입니다.
ඒ පරිභෝග කිරීමේදී ලෝකය අල්ලන්න දෙයක් නෑහැ කියලා අත්හැරීම හැර නොයල්ම හැර මිදීම
그것을 누릴 때 세상에 붙잡을 것이 없다고 놓아 버림, 벗어남…
හර අල්ලන්න නයක් එයා නිවනට හිපට උත්දේශික අවත්තුකක්.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
උදෙසා වස්තුවක් නෑ. උදෙසා තිබිච්ච ඔක්කොම ඉවරයි ප්රඥාවල. අන්න උද්දේශික ප්රඥාව.
향할 대상이 없습니다. 향하던 것이 paññā 안에서 모두 끝났습니다. 그것이 uddesika, 곧 paññā입니다.
ශාරීරික පාරිභෝගික උද්දේශික කිව්වේ සීල සමාධි ප්රඥා.
sārīrika, pāribhogika, uddesika라고 한 것은 sīla, samādhi, paññā입니다.
ඒකට ලෝක සම්මතය තියෙනවා සාරී ටික කියන්නේ බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ධාතුූන් වහන්සේ දැන් අටුවාහය විග්රහ කරනවා. ඒ බුදුරජාණන් වහන්සේ පිරිණුවන් පෑමට පසුවයි ශාරීරික චෛත්ය හදලා තියෙන්නේ කියලා.
여기에는 세간의 약속(sammuti)도 있습니다. sārīrika란 Buddha의 dhātu를 말합니다. aṭṭhakathā는 Buddha께서 parinibbāna에 드신 뒤에야 sārīrika cetiya를 지었다고 풀이합니다.
දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේ ජීවමාන ඉන්නකොට තපස් බල්ලකුච්චාට කේස දත්තවටක් දුන්න පිරුනාපාර. එතකොට ඒවා හරීක චක් නෙමෙයි. එහෙමනේ.
그런데 Buddha께서 살아 계실 때 Tapassu와 Bhallika에게 머리카락 dhātu를 주셨습니다. 그러면 그것들은 sārīrika cetiya가 아니라는 말이 되지요?
එතකොට බුදුරජාණන් වහන්සේ පිරිවන් පෑවට පස්සේ ශාරීරික චෛත්ය වන්දනාව කිව්වොත් එහෙම ගැලපෙන්නේ කොතනින් දැ අටුවාය විග්රහ කරනවා ඔය විදිහට ශාරීරික චෛත්යය විග්රහ කරන්න.
그러니 Buddha의 parinibbāna 뒤에야 sārīrika cetiya를 섬긴다고 하면 어디에 들어맞습니까? aṭṭhakathā는 sārīrika cetiya를 그렇게 풀이합니다.
එතකොට කේස ධාතුවමිට කීහපරක් දීලා තියෙනවා. උන්වහන්සේ ජීවන වැඩි කාලේ දුව හැදපු චෛත්යයක් ශාරීරික චෛත්ය නේද කේසාවන් කරලා හේතුන ජීවමාන කාලෙත් පුළුවන්.
머리카락 dhātu를 주셨습니다. 그분이 살아 계실 때 머리카락으로 지은 cetiya는 sārīrika cetiya가 아닙니까? 살아 계실 때도 될 수 있는 것입니다.
ඒ ජනීය
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ශාරී චෛත්ය කියලා හිටන් කියන එකේ තේරුම මොකක්ද කය වචන දෙක ශරීරය සතු ශරීරය ක්රියාත්මක කිරීමේ කය වචන ක්රියාත්මක වෙනවා.
sārīrika cetiya라고 하는 말의 뜻은 무엇입니까? 몸과 말은 몸에 딸린 것입니다. 몸을 움직이는 데서 몸과 말이 움직입니다.
චේතිය කියන්නේ හිත තැබිය යුතුයි. චිත්තය යම් තැනක තැබිය යුතුද ඒකයි චේතය කියන්නේ චෛත්ය කියන්නේ. හිත පිහිටවන්න ඕන තැන
cetiya란 마음을 두어야 할 곳입니다. 마음을 어디에 두어야 하는가, 그것을 cetiya라고 합니다. 마음을 세워야 할 자리입니다.
බෞද්ධයෝ හිත පිහිටවන්න වුනේ කොතන්ටද? සීලයට සමාධියට එතකොට ප්රඥාව නැගෙනවා වස්තුවක් නෑ.
Buddha를 따르는 이들은 마음을 어디에 세워야 했습니까? sīla에, samādhi에 세웁니다. 그러면 paññā에는 붙잡을 대상이 없습니다.
ඇයි වස්තුවක් නෑහ කියන්නේ යමක් අනිච්ච නම්, දුක්ඛ නම්, අනත්ත නම් කුමක් අල්ලන්නද? මොන වතු අල්ලන්නද? යම් තැනක යම් වස්තුවක් නැත්නම් අනිච්චයි, දුකයි අනත්තයි කියන මේ ත්ිලක්ෂණයට අයිති.
왜 대상이 없다고 합니까? 어떤 것이 anicca이고 dukkha이고 anatta라면 무엇을 붙잡겠습니까? 어떤 대상을 붙잡겠습니까? 어디에도 대상이 없다면 그것은 anicca, dukkha, anatta라는 tilakkhaṇa에 속합니다.
උද්දේ ටිකංකම්. මමය එන මට්තමයෝ හෝති.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් උදෙසා කරන වස්තුවක්නේ. එතකොට හිතට ගෝචර වෙනවා. නිවන ගෝචර වෙනවා. මේක තමයි පරමාර්ථ වශයෙන් උද්දේශික.
그것은 향해서 하는 대상입니다. 그러면 마음의 경계(gocara)가 됩니다. nibbāna가 경계가 됩니다. 이것이 paramattha로 본 uddesika입니다.
ලෝක සම්මතය උද්දේශික ශාරීරික පාරිභෝගික උද්දේශික කියලා ශාරීරික වශයෙන් මේ ශරීර හතු දේවල් පරිභෝගව කරපු දේවල් සහ උදෙසා කරන පූජාව. උදෙසා ඒ වස්තුව තියෙන්න ඕනේ නෑ.
세간의 약속으로 보면 sārīrika, pāribhogika, uddesika는 몸에 딸린 것, 쓰신 것, 그리고 향해서 하는 pūjā입니다. 향해서 하는 데는 그 대상이 있을 필요가 없습니다.
ඒ ඒ ලෞකික සම්මත වශයෙන් සම්මතය සම්මත වශයෙන් දකින්න ඕනේ. පරමාර්ථ සත්වය පරමාර්ථ සත්වයෙන් දකින්න ඕනේ.
세간의 약속에 따른 것은 약속으로 보아야 하고, paramattha의 진실은 paramattha로 보아야 합니다.
දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේ වෙනුවෙන් දැන් පොලි රූපයේ ඉස්රාපදානය කියන අපදාන පාලියේ කතාවක් තියෙනවා. දැන් අපදාන පාලිය ත්රිපිටකයට අයිතියි.
Buddha를 위한 것으로, Apadāna pāli에 Pulinathūpiya apadāna라는 이야기가 있습니다. Apadāna pāli는 Tipiṭaka에 속합니다.
අබුද්ධෝත්පාද කාලයක එක්තරහ බ්රාහ්මණය හිටියා. දහස් ගානකට ශිල්ප ශාස්ත්ර කියා දෙන ත්රීත පරප්රාප්ත බ්රාහ්මණය.
Buddha가 나지 않은 때(abuddhuppāda)에 한 brāhmaṇa가 있었습니다. 수천 명에게 기술과 학문을 가르치는, 세 veda를 꿰뚫은 brāhmaṇa였습니다.
මේ බ්රාහ්මණයා බොහොම වයසයි. වැඩිම දැනුමේ වැඩුම වයසෙන් ඒ රටේ හිටපු එක්කනා. අනික් හැම එක්කනාවම එයා ගෝලේ. ඒ හැම කෙනෙක්ම අය ඉතින් එයාට වන්දනාමාන කරලා යනවා පූජා සත්කාර කරලා යනවා. ඇපු පස්ථාන කරලා යනවා.
이 brāhmaṇa는 아주 늙었습니다. 그 나라에서 가장 많이 알고 가장 나이 많은 사람이었습니다. 다른 사람은 모두 그의 제자였습니다. 그들은 모두 그에게 절하고 pūjā와 공경을 올리고 시중을 들고 갔습니다.
දැන් මෙයා කල්පනා කරනවා මම විතර කරුන්ගෙන් ඇපස්ථාන වන්දනාමාන් ලබ ඉන්නවා. ඇයි මට වඩා වෙන විශේෂ කෙනෙක් මට නැද්ද? මට ඒවා කරන්න.
그는 생각했습니다. ‘나는 이렇게 많은 이에게서 시중과 절을 받는다. 그런데 나보다 뛰어난 누군가, 내가 그렇게 받들 이가 나에게는 없는가?’
ත්රී වේදය අනුව බැලුවටත් නම් වෙන කෙනෙක් නෑ. වයසෙනුත් මම වැඩෙන්නේ. ත්රීද පරප්රාප්ත දැනීමෙනුත් මම වැඩීින්න. අත්දැකීමෙනුත් වැඩෙින්න. එතකොට මට නැත්ත කවුරුවත් කෙනෙක්.
‘세 veda로 보아도 다른 이는 없다. 나이로도 내가 가장 많다. 세 veda를 꿰뚫은 앎으로도 내가 으뜸이다. 겪은 것으로도 으뜸이다. 그러니 나에게는 아무도 없구나.’
එයා ඉගෙන ගත්තේ වේදය සිහි කරනකොට ඒ වේදය තියෙනවා. මේ ලෝකයේම තුන් ලෝක ආග්ර වූ කෙනෙක් පහළ වෙනවා. තුන් ලෝකෙට එයා ඒ හේතුමා අග්රහයයි.
그가 배운 veda를 떠올려 보니 veda에 이런 말이 있었습니다. 이 세상에 세 세계에서 으뜸인 이가 나타난다. 그는 그래서 세 세계에서 으뜸이다.
ඒ උත්තමයා මේ මෙන්න මෙබඳු දෙතිස් මහා පුරුෂ ලක්ෂණ ඇති අසු අනුජ්ජන ඇති මෙබඳු දේහයකින් ලෝකේ පහළ වෙනවා.
그 거룩한 이는 서른두 가지 큰사람의 모습과 여든 가지 작은 모습을 갖춘 몸으로 세상에 나타난다.
මෙන්න මේ පුද්ගලයා තුන් ලෝකයේම සියල්ල අභිභවාගිය ඥානයෙන් අග්ර වෙලා ලොව් උත්තරා බුද්ධත්වයට පත් වෙනවා. අන්න ඒ කියන ලොව්තුරා බුදන් තමයි මේ ලෝකේ සියල්ලන්ගේම වැඳිය යුතු පදිය යුතු අගහස හෙහට උත්තමයන් වහන්සේ කියන වචනය ටික. ඔය වේදය තිබිලා ඇට හම්බ වුණේ.
이 사람은 세 세계의 모든 것을 넘어서는 앎으로 으뜸이 되어 lokuttara Buddha가 된다. 그 lokuttara Buddha가 이 세상 모든 이가 절하고 섬겨야 할 으뜸가는 거룩한 이다. 이런 말이 veda에 있어서 그가 알게 된 것입니다.
මේ අබුද්ධෝත්පාද කාලයක්.
그때는 Buddha가 나지 않은 때였습니다.
දැන් මෙයාට වෙන කරන්න දෙයක් නෑහ. මෙයා කල්පනා කරනවා. එහෙනම් අන්න ඒ තුන් ලෝක ආදර උත්තමයන් වහන්සේ තමයි මගේ සත්තුරුවරයා. මම ගරු කරන්නේ එයාටයි.
그에게는 달리 할 것이 없었습니다. 그는 생각했습니다. ‘그렇다면 세 세계에서 으뜸인 그 거룩한 이가 나의 스승이다. 나는 그분을 받든다.’
එහෙම කියලා මොකද කරන්නේ? මෙයා වෙනම හැදුවා පුංචි විහාරයක්. මේ මගේ ශාත්තුන් වහන්සේ වඩා හිඳවන විහාරය උන්වහන්සේ මේක තමයි ඉන්නේ. [උගුර කෑරීම]
그렇게 말하고 무엇을 했을까요? 그는 따로 작은 vihāra를 지었습니다. ‘이것이 나의 스승께서 앉으실 vihāra다. 그분은 여기 계신다.’
වැලි ටිකක් පිරිසිදුව හරලා සුද්ධ කරලා අරගෙන වැලි ගොඩක් තිබ්බා දම්පිටි තහළුව මොකක් ලෑල්ල එක හරි කිව්වා වැලි ගොඩක් තිබ්බා ආසනය
모래를 조금 가져다 깨끗이 걸러 맑게 하고, 널빤지 같은 것 위에 모래 무더기를 쌓아 자리로 삼았습니다.
ඒ තුන් ලෝක ආග්රුව බුදුපියාණන් වහන්සේ උදෙසාය මම මේ තිබ්බේ. උන්වහන්සේට පස්ථානය දුත්තා.
