와하라까 코리아
CD015-27

CD015 · 27번째 · 1시간 30분 · 원문 녹음

이레째 날의 dāna

හත් දවසේ දානය.

ඉන්න එක ඒ ප්‍රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය නෙමෙ මායාවේ ඒ වටා තිබෙන සියලු කියවුරු දුක්ඇස වහලා තියෙන්නේ. ඒක දුක කියලා අපිට පේන්නේ නැ.

그 즐겁고 달콤한 바탕은 māyā(속임)로 그 둘레의 모든 dukkha를 덮어 두고 있습니다. 그래서 우리는 그것을 dukkha로 보지 못합니다.

යම් මායාවකින් වැව්වා.

어떤 māyā로 덮여 있는 것입니다.

යම්කිසි කම්කරු පිරිසක්. ගල් කඩලනවා. ඔය කොන්ක්‍රීට් දානවා. ඔය වගේ වැඩක් කරනවා.

일꾼 무리가 있다고 합시다. 돌을 깨고 콘크리트를 붓는, 그런 일을 합니다.

ඕකේ බරපතලම වැඩ අවුවේ ඉඳගෙන ඔය කීමිතිය උස උස කාචි උස උස අනා දිය දාඩිය මගුරු පෙරාගෙන බොහො මරුවෙන් කරන්න ඕනේ වැඩපිළිවෙලා. වෙහෙසයි මහන්සිය හුඟක් තියෙනවා කම්පකරු වුනාට සාමාන්‍ය කම්පකරු සුවයක් නෑහම.

그 일 가운데 가장 힘든 것은 땡볕 아래 높디높은 곳에서, 땀을 줄줄 흘리며 아주 힘겹게 해내야 하는 일입니다. 지치고 고단함이 큽니다. 일꾼이라 해도 여느 일꾼에게는 편함이 없습니다.

හැබැයි ඔහොම වැඩක් ආපු දවසට අර කවුරු හරි ඉන්න කට්ටිය ඉන්න ඕනේ ඇද විශේෂින් අපි මේ කම්කරු පිරිස කියලා කිව්වොත් එහෙම අන්න ඒ සර බලන්නකෝ මගේ මේ අදක්මයි ඔලු එකක්මයි මම බඩේ අමාරුවක් නෝනාට සනීප නෑහැ ධමයට සනීප නැහැ ඉදර යන්න නිට දාන්න තමයි ආවේ. දැන් ඕවා මේවා ඔක්කොම කියනවා. ආ කී දෙනෙක් න නිමාරට දාන්න බලනකොට ආපු කට්ටිය ඔක්කොම එකකින් මග ඇගින්න හදන්නේ. දැන් අවශ්‍ය කරන

그런데 그런 일이 들어온 날에는 누군가 사람들이 남아 있어야 합니다. 특히 일꾼 무리라면 이렇습니다. ‘선생님, 보세요. 허리도 아프고 머리도 아프고 배도 아픕니다. 아내가 아프고 아이가 아픕니다. 일찍 가려고 쉬는 날을 내러 왔습니다.’ 이런 말을 다 합니다. 몇 사람이 쉬려 하는지 보면, 온 사람들 모두가 무언가 핑계로 빠져나가려 합니다.

පිරිස බැලුවොත් එහෙම මේකට 50ක් ඔන්න දැන් ඉන්නේ කියන්න දෙයක් නැතිකමට අර මෙ නැත්නම් ස්වාමියාගේ හිතකිදවන්න බැරිකමට ඉන්නම් ඉතින් ඒ 10ක් විතර අනි කට්ටිය ඔකවා යන්න නැහැ. යන කට්ටිය යන්න ඉන්න කට්ටියේ ඉන්නේ.

이 일에 쉰 명이 있어야 한다고 보면, 지금 남은 이들은 할 말이 없어서, 아니면 주인 마음을 상하게 할 수 없어서 남은 열 명쯤입니다. 나머지는 가 버립니다. 갈 사람은 가고, 남을 사람은 남습니다.

අද පගෙවනවා ඒකට පස්ිය. පැයකට ගෙවනල්ටයි ප්‍රමාණය වගේ පැය පහක මුදලා පැයට ගෙනනවද එහෙමයි විදිලා තියෙන්නේ යන අය යන්න.

그런데 오늘은 품삯을 다섯 곱으로 준다고 합니다. 시간마다 셈하여, 한 시간에 다섯 시간치 돈을 준다고 알렸습니다. 가실 분은 가셔도 됩니다.

බලය අමාරනවා හොඳයි සර් අස ටිකක් කැක්කුම තිබුණා මග වැඩි වෙන්නේ ගහනයි කිව්වේ. මට කැක්කම එක පුළුවන් කරන්න. දැන් ඔක්කොම පොර කනවා අරිය සිහියෙන් ඔක්කොම කට්ටිය දැන් මෙතන ඉන්ද මොකද එකට පස් වුනේ පටන්නේ.

‘좋습니다, 선생님.’ ‘조금 아팠는데 더 심해지지는 않았습니다. 아픔쯤은 참을 수 있습니다.’ 이제 모두 서로 앞다투어 덤빕니다. 모두가 여기 남아 있는 까닭은 품삯이 다섯 곱이 되었기 때문입니다.

වැඩ ඉක්මට ඉවර කර ගත්තත් යන්නත් පුළුවන්. හැබැයි මුළු දවසෙම ගහන්න ඕන ටයි දා. දැන් පොර කනවක් විවරයක්න.

일을 빨리 끝내면 가도 됩니다. 그러나 품삯은 온종일치를 셈해 줍니다. 그러니 이제는 서로 다투어 덤비는 판입니다.

දැන් අවුවේ නැද්ද දැන් අර අත එහෙම බණ වෙන්නේ නැද්ද අර කොන්ට් ගියා පරමතියෙ දාඩියකුට පෙරෙන්නේ නැද්ද ඔක්කොම වෙනවා.

땡볕이 없습니까? 손에 물집이 잡히지 않습니까? 콘크리트에 데지 않습니까? 땀이 줄줄 흐르지 않습니까? 그 모든 것이 다 일어납니다.

දැන් කොහොමහරි පොර කප නෑ නෑහැ නැ. මේකට ගන්න ඕනේ මේ ඉස්සෙල්ලා ඉන්න කට්ටිය හිටියනේ. ඔයාට අසනීපන හොයා යන්නේ ඇයි ළමයක් ගමට බලන්න ඕනේ ඒක එ යන්න ඒකත් ඒගුනා

그래도 이제는 아무도 빠지려 하지 않습니다. 앞서 있던 이들은 어떻습니까? ‘아프다는데 왜 가느냐, 마을에 아이를 보러 가야 한다’던 그 말도 사라졌습니다.

කොහොමහරි දැන් අර ඉන්න කට්ටියනේ වැඩේ හරි අපිට මාරුන්ට වැඩේ වැරදුනා දැන් බොහොම සන්තෝසයෙන් ඉනහා කියන්නේ අර වැඩෙ දැන් හොඳටම ගිනි අහුවේ වාඩියමගුත් පෙරෙනවා. ඉක්මන්ට කරගත්තොත් දවසේ ගානත් අපිට හම්බ වෙනවා ඉක්මනට යන්න අපු. දැන් වැඩ කරන්න නැත් අපුළු කෝර මහන්සි

어쨌든 지금 남은 이들이 일을 합니다. 일을 망쳤다던 이들도 이제는 아주 즐겁게 말합니다. 일은 땡볕 한가운데서 하고 땀이 줄줄 흐르지만, ‘빨리 해치우면 하루치 셈도 받고 일찍 갈 수 있다’고 합니다. 이제는 일하는 것이 힘들지 않다고 합니다.

අර සියලු දුක් මහන්සිය ඔක්කොම වුවා දවසක පඩියට පස්ගුණක පරිමුදන මුදලා මතක් එනකොට මහන්සි ඇරලා යනවා.

그 모든 괴로움과 고단함이 있었지만, 하루 품삯의 다섯 곱 돈이 떠오르면 고단함이 다 가셔 버립니다.

අපුලට වැරක

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දැන් හොඳට පැහැදිලි දෙයක් තමයි ආශ්වාදය නිසා දුක වහන්න ඔය වගේ උපමා ගන්න ඕනේ.

이제 아주 뚜렷한 것은, assāda 때문에 dukkha가 덮인다는 것을 알려면 이런 비유를 들어야 한다는 것입니다.

මෙන්න ලෝක සත්වයා පංචකාම ආශ්වාදය සිහි කර ඒ පංචකාම ආශ්වාදය ගොඩනගන්න අවශ්‍ය කරන්නා වූ දුක් වැඩපිළිවෙල ඒකේ දුක ගැන හිතන්නේ නැතුව වෙහෙස අමත කරලා යටපත් කරගෙන වෙහෙස වෙවීමේ පස යනවා. මෙන්න මේකට කියනවා පිරිසි

이처럼 세상의 뭇 삶들은 pañcakāma assāda를 떠올리며, 그 pañcakāma assāda를 쌓아 올리는 데 드는 괴로운 일의 dukkha는 생각하지 않고, 고단함을 잊고 눌러 두며 고단함 쪽으로 갑니다. 이것을 두고 말하기를,

ඉඳෙනකම් යථාර්ථය දකින්නද

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දැන් ඔක්කොම කරලා ඒ වෙලාව වැඩේ අරගෙන ඉවර වෙලා. උඹලා හැමදාම අගරිනවා.

이제 모든 일을 마치고 그때 일이 다 끝났습니다. ‘너희는 늘 투덜거린다.’

මගරණය ටික තමයි අද අල්ලගත්. අද පගෙවයන්න

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අද ශ්‍රම දායතයි මේ වැර කරන්න තිබුනේ. ඕ පින් සිද්ධ වෙනවා ඵලය අරගෙන අද පලි නෑ. මේ වැඩේ කටේ ශ්‍රම දාන කිව්වොත් එහෙම කියලා. මරාගෙන මැරෙනවා යකෝ අපි මෙච්චර අපි මිච්චර වැඩනා අච්චර කර තියනවා මගේ අමාරු බැලුවේ නැහ මිච්චර වැඩ කරලා දාඩි අමුුරු පරාගෙන උදේ රෑ යනකන් ගිනිවුවට මෙච්චර කරාගෙන දැන් විශාල කම්කර සත්නකුත් වෙනවා.

그런데 만일 ‘오늘 이 일은 śramadāna(품삯 없는 봉사)로 하는 것이었다. puñña가 생기니 그 열매를 받아라, 오늘 품삯은 없다’고 한다면 어떻겠습니까? ‘이런, 우리가 죽도록 일했는데! 이만큼, 저만큼 일했는데 내 고생은 아무도 봐 주지 않는구나. 이렇게 일하고 땀 흘리며 아침부터 밤까지 땡볕에서 했는데!’ 하며 큰 일꾼 모임이라도 만들 것입니다.

දැන් එතකොට පරිනා නම් හිනාහ වෙලා යනවා.

그런데 품삯을 받으면 웃으며 갑니다.

ආශ්වාදය ලැබුනොත් ආදීනවය දරාගෙන ඉන්නවා සන්තෝසය.

assāda를 얻으면 ādīnava(재앙)를 견디며 즐거워합니다.

හැබැයි ප්‍රියභාවයට ආශ්වාදය හිත දැම්මා නම් එහෙම මතුවෙලා එනවා. ඒ සඳහා ඉඳපු සියලුම දුක් ගන්.

그러나 즐거움의 assāda에 마음을 두었는데 그것을 얻지 못하면, 그것을 위해 견딘 모든 괴로움이 솟아 나옵니다.

මෙන්න මේ වගේ ලෝක සත්වයා පංචකාම ආශ්වාදය ද්වේශභාවයෙන් වහලා. මේ දුක වහලා තියෙනවා දුක පේන්නේ නැති වෙන්නේ. විඳිනවා නොපෙන්න.

이처럼 세상의 뭇 삶들은 pañcakāma assāda로 dukkha를 덮어 둡니다. dukkha가 덮여 있어서 보이지 않습니다. 겪으면서도 보지 못합니다.

මෙන්න මේ වින දුක පේනකන් මේකේ මේකේ යථාර්ථය දකින්නේ නැහ. එපාවෙන්නේ නැ. දුක හරියට දකින්න නම් ප්‍රියභාවය හිතලා දකින්න ඕනේ.

이 dukkha가 보일 때까지는 그 참모습을 보지 못하고, 싫증도 나지 않습니다. dukkha를 제대로 보려면 즐거움을 들여다보아야 합니다.

මොනවටද ප්‍රිය කරන්නේ? දුකට නෙමෙයි ප්‍රිය කරන්නේ. දුකට හේතු වන තෘෂ්ණාව යං ලෝකයේ පියරූපං සත රූපං එත්තේසා තණ්හා උප්පජ්ජමානා උප්පජ්ජති එත්ත නිවීස මානා නිවිස ලෝකේ යම් ප්‍රිය ස්වභාවයක් ඇත්ද මධුර ස්වභාවයක් ඇද්ද මේ තෘෂ්ණාව එහි උපදිනවා එහි පවතිනවා.

우리는 무엇을 좋아합니까? dukkha를 좋아하는 것이 아닙니다. dukkha의 원인인 taṇhā입니다. ‘Yaṃ loke piyarūpaṃ sātarūpaṃ etthesā taṇhā uppajjamānā uppajjati ettha nivisamānā nivisati.’ 세상에 어떤 즐거운 바탕, 달콤한 바탕이 있든, 이 taṇhā는 거기서 일어나고 거기에 머뭅니다.

එහෙනම් තෘෂ්ණාව යම් තැනකද පවතින්නේ? තණ්හාය ජායති සෝකෝ තණ්හාය ජායති භයං තණ්හාවෙම මේ සෝකයට හිතු වෙනවා බයට හිතු වෙනවා.

그러면 taṇhā는 어디에 머뭅니까? ‘Taṇhāya jāyatī soko, taṇhāya jāyatī bhayaṃ.’ taṇhā가 바로 슬픔의 원인이 되고 두려움의 원인이 됩니다.

එහෙනම් මේ ප්‍රිය ස්වභාවයක් ඇත්නම් මධුර ස්වභාවයක් ඇත්නම් සියලු දුක් වහලා ඒක ඔපනම් වෙලා මතු කරන්න හද

그러니 즐거운 바탕, 달콤한 바탕이 있으면 그것이 모든 dukkha를 덮고 자기만 반짝이게 드러냅니다.

ගොනා ඉස්සරහ බැඳ කරත් යන්න ගොනාගේ ඉස්සරහන්නට බැඳ තනකොළ මිටිය. දිව දික්කර කර කර බෙල්ල දික්කර කර අදිව තනකුළ මිටිය කන්න. ගුණාගේ කරත්වය ඉස්සරහට යනවා. තරකුලෝ මිිය ඒකලා ඉස්සරහට යනවා. කොච්චර නැද්දත් තනකොළ මිදිත් අහුවෙන්නේ නෑහ ගොනාට මේ කරාටකාරයෝ කරන උපක්‍රමයක් අරකගේ ගමන ඉක්මන් කරන්න.

수레를 끄는 소 앞에, 소의 코앞에 풀 한 묶음을 매달아 둡니다. 소는 혀를 내밀고 목을 늘이며 풀을 먹으려고 끕니다. 그러면 수레가 앞으로 갑니다. 풀 묶음도 함께 앞으로 갑니다. 아무리 끌어도 소에게 풀은 닿지 않습니다. 이것은 수레꾼들이 소의 걸음을 빠르게 하려고 쓰는 꾀입니다.

පොඩි හිටි කෑල්ලක් අරගෙන දළු සනකොල ටිකක් අරගෙන බැඳලා යගේ මුහුණේ ඉඳලා හිටන් ඉස්සරහට අඩියක් විතර එහාට එන්න අර බෝල්ලියේ බඳිනවා. දැන් ඉතින් ගොනාම මොකද කරන්නේ බෙල්ල දික් කරනවා දිව දික් කරනවා අදින්න. තනකොළිටිය කන්න අදින්නේ? තවත් ඇතින්නේ. තනකොළිටිය අහුවෙන්නේ.

작은 막대기 하나에 연한 풀을 조금 묶어, 소 얼굴에서 한 걸음쯤 앞에 오도록 멍에에 맵니다. 그러면 소는 무엇을 합니까? 목을 늘이고 혀를 내밀며 끕니다. 풀을 먹으려고 끌면? 더 멀어집니다. 풀 묶음은 닿지 않습니다.

ඔයිට අමතර දෙයක් නෙමෙයි සසර ගමන් කරන ගුන්න. මේ දුක් කරත්තය ඇදගෙන පංචකාව ආස්වාදය නැවති ඉස්සරහට පේනවා දැන් හම්බවෙනවා දැන් හම්බවෙනවා කියලා. අල්ලගන්න බලාපොරොත්තුවෙන් ඇදලා යනවා අහුවෙච්ච පංචකාමයක්.

saṃsāra를 떠도는 이들도 이와 다르지 않습니다. 이 dukkha의 수레를 끌며 앞에 보이는 pañcakāma assāda를 두고 ‘이제 얻는다, 이제 얻는다’ 하며 잡으려는 바람으로 끌고 갑니다. 잡힌 pañcakāma가 있더라도,

ආයේ බලාපොරොත්තුවක් තියෙනවා යලි යලි කටයුතු කරලා මහන්සි වෙලා ආයුසයක් ගොඩන්නගා ගන්න අවස්ථාව ආයෙත් අවස්ථාවක් ගොඩගන්න උත්සාහ කරනවා වීරය කරනවා. අවස්ථාව ආවා ගියා මිසක් අල්ලගන්න බැරි වුණේ. ෘප්තිය ඉර වුනේ. ආයුසරයක් අවස්ථාවක් තියෙනවා. ඔහු සසර ගමන හබා වෙනවා ඔන්න ඔය ක්‍රමයෙන්. අර දුක අමතක වෙනවා පංචකාම ආශ්වාදයට.

다시 바람이 생깁니다. 거듭거듭 애쓰고 지치며 또 한 삶을 쌓아 올릴 기회, 또 다른 기회를 만들려 애쓰고 힘씁니다. 기회는 왔다 갔을 뿐 잡지 못했고, 만족은 이루지 못했습니다. 또 한 삶, 또 한 기회가 있다고 합니다. 그는 이런 식으로 saṃsāra를 떠돕니다. 그 dukkha는 pañcakāma assāda 때문에 잊힙니다.

පංචකාම ආස්වාදයෝ ගිනි කියලා පංචකාම ආස්වාදයෝ අසාරයි කියලා ලෝකයට ඇබැදන මර උගුල් හැටියට ධර්මානුකූලවෙහි යථාර්ථය දැක්කු. ආශ්වාදය බලාපොරොත්තු අත්ඇලා ගියගාම මෙබඳු ආශ්වාදයක් හොයාගෙන අපි මෙච්චර දුක් වින්දනේ.

pañcakāma assāda는 불이며, 알맹이가 없으며, 세상에 놓인 죽음의 덫이라는 참모습을 dharma에 맞게 보고 assāda에 대한 바람을 내려놓으면, ‘이런 assāda를 찾느라 우리가 이토록 괴로움을 겪었구나’ 합니다.

අන්න එතෙක් නොදැකපු දුක දකින්න. වැහිලා තිබිච්ච දුක මතුවෙලා යතන්. පිරි සන්දාර දුක දකිනවා අන්න දුක්ඛ ආර්ය සත්‍යය

그때 그동안 보지 못한 dukkha를 봅니다. 덮여 있던 dukkha가 드러납니다. 온전한 dukkha를 봅니다. 그것이 dukkha ariya sacca입니다.

මේ ප්‍රියභාවය ඇලිලා ගැලිලා ඉඳෙන අරක දුකයි මේක දුකයි කන්න නැති එක දුකයි මෙහරි වෙන එක දුකයි හැරමිටියන්න වෙන එක දුකයි ලෙඩ හැදෙන එක දුකයි කිව්වත් කිසිම දවසක දුක්ඛ ආර්ය සත්‍යය දකින්නද

이 즐거움에 들러붙고 빠져서 ‘저것이 dukkha다, 이것이 dukkha다, 먹을 것이 없는 것이 dukkha다, 늙는 것이 dukkha다, 지팡이를 짚게 되는 것이 dukkha다, 병드는 것이 dukkha다’라고 말해도, 결코 dukkha ariya sacca를 보지는 못합니다.

දුක්ඛ ආර්ය සත්‍යය දකින්න නම් දුකට හේතු වෙන යම් තෘෂ්ණාවක් ඇත්්ද අන්න ඒ මුලාව නිසා මේ දුක වහලා තියෙනවා කියලා දැකලා ඒ තෘෂ්ණාවේ මායාකාරී ස්වභාවය යථාර්ථයෙන් දැක්කොත් ධර්මානුකූල හරයක් නැති මේ තෘෂ්ණාව වැඩක් නෑහ කියන්න ම නුවණක් එනවා. අන්න ඒක තමයි ආර්යයන්ට පහළ වෙන ප්‍රඥාව.

dukkha ariya sacca를 보려면, dukkha의 원인인 taṇhā라는 그 미혹 때문에 이 dukkha가 덮여 있음을 보고, 그 taṇhā의 속이는 바탕을 참모습대로, dharma에 맞게 보아야 합니다. 그러면 알맹이 없는 이 taṇhā는 쓸모없다는 슬기가 생깁니다. 그것이 ariya에게 나타나는 paññā입니다.

ප්‍රඥාවට ගෝචර වෙන්නේ දුක දකිනවා කියන එක නෙමෙයි ඉස්සෙල්ලාම. මේ තෘෂ්ටිනාවෙන් හඹා යන ආශ්වාද ගමන හරයක් නෑහ. ආශ්වාදය හරයක් නෑ. අන්න එධාර දකිනවා දුකක්. දැක්කට පස්සේ හරයක් නැති එක පස්සේ යන්න මෙච්චර දුක් පිඳනම් අන්න මේ දුක පස්සේ යන්න වැඩක් නේද මෙච්චර කල් කළේ මහා විනාශයක් නේද අපි වෙලා තිබ යථාර්ථය දකිනවා. අන්න දුක අවබෝධ වෙන්නේ එතකොට දුක්ඛ ආර්ය සත්‍යය හම්බෙනි.

paññā가 먼저 붙잡는 것은 dukkha를 본다는 것이 아닙니다. taṇhā에 쫓겨 가는 이 assāda의 길에는 알맹이가 없다, assāda에는 알맹이가 없다는 것입니다. 그것을 보면 dukkha를 봅니다. 보고 나면 ‘알맹이 없는 것을 좇느라 이토록 괴로움을 겪었다면, 이 dukkha를 좇아간 것이 쓸모가 있었는가? 이제껏 한 것은 큰 망함이 아니었는가?’ 하며 참모습을 봅니다. 그때 dukkha를 깨닫고, dukkha ariya sacca를 얻습니다.

ඉතින් අපිට අද භාවනාවක් කරන්න ගියාත් අපි බලාපොරොත්තු වෙන්නේ ඒ තත්ත්වය නෙමෙයි. සුවයක ඉන්න බලාපොරොත්තු වෙනවා. සුවය ලැබෙන ක්‍රමය දන්නවා. සුවයක් පතාගෙන ඒකට හිත තියාගෙන දැන් උඩයන්නයි. දැන් හොඳට සුවයක් දැනී ඒකත් සුවයක් බලාගෙනයි භාවනාවටක හිඳගන්නේ. දැන් ඒක හේතු ඵලයක් බව දකින්නේ. පැතුමක් කරගන්නවා බලාපොරොත්තුවක් කරගන්නවා.

그런데 우리가 오늘 bhāvanā를 하러 가도 바라는 것은 그런 상태가 아닙니다. 편안함에 머물기를 바랍니다. 편안함을 얻는 길은 압니다. 편안함을 바라며 거기에 마음을 두고 이제 올라가려 합니다. 편안함을 느끼려고, 편안함을 바라보며 bhāvanā에 앉습니다. 그것이 원인과 결과임을 봅니까? 바람을 세우고 기대를 품을 뿐입니다.

ප්‍රථම ධ්‍යානයේ ආශ්වාදය කොහොමද දන්නේ නැහ බලන්න ඕනේ ඉඳලා කොයි විලටි හම්බුනොත් මන පුරුන් පොදක් වාගේ වෙනවා කිව්වා. මුහුණ එළිය වැටෙනවා කිව්වා. හොඳ සුව ඇති. හිතා කොච්චර හරි ඉන්නවා හේතුව ඵලය නැහ.

첫째 jhāna의 assāda가 어떤지는 모릅니다. 그런데 그것을 얻으면 몸이 솜뭉치처럼 가벼워진다, 얼굴에 빛이 난다, 아주 편안하다고 들었습니다. 그렇게 생각하며 얼마든지 앉아 있지만, 원인도 결과도 없습니다.

ඒ කුමක හේතුව අවිද්‍යාව නිසා තෘෂ්ණාව නිසා දුක්ඛිරි දාහයන්ට පත් කරලා පංචකාමයන් නිසා ඒවායේ ආශ්වාදයන්ට තියෙන බලාපොරොත්තුවෙන් දාහට පත් කරලා අසාන කාී කරල තිබච්ච මනස පංචකාමයන්ගෙන් නිදහස් කරපුවහම ලැබෙන ස්වභාවය හේතුඵලය තමයි අර කිව්වේ සුව ස්වභාවය.

무엇이 원인입니까? avijjā와 taṇhā 때문에 dukkha의 불길에 휩싸이고, pañcakāma와 그 assāda에 대한 바람 때문에 타들어 가며 들떠 있던 마음을 pañcakāma에서 풀어놓았을 때 얻는 바탕, 그 원인과 결과가 바로 앞서 말한 편안한 바탕입니다.

සුවය බලාගෙන සමවදින්න කියන්න ඒක හම්බ වෙන්නේ නැ.

편안함을 바라보며 samāpatti에 들라고 해도 그것은 얻어지지 않습니다.

ආශ්වාදයන්ගෙන් බැඳිලා තියෙන නිසා අසාහනයට පත්වෙලා ඉන්නවා. මේ ආශ්වාදය වසාරා කියා දැනගන්නකොටම අසානයෙන් බිදෙනකොට ඒ අසාහනය බිදීමේ හේතුවේ ඵලය තමයි අර ධ්‍යාන සුවය. අසාහනය මිදිච්ච කෙනාට ධ්‍යාන සුවය ලැබෙනවා මිස ධ්‍යානය සුව හොයාගෙන උදේ නරයටකන් දැම්ම වදින්න ගියත් ඔක් ධ්‍යානයට එන්න බැහැ. හරි තර්ක මේ ඕක දකින්න ඕනේ.

assāda에 묶여 있어서 들뜸에 빠져 있습니다. 이 assāda는 알맹이가 없다고 알게 되는 순간 들뜸에서 벗어나는데, 그 들뜸이 깨진 원인의 결과가 바로 jhāna의 편안함입니다. 들뜸에서 벗어난 이에게 jhāna의 편안함이 오는 것이지, jhāna의 편안함을 찾아 아침부터 밤까지 앉아 들어가려 해도 jhāna에는 이를 수 없습니다. 바로 이것을 보아야 합니다.

එහෙනම් සත සාමාව ආරම්භ කරන්න

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

සූදානම් ෙන්න කට්ටිය

모두 준비하십시오.

භාවනා කරනකොට ඒ අයට වැරෙන ක්‍රමයක් ගැන පෙන්නා තියෙනවා. මොකද මුළු ශරීරයම සැහැල්ලු වෙලා විශාල සුවයක් දැනෙනවා මනස නිරවුල් බව පේනවා කියලා තියෙනවා. ඒ වෙලාවටින් පෙන්නන්නේ විශාල සුයක් යනවා නම් සුඛයට පත්වෙලා තියෙන්නේ.

bhāvanā를 할 때 그들이 겪는 어떤 과정이 보여져 있습니다. 왜냐하면, 온몸이 가벼워지고 큰 편안함이 느껴지며 마음이 맑아진다고 되어 있습니다. 그때 보여 주는 것은, 큰 편안함이 온다면 sukha에 이른 것이라는 점입니다.

ප්‍රීති මනස කායෝ පස්සද්ධි පස්සද්ධ කායෝ සුඛන්දේති සුඛිනෝ සමාධියේ. ප්‍රීතිමත් මනසට සැහැල්ලු ඇති වෙනවා. දහම් ප්‍රීතිය යුක්ත එන මනස සැහැල්ලුවට පත් වෙනවා. සැහැල්ලුවට පත් වෙච්ච කය සුව දෙනවා. සුඛය සමාධියවා.

‘Pītimanassa kāyo passambhati, passaddhakāyo sukhaṃ vedeti, sukhino cittaṃ samādhiyati.’ 기쁜 마음에 가벼움이 생깁니다. dhamma의 pīti를 지닌 마음은 가벼워집니다. 가벼워진 몸은 sukha를 느낍니다. sukha가 samādhi로 이어집니다.

පස්සද්ධිය කියලා කියන්නේ සැහැල්ලුව. අන්න ඒ සැහැල්ලුව තමයි අර කයට සැහැල්ලුවක් දැනෙනවා කියන්නේ. එතකොට තියෙන සුවයක් සමග නිරවුල් මානසිකත්වයක් ඇතිෙනවා කියන්නේ සුඛීන සමාධියට ඒ සමාධියට පස්සේ ඒකග්‍රතාව එතකොට සවිතට්ඨ සවිචාර ප්‍රීති සුට්ට ඒකගතා කියන ධ්‍යානංග පහක්කතන පේනවා ඒ කියන්නේ ප්‍රථම ධ්‍යානය

passaddhi란 가벼움입니다. 몸에 가벼움이 느껴진다는 것이 바로 그 가벼움입니다. 그때 편안함과 함께 맑은 마음이 생긴다는 것이 sukhino samādhi이고, 그 samādhi 뒤에 ekaggatā가 옵니다. 그러면 vitakka, vicāra, pīti, sukha, ekaggatā라는 다섯 jhāna 갈래가 보입니다. 그것이 첫째 jhāna입니다.

ප්‍රථම ධ්‍යානය ලැබූ බවට ලකුණු ඒ තත්ත්වයට පත්වෙට පස්සේ අහනවා උදුරියලීමක් ආදිය දැනෙනවලු චැස්සක් වඑනු එතකොට ධ්‍යාන කරනවා කියන වචනේදී ඕක තේරුම් අරගන්න ඕනේ.

첫째 jhāna를 얻었다는 표시로, 그 상태에 이른 뒤 몸에 뜨거움 같은 것이 느껴지고 땀이 난다고들 묻습니다. jhāna를 한다는 말(태운다는 뜻)에서 이것을 알아들어야 합니다.

අපි අතින් ලෝභ ද්වේශ මෝහ සහගත සිතිවිලි ක්‍රියාව වදන් මුල් කරගෙන හටගත්ත විස කොටසක් ඇඟේ ඉතුරු වෙනවා. ඒ වෙලාවට චිත්ත රූප කළුවෙන්. ඒ කළු චිත්තජ රූප තමයි ඇඟේ තැන්පත් වෙලා තියෙන්නේ. ඒක එක්තරා කාන්දා විශේෂයක් වි ශක්තියක් එකයි තැන්පත් වෙන්නේ විගිරන.

우리가 lobha, dosa, moha가 섞인 생각과 행동과 말을 바탕으로 만들어 낸 독의 한 몫이 몸에 남습니다. 그때 citta rūpa는 검습니다. 그 검은 cittaja rūpa가 몸에 가라앉아 있습니다. 그것은 일종의 스며 나오는 독한 힘으로, 퍼지며 가라앉습니다.

