citta 풀이 2
චිත්ත විග්රහය 2
බිනවා එකට බෙදෙනවා. එකම අරමුණ දන්නවා.
…함께 나뉩니다. 같은 ārammaṇa(대상)를 압니다.
එතකොට අනිත් කාලය තමයි හිතකින් තොරව පහළ වෙන්නේ නැති බවෛතසික ඊටත් එක්කමයි හටගන්නේ. ිතගින් ටික පිටක්ෂ
그러니 다른 때에도 citta 없이는 생겨나지 않는 cetasika들은 citta와 함께 생겨납니다.
ඊටත් එක්කමයි හටගන්නේ. ිතගින් ටික පිටක්ෂ පහළ වෙන්නේ. ඒක වස්තු. ඔය කියන කාරණා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
පහළ වෙන්නේ. ඒක වස්තු. ඔය කියන කාරණා හතරක් තියෙනවා චෛතසිකයන්ට උරු මෙන්න මේ චෛතසික ඒ කියන්නේ අර සුද්ධ අතයක් කිව්වා සර්ව චිත්ත සාධාරණී චෛතසික සහිතව චෛතසික බණක් දෙකක් ගැන විග්රහ කරපු ඒවයි ඒ ටික
cetasika에게는 타고난 성질이 네 가지 있습니다. 이 cetasika들, 곧 앞서 말한 일곱 가지 sabbacittasādhāraṇa cetasika를 비롯한 cetasika들에 대해서는 한두 차례 법문에서 풀어 드렸습니다. 그것들이 바로 그것입니다.
ඒවයන් හටගත්ත ඝනී භව කොටස් නැත්නම් සම්පිජනය කරගත්ත ඒවා තමයි අර අවිද්යා පත්තයෙන් හටගන්න වැඩපිවල
그것들에서 생겨난 덩어리진(ghana) 부분, 곧 뭉쳐진 것들이 바로 avijjā를 조건으로 생겨나는 과정들입니다.
එතකොට චිත්ත වැරපිවල තියෙන්නේ රූපම විකායක් පෙන්න තැන් තියෙන්නා වූ චෛතසික
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අපි මේ දැන් ස්පර්ශ වේදනාදී වශයෙන් අපි මේ ගන්න නිගමනයයි කාරණා දෙකක්
우리가 지금 phassa, vedanā 같은 이름으로 내리는 결론에는 두 가지 점이 있습니다.
දැන් අපිට කවදාවත් ඒ චෛතසික ඒන්නේ ස්පර්ශ ගෛතසිකය අපිට දකින්න බැහ. අපි දකින්නේ ඒ ස්පර්ශෛතසිකයන් ගොඩක් එකතු වෙලා. හටගත්ත එක ආදීක සටහන මතක් කරලා තිනවා. ඒක සටහන ඒ ස්වභාවයෙන් ස්පර්ශය.
우리는 phassa cetasika 하나를 결코 볼 수 없습니다. 우리가 보는 것은 수많은 phassa cetasika가 모여 생겨난 것을 기억 자국으로 떠올린 것입니다. 그 자국이 그 성질로 보아 phassa입니다.
එහෙනම් අපි ස්පර්ශ කියලා දැන් මේ කතා කරන්න ඕන. ඒක වෙන එකක්. ස්පර්ශතීය ස්වභාවය වෙන එකක්. දැන් දන්වැල් පුරුකෙන් පුරුක
그러면 우리가 지금 phassa라고 하는 것을 따져 봐야 합니다. 그것과 phassa의 본래 성질은 서로 다른 것입니다.
වෙන එකක්. දැන් දන්වැල් පුරුකෙන් පුරුක අමුණුලා අමලා බලපුහම දන්වැල් පුරුක් ඔක්කොම බැලු බලන්න පුළුවන් පස බලනකොට අමුලක පිටිප පස ගැහුවා කියම ක්රියාකාරීත්වයට තියෙන්නේ පුරුග පුරුක අම අමුණක්.
쇠사슬을 고리 하나하나 이어 붙인 뒤 보면 사슬 고리 전부를 볼 수 있습니다. 나중에 돌아보면 사슬을 만들었다고 하겠지만, 실제로 하는 일은 고리와 고리를 잇는 것, 하나의 이음일 뿐입니다.
දැන් මේ විදිහට අමුණක්. ඊට පස්සේ අමුණ පුරු බැලුවන දන්වෙලක් වේවා. දැන් ඉහෙනම් ඒ මනුස්සයා දන්වෙලක් නිෂ්පාදනය කළේ නැහ. එයා ක්රියාවේ මොකක්ද කියලා පුරුක් කැමණීමේ ක්රියාවලිය විතරයි.
이렇게 하나씩 잇고, 그다음 이은 고리를 보면 사슬이 됩니다. 그러니 그 사람은 사슬을 만든 것이 아닙니다. 그가 한 일은 고리를 잇는 과정뿐입니다.
න් පුරුෙන් දන් වෙලාව දකින්නත්. පුරුක් අමලලා ඉදන් අමුණත් ටික බැල ආය පුරුක් ටික පත්ත පලපුවහම ඉස්සෙල්ලා අමුණක් ටිකේ සලාව පේනවා දන්වලක් වන්න. න් පුරුක් ගමිනීමේ ක්රියාවලියන් දන්වෙලක් පේන්නේ. අමුණපු ක්රියාවලී දියා පස්ස බලපුවම දන්වෙලක් පේන්නේ. මෙන්න මේ වගේ ස්පර්ශ චිත්තක්ෂන.
고리들에서 사슬을 보게 되는 것도 그렇습니다. 고리를 이어 두고 그 이음들을 다시 펼쳐 보면, 먼저 이음들의 줄이 사슬로 보입니다. 고리를 잇는 과정에서 사슬이 보이는 것이고, 잇는 과정을 돌아보면 사슬이 보이는 것입니다. 바로 이와 같은 것이 phassa cittakkhaṇa입니다.
එකින් එකට එකින් එකට ඈඳිලා ඈඳිලා පිරිපසට යනවා. අතීතයට යනවා. මනසේ ස්වභාවයක් තියෙනවා. අතීතය ස්මරණය කරන්න පුළුවන් ශක්තියක්. ඒ ශක්තිය මතක් කරලා ගත්තහම අන්න අර ඇමිනි එක පේවා. ඒ ඇමිනි වැලකයි අපි අද ස්පර්ශ අපිට මේ වැටහමු දන්නේ.
하나에 하나가 이어지고 이어지며 뒤로, 지나간 때로 갑니다. 마음에는 지나간 것을 떠올릴 수 있는 힘이라는 성질이 있습니다. 그 힘으로 떠올리면 그 이어진 것이 보입니다. 그 이어진 사슬을 우리는 오늘 phassa로 알아차리는 것입니다.
ඔව් මැනීම ඇසුරු කිරීමද බනක මැනීම ඇසුරු කිරීම. මිනිස්
(물음) 네, 잰다는 것이 기대어 의지한다는 뜻입니까? 재는 것, 의지하는 것… 사람(manussa)은요?
ඔව් දැන් මිනිස් කියන අර්ය තව ඒක තවත් වෙනස් අර්ථයක්. දැන් මිනිස්සු නිසාම
네, 이제 사람이라는 말은 또 다른 뜻입니다.
වෙනස් අර්ථයක්. දැන් මිනිස්සු නිසාම යම්කිසි මැන මැන උසාරයෙන් මන උස්ස මනුස්ස මැනීමක්. මැනින් මැනපු උසා ගන්න ගත්තා මේ
사람이라는 말 자체가 무언가를 재고 또 재는 데서, 마음(mana)이 높다(ussa)는 manussa, 곧 하나의 잼에서 나왔습니다.
මැනීමක්. මැනින් මැනපු උසා ගන්න ගත්තා මේ නැවත අන්න නැව නැවත මෙනෙහි කරන්න පුළුවන් අතීතයට කියනවා. අන් අතීත මතකයන් මෙනෙහි කරලා ගන්නකොට අපිට එකක් අහුවෙන්නේ නැහ කොයි වෙලාවකවත් ඒක චිත්තක්ෂණයක තියන්නේ.
재고 잰 것을 다시 들어 되새길 수 있는 것을 지난 것이라고 합니다. 그 지난 기억들을 되새길 때, 한 cittakkhaṇa 안에 있는 것 하나는 어느 때에도 우리에게 잡히지 않습니다.
අන්න වීති රීතිත් අප්රමාණයක් එන්න. ඒ හැම එකක්ම මතක් කරනවා මතක් කරලා හදාගත්ත රැහැ පේන හැටි තමයි. අපි අද මේ අපිට දැනන්නේ ස්පර්ශය කියන්නේ වේදනාව කියන්නේ සංඥාව කියන්නේ චේතනාව කියලා අපි මේ ඔක්කොම කියන්නේ.
헤아릴 수 없이 많은 vīthi가 옵니다. 그 하나하나를 떠올리고, 떠올려서 엮은 줄이 보이는 모습이 바로 그것입니다. 오늘 우리가 느끼는 것을 phassa라 하고 vedanā라 하고 saññā라 하고 cetanā라 하며, 우리는 이 모든 것을 그렇게 부릅니다.
එතකොට ඒවා ඔය චිත්තක්ෂණය තින්න ඒක නේද ඒ ඒක බලන්න සර්වජ් ගෝචර දහමක් ඒක ඒක අපි මේ අපේ මනසට ගෝචර ගන්න පුළුවන් එකක් නෙමෙයි ඒ
(물음) 그러면 그것들을 cittakkhaṇa 안에서 보는 것은 sabbaññu(모든 것을 아는 분)의 영역에 드는 dhamma가 아닙니까? 우리 마음으로 잡을 수 있는 것이 아니지 않습니까?
ඔව් ඒ කියන්නේ දැන් ඒකේ යන ආකාරය ඒ හැම චිත්තක්ෂණයක් දානේ ආගන්තුණක උපද්දේසයෙන් පහට ගැනීම දැන් එතකොට චිත්ත මනෝ මානසං
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
පහට ගැනීම දැන් එතකොට චිත්ත මනෝ මානසං හදයං පණ්ඩං මනෝ මනායතං මනීන්ද්රියන් විඤ්ඤාණං විඤ්ඤාණංඛ අන්න විඤ්ඤාණ ස්කන්ධයට පත් වුනේ තියෙනවා අතීත අනාගත වර්තමාන කිය තුන් කාලයටම අහුවෙච්ච ඈඳාගන්න ශක්තිය විඤ්ඤාණය ස්ෂ් ස්කන්ධය. එහෙනම් අපි මේ
이제 citta, mano, mānasa, hadaya, paṇḍara, mano, manāyatana, manindriya, viññāṇa, viññāṇakkhandha라고 할 때, viññāṇakkhandha에 이르렀다는 것은 지난 때, 올 때, 지금이라는 세 때에 걸쳐 잡힌 것을 이어 붙이는 힘이 있다는 것입니다. 그것이 viññāṇakkhandha입니다.
විඤ්ඤාණය ස්ෂ් ස්කන්ධය. එහෙනම් අපි මේ විඤ්ඤාණ ස්කන්ධයක බිහිලා තියෙන්නේ. චිත්ත එච්චක් වෙන ස්කන්ධ මේ විඤ්ඤාණ කියන එකක අප්රමාණයත් දැන් සම්බන්ධ කරගත්තා. ඒ විඤ්ඤාණය ස්කන්ධයක් විඤ්ඤාණ ගොඩක් වෙන් ගෙවිච්ච විඤ්ඤාණය නැවත ගන්න මතක සටහනක්
그러니 우리는 viññāṇakkhandha 안에 태어나 있는 것입니다. 이 viññāṇa라는 하나에 헤아릴 수 없이 많은 것을 이어 붙였습니다. 그 viññāṇakkhandha는 viññāṇa의 더미이며, 지나간 viññāṇa를 다시 불러오는 기억 자국입니다.
