citta 풀이 5
චිත්ත විග්රහය 5
කොට ඔය තියෙනවා මෙහෙම ධ්යාව අ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
පටිච්ච සමුප්පාදය මුල් කරගෙනම තමයි යෝ ධම්මා යෝ පටිච්ච සමුප්පාදං පස්සති සෝමං පස්සති. යෝ එක එතකොට යෝ පටිච්ච සමුප්පාදං පස්සති සෝ ධම්මං පස්සති. යෝ ධම්මං පස්සති සෝමං පස්සති. මෙන්න මේ මං පස්සති කියන තැනට
바로 paṭicca samuppāda를 뿌리로 삼아 '…paṭicca samuppāda를 보는 이는 나를 본다'고 합니다. 곧 'paṭicca samuppāda를 보는 이는 dharma를 보고, dharma를 보는 이는 나를 본다'는 것입니다.
පස්සති. මෙන්න මේ මං පස්සති කියන තැනට එනකොට අර බුද්ධ කියන්නේ මොකක්ද කියන එක දැනගෙන පූර්ණ කරගෙන ඉවරයි අරිහත් ඵලය.
이 '나를 본다'는 자리에 이르면 Buddha란 무엇인지를 알아 다 채운 것이니, 그것이 arahatta phala입니다.
දැන් ධර්මය දකිනකොටම ධර්මය දැකීමෙන් පටිච්ච සමුප්පාදය දකිනවා. අරිහත් ඵලයෙන් පූර්ණයි. ධර්මය දැක්ක නම් බුද්ධ කියන්නේ මොකක්ද කියලා දැක්කා. බුද්ධ කියන තත්ත්වය දැනගත්තා. මෙන්න මෙතන දැනගන්න ඕන පටිච්ච
이제 dharma를 보는 바로 그때, dharma를 봄으로써 paṭicca samuppāda를 봅니다. arahatta phala로 다 채워집니다. dharma를 보았다면 Buddha가 무엇인지를 본 것입니다. Buddha라는 상태를 안 것입니다.
දැනගත්තා. මෙන්න මෙතන දැනගන්න ඕන පටිච්ච සමුප්පාදය දැක්කන්න. අන්න ප්රඥාව මුල් කරගෙන තමයි අ එතනින් තමයි හටගන්නේ සිව්වි පිළිදියාව. සද්ධාධිකාධික ප්රඥාධිග ප්රඥාකාරයට තමයි සිව්වි පිරිසියාව තියෙන්නේ.
여기서 알아야 할 것은 paṭicca samuppāda를 보는 것입니다. 바로 paññā를 뿌리로 삼아 거기서 네 paṭisambhidā가 생겨납니다. saddhādhika, paññādhika 가운데 paññā의 방식에 따라 네 paṭisambhidā가 있는 것입니다.
එතකොට ශ්රද්ධාධිකාය තමයි අර අපි අර දැන්සය කියනවා තමයි අර කිය අර වචනයෙත් තියෙන අරම ප්රඥා විමුක්ත හටගන්නේ.
그러면 saddhādhika인 이에게서, 우리가 말하는 그 낱말에 있는 바로 그 paññā vimutta가 생깁니다.
වීරයධිකායට තමයි අරකන්නේ සේතෝ විමුක්ති සහිත උබතෝ විමුක්ත සත්යය පත්වෙන්නේ.
viriyādhika인 이는 ceto vimutti를 갖춘 ubhatobhāga vimutta의 자리에 이릅니다.
ප්රඥාව යොමු කියන සුපි ලිසකියා වෙනවා. අතන තියෙන්නේ ත්රිවිද්යාලාභී අභිඥාලාභී කියන තත්ත්වයට පත් වෙනකොට එන්නේ වීර්යා
paññā 쪽으로는 네 paṭisambhidā가 됩니다. 저쪽에 있는 것, 곧 tevijja와 abhiññā를 얻은 상태에 이르는 것은 viriya로 오는 것입니다.
එතකොට යම්කිසි ප්රඥාප බවට පත් වෙනකොට අන්න ඒ අවස්ථාවේ කියලා මේක තමයි සිවි පිරිසිද තියා නුවනේ. ස්තක්ක ශ්රද්ධා
그러면 어떤 이가 paññā를 앞세우는 이가 될 때, 바로 그때 이것이 네 paṭisambhidā가 있는 지혜입니다.
පිරිසිද තියා නුවනේ. ස්තක්ක ශ්රද්ධා විමුක්ති ඔව් ඒක ශ්රද්ධාමු.
(묻는 이) …saddhā vimutti는요? — 네, 그것은 saddhā를 뿌리로 한 것입니다.
එතකොට ප්රඥා විමුක්තිය කියනකොට අරකිව මේ එයින් එහාට ගිය ධ්යාන සහිතව ලැබූ මේ අරිහත් ඵලය
그러면 paññā vimutti라고 할 때, 그것은 거기서 더 나아가 jhāna를 갖추어 얻은 이 arahatta phala입니다.
ශ්රද්ධා විමුක්ති කියලා වචනයක් තියෙනවා. ඔය ශ්රද්ධා විමුක්ති කියන්නේ විශ්වාසය මුල් කරන්නේ යම් දැන් ඕක තව ටික විග්රහ කරලා හොයා න්න එන නිසා මොකද ඕකේ තියෙන එතු කොටසක.
saddhā vimutti라는 낱말이 있습니다. 그 saddhā vimutti란 믿음을 뿌리로 하는 것인데, 이것은 거기에 담긴 한 부분 때문에 조금 더 풀어서 찾아봐야 합니다.
මොකද අර එක්තරාසන එක පෙලා තිබුනේ නැ අර ශුෂ්ක විදසයක් කියන අවස්ථාවේදී ධ්යාන අවස්ථ කියන එක්තරා අමතයක්. එතකොට තව මතයක්
왜냐하면, 경에 나와 있지 않은 것인데, sukkha-vipassaka라고 하는 경우에는 jhāna 상태가 없다는 한 견해가 있습니다.
අවස්ථ කියන එක්තරා අමතයක්. එතකොට තව මතයක් දැන් ඒකට ගොඩන්න නැගුණා උස්කලිත රහතන් වහන්සේ ධ්යාන අවස්ථයි තියෙන්නේ. චතුුත්ත ධ්යානයට එනකන් ධ්යාන සම්බන්ධයි. දැන්
그런데 또 다른 견해가 그 위에 올라왔으니, arahant께는 jhāna 상태가 있으며 catuttha jhāna에 이르기까지 jhāna와 이어져 있다는 것입니다.
ධ්යානයට එනකන් ධ්යාන සම්බන්ධයි. දැන් ප්රථම ධ්යානයේ පටන් නිරෝධය පනවනවා කියන ස්ථානයක් තියනවා. නැවත හොයන බලන්න ිවිකේ කොතනදේ කියලා. කෙක් දැකලා තියෙනවා තැන බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්නත් ප්රථම ධ්යානය පටන් නිරෝධය පනවනවා.
이제 paṭhama jhāna에서부터 nirodha를 말한다는 자리가 있습니다. 그것이 어디인지 다시 찾아보세요. 제가 본 곳이 있는데, Buddha께서 paṭhama jhāna에서부터 nirodha를 말씀하신다는 것을 보여 줍니다.
ධ්යානය ඇති ඔව් චතුර ධ්යානයට සම්පන්ධ වුනේ. ධ්යානය විතරක් තියෙන කෙනා තියෙන කෙනා ඉතින් මේක ටිකක් විග්රහතුව බලන්න ඕනේ. ඔව් හොයාගන්න
(묻는 이) jhāna가 있는…? — 네, catuttha jhāna와 이어진 것입니다. (묻는 이) jhāna만 있는 사람은요? — 있는 사람은… 이것은 좀 풀어서 봐야 합니다. 네, 찾아봐야지요.
මොකද නිරෝධ මහාපත්තියට අවශ්ය කරන්නා වූ චතුත්තට ධ්යානයක් ඒක අත්යාවශ්ය අඟයක් වෙලා තියෙනවා. නමුත් අරත් ඵල සමාපත්තයට එහෙම ධ්යානය සම්බන්ධයක් කියන්නේ කියපු නැතුවක් තියෙ.
왜냐하면 nirodha samāpatti에 필요한 catuttha jhāna는 꼭 있어야 할 몫이 되어 있습니다. 그러나 arahatta phala samāpatti에 jhāna가 그렇게 이어져 있어야 한다고 말한 것은 없습니다.
ඉතින් ඒ නිසා ඒක තම විග්රහ කරලා හොයලා බලන්න ඕනේ ඒ ධ්යානය අවශ්යමද කියන කාවද
그래서 그것을 풀어서 찾아봐야 합니다, 그 jhāna가 꼭 필요한지를.
ාස රහතන් වහන්සේ මේ ප්රථම ධ්යානය කියන්න පුළුවන් ප්රථම ධ්යානයේ තියෙන්නවත්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
සුස්කිල් ධර්ම රහතන් වහන්සේට දිවැස දිව කන පරසිත් දැකීමයි ඒවන්නේ නැත්තේ. ප්රධාන වශයෙන් ඒ ටිකයි නැත්තේ. ඔය සුෂ්ක විතසක කියන කතාව කිය විස්තර කරලා හොයාල බලන්නම්
sukkha-vipassaka arahant께 없는 것은 하늘눈, 하늘귀, 남의 마음을 아는 것입니다. 주로 그것들만 없습니다. 이 sukkha-vipassaka라는 이야기는 자세히 풀어서 찾아보겠습니다.
මොකද අර ධර්මය තියෙනවා ධර්ම සමාධිය කියලා දෙයක්. ධර්ම සමාධියයි චිත්ත සමාධියයි කියන්නේ සමාධි.
왜냐하면 dharma에는 dhamma samādhi라는 것이 있습니다. dhamma samādhi와 citta samādhi는 둘 다 samādhi입니다.
දැන් විදර්ශනා ඥානයක ධර්ම සමාධියක් එනවා. දැන් බොහෝ දැන් මම දැක සූත්ර මේ ආසවය පැනවීම එක ප්රථම ධ්යානය නිසාත් ආසවක්ය පනව ධ්යානය නිසාත් ආසවය පනවිය. එකක්.
이제 vipassanā ñāṇa에도 dhamma samādhi가 옵니다. 제가 본 많은 sutta에서 āsava를 다하게 하는 것을, paṭhama jhāna에 기대어서도 āsava를 다하게 하고, 다른 jhāna에 기대어서도 āsava를 다하게 한다고 합니다. 그런 것입니다.
ප්රථම ධ්යානයක් නැතුව එහෙම පනවනවා කියන තැන එහෙම දෙයක් නැහ. දැනගන්න නැහ. දැන් අපි අ
(묻는 이) paṭhama jhāna 없이 그렇게 다하게 한다고 하는 곳은요? — 그런 것은 없습니다. 알려진 바가 없습니다.
එහෙම දෙයක් නැහ. දැනගන්න නැහ. දැන් අපි අ ආස්තරය ප්රථම ධ්යානය නිසත් පනවනවා. දැන් සම්මා සමාධියට ධ්යාන හතරක් තියෙනවා.
이제 우리는 āsava를 paṭhama jhāna에 기대어서도 다하게 합니다. 그런데 sammā samādhi에는 jhāna 네 가지가 있습니다.
දැන් ඕකේ වෙනසක් කරන මෙහෙම බලන්න පුළුවන්. යම්කිසි කෙනෙක් සෝතාපන්න වෙනවා සකෘදාගාම වෙනවා. සෝතාපන්නය ඵලය ලැබෙන වෙලාවට සකෘදාගාමී ඵලය ලැබෙන වෙලාවට ධ්යානයක් ඕනැටද එපාද කියන.
이제 여기서 차이를 이렇게 볼 수 있습니다. 어떤 이가 sotāpanna가 되고 sakadāgāmī가 됩니다. sotāpatti phala를 얻을 때, sakadāgāmī phala를 얻을 때 jhāna가 있어야 하는가 아닌가 하는 것입니다.
දැන් ඔතෙදි අපි දකින්න ඕන දෙයක් වෙනවා. ප්රථම ධ්යානයෙත් ලැබුණා. ඒ ලැබුණ ප්රථම ධ්යාන ඊට පස්සේ මොකද වබුනේ තියෙන්නේ.
이제 여기서 우리가 보아야 할 것이 있습니다. paṭhama jhāna도 얻었다고 합시다. 그 얻은 paṭhama jhāna가 그 뒤에 어떻게 되었습니까?
සෝවාන් පුද්ගලයා කාම ලෝකයේ යනවා නම් තව සැකසාගෙනවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ධ්යාන ප්රථම ධ්යානය ලැබූ කෙනෙක් රූපාවචරේ ප්රථම ධ්යාන තලින් උපදිනවා නිසා බ්රහ්මයෙක් වෙලා කාම ලෝකෙන විදිහක් නෑ. එහෙනම් සෝවාන් පුද්ගලයාට සකෘදාගාමී පුද්ගලා මට්ටමක රාගක්ෂයා, ද්වේශක්, මෝහක්යත් වලින් තමයි එතන්ට ඉන්නේ.
jhāna, 곧 paṭhama jhāna를 얻은 이는 rūpāvacara의 paṭhama jhāna 세계에 태어나므로 brahma가 되어 kāma 세계로 올 길이 없습니다. 그렇다면 sotāpanna가 sakadāgāmī 수준에서는 rāga, dosa, moha가 엷어진 채로 거기에 있는 것입니다.
එහෙනම් ඒ අවස්ථාව තුළදී ලැබෙන්නේ ප්රථම ධ්යානයක් තිබුණාද නැද්ද? දැන් ප්රකාන්න වෙන්නේ
그렇다면 그 상태에서 얻는 것에 paṭhama jhāna가 있었습니까, 없었습니까? 이제 드러나는 것은…
උපා අවස්ථාව එහෙම එහෙමත් තියෙනවා. දැන් නීවරණ සමථකනේ සමථ කියනවා.
(묻는 이) upacāra 상태 같은 것은요? — 그런 것도 있습니다. 이제 nīvaraṇa를 가라앉히는 것을 samatha라고 하지요.
සමථ විදර්ශනා යුගනද්ධව වැඩිලා හිම් මගඵල ලැබෙනවා. සමථ පූර විදර්ශනා විදර්ශනා පූරණය වෙන සම සම එහෙමත් තියෙනවා. ඉතින් ඒ නිසා ඔතන්දි ඔය ධ්යානය කියන එක දැන් සම්මා සමාධියට ධ්යාන හතරයි පෙරලා තියෙන්නේ.
samatha와 vipassanā를 짝지어 닦아서 magga phala를 얻습니다. samatha가 앞서는 vipassanā, vipassanā가 앞서는 samatha, 그런 것도 있습니다. 그래서 거기서 jhāna라는 것은, sammā samādhi에 대해 경에 나온 것이 jhāna 네 가지입니다.
අට්ඨංගිකා සමන්නාගතා සේකා සේක හින්දා ආර්ය ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගය සමන්නාගතයි. ඒකට පත් වෙලා තියෙනවා. න් සම්මා සමාධියක්
'aṭṭhaṅgikena samannāgato sekho'이기 때문에 ariya aṭṭhaṅgika magga를 갖춘 것입니다. 거기에 이르러 있습니다.
පත් වෙලා තියෙනවා. න් සම්මා සමාධියක් තියෙනව අපි නිදන් රහතන් වහන්සේත් ආරායෙන් මාර්ග භූරණය කරන්න කරන්න ඕනේ
그러면 sammā samādhi가 있는데, 우리는 arahant께서도 ariya magga를 채우셔야 한다고 하니…
එක සම්මා සමාධිය බුද්ධ වෙන ධ්යාන හතර තියෙනවනේ
(묻는 이) sammā samādhi에는 Buddha께서 말씀하신 jhāna 네 가지가 있잖습니까?
ඔව් එතකොට දැන් සම්මා සමාධියට දැන් සෝවාන පුරුද්යත් සම්මා සමාධිය ආර්යෂ්ඨාංගාික මාධියේ සම්මා සමාධිය ලබලා තියෙන්න සුදාගාය පුද්ගලයා සම්මා සමාධියට පත් වෙලා තියෙන්නේ දැන් සම්මා සමාධියට මේ ධ්යාන හතරෙන් හතරෙන් එකක් හරි තියෙන ප්රථම ධ්යානය හරි තියෙනවානම්
네, 그러면 이제 sammā samādhi에 대해, sotāpanna도 ariya aṭṭhaṅgika magga의 sammā samādhi를 얻어 있고, sakadāgāmī도 sammā samādhi에 이르러 있습니다. 이제 sammā samādhi에 이 jhāna 넷 가운데 하나라도, paṭhama jhāna라도 있다면,
ප්රථම ධ්යානය ඇතුව හිටියානම් ඒ සම්මා සමාධියෙන් පිරිසි කියනවද
(묻는 이) paṭhama jhāna를 갖추고 있었다면 그 sammā samādhi에서 물러난다고 합니까?
මාර්ගඵලලාභියා සම්මා සමාධියෙන්න බැහ. ඒනම් මාර්ගඵලියා කාම ලෝකය නැවත උපදින්න පුළුවන්ද?
magga phala를 얻은 이는 sammā samādhi에서 물러날 수 없습니다. 그렇다면 magga phala를 얻은 이가 kāma 세계에 다시 태어날 수 있습니까?
ඒකත්. එතොක ප්රශ්නයක් එනවා.
그것도요. 거기서 문제가 생깁니다.
ප්රථම ධ්යානයට පත්වෙලා තියන්න නම් ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගයේ වැඩූ සෝතාපන්න සකෘදාගාමී දෙන්නම් ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගයෙන් පිරින්නේ නැහ. පිරිහන්න විදිහක් නැ. ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගයේ සම්මා සමාධි කිව්වදී මේ ධ්යාන හතර විතරක් ගත්තොත්.
paṭhama jhāna에 이르러 있다면, ariya aṭṭhaṅgika magga를 닦은 sotāpanna와 sakadāgāmī 두 사람은 ariya aṭṭhaṅgika magga에서 물러나지 않습니다. 물러날 길이 없습니다. ariya aṭṭhaṅgika magga의 sammā samādhi라고 할 때 이 jhāna 네 가지만 든다면,
ධ්යාන හතර ඒකාන්තය සම්මා සමාධියනවා. ධ්යාන හතරෙන් ප්රථම ධ්යානය හෝ සෝවාන් පුද්ධි ලක්ෂ හෝ සකෘදා තියෙන්න ඕනේ. දැන්
jhāna 네 가지가 틀림없이 sammā samādhi라고 한다면, jhāna 네 가지 가운데 paṭhama jhāna라도 sotāpanna나 sakadāgāmī에게 있어야 합니다.
පුද්ධි ලක්ෂ හෝ සකෘදා තියෙන්න ඕනේ. දැන් ප්රථම ධ්යානය නිසා ආසවක් පනවනේ කිව්වා ප්රථම ධ්යානය තියෙන කෙනාත් අරිහත් වෙනවා කියන අර්ථය තියෙනවා
(묻는 이) 이제 paṭhama jhāna에 기대어 āsava를 다하게 한다고 하셨는데, paṭhama jhāna가 있는 이도 arahant가 된다는 뜻이 있지요?
ඒක තියෙනවා. එතකොට එතන්ටත් අරිහත් එක සම්බන්ධ කරන්න පුළුවන්. ඒ කියන්නේ අරිහත්්තයෙත් තිබෙනවා එයාට ප්රථම ධ්යානය විතරක් තියෙන්න පුළුවන්. එහෙම වෙන්නත් පුළුවන්.
그렇습니다. 그러면 거기에도 arahatta를 이을 수 있습니다. 곧 arahant이어도 그에게 paṭhama jhāna만 있을 수 있습니다. 그렇게 될 수도 있습니다.
එතකොට ඒ සම්මා සම්බට හතරම ගත්තොත් කොන්න ගැලෙන්නේ. අන්න ඒකයි කියන්නේ. ධ්යාන හතර ගත්තොත්.
(묻는 이) 그러면 그 sammā samādhi에 네 가지를 다 든다면 어디서 막힙니까? — 바로 그것을 말하는 것입니다. (묻는 이) jhāna 네 가지를 든다면요.
ධ්යාන හතරම ගන්න බැහැ. හතරම හතරෙන්ම පූර්ණ වුනේ කියලා ගන්න බැහැ. අනික් අයට
jhāna 네 가지를 다 들 수는 없습니다. 네 가지 모두로, 넷으로 다 채워졌다고 할 수는 없습니다.
පූර්ණ වුනේ කියලා ගන්න බැහැ. අනික් අයට ප්රථම ධ්යානය හරි ලැබුවා නම් සම්මා සමාධිය වැඩූ ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාධ්යක් සෝතාපන්න පුද්ගලයාගේසෙන්න විදිහත්. එහම්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
සෝතාපන්න පුද්ගලයාගේසෙන්න විදිහත්. එහම් සම්මා සමාධිය කියන්නේ ඒකාන්තයේ මේ ධ්යාන හතර එකක් කියලා නිගමනය කරොත් සෝවාන් පුද්ගලයාටයි සතුුදාගාමී පුද්ගලයාටයි දෙන්නටමත් මේ ධ්යාන එකක් ලැබෙන්න ඕනේ. එකක් හරි ලැබෙන්න ඕනේ. එහෙනම් සෝවාන ඵලය
그렇다면 sammā samādhi란 틀림없이 이 jhāna 넷 가운데 하나라고 결론을 낸다면, sotāpanna와 sakadāgāmī 두 사람 다 이 jhāna 가운데 하나를 얻어야 합니다. 하나라도 얻어야 합니다.
එකක් හරි ලැබෙන්න ඕනේ. එහෙනම් සෝවාන ඵලය මහත් ගතමේම මේමේම මේ සම්මා සමාධිය ප්රථම ධ්යානය ද්තිය අධ්යානයදි කිව්ව ඒවා මහත්තට කුසල් ඒ කෙනෙක් මරණාස මැරනහම ඒ දැහැි නොපිරි මලව කවදාවත් කාම ලෝකය උපදින්නත්. එහම්
그렇다면 sotāpatti phala에서 이 sammā samādhi, 곧 paṭhama jhāna, dutiya jhāna라고 한 것들이 mahaggata kusala가 되니, 그 사람이 죽을 때 그 jhāna가 물러나지 않았다면 결코 kāma 세계에 태어날 수 없습니다.
කවදාවත් කාම ලෝකය උපදින්නත්. එහම් සෝතාපන්න පුද්ගලයා භව ගණනාවත් තව කාම ලෝකේ උප්පත්තිය වෙනවා කියලා හොඳට පැහැදිලිව පෙන්නලා තියෙනවා. සෝවාන්ය වැදිලා ආය ිය මනුස්සයෙක් වෙලා උපදෙන්න පුළුවන්. උපදින්න පුළුවන්. කාම ලෝකේ දෙවියෙක් වෙන්න පුළුවන් මනුස්සයෙක් වඑන්නත් පුළුවන්.