ඒකට එකතු වෙනවා කන බොන ආහාරය පෙන්නන්න ඒවා අපත්ත කරලා. වාපිත් කියන අපත්ත කරපු කොටස් බවට පත් වෙනවා. ලෝභ ද්වේශ මෝහයන්ට අනුව එතකොට ඒව්වා මේ ඇඟ ඇතුලේ තියෙනවා හැඟ විලා. අට ඇට ඉඳු ලස්සෙත් තියෙනවා. හදවතෙත් තියෙනවා. වටේ මුල හැමතැනම ගිහින් තියෙනවා. ධ්‍යාන කරනවා කියන්නේ ඔන්න ඔය කළු තිරණ නිසා හටගත්ත වි දවනකයි.

거기에 먹고 마신 음식이 더해져 독이 되고, lobha, dosa, moha에 따라 독이 된 몫이 됩니다. 그것들이 몸속에 스며 있습니다. 뼈에도, 골수에도, 심장에도 있고, 둘레 곳곳에 다 퍼져 있습니다. jhāna를 한다는 것은 그 검은 빛살 때문에 생긴 독을 태우는 것입니다.

මේ ප්‍රථම ධ්‍යානයට පත්වෙනකොට වෙන්නේ මොකක්ද? ඒ ලැබෙන සුදු කිරණ වලින් අර කලු කිරණය දැවෙන්න පටන් ගන්නා. ඒ කිරණ වලට සම්බන්ධ වෙලා තියෙන වාපිත්තෙන් විස කරපුවත් දැවි පටන් ගන්නවා ඒක. ඒවා දැවෙනකොට ශරීරයෙන් පිට කරන්න අවස්ථයි ජලය. අන්න ඒ ජලය ප්‍රමාණය ශරීරයෙන් උරා ගන්නවා. ඒවා පුච්චල දවලා පිට කරන්න. එතකොට ශරීරයට වතුර තිබ්බා. ඒ කර්ම රෝගයක් නෙවෙයි. ඒකට වතුර එකක් තමයි තියාගන්න ඕනේ.

첫째 jhāna에 이를 때 무슨 일이 일어납니까? 그때 얻는 흰 빛살로 그 검은 빛살이 타기 시작합니다. 그 빛살에 엉겨 있는 독도 타기 시작합니다. 그것들이 탈 때 몸 밖으로 내보내려면 물이 필요합니다. 태워서 내보내려고 몸이 그만큼의 물을 빨아들입니다. 그래서 몸에 물이 모자랍니다. 그것은 kamma로 생긴 병이 아닙니다. 물 한 잔을 곁에 두어야 합니다.

වතුර එකක් බිව්වට සමාධිය කැඩෙන්නේ නැහ. සභාය හෙල්ලුනාට සමාධි වෙනස් වෙන්නේ නැහ. සමාධියට හේතුව ඉරියව් නිෂ්ට කිරීම නෙමෙයි. දහම් ප්‍රීතිය හටගන්න වීත රාගී, වීත දෝෂී වීත මෝහී ගුණයෙන් දුරය උපනම් වන දහම් අදහසක්. දහම වාක්‍යයක්මීකර සිද්ධ වෙන්නේ ඒකයි.

물 한 잔 마신다고 samādhi가 깨지지 않습니다. 몸을 움직인다고 samādhi가 바뀌지 않습니다. samādhi의 원인은 자세를 굳히는 것이 아닙니다. dhamma의 pīti는 vītarāga, vītadosa, vītamoha의 바탕에서 솟아난 dhamma의 생각에서 생깁니다. dhamma의 한 구절로 그렇게 되는 까닭이 이것입니다.

වෙනවා හෙන දාර වලින් පිට වෙන විසවර්ද පිට කරනවා දා වලින් ආශ්වාස ප්‍රශ්වාස වාතය මලමුත්‍රාවලින්. එනම් පිට කරනවා. ඒ පිට ගිය යුතුමයි හත්වෙන්න පටන් ගන්නවා පුච්චනකොට ඒක තමයි ඒකට රශ්නේ දැනෙන්නේ. එතකොට තමයි දාඩියවක්ලා පිට වෙලා යන්නේ. එහ පිට වෙලා යනකම ඔක්තේ තියෙනවා. ඒ නිසා යෝගීන් වෙහින් ඒ වෙලාවේදී වතුර එකක් ළඟ තියාගන්නා.

독은 여러 문으로 나갑니다. 땀구멍으로 땀이, 들숨과 날숨의 바람으로, 똥오줌으로 내보냅니다. 나가야 할 것들이 태워지기 시작하는데, 그래서 뜨거움이 느껴집니다. 그때 땀이 흘러나옵니다. 다 나갈 때까지 그것이 이어집니다. 그래서 수행자들은 그때 물 한 잔을 곁에 둡니다.

තියාගන්න මොකද ඇඟේ තියෙන වතුර ප්‍රමාණය කොහෙන් තියාදන ඇදලා යනවා අර පිට කරන්න ඊයට වතුර බොන්න ඕනේ. ඊ පසේ එනවා. න් ඒ එන්නේ මුල් කාලේ විතරයි. ප්‍රබලව තියෙනකන් ඒවා එනවා. ප්‍රබලවති හරි එගියාට පස්සේ විපාසත් අඩු වෙනවා රශ්නෙත් අඩු වෙනවා. ක්‍රමක් ක්‍රමය සකස් වෙලා ඉන්නවා. හැබැයි ඒ අවස්ථාවේදී වතුර පානය කරන්න ඕනේ.

곁에 두는 까닭은 몸속의 물이 내보내는 데 끌려 나가기 때문입니다. 그래서 물을 마셔야 합니다. 그런 뒤에 또 옵니다. 그러나 그것은 처음 한동안뿐입니다. 거셀 때는 오지만, 거센 것이 지나가면 목마름도 줄고 뜨거움도 줄어 차츰 가라앉습니다. 다만 그때는 물을 마셔야 합니다.

අපි ඒවා එනවා. ඒ කියන්නේ ඒ ථීනමිද්දාක් ආපුවහම ඒ කියන්නේ එතකොට ඒකෙදි හේතුව අපේ මනස මේ අනුකූල කරන්න බැරි තරමට මොනවා හරි ඇඟේ ලෝභ, ද්වේශ, මෝහයන්ගෙන් හටගත්ත. විශේෂය මෝහ අධික හේතුන්ගෙන් හටගත්ත සිතුවිලි ක්‍රියාව දාන් නිසා නැගිච්ච කටළල ඇඟේ තියෙනවා. ඒවා කුට වෙලා එනකොට හරියට දැන් අපි සුද්ධ වෙලා තියෙන ලිදක වතුර එහි පටන් ගත්තොත් පැවැත් වෙනකොට බොර වෙනවා වාගේ එතකන් පැදිලා තිබිලා.

그것들이 옵니다. thīna-middha가 올 때 그 원인은, 우리 마음을 맞출 수 없을 만큼 lobha, dosa, moha에서, 특히 moha가 센 원인에서 생긴 생각과 행동과 말로 쌓인 앙금이 몸에 있기 때문입니다. 그것이 휘저어 오를 때는, 맑게 가라앉아 있던 우물물을 휘저으면 흐려지는 것과 같습니다.

භාවනාව මාධ්‍ය කර්මස්ථානය වඩනකොට ඇතුල බොර කරනවා. හරි තේම පැහැදිලා තියෙන නිදලා තියෙන නිද පැහැදිලා තියෙනවා ඉස්සෙල්ලා පිහින්න කලට බොර වෙනවා. අන්න ඒ වගේ දෙයක් වෙනවා භාවනා කරනකොට ඒවා බොර කර තමයි ඇදලා ඉන්නේ ඇඟ ඇතුලේ. ඒ එනකොට අරමේ යම්කිසි ඇඟේ මේ මනස අක්‍රිය කරන්න හේතු වෙනකොටත් තැන්පත් වෙලා තියෙන ඒවා ගැලවිලා යනවා. ගැලවිච්ච ගාම ඇඟ හැමතෙන විසිරිලා ගියාහම නිදත වෙනවා. ඒ වෙලාවට සක්මන් කරන්න.

bhāvanā의 kammaṭṭhāna를 닦을 때 속을 흐리게 휘젓습니다. 가라앉아 맑던 물도 들어가 헤엄치면 흐려지듯, bhāvanā를 할 때도 그런 일이 일어납니다. 몸속에 가라앉아 있던 것들이 휘저어집니다. 그것이 올라와 마음을 움직이지 못하게 할 때, 가라앉았던 것들이 떨어져 나와 온몸에 퍼지면 졸음이 옵니다. 그때는 caṅkamana(걷기 수행)를 하십시오.

සක්මනින් භාවනා කරනවා. ඉදිරිමත් අඩු වුනාම ආයුසයක් ඉඳගන්නවා. එහෙම ඉරියව් මාරු කරන්න ඕනේ. ඉදිරිපත් එන්නවා නම් ඉරියව්ව මාරු කරන්න ඕනේ. ඉතින් ෙත එතනට තියෙනවා මේ කවුරුහරි බාධා කරන ඒවා. ඉතින් බාධාට පැමිණීම නම් සංසාරේ ගතවා හරි තමන්තර බාධාව තමන්ට එන එකයි තියෙන්නේ.

걸으며 bhāvanā를 합니다. 졸음이 줄면 다시 앉습니다. 그렇게 자세를 바꾸어야 합니다. 졸음이 오면 자세를 바꾸어야 합니다. 또 누군가 방해하는 일들도 있습니다. 방해가 오는 것은 saṃsāra에서 자기가 만든 방해가 자기에게 돌아오는 것일 뿐입니다.

ඉතින් ඒවට ඉතින් ප්‍රතිකර්ම වශයෙන් නිහඬතාවෙන් යුත්තව ධර්ම ශ්‍රවණය කරන්න ආදියට මග සලසලා ඒ තමන් කරගත්ත ඒ යහපත් කුසලය අනන් සංසාරය පටන් මේ දක්වා මගෙන් යම්කිසි භාවනානුයෝගී ආර්ය මාධ්‍යය අනුගමනය කරන අයට එබඳු කටයුතු කරන අයට මගෙන් අඩු පාඩුවක් වදක් වෙලා තියෙනවා නම් ඒ අය කොහේ හිටියත් මොන උපතක මොන භව හිටියත් ඒ අයට මේ පින දැන් විහි පි පිහිටලා ඒ අයට සුකිතම ිත වේවා මම පාපන්ධකාරය නිදහස් වේවා කියලා සිහි කරන්න ඕනේ. කරලා පුණ්‍යානුමෝදනා කරන්න ඕනේ. එහෙම පුණ්‍යානුමෝදනා කරගෙන යනකොට අර අකුසලය ගෙවෙන දවසට අපි දන්නේ නැහ කොයිලේ ගෙවීදකීම ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේලා විතරයි දන්නේ. නැත්ම් අපි දන්නවා දෙවෙන බව කවදාගද කියනඑක අපි දන්නේ නැහ කර්ම සත්වය හැටියට බේච්චාට ප්‍රශ්න ඉවර වෙනවා. ඒක වෙන්නේ

그에 대한 처방으로, 조용히 dhamma를 듣는 일 같은 데 길을 열어 주고, 자기가 지은 그 좋은 kusala로써 이렇게 떠올려야 합니다. ‘끝없는 saṃsāra부터 지금까지 bhāvanā에 힘쓰며 ariya의 길을 따르는 이들, 그런 일을 하는 이들에게 내가 손해나 괴로움을 끼친 일이 있다면, 그들이 어디에 있든 어떤 태어남, 어떤 bhava에 있든 이 puñña가 그들에게 닿아 그들이 행복하기를, 나는 악의 어둠에서 벗어나기를.’ 그리고 anumodanā를 해야 합니다. 그렇게 anumodanā를 하며 가면, 그 akusala가 다 닳는 날을 우리는 모릅니다. 언제 닳을지는 세상을 넘어선 붓다들만 아십니다. 우리가 아는 것은, kamma를 지닌 존재로서 그것이 다 닳으면 문제가 끝난다는 것입니다. 그렇게 되는 것입니다.

මේ පටිච්ච සමුප්පාද ධර්මය තෝරා දෙන්නේ මේ විශාල ගැඹුරු ප්‍රශ්නයක් නිතරම කරන ප්‍රශ්නයක්. මේකින් අහලා දරාගන්න ඕනේ. පහලා නැවත නැවත ප්‍රශ්නයක් කිව්වොත් මේක කරදරයක් නිසා වෙන එකක් නෑහැ. මොකද මේ පටිච්ච සමුප්පාද කියන්නේ නිතර අවස්ථාවල විග්‍රහ කරලා තියෙනවා.

paṭicca samuppāda를 풀어 주는 것은 크고 깊은 물음이며 늘 받는 물음입니다. 듣고 잘 새겨 두어야 합니다. 거듭거듭 물어도 귀찮아서 하는 말이 아닙니다. paṭicca samuppāda는 여러 자리에서 풀어 왔기 때문입니다.

පටිච්ච සමුප්පාද කියන වචනය තෝරාගන්න ඕනේ ඉස්සෙල්ලා නිරුක්ති වලින් දකින්න ඕනේ පද නිරුක්ති වලින් පටි ඉච්ච සම උප්පාද කියන මේ වචන හතර එකතු වෙලා තමා පටිච්ච සමුප්පාද කියන පනිවචනයක් හැදිලා තියෙන්නේ. පටි කියන්නේ බැඳීම. ඉට කියන්නේ කැමැත්ත.

paṭicca samuppāda라는 말을 먼저 가려 보아야 합니다. nirutti(말의 뿌리 풀이)로 보아야 합니다. paṭi, icca, sama, uppāda라는 네 말이 모여 paṭicca samuppāda라는 말이 되었습니다. paṭi는 묶임입니다. icca는 바람(좋아함)입니다.

කැමැත්තට බැඳුනොත් තමයි උපත උපත හිට සමාන තිරිසන් වැඩවලට කැමැත්තෙන් බැඳුනොත් පිට සමාන උපතක් වශයෙන් තිරිසන් උපසක් ලැබෙනවා. ඒ කියන්නේ ෙටි කරලා තියෙන්න. මනුස්ස ධර්මයට කැමැත්තෙන් බැඳුනොත් ඊට සමානව මනුස්සෝ උපතක් ලැබෙනවා. දේව ධර්මයට කැමැත්තෙන් බැඳුනොත් ඊට සමාන උපත දේවෙනවා. බ්‍රහ්ම ධර්මයට කැමැත්තෙන් බැඳුනොත් ඊට සමාන උපත බ්‍රහ්ම වෙනවා. ඔය එක ධර්මය කෙරවත් කැමැත්තෙන් බැඳුනේ නැහෙනම් බුද්ධ වෙනවා. එදාට සසර ගමන් නවතිකනවා. උපදින තැනක් නෑ. කැමැත්තෙන් බැඳුනේ නැ.

좋아함에 묶이면 그와 같은(sama) 태어남(uppāda)이 있습니다. 짐승의 일에 좋아함으로 묶이면 그와 같은 태어남으로 짐승의 태어남을 얻습니다. 사람의 dhamma에 좋아함으로 묶이면 그와 같은 사람의 태어남을 얻습니다. deva의 dhamma에 좋아함으로 묶이면 그와 같은 태어남으로 deva가 됩니다. brahma의 dhamma에 좋아함으로 묶이면 그와 같은 태어남으로 brahma가 됩니다. 그 어느 dhamma에도 좋아함으로 묶이지 않으면 buddha(깨달은 이)가 됩니다. 그날 saṃsāra의 길이 멈춥니다. 태어날 자리가 없습니다. 좋아함으로 묶이지 않았기 때문입니다.

මේ කැමැත්තයෙන් බැඳෙන ඇති ඔක්කොම ලෝකෙට සතර අපා වලට හේතු වෙන ඒවට කැමැත්තෙන් බැඳුනොත්. හේතුවට කැමැත්තෙන් බැඳුනොත් ඵලයට කොච්චර අකැමැතිතු වෙනත් තේරෙද. මොකද හේතුවට අනුව ඵලය ලැබෙන එකයි ධර්ම.

좋아함으로 묶이는 것들 가운데 네 apāya의 원인이 되는 것에 좋아함으로 묶이면, 원인에 좋아함으로 묶였으니 결과를 아무리 싫어해도 소용없음을 알겠습니까? 원인에 따라 결과를 받는 것이 dharma이기 때문입니다.

අපේ කැමටල අනුව නේද? අපි කොච්චරට කැමති වුනත් දැන් අපි අපාය උපදින්නේ කැමති නැහ. ඵලයට කැමති නැති නිසා උපදින්නේ නැත්නම්. අද කවුරුවත් අපාය උපදින්නේ නැහැ. බල්ලෙක් වෙන්න කවුරුවක් කැමති නැහැ. බල්ලෙක් වෙන්නේ කැමති නැති හේතුවෙන් බල්ලෙක් වෙන්නේ නැත්නම් එහා කොහ බල්ලෙක් දක අපි හාමුදු වෙන්න.

우리가 좋아하는 대로입니까? 아무리 좋아해도, 우리는 apāya에 태어나기를 좋아하지 않습니다. 결과를 좋아하지 않아서 태어나지 않는다면, 오늘 아무도 apāya에 태어나지 않을 것입니다. 개가 되기를 좋아하는 이는 아무도 없습니다. 좋아하지 않아서 개가 되지 않는다면, 우리가 어디서 개를 볼 수 있겠습니까?

පූරෙක් වෙන්න හරකයෙක් වෙන්න තිරිසෙනෙක් වෙන්න කැමති නැහැ. එින් ජාතියට කැමති නැති වුනාටහනම්ම ලැබෙන්නේ නැත්නම්. අද එකම සතිකවත් දකින්න හම්බෙන්නේ. ඔය කවුරුවක් කැමති නැහැ උරෙක් වෙන්න බල්ලෙක් වෙන්න හරකෙක් වෙන්න නරියෙක් වෙන්න කවුරුවක් කැමතින නැ. එකම සතයකත් වෙන්න කැමති නැ.

돼지가 되기를, 소가 되기를, 짐승이 되기를 좋아하는 이는 없습니다. 그 태어남을 좋아하지 않는다고 받지 않는다면, 오늘 짐승 한 마리도 볼 수 없을 것입니다. 돼지도, 개도, 소도, 여우도 되기를 좋아하는 이는 아무도 없습니다. 어떤 짐승도 되고 싶어 하지 않습니다.

නමුත් කැමැත්තක් නැති වුණත් හේතුවට කැමති නම් ඵලය කැමති වුනත් අතැමැති වුනත් ලබන්න වෙනවා.

그러나 좋아하지 않더라도 원인을 좋아하면, 결과는 좋아하든 싫어하든 받아야 합니다.

අපලි ගැහුවොත් ශබ්දයට කැමති නැති වුනත් අත්පුල සන්නාදය පිට වෙනවා. මම ඔය අත්ල සන්නාදයට කැමති නැහැ අත්පොළ සන්නාදය පිටෙල එපාකිය අපිරි ගැහුවා පිට වෙනවා. මම අත්පොළ සන්නාදයට හරි කැමතියි. මට අත්පසන්නාදය ඇසේවා කියලා අපුරි ගැහුවේ නැත්නම් නාරයක් අහන්න බැ. මොකද කාරණය?

손뼉을 치면 그 소리를 좋아하지 않아도 손뼉 소리가 납니다. ‘나는 손뼉 소리가 싫다, 나지 마라’ 하며 손뼉을 쳐도 소리가 납니다. ‘나는 손뼉 소리가 아주 좋다, 들리기를’ 하더라도 손뼉을 치지 않으면 아무 소리도 들을 수 없습니다. 왜 그렇습니까?

හේතුවට අනුකූල ඵලයක් ලැබෙනවා මිසක් ඒක ධර්මනාව ඒක මිසා කැමැත්ත කැමැත්තනම ඵල ලැබෙන්නේ නැ. අපි කැමති නම් අපි නුවණින් තේරුම් අරගෙන මේ බඳු ඵලයට මම කැමති නෑහ. මේ ඵලය මට එපානම්. මේ ඵලය හටගන්නවන හේතුව මට එපා. මම ඒකට කැමති නැහ. ඔන්නක ඉස්සෙල්ලා දකින්න ඕනේ.

원인에 맞는 결과를 받을 뿐, 그것이 dharma입니다. 좋아함만으로는 결과를 받지 못합니다. 우리가 바란다면 슬기롭게 알아보아야 합니다. ‘나는 이런 결과가 싫다. 이 결과를 원하지 않는다면, 이 결과가 생기는 원인을 원하지 않는다. 나는 그것을 좋아하지 않는다.’ 이것을 먼저 보아야 합니다.

අපිය මුලදිම ගත්තා එකක් තිරිසන් වෙන්න කැමති නෑ. එයා තිරිසන් හේතුවට කැමති නැති වෙන්න ඕනේ.

처음에 짐승이 되기 싫다는 예를 들었습니다. 그렇다면 짐승이 되는 원인을 싫어해야 합니다.

දැන් පටිච්ච සමුප්පාදය කියන එක විග්‍රහ කරන්න ගියාම අපිට ඉතාම පටු සීමාවකට සීමා කරලා මේ කාලේ විග්‍රහ කරලා තියෙන්නේ. යචකු ආචාර්යන් වහන්සේලාගේ විග්‍රහය මේ මනුස්සයෙක් වෙලා උපදින හැටි ආදි වශයෙන් මේ භව තුනක් ගලපලා එහෙම පෙර භවයක අවිද්‍යා සංඛාර නිපදනවා. විඤ්ඤාණ රූප සලායතන ස්පර්ශ වේදනා තණ්හා උපාදාන බව මේ භවයේ ගන්නවා. ජාති මතු භවය ජරා මරන දාලා ඔය ජාතියේ පටිච්ච සමුප්පාදය විග්‍රහය ඇතින්න ධර්මානුකූලව ගැලපිලා නැහැ.

그런데 paṭicca samuppāda를 풀 때, 요즘은 아주 좁은 틀에 가두어 풀어 왔습니다. 주석서 스승들의 풀이입니다. 사람으로 태어나는 방식 따위로 세 bhava를 맞추어, 전생에 avijjā와 saṅkhāra를 짓고, 이번 bhava에서 viññāṇa, nāmarūpa, saḷāyatana, phassa, vedanā, taṇhā, upādāna, bhava를 받고, 다음 bhava에 jāti와 jarāmaraṇa를 둡니다. 그런 paṭicca samuppāda 풀이는 dharma에 맞지 않습니다.

ඊන් මේකෙදී අපි පටිච්ච සමුප්පාදය කියන්නේ මොකක්ද කියන එක ඒ මොහොතේ පටිච්ච සමුප්පාදය ක්‍රියාත්මක වෙනවා. මොහොතක් ගානෙවත් පටිච්ච සමුප්පාද ක්‍රියාවය තමයි සියලු තැනම සිද්ධ වෙන්නේ.

여기서 우리가 말하는 paṭicca samuppāda는 바로 그 순간에 작동합니다. 순간순간 paṭicca samuppāda의 작용이 곳곳에서 일어납니다.

පටිච්ච සමුප්පාද ක්‍රියාවලිය නැවතුනා කියන්නේ සියලු ලෝකයේ සියලු සත්වයන්ගේ සියලු දව්ග්‍ය වස්තුලා ක්‍රියාකාරීත්ව එහෙම ඉවරයි කියන එක. එහෙනම් පටිච්ච සමුප්පාදය නැවතිලා නැහ. නවතින්න බැහ. ඒ පටිච්ච සමුප්පාදය නැ අපි ධර්ම නියමය ක්‍රියාත්මක වෙනකන් ලෝකයක් පේනවා. ලෝකයක් විද්‍යාමාන. සත්ව පුද්ගලයෝ විද්‍යාමාන. ද්‍රව්‍ය වස්තු විද්‍යාමාන.

paṭicca samuppāda의 흐름이 멈췄다는 것은 온 세상 모든 존재와 모든 물질의 움직임이 끝났다는 뜻입니다. 그러니 paṭicca samuppāda는 멈추지 않았습니다. 멈출 수 없습니다. 이 dharma의 법칙이 작동하는 한 세상이 보이고 세상이 드러나 있습니다. 존재와 사람이 드러나 있고, 물질이 드러나 있습니다.

දැන් ද්‍රව්‍ය වස්තු විද්‍යාමාන අවිද්‍යාමාන කරන්න බැහ. පොදු සත්වයන්ගේම ප්‍රතිඵලයක් තමයි ද්‍රව්‍යවත්. පොඩුවේ පහල වෙන්න ද්‍රව්‍යවත්. දැන් පොදු සියලු සත්ව සංතතියම අවිද්‍යා තෘෂ්ණා දුරු කරපු දවසක් වුනොත් එදාට ලෝකයයි කියන එකක්

드러나 있는 물질을 드러나지 않게 할 수는 없습니다. 물질은 모든 존재가 함께 지은 결과입니다. 함께 나타나는 것이 물질입니다. 만일 모든 존재의 흐름이 avijjā와 taṇhā를 떨쳐 버리는 날이 온다면, 그날에는 세상이라는 것을 볼 수 없을 것입니다.

දකින්න හම්බ වෙන්නේ නැහ. දවි අතුවේ හින්න හඹුවෙන්නේ නැහ. රහයි කරන්න.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අපි අහලා තියෙන වචන තියෙනවා දැන් කටුක වචන කියලා වචනය. දැන් කටුක වචනය කනට අමිදි. කිටි ගමන්ම එයා මොකද කරන්නේ කටුක වෙන පුද්ගලයා. සෙනිකෝපයට පත්වෙලා කටුක අදහත් කටුක වචන කටුක ක්‍රියා මතු කරනවා. මූණ එකපාරට කළු වෙලා යනවා. අනේ මුන රතු කරගන්න සුදු මැරි කරගන්න එක එක විදිහට ಹೆරලවෙනක් කරගන්න

우리가 들어 온 말 가운데 ‘거친 말’이라는 말이 있습니다. 거친 말은 귀에 쓰게 들립니다. 듣자마자 거친 사람은 무엇을 합니까? 성이 나서 거친 생각, 거친 말, 거친 행동을 쏟아 냅니다. 얼굴이 대번에 검어집니다. 얼굴이 붉어지고, 하얗게 질리고, 이리저리 일그러집니다.

ඒ කටුක දේවල් උත්සාගෙන ජීවත් වෙන යම් චකිත් කළයෙක්කක් ඉන්නවා නම් ඒත් තිස්ත සමාජයක් අවංක වැඩක් කියලා පිළිගන්නේ නැහැ. ඒ සමාජය තුළ එයාට සිද්ධ වෙනවා. නැඹිලා යන්න ඉද. අවංකව ලෝස්ගෙන ඉඟ බැ. චිත්ත සමාජයක් තුළ ඒ කටුක අදහස් තියෙන කෙනා ඒ විදිහට ඉන්න හැබැ.

그런 거친 것들을 치켜들고 사는 사람이 있다면, 바른 사회에서는 그것을 정직한 일로 받아 주지 않습니다. 그 사회에서 그는 굽혀 살아야 하고 곧게 설 수 없습니다. 그런 사회 안에서 거친 생각을 지닌 이는 그렇게 살 수밖에 없습니다.

ඒ කටු උස්සාගෙන එයා ජීවත් වෙනවා. කටු උත්සාහ ගත්ත සංඛාර එයාත් ලැබෙනවා. එතකොට එයාගේ බලාපොරොත්තුව කටුසාගන්න නැහ ඉදිරියේ තියෙන්නේ. මට මොනවාහරි කියන්නවොත් මම දන්නවා ටිකක් කතා කරන හැරි ආපු අය අනාගතය බලාපොරොත්තු තියාග ඉන්නා කටුසාගන්න කටුසා ගන්න ඒවා අරගෙන ගිහිල්ලා හිතන්නම් තමයි කටුස්සාගත්ත සංඛාරයන් කටුසාහගත්ත විඤ්ඤාණය තමයි බලාපොරොත්තු වෙන්නේ.

그는 가시를 치켜들고(kaṭu ussā) 삽니다. 가시를 치켜든 saṅkhāra를 얻습니다. 그러면 그가 앞으로 바라는 것도 가시를 치켜드는 일입니다. ‘누가 나에게 무슨 말이라도 하면, 나도 맞받아 말할 줄 안다’ 하며 미래에 가시를 치켜들 바람을 품고 삽니다. 그렇게 가시를 치켜든 saṅkhāra가 바라는 것은 가시를 치켜든 viññāṇa입니다.

පිට තිබුණා. ආගන්තු රෝපක් ලේසයක් නිසා කටුක බවට පත් කරගන්නා. එතකොට විඤ්ඤාණයක් වෙනවා. මේ කටුක සංඛාර නිසා කටුක විඤ්ඤාණ හටගත්තා. කටුත්සාගත්ත සංඛාර වලින් කටුත්සාගත්ත විඤ්ඤාණ පහළ වල ඊට පස්සේ එයා ඒකනම ගැලපෙනවා තමයි අහුමුල් වල හැමතැනම කේලන් අය එකක් අරක මොකක්ද මට කිව්වා මෙයා මොකක්ද මට කියලා හොයන්නේ අඩු අනුධ අඩු පාඩු හොයන්නේ ඇද පੱਗදු හොයන්නේ ඒවා තමයි ඒපදු බලාපොරොත්තු සහගත්ත හිටියේ බැහැගන්නේ කොච්චරද වෙන ධර්මයක් බහින්න.

본디 밖에 있던 것인데, 손님처럼 찾아온 번뇌 때문에 거칠게 만들어 버립니다. 그러면 viññāṇa가 생깁니다. 이 거친 saṅkhāra 때문에 거친 viññāṇa가 생겼습니다. 가시를 치켜든 saṅkhāra에서 가시를 치켜든 viññāṇa가 나타나면, 그는 거기에 꼭 맞아 들어갑니다. 구석구석 뒷말을 하며 ‘저 사람이 나에게 뭐라 했지? 이 사람은 나를 두고 뭐라 하지?’ 하고 찾고, 남의 허물과 모자람과 흠을 찾습니다. 그런 바람을 품고 사는 이가 어찌 다른 dharma에 들어갈 수 있겠습니까?

ඈ කට්ප උත්සාහගත්ත නාම රූප තමයි ඒකේ බැහැලා තියෙන්නේ. එතකොට එයාගේ ඇස, කන දිවනාසය, ශරීරය මන කියන මේ ඉන්ද්‍රිය හයට ඉන්ද්‍රියන් වශයෙන් නිෂ්ටලව තියෙන්න දෙන්නේ නැ. මේවා කලඹුලා කටුස්සගත වැඩවලටම ආයතන කරනවා. ඒකට ආයතන කරගන්නවා. ආයස්ථාන කියන්නේ එකතු කරන ස්ථාන කරගන්න. කටුඋස්සන වැඩපිරලය එකතු කර ගත්තොත් එයාට කතු උත්සාහගත්ත සලායතන මෙලෝම පහළ වෙනවා.

가시를 치켜든 nāmarūpa가 거기 내려앉았습니다. 그러면 그의 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음이라는 여섯 indriya를 indriya답게 고요히 두지 않습니다. 그것들을 휘저어 가시를 치켜드는 일에만 āyatana로 씁니다. āyatana란 모으는 자리입니다. 가시를 치켜드는 일들을 모으면, 그에게 가시를 치켜든 saḷāyatana가 이 세상에서 나타납니다.

සලායතනය යම් විදිහක්ද ඒවා ගැටීමේ ලබන ස්පර්ශයක් ඒ ජාතියෙන්ම ස්පර්ශයක්. කටුත් සාගත්ත ස්පර්ශයක් එයාට පහළ වෙනවා. කලායතන පච්චයා පස්සෝගය. පස්ස පච්චා වේදනා කියලා යම් වින්දනයක් විඳිනවා නම් කටුක දේවල් උත්සාහගෙන ඇසුරු කිරීමේ වින්දනය තමයි ඔහුට හම්බ වෙන්නේ.

saḷāyatana가 어떠하냐에 따라 그것들이 부딪혀 얻는 phassa도 같은 종류입니다. 가시를 치켜든 phassa가 그에게 나타납니다. saḷāyatana paccayā phasso. phassa paccayā vedanā, 그가 어떤 느낌을 겪든 거친 것들을 치켜들고 어울리는 느낌을 얻습니다.