‘세 세계에서 으뜸인 Buddha를 향해 내가 이것을 놓았다.’ 그리고 그분께 시중을 들었습니다.
මම අද පටන් සලකනවා ඒ තුන් ලෝකාගර බුදුපියාණන් වහන්සේ තමයි මගේ ශාතුන් වහන්සේ උන්වහන්සේටයි මම ගරු කරන්නේ. මගේ වරදක් වුනා නම් මට සමා කරන්න වෙන කෙනෙක් නැ මම උන්වහන්සේ නවට ිලා කමා.
‘오늘부터 나는 세 세계에서 으뜸인 그 Buddha를 나의 스승으로 여기고 그분을 받든다. 내가 잘못했다면 용서해 주소서. 다른 이는 없으니 나는 그분께 용서를 빕니다.’
ඔහොම කරලා මොකද කරන්නේ මොනවාහරි අඩු පාඩුවක් වෙච්චකම ශක්ස් මේ වරද වුණා. මගේ ගුරුවරණන් වහන්සේලාට කියනවා මම වහම කමා කරගන්නවා කියලා එන් තුන් ලෝක ආග්ලු බුදුපියාණන් වහන්ස මගේ මේ පතු වරදක් වුණා මට කමා වෙනසේ තේක්වා මම මීට පස්සේ මේ වරද කරන්නේ නැහැ. මම සුද්ධ කරගන්නවා කියලා ආයෙත්ත සංවරය පේනවා අතන ගිහිලා.
그렇게 하고서, 무언가 모자람이나 잘못이 생길 때마다 스승께 말씀드리듯 곧바로 용서를 빌었습니다. ‘세 세계에서 으뜸인 Buddha시여, 제가 이런 잘못을 했습니다. 저를 용서해 주소서. 앞으로 이 잘못을 하지 않겠습니다. 저를 맑히겠습니다.’ 하고 그곳에 가서 다시 자신을 다스리는 모습을 보였습니다.
අර යන විදිහට ගිහිල්ලා නම් දුර්වරයාට කරන්නා වූ ගරු කිරීම නමස්කාරය අර වැලි ගොල්ලකට ගිහිල්ලා ඔහොම කරනවා.
스승께 가서 받들고 절하듯이 그 모래 무더기에 가서 그렇게 했습니다.
දැන් මේ අවබුද්ධෝත්පාද කාලය කරපු මේ වැඩ පිළිවෙතේ.
이것이 Buddha가 나지 않은 때에 그가 한 수행입니다.
මේ බ්රාහ්මණයක්ගේ හිත වීතරා කෙලෙස් වලින් යටපත් වෙනා. කෙලෙස් යටපත් වුණා. ධ්යානලාභී වුණා. එයා ඒ ධ්යානයෙන් ඉඳලා හිටන් ඒ ධ්යානයේ නොකරෙහි කාලය කියලා බඹල.
이 brāhmaṇa의 마음은 kilesa에서 벗어나 kilesa가 눌러앉혀졌습니다. 그는 jhāna를 얻었습니다. 그 jhāna에 머문 채, jhāna를 잃지 않고 생을 마쳐 Brahma 세계에 났습니다.
දැන් ඊට පස්සේ එයාගේ ඉන්නේ පිවිස කල්පනා කරනවා. දැන් අපේ ගුරුවරයා මලා. දැන් අපි කාටද ගරු කරන්නේ? අපේ ගුරුවරයත් ගරු කරපු ගුරුවරයෙක් හිටියනේ. අපි එයාටම ගරු කරමු කියා හටන් ගිහිල්ලා.
그 뒤 그의 제자들이 생각했습니다. ‘우리 스승께서 돌아가셨다. 이제 우리는 누구를 받들까? 우리 스승께서 받들던 스승이 계셨지. 우리도 그분을 받들자.’
අර විදිහටම ගිහිලලා අර බුද්ධෝ උපස්ථානය අබුද්ධෝත්පාද කරලේ අතෙන්න කියලා ඒගොල්ලොත් කරනවා. ඒගොල්ලන්ට අත වැරතක් වුනාහම මේගොල්ලෝ ශරීර කමා කරලා සුද්ධ ශක්තියක් ගෙනිච්ච. සමහර අය ධ්යානලාභීලා බබලවට ගියා සමහර අය දෙව්ලෝපන්න. එයාගේ අනිත් ගෝල පිරිත
그렇게 똑같이 가서, Buddha가 나지 않은 때에 Buddha께 시중을 들었습니다. 잘못이 생기면 몸을 굽혀 용서를 빌고 맑아졌습니다. 어떤 이는 jhāna를 얻어 Brahma 세계로 갔고, 어떤 이는 deva 세계에 났습니다. 그의 다른 제자들 이야기입니다.
මේ අවුරුදු කල්ප ගානකට ඉස්සර සිද්ධ වෙච්ච සිද්ධිය
이것은 수많은 kappa 전에 있었던 일입니다.
මේ විදිහට ගිහිල්ලා මෙයා එදා කරගත්ත පිනේ සුචරිතයේ පිනේ වාසනාවෙන් එතැන් පටන් ඉන්න කල්ප ගානක් සතර අපහාය උපන්න සුගතියකමයි උපතිය ලැබි. ඒ පිනව මතු එවිෙනවා.
이렇게 그날 지은 착한 행실의 puñña 덕분에 그때부터 수많은 kappa 동안 네 apāya에 나지 않고 오직 sugati에만 태어났습니다. 그 puñña가 따라왔습니다.
ඔය විදිහටම ඇවිදිලා. මේ ගෞතම බුද්ධ ශාසනයේදී සෝවාන් වෙච්ච මව් කෙනෙකුටයි පිය කෙනෙකුටයි දාව දරුවෙක් හැටියට උපන් වෙනවා.
그렇게 오다가 이 Gotama Buddha의 sāsana에서 sotāpanna인 어머니와 아버지에게서 아이로 태어납니다.
දැන් මේ සෝවාන් වෙලාව හිටු අම්මයි තාත්තයි දෙන්නම්. අර දරුවා වෙන කෙනවට හරි බාර දීලා වාචික ඊට හරි බාර දීලා ඒගොල්ලන්ට බාර දීලා පෝයතා අර සිදු සමාදන් ඉන්නවා.
어머니와 아버지 둘 다 sotāpanna였습니다. 그들은 아이를 다른 사람이나 일꾼에게 맡기고 uposatha 날에 sīla를 지켰습니다.
මේ නවෙම වැඩි මේ නව යුවලක් වුනාට සෝවාන් වෙච්ච දෙන්නෙන්න. මේ දෙන්නම එදාට සිරි සමාදන් වෙනවා.
젊은 부부였지만 둘 다 sotāpanna였습니다. 두 사람은 그날 sīla를 받아 지켰습니다.
දැන් ඔහොම ඉනකොට දැන් අර ළමයාට අවුදුව හතක් වයස සම්පූර්ණ වුණා. හත් වයස සම්පූර්ණට පස්සේ කල්පනා කරනවා දැන් අපේ මුදාරටත් අද සිදි සමාධ කරන එක හරි වටිනවා. අපේ පුතක් ගොඩ ඉන්නේ එක එහෙමනම් පුතාරත් මොකද කරන්නේ සිල් සෙදි පරවලා ඔක්කොම කරලා සුද්ධ කරලා කියන පුතා සල් සමාදන් කෙරෙ.
그렇게 지내는 사이 아이가 일곱 살이 되었습니다. 일곱 살이 되자 그들은 생각했습니다. ‘우리 아들도 오늘 sīla를 받으면 참 값지겠다. 아들이 이제 컸으니.’ 그래서 아들을 씻기고 깨끗이 차려입혀 sīla를 받게 했습니다.
දැන් ශාත්ෘවරයන් වහන්සේ හැටියට ඒ කාලරි මොකද කරන්නේ? බුදුරජාණන් වහන්සේ සීමාවක නෑ කිට්ටුවක මේ අය කල්පනා කළා බුදුරජාණන් වහන්සේ නිසා අපි කාර්යද පූජා කරන්නේ
그때 스승으로 무엇을 모셨을까요? Buddha는 가까이 계시지 않았습니다. 그들은 생각했습니다. ‘Buddha를 위해 우리는 무엇에 pūjā를 올릴까?’
ශ්රී මහා බෝධීන් වහන්සේ ළඟ ගිහිල්ලා වැටිලා තිබි වෙච්ච පොතු එකතු කරගත්ත. ඒ පොතු ටික අරන් ගිහිල්ලා ඉල්ලා අර කොළ පොතු අරගෙන ඒවයෙන් හදාගත්තා පුංචි සෑයක් ඔවා ඒ ටික ගොඩ ගහලා ඒක තිබ්බා අර ලෑල්ලක තියලා තැන්පත් කරලා අර විදිහට පූජනය පූජා ස්ථාන ඔහොම තියලා ඔතන තමයි බුදුරජාණන් වහන්සේට කරන ඇපස්ථාන කරන්නේ ශාස්තෘන් වහන්සේ හැටියට එතන ගිහිල්ලා තමන් අර ිරි සමාදන් වෙන්නේ එතන දැන් මේ පුංචි පුතත්
그들은 Srī Mahā Bodhi 곁에 가서 떨어진 나무껍질을 모았습니다. 그 껍질과 잎을 가져다 작은 cetiya를 만들었습니다. 그것을 쌓아 널빤지 위에 모셔 두고 pūjā 자리로 삼아, 거기서 스승이신 Buddha께 시중을 들고 거기서 sīla를 받았습니다. 이제 이 어린 아들도
සමාදන් වෙන්නේ එතන දැන් මේ පුංචි පුතත් මොකද කරන්නේ අතන ගිහින් සිල් සමාදන් වෙලා බලා ඉන්නකොට එයාට කල්පනා වුණා. මම කවදා හරි මේ විදිහම පූජාවක් කරලා තියෙනවා. මේ විදිහමත් පිරිතක් කරලා තියෙනවාන
무엇을 했을까요? 거기 가서 sīla를 받고 바라보고 있는데 이런 생각이 들었습니다. ‘나는 언젠가 이런 pūjā를 한 적이 있다. 이런 의식도 한 적이 있다.’
විශේෂ නුවණක්.
남다른 슬기입니다.
මේ සිල් සමාදන් වෙලා ඉන්නට මතකයක් ලැබුනා කවදා හරි මට මතකයක් එනවා. කොයි කාලේ කියා දන්නේ නැහ. මම මේ වගේම සෑයක් හදාගෙන පූජා කළා. උපහාර කළා. කවද කොයි කාලේ
sīla를 지키고 있는데 기억이 떠올랐습니다. ‘언젠가, 언제인지는 모르지만 나는 이런 cetiya를 만들어 pūjā를 올리고 공양했다. 언제, 어느 때였을까?’
අර සියුම් මනස බොහෝම සැරකින් වැඩුණා. මෙයාට දිවැස් පහළ වුණා. මෙයා දිවැසින් බලාගෙන මේ කල්ප ගාන කල්ප දහරත්ව කාලයක් තියෙනවාට මතක නෑ කාලේ. ඒ කාලය එච්චර දුර ගිහිල්ලා දැක්කා අර මහා බ්රාහ්මණය වෙලා ඉඳලා හිටන් අබුද්ධෝත්පාද කාලේ බුදුරජාණන් වහන්සේට කියලා කරපු අර පූජාව
그 섬세한 마음이 크게 자랐습니다. 그에게 dibbacakkhu가 생겼습니다. 그는 dibbacakkhu로 kappa에 kappa를 거슬러, 기억할 수 없을 만큼 먼 때까지 보았습니다. 그렇게 멀리 가서 보니, 그 큰 brāhmaṇa였을 때 Buddha가 나지 않은 때에 Buddha를 위해 올린 그 pūjā가 보였습니다.
ඊට පස්සේ ආපහු බලාගෙන ආවා එතන ඉඳලා. මම ආපු ගමන කොහොමද එතකොට දැකත් දුගතියක උපදින්නේ නැතුව අර කරපු කුසලේ බලය පිනේ බලයෙන් සුගති ගාමීවම කල්ප ගණනක් ගෙවාගෙන ආපු හැටි.
그리고 거기서부터 다시 돌아보며 왔습니다. 내가 걸어온 길이 어떠했는가. duggati에 나지 않고 그 kusala와 puñña의 힘으로 오직 sugati로만 수많은 kappa를 지나온 모습을 보았습니다.
පෙරවිසු කද පිළිත් දැක්කා චූතකාතක් දැක්කා ආශ්රවය වෙලා අරිහත්යට පත් වුණා. ඔව් අවුරුදු හතයි.
pubbenivāsa를 보고 cutūpapāta를 보고 āsava를 다하여 arahant가 되었습니다. 예, 일곱 살에.
දැන් මොකද කරන්නේ? පුතත් නිහඬ ඉන්නවා. එයා කියන්නේ නැ මම ම අරිහත් පත් වුණා කියලා. එයාගේ එහෙම සිතක් නෑහ.
그러고서 어떻게 했을까요? 아들은 잠자코 있습니다. 내가 arahant가 되었다고 말하지 않습니다. 그런 마음이 없습니다.