그런데 sotāpanna는 여러 생을 더 kāma 세계에 태어난다고 분명히 보여 주고 있습니다. sotāpanna가 되고서도 다시 사람으로 태어날 수 있습니다. 태어날 수 있지요. kāma 세계의 deva가 될 수도 있고 사람이 될 수도 있습니다.
නමුත් සෝවාන් පුද්ගලයාට සම්මා සමාධියක් තියෙනවානම් සම්මා සමාධිය මේ ධ්යාන හතරෙන් තොරව නැත්නම් ලැබුණු සම්මා සමාධියට ධ්යානයක් ලැබෙන්න ඕනේ සෝවාන් ඵලය පත් වෙනකොට එහෙනම් ඒ ධ්යානය පිරිහන්න විදියහකුත් නැහ. ඊට පස්සේ එහෙනම් එයා කාම ලෝකය උපදින්න විදියහකුත් නැහ. සෝවාන්
그런데 sotāpanna에게 sammā samādhi가 있고, 그 sammā samādhi가 이 jhāna 넷과 떨어져 있지 않다면, 곧 얻은 sammā samādhi에 jhāna가 있어야 한다면, sotāpatti phala에 이를 때 그 jhāna는 물러날 길도 없습니다. 그러면 그 뒤에 그는 kāma 세계에 태어날 길도 없습니다.
පුද්ගිරෙ මෙහෙම ඇල්ලලා. ටාගන්න පුද්ද එක්පාරක් කාම ලෝක
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒත් එනවනේ එක් වාරක් කාම ලෝකෙට එනවන මහත් එතන ඒ භව කියන වචනයෙන් කිව්වේ දැන් අර ඉස්සර අවස්ථාව හතක් යන්න නැ
(묻는 이) 그래도 오잖습니까, 한 번은 kāma 세계에 오잖습니까? 선생님, 거기서 bhava라는 낱말로 말한 것은 이제 그… 예전 것으로 일곱 번 가는 것… — 아닙니다.
දැන් මහත්තය ඒක ඒ නතේ බවන් අට්ඨම ආදීන්ති කියන්නේ වෙනස් ආකාරයක් අර කෙත කෙස් හත කිය අන්තන මොකද සත්තක්තු උපරිම කෙස්තයි කියන එක ඒකයි භව කියන දෙන්න විතන පෙරිලා තියෙන්නේ.
이제 선생님, 그것은 'na aṭṭhamaṃ bhavaṃ ādiyanti'라고 하는 것이니 다른 방식입니다. 그 khattu, 일곱이라고 하는 것은, 왜냐하면 sattakkhattuparama, 많아야 일곱 번이라는 것이니, 그래서 bhava라는 것이 둘로 나와 있는 것입니다.
මේ ශාසනයේ ආත්මභාව වෙන එකක්. ලෝක සම්මතයේ ආත්මභාව තව විදිහ. මේ ශාසනයේ ආත්මභාවයි ලෝක සම්මත ආත්මභාවයි දෙක පටිලවා ගන්න බැ. ඒකේ දෙකක්. ඒකයි කාරණය ස්වාමීන් වහන්සේ අපි අර කොහොමද මේ සම්මා සමාධියයි ඒ සෝවාන් සකදාගන්න සම්බන්ධතාවය
이 sāsana에서 말하는 attabhāva는 다른 것이고, 세간에서 흔히 말하는 attabhāva는 또 다른 방식입니다. 이 sāsana의 attabhāva와 세간의 attabhāva 둘을 섞으면 안 됩니다. 그것은 둘입니다. (묻는 이) 그래서 스님, 이 sammā samādhi와 sotāpanna, sakadāgāmī의 이어짐은 어떻게 됩니까?
ඔ දැන් සමාධිය කියන වචනයේදී ඔය සමාධියේ ප්රථමධ්යාන ද්තියී අධ්යාන තෘතිය අධ්යාන චතුත්ත ධ්යාන කියන ධ්යානය කියන ප්රධාන වචනයෙන් දුන්න. ඔය ස්තන්දි උපචාර ධ්යානයක් ධ්යානයක්.
자, samādhi라는 낱말에서, 그 samādhi의 paṭhama jhāna, dutiya jhāna, tatiya jhāna, catuttha jhāna라는 jhāna라는 큰 낱말로 주었습니다. 거기서 upacāra jhāna도 jhāna입니다.
උපචාරයට පත් වෙනවා කියන අවස්ථාව තියන්නේ ඒක ළඟින් ඇසුරු කිරීම. එතකොට සමාධි සමාධි කියන වචනයට අරගත්ත ප්රධාන කොටස් හතරයි පෙලා තියෙන්නේ. දැන් මාර්ග අනුගමනය කරන
upacāra에 이른다는 것은 그것에 가까이 다가가 있는 것입니다. 그러면 samādhi라는 낱말에 담긴 큰 몫이 넷으로 경에 나와 있습니다.
පෙලා තියෙන්නේ. දැන් මාර්ග අනුගමනය කරන කෙනා ඒ සමාධි සමයට ඇදිලා ඉන්න මාර්ගය සමාධි කියන වචනයෙන් පෙන්නවා තියෙන්නේ යම්කිසි ස්ථානයක යම් සමයකට ඇදිලා හිටියා නම්. ඒකට ලං වෙලා හිටියා කියන එකයි. උපචාර වෙලා ඉන්න පුළුවන්. උපචාරයක් තිබුණා නම් එහෙම උපචාරයෙන් කාම ලෝකය උපදින්න පුළුවන්.
이제 magga를 따르는 이가 그 samādhi 쪽으로 끌려 있는 길, samādhi라는 낱말로 보여 주는 것은, 어떤 자리, 어떤 samādhi 쪽으로 끌려 있었다면 그것에 가까이 있었다는 것입니다. upacāra에 있을 수 있습니다. upacāra가 있었다면 그런 upacāra로는 kāma 세계에 태어날 수 있습니다.
අර්පනා කියන එතන බැස්සොත් තමයි එයා රූපාවචර ලෝකයට යන්න ඕනේ.
appanā라는 데에 들어가야 그는 rūpāvacara 세계로 가게 됩니다.
ප්රතමතියන්න ඵලය මේ ධ්යානය සම්පූර්ණ කරගත්ත අර්පනා අවස්ථාන ධ්යානය පූර්ණ පූර්ණ වෙන්නේ උපචාර අවස්ථාව ඊට මෙහා තියෙන එකක්. නමුත් උපචාර අවස්ථාවත් සමාධි.
(묻는 이) paṭhama jhāna라 하면 이 jhāna를 다 이룬 것…? — appanā 상태에서 jhāna가 다 채워집니다. upacāra 상태는 그 이전에 있는 것입니다. 그러나 upacāra 상태도 samādhi입니다.
දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා සමාධි කෝටිගානක් තියෙනවා. සමාධි හතරනේ. ධ්යානේ හතර.
이제 Buddha께서는 samādhi가 수없이 많다고 말씀하십니다. samādhi는 넷이지요, jhāna 넷.
දැන් සම්මා සමාධිය කියනකොට ඔය ධ්යාන හතර වට කරගත්ත සියලුම සමාධි සම්මා සමාධියටයි. ධ්යාන හතරට ඇතුළු වෙලා තියෙෙනවා. හැමදේම අයිතියි සම්මා සමාධිය. ධ්යාන හතර කියන්නේ ඒකේ තියෙන්නේ විසි ප්රතිඵල අවස්වාහ හතරක්.
이제 sammā samādhi라고 할 때, 그 jhāna 넷을 둘러싼 모든 samādhi가 sammā samādhi에 속합니다. jhāna 넷 안에 들어가 있습니다. 모두 sammā samādhi에 속합니다. jhāna 넷이라는 것은 거기에 있는 네 가지 열매 단계입니다.
දැන් කොස් ගහයි, පොල් ගහයි, තෙල් ගහයි කියලා අපි කියනවා. අතු ගැන කිව්වේ නැ. දැන් ගහට අයිති හරිය කියන එක මුල් ගැන කිව්වේ. ගහ කියනවා. අතු කියලා වෙන වචනයක් තියෙනවා. අතු ගහද ඇහුවොත් cos මුල් ගහද ඇහුවොත් එගහ කියන්නේ වෙන එකක්. සම්මතය
이제 우리는 잭프루트 나무, 코코넛 나무, 기름 나무라고 말합니다. 가지를 두고 말한 것이 아닙니다. 나무에 속하는 그 바탕을 두고 말한 것입니다. '나무'라고 합니다. 가지라는 다른 낱말이 있습니다. 가지가 나무냐고 물으면, 뿌리가 나무냐고 물으면, 그 나무라는 것은 다른 것입니다. 사람들 사이의 약속입니다.
හැබැයි මුලත් අතුත් කොළත් දළුත් හැම දෙයක්ම කොස් ගහ කියන එකට සම්බන්ධයි. එකතු වුනාම කොස් ගහ. කොත්ගහ කියලා සම්මත කරගත්තා වගේ සම්මා සමාධි කියන සම්මතයක් කරගන්න ඕන සම්මා සමාධියේ තිබෙන ප්රධාන අංගය කතා කරනවා.
그러나 뿌리도 가지도 잎도 새순도 모든 것이 잭프루트 나무라는 것에 이어져 있습니다. 모이면 잭프루트 나무입니다. 잭프루트 나무라고 약속한 것처럼 sammā samādhi라는 약속을 해야 하고, 그것은 sammā samādhi에 있는 큰 몫을 이야기하는 것입니다.
ප්රථම ධ්යානය, ද්තියි අධ්යානය, තුි ධ්යානය, චතුත්තයනය කියන මේ හතර සම්මා සමාධියට කොටු වෙලා තියෙනවා. දැන් ප්රථම ධ්යානය ආරම්භය පටන් ගන්නේ. අර්පනා කියන අවස්ථාවට එනකම් ඔක්කොම ප්රථම ධ්යානයට අයිති.
paṭhama jhāna, dutiya jhāna, tatiya jhāna, catuttha jhāna라는 이 넷이 sammā samādhi에 묶여 있습니다. 이제 paṭhama jhāna는 그 첫머리에서 시작합니다. appanā 상태에 이르기까지 모두 paṭhama jhāna에 속합니다.
එතකොට ඒක තමයි තියෙන්නේ වෙනස.
그러면 그것이 바로 차이입니다.
දැන් ප්රථම ධ්යානයට අ ඒ වගේ ද්තියක් ධ්යානයට ධ්යානය ලැබූ කෙනෙක් ඉන්නවා. ඒ ධ්යානය ලැබුනාට පස්සේ ඒකේ තියෙනවනේ අවස්ථාව සීන වශයෙන් අවස්ථාවක් තියෙනවා මධ්යම වශයෙන් අවස්ථාවක් තියෙනවා ප්රණීත වශයෙන් අවස්ථාවක් තියෙනවා. මේ අවස්ථා තුනම නිසා බ්රහ්ම පාරිස බ්රහ්ම පර්විත මහා බ්රහ්ම කියලා කොටස් තුනටත් උපදිනවා ඒම බ්රහ්ම ලෝක.
이제 paṭhama jhāna에, 그처럼 dutiya jhāna에 jhāna를 얻은 이가 있습니다. 그 jhāna를 얻은 뒤에 거기에는 단계가 있지요. 낮은 단계가 있고, 가운데 단계가 있고, 뛰어난 단계가 있습니다. 이 세 단계 때문에 brahma pārisajja, brahma purohita, mahā brahma라는 세 부분의 brahma 세계에 태어납니다.
දැන් එතකොට එහෙනම් ප්රථම ධ්යානය කියන වචනය ගත්තට එක අවස්ථාවක් හරි කිව්වේ එකක් නෙමෙයි. ඒකට අරං වෙච්ච තැන ඉඳලා. ඒකේ එල්ල කරපු ඉලක්කය කරාම යනකනුත් අයිති වෙන්නේ ඒකටයි.
그렇다면 paṭhama jhāna라는 낱말을 들었다고 해서 한 단계만 말한 것이 아닙니다. 그것이 시작된 자리부터 그것이 겨눈 과녁에 이를 때까지가 다 그것에 속합니다.
දැන් ප්රථම ධ්යානයේ උපචාර අවස්ථාවත් ප්රථම ධ්යානය කියන කොටසටයි අයිති වෙන්නේ. ගහේ යතු ගහට අයිතියට මුලත් ගහට අයිතියටිය කිව්වා වගේ ඒ සියල්ල වැටන්නේ ප්රථම ධ්යානය කියන සංඛ්යාව.
이제 paṭhama jhāna의 upacāra 상태도 paṭhama jhāna라는 몫에 속합니다. 나무의 가지도 나무에 속하고 뿌리도 나무에 속한다고 한 것처럼, 그 모든 것이 paṭhama jhāna라는 셈에 들어갑니다.
ඒ නිසා සමාධිය අවස්ථාවේ සමාධි කියන එක හොඳට පැහැදිලිව පෙලා තියෙනවා. එකෙන් එකට එක සමාධි තියෙනවා.
그래서 samādhi 상태에서 samādhi라는 것이 경에 분명히 나와 있습니다. 하나하나 저마다 samādhi가 있습니다.
දැන් දිවසරත් සමාධියක් ඕනේ. දිවැත් සමාධිය දිව සමාධිය නැගෙන හඉහිර පැත්ත ඉන්න අය බලන්න නැගෙන ඉහිර පැතට වැඩූ සමාධිය ඒකෙන් නා හිර පැත්ත ඉන්න දේව මනුස්සී දේවාදී කරුවා බලන්න බැහැදි වැනි.
이제 하늘눈에도 samādhi가 있어야 합니다. 하늘눈 samādhi로, 해 뜨는 쪽에 있는 이들을 보려고 해 뜨는 쪽으로 닦은 samādhi로는 해 지는 쪽에 있는 deva나 사람 같은 이들을 볼 수 없습니다.
නාහිර පැත්ත එයා බලන්නත් බැහ. තමන්ගේ පිටුපස පැත්ත යවානම් පිටුපස පැත්ත බලන්න සමාධියක් වන්න ඕනේ. ඉස්සරහ පැත්ත වැඩි වන නම් ඉස්සරහ පැත්තේ ඇයි ඇයි පේන්නේ පිට පස්සේ විතරයි පේන්නේ.
그는 해 지는 쪽을 볼 수도 없습니다. 자기 뒤쪽을 보려면 뒤쪽을 보는 samādhi가 있어야 합니다. 앞쪽으로 닦았다면 앞쪽이 보이고, 뒤쪽으로 닦았다면 뒤쪽만 보입니다.
එහෙනම් දස දිසාවටම සමාධි 10යක් බලන්න ඕනේ. දස දිසාව මත්තු බලාන්න. එතකොටයි දස දිහා විරු කරලා දසහා ප්රේණාවත් බලන්න පුළුවන්. සමාධි කියන ඒවා ඔය වගේ.
그렇다면 열 방향을 모두 보려면 samādhi 열 개가 있어야 합니다. 열 방향을 다 보려면 말입니다. 그래야 열 방향으로 넓혀서 열 방향을 다 볼 수 있습니다. samādhi라는 것은 그런 것입니다.
මේ ධ්යාන හතරට තියෙන සමාධි හතරක් නෙමෙයි ඒ ධ්යානේ තියෙන සමාධි ඒකත් වෙනම තිය. එයා සීල සමාධි ප්රඥා සීල ධ්යාන ප්රඥා කියන එකකුත් නෑ. සමාධියයි අවශ්ය කරන්නේ ප්රඥාව.
이 jhāna 넷에 있는 samādhi 넷만이 아니라, 그 jhāna 안에 있는 samādhi도 따로 있습니다. sīla, samādhi, paññā라고 하지, sīla, jhāna, paññā라는 것은 없습니다. paññā에 필요한 것은 samādhi입니다.
උපචාර සමාධියත් සමාධි අර්පනා සමාධියත් සමාධි දැන් සම්මා සමාධිය කියනකොට එල්ල කරපු මූලික කාරණා ටික පෙන්නපුවහම ඒකේ තියෙන අතුරු සාකා සියල්ල නැැන සමාධිය
upacāra samādhi도 samādhi이고 appanā samādhi도 samādhi입니다. 이제 sammā samādhi라고 할 때 겨누는 바탕 요점들을 보여 주면, 거기 있는 곁가지가 모두 samādhi 안에 들어갑니다.
එහම් සෝවාන් පුද්ගලයා සම්මා සමාධිය ඒකාශය ලබලා තමයි ආර්යෂ්ඨාංගයක මාර්ගය පූර්ණය කරන අට්ඨාංකම මගෝ සේකා කියලා අට්ඨාංකිකවෝ සමන්නාගතෝ සේකම්
그러면 sotāpanna는 sammā samādhi를 한 부분으로 얻어 ariya aṭṭhaṅgika magga를 채우는 이이니, 'aṭṭhaṅgiko maggo sekho', 'aṭṭhaṅgikehi samannāgato sekho'라고 합니다.
අට්ටංගී ඔව් අට්ටහනීක අට්ඨංගීක කියලා කිව්වේ ඒකයි අංග නෙමෙයි.
(묻는 이) aṭṭhaṅgī…? — 네, aṭṭhaṅgika라고 한 것이 그것입니다. 그냥 aṅga가 아닙니다.
සම්මා ඔව් දු අන්න ඒකයි. එකතුවෙන් දුරු වෙන්නේ. සම්මා කරනවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ආර්ය අෂ්ඨ අංගික නෙමෙයි වාගේ. ආර්ය අෂ්ඨ අංගික හිත ආර්ය අෂ්ඨ අහංික කියෙන්නේ ඒකයි. ඔව් දස අංගයෙහි සමන්නාගතෝ අරහ නෙමෙයි තියෙන්නේ. දස අංගේ අංග එකක් අංග තව එකක්. අන්න ඒකයි.
ariya aṭṭha-aṅgika가 아니라는 것입니다. ariya aṭṭha-haṅgika라고 하는 까닭이 그것입니다. 네, 'dasahi aṅgehi samannāgato arahā'라고 되어 있습니다. 열 가지 aṅga에서 aṅga라는 것이 하나 있고, aṅga가 또 하나 있습니다. 바로 그것입니다.
අංග අ මොකක්ද? අංග කියන වචනයෙන් පෙන්නේ යම්කිසි ආකාරයක බැඳීමක්.
(묻는 이) aṅga란 무엇입니까? — aṅga라는 낱말로 보여 주는 것은 어떤 방식의 묶임입니다.
අං කියන එකට සම්බන්ධ කරපු වචනයක් තියෙනවා. අඟ ගෑ වෙනවා කියලා කියන්නේ අං වලින් ගෑ වෙනවා කියලා කියන්නේ හැමලේම ගැටීමකට සම්බන්ධයක්. හිංසා පීඩලාවට සම්බන්ධයක්. අංගික කරන්න ඒකයි. අන්න අංග තියෙනවා 10ක්.
뿔이라는 말과 이어진 낱말이 있습니다. '뿔로 받는다', 뿔로 들이받는다는 것은 늘 부딪침과 이어져 있습니다. 해침과 괴롭힘에 이어져 있습니다. aṅgika라고 하는 까닭이 그것입니다. 그런 aṅga가 열 가지 있습니다.
දස අකුසල් හංග තියෙනවාද 10ක් ඒකෙන් මිදෙන පැත්ත.
열 가지 akusala입니다. haṅga도 열 가지가 있는데, 그것에서 벗어나는 쪽입니다.
හංගනවා කියලා අවිද්යා අන්න විරතී දිරිද්ධ වෙන්නෙත් ඒකයි.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
එතකොට හංග වුණා කියලා කියන්නේ. ඒක හැංගිලා කියන්නේ. හංගනවා කියන එක ඒ වචනය තමයි
그러면 haṅga가 되었다는 것은 그것이 숨겨졌다는 말입니다.
කියන්නේ. හංගනවා කියන එක ඒ වචනය තමයි අපිටත් ඇවිදිලා තියෙන්නේ මිති ඉතින් හැර පෙළපසට ඇදිලා ඔය හම් ගන්න එපා. අවිද්යාමාන කරන්න එපා කියන එක.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අන්න හංග කියලා කියන්නේ ඒ 10හයකින් හංග.
바로 haṅga라고 하는 것은 그 열 가지에서 숨겨진 것입니다.
දහයක් සංඝ කරපුවහම ටස සංඝය කියනවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අංග වෙලා තියෙනවා කියන්නේ පැවැත්මට හේතුකාරක වෙනවා. පැවැත්මට හේතුකාර කියන්නේ ඇලීමට, ගැටීමට මුලාවට හේතු වෙනවා. ඒකෙන් අහක් පැත්තට තියන්නේ හංගතයි.
aṅga가 되어 있다는 것은 bhava를 이어 가게 하는 원인이 된다는 것입니다. bhava를 이어 가게 하는 원인이란 들러붙음과 부딪침과 어리석음의 원인이 된다는 것입니다. 그것에서 비켜난 쪽에 있는 것이 haṅga입니다.
න් ආර්ය අස්ස අංගික නෙමෙයි හංගික මාර්ගය. අංග කියන වචන ේදිලා තියෙන්නේ. අංග කියන්නේ එක අර්ථයක් අංග කියන්නේ තව අර්ථයක්.
그러니 ariya aṭṭha-aṅgika가 아니라 haṅgika magga입니다. aṅga라는 낱말이 둘로 갈려 있습니다. aṅga라는 것이 한 뜻이고, aṅga라는 것이 또 다른 뜻입니다.
අන් දි අන්න ඒකයි ඒ පැත්තට වැටනවා එතකොට අර ධ්යාන
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔව් දැන් අපි අ අපි ගත්ත ධ්යානය ගැන අපි දවනේ නෑ අපි මෙයන හිට බැ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔව් දැන් සිවි පිළි සාවට පත්වෙන අවස්ථාවේදී වෙන්නේ. අන්න ප්රඥාදික භාවයට පත් වුන කෙනාට පහළ වෙනවා අර්ථ ධර්ම නිරුක්ති පටිපාලන කියන ආකාර හතරක ඥාන දර්ශන හතරක්.
네, 이제 그것은 네 paṭisambhidā에 이르는 때에 일어나는 것입니다. paññādhika 상태에 이른 이에게 attha, dhamma, nirutti, paṭibhāna라는 네 가지 지혜, 네 가지 ñāṇa dassana가 나타납니다.
දැන් මේ අර්ථ දකින්නේ මොනවාද මේ සත්වයෙක් බෝධි භාක්ෂික ධර්ම මොල් කරගෙනයි මේ අර්ථ දැකීම පටන් ගන්නේ.
이제 이 attha에서 무엇을 봅니까? 한 존재가 bodhipakkhiya dhamma를 뿌리로 삼아 이 뜻을 보는 일이 시작됩니다.
ලෝකයේ සියලු දේවල් පිළිබඳ අර්ථ දකින ඥානයක් ලරා බුදුපියාණන් වහන්සේ ඒක සර්වචානය තියෙන පිළිවියාව සිව්වි පිළි සින්බියා කියන එක එතන පටන් ඉන්න පල්ලෙහාටම කෙටි කැටියට එනක සිව්විලිබියා තියෙනවා.