ස්කන්ධ කියන වචනය කියන්නේ සමූහයක් කියන එකයි. මහ ගොඩක් තියෙන එකයි.
(물음) khandha라는 말은 무리, 곧 큰 더미라는 뜻이지요.
ඔව් ස්කන්ධ කියන්නේ කුඩකට එකතුවක්. අන්න ඒකයි. ඉතින් එතකොට ඒ ස්කන්ධ ස්කන්ධයක් තියෙන්නේ ගොඩකට එකතුවක් කියන එකයි. දැන් එක එක හදලා යවලා ගොඩම එකට බලනවා.
네, khandha는 더미로 모인 것입니다. 바로 그것입니다. khandha란 더미로 모인 것을 말합니다. 하나하나 만들어 보내고, 그 더미 전체를 함께 보는 것입니다.
අ දැන් ඒ කියන්නේ අ කන්ධ කියන වචනයක් තියෙනවනේ. දැන් කණක් සමානයි. දැන් කන්දක තියන්න මොනවද? ගල් තියෙනව බොරු තියෙනවා වැලි ඕවා ඔක්කොම එකතු වෙලයි කණදක් වදිලා තියෙන්නේ. එතකොට කන්දක ස්වභාවය යමකින් පෙන්නනවද? අන්න ඒවා කෑලි කෑලි එකතු වෙලා ගොඩක් ඇහු වුනාම මේ ගොඩ එකට දකිනකොට ඒන්නේ කණ්ඩකට ස්වභාවය.
kandha(산)라는 낱말이 있지요. 산과 같습니다. 산에는 무엇이 있습니까? 돌도 있고 자갈도 있고 모래도 있으며, 이것들이 모두 모여 산이 된 것입니다. 그러면 산의 성질이 어느 하나로 드러납니까? 조각조각 모여 큰 더미가 되고, 그 더미를 한꺼번에 볼 때 산의 성질이 나타납니다.
දැන ඔව් ප
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ස්කන්ධයක් පස්සේ ස්කන්ධයක් මෙහෙමත් වෙනවා. ඔය ස්කන්ධියක් තියෙනවා.
khandha 뒤에 khandha. 이렇게도 됩니다. 그런 khandha가 있습니다.
දැන් අපි හිතමු ම කණ්ඩක් තියෙනවා නම් ඒක වැලිත් තියෙනවා, ගලුත් තියෙනවා, පසුත් තියෙනවා මේ ඔක්කොම එක ගොඩ ඉදා එක ගොඩක් වශයෙන්. ඒ වගේ මේ පහක් තෙලා පංච ස්කන්ධයක් වෙනවා. ගොඩවල් පහක් එකතු වෙලා. ඔය ගොඩවල් පහේම මතක සටහන වලින් තමයි අපි ඒ ගොඩවල් පහම තියෙන බව දැනගන්නේ. ඔය ගොඩවල් පහ එක් කරලා ගන්න එක පොඩියට ගන්නේ තිය මතක සටහන මෙන්න මේකේ පංචස්කන්ධය එකක්ම හැවටෙනවා. ඒක නිසා තමයි ආත්ම දෘෂ්ටියක් හටගන්නේ.
산이 하나 있다고 생각해 봅시다. 거기에는 모래도 있고 돌도 있고 흙도 있으며, 이 모두가 한 더미로 있습니다. 그처럼 이 다섯이 모여 pañcakkhandha가 됩니다. 다섯 더미가 모인 것입니다. 이 다섯 더미의 기억 자국으로만 우리는 다섯 더미가 있다는 것을 압니다. 이 다섯 더미를 하나로 묶어 작게 쥔 기억 자국 속에서 pañcakkhandha 전체가 하나로 우리를 속입니다. 그래서 attadiṭṭhi가 생겨납니다.
ඒ කියිය වස්තුවක් තියෙනවා කියලා අපි හැමවටෙන්නේ ඒක දැන් කන්න කියලා එකක් තියෙනවා කියලා රැවටෙන්නේ ගල් ටිකයි පත් ටිකයි ඔක්කොම ඒකේ තිබිච්චෙ ගොල්ලු ටිකයින් ඔක්කොම එකතු කරලා එකපො තිය ගත්ත මේ කන්දක් කියලා දකිනවා.
어떤 실체(vatthu)가 있다고 우리는 속습니다. '산'이라는 것이 있다고 속는 것입니다. 돌 조금, 잎 조금, 거기 있던 흙 조금을 모두 모아 한데 놓고 '이것이 산이다'라고 봅니다.
අන්න ඒක වෙන් කරලා බැලුවොත් එහෙම අපි දකිනවා. ගල් ටික අයින් කරපුවහම පස් ටික අයින් කරපුවහම ඔය කන්න කියන එක අපි දැක් එකේ නැහැ එතන
그것을 나누어 보면 우리는 알게 됩니다. 돌을 걷어 내고 흙을 걷어 내면, 우리가 보던 '산'이라는 것은 거기에 없습니다.
මේ ස්කන්ධ පහ වෙන් වෙන් කරලා දැම්මොත් අය මනසේ විශේෂණය කළේ. ඒ වෙලාවේදී අපි දැක්ක ස්කන්ධය පංචස්කන්ධය කියන එක නේ දකින්න
이 다섯 khandha를 하나하나 떼어 놓으면 마음을 풀어 본 것이 됩니다. 그때 우리가 보던 khandha, 곧 pañcakkhandha라는 것은 보이지 않습니다.
දැන් තුන තියන්න.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අන්න ඒකයි. ස්කන්ධ කූ මාරක මරු මරු කියලා ගන්නේ ප්රියමනාපය ඔය ස්කන්ධ පිළිබඳව ප්රියමනාපයක් තියෙනවා නම් ඒක ක්ෂේකලා දැම්මහම කුමාර වෙනවා. ඔය ස්කන්ධ කුමාර කරහම ස්කන්ධ කුමාර වුණා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ස්කන්ධ කුමාර කරහම ස්කන්ධ කුමාර වුණා කියලා කියන්නේ බෞද්ධයෙක් හැටියට පළවෙනි අර කියන්නා වූ තක්කාය දිට්ඨිය දුරු කරන්න. සෝතාපන්නය ඉප.
khandha가 그렇게 되었다는 것은 불교도로서 첫째로 sakkāyadiṭṭhi를 없애는 것, 곧 sotāpanna입니다.
අන්න සෝතාපන්නය පාට පත් වුනාය ස්කන්ධ කුමාරයන් කියලා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔව්
네.
ඔව් දැන් ඉතින් මෙතනින් අපි බලාගන්න ඕනේ මේ අපි ගියේ ඒක කය දජ කය සජ කය චතුර කය කිව්වේ. මේ කය හතර පිළිබඳව විග්රහය කරන්න.
네, 이제 여기서 우리가 살펴봐야 할 것은, 우리가 ekaja kāya, dvija kāya, tija kāya, catuja kāya라고 말한 이 네 가지 몸을 풀어 보는 것입니다.
දැන් මේක අර පටිසන්ධිය ලබන මූලික අවස්ථාවේ පූර්ණ කර්ම ක්රියාකාරී සිද්ධ කරගන්නා. ඔය කියන්නා වූ මනෝ තලය ඇති කරන. ඒක තමයි මනගි බාහිර ලෝකයේ ඒකට ගත්නය කරන්න අවශ්ය කියන ධර්මයෝ කර්ම ශක්තිය බලයෙන් ධ්යාම කරනවා. ඊට පස්සේ ඒ ධර්මයෝ මනෝ තලයට ගත්ථනය කරලා දෙනවා. මෙන්න මේ ගත්තනය කරන අවස්ථාවේද කියලා අන්න මනෝ විඤ්ඤාණය.
paṭisandhi를 얻는 첫 순간에 kamma가 온전히 움직여 일을 이룹니다. 그것이 마음의 바탕을 만듭니다. 바깥 세계에서 마음에 부딪쳐야(ghaṭṭana) 할 dhamma들을 kamma의 힘으로 마련합니다. 그다음 그 dhamma들을 마음의 바탕에 부딪쳐 줍니다. 이렇게 부딪치는 그때에 mano-viññāṇa가 있습니다.
ඒ විඤ්ඤාණය නැගෙන්නේ. ගට්ටනය කරපු මොහොතෙද? අන්න අර මනසට ධර්මයක් ගට්ටනය වීම මුල් කරගෙන.
그 viññāṇa가 일어나는 것은 부딪친 그 순간입니까? 마음에 dhamma 하나가 부딪치는 것을 뿌리로 해서입니다.
මනසට ධර්මයක් ගට්ටනය වෙනකොටම දැන් මේ ක්රියාවලියේ තියෙන්නේ බලාපොරොත්තුවක්. ආවොත් අන්න ආවොත් ගිලගන්න ලැබුනහමකුත් ඕක තමා අදහස. එහෙනම් භවාංගිය තියෙන්නේ ඔන්න ඔය අදහසට අනුකූල ක්රියාවලියක් භවාංග.
마음에 dhamma가 부딪치는 바로 그때, 이 과정에는 바람이 있습니다. '오면, 오기만 하면 삼켜 버리자', 받기만 하면 그렇게 하려는 뜻입니다. 그러니 bhavaṅga라는 것은 바로 그 뜻에 맞춘 과정입니다.
ඒ භවන්ගේ මේ මේ චිත්ත වීදී හටගැනීමට හේතුවක්. අන්න මනස ධර්මයක් ගත්තනය වීමෙන් හටගන්නා වූ මනෝ විඤ්ඤාණය හටගත්තහ ඕකේ මනෝ විඤ්ඤාණය වැලක් හැදෙනවා අර හැඩි හැඩිය පිටි යනකොට අතීත මටකටහන ගෝචර කරන්න පුළුවන් නිසා. අපි ඔය වැලම බලනවා. වැලම ගෝචර කරගත්ත.
그 bhavaṅga가 이 citta vīthi들이 생겨나는 까닭입니다. 마음에 dhamma가 부딪쳐 mano-viññāṇa가 생겨나면 mano-viññāṇa의 줄이 만들어집니다. 그것이 지나갈 때 지난 기억 자국을 대상으로 삼을 수 있기 때문입니다. 우리는 그 줄 전체를 보고, 줄 전체를 대상으로 삼습니다.
අන අන්න ඒ වැළම ගෝචර කරලා වැළම ගෝචර කරගත්තහම ඔය වැල එකක් වශයෙන් පේන්නේ. අන්න ඒක හිතක් තියෙනවා කියලා පේනවා. දැනෙන හිතක් තියෙනවා කියලා. දැන් දැනෙන හිත බලාපොරොත්තු වුනේ යමක් ආවොත් ගිලගන්න. ඉඳගන්න. මෙන්න මේ බලාපොරොත්තුවට කියනවා භවාංගය බලාපොරොත්තු. භවාංග දිට්ඨිය කියලා
그 줄 전체를 대상으로 삼으면 그 줄이 하나로 보입니다. 그래서 마음이 있다고, 느끼는 마음이 있다고 보입니다. 그 느끼는 마음은 무엇이 오면 삼키고 그 안에 머물기를 바랐습니다. 바로 이 바람을 bhavaṅga의 바람, bhavaṅga-diṭṭhi라고 합니다.
ඔන්න නොදෙන්න.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් භවාංග දිට්ඨිය කියලා කියන්නේ. භවාංග ක්රියාවි ගොඩනැගෙන සිටින්න.
bhavaṅga-diṭṭhi라는 것은 bhavaṅga의 움직임이 쌓여 가는 것입니다.
එතකොට ඒ චිත්ත. එහෙනම් කර්ම අවස්ථාවෙන් පස්සේ භවංග නිෂ්පාදනය කිරීමෙන් ආරම්භය පස්සේ ඒ කියලම ඊළඟ චිත්තක්ෂණය නැගින්න පටන් ගන්නවා. ඒකෙන් නැගෙන චිත්ත. කර්මට මුල් කරගෙන කියන චිත්තෙක් ක්රියාකලාපෙනවා.