ඊළඟ දවසේ අම්මයි තාත්තයි සිල් මුදලා පුතේ සිල් මුදන්න යන්න කියලා කියනකොට ප්රණක්වක් නෑහැ. එහෙම සිල් මුදන කතාවකුත් නැහැ. මකුත් නැහැ. බොහොම නිහඬයි.
다음 날 어머니와 아버지가 sīla를 풀고 ‘얘야, 너도 가서 sīla를 풀어라’ 하고 말했는데 대꾸가 없었습니다. sīla를 푼다는 말도 없고, 아무 말도 없이 아주 잠잠했습니다.
හැබැයි ඔන්න ඒ අම්මා තාත්තා අරිහතු උන් වහන්සේලා දැකලා පුරුදු නිසා. චරිතය වෙනස දැක්කා. බොහොම ශාන්තයි, නිච්චලයි ඒ වගේ වැතිලක් කර
그런데 그 어머니와 아버지는 arahant들을 늘 보아 와서, 아이의 됨됨이가 바뀐 것을 알아보았습니다. 아주 고요하고 흔들림 없는, 그런 몸가짐이었습니다.
කොහොමහරි එක දවසටයි පුතාගේ ලොකු වෙනසක් වෙලා. අපි පුතා එක්කේ බුදුරජාණන් වහන්සේලා ටලා බුදුරජාණන් වහන්සේලාට එක්කලා. බුදුරජාණන් වහන්සේට පෙන්නනන් කිව්වා මෙන්න මේ හිටිය මෙහෙම වුණා කියලා ඉවරට පත් වෙනවා. උදන්යක් අනුවා මොකද ඔක්කොම සිලිසබියා ඥානයත් එක්කලා ඇවිලා තිබුනේ.
‘어쨌든 하루 사이에 아들에게 큰 변화가 생겼다.’ 그들은 아들을 데리고 Buddha께 가서 보여 드리며 ‘이 아이가 이렇게 되었습니다’ 하고 말씀드렸습니다. 아이는 앞으로 나아가 udāna를 읊었습니다. chaḷabhiññā의 앎과 함께 모든 것이 와 있었기 때문입니다.
උන්වහන්සේ ගාථා කිහිපයකින් විස්තරයක් කිව්වා. යම් දවසක මේ සංසාරයේ නැමති සාගරය කිසිම පිරිසරණක් නැතුව දණඩු කඩක් අතින් අරගෙන පීනන පුද්ගලයෙක් ඒ දඬු කඩේ ආධාරයෙන් පේනලා පීනලා සාගරයෙන් එතෙර වෙන්නේ කොහොමද එදා එදා හදාගෙන වැලි සෑය හදාගෙන වැඳලා පටන් ගත්ත ගමන මම සංසාර සාගරයේ කිසිම කෙනෙක්ගේ ආධාරයක් නැතුව මෙච්චර කල් ඇවිදිලා අද කෙළවර කරලා විලා එතෙර වුණා. අද මගේ සසර ගමන ඉවරයි කියලා ඔය උදන්නාකයක් වෙන්නවා.
그는 몇 개의 gāthā로 이렇게 풀어 말했습니다. 어떤 사람이 saṃsāra라는 바다에서 아무 의지할 데 없이 막대기 하나를 손에 쥐고 헤엄치다가 그 막대기에 기대어 바다를 건너듯이, 그날 모래 cetiya를 만들어 절하며 시작한 길로 나는 saṃsāra의 바다에서 누구의 도움도 없이 이토록 오래 걸어와 오늘 끝에 이르러 건넜다. 오늘 나의 saṃsāra 길은 끝났다. 이런 udāna를 읊었습니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ අවුරුද්දයෙන් දෙන උපසම්පදාව මේ මේමේ මහණ කරලා මේ සාමනයට හත අවුරුද්දකලා හත් අවුරුද්දය උපසම්පදා කරනා.
Buddha께서는 정해진 나이에 주는 upasampadā를, 이 아이를 출가시켜 sāmaṇera로 삼고 일곱 살에 upasampadā를 주셨습니다.
පොලිතූපි ස්ථිරා ප්රධානය කියන අපධාන පාලිය කතාව
이것이 Apadāna pāli의 Pulinathūpiya apadāna 이야기입니다.
දැන් එතකොට අපේ පණ්ඩිතයෝ ආමිසව අපිට වැඩක් නෑ. හැබැයි අපේ උත්තමෙන් ඒකෙන් පටන් ගත්ත ගමන ඇවි ඇවිදිලා අබුද්ධෝත්පාද කාලේ පූජාව කරලා හිටන් ඇවිදිලා අරිහත්ර පත් වුණා ඒ උපනිසනය කරගෙන ද එතකොට කාගේ කියමද ගණන් ගන්නේ
그런데 우리 학자들은 ‘āmisa는 우리에게 쓸모없다’고 합니다. 하지만 우리의 이 거룩한 이는 그것으로 시작한 길을 걷고 걸어, Buddha가 나지 않은 때에 pūjā를 올린 것에서부터 걸어와 그 upanissaya로 arahant가 되었습니다. 그러면 누구의 말을 따라야 합니까?
ත්රිපිටකයති අපදාන පාලියේ බුද්ධාපදානය ගණන් මේ අරගෙන ඒතනින් අපි ඒ කුලිනතු පීස්වරාපදානය කියන ඒ අපදානය ගණන් ගන්නවද එහෙනම් මේ එක එක තර්කවාද කරන පණ්ඩිතයන්ගේ පණ්ඩිත මතය ගණන් ගන්නවද මොකක්ද ගණන් ගන්න තියෙන්නේ
Tipiṭaka의 Apadāna pāli에 있는 Buddhāpadāna와 Pulinathūpiya apadāna를 따르겠습니까, 아니면 이런저런 따지기를 하는 학자들의 생각을 따르겠습니까? 무엇을 따라야 합니까?
කෝක ගත්තොත් එහාපතක් සේ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
හැබැයි ඔය කට්ටිය ඒ කාලේ හිටියා නම් එහෙම අර මෝලයා ගිහිල්ලා හට වැලි ගොඩක් ගහගෙන මොකක්ද අර කරන හොල් වැඩියයි කියලා බයින්නේ නැ.
그런데 이 사람들이 그때 있었다면, ‘그 바보가 가서 모래 무더기를 쌓아 놓고 무슨 헛짓을 하느냐’고 욕하지 않았겠습니까?
ඒ මෝලයා බෞද්ධයද කිය. කවුද බෞද්ධයලා පේරනේ කවුද අබුද්ධෝත්පාද කාලයේ වැලිගොඩට බුද්ධ සංඥාවෙන් ගරු කරපු එක්කත් හම්බවුනා නම් ඒ වේරිය මේ බුද්ධෝත්පාද කාලේ බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ගුණයට ගරු කරහම ලැබෙන්නේ නැද
그 바보가 Buddha를 따르는 이였습니까? 누가 Buddha를 따르는 이인지 알 만하지 않습니까? Buddha가 나지 않은 때에 모래 무더기를 Buddha라는 생각으로 받든 이도 그런 열매를 얻었다면, Buddha가 나신 이때에 Buddha의 덕을 받드는 이가 그것을 얻지 못하겠습니까?
අහන්නේ මොකක්ද පිළිමට ලෙඩ හැදෙනවද බෙහෙත් දෙන්නේ පිළිමේ කනවද පිළිමේ වතුර බොනවද අපි පාස හැදෙනවද පිළිමෙද කක්කුසියග හදලා දෙන්නේ නැත්ද පිළිමෙද කන්න දුන්නට තර්ක වාදය නීච විදි කියලා කෙනෙහි තරමච්චර දුර ගිහින් තියෙනවා
그들이 묻는 것이 무엇입니까? 불상이 아프냐, 약을 주느냐, 불상이 먹느냐, 불상이 물을 마시느냐, 불상이 목마르냐, 먹을 것을 주면서 불상에게 뒷간은 지어 주지 않느냐. 따지기가 이렇게 저열한 데까지 갔습니다.
ඉතින් කොතනද ඉද ඉන්නේ මොකක්ද දැකලා තියෙන්නේ?
그러니 그들은 어디에 서 있습니까? 무엇을 보았다는 것입니까?
එක මහත්තයෙක් ඔයාගේ ඒ ජාතියවරන ඒ කින්න එක්කෙනෙක් තමයි ඒකේ නායකයෙක් මයන් ඇවිදිලා හුව දසා බුද්ධ පූජා තියෙනවද කියලා
그런 부류의 한 신사가, 그 무리의 지도자 한 사람이 찾아와 Buddha pūjā를 하느냐고 물었습니다.
ඔය මහත්තයා පිළිම බත් කනවද
‘선생님, 불상이 밥을 먹습니까?’
තියරමයනේ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
කත්තයාවක මගෙන් නෙමෙයි. ඔය පුංචි ළමය කිගෝ හත් අවුරුද්දකවිට ළමයකට එන්න කියලා අහන්න පිළි පත් කරවත් කියලා ඒ ළමයක් ඒ ළමයාගේ දැනීමේ කියා කනවද නැද්ද කියලා.
‘나에게 묻지 말고, 일곱 살쯤 된 어린아이를 불러 불상이 밥을 먹느냐고 물어보십시오. 그 아이가 아는 대로 먹는지 안 먹는지 말할 것입니다.’
එතකොට ඔයාගේ දැනීම කොතනද කියලා ඔයා බලාගන්න
‘그러면 당신의 앎이 어디쯤인지 스스로 알게 될 것입니다.’
දැන් න උඩබීම බැලුව දැන් කවුරුවත් මේ ජාතිය එකක් කිව්වේ නැහැ එහ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මගෙන් නෙමෙයි පුංචි ලමෙකුට අහලාකෝ පුතේ එමේ පිරිමේ බත්තනවද කියලාම ඒ ළමයා උත්තරයක් තියන්න. කනවද නැද්ද කියලා. එතකොට ඒ ළමයා කියන උත්තරයද එනකොට ඔයා ඒකත් දන්නේ නැතුව ඒ ළමයකෙන් ඇහුව කියන එක ඔයා හිතාගන්න ඊට
‘나에게 말고 어린아이에게 물어보십시오. 얘야, 이 불상이 밥을 먹니? 하고요. 그 아이는 먹는다, 안 먹는다 대답할 것입니다. 그 아이의 대답이 나오면, 당신은 그것조차 모르고 아이에게 물은 셈이라고 생각해 보십시오.’
දැන් ඒ ළමයක් දන්නවා පිළිම පත් කන්න නැති බව. දැන් ඔයා පිළිම බත් කනවද කියලා ප්රශ්නයක් අහන්නේ ඔයා ඒකවත් දන්න ඇති කියලා මම එයාගෙන් ඇහුවා.
‘그 아이는 불상이 밥을 먹지 않는다는 것을 압니다. 그런데 당신은 불상이 밥을 먹느냐고 묻습니다. 그 정도는 알고 있겠지요’ 하고 내가 그에게 물었습니다.
මෙයා සාමාන්ය කෙනෙක් නෙමෙයි. ගම් පහ ඉංග්රීසි පන්ති ගණනාවක නායකයෙක් පන්ති පවත්වාගෙන ලොකුම ගුරුවරය.
그는 보통 사람이 아니었습니다. 다섯 마을에서 여러 영어 강좌를 이끄는 사람, 강좌를 꾸려 가는 가장 높은 선생이었습니다.
ඊට පස්සේ එයා ඇහුව ඉතින් මොකක්ද ඕකේ තේරුම එතකොට එහැ කන්න නැහ නම් ඇයේ තියන්නේ එතකොට කියලා. මග සිව්පස පූජාවයි උපහාර පූජාවයි කියන එක ඔයා දැකලා නැහැනේ. තේරුම් ගන්නේ නැහනේ.
그러자 그가 물었습니다. ‘그러면 그게 무슨 뜻입니까? 먹지 않는다면 왜 차려 놓습니까?’ 나는 말했습니다. ‘당신은 catupaccaya pūjā와 upahāra pūjā라는 것을 보지 못했군요. 이해하지 못하는군요.’
ඔය කියන ජාතිකක් ත්රිපිටකයේ. එහෙනවා ඔය ත්රිපිටකය බලලා නෑ. අපධාන පාලයේ පළවෙනි බුද්ධ අපදානය බලන්න.
‘그런 것이 Tipiṭaka에 있습니다. 당신은 Tipiṭaka를 보지 않았습니다. Apadāna pāli의 첫 번째 Buddhāpadāna를 보십시오.’
ශ්රී වේදේව චක්රවර්ය කියන රජ්ජුරුවෝ මනෝමය වශයෙන් කළා වූ මහා දානයක් තියෙනවා. බුදු පසේ බුදු මහරහතන් වහන්සේලා මනසින් එකට වැඩමලා දුන්න මහා දානයා ගැන විස්තරේ තියෙනවා. අපේ බෝසතාණන් වහන්සේගේ මූලික කාලේ කරපු එක්තරා ක්රියාවලියක්. ක්රිය වේද්යව නමුත් චක්රවර්තිය අටෙනෙක් වෙලා ඉඳගෙන කරපු පූජාවක්.
cakkavatti 왕이 마음으로(manomaya) 올린 큰 dāna가 있습니다. Buddha와 paccekabuddha와 큰 arahant들을 마음으로 함께 모셔 올린 큰 dāna 이야기가 나옵니다. 우리 Bodhisatta께서 처음 무렵에 하신 일입니다. cakkavatti로 앉아서 올린 pūjā입니다.