세상 모든 것에 대해 뜻을 보는 지혜는 Buddha께 있는 sabbaññuta ñāṇa로서 paṭisambhidā의 꼭대기입니다. 네 paṭisambhidā라는 것은 거기서 시작해 아래로 내려와 아주 작은 데에 이르기까지 네 paṭisambhidā가 있습니다.
පටිච්ච සමුප්පාදය පිළිබඳව වැටහීම ඒකාන්තයේම ධර්ම ඥානයට අවශ්ය වෙනයි. ඒවා පහත්ම තැන තියෙන සිවිපිසවියා ඥාන. අන්න එතනින් පටිච්ච සමුප්පාදයේ තිබෙන්නා වූ අර්ථ විග්රහ කරන්න. පුළුවන් ශක්තිය ලැබෙනවා නම් මෙන්න මේක තමයි පළවෙනි අර්ථ වැටනි අර්ථ පටිසම්පිදාව
paṭicca samuppāda에 대한 깨달음은 틀림없이 dharma 지혜에 필요합니다. 그것이 가장 낮은 자리에 있는 paṭisambhidā ñāṇa입니다. 거기서부터 paṭicca samuppāda에 담긴 뜻을 풀어낼 수 있는 힘을 얻는다면, 바로 이것이 첫째인 attha paṭisambhidā입니다.
ඒ පටිච්ච සමුප්පාද ධර්මය තුළින් ධර්මය විග්රහ කරන්න පුළුවන් වෙන ශක්තියි ඔව් ශික්ෂා විතරක් නෙවෙයි එතකොට තියෙන්නේ.
(묻는 이) 그 paṭicca samuppāda dharma를 통해 dharma를 풀어낼 수 있게 되는 힘이…? — 네, 그때 있는 것은 배움만이 아닙니다.
පට
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔව් ඒ ඒවට ඒක වෙන් කරගන්න හැදේ මෙතන මූලික වශයෙන් පටිච්ච සමුප්පාදය පිළිබඳව හරියාකාර අර්ථ දැකීම ඥානයට කොතන අර්ථ දැකීමක් පොතෙන් පදින් ඉගෙන ගත්ත කතාව නෙමෙයි අත්ත කතාව නෙමෙයි.
네, 그것들을 저마다 갈라 보면, 여기서 바탕은 paṭicca samuppāda에 대해 뜻을 바르게 보는 것입니다. 지혜에서 뜻을 보는 것이지, 책에서 낱말로 배운 이야기도 아니고 그냥 하는 이야기도 아닙니다.
ඒ වගේම පටිච්ච සමුප්පාදය තුළින් යමක් මෙසේ පහළ වෙනවා කියලා ඒක දකින හැති. ඒ ගැන විග්රහ කිරීමේ ශක්තියක් තියෙනවා ධර්ම.
그와 같이 paṭicca samuppāda를 통해 무엇이 이렇게 나타난다고 그것을 보는 힘, 그것에 대해 풀어내는 힘이 있으면 그것이 dhamma paṭisambhidā입니다.
යම්කිසි දෙයක් දැක්කහම ඒකෙන් පෙන්න ඒ පටිච්ච සමුපද ධර්මය පිළිබඳව උක්ත කර්මණයෙන් නිර්ණය කරන්නේ යමක්ද නිරුත්තී යමක් පෙන්නපුම ඒක පටිච්ච සමුප්පාන්න සාවට සම්බන්ධ කරලා පෙන්නන්න පුළුවන් නෙ මෙන්න මෙහෙමයි මේක හැදෙන්නේ.
어떤 것을 보았을 때 그것으로 드러나는 paṭicca samuppāda dharma에 대해 말로 가려내는 것이 nirutti입니다. 무엇을 보여 주면 그것을 paṭicca samuppanna에 이어서 '이것은 이렇게 생긴다'고 보여 줄 수 있지요.
ඒක ඔක්කොම මුලා මැද සම්බන්ධ කරලා පෙන්නත් මුලා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
පරිභානය කියන වචනයෙන් පෙන්නන්න. ඒ ආකාරයෙන් දැක්කට පස්සේ මේ දස සංයෝජනය බිදහරින්න පුළුවන් යම්කිසි ශක්තියක් තියෙනවා නම් අන්න ඒකට අවශ්ය කරන්නා වූ ඥානයෙන් කරන්න පුළුවන් විග්රහය පටිහා ඥාන
paṭibhāna라는 낱말로 보여 줍니다. 그렇게 본 뒤에 이 열 가지 saṃyojana를 깨뜨릴 수 있는 어떤 힘이 있다면, 그에 필요한 지혜로 할 수 있는 풀이가 paṭibhāna ñāṇa입니다.
ඒ ධර්මය දේශනා කරලා තව කෙනෙකුටත් තමන්ට හෝ තම අනුර හෝ ඒ අවිද්යා කෘෂ්ණා විදරීමේ ශක්තියක් හැ ඥානය පහළ වනානාවම කියනවා පටිබරන ඥානය
그 dharma를 가르쳐 다른 이에게도, 자기에게나 남에게나 avijjā와 taṇhā를 깨뜨리는 힘이 있는 지혜가 나타나는 것을 paṭibhāna ñāṇa라고 합니다.
දැන් මෙතෙන්දි තවකිනවට ධර්ම දේශනා කරලා නිවන් නවබෝධ කරන්න හේතු වාසනා ලබනවා ඔය ඥාන හතර තියෙනවානම් නැවත පොතඵල පොතෙන් නොබැලුවට ඒවා විග්රහ කරලා ඥානයෙන් ධර්මාවබෝධයක් ලබා දෙන්න පුළුවන් ශක්තියන් ලැබෙනවා. මේක තමයි බාලම දෙන්නේ.
이제 여기서 이 네 지혜가 있다면 남에게 dharma를 가르쳐 nibbāna를 깨닫게 하는 원인이 되는 복을 얻습니다. 다시 책을 들여다보지 않아도 그것들을 풀어 지혜로 dharma 깨달음을 줄 수 있는 힘을 얻습니다. 이것이 가장 낮은 것이 주는 것입니다.
දැන් මෙතනින් පටන් ගෙන්නේ තමයි වැඩිවෙන ඥානයන් අනුව තව තවත් ස්කන්ධ, ධාතු, ආයතන ඔය අධිවතින් සැම ධර්මයන් ගැනම විග්රහ කරන්න ශක්තිය එකෙන එකට වැඩි වෙනවා. ඒවයත් අර්ථ පෙන්නන්න පුළුවන් ශක්තිය තථා පරිසම්පිදා.
이제 여기서부터 늘어나는 지혜에 따라 더욱더 khandha, dhātu, āyatana 같은 모든 dharma에 대해 풀어내는 힘이 하나하나 늘어납니다. 그것들의 뜻을 보여 줄 수 있는 힘이 attha paṭisambhidā입니다.
ඒ ධර්මතාවයන් ධර්මතාවයන් කියන්නේ ඒක දරන හැටි. ඒ දරන හැටි පෙන්නන්න පුළුවන් වෙන්න ඕනේ. මොනවා හෝ ලෝකේ පහළ වෙනවා නම් ඒක එහි දරන්නේ කොහොමද ඉතින් ඒවා ඇති එක ඥානය වැඩිවෙලා.
그 dhammatā, dhammatā란 그것이 지니고 있는 방식입니다. 그 지니는 방식을 보여 줄 수 있어야 합니다. 무엇이든 세상에 나타난다면 그것이 어떻게 지니고 있는가. 그래서 그만큼 지혜가 늘어난 것입니다.
සර්වචඥානය මේ සියලු ලෝකේ සියලුම දේ පිළිබඳව සියලු දේක අර්ථ දකිනවා. සියලු දේම දරලා තියෙන ආකාරය මේක දරන්නේ මෙහෙමයි. ඉතින් සූවිපට්ඨාහනයෙන් පෙන්නුවේ ධර්ම පටි සම්පිදා ඒක අනික් අයට අහලකටවත් සිතු කරන්න පුළුවන් පටිසම්භිදා ඥානයක් නෙමෙයි. ඒක මහා බුද්ධ ඥානයක්.
sabbaññuta ñāṇa는 이 온 세상 모든 것에 대해, 모든 것의 뜻을 봅니다. 모든 것이 지녀진 방식, '이것은 이렇게 지닌다'를 봅니다. 그래서 Paṭṭhāna로 보여 주신 dhamma paṭisambhidā는 다른 이들이 가까이에서 생각조차 할 수 있는 paṭisambhidā ñāṇa가 아닙니다. 그것은 큰 Buddha ñāṇa입니다.
අර්ථ පටිසම්පිදා ඥාණං බුද්ධ ඥාණං බුද්ධ ඥාණං කියන්නේ ලොව්තුරා බුද්ධ ඥාණං කියලා එතන දන්න බැ.
attha paṭisambhidā ñāṇa가 Buddha ñāṇa이고, Buddha ñāṇa라고 하는 것을 거기서 lokuttara Buddha ñāṇa라고 알 수는 없습니다.
චතුරාර්ය සත්යය පිළිබඳව යම් අවබෝධයක් ප්රත්යක්ෂයක් ලබන්නා වූ යම්කිසි ඥානයක් තියෙනවා. ඒකට හේතුකාරක වන්නා වූ යම් දහම් අර්ථ දකින්න පුළුවන් ඥානයද කියන බුද්ධ ඥාන.
cattāri ariya sacca에 대해 어떤 깨달음, 몸소 앎을 얻는 어떤 지혜가 있습니다. 그것의 원인이 되는 어떤 dharma의 뜻을 볼 수 있는 지혜, 그것을 Buddha ñāṇa라고 합니다.
සම්මා සම්බුද්ධ සම්මා සම්බුද්ධ ඥානය කියන එක විශේෂයි. ඒවා අසාධාරණ ඥාණ අයි. එහ උන්වහන්සේගේ සිලිසින් කියාම අසාධාරණ එකක්. සත් අසාධාරණ ඥාණ හම්බන්ධයි.
(묻는 이) sammā sambuddha는요? — sammā sambuddha ñāṇa라는 것은 남다릅니다. 그것들은 asādhāraṇa ñāṇa입니다. 그분께 있는 것은 그렇게 asādhāraṇa한 것입니다. 일곱 asādhāraṇa ñāṇa와 이어져 있습니다.
අසමව බුදුවරණන් හා සමානමයි උන්වහන්සේලාගේ සිව්ව පිරිසිඳියාව සිව පිනිසබියා කියන්නේ සියල්ල සියල්ලට එක සමාන ඥානයක් තියෙනවා කියන එකනේ. ඒ ඒ ඥානය එකින් එකට වෙනස්. සෝතාපන්න තත්ත්ව ඉඳලාම තියෙනවා. එතන පටන්මත් තියෙනවා.
(묻는 이) 견줄 데 없는 Buddha들과 똑같습니까, 그분들의 네 paṭisambhidā는? — 네 paṭisambhidā라는 것이 모두에게 똑같은 지혜가 있다는 말이 아니지요. 그 지혜는 하나하나 다릅니다. sotāpanna 상태에서부터 있습니다. 거기서부터도 있습니다.
මේ සිව් පිරිසභියාවේ ස්වභාවය ඒකයි. මේ සිව් පිරිසිභ්යාව හරි වඩිනවා. ඒක කියන්නේ තව කෙනෙකුට ධර්ම සාකච්ඡාවක්ට හරි ධර්ම දේශනාවකට හරි ධර්මය අර්ථ ගන්නවාගන්න පොත පත නොවැලුවද හේතුඵල විග්රහ කරලා දීගන්න ශක්තියක් තියෙන ඥානය පහළ වුනා. හැබැයි ඒ ඥාන මොනවා පහළ වුණාද? පරතෝගෝසක ප්රත්යය ලබාගෙන මූල ධර්මය අහගෙන තියෙන්න ඕනේ. එතනින් පස්සේ තමයි ඥාණ පහළ වෙන්නේ.
이 네 paṭisambhidā의 성품이 그것입니다. 이 네 paṭisambhidā를 닦을 수도 있습니다. 곧 다른 이와의 dharma 대화에서나 dharma 설법에서, 책을 들여다보지 않아도 dharma의 뜻을 잡아 원인과 결과를 풀어 줄 수 있는 힘을 지닌 지혜가 나타난 것입니다. 그러나 그 지혜는 어떻게 나타났습니까? paratoghosa라는 조건을 얻어 바탕 dharma를 들었어야 합니다. 그 뒤에야 지혜가 나타납니다.
දැන් සිවි පිරිසිදියා මේ බුද්ධ ශාසනයේ පිට නෑ. පළවෙනි ධර්ම ශ්රවණයෙන් හෝ පටන් ගත්ත ආරම්භය තියෙන්න ඕනේ. එතනින් පටන් ගත්ත ඥාන දර්ශනය තමයි. ඒ ආකාරයෙන් ව්යාප්ත වෙලා යන්නේ.
이제 네 paṭisambhidā는 이 Buddha sāsana 밖에는 없습니다. 첫 dharma 들음 같은 것으로 시작한 첫머리가 있어야 합니다. 거기서 시작된 ñāṇa dassana가 그렇게 퍼져 나가는 것입니다.
පටිබිදා කියන ඔව් පටි දැන් පටිසම්බිදා කියන වචනයෙන් පෙන්නන්නේ. මේ එකතුව සමඟ තිබෙන්නා වූ බැඳීම නිදහරින්න පුළුවන් සත්වය ලෝකේ ලෝකය හැමඑකම එකතුවක්.
(묻는 이) paṭisambhidā라는 것은…? — 네, 이제 paṭisambhidā라는 낱말로 보여 주는 것은 이 모임과 함께 있는 묶임을 풀어 놓을 수 있는 것입니다. 존재, 세상, 세상 모든 것이 모임입니다.
සංඛීර්ණ වචනය පෙනෙන්නේ මේ සියලුම ලෝකේ සංඛමන. එකතුව පටිසං කියන වචනය පෙන පටිලින් කරන්න මොකක්ද බැඳීම
그 낱말이 보여 주는 것은 이 온 세상이 모임이라는 것입니다. paṭisaṃ이라는 낱말이 보여 주는 것, 무엇을 풀어 놓는가 하면 묶임입니다.
යම්කිසි සංයෝජන ලා කිව්වොත් ඕකයි. සංයෝජන විදරීමට පුළුවන් පටිසම්භිදා සංයෝජන විධහරණ ඥානයක් තියෙනවා පටිසම්භිදා ඥානය
어떤 saṃyojana — 줄여 말하면 그것입니다. saṃyojana를 깨뜨릴 수 있는 것이 paṭisambhidā입니다. saṃyojana를 깨뜨려 놓는 지혜가 있으니 그것이 paṭisambhidā ñāṇa입니다.
නීවරණ නීවරණ විදහරීම කිව්වත් එතන ඔහ වෙනවා. නීවරණය පටන්ගෙනම ඒකත් අවිද්යා සංයෝජනයක්. එතනක් තියෙනවා. දස සංයෝජන අර සංයෝජන 10මත් ඕකට අයිති. එපස සංයෝජනාව පිට හරින නුවණක් තියෙනවා නම් කියනවා පටිසම්පිදා ඥාන
nīvaraṇa를 깨뜨린다고 해도 거기에 들어갑니다. nīvaraṇa부터 시작해서 그것도 avijjā saṃyojana입니다. 거기에 하나가 있습니다. 열 가지 saṃyojana, 그 saṃyojana 열 가지가 모두 거기에 속합니다. 그 saṃyojana를 내던지는 지혜가 있다면 paṭisambhidā ñāṇa라고 합니다.
තමන්ට බිදහැරගත ලෝකයට විග්රහ කරන්න පුළුවන් ශක්තිය තමයි දේශනා ශක්තිය. ඒ දේශනා ශක්තිය නැත්නම් ඒ ඥානය ඔපලන් අහන්න බැහැ. පසේ අ පසේපදුරුවන්ට එහෙම පහල වෙන්නේ නැහැ. මොකද? දේශනා කරන්න බැ. විග්රහ කරලා දෙන්න බැ.
자기에게서 깨뜨려 낸 것을 세상에 풀어 줄 수 있는 힘이 바로 가르치는 힘입니다. 그 가르치는 힘이 없으면 그 지혜를 남이 들을 수 없습니다. pacceka Buddha께는 그렇게 나타나지 않습니다. 왜냐고요? 가르치실 수 없습니다. 풀어 주실 수 없습니다.
විග්රහ කරන්න ගියොත් එක පොත පතකින් කිව්ව විග්රහයක් කළ හැති. එහෙම දේකින් විග්රහ කරාට යථාර්ථය මතු කරන්න බැහ. දැන් පටිසම්භිදා භික්ෂූන් වහන්සේ මේ ස්වාමීන් වහන්සේලා ඉන්නවා නම් උන්වහන්සේලාගේ විශේෂත්වයක් තියෙනවා ධර්මය විග්රහ කරන්න හොඳ ඥානයක් තියෙනවා.
풀려고 하면 책에서 말한 풀이는 할 수 있습니다. 그런 것으로 풀어도 참모습을 끌어낼 수는 없습니다. 이제 paṭisambhidā를 지닌 bhikkhu, 그런 스님들이 계시다면 그분들께는 남다름이 있으니, dharma를 풀어내는 좋은 지혜가 있습니다.
හංගන්න කමට්ඨාන.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
වැරදි තෙනක් තියෙනවා මේක මේ මේක ගැලපෙන්නේ නැහැනේ කියලා දකිනවා. මේක මෙහෙමන එන්න ඕනේ කියලා දකිනවා. ඒ නිසා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරලා ධර්මයක් යම් ආකාරය වටහා ගන්නව ඒ ආකාරය දකින්න පුළුවන් ශක්තියක් එනවා. එහෙන උන්වහන්සේලාම සිව්විලිස බියාපත් රහතන් වහන්සේලා ධර්ම සංකායනාවට ගන්න හේතුත් ඒකයි.
잘못된 곳이 있으면 '이건 맞지 않구나' 하고 봅니다. '이것은 이렇게 와야 한다' 하고 봅니다. 그래서 Buddha께서 가르치신 dharma를 어떤 방식으로 알아들어야 하는지, 그 방식을 볼 수 있는 힘이 옵니다. 그래서 네 paṭisambhidā를 얻은 arahant분들을 dharma saṅgāyana에 모신 까닭도 그것입니다.
අන්යාය ගත්තා නම් ප්රශ්න ගොඩක් තියෙනවා. එක එක්කෙනා ගත්තා වතාරීන් වශයක ඉන්න ගියොත් එහෙම අර ධර්මය මේ මේ හරියාකාරව විග්රහ කරලා සංඝායනා කරන්න සමතයට බහින්න බැරු යනවා.
아무나 모셨다면 문제가 많았을 것입니다. 저마다 자기 주장대로 가면, 그 dharma를 바르게 풀어 saṅgāyana를 하는 데 뜻을 모을 수 없게 됩니다.
ඒක එකන එක අදහස වුනත් වෙන අදහස් කියන්න පුළුවන්. ඒ වෙලාවේදී ඒ ඒකේ තියෙන වෙනසක් නැති බව ගැලපීම තේරුම් ගන්න පුළුවන්කමක් ලැබෙනවා පටිසම්පිදා ඥානත එක එක්කෙනා මෙහෙම කියනකොට ඒක තව ආකාරයෙන් කිව්වත් ඒමී අදහසනේ කිව්වේ. එයා අදහස් දෙක එකයි.
같은 생각이라도 다르게 말할 수 있습니다. 그때 거기에 다름이 없다는 것을 맞추어 알아볼 수 있는 힘을 paṭisambhidā ñāṇa로 얻습니다. 한 사람이 이렇게 말하고 다른 사람이 다른 방식으로 말해도 같은 생각을 말한 것이지요. 두 생각이 하나입니다.
ව්යංජන වලින් වෙනස් වෙලා තියෙනවා. අර්ථයෙන් ගැඹුරුට අර්ථයට ඒකයි. අන්න එහෙම දකින්න. දැන් ඔහොම දකින්න බැරි අය ඒක එක් පටලුව ගන්න. ඒක එහෙම වෙන්නේ කොද මෙහෙම කියලා නැහැනේ. අන්න ඒ වගේ තැන්වලදී වෙනස් කරගන්නවා.
byañjana로는 달라져 있습니다. 깊은 뜻으로는 뜻이 같습니다. 바로 그렇게 봅니다. 이제 그렇게 보지 못하는 이들은 그것을 엉클어뜨립니다. '그건 그렇게 되는 게 아니라 이렇다고 하지 않았느냐' 하면서. 바로 그런 곳에서 갈라집니다.
යම්කිසි ධර්ම න්යායක් අරගෙන ඒ න්යායට සසන වෙලා බලන්න පුළුවන් නම් ඒකෙදී සම්පූර්ණම ධර්මයට අනුකූලව ගැලපීම එනවා. ඒක කරන්න පුළුවන් තත්ත්වය ගැන. ඒක සිව්විලිාවෙන් තමයි ඒක උපදන් වෙන්නේ.
어떤 dharma의 이치를 잡아 그 이치에 맞추어 볼 수 있다면, 거기서 온전히 dharma에 맞게 들어맞음이 옵니다. 그것을 할 수 있는 상태는 네 paṭisambhidā로 생겨나는 것입니다.
දෙවි පිලිස බියා ඥානය තව කෙනෙකුට ධර්මාවබෝධ කරන්න අත්යාවත්තම කාරණයක් වෙනවා.
네 paṭisambhidā ñāṇa는 다른 이에게 dharma를 깨닫게 하는 데 꼭 있어야 할 것이 됩니다.
පරියාප්ති ප්රතිපත්ති ප්රතිවේද මේ ත්රිවිධ ශාසනය කියලත් අපි ඕකට කියනවා. පරියාප්තිය කියන වචනයෙන් පෙන්නන්නේ යම් පරියායට අනුකූලව පිහිටපු කියන එකයි. ඒ කියන්නේ පෙළ දහම කියලා කිව්වේ.
pariyatti, paṭipatti, paṭivedha — 우리는 이것을 세 가지 sāsana라고도 합니다. pariyatti라는 낱말로 보여 주는 것은 어떤 pariyāya에 맞게 세워졌다는 것입니다. 곧 pāḷi dharma를 말한 것입니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරලත් ධර්මය අර ස්වාකාත ගුණයෙන් පිරිලා තිබෙන්නාවූ යම් රටාවක් තියෙනවානම් ඒ රටාව ඒ ආකාරයෙන්ම තේරුම් ගන්න පුළුවන් වුනා කියනවා පරියාප්තිය
Buddha께서 가르치신 dharma에, svākkhāta라는 덕으로 가득한 어떤 틀이 있다면, 그 틀을 그대로 알아들을 수 있었을 때 pariyatti라고 합니다.
දැන් ඕකට කියනවා දහම් ඇස පහළ වුණා. දහම ඇස පහළ වන්නට පෙළ දහම දන්නවා. හරියට ධර්මය ශ්රවණය කරා නම් නිවන් දැකීම සඳහා පෙළගැහෙන් අවශ්ය කරන ධර්මය දන්න තත්වයට පත් වෙනවා. අන්න ඒ පෙළ දන්නවා නම් කියනවා පරියාප්ම.