ඔහු ඒක පිය කරනවා. ඔය අනු කටුක විදිහට අනු දස්න්න එපා අනුගේ වැඩ හොයන්න එපා තමගේ වැඩක් බලාගන්න කියනකොට කැමති නැ. කැමැත්ත මොකක්ද අන්න පණ්හා වෙච්ච දෙන එතනයි. තණ් හා වුනේ එතන කටුරුසා ගත්ත තණ් හා වුනහම කියනවා කටුස කටුසාගත්ත තණ්හාවේ හාවු. කාවුනේ යම් තැනකද බැඳෙන්නේ එත උපාදානය කටුස්සාගත්ත දෙන උපාදානය කරගන්නවා මෙලුව ඔහු ඒ බවට පත් වෙනවා. තිරිසන් පවට අයිති කටු උත්සාහගත්ත බවට පත් වෙනවා.

그는 그것을 좋아합니다. ‘남을 그렇게 거칠게 들추지 마라, 남의 일을 캐지 마라, 네 일이나 돌보라’ 하면 싫어합니다. 그 좋아함이 무엇입니까? 거기서 taṇhā가 된 것입니다. 가시를 치켜든 taṇhā라고 합니다. taṇhā가 묶이는 곳에 upādāna가 있습니다. 가시를 치켜드는 것을 움켜쥡니다. 이 세상에서 그는 그런 bhava가 됩니다. 짐승의 bhava에 속하는, 가시를 치켜든 존재가 됩니다.

පච්චා ජාති කියලා මිනිස් කය අරගෙන සටුත්කත්ත ජාතියේ ජීවත් වෙනවා. මෙලොවයෙන් මැරෙනකොට උපාදානය වෙලා තිබුනේ ඒක නම් උපාදාන පච්චයා බව කියලා උප්පත්තිය භවය නැගිලා උප්පත්ත ජාතිය වශයෙන් කටුඋස්සාගත්ත ජාතියක් ලැබෙනවා. කියනවා කතුඋස් කටුස්ස. අන්න කටුසු ජාතියේ උපදින්නේ සංඛාර. සංඛාරයට කැමතියි කටුසයෙක් වෙන කැමති නැහ. කටුසයෙක් කොච්චර කැමති නැත් වෙනත් සංඛාරයට කැමති නම් කටුසය කියනවා හේතුවේ ඵලය කියලා.

bhava paccayā jāti, 사람 몸을 지니고 가시를 치켜든 jāti로 삽니다. 이 세상에서 죽을 때 움켜쥔 것이 그것이라면, upādāna paccayā bhava로 다시 태어날 bhava가 일어나고, 태어날 jāti로 가시를 치켜든 jāti를 얻습니다. 그것을 kaṭussā(도마뱀)라고 합니다. 도마뱀의 jāti로 태어나는 것은 saṅkhāra 때문입니다. saṅkhāra는 좋아하지만 도마뱀이 되기는 싫어합니다. 아무리 도마뱀이 되기 싫어도 그 saṅkhāra를 좋아한다면, 도마뱀은 원인의 결과라고 합니다.

ඊට පස්සේ ඌ මොකද කරන්නේ? වෙලාවට සතු වෙනවා. වෙලාවට සුදු වැලි වෙනවා. වෙලාවට පාට වෙනත්නවා. අර ලස්සන තිබිච්ච මූලන පොඩ්ඩක් එහනම් පුම්බගන්න කටුසු කටුසු කරගන්න කටු බැලවී වාගේ කටුස්සී වාගේ අපි ඔහොම කතාවට.

그다음 그것은 무엇을 합니까? 어떤 때는 붉어지고, 어떤 때는 하얘지고, 어떤 때는 빛깔을 바꿉니다. 그 고운 얼굴을 조금 부풀려 도마뱀처럼 만듭니다. 우리가 흔히 말하듯 가시 돋친 눈길, 도마뱀 같은 꼴입니다.

මා කටුස්සහට අන්නවා සුදුසු සුදේ දැන්නේ නෑ නොදු සුදේ දන්නේ නෑ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එක එක පරීක්ෂණ වලට වහිනවා. පරීක්ෂණය මහා භයානකයි. ගවේෂණය මහා භයානකයි. පරීක්ෂණ කියන්නේ ගවේෂණය එතකොට නුසු තැන තමයි මේ ගවේෂණ කරන්නේ. නුසු තැන ගවේෂණය කරන්න පටන් ගන්නේ ඇත්ත ඇති ආකාරයේ පේන්නේ නැති නිසා.

갖가지 캐묻기에 빠집니다. 캐묻기는 아주 위험합니다. 찾아다니기(gavesana)는 아주 위험합니다. 캐묻기란 찾아다니기입니다. 그런데 이 찾아다니기를 알맞지 않은(nusu) 곳에서 합니다. 알맞지 않은 곳을 찾아다니기 시작하는 것은 참을 참모습대로 보지 못하기 때문입니다.

මේ ලෝකේ තමන්ට විරුද්ධ දේවල් හොයාගෙන තමාගේ දෘෂ්ටියෙන් මේවා සුදුසුයි මේවා නොසුසුයි කියලා නොසුසු දේ සුදුසු හැටියට නිගමනය කරගන්න. අවිද්‍යාවේ නිගන්න බැහැලා. හිතෙන් කයෙන් වචනයෙන් නුසු තැන ගවේෂණය කරමින් ජීවත් වෙනවා.

이 세상에서 자기에게 거슬리는 것들을 찾아다니며, 자기 견해로 ‘이것은 알맞다, 저것은 알맞지 않다’ 하고, 알맞지 않은 것을 알맞다고 결론 내립니다. avijjā의 구덩이에 빠져, 마음과 몸과 말로 알맞지 않은 곳을 찾아다니며 삽니다.

එතකොට ගවේෂණය කරන්නේ නුසු. එතකොට එබඳුන්නාවූ ජීවත් වෙන පුද්ගලයාට නුසු ගවේෂණය සංඛාර වැඩෙනවා. එතකොට ඔහුගේ බලාපොරොත්තුව ඊට අනුකූලව නැහ. ඒ වගේම කරන්න. සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං කියන සිද්ධාන්තය යටතේ නුසු ගවේෂණයේ විඤ්ඤාණය ඔහුට පහළ වෙනවා.

그러니 찾아다니는 것은 알맞지 않은 것입니다. 그렇게 사는 사람에게는 알맞지 않은 것을 찾는 saṅkhāra가 자랍니다. 그의 바람도 그에 맞춥니다. saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ이라는 원리에 따라, 알맞지 않은 것을 찾는 viññāṇa가 그에게 나타납니다.

විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම රූපං කියලා ඔහු ඒ නුසුසු ඒවල්ම ගවයසනයට මනස යොමු කරලා ඒවම ඇතුලත් කරගන්නවා. විඤ්ඤාණ පච්චා නාම රූපං කියලා ඒ විඤ්ඤාණයට ඒ ජාතියේ නාම රූප වැහැගන්න. නාම රූප පච්චා සලායතනං කියන සිද්ධාන්තයට තියෙන නොසු ගවේෂණයට ආකාරයට අනුකූල ඇස කන දිවනාසය ශරීරය මන හැද ගැහිලා පිඳලා නාම රූපච්ඡා සලායතන කියන සිද්ධාන්තයට අනු එක

viññāṇa paccayā nāmarūpaṃ, 그는 알맞지 않은 것들을 찾는 데 마음을 돌려 그것들만 안으로 들입니다. 그 viññāṇa에 그런 종류의 nāmarūpa가 내려앉습니다. nāmarūpa paccayā saḷāyatanaṃ이라는 원리에 따라, 알맞지 않은 것을 찾는 방식에 맞추어 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음이 빚어집니다. nāmarūpa paccayā saḷāyatanaṃ이라는 원리에 따라서,

එතකොට නුසු ගවේෂයෙන් යම් කෙනෙක් දැ කරනවා. ඒ සලාතනයන්ගෙන් ඒ ස්පර්ශන පුත. ඒ ඔහුට වේදනා සහගතයි. ඒ නාම් සුඛ වේදනා සහිතයි. ඔහු ප්‍රිය කරනවා.

그러면 알맞지 않은 것을 찾아다니며 어떤 이가 일을 벌입니다. 그 saḷāyatana로 phassa가 생기고, 그것은 그에게 vedanā를 띱니다. sukha vedanā를 띱니다. 그는 그것을 좋아합니다.

දැන් ගවේ නුසු පුදුසු ගවේෂණය කර කියන අපි හිතමුක යම්කිසි විදිහක කෙනෙකුට පහර ගහන්න කෙනෙකුට හිඳවන්න කෙනෙකුට වස විස දෙන්න මේවා යම් කෙනෙක් පාරම්භාන වදිසි ඉන්නවා. ලැහැති වෙලා ඒ සඳහා හෝසයා බල බලා ඉන්නවා. දැන් මේ නොසුසු ගවේෂණයකිලා ඉන්න. ඒ ඕජාටියා පුරුදු වෙච්ච කෙනාට ඕක අත් ඇැරලා ඉන්න බැහැ ඒක හරි ආහාර අනුන්ට ඇද පළව කියන්න හොයන එක ඕවට ගවේෂණය කර පරීක්ෂණ කර කර ඉන්න එක අරයාගේ හැටි කොහොමද මෙයාගේ හැටි කොහොමද අහගෙන අනිත් තැන ඉහින් කියා රස විඳින එක නුසු ගවේශනකොට කැමතියි ඒවා තමයි නුසු ගවේදනය

알맞지 않은 것을 찾아다닌다는 것을 이렇게 생각해 봅시다. 누군가를 때리려고, 누군가를 해치려고, 누군가에게 독을 먹이려고 꾸미는 사람이 있습니다. 채비를 하고 틈을 엿보며 기다립니다. 이것이 알맞지 않은 찾아다니기에 빠진 것입니다. 그것이 몸에 밴 사람은 그것을 놓을 수 없습니다. 그것이 그의 먹이입니다. 남의 허물을 퍼뜨리려 찾고, 캐고 따지며 ‘저 사람은 어떻고 이 사람은 어떻다’ 듣고 다른 데 가서 말하며 맛을 즐깁니다. 알맞지 않은 찾아다니기를 좋아합니다. 그것들이 알맞지 않은 찾아다니기입니다.

ඒවා තිරිසන් වැඩ

그것들은 짐승의 일입니다.

සුදුසු ඒ සුදුසුන සුසු නැහැනේ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

සුදුසු ගවේෂණයයි නොුදුසු ගවේෂණයයි තෝරගන්න ඕන. තමන්ට අවැඩ වෙනවා නම් අනුන්ට අවඩ වෙනවා නම් තමන්ට ඒක දුචරිත නම් ඒ වගේ නොකඩි නම් ඒවා නුදුසු දුරු. තමන්ටත් යහපතක් වෙනවා නම් අනුන්ටත් යහප්ටක් වෙනවා නම් දෙපසටම යහපතක් දුගතියට අභිවෘද්ධියක් උදා වෙනවා නම් ඒවා සුදුසු. සුදුසු සහ නොදුසු මෙසේ තෝරගන්න ඕන.

알맞은 찾아다니기와 알맞지 않은 찾아다니기를 가려야 합니다. 자기에게 해가 되고 남에게 해가 된다면, 그것이 나쁜 행실이라면, 그런 것들은 알맞지 않으니 떨쳐야 합니다. 자기에게도 좋고 남에게도 좋다면, 양쪽 모두에게 좋고 나아짐이 생긴다면, 그것들은 알맞습니다. 알맞음과 알맞지 않음을 이렇게 가려야 합니다.

අන්න ඒක තෝරගත්තා. අපි දකිනවා මේවා සුදුසුයි මේවා නොසුයි. ආර්ය දහම් දක් ආර්ය මාර්ගය අනුගමනය කරපු කෙනෙකුට විතරක්. මේක හරියටම මේවා සුදුසුයි මේවා නොසුසුයි කියලා තේරෙන්නේ. අනිත් කෙනා නොසු දේ සුදුසුයි කියලා තෝරාගන්න.

그렇게 가렸습니다. 우리는 이것은 알맞고 저것은 알맞지 않다고 봅니다. ariya의 dhamma를 보고 ariya의 길을 따른 이에게만 무엇이 알맞고 무엇이 알맞지 않은지 정확히 보입니다. 다른 이는 알맞지 않은 것을 알맞다고 고릅니다.

ලෞකික නුවණක් තියෙන කෙනා දෙව් ලෝක උපදින්න, බඹලෝ උපදින්න, මිනිස්සු උපදින්න හේතු වනවා සුදුසු අතවාගන්න. ආර්යෝ ඒව අය ඉපදුනත් අනිච්චයි, දුක්ඛාය අනත්තයි කියලා ඒවත් නොසුරුසුයි කියා දකිනවා. අන්න ඒකයි ආර්යයන්ග දැකීමේ වෙනස. එකයි. අනාර්ය ගුණන්ගේ දැකීම තව පැයක්. ආර්ය ගුණන්ගේ දැකීමේ සුදු තෝරන්නේ ඔහොමයි.

세속의 슬기를 지닌 이는 deva 세계, brahma 세계, 사람 세계에 태어나는 원인을 알맞다고 붙잡습니다. ariya는 그런 곳에 태어나더라도 anicca, dukkha, anatta라 하여 그것들도 알맞지 않다고 봅니다. 그것이 ariya의 봄이 다른 점입니다. ariya 아닌 이의 봄은 또 다릅니다. ariya의 봄은 알맞은 것을 이렇게 고릅니다.

ආර්යෝ පින්ව තෝරන්නේ යම් පිනක් නිවනට හේතු වෙනවා නම් ඒක හොඳයි. සසර ගමනට හිතු වෙන එකක් නම් ඒකට්ඨ නිදිලා. ඒක වැඩක් නැ. අනාර්යන් කෙනෙක් සසර ගමනේ සුගතියෙනට හේතු වෙනම් ඒවා හොඳයි. දුගතියට හේතු වෙනනම් නම් හතරක් පාරට හේතු වෙනවා ඒවා ිච්චයි නීති වෙනවා. ඒ තමයි අනාර්යංගික නිගිකම. ආර්යගමනි කොහේ හරි උපදින්න හේතු වෙන්නේ. ඒක අවිද්‍යා සාකච්ඡයි තෘෂ්ණා සහගත. ඒවා අනිච්චයි දුකයි අනත්තයි. ඉපදීම කෙළවර කරන පැත්තට හේතු කර්ක වෙනවා. ඒවා සුදුසු

ariya는 puñña를 고를 때, 어떤 puñña가 nibbāna의 원인이 되면 그것이 좋다고 합니다. saṃsāra의 길로 이끄는 것이라면 쓸모없다고 합니다. ariya 아닌 이는 saṃsāra에서 sugati로 이끄는 것이면 좋다고 하고, duggati, 네 apāya로 이끄는 것이면 나쁘다고 합니다. 그것이 ariya 아닌 이의 잣대입니다. 어디엔가 태어나게 하는 것은 avijjā와 taṇhā를 띤 것입니다. 그것들은 anicca, dukkha, anatta입니다. 태어남을 끝내는 쪽으로 이끄는 것, 그것이 알맞습니다.

මෙහෙම සුදුසු නොසු දකිනකොට

이렇게 알맞음과 알맞지 않음을 볼 때,

අර අනාර්ය ගුණසුම ඉන්නවා. ඒගොල්ලන් කිව්වා සතර අපායට යන්නේ නෑහැ ඒකේ සුදුසු බල මුලා සහගතවන්නා වූ පෘථග්ජන සතර අපාට ගත වෙනේ දහම් සුදුසුයි කියලා තවගන්න.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒක තමයි අර නුසු ගවේෂණයන් කියන්නේ තමන්ට අවැඩ වෙන අනුන්ට අවැඩ වෙන හිතනු පාරන නින්දා පෙරවෙන මල පාර ගැහෙන ඔය ජාතිය ඒවා ඕවා තමයි නුසු. ආර්යයොත් දකිනවා අනාර්යත් දක දකිනවා සතර අප උපදින්න හේතු වෙනවා. හතර පාවක් ගත වෙන උප්පත්තියට සංඛාරයා තමයි විග්‍රහ.

그것이 바로 알맞지 않은 찾아다니기입니다. 자기에게 해롭고 남에게 해로운 것, 해칠 생각, 헐뜯음, 비방, 욕설 같은 것들, 그것들이 알맞지 않은 것입니다. ariya도 보고 ariya 아닌 이도 보듯, 그것들은 네 apāya에 태어나는 원인이 됩니다. 네 apāya로 가는 태어남의 saṅkhāra가 이렇게 풀이됩니다.

විසු ගවේශන

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එතකොට ඒ ස්පර්ශලා ඒ වින්ද්‍රණය ලබන කෙනා. ඒ අනුව තණ්හාව එතන ඒතැන එයා හා වෙනවා. කන්නි හා වෙනවා. පණ්හා වෙනවා. ආසනයට පැදී හිමය ආසනයට බැඳෙන්න. නොදුූ ගියසනයේ ආසනයට බැච්ච කෙනා වෙන දෙයක් ලොකු නෑහැ ඒකමයි ලොකි. ඒකමයි හොයන්නේ. අනික දෙවෙනි ඒක පළවෙනි.

그러면 그 phassa로 그 느낌을 얻는 이는, 그에 따라 거기서 taṇhā가 생깁니다. 목마름이 됩니다. 바람에 묶입니다. 알맞지 않은 찾아다니기의 바람에 묶인 이에게는 다른 것은 크지 않습니다. 그것만 큽니다. 그것만 찾습니다. 다른 것은 둘째이고 그것이 첫째입니다.

අන්න උපාදානය සහ ඒ බවට පත්වෙනවා. මෙලොව ජීවත් වෙලා ඉන්නවා ලොසුබුසු ලවේශකය බවට පත් වෙලා ඉන්නවා. දැන් ඔහුට තම මෙලෝ ජාතියක් හම්බෙනවා. නසුබුසු ගවේෂකයාට හිමි යම් ජාතියක් ඇත්්ද ඒ ජාති නාමය ඔහුට මෙලෝදි උරුමක්. ඒක ඔහොම කරගත්ත දෙයක්. කවුරුවත් වුන එකක් නැ. හේතුව වශයෙන් ඔහු එබන්දක් නැතුව කිරීම නිසා ඔහුට උරුම වෙලා තියෙන ස්වභාවය නාම ඒ කාලෙ අවස්ථාවට ඒකයි.

그렇게 upādāna가 되고 그 bhava가 됩니다. 이 세상에 살면서 알맞지 않은 것을 찾아다니는 자가 되어 있습니다. 이제 그는 이 세상의 jāti를 얻습니다. 알맞지 않은 것을 찾는 자에게 걸맞은 jāti가 있다면, 그 jāti의 이름을 이 세상에서 물려받습니다. 그것은 그가 그렇게 만든 것이지 다른 누가 만든 것이 아닙니다. 원인으로서 그가 그런 일을 했기에 그에게 물려진 바탕, 그때 그 형편의 이름이 그것입니다.

එයාට කතා කරන්න පුළුවන් වෙන නමකින්. සීලවතිය කියන්න පුළුවන්, ගුණවතිය කියන්න පුළුවන් ප්‍රියදාස කියන්න පුළුවන්. ඉතින් එක එක නම් වලින් කතා කරන්න පුළුවන්. ජායසන කියන්න පුළුවන්, ගුණ සේන කියන්න පුළුවන් නමකින් කතා කරන්න පුළුවන්. ඒ තියාගත්තන අරක හේතුඵල වශයෙන් උරුම වෙච්චා. ඒ කවුරුවත් තියබ එකක් නෙ. ඒ හේතුව අනු උරුම වෙච්ච.

그를 부를 이름은 있습니다. Sīlavatī라고도, Guṇavatī라고도, Priyadāsa라고도 부를 수 있습니다. Jayasena라고도, Guṇasena라고도 갖가지 이름으로 부를 수 있습니다. 그것은 붙인 이름이지만, 저것(그의 바탕)은 원인과 결과로 물려받은 것입니다. 누가 붙여 준 것이 아니라 원인에 따라 물려받은 것입니다.

නුසු ගවේශයට එක් වෙලා ඉඳලා. ඔහු ඒකෙන් මළොත් එහෙම ඒ අවස්ථාව ඒක මතුවෙලා ආයෙල්ලා. කර්ම භවයක් වශයෙන් නුදුසු ගවේෂක කර්ම බව පූර්ණය කරගෙන ඒකෙන් කර්ම භවය උප්පත්ත භවය තමයි ෙනවා වර්ණාසන්න ඊළඟ උප්පත්තිය නුදුසු ගවේෂ කියපුේ උප්පත්තිය. භවප්චියා ජාති කියන්නේ නුසු නුසු දවේෂයාගේදියේ ජාතිය ලබනවා.

알맞지 않은 찾아다니기에 붙어 있다가 그 상태로 죽으면, 그 순간 그것이 다시 떠오릅니다. kamma bhava로서 알맞지 않은 것을 찾는 kamma bhava를 다 채우고, 그 kamma bhava로 다시 태어날 bhava가 죽음 가까운 순간에 일어납니다. 다음 태어남은 알맞지 않은 것을 찾는 자의 태어남입니다. bhava paccayā jāti, 알맞지 않은 것을 찾는 자의 jāti를 얻습니다.

බෝ කියන වචනයෙන් පෙන්නන්නේ ගවේෂය. නොසසු පෙනන්නේ කියන වචන. එයා ජාතිය ගෝනුසු ජාතිය. උපදින්නේ ගෝනුසය කියලා.

‘go’라는 말은 찾는 자(gavesaka)를 가리킵니다. ‘nusu’는 알맞지 않음을 가리킵니다. 그의 jāti는 gonussā(전갈)의 jāti입니다. 전갈로 태어납니다.

ඊට පස්සේ තමන්ට වෙනවා පතුවා උස්සලා උස්සලා ගහගන්න තමන්ගේ මූලය සරන්තා. උඩින් උරු මැටෙනවා. කුල සිද්ධ වෙන්නේ ඒක. අනුකූල ගති ලක්ෂණය ඇති, දරධනු ගති ලක්ෂණය ඇති. කළු ගති ලස්සන ඇති. ඒත් අනුකූල වන්නා වූ විට ගති ලක්ෂණ ඇති. අර්ථ ශරීරයක් ලබාගෙන ගෝනුස්ස කියන ජාතියට පත්වෙනවා.

그다음 그는 꼬리를 치켜들고 치켜들어 쏘아 댑니다. 그렇게 되는 것입니다. 그에 걸맞은 성질을 지니고, 그에 걸맞은 몸을 얻어 전갈이라는 jāti에 이릅니다.

ගෝනුස්සයෙක් වෙන්න එපානවා. ගෝනුසයෙක් වෙන්න කැමති නැත්නම්. අනේ මම නම් ගෝනුසයෙක් නොවේවා සුවට හරියන්නේ නැහ. දුසු ගවේෂණය අත්හරින්න නැති තාක්කල් ගෝනුසු භවෙන් බේරිලා නෑහ මම ඒකට දකින්න. බෝනසු උප්පත්තිය කොයි මොකද මට හිතන්නේ නැහැ වැටිලා හරි නු තැන්වල ගවේෂණය කරන වෙලාවක මලොත් එහෙම

전갈이 되기 싫다고 합니다. 전갈이 되기 싫다면, ‘아, 나는 전갈이 되지 않기를’ 해서는 소용없습니다. 알맞지 않은 찾아다니기를 놓지 않는 한 전갈의 bhava에서 벗어나지 못합니다. 알맞지 않은 곳을 찾아다니는 때에 죽기라도 하면 전갈로 태어날 수 있습니다.

නෝවක් කතා කරන්න දන්නේ එයා ගෝනුසලා උපදින උපතී ගෝනුස්සන් ගෝනුස්සයෙක් එන්න හරි ගෝනුස්සයා එන්න කැමති නම් ඔය නුසු දවස වලට බහින්න

전갈로 태어나고 싶다면 그런 알맞지 않은 찾아다니기에 빠지면 됩니다.

අන්න පටිච්ච සමුප්පාදයෙන් දහම් දැනගන්න තව්රාට තිරිසංවා කිව්වහර අපිට තේරෙන්නේ නැහ. හේතුඵල න්‍යාය විද්‍යානුකූලව විද්‍යාන පටිච්ච සමුප්පාදය නිරන විද්‍යාව පෙන්නා දුන්නා ඕක මිනි මිහෙගේ ජීවිතයක් ගැන අතීත භවයයි මේ භවයයි මතු භවය සම්බන්ධ කර පේනාන එකක් නෙමෙයි.

이렇게 paṭicca samuppāda로 dhamma를 알아야 합니다. 그저 짐승이 된다고만 하면 우리는 알아듣지 못합니다. 원인과 결과의 이치를 학문답게 paṭicca samuppāda가 보여 주었습니다. 그것은 한 사람의 삶에서 지난 bhava, 이번 bhava, 다음 bhava를 이어 보여 주는 것이 아닙니다.

මේ එදින එදා ජීවිතයේදී පුද්ගලයා විසින් හැඩ ගහ ගන්නකින් මතුව හෝගේ පැවැත්ම හැදෙන හැටියෝගෙන් පෙන්නන්නේ. ඉච්චත්තත්වයෙන් එහවත් කැමැත්තෙන් බැඳුනේ යම්කිසි දේකට උපත ඊට පමානයි. මෙන්න මේක පෙන්නන්නයි පටිච්ච සමුප්පාදය තියෙන්නේ.

그날그날 삶에서 사람이 스스로 빚어 가는 것으로 앞날의 있음이 어떻게 만들어지는지를 보여 줍니다. icca, 곧 좋아함으로 어떤 것에 묶이면 태어남은 그와 같습니다. 이것을 보여 주려고 paṭicca samuppāda가 있습니다.

ඒ සත්වයෙක් පුද්ගලයෙක් කියනකින් අරගන්න මුලාව අත්හැරලා හේතුවේ ඵලය වශයෙන් දකිනකොට මෙවඳු හේතුවක් ක්‍රියාත්මක කිරීමේ ප්‍රතිඵලය මෙන්න මේකයි. දැන් මොකද අපි? හේතු පටිච්ච සම්පූර්තා හේතුවට කැමැත්තෙන් බැඳුනහම ඊට සමාන උපත සකස් වෙලා. හේතු ංගා නිරුද්ධ වෙනවා. හේතුව භංග නම් ඒ ඵලය නිරුද්ධයි. අයින්නේ. දැන් ගෝනුසයෙක්ක වෙන්න එපා නම් කොච්චර පැතුවත් හරියන්නේ නැහ. මම බලාට පස්සේ දන්දීපලා මට දිව්‍ය ලෝකේ යන කිව්වට හරියන්නේ නැහ.

존재다, 사람이다 하고 붙잡는 미혹을 놓고 원인과 결과로 보면, 이러이러한 원인을 작동시킨 결과가 바로 이것입니다. 이제 우리는 어떻습니까? ‘Hetuṃ paṭicca sambhūtā’, 원인에 좋아함으로 묶이면 그와 같은 태어남이 빚어집니다. ‘Hetubhaṅgā nirujjhati’, 원인이 깨지면 그 결과는 사라집니다. 그러니 전갈이 되기 싫다면 아무리 빌어도 소용없습니다. ‘내가 죽은 뒤 dāna를 주어 나를 deva 세계로 보내 달라’ 해도 소용없습니다.

ගෝනුස්සයකෙන්ට තියෙන හේතුව නැති කරගන්න.

전갈이 될 원인을 없애십시오.

ඔය අන්ත භවයට ගිහිලත් පෙලක්කයි මැරෙන්නේ. යුතු වෙනවා. වෙලක්කම වර්ණාසන්න මොහොතේ මිනික් අය මැරෙනකොටමත් වෙනවා. සිත වෙන්න හැම අවස්ථාවක්ම අපේ මේ මස්ලේ කය මැරෙන මොහොතෙම වෙන්නේ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මිනිස් ආයුෂ තියෙනවා නම් පැවැත්ම ඒ පුද්ගලේ මෙතනින් මැලලා මනෝමය කයකින් මිනිස් කයකින් ජීවත් වෙනවා චිත්තට රූපය මෙහෙ හිටපු හැටිය.

사람의 수명이 남아 있다면 그 있음은 이어집니다. 그 사람은 여기서 죽어 manomaya 몸으로, 사람 몸 모양으로 삽니다. 여기 있을 때 모습 그대로의 citta rūpa입니다.

මෙන්න මේකට කියනවා පරලොව මෙලොවින් පරලොවට යනවා පරලොවෙන් මෙලොවට එනවා කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනා. මේක දකිනවා කියලා නෝන නැති මහණ බමුණ මේක දකිනවා. මෙලවෙන් පරලොවට යනවා. සත්වයෝ පරලොවෙන් මෙලවට. එහෙම ක්‍රමයක් තියෙනවා. අන්න මෙලවෙන් මෙලොවෙන් පරලොවට යනවා කියනකොට දෙවියෙක් වුනේ එක පරලොවට යනවා නෙමෙයි. එහෙම ක්‍රමයක් තියෙනවා. මෙලොවෝ පරලොව කියලා දකින්නේ සත්වයා මළට පස්සේ ඉවර නෑ. මස්ලේකයින් අහක් වුනහම පරලොව ආයේ මස්ලේක ආවොත් මෙලොව මේ මෙලෝ පරලව දකින ක්‍රම

이것을 저세상이라고 합니다. 이 세상에서 저세상으로 가고 저세상에서 이 세상으로 온다고 붓다께서 가르치셨습니다. 이것을 보는 samaṇa와 brāhmaṇa가 있습니다. 존재들은 이 세상에서 저세상으로 가고, 저세상에서 이 세상으로 옵니다. 그런 과정이 있습니다. 이 세상에서 저세상으로 간다고 할 때 deva가 되는 것만이 저세상으로 가는 것이 아닙니다. 그런 과정이 있습니다. 이 세상과 저세상을 본다는 것은 존재가 죽은 뒤 끝나지 않는다는 것입니다. 살덩이 몸을 벗으면 저세상이고, 다시 살덩이 몸을 얻으면 이 세상입니다. 이것이 이 세상과 저세상을 보는 방식입니다.

දැන් අර පුද්ගලයා අර මිලේ කය එකපාර වෙනස් කරන්න බැරි නිසා

그런데 그 사람은 살덩이 몸을 단번에 바꿀 수 없기 때문에,

අනුපන්නු දික් කර කර ඉන්නවා. ැඩපුද කර කර ඉන්නවා. කකු විදිහ කනට විත පවන්න කනට විත දෙන්න බල බලා ඉන්නවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

හැබැයි වෙන්නේ නැතුව කිව්වා මලොත් එහෙම අර පරලොව අන්තරාබක සත්වයට පත් වෙලා ඉතන. ගන්ධබ්බා වෛකයෙක් හැටියට ඉඳලා. එතෙන්දි සූක්ෂම කය නිසා. සිත්පීටම පරිවර්තනය වෙන නිසා නිස. ක්‍රමක්‍රමයෙන් ගෝනුස්සයා ගතියට පරිවර්තනය කරනවා මිනිස් කයයි ගෝනුසුස් එකයි දෙක එකට යනවා.

그런데 그렇게 되지 못한 채 죽으면, 저세상의 antarābhava 존재가 되어 gandhabba로 있습니다. 거기서는 몸이 미세하여 마음 그대로 바뀌기 때문에, 차츰차츰 전갈의 성질로 바뀌어 갑니다. 사람 몸과 전갈 몸, 둘이 함께 갑니다.

අන්තරගයට ගියොත් එහෙම කෙනෙවා.

antarābhava로 가면 그렇게 됩니다.