සකරවර්ධ හදගෙන කියලා. අන්න ඒ රජ්ජුරුවෝ කරපු ඒ පූජාවේ ආනිසංස වශයෙන් ඒ බෝධිසත්වේ සතර සැරිසරනතුරු අත දිගු කරන සැනින් මට ලැබීම පහළ වුණා ඉල්ලන්න වෙලාවක් නෑ. මෙන්න මෙහෙම පුණ්ය වාසනාවක් පහළ වුණා කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ කරපු දේශනාවක් කන්න තියෙනවා. ත්රිපිටකයේ මනෝමේ මනෝමය පූජාව
그 왕이 올린 pūjā의 공덕으로, 그 Bodhisatta는 saṃsāra를 떠도는 동안 손을 내밀자마자 얻는 일이 생겼고 청할 틈도 없었다, 이런 puñña의 복이 생겼다고 Buddha께서 하신 desanā가 있습니다. Tipiṭaka에 있는 manomaya pūjā입니다.
බුදුවරු පසේ බුදුවරු එපර පහළ වෙන්නේ නැහ. පිරිණුවන් පහප බුදුවරු ගෙන්වන්නත් බැහ. පනවනවා නම් කිසි කෙනට රූපයෙන්, වේදනාවෙන්, සංඥාවෙන්, සංඛාරයෙන්, විඤ්ඤාණයෙන් ඒත් කිරණවපයා බුදුරජාණන් වහන්සේලා පනවන්න යක් නැහැ. ඒක ධර්මය තියෙනවා. එහෙනම් එතකොට මනෝමය වශයෙන් මවලා වැඩම වල දුන පූජාව අපේ බෝසතන් වහන්සේ කරලා ලැබූ ප්රතිඵලයක් තියා තියෙනවා.
Buddha와 paccekabuddha가 그때 나타나는 것이 아닙니다. parinibbāna에 드신 Buddha를 불러올 수도 없습니다. rūpa로도 vedanā로도 saññā로도 saṅkhāra로도 viññāṇa로도 parinibbāna에 드신 Buddha를 가리켜 세울 수 없습니다. 그것은 dharma에 있습니다. 그런데도 마음으로 그려 모셔 올린 pūjā로 우리 Bodhisatta께서 얻은 열매가 있습니다.
මේ මම නම් කරන්නේ අන්න ඒ ධර්මයට අනුවයි. දැන් ඔයා කියන්නේ කාගේ ධර්මයට අනුවද කියලා හුහම මිනිහාට ලොකු ප්රශ්නයක් වුණා. මට සියන් තැනක් කර විස්තරය ඉන්නකෝ එහ මහත්තයෝ කියලා අපදාන පාලියේ බුද්ධාපදානය කියලා ලියාගත්තා ලියාගෙන මම ගිහිල්ලා එන්නක් කියලා ගියා ගියාම ඊට පස්සේ අහරින්න. ඒ ප්රශ්නය එම්ම ඉවරයි.
‘내가 하는 것은 바로 그 dharma에 따른 것입니다. 당신은 누구의 dharma를 따르는 것입니까?’ 하고 묻자 그 사람에게 큰 문제가 되었습니다. ‘그 자리와 자세한 것을 알려 주십시오, 스님’ 하고는 ‘Apadāna pāli, Buddhāpadāna’라고 적어 갔습니다. 적고 나서 ‘다녀오겠습니다’ 하고 갔고, 간 뒤로 그 문제는 거기서 끝났습니다.
ඊට පස්සේ ගිහිල්ලා එයාගේ අම්මටයි තාත්තට කියා තියෙනවා. අ වෙන කොහෙවත් යන්න එපා එහට විතරක් යන්න කියලා. එයාගේ අම්මා තාත්තයි ආවට පස්සේ එයා අර විනයවර්ධන පක්ෂ නායකයෙක් අම්මා තාත්තා සාමාන්යයි. ඔයගොල්ලෝ මේ නිතරම කොහෙද මේ වර්ණනා කරකට යන්නේ කියලා බලන්න මහත්තයන් අංකු කියන් කතා කරන්න තමයි එයා ආවේ.
그 뒤 그는 가서 자기 어머니와 아버지에게 ‘다른 데는 가지 말고 거기만 가십시오’라고 했다고 합니다. 그의 어머니와 아버지가 오곤 했는데, 그는 Vinayavardhana 파의 지도자였고 어머니와 아버지는 평범한 사람들이었습니다. 그는 ‘당신들은 늘 어디를 그렇게 칭찬하며 다니느냐’ 알아보려고, 스님과 이야기하려고 온 것이었습니다.
ඊට පස්සේ අන්තිමටක හිඳුන තීරණය මොකක්ද වෙන කොහවත් යන්න එපා ඔන්නම් අම්මලා තතල එහාට යනවා. ඒකට කමක් නෑහැ කියලා. එයා අන්තිම දුන්න තීරන.
그 뒤 마지막에 내린 결정이 무엇이냐면, ‘다른 데는 가지 마십시오. 어머니 아버지는 거기로 가십시오. 그건 괜찮습니다.’ 그것이 그가 내린 마지막 결정이었습니다.
මම කිව්වා ඉතින් ධර්මය ටිකක් බලාගෙන දැක්කේ නැති තැන් ගැන සැක කරන්න එපා. උපහාර පූජාව උපහාර පූජාවකෙන් ගන්න.
나는 말했습니다. ‘dharma를 조금 살펴보고, 보지 못한 곳에 대해서는 의심하지 마십시오. upahāra pūjā는 upahāra pūjā로 받아들이십시오.’
මගේ දැන් මොකක්ද එයාම කියන්න හේතුව ඕකේ තියෙන්නේ ගල් මැටි ගඩවල්. ඔවැන්නේ හදලා තියෙන්නේ? ිමේන්ති වදාම මොනවා හරි පිරිමේ කියන්නේ පාට ගාලා
그가 그렇게 말하는 까닭이 무엇이냐면, ‘거기 있는 것은 돌과 흙덩이다. 그것으로 만든 것 아니냐? 시멘트 덩어리나 무엇에 색을 칠한 것을 불상이라고 한다’는 것입니다.
මම හොඳයි මහත්තයෝ ඔයාට එකක් කරන්න පුළුවන්ද? ඔයාගේ අම්මා ඉන්නවද? ඉන්නවා. අම්මගේ ෆොටෝ එහෙම තියෙනවද?
나는 말했습니다. ‘좋습니다, 선생님. 한 가지 해 볼 수 있겠습니까? 어머니가 살아 계십니까?’ ‘계십니다.’ ‘어머니 사진 같은 것이 있습니까?’
දැන් මිනිහා කරකව හදන බව දන්නවා මම කොහෙන් හරි අහුවෙනටත් බය ඒගොල්ලෝ ගහගෙන තියෙනවා.
그 사람은 내가 말을 빙빙 돌려 몰아간다는 것을 알고, 어디선가 걸려들까 겁을 냈습니다. 그들은 사진을 걸어 두고 있었습니다.
මම නම් ඔයා ගහන්නේ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මම කිව් ඔයාට ෆොටෝ එකක් දීලා කිව්වොත් එහෙම ඕක ඉරලා ඕකට කෙල ගහලා බිම දාලා පාලා ඕකට මුත්තරා කරන්න එහෙම කිව්වොත් ඔයාට පුළුවන්ද කරන්න. අම්මගේ ෆොටෝ එක තමයි තියෙන්නේ.
나는 말했습니다. ‘내가 당신에게 사진을 한 장 주면서 그것을 찢고 침을 뱉고 바닥에 던져 짓밟고 거기에 오줌을 누라고 한다면, 그렇게 할 수 있겠습니까? 어머니 사진입니다.’
ඒ ෆොටෝ එක ගලවලා අරගෙන ඕකට කෙල ගහලා, ඕක ඉරලා, ඕක පාගලා ඕක උඩට මුත්තා කරන්න කිව්වොත් එහෙම ඔයාට කරන්න පුළුවන්ද
‘그 사진을 떼어 와서 침을 뱉고 찢고 짓밟고 그 위에 오줌을 누라고 하면 할 수 있겠습니까?’
මිනි පුළුවන් කියන්නත් බැහැ මිනිහට අපවාදයක් එනවා. කරන්න බෑහ කියන්න බැහැ ඇයි බැරි කියලා මම අහනවා. දැන් මිනි ප්රශ්නයක්.
그 사람은 할 수 있다고도 말 못 합니다. 비난을 받게 되니까요. 할 수 없다고도 말 못 합니다. 왜 못 하느냐고 내가 물을 테니까요. 이제 그 사람에게 문제가 생겼습니다.
ඒ වර ඒකෙත් යථාර්ථය දැනගත්තා නම් ඒකත් ප්රශ්නයක් නෙමෙයි කියලා.
그 일의 참모습을 알았다면 그것도 문제가 되지 않았을 것입니다.
මම කිව් ඔයා 100ීක් එකතු කරගන්නකෝ. ඔය සිහියෙන් ඔයා එක්කෙනෙක් වෙන්නකෝ. 99ක් කියලා ඔයත් එක්ක 100යි. ඔය 100කින්ම ඔය ප්රශ්නය අහන්න. අවංකව කරන්න පුළුවන්ද බැයිද කියනකොට ඔයා එක උත්තරයක් තියෙන්න. අනික් 99ම බෑහ කියලා උත්තරයක් දුන්න.
나는 말했습니다. ‘사람 백 명을 모아 보십시오. 당신도 그중 하나가 되십시오. 아흔아홉에 당신까지 백입니다. 그 백 명 모두에게 이 질문을 해 보십시오. 솔직하게 할 수 있느냐 없느냐 물으면 당신도 한 가지 대답을 하겠지요. 나머지 아흔아홉도 모두 할 수 없다고 대답할 것입니다.’
ඔර මොක හිතන්න බැ. ඒ පාරම මිනිහා කල්පනා කරගෙන හිටිය.
무어라 생각할 수도 없었습니다. 그 사람은 그 자리에서 생각에 잠겨 있었습니다.
මම කිව්වා ඔයා දැකලා තියෙනවා නෙමෙ පෙළ පාලි යනවා මිනිස්සු දැකලා තියෙනවා. ඔය ඇමතිවරුන්ට මන්ත්රීවරුන්ට විරුද්ධව පඹේ හදාගෙන යන්න ගිහිල්ලා පුච්චනවා එහෙම දැකලා තියෙනවද? දැකලා තියෙනවා. ඔයා ඒ ගැන මොකද කියන්නේ? ඒ අයට පව් එහෙම නැද්දේ. ද්වේශ හිතකින් පව්
나는 말했습니다. ‘사람들이 줄지어 행진하는 것을 보았지요? 장관이나 의원들에게 맞서 허수아비를 만들어 들고 가서 태우는 것을 본 적 있습니까?’ ‘보았습니다.’ ‘그것을 어떻게 생각합니까? 그 사람들에게 pāpa가 없습니까? 미워하는 마음으로 한 것이니 pāpa 아닙니까?’
නේද? අහුණක්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මොන අල්ලගන්නවා ඒ ගියොද ඇත්ත ඉදිරියේ බොරු කරන්න බැරි නිසාමහට කියවු. හරි තර්කාන
그는 붙잡혔습니다. 진실 앞에서 거짓을 말할 수 없으니 그렇다고 말했습니다. 맞는 따짐이지요.
ඔව් මම ඇහුවා ඒ කියන්නේ පව් වෙන්නේ දැන් ඒ ඇමතිවරයාගේ කෙස් ගහක් ලොම් ගහක්වත් තිබුණද අර මේ පඹයාගේ අඩුසරමෙන් පඹයක් මොනවද ුනේ කියන්න ඕ විස්සදුරු හරි. ඇඳුමක් හරි. ඉතින් ඇඳුමක් පිච්චුව පිදුරු පිච්චුව පවුද මම එයාගෙන් ඇහුවා.
그래서 내가 물었습니다. ‘pāpa가 된다는 것인데, 그 허수아비에 장관의 머리카락 한 올, 털 한 올이라도 있었습니까? 허수아비가 무엇으로 되어 있었는지 말해 보십시오. 짚이나 옷가지지요. 그러면 옷을 태우고 짚을 태운 것이 pāpa입니까?’ 나는 그에게 물었습니다.
දැන් ඔය නිකන් තියෙනවා ඇඳුමක් තියෙනවා පුච්චවා. පිදුරු ගස් ටිකක් පුච්චනවා. පිදුරුට ගි පවුද පිදුරු පිට්ුව පව් වෙන්න හේතුව මොකක්ද
‘그냥 옷 한 벌을 태우고 짚 몇 단을 태운 것입니다. 짚에게 pāpa입니까? 짚을 태운 것이 pāpa입니까? pāpa가 되는 까닭이 무엇입니까?’