이제 이것을 'dhamma cakkhu가 나타났다'고 합니다. dhamma cakkhu가 나타나려면 pāḷi dharma를 압니다. 바르게 dharma를 들었다면 nibbāna를 보기 위해 줄지어 놓인, 꼭 필요한 dharma를 아는 상태에 이릅니다. 그 pāḷi를 안다면 pariyatti라고 합니다.
ඒ දැනගත්තා වූ දහම් පෙළට අනුකූලව චරිතය හරය අස්සන්න වැඩපිල ක්රියාත්මක කරනකොට ඔව දිනත් ප්රතිපත්ත ඒ පිළිවෙලට පත්වුණා.
그렇게 안 pāḷi dharma에 맞게 몸가짐과 알맹이를 다잡아 실천 계획을 행할 때, 그것이 paṭipatti입니다. 그 차례에 이른 것입니다.
ඒ තුළින් වේදයට පත් වුණා කියන්නේ ඒකේ දැනීමේ ඉහරම පූර්ණත්වයට පත්වුණා. දැනීම පූර්ණ කළා. ප්රතිවේද ප්රතිවේදට පස්සේ කරන්න දෙයක් නැහැ. දැනගෙනන ඉවරයි. දැනීම පූර්ණ කරගත්ත. දැනීම පූර්ණ කරගන්න පැමිණිලා කටයුතු කරනකොට එනවා ප්රතිපත්තිය
그것을 통해 veda에 이르렀다는 것은 그 앎의 끝인 온전함에 이르렀다는 것입니다. 앎을 다 채웠습니다. paṭivedha입니다. paṭivedha 뒤에는 할 일이 없습니다. 다 알았습니다. 앎을 다 채웠습니다. 앎을 다 채우려고 와서 일을 할 때 오는 것이 paṭipatti입니다.
දැනීම පූර්ණය කරගන්නේ අපිට ඕන හැටියත් නෙමෙයි. ධර්මයට ඕන හැටියට. නිපත්ත ධර්මය හරියාකාරවහ ගත්තහම කියනවා පරියාප්තිය. පරියාප්තය ප්රතිපත්තියටින් ප්රතිපත්තියෙන් ප්රතිවේදයට එන්න ඕනේ. ඒක තමයි දහම රටාව.
앎을 채우는 것은 우리가 바라는 대로가 아닙니다. dharma가 바라는 대로입니다. 경에 있는 dharma를 바르게 잡으면 pariyatti라고 합니다. pariyatti에서 paṭipatti로, paṭipatti에서 paṭivedha로 와야 합니다. 그것이 dharma의 틀입니다.
දැන් බුදුරජා අර පින්වතුනි ක්රිා විග්රහ වෙනවා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒක විශාල විග්රහයක් කියන්නේ හැම එකක් එනම දැන් ස්කන්ධ ධාතු ආයතන කියන සත්තිස් බෝධිපාක්ෂ ධර්ම ඕකට අයිතියි. ඒ සත්තිස් බෝධි පාක්ෂික ධර්ම පිළිබඳව අ යම්කිසි අර්ථ වැටහෙනවද
그것은 큰 풀이이니, 모든 것이 다 들어옵니다. khandha, dhātu, āyatana, 서른일곱 bodhipakkhiya dhamma가 거기에 속합니다. 그 서른일곱 bodhipakkhiya dhamma에 대해 어떤 뜻을 깨닫는가.
ඒ සියලුම අර්ථ විග්රහ කිරීම සියල්ලම එකින් එකට කියලා සාගරයක් වගේ විග්රහ වෙලා යනකම් අයිති වෙන්නේ අර්ථ පටිසම්පිදාවට ඒ කෙනාගේ ඥානමය හැටි හැටිය තමයි. ඒ පිළිබඳව කරුණු විග්රහ කරේ.
그 모든 뜻을 풀어내는 것, 하나하나 다 말해서 바다처럼 풀려 나가기까지가 attha paṭisambhidā에 속합니다. 그 사람의 지혜의 크기만큼 그것에 대해 풀이를 합니다.
ැරාහන්න අන්න ඒ වගේ දක් ඒක දක්යි. අන්න පටිසම්භිදාවෙන් බලවැන්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
එතකොට ඒ වගේම පටිසම්භිදා ඥානය තිබුණා මේ ආනන්ද ආනන්ද හාමුදුරුවන් අන්න ඒ වගේ ඒ උන්වහන්සේලාගේ ඥාන දර්ශනය අනුව ඔය ටිකම විග්රහ කළ හැන් එකට සියලුම විග්රහයට යනවා.
그러면 그와 같이 Ānanda 스님께도 paṭisambhidā ñāṇa가 있었습니다. 바로 그처럼 그분들의 ñāṇa dassana에 따라 바로 그것들을 풀 수 있으니, 모든 풀이로 함께 나아갑니다.
එතකොට ඒ විග්රහය සියල්ලන්ටම සමානකයි. දැන් අපේ දේ හාමුදුරුවට කෙටිය පුළුවන් වනා. ඉතින් ඒ ධම්මා හේතු පපවාසං හේතුන් තරාගත හරි මේහාදිව ඉතාම කෙටියෙන් කියා නිකන්න කියලා. වැඩි විතර නම නවක පැවිද්දෙක් ආදි වශයෙන් කියලා එහෙම කියලා. නමුත් උන්වහන්සේ දේශනා කරන ටිකත් මගඵල ලබන්න හේතුයෙන් පෙළ දහම ඒකේ තිබුණා.
그러면 그 풀이는 모두에게 같습니다. 이제 그 스님께서는 짧게만 하실 수 있었습니다. 그래서 'ye dhammā hetuppabhavā tesaṃ hetuṃ tathāgato āha'라고 아주 짧게 말씀하셨습니다. 겨우 새로 출가한 이라고 하시면서 그렇게 말씀하셨습니다. 그러나 그분이 가르치신 그만큼에도 magga phala를 얻을 원인이 되는 pāḷi dharma가 들어 있었습니다.
ප්රඥාවට අග තැන්පත් ඔව් දේශනාවක් ඔව් ඒ කියන්නේ ශ්රද්ධාධික වීර්යාධික ප්රඥාධික කියන මේ තුනෙන්. මේ හැම කෙනෙක්ම කොහොකින් හරි එහක ඉන්නේ.
(묻는 이) paññā로 으뜸인 자리에 오르신 분께 하신 설법이… — 네, 곧 saddhādhika, viriyādhika, paññādhika 이 셋입니다. 모든 이가 어떻게든 이 가운데 하나에 있습니다.
ඊට ප්රඥා කෙනාට ධර්මය ඇහෙනකොට කෙටියෙන් කියා දුන්නත් විග්රහට විග්රහ කරගන්න පුළුවන් ශක්තිය ලැබෙනවා. ධර්මාවබෝධ කරන්න පුළුවන්කම ලැබෙනවා. ඒ ශක්තියක් ඒ බලපාන
paññā가 큰 이에게는 dharma를 들을 때 짧게 일러 주어도 풀어서 풀이해 낼 수 있는 힘이 생깁니다. dharma를 깨달을 수 있게 됩니다. 그 힘이 그렇게 작용합니다.
මහත්තයා ඔය අත් අධිභායතන විගාහ අභිභායතන ඒක ඉවරීම
(묻는 이) 선생님, 그 abhibhāyatana 풀이는요? — abhibhāyatana. — 그것을 마치고…
ආධ්යාත්මේහි රූප සංඥා ඇති නොමැඩූ සුවර්ණ දුර්වණ බාහිර රූප දකී
'안으로 rūpa saññā가 있고, 누르지 않은 곱고 미운 바깥 rūpa를 본다.'
ආධ්යාත්මී රූපසං සංඥා ඇතිය කියලා පෙන්නන්නේ. දැන් අ අර ඡන්ද රාගයෙන් යුක්ත නම් යම්කිසි රූප අපි රූප රූප සද්ධ රූප ගන්ධ රූප රස රූප ස්පර්ශ රූප කියන මේ සියල්ලම ආධ්යාත්මය තුළ නිර්මාණය වෙනවා මතක සහ වලින්.
'안으로 rūpa saññā가 있다'고 보여 줍니다. 이제 chanda rāga를 지녔다면, 어떤 rūpa, 곧 모습 rūpa, 소리 rūpa, 냄새 rūpa, 맛 rūpa, 닿음 rūpa라는 이 모든 것이 기억의 자국들로 안에서 지어집니다.
ඒ මතක ස වලින් ඒ නොමැඩනු කියන්න කියන්නේ. මැඩිලා නෑ කියන්නේ. ඡන්ද රාගයෙන් යුත්තනම් ඒවා ඉවත් කරගන්න බැ.
그 기억의 자국들로 — '누르지 않은'이라는 것은 눌리지 않았다는 말입니다. chanda rāga를 지녔다면 그것들을 치울 수 없습니다.
ඒ නිසාම හිතෙන් මතක් කරලා රූපය පිළිබඳව ගත්ත අදහස් ටික අරගෙන එක ඒ තුළින් බාහිර රූප දකිනවා ප්රියමනාප අප්රියමනාප වශය. ඒ ප්රියමනාප වශයෙන් ලෝකයේ බාහිර රූප දකින්නේ අප්රිය අමනාප වශයෙන් දකින්නේ. ඇලීමයි ගැටීමයි මුල් කරගෙන
그래서 마음으로 떠올려 rūpa에 대해 잡은 생각들을 가지고, 그것을 통해 바깥 rūpa를 봅니다, 좋고 마음에 드는 것으로, 싫고 마음에 안 드는 것으로. 그렇게 세상의 바깥 rūpa를 좋고 마음에 드는 것으로 보고, 싫고 마음에 안 드는 것으로 봅니다. 들러붙음과 부딪침을 뿌리로 삼아서.
ඒ රූප සංඥාවක් ප්රියයි මනාපයි කියලා දෘෂ්ටියක් තිබුණේනම් ආධ්යාත්මය ඒ කියන්නේ අභ්යන්තර දෘෂ්ටිය ඒ දෘෂ්ටිය අර ඇරගෙන තිබුණේ නැත්නම්. ඒ වෙලාවේදී සවර්ණ දුර්වණ බාහිර රූප දකිනකොට එක්කෝ ඇලෙනවා එක්කෝ කැලෙනවා.
그 rūpa saññā가 좋다, 마음에 든다는 diṭṭhi가 있었다면 — 안, 곧 속의 diṭṭhi, 그 diṭṭhi를 내려놓지 않았다면 — 그때 곱고 미운 바깥 rūpa를 볼 때 들러붙거나 부딪칩니다.
මේක තමයි නොමැරණ දුර්වණ බාහිර රූප දකිනවා කිව්වේ ඒකයි. බාහිර රූප දකිනකොට ඒක ඇලෙනවා. ඒකෝ ගැටෙනවා. ඇලෙන්න හේතුව මොකද ආධ්යාත්මයකේ වටිනාකමක් තියෙනවා කියලා අරගත්තා ඒකට විරුද්ධ දෙයක් එනකොට ගැටෙනවා.
이것이 '누르지 않은 곱고 미운 바깥 rūpa를 본다'고 한 까닭입니다. 바깥 rūpa를 볼 때 거기에 들러붙거나 부딪칩니다. 들러붙는 까닭은 무엇입니까? 안에서 그것이 값어치가 있다고 잡았기 때문이고, 그에 거스르는 것이 오면 부딪칩니다.
එහෙනම් බාහිර රූප කොච්චර පෙනුනත් ආධ්යාත්මේෙහි ඒ රූපය සංඥාවන්ගේ චන්තරාගය දුරු කරලා තිබුනො කොච්චර බාහිරෙන් පේන්න තිබුණත් ඒක ඇරෙන්නේ නෑ ගැටෙන්නේ නැහැ. ඒවා මැදගෙන දනිමින් දකින්න.
그렇다면 바깥 rūpa가 아무리 보여도 안에서 그 rūpa saññā의 chanda rāga를 걷어 냈다면, 바깥에서 아무리 보여도 들러붙지 않고 부딪치지 않습니다. 그것들을 눌러서 알고 보는 것입니다.
මේ විදිහට සංඥාත කරගන්න ඕනේ. ඒවා මැඩගෙන දකින්න නම්. ඒක ඇලෙන්න එන්නේ නැතුව, ගැටෙන්න එන්නේ නැතුව ඒක සංකතයක්, පටිච්ච සමුප්පන්නයක්, ේ ධර්මයක්, කය ධර්මයක් කියලා මෙනෙහි කරන්න ඕනේ. එතකොට තමයි ඒවා මැඩගෙන දකින්නේ. ඒක අනිච්ච බව, දුක්ඛ බව, අනත්ත බව කරන්න ඕනේ. එතකොට ඒක මැරගෙන දකිනවා.
그것들을 눌러서 보려면 이렇게 saññā를 다잡아야 합니다. 들러붙으러 가지 않고 부딪치러 가지 않고, 그것이 saṅkhata이고 paṭicca samuppanna이고 khaya dharma이고 vaya dharma라고 마음에 새겨야 합니다. 그때 그것들을 눌러서 봅니다. 그것의 anicca임, dukkha임, anatta임을 보아야 합니다. 그때 그것을 눌러서 봅니다.
මේක තමයි ඉන්ද්රිය සංවරයටත් පෙන්නේ. ඉන්ද්රිය භාවනාව ඉන්ද්රිය භාවනාව කියන වචනයෙන් පෙන්නන්නේ ඔය දැන් බාහිර ලෝකයේ ප්රියමනාපයි කියන රූපයක් දැක්කොන්තරයේ ප්රියමනාප වශයෙන් ගත්ත දෘෂ්ටිය ඇරිලා නැන්නම් ඒ රූපය දකිනකොටම ප්රියමනාප රූපයක් කියලා ඇලෙන්න තියන ඒකට විරුද්ධ දෙයක් ආවොත් ගැටෙනවා. මේක සාමාන්ය පෘතගන්න ස්වභාව
이것이 indriya saṃvara에서도 보여 주는 것입니다. indriya bhāvanā입니다. indriya bhāvanā라는 낱말로 보여 주는 것은, 이제 바깥 세상에서 좋고 마음에 든다는 rūpa를 보았을 때 좋고 마음에 드는 것으로 잡은 diṭṭhi를 내려놓지 않았다면, 그 rūpa를 보자마자 좋고 마음에 드는 rūpa라며 들러붙게 되고, 그에 거스르는 것이 오면 부딪친다는 것입니다. 이것이 보통 puthujjana의 성품입니다.
ඒකට අහුනොත් එහෙම එක්කෝ ඇලෙන්න එනවා එක්කෝ ගැටෙන්න වෙනවා. ඇලනොත් ගැටුනොත් අපිට අපිට ඒවරයි රත් වෙන්න වෙනවා. අපි ඇලීමට අහුවෙන්නේ නැතුව ගැටීමට අහුවෙන්නේ නැතුව ඒ චන්ද රාගයට අහුවෙන්නේ නැතුව ධර්මය දිහි කරන්න ඕනේ.
거기에 걸리면 들러붙게 되거나 부딪치게 됩니다. 들러붙거나 부딪치면 우리는 그만큼 달아오르게 됩니다. 우리는 들러붙음에 걸리지 않고, 부딪침에 걸리지 않고, 그 chanda rāga에 걸리지 않고 dharma로 보아야 합니다.
ආ ධර්මය දිහි කරලා දකින්න ඕනේ දැනගන්න ඕනේ. දැටිය යුතේ ධර්මය දන්න.
dharma로 보고 알아야 합니다. 보아야 할 것은 dharma를 아는 것입니다.
අපි භායතන කියන්නේ මැට පවත්වන ව ඔව් ඒකන නිකන් අභ්යන්තරයෙන් බිදහරින්න ඕනේ. ඒ ආයතනය අභ්යන්තරයෙන් මිදහැරුවේ නැත්නම් කොච්චර මතුවෙලා මතුවෙලා අරමුණු වෙනකොටම බාහිරින් ඒක ඇලෙනවා එක්කෝ කැඩෙනවා.
(묻는 이) abhibhāyatana란 눌러 이어 가는 것…? — 네, 그것은 안에서 깨뜨려 놓아야 합니다. 그 āyatana를 안에서 풀어 놓지 않았다면, 아무리 떠오르고 떠올라 대상이 되어도 그때마다 바깥에서 그것에 들러붙거나 부딪칩니다.
එතකොට ඒ ඇලෙන ගැටෙන බව අල්ලගන්නේ නැතුව ඇලීමේදී ඇලෙන්නෙත් නැතුව ගැටීමේදී ගැටෙන්නෙත් නැතුව උපේක්ෂා යුත්ත වෙලා. ඒකේ යථාර්ථය බලන්න ඕනේ.
그러면 그 들러붙고 부딪치는 것을 잡지 않고, 들러붙을 때 들러붙지도 않고 부딪칠 때 부딪치지도 않고, upekkhā를 지녀서 그것의 참모습을 보아야 합니다.
දැන් එතකොට මේ ඇහැ කියන්නේ ඇහැට රූප දකිනවා. දැන් රූපයක් දැක්කහම මේ රූපය දැක්කාම ඇලෙන්න ඉන්නේ නැතුව ගැටෙන්නේ නැතුව බලන්න ඕනේ. මේක වෙච්ච සිද්ධාන්තය. ධර්ම සිද්ධාන්තය.
이제 눈이란, 눈으로 rūpa를 봅니다. 이제 rūpa를 보았을 때, 이 rūpa를 보고 들러붙지 않고 부딪치지 않고 보아야 합니다. 이것이 일어난 이치, dharma의 이치입니다.
මේ ඇහැ තිබුණා. ඒ රූපය තිබුණා. ඇහැට රූපය ගැටුනා. ඒකෙන් චක්ඛු විඤ්ඤාණය පහළ වුණා. පහළ වෙනකොට අර දෘෂ්ටිය නිසා ඒක ස්පර්ශ කළා. සම්පස්ස හටගත්තා.
여기 눈이 있었습니다. 그 rūpa가 있었습니다. 눈에 rūpa가 부딪쳤습니다. 그것으로 cakkhu viññāṇa가 나타났습니다. 나타날 때 그 diṭṭhi 때문에 그것에 닿았습니다. samphassa가 생겼습니다.
ඒ චක්ඛු සම්පත්තය හටගත්තා. චක්ඛු ස්පර්ශය ඉක්මලකින් සම්පස්ස වුණා. අවිද්යා තෘෂ්ණා දෙකක නිසා බැඳිලා ඒක රැස් කර ස්පර්ශයක් හදාගත්තා. අන්න චක්ඛු සම්පස්සය කියන එක අවිද්යාවේ පහළ කරපු එකක්.
그 cakkhu samphassa가 생겼습니다. cakkhu phassa가 재빨리 samphassa가 되었습니다. avijjā와 taṇhā 둘 때문에 묶여, 그것을 모아 phassa를 만들었습니다. 바로 cakkhu samphassa라는 것은 avijjā가 일으킨 것입니다.
චක්ඛු ස්පර්ශය කියන එක විශාක වශයෙන් පහළ වෙන එකක්. දැකහම විශාඛාව මොකද මේ අවලාවේ
cakkhu phassa라는 것은 vipāka로 나타나는 것입니다.
වෙන එකක්. දැකහම විශාඛාව මොකද මේ අවලාවේ විශාඛාව කිය අඳුරගන්න විකාරාව කියන රූපංචනය බුදුරජාන් වහන්සේ දන්න නිසයි ආනන්ද මොකද මේ වෙලාවේ නොකිව්වේ. විශාඛාව වෙනකොට එහාරජ මොකද මේ අවේ නැත්නම් මහරජ කියලා කතා කරනවා සජුරුවපුනා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
විශාඛාව උපාධිකාපනා විශාඛාව කියලා කතා බුදුරජාණන් වහන්සේ දැකලා තියෙනවා. දැකීම ස්පර්ශ කරන්න. සංස්ථයක් ඉන්නවා.
Buddha께서는 Visākhā를 'upāsikā Visākhā'라고 부르시며 보셨습니다. 봄이 닿음이 되는 것입니다. saṃphassa가 있을 때 말입니다.
සංස්පර්යක් තිබුණනම් එහෙම ස්ත්රී සංඥාවෙන් බැඳීමක් ඇති වෙනවා. රාජ සංඥාවෙන් ආයසන යම්කිසි ගැතිකමක් ඇති වෙනවා. බයක් වෙලීමක් ඇති වෙනවා. සාමාන්යෙන් වෙන දෙයක් ගන්න. එයාට මහා රාජය කියලා කතා කරන්න ශක්තියක් එන්නේ නැහැ. රාජෝත්තමයාණන් වහන්ස ප්රේගිය දෙක නැමෙන ගතියක් එනවා. මොකද අර රාජ කියන ගති ලක්ෂණයට වහල් වෙනවා. ඒ වහල් වුනහම අර බයට නැතිම චකිත අඩියෙන් යුක්ත වෙනවා.
saṃphassa가 있었다면 여자라는 saññā로 묶임이 생깁니다. 왕이라는 saññā로는 어떤 굽실거림이 생기고, 두려움과 떨림이 생깁니다. 보통 다른 사람을 들어 봅시다. 그에게는 '대왕'이라고 부를 힘이 나지 않습니다. '왕 가운데 으뜸이신 분이시여' 하며 두 무릎이 굽어지는 느낌이 옵니다. 왜냐하면 그 '왕'이라는 성질에 종이 되기 때문입니다. 종이 되면 두려움으로 놀라 떠는 몸짓을 지니게 됩니다.
ඒ වගේම ස්ත්රී කියලා දැක්කොත් එහෙම ඊට වඩා වෙනස් ආකාරයක් හටගන්න පුළුවන්. ඒ ඇතිවෙනි මොකද ඒක මැඩගෙන දැක්කේ නැ. ආධ්යාත්මී රූප සංඥා ඇතනේ. අරගත්තා නම් ඒ රූප සංඥාව ගත්තහම රූප සංඥාව බිද හැරියනේ.
그와 같이 여자라고 보면 그와는 또 다른 것이 생길 수 있습니다. 그것이 왜 생깁니까? 그것을 눌러서 보지 않았기 때문입니다. 안으로 rūpa saññā가 있지요. (dharma로) 잡았다면, 그 rūpa saññā를 잡았을 때 rūpa saññā를 깨뜨렸을 것입니다.
අන්න ඒක තමා ආත්ම සංඥාව කිව්වේ. රූපය ආත්මයයි ආත්මය රූපයයි ආදී වශයෙන් ගත්තහම ආත්ම සංඥාවෙයි ආදී වශයෙන් ගත්තහම ආත්ම සංඥාවෙන් රූපය දැක්ක එක්කෝ එකාන්තයෙන් ඇලෙන්න එනවා එක්කෝ ගැටෙන්න වෙනවා. එක්කෝ මුලාව වෙනවා. ඒ රූපය දැකලා ඇලීමයි ගැටීමයි මුලාවයි ඇති වෙනවා නම් ඒක එහෙම එන බවත් දැනගෙන ඒකෙන් මිදීම සඳහා කළ යුතු යම් වැඩ පිළිපිලක් තියෙනවා නම් ඒක දකින්න ඕනේ.