그러면 그 citta는 이렇습니다. kamma의 단계 다음에 bhavaṅga를 만들어 내는 것으로 시작하고, 그다음 곧바로 다음 cittakkhaṇa가 일어나기 시작합니다. 거기서 일어나는 citta, kamma를 뿌리로 한 citta가 움직이기 시작합니다.
මෙන්න මේ ක්රියාලාපයිය ඇතිවෙන්නේ. අර මනසට ධර්මයක් ගට්ටනය කරලා දීම තියෙනවා. අන්න ගට්ටනය කරලා දෙනකොට මොකද? ුතිය
이 움직임이 일어나는 것은 마음에 dhamma를 부딪쳐 주는 일이 있기 때문입니다. 그렇게 부딪쳐 줄 때 어떻게 됩니까?
අන්න ගට්ටනය කරලා දෙනකොට මොකද? ුතිය බලාපොරොත්තු වෙලා ඉන්න මනස දැන් බුක්තියට කොරාපනා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් ප්රියමනාපයක් මනාපයක් එක චිත්තක්ෂනය හොයන්න වෙලාවක් නැහ ගෙවිලා යන. ගෙවිල්ලා ගිය අතීතයට ගිවිලා යනවා. ඒ කෑන තුළ මත මදක සටහනය මතක් කරනකොට අර කර්ම ශක්තියෙන් අනුකූලව ඇඩගසන්න දුන්න ගත්තන පෙළේ මනෝ ආකාර පෙළට වැටහෙනවා. අන්න වැටහෙනකොට අපි
좋아하는 것, 마음에 드는 것 하나, cittakkhaṇa 하나를 찾을 겨를도 없이 지나가 버립니다. 지나간 과거로 지나가 버립니다. 그 사이의 기억 자국을 떠올릴 때, kamma의 힘에 맞추어 건네준 부딪침의 줄이 마음의 모습으로 알아차려집니다.
ආකාර පෙළට වැටහෙනවා. අන්න වැටහෙනකොට අපි යමක් බලාපොරොත්තු වුනා නම් බලාපොරොත්තුට අනුකූල වන දූෂය හෝ ප්රහණ් අදාගෙන හටගත්ත දේට කර්ම ශක්තියෙන් ගල හදලා දුන්නා හදලා දුන්න කමක්ද වැටහන්න ගන්නවා. එක්කෝ ඒක ප්රියමනාප වශයෙන් මනසට වටෙනවා. අපි
알아차려질 때, 우리가 무언가를 바랐다면 그 바람에 맞게 생겨난 것을 kamma의 힘이 빚어 준 그대로 알아차리기 시작합니다. 아니면 그것이 좋아할 만한 것으로 마음에 다가옵니다.
ප්රියමනාප වශයෙන් මනසට වටෙනවා. අපි කියනවා මනසට දැනීමක් ආවා. අන්න ඒ දැනීම තමයි අපි දෘෂ්ටිය ස්පන්ද කරන්නේ. මොකද දෘෂ්ටිය ඇටලා තිබුනේ නැහැ. ඒ අපි නැවතත් ඒක දෘෂ්ටියෙන් ස්පර්ශ කරලා අපේ බලාපොරොත්තුම ලැබිච්ච එක ගන්නවා.
우리는 마음에 느낌이 왔다고 말합니다. 그 느낌을 우리는 diṭṭhi로 건드립니다. diṭṭhi가 거기 붙어 있지 않았기 때문입니다. 우리는 다시 그것을 diṭṭhi로 건드려, 우리가 바라던 것을 받았다고 받아들입니다.
මෙන්න මේ ගත්තට පත් මින්න අන්න චිත්ත වීතියක් පහලීමට මුල බැඳෙ.
이렇게 받아들이는 데서 citta vīthi가 일어나는 뿌리가 묶입니다.
ඊට පස්සේ චිත්ත විමයි දැන් මනෝවාරය සිත විදියක් ඔය ක්රමයට පහළ වෙනවා. පහළවෙලා අපි ඒක අරගන්නවා. අරගත්තට පත්
그다음 citta vīthi, 곧 manodvāra citta vīthi가 이런 방식으로 일어납니다. 일어나면 우리는 그것을 받아들입니다.
පහළවෙලා අපි ඒක අරගන්නවා. අරගත්තට පත් දැන් ඕකට විතරක් නෙමෙයි යෝකය දැන් මනෝධායම ක්රියාත්මක වෙනවා ඇහැ මුල් කරෙන්නේ, කන මුල් කරෙන්න දිව මුල් කරන්නේ නාසය මුල
받아들인 뒤에는 그것만이 아닙니다. 이제 manodvāra가 움직이고, 눈을 뿌리로, 귀를 뿌리로, 혀를 뿌리로, 코를 뿌리로 하여,
ඊළඟට ඒවත් ක්රියාත්මක වෙනවා. ඒවරත් අර යම්කිසි ඉස්ස අපි අරමුණක් ප අනිත් අපි අරමුණක් වතුනවා. ඇති කරවන්න ඕන කනය සිද්ධ කරනවා. ඒ සිද්ධ කරන ගානේ සිත් වැලක් හැදෙනවා. ඇහැ මුල් පෙන් අරමුණු වෙනද ඒ
그다음 그것들도 움직입니다. 그것들도 어떤 대상을 잡고, 다른 대상을 잡습니다. 일으켜야 할 부딪침을 일으킵니다. 그렇게 일으킬 때마다 citta의 줄이 만들어집니다.
හැදෙනවා. ඇහැ මුල් පෙන් අරමුණු වෙනද ඒ සිත් වල බුක්ති වෙනවා. ඒක බුක්තින්න ගිහිලා එනම් ඒකෙන් හටගන්නවා තවත් මනෝවාර චිත්ත වීති තුනක්. පංචවා චිත්ත වීතියක් වශයෙන් චක්ඛුත්වාර චිත්ත වීතියක් ගියානම්.
눈을 뿌리로 어떤 대상이 오면 그것이 그 citta들 안에서 누려집니다. 그것을 누리고 나면 거기서 또 manodvāra citta vīthi 셋이 생겨납니다. pañcadvāra citta vīthi, 이를테면 cakkhudvāra citta vīthi 하나가 지나갔다면 말입니다.
දැන් ඇහැට රූපයක් අරමුණ කිරීම කර්ම ශක්තිය මුල් කරනයි සිද්ධ කරන්නේ. ඒ අරමුණු කරලා ඇහැට රූපයක් දෙනකොටම එතන ඉතාම ගැඹුරු ක්රියාවලියක් සිද්ධ වෙනවා.
눈에 모습(rūpa)을 대상으로 주는 일은 kamma의 힘을 뿌리로 해서 이루어집니다. 그렇게 눈에 rūpa를 대상으로 주는 바로 그때, 거기서 아주 깊은 과정이 일어납니다.
ඕක හැබැයි පොතේ නැති හරියක ගන්න වෙනවා විස්තර කරලා දනකොට ඒක ඉස්සරා ක්රමයක් තියෙනවා. මොකක්ද මේ චිත්ත වීතියට 17ක් හටගන්න තියන්නේ හේතු චිත්ත වීතියට චිත්තක්ෂන 17 හටගන්නඕන පංචස්වාන චිත්ත රීතිය තමයි මේ චිත්තක්ෂන 14 හටගන්නේ.
다만 이것은 책에 없는 부분으로 들어가야 합니다. 풀어서 말씀드리면 거기에는 앞서는 방식이 있습니다. citta vīthi에 cittakkhaṇa 열일곱이 생겨나는 까닭은 무엇입니까? citta vīthi에는 cittakkhaṇa 열일곱이 생겨나야 하는데, pañcadvāra citta vīthi에서는 cittakkhaṇa 열넷이 생겨납니다.
දැන් මේකෙදි අපිට විග්රහයක් කරගන්න ඕන. මනෝත්වාරයයි පංචත්වාරයයි ක්රියාත්මක.
여기서 우리는 manodvāra와 pañcadvāra가 어떻게 움직이는지 풀어 봐야 합니다.
මෙන්න අර ඔබ වහන්සේ කිව්වේ එක අර මොලිට එක සම්බන්ධ වෙන්නේ මොකක්ද කියන ප්රශ්නය ඔන්න ඔතන තිය මොලින්ට එකලා ඊනා පද්ධතියත් එක්ක ඒ සම්බන්ධය මොකක්ද කොහොමද ඒක හැදෙන්නේ කියලා ඔන්න ඔන්න ඔතන්
스님께서 물으신, 그 molecule과 무엇이 이어지느냐는 물음이 바로 여기에 있습니다. 신경 체계와의 이어짐이 무엇이며 어떻게 만들어지느냐가 바로 여기에 있습니다.
ඔන්න ඉස්සෙල්ලාම හටගන්නේ කර්මජ ස්ථායි පද්ධතියක්
맨 먼저 생겨나는 것은 kamma에서 난(kammaja) 안정된 체계입니다.
මේකේ රූපය කර්මය මේක නිෂ්පාදනය කරන්නේ කර්මඵලය
여기서의 rūpa는 kamma입니다. 이것을 만들어 내는 것은 kamma의 열매입니다.
කර්ම ඵලය නිෂ්පාදනය කර කරා දන්නකොට අර අපි තුළ කාය දසකයක අනුව අර ක්රියාත්මක වෙනකොට අන්න ඊට අනුකූලවය මොකද කරන්නේ හැම මොහොතක් පාසාම එක ඒක එක පරමාණව නිශ්වාදනය කරනවා චිත්ත කර්ම කර්මයෙන් නිශ්වාදනය කරන පරමාණු කැලක්.
kamma의 열매가 거듭 만들어질 때, 우리 안의 kāya-dasaka에 따라 그것이 움직이면, 그에 맞추어 순간마다 알갱이를 하나씩 만들어 냅니다. citta와 kamma가 만들어 내는, kamma로 빚은 알갱이 조각입니다.
එකින් එකට ඇදලා ගන්නා. කර්මජ අවස්ථාව ඉක්ම යනවත් එක්කලා කර්ම අවස්ථාවෙක ඉක්මගන්නවා. හැබැයි වැලතුනේ.
하나에 하나를 끌어당겨 붙입니다. kammaja의 순간이 지나가자마자 kamma의 순간도 지나갑니다. 하지만 줄을 이룬 채로입니다.
කර්ම අවස්ථාව ඉක්ම ඒවා විතරයි. කර්මයෙන් ජනිත කරනකන් විතරයි කර්ම ජපි. කර්මයෙන් ජනිත කරලා නිදහස් කරපු ගමන් ඒක උද රූපයට වැදෙනවා. උද්ධ රූප කියන්නේ ඒක පරිවර්තනය
kamma의 순간이 지나는 동안뿐입니다. kamma에서 생겨나는 동안만 kammaja입니다. kamma에서 생겨나 풀려나자마자 그것은 utu rūpa로 들어갑니다.
වැදෙනවා. උද්ධ රූප කියන්නේ ඒක පරිවර්තනය වෙීවී යනවා ඒක දුන්න සංඛ්යාන. මෙහෙම
utu rūpa라는 것은 그것이 끊임없이 바뀌어 가는 것입니다.
වෙීවී යනවා ඒක දුන්න සංඛ්යාන. මෙහෙම මොකක් මොකක් පාසාම කර්මයෙන් නිත්පාදනය කර කරින උද රූප. අර කර්ම රූපයෙන් හදපු කාන්ධ වති සම්බන්ධ වෙලා ඊට අනුකූලව උදු රූපක් වශයෙන් හටගන්නවා මේ තිරණ වෙලා. එහෙනම් දැන් මේකෙන් හටගන්නවා තිරණ රූපයක්.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අන්න කර්මජ රූප මුල් කරගෙන හටගන්න. හටගන්න රූප ගතියට ගති ආකර්ෂණයෙන් ඇදිලා හිත්තා.
kammaja rūpa를 뿌리로 생겨나는 rūpa들은 gati와 gati가 서로 끌어당기는 힘으로 끌려 들어옵니다.