අර ඇමතිවරයක් හි දෝෂියාවය හටගත්තා. දැක්කා තේරුණද වැර දැන් ගමක්. ඇමතිවරයා කැරහි දුවසේ හටගන්න පිච්චුවය මොකක්ද පඹයක්. ඇමතිවරයා කෑල්ලක්වත් එතන තිබුනේ නැහැනේ. එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේගර ප්රහාදය හටගන්න බුදුරජාණන් වහන්සේගේ කොටසක් ත් නැති ගල් මැටි ගරුල්ල වෙන් බැයිද ගන්න ප්රහාදය ගන්න බැරිද ගරු කොට
‘그 장관에게 미움(dosa)이 일어났습니다. 보이지요, 알겠지요? 장관에게 미움이 일어났는데 태운 것은 무엇입니까? 허수아비입니다. 장관의 조각 하나도 거기 없었습니다. 그렇다면 Buddha께 pasāda를 일으키려 할 때, Buddha의 조각 하나 없는 돌과 흙을 받들어서는 pasāda를 얻을 수 없다는 말입니까?’
දැව්ව පිච්චෝ පව් බව පිළිගන්නවනේ. ප්රහාදය පතකුලා පින් බව පිළිගන්න යට බැයි.
‘허수아비를 태운 것이 pāpa라는 것은 받아들이면서, pasāda를 일으킨 것이 puñña라는 것은 받아들일 수 없습니까?’
කල්පනා කරගෙන යනකිල්ලා යන්න ගියා කියලා වැදලත් යන්න ගියා කාටවත් වඳින විනික් නෙවෙයි ඉතින් ඒගොල්ලෝ. ඒ ජතියට වඳින්නේ නැහැනේ. ඒවා කරන අයට මෝඩියෝ කියනවා ඔන්න ඔය වගේ අවස්ථා තියෙනවා.
그는 생각에 잠겨 떠났는데, 떠나면서 절까지 하고 갔습니다. 그들은 누구에게도 절하는 사람들이 아닙니다. 그 부류는 절하지 않지요. 그런 것을 하는 이들을 바보라고 합니다. 이런 일들이 있습니다.
ඉතින් ඒ වගේ තර්කවාද වෙනයි. මානසික වශයෙන් හටගන්න චිත්ත ප්රබෝධය ප්රසාදයට ඔය එකක්වත් තිබුනේ නෑ.
그런 따지기가 벌어집니다. 마음으로 일어나는 마음의 기쁨과 pasāda에는 그런 것이 하나도 없었습니다.
අනේපිට සිටිතුමා තමන්ගේ මුළු ශ්රමය ධනයේ ඔක්කොම වියදම් කරලා ජේතවනාරාමය හදලා පූජා කරලා හටවා රිදී විමාණයකට හිමිකාරයකු. පැත්තක හිට උපාසක මහත්තයෙක් අනේ සාධු අනේ සාධුකේ ගරු කරක චිත්තප්රහදය පත් කරලා රත්ත විමානයට හිමිකාරය කිව්ේ. සතයක් වියදන් කළේ නැහ මහන්සි වුනේ. දැන් මොකෙන්ද මේ වෙනසාවේ?
Anāthapiṇḍika 장자는 자기 힘과 재산을 모두 들여 Jetavana를 지어 올리고 은 vimāna의 주인이 되었습니다. 곁에 있던 한 upāsaka는 ‘sādhu, sādhu’ 하며 받드는 마음으로 pasāda를 일으켜 금 vimāna의 주인이 되었다고 합니다. 동전 한 닢도 쓰지 않았고 애쓰지도 않았습니다. 그러면 이 차이는 무엇에서 옵니까?
මනසේ නැගෙන ප්රසාදය යහපත් නම් අන්න ඒ ප්රසාදය ලබා ගැනීමට යමක් අපිට උපනිස්රය වෙනවානම් උපනිශරය වෙච්ච දේ නෙමෙයි අපිට අවශ්ය වෙන්නේ ප්රසාදය. ඒ ප්රසාදය තුළ තමයි පින තියෙන්නේ.
마음에 일어나는 pasāda가 좋은 것이라면, 그 pasāda를 얻는 데 무엇이 upanissaya가 된다면, 우리에게 필요한 것은 upanissaya가 된 그 물건이 아니라 pasāda입니다. 그 pasāda 안에 puñña가 있습니다.
අප්රසාදය පව් වෙනවා. ප්රසාද අප්රසාද තමයි මේ පින පවති දෙකේ සම්බන්ධයට ඔහොම බලවත් වෙන්නේ. ඒනි ඒ නිසා ඒ තුළ තමයි ගොඩනැගිලා තියෙන්නේ. ඔය පින් පවුදකේ බලවත්වීම
pasāda가 없는 마음은 pāpa가 됩니다. pasāda와 그 반대가 puñña와 pāpa 둘의 이어짐을 그렇게 힘 있게 만듭니다. 그러므로 puñña와 pāpa가 힘을 얻는 것은 바로 그 안에서 세워집니다.
අලෝය අෝතය අෝහය විගය කරලා අං අලෝප ඇදය අම්මෝහ ප්රදෙන්න ඒක මනසේ ගුණ
alobha, adosa, amoha로 풀이하는데, 그것은 마음의 덕입니다.
දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේට පූජා කරනවා දානයක්. උන්වහන්සේ වළදන්නේ නෑ. බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා පින තියෙනවා.
Buddha께 dāna를 올립니다. 그분은 드시지 않습니다. 그래도 Buddha께서는 puñña가 있다고 desanā하십니다.
දැන් තර්කවාදයෙන් භෞතික තර්ක වාවාදයෙන් ගියොත් වැළඳුවේ නැහනම් පින් කොයි? දුන්නඑක වැළඳුවන නැත්නම් පින් හම්බවෙන්නවනේ.
물질로만 따지는 식으로 가면, 드시지 않았다면 puñña가 어디 있느냐, 준 것을 드시지 않았는데 puñña를 얻느냐고 합니다.
දැන් ඔය කියන ගති සිරි අරගෙන මෙතන දුන්නට පස්සේ එක එකන අද දාන්න තියෙනවා මට ඔපෝගයෙන්ම දෙනවද කියලා ඔක්කෝම එක බලනවා. හොරෙන් කසෙන් මුලෙන් බලනවා මේ බෙදන කට්ටිය මගේු බෙදුවත් දන්නේ නැහැ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් මොකද අර බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ධර්මය තවම වහිලා තියෙන නිසා අපි තේරුම් ගත්තේ නෑහැ. පූජා කිරීමත් එක්ක පින සම්පූර්ණයි කියන. වැළඳීම හෝ නොවැලඳීම අවස්ථාවේ හැටියටයි. පූජා කිරීමත් කරලා පින සම්පූර්ණයි.
Buddha께서 desanā하신 dharma가 아직 가려져 있어서 우리는 깨닫지 못했습니다. pūjā를 올리는 것과 함께 puñña는 다 이루어진다는 것을요. 드시느냐 안 드시느냐는 때에 따른 것입니다. pūjā를 올리는 것으로 puñña는 다 이루어집니다.
දැන් හොඳ වැදගත් දෙයක් සච්චක බුදුරජාණන් වහන්සේට දානේ දෙන්න කැහ වෙලාවේදී. දංකත් 500ක් මිනිස්සු ගෙනක් දුන්නා. දැන් සච්චක ගත්තේ නැහැ දානය. බුදුරජාණන් වහන්සේටයි භික්ෂූන් වහන්සේටයි වැළඳලා තමයි තර්කයක් ඉදිරිපත් වෙන්නේ. ස්වාමීනි ඒ මිනිස්සු මට දානේ දුන්න නිසයි මම ඔබ වහන්සේට දන් දුන්නේ. එතකොට ඒ මිනිස්සු දාන දුන්නේ නැහැන නම් ඔබ වහන්සේටත් මේ දානේ දෙන්න හම්බ වෙන්නේ නැ. මේ පිනෙන් කොටසක් ඒ මිනිසුන්ටත් තියෙනවා කියලා මගේ නිගමනය ඒකයි.
여기 좋은 본보기가 있습니다. Saccaka가 Buddha께 dāna를 올리려 할 때 사람들이 음식 오백 그릇을 가져다주었습니다. Saccaka 자신은 그 dāna를 받아먹지 않았습니다. Buddha와 bhikkhu들이 드신 뒤에 그가 따지고 나섭니다. ‘스님, 그 사람들이 나에게 dāna를 주었기에 내가 당신께 dāna를 올린 것입니다. 그 사람들이 주지 않았다면 당신께 이 dāna를 올릴 수도 없었습니다. 그러니 이 puñña의 한몫이 그 사람들에게도 있다는 것이 내 결론입니다.’
දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා රාගයෙන් යුක්ත වූ, ද්වේශයෙන් යුක්ත වූ, මෝහයෙන් යුක්ත වූ පෘථග්ජනය දුන්න දානයක යම් පිනක් ඇද්ද ඒක මිනිසුන්ට තියෙන්නේ. රාගක්ෂේ වූ, ද්වේශක්ය වූ, මෝහක් වූ තථාගතයන් වහන්සේට දුන්න දානයක යම් පිනක් ඇච්ච ඒක ඔබට තියෙන්නේ.
그러자 Buddha께서 desanā하십니다. rāga와 dosa와 moha를 지닌 puthujjana에게 준 dāna의 puñña는 그 사람들에게 있다. rāga와 dosa와 moha가 다한 Tathāgata께 올린 dāna의 puñña는 그대에게 있다.
දැන් මෙතනදි වැදගත් දෙයක් තියෙන්නේ. දැන් රාගයෙන්, ද්වේශයෙන්, මෝහයෙන් යුත මේ පෘථග්ජනය කරන මේ සච්චකට දන් 500ක් දුන්න මිනිසුන්ට පෘථග්ජන පුද්ගලයෙකුර දානිකක් තිබුණා.
여기서 중요한 것이 있습니다. rāga, dosa, moha를 지닌 puthujjana인 Saccaka에게 오백 그릇을 준 사람들에게는 puthujjana에게 준 dāna가 있었습니다.
හැබැයි දන්නකත් 500 හච්චකුව ගත්තත් නෑ එකක්වත් තරන්නේ නැහැ. ඒක ඔක්කොම බුදුරාණන් වහන්සේට දීලා ඉවෙලා තව හතකාලා නෙමෙයි ඉදගත්. දුන්නා විතරයි. බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළා පෘථග්ජනය විරුද්ධ දුන්න දානයක පින ඒ සුන තියෙන්නේ.
그런데 Saccaka는 오백 그릇을 받았어도 한 그릇도 먹지 않았습니다. 모두 Buddha께 올려 버렸습니다. 준 것뿐입니다. 그래도 Buddha께서는 puthujjana에게 준 dāna의 puñña는 그 사람들에게 있다고 desanā하셨습니다.
එහෙනම් හොඳට පැහැදිලි දානය දීමත් එක්කම දානම පීන හම්බවෙනවා කියන එක ආහාරයට ගැනීම කියන එක වෙන එකක්. බුදුණන් වහන්සේට කියන
그러니 분명히 dāna를 주는 것과 함께 dāna의 puñña를 얻는다는 것, 그리고 음식으로 먹는 것은 다른 일이라는 것입니다. Buddha께 올린다는 것도.
අන්න ඒකයි. එහෙම කියලත් ඇවිදිලා. එහෙම කිව්වත් බුදුරජාණන් වහන්සේ උදෙසා නෙමෙයිනේ තිබුනේ. ඒක ඔයාගේ වැඩක්නේ. අපි ඔයට නේද වෙන්නේ. එහෙම තමයි ඒතා. ඒ නිසා තමයි චේතනා අපි හිටියේ නැත්තේ බුදුරජාණන් වහන්සේට දීමට. ආරජාණන් වහන්සේට දන් දෙනවා නම් විේසයෙන් අපි හදලා දිනවා කිව්වන යම් කෙනෙක් අන්න සම්බන්ධ වුන එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේද පූජා කරන එකේ සම්බන්ධයක් එන්න.
바로 그것입니다. 그렇게 말하며 왔더라도, 그것은 Buddha를 향한 것이 아니었습니다. ‘그것은 당신 일이고, 우리는 당신에게 준 것이다’ 하는 식이었지요. 그래서 우리에게는 Buddha께 드리려는 cetanā가 없었다는 것입니다. 누군가 ‘Buddha께 dāna를 올린다면 우리가 따로 정성껏 만들어 드리겠다’고 했다면, 그때는 Buddha께 pūjā를 올리는 일과 이어짐이 생깁니다.
කොච්චර වැදගත්ද බුදුරජාණන් වහන්සේට දන්ිනව එහෙනම් අපි හිර විශේෂයෙන් හදලා ගේ. ඒ බුදුරජාණන් වහන්සේට දෙන්න නිසා කියලා ගත්තොම් අන්න සම්බන්ධ වෙනවා බුදුරජාණන් වහන්සේට චේතනා පිහිටවන
Buddha께 dāna를 올리는 것이 얼마나 중요한지, ‘그렇다면 우리가 따로 정성껏 만들자’ 하며 Buddha께 드리기 위한 것으로 여긴다면, 그때 Buddha를 향해 cetanā를 세워 이어지는 것입니다.