바로 그것을 attā saññā라고 한 것입니다. rūpa가 attā이고 attā가 rūpa라는 식으로 잡으면 attā saññā입니다. 그렇게 잡으면 attā saññā로 rūpa를 보아, 틀림없이 들러붙게 되거나 부딪치게 되거나 어리석게 됩니다. 그 rūpa를 보고 들러붙음, 부딪침, 어리석음이 생긴다면, 그것이 그렇게 온다는 것도 알고, 그것에서 벗어나기 위해 해야 할 어떤 실천 길이 있다면 그것을 보아야 합니다.
එහෙනම් මේ දැක්ක ඇහැත් සර්ගතයි. මේක නිකන් හටගත්ත එකක් නෙමෙයි සකස් වෙච්ච එකක්. මේ ඇහැත් පටිච්ච සමුප්පන්නයි. මේ හේතුඵලයක්.
그러면 이 본 눈도 saṅkhata입니다. 이것은 그냥 생긴 것이 아니라 지어진 것입니다. 이 눈도 paṭicca samuppanna입니다. 원인과 결과입니다.
මේ ක්ෂේ ධර්මයක්. ක්ෂය වෙලා යනවා. මේක වැය ධර්මයක් මේ වැය වෙලා යනවා. මේ ඇහැට ගෝචර වෙලා මේ පෙනෙන රූපය ඇලෙන්නේ නැතුව ගැටෙන උපේක්ෂාවෙන් ඒක ගැනත් බලන්න. ඒකත් සංකතයා සකස් වූ දෙයක් සදාතනක දෙයක් නෙමෙයි. ඒකත් පරිච්චරම පයි ඒක හේතුඵල ධර්මයක් තියෙන්නේ පෙන්නුනාට මායා දර්ශනයේ පේනවා හේතුඵල ධර්මයක්. මේකත් ක්ෂේ වෙලා යනවා. ඒකත් විනාශ වෙලා යනවා. මේ ඇහැයි රූපයයි තියෙන්නේ සංඛත වූ, පටිච්ච සමුප්පන්න වූ ක්ෂේ ධර්මයක් වූ අය වය ධර්මයක් වූ ඇහැයි රූපයයි නිසා හටගත් චක්ඛු විඤ්ඤාණයක් ඇත්නම්. ඒකත් සංකතය. ඒකත් හටගත්ත එකයි.
이것은 khaya dharma입니다. 다해 갑니다. 이것은 vaya dharma이니 닳아 갑니다. 이 눈에 대상이 되어 보이는 rūpa도, 들러붙지 않고 부딪치지 않고 upekkhā로 그것에 대해서도 보세요. 그것도 saṅkhata, 지어진 것이지 영원한 것이 아닙니다. 그것도 paṭicca samuppanna이고 원인과 결과인 dharma입니다. 보이기는 하지만 māyā처럼 보이는, 원인과 결과인 dharma입니다. 이것도 다해 갑니다. 그것도 무너져 갑니다. saṅkhata이고 paṭicca samuppanna이고 khaya dharma이고 vaya dharma인 이 눈과 rūpa 때문에 생긴 cakkhu viññāṇa가 있다면, 그것도 saṅkhata입니다. 그것도 생겨난 것입니다.
ඒකත් පටිච්ච සමුප්පන්නයි. නිකන් හටගත්ත නමේ පටිච්ච සමප්පන්නවා. ඒක හටගන්න. ඒකත් ක්ෂේ ධර්මයක් ඒකත් වැය ධර්මයක්. ඒ නිසා හටගත්ත යම් ස්පර්ශයක් ඇත්නම්. ඒ දෘෂ්ටි ස්පර්ශයක් සංකතයක්. ඒකත් පටිච්ච සමුප්පන්නක්. ඒකත් ශ්රේ ධර්මයක් වය ධර්මයක්. ඒ නිසා හටගන්න යම්කිසි සංචේතනාවක්.
그것도 paṭicca samuppanna입니다. 그냥 생긴 것이 아니라 paṭicca samuppanna입니다. 그것도 khaya dharma이고 vaya dharma입니다. 그로 인해 생긴 어떤 phassa가 있다면 그 diṭṭhi phassa도 saṅkhata입니다. 그것도 paṭicca samuppanna입니다. 그것도 khaya dharma, vaya dharma입니다. 그로 인해 생기는 어떤 sañcetanā가 있다면,
ඒක නැත්නම් චක්ඛු සම්පස්ස වේදනාවක් ඇත්නම්. ඒකත් සංකතයක්. ඒකත් පටිච්ච සමුප්පන්න. ක්ෂේද ධර්මයක් හොය ධර්මයක්. විඳි දෙයක් අල්ලගන්න දෙයක් මගේ කියලා ගන්න දෙයක් නැහැ. මයි කියලා ගන්න දෙයක් නැහැ. මගේ ආත්මයයි කියලා ගන්න දෙයක් නැහැ. අන්න එහෙම මෙනෙහි කරනකොට දකිනවා. ඒක මැරගෙන දකිනවා දන්නවා.
또는 cakkhu samphassa vedanā가 있다면, 그것도 saṅkhata이고 paṭicca samuppanna이고 khaya dharma, vaya dharma입니다. 느낀 것에는 붙잡을 것, '내 것'이라고 잡을 것이 없습니다. '나'라고 잡을 것이 없습니다. '나의 attā'라고 잡을 것이 없습니다. 바로 그렇게 마음에 새길 때 봅니다. 그것을 눌러서 보고 압니다.
මෙන්න මේ විදිහට කරනකොට මෙන්න මේ ආකාරයෙන් අභ්යන්තරයේ තිබින්න මේ කෙලෙස් බෙදහරින්න සංයෝජන බිදෙන්න හේතු වෙනවා. එතකොට ඒක තා පළවෙනි අභිභායත්. ආධ්යාත්මයේ රූප සංඥා ඇති වෙන්නේ. අප්රමාණ, සුවර්ණ, දුර්වණ, බාහිර රූප දකින්න.
이렇게 할 때, 이런 방식으로 안에 있는 kilesa를 깨뜨려 saṃyojana가 깨지는 원인이 됩니다. 그것이 첫째 abhibhāyatana입니다. '안으로 rūpa saññā가 있고, 한량없는 곱고 미운 바깥 rūpa를 본다.'
අප්රමාණ කුවර්ණ දුරුවණ දැන් අ ප්රමාණවත් සීමාවක දකින ඒවා තියෙනවා. ඒ වගේම අප්රමාණව දකින ඒවා තියෙනවා. අප්රමාණ බවට පත් වෙනවා. අප්රමාණව අල්ලන්න යන්නේ සීමා නෑ. දැන් ඒකේ කතාවක් තමයි තියෙන්නේ. පෘථග්ජනයාට රත්තරම් කණඩක් පහළ කරලා දුන්නොා. ඔහු තවත් සඳහා බලාපොරොත්තු වෙනවා. එහෙනම් ඔහුට ප්රමාණ නෑහැ. සීමා නෑ. ලෝකා
한량없는, 곱고 미운. 이제 알맞은 한계 안에서 보는 것들이 있습니다. 그와 같이 한량없이 보는 것들이 있습니다. 한량없게 됩니다. 한량없이 잡으려 가는 데에는 끝이 없습니다. 거기에 이야기가 하나 있습니다. puthujjana에게 금덩이를 만들어 주었더니 그는 더 바랍니다. 그렇다면 그에게는 한도가 없습니다. 끝이 없습니다. 세상은…
අන්න ඒකයි කිව්වේ තෘප්තියක් නැහැ. මේ තෘප්තියක් නැති ඒවා දකිනකොට අප්රමාණ සුවර්ණ සූර්වණ බාහිර
바로 그것을 말한 것입니다. 넉넉함이 없습니다. 이 넉넉함이 없는 것들을 볼 때 한량없는 곱고 미운 바깥 (rūpa를 봅니다).
ඒ ඒ දේ තුළට බැහැලා එයාට ඒකෙන් කසිදුවාගන්න බැ.රණ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
කියන්නේ හොඳ නරකද දෙක දැන් නරක දේ දැකහම සීමා නෑ. එයවා ඉක්ම යනවා. ඉවත් කිරීමේ සීමාවක්. එතකොට අප්රමාණවම ප්රමාණවත් සීමාවක් නැති නිසාම ඒවා අප්රමාණ බවට පත් වෙනවා.
곱고 밉다는 것은 좋고 나쁜 둘인데, 이제 나쁜 것을 보아도 끝이 없습니다. 그것들을 넘어섭니다. 치우는 데에도 한계가 없습니다. 그러면 한량없이, 알맞은 한계가 없기 때문에 그것들이 한량없게 됩니다.
අප්රමාණ බලාපොරොත්තු වෙනවා. හොඳ පැත්තත් අප්රමාණ බලාපොරොත්තු වෙනවා. නරක පැත්තත් ඉවත් වෙන්න අප්රමාණ බලාපොරොත්තු වෙනවා. ඒ කියන්නේ ගැටීමේ සීමාවක් නෑහ. ඇලීමේ සීමාවක් නෑහැ. සීමාවක් නැත්නම් ඒ ඇලීමයි ගැටීමයි අප්රමාණයි.
한량없이 바랍니다. 좋은 쪽도 한량없이 바랍니다. 나쁜 쪽도 치워지기를 한량없이 바랍니다. 곧 부딪침에 한계가 없고 들러붙음에 한계가 없습니다. 한계가 없으면 그 들러붙음과 부딪침이 한량없습니다.
එතකොට අභ්යන්තරයේ රූප සංඥා තියෙන අය ඔය අප්රමාණ සවර්ණ දුර්ණ බාහිර රූප දකිනවා. සීමාවක් කොච්චර ලැබුනත් මදි. කොච්චර සැප සම්පත් ලැබුනත් මදි. ඔය විදිහට දකින්නවා. ඇතිවීමක් නෑ. අන්න ඒක තමයි අප්රමාණ මේ සුවර්ණ රූප.
그러면 안에 rūpa saññā가 있는 이들은 그 한량없는 곱고 미운 바깥 rūpa를 봅니다. 아무리 얻어도 모자랍니다. 아무리 즐거움과 재물을 얻어도 모자랍니다. 그렇게 봅니다. 넉넉해짐이 없습니다. 바로 그것이 한량없는 고운 rūpa입니다.
දුර්වර්ණ රූප කියන්නේ. ඒ පුද්ගලයාට කොච්චර සැප සම්පත් දුන්න මදිපදි කියනවා. පැරෙනවා. හිත පාරවා ගන්නවා. කොච්චර සැනසෙන්න බැ. ක සැනසෙන්න බැහනම් ඒවයෙන් ඇති වෙන්නේ දුරුවක්ම රූපය. කොච්චර දුන්නත් තව තව හොය හොයා යනවා. මොලුව කම්ප්ත ඒක ඒකත් අප්රමාණ කර ගැනීම.
미운 rūpa라는 것은, 그 사람에게 아무리 즐거움과 재물을 주어도 모자라다고 합니다. 화를 냅니다. 마음을 끓입니다. 아무리 해도 달랠 수 없습니다. 달랠 수 없다면 그것들로 생기는 것은 미운 rūpa입니다. 아무리 주어도 더, 더 찾아다닙니다. 그것도 한량없게 만드는 것입니다.
ඒක තමයි ලෝක සත්වයා පෘථග්ජන කාලයේ පෘථග්ජන පුද්ගලයාගේ තියෙන ස්වභාවය ඒකයි. ඒවා මැඩගෙන දැනුමි දැකිමි කියලා. ඒ කියන්නේ අප්රමාණත්වයෙන් බලාපොරොත්තු නතර වෙන්න ඕනේ. ලද පමණී සතුට වීම කියන තැනක් තියෙනවද? අන්න එතෙන්ට පත් වෙන්න ඕනේ. ඒකට නිකන් පත් වෙන්න බැහැ. ඒක දකින්නත් අර විදිහට ධර්මානුකූලව බලන්න ඕනේ. ඒ අසීමිත තෘෂ්ණාව ඉවර වෙනවා. තෘෂ්ණාව අසීමිතද?
그것이 세상 존재가 puthujjana일 때, puthujjana에게 있는 성품입니다. 그것들을 '눌러서 알고 본다'는 것은 곧 한량없는 바람이 멈추어야 한다는 것입니다. 얻은 만큼에 만족한다는 자리가 있지요? 바로 거기에 이르러야 합니다. 거기에 그냥 이를 수는 없습니다. 그것을 보려면 앞서처럼 dharma에 맞게 보아야 합니다. 그러면 그 끝없는 taṇhā가 끝납니다.
තෘෂ්ණාව ඉවර වෙනවා. තෘෂ්ණාව අසීමිතද? ගැටීමත් අසීමිතයි. තෘෂ්ණාව සීමිත වුනොත් ගැටීමත් සීමිතයි.
taṇhā가 끝이 없습니까? 그러면 부딪침도 끝이 없습니다. taṇhā가 줄어들면 부딪침도 줄어듭니다.
සවර්ණ හෝ දුරවර්ණ කියන්නේ ඇලීමට හේතු වෙන ගැටීමට හේතුව එනවා. අප්රමාණව ඇලීමක් තිබුනොත් ගැටීමත් ඒකාන්තයම අප්රමාණයි. ඒ දෙකෙන්ම අහක් වෙන්න නම් ඒ තරක්රමිතම ධර්මය දකිනකොට ඔය දෙක සීමා වෙලා සීමා වෙලා එන දෙන්න අඩු වෙලා අඩු වෙලා කියලා ඉවර වෙනවා. ඒක තමයි අභිභායතනයක් වශයෙන් දෙවෙනි අභිභායතනය
곱고 밉다는 것은 들러붙음의 원인이 되고 부딪침의 원인이 됩니다. 한량없는 들러붙음이 있으면 부딪침도 틀림없이 한량없습니다. 그 둘에서 비켜나려면, 차례차례 dharma를 볼 때 그 둘이 줄고 줄어 작아지고 작아져 끝납니다. 그것이 abhibhāyatana로서 둘째 abhibhāyatana입니다.
ආධ්යාත්මයේ රූප සංඥා ඇතිවෙන්න අප්රමාණ සවර්ණ දුරුවණ බාහිර රූප දකින්න
'안으로 rūpa saññā가 있고, 한량없는 곱고 미운 바깥 rūpa를 본다.'
පදයත්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අරූප සංඥාව ඇති වෙන්න දැන් රූප සංඥාව මෙන්න අරූප සංඥාව දැන් රූප සංඥා කියලා කියන මේ බාහිර ලෝකයෙන් ගන්න රූපාවචර කාමාවචර ඔක්කොම ලැබෙනවා.
'arūpa saññā가 있고' — 이제 rūpa saññā, 여기 arūpa saññā가 있습니다. 이제 rūpa saññā라고 하는 데에는 이 바깥 세상에서 잡는 rūpāvacara, kāmāvacara가 모두 들어옵니다.
හැබැයි දැන් අන්ය යෝගිය කාකාශානංචා තියෙන සමට අරූපාවචනයට යන්න පුළුවන්. ඔහුගේ
그런데 이제 다른 yogi는 ākāsānañcāyatana 같은 samāpatti로 arūpāvacara에 갈 수 있습니다.
අරූපාවචනයක හිතින්නේ ඔහුගේ කෑහීමක් නෑ. ඒක ඒ තරම් වරෙනවා. සීමාවක්. අතීතව බලාපොරොත්තු වෙනවා ඒ තත්ත්වය. ඒක අරූප
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
බලාපොරොත්තු වෙනවා ඒ තත්ත්වය. ඒක අරූප රාගයේ මුරු කරගෙන පෘථග්ජන හිතක් නම් තිබුනේ. අවිද්යා සූතනා ක්ෂේ කරලා නැත්නම්. ඒ අරූපාවචනය කොච්චර හිටියත් එයාට මගි.
그 상태를 바랍니다. 그것이 arūpa rāga를 뿌리로 한 puthujjana 마음이었다면, avijjā와 taṇhā를 다하게 하지 않았다면, 그 arūpāvacara에 아무리 있어도 그에게는 모자랍니다.
ඒකට බාධකයක් ආවොත් ඒ තරමටම ඒකට විශුද්ධ වෙනවා. ස්වාමීන් වහන්ස ඒගොල්ල අනිත් අශක දකින්න බැත් ඒකයි. මොකද ඒ සම්පත්තිය කොච්චර තිබුනත් මදි තත්ත්වයට පත් වෙනවා.
거기에 걸림이 오면 그만큼 그것에 거스르게 됩니다. (묻는 이) 스님, 그들이 다른 것을 보지 못하는 까닭이 그것이군요. — 왜냐하면 그 누림이 아무리 있어도 모자라는 상태에 이르기 때문입니다.
එතකොට ඒ තත්ත්වයදී අපි දකින්න ඕනේ. ඒ අරූපාවචර කියන තත්ත්වය තුළ තියෙන්නේ නිස්සර දෙයක්. ඒකත් ධර්මානුකූලව දකින්න ඕනේ. ඒකත් සංකතයි පටිච්ච සමුප්පන්නයි ේ ධර්මයි වය ධර්මයි. ඔය හතර දාලා බලන්න ඕනේ. බලාපුව මේක බිදිලා යනවා. ඒක බිදුනොත් තාධ්යාත්මෙහි ඒක අභ්යන්තරයේ තිබුණා වූ ඒ ක්ලේශයේ රූප අරූප රාගය බිඳිලා යනවා. ඒකත් බිඳගෙන දකින්න ඕනේ.
그러면 그 상태에서 우리는 보아야 합니다. 그 arūpāvacara라는 상태 안에 있는 것도 알맹이 없는 것입니다. 그것도 dharma에 맞게 보아야 합니다. 그것도 saṅkhata, paṭicca samuppanna, khaya dharma, vaya dharma입니다. 그 넷을 넣어 보아야 합니다. 그렇게 보면 이것이 깨져 갑니다. 그것이 깨지면 안에 있던 그 kilesa인 rūpa rāga, arūpa rāga가 깨져 갑니다. 그것도 깨뜨려서 보아야 합니다.
ඒක බිඳරට පස්සේ අ එබඳු සංඥාවකින් යුත්ත වෙන කෙනාට යථාර්ථය දකිනකොට ඒක පේන්න තියෙනවා. නමුත් ඒකේ බැඳීමක් නැහැ. චඡන්දරාගය දුරු කරපුවහම මේ ටික ආධ්යාත්මය බිදිලා ගිය. අවිභායතනයක් වුණා.
그것을 깨뜨린 뒤에, 그런 saññā를 지닌 이에게는 참모습을 볼 때 그것이 보이기는 합니다. 그러나 거기에 묶임이 없습니다. chanda rāga를 걷어 내면 이 안의 것들이 깨져 나갑니다. abhibhāyatana가 된 것입니다.
එතනත් අර බාහිර
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් ආධ්යාත්මයෙහි අරූප සංඥා ඇති වෙන්නේ. අප්රමාණ සවර්ණ දුර්වණ බාහිර රූප දකින්න. දැන් මෙහෙමයි.
이제 '안으로 arūpa saññā가 있고, 한량없는 곱고 미운 바깥 rūpa를 본다.' 이제 이렇습니다.
අ දැන් අරූප සංඥාව වඩාගෙන හිටියා. සමහරටත් ඒක පිරිහිලා යනවා. මොක රූප දැක්කහම ආපහු වෙනවා. ඒකෙන් බිඳගෙන ගිහිල්ලා හිතන්න අර අප්රමාණ බලාපොරොත්තුව කියන එක ඇඩල නැහට යටපත් කරලා විතරයි තිබුණේ. යටපත් කර තිබුණ කෙනා කොයි මොහොතේ කඩාගෙන යනවද? දන්නේ. දැන් අපි හිතමුකෝ එදා හිටපු
arūpa saññā를 닦으며 있었습니다. 어떤 이들에게는 그것이 물러납니다. 왜냐하면 rūpa를 보면 되돌아가기 때문입니다. 거기서 무너져 버립니다. 그 한량없는 바람이라는 것을 눌러 놓기만 했던 것입니다. 눌러 놓았던 이는 어느 순간 무너져 버릴지 모릅니다.
දන්නේ. දැන් අපි හිතමුකෝ එදා හිටපු ආලාර කාලාාම උද්ධකාරාපුත්ත අරූප සංඥාව වරලා තිබුණා. අරූප දැහැ හිටියා. නමුත් බාහිරට එයා මේ දැහැ ඉන්නේකන් විතරයි ඒතෙන්නේ. දැහැනෙන් අහගෙන ගියාට පස්සේ අනිත් රෝපිය ඉන්නකම් ප්රගුණ ගත්ත සමාධිය නිසා ඒ වෙලාවට සමාධිය ඉන්න එක අරූප සංඥාව ඉන්න පුළුවන්. අභ්යන්තරය අරූප සංඥාව තියෙනවා. හැබැයි බාහිර රූප දකිනවා එතන ඉඳගෙන.
이제 그때의 Āḷāra Kālāma, Uddaka Rāmaputta를 생각해 봅시다. arūpa saññā를 닦아 놓았습니다. arūpa jhāna에 있었습니다. 그러나 바깥에 대해서는 그가 jhāna에 있는 동안만 그렇습니다. jhāna에서 나온 뒤에도, 익혀 놓은 samādhi 때문에 samādhi에 있는 동안은 arūpa saññā에 있을 수 있습니다. 안에는 arūpa saññā가 있습니다. 그러나 거기 앉아서 바깥 rūpa를 봅니다.
එදා අර අතිතපනතුමා අරූප දැහැට වඩලා තිබුණා. හැබැයි ලක්ෂණ ශාස්ත්රයක් පෙරුණු කරගෙන ඒකින් රජුන්ව පුරෝහිටියලා කටයුතු කළා. එතකොට බාහිර සරපත් එයා දකිනවා ඒ විදිහට
그때 그 Asita tāpasa도 arūpa jhāna를 닦아 놓았습니다. 그러나 관상 학문을 익혀 그것으로 왕의 purohita로 일했습니다. 그러면 그는 바깥 재물을 그렇게 봅니다.
ඉතින් ඒවා දැකලා හිටා. තමන්ට වෙච්ච පාඩුවක කියලා ඇඬුවා. මිනිසුන්ට එහාපතට සතුුක් වුණා. ඒ දෙකත් එයා කළා. හැබැයි වඩලා තිබිච්ච අරූප සංඥාව නිසා ඒකත් තියෙනවා. අරූප සංඥා තිබුනා බාහිර ලෝකෙන් මිදිලා නැ. වලාගත්ත සමාධිය නිසා ඒක උපදින හරි මහත් ගත හිතක් නිසා. ඒකේ උපදිනවා. එහෙනම් බාහිර ලෝකෙන් මිදීමත් ඒ පෘතජ්ජනාව ඉන්නවා නම් අරූප සංඥාව වැඩුවත් මිදිලා නැහැ. ඒක
그래서 그것들을 보고 있었습니다. 자기에게 생긴 손해라며 울었습니다. 사람들에게 이익이 된다고 기뻐했습니다. 그 둘을 다 했습니다. 그러나 닦아 놓은 arūpa saññā 때문에 그것도 있습니다. arūpa saññā가 있었지만 바깥 세상에서 벗어나지 못했습니다. 닦은 samādhi 때문에, mahaggata 마음 때문에 거기에 태어납니다. 그렇다면 바깥 세상에서 벗어남도, 그가 puthujjana로 있다면 arūpa saññā를 닦았어도 벗어나지 못한 것입니다.