එතකොට නිෂ්පාදනය කරනවා නිෂ්පාද කර්ම දෙකයි.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මෙන්න මේ කියනවා ප්රසාද රූපය කියලා.
이것을 pasāda rūpa라고 합니다.
බෝධ රූපයන්ගෙන් ප්රසාද රූපය නිෂ්පාදනය කරවා ඉතාම සියලු රූප කරා මේක තියෙන. ඒවා අපි අද කියන භාෂාවෙන් කියන්න මේ කිරණ රූපයක්.
bhūta rūpa들에서 pasāda rūpa가 만들어지며, 이것이 모든 rūpa에 걸쳐 있습니다. 그것을 오늘날 말로 하면 빛살(kiraṇa) rūpa입니다.
දැන් ඔය අද කියන්නේ මොකක්ද ? කියලා කියන්නේ මොකක්ද ඇල්බ් ඔව් ඇලෝඩ් කියන්නේ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒ කියන්නේ පනෝ කාය කියලා කියන්නේ. අන්න ඒකට අහුවෙනවා ඔහොම ඔය ඉස්සෙල්ලාම මනෝ කාය ආරම්භ. ඔය කියන කර්ම චකාන ඊට අනුකූලව හටගන්න හ හිත වෙනකොට හිතෙන් හිතෙනත් එක එක රූපයක් හදාගෙන නිෂ්පාදලා නිදහස් කරනවා.
그것을 manokāya라고 합니다. 거기에 잡히는 것이 그것입니다. 이렇게 맨 먼저 manokāya가 시작됩니다. 앞서 말한 kamma에 맞추어 마음이 생겨날 때, 마음에서 마음으로 rūpa를 하나씩 만들어 내어 풀어 놓습니다.
හදන වෙලාවක් චිත්තජ රූප චිත්තක්ෂණය අරක් චිත්තක්ෂණය භව ඒක නිදහස් කරනවා එහක් පිස්සු විදහස් කරම ගතියට ගතිය හින්දා ඒකට අනුකූල ඒක තැන්පත් වෙන මෙන්න මේක චිත්ත කර්ම ජෙනු බේරම් තව ටිකක් දැනකමයි. මේ රූප
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
කර්ම ජෙනු බේරම් තව ටිකක් දැනකමයි. මේ රූප ඒවා ගිහිලලා අනන්ත අප්රමාණයක් එකතු වෙලා එකතු වෙලා හැදුනාම දැන් අපිට ගනී භවන චිරණ රූපයක් අහනේ.
이 rūpa들이 이어지며 헤아릴 수 없이 많이 모이고 또 모여 만들어지면, 이제 우리에게 덩어리진(ghana) rūpa가 생깁니다.
මෙන්න මේ අවස්ථාව චිත්තජ. දැන් මෙන්න මේක තමයි අපි අර ගන්ධබ්බයන් එනවා අන්තර බයිලා අඳුරගන්න.
이 단계가 cittaja입니다. 이것으로 우리는 gandhabba, 곧 antarābhava에 오는 이들을 알아볼 수 있습니다.
ඔන්න චිත්තද රූප. දැන් මේ චිත්ත රූපය යම් සේ පිහිටියනක් ඒකේ කායික ආකාරය ප්රමාණය ඔක්කොම ඉස්සෙල්ලා කර්ම ශක්තිය නිගමනය කරන්න.
이것이 cittaja rūpa입니다. 이 citta rūpa가 어떻게 자리 잡든, 그 몸의 생김새와 크기는 모두 먼저 kamma의 힘이 정합니다.
ආ බ්රහ්මයා අර තියන්නේ චිත්තද රූප. බ්රහ්මයාට ආහාරද රූප නෑ.
아, Brahmā에게 있는 것은 cittaja rūpa입니다. Brahmā에게는 āhāraja rūpa가 없습니다.
දැන් ඒක කාය තියෙනවා දජ කාය කියන්නේ. දෙවෙනි කය කියන්නේ. හටගත්තා නම් යම් රූපයක්. ඒ හටගත්ත මොහොතේටම්ම ඒක අපි අර මේ චිත්තක්ෂණය නිදහස් කරපු ගමක්. නැ අර මේ කර්මණය නිදහස් කරපු ගමක් ඒක පරිවර්තනය වෙන්න පටන් ගන්න මේ කාලයක් සමග කාල පරිවර්තනයට වැටෙනවා. පරිවර්තනයට වැටු වනේ ඉරපු සරහසනයි බලන. දැමක් හටගත්ත නම් ඕක ගෙවි ගෙවි යනවා විනාශ වෙනකම්.
이제 ekaja kāya가 있고 dvija kāya라는 것, 둘째 몸이 있습니다. 어떤 rūpa가 생겨났다면, 생겨난 바로 그 순간, cittakkhaṇa가 풀어 놓자마자, 아니 kamma가 풀어 놓자마자 그것은 바뀌기 시작하여 때와 함께 때의 바뀜 속으로 떨어집니다. 바뀜 속으로 떨어진 것을 보십시오. 무엇이든 생겨났다면 그것은 사라질 때까지 닳고 닳아 갑니다.
ගෙවි ගෙවි යනට දුන්න ශක්තිය එක රවක් භ්රමණය වෙන ගට දුන්න ශක්තිය ගෙවිලා යනවා. අන්න උතුටුජ කියන්නේ ඒකයි.
닳아 가도록 준 힘, 바퀴가 돌도록 준 힘이 닳아 없어지는 것처럼 말입니다. utuja라는 것이 바로 그것입니다.
ඒ දෙකෙම තියෙනවා. කර්මයෙන් ජනිත කරනවා දිචිත්තයෙන් ජනිත කරනවා. දැන් කර්මයෙන් ජනිත කරනවා කියන එක කාරණා දෙකක්. එකක් තමයි පූර්ව කර්මය මුල් කරගෙන පටිසන්ධියට ජනිත කරලා තියෙන්නේ.
그 둘 다에 있습니다. kamma에서 생겨나게 하고, citta에서 생겨나게 합니다. kamma에서 생겨나게 한다는 데에는 두 가지가 있습니다. 하나는 앞선 kamma를 뿌리로 하여 paṭisandhi로 생겨나게 한 것입니다.
එතන පටන් දින්න චිත්ත රූප හට ගන්නකොට චිත්ත රූපයනුත් දැන්න. කර්ම රූපයන්ගේ ක්රම දෙකක් තියෙනවා. එකක් එක් කොටසක් පටිසන්ධිය ලබා දී ක්රියාත්මක කියන කෙනෙක් පටිසන්ධිය ලබා දුනා විතරයි. පරිටිසන්ධිය ලබා දුන්න ප්රවෘද්ධි වහේ ජීවත් වෙලා ඉන්නකන් පවලත් කර්ම ශක්තියක් ඒකට ඈ වෙනවා. ඒකත් පෙරිති කරපු කර්ම ශක්තියක් මේකට සම්බන්ධ වෙනවා.
거기서부터 citta rūpa가 생겨날 때 citta rūpa도 알아야 합니다. kamma rūpa에는 두 길이 있습니다. 하나는 paṭisandhi만 주고 끝나는 것입니다. paṭisandhi를 준 뒤 pavatti 동안 살아 있는 내내 또 다른 kamma의 힘이 거기에 붙습니다. 그것도 앞서 지은 kamma의 힘이 여기에 이어지는 것입니다.
නැ ඒ කර්ම ශක්තිය තමයි ප්රෘති කර්ම ශක්තිය.
아니요, 그 kamma의 힘이 바로 pavatti kamma의 힘입니다.
දැන් ප්රසාද රූපය කියන්නේ ඒක හදාපු කායික ඵලය
그러니 pasāda rūpa는 그것이 만든 몸의 열매입니다.
ඔව් කර්ම කර්මද චිත්තද දෙකෙන් නිත්පාදනය කරලා දෙන්නේ ප්රසාද රූපය
네, kammaja와 cittaja 둘이 함께 만들어 주는 것이 pasāda rūpa입니다.
ඒ ප්රසාද රූප ඒකෙන් දුන්නට පස්සේ ඊට පස්සේ උද රූප පරම්පරාව වශයේ ඒ ආකාරයට ඒ සතාගේ ආකාරයට ඒ ඇඩ වැඩගෙන ඒ වර්ණ මතු කරමින් අර බුද්ධාස්ත වල තියෙන යම්කිසි වර්ණයක් තියෙනවා නම් ගන්ධයක් තියෙනවා නම් ඒ හේ ගන්ධයන් වර්ණයක් ඇති කරගෙන සම්පිණඩනයක් ඇති කරනවා අර ගත්ත කර්ම ආකෘති කියලා මෙන්න මේ ආකෘතිය සම්පූර්ණ වෙලා ආවට පස්සේ මේකට කියනවා සංඥාත
그 pasāda rūpa가 주어진 뒤에는 utu rūpa의 대물림으로, 그 중생의 생김새에 따라 자라나며 빛깔을 드러냅니다. bhūta 안에 어떤 빛깔이 있거나 냄새가 있다면 그 냄새와 빛깔을 만들어 내며, 앞서 잡은 kamma의 틀대로 한데 뭉칩니다. 이 틀이 다 갖추어진 뒤에 이것을 sañjāti라고 합니다.
ධර්ම පෙන්නවා අපි පෙළ දහමස මේ තේරවාදී බුදු හාමන කියනවා ඔය අලාව කියන හිතන්නෙත් නැහැ. එතකොට ඒක ගත්තොත් නේ එතකොට එහෙනම් ජාති සංඥාත. ගන් තබ්බ ආදි වශයෙන් නොවෙත ආකාර පෙරලා දෙන්නා ගන්ය දගුහ ගන් තබ්බක්. අන්න හින්බ ගත්ත ිම් ධම්මත් ිකුන ගංග සොක් ිල සුගන් දෘෂ්ට දුගන්න එකයි කමටන ගන්න
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
බුදුරජාණන් වහන්සේගෙන් තණ්හා උපාදාය කර දීවත්තන අවස්ථාව වරා වචන පටිපද ප්රහනකොට බුදුරජාණන් වහන්සේ ස්වාමීන් දේකා තත්ත්වරියා පඩු කාලයකට දියන ඒ වෙලාවේදී කුමක් උපාදානය කර මේ සත්වයා ජීවත් වෙන බුදුන් වහන්සේ දේශනා කරනා වචන මේ කයක් තත්ත්වරියා මඩ පාවයට ගිය ඒ වෙලාවේදී තණ්හා නා උපාදානය ිලන් වෙනවා
부처님께 '이 몸을 내려놓고 아직 다른 몸에 들지 않은 그때, 이 중생은 무엇을 붙잡고(upādāna) 살아갑니까?'라고 여쭈었을 때, 부처님께서는 이 몸을 내려놓은 그때에는 taṇhā를 upādāna로 삼는다고 설하셨습니다.
දැන් මෙතන වෙනසක් තියෙනවා. බුදුපියාණන් වහන්සේ දේශනා තුලන් සූත්ර ටික හොඳට පැහැදිලිව පෙන්නලා තියෙනවා. මේ කාය අත්දලා මද කය නොගිය අවස්ථාවක් තියෙන බව
여기에 다른 점이 있습니다. 부처님의 가르침 가운데 suttā들은 이 몸을 내려놓고 아직 다른 몸으로 가지 않은 때가 있다는 것을 아주 뚜렷이 보여 줍니다.
ඔව් අ අන්න ඒක දන්න
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
එතකොට උපන්නවෝ කියන එක කියන අනුපන්නව කියන එක ඇලන්න තියෙන්නේ. ඒ අත්නේ ගනි.
그러면 '생겨난 것(uppanna)'과 '생겨나지 않은 것(anuppanna)'이라는 것을 살펴봐야 합니다.