අර කලින් කියපු තර්ය හාමුදුරයි දැන් අර මත්මාලකට උදාගන්න. ඔව් අ කලින් බලමු අර වැරඳුේ නැහැ කියන ඔව් පිළිගත්තායි කියන එක තමයි දැන් හොගන්නේ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔව් ඉතින් පිළිගැනීම පිළිගත්තා කියමුකෝ. දැන් මස් මාංස දෙයක් පිළිගත්තා ගුණා. දැන් මස් මාංස කියන එක සත්ව සත්වයි මස් මාංසයි දෙක තෝරගන්න ඕනේ තියෙන්නේ.
그래요, 받아들였다고 합시다. 고기를 받아들였다고 합시다. 그런데 고기라는 것은, 중생(satta)과 고기 둘을 가려내야 합니다.
මස් මාංස කියන එකයි සත්වයා කියන එකයි දෙක තෝරගන්න ඕනේ. සත්ත පුද්ගල ඔව් ඔව් ඒ දෙක තෝර හතර තෝරාගන්න ඕන. සත්ත පුද් සජීවී අජීවී තෝරගන්න ඕනේ.
고기라는 것과 중생이라는 것 둘을 가려내야 합니다. (satta와 puggala 말이지요.) 예, 예. 그 둘을, 넷을 가려내야 합니다. satta, puggala, 살아 있는 것과 살아 있지 않은 것을 가려내야 합니다.
සජීවී ප්රාණියකට යම් මොහොතක් වනකන් ප්රාණඝාතයක් කරනව ඒක සජීවී ප්රාණඝාතය රයිතියි. මැරිච්ච මළිනිය කැපුවත් කඩුවා ඒක අජීවී.
살아 있는 생명에게 어느 순간까지 목숨을 빼앗는 일을 한다면, 그것이 살아 있는 것에 대한 pāṇātipāta입니다. 죽은 몸을 자르거나 썰더라도 그것은 살아 있지 않은 것입니다.
එතන පටන් ඉන සම්බන්ධ ඉක්ම කියන්නේ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
සෙකු බව දැනීම වර්ණ චේතනාව යොදන්න උපක්රමය ක්රියාත්මක කිරීම සත්වයා මැරීම කියන කාරණා පහ සම්පූර්ණ කරලා ඉවරයි. කරගත්ත කටියට පව අනුබල දුන්න කටියට පවඩ්ඩ කාපු අයට පවදුව. ඒක කරලා ඉවර වෙච්ච එක ඒක අජීවය.
중생임을 앎, 죽이려는 cetanā, 수단을 씀, 그것을 실행함, 중생이 죽음이라는 다섯 가지를 다 채우면 끝난 것입니다. 한 무리에게 pāpa, 거든 무리에게 pāpa, 그러면 먹은 이들에게도 pāpa입니까? 이미 저질러져 끝난 것은 살아 있지 않은 것입니다.
ස්වාමීන් වහන්ස මේ
스님, 이것이…
බා පුද් තියෙනවා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔව් සතර සතිපට්ඨානය වැඩීමේදී ඔව් කායානුපස්සනාව ඔව් වේදනානුපස්සනාව චිත්තානුපස්සනාව ධම්මානුපස්සනාව ඔව් එතකොට කායානුපස්සනාවට එන්න ඕනේ චිත්තානුපස්සනාව නේ මොකද නැත්නම් හිත නැතුව වේදනාවක් හටගන්න නෑනේ ඔව් හිතක් නැතුව වේදනාවක් හටගන්නේ නැහ ඉතින් ඒක නිසා එහෙම නේද එන්න ඕනේ ස්වාමීන් වහන්ස
예. 네 가지 satipaṭṭhāna를 닦을 때, 예, kāyānupassanā, 예, vedanānupassanā, cittānupassanā, dhammānupassanā, 예. 그러면 kāyānupassanā 다음에는 cittānupassanā가 와야 하지 않습니까? 그렇지 않으면 마음 없이 vedanā가 일어나지 않으니까요. 예. 마음 없이 vedanā가 일어나지 않습니다. 그러니 그렇게 와야 하지 않습니까, 스님?
දැන් මෙන්න මේකයි එතන තියෙන්නේ. අ වේදනානුපස්සනාව කියන එක තියන්නේ දැන් අ විඤ්ඤාණයට ආහාරයක් තියෙනවා. විඤ්ඤාණයට ආහාරය මනෝ සංචේතනා ආහාරය මනෝ සංචේතනා වලට ආහාරයක් තියෙනවා. ඒකට ආහාරයෙ ස්පර්ශ ආහාරය ස්පර්ශය නිසා හටගන්නේ වේදනාව.
여기에 있는 것은 이렇습니다. vedanānupassanā가 있는 까닭은, viññāṇa에는 먹이(āhāra)가 있습니다. viññāṇa의 먹이는 manosañcetanā āhāra입니다. manosañcetanā에도 먹이가 있습니다. 그 먹이는 phassa āhāra입니다. phassa 때문에 일어나는 것이 vedanā입니다.
දැන් හිත හටගන්නවා කියන එකයි විඤ්ඤාණ හටගන්නවා කියන එකයි ක්රම දෙකක්. දැන් චිත්තානුපස්සනාවේදී බලන්නේ කොතෙක් දුරට විඤ්ඤාණ හටගන්නවද කියන එකයි. විඤ්ඤාණයක් හටගන්නවා නම් ඒක තමයි අපිට බාධකයක් එ. නාම රූපයන්ට හේතු වෙන්නේ.
마음이 일어난다는 것과 viññāṇa가 일어난다는 것은 두 가지 갈래입니다. cittānupassanā에서 보는 것은 viññāṇa가 어디까지 일어나는가입니다. viññāṇa가 일어난다면 그것이 우리에게 걸림돌이 됩니다. nāmarūpa의 원인이 됩니다.
දැන් අපි ඉස්සෙල්ලාම කරන්නේ සංවරත්වයට පත්වීමටයි මේ වැඩේ කරන්නේ. සතර සතිපට්ඨානය බලන්නේ ඉන්ද්රිය සංවරත්වය මුල් කරගෙන එතකොට ඉන්ද්රිය සංවරත්වය මුල් කරගෙන වැඩීමේදී අපි කයෙන් වචනයෙන් කරන යම්කිසි වැඩ කොටසක් තියෙනවානම් අන්න ඒ කයෙන් වචනයෙන් කරන වැඩ කොටස සංවර කර ගැනීමයි සතර සතිපට්ඨානයේ මූලිකත්වය මූලික කරණ
우리가 맨 먼저 하는 것은 다스림(saṃvara)에 이르기 위해서 이 일을 하는 것입니다. 네 가지 satipaṭṭhāna는 indriya saṃvara를 뿌리로 삼아 봅니다. indriya saṃvara를 뿌리로 삼아 닦을 때, 우리가 몸과 말로 하는 어떤 일이 있다면, 그 몸과 말로 하는 일을 다스리는 것이 네 가지 satipaṭṭhāna의 바탕입니다.
යම්කිසි වේදනාවක් මතු වුනාට පස්සේ වේදනා පච්චයා තණ්හා තණ්හා පච්චයා උපාදාන කියන මෙන්න මේ ටිකයි මතුවෙන වෙන්නේ තියෙන්නේ. එතකොට තණ්හා උපාදාන ටික දුරු කර ගැනීමයි අපි අපේ ප්රතිඵලය
어떤 vedanā가 일어난 뒤에는 vedanā paccayā taṇhā, taṇhā paccayā upādāna, 바로 이것이 드러나게 됩니다. 그러니 taṇhā와 upādāna를 걷어내는 것이 우리가 얻으려는 열매입니다.
තණ්හක්ෂය කර ගැනීම. එහෙනම් වේදනාව ගැන මනා සිහියෙන් ඉන්න කියන්නේ වේදනාව ගැන මනා සිහියෙන් හිටපුහම තමයි එයා දැනගන්නේ මේ වේදනාවෙන් මෙපඳු තණ්හාවක් එනවා. මේ මෙපඳු තණ්හාවක් ගෙනනේ වේදනාවක්. ඒක දැනගන්නවා.
taṇhakkhaya를 이루는 것이지요. 그러니 vedanā를 잘 알아차리라는 것은, vedanā를 잘 알아차리고 있어야 이 vedanā에서 이런 taṇhā가 온다는 것, 이런 vedanā가 이런 taṇhā를 불러온다는 것을 알게 된다는 뜻입니다. 그것을 압니다.
සිතිවිල හඳුනාග සිතුවිලි හඳුනාගන්නවා සිතිවි වලින් මෙබඳු වින්දනයක් ලබාගත්තා වින්දන ආශ්වාදය නිසාම තමයි සත්වයා හිත් වලට බැඳෙන්නේ.
(생각을 알아보는 것이지요.) 생각을 알아봅니다. 생각으로 이런 즐김을 얻었다, 그 즐김의 assāda 때문에 중생은 마음에 묶입니다.
එතන විඤ්ඤා වෙලා නැහැනේ එතකොට විඤ්ඤාණය නැ වේදනා කියන්නේ ස්පර්ශ වේදනා, සංඥා, චේතනා ආදී වශයෙන් යන්නේ මූලික චෛතසිකනේ.
그때는 viññāṇa가 생기지 않았지요? 그러면 viññāṇa는 없고, vedanā란 phassa, vedanā, saññā, cetanā 같은 바탕 cetasika 아닙니까?
වේදනාව තෝරගත්තහම තමයි. ඒ වේදනාවෙන් මිදෙන්න පුළුවන්. වේදනාවෙන් මිදුනොත් තමයි එබඳු හිතක් හටගැනීම පාලනය කරන්න පුළුවන්.
vedanā를 가려 알아야 그 vedanā에서 벗어날 수 있습니다. vedanā에서 벗어나야 그런 마음이 일어나는 것을 다스릴 수 있습니다.
වේදනාවෙන් මිදෙන තාක්කල් තණ්හාවට ලැබෙන ආහාරය ලැබෙනවා. තණ්හාවට ආහාර ලැබෙන තාක්කල් තණ්හාව මුල් කරගත්ත ඇලීමට ගැටීමට හේතු වෙන මූලික හිතක්. හටගන්න විදිහක් නෑහැ ඒ ටික මුල් වුණේ නැත්නම්. එතකොට මූලික මූල ධර්මය කැපුවේ නැත්නම්. මුල කැපුවේ නැත්නම් අපිට පුළුවන්කමක් නෑ. අගට සුද්ධ කරගන්න.
vedanā에서 벗어나지 못하는 동안 taṇhā는 먹이를 얻습니다. taṇhā가 먹이를 얻는 동안 taṇhā를 뿌리로 한, 들러붙음과 부딪침의 원인이 되는 바탕 마음이 있습니다. 그 뿌리가 없다면 그것이 일어날 길이 없습니다. 그러니 뿌리 dhamma를 자르지 않으면, 뿌리를 자르지 않으면 우리는 끝자락을 맑힐 수 없습니다.
එහෙනම් ආර්ය මාර්ගය වැඩෙනකොට මුල කපාගන්න ඕනේ. අන්න මුල කපා ගැනීමට අවශ්ය කරන්නා වූ වැඩපිල්ලක් තියෙනවා අපි. අන්න ඒ ටිකයි ඉස්සෙල්ලාම අරගන්න දැනගන්න ඕනේ මොකද මේ තණ්හාවට ඉස්සෙල්ලා වේදනාවක් හටගන්නවා. අන්න ඒ වේදනාව නිසා බැහැප නිගමනයකින් තමයි. අර විඤ්ඤාණයට අවශ්ය ආහාරය ලැබෙන්නේ.
그러니 ariya magga를 닦을 때는 뿌리를 잘라야 합니다. 뿌리를 자르는 데 필요한 일의 차례가 우리에게 있습니다. 그것을 맨 먼저 붙잡아 알아야 합니다. 이 taṇhā보다 먼저 vedanā가 일어납니다. 그 vedanā 때문에 헷갈림에 빠진 판단으로 viññāṇa에 필요한 먹이를 얻게 됩니다.
වේදනාව වේදනාව තත්ත්වකාරයෙන් දැනගැනීමෙන් වේදනාව පිරිසිඳ දැනගත යුතු. වේදනාව පිරිසිඳ දැනගත්තහම තමයි ඒකේ තියනේ අසාරත්වය දකින්නේ. අපි හිත් වලට බැඳෙන පළවෙනි හේතුව ප්රිය කරන වේදනාවල නිසා. මුලා සහගතව බැහැපු නිගමනයක් තියෙනවා මේ මේ වේදනාව හරි ආශ්වාදයි කියලා.
vedanā를 있는 그대로 앎으로써 vedanā를 두루 알아야(pariññā) 합니다. vedanā를 두루 알아야 그 안에 알맹이 없음을 봅니다. 우리가 마음에 묶이는 첫째 까닭은 좋아하는 vedanā들 때문입니다. 이 vedanā가 아주 assāda하다는, 헷갈림에 빠진 판단이 있습니다.