අරූප සංඥාව වැඩුවත් මිදිලා නැහැ. ඒක ඇලීමයි ගැටීමයි කියන ටික තිබුන බවට හොඳට දෙයක් තමයි බුදු වුනාට පස්සේ බල බුදු උන්ස්සේ බණ අහන්න නැහැනේ. ඒක අරූපයෙන් කරන්න බැහැ. විද්යාමාන ඇහෙන් කනින් දැකලා පහානා කරන්න ඕනේ ඒක. ඒක නැහැනේ කියලා දුක් වුනා. උන්වහන්සේ බුදු වෙලා ලෝකෙට එහාපතක් කරනවනේ කියලා ඒක සතුරුත් වුණා.
그것은 들러붙음과 부딪침이 남아 있었다는 것을 잘 보여 주는 일입니다. Buddha가 되신 뒤에 Buddha의 설법을 들을 수 없잖습니까. 그것은 arūpa에서는 할 수 없습니다. 실제로 눈과 귀로 보고 들어 버려야 하는 것입니다. 그것이 없다고 슬퍼했습니다. 그분이 Buddha가 되어 세상에 이익을 주신다고 기뻐했습니다.
හැබැයි මේ කියන කාරණා දෙකමත් එයා දුක් වෙනවා සතුටෙනවා දෙක අත්රලා නැහැ. සමාධිය ඉන්නකන් විතරක් ඒ දෙක. ඒක තමයි සමාධිය ස්වභාවය වෙච්චරයි. ඉතින් ඒ නිසා ඒ තත්ත්වය ඉන්න මධිය. ඒ තත්ත්වය ඉන්න හේතුව මොකද අර අභ්යන්තරය අනුසය විඳිලා ඇත නැති නිසා. අනුසය බිඳිලා ධර්මාවබෝධයෙන්ම කරගන්න ඕනේ.
그러나 이 두 가지 모두, 그가 슬퍼하고 기뻐하는 그 둘을 놓지 못했습니다. samādhi에 있는 동안만 그 둘이 (가라앉습니다). 그것이 samādhi라는 성품의 한계입니다. 그래서 그 상태에 머무는 것입니다. 그 상태에 머무는 까닭은 안의 anusaya가 깨지지 않았기 때문입니다. anusaya는 dharma 깨달음으로만 깨뜨려야 합니다.
අනුසය බිඳිලා තිබුණා. බාහිර රූප කොච්චර පේන්න තිබුණත් අරූප සංඥාව වඩලා තියෙන්නේ. බාහිර රූපනත් අල්ලන්නේ. සම්බන්ධයක් නැති වෙන්නේ. ඉතින් ඒක තමයි අභිභායදන වලට වැඩෙන්නේ එතන. එතක අරූප සංඥාව ලැබුවත් පෘථග්ජනයට අභිභායදනයක් නෙ. මිදිලා නෑ අභ්යන්තරය.
anusaya가 깨져 있었다면, 바깥 rūpa가 아무리 보여도 arūpa saññā를 닦아 놓았으니 바깥 rūpa를 붙잡지 않습니다. 이어짐이 없어집니다. 그래서 거기서 abhibhāyatana로 자라는 것입니다. 그러니 arūpa saññā를 얻었어도 puthujjana에게는 abhibhāyatana가 아니지요. 안에서 벗어나지 못했습니다.
ආධ්යාත්මේෙහි අරූප සංඥා ඇති. නොවැඩූ සුවර්ණ දුර්වණ බාහිර රූප දකින්නේ. ඒවා වැඩගෙන තනි දැකීමේ. මෙවැනි සංඥා දියුවේ.
'안으로 arūpa saññā가 있고, 누르지 않은 곱고 미운 바깥 rūpa를 본다.' 그것들을 눌러서 알고 봅니다. 이런 saññā가 자랍니다.
අරූප සංඥාවෙ යුත්ත වන අරූපාවචරට දැහැක් ලබාගෙන හිටියා. නොවැඩූ සුවර්ණ දුර්වණ බාහිර රූප දකිනවා. ඒ කියන්නේ එයා සමහර වෙලාවට ඒවා තව දැන් අපි හිතමුකෝ මනුස්සයෙක් හැටියට ඉන්නවා ඇසුරු කරලා නැහ. බාහිර ලෝකේ තියෙන දෙයක්. ඒකට තමන්ගේ බුක්තියට අරගෙන නැහ. අරගතේ නැති ඒවත් දකිනවා.
arūpa saññā를 지닌 이가 arūpāvacara jhāna를 얻어 있었습니다. 그는 누르지 않은 곱고 미운 바깥 rūpa를 봅니다. 곧 그가 어떤 때에는 — 이제 그가 사람으로 있다고 생각해 봅시다 — 바깥 세상에 있는 어떤 것을 가까이하지 않았고, 자기가 누리는 것으로 잡지 않았습니다. 잡지 않았던 것들도 봅니다.
ඒවා දැකට පස්සේ දේවරට හිත බැඳිලා යනවා. ඉස්සෙල්ලා හිත බැඳිලා තිබු නැති දෙයක් දැක්කහම ඒකට හිත බැඳින්න හිත තියෙනවා. ඒකට හිට තියෙන්නේ මොකද අර ඒකේ තිබෙන අවිද්යාව ෘෂහ දුරු කරලා තිබිච්ච නැති නිසා. එහි චන්ද රාගය දුරු කරලා තිබුණා. වැඩූවැත් නොවැඩූත් කිසිම වැදෙන්නේ නැහ. දැන් අපි
그것들을 본 뒤에 그것들에 마음이 묶여 갑니다. 전에 마음이 묶여 있지 않던 것을 보면 거기에 마음이 묶일 마음이 있습니다. 그렇게 되는 까닭은 그 안에 있는 avijjā와 taṇhā를 걷어 내지 않았기 때문입니다. 거기의 chanda rāga를 걷어 냈다면 닦았든 닦지 않았든 아무 상관이 없습니다.
නොවැඩූත් කිසිම වැදෙන්නේ නැහ. දැන් අපි හිතමුකෝ මෙහෙ ඉන්න කෙනෙක් ඉරදි බල ලැබුණා. ඔන්නනම් එයාට පුළුවන් දික්කරාතක් වක්කරයෙන් දෙවිලට ගිහිල්ලා ා. දැන් දෙවුලෝ රූප දැක්කේ නැතුව මෙහෙ විතරක් දැක දැක හිටපු නම් මේ ධ්යාන ලබාග ඉදි පැලපුව දෙවුලට ගියානම් එයා දැකින එකක් එදා දකිනවා. දිව්ය ලෝකේ දැක්කේ නැ. ගියාට පස්සේ දැක්ක හැමවා.
이제 여기 있는 어떤 이가 iddhi 힘을 얻었다고 생각해 봅시다. 그러면 그는 팔을 폈다 굽히는 사이에 deva 세계에 갈 수 있습니다. deva 세계의 rūpa를 보지 않고 여기만 보아 왔다면, jhāna를 얻어서 deva 세계에 가면 그는 그날 처음으로 봅니다. deva 세계를 본 적이 없습니다. 간 뒤에야 다 보았습니다.
ඒවා නොවැඩූ රූප දැන් ඒවට ගියාට පස්සේ ඒවයක් කම්පා වෙන්න පුළුවන්. අර දැහැ පිරිලා ඊට වඩා දෙවිවලක කියලා හිත දාකෙන්න ඒවා ඉත තියෙනවා. එහෙම වුනොත් එහෙම දැහැනය පිරිහිලා එයා වැටෙනවා ැදෙන්න. එහෙම අවස්ථාවක් තියෙනවානම්. ඒ නිසාම ඒවා මැදගෙන දකින්න ඕනේ දකින්න ධර්මයෙන් දකින්න ඕනේ. ධර්මය තුළින් දැක්කා කෙනෙක් ගියානම්.
그것들은 누르지 않은 rūpa입니다. 이제 거기 간 뒤에 그것들로 흔들릴 수 있습니다. 그 jhāna가 가득한 채로 '여기보다 deva 세계가 낫구나' 하고 마음이 기울 수도 있습니다. 그렇게 되면 jhāna가 물러나 그는 떨어집니다. 그런 경우가 있다면 말입니다. 그래서 그것들을 눌러서 보아야 합니다. dharma로 보아야 합니다. dharma를 통해 본 이가 갔다면,
දෙව් ලෝකයක් බඹලගියත් අලුතෙන්ම එකක් ඉස්සෙල්ලා බලපු නැති එකක් දැක්කත් ඒකේ අමුත්තක් නැහ. ඒකට සම්බන්ධයක් නැහැ. ගැටෙන්නේ නැහැ. ඇලින්නෙත් නැහ. අනේ සම්බන්ධ ලෝකයේ කොතන හිටියත් කිසිම තැනකින් බැඳෙන්නේ නැති තත්ත්වයට පත් වෙන්න ඕනේ. නැත්නම් කාමාවචරයෝ හිටියත්, රූපාවචරයෝ හිටියත්, අරූපාවචරවෝ කියන තැන ඇතුලේ හිටියත් ඔය හැම තැනකදීම ලෝකේ බැඳෙනවා.
deva 세계나 brahma 세계에 가더라도, 새로운 것, 전에 보지 못한 것을 보아도 거기에 낯섦이 없습니다. 그것과 이어짐이 없습니다. 부딪치지 않습니다. 들러붙지도 않습니다. 세상 어디에 있든 어느 곳에도 묶이지 않는 상태에 이르러야 합니다. 그렇지 않으면 kāmāvacara에 있든, rūpāvacara에 있든, arūpāvacara라는 곳 안에 있든, 그 모든 곳에서 세상에 묶입니다.
ලෝකය කිසිම තැනක බැඳෙන්නේ නැති වෙන්න නම් අරිහත් ඵලය තියෙන්න ඕනේ. අරිහත් ඵලයට පත් වුනානම් අරිහත් ඵලයන් පස්සේ එයා කාමාවචර ලෝකය ගියත් ඔතන බව බැඳෙන්නේ නැහැ. රූපාවචර ලෝකය බැලුවත් බැඳෙ නැහ අරූපාවචරේ බැඳුවලුවත් බැඳෙන්නේ නැහැ. ඒ සමාධිය හිටියත් නැත්නම් බැඳෙන්නේ නැහ ලෝක.
세상 어느 곳에도 묶이지 않으려면 arahatta phala가 있어야 합니다. arahatta phala에 이르렀다면, arahatta phala 뒤에는 그가 kāmāvacara 세계에 가도 거기 bhava에 묶이지 않습니다. rūpāvacara 세계를 보아도 묶이지 않고, arūpāvacara를 보아도 묶이지 않습니다. 그 samādhi에 있든 없든 세상에 묶이지 않습니다.
ඒනි ඒ නිසා කාමාවචර ලෝකය ඇතුර ඉන්න පුළුවන්. දැන් කනප දේවා කාලා බීලා ඉන්නවා සිවුරු පරිහරණය කරනවා ඔක්කොම කාමාවචර ලෝක කාමාවචර ලෝක බැඳිලා සන්ත රාගයෙන් බැඳිලා නික්මි න් කාමාවචරය ඇලීමක් ගැටීමක් සුවකත් දුරුවන රූප නිසා ඇති වෙන්නා වූ කිසිම වෙනසක් ඇති වෙන්නේ නැහ.
그래서 kāmāvacara 세계 안에 있을 수 있습니다. 이제 먹을 것을 먹고 마시며 지내고, 가사를 입고 쓰는 것이 모두 kāmāvacara 세계입니다. kāmāvacara 세계에 묶이고 chanda rāga로 묶이는 데서 벗어났으니, kāmāvacara에서 들러붙음과 부딪침, 곱고 미운 rūpa 때문에 생기는 어떤 달라짐도 생기지 않습니다.
මෙහෙ ඉඳලා රූපාවචර දැහැ වලා හිටියා. එයාට ඇති වෙන්න පුළුවන්. ආර්යතයට පත් වෙච්ච කෙනා රූපාවතර දැහැ වඩලා හිටියත් ඇති වෙන්නේ නැහැ කිම වෙනසක්. අරූපාවචර දැහැන වඩලා හිටියත් කිසිම වෙනසක් ඇති වෙන්නේ නැහැ.
여기서 rūpāvacara jhāna를 닦아 있던 이에게는 (달라짐이) 생길 수 있습니다. ariya 상태에 이른 이는 rūpāvacara jhāna를 닦아 있어도 아무 달라짐도 생기지 않습니다. arūpāvacara jhāna를 닦아 있어도 아무 달라짐도 생기지 않습니다.
එහෙනම් කාමාවචර ලෝකේ හිටියා කාමාවචර බැඳීමක්. රූපාවචරේ රූපාවචර දැනක් ලබලා එහි ගියත් එහ ඇසුරු කරත් එහි දැහැන හිටියත් ඒක බැඳිලත් නැහැ බාහිර බැඳිලත් නැහැ. අරූපාවචර දැනක් ලබලා හිටිය ඒක බැඳිලත් නැහැ බාහිර රූපාවචර බැඳිලත් නැහැ. අරූපාවචර කාමාවචර බැඳිලත් නැහැ. තුන් ලෝකය බැදුම ඉවරයි. මේක අභිභායත
그렇다면 kāmāvacara 세계에 있어도 kāmāvacara의 묶임이 없고, rūpāvacara에서 rūpāvacara jhāna를 얻어 거기에 가도, 거기를 가까이해도, 거기 jhāna에 있어도 그것에 묶이지도 않고 바깥에 묶이지도 않습니다. arūpāvacara jhāna를 얻어 있어도 그것에 묶이지 않고 바깥 rūpāvacara에도 묶이지 않습니다. arūpāvacara, kāmāvacara에도 묶이지 않습니다. 세 세계의 묶임이 끝났습니다. 이것이 abhibhāyatana입니다.
ආධ්යාත්මේ අරූප සංඥා ඇතිය නිල් නිල් නිල දර්ශනය නීලාව භාප බාහිර රූප දකි
'안으로 arūpa saññā가 있고, 푸른, 푸른 빛깔, 푸른 모습, 푸른 광채의 바깥 rūpa를 본다.'
දැන් ඔතන පෙන්නන්න ඉතින් අර එකින් එකට බලපානා දැන් නීල වර්ණය නීලෝකසිනයුවහම කරන්නේත් ඕකයි. අරූප සංඥා තියෙන කෙනෙක්. දැන් නීලෝ කසිනය තුළින් ගිහිල්ලා එකත් නීලෝ කසිනය චතුරායටත් යන්න පුළුවන්. ඔතෙට ගිහිල්ලා ඒක ඉක්මලා යන්න පුළුවන් අරූපාවචරිතා.
이제 거기서 보여 주는 것은 앞서처럼 하나하나 작용하는 것입니다. 이제 nīla 빛깔, nīla kasiṇa를 할 때 하는 것도 그것입니다. arūpa saññā가 있는 이입니다. 이제 nīla kasiṇa를 거쳐 nīla kasiṇa로 catuttha jhāna에까지 갈 수 있습니다. 거기까지 가서 그것을 넘어 arūpāvacara로 갈 수 있습니다.
හැබැයි අරූපාවචරකට බැහැලා ඉන්න කෙනා රූපාවචර දැට සමවදින්නත් පුළුවන්. ආය නියලෝකය අරමුණු කරන්නත් පුළුවන්. ඒ එතට අරමුණු කරගත්තහම එහෙම බාහිර රූප දැක්ක හැ. යම්ම නිල් රූපයක් මවන්න හිතනොත් මවන්නත් පුළුවන්. එහෙමත් රූප දකින්න පුළුවන්. නීල වර්ණ ඇති දෙයක් අරමුණු කරන්නත් පුළුවන්.
그러나 arūpāvacara에 들어 있는 이가 rūpāvacara jhāna에 들어갈 수도 있습니다. 다시 푸른 세계를 대상으로 삼을 수도 있습니다. 그렇게 대상으로 삼으면 바깥 rūpa를 봅니다. 어떤 푸른 rūpa를 지어내려고 하면 지어낼 수도 있습니다. 그렇게 rūpa를 볼 수도 있습니다. 푸른 빛깔이 있는 것을 대상으로 삼을 수도 있습니다.
උද්දානය ම ඉදි වශයෙන් ගත්ත එකක් ගන්නත් පුළුවන්. එහෙම ගත්තොත් මොකද වෙන්නේ? එහෙම ඒ වගේ ඒවා ගත්තත් ඒ අයට ඇලෙනවා නම් ඇැලීමට හේතු තියෙනවා නම් සමහර වෙලාව දැහැ පිරිහිඳත් පුළුවන්.
동산 같은 것을 잡을 수도 있습니다. 그렇게 잡으면 어떻게 될까요? 그런 것들을 잡아도 그들에게 들러붙음이 있다면, 들러붙을 원인이 있다면, 어떤 때에는 jhāna가 물러날 수도 있습니다.
ඒවා දැක්කාහම මේක ඇලෙන්න පුළුවන් ප්රියමනාපයම අප්රිය අමනාපට ගැටෙන්නත් පුළුවන්. ඔය දෙකම එන්නේ නැහැ. අර අරිහත් පලනාර සංයෝජනය බිදැරොකු එක්කෙනාට ඒනි ඒනිසා මේකෙදි දකින්න ඕනේ. මොන දැහැනක් ලබාගෙන හිටියා වුණාද? එයාට මේ නැවත වාරයක් ලෝකෙට වැටෙන්න හේතු තියෙනවා.
그것들을 보면 마음에 드는 것에 들러붙을 수 있고, 싫고 마음에 안 드는 것에 부딪칠 수도 있습니다. arahatta phala에서 saṃyojana를 깨뜨린 이에게는 그 둘이 다 오지 않습니다. 그래서 여기서 보아야 합니다. 어떤 jhāna를 얻어 있었든 그에게는 다시 한 번 세상에 떨어질 원인이 있습니다.
ධර්මාවබෝධය නලබයි කියන්නේ අනාර්ය දැහැන්නැන ස්වභාවය
dharma 깨달음을 얻지 못한다는 것, 그것이 ariya가 아닌 jhāna의 성품입니다.
ආධ්යාත්මෙහි අරූප සංඥා ඇතිය ප්රීත ප්රීත වර්ණයින් ප්රීදෝකනය කියන කහවණය කහවණයට සමාපත්තියට සමිති නම් කහවනය චතුර ධ්යානයට ඇවිදිලා පල්ලිලා වර්ණය බලන්නත් පුළුවන්. එහෙනම් මේ ලෝකේ මේ භ්රීතෝ වර්ණ දේවල් නිෂ්පාදනය කර මනසෙන් ඉපදවලා බලන්නත් පුළුවන්. තියෙන දේවල් බලන්නත් පුළුවන්.
'안으로 arūpa saññā가 있고, 노란, 노란 빛깔…' pīta kasiṇa라는 노랑입니다. 노랑으로 samāpatti에 들었다면 노랑으로 catuttha jhāna에 왔다가 내려와서 빛깔을 볼 수도 있습니다. 그러면 이 세상의 노란 빛깔 것들을 마음으로 지어 내어 볼 수도 있습니다. 있는 것들을 볼 수도 있습니다.
මොනවන් හරි ලෝකේ කහවර්ණ සහිත දේවල් අරමුණු කරපුවහම ඒකේ ප්රියභාවයක් අප්රියභාවයක් හෝ ප්රියභාවයක් මධුරභාවයක් හෝ අපේ අමධුරභාවයක් ඇති වෙන්න පුළුවන් අනිකයි.
무엇이든 세상의 노란 빛깔이 있는 것들을 대상으로 삼으면, 거기에 좋음이나 싫음, 달콤함이나 달콤하지 않음이 생길 수 있다는 것은 또 다른 이야기입니다.
අන්න ඒ තත්ත්වය ඇති වෙන්නේ නැ දහම තුළින් දැනගෙන දැකගෙන හිටියානම්. දහම තුළින් දකින්න ඕනේ දැනගන්න ඕනේ මොකක්ද ඒක අනිච්චයි, දුක්ඛයි අනත්තයි කියලා. කෙටි කියෙනවා ඒ ටිකයි. ටිකක් දකින්න ඕනේ. එහෙම දැක්කනම් ඒක නිස්සරයි කියලා දකිනවා. නිස්සරය කියලා දකන අත්හැරී ගාන වැලී ගියා මිදී ගියා කොච්චර පෙනුනත් ප්රශ්නයක් නැහැ. කම්පාවක්
dharma를 통해 알고 보고 있었다면 그 상태는 생기지 않습니다. dharma를 통해 보고 알아야 합니다. 그것이 무엇인가 하면 anicca이고 dukkha이고 anatta라는 것입니다. 짧게 말하면 그것뿐입니다. 조금은 보아야 합니다. 그렇게 보았다면 그것이 알맹이 없다고 봅니다. 알맹이 없다고 보면 놓아 버리고 떨어져 나가고 벗어납니다. 아무리 보여도 문제가 없습니다. 흔들림이 (없습니다).
ආධ්යාත්මෙහි අරූප සංඥා ඇති. දැන් අරූප සංඥාව ආධ්යාත්මය තන අරූප දැහැන්නේ. ඒ අරූපාවතර දැහැනින් අරූප සංඥාව ඉන්න පුළුවන්. ආධ්යාත්මයෙහි තියෙන්නේ.
'안으로 arūpa saññā가 있고.' 이제 arūpa saññā가 안에 있는 것이 arūpa jhāna입니다. 그 arūpāvacara jhāna로 arūpa saññā에 있을 수 있습니다. 안에 있는 것입니다.
ලෝකෙයි ලෝහිතවත් ලෝහිත දර්ශන ලෝහිත [උගුර කෑරීම] අවබාශ බාහිර රූප දකින්න. දැහැ ලබලා හිටියා එයා දැහැනෙම වනේ හැම වෙලෙම ඉන්නේ. දැහැනෙන් අහක් විලාහ මේවා ඔක්කොම දකිනවා. මෙන්න මේවා දැක්ක අහන්න. ආයචරයක් ඒවට ඇලෙන්නත් පුළුවන් ගැටෙන්නක් පුළුවන්. නමුත් ඒක යථාර්ථය දැක්ක නම් ඒ තුළින් ඒක ඇලෙන්නෙත් නැහ ගැටෙන්නෙත් නැහැ. ඒකත් උද්ධ වෙන්න ඕනේ. එතකොට ඒක තමයි ආර්ය මාර්ගය. ඒ
'붉은, 붉은 빛깔, 붉은 모습, 붉은 [헛기침] 광채의 바깥 rūpa를 본다.' jhāna를 얻어 있었지만 그가 늘 jhāna에만 있는 것은 아닙니다. jhāna에서 비켜나면 이것들을 다 봅니다. 이것들을 보고 듣습니다. 다시 그것들에 들러붙을 수도 있고 부딪칠 수도 있습니다. 그러나 그 참모습을 보았다면 그것을 통해 들러붙지도 않고 부딪치지도 않습니다. 그것도 맑아져야 합니다.