ඔය උප්පත්ත කියන වචනය සම්බන්ධ වෙනකොට ඒකේ තියෙනවා මේ ලෝක සම්මතයක්. ලෝක සම්මත උප්පත්තියයි ඒ වගේම සූත්රම විග්රහ කරන උප්පත්තිය ිත්ය කියලා. අර ලෝක සම්මත උප්පත්තිය
uppatti라는 낱말이 붙을 때 거기에는 세상의 약속(loka-sammata)이 있습니다. 세상이 약속한 태어남이 있고, 또 suttā가 풀어 보이는 태어남이 있습니다.
ිත්ය කියලා. අර ලෝක සම්මත උප්පත්තිය කියන්නේ ලෝක සත්යයට වැහිලා තියෙන එක. ඒක දියිුන්ත වැහිලා තියෙන්නේ. එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ඒ ගි විවෘත්ත කරලා ඕන. ජාති, සංජාති, ඔක්කන්ති, අතුිනිබ්බති සන්ධානං පාතභාවෝ ආයතනා පටිලාභෝ අංචි පිවිච්ච ජාති. දැන් කාරණා හයක් වැඩි කරලා
세상이 약속한 태어남이라는 것은 세상의 진리에 덮여 있는 것입니다. 그것이 덮여 있으니 부처님의 그 말씀을 열어 보여야 합니다. 'jāti, sañjāti, okkanti, abhinibbatti, khandhānaṃ pātubhāvo, āyatanānaṃ paṭilābho — 이것을 jāti라 한다.'
පිවිච්ච ජාති. දැන් කාරණා හයක් වැඩි කරලා තියෙනවද ආයතන ප්රතිලාභය ඉිල්ලා කියන්නේ ආයතන නැවත ලැබි
(물음) 여기서 여섯 가지를 늘려 놓은 것입니까? āyatana-paṭilābha라는 것은 āyatana를 다시 얻는다는 뜻입니까?
ඔව් දරුවෙක් පක්ෂය ඉගෙන ඇහැට රූපය එනවා, කන කත්තනවා දැන් ආයතන පහළ වුනා. ආයතන කියන්නේ ආයතන ව දැන් ඇහැ ආයතනයක් නෙමෙයි. ඇහැ කූඩුවක් විතරයි. ඇහැ ඉන්ද්රියක් විතරයි
네, 아이가 태어나 눈에 모습이 오고 귀가 듣게 되면 이제 āyatana가 나타난 것입니다. āyatana라는 것은… 눈은 āyatana가 아닙니다. 눈은 그릇일 뿐입니다. 눈은 indriya일 뿐입니다.
ආය
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒකත් වෙන්න පුළුවන්. එක්තරාතක නමුත් එකින් දෙක දෙයක් තියෙනවා. දැන් මව්කුස දරුවෙක් ඉන්න අවස්ථාව දරුවන්ගේ මනෝජවාරයයික් තියත් නොකෙන්නේ.
그럴 수도 있습니다. 어떤 면에서는 그렇지만 둘은 서로 다른 것입니다. 아이가 어머니 배 속에 있을 때에는 아이의 manodvāra가 있다 해도 그것이 작동하지 않습니다.
චක්කායතන සෝතායනාව තිය හරි ලැබෙන්නේ නැ. ඒවය ක්රියාත්මක වීම බිහිවෙන්න ඕනේ. බිහිවෙන්න ඉස්සෙල්ලා තියෙන්නේ දැනීම් කියනවා. මනෝත්වාරය මුල් කරගත්ත දැනී
cakkhāyatana, sotāyatana를 얻은 것이 아닙니다. 그것들이 작동하려면 태어나야 합니다. 태어나기 전에 있는 것은 느낌이라고 합니다. manodvāra를 뿌리로 한 느낌입니다.
අනිත්යෙන් පිහි වුණානද පස්සේ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔව් එයාත් මැතින් අපි දැනගන්න ඕනේ ඔය එකක් තියෙනවා. මොකක්ද? දැන් ඔතක්සන 14කි විදිට
네, 여기서 우리가 알아야 할 것이 하나 있습니다. 무엇일까요?
තියෙනවා. මොකක්ද? දැන් ඔතක්සන 14කි විදිට විශේෂයෙන් බලාගන්න ඕන. ඕට දික්සන 16කට සීමාව. ඇයි ඒක 16කට සිද්ධ විදයක් හදින්නේ නැත්තන මනෝවාරය දෙකක් තියෙනවා. මනෝවාරයට කියනවා දිපස්සන 14ක සිත වීම. එහෙම නැත්නම් ඒකට අනුචිත වීම. අර පංචස්වාරයක දැනගෙත්තර අනුිත්ත විදිහක්.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
හිත විදික් හදානම් එක හරි හටගත්තා නම් 14ින් තමයි නවතින්නේ. චිත්ත විතරින් භාගයක් ගිහිලා නවත්තන්න පුළුවන් චිත්තක්ෂයක් එහෙම විදි
vīthi 하나가 만들어진다면, 하나라도 생겨났다면 열넷에서 멈춥니다. citta vīthi 절반쯤 가다가 멈출 수도 있습니다. cittakkhaṇa가 그렇게 vīthi를 이룹니다.
දැන් මේක පෙන්නන්න එක ගාතු ගණන්තා. ඔය එක්තරක් කතාට පෙලා තියෙන්නේ යට ආර්ය පෙන්නන්න ගන්ථ ආර්ය පෙන්නන්න ගණන් ආරයක්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මොනවයද ගණන් වෙන් කියන්නේ ගත්තන වෙනවා. කට රූප ගට්ටනය වෙනවා. කයට එලලා කන්ට ශබ්ද ගට්ටනය වෙනවා. මෙහෙම ඒක ඔක්කොම මනසට ගත්තන දවස දැන් මේ ඇහැට රූප පෙන්නලා කිව්වත්, චක්ඛු විඤ්ඤාණ කිව්වත් ඒ වගේම රෝට විඤ්ඤාණ කිව්වත් මේ සියල්ලම මනෝ විඤ්ඤාණය
무엇을 헤아리느냐 하면 부딪침입니다. 눈에 모습이 부딪치고, 귀에 소리가 부딪칩니다. 이렇게 모든 것이 마음에 부딪칩니다. 눈에 모습이 보인다고 하든, cakkhu-viññāṇa라 하든, sota-viññāṇa라 하든, 이 모두가 mano-viññāṇa입니다.
මේක බුදු දාණන් වහන්සේ උමාව පෙර වෙලා තියෙනවා හරියට දැන් ගින්නක් අරගෙන දරල වලින් අවලුත් බිදුරුවින් අවුලෝනවා සෙල්ල වලින් අවලුවා මේ මේ ආදී වශයෙන් ඇවිල ගහනවා. දරලකින්න ධර වලින් අවලෝකෙනවා දර ගින්න තියෙනවා. ගිදුර වලින් අලෝකෙනා බිදුරු ගින්න තියෙනවා. තෙල් වලින් ඇලුව සෙල් ගින්න කියලා. නමුත් ගින්න එකමයි. ගිහ එකක් දෙකක්. එහෙනම් ඒ වගේ චක්ඛු විඤ්ඤාණය
부처님께서 이것을 비유로 보여 주셨습니다. 불을 가져다 장작으로도 피우고, 겨로도 피우고, 기름으로도 피우는 식입니다. 장작으로 피우면 장작불, 겨로 피우면 겨불, 기름으로 피우면 기름불이라고 합니다. 그러나 불은 하나입니다. 하나가 둘이 되는 것이 아닙니다.
එකක් දෙකක්. එහෙනම් ඒ වගේ චක්ඛු විඤ්ඤාණය පහළ වෙන්නට මනෝ විඤ්ඤාණය පහළ වෙන්නේ නැහැ. එක විඤ්ඤාණ වැලයි යන්නේ. නැ ඒකත් ිරියත
그처럼 cakkhu-viññāṇa가 일어날 때 mano-viññāṇa가 따로 일어나는 것이 아닙니다. 하나의 viññāṇa 줄이 가는 것입니다.
එක විඤ්ඤාණ වැලයි යන්නේ. නැ ඒකත් ිරියත වෙනවා. යම් තැනක විඤ්ඤාණ වැල් දෙකක් පටිපෙන සත්වයකුට.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒක රෑනවා. ඒ රෑනකොට චක්ඛු විඤ්ඤාණය පහල වන්නට වෙන එකම විඤ්ඤාණයක්වත් එවර න. මනෝ විඤ්ඤාණක්. නමුත් අධි වේගයෙන් සත්යට කෝරි අත්ත ගනන් වෙලා ඒ තරම් වේගය යන නිසා මේ චිත්ත වීගයෙන් ගමන් කරන
그것이 속입니다. 속일 때, cakkhu-viññāṇa가 일어나는 그때 다른 viññāṇa는 하나도 없고 mano-viññāṇa뿐입니다. 하지만 한 찰나에 수천만 번을 헤아릴 만큼 아주 빠르게 가기 때문에, citta의 빠르기로 움직이는 것입니다.
ඔව් ඔව්
네, 네.
දැන් ඥාන පාර වෙනකොට වෙන තියෙන්නේ ඒකේ තියෙන්නේ යථාර්ථය දකින.
ñāṇa의 길이 되면 거기 있는 것은 있는 그대로를 보는 것입니다.
දැන් බොරුව බොරුවක් හැටියට දැක්කාට පස්සේ මේකට රැවතින්නේ නැහ
거짓을 거짓으로 본 뒤에는 그것에 속지 않습니다.
ඇයි කවුලත් එතකොට ඒක ඥානය කියලා හිතන්න බොරුව ඇත්තක් හැටියට විදාගත්තා විඤ්ඤාණය කියලා දන්න අන්න චක්ඛු ඥාන සෝද ඥානය වෙනවා හරි මේ අරිහය හරිට ඔතන් තමයි ඒක ප්රධාන සම්පූර්ණ වෙන්නේ
그때 그것을 ñāṇa라고 여기십시오. 거짓을 참으로 겪은 것이 viññāṇa라는 것을 알면, cakkhu-ñāṇa, sota-ñāṇa가 됩니다. 맞습니다, arahant에 이르러 바로 거기서 그것이 온전히 이루어집니다.
ඔව් එතකොට එතනට වැටෙන්නේ ඒකයි. ඒ කියන්නේ ඒවා කමටහම පවත්වන්න මේ මතු පවත්වන්න හේතුව ඒවා නේ ආයන් ජාති කියන වචනයෙන් පෙන්නලා තියෙන්නේ නැවත වාරයක් බිහි කරන්න ඒවා හේතු වෙන්නේ නැහ කියන එක ආය ජා කියන වචනය ඒකයි.
네, 그래서 거기에 이르는 것입니다. 곧 그것들이 다시 이어지게 하는 까닭이 되지 않는다는 것, '다시 태어남이 없다'는 말로 보여 준 것이 그것입니다. 다시 한 번 태어남을 낳는 까닭이 되지 않는다는 것이 그 말의 뜻입니다.
ඉතින් එහෙනම් ඒ විඤ්ඤාණ හටගත්තට ඒකෙන් හටගන්නා වූ චක්ඛය යන්නේ නැහැ ක්රියාත්මක වෙලා අවිද්යාප්චා සන්තාන කියන ක්රියාව නඑක වැටෙන්නේ.
그러니 그 viññāṇa가 일어나도 거기서 생기는 눈(cakkhu)이 작동하여 avijjā-paccayā의 이어짐(santāna)이라는 움직임으로 떨어지지 않습니다.
අන්න ඊ මාතයෙන් ඉතුරු වෙනවා මාතයෙන් එහාට යන්න. මාතයෙන් එහා අලපු චන්ධ රාගයක් චන්ධ රාගයක් තිබුනොත් තමයි එකෙන් එකට අලවා වගේ අපි ඒකෙන් බැඳෙන්නේ.