මේ සැඟියදී ඉස්සෙල්ලා නෙනා නපුක්. බෝනුස නකුටක් තියෙනවා මිනිහෙහැක

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එහෙම අන්තරයිකවය දකින්න පුළුවන්. අත්දැක වෙනකොට අනු ගෝනුසු අු දෙකක් තියෙන මිනිස්සු ඇඟ තියෙන එකෙන් දකිනවා. මේ හැදෙන හැ. පරිවර්තනය වෙවී පරිවර්තනය වෙවී මෙහෙඳලා මිනිත් ගෝනුස්ස වාගේ ගෝනස වැඩයි මිනිත් වැඩ හැඩයයි දෙකම වැඩිත් පවටත් ත්. ඕකේ අතරමැියොත් ඒකෙ

그런 antarābhava 존재를 볼 수 있습니다. 겪어 본 이들은 전갈 집게 둘이 달린 사람 몸으로 봅니다. 바뀌고 또 바뀌어, 사람이 전갈 같고, 전갈 모양과 사람 모양이 함께 있는 중간 상태가 됩니다.

කොහොම ඉදලා හිඳන් හරියට මරණාසන්න මොහොත එනකොට මේ සංඛාරය කෙනාපකින් හටගත්ත භවවාගේ ශක්තිය කෙළවර වෙනකොට චුතිය ලබන පරිසන්ධිය ලබනකොට ගන්ධව ගෝනුස්සයෙක් වෙලා සම්පූර්ණ ගෝනුස්සය හැඩිගෙලා. ඊට පස්සේ ගෝනසු ගන්ධබ්බයා ගෝනුසගේ පටස කිසි දෙයක් ඇත්නම් උපදින්න වුලේ කායක ඇත්ත උපනිදා ඊට සුදුසු අවස්ථාව ගිහිල්ලා නම් ගෝනිසියන්ගේ වඩට යනවා. ගිහිල්ලා හිතන් එතනි හැඩිලා මස්ලේ කයක් ඇති බෝනසු මස්ලේ කයක් ඇති කතෙක් වෙලා අයි වෙනවා මෙලට

그렇게 지내다 죽음 가까운 순간이 오면, 그 saṅkhāra에서 생긴 bhava의 힘이 다할 때 cuti를 얻고 paṭisandhi를 얻으면서, gandhabba는 온전히 전갈 모양으로 빚어집니다. 그다음 전갈 gandhabba는 전갈이 태어날 자리가 있고 알맞은 때가 되면 암전갈의 태로 갑니다. 거기서 빚어져 살덩이 몸, 전갈의 살덩이 몸을 지닌 존재가 되어 이 세상에 나타납니다.

ඈ අන්තර භවයක් අන්තර භවය කියන එක නැත්තේ නැහැ තියෙනවා.

네, antarābhava 말입니다. antarābhava라는 것은 없는 것이 아니라 있습니다.

යුත වෙන මොකතම පටිසන්ධිය ලැබුවොත් යම් කෙනෙක් කෝටි ගානුත් එක්ක එතෙනුට ඒකත් වෙනවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

කර්මක්ෂයක මරණයක් හෝ උභයක්ෂේ මරණය කියන දෙකක් ආවොත් තමයි මරණාසන්න මොහොතෙම ුතිය ලබලා පටිසන්ධියක් ලබන්නේ. ඒ පටිසන්ධිය ලැබුවොත් ඕකපාක උප්පත්තියකින් අනුකූල පටිසන්ධියක් ලබනවා. තමාට ඒ පටිසන්ධිය මේ මිනිස් ලෝකයක් වෙන්නේ ලෝකයකට එන්න නම් ඒ අන්තනා බව ගත වෙනවා. ඒ කියන්නේ පටිසන්ධිය සූක්ෂම කායිකව ඒ තත්ත්වය පවතිනවා.

kammakkhaya 죽음이나 ubhayakkhaya 죽음, 이 둘이 오면 죽음 가까운 순간에 바로 cuti를 얻고 paṭisandhi를 얻습니다. 그 paṭisandhi를 얻으면 opapātika 태어남으로 걸맞은 paṭisandhi를 얻습니다. 그러나 이 사람 세계 같은 곳으로 오려면 antarābhava를 거칩니다. 곧 미세한 몸으로 paṭisandhi 상태가 이어집니다.

එතකොට යම්කි විදිහට ඕපපාතික උප්පත්තියක් වන දේව බ්‍රමාදී උප්පත්තියක්. එතකොට පරේතනි අත්දැවය උප්පත්තියක් නම්. එතන්ට පත් වෙනවා ඕපපාතිකෝ එයාකාර පූර්ණ ශරීරයකින් උපදින්නවා. ඒකයි තියෙන්නේ වෙන. ඕක නොපෙන පැත්තක්.

그러니 어떤 식으로든 deva나 brahma 같은 opapātika 태어남이나, peta 같은 태어남이라면 거기에 바로 이릅니다. opapātika로서 그 모양대로 온전한 몸으로 태어납니다. 그런 것이 있습니다. 그것은 보이지 않는 쪽입니다.

භව ක්‍රියාකාරීත්වය සිද්ධ වෙන්නේ ඔය විදිහට ඒ අන්තර්ග භවයට අන්තර්ගත වෙලා අනුකූල වෙනකොට අර සූක්ෂම කායිකව තමයි ඉන්නේ.

bhava의 작용은 그렇게 일어납니다. 그 antarābhava에 들어가 걸맞게 되어 갈 때는 미세한 몸으로 있습니다.

ජාති කියනකොට මේ සතර මහාභූතයන්ගෙන් හටගත්ත ඒ ජාතිය පත්වෙනකොට ඒ බවත් ජාති තියෙනවා. ලෝක සම්මත ජාතිය වශයෙන් ගන්න වසලේකාෂන උපදිනකොට කියනවා යලින්න කියලා.

jāti라고 할 때, 네 mahābhūta로 생긴 그 jāti에 이르면 그 bhava의 jāti가 있습니다. 세상에서 말하는 jāti로는, 살덩이 몸으로 태어날 때 ‘태어났다’고 합니다.

කරා

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඔව් ඒ කර්ම ශක්තිය තුළින් මේ පොදු කර්ම ශක්තියෙන් විශ්වය සකස් කරලා තියෙනකොට ඒ විශ්වය සකස් වෙලා තියෙන ආකාරයට තමයි ඒ උප්පත්තිය ක්‍රමය හටගන්නේ. විශ්වය සකස් වෙලා තියෙනවා පහසු උප්පත්තිය ක්‍රමය. ඒ පහසු උප්පත්ත ක්‍රමය මූලිය කරන්නේ මේ ලෝකෙට මග්‍රීය කයක් ඇතුවෙනවා. එහෙම උප්පත්ත ක්‍රමයට මේ ලෝකේ පහල වෙච්ච ක්‍රම තියෙනවා. අණ්ඩජච, ජලාභුච, සංතේදජ ඕපපාතික කියලා. පත්වයෙක් උපදින ක්‍රම හතරක්.

네, 그 kamma의 힘, 곧 함께 지은 kamma의 힘으로 우주가 빚어져 있을 때, 그 우주가 빚어진 방식에 따라 태어남의 방식이 생깁니다. 우주는 태어나기 쉬운 방식으로 빚어져 있습니다. 그 바탕은 이 세상에 살덩이 몸이 생기는 것입니다. 그렇게 이 세상에 나타난 태어남의 방식이 aṇḍaja, jalābuja, saṃsedaja, opapātika입니다. 존재가 태어나는 네 가지 방식입니다.

ඕකෙන් ඉස්සෙල්ලාම මූලික සත්වයෝ හිටියේ නැත්නම්. ඕපපාතික උප්පත්තියක් මුල් කරගෙන මනෝමය කයකින් උපදිනවා. ඒකෙන මේ ලෝකයේ ගන්ධයන් ඇසුරු කරගෙන අනුකූල ගන්ධයක්. යහපත් නම් සුගන්ධයක්, අයහපට නම් දුර්ගන්ධයක් ඇති යමක්. ඒවය සියුම් දේවල් ආහාර කෙන සූක්ෂම කාලය කාලයක් ජීවත් වෙනකොට ඒ කය ක්‍රමක්‍රම තනීවනය කිරීමේ ශක්තියක් ලැබෙනවා.

그 가운데 맨 처음에는 바탕이 될 존재들이 없었습니다. 그래서 opapātika 태어남을 바탕으로 manomaya 몸으로 태어납니다. 그것으로 이 세상의 냄새에 기대어 걸맞은 냄새를 띱니다. 좋으면 향기를, 나쁘면 고약한 냄새를 띱니다. 그런 미세한 것들을 먹으며 한동안 살면, 그 몸을 차츰 굳혀 가는 힘을 얻습니다.

ඊට පස්සේ බලනකොට කාලයක් ඇට අර වායක් වාගේ හිටපු එකන දැන් වලාකුරු කඳක් වාගේ වෙලාවට පෙනනවා වෙලාවත් නොකෙනවා. තව ටිකක් අල්ලයනකොට වලාකුළු ස්වභාවයක් තිබම වාගේ විද්‍යාමාන කරගන්න පුළුවන් ශරීරයක් නැතුව ආයෙ හිතෙන් අවිද්‍යාමාන කරන්න පුළුවන් කාලයක් හිතලා අවිද්‍යාමාන කරගන්නත් පුළුවන්. ආයෙ හිතලා විද්‍යාමාන කෙන ලෝකේ භුක්ති ඉඳෙනවා. ලෝක ආහාර භුක්ති ඉඳෙනවා. එහෙම කාලයක් භුක්ති ඉඳින්දෙන්න ගියා හිතලා අවිද්‍යාමාන කරගන්න බැරි දියුම් කයක් ලබනවා. නමුත් ඒක අද තියෙන තරම් ගනීභව නැතුව අර මක්ලේ කයක මූලික ඒ ගනීවන කහයෙන් තව තවත් ඒ මට්ටමට ගැලෙන ආහාර බුක්ති විඳින්නද බුද්ධ විඳින්න ඒ කය ගනීවනයලා හනම් ආයසයක් ගනීවාන කයක් සත්වය බවට පත් වෙනවා.

그렇게 한동안 지나면, 바람 같던 것이 이제 구름 덩이 같아져 어떤 때는 보이고 어떤 때는 보이지 않습니다. 조금 더 지나면 구름 같은 바탕을 지니면서 드러낼 수도 있고, 몸이 아니니 마음으로 다시 감출 수도 있는 때가 옵니다. 생각하여 감출 수도 있고, 다시 생각하여 드러내어 세상을 누립니다. 세상의 먹이를 누립니다. 그렇게 오래 누리다 보면 생각으로 감출 수 없는 굳은 몸을 얻습니다. 그러나 오늘날만큼 굳지는 않은, 살덩이 몸의 밑바탕입니다. 그 굳은 몸으로 그 단계에 걸맞은 먹이를 더욱 누리면 몸이 굳어져, 다시 더 굳은 몸을 지닌 존재가 됩니다.

මෙන්න මේක තමයි මූලික උප්පත්තිය රටාව. ඒ උපත්තාව බොහොම අමාරුවෙන් බිහි වෙන්න ඕනේ. එහෙම බිහි වෙලා ලෝකේ සකස් වුනාට පස්සේ ඒ සතුන්ගේ සංවාසයේදී පහසු ගැඹ හටගන්නවා. ඒ ජාති [උගුර කෑරීම] සතියගේ උප්පත්තිය.

이것이 맨 처음 태어남의 틀입니다. 그 태어남은 아주 어렵게 생겨나야 합니다. 그렇게 생겨나 세상이 갖추어진 뒤에는, 그 존재들이 짝지어 살면서 쉽게 태가 생깁니다. 그 jāti의 태어남입니다.

අන්න ඊට පස්සේ ඒ ගැඹ සකස් වෙලා එනකොට මූලිකම කාලේ ඒ ගැබ සකස් වෙන්නේ ගැබ ඇතුලේ පූර්ණ ශක්තියෙක් වෙලා ස්කන්ධ සහිතව මෝරලා ඉන්න පුළුවන් ශක්තියක් නැති ගැ. ඒට සුදුසු ප්‍රත්‍ය හැදිලානේ. ඒ වෙලාවට මොකද කරන්නේ? ඒ ගැඹරේ කොටසක් හැදිලා. ආරස්ථක ටකවර්ණ කටුවක් හැදිලා. ඒ මත්තමෙන් බිහි වුනාට පස්සේ පැත්තට න් ඒක ඇතු තියෙන අරගත ඕජසේ මෝර වෙලා පිනගෙන එළියට එන්න හතෙක් හැදි තෙනා විත්තර වලින් හටගන්න තථා විතරේ දානවා විස්තරය ඇතුලේ පස්සේ පැටිය හැ අවශ්‍ය රස පෝෂණය ඔක්කොම විත්තයට ගැඹුර වෙනවා. සන්ධබ්බය විචරය සමගදිලා. ඊටත් තර යම්කිසි කලවා නම් සුදුසු නම්. එබඳු ගැපෙනවා පැටව් වශයෙන්න.

그 뒤 태가 갖추어져 갈 때, 맨 처음에는 태 안에서 온전한 힘으로 khandha를 지니고 무르익을 만한 힘이 없었습니다. 그에 맞는 조건이 갖추어졌습니다. 그때 무엇을 합니까? 태의 한 부분이 생겨 단단한 껍데기가 만들어집니다. 어미에게서 나온 뒤 그 안의 양분으로 무르익어 깨고 나오도록 알이 생깁니다. 알로 생겨납니다. 알을 낳으면 그 안에서 새끼에게 필요한 맛과 양분이 모두 알 속에 들어갑니다. gandhabba가 알과 함께합니다. 그보다 더 알맞은 때라면 새끼로 낳습니다.

ඒවත් එක ක්‍රමවලට එවා. යම්කිසි විදිහට අපිට අන්එකෙන් වැඩක් නැහැ. තාත්තයෙක්ගෙන් වැඩක් නැහ. උපදිනකින් ඔලට හැටිනේ. අපි හැදුවාන කියන උපන් හිත හින්දානේ හදන්න එපැයි ඒ හිතුක ඒක කළ යුතුමනේ. ඔයාගේ වශයෙන් මව්ගුණ පියගුණ දරන්නේ නැති පුද්ගලයෝ ඉන්නවා.

그것들도 여러 방식으로 옵니다. 어떤 이는 ‘나는 어머니도 필요 없다, 아버지도 필요 없다’ 합니다. 그러나 태어났을 때 길러 주었으니, 그 마음으로 마땅히 할 일을 해야 합니다. 그런데 어머니의 은덕, 아버지의 은덕을 지니지 않는 사람들이 있습니다.

මෙන්න මේ දරන්නේ නැති පුද්ගලයාට මව්ගෙන් පෝෂණය වෙන්න පියාගෙන් පෝෂණය වෙන්න හේතු නැතුව යනවා. කර්ම විපාකව එයාටත් සිද්ධ වෙනවා මවගෙන් පියාගෙන් අවශ්‍ය කරන රස ධාතුව අරගෙන පැත්තකලා ඉඳලා බි වෙච්ච දාපටන් තනියෙන් ජීවත් වෙන ජීවිතයක් හදාගන්න. බිත්තර දාලා හැදුනාට පස්සේ අම්මයකේ රැකවරනත් නැහැ. තාත්තය කියලා රැකවරනත් නැහ. පති පතිරිසන්. ඒක විහිල්ලා ඒක ස්වභාවය මෝරලා පැටිලීටාවට පස්සේ උපන්දාපටන් ූ හොයාන කන්න ඕන. ඔහුට ර සැකවරණ දෙන්න අමාරයි.

그것을 지니지 않는 사람에게는 어머니와 아버지에게서 길러질 원인이 없어집니다. kamma의 vipāka로, 그는 어머니와 아버지에게서 필요한 양분만 받아 따로 떨어져, 태어난 날부터 홀로 사는 삶을 꾸려야 합니다. 알로 낳아져 깨어난 뒤에는 어미의 돌봄도 없고 아비의 돌봄도 없습니다. 깨어나 새끼가 된 뒤 태어난 날부터 스스로 먹이를 찾아 먹어야 합니다. 그를 돌봐 주기 어렵습니다.

ඒවත් එක එක මට්ටමේ හැටියට තමයි මූලික අවස්ථාව හටගන්නේ. මව් කෙනෙක්, පිය කෙනෙක්, පෝෂණය නොකරන අය ආවට ගියාට කන්න දෙන අය තියෙන්නේ. ඒ වගේම ඇප උපානය කරමින් පෝෂණය කරන අයත් තියෙන්නේ. ඇප උපස්ථාන කරමින් පෝෂණය කරන කෙනෙක් හිටිය. එයා උපන් කාලේ ඇප උපස්ථාන ලබන්න හේතුකාරයෙක් වෙලා ඉපිදෙලා එළියට ආවත් ඒ ටික ලබනවා. ඒ හේතුවෙන් ඔහු කිව්ව අම්මා තාත්තගෙන් පෝසය එන්න පොඩි කාලයක් ලබනවා.

그것들도 저마다 단계에 따라 처음 상태가 생깁니다. 어머니, 아버지 가운데 제대로 기르지 않고 되는대로 먹을 것만 주는 이들이 있습니다. 또 정성껏 보살피며 기르는 이들도 있습니다. 정성껏 보살피며 기른 이가 있다면, 그는 태어날 때 보살핌을 받을 원인을 지니게 되어 태어나 밖에 나와서도 그것을 받습니다. 그 원인으로 그는 어머니 아버지에게서 한동안 길러집니다.

එතකොට අඩුපාඩු පොඩියවා හොයලා බලලා කරොත් වඩ ඇතුලේදීම පෝෂණය ලබලා පැටියෙක් කලා එළියට ලියට එන්න හේතු. අවශ්‍ය විදිහට හොයලා බලලා පෝෂණය කරන්නේ නැතුව එහෙම සියුම් දේවල් හොයන්නේ නැතුව ආවට ගියාට පෝෂණය කළොත් අර විදිහට ඇතුලට තනියෙන් හැදිලා එවිට ආවට පස්සේ ආවට ගියාට ලවන්න පෝෂණයක් ලබාගෙන්න කුරුළු පැටව්වා ආදී වශයෙන් ලොකු වෙන් හේතු ලබනවා. මේ කර්මයන්ගේ ප්‍රභේදය සමිත්තරයකින් පැටියෙක් හැරිලා එනකොට ඔය ඔය ආකාරය එන්න.

그러니 모자란 것을 하나하나 살펴 보살폈다면, 태 안에서부터 양분을 받아 새끼로 밖에 나올 원인이 됩니다. 필요한 대로 살펴 기르지 않고 세세한 것을 챙기지 않고 되는대로 길렀다면, 그처럼 안에서 홀로 자라 나온 뒤 되는대로 양분을 얻어, 새 새끼처럼 자랄 원인을 받습니다. kamma의 갈래에 따라 알에서 새끼가 깨어날 때 이런 식으로 옵니다.

ක්‍රමෝ ඉතින් අණ්ඩ අණ්ඩ ජීවිතය කියන්නේ අණ්ඩ උප්පත්තිය කියන්නේ රෝප.

그러니 aṇḍaja 태어남이란 알로 태어나는 것입니다.

ඕපපාටි උප්පත්තියෙන් ඇවිදිලා හිතන් එන කෙනාට අම්මයෙක් තාර්ථයෙක් වශයෙන් වෙනවන. මේ ලෝකයේම තියෙන පරිසරය තුළ තියවුන් කයකින් ඉපදිලා එහෙම ගනීපාන වෙලා එන ක්‍රමය අතේ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ජලාපිට කියලා කියන වචනයෙන් පෙන්න ජලය හා සම්බන්ධව ඇවිදිලා ඒකෙන් බිහිවෙලා ඒකෙන් ජනිත වෙන්නේ ජලාගත ජලාසරයට එනවා. ඒකෙන් බිහි වෙනවා. ඒකෙන් චනිත වෙනවා. කැලේට ඇවි බිහි වෙලා ජනන්ත නිසා එයාට ජලාභූජා. ජලාසියට ස්ථානයක් හරහා ඇවිදිලා තමයි පටන් ගන්නේ උප්පත්තිය. ජලාභිජ උප්පත්ත කියන්නේ ඒක. දැන් ඔගේ දෙකටම සම්බන්ධ.

jalābuja라는 말이 보여 주는 것은, 물과 이어져 와서 거기서 생겨나고 거기서 나는 것입니다. 물주머니(태) 안으로 들어옵니다. 거기서 생겨납니다. 거기서 납니다. 그 안에 와서 생겨나 나기 때문에 jalābuja라 합니다. 물의 자리를 거쳐 와서 태어남이 시작됩니다. 그것이 jalābuja 태어남입니다. 이제 이것은 두 쪽 모두와 이어져 있습니다.

එක්තරා කොටසක් අම්මෙක් යන පෝෂණය කරෙ නැහ. තාත්තයෙක් ඉන්නවා කියලා පෝෂණය කරන්නෙත් නැහැ. ඕ ඇති විශේෂයකුත් නැහැ. ම හොයන්නෙත් නැහැ බලන්නෙත් නැහැ කියලා. හෙිය බැලිය යුතු තමන්ගේ යුතුකම ඉතු කරන්න නැතුව. මේ විදිහට ඉන්න කොටසක් ඉන්නවා තව. මව් පිළිකුළු කරනවා, පියා පිළිකුල් කරනවා. ප්‍රතික්ෂේප කරනවා. එහෙම කෙනාට නැවතත් මව් පියන්න කවරණයක් සැකවරණයක් ඇති පොත්තක් ලබන්න හිතුවි. ඒ වෙලාවට එයාට සිද්ධ වෙනවා. ලෝකය අවශ්‍ය කරන රස, ධාතුන් කොහේ හරි අවශ්‍ය විදිහට එකතු වෙලා හැදෙන තැනට. ඒවා ඇසුරු කරෙන අංගමෙක් නැති, සාත්තෙක් නැති. ඒවයෙන් ගොඩනැගිච්ච දේකෙන් උප්පත්තියන් ලබන්න. අන්න ඒක තමයි සංසිද උප්පත්තිය.

또 한 무리가 있습니다. 어머니가 있다고 기르지도 않고, 아버지가 있다고 기르지도 않습니다. 남다른 정도 없고, 찾지도 돌보지도 않으며, 마땅히 할 도리를 하지 않습니다. 이렇게 사는 무리가 또 있습니다. 어머니를 싫어하고 아버지를 싫어하며 내칩니다. 그런 이는 다시 어머니 아버지의 보살핌이 있는 태어남을 얻기 어렵습니다. 그때 그는 세상의 필요한 맛과 요소들이 어딘가에 알맞게 모여 생기는 곳에, 어머니도 아버지도 없이, 그것들로 빚어진 것에서 태어나야 합니다. 그것이 saṃsedaja 태어남입니다.

අන්ඩජ ජලාභජ සංතේජ ඕපාති කියන හතර ලෝක සත්‍යහා ඒ කර්ම බලවේගයන්ග හැටි හැටියට උපදින්නේ. ඉපදිලා පරිසරය හැදෙනකොට හැදිච්ච පරිසරය තුළ ඊට අනුකූල ගන්තබ්දයෝ ඒ පැතිවලට එනවා.

aṇḍaja, jalābuja, saṃsedaja, opapātika라는 넷으로, 세상 존재들은 그 kamma의 힘에 따라 태어납니다. 태어나 환경이 갖추어지면, 갖추어진 환경 안으로 그에 걸맞은 gandhabba들이 그쪽으로 옵니다.

දැන් ඕපපාතික උප්පත්තියෙන් හැදිලා වැටිලා එන්න අවශ්‍ය පස්සේ කාලයක් තියෙනවද ලෝකෙත් එහෙම කාලයක් හැදෙනවා පරිසරය ඒ කාලෙකයි ඒ උප්පත්තියෙන්නේ.

그러면 opapātika 태어남으로 생겨 나올 나중 때가 있습니까? 세상에도 그런 때가, 그런 환경이 생깁니다. 그때에 그 태어남이 있습니다.

ඒ පරිසරය වෙනස් වුනොත් එහෙම අවශ්‍ය සමබිම නැති නිසා. තම අන්තය නැති නිසා. ඒ අනන්තරයට ඇදලා ඉන්න විදිහක්.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අනන්තරය ගන්තබ්බයාලා සමනන්තරය ලෝක. ලෝකේ සමනන්තරයත් සමාන පරිසරය සකස් වෙලා ආවොත් තමයි ඊට අනුකූල අනන්තරයක් ඇති සත්වයාලට ඇදින් සම්බන්ධ වෙලා සත්වයෙක් හැටියට, කයක් හැට සත්වයෙක් හැටියට ජනිත වෙන්න ලැබෙවා. ශරීරයක් ඇතුව එන්න. එපන්නා වූ සමන්තයක් යම් යම් ආසයන් යෙදුනානම් ඊට අනුකූල සත්ව තමයි ඒ දුනෙන් ඇයිද මතුවෙලා ඉන්නේ.

anantara는 gandhabba이고 samanantara는 세상입니다. 세상의 samanantara로 걸맞은 환경이 갖추어지면, 그에 맞는 anantara를 지닌 존재들이 끌려와 이어져 몸을 지닌 존재로 태어날 수 있습니다. 그런 samanantara에 어떤 바탕이 맞아떨어지면, 그에 걸맞은 존재들이 거기 나타납니다.

ඔව් ඔව් ඒ තියෙන්නෙත් ඒ වගේ තමයි.

네. 네. 그것도 그렇습니다.

දැන් යම්කිසිමේ යම්කිසි පුද්ගලයෙක් ඔය මෙරු කියන වචනයෙන් පෙන්නන්න මේ මිහිරියාවේ රුවාගත්තා වූ පුද්ගලයා තමයි වෙන්නේ. මිහිරියාව උසරණින් එක. ලෝක ආශ්වාදය ලෝක විහිරියාවෙන් උඩඟු වෙලා ඉන්නවා නම් යම්කිසි පුද්ගලයෝ ඒ පුද්ගලයෝ අනිත් අය හොයා දෙන දේවල් අරගෙන අනික් අය වෙහෙස වෙලා සකස් කරලා දෙනකම් බලා ඉන්නවා තමන් වෙහෙසෙන්නේ නැතුව අනුන්ගේ වෙහෙසීම අයාගෙන බලා ඉන්න නිසා

이제 어떤 사람이 있다고 합시다. ‘meru’라는 말이 보여 주는 것은 단맛을 쥐고 있는 사람입니다. 단맛으로 우쭐대는 것입니다. 세상의 assāda, 세상의 단맛으로 우쭐대는 사람들이 있다면, 그들은 남이 찾아다 준 것을 받고, 남이 애써 마련해 줄 때까지 스스로는 애쓰지 않고 기다립니다. 남의 애씀을 받아 쥐고 기다리기만 하기 때문에,

සටිනවා වේ අයලා ඉන්න වේ අයගෙන ඉන්න එකට වේා කියන නමත් එයා අනු වෙහෙදිලා හදා දුනා මිහිරියා විඳ විඳ වින්න මිහරියාව ලබන්න තියෙන ආශ්වාදයෙන් උදඟු වෙලා ඉන්නකොට

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අන්තර භවයට යනවයි කියලා කියනකොට මෙන්න මෙහෙම දෙයක්. දැන් මනුස්සයෙක්ගේ මසුලය කය මේ මසුලේ කයෙන් ජීවත් වෙලා ඉන්නවා මුල ඊට පස්සේ ඒ පුද්ගලයා ඔන්න දවසේ කටයුතු ටික සකස් කරගෙන තියෙන්නේ. ඒ මේ ලෝකයේ තිබෙන භෞතික පරිසරය අත්දැකීම වලට අන්න. එතකොට ඒ භෞතික පරිසරය භජනය කරන්න භෞතික පරිසරයේ මේමේ ආස්වාද ලබන්න පරිහරණය කරන්න භෞතිකමය කය මස්ලේ සහිත කයකු ආධාර උපකාරගත්ත ක්‍රමයක් ඔහු ප්‍රභණ කර්තිය තියෙෙන.

antarābhava로 간다고 할 때 이런 일이 있습니다. 사람에게는 살덩이 몸이 있고, 처음에는 이 살덩이 몸으로 삽니다. 그다음 그 사람은 하루 일을 꾸려 왔습니다. 이 세상의 물질 환경을 겪기 위해서입니다. 물질 환경을 누리고, 그 안에서 이런저런 assāda를 얻고 다루기 위해, 물질로 된 몸, 살덩이 몸의 도움을 받는 방식을 그는 지녀 왔습니다.

අපි ජීවත් වෙනදටද ලෝක ආශ්වාද වෙනින්ද හදාගෙන තියෙන භෞතික ඝනීවන ලෝකය ආස්වාදින්ද ඒකට අවශ්‍ය උපකරණයක් අම්වා මේ මක්ලේ කයත් අරගෙන ඒ මස්ලයේ කයේ ආධාරයෙන් ඒවා කරන්න පටන් ගත්තහම ඒ බුරු පුරුද්දය ඔහු නවතිනවා. පිහිටනවා.

우리가 살 때, 세상의 assāda를 누리려고, 빚어진 단단한 물질 세계를 누리려고, 그에 필요한 도구로 이 살덩이 몸을 지니고 그 도움으로 일을 하기 시작하면, 그 버릇이 그에게 자리 잡고 굳어집니다.

දැන් මරණාසන්න මොහොතක් වෙනකොට ඔහු එතේන් පුරුදු වෙලා තිබිච්ච හුපුරුත්තුද මොකක්ද එයාට අවශ්‍ය ආශ්වාද වෘත්තිය ලබා ගැනීමට ද්‍රව්‍ය වස්තුමය ඝනීවන ලෝකයක ඒකට ගැලපෙන ගනී බවන කයක් ඇසුරු කරලා ඒ ආශ්‍රයෙන් ලබන ස්පර්ශය තුළින් සම්බන්ධය තුළින් ඒ ආශ්වාදය ගන්නයි පුරුදු වෙලා තියෙන්නේ.

이제 죽음 가까운 순간이 되면, 그가 몸에 익혀 온 버릇은 무엇입니까? 자기에게 필요한 assāda를 얻으려고, 물질로 된 단단한 세상에서 그에 맞는 단단한 몸에 기대어, 그로써 얻는 phassa와 이어짐을 통해 assāda를 얻는 것이 몸에 배어 있습니다.

දැන් මේ පුරුද්දෙන් ඉද මැරුනහම බස්ලේකයි දැන් එයාට නෑ. හැබැයි දැන් පුරුද්ද ක්‍රියාත්මක කරන්නයි උත්සාහ කරන්නේ. නව ජීවිතය එයා හැර ගිහිල්ලා නැ. ඒ ජීවිතයට ක්‍රමයක් තියෙනවා. ඒ ක්‍රමය දැන් ආගන්න. අත්දැකීම් නැ. වැඩම අත්දැකීම් වැහිලා ගි.

이 버릇을 지닌 채 죽으면, 이제 그에게 살덩이 몸은 없습니다. 그런데도 그 버릇을 움직이려고 애씁니다. 새 삶을 그는 아직 익히지 못했습니다. 그 삶에는 방식이 있지만 그는 그 방식을 모릅니다. 겪어 본 적이 없습니다. 겪어 본 것들이 덮여 버렸습니다.