වෙන්න ඕනේ. එතකොට ඒක තමයි ආර්ය මාර්ගය. ඒ සඳහා ඒක දැනගෙන අර තත්වය ශැනසිලා ඉන්න හොඳ නැහ. මට හරි කියන එකක් තමයි වැරදි. මට දැන් මෙහෙම දැහැලා තියෙනවා මට කිසි ප්රශ්නයක් නැහැ. ගත්තොත් එහෙම වැරදි.
그것이 바로 ariya magga입니다. 그러기 위해서, 그것을 알고서 그 상태에 마음 놓고 있는 것은 좋지 않습니다. '나는 괜찮다'고 하는 것이 잘못입니다. '나는 이제 이렇게 jhāna가 있으니 아무 문제가 없다'고 잡으면 잘못입니다.
ඒවා පිරෙන්න පුළුවන් කියලා ඒවා. ඇලෙන්න පුළුවන් ගැටෙන්න පුළුවන්. ඒ නිසා එබ දෙයක් දැක්ක ඒකට ප්රශ්නයක් නොවෙන්න ආර්ය මාගය පූර්ණය වෙලා
그것들이 다시 차오를 수 있습니다. 들러붙을 수도, 부딪칠 수도 있습니다. 그래서 그런 것을 보아도 그것이 문제가 되지 않으려면 ariya magga가 다 채워져 있어야 합니다.
චේ කොයි රූප දැක් ඇලන්න නැ ගැටෙන්නේ ඒ තත්වයට පත් වෙන්න බැහැ ජන ලැබුව පත්වෙන්න තැවීමේ සීමා කරන්න බැ.
어떤 rūpa를 보아도 들러붙지 않고 부딪치지 않는 그 상태에는 jhāna를 얻는 것으로는 이를 수 없습니다. 달아오름을 막을 수 없습니다.
ආර්ය මාගය පූර්ණය කිරීම සංයෝජය ප්රහාණය කළොත් එයාට නිදහසක් තියෙනවා. මොන විදිහේ ලෝද රූප දැකා රතුන් රූප දැක්කා ඇලෙන්න එන්නේ නැහ කැටෙන්නේ. ඒකෙන් කවත්තට.
ariya magga를 채우고 saṃyojana를 버렸다면 그에게는 자유가 있습니다. 어떤 세상의 rūpa를 보든, 붉은 rūpa를 보든 들러붙지 않고 부딪치지 않습니다.
ආධ්යාත්මය අරූප සංඥා ඇතිය. සේත වර්ණ සේත දාසන. දැන් ඔය තියෙන්නේ ඕදාසත කසිනය. ඕදාස කසින වලා වරලලා හිටන් ඒකුත් යන්න පුළුවන් අර රූපයට ඒක ඉක්මලා. හැබැයි එක්මලා ගියාට ඒකෙන් ආපහු වෙනකොට ඒ චතුර ධ්යානය ඒකට ආවොත් එහෙම එයාටදා කසින සමාපත්තියත් ලැබෙනවා. ඒකෙත් ඉන්න පුළුවන්. එහෙනම් ලෝකේ සුදු වර්ණ දේවල් දකින්නත් පුළුවන්. සුදුකාර දර් මවන්නත් පුළුවන්.
'안으로 arūpa saññā가 있고, 흰 빛깔, 흰…' 이제 거기 있는 것은 odāta kasiṇa입니다. odāta kasiṇa를 닦아 놓았어도 그것으로도 그 rūpa를 넘어서 갈 수 있습니다. 그러나 넘어갔다가 거기서 돌아올 때 그 catuttha jhāna로 오면 그에게 kasiṇa samāpatti도 생깁니다. 거기에도 있을 수 있습니다. 그러면 세상의 흰 빛깔 것들을 볼 수도 있습니다. 흰 모양을 지어낼 수도 있습니다.
එහෙම ගත්තොත් එහෙම ඒකට ඇරෙන්නත් පුළුවන් ගැටින්න බැ ඒක ස්වාමීන් වහන්සේ නම අර ඇතවලා ඇවෙනකොට තමන් බය වුනේ. අන්න ඒ වගේ අවස්ථාවක් එන්න පුළුවන් නිසා තමයි ඒකේ චන්ද රාගය දුරු කරලා තිබුණා. උන්වහන්සේ මොන හෙට බය වෙන්නේ නැහ. දැන් උන්වහන්සේ දැහැෙන වඩලා තිබුණේ. අවිජ්ඥා ලබලා තිබුණේ. ඒ ඔක්කොම ලබාගෙන හිටිය. එයාම මාවකුත්තර එයා බය වුණා.
그렇게 잡으면 그것에 들러붙을 수도, 부딪칠 수도 있습니다. 그 스님께서 코끼리가 다가올 때 두려워하신 것처럼 말입니다. 바로 그런 경우가 올 수 있기에, 거기의 chanda rāga를 걷어 냈었다면 그분은 어떤 경우에도 두려워하지 않으십니다. 이제 그분은 jhāna를 닦아 놓았고 abhiññā를 얻어 놓았습니다. 그 모두를 얻어 있었습니다. 그런 분인데도 두려워했습니다.
දැන් එතකොට එයාගේ අන්න සුරුවරණ රූපයක් ආවා එ අයනක් ආවා ගැඩ වුණා. කෙලලා කම්පනයට පත් වුණා බයක් ඇති වුණා. දැන් ඒ නිසා අරිහතුන් වහන්සේට ඔය අභිඥා නොතිබුණත් අරිහතුන් වහන්සේට බයක් ෙන්නා. දැන් වටිනාම දේ අරිහත් ඵලය
이제 그에게 고운 rūpa가 다가왔습니다. 다가오자 마음이 흔들려 떨었고 두려움이 생겼습니다. 이제 그래서 arahant께는 그런 abhiññā가 없더라도 arahant께는 두려움이 없습니다. 이제 가장 값진 것은 arahatta phala입니다.
දැහැ නෙමෙයි රූපාවචරූපාවචරඑක නෙම ඒ හැම එකක්ම වැඩුවට ලෝකය පැවැත්මට තියෙන මේ හැම එහෙකම ගැටීමක් හටගන්නවා ඇලීමක් හටගන්නවා. ඉතින් මේ කියන මේ නීල් පාහ පාට සුදු පාට මේ කියන්නා වූ ඒවයින් තමයි. සංකල්යක් තමයි සියලු පාට.
jhāna가 아니고, rūpāvacara, arūpāvacara 그것이 아닙니다. 그 모든 것을 닦아도, 세상 bhava에 있는 이 모든 것에서 부딪침이 생기고 들러붙음이 생깁니다. 그래서 이 푸른 빛, 노란 빛, 붉은 빛, 흰 빛이라는 이것들로 — 모든 빛깔은 섞임입니다.
මේ ප්රධාන පාට ටිකයි මේ වෙ කරලා තියෙන්නේ වර්ණකිනවලින් ඉතින් මේ සංකල් තමයි මේ ලෝක ඔක්කොම හැදිලා තියෙන්නේ. දැන් නිල් පාට තියෙනවා, සහ පාට තියෙනවා. ලේ පාක් තියෙනවා. සතුකහා නිල් කියන්නේ ලෝකේ ඔක්කොම හැදිලා තියෙන පාටවල සංකල් මූල.
이 큰 빛깔 몇 가지를 kasiṇa 빛깔로 삼아 놓은 것입니다. 이 섞임으로 이 세상이 다 만들어져 있습니다. 이제 푸른 빛이 있고, 노란 빛이 있고, 피 빛이 있습니다. 흼, 노랑, 푸름이라는 것은 세상이 다 만들어진 빛깔들의 섞임의 뿌리입니다.
දැන් කහ නීල් කොළ
이제 노랑, 푸름, 초록.
එතකොට ඒ වගේම කතුනි නී දම් පාද කතු ගහ දැ පාද මේ ඔය ඔය ආදී වශයෙන් ඕකින් එකට බෙදෙනවා. මේක සුදු පාද එතන් කතු කහ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
එකට බෙදෙනවා. මේක සුදු පාද එතන් කතු කහ නෙවෙයි සුදු කියන්නේ. සියලුම වර්ගයේ රූප හැදිලා තියෙන වර්ණ හැදිලා තියෙන්නේ ඔය ටිකේ සංකල්යක්.
흰 빛은 노랑이 아니라 흰 것입니다. 모든 종류의 rūpa가 만들어진, 빛깔들이 만들어진 것은 이것들의 섞임입니다.
මේ ඔය ටික ගැන විග්රහ කරනවා. ඔයෙක් හැදි මුළු රූප රූප ලෝකය දැකලා. ලෝකයේ මොන ජාතිය රූප දැක්කාද ඇලෙන්න එන්න නැති ගැටෙන්න එන්න නැති මුලා වෙන්න නැති තත්වයට පත් වෙන්න නම් ඒකේ යථාර්ථය දකින්න ඕන දැනගන්න ඕනේ. ආන් එතකොට ආධ්යාත්මිකය කොයිද තමන් දැනගෙන හිටියා. අභිභායතනය අභ්යන්තරය බිඳින්නේ. අනුසය ඉතුරු අන්න අනුසය බිදහැරීමට ගති ක්රියාපරගෙන් ගන්න කියන එකයි පෙන්නන්නේ. ඒ ටික කරගත්තේ නැත්නම් සැනසුම.
이것들에 대해 풀이합니다. 이것들로 만들어진 온 rūpa 세계를 보고, 세상에서 어떤 종류의 rūpa를 보든 들러붙으러 가지 않고 부딪치러 가지 않고 어리석어지지 않는 상태에 이르려면, 그것의 참모습을 보고 알아야 합니다. 그러면 안이 어떤 것인지 스스로 알고 있었습니다. abhibhāyatana는 안을 깨뜨리는 것입니다. 남은 anusaya, 바로 anusaya를 깨뜨리기 위해 실천해 나가라는 것을 보여 주는 것입니다. 그것들을 하지 않으면 편안함이 (없습니다).
ඉතින් මේකෙදී අපි දකින්න ඕනේ බාහිර ලෝකයේ යමක් පෙනෙනකොටම ආ ඉන්ද්රිය භාවනාව ගන්න ඕනේ. ඉන්ද්රිය භාවනාවෙන් ගන්න හැරි පින්වතුනි ඇහෙ බැලුවානම් බලාපු වස්තුවක්. බලන්න ගෝචර වෙච්ච ඇහැ ඒ දෙක සංකතාය පටිච්ච සමුප්පන්නාය සේ ධර්මයි වය ධර්මයි කියලා එතන සි කරන්න ඕනේ. ඒ දෙකෙන් ගෝචර වුන යහම චක්ඛු විඤ්ඤාණයක් සෝත විඤ්ඤාණයක් ආදි වශයෙන් ගත්ත එකක් ඇත්නම්. ඒකත් සංකතයි පටිච්ච සමුප්පන්නයි ක්ෂේ ධර්මයක් වය ධර්මයක් කියලා දකින්න ඕනේ.
그래서 여기서 우리가 보아야 할 것은, 바깥 세상의 무엇이 보일 때 곧바로 indriya bhāvanā를 잡아야 한다는 것입니다. indriya bhāvanā로 잡는 법은, 여러분, 눈으로 보았다면 본 대상과, 보는 데 대상이 된 눈, 그 둘을 saṅkhata, paṭicca samuppanna, khaya dharma, vaya dharma라고 거기서 마음에 새겨야 합니다. 그 둘로 대상이 되어 생긴 cakkhu viññāṇa, sota viññāṇa 같은 것이 있다면 그것도 saṅkhata, paṭicca samuppanna, khaya dharma, vaya dharma라고 보아야 합니다.
ඒ නිසා හටගත්තේ යම්කිසි චක්ඛු සම්පස්සයක් ඇත්නම්. සම්පස්සය කියන එක අවිද්යාවෙන් වෙන්න. ස්පර්ශය කියන්නේ ඉදුර හරිය සම්පස්සයයි ඉදුරු කරගන්නේ නිරෝධ කරන්නේ සම්පස්සය පස්ස නිරෝධ කියන වචනය තම සම්පස්ස නිරෝධ වතන තියෙන තේ අවිද්යා පත්තෙන් හතන්නේ සම්පස්සය ඒ සම්පස්සය නිරෝධ කරන්න ඕනේ.
그로 인해 생긴 어떤 cakkhu samphassa가 있다면, samphassa라는 것은 avijjā로 되는 것입니다. phassa라는 것은 감각 기관의 몫이고, 걷어 내고 nirodha 하는 것은 samphassa입니다. 'phassa nirodha'라는 낱말이 곧 samphassa nirodha이니, avijjā 때문에 생기는 것이 samphassa입니다. 그 samphassa를 멈추어야 합니다.
චක්ඛු සම්පස්ස වේදනා වේදනා කියන එකක් පිනවා වෙන දැනීමක් තියෙනවා. සැප වශයෙන් දැනෙනවා දුක් වශනවා. අරිහතුන් වහද තියෙනවා සැප දැනෙනවා දුක් දැනෙනවා ඔක්කොම දැෙනවා. හැබ සම්පස්ස වේදනා නෑහ නිරෝධයි. අ නිරෝධ කරලා තියෙන්නේ සම්පස්සයයි. සම්පස්ස වේදනාව ඒක දුරු වෙලා තියෙන්නේ. අර සංස්පර්ශ දුරු වෙන්න ඕනේ.
cakkhu samphassa vedanā. vedanā라는 것은 느껴지는 앎이 있습니다. 즐거움으로 느껴지고 괴로움으로 느껴집니다. arahant께도 있습니다. 즐거움이 느껴지고 괴로움이 느껴지고 다 느껴집니다. 그러나 samphassa vedanā는 없습니다, 멈추어졌습니다. 멈추어 놓은 것은 samphassa입니다. samphassa vedanā, 그것이 걷혀 있는 것입니다. 그 saṃphassa가 걷혀야 합니다.
සංස්පර්ශයන්ගේ දුරු වීම තමයි පටිච්ච සමුප්පාදය නිරෝධයෙන් කරන්නේ. අවිද්යාපත්තයක හටගන්න නැහ දුරු වුනාම දුරු වුනේ සම්පස්සයි. සම්පස්ස වේදනා දුරු වුණා. එතකොට වේදනා පච්චයා තණ්හා නැගින්න විදිහක්න. වේදනාව තියෙනවා. ක සම්පස්ස දිනොත් තමයි වේදනා පච්චයා තණ්හා කියලා පටිච්ච සමුප්පාදය නැගෙන්නේ.
saṃphassa가 걷히는 것을 paṭicca samuppāda nirodha로 하는 것입니다. avijjā를 조건으로 생기지 않으니, 걷혔을 때 걷힌 것은 samphassa입니다. samphassa vedanā가 걷혔습니다. 그러면 'vedanā paccayā taṇhā'가 일어날 길이 없습니다. vedanā는 있습니다. samphassa가 있어야 'vedanā paccayā taṇhā'라는 paṭicca samuppāda가 일어납니다.
සංස්පර්ශනොත් තමයි පස්ස පච්චා වේදනා කියන එක නැගින්නේ. එහෙනම් පස්ස පජා වේදනා කියන එක සම්පස්ස පජා වේදනායි නැගෙන්නේ එහෙම ඒක තමයි අවිද්යාවේ වැඩපිවල මේ අවිද්යාව වැඩි පිරිවල දුරු කරපුවහම සංඛාරක් ඉවරයි. කාර තියෙනවා.
saṃphassa가 있어야 'phassa paccayā vedanā'라는 것이 일어납니다. 그러면 'phassa paccayā vedanā'라는 것은 samphassa paccayā vedanā로 일어나는 것이고, 그것이 바로 avijjā의 짜임입니다. 이 avijjā의 짜임을 걷어 내면 saṅkhāra가 끝납니다.
සංඛාර නිසා හටගන්න විඤ්ඤාණයක් තියෙනවා ඒ විඤ්ඤාණය ඉවරයි. විඤඥාණ වුණා විඤ්ඤාණ පත්තියෙන් හටගත්තේ යම් අපි නාම රූපයක් තිබුනම් සංස්පර්ශ වශයෙන් ස්පර්ශ කරන්න ඒ නාම රූපය සංස්ර නැත්නම් නාම රූපය පේනට කමක් න.
saṅkhāra 때문에 생기는 viññāṇa가 있는데, 그 viññāṇa가 끝납니다. viññāṇa를 조건으로 생긴 어떤 nāma-rūpa가 있었다면, saṃphassa로 닿게 하는 그 nāma-rūpa에 saṃphassa가 없다면 nāma-rūpa가 보여도 상관없습니다.
බාහිර ලෝකේ බාහිර නාම රූප තියෙනවා. නාම රූප කියන්නේ නමයි රූපියායි කියන්නෙත් නාම රූපය. හිතයි කතයි කියන්නෙත් නාම රූප. ඇය හිතයි අතරයි නාම රූප කියන්නේ හේතුවක් තියෙනවා. නාම කියන්නේ හිත කියලා ගත්තට හරියන්නේ නැහ. ඇයි හිතන නාම කියන්නේ? හේතුවක් තියෙන්න ඕනේ.
바깥 세상에는 바깥 nāma-rūpa가 있습니다. nāma-rūpa라는 것은 이름과 모습이라고 하는 것도 nāma-rūpa입니다. 마음과 몸이라고 하는 것도 nāma-rūpa입니다. 마음과 몸을 nāma-rūpa라고 하는 데에는 까닭이 있습니다. nāma를 그저 마음이라고 잡아서는 맞지 않습니다. 왜 마음을 nāma라고 합니까? 까닭이 있어야 합니다.
යම්කිසි දෙයක් අරම්යතාවයට පත් කරන්නේ හිත වෙතට හිතට නාම කියන්නේ. නාම කියන නම් නමා තව නම
어떤 것을 대상이 되게 하며 마음 쪽으로 기울게 하기에 마음을 nāma라고 합니다. nāma라는 것은 기울임이라는 이름입니다.
එහෙනම් රූපයක් යම් හැලයක් අනුවායි රූපයක් දකින්නේ. හැම රූපයකටම හැදයක් තියෙනවා. රූප කියන්නේ සුද්ධාස්ථය. සුද්ධාස්ථකට හැටතලයක් දෙන්න බැහ. යම් රූපය රූප ආකාරය නැවිලා හිටියට තමයි. ඒ හැටතලය පේන්නේ. ආකාරය පේන්නේ නැවිලා හිටපු හැටියට. දැන් එතන හැම තියෙනවා බාහිර නාම රූපයක්.
그렇다면 rūpa는 어떤 꼴에 따라 rūpa로 봅니다. 모든 rūpa에는 꼴이 있습니다. rūpa라는 것은 suddhaṭṭhaka입니다. suddhaṭṭhaka에는 꼴을 줄 수 없습니다. 어떤 rūpa가 rūpa의 모양으로 기울어 있기 때문에 그 꼴이 보입니다. 모양이 보이는 것은 기울어 있던 대로입니다. 이제 거기에 늘 바깥 nāma-rūpa가 있습니다.
යම්කිසි ආකාරයෙන් විද්යාමාන වුන රූපය යම් ශක්තියකින් නැවිලා හිටපු නිසා තමයි. එහෙම රූපයක් නිෂ්පාදනය වෙන්න. නම් දෙන්න ඕනේ ඒක නම්තාවයක් ඒකට නැගෙන්න ඕනේ. නම් නැගෙන යඹ නම් ඒක තමයි රූපයෙන් අහ කරන්න බැරි නාම.
어떤 방식으로 드러난 rūpa는 어떤 힘으로 기울어 있었기 때문에 그런 rūpa가 생겨난 것입니다. 이름을 주어야 하니, 그것에 기울임이 일어나야 합니다. 기울임이 일어나는 것, 그것이 바로 rūpa에서 떼어 낼 수 없는 nāma입니다.
දැන් හිතයි කතයි නාම රූප කියලා කිව්වොත්. නාමය රූපය වෙන් කරන්න බැහ කියලා හොඳට පැහැදිලිව වෙන් කරලා දේශනා කරනවා. එහෙනම් හිතයි කතාවයි නාම කිව්වොත් ඒක වෙන් කරන්න මැලමෙනියන හිත තියෙනවද? දැන් හොඳට පැහැදිලිව පෙලා තියෙනවා. මැවිච්ච කෙනාට හිත නැහ.
이제 마음과 몸을 nāma-rūpa라고 말한다면 — nāma와 rūpa는 떼어 낼 수 없다고 분명히 갈라서 가르치십니다. 그렇다면 마음과 몸을 nāma-rūpa라고 한다면, 그것을 떼어 놓은 죽은 이에게 마음이 있습니까? 이제 분명히 경에 나와 있습니다. 죽은 이에게는 마음이 없습니다.
හිත නාම නම් කය රූප නම් එහෙම ගන්න කියලා නාම රූප වෙන් කරන්න බැහ කියන සිද්ධාන්තයට අනුකූලව මැරෙන්නත් බැහ. උපන්ගේ ඒ නාම රූප වෙන් කරන්න බැහැනේ. එහෙනම් මළ මිනිහා දකින විදිහක් නැ. මොකද බලමි නාම රූපය නැති වෙන්න. එහෙනම් හිත කියන්නේ නාම නම් කය කියන්නේ රූප නම් මැරනට පස්සේ කය තියෙනවා හිත නැ. වෙන් වෙලා. එහෙනම් වෙන් කරන්න බැහැ කියලා කිව්වොක් කොහොමද ගලපා
마음이 nāma이고 몸이 rūpa라고 그렇게 잡는다면, nāma-rūpa를 떼어 낼 수 없다는 이치에 따라서는 죽을 수도 없습니다. 태어난 이의 그 nāma-rūpa는 떼어 낼 수 없으니까요. 그렇다면 죽은 사람을 볼 길이 없습니다. 그렇다면 마음이 nāma이고 몸이 rūpa라면, 죽은 뒤에 몸은 있고 마음은 없습니다. 떨어져 있습니다. 그렇다면 떼어 낼 수 없다고 했는데 어떻게 맞추겠습니까?
එහෙනම් ඇයි නිතරයි නාම රූප කිව්වේ. ඒක බලන්න නිසා නාම කියන්නේ මොකද බලන්න ඕනේ නාම කියන්නේාවය
그렇다면 왜 늘 nāma-rūpa라고 했는가. 그것을 보려면 nāma가 무엇인지 보아야 합니다. nāma라는 것은 기우는 성질입니다.
රූපැන් වෙනකොට රූප වෙනවා. රූප නාසයෙන් ඔව් රූපන ලකනම් රූපං ආ රූපදී කියන්නේ රූපනය වෙනවා. ඔප්පනැම් වෙනවා. යම්කිසි ක්රියාකාරීයක් ඔප්නැන් වෙන දේ. ඒක කැඩෙනවා, පළුදු වෙනවා. ඒකේ ලකනේ. ඔව් ලුජ්ජි පළු ජටි ලෝක කියලා එහත් පෙන්නනවා. ඉතින් ඒ එක කාරකේ පෙන්නපු එකක්.
rūpa가 될 때 rūpa가 됩니다. (묻는 이) 'ruppana lakkhaṇaṃ rūpaṃ'이지요? — 네, rūpa라는 것은 무너지는 것입니다. 기울어지는 것입니다. 어떤 작용으로 기울어지는 것입니다. 그것은 깨지고 부서집니다. 그것이 그 특징입니다. 네, 'lujjati palujjatīti loko'라고 거기서도 보여 줍니다. 그래서 그것은 한 작용으로 보여 준 것입니다.
දැන් කළුවා කියලා එනවා. අර ගුණ සින් නේදය කියන්නේ ඔහු කියනවා. අර කළුවඑකා නේදය කියන්නේ ඔහු කියනවා ඒකට දැන් දෙයාකාරයකින් කිව්වේ එක්කෙනෙක්. අර මිත්තන නේද කියන්නේ කියනවා. ඔහු කියනවා. ගුණ සේන මිටි නම් කළු නම් කළුවක් තියෙනවා ගුණ සේනට. ගුණ සේනක් තියෙනවා ගුණ සේනට මිට්ටක් තියලා කියනවා. කළුවා කිව්වත්, මිට්ටක් කිව්වත්, ගුණ සේන කිව්වත් තුන් දෙනා එහකට කියනවා. හැබැයි කළු නිසා නෙමෙයි මිට් කිව්වේ. ගුණ සේන කිව්වේ මිටින නිසා කළු නිසාත් නේ. මිට් කිව්වේ කළු නිසාත් ගුණ සේන නිසාත් නෙමෙයි. මි කිව්වා කළු නිසා කළු කිව්වා, ගුණ සේ නිසා ගුණ සේන කිව්වා. කළුකමයි මිටිමයි මේ නමයි ඔක්කොම එක්කෙනාට සම්බන්ධ කරපු එක්කෙනාම හඳුනවා නම්.
이제 'Kaluwa(깜둥이)'라는 이름이 나옵니다. 'Guṇasena 아닙니까?' 하면 그 사람은 그렇다고 합니다. '그 Kaluwa 아닙니까?' 해도 그렇다고 합니다. 이렇게 두 가지로 말했는데 한 사람입니다. '그 Miṭṭa(땅딸이) 아닙니까?' 해도 그렇다고 합니다. Guṇasena가 작달막하고 까무잡잡하면, Guṇasena에게 검음이 있고, Guṇasena에게 작달막함이 있다고 말합니다. Kaluwa라고 하든 Miṭṭa라고 하든 Guṇasena라고 하든 세 이름이 한 사람에게 하는 말입니다. 그러나 검어서 작다고 한 것이 아닙니다. Guṇasena라고 한 것은 작아서도 검어서도 아닙니다. 작다고 한 것은 검어서도 Guṇasena여서도 아닙니다. 작아서 작다고 하고, 검어서 검다고 하고, Guṇasena라서 Guṇasena라고 했습니다. 검음과 작음과 이 이름 모두가 한 사람에게 이어져 그 한 사람을 알아보게 하는 것입니다.
මෙන්න මේ වගේ නාම කියන වචනය නම් තමයි මේ නාම කිව්වේ. නම්්යතාවී ලක්ෂණය යමකින් ඔප් වෙන නිසා ඒක නිසා හිතට නාම කිව්වා. නාම කියන වචනය දාන්න පුළුවන් කමක් නැහැ. කෙලින්ම හිතටම සම්බන්ධ කරලා.
이와 같이 nāma라는 낱말은 이름이라는 데서 온 nāma입니다. 기울이는 특징이 어떤 것으로 드러나기 때문에, 그것 때문에 마음을 nāma라고 했습니다. nāma라는 낱말을 곧바로 마음에만 이어 붙일 수는 없습니다.
දැන් ද්රව ආපෝ ධාතු කියලා කියනවා. ආපෝ ධාතු කියන්නේ මොන තමයි ජලය කියනවා පෙලක්කයි. ජලය ආපෝ ධාතුව. අපි එහෙනම් පැටරෝල් කොනවද ඒකත් ආපෝ ධාතුව. එහෙන අද අපි පුරුදු තියෙනවා සම්මතය තුළ ආපෝ ධාතුව කියන්නේ ජලය කියන්නේ. වැගෙන ලක්ෂණය
이제 물기를 āpo dhātu라고 합니다. āpo dhātu란 무엇인가 하면 물이라고들 합니다. 물이 āpo dhātu라면, 그러면 휘발유는 무엇입니까? 그것도 āpo dhātu입니다. 그런데 오늘날 우리는 세간의 약속 안에서 āpo dhātu를 물이라고 하는 데 익숙해 있습니다. 흐르는 특징.
වැගෙන ලක්ෂණය ආපෝ ධාතු බැඳෙන ලක්ෂණය යම්කිසි දෙයක් එකින් එකට බැඳ සබපන ලක්ෂණයක් තියෙනවා. වැගිෙනවා කියන්න වැදුනත් බැඳිලා තියෙන්නේ. ඇද සබන බැඳ තබන ලක්ෂණය ආපෝ ධාතුව. කුණු නොවිරි පවත්වන ලක්ෂණය තේජෝ ධාතුව. කැලෙන ලක්ෂණය වායෝ ධාතුව. තද ලක්ෂණය පරවි ධාතුව. ඔය ලක්ෂණ හතරක් ඔය කිව්වේ.
흐르는 특징이 āpo dhātu라지만, 실은 묶는 특징입니다. 어떤 것을 하나하나 묶어 두는 특징이 있습니다. 흐른다고 해도 묶여 있는 것입니다. 끌어 묶어 두는 특징이 āpo dhātu입니다. 썩지 않게 지니는 특징이 tejo dhātu입니다. 흔들리는 특징이 vāyo dhātu입니다. 단단한 특징이 paṭhavī dhātu입니다. 그 네 가지 특징을 말한 것입니다.
එහෙනම් ලක්ෂණ හතරකට පෙන්නපු දේ තුළ ඒ ලක්ෂණ හතර යමකින් මතු වෙනවද පේනවද? ඒ නිසත් ඒ නම්ම ඒවට දැන්නවා. දැන් ආපෝ ධාතුව ද්රව වලට කිව්වා. මොකද ඒකේ තියෙනවා බැඳෙන ලක්ෂණය. ඉතින් බැඳෙන ලක්ෂණය තියෙන නිසා ඒවට ආපෝ ධාතු කිව්වා. ආපෝ කියන්නේ ඒ වටරෙ. ඒ ලක්ෂණය ඒවය පේන්නේ නිසා ඒ නම ඒකට දැම්මේ.
그렇다면 네 특징으로 보여 준 것 안에서 그 네 특징이 어떤 것으로 드러나고 보입니까? 그래서 그 이름을 그것들에 붙입니다. 이제 āpo dhātu를 물기에 붙였습니다. 왜냐하면 거기에 묶는 특징이 있기 때문입니다. 묶는 특징이 있기에 그것들을 āpo dhātu라고 했습니다. āpo라는 것은, 그 특징이 그것들에 보이기 때문에 그 이름을 거기에 붙인 것입니다.
යම්කිසි දෙයක් දැවෙන ලක්ෂණය දැවීමත විතරක් නෙමෙයි. දැවීම කියන්නේ ඒක වැඩි වුන සිද්ධ වෙන්න දෙයක්. යම් යම් දේවල් නාම නවී තබාගන්නා උෂ්ණ කරග තේජස් ගතිය තේජස් ගතිය තියෙන එක නාකරඉන්නේ නෑ. නාකර එක අඳු ගතිය මිසා තේජස් ගතිය නැහැ.
어떤 것이 타는 특징은 타는 것만이 아닙니다. 탄다는 것은 그것이 지나칠 때 일어나는 일입니다. 어떤 것들을 썩지 않게 지니는, 뜨겁게 하는 tejas 기운 — tejas 기운이 있는 것은 썩지 않습니다. 썩는 것은 사그라든 기운이지 tejas 기운이 아닙니다.
තේජෝ කියන තේජෝ කියන වචනයෙන් පෙන්නන්නේ අ තෙද බව ජෛත කරනවා. තෙද බව ජනිත කරන නිසා තේජෝ කියන යෝ කියන වචනය පිනන් ජනිත කරලා පවත්වනවා කියන එකයි. හෙද බව ජනිත කරලා පවත්වන්න තේජෝ. යම් දෙයක් මළට පස්සේ ෙද බව ජනිත කරන්නේ නෑහැ එක තිරිලා යනවා. ඒක තේජෝ නෑ. තේජෝ දුරුල වෙනකොට තෙද බව ජන්ත කරන්නේ නැහැ ඒක දුරුලා තිරිලා යනවා.
(묻는 이) tejo라는 것은…? — tejo라는 낱말로 보여 주는 것은 힘찬 기운을 낳는다는 것입니다. 힘찬 기운을 낳기 때문에 tejo이니, 'jo'라는 낱말은 낳아서 이어 가게 한다는 것입니다. 힘찬 기운을 낳아 이어 가게 하는 것이 tejo입니다. 어떤 것이 죽은 뒤에는 힘찬 기운을 낳지 않습니다. 그것은 썩어 갑니다. 그것은 tejo가 아닙니다. tejo가 약해질 때 힘찬 기운을 낳지 못하고, 그것은 약해져 썩어 갑니다.
ආ තේජස් කියන්නේ තේජස් නැති වෙන්නේ අඳිමකු ඒ වගේ පවතින කාලේ තේජස වැඩියි. පවත්වා නම් පවත්වාගෙන වැඩෙන කාලේ තේජස්ව වැඩියි.
아, tejas라는 것은, 그렇게 이어 가는 때에는 tejas가 큽니다. 이어 가며 자라는 때에는 tejas가 큽니다.
අන්තිමට එන්නඑන් දැකිල්ලා දැකිලා ගිහිල්ලා මන රේශයක් නැහැ. අන්තිර අන්ත කියන මොකක්ද කියන්නේ මේ නියපතු වචිය වාගේ නැත්නම් හයච්ච හිංහාව වාහ වගේ අන්තිමට ිර කියන්නේ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
හයච්ච හිංහාව වාහ වගේ අන්තිමට ිර කියන්නේ තේජෝ ඉවරයි. සිංහගේ තේජස තියෙන්නේ පළුකාරකම් තියෙන වෙලාවේ විතරයි. පවත්වන්න පුළුවන් වෙලාවේ. දැන් තේජෝ ලක්ෂණයක් තියෙනවා යමක් නවක් නොවී පවත්වන්න ප්රබෝධ පවත්වන්න තෙද නැතුව පවත්වන්න අන්න තෙද නැතුව පවත්වන ගති ලක්ෂණයට කියනවා තේජෝගතිය.
끝에 가서는 tejo가 끝납니다. 사자의 위세는 힘이 있을 때만 있습니다. 이어 갈 수 있을 때 말입니다. 이제 tejo 특징이 있으니, 어떤 것을 썩지 않게, 싱싱하게 이어 가는 것, 그 썩지 않게 이어 가는 성질을 tejo 기운이라고 합니다.
ඕවා ගති හතරක් මිසක්. ද්රව්ය හතරක්නේ. නමුත් ආපෝ ධාතුව, තේජෝ ධාතුව, වායෝ ධාතුව, පඨවි ධාතුවගේ අමතන්නේ ද්රව්ය වර්ග හතරකට.
그것들은 네 가지 성질이지 네 가지 물질이 아니지요. 그런데 āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavī dhātu라는 이름을 네 종류의 물질에 붙입니다.
මූල ලක්ෂණය මනස පහ අන්න මූල ලක්ෂණය පහළ වෙන්නේ මනස දුව. ඒකට හේතුවක් තියෙනවා. අවිද්යාවයි මේ ලක්ෂණය පහළ කරන්න.
(묻는 이) 뿌리 특징은 마음에서…? — 바로 뿌리 특징이 나타나는 것은 마음에서입니다. 거기에는 원인이 있습니다. avijjā가 이 특징을 나타나게 하는 것입니다.
අවිද්යාව කියන්නේ ඇත්ත ඇති ආකාරයේ පේන්නේ නැති නිසා. නිස්සර දේ සාරයි කියලා පේනවා. වටිනවා කියලා දකිනවා. එහෙම දෘෂ්ට්ටියක් ගන්නවා.
avijjā라는 것은 참을 있는 그대로 보지 못하기 때문입니다. 알맹이 없는 것이 알맹이 있는 것으로 보입니다. 값지다고 봅니다. 그런 diṭṭhi를 잡습니다.
මෙන්න මේ දෘෂ්ටිය ගත්තහම ඔතන ඇති වෙනවා එක දෙයක්. යමක් වටිනවා නම් ඒ වටිනවයි කියලා ගන්නකොට ඒ පුද්ගලයා නැති වෙනවා. ඒකේ බැඳෙන්න අවස්ථාවක්. ඒ ගති ලක්ෂ නැති බැඳෙන ගතියක්. ඒ වගේම වඩිනවා කියලා ගත්තහම ඒකේ දැඩි කරගන්න හිර කරගන්න බදාගන්න ගති ලක්ෂණයක් එනවා. පඨවි ගතියක් එනවා.
이 diṭṭhi를 잡으면 거기서 한 가지가 생깁니다. 어떤 것이 값지다면, 그것을 값지다고 잡을 때 그 사람은 거기에 묶일 계기, 묶이는 성질을 지니게 됩니다. 그와 같이 값지다고 잡으면 그것을 단단히 하고 꽉 쥐고 끌어안는 성질이 옵니다. paṭhavī 기운이 옵니다.
ආ තද වෙර කියලා කියන්නේ අන්න ඒ ගති ලක්ෂණය තද වෙන ගති ලක්ෂණය අන්න ඒ තද වෙන ගති ලක්ෂණය ලෝකයට නිර්මාණය වෙන්නේ තද ලක්ෂණය
아, 단단해진다고 하는 것은 바로 그 성질, 단단해지는 성질입니다. 그 단단해지는 성질이 세상에 지어지는 것이 단단한 특징입니다.
ඒ වගේම වටිනා දෙයක් තියෙනවා කිව්වො කාටවත් දෙන්න බැහැ. ආ ගහනවා මරලාගේ මේක රැක් ගන්නවා. එහෙම දෙන්න බැහැ. දැවි දැවි අන්න ඒක ලක්ෂණයක් එනකොට කියනවා. තේජව ලක්ෂණය හෙද ගන්නවා ගැන නගා සිටන්න ලක්ෂණය එනවා. වටිනවා නම්
그와 같이 값진 것이 있다고 하면 아무에게도 줄 수 없습니다. 아, 때리고 죽여서라도 이것을 지킵니다. 그렇게 줄 수 없습니다. 달아오르고 달아오릅니다. 바로 그 특징이 올 때 tejo 특징이라고 합니다. 기운을 세우고 일어서는 특징이 옵니다. 값지다면 말입니다.
ඒ වගේම කවුරුවක් ගනීත එහිද සැලෙන ලක්ෂණය බය ගැනු සමග වික්ෂි බව සැලෙන ලක්ෂණය සැලෙන ලක්ෂණය හේතු කරගෙන ඒකට ගැලපෙන ලක්ෂණයෙන් ජනිත කරන මනෝ රූපයේ ලක්ෂණය තමයි. ලෝකයට හතර ආකාරයෙන් විද්යා මාර්ගය. දැන් ආපෝ, තේජෝ, වායෝ පඨවය කියන හතරක් ඕකට තියෙනවා.
그와 같이 누가 가져갈까 하여 흔들리는 특징, 두려움과 함께 어지러운 흔들리는 특징, 그 흔들리는 특징을 원인으로 그에 맞는 특징으로 낳는 마음의 rūpa 특징이 세상에 네 가지로 드러나는 것입니다. 이제 āpo, tejo, vāyo, paṭhavī라는 넷이 거기에 있습니다.
අවිද්යාව යම් තැනක තියෙන තෘෂ්ණාවක් එතන. වටිනවායි කියලා යමක් ගත්තහම වර්ණනා කරා ිදෙනවා. නොවඩනා දෙයක් වර්ණනා කරා. අන්න වර්ණා කිරීමේ ගති ලක්ෂණයක් හිතකට පහල වුනහම ඕක තමයි වර්ණ ලක්ෂණය පහළ කරන්නේ අර හතර මහාභූතයන්ට ඔප්පනැන් වෙන ඒව.
avijjā가 있는 곳에는 taṇhā가 있습니다. 값지다고 어떤 것을 잡으면 꾸며 칭찬합니다. 값지지 않은 것을 꾸며 칭찬합니다. 그 꾸며 칭찬하는 성질이 마음에 나타나면, 그것이 바로 빛깔(vaṇṇa) 특징을 나타나게 하는 것이니, 그 네 mahābhūta에 기울어지는 것들입니다.
ඒක ගෑ වුනහම අන්ධ වෙනවා. ගෑ වුනහම අන්ධ වෙන්නේ ඒ පිළිබඳා වූ ඒ ස්වභාවය ගන්ධ ලක්ෂණය ගැවි අන්ධ වෙන ලක්ෂන. ඒකත් ආසාවත් එක තියෙන්නේ තෘෂ්ණාවත් එක තියෙන්නේ. ඒකෙන් පහළ වෙනවා ගන්ධ ලක්ෂණයක් කරන හතර
그것이 닿으면 냄새가 납니다. 닿아서 냄새가 나는 것, 그에 대한 그 성품이 gandha 특징, 닿아 냄새 나는 특징입니다. 그것도 바람과 함께, taṇhā와 함께 있는 것입니다. 그것으로 gandha 특징이 나타납니다. 그렇게 넷이 됩니다.
අනික තමයි කෙටි වෙන ලක්ෂණය වෙන වැඩ වෙන වැඩ වෙනක් කරල හිතින් නැහැ. ඒක හඉටිනවා නම් ඒක මල්ලගෙන ඉඳ හිෙනවා. වෙනකට යන්න බැහැ. රස්ස වෙනවා. කෙටි වෙන තර්ණය රසත්නය ඒකම නිර්මාණය කරෙන්නේ ඒකෙම ජනිත කරගන්න හිතෙනවා. ඕ කියන වචනයෙන් පෙන්නන්නේ ඒකටම ක්රියාකාරයට පැත්ත. ජා කියන්නේ ජනිත වෙලා. ක්රියා කරනවා ජනිත කරනවා. හේතුයි ඵලයයි. හේතුවාය ඵලය ඕජා ඕජා කියලා යනවා. හේතුඵල ලබන්න,
또 하나는 짧아지는 특징입니다. 다른 일, 다른 일을 마음으로 하지 않습니다. 그것이 있다면 그것을 붙잡고 거기 머뭅니다. 다른 데로 갈 수 없습니다. 짧아집니다. 짧아지는 그 성질이 rasa입니다. 그것만을 지어내고 그것만을 낳으려 합니다. 'o'라는 낱말로 보여 주는 것은 바로 그것만의 작용 쪽입니다. 'jā'는 낳아졌다는 것입니다. 작용하고 낳습니다. 원인과 결과입니다. 원인과 결과로 ojā, ojā라고 갑니다. 원인과 결과를 얻으려고.
ගඳන්, රස, ඕජා කියන හතරක් තෘෂ්ණාවෙන් නැග. ආපෝ, තේජෝ, වායෝ පඨවින ගති හතරක් අවිද්යාවෙන් නැගෙනවා. අවිද්යාවයි තෘෂ්ණාවයි ලෝක සත්යයා බදාගෙන ඉන්න තාක්කල් සුද්ධාස්සකය අහක් කරන්න බැහ. සුද්ධාන්තකය ඒකට බැඳිලා ඉපදෙන්න. ඕකෙන් අහක් කරන්න බැරි මොකද අවිද්යාවයි තෘෂ්ණාවයි කියන ගතිහතුනින් අයින් කරන්න දෙයක්නේ. ඕකේ තමයි සත්වය ඉන්නේ. සත්වයා ඕකේ ඉන්න නිසා තාක්කල් අවිද්යා දුරුනාය ගති හතරෙන් නිර්මාණය කරනවා බොරුවක් භූතයක් නිර්මාණය කරනවා. ඒ නිර්මාණය කරපු භූතයට ආපෝ භූත තේජෝභූත වායෝභූත පඨයූත කියලා. ඕකට බැහැගෙන ඉඳලා මහා එකක් කරගන්නවා. ආපෝ මහාභූත තේජෝ මහාභූත වායෝ මහාභූත අර මහාභූත ඕකෙන් හදාගන්නවා.
(빛깔과) 냄새, 맛, ojā라는 넷이 taṇhā로 일어납니다. āpo, tejo, vāyo, paṭhavī라는 네 성질은 avijjā로 일어납니다. avijjā와 taṇhā가 세상 존재를 끌어안고 있는 동안에는 suddhaṭṭhaka를 치울 수 없습니다. suddhaṭṭhaka는 거기에 묶여 태어납니다. 거기서 치울 수 없습니다. 왜냐하면 avijjā와 taṇhā라는 성질에서 떼어 내야 할 것이니까요. 존재는 거기에 있습니다. 존재가 거기에 있는 동안은 avijjā를 걷어 내지 못하여 네 성질로 지어냅니다. 거짓 것, bhūta를 지어냅니다. 그 지어낸 bhūta를 āpo bhūta, tejo bhūta, vāyo bhūta, paṭhavī bhūta라고 합니다. 거기에 빠져 있다가 큰 것으로 만듭니다. āpo mahābhūta, tejo mahābhūta, vāyo mahābhūta, 그 mahābhūta들을 거기서 만들어 냅니다.
උපරයාසයට පත් වෙන්නා වූ දැවිල යන එකක්. ඒකෙන් හදාගත්ත එකවා කවදාවත් එහේ පවතිනවා. ඒකේ දැවිලා පරිවර්තනය වෙලා වෙනස් වෙලා යනවා. හදනවා හදනවා ආය පරිවර්තනය තියන තත්ත්වය දැවිලා යනවා. දැවි තැවි පරියාසයට පත් වෙනවා කියන්නේ ධාතුව වෙනවා. ඒ හදා පරදින්න ආපෝ ධාතු, තේජෝ ධාතු, වාය ධාතු, පඨවි ධාතු මූල ධර්මයකින් හදාගත්ත එකේ ඔය ගති ලක්ෂණ තියෙන නිසා. ඒකෙන් ලෝකය හටගන්නවා.
upāyāsa에 이르는, 타 들어가는 것입니다. 그것으로 만든 것은 결코 그대로 이어지지 않습니다. 거기서 타서 바뀌고 달라져 갑니다. 만들고 만들어도 다시 바뀌는 상태로 타 들어갑니다. 타고 시달려 바뀜에 이른다는 것이 dhātu가 된다는 것입니다. 그렇게 만들어진 āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavī dhātu는 뿌리 dharma로 만든 것에 그 성질들이 있기 때문입니다. 그것으로 세상이 생겨납니다.
දැන් ලෝකේ තියෙන්නේ මොනවද? ආපෝ ධාතු, තේජෝ ධාතු, වායෝ ධාතු, පඨවි ධාතු ලෝකය. ඕකට මුලක් තිබුණා ආපෝ මහාභූතයි තේජෝ මහාභූතයි වායෝ මහාභූතයි පඨවි මහාභූතයි සංකල් වෙලා ඒ ලක්ෂණ ඉදිරිපත් කරන ආපෝ ධාතු