'그것뿐(matta)'에서 남고, '그것뿐'을 넘어서 가는 것입니다. '그것뿐'을 넘어 들러붙는 chanda-rāga가 있다면, 그때 하나에 하나를 붙인 것처럼 우리는 그것에 묶입니다.
ඒ චක්ඛු විඤ්ඤාණ නෙමෙයි තේචු විඤාණය නමුත් අර පේන විඤ්ඤාණය විදිහටම තමයි පේන්නේ. ඒක එක දෙයක් අන්න. මොක ඒකේ බැඳුන චන්ධ රාගය නෙමෙ. චන්ද රාජය අවිද්යාව අන්න ප්රකෘතිය. පේන දේ පේන හැතිනම දකිනවා පේනවා. ඒ පේන දේ යථාර්තයනම් ඔහෙම දෙයක් නෙමෙයි කියත් දකින. දැන් ගිත්ිලක වනකොට
그것은 cakkhu-viññāṇa가 아니라 ñāṇa이지만, 보이는 것은 보이는 viññāṇa 그대로 보입니다. 그것은 같은 것입니다. 없는 것은 거기에 묶이는 chanda-rāga입니다. chanda-rāga와 avijjā, 그것이 본래 성품입니다. 보이는 것을 보이는 대로 보고, 보이는 그것이 실제로 그런 것이 아님도 봅니다.
නෙමෙයි කියත් දකින. දැන් ගිත්ිලක වනකොට ගිනි හුම අිගන්නවා. අපිවෙන්න නම් ගිනි පෙනි බෙනී ෙන්න ගිහුවමක් කොතන තියෙනවා කියලා ඒ ගිනි බෙනෙල්ල පියාවලිය කැරකීමේ පියාව කිය නිසා පේන මායා දර්ශනයක් වල අපි අහන අපි ඒක දකින්න. පුංචිලා මේක ඕක දකින්න නම ඉන්නවානම් ඒක දකින්න තේරුම් ගත්ත බැලෙන දකින්න ආමන් දිලක් තියෙනවා කියලා ඒකටම බන්න. ි වලක් තියෙනවා කියන එක මෙතන බන්න. නමුත් ඒක දන්නවා අපි ඉල්ල බහින්න. ඒ වගේම
불붙은 막대를 돌리면 불 바퀴가 생깁니다. 우리에게는 그 불 바퀴가 어디 있느냐 하면, 막대를 돌리는 움직임 때문에 보이는 허깨비 모습입니다. 어린아이들이 그것을 보면 불 바퀴가 있다고 여겨 그쪽으로 다가갑니다. 그러나 우리는 그것을 알기에 다가가지 않습니다. 그처럼 citta vīthi가 어떻게 움직이는지 우리는 압니다.
මේ චිත්ත වීති ක්රියාත්ම ිදිය අපි දන්නවා. අපි එතෙන් අර විඤ්ඤාණ කියන එක වැඩෙන්න ඒ ඥාණයෙන් ඇත්ත දැක ගන්නවා. එයාට විඤ්ඤාණයක් හිටියා කියනවා දන කියන්න බැ.
우리는 viññāṇa라는 것 위로 자라난 그 ñāṇa로 진실을 봅니다. 그 사람에게 viññāṇa가 있었다고 이제는 말할 수 없습니다.
සංඛාර පත්චා විඤ්ඤාණක් කියන එක එතනෙත් පහළ වෙන
(물음) saṅkhāra-paccayā viññāṇaṃ이라는 것이 거기서도 일어납니까?
කුසල මූල පත්යා සංඛාර සංඛාර පත්යා විඤ්ඤාණ තව කරන. එතකොට ආනිම මාධ්ය අනුගමනය කරගෙන යන අවස්ථාව තිය
kusala-mūla를 조건으로 saṅkhāra, saṅkhāra를 조건으로 viññāṇa가 또 일어납니까? 그때 ariya magga를 따라가는 단계가 있지요?
ඔව් ඒක ඒ ඇති වෙන්නේ මේමයි. කුසල මූලය වැඩියි යනකොට යම්කිසි ආකාරයක වැඩවහීමක් තිබුණා. ක්රමක් කරනුමයි වැඩෙ. වැඩ නැති
네, 그것은 이렇게 생깁니다. kusala-mūla가 자라 갈 때 어떤 식으로 자라남이 있었습니다.
තිබුණා. ක්රමක් කරනුමයි වැඩෙ. වැඩ නැති හරිය විඤ්ඤාණ වතාව වැඩිය ඥාන වලාව මූල පේතර
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මූල පත්චා විඤ්ඤාණක් කියන අවිා පචා සංඛාර සංකාර පත්යා විඤ්ඤාණක් කියන්න. කුසල මූලයෙන් කවදාවත් අකුසල නැගි.
mūla를 조건으로 viññāṇa라고 하는 것과, avijjā-paccayā saṅkhārā, saṅkhāra-paccayā viññāṇaṃ이라고 하는 것입니다. kusala-mūla에서는 결코 akusala가 일어나지 않습니다.
කුසල මූලිය කියන්නේ අලුභ අතය සමව කුසල මූල ඔව් අලෝභෝ කුසල මූලං අතේවෝ කුසල මූලං අමෝක කුසල මූලං. ඔයනා කුසල මූලය ලෝභ ලෝභ ද්වේශ මෝහයි අකුසර මූල. අකුසර මූල හැමදෙම අවිද්යාපත්තයෙන් හටගන්න.
kusala-mūla는 alobha, adosa, amoha입니다. 네, alobho kusalamūlaṃ, adoso kusalamūlaṃ, amoho kusalamūlaṃ. 그 kusala-mūla와 달리 lobha, dosa, moha는 akusala-mūla입니다. akusala-mūla는 모두 avijjā를 조건으로 생겨납니다.
කුසල මූලයෙන් හටගන්නේ නැත කුසල මූලය හටගන්නේ කොතල
(물음) kusala-mūla에서는 생겨나지 않습니다. 그러면 kusala-mūla는 어디서 생겨납니까?
අනේ කුදලයි. මේ විද්යාසන්න කියනේ ගතිය සම්පූර්ණ වෙලා ඉනකම්. සම්පූර්ණ විචා කොතද
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ආ ඒකේ අතන ඒ ආර්ය මාධිය පූර්ණය කරන තාක්කාල අවිද්යාව ඉවරන්න. ආර්ය මාධිය
아, ariya magga가 다 채워질 때까지 avijjā는 끝나지 않습니다.
තාක්කාල අවිද්යාව ඉවරන්න. ආර්ය මාධිය පෘති පුවක් පූර්ණය වුණා. අවිද්යාව දෙකෙන් පදක්. තුන ක තියෙන්නේ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අන්න ඒ අවසානයට අන්තිම වන රූප රාග අරූප රාග මාන උද්දක අවිද්යාවය වන අන්නප. අන්න
그 끝에 마지막으로 남는 것이 rūpa-rāga, arūpa-rāga, māna, uddhacca, avijjā입니다.
රාග මාන උද්දක අවිද්යාවය වන අන්නප. අන්න අවිද්යාව වුනට පස්සේ අවිද්යා පදයක හටගන්න විඤ්ඤාණය කවතා පහළ වෙනවා. ඒකම ආර්ය මාධ්යමේ සේකයක්.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අතර මූල තියෙනවා. ඇයි ඒක දැන් අපි මූල තියෙනකොට යං අඥාණං අස්සනංභිසමයෝ අනනුබෝධෝ අසම්බෝධෝ අපටිෝ මේ ආදී වශයෙන් පෙළගෙන තියෙනවා අවිද්යාවේ කන රතුනා.
뿌리(mūla)가 있습니다. 왜냐하면 뿌리가 있을 때 'yaṃ aññāṇaṃ adassanaṃ anabhisamayo ananubodho asambodho appaṭivedho' 하는 식으로 avijjā의 갈래들이 줄지어 나와 있기 때문입니다.
චතුරාධී සත්වය පිළිබඳ දැනීමක් නැ. අඥාන බවක්. එතන පරන්ම අලුතර මූල එක. අත මූල කියන්නේ අවිද්යාව මූලය එහෙනම් අවිද්යාව භව මූලයක් ඕකේ මෝහ අකුලකූල අරන් උච්ච අවිද්යාව ටික අන්තිමට කෙවර කර.
cattāri ariyasaccāni에 대한 앎이 없는 것, 모름입니다. 거기서부터가 뿌리입니다. 뿌리라는 것은 avijjā가 뿌리라는 것이고, 그러니 avijjā는 bhava의 뿌리입니다. moha라는 akusala-mūla를 들어 그 avijjā를 마지막에 끝냅니다.
අන්න ඒකයි. ඒක ඒකත් විතර. ඒ අන්තිමට පහත් පසා ආගන්නකෝ උපයකින් බිද්ධි වෙලා කි්ති වෙලා ගිහිල්ලා අන්තිමට විදින්නේ මෝහකුතරම.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒක තමයි අවිද්යාවට සම්බන්ධ කරන්න තියෙන්නේ මේ ලෝභය කියලත් කියන්නේ. මේ මෝහය කියලා කියන්නේ. අන්න මෝහයට පත් වෙනවා
그것이 avijjā에 이어지는 것으로, lobha라고도 하고 moha라고도 하는 것입니다.
කියලා කියන්නේ. අන්න මෝහයට පත් වෙනවා කියන්නේ ඒතම දිනාට පත් දැන් ඕක සුද්ධ කර සුද්ධ කරන් යනම් තේරෙන අවස්ථාව සිද්ධ වෙනවා. ඒ කියන්නේ සෝවාන් සුදාගාමී අනාගාමී අවස්ථාවල සිද්ධ වෙනවා. ඕක සුද්ධ කර යනවා.
moha에 빠진다는 것은 그런 상태에 이른다는 뜻입니다. 이제 그것을 맑히고 맑혀 가면 알아차리는 때가 옵니다. 곧 sotāpanna, sakadāgāmī, anāgāmī 단계에서 그 일이 일어납니다. 그것을 맑혀 가는 것입니다.
අරිහත් වෙන්න පත් වෙච්චමොතින් සුද්ධ කරලා ඉවර.
arahant에 이르는 순간 맑히는 일이 끝납니다.
අන් එතන පන්සල වින් ි චිත්තං කියවන්න
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
වෙන්නේ ඔයක කියලා කියන්නේ තව ශික්ෂණය වෙනවා කෙනා තිය ශික්ෂණය වෙන්න දෙයක් නැති කෙනා ශික්ෂණය කියලා ඉවර වෙච්ච කෙනාපන්න ව ඒට අරිත්තනා කියන අතේ ඉතින් ඒ ඒක වෙලා තියෙනවල අවිද්යාව තියෙනවා. දැන් අන්තිම
아직 배울 것이 있는 이(sekha)가 있고, 배울 것이 더는 없는 이, 배움을 마친 이(asekha)가 있는데, 그것이 arahant라는 뜻입니다. 그렇게 되기 전에는 avijjā가 있습니다.
තියෙනවල අවිද්යාව තියෙනවා. දැන් අන්තිම දැන් අනාගාමී කරත් තව තේරෙන්න. හැබැයි එයාගේ තියෙන අවිද්යාව තියෙන්නේ රූපංචරයේ දකින අවිද්යාව විතරයි. ආත්මතර
마지막으로 anāgāmī가 되어도 아직 알아야 할 것이 있습니다. 하지만 그에게 남은 avijjā는 rūpāvacara에서 보는 avijjā뿐입니다.