මාව අත්දැකීම් අලුත් වැඩපතින් ඔට මතුවෙලා ඉන්නකොට.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මෙන්න මේ නිසා ඉස්සෙල්ලාම මැරිච්ච දවසේ පළවෙනි දවස ඒ පුද්ගලයාට පෙරතිවිච්ච පුරුද්ද තමයි. එයාට අවශ්‍යතාවයක් හිතුුනොත් එයාට දැනෙනකොට යම්කිසි දෙයක් මනසට දැනෙනකොට ඒ කයටත් පිපාසය බලගෙන දැෙනවා. ඒ කය පෝසින් තව සේ වෙනවා. හැබැයි ඒ කයට පිපාසිය සංසිඳුවාගන්න ගන්න ජලය අපි දෙන ජලය නෙමෙයි. ඒ කයට විපාසය සන්සිදුවාගන්න ගන්න ආහාරය අපි ගන්න ආහාරය නෙවෙයි. ඒ වුනාට බඩිගින්නා ආපු හාව පිපාසයක් ආපු හාව තිරිච්ච අත්දැකීම මේ ඝනීවන ජලය ගොඩයි. ගනිවන ආහාර ගන්න ඒකට කාන්ති පතිට උපක්‍රමී කද ස්වභාවය ඇති වසින් ලයින් ඇට නහරාධියෙන් සකස් වෙච්ච කය නැමති උපකරන

그래서 먼저 죽은 날, 첫째 날에는 그 사람에게 앞서 익은 버릇이 그대로 있습니다. 무언가 필요하다고 느끼면, 마음에 무언가 느껴지면, 그 몸에도 목마름이 세게 느껴집니다. 그러나 그 몸의 목마름을 달랠 물은 우리가 주는 물이 아닙니다. 그 몸의 배고픔을 달랠 먹이는 우리가 먹는 먹이가 아닙니다. 그런데도 배고픔과 목마름이 오면, 그가 겪어 온 것은 이 단단한 물과 단단한 먹이를 먹는 것이었습니다. 그것을 위한 도구는 살과 피와 뼈와 힘줄로 빚어진 몸이었습니다.

හැබැයි ඒකේ මනෝමය දැන් තියෙනවා. දැනයි වි ඔව් ඔව් පළවෙනි දවස එදා මොකද කරන්නේ ඔහුගේ පෙරා අත්දැකීම පරිදි වතුර තිබ්බා වුනහම විදහට අර මනෝමයකයෙන් දුවගෙන ගිහිල්ලා කලගිරියේ වතුරලා පුරුදු වෙලා තිබුනේ. විධහන බලනවා කෝප්පයක් අරගෙන කලගෙනිය වතුර නමක්. අල්ලනවා අල්ලනවා කෝපේ අසුලෙන්නේ. ගනිපාන කෝප්පේ මස්ලේ අතින් ගත්තයි ගන්න බැ. ඊට පස්සේ දුවනවා ගිලාට කරපු වැද මොකක්ද කෝපයක් පුත්දන්න බැහැ වතුර දිවා හිම් කලෙඩිය නවලා හිටම් අත තියලා වතුර බොන්න. කලගෙඩිය න බලනවා නමලා වතුර කො. කලගෙඩිය අහන්න නෙමෙයි ඒක අකුිල්ලෙ.

그러나 지금은 manomaya 몸이 있습니다. 네, 첫째 날입니다. 그날 그는 무엇을 합니까? 앞서 겪은 대로 목이 마르면, 그 manomaya 몸으로 달려가 물이 담겨 있곤 하던 물항아리로 갑니다. 늘 하던 대로 잔을 들어 항아리 물을 뜨려 합니다. 잡고 또 잡아도 잔이 잡히지 않습니다. 단단한 잔을 살덩이 손으로 잡듯 잡을 수 없습니다. 그러자 ‘앓을 때는 어떻게 했더라?’ 하며, 잔을 못 잡으니 항아리를 기울여 손을 대고 물을 마시려 합니다. 항아리를 기울이려 해도 물이 어디 있습니까? 항아리는 잡히지 않습니다.

දැන් මොකද කරන්නේ? පටවි බලනවා වතුර තියන් තෙලිදුනා වතුර දෝතෙන් අරන්. එතන්ට දුවලා බලපුහම මේ මේ මස්ලේ කයෙන් බිහිලා දිත්තේ බුලුතට ගිහිල්ලා ඇලකින් දොරකින් හරි කමක් නෑහ. ඉතින් මේ ම ඉන් දෙලේ තියෙන තැනකින් ලෝට දාලා ගන්න බනවා බොර. ඒ වතුර පේනවා ගන්න හතන අහුවෙන.

이제 무엇을 합니까? 우물로 가서 두 손으로 물을 떠 보려 합니다. 거기 달려가 봅니다. 살덩이 몸이 있을 때처럼 개울이든 도랑이든 상관없이, 물이 흐르는 데 가서 떠 마시려 합니다. 물은 보이는데 잡히지 않습니다.

දැන් මේ මෙයාගේ ක්‍රියාකාරීත්වයෙන් අත්දැකීමක් ලබනවා. අර එදා කරපු එකක්වත් මොකක්ද කරන්න බැ. ඒක කයින් කරපු ක්‍රියාකාරීත්වයෙන් ජීවිතය පවත්වන්න. ඔහු මුළු දවසක් තුළ කරපු සියලුම වැඩපිළිවල දවසේ ගානේ එහාට දනවා, මෙහාට දනවා, කරනවා, දඟලනවා. ඒ ක්‍රමෙන් ඒක සංසිඳව ගන්නවා. මුළු දවසක් ගත වෙනකෝ.

이제 그는 자기 움직임으로 겪어 알게 됩니다. 예전에 하던 것은 하나도 할 수 없습니다. 그것은 몸으로 한 움직임으로 삶을 이어 가던 것이었습니다. 그는 하루 내내 했던 모든 일을, 이리 뛰고 저리 뛰며 하고 몸부림치며 그런 식으로 해 봅니다. 그렇게 하루가 다 갑니다.

පළවෙනි දවස ඔහුගේ ක්‍රියාකාරීත්වය ක්‍රියාකාරීත්වයෙන් තමාගේ අවශ්‍යතාවය ගැනීමට පෙර කරපු ක්‍රියාකාරීත්වයෙන් පුළුවන්ද කියලා බලපු දවස්සනය කරපු දව කීකයෙන් පෙන්නන්න ඔන්න ඒ ක්‍රියාකාරී බව. ඒ ක්‍රියාකාරී බව බලන්න බලන්න අත්දැකීමෙන් අත්දැකීමට ඒකට මේ බෑහැ ඒකට මේ බෑහ කියලා තිබිච්ච ක්‍රියාකාරී මානසිකත්වය දන වෙලා යනවා. ක්‍රියාකාරීත්වෙට කිව්වේ රවි. රගේ ස්වභාවය දීන වෙලා යන දවස තමයි රවිදෙන්නේ.

첫째 날입니다. 그의 움직임, 곧 예전에 하던 움직임으로 자기 필요를 채울 수 있는지 시험해 본 날, 그날이 보여 주는 것이 움직임입니다. 그 움직임은 해 보고 또 해 보며, 겪을수록 ‘이것도 안 된다, 저것도 안 된다’ 하여 움직이려는 마음이 시들어(dīna) 갑니다. 움직임을 ravi라 했습니다. ra의 바탕이 시드는 날, 그것이 ravi-dina(일요일)입니다.

එහන් එයාටින එයා මැරිච්ච දවස එයාට ඒකයින් කරන්න පුළුවන් වඩ කරන්න පුළුවන්ද කියලා බලනවා අත්දැකීම අලවනවා බැහැ කියලා. බැරි බැරි දේ කරන්න අයින්නේ නැහැ. ඒකෙන් බෑහනේ අත්දැකීමක් තියෙනවා. තව දෙයක් බලන්න. ඒකෙනුත් බැහැ. ඒකෙනුත් දීන වුණා. දීන වුණා කියන්නේ ඒකට ආයෙ දකන්නේ නැහ. ඒ අජෛතෙලා යනවා. ඒ වැඩේ හරියන්නේ නෑහ කියලා. නව අත්දැකීම ලබනවා. මෙච්චර කලේ මස්ලයකයින් කරපු පළවෙනි ක්‍රියාකාරීත්වය කරන්න බැහැ කියලා දවසක් තුළ අත්දැකීම ලබනවා. විඩේ ඉඳන් රෑ වනකන් රෑ එනකන් ඔය අත්කීම් පස්සේ ගිහිල්ලා ඔහු දන්න ජාතිය ඔක්කොම බලනවා. මුල ක්‍රමය තියෙන හරි ඔහුගේ අයිනේ. මේ ද්‍රව්‍ය වස්තුමාය ලෝකේ පරිබෝධ කරන්න පුළුවන් මගේ මේ අවස්ථාවේ කරගන්න ඒක බැලුවහම ක්‍රියාකාරීත්වයෙන් දීලා ආධාරය බවට පත් වෙන්න. ඒකනේ බෑහනේ.

그러니 그가 죽은 날, 그는 그 몸으로 일을 할 수 있는지 시험해 봅니다. 겪어 보니 안 됩니다. 안 되는 일을 하다가 그만두지 못합니다. 그것으로 안 된다는 것을 겪습니다. 다른 것을 해 봅니다. 그것도 안 됩니다. 그것도 시들었습니다. 시들었다는 것은 다시는 그것을 해 보지 않는다는 것입니다. ‘그건 안 된다’ 하고 내려놓습니다. 새 겪음을 얻습니다. ‘이제껏 살덩이 몸으로 하던 첫 움직임은 할 수 없다’는 것을 하루 사이에 겪어 압니다. 아침부터 밤까지 그런 겪음을 좇아 그가 아는 것은 다 해 봅니다. 밑바탕의 방식은 여전히 그에게 있습니다. ‘이 물질 세계를 누리는 것을 지금 이 상태에서 해내자’ 하고 해 보지만, 움직임으로는 도움이 되지 못합니다. ‘그건 안 된다.’

අන්න පළවෙනි දවසේ එවිලා ගියා කවුරුවක් පින්දහම් කරලා දුනා ගන්න පුළුවන් දවසක් නෙමෙයි ඔහුගේ වැඩේ කරගන්න ිලා දම පින්දුවේ ඔව වගේ තන දවස. ඉතින් මේ දවස තුළ පින් දෙන්න ගිසා මැරිච්ච දාසේ පින්දුනාට එයාට පින් ගන්න බැහැ. දන්දුනාට දානේ ඒවට සම්බන්ධ වෙන්න බැහැ. එයා ඉන්නේ වෙන පැත්තක එයා තව ඒ ලෝකයට හැඩ වැහිලා. මෙන්න පළවෙනි දවසේ ගත වීමට කියනවා හයේ දීන වුණා. ක්‍රියාකාරීත්වය දියන වෙලා.

그렇게 첫째 날이 지나갔습니다. 그날은 누가 puñña를 지어 주어도 받을 수 있는 날이 아닙니다. 그가 자기 일을 추스르는 날입니다. 그러니 그날 puñña를 주려고 죽은 날 puñña를 주어도 그는 받을 수 없습니다. dāna를 주어도 그 dāna에 이어질 수 없습니다. 그는 다른 쪽에 있으며 아직 그 세계에 맞추어 가고 있습니다. 첫째 날이 지나는 것을 ra가 시들었다, 움직임이 시들었다고 합니다.

හැබැයි ඒ වුනාට ඔහුද අනියමට කොහොමවත් ක්‍රමයක් නැද්ද. ඉස්සර නම් මෙහෙම කෝප් යනවා වතුර බිව්වා. දැන් බැහැනේ. මොකද මේ එවුනේ? කල්පනාවට බහි. කල්පනා කරලා බලනකොට අත්දැකීම මතක් වෙනවා. කෝප්පේ අල්ලන්න ගියා කෝපය අල්ලන්න බැහැ. කලගිරියන නම ගියා කලගිරියනවා ගන්නත් බැහැ. ඇලෙන් වතුර බොන්න ගියා, දොලේ වතුර බොන්න ගියා, ඉඳලේ වතුර බොන්න ගියාතර අහුවෙන්නෙත් නැ. දැන් හිතා කල්ගය. දැන් මොකද වෙන්නේ? මට මොකද වෙන් වුනේ? ඔන්න ඔවිලට අිදිය කඳු. කඳුර කියන උපවා කරන්නේ තමාගේ කැමැත්ත අනුව හිතන හිතිවිලා. කැමැත්ත හිතු කර ගැනීමට දඟලපු හිතිවිලි මාලාව හිතා. ඒකෙන් පරාජය වෙච්ච බව හිතා.

그렇다고 그에게 달리 어떻게든 할 방법이 없을까요? ‘예전엔 이렇게 잔으로 물을 마셨는데 이제는 안 된다. 왜 이렇게 됐지?’ 하며 생각에 잠깁니다. 생각해 보면 겪은 것들이 떠오릅니다. 잔을 잡으려 했는데 잡을 수 없었다. 항아리를 기울이려 했는데 그것도 안 됐다. 개울물을, 도랑물을, 우물물을 마시려 했는데 잡히지 않았다. 이제 생각에 빠집니다. ‘이제 어떻게 되는 거지? 나에게 무슨 일이 일어난 거지?’ 바로 이것이 sandu(달)입니다. sandu가 비유하는 것은 자기 바람대로 떠올리는 생각들, 바람을 이루려 몸부림친 생각의 줄기, 그리고 거기서 졌다는 생각입니다.

තව දවසක් එවනවා. ඒ දවසේදී මොනවා හිතුවත් වැඩක් නැහැනේ වෙච්ච දේ වෙලා ඉවරයිනේ. ආන්න තීරණයට හිතීන් වැඩක් නැහැ. ලතයිෙන් වැඩක් නැහැ. ආශ්වාදය හොර එයා වෙච්ච දේ ගැන හිත හිතා ඉඳීම වැඩක් නෑහැ කියලා තීරණයට පහිනවා දෙවෙනි දවස හිතීම දීන වෙච්ච දවස තමයි සඳුදී.

또 하루가 옵니다. 그날은 무엇을 생각해도 소용없습니다. 일어난 일은 이미 끝났습니다. 생각해도 소용없고, 슬퍼해도 소용없다는 결론에 이릅니다. assāda를 놓고 일어난 일을 곱씹고만 있어도 쓸모없다는 결론에 이릅니다. 둘째 날, 생각이 시든 날이 sandu-dā(월요일)입니다.

දෙවෙනි දවසක් ඒ දැන් ඒ පුද්ගලයාට ලොකු ප්‍රශ්නය හම්බ වෙන්න. මොකක් හරි දැන් ඉන්න බැහ. ඔක්කොම දැන් දවස් දෙයක් ගෙවුණා. අර ආශ්වාදය වද දෙනවා. වද දෙනකොට මෙහා තරඟට බලන්නවා. මොනවාහරි කරා උපක්‍රමයක් හොයෙනවා. කොහොමහරි ගන්න ඕන කොහොම හරි වතුර ටිකක් බොන්න ඕන මොකක් හරි කරගන්න ඕන දැන් ඒකට හොයනවා කා දැන් මේ ක්‍රියාකාරීත්වයට අධිපති බවට පෙන්නන සංකේතය කොයිද? ක්‍රියාකාරීත්වයෙන් හිත හිතා දඟලනවා. නමුත් තවම ක්‍රියාකාරීත්වයෙන් දඟේ මේ මස්ලයක අයින් කරපු ක්‍රියාවෙන්ම ජය ගන්න. බැලුවා ඒ දසත් බැහැ. බැහැබ බැහැ ඒ කරන්නත් බැහැ. සරන් කරලා දඟලා කරන්නත් බැහැ. පොර කාලා කරන්නත් බැහැ. මොන උත්සාහ ගතක් කරන්නත් බැහැ. ඒ තීරණය තරගන්න පහිනවා. ඒ අදහත් දීන වෙලාවේ අන්න තරහකාරීත්වය දීලා යනවා. අර ක්‍රියාකාරී තත්ත්වය දීන වෙලා යනවා. ගුජ දීන වුණා ඒකට තුන්වෙනි දව

둘째 날이 그렇게 지나고, 이제 그 사람에게 큰 문제가 닥칩니다. 무엇이든 이제 그냥 있을 수 없습니다. 벌써 이틀이 지났습니다. 그 assāda가 그를 괴롭힙니다. 괴로움에 시달리면 성나서 이리저리 둘러봅니다. 무슨 꾀라도 찾습니다. ‘어떻게든 얻어야 한다, 어떻게든 물 좀 마셔야 한다, 무엇이든 해내야 한다’ 하며 찾습니다. 이 움직임을 다스리는 것을 보여 주는 표시는 무엇입니까? 생각하고 생각하며 움직임으로 몸부림칩니다. 그러나 아직도 살덩이 몸으로 하던 움직임으로 이기려 합니다. 해 보았지만 그것도 안 됩니다. 안 되고 또 안 됩니다. 몸부림쳐도 안 되고, 다투듯 덤벼도 안 되고, 어떤 애씀으로도 안 됩니다. 그런 결론에 이릅니다. 그 생각이 시들 때 성냄이 사그라집니다. 그 움직이려는 상태가 시들어 갑니다. kuja(화성)가 시들었다, 그것이 셋째 날(화요일)입니다.

ඊට පස්සේ අනාතයි පොඩි එක ආවා. දැන් ඉතින් ඊට පස්සේ උපදිස් හොයන්න ඕනේ අනිත් කාලයකෙන් ආධාර පටන්. පොඩි එකට වෙච්ච කෙනෙක්. දැන් එයා දන්නවා මම හිටපු ලෝකේ ආකාරයෙන් දැන්න බැ. දැන් මේ නව ලෝකයට අවශ්‍ය ක්‍රමයක් තියෙනවානම් මම ඒක දන්නෙත් නැහ. ඒ ක්‍රමය කාගෙන් කාගෙන් හරිගෙන ආධාර ලබාගෙන අනුදය ආධාරයෙන් වැඩෙ පටන් ගන්න. අන්න ඒ ආධාරය මොකද කරන්නේ බලනකොට වටපමිට බලනවා බැගෑ පත් වෙලා හොඩියඑක ආවා දැන් අනිත් අය ඇයි ඒ ලෝකේ තවත් ඉන්නවා පුරුදු වෙච්ච අයතලා මුද්දලා නැන්දලා මාමලා මැරිච්ච අය ඔක්කොම පරම්පරාව ඉන්නවා.

그다음 그는 기가 꺾여 고개를 숙였습니다. 이제는 다른 이들에게서 가르침과 도움을 구해야 합니다. 낮아진 사람이 된 것입니다. 이제 그는 압니다. ‘내가 살던 세상의 방식으로는 살 수 없다. 이 새 세상에 필요한 방식이 있다면 나는 그것을 모른다. 누구에게서든 도움을 받아 남의 도움으로 일을 시작해야 한다.’ 그 도움을 얻으려고 둘레를 둘러보며, 아쉬운 처지가 되어 고개를 숙이고 다른 이들에게 갑니다. 그 세상에도 아는 이들이 있으니까요. 할아버지, 할머니, 고모, 삼촌, 먼저 죽은 이들, 온 집안 사람들이 다 있습니다.

ඒගොල්ලෝ කතා කරනවා ඕක දාලා මිනිරින්නේ. ඕක දාලා ඔය බෑහැ කරන්න ඒකක්වත් ගණන් ගන්න තමයි අර සම ක්‍රියාකාරීත්වයේ කරලා බැලුවේ. බැරි තැන අන්තිමට ඒගොල්ලන්ට නැවිලා පොඩි එක ආවා ඒ වෙලාවේ උපදෙස් කරන්න. ඔහොම වතුර බොන්න බැහැ. මේ තියෙන්නේ අපේ වතුර. දැන් ඒගොල්ලන්ගේ ලෝකේ මැවිච්ච වතුර තියෙනවා ඒගොල්ලන්ගේ පුණ්‍යතාවයට හරි ලබාගත්ත පින්වලින් ඒ හේතු ලැබිච්ච හරි ඒ පරිහරණය කරන්න පුළුවන් ඒ ලෝකයට ගැලපෙන වතුරක් තියනේ. මෙන්න මේ වතුර දියෙනවා. ඔය වතුර හොයන්න බැරිද? මේ අපිට හම්බවෙච්ච වතුර. මේ අපිට හම්බවී වෙච්ච කෙනා. මෙන්න මේවා කපන් කියලා පොඩි එකාට කණාවයි කන්න බොන්න තියනවා. ඒ වගේ නාම දැන් නව ජීවිතයේ ඒවා කාල ඒවාලා පොඩි එකාගේ ජීවත් වෙලා අත්දැකීමක් ලබනවා. දැන් ඉතින් මට වෙන පිහිටකුත් නැහැ. මේ ඉන්න කට්ටියම තමයි මට මාව රැකගන්න ඉන්නේ. අන්න ඒකට ගහෙනවා ඊට පස්සේ.

그들이 말합니다. ‘그건 그만둬라, 그렇게는 안 된다.’ 그 말을 하나도 귀담아듣지 않았기에 스스로 움직여 해 본 것입니다. 안 되자 마침내 그들에게 고개를 숙이고 낮아져서, 그때 가르침을 받습니다. ‘그렇게는 물을 마실 수 없다. 이것이 우리 물이다. 이 세상에는 이 세상 사람들의 물이 있다. 저마다 지은 puñña로, 얻은 puñña의 원인으로 받아 쓸 수 있는, 이 세상에 맞는 물이 있다. 여기 이 물이 있다. 그 물을 찾을 수 없겠느냐? 이것은 우리가 얻은 물이다. 이것을 먹어라.’ 하며 낮아진 이에게 먹고 마실 것을 줍니다. 그렇게 새 삶에서 그것들을 먹으며 살아가며 겪음을 얻습니다. ‘이제 나에게 다른 기댈 곳이 없다. 여기 있는 이 사람들이 나를 지켜 줄 이들이다.’ 그다음 그는 그들에게 붙습니다.

දැන් එතකොට එයාට මොකද වෙන්නේ? අන්න බුධීනේ ගිවිලා කියා පොඩි කාලගේ අයගේ කාල

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඊට පස්සේ එතකොට මේ මම හිතක් ෙහෙම ඉන්න ඕනනේ. පොඩි එකෙක් පින්දන හරියන්නේ නේද ඒගොල්ලන්ගේ මොකද ඒගොල්ලෝ ජීවත් වෙන ක්‍රමය මොකක්ද දන්නේ? ඒගොල්ලෝ මේ හොයා ගත්තේ කොහොමද දන්නේ? ඒගොල්ලන්ට මේ අහන්නේ කොහෙන්ද දන්න ඉගෙනගන්න ඕනේ. ඒවා අහගන්නවා හොයනවා. ගුරුහරුකම් ගන්න. මේ ලෝකේ ඉන්න අය මේ ලෝකේ හිටපු ගුරුහරුකම් වලින් වැඩක් නැහැ කියලා දැනගන්න මලේ කයක් ඇතුව හිටපු කාලය තිට ගුලුහරක එකක්වත් මට වැඩක් නැහැ. ඒවා ඒ ලෝකය. ඒවයෙන් දැන් මට වැඩක් ි. මේ ලෝකේ තිබිච්ච බලාපොරොත්තු දියන වෙලා. ගුලුකන් දීන කරන අන්න ගුරු දීන කව දින ගත්ත දැන් ඊට පස්සේ

그다음 그는 생각합니다. ‘이제 나는 마음을 이렇게 가져야 한다. 낮아진 이로서 그들이 어떻게 사는지, 이것들을 어떻게 찾았는지, 어디서 듣는지 알아야 한다, 배워야 한다.’ 묻고 찾습니다. 가르침을 받습니다. 이 세상(옛 세상)의 가르침은 쓸모없다는 것을 압니다. ‘살덩이 몸을 지니고 살던 때의 가르침은 하나도 쓸모없다. 그것은 그 세상의 것이다. 이제 나에게는 쓸모없다.’ 이 세상에 품었던 바람이 시들었습니다. guru(목성)가 시들었습니다. guru가 시든 날(목요일)이 그렇게 갑니다.

එයා දකිනවා මේ පැත්තේ අදහස් ඉවරයි. ඒ ලෝකේ අදහස් වලට බැහැලා ඒ දේවැල් ඉගෙන තියෙන්නේ. ඒ තුළින් ඔහු බහිනවානිගන. ඒකෙන් සතුටු වෙන්නේ. අන්න ඒ ලෝකයේ සතුටු වෙනවා දැන් ඉතින් මේ ලෝකේ මට හොඳයි දැන් ඉතින් මගේ බලාපොරොත්තු අහන්න ක්‍රමයක් හම්බවෙලා තියෙන්නේ කියලා. ඒකට සතුටු කියෙනවා සිකුරු දිව. මේ ලෝකේ සන්තෝස වෙච්ච ක්‍රමයක් තියනවා. ඒක මන දැන් අල්ලන්නේ නැහැ. දැන් ඒ ක්‍රමය බෑහැ කියලා මේ ලෝකේච බලාපොරොත්තු වෙච්ච සතුව ගන්න ක්‍රමය දියන වෙලාවට අන් ඒට මේ සිකුරු දනේ කියලා. දැන් ඊට පස්සේ මොකද

이제 그는 봅니다. 이쪽의 생각은 끝났다. 그 세상의 생각에 들어가 그것들을 배웠습니다. 그로써 그 세상에 들어가 자리 잡습니다. 그것으로 기뻐합니다. 그 세상에서 기뻐합니다. ‘이제 이 세상이 나에게 좋다. 이제 내 바람을 이룰 방법을 얻었다.’ 그 기쁨을 sikuru(금성)라 합니다. 이 세상에서 기뻐하던 방식이 있었지만 이제는 그것을 붙잡지 않습니다. 그 방식은 안 된다 하여, 이 세상에서 바라던 기쁨을 얻는 방식이 시들었을 때, 그것을 sikuru-dina(금요일)라 합니다.

කරන්නේ? එයා ඒ ලෝකෙට ජීවත් වුනාම දැන් මතක් වෙනවා අනේ මම මේ ලෝකේ හිටියා මෙහෙම මට මෙහෙම අය හිටියා. නමුත් දරුවෝ හිටියා. දැන් තමයි තමන්ගේ ජීවිතය පෝෂණය කරගන්න ක්‍රමය අහුණාට පස්සේ තමයි ආයේ මතක් වෙන්නේ. ඉස්සෙල්ලා බාහිර හිටපු හැටි, කරපු හැටි කියපු හැටි ඉරගට බැහුව හැටි ගෙවල් දොරවල් හදියි ඔක්කොම මතක් වෙී වෙනවා. අනේ මම ඒවට අයිතිවාසිකම් කිව්වා. මට මෙච්චර සල්ලි තිබුණා. ඒවා වහවල් තිබ්බා. ඒවා එකක්වත් දැන් මට ගන්න විදිහක් නැහැ. මට වෙච්ච දේකෝන හෙනතද මට මේ වුනේ. ඕක හිතා ඉන්නවා. මොනවා හිටුවත් වැඩක් නැහැනේ. ඒවා අයිති නැහැනේ. දැන් ඉතින් මම වෙන තැනකෙන ඉන්නේ. ඔන්න අදහසෙනවා. ඒ දුක් විවීගන දවසක් තියෙනවා ඒකට කියනවා සනිදීම.

그다음 무엇을 합니까? 그 세상에서 살게 되자 이제 떠오릅니다. ‘아, 나는 이 세상에 이렇게 살았지. 나에게 이런 사람들이 있었고, 아이들이 있었지.’ 자기 삶을 꾸릴 방법을 얻은 뒤에야 다시 떠오르는 것입니다. 예전에 밖에서 살던 모습, 하던 일, 하던 말, 땅을 사들이던 일, 집과 문을 짓던 일이 모두 떠오릅니다. ‘아, 나는 그것들을 내 것이라 했지. 나에게 돈이 이만큼 있었지. 그것들을 숨겨 두었지. 이제 그 어느 것도 가져갈 길이 없구나. 이게 무슨 날벼락인가!’ 그렇게 곱씹고 있습니다. 무엇을 생각해도 소용없습니다. 그것들은 이제 그의 것이 아닙니다. ‘이제 나는 다른 곳에 있다.’ 그렇게 슬픔이 다해 가는 날이 있습니다. 그것을 sani-dīna(토요일)라 합니다.

දැන් ඉතින් දුක් වෙලා වැඩක් නෑහැ ගිය දේ. අලුත් ජීවිතය ආරම්භ කරලා නව ජීන්ලා කනින් තියන ඉවරෙච්චට ආයේ සැරයක් ආරම්භ කරා හත්වෙනි දවස ආන් එදා අදහස ආපු දවසන හත්වෙනි දවසේ දානයක් දීලා එයාට අවශ්‍ය අනුමෝදන් කරන. දැන් බලාපොරොත්තුව සම්පූර්ණයි හත්වෙනි දවස වෙනකොට නව ජීවිතය අඩිසාලම හිතෙන් තියෙනකොටම ඒකට අවශ්‍ය පහතකම මෙහෙ ඉන්න අය සලසල දෙනවා ක්‍රමයක්.

이제 지나간 일로 슬퍼해도 소용없습니다. 새 삶을 시작하여, 모든 것이 끝난 자리에서 다시 시작합니다. 일곱째 날, 그날 그 생각이 옵니다. 일곱째 날 dāna를 주어 그에게 필요한 anumodanā를 하게 합니다. 이제 바람이 다 갖추어졌습니다. 일곱째 날이 되어 새 삶의 바탕이 마음에 놓여 있을 때, 여기 있는 이들이 그에 필요한 것을 마련해 주는 방식입니다.

එතකොට මොකද වෙන්නේ ඒකට ගැලකිලා පසුිලා හිලා ඉවර. අංගිතා දෙනෙක් පින ගත්තො

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ආර්ය ශ්‍රාවකයෙක් ඔයාවක් පත් වෙනය මග ආර්ය ශ්‍රාවකයෙක් කියන එක මෙහෙම අපි දන්නේ නැහ කවුරු ආර්යද කවුරු අනාර්යද කියලා. සමහරට අනාර්යෝ ආර්ය කියලා හිතාගෙන ඉන්නවා. ආර්යයෝ ආර්ය බව දන්න නැතුවක් තියෙනවා. ආර්ය වෙලා ඉන්නවා. ආවර්ජනය කරන ඥානය නොතිබි නිසා එයා ආර්ය බව දන්න. සමහර කෙනෙක් කනාරයෙක් වෙලා ඉන්නවා. මේ ලෝකේ පොත්පත් වලින් එක් කෙනාගේ කතාව වනින් ඉගෙන ගත්තේ ඒ වරගෙන එයා ආරය කියලා හිතාගෙන ඉන්නා.

ariya 제자가 그렇게 된다면 어떠하냐고 물으실 수 있지만, 우리는 누가 ariya이고 누가 ariya가 아닌지 모릅니다. ariya가 아닌 어떤 이들은 자기가 ariya라고 여깁니다. ariya가 ariya인 줄 모르는 경우도 있습니다. ariya가 되었으나 돌이켜 살피는 앎이 없어서 자기가 ariya인 줄 모릅니다. 어떤 이는 ariya가 아닌데, 이 세상 책이나 남의 이야기로 배운 것을 가지고 자기가 ariya라고 여깁니다.

එයාාවේ තිය

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

නැ යන්න යන්නේ ඉන්නේමයි ඉතින්. දැන් ඔතනින් ගියාට ම දිනහත සියල්ලටම නෑ. ඔය දීනහත ගිවෙන්නේ ඔය අන්තරා භවයට ගිය එකක් කියලා ඒකක් හිට විපායක් වසින් ඕක ඉන්නේ. එහත් දවසේ දානේ දෙන්න පින අරගන්නේ ඒක හිටපු එකක්. ඒගොන පරද උපජීවී කියන නම කියලා. ඒ අයටයි ඒක හම්බ වෙන්නේ.

갈 이는 가고 남을 이는 남습니다. 그 이레가 모든 이에게 있는 것은 아닙니다. 그 이레를 지내는 것은 antarābhava로 간 이들입니다. 그렇게 머무는 이들입니다. 이레째 dāna의 puñña를 받는 것은 그렇게 머문 이입니다. 그들을 paradattūpajīvī라 합니다. 그들이 그것을 받습니다.

එතකොට අපිට එතකොට ඒ අයට දෙන දානයක් තියෙනවා. ඒක එයාට ගන්න පුළුවන්. එනම් ඒ පින තැනක ඉන්නවා. එයාට අනුමෝදන් වෙන්න පුළුවන්. අනුමෝදන් වෙලා එයා ඒකෙන් සිහිමිත වෙනවා.