ආශ්වාදය යථාර්ථය දකින තාක්කල් අපිට පුළුවන් කමක් නෑ ඒ තුළින් ගොඩන්නැගෙන විඤ්ඤාණ නවත්තන්න එහෙනම් මුල කපාගන්න ඕනේ එතනින් පාලනය කරගන්න
assāda의 참모습을 보기 전까지는 그것을 통해 쌓이는 viññāṇa를 멈출 수 없습니다. 그러니 뿌리를 잘라 거기서부터 다스려야 합니다.
රූපස්කන්ධයක් නැත්නම් ක්රියාකාරීත්වයක් ගොඩනැගුවේ නැත්නම් අපිට පුළුවන්කමක් නැහැ අර මේ අර කියන මේ වේදනාවෙන් නිදහස් වෙන්න
rūpakkhandha가 없다면, 움직임을 쌓지 않았다면, 우리는 이 vedanā에서 벗어날 수 없습니다.
ඔව් ඔව්
예. 예.
වාන ඒ කියන්නේ අපි කලින් ගතු අරමුණක් කරත් අවස්ථාවය අපි ආහාර දෙනෙක්ක කරන්න. ඔව්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඊට පස්සේ දැන් ඒ ගත්තු අරමුණා ස්පර්ශ කරමින් වෙනීමත් ඒකට අහුවෙනවද? ඒකත් අහුවෙනවා.
그러면 앞서 잡은 대상을 닿으며 느끼는 것도 거기에 들어갑니까? 그것도 들어갑니다.
දැන් මුලක් පටන් ගන්න මුලම කපන්න නනේ හදන්නේ. දැන් වේදනාව සිහි කරගන්න කියන්නේ අපිට මතකයක් තියෙනවා. මම මේ පඳු ස්පර්ශයකින් මෙපු වේදනාවක් ලැබුවා. ඒ වේදනාව නිසා මට මේ පඳු හිතක් පහළ වුණා. ඊට පස්සේ ස්පර්ශය ලබන්නේ නැතුව ඔව් මනසින් අරගෙන ඒක විඳිඳින්න පුළුවන් ආප අන්න ඒකයි. අන්න ඒ අවස්ථාව. එතකොට ඒක තැන් වේදනානුපස්සනාවන ගන්නේ. දැන් වේදනාවේ මුල දැනගත්තහම චිත්තානුපස්සනාවෙන් කරන්නේ. දැන් මගේ හිත් වල තත්ත්වය මොකක්ද කියලා බලන එකයි.
처음부터 시작하려고, 뿌리를 자르려고 하는 것입니다. vedanā를 떠올린다는 것은 우리에게 기억이 있다는 것입니다. 나는 이런 phassa로 이런 vedanā를 얻었다. 그 vedanā 때문에 나에게 이런 마음이 일어났다. (그 뒤에 phassa 없이도, 예, 마음으로 가져와서 다시 그것을 느낄 수 있지요.) 바로 그것입니다. 바로 그때입니다. 그때가 vedanānupassanā에 해당합니다. vedanā의 뿌리를 안 다음 cittānupassanā로 하는 것은 내 마음들의 상태가 어떤지 살피는 것입니다.
දැන් වින්දනය මේකට ආහාරය. විඤ්ඤාණ වලට ආහාර වෙලා තියෙන මූල ධර්මයක් තමයි වේදනාව. මේ වේදනාව මුල් කරන්නේ නැහැන සුඛ ආශ්වාදය මුල් කරගෙන තමයි. ඒ පුද්ගලයා මේ චිත්ත වැඩපිළිලට බැහැර මේ ගොඩ නගාගේ නාවේ මෙච්චර කල්. දැන් මේ පහළ වෙලා තියෙන හිත් වලට යළි ආහාරයක් දෙන්න ඕනේ.
즐김이 이것의 먹이입니다. viññāṇa들의 먹이가 된 뿌리 dhamma가 vedanā입니다. 이 vedanā, 곧 sukha의 assāda를 뿌리로 삼아 그 사람은 이토록 오래 이 마음의 일을 쌓아 왔습니다. 이제 일어나 있는 마음들에 다시 먹이를 주어야 합니다.
දෙන ආහාරය මනෝ සංචේතනා මතු කරන්න ඕනේ. ස්පර්ශ ආහාරය තමයි මතු කරගන්නේ. ස්පර්ශය වේදනා භුක්තිය ලබනවා. මෙන්න මේ වේදනා භුක්තිය ලබනකොට ඒ හේතුවට තමයි යළි යලි අර විඤ්ඤාණවට හිත බැහැගන්නේ.
주는 먹이는 manosañcetanā를 일으키는 것입니다. phassa āhāra를 일으키는 것입니다. phassa가 vedanā를 누립니다. 이 vedanā를 누릴 때 그 때문에 마음이 거듭거듭 viññāṇa로 내려앉습니다.
දැන් අපිට අයින් කරන්න තියෙන්නේ චිත්ත නෙමෙයි චිත්තානුපස්සනා කරනවා කියන එකයි ඔතන තියෙන වචනය.
우리가 걷어내야 할 것은 citta 자체가 아닙니다. 거기 있는 말은 cittānupassanā를 한다는 것입니다.
සරාග චිත්තංවා සරාග චිත්තංචේති පජානාති. ඒක මනාසේ දකින්නේ කොහොමද? දැන් මම දැන් මුලින් පටන් ගත්ත කෙනාගේ සරාග හිත් මේ තමයි පටන් ගන්නේ. දැන් එයා දකිනවා මගේ සරාග හිත කොච්චර මැඩ පැවැත්තිලාද මොකක් කරපු හින්ද මේ වේදනාවට ඉඩ දුන්නේ නැති නිසා මේකට ආහාර දුන්නේ නැ. ඒසා සරාගිත දැන් මැඩ පවතින්න ඕනේ. දැන් පරිසනයක් කරනවා හිතට හිත තියලා.
‘Sarāgaṃ vā cittaṃ sarāgaṃ cittan’ti pajānāti.’ 그것을 어떻게 잘 봅니까? 처음 시작한 사람은 sarāga 마음에서 시작합니다. 그는 봅니다. 내 sarāga 마음이 얼마나 눌러앉혀졌는가. 무엇을 했기에? 이 vedanā에 틈을 주지 않아서, 먹이를 주지 않아서입니다. 그러니 sarāga 마음이 이제 눌러앉혀져야 합니다. 이제 마음에 마음을 두고 살펴봅니다.
සරාගික භාවය මගේ හිතේ කොහොමද තව තියෙනවද වීතරා ගතියට පත්වෙලාද? වීතරාග චිත්තංවා වීතර රාග චිත්තංචේති පචානාති
내 마음에 sarāga가 어떠한가, 아직 있는가, vītarāga에 이르렀는가? ‘Vītarāgaṃ vā cittaṃ vītarāgaṃ cittan’ti pajānāti.’
ද්වේශ සහිත හිත මගේ දැන් කොහොමද දැන් මම ඒවට හේකාර අයින් කරලා ඉන්නේ. දැන් පරීක්ෂණයක් කරා මගේ ද්වේශ සහගත මානසිකත්වය දැන් කොහොමද තව තියෙනවද ඉවරද වීත දෝෂී වෙලාද මෝහගත මානසිකත්වය කොහොමද? වීත මෝහී වෙලාද
dosa를 지닌 내 마음은 지금 어떠한가. 나는 그 원인들을 걷어내고 있다. 살펴봅니다. dosa에 물든 내 마음은 지금 어떠한가, 아직 있는가, 끝났는가, vītadosa가 되었는가. moha에 물든 마음은 어떠한가, vītamoha가 되었는가.
මගේ මේ ඇතුළුම හිතක් වෙනවා සංකිප්ත චිත්තයක්. තව හිතකිල්ලත් තියෙන්නේ. වික්ෂිප්ත චිත්තයක්. තව හිත විසිරෙනවද? සමාජීය මග හිත සමාධිගත වෙලා මේ ප්රතිඵලය තියෙනවද කියලා බලන්න චිත්තානුපස්සනාවේ චිත්තානුපස්සනාවේදී ඒක ඉවරලා නැත්නම් කායානුපස්සනාව වේදනානුපස්සනා දෙකින් ඒක සුද්ධ කරගන්න ඕනේ.
내 안의 마음이 saṅkhitta citta가 되기도 하고, 또 vikkhitta citta도 있습니다. 마음이 아직 흩어지는가? samādhi의 길로 마음이 모아져 이 열매가 있는가를 보는 것이 cittānupassanā에 있습니다. cittānupassanā에서 그것이 끝나지 않았다면 kāyānupassanā와 vedanānupassanā 둘로 그것을 맑혀야 합니다.
ඔව් අය සුද්ධ කරගන්න ඕනේ. එතකොට
예, 그것을 맑혀야 합니다. 그러면…
ධම්මානුපස්සනාව වැටු වනා නම් මහා මාරකල
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අවබෝධය කරගන්න කාමච්ඡන්දය ප්රහීණවද ව්යාපාද ප්රහීණව සමුච්චේත ප්රහාණ වෙනවා. අන්න ධම්මානුපස්සනාව බලන්න සමුච්චේත ප්රහාණය වෙන ඒක වෙලාවද කියලා. යන්න නම් කායනුපස්සනා චිත්ත වේදනාපන ආය බහින්න.
…깨달음을 이루려면, kāmacchanda가 끊어졌는가, vyāpāda가 끊어졌는가, samuccheda pahāna가 일어나는가. dhammānupassanā로 samuccheda pahāna가 일어날 때인가를 봅니다. 가야 한다면 kāyānupassanā, vedanānupassanā, cittānupassanā로 다시 내려가야 합니다.
ඔ ධම්මානුපස්සනාවේ අර දෙක පගුණ වෙන්න ඕන හරියට කායානුපස්සනාව වේදනානුපස්සනා දෙකේ වැඩ ටික තියෙන්නේ. ඒකේ ප්රතිඵලය ලැබිච්ච හැටිය චිත්තානුපස්සනා ධම්මානුපස්සනා දෙකෙන් බලන්න.
dhammānupassanā에서는 그 둘이 익숙해져야 합니다. 제대로 된 일은 kāyānupassanā와 vedanānupassanā 둘에 있습니다. 그 열매를 얻은 모습을 cittānupassanā와 dhammānupassanā 둘로 봅니다.
මොකද අපේ ක්රියාකලාපයට බලාපොරොත්තු වෙන්නේ සංඛාර කායනුපස්සනා මුල් වෙනවා. ආශ්වාදය නිසා ඒ පස්සේ යන්නේ. ක්රියා කරන එකයි ක්රියා කරන්න හේතුවයි. ඔය දෙකේ අනාථත්වය දැකලා අත්හැරලා ගියානම්. අර මේ ධර්මය වැඩෙනවා අවබෝධ ප්රඥාව පහළ වෙනවා ධර්මය වැඩිලා ධම්මානුපස්සනාවෙන් චිත්තානුපස්සනාවෙ සමාධිය වැඩෙනවා.
우리 행실에서 바라는 것은, saṅkhāra와 kāyānupassanā가 먼저 옵니다. assāda 때문에 그 뒤를 따라갑니다. 하는 것과 하게 만드는 까닭입니다. 그 둘이 의지할 데 없음을 보고 놓아 버리고 간다면 이 dhamma가 자랍니다. 깨닫는 paññā가 생깁니다. dhamma가 자라 dhammānupassanā와 cittānupassanā로 samādhi가 자랍니다.
සීලය සීලය කොටස වැඩනකොට සමාධිය වැඩද නැද්ද කියලා බලාගන්න එකයි චිත්තානුපස්සනාවෙන් සහ ධම්මානුපස්සනාව සමාධි ප්රඥාව වැරිලද කියලා බලන එක අනුසය විස් අන්න ඒ වගේ දෙයක් තියන්න අනුසය විදෙන්නේ එහෙමයි.
sīla 쪽을 닦을 때 samādhi가 자라는지 아닌지 보는 것이 cittānupassanā이고, samādhi와 paññā가 자랐는지 보는 것이 dhammānupassanā입니다. (anusaya를 꿰뚫는 것…) 그런 것이 있습니다. anusaya를 꿰뚫는 것이 그렇습니다.
චිත්තානුපස්සනාව භාවනා කිරීමේදී වැඩනද බලාගන්නයි තියෙන්නේ? හිතේ තත්ත්වය බලාගන්න. මුලින් පටන් ගත්තකින් තමයි ඒකේ චිත්තානුපස්සනාව වැඩෙන්නේ.
cittānupassanā bhāvanā를 할 때는 자랐는지 보는 것입니다. 마음의 상태를 보는 것입니다. 처음부터 시작해야 cittānupassanā가 자랍니다.