දකින අවිද්යාව විතරයි. ආත්මතර ආනම් අපි වේගයක් තේරා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔව් දැන්ස්සන දාසය යන කියන්න බලන්න ඕනේ. එහකටම තියෙනවා කම්පන ඒකක නියමයක්. ලෝකයේ යන අපිලා කිව්ල කම්පන ඒකක නියමයක් තිය. ඒකට හින් තත්ත්වලත් ඒ කම්පන දාන හිෙන් තත්ත්ව ඒ කම්පනය දානවා හයියෙන් යනවා. හැබැයි ඒ කම්පනය ඒක දාන එකක්වත් බරින්නේ නැහ වෙන සත්ත ලං වල සත්තු කරලා පෙට කම්පන ගානක්. එතකොට ඒකට තව ලෝකක් නිතර කර ගත්තත් ඔය ඔය ලෝක දෙකක් විතර මි කම්පන ගානක්. ඒකට ඒ හිටියේ ඒගම්. ඒ වගේ අපි අන්තිම
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
හිටියේ ඒගම්. ඒ වගේ අපි අන්තිම චිත්තන්තනයක් හටගැනීමට හටගෙන වස්ත රූපයක් හටගත්තේ. වස්ත රූපයට යමක් ගැඩුනේ. ඒකත් ක සම්පන්න ගාණක් තියෙනවා ඒ ගැීමදී සම්පාද වෙනවා. ඉරෙන්න
그처럼 마지막 cittakkhaṇa가 일어나기 위해 vatthu rūpa가 생겨났습니다. vatthu rūpa에 무언가가 부딪쳤습니다. 거기에도 떨림의 수가 있어서, 그 부딪침 속에서 그것이 다 채워집니다.
නැ ඒක ඒකට උරුම වන ස්වභාවය ගතිය පින දැන් ගතිය ගතිය මුල් කරගෙන තමයි වතු රූපයට ආරම්භ වෙන්නේ. ඒ ගතිය මුල් කරගෙන හටගන්න හටත් ප්රතිඵලයක් වතුර රූපය ඔව් ඒ වගේ වතුර රූපයට යමක් වැදුනොත් ඒක තම්බනවා දානිහලයි නවතිනවා.
아니요, 그것은 그것에 타고난 성질입니다. gati, 곧 gati를 뿌리로 하여 vatthu rūpa가 시작됩니다. 그 gati를 뿌리로 생겨난 열매가 vatthu rūpa입니다. 네, 그처럼 vatthu rūpa에 무언가가 부딪치면 그것은 떨리다가 정해진 수만큼 떨고 멈춥니다.
එතකොට ඔය වස්තු රූපය තමයි අපිට මේ අපේ මනෝජ්වාරයට සම්බන්ධ වෙලා තියෙන්නේ. ඒ කියන්නේ දැනීම සම්බන්ධ කෙන දෙ. අපේ මතකය කෙන දෙන්නේ. මතක කොහෙද තියෙන්නේ? අන්න මතක තියන්නේ ලෝක නාම ගෝචරය. නාම ගෝචරය අර්තනකට දීලානේ ඒ නාම ධර්මයට අයිතිය. රූප ධර්මයට අයිති. මෙන්න මේම නාම ධර්මයත් එක්ක සම්බන්ධ කරන්න. නාම රූපයත් එක්ක සම්බන්ධ කරන මාධ්ය තියෙන්නේ වස්තු රූපය.
그러니 이 vatthu rūpa가 우리의 manodvāra에 이어져 있는 것입니다. 곧 느낌에 이어져 있습니다. 누가 주느냐, 우리의 기억은 누가 주느냐, 기억은 어디에 있느냐 하면, 기억은 nāma의 영역에 있습니다. nāma의 영역은 nāma dhamma에 속하고, rūpa는 rūpa dhamma에 속합니다. 이것을 nāma dhamma와 잇는 것, nāma와 rūpa를 잇는 다리가 vatthu rūpa입니다.
දැන් වස්තු රූපය නාම ධර්මයක් බැඳිලා තියෙනවා. ගෑලා තියෙනවා. ඒ වස්තු රූපේ අනිදස්සතනං අප්පටිකං ධම්මායතන පියාපන්න රූපං කියලා. ඒක නම් අයිති වෙන්නේ. ධර්මයතන පටිපන්න රූපයක් තියෙනවා නම් ඒක මාන සමහ සම්බන්ධ රූපයක් මනෝ රූපයක්. මෙන්න මේ මනෝ රූපය තමයි වස්තු රූපය හටගන්නේ ඉස්සෙල්ලා.
vatthu rūpa는 nāma dhamma에 묶여 붙어 있습니다. 그 vatthu rūpa는 'anidassanaṃ appaṭighaṃ dhammāyatana-pariyāpannaṃ rūpaṃ'에 속합니다. dhammāyatana에 드는 rūpa가 있다면 그것은 마음과 이어진 rūpa, 곧 mano rūpa입니다. 이 mano rūpa에서 vatthu rūpa가 맨 먼저 생겨납니다.
එතකොට මේ මනෝ රූපය ස්වභාවය ඒක ධනීවනය වෙලා. ඒකෙන් හටගන්නවා නම් සුද්ධාර්ථකයක්. අන්න ඒ හටගත්ත උද්ධාත්ථකය බවට පත් වුනාම මේ ලෝකේ විද්යු පස්වර එහා මූල සියලුම කොටස වුණා. අන්න ඒ වස්තු රූපය හැමදේම මනෝරයෙන් සම්බන්ධ වෙලා තියෙනවා මනෝ ලෝකයක්.
그러면 이 mano rūpa의 성질이 짙어져(ghana) 거기서 suddhaṭṭhaka가 생겨납니다. 그렇게 생겨난 suddhaṭṭhaka가 되면 이 세상의 모든 부분이 됩니다. 그 vatthu rūpa는 모든 것이 마음과 이어져 있는, 하나의 마음 세계입니다.
ඒ මනෝ ලෝකයට සම්බන්ධ වෙලා තියෙන වස්තු රූපය එකපාරක් චරණය අන්න ඒකේ තල ස්පර්ශ ඒකා. දැනීන්න පටන් ගන්නවා මනෝජ්වානයට සම්පත්තිය.
그 마음 세계에 이어진 vatthu rūpa가 한 번 건드려지면, 거기서 phassa 단위가 생기고 manodvāra에 느낌이 오기 시작합니다.
අන්න එතකොට දැනීම් ඒකා පහළ වෙනවා. හැබැයි එක පාරක් ඒක යමක් වැදුනානම් ඒක 17වාරයක් වෙලා තමයි නවතින්නේ. එහම් දානස්වාරයක් සම්පා වෙනකොට දැනීම් බාන 18ක් නැගිලයි නවතිනවා.
그때 느낌 단위가 나타납니다. 다만 한 번 무언가가 부딪치면 그것은 열일곱 번을 지나서야 멈춥니다. 그러니 한 문(dvāra)에 부딪칠 때 느낌 단위 열여덟이 일어나고 멈춥니다.
මෙන්න මේක තමයි අපිට ඉස්සෙල්ලාම දැනීම් ඒකක් එනවට සිද්ධ වෙන එකක්. දෙවෙනි දැනීම නටකම් ඒක ගියා ඉවරයි. දෙවෙනි දැනීමේ චිත්තක් පහළ වෙනවා. ඔය වාන 14 චිත්තක්ෂන 17ක් පහල වෙන එකක් ඒක නවතිනවා.
이것이 우리에게 맨 처음 느낌 단위 하나가 올 때 일어나는 일입니다. 그것이 지나가 끝나면 둘째 느낌의 citta가 나타납니다. 열넷, cittakkhaṇa 열일곱이 나타나고 그것이 멈춥니다.
මෙන්න මේ වෙලාවේ අර මනෝ කියන අවස්ථාව තුළ අපි අර මනෝ ලෝකයට සම්බන්ධයෙන් තියෙනවා. දැනීම සම්බන්ධ වෙන මනෝ ලෝකය සම්බන්ධ වෙන සර්යාගේ දැනීම තියෙන්නේ එකක්. අන්න දැනීම පහළ වෙන්නේ ස්පර්ශ ඒ දැනී එකයි. ස්පර්ශ ඒකටක වේදනා ඒකුත් එතන ඉන්නවා. ඒක දැන් සංඥා ඒකේත් වෙනවා. චේතනා ඒකුත් වෙනවා. මනසිකාර ඒකකයුත් වෙනවා. මේ විදිහට ඔක්කොම පෙරුවේ
이때 mano라는 상태 속에서 우리는 마음 세계와 이어져 있습니다. 느낌이 이어지는 마음 세계에 이어지는 이의 느낌은 하나입니다. 느낌이 나타나는 것은 phassa, 그 느낌 하나입니다. phassa 단위와 함께 vedanā 단위도 거기 있습니다. saññā 단위도 있고, cetanā 단위도 있고, manasikāra 단위도 있습니다. 이렇게 모두가 거기 있습니다.
නෑ සුද්ධාර්ථය උද්ධාර්ථ කියන වස්තු රූප කියන
아니요, suddhaṭṭhaka라는 것이 vatthu rūpa라고 하는 것입니다.
ඒකට අයිතු වන්නා වූ වස්තු රූපයට අයිති වගන්නා වූ ජීවිත රූපයක්. වස්තු දසකයයි තියෙන්නේ. ඒකත් එක එකතු වෙලා 10ක් වඑකිලා තියෙෙනවා. හැම වෙලේම වස්තු රූපය පරිවර්තනය වෙමින් මිනික් ගතියට යන පරිභ්රමණය වෙමින් පවතින පරිවර්තනය වෙමින් පරිභ්රමණය වෙන්නේ මනෝ ලෝකය හා සම්බන්ධව පවතින ඉස්සරයි. අනික පවතින ඒක හා සම්බන්ධ වෙනවා. ඒ කියන්නේ චක්ඛුත් ද්වාරයෙන් එනකොට එනවා අර කර්ම ශක්තියම විදු වෙනුනා තව රූපයක්. ඒක තියෙනවා චක්ඛු රූපය. ඒකත් චක්ඛු දකි. කනෙන් ඉන්නා කියන්නේ සෝත රූපය කියලා ගත්තා. ඒක සෝත දක වෙන්න පුළුවන්. නාහයෙන් ඉනේවා ආයි ස්පර්ශ ලබන ගාන දකින්න. දිවෙන් ඉනෙ ඒවා ආය ස්පර්ශන කිව්වහ. කයෙන් ඉනවාගන්න කාය දකින්න. මෙන්න මේ ටික ඔක්කොම අර භාවකයක් සයිදව මේ ජීවිත රූපය රයිදව තියෙනවා. අර කියන වස්තු දසකය හා සම්බන්ධයි. ලං වෙලා ියන් වැඩිලයි.
거기에 딸린, vatthu rūpa에 딸린 jīvita rūpa가 있습니다. 그것이 vatthu-dasaka입니다. 그것까지 하나 더해져 열이 묶여 있습니다. vatthu rūpa는 언제나 바뀌면서 gati를 따라 돌고, 바뀌며 돌고 있는 것은 마음 세계와 이어져 있습니다. 다른 것들도 그것과 이어집니다. 곧 cakkhudvāra로 올 때에는 kamma의 힘으로 생긴 또 하나의 rūpa, cakkhu rūpa가 있고 그것이 cakkhu-dasaka입니다. 귀로 들어오는 것은 sota rūpa라 하며 sota-dasaka가 될 수 있습니다. 코로 들어오는 것은 ghāna-dasaka, 혀로 들어오는 것은 jivhā-dasaka, 몸으로 들어오는 것은 kāya-dasaka입니다. 이 모두가 bhāva와 함께, jīvita rūpa와 함께 있으며, 앞서 말한 vatthu-dasaka와 이어져 가까이 자라나 있습니다.
කර්ම සත්වය ලං එක පොඩික් හදලා තියන්න. ඔව් දැන් මේක හදලා තියෙන මනස බලාපොරොත්තු වෙනවා වින්දනයක්. වින්දනයක් ලබන්නේ ලෝකේ. ලෝකේ ඉඳලා වින්දනයක්.
kamma가 중생을 그렇게 가까이 하나로 만들어 두었습니다. 네, 이렇게 만들어진 마음은 누림을 바랍니다. 누림은 세상에서 얻습니다. 세상으로부터의 누림입니다.