그러니 우리가 그들에게 주는 dāna가 있습니다. 그는 그것을 받을 수 있습니다. 그 puñña가 있는 자리라면 그는 anumodanā를 할 수 있습니다. anumodanā를 하고 나서 그로써 행복해집니다.

ස්වාමීන් වහන්ස තමයි සමහර බුද්ධ දේශනාවේ අවසාන ජීවිතය අනුවයි පති. ඒක බුද්ධ දේශනයේ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

පසලිව ආචාර්යවාදවල තියෙනවා. මරණාසන්න මොහොතේ දුති චිත්තයක් එනවා. ඒකලම පෙරපසු නොව පටිසන්ධ චිත්තය පහළ වෙනවා. අර භවල කියන එක

(물음) 주석서 스승들의 가르침에는 이렇게 있습니다. 죽음 가까운 순간에 cuti citta가 오고, 바로 앞뒤 틈 없이 paṭisandhi citta가 나타난다고 합니다. 그 bhavaṅga라는 것 말입니다.

ඔව ඒක හරි. එතන ඒ කියන කටයුත්ත පටලවාගෙන ඉන් තමයි මේ අන්තරා බලය තෝරාගන්න බැරි වෙලා ඉන්නේ.

네, 그 말은 맞습니다. 그런데 거기서 말하는 일을 뒤섞어 버려서 이 antarābhava를 가려내지 못하고 있는 것입니다.

මරණාසන්න මොහොතේදී කෙනෙක් යුත වුනොත්. නැ කොයි මොහොතක හරි මරණාසන්න මොහොත කියන්නේ මස්ලේකය මැ මැරෙන මොහොතම නෙමෙයි. ඒකේ එක අවස්ථාවක් පමණයි. සමහර අන්තභවයේදී මැරෙන්න පුළුවන්. මෙලවදි පස්සේ කාය අත්රලා යන්න පුළුවන්. මරණාසන්න මොහොත කියලා අපි ගණන් ගන්නේ මේ ගෙනාපු යම් අත්දැවක ආයුධ කෙළවර වෙලා. ඊළඟ ඊළඟ අත්දැවකට යන්න අතරමති මොහොත අන්න ඒකයි මරණාසන්න අවස්ථාව කියන්නේ. ඒ මරණාසන්න අවස්ථාව කියන එක

죽음 가까운 순간에 누가 죽는다고 합시다. 아닙니다, 죽음 가까운 순간이란 살덩이 몸이 죽는 바로 그 순간만이 아닙니다. 그것은 그 가운데 한 경우일 뿐입니다. 어떤 이는 antarābhava에서 죽을 수도 있습니다. 이 세상에서 살덩이 몸을 버리고 갈 수도 있습니다. 우리가 죽음 가까운 순간이라고 셈하는 것은, 가지고 온 한 존재의 수명이 다하고 다음 존재로 넘어가는 그 사이의 순간입니다. 그것을 죽음 가까운 때라고 합니다.

පුද්ගලයෙකුට ඇතිවෙන වර්ණවල ආයුක්ක මරණ කර්මක්ක මරණ උභයක්ක මරණ උප්චේතක මරණ කියලා මරණෙන අවස්ථා හතරක් තියෙනවා. මේකෙන් ලෝක සම්මත මැරෙන අවස්ථා ටිකක් තමයි ආයුෂ ගිවුුනහම සිද්ධ වෙන මරණය එකක්. ආයුෂය දෙවිලා කව ජීවත් වෙන්න කල් තියෙනවා කය නිරෝගී කය තාව ඔප්පල වෙලා නැහ. නව ගෙනාපු කර්ම ශක්තිය බලය ඉවරයි. මනුස්ස අට්ඩවලවන්න ගෙනාපු ශක්ති විශේෂය ඉවරනවා. එයාට කොච්චර කය නිරෝගී තිබු තියනත් මේ ලෝකේ ආයෙත් ඒ ජීවිතය පවත්වන්න බැහැ. එදාට අක්‍රිය සර්තය වස්තුව අක්‍රිය වෙලා මැරෙන්න ඕනේ. ඒම කාටවත් දෙන්න බැහ.

그 죽음 가까운 때는 사람에게 오는 죽음에 따라, āyukkhaya 죽음, kammakkhaya 죽음, ubhayakkhaya 죽음, upacchedaka 죽음이라는 네 가지 죽음이 있습니다. 이 가운데 세상에서 흔히 말하는 죽음은 수명이 다해 일어나는 죽음 하나입니다. (kammakkhaya는) 수명은 아직 살 때가 남아 있고 몸도 병 없이 멀쩡한데, 가지고 온 kamma의 힘이 다한 것입니다. 사람으로 이어 가려고 가지고 온 힘이 다합니다. 몸이 아무리 건강해도 이 세상에서 그 삶을 이어 갈 수 없습니다. 그날 몸이 멈추어 죽어야 합니다. 그것은 누구에게도 넘겨줄 수 없습니다.

ඒකාතීන් උරම මරණයක් වෙනවා. ටිකම ඒ පුද්ගලයා මැරිලා යනවා. වරු හරි දේ වතුව නැවතිලා. වෙච්ච හිතු හොයන්න ඇත්ත. ඔන්න ඔ වගේ අවස්ථාවක් මෙන්න පිළිබඳ ආයුෂය සේවීම කර්මක් සේවීමේ මරණයක් වුනොත් ඒකාන්තයෙන් එයාට මරණ අවස්ථාව දෙනවා. මරණ අසන්න කියන අවස්ථාව නැත්නම් චුති පටිසන්ධි ලබා දෙන අවස්ථාව අන්න එතන තමයි ඔය කියන චිත්ත අන්තිම චිත්ත වීතිය 14 චිත්තක්ෂණ 17ක චිත්ත වීතිය ඇතිවෙලා සිද්ධ වෙන ආකාරය විග්‍රහ වෙලා.

그러면 틀림없이 죽음이 옵니다. 그 사람은 죽어 갑니다. 무엇이든 멈추어 버립니다. 그런 때, 수명이 다하거나 kamma가 다해서 죽으면 틀림없이 그에게 죽음의 때가 옵니다. 죽음 가까운 때, 곧 cuti와 paṭisandhi를 얻는 때입니다. 바로 거기서 마지막 citta vīthi, 열네 cittakkhaṇa, 열일곱 cittakkhaṇa의 citta vīthi가 일어나는 방식이 풀이되어 있습니다.

එහෙම නැත්නම් උපයක්ක මරණ කියන්නේ. මේ ශරීරයේ තියෙන වැහැරිලා කියිලා මේකත් මැරෙන්න ඔන්න වෙන්නේ කියලා මොහොත ඇවිදිලා. කර්ම ශක්තියක් ඉවරයි. මෙහෙම මරණයකු කරාතුලුව හරි එන්න පුළුවන් කෙනෙකුට. එහෙම එකක් ආවොත් තියෙනවා උභයක් මරණය ඔන්න ඒ කර්මක් මරණයයි උභයක් මරණයයි කියන මරණ දෙවේකය තියෙන කෙනෙක්ගේ අවසාන මොහොතේ ආවොත් එයාට චුත වෙලා පටිසන්ධියක් ලබන අවස්ථාව එනවා. ශුතියයි පටිසන්ධියයි ලබන අවස්ථාව ලැබෙන්නේ ඔය විදිහට.

아니면 ubhayakkhaya 죽음이 있습니다. 몸도 여위고 닳아 이제 죽을 때가 오고, kamma의 힘도 다한 것입니다. 이런 죽음은 누구에게나 올 수 있습니다. 그런 것이 오면 ubhayakkhaya 죽음입니다. kammakkhaya 죽음과 ubhayakkhaya 죽음, 이 두 죽음이 마지막 순간에 오면 그에게 cuti하여 paṭisandhi를 얻는 때가 옵니다. cuti와 paṭisandhi를 얻는 때는 그렇게 옵니다.

එතකොට චුත වෙලා පටිසන්ධිය ලබන අවස්ථාවක් වුනුත් මරණාසන්න චිත්ත වීතියයි චුත වෙන්නේ. මරණාසන්න චිත්ත වීතියම 13වෙනි චිත්තක්ෂණය චුතනම් 14වෙනි චිත්තක්ෂණය පටිසන්ධම් 14වෙනි චිත්තක්ෂනය චුතෝන වල චිත්තක්ෂනය පටිසන්ධ තව චිත්ත වීතියවත් ඉවරනෑ පටිසන්ධිය දවලා ඉවරයි. චිත්ත වීතිය ඉවරෙන්න තව භව මේ චිත්තක්ෂන දේ කාලේ ඉඩවෙන්න ඕනේ.

cuti하여 paṭisandhi를 얻는 때라 해도, cuti가 일어나는 것은 죽음 가까운 citta vīthi 안에서입니다. 그 죽음 가까운 citta vīthi에서 열셋째 cittakkhaṇa가 cuti이면 열넷째 cittakkhaṇa가 paṭisandhi이고, 열넷째가 cuti이면 열다섯째가 paṭisandhi입니다. citta vīthi가 아직 끝나지도 않았는데 paṭisandhi는 이미 끝났습니다. citta vīthi가 끝나려면 bhavaṅga cittakkhaṇa 둘쯤이 더 지나야 합니다.

චිත්ත වීතියට උරුම වන්නා වූ අරමුණු මුළු කරගෙන භවාංග වශයෙන් කියත් චිත්තක්ෂන දේ ගියාට පස්සේ හිත වීති අවසාන වෙන්න. ඒ චිත්ත වීතිය අවසානය වෙනකන් ඒ චිත්ත වීතියට වස්තු විසේ වුන රූපයක් ඇද්ද ඒ රූපයමයි. යම්ද රූපයක් මුල් කරන්නේ චිත්තක්ෂණ 17ක් ආරම්භ කළා. ඒ චිත්තක්ෂණ 17 යන තුළ තවත රූපයක් සත්වයෙකුට හටගන්නේ නෑහැ. මේක චිත්ත නියමය. ඒ 16 යන්නම ඕනේ. ඒ 17 යනකන් දෙවෙනි සත්ත රූපයක් සත්වයෙකුට හටගන්නවා කිව්වොත් ඒක ධර්මයට විරුද්ධයි.

citta vīthi에 딸린 대상을 바탕으로 bhavaṅga로서 cittakkhaṇa 둘이 지난 뒤에야 마음의 vīthi가 끝납니다. 그 citta vīthi가 끝날 때까지, 그 citta vīthi의 vatthu가 된 rūpa가 있다면 그 rūpa 그대로입니다. 어떤 rūpa를 바탕으로 열일곱 cittakkhaṇa가 시작되었다면, 그 열일곱 cittakkhaṇa가 지나는 동안 존재에게 다른 rūpa는 생기지 않습니다. 이것이 citta niyāma입니다. 그 열일곱이 다 가야 합니다. 열일곱이 지나기 전에 존재에게 둘째 rūpa가 생긴다고 하면 그것은 dharma에 어긋납니다.

චිත්තක්ෂන 17ක චිත්ත වීතිය යම් මොහොතක ආරම්භ වුණා. ඒ ඒ ආරම්භ වීමේදී ඒකට ගෝචර වෙච්ච රූපයක් තියෙනවා. ඒ රූපය ඇසුරු කර තමයි චිත්ත වීතිය පහළ වෙන්නේ. ඒ හරද රූපය අවසාන වෙන්නේ. ඒ චිත්ත වී රීතිය අවසානය වෙන්නේ. චිත්ත වී රීතිය මැදක් ගිහිල්ලා හතම් මැදදි චුත වෙලා වෙනත රූපයක් හටගන්න කියන එක ගෙවිලා යන්න ක්‍රමයක් නෑ. ඒක චිත්ත නියමය. එතකොට අන්න ඒ හරත රූපය අවසාන වෙනකන් රූපයක් දැන් කොහෙද ඉන්නේ?

열일곱 cittakkhaṇa의 citta vīthi가 어느 순간 시작되었습니다. 그 시작에서 대상이 된 rūpa가 있습니다. 그 rūpa에 기대어 citta vīthi가 나타납니다. 그 hadaya rūpa가 끝날 때 citta vīthi도 끝납니다. citta vīthi가 중간쯤 가다가 그 중간에 cuti하여 다른 rūpa가 생긴다는 일은 일어날 수 없습니다. 그것이 citta niyāma입니다. 그러면 그 hadaya rūpa가 끝날 때까지 rūpa는 지금 어디에 있습니까?

තම පනාදිම විතර නේද?

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අවසාන චිත්ත රූපය හටගත්තේ මේතූ මේ මස්ලේ කය ඇසුරු කරගෙන මේ හදවත ඇසුරු කරගත්ත හිත තැන ඒ ඇසුරු කරගත්ත රූපයක නම් දැන් මේ චිත්ත විති අවසානය ගමන් කරන්නේ. හිත විදිය යනවා අතීත භවාංග භවාංග චලන භවාංග උපච්ඡේද ඉතින් පංචවාරා වජ්ජන ඉතින් චක්ඛු හරි සෝත හරි ආපු විඤ්ඤාණයක් ගැලපෙන විඤ්ඤාණය සම්පටිච්චන සන්තීරණ ඕත්ත පයන කියලා චිත්තක්ෂන අටත් හිත විදියෙන් කෙලුණා.

마지막 citta rūpa는 이 살덩이 몸에 기대어, 이 심장에 기댄 마음자리에서 생겼습니다. 그렇게 기댄 rūpa 위에서 지금 이 citta vīthi의 끝이 진행됩니다. 마음의 vīthi는 atīta bhavaṅga, bhavaṅga calana, bhavaṅga upaccheda, 그다음 pañcadvārāvajjana, 그다음 cakkhu나 sota 같은 들어온 viññāṇa, 그에 맞는 viññāṇa, sampaṭicchana, santīraṇa, voṭṭhapana 하며 여덟 cittakkhaṇa가 마음의 vīthi로 지나갑니다.

දැන් හදිසි මරණ කියන නෑ හදිසි මරණ කියලා අපි හිතා හිටියට අපේ අ උප්චේතක මරලයි ඒකි. හදිසි මර බෝම්බයක් ගහලා පුත තනයකින් මැරිලා කියවා ඇතිර ටියක් වෙලා මැටිනවා ඔක්කො උපේදක මරණය උපච්ඡේදක මරණයක් සිද්ධ වුනාට අර මේ ජීවිත පැවැත්ම ගෙනයාට පවසේ කර්ම ශක්තිය විවිලා ඉවරේ නැහ. ඒ නිසා එයා මොකද කරන්නේ බෝම්බයක් අහලා මේ කය සුණ විසි වෙලා ගියා.

이제 갑작스러운 죽음 말인데, 아닙니다. 우리가 갑작스러운 죽음이라고 여겨 온 것은 upacchedaka 죽음입니다. 폭탄이 터져, 총알을 맞아, 깔려 죽는 갑작스러운 죽음은 다 upacchedaka 죽음입니다. upacchedaka 죽음이 일어나도, 이 삶을 이어 가려고 가지고 온 kamma의 힘은 다 닳지 않았습니다. 그래서 그는 어떻게 됩니까? 폭탄이 터져 이 몸은 산산이 흩어졌습니다.

වායාවයුමේ ස්වභාවයෙන් හටගන්න මනෝමය කය බෝම්බෙන් බිදින්න බැහ. ඒ කය පැත්තකට විතිෙනවා. බෝම්බයක් ගහකුහම ම ඒ අයට එන්නේ. ිටි ගමන් විසි වුනා පැත්තක වට විත බැල්ලුවා එහෙම මේ ඔක්කොලා නැගිට බලන ඔක්කොම විසි වෙලා. මොකද ම අපිට වුනේ. ඒගොල්ලෝ කතා කරනා යාළුවෙන් වෙන්න විදිහ යාළුවෝ දෙන්නෙක් එක නැ වැදුනා බොහොමම් වෙනවා. ඇහි පිය ගහන මොහොතෙන් කාලය කෑලි කෑරිලා විවිසිදු වුණා. හැබැයි ඒ දෙන්නා ඇතුනකොට මනෝමය කාය විදින්න බෝ සක්තියන කම්පනයට නෙද බැ.

바람의 바탕으로 생긴 manomaya 몸은 폭탄으로 부술 수 없습니다. 그 몸은 한쪽으로 튕겨 나갑니다. 폭탄이 터지면 그들에게는 이런 일이 옵니다. 튕겨 나갔다가 일어나 둘레를 돌아보니 모두 흩어져 있습니다. ‘우리에게 무슨 일이 일어난 거지?’ 그들이 말을 나눕니다. 두 친구가 함께 맞았다고 합시다. 눈 깜짝할 사이에 몸이 조각조각 흩어졌습니다. 그러나 그 둘에게 manomaya 몸은 폭탄의 충격에 흔들리지 않습니다.

බලපුම අමුත් අපි මොකක් තියන්නේ කෝ ය අපේ ඇඟ ඇස් අඟට මොකද අර කයි කර්ම පච්ච ඒකයි

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඔව් ඒගොල්ලෝ උප්චේතක මරණය වෙලා තියෙන්නේ. අන් අර මනෝ මේ කායාවේ විපහම බෙන්ම මනු බලකොට දෙෙනගේ ඇඟට සැහැල්ලු වුනා වාගේ දැනෙනට

네, 그들은 upacchedaka 죽음을 맞은 것입니다. 그 manomaya 몸으로 보니 둘 다 몸이 가벼워진 듯 느껴집니다.

දෙනත් පේනවා. මොකක්ද වුනේ කෝ අපි කපුවහන්න මොකද දාන්න ෝ ඇඟද අපිට මොකක්ද මේ පේනේ? අර අරුත් අර පැත්තකලා තියෙන්නේ අර කෑලි මොනවද මේ ඇඟේදි කෑලි මේවත් බලන්න ඒවත් දකින්න. මොකක්ද අපිට වුනේ? දැන් කාරද කියන්නේ දෝම පැනලා මේ බෝමලා නේද? පැනලා දුව පැලලා දුවන් ඇති තේරෙනවා නේද ම අරුම අහුවෙලා. එතකොට උඹකෝ. ඇත්තට මගේ ඇඟක් නැහැ. මොකද ඒකට වුනේ? එතකොට ඇඟ අහුණද ඒක? ඔන් දැන් නොදන්න ලෝකයට මෙහෙම කතා වෙනවා. හරි වැඩි අපිට වුනේ. ඒගුනාට අපි ඉන්නවද මැරලා ඇහෙන්නේ

둘 다 서로 보입니다. ‘무슨 일이 일어났지? 우리 몸은 어디 갔지? 저기 한쪽에 있는 조각들은 뭐지? 이 몸의 조각들을 봐.’ ‘우리에게 무슨 일이 일어난 거지? 폭탄이 터진 것 아니야? 우리는 뛰어서 달아났잖아.’ ‘무언가에 걸려든 것 같아.’ ‘그럼 너는?’ ‘정말 내 몸이 없어. 어떻게 된 거지?’ 이렇게 모르는 세상에서 말을 나눕니다. ‘우리에게 큰일이 났구나. 그런데 우리는 살아 있는 건가, 죽은 건가?’

දැන් කොම මොකද කරන්නේ අපි යන්න ගෙදර ක්මා කර බලනකොට ඔන්ට අමුතු එකක් නේද වෙන්දා ගේපය එන්නේ නැහැ. ගෙදර යන්න කියලා අහන ගේ තියන්න කියනවා යන්න පුළුවන් පවත් වැටෙනවා. එහෙනම් ඉපක් කලා ගෙදර ය මොකක් ලා ගෙදර මත්තය ගනවා ගත ද ඇහෙන් හිටෙන්න ගෙදර මනෝ ඒක නෙ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දැන් එදා බලනවා මොකක්ද මට මේ වුනේ? මම මෙහෙම ආන්ම පටන් ගන්නවා අර ගමන මම බස්ලේන් ක්‍රියාත්මක වෙච්ච හැටි ඒකෙන් වෙච්ච හැටි දැන් ඒකේ නැතුව වෙන එකක් වුනේ කොය මේ කොහොමද ඉස්සෙලකින් විදෙට ආවේ ඒක වුනේ කොහොමද දැන් මෙයා මනසින් දැන් මහ තරඟ එකට වැඳලා ඉන්නේ. අන්න අන්න උපච්ඡේදක මර

그날 그는 봅니다. ‘나에게 무슨 일이 일어났지?’ 생각하기 시작합니다. 살덩이 몸으로 움직이던 모습, 그것으로 해 오던 모습, 이제 그것 없이 다른 일이 벌어진 것이 어떻게 된 일인지, 어떻게 여기로 오게 되었는지. 이제 그는 마음속에서 큰 소용돌이에 빠져 있습니다. 그것이 upacchedaka 죽음입니다.

තව එයා මේ චුත පටිසදි ලබා අවස්ථාවක් වෙලා නෑහැ එයා එයාගේ මරණාසන්න මොහොත කියන්නේ ඕක නෙමෙයි. ඒ කියන්නේ යම් අත්දැවක් ගියේන කර්ම ශක්තිය අවසාන වෙලා. ඊට පස්සේ ඊළඟ අත්දැකවට අවශ්‍ය කරන පසුතලය හැදිලා. මෙන්න මේ දෙක අතර පරිවර්තනය මධ්‍ය අවස්ථාවේ මධ්‍ය කේන්ද්‍රය තමයි. ඔය කියන අවසාන චිත්ත වීතිය කියන්නේ. වර්ණාසන්න

그는 아직 cuti와 paṭisandhi를 얻는 때를 맞은 것이 아닙니다. 그의 죽음 가까운 순간은 이것이 아닙니다. 그것은 한 존재를 위해 가지고 온 kamma의 힘이 끝나고, 다음 존재에 필요한 바탕이 마련되어, 이 둘 사이 바뀜의 가운데 때, 그 한가운데를 말합니다. 그것을 마지막 citta vīthi, 죽음 가까운 citta vīthi라고 합니다.

චිත්තිතිය කියන්නේ. ඒක අභිදන්නේ කොතෙන්ද හිතෙනවාද කියලා. ඒ පළමු වර්ණාසන්න චිත්ත වීතියක් හටගන්න දෙපලත් තමයි මේ මස්ලේ කයෙන් ඉන්දැද්දිය අතර මග කර්මයෙන් සය වුනේ. ඒ අර මේ මසු කය තියාගෙනම අර චෘති

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

පටිසන්ධිය අවස්ථාවේ චිත්ති පහළ වෙනවා. ඒ මරණාසන්න කයත් මහළු වෙලා අවසානය වෙලා ගෙනාපු කර්ම ශක්තියත් අවසාන වුණේ. ඒ අය මරණය අවසානයේදී එයාට ඇති වෙනවා අරකින් සිතිපරිසන් සිද්ධ වීම. එහෙම නැති අයි

(그런 이들에게는) cuti와 paṭisandhi의 때에 citta가 나타납니다. 몸도 늙어 다하고, 가지고 온 kamma의 힘도 다한 이들은 죽음의 끝에서 거기서 바로 cuti와 paṭisandhi가 일어납니다. 그렇지 않은 이들은,

උප්චේතක මරසා එතකොට කර්මක්ෂේය මරණෙ නෙමෙ ආයුෂය මරණයක් වුනොත් එයා යනත් අන්තරව පච්චේතක මරණයක් වුනොත් එයා වටනෙත් අතන්තරබ ඒ තියනත් ප්‍රතිචිපටි හදලා තව කාලයක් කැනවා එහෙතේ කොච්චර කාලයක්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒක කියන්න බැහැ. ඒ ලෝකේ ඉඳලා හිතන්නම් ඒ ලෝකේ අර කර්ම ශක්තිය ගෙවිච්ච කාලෙක හරි එහෙම නැත්නම් මේකේ චිත්ත රූපයක් දැන් තියෙන්නේ. තිචිත්තයට අනන පරිවර්තනා මොහොතින් මොහොත ම පරිවර්තනය වෙන මොහොතෙද අර මිනිගත්ත කෙනාට මිනිස්වභාවයෙන් හටගත්තා වූ මනෝමය කයක් තිබුණන නම් එයාට මිනික්ම ගියා වූ දේව සංඛාරයක් හෝ ප්‍රේත සංඛාරයක් හෝ යක්ෂ සංඛාරයක් හෝ වෙන භාවිතා සංඛාරයක් නැගිලා ආවනම් එහෙම හිතට ඒ සංඛාරය නිසා ඉන්නා වූ ශක්තිය බලවත් වෙච්ච ගමන් අර සූක්ෂම කය පවත්වන ශක්තියට පවත්වන්න බැරි යනවා. අන්න එයාට මොකද වෙන්නේ අර ගෙනාපු කර්ම ශක්තිය බිඳගෙන නව කර්ම ශක්තිය පළවෙනි වෙනවා. අන්න එතන් සිති පටිසන්ධියක් කර නැතුව වෙලා පරිටිසන්ධිය ලබනවා අගතය ලබන්න.

(얼마나 머무는지는) 말할 수 없습니다. 그 세상에서 그 kamma의 힘이 다 닳을 때까지일 수도 있고, 아니면 지금 지닌 citta rūpa에 따라 다릅니다. 마음을 따라 순간순간 바뀌는데, 그 바뀌는 순간에, 사람으로 죽은 이가 사람의 바탕으로 생긴 manomaya 몸을 지니고 있었더라도, 사람과는 다른 deva의 saṅkhāra나 peta의 saṅkhāra나 yakkha의 saṅkhāra나 다른 bhava의 saṅkhāra가 마음에 솟아오르면, 그 saṅkhāra로 생긴 힘이 세지자마자 그 미세한 몸을 이어 가던 힘은 더 이어 갈 수 없게 됩니다. 그러면 그에게 무슨 일이 일어납니까? 가지고 온 kamma의 힘을 깨고 새 kamma의 힘이 나타납니다. 그때 거기서 cuti와 paṭisandhi가 일어나 다음 처지를 얻습니다.

ඒ නිසා තමයි මරණාසන්න ඒ අර විදිහට ඉන්න කෙනාට පුණ්‍යයානුමෝදනා කරන බලවත් වෙනක් දුන්නේ. ඒ චිත්ත ප්‍රහාදය නැගිනාම මේක දේවත්තයට පත් කරන්න තන් බලවත් වෙනවා. ඒ මොහොතේදී ඇතිවෙන චිත්ත ප්‍රහාදයෙන් අර මනුස්ස සංඛාරයෙන් ගෙනාපු මනෝමය පවත්වන්න බැරුව. එයා දන්නේ නෑ විශාල ප්‍රීතියක් සතුරක් මතුවෙලා. අමුතු උද්දාමයක් මතුවෙලා. හිත ප්‍රහාදී සහිතව කය අලංකාර වෙලා හැඩගෙන පරිවර්තනයක් වුණා මොහොතෙද බලනකොට මට මොකද වුනේ? ඔහො මගේ ඇඩේ තියෙන්නේ කැත ගත්තේ. මගේ චිත්ත හරි ප්‍රසාදයි. මගේ හරිය ලස්සන වුණා. එයා මලාව පන්න කියලා දන්නේ නැහ. එයා දන්නේ මම හැදෙලා ප්‍රබෝධ වෙලා අමුතුට පත් වුණා. දැන් මට ඉන්න කෙනෙකුත් පේනවා. අර ආකාශේ මේ පැත්තට මහා විමානයක් පේන්නේ. හරි ලස්සනයි නේ අර ඉන්න පිරිස මම ඉනකන් බලා ඉන්න පිරිසන. අර අඬ ගහනේ මට ඒක එන්න මේ ඇවිදිලා තියෙන්නේ. එයා යන් කියලා යනවා ඉදි මම මැරුණන් හරි වැඩිය ම දුක් පින් එකක්වත් එතන මතක් වෙන්නේ.

그래서 그렇게 머물러 있는 이에게 puññānumodanā를 하는 것이 힘이 셉니다. 그 citta pasāda가 솟아오르면 그것을 deva의 처지로 바꿀 만큼 힘이 셉니다. 그 순간 생기는 citta pasāda 때문에 사람의 saṅkhāra로 가지고 온 manomaya 몸을 더는 이어 갈 수 없습니다. 그는 모릅니다. 큰 pīti와 기쁨이 솟고, 야릇한 들뜸이 솟습니다. 마음이 맑아지며 몸이 아름답게 빚어져 바뀌는 순간, ‘나에게 무슨 일이 일어났지? 내 몸은 흉했는데, 내 마음이 아주 맑아졌다. 내 모습이 아름다워졌다.’ 그는 자기가 죽었다는 것을 모릅니다. 그가 아는 것은 ‘내가 새로 빚어져 기운이 솟고 야릇해졌다’는 것입니다. ‘이제 누군가 보인다. 저 하늘 이쪽에 큰 vimāna가 보인다. 참 아름답구나. 저기 있는 사람들이 나를 기다리고 있다. 나를 부른다. 나를 데리러 왔구나.’ 그는 가자 하고 갑니다. 그때는 ‘내가 죽었구나’ 하는 슬픔 하나 떠오르지 않습니다.

හැබැයි ඔතන්ට යන්නේ ඕකට කිව් කොතනින් චුත වෙලා හිටන් දිව්‍ය ලෝකේ කිව්වොත් එහම දෘෂ්ටිය තියන්නේ මැරෙන්න බල මරකන්නේ මේ කියන මට මැරිලා හිට යන්න කියන්න. ඒ පිනේ මට ඇති අර වැරක් නැහ කියන පැනලා තියන්න මට බෑහ කියලා. ඒ චුත වෙන

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

කතාව එයාට කියන්න ඕනේ නැහ. ඔබ සුගතිගාමී වෙන්න ඔබට යහපතක් වෙන්න මේ මේ පිනට සතුටු වෙන්න. එයාට එරිය ගහම එයා සතුටු වුනාම එයා යහපත වෙන්නේ. හැබැයි චුති පටිසන්නඩ වෙලා ඉව කරා එයා දන්නවා. එතකොට ඕබ්බින් චුත වෙලා අතෙන්නට යන්න කිව්වොත් එහෙම සභාය වෙනවා. පුණ්‍යානුමෝදනා කරන ඔය දුගතිය මැරිලා ගිහිල්ලා සුගතිය උපදින්න කිව්වොත් එහෙම කැමති නැහ. ඉන්නකන් එයා දකින්නේ නෑහැ ඉන්නේ දුගතිය කියලා. දැන් ඔබ කැතයි කිව්වොත් කැතයි එක අහන්න කැමතියි. ඒකට කැමතිනේ.

그 cuti 이야기를 그에게 할 필요는 없습니다. ‘그대가 sugati로 가기를, 그대에게 좋은 일이 있기를, 이 puñña를 기뻐하기를.’ 그가 그것을 받아 기뻐하면 그에게 좋은 일이 옵니다. 그러나 cuti와 paṭisandhi가 끝나고 나서야 그는 압니다. 그런데 ‘거기서 cuti하여 다른 데로 가라’고 말하면 버팁니다. anumodanā를 하면서 ‘그 duggati에서 죽어 sugati에 태어나라’고 하면 싫어합니다. 그는 머무는 동안 자기가 duggati에 있다고 보지 않습니다. ‘그대는 흉하다’고 하면, 흉하다는 말을 듣기 좋아하겠습니까? 그런 말을 좋아하겠습니까?

අපි හරි ලස්සන කියන්නේ ඒ කියන්නේ මඩිහට කියන්න මේ කිය දැක්කහම වැඳිවා දැන් පයිනවා පැත්ත තමන්ගේ තමන්ට පේන්නේ අනුන් එක තමයි හොයන්නේ. දැන් අපි පුරපුර පහිනවා අපි ගැමති නැහනේ අපි කැතයි කියලා අහගන්න

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දන්න කර මේ කර්මයා කියලා ක්‍රියා කර්ම නියාමය ක්‍රියාත්මක වෙලා කර්ම නියාම චිත්ත නියාම ආදිය ක්‍රියාත්මක වීම තමයි ටික සිද්ධ වෙන්නේ. ඉතින් ඒකයි කාරණය. ඉතින් පටිච්ච සමුප්පාද ක්රය කියන එක දකින්න ඕනේ ඔය විදිහටම ඔය හැම තැනකම පටිච්ච සමුප්පාද අන්න වෙලා පටිච්ච සමුප්පාදය හටගන්න තැනකදී සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං කියලා හටගන්න තැනක් තියෙනවා.