දැන්මේ ආනාපාන සති භාවනාවේ තියෙන සතර සතිපට්ඨානය සතෝ අස්ස සති, සතෝපස්ස සති කියලා පටන් ගත්ත දැන් පටන්. සබ්බ කාය පටිසංවේදී අස්ස සික්සාමිති සික්ඛති සබ්බ කාය පටිසංවේදී පස්ස සික්මිති සික්ඛති. පස්සම්භායං කාය සංඛාරං අස්ස සිත්සාමි සික්ඛති පස්සම්භායං කාය සංඛාරං පස්ස සිත්සාමි සික්ඛ තනකන් කායානුපස්සනාව
ānāpānasati bhāvanā에 있는 네 가지 satipaṭṭhāna를 봅시다. ‘sato assasati, sato passasati’로 시작합니다. ‘Sabbakāyapaṭisaṃvedī assasissāmī’ti sikkhati, sabbakāyapaṭisaṃvedī passasissāmī’ti sikkhati. Passambhayaṃ kāyasaṅkhāraṃ assasissāmī’ti sikkhati, passambhayaṃ kāyasaṅkhāraṃ passasissāmī’ti sikkhati.’ 여기까지가 kāyānupassanā입니다.
[උගුර කෑරීම][කැස්ස] අන්න එතන් නිකන් ඒ දිග ප්රීති පටිසංදී අස්ස ශික්මිති සික්ඛ ප්රීති පටිසංධි පස්ස ශික්ාමිති කියන තැන ඉතරක් අ ඒ ප්රී මක මතක සම්පූර්ණ කෙන ඒ ප්රීතිය ගැන කියන කොටස තියෙනවා. ඒ ටික වේදනානුපස්සනාවට
[헛기침, 기침] 거기서부터 ‘pītipaṭisaṃvedī assasissāmī’ti sikkhati, pītipaṭisaṃvedī passasissāmī’ti’라고 하는 곳, 음, pīti에 대해 말하는 부분이 있습니다. 그 부분이 vedanānupassanā에 들어갑니다.
චිත්තානුපස්සී අස්ස ශිස්සාමි කෙන ෙන චිත්තානුපස්සනාව ධම්මානුපස්සී කිය පටන් ගත්ත ධම්මානුපස්සනාව
‘cittapaṭisaṃvedī assasissāmī’로 가는 것이 cittānupassanā이고, ‘dhammānupassī’로 시작하는 것이 dhammānupassanā입니다.
ඉතින් මුලින් පටන් එන කායානුපස්සනාවෙන් වේදනානුපස්සනාවෙන් එනකොට චිත්ත ධර්ම කියන දෙක ඵල වශයෙන් ලැබවිලා මුල පටන් ගන්න එකයි ක්රියාවට නගාලා තියෙන්නේ.
그러니 처음부터 kāyānupassanā와 vedanānupassanā로 올 때 citta와 dhamma 둘은 열매로 얻어지고, 처음 시작하는 것이 실제로 행하는 부분입니다.
පශයක් තියන ඔව්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
හාම ධම්මානුපස්සනාව කිය ආපහු විපස්සනා කරේ.
dhammānupassanā라는 것은 다시 vipassanā를 하는 것입니까?
ධම්මානුපස්සනාවෙන් ලැබූ ප්රතිඵලය දකිනවා. කාමච්ඡන්දය තියෙනවද නැද්ද? ඒ කියන්නේ අර ඔක්කේමත් ප්රතිඵලය අන්න ඒකයි.
dhammānupassanā로 얻은 열매를 봅니다. kāmacchanda가 있는가 없는가. (그러니까 그 모든 것의 열매군요.) 바로 그것입니다.
එතකොට මේ කාමච්ඡන්දයයි කියලා අත්ථිමේ අජ්ජත්තං කාමච්ඡන්දං ඔය අද වශයෙන් විග්රහ වෙනවා. මගේ මේ අභ්යන්තරයේ කාමච්ඡන්දය තියෙනවද කියට විමර්ශනය කරන්න ධම්මානුපස්සන ධම්මානුපස්සනාවේ තියෙනවා නම් තියෙනවා කියලා දැනගන්න. නැත්නම් නැහැ කියලා දැනගන්න. ඊට පස්සේ ආමක්
그래서 kāmacchanda를 ‘atthi me ajjhattaṃ kāmacchando’ 하는 식으로 풀이합니다. 내 안에 kāmacchanda가 있는가를 살펴보는 것이 dhammānupassanā입니다. 있으면 있다고 알고, 없으면 없다고 압니다. 그 뒤에…
ආයුසරයක් නේ කායානුපස්සනාවයි වේදනානුපස්සනාව දෙක තුළින් සංවර කරගෙන යනවා. යන බලනවා ආයේ විමරශනය කරලා බලනවා. බලනකොට පේනවා මේක ඉවර නම් ඉවරයි. හිත හැදිලා සමාධි ලැබිලා එහෙනම් සමාධි චිත්තය නැගෙන්න ඕනේ නැහැ වික්ෂි්තක් නැහැ. සංකිත්තත් නැහැ. රාග චිත්තත් නැහැ, ද්වේශ චිත්තත් නැහැ, මෝහ චිත්තත් නැහැ. අන්න දැනගන්නවා මේ සහිත සමාධි
다시 kāyānupassanā와 vedanānupassanā 둘을 통해 다스려 나갑니다. 가면서 보고, 다시 살펴봅니다. 보면 보입니다. 이것이 끝났다면 끝난 것입니다. 마음이 다듬어지고 samādhi를 얻었다면 samādhi 마음이 일어나야 합니다. vikkhitta도 없고 saṅkhitta도 없습니다. rāga 마음도 없고 dosa 마음도 없고 moha 마음도 없습니다. 그러면 이것이 samādhi를 갖춘 것임을 압니다.
බලනවා මේ කාමච්ඡන්දය කොහොමද? දැන්වද? ව්යාපාදය එනවද? ථීන විද්ධ උත්ච විදිච්ච හා එනවද? අනිච්ච වැටහිලාද? දුක්ඛ වැටහිලාද? තනත්ව වැටහිලාද විරාගය වැහිලාද? නිරෝධයට පත්වෙලාද? විමර්ශනය කරනවා.
봅니다. kāmacchanda는 어떠한가, 지금은? vyāpāda가 오는가? thīnamiddha, uddhaccakukkucca, vicikicchā가 오는가? anicca가 와닿았는가? dukkha가 와닿았는가? anatta가 와닿았는가? virāga가 왔는가? nirodha에 이르렀는가? 살펴봅니다.
කුසල සීලය ඕය ටිකමනේ යන්නේ මේ කුසල සීලය එන්න බලන්න. ඒකනේ කුසල සීලය අවිප්රතිසාරය ලබා දෙනවා චේතනාවෙන් කරන්න දෙයක් නැහ කියලා. කුසල සීලයෙන්නේ කරන්න තියෙනවා කියලා කිව්ේ. දැන් කුසල සීලය කොතනද ඕකෙන් තියෙන්නේ සතර සතිපට්ඨානයේ කායානුපස්සනාවයි වේදනානුපස්සනාව දෙක තුළ තමයි විමර්ශනය කුසල සීලය තියන්නේ. කායානුපස්සනාව තුළ තමයි කුසලය සීලය තියෙන්නේ. පටන් ගැන්න ක්රියාවලියේ වේදනානුපස්සනාවෙන් තමයි ඒකේ විමර්ශනය කරලා දෙන්නේ. කායාන ප්රශනා තමයි ඒක මුලට දැන්නේ. අන්න ඒකයි. කාය පස මුල් වුනේ ඒකයි.
kusala sīla가 바로 이것들을 거쳐 갑니다. 이 kusala sīla가 오는 것을 보십시오. kusala sīla는 avippaṭisāra를 줍니다. cetanā로 할 것이 없다고 했지요. kusala sīla로는 할 것이 있다고 했습니다. 그러면 kusala sīla는 여기 어디에 있습니까? 네 가지 satipaṭṭhāna의 kāyānupassanā와 vedanānupassanā 둘 안에 살핌이 있고 kusala sīla가 있습니다. kāyānupassanā 안에, 시작하는 과정 안에 kusala sīla가 있습니다. vedanānupassanā로 그것을 살펴 줍니다. kāyānupassanā가 그것을 처음에 놓습니다. 바로 그것입니다. 그래서 kāya가 맨 앞에 온 것입니다.
ඉතින් දැනගට ගන්නේ ඒක වෙනම දෙයක්. යථාර්ථය තව දෙයක්. කාමච්ඡන්ද, ව්යාපාද, ථීනමිද්ධ, උද්දච්ච උද්දචකුච්ච විදිච්චා කියන නීවරණ ධර්මවා ධම්මානුපස්ස ධර්මයට අයිතිය කියලා දැනගන්නවා. ධම්මානුපස්සනා විමර්ශනය කරන ඒවට කියලා. ඕක ඉගෙන ගන්නත් පුළුවන්. මෙන්න මේක [උගුර කෑරීම] කාමච්ඡන්දය කියන්නේ මේක ව්යාපාදය කියන්නේ ඕක නෙමෙයි ධර්මානුපස්සනාවෙන් බලන්නේ. මගේ අභ්යන්තරයේ කාමච්ඡන්දය තියෙනවද ව්යාපාදය තියෙනවද නැගෙනතාව ථීනමිද්ධිය තියෙනවද උද්දච්ච කුච්ච තියෙනවද විතිකිච්චා තියෙනවද මෙන්න මේක විමර්ශනය කරලා බලන්න මූල ධර්මය බලාපො ප්රතිඵල මාලාව
아는 것은 따로이고, 참모습은 또 다른 것입니다. kāmacchanda, vyāpāda, thīnamiddha, uddhaccakukkucca, vicikicchā라는 nīvaraṇa dhamma가 dhammānupassanā에 속한다는 것, dhammānupassanā로 살피는 것들이라는 것을 압니다. 그런 것은 배울 수도 있습니다. ‘이것이 kāmacchanda이고 이것이 vyāpāda다’ 하는 것은 dhammānupassanā로 보는 것이 아닙니다. 내 안에 kāmacchanda가 있는가, vyāpāda가 있는가, thīnamiddha가 있는가, uddhaccakukkucca가 있는가, vicikicchā가 있는가, 이것을 살펴보는 것입니다. 뿌리 dhamma와 바라는 열매의 차례입니다.
කායානුපස්සනාව හරියට වඩන්න ගියාම අර කඳා කාට හඳලා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අන්න ඒ ටික සිද්ධ වෙනවා. කායානුපස්සනාව පෙන්නන්නේ අපේ මේ කාය වචනය හිමා ගැනීම.
그런 일들이 일어납니다. kāyānupassanā가 보여 주는 것은 우리의 몸과 말을 다스리는 것입니다.
[කැස්ස] [උගුර කෑරීම] වේදනානුපස්සනා තුළින් තමයි දකින්නේ. මුලා වේදනාවට නිසා. මේ කය වචන ටික ඊ පස්සේ ඉවනවානේ. මූලිකම වෙන්නේ කය වචනය
[기침, 헛기침] vedanānupassanā를 통해 봅니다. 헷갈림은 vedanā 때문입니다. 몸과 말은 그 뒤에 따라옵니다. (가장 바탕이 되는 것은 몸과 말이군요.)
අන්න ඒකයි. කය වචන හික්ම ගන්නකොට අර වින්දනයට ආහාර නැතුනවා. විඳනය මිල්ල වෙනවා. විඳේ පවතින්න වික් නැ
바로 그것입니다. 몸과 말을 다스리면 그 즐김은 먹이를 잃습니다. 즐김이 시들해집니다. 즐김이 이어질 길이 없습니다.
අන්න ඒකයි. ආයෙත් මතු වෙනවා නම් ඒ වැලයේ දකිනවා. ඇයි මම මෙහෙම කරන්න? ඇයි මට කරන්න හිතුනේ? මේ මේ ආශ්වාදය නිසා අන්න වේදනානුපස්සනාව එතකොට දකින මේ ආශ්වාදය මුලාවක් අන්න අධීනව දකිනවා.
바로 그것입니다. 다시 떠오른다면 그 줄기를 봅니다. 왜 내가 이렇게 했는가? 왜 하고 싶었는가? 이 assāda 때문이다. 이것이 vedanānupassanā입니다. 그러면 이 assāda가 헷갈림임을 봅니다. ādīnava를 봅니다.
ඒක දැක දැක යනකොට චිත්ත පරිශුද්ධියනවා. පෙර සරායක නම් දන්නේ නෑහ. විතරා එකක්. පෙර සදෝෂ නම් දැන් වීත දෝෂයි. කොච්චර සදෝෂද කොච්චර වීත දෝෂද කොච්චර ගෙවිලලාද කොච්චර තියෙනවද ඒ ටිකයි බලන්නේ. ප්රත්යවේ ඒ ටික කරන්නේ.
그것을 보고 또 보며 가면 마음이 맑아집니다. 전에는 sarāga였는데 지금은 vītarāga입니다. 전에는 sadosa였는데 지금은 vītadosa입니다. 얼마나 sadosa였고 얼마나 vītadosa인지, 얼마나 닳아 없어졌고 얼마나 남았는지, 그것을 봅니다. paccavekkhaṇa가 그것을 합니다.
මුල පටන් ගත්තහම මගේ සම්පූර්ණ වෙන්නේ එහෙම හිත දිහා බලන්නේ හිත සකස් වුනා හතරක් පුනනේ අද දවසටත් අපි නවත්තන්න
뿌리부터 시작하면 그렇게 다 이루어집니다. 마음을 바라보면 마음이 다듬어집니다. 네 가지를 다 했으니 오늘도 여기서 멈춥시다.
T
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)