දැන් ලෝකේ තියෙන වින්දනයක් තියෙනවාන ආපෝ, තේජෝ, වායෝ පඨවි ආකාරය ඔය පහතිකින් වින්දන ලබනවා. ලබලයි විඤ්ඤාණ පහළ වෙන්නේ. විඤ්ඤාණ වින්ධනය ලබන්න ඒක විඤ්ඤාණ වින්ධනය අටේ මනෝ ලෝකය
세상에 있는 누림은 āpo, tejo, vāyo, paṭhavī, ākāsa, 이 다섯으로 얻습니다. 그것을 얻고서야 viññāṇa가 나타납니다. viññāṇa가 누림을 얻는 곳, 그 viññāṇa의 누림이 있는 곳이 마음 세계입니다.
භෞතික වූ බාහිර ලෝකයට අයිතිය පංච විඤ්ඤාණ හෙවත් චක්ඛු විඤ්ඤාණ සෝත විඤ්ඤාණ ආදී පහල කරනවා. එහෙනම් පංච විඤ්ඤාණයෙන් අල්ලන්නේ මේ බාහිර ලෝකය ලෝක ස්පර්ශය ලෝක ස්පර්ශයක් ගන්නකොට දැන් මෙතන කාරණායක් තියා. ඇයි මේ හයක් එතකොට පහක්ම ඉන්ද්රිය හටගන්නා. ඒක අපිට තව රගන්න ඕන.
물질로 된 바깥 세계에 속하는 pañca-viññāṇa, 곧 cakkhu-viññāṇa, sota-viññāṇa 같은 것을 나타나게 합니다. 그러니 pañca-viññāṇa로 붙잡는 것은 이 바깥 세계, 세상과의 phassa입니다. 세상과의 phassa를 얻을 때 여기에 한 가지 문제가 있습니다. 왜 여섯이 있는데 다섯 indriya가 생겨나느냐는 것입니다. 이것을 더 알아봐야 합니다.
දැන් අපි හිතමුකෝ අර වස්තු රූපය කියන එක අරගෙන අපි වස්තු රූපය කියන එකට යදි ධරණය කරනවා නම් මේ ස්පර්ශ යම් තරමක් තියෙනවා නම් ඒ ස්පර්ශ වලින් තමයි මේ ලෝකය ඇඳුරු කරන්නේ. අපිට ඕනකම තියෙනවා මේ ලෝකය වින්දනය කරන්නීම වබිදීමට අවශ්ය කරනවා ස්පර්ශයක්. එතකොම
vatthu rūpa라는 것을 들어 생각해 봅시다. vatthu rūpa를 붙들고 있다면, 어떤 phassa들이 있든 그 phassa들로 이 세상을 알아봅니다. 우리에게는 이 세상을 누리고 싶은 마음이 있습니다. 누리려면 phassa가 있어야 합니다.
ආපෝ, තේජෝ, වායෝ පඨවි ආස මේ පහගින් තමයි පංච මහාභූතයන්ගෙන් තමයි ලෝකේ නිර්මාණය දන්නේ. පංච මහා භූතයන්ගෙන්ම ඉපස්ස ලබාගෙන ආශ්වාද වල ඉන්සයි මනස බලාපොරොත්තු.
āpo, tejo, vāyo, paṭhavī, ākāsa, 이 다섯, 곧 pañca mahābhūta로 세상이 지어집니다. 마음은 pañca mahābhūta에서 phassa를 얻어 그 맛(assāda) 속에 머물기를 바랍니다.
දැන් එහෙනම් මනසේ ඒක බලාපොරොත්තු වුනාට මේවයෙන් දුන්නොට තමයි විද්ද වෙන්නේ. දැන් මේවයෙන් දාවා විදින්නේ දැන් අපි මේක දකින්නම් මෙන්න මෙතන.
마음이 그것을 바라더라도 이것들이 주어야만 누리게 됩니다. 이것들이 주는 것을 누리는 것인데, 그것을 바로 여기서 보겠습니다.
අ යම් තරමක් සියුම් තැන බලන්න. යම් තරමක් ගනී බවන් තැන ස්පර්ශයක්. ඒ පස් ආකාරය ස්පර්ශයක් ඕනේ. පංච මහාභූතයන්යන්ගේ ස්පර්ශය ලබාගන්න ඒක ලබන්න බැ. මෙන්න මේ නිසා. පස්්දාය ඉන්ද්රියක් ඕනේ පංච මහාභූතයන්ගේ ඉපක්ෂය වෙනවා රූප.
얼마나 섬세한 곳인지, 얼마나 짙은(ghana) 곳인지에 따른 phassa를 보십시오. 그 다섯 가지 phassa가 있어야 합니다. pañca mahābhūta의 phassa를 얻으려 해도 그냥은 얻을 수 없습니다. 그래서 다섯 indriya가 있어야 합니다. pañca mahābhūta의 phassa가 rūpa로 이루어집니다.
දැන් මනසට මනසට ස්පර්ශ වෙන්න ඕනේ මනසට ස්පර්ශ වෙන්න වස්තු රූපයට ස්පර්ශ වෙන්න ඕනේ. වස්තු රූපයට එකපාරක් ස්පර්ශ යම්කිසි කම්පනර 17ක් යනවා නම් අන්න ඒ කම්පන මාරේදී ඇති වෙන්නා වූ ස්පර්ශන් තමයි වේදන ිංදනය කරන්න වෙන්නේ මනප.
마음에 닿으려면, 마음에 닿으려면 vatthu rūpa에 닿아야 합니다. vatthu rūpa에 한 번 닿아 떨림이 열일곱 번 간다면, 그 떨림의 차례 속에서 생겨나는 phassa를 마음이 vedanā로 누리게 됩니다.
වෙනකයක් කර්මය දැන් කර්ම දේ කරන්න දෙන්න මේ විදංජනය අමතෙන ක්රියාව හදා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ආ චිත්තට පහළ වෙන්නේ ඒක ප්රතිඵල. අන්න චිත්තොතින් තමයි වින්දන ලබා. කර්මට වින්දන වින්දන තියෙන්නේ චිත්ත කර්මය බලය කරන්නේ හදක් පහළ කරලා දෙන්නවා.
아, citta에 나타나는 것은 그 열매입니다. citta로써 누림을 얻습니다. kamma에는 누림이 없고 누림은 citta에 있습니다. kamma의 힘이 하는 일은 무언가를 나타나게 만들어 주는 것입니다.
ඔව් අන්න ඒකයි කියන්නේ. එතකොම නැවත යලි බටු වර්ණ කාක් තියන ඒක සක් වෙනවා ඔව් ඉතින් ඒකයි යන්නේ මොකදක් පාටී ඔව් දැන් වීති බවට පත් කිය්ම ශක්තියෙන් ඒ බලාපොරොත්තු පස්සේ ඉස්ස වීති හදන්න කියන මූල මොක ගත්ත
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් අපි තමු මෙහෙම දෙයක් අපි යම්කිසි අියුම් කරලා ගන්නවා ත ඔය තියුම් කරලා ගත්තට පස්සේ ඕකෙන් මිහිරි නාදයක් වෙනවා. දැන් ඕගේ මිහිරි නාදය අපිට එකාකාරය මි නොකාය ගන්න පුළුවන්. යාන්තා සද්ද කළොත් යමක් ස්පර්ශ කළොත් සීනි ශබ්දයක් නවා එක්තරා නාද කරලා.
이런 것을 생각해 봅시다. 우리가 어떤 악기를 조율해 둡니다. 조율한 뒤에는 거기서 고운 소리가 납니다. 그 고운 소리를 우리는 한결같이 얻을 수도 있고 아닐 수도 있습니다. 살짝 소리 내면, 살짝 건드리면 가는 소리가 일정하게 울립니다.
එහෙනම් ඒකෙන් මුත්තයා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඊට වඩා රාගයක් පුත්ත නිසා ඒක තියෙනවා. ඊට වඩා ඝනකම තියනේ යම්කිසි යම්කිසි කෙන් ඊට වඩා ඒකෙත් අතබොල තියෙනවා. ඊට වඩා වැඩි සක්දයක් ඒකෙන් පිට වෙලා ගානක් කම්පනය කරන්න ඒකෙන් එහෙමත් මේ කම්පරනවා ගර බුතුන්ද ඊට වන තව එකක් ගන්න. ඊට වඩා ගනක ඒකෙන් එකට පර කම්පනය කරනවා. දාන සද්දයක් ඒක සද්ද විමින් යනවා. ඊට අර වැඩි බලවත් කම්පනවාර ගානක් අරියලාට බැහැනවා. කම්පනවාර සමානයි. නමුත් කම්පනවාරවල බලය ඒකෙට බැ.
그보다 더 팽팽하거나 더 굵은 줄이 있으면 그것은 더 큰 소리를 내며 여러 번 떨립니다. 그보다 더 굵은 것을 하나 더 들면 그것은 또 떨림을 이어 가며 소리를 냅니다. 떨림의 횟수는 같습니다. 그러나 떨림의 힘은 같지 않습니다.
මෙන්න මෙහෙම ගිහිල්ලා සතර අවුරුත් වෙන අන්තිම මට්ටම හින් කැරුවොත් ගන්න පුළුවන් ඉදරම සක්ය. ඒකෙන් ඒත් කම්පනය දාන ඒගා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මෙන්න මේ වගේ අර වත්තු රූපයට පංච මහාභූතයන්ගේ ස්පර්ශම ගන්න ඕන. පත් රූපය මාර්ගය ඒ කම්පනවා පස් ආකාරයෙන් කම්පනය ස්වභාවයක් තියෙන ඕනේ.
이처럼 vatthu rūpa는 pañca mahābhūta의 phassa를 받아야 합니다. 그러려면 다섯 가지로 떨리는 성질이 있어야 합니다.
දැන් මේකෙත් මේවා කියන්නේ අපි කිව්වා ආපෝ, ද්වේජෝ, වායෝ පඨවි ආකම්පය ඒ අපි කිව්වා පහක් තියෙනවා. මෙන්න මේ පහේ ආකර්ෂණයන් අපි ගන්න ඕනේ. මේ පහේ ආකර්ෂණයක් ගන්නවා. ඒකට ගැලපෙන්නා වූ සාහක් හරි තියෙනවා. මෙන්න පහ ගන්න ඕන නිසා. ඒකද ගැලවෙන ඉන්ද්රිය පහක් මේ සඳහා ක්රියාත්මත වෙනවා. කර්ම ශක්තිය ඉන්ද්රිය පහක් හදනවා. මොකද හේතු අපේ බලාපොරොත්තු තියෙන්නේ පස්ාකාරයක ඉපස්ස බුද්ධිය ගා
앞서 āpo, tejo, vāyo, paṭhavī, ākāsa, 이렇게 다섯이 있다고 말했습니다. 이 다섯의 끌어당김을 우리가 받아야 합니다. 이 다섯의 끌어당김을 받으니, 그에 맞는 다섯도 있어야 합니다. 다섯을 받아야 하므로 그에 맞는 다섯 indriya가 이를 위해 움직입니다. kamma의 힘이 다섯 indriya를 만듭니다. 왜냐하면 우리의 바람이 다섯 가지 phassa를 누리는 것이기 때문입니다.
ඒක තමයි අපි බලාපොරොත්තු සත්යන්ගේ බලාපොරොත්තු බුද්ධාම නෙක්. ආසා කරන වින්දනය වින්දනය පස් ආකාරයකින් ලෝකයෙන් ලබන්න ඕනේ. පස්වාරයෙන් මුළු ලෝකෙම වින්දන ලැබිය.
그것이 바로 중생들의 바람입니다. 바라는 누림을 세상에서 다섯 가지로 얻어야 합니다. 다섯 문으로 온 세상의 누림을 얻습니다.