그렇게 kamma가, 곧 kamma niyāma가 작동하여, kamma niyāma와 citta niyāma 같은 것들이 작동하는 것이 일어나는 일입니다. 그것이 요점입니다. 그러니 paṭicca samuppāda의 흐름은 그렇게, 어디서나 보아야 합니다. paṭicca samuppāda가 일어나는 자리에서, saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ이 일어나는 자리가 있습니다.

ඒ සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං කියන එක එතන හටගන්නේ ඒ චිත්ත විවිච්චයේ ජවන පහළ වුනාම ජවනගේ පස්වෙනි ජවනයට එනකොට එයාට පහළ වෙනවා බලවත් සංඛාර සංඛාර බලවත් වෙලා එනකොට අන්න ඒ පුතේ ඊළඟ චිත්ත උපත්තියක් ලැබීමට ඒ සංඛාර අවිද්‍යා තෘෂ්ණා සහිතන අවිද්‍යා තෘෂ්ණා සහගතව පහළ වුන සංඛාරය යම් යම් ස්වභාවයක් අල්ලගත්තා නම් මනසින් අල්ලගෙන තිබුණ නම් ඒ ගතියට අනුකූලව සංඛාර පටච්චයා විඤ්ඤාණ කියලා එතනදි පටිසන්ධි කරන විඤ්ඤාණයක් හටගන්නවා.

saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ이 거기서 일어나는 것은, 그 citta vīthi에서 javana가 나타나 다섯째 javana에 이를 때 그에게 센 saṅkhāra가 나타나기 때문입니다. saṅkhāra가 세어지면, 다음 citta의 태어남을 위해, avijjā와 taṇhā를 띠고 나타난 saṅkhāra가 마음으로 어떤 바탕을 붙잡고 있었다면 그 성질에 맞게, saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ으로 거기서 paṭisandhi viññāṇa가 생깁니다.

හැබැයි එතකොට ධ්‍යවනය අරචිත විදිය

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දැන් ජවන්තයලිය යනවා. ජවන කියන්නේ තමන් අරමුණු කරගත්ත මේ මම මෙසේ කළ යුතු කියලා හිතින් කයෙන් වචනයෙන් මතු කරත ක්‍රියාවලිය ඒ මානසික ක්‍රියාවලිය ඒ චිත්ත වී විදියේ අවසානකයි යද්දී. කර්ම ශක්තියෙන් කායික පරිවර්තනයක් ඇති කරලා කර්ම ශක්තිය පරිවර්තනයක් ඇති කරලා මතු භවයට ගැලපෙන කියලා. අන්න ඒ ගැලපෙන විදිහට පටිසන්ධියටි කරන පටිසන්ධි චිත්තක්ෂනයේදී කර්ම ශක්තියෙන් කරන ඒ ටිකයි පටිසන්ධි වෙන්නේ. ගෙච්ච චිත්ත වී රීතිය මරණාසාන චිත්ත වීතියමයි. ඒ එතකොට ඒකරද රූපය මරණාසාන චිත්ත වී රීතිය හටගත්ත රූපය. ඒක අවසාන වෙනකොට පුද්ගලයා කර්ම ශක්තියෙන් හටගත්ත නිර්මාණය තිබුනේ දේවගවතියනගි ඉච්ච අර ජවන පේන්නේ නිර්මාණය දේවත්තයට පරිවර්තනය වෙලා කර්ම ශක්තිය. ඒක අපි හිතෙන් කරන එකක් නෙමෙ. ඒක පූර්ණ කර්මටයි.

이제 javana가 지나갑니다. javana란 자기가 대상으로 삼은 ‘나는 이렇게 해야 한다’를 마음과 몸과 말로 드러내는 흐름입니다. 그 마음의 흐름이 citta vīthi의 끝으로 갈 때, kamma의 힘으로 몸의 바뀜을 일으키고, kamma의 힘을 바꾸어 다음 bhava에 맞게 합니다. 그렇게 맞게 paṭisandhi를 맺는 paṭisandhi cittakkhaṇa에서 kamma의 힘이 하는 그것이 paṭisandhi입니다. 지나간 citta vīthi는 바로 죽음 가까운 citta vīthi입니다. 그 hadaya rūpa는 죽음 가까운 citta vīthi가 일어난 rūpa입니다. 그것이 끝날 때, 그 사람이 kamma의 힘으로 빚은 것이 deva의 성질이었다면, javana가 보여 주는 대로 그 빚음이 deva의 처지로 바뀌어 kamma의 힘이 됩니다. 그것은 우리가 마음으로 하는 것이 아닙니다. 온전히 kamma가 하는 것입니다.

දැන් අතී තියුම් තැනක් ඔය ඕක එහෙම දිම විග්‍රහ කරන්න හරි ගැඹුරු පෙනා. ඉතින් එහෙම වෙලාවයි උපත්තියෙන් තවකට යන්නේ.

이것은 아주 미묘한 자리입니다. 그렇게 깊이 풀기에는 무척 깊어 보입니다. 그러니 그런 때에 한 태어남에서 다른 태어남으로 갑니다.

ඉතින් අද කියන්නේ මොකක්දින් හතරක් නෑහ කියන එක ඇත්තනේ. දුතිය පරිස්සන්ති අතර චිත්තක්ෂණයවත් හතරක් නැහැනේ. චිත්තක්ෂණයක්වත් හතරක් නැ ෘතිලා ඒක පටිසන්ධිය කියන්න පුළුවන්. ුතිය ුතිය හැටියට පින්වෙ කොතෙකද පටිසන්ධිය ආරම්භ කළේ කොතෙට එන එකක්ද කොතනකින් හතරකින් නෙමෙයි. චිත්තක්ෂණ දෙකක් අතර හතරක් නැ දෙකම එකක් නෙම. දැන් චිත්තක්ෂණ දෙකක් අතනවා. හතරක් නෑ කිව්වොත් එහෙම හතරක් නැත්නම් චිත්තක්ෂයන දෙකක් අත හතරක් නැත්නම් එකක් ඉන්න ඕනේ. දෙකක් අතර ඇතක් තිබුණේද මේ එකයි මේ අනිකයි කියන්නේ. අතරක් නොතිබුණ නම් යම් තැනක වෙන්වීමක් නොතිබුණ නම් ඒක දෙකටම එකක් කියන්නේ එක එහෙනම් චුති චිත්තගේ එකව පටිසන්ධි චිත්ත එකක් කියලා වෙන් කළේ මොනවා අතරඉන්න අතරඉන්න. එයා එතකොට කියන එක තේරුම් ගන්න බැරි කමලේ තියෙන්නේ.

(물음) 오늘 말씀하신 것은 무엇입니까? 틈이 없다는 말은 맞지요. cuti와 paṭisandhi 사이에는 cittakkhaṇa 하나만큼의 틈도 없습니다. cittakkhaṇa 하나의 틈도 없이 cuti하고 paṭisandhi한다고 할 수 있습니다. cuti는 cuti로서 어디서 끝나고 paṭisandhi는 어디서 시작했는지, 틈으로 나뉘는 것이 아닙니다. 두 cittakkhaṇa 사이에 틈은 없지만 둘이 하나는 아닙니다. 그런데 두 cittakkhaṇa 사이에 틈이 없다고 하면, 틈이 없다면 하나여야 하지 않습니까? 둘 사이에 틈이 있었기에 이것과 저것이라 하는 것 아닙니까? 틈이 없었다면, 어디에도 갈라짐이 없었다면, 둘은 하나라고 해야 합니다. 그러면 cuti citta 하나, paṭisandhi citta 하나라고 나눈 것은 무엇입니까? 그 사이에 무엇이 있습니까? 바로 그것을 알아듣기 어려운 것입니다.

දැන් චුතියට අමතරව පටිස ඊළඟට ලැබෙන්නේ පටිසහා. හැබැයි අතර චිත්තක්ෂණයකවත් වැඩි කාල ප්‍රදේශයක්න. සම්මත කරන්න පුළුවන් අමතරන නාම රූප ධර්මයක් කියලා එකක්න. එහෙකින් ලබා දෙන ශක්තිය අනික බිහි කරන්න. බිහි කරන ශක්තිය කර්ම ශක්තිය. අත ඇහුවොත් ඒක මොනවද ඒක? ධර්ම වලට අයිති. ධර්මතාවයට අයිතින. ඒ ධර්මතාවය කර්ම සත්වය තැනම ක්‍රියාත්මක වෙලා තමයි ඊළඟ නිෂ්පාදනය කරන්නේ. මේක වෙනයි ඒක වෙනවා. නමුත් ඒ අතර තවත් චිත්තක්ෂණයක් රූපක්ෂණයක් අමතර නිපදවන්න නැති එකයි මේ අතර බුද්ධත්වයක් නිපදවන්නේ නැ හතරක් නෑහ කියන එක නෙමෙයි. අතර තහම රූප සම්පිඩනයක් තියන්න බැ.

cuti 다음에 이어 얻는 것이 paṭisandhi입니다. 그러나 그 사이에 cittakkhaṇa 하나의 틈도, 더 긴 시간의 자리도 없습니다. 따로 세울 만한 nāmarūpa dhamma도 없습니다. 하나가 다른 하나를 낳도록 주는 힘이 있는데, 그 낳는 힘이 kamma의 힘입니다. 그것이 무엇이냐고 물으면, dhamma에 속하는 것, dhammatā에 속하는 것입니다. 그 dhammatā가 kamma를 지닌 존재 안에서 작동하여 다음을 만들어 냅니다. 이것이 되고 저것이 됩니다. 그러나 그 사이에 따로 다른 cittakkhaṇa나 rūpakkhaṇa를 만들어 내지 않는다는 것이 이 말의 뜻입니다. 틈이 없다는 말은, 그 사이에 rūpa의 덩어리 하나도 둘 수 없다는 것입니다.

දැන් පළවෙනි ගහ තියෙනවා. ගහෙන් බීජයක් ගන්නවා. බීජය හිතහා දෙවෙනි ගහදෙනවා. දැන් පළවෙනි ගහයි දෙවෙනි ගහයි අතර තියෙන හතර මොකක්ද ගහක ක්‍රියාකාරීත් තියනේ වීජයේ ක්‍රියාකාරීය ගොයන් ගහ අර ගන්නවා. ගොයන් ගහෙන් v ඇටිය ගන්නවා. වටින් යන්න නැවද ගෝයන් ගහට දන්න. ඉස්සෙලා තිබිච්චෝයන් ගහ තිබුනත් දැන් තියෙන්නේ ගොයන් ගහ තියෙනවා. දැන් අර ගෝය ගහයි මේ ගෝයන් ගහයි අතර හැදු මොකෙන්ද ගහකින් නෙමෙයි. බීජයකින්. අන්න බීජය ශක්තිය ගහක් නෙමෙයි. ගහ බීජය නෙමෙයි. ගත් එක්ක අත සම්බන්ධය තියෙන්නේ බීජයේ අන්න එයා හතරක් හතරක ගහක් ඔය හතරේ. අන්න ඒවාට තමයි හතරක් නෑහ කියන එක අර්ථය. රූපයක් හටගන්නේ ආ ගහක් කියන රූපය හටගන්නේ නෙමෙයි. ඒ වගේ සත්වයා කියන තෙන එක මෙතන සත්වයා එතන බලලා. ඔය දෙක කිව් මෙතන මනුස්සයා එතන බලන්න අතර නරියෙක් වෙලා හටගත්ත එකක් නෑහැ. අන්න ඒකයි කියන්නේ බල්ලා මනුස්සයා බල්ලා වෙන මේ අතරතුර තව සතිනේ පෙන්නන්න

첫째 나무가 있습니다. 나무에서 씨앗을 얻습니다. 씨앗을 심으면 둘째 나무가 됩니다. 그러면 첫째 나무와 둘째 나무 사이의 틈은 무엇입니까? 나무에는 나무의 움직임이 있고, 씨앗에는 씨앗의 움직임이 있습니다. 벼 포기를 얻습니다. 벼 포기에서 낟알을 얻습니다. 그것을 뿌리면 다시 벼 포기가 됩니다. 앞서 벼 포기가 있었고 이제도 벼 포기가 있습니다. 그 벼와 이 벼 사이는 무엇으로 이어졌습니까? 나무가 아니라 씨앗입니다. 씨앗의 힘은 나무가 아니고, 나무는 씨앗이 아닙니다. 이어 주는 것은 씨앗입니다. 그 사이에 나무 하나가 있는 것이 아닙니다. 틈이 없다는 말의 뜻이 그것입니다. 그 사이에 나무라는 rūpa가 생기는 것이 아닙니다. 마찬가지로 여기 있는 존재와 저기 있는 존재, 여기 사람과 저기 개 사이에 여우가 하나 생겨난 것이 아닙니다. 사람이 개가 되는 사이에 다른 짐승이 끼어 있지 않다는 것을 보여 주는 것입니다.

නසෝ නත අඤ්ඤෝ කියන එකේ අර්ථය ඔයට තවත් වෙනස් එකක්. යම්කිසි කෙනෙක් ඔතන පෙන්නන්න. මම කියලා ගන්නවා නම් අන්‍යා කියලා ගන්නවා නම් ඒ දෙකම දෘෂ්ටික. ඒක දෘෂ්ටි පෙන්නන්නද කිව්වා කතාව. නසෝ නාන්‍යෝ කියන එක මමත් නෙමෙයි වෙන කෙනෙකු නෙමෙයි කියලද හදාගත්ත එකනේ තියෙන්නේ. මම කියලා කෙනෙක් නෑහ වෙන කෙනෙක් කියලා කෙනෙක් නෑහ කියන එක කනේ මේතන පෙන්නන්නේ. දැන් ඔතන නත සෝ මමයයි ගන්න එකක් නෑහ. වටිනා දෙයක් නැ. නෝ අන්‍යයි ගන්න වටිනා දෙයක් නැහ. හරයක් අර්ථය ඒකෙන් ඕකේ තියෙන්නේ. මත් නෙමෙයි අන්නුත් නෙමෙයි කියලා තියෙන වචනයක් අරගෙන ඒ විදිහේ අදහසකින් නෙමෙයි ඔතන ගත්ත. ඒ වෙන්නේ මොකද? ලෝකයා ආත්ම දෘට්ඨියේ තියෙන ලෝකයා මම කියලා ගන්නවා අනුන් කියලා ගන්නවා. මම කියලා ගන්නවා මගේ දේවල් කියලා ගන්නවා. මම කියලා අල්ල ගන්න දේකුත් නෑහැ. මගේ කියලා අල්ලගන්න දේකුත් නෑහ කියන එකයි නචසෝ නචාන්‍යෝ කියන එක තේරුනේ. ආශුද්ධියෙන් අල්ලගන්න. අන්න ඒකයි කියන්නේ. මෙතන හෝ එතන හෝ කොතන හෝ අල්ලගන්න දෙයක් නැහැ. ඒකයි එතන පෙන්න. නමුත් හේතුඵල පරම්පරාවක සම්බන්ධතාවය දිගටම තියෙනවා. දැන් ඒකයි එතන පෙන්නන්නේ.

‘na ca so na ca añño’라는 말의 뜻은 그와는 또 다릅니다. 거기서 보여 주는 것은, 누가 ‘나’라고 붙잡든 ‘다른 이’라고 붙잡든 둘 다 diṭṭhi라는 것입니다. diṭṭhi를 보여 주려고 한 말입니다. ‘na ca so na ca añño’를 ‘나도 아니고 다른 이도 아니다’로 지어 놓은 것이 아닙니다. ‘나’라는 이도 없고 ‘다른 이’라는 이도 없다는 것을 거기서 보여 줍니다. 거기서 ‘그가 나다’ 하고 붙잡을 값진 것이 없습니다. ‘다른 이다’ 하고 붙잡을 값진 것도 없습니다. 알맹이가 없다는 뜻이 거기 있습니다. ‘나도 아니고 남도 아니다’라는 말을 그런 생각으로 받아들인 것이 아닙니다. 왜 그렇습니까? attā diṭṭhi에 있는 세상 사람들은 ‘나’라고 붙잡고 ‘남’이라고 붙잡고, ‘나’라고 붙잡고 ‘내 것’이라고 붙잡습니다. ‘나’라고 붙잡을 것도 없고 ‘내 것’이라고 붙잡을 것도 없다는 것이 ‘na ca so na ca añño’의 뜻입니다. 붙잡을 것이 없다는 말입니다. 여기서든 저기서든 어디서든 붙잡을 것이 없습니다. 그것을 거기서 보여 줍니다. 그러나 원인과 결과의 이어짐은 계속 있습니다. 그것을 거기서 보여 줍니다.

පින් කළේ කවුද අහපුහම වමත් නෙමෙයි අනි කෙනෙකුත් නෙමෙයි කියලා අපි යන්න ගියහම අපිට ප්‍රශ්නයක් වුණා. ඉතින් මමත් මම පින් කලෙත් නැත්නම් අනුම් පින්ත් නැත්නම් මිහින්න මොනවද නැත්තුන ලෞකිකත්වය තුළ තියන්න ප්‍රශ්නයක් ඕනේ. මම කෙලේ නැත්නම් මට විපාක තියෙනවද අනුන් අන්තත් විපාක තියෙනවද එහෙනම් මමයි අනුන් කියන දෙන්නක් නැත්නම් කවුද විපාක තියේ? විපාකය මොකක්ද? ඒ මම කරපු නැති දේක මට විපාක දෙන එකවද? දෙන්නේ නැහ. එහෙනම් මම යමක් කළේ නැහැ මම හිටියේ නැහැ අතුන කොන්න කියලා එන ඇහි අපි දෘෂ්ටියට බැසොත් එහෙම ඔතන වනවා උච්චේත දෘෂ්ටිය ඒ දෘෂ්ටියට පැස්සන්නට පස්සේ මොකද කරන්නේ? අද මොනවා කළා හරි මම නෑනේ. එහෙනම් මම කරලා පින් කොයි පව කොයින්නේ මෙයා පින්ව එක තමුක්. අන්න බහිනවා දිගම නේ තර්ක මම කියලා කෙනෙක් නැත්නම්. මම කියලා පුද්ගලයෙක් ලෝකේ නැත්නම්. එහින් මම කරපු දෙයක් මම කරපු දෙයක් කොහොමද හැදෙන්නේ? මම පින් කරලා මම පව් වෙලා කිව්වේ කොහොමද වෙන්නේ? වහනා නිගමනය වෙනවා. දැන් ඕක ලෝක සම්බධ තරකයේ නම් කියන්න දේකුත් නැත්තන එනවා කතා

puñña를 지은 이가 누구냐고 물을 때 ‘나도 아니고 남도 아니다’라고 하면 우리에게 문제가 생깁니다. ‘내가 puñña를 지은 것도 아니고 남이 지은 것도 아니라면 무엇이란 말인가?’ 세속의 생각 안에서는 이런 물음이 생깁니다. ‘내가 하지 않았다면 나에게 vipāka가 있는가? 남에게 vipāka가 있는가? 나와 남이라는 둘이 없다면 누가 vipāka를 받는가? vipāka란 무엇인가? 내가 하지 않은 일이 나에게 vipāka를 주는가? 주지 않는다. 그렇다면 나는 아무것도 하지 않았고, 나는 있지도 않았다’ 하는 견해에 빠지면 거기서 uccheda diṭṭhi가 생깁니다. 그 견해에 들러붙은 뒤에는 어떻게 합니까? ‘오늘 무엇을 하든 나는 없다. 그러니 내가 지은 puñña는 어디 있고 pāpa는 어디 있는가?’ 하며 긴 따짐에 빠집니다. ‘나라는 이가 없다면, 세상에 나라는 사람이 없다면, 내가 한 일이 어떻게 생기는가? 내가 puñña를 지었다, 내가 pāpa를 지었다고 어떻게 말하는가?’ 하는 결론이 됩니다. 세속의 따짐으로는 할 말도 없게 됩니다.

ඔයගේ ප්‍රශ්න්න මිනිස්සු එනවා. මම කියා දෙයක් නැහැ මගේ කියා දෙයක් නැහැ කියලා මේකයි ඇත්ත කියලා කිව්වා අනිතර අනු අනුන්ගේ දේ ගත්තහම හොරකමක් එනවා කියලා. මගේ දේකුත් නැහ නම් අනුන්ගේ දේකුත් නැහනම් ඔහරකමක් ඇතින්න කොඳුල කාගේ දේ ගත්තකමක් අනු සතු දෙයක් විය ඉන්න හොර හිතින් ගත. දැන් මෙහෙම කියනවා හොරකමක් සම්පූර්ණ මගේ දේකුත් නැහැ අනුබගේ දේකුත් නැහැ කාගේවත්යක් ලෝකේ නැහැ කවුරුවත් අයිතිකාරය නැහ කියන මේ ධර්මය අරගෙන ඉතින් ඒක ඇත්තන අනුගිරියක් කරන්න විදිහක් නෑහන ලෝකයට කොහොමද කියන්නේ අනුන්ගේ කායවත් අයිතියක් නැහනම් අනුබිරධය ගැනීමේ හවර ගමන් පාපයක් එන්න විදිහට නේ. එන් තව තර්ක එකට බයි දැන් මේ විදිට ලෞකික අදහස තුළින් ඕවා ගන්න ගියහම අර්ථයා දන්නෙම නැතුව හිනවා ලෞකික තර්කවාදී තර්කවාටර ගිලාත් තරුමය පටලවා ගන්න ඒකයි වෙන්නේ.

그런 물음을 들고 사람들이 옵니다. ‘나라는 것도 없고 내 것이라는 것도 없다, 이것이 참이다’라고 했는데, 남의 것을 가지면 도둑질이 된다고 합니다. ‘내 것도 없고 남의 것도 없다면 어떻게 도둑질이 되는가? 누구의 것을 가졌다는 것인가?’ 도둑질은 남의 것이 있고, 도둑 마음으로 가질 때 성립합니다. 그런데 ‘내 것도 없고 남의 것도 없고, 세상에 누구의 것도 없으며 아무도 임자가 아니다’라는 dharma를 가지고서, ‘그렇다면 세상에서 도둑질을 할 길이 없지 않은가? 누구에게도 임자 자리가 없다면, 남의 것을 가지는 것이 어찌 죄가 되는가?’ 하며 또 따짐에 빠집니다. 이렇게 세속의 생각으로 받아들이면, 뜻을 알지 못한 채 세속의 따짐에 빠져 뜻을 뒤엉키게 합니다. 그렇게 되는 것입니다.

මේ හේතුඵල ධර්මතාවයක් ක්‍රියාත්මක වෙනවා. ලෝක සත්‍යා ඉතින් ඒ ඒ මොහොත තුළ අතීතයේ හේතුව ඊළඟ අවස්ථාවට ඵලයක් කරගන්න. ඒ ඵලය අනික හේතුවක් කරගන්නේ. ඒ හේතුව ඊළඟ එකගේ ඵලයක් කරගන්නවා. මේ අපි හදාගන්න සංඛාර, විඤ්ඤාණ නාම රූප, සලායතන, ස්පර්ශ වේදනා, තණ්හා මේ අති ඔක්කොම සංඛාර කියන එක අවිද්‍යාවේ ඵලයක්. විඤ්ඤාණ වලට හේතුවක්. එක පැත්තකින් ඵලයක් එනවා. එක පැත්තකින් හේතුවක් වෙනවා. සංඛාරයන්ගේ සංඛාර අවිද්‍යාවේ ඵලයක් විඤ්ඤාණයට හේතුක්. විඤ්ඤාණ සංඛාරයේ ඵලයක් නාම රූපයට හේතුවක්. නාමරූප විඤ්ඤාණයේ ඵලයත් කලායතන වලට හේතු. සලායතන නාම රූපයන්ගේ ඵලය ස්පර්ශ වලට හේතු. ස්පර්ශ සලායතනයන්ගේ ඵලය වේදනාවලට හේතු. වේදනාව ස්පර්ශයන්ගේ ඵලය ඒ වගේම තණ්හාවට හේතු. තණ්හාව වේදනාවේ ඵලය උපාදානයට හේතු. උපාදානය තණ්හාවේ ඵලය භවයට හේතු. භවය උපාදානය ඵලය ජාතියට රහේ. ජාතිය භවයේ ඵලය ජරා මරණයට තේරුයි. දැන් බලනකොට හේතුඵල සම්බන්ධතාවය තුළින් මේ කෑණේ එකින එක හැදිලා තියෙනවා.

원인과 결과의 dhammatā가 작동하고 있습니다. 세상의 참은 이렇습니다. 순간순간 지난 원인이 다음 때의 결과를 만듭니다. 그 결과가 또 원인이 되고, 그 원인이 다음 것의 결과를 만듭니다. 우리가 만들어 가는 saṅkhāra, viññāṇa, nāmarūpa, saḷāyatana, phassa, vedanā, taṇhā가 모두 그렇습니다. saṅkhāra는 avijjā의 결과이고 viññāṇa의 원인입니다. 한쪽으로는 결과가 되고 한쪽으로는 원인이 됩니다. saṅkhāra는 avijjā의 결과이고 viññāṇa의 원인입니다. viññāṇa는 saṅkhāra의 결과이고 nāmarūpa의 원인입니다. nāmarūpa는 viññāṇa의 결과이고 saḷāyatana의 원인입니다. saḷāyatana는 nāmarūpa의 결과이고 phassa의 원인입니다. phassa는 saḷāyatana의 결과이고 vedanā의 원인입니다. vedanā는 phassa의 결과이며 또한 taṇhā의 원인입니다. taṇhā는 vedanā의 결과이고 upādāna의 원인입니다. upādāna는 taṇhā의 결과이고 bhava의 원인입니다. bhava는 upādāna의 결과이고 jāti의 원인입니다. jāti는 bhava의 결과이고 jarāmaraṇa의 원인입니다. 보면 원인과 결과의 이어짐으로 이 고리가 하나하나 이루어져 있습니다.

මම කියන එකයි මගේ කියන එකයි ඔතන වුනා ගියහම ධර්මය හොයන්න බැරුව. හේතුඵල ධර්මතාවය හේතුඵල ධර්මතාවයෙම විසඳෙනවා මිසක්. මම මගේ කියන දෙකෙන් විසඳන්න බැ. මමව මගේ විසදන්න ගියාහම එක්කෝ ඇත කියන අන්තයට බහිනවා එක්කෝ නැත කියන අන්තයට බහිනවා. ඇතනු එකන්තයකි නැත යනු එකන්තයකගේ තථාගතයන් වහන්සේ මේ අන්ත දෙකම බැහැර කර මාධ්‍ය ප්‍රතිපදාව තුලින් යථාබෝධය ලැබු. එහෙනම් යථාබෝධය ලබන්න තියෙන්නේ ඇත නැත කියන මේ ලෞකික අන්ත දෙක අහක් කරලා. ඔය ලෞකික අන්ත දෙකේ තර්කවාතු වලින් යථාර්ථය දකින්න ඕන. එහෙනම් මාධ්‍ය මාධ්‍ය මාගධය මොකක්ද හේතුඵල දහේඵල පිරි දැක් හැකි සම්බන්ධතාවය නැහැ.

‘나’와 ‘내 것’이 거기 끼어들면 dharma를 찾을 수 없습니다. 원인과 결과의 dhammatā는 원인과 결과의 dhammatā로만 풀리지, ‘나’와 ‘내 것’으로는 풀 수 없습니다. ‘나’와 ‘내 것’으로 풀려 하면, ‘있다’는 끝에 빠지거나 ‘없다’는 끝에 빠집니다. ‘있다는 것은 한 끝이고, 없다는 것은 또 한 끝이다.’ Tathāgata께서는 이 두 끝을 다 물리치고 majjhimā paṭipadā로 참된 깨달음을 얻으셨습니다. 그러니 참된 깨달음은 ‘있다’와 ‘없다’라는 이 세속의 두 끝을 치워야 얻습니다. 그 세속의 두 끝의 따짐을 넘어 참모습을 보아야 합니다. 그러면 가운데 길이란 무엇입니까? 원인과 결과입니다.

යමක් යමකට හේතු වුණාන. එතකොට ඒ හේතු වෙච්චේ තව එහක ඵලයක්නවා. හේතුඵල සම්බන්ධතාවය සම්බන්ධ නැ. අනුසම් සම්බන්ධනාදි සසරේ ඉඳලා යම් රෑනක් හේතුඵල ඵල හේතු වතින්න මේ සම්බන්ධතාවයෙන් එනවද සකස් වෙනවද ඒ රෑන එක රෑනවා. අන්න ඒකයි. ඒ සෑම් සකස් වෙන සෑන හැදි මිහිවා. එතකොට අන්න ඒ රෑහැ සම්බන්ධයක් එනවා. ඒ රෑහැ නැතුළ අපි දකින්න බැහ. මෙන්න මේ අවස්ථාව සත්වයාය පුද්ගලයා කියලා සම්මත තියාගන්නවා මිසක්.

어떤 것이 어떤 것의 원인이 되었습니다. 그러면 원인이 된 그것은 또 그 앞의 것의 결과입니다. 원인과 결과의 이어짐입니다. saṃsāra에서부터 원인·결과, 결과·원인으로 이어지며 하나의 줄이 빚어진다면, 그 줄은 한 줄입니다. 그것입니다. 그렇게 빚어지는 줄로 이어짐이 옵니다. 그 줄 없이는 볼 수 없습니다. 바로 이 국면을 존재다, 사람이다 하고 이름 붙여 약속해 둘 뿐입니다.

ඔය රෑන්නේ එක රටාවට හොඳ පැත්තේ ගමන් කරනවා, නරක පැත්තේ නැග, හොඳ පැත්තේ නැගෙනවා. එක එක පැත්තට දුවවා. දුව දුව නිර්මාණය කරනවා. නිර්මාණය කරපු හැටි හැටියට හේතුව යන්තය නිර්මාණය කරද ඵලය ඊට අනුකූලව විද්‍යාමාන වෙනවා. ඊට පස්සේ හේතුව වෙනස් වෙලා වෙන ආකාරයට ක්‍රියාත්මක වළාද? ඵලය හිතට අනුව විද්‍යාමානය. හේතුව බලු විදිහට නිර්මාණය වුනා නම් ඵලය වශයෙන් කයක් වෙනවා. එහෙම ගිහින් ගිහිල්ලා න් හේතුව මනුස්ස විදිහට නිර්මාණය පටන් ගත්තා නම් ඊළඟ එතන පටන් අවස්ථාව මනුස්ස විදිහට නිර්මාණය වෙනවා. මනුස්ස කායිකව නිර්මාණය වෙනවා. මනුස්ස රූපය ඒ රූපයන් වෙනවා පේන්නේ. ඔය හේතුඵල පරම්පරාවේ තියෙන ප්‍රභේදතාවයන් අන්න. හැබැයි මේ හේතුඵල සම්බන්ධතාවය අනාදිය පටන් මේ මොහොතේ කැඩලා. ඒ නිසා සම්බන්ධතාවයක් තියෙනවා.

그 줄은 한 틀로 좋은 쪽으로 가기도 하고, 나쁜 쪽으로 오르기도 하고, 좋은 쪽으로 오르기도 합니다. 여러 쪽으로 내닫습니다. 내달으며 빚어냅니다. 빚은 대로, 원인의 틀이 빚으면 결과가 그에 맞게 드러납니다. 그 뒤 원인이 바뀌어 다르게 작동하면 결과도 그 마음에 따라 드러납니다. 원인이 개처럼 빚어졌다면 결과로 개의 몸이 됩니다. 그렇게 가다가 원인이 사람처럼 빚어지기 시작했다면, 다음 국면은 사람처럼 빚어집니다. 사람의 몸으로 빚어집니다. 사람의 모습, 그 모습이 보입니다. 그것이 원인과 결과의 이어짐에 있는 갈래들입니다. 그러나 이 원인과 결과의 이어짐은 시작 없는 때부터 이 순간까지 끊어지지 않았습니다. 그래서 이어짐이 있습니다.

ඒ හේතුම කෑඹුවෙන් ගියහම කොච්චර අනාදියට දීගලන්න ආපු මාර්ගය තියෙනවා රූප මාර්ගය. වේදනා මාර්ගයක් තියෙනවා. සංඥා මාර්ගයක් තියෙනවා, සංඛාර මාර්ගයත් තියෙනවා විඤ්ඤාණ මාර්ගයක් තියෙනවා. ස්කන්ධ පහකම සම්බන්ධ මාර්ගය පේන්නේ. උපාදානස්කන්ධය පේනවා මුළාදානස්කන්ධයම සම්බන්ධ වෙලා තිබිච්ච හැටි පේනවා. මේ පංච උපාදානස්කන්ධයට ආයුත ඇහුවොත් එහෙම අපි දන්නේ නැහ කොච්චරද කියලා. අනාදිය අනාදිය පටන් සම්බන්ධ. මතු අනාගතය කොතටෙද මේක දැන් සීමා වෙලා තියෙන්නේම කියන්න බැ. අසංඛ කල්ප ගානක් කිය හදපුබුව තියෙනවා. ඒ කියන එක තාව ඉදිරියට සම්බන්ධ වෙනවා. දැන් ඉන්නේ කොහෙද ආපුම ඉන්න දෙයක් කියන්න බැහැ ක්‍රියාත්මකයෙන් ගෙවි ගෙවින්න. ඇති වෙනවා ඇති වෙනවා ඇති වෙලා ඇති වෙන ඇති වෙනවා ඔය ක්‍රියා වෙනකොට මෙන්න මම කියන වචන කියන්න ඉස්සෙහට ඇති වෙලා නැති වෙලා යන ධර්මතාවයක වර්තමානයක් පනවන්න බැ. වර්තමානයක් නෑහ කියන්නත් ක්‍රියාත්මක වීමත් තියෙන්නේ. ක්‍රියාත්මක වන එකේ අවස්ථාවෙන් කරන්න ගියොත් අවස්ථාවෙන් කරගන්න බැ. ඒකයි ඒ තියන හේතු.

그 원인의 고리를 따라 거슬러 가면, 시작 없는 데까지 아무리 거슬러 가도 걸어온 길이 있습니다. rūpa의 길, vedanā의 길, saññā의 길, saṅkhāra의 길, viññāṇa의 길이 있습니다. 다섯 khandha에 이어진 길이 보입니다. upādānakkhandha가 보입니다. upādānakkhandha가 어떻게 이어져 왔는지 보입니다. 이 pañca upādānakkhandha의 수명이 얼마냐고 물으면 우리는 얼마인지 모릅니다. 시작 없는 데서부터 이어져 왔습니다. 앞날은 어디까지로 정해져 있는지 말할 수 없습니다. 셀 수 없는 kappa라 할 만큼 앞으로 이어집니다. 지금은 어디에 있느냐고 물으면, 작동하며 닳아 가고 있어서 머물러 있는 것이라고 말할 수 없습니다. 일어나고 일어나고 일어나는, 그렇게 작동하는 동안, 내가 말 한마디 하기도 전에 일어났다 사라지는 dhammatā 안에서 현재를 세울 수 없습니다. 현재가 없다는 것이 아니라 작동함이 있다는 것입니다. 작동하는 것을 한 국면으로 잡으려 하면 잡을 수 없습니다.

නමුත් සත්වයා කියන්නේ මෙබන් වන්නා වූ ක්‍රියාදාමයක් නිසා විද්‍යාමාන වෙනවා. පටන් ගත්තේ කොහෙන්ද බලකම සත්වයාගේ ආරම්භයේ අහවල් තැන කියන්නේ එබැයි අනාදියටයි. තව එහැට බැලොත් හේතු බව රෑ තව ඇහැට හේතුඵේ නිර්මාණත්මක අවසානය කොතෙන්ද ඇහුවොත් ඒක අපි නිගමනය කරන්න. අසංඛ්‍ය කල්ප ලක්ෂ ගාණක් ඉදිරියලාත් නිර්මාණය කරන.

그것이 그 까닭입니다. 그러나 존재란 이러한 작용의 흐름 때문에 드러나는 것입니다. 어디서 시작했느냐, 존재의 시작은 어디냐 하면 시작이 없습니다. 더 거슬러 보아도 원인과 결과입니다. 그 빚음의 끝이 어디냐고 물으면 우리는 결론 낼 수 없습니다. 셀 수 없는 kappa를 앞으로도 빚어 갑니다.

සත්වයා කියන්නේ මොකක්ද ආපුම ඔය හේතුඵල කෑම තුළන්ධ රාගයෙන් බැඳීමේ ක්‍රියාකාරීත්වයේ නිර්මාණය නාම රූප නිර්මාණයක් කරනවා. මෙන්න මේ නිර්මාණ ක්‍රියාවලිය තුළ මායා දර්ශනයක් වශයෙන් විද්‍යාමාන රූපස්කන්ධ, වේදනා ස්කන්ධ, සංඥා ස්කන්ධ, සංඛාර ස්කන්ධ, විඤ්ඤාණ ස්කන්ධ ඒ තුළින් පේන්නේ. ඒ පේන්නේ සත්වය ලෝක සමථ සත්වය පේන්නේ සත්වයාගේ නියම සත්වෙන එක බැලුවොත් ආදී කොච්චර ඇදද දන්නේ කෙවරයේ මතු වනාගත ගොන්නගම හරි තව කොච්චර ඉදිරියටද දන්නේ. ක්‍රියාත්මීකන අවස්ථාව තියෙන තාක්කල් සත්වයා අවිද්‍යාමානය වෙනවා. සත්වයා විද්‍යාමානය වෙන තාක්කල් දුක වේදනාව විද්‍යාමානය වෙනවා. ඒක අදහනයක් වෙන්නේ ක්‍රියාත්මක වෙන අවස්ථාව යම් මොහොතක මේ ක්‍රියාත්මක වෙන අවස්ථාව ඉවත් කරලා දැම්මොත් අතීතයේ දුක් දෙන්නෙත් නැහැ. ආපු නැති අනාගතය දුක් ෙන්නෙත් නැහැ. ක්‍රියාත්මක නැති මධ්‍ය දුක් වෙන්නෙත් නැහැ. දුකෙන් නිදහස්.

존재란 무엇이냐고 물으면, 그 원인과 결과의 고리 안에서 rāga로 묶이는 작용이 nāmarūpa를 빚어내는 것입니다. 이 빚음의 흐름 안에서 māyā의 장면처럼 rūpakkhandha, vedanākkhandha, saññākkhandha, saṅkhārakkhandha, viññāṇakkhandha가 드러나 보입니다. 보이는 것은 세상이 약속한 존재입니다. 존재의 참모습을 보면, 시작이 얼마나 먼지, 앞날이 얼마나 먼지 누가 압니까? 작동하는 국면이 있는 한 존재는 드러납니다. 존재가 드러나는 한 dukkha와 vedanā가 드러납니다. 어느 순간 이 작동하는 국면을 치워 버리면, 지나간 것은 dukkha를 주지 않고, 오지 않은 앞날도 dukkha를 주지 않고, 작동하지 않는 가운데도 dukkha가 되지 않습니다. dukkha에서 벗어납니다.

දැන් දුකෙන් නිදහස් වෙච්ච සත්වයා ඉන්නවද කියලා ඇහුවේ. පනවන්න ක්‍රමයක්. ලෝක සම්මතය පනවන්න නම් සත්වය පනවන්නේ විද්‍යාමාන වෙන රූපයන්ගෙන්, විද්‍යාමානේ වේදනාවගේ විද්‍යාමාන වෙන සංඥාවගේ, විද්‍යාමාන වන්න සංඛාරයන්ගෙන්, විද්‍යාමාන වෙන විඤ්ඤාණයන්ගෙන් විද්‍යාමාන සත්වය පනව විද්‍යාමානේ හැම එකක්ම මොහොතක් ගානේ ගෙවී යන ක්‍රියාධාමයන් මිසක් ඇහිපිය ගහන මොහොතක් මෙන්න රූපයක්, මෙන්න වේදනාවක්, මෙන්න සංඥාවක් කියලා කියන්න පෙන්නන්න අවස්ථාවක් තියෙන ඒවානේ. එහෙනම් අපිට සත්වයා පනවලා පෙන්නන්න බැ. සම්පින්දන කරලා ඉඳන් අපි ඇති කරගන්නවා එක්තරා ප්‍රඥපත්වය පැනවී කම්මත කරගන්නවා. සම්මත කරගන්නවා කාල පසයක් තුළ යම්කිසි කාල සීමාවක් තුළ වෙන ක්‍රියාකාරී දාමයක් සැටික කරලා ඒ ක්‍රියාකාරී දාමයම හගවන්න. එතන නමක් තියාගන්න පදා

그러면 dukkha에서 벗어난 존재가 있느냐고 묻습니다. 그것을 세울 방법이 있습니까? 세상의 약속으로 세우자면, 존재는 드러나는 rūpa, 드러나는 vedanā, 드러나는 saññā, 드러나는 saṅkhāra, 드러나는 viññāṇa로 세웁니다. 그런데 드러나는 것은 모두 순간순간 닳아 가는 흐름일 뿐, 눈 깜짝할 순간에 ‘여기 rūpa가, 여기 vedanā가, 여기 saññā가 있다’고 가리켜 보일 수 있는 것이 아닙니다. 그러니 우리는 존재를 세워 보일 수 없습니다. 뭉뚱그려서 일종의 paññatti를 만들어 약속합니다. 어떤 시간의 테두리 안에서 일어나는 작용의 흐름을 묶어, 그 흐름을 가리키려고 거기에 이름을 붙입니다. 말일 뿐입니다.

දැන් මිනිහෙක් වශයෙන් ක්‍රියාත්මක වන ක්‍රියාවලියේ ගදී අවුරුදු 120ක් හරි වැඩීම ගාන 120ක් හරි. අවුරුදු 80කක් හරි උපතේ පටන් ගෙන ඔහුගේ මරණයට කොච්චර කල්ල යනවාද ඒ තා කල් ඔහු මිනිහ කියා හඳුන්වනවා. හැබැයි මිනිහා කියන අවස්ථාව තුළ මම කියනකන් ජීවත් වෙන්නේ මිනිහෙ පනවන්න බැහැ.

이제 사람으로 작동하는 흐름에서, 길어야 백이십 년, 혹은 팔십 년, 태어나서 죽을 때까지 얼마가 걸리든 그동안 그를 사람이라 부릅니다. 그러나 사람이라는 국면 안에서 ‘나’라고 하며 사는 사람을 세울 수는 없습니다. 그 처지를 세울 수 없습니다.

තත්වය පනවන්න බැහැ. පළවෙනි මයන කියන තිබ්බිට රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ ක්‍රියාකාරීත්වය ගෙවිලා ඇවරයි දෙවෙනි මයන කියනකොට දැන් රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණයන්ගේ ක්‍රියාත්මක අවස්ථාවක් නම් සත්වයා කියලා ලෝකයා කියන්න හදන්නේ. මයන්න කියලා ඊළඟ මයන කියන හිතෙලා තියෙන මයනේ හරිය ඉවරනම්ද ඊළඟ මයන් හරිය කියලා එන්නට ඉවරන මම පනවලා හිටන් පෙන්නන්නේ කවුද කොහොමද

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මෙන්න මේ නිසා නමුත් මනුස්සයෙක් වශයෙන් මේ ක්‍රියාධාමය තුළ සම්පිණඩනය කරපුවහම කාලයක් තුළ ඇතිෙන ක්‍රියාධාමයෙත් එකක් කරලා ගත්තහම පේනවා එක ආකාරයකින් රූපයක් වෙනවා. ඒක තමයි මිනිස් රූපය එකිය බව අන්න ඒක බවක් පේනවා ඒ තුළ මේ මිනිස් රූපයක් ඇන හැටි. මේ මේ බළු රූප ආකාරයක් දැන හැට. අන්න ඒ බලු රූප ආකාරයෙන් පෙන්නන කාලේ කොච්චරද ගියේ ඒ හේකාවේ බල්ලගේ. මිනිත් රූප ආකාරයෙන් ගියේ කොච්චර කල්ද ඒකාත් ආකාරලා ඒ තුළ කාලයට මිනිහා ගෙනනවා. හැබැයි මෙනිහා තියෙන අවස්ථාව උපන් අවස්ථාවෙත් මරණ අවස්ථාවෙත් මිනිහා. මිනිහක උපන්නම් මිනිහ මළක්. හැබැයි උපන් ලදරුවෙක් මලයේ මහාල්ල.

이 때문입니다. 그러나 사람으로서 이 흐름을 뭉뚱그려, 어떤 시간 안에 일어나는 흐름을 하나로 묶어 보면, 한 가지 모양으로 형상이 됩니다. 그것이 사람의 형상입니다. 하나로 된 bhava가 보입니다. 그 안에서 사람의 형상이 생기는 모습, 개의 형상이 생기는 모습이 보입니다. 개의 형상으로 보인 때가 얼마나 갔는지, 사람의 형상으로 얼마나 갔는지, 그 안에서 시간으로 사람을 셉니다. 그런데 사람이라는 국면은 태어날 때도 사람, 죽을 때도 사람입니다. 사람으로 태어났으면 사람으로 죽습니다. 그러나 갓난아기로 태어나 늙은이로 죽습니다.

ඒක වෙනස. ඊට අපි රූපය පෙන්නනම් රූපය මමයි කියලා පෙන්නන්න හැදුවොත් එහෙන් මෙන්න මේ රූපය මෙන්න කියලා පෙන්නන්න හැදුවේ. උපතේදී ළමා රූපය පටන් ඉන්න ලදන රූපය පටන් ගින්න අවුරුදු 80වක් 90ක් ගිහිල්ලා මැනකොට මහළු රූපය වෙනකන් බැලුවොත් මිනිහා කියන සම්මදියට කැලපුණා. උපතේපට මරණය දක්වා කම්පිට මිනිහෙක් උපන්න නම් මිනිහෙක්ම මලයි. හැබැයි උපන්න රදුවේ මලේම අහලා ජීවත් වුනේ ඔව් කියන්නේ ඔය මැත සීල අවස්ථාව ජීවත් වුණා කියන්න ගියොත් එහෙම ජීවත් වුනේ ළමය කියන්නත් බැහැ. ජීවත් වුනේ ගැටවර කියන්නත් බැහැ. එහෙමයිත් සබ්බෙලා තියෙනවා. අතර ජීවත් වුනේ තරුණිය කියන්න හැබැයි ඒකත් එක අවස්ථාවක්. අත ජීවත් වුනේ මැදි වයස්කූපිරයෙක් කියන්න බැහැ ඒකත් අවස්ථාවක්. මේ අතර ජීවත් වෙලා තියෙන්නේ ලදරු අවස්ථාවෙන් දරු අවස්ථාවට පරිවර්තනය වෙන් නොකඩ වෙන පරිවර්තනයකින් ඇවි දරු අවස්ථාවෙන් ළම අවස්ථාවට පරිවර්තනය වෙලා නොකඩ වෙන පරිවර්තනයක්. ඒකෙන් ගැටවර අවස්ථාවට පරිවර්තනය වෙලා ඒකෙන් පරණ අවස්ථාවට පරිවර්තනය වෙලා ඒකෙන් මැදි අවස්ථාවට පරිවර්තනය වෙලා ඒකෙන් වයසක අවස්ථාවට පරිවර්ත වෙලා අහළු අවස්ථාවට පරිවර්තන මෙන්න මේ පරිවර්තන ක්‍රියාවලය තියෙනවා බැද? මේ අවස්ථාව

그것이 다른 점입니다. rūpa를 가리켜 ‘이 rūpa가 나다’ 하고 보이려 하면, 태어날 때 아기의 모습, 갓난아기의 모습에서부터 팔구십 년이 지나 늙은 모습이 될 때까지 보면, 사람이라는 약속에는 맞습니다. 태어나서 죽을 때까지 사람으로 태어났으면 사람으로 죽었습니다. 그러나 태어난 아기가 죽었습니까? 그러면 누가 살았느냐고 물으면, 산 것은 아이라고도 할 수 없고, 사춘기 아이라고도 할 수 없습니다. 그것도 지나갔습니다. 산 것은 젊은이라고 할 수 있지만 그것도 한 국면입니다. 산 것은 중년이라고 할 수 없습니다. 그것도 한 국면입니다. 그 사이에 산 것은, 갓난아기에서 아이로 끊김 없이 바뀌고, 아이에서 어린이로 끊김 없이 바뀌고, 그것에서 사춘기로, 젊은이로, 중년으로, 나이 든 이로, 늙은이로 바뀌어 온 것입니다. 이 바뀜의 흐름이 있지 않습니까? 이 국면이 말입니다.

ඉතින් ඉතින් ඒ අවස්ථාවක් බලපු දැන් තරුණ අවස්ථාව කියලා ගත්තොත් සම්පිණඩනයක් තරුණ අවස්ථාව කිව්වේ මොකක්ද කිපු හැටි මෙහෙම ආපු අවස්ථාවක් මෙහෙම ගිය අවස්ථාවක් මෙහෙම ඉදගත් අවස්ථාවක් මෙහෙම හිට ගත්ත අවස්ථාවක් මෙහෙම කෑම කාපු අවස්ථාවක් මෙහෙම කතා කරපු අවස්ථාවත් මෙහෙම වටපිට බලපු අවස්ථාවත් මෙන්න විශාල අවස්ථා සම්පීඩනයකට අපි තරුණ අවස්ථාව කිව්වා මිසක්. තව තරුණ අවස්ථාව කියලා ඒකක් මෙතන තිබිලා නැහැ. තරුණ අවස්ථාව කියන්නේ මෙන්න මේ ඒකකය කියලා කියන්න බැ. එහෙනම් ඒකත් අවස්ථා සම්පිණඩනයන්ගේ අවස්ථා නිසා ගැබ ගැබ්බෙච්ච හින් තාගත නමක් විතරයි. පනවාගත්ත නමක් කියන්නේ. මේ ඒක හැදිලා තියෙන්නේ අවස්ථාව දැන් සෑම කරා අවස්ථා ඒකත් ඒ කරන අවස්ථාව එක අවස්ථාවක් පෙන්නන්න ගත්තා. දැන් අපි අවස්ථාව අවුරුදු කණ්ඩක වෙන් කරළොත් ඔබ පැය ගාන්නේ පැය කාලෙන් භාගයෙන් වෙන් කරලා ගත්තොත්. කෑම කන්න ගිය ඒ අවස්ථාව බෙදෙනවා. කෑම කන්න පෑ භාගයයි නාණ්ඩ පෑ භාගයයි. ඉතින් ඉඬ කන්න විනාඩි පහයි. පිට ගන්න කන්න විනාඩි දෙකයි. ඇවිදින්න විනාඩි 10යි. ඉතින් ඔහොම ඔහොම අපි වෙන් කරන්න වෙනවා කාල ප්‍රදශයන් ඔන්න ඔය කාල සීම තමයි මේ මේ නිර්ණ අවස්ථාවේ කාලය කිව්වේ කියන්න වෙන්නේ. එහරුණ අවස්ථාව කිව්වා කියන කාලය කිව්වොත් ඉවලා තියෙන ක්‍රම එකතු කරලා හින් කාලයක් හදාගෙන තියෙනවා නිසා. කරුණ කාලේ කියලා. කරුණ කාලේ කියලා ඒකී වශයෙන් පවත්වන සම්බන්ත කරන්න ටිකක් තිබුනේ නැහැ. ඊට පස්සේ ගන්න කෑම කන්න බැගය එක අවස්ථාවක් ගන්න සර්ණ අවස්ථාවේ කෑම කන අවස්ථාවක් එකක් හරි ලනොක්ද කෑම කන අවස්ථාව කියිව්වේ ඒක කොහොමද තියෙන්නේ? ඉතින් බෙදාගන්න අවස්ථාව ඒක අරගෙන යන්න යන අවස්ථාව ඉඳගන්න අවස්ථාව පන්දු රත දාන අවස්ථාව අන්නන අවස්ථාව අන්න වන කටස්ථාව ඒක කටස්ාව ගිහිලින අවස්ථාව නැවත ඉතින් ඔහෙ ජිය පිරිලා තියෙන්නේ. බලමු අවස්ථා සම්පිදනය කියලා කෑම කන අවස්ථාවක් කිව්වා මිසන් කෑම කන අවස්ථාව කියලා ඒක ිදිලා නැ. ඒකත් පනවා ගැනීම.

한 국면을 보면, 젊은 때라고 하는 것은 뭉뚱그림입니다. 젊은 때란 무엇이냐 하면, 이렇게 온 때, 이렇게 간 때, 이렇게 앉은 때, 이렇게 선 때, 이렇게 밥 먹은 때, 이렇게 말한 때, 이렇게 둘러본 때, 이런 수많은 때를 뭉뚱그려 젊은 때라고 한 것일 뿐, 따로 젊은 때라는 것이 여기 있었던 것이 아닙니다. ‘이 덩어리가 젊은 때다’라고 말할 수 없습니다. 그러니 그것도 때들을 뭉뚱그린 데서 지어낸 이름일 뿐입니다. 붙여 놓은 이름입니다. 그것은 때들로 만들어져 있습니다. 밥 먹는 때도 한 국면으로 들어 봅시다. 때를 해로 나누고, 시간으로, 반시간으로 나누어 보면, 밥 먹으러 간 그 때가 나뉩니다. 밥 먹는 데 반시간, 씻는 데 반시간, 그 안에서 밥 먹는 데 오 분, 떡을 먹는 데 이 분, 걷는 데 십 분, 이렇게 시간의 자리를 나누게 됩니다. 그 시간의 테두리가 이 국면의 시간이라고 말하게 되는 것입니다. 젊은 때라는 시간은, 지나간 것들을 모아 지어낸 시간이라서 젊은 때라고 합니다. 젊은 때라는 것을 하나로 이어 갈 덩어리는 없었습니다. 밥 먹는 때도, 밥을 퍼 담는 때, 그것을 들고 가는 때, 앉는 때, 손을 넣는 때 같은 때들이 가득 차 있습니다. 때들을 뭉뚱그려 밥 먹는 때라 했을 뿐, 밥 먹는 때라는 것이 따로 있었던 것이 아닙니다. 그것도 붙인 이름입니다.

ඉතින් අදන අවස්ථාව එන්නේ විනාඩියක් ඉඳලයක් ගත්ත හෙහෙ අන අවස්ථාවේ ඇඟිලි දිගාගන අවස්ථාව බකුරු කරන අවස්ථාව භත්ති කල්න අවස්ථාව මාළු කෑලට තා යව අවස්ථාව ඒක අර රගෙන අවස්ථාව එක දලාප කරන අවස්ථාව ඒක තවත් එහෙනම් භක්තිකන්න අවස්ථාව කියලා එකක් තියෙනවා. ඒකත් හදාගත්ත කරන්න. දැන් ඔය විදිහට බලනකොට ඇඟිල්ලා අරන් නවන අවස්ථාවට ගත්තා නම හදන අවස්ථාව නමාගෙන අවස්ථාව ඉින් නමපු අවස්ථාව ඊට පස්සේ ආයසරයක් පද කරපු අවස්ථාව ඒ ඉතා තමයි අනන වචන අවස්ථාව තියෙන්නේ. එහනවා කියලා එකක් අපිට පෙන්නන්න පුළුවන්ද ඒ කීවද? හොඳ. ඒකත් ඉතාකු අවස්ථාව

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

හැඑ. බොහොම අවස්ථාව බෙදාගෙන බෙදාගෙන ගියොත්. ඇහිපිය වාරයක් කෝටි ලක්ෂයට බිදුවත් තවත් අවස්ථා තියෙනවා. මේ අවස්ථා සම්පිදනයන් හදාගත්ත සම්මත වලට අපි සත්ව පුද්ගල ද්‍ර්‍යවතු ක්‍රියාකාරකම් වතින්න නම් පවත්වාගෙන යා. ඒවර නම් කියාගෙන ඒවා තුළින් සත්වය පනවනා ලෝකයක් පනව. එහෙනම් මේ නිසා කියනවා ඇටිසේ පේන මායාවන්ට අපි විසින් ගොදුරුවෙලා ආත්ම දෘෂ්ටියෙන් ඒ අවස්ථා තියෙනවා කියලා දෘෂ්ටියක් අරගෙන ඒවට අපි බැඳෙනවා. තත්වයෙක් ඉන්නවා කියන්නේ නිගමේට බහි

때를 나누고 또 나누어 가면, 눈 깜짝할 한 번을 몇 억으로 쪼개도 또 때들이 있습니다. 이 때들의 뭉뚱그림으로 지어낸 약속 위에서 우리는 존재, 사람, 물건, 하는 일들에 이름을 붙여 이어 갑니다. 그 이름들을 말하며 그것들로 존재를 세우고 세상을 세웁니다. 그래서 눈에 보이는 māyā에 우리가 먹잇감이 되어, attā diṭṭhi로 그 때들이 있다는 견해를 붙들고 거기에 묶입니다. 존재가 있다는 결론에 빠집니다.

ම

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මම මගේ කියන එක හැදෙන්නේ තුනින් අන්තිම ශ්‍රණයට වෙදාගෙන ගියත් බලපුහම එකාකාර අවස්ථාවක් නෙමෙයි නම් අවස්ථා කියන එකක් හදාගත්ත තබාගත්ත සම්මත බව ඔප වුනානම් එයාට ආත්ම දෘෂ්ටිය නැති වෙලා යනවා. ඒකී අවස්ථාවක් ස්ථිරව තියෙනවා කියන ව හැඟීමක් තිබුණා. එයා දකිනවා හේතුවක ඵලයක්, හේතුවක ඵලයක් වශයෙන් හිතක් මතු වෙනවා ක්‍රියාවක් කරනවා. හිතක් මතු වෙනවා ක්‍රියාවක් කරනවා. හිතක් මතු වෙනවා ක්‍රියාවක් කරනවා. එකින් එකට අනුකූලව හේතුවට ඵලය ඵලයට හේතු වෙන සම්බන්ධතාවය නිසා මේ කෑත් වෙන්නත් නැහැ වෙනස් වෙන්නෙත් නැහැ. ඒක දිගට යන්නා වූ ක්‍රියාදාමයක් ඒ නිසා පවත්වන්න පුළුවන්. ඒකෙන් මෙහෙම ක්‍රියාදායමයක් සිද්ධ වීම නිසා ඒකේ කුඩා කුඩා අවස්ථාවන්ට සම්මත තියාගෙන එබඳු අවස්ථාව සම්පිදනයන්ට තව ලොකු සම්මතයක් තියාගෙන ඒ වගේ අවස්ථාවන්ගේ කැඩි කරගත්ත සම්පිනයට තවත් නමක් තියාගෙන ඒ ආදී වශයෙන් ගෙනා විගෙන මේ ජීවිත පැත්තල සත්ව පුද්ගලය දුවත් වලින් නම වලින් හඳුනවා.

‘나’와 ‘내 것’이 생기는 자리를 가장 작은 찰나까지 나누어 가 보아도 한결같은 때가 아니라, 때라는 것이 지어내 붙여 둔 약속임을 알아차리면, 그에게서 attā diṭṭhi가 사라집니다. 하나의 때가 굳건히 있다는 느낌이 있었습니다. 그는 봅니다. 원인의 결과, 원인의 결과로서 마음이 일어나 행동을 하고, 마음이 일어나 행동을 하고, 마음이 일어나 행동을 합니다. 하나하나 맞물려 원인이 결과가 되고 결과가 원인이 되는 이어짐 때문에, 이것은 끊기지도 않고 바뀌지도 않습니다. 길게 이어지는 흐름이라서 이어 갈 수 있습니다. 이렇게 흐름이 일어나기 때문에, 그 작은 때들에 약속을 붙이고, 그런 때들의 뭉뚱그림에 더 큰 약속을 붙이고, 그런 것들을 다시 뭉뚱그린 데 또 이름을 붙이는 식으로 이어 가며, 이 삶의 쪽에서 존재, 사람, 물건을 이름으로 알아봅니다.

ඔව් ඉතින් ඒ නිසා ඒ හේතුඵල දාමය ඒ ක්‍රියාදාමයක් ඇවෙන්න ඔතන අපිට ඕන එකක් කරන්න පුළුවන්කමක් නැති නිසා. ඒ ක්‍රියාධාමය අවස්ථාව බලලා අපිට ඕන නම් තියාගත්තා මිසක් ඒක හරයක් නැති නිසා. ඒක දැක්කාම අපි මේවා බලාපොරොත්තු වෙන්න කියන්නේ මොකක්දියද බලාපොරොත්තු වෙන්නේ? මොකක්ද ගන්නවා දකින්නේ? මොනවද එනවා පේන්නේ? මොනවද යනවා පේන්නේ මේ අවස්ථා සම්පීදනයන්යන්ගේ ක්‍රියාධාමය මායා දර්ශ කරන එනවා පේන එකක් විද්‍යාමාන නැතුව. ආත්ම දෘෂ්ටියෙන් ගන්න ගියා එන එක්කෙනෙක් කියලා නිගමනය කරනවා. ඉන්නවා විද්‍යාමාන ආත්ම දෘෂ්ටිය මේක ගන්න ගියොත් ඉන්න කෙනෙක් විද්‍යාමානය වෙනවා. යනවා විද්‍යාමාන ආත්ම දෘට්තියෙන්න ග යන කෙනෙක් විද්‍යාමානය වෙනවා. ඉතින් එතකොට අහ ඔයා කොහේ ඉඳන්ද ආවේ. දැන් මේ කොහෙද ඉන්නේ කියලා. මෙයා මරාට පස්සේ කොහෙද යන්නේ නැ ආත්ම දෘෂ්ටියෙන් අරගත්ත ගම ඒකී අත්තිය දෘෂ්ටිය බලා අත්ම දෘෂ්ටියෙන් අරගෙන ආත්මයක් පෙර ඉඳන් ආව දැන් ආත්මය පවතිනවා මේ ආත්මය නැති කරන්න මතු යනවා කියලා අය කාත්ම දෘත්තිය පනවා.

네, 그러니 그 원인과 결과의 고리, 그 흐름은 우리 뜻대로 할 수 있는 것이 아니고, 그 흐름의 국면을 보고 우리가 원하는 대로 이름을 붙였을 뿐 알맹이가 없습니다. 그것을 보면, 우리가 이것들을 바란다는 것은 무엇을 바라는 것입니까? 무엇을 가진다고 보는 것입니까? 무엇이 오는 것으로 보입니까? 무엇이 가는 것으로 보입니까? 이 때들의 뭉뚱그림이 이루는 흐름은 māyā의 장면이어서, 있지 않은데도 오는 것처럼 보입니다. attā diṭṭhi로 받아들이면 오는 이가 있다고 결론 냅니다. 머무는 것이 보이면 attā diṭṭhi로 받아들여 머무는 이가 있게 됩니다. 가는 것이 보이면 attā diṭṭhi로 받아들여 가는 이가 있게 됩니다. 그러면 묻습니다. ‘그대는 어디서 왔는가? 지금은 어디에 있는가? 죽은 뒤 어디로 가는가?’ attā diṭṭhi로 받아들이자마자, 영원하다는 견해로 보아 attā가 전에서부터 왔고 지금 attā가 이어지며 이 attā가 앞으로도 간다고 하며 attā diṭṭhi를 세웁니다.

එයාට හැම පෙර භවයක් පිළිබඳ සංකල්පනා දැන් භවයක්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

번역 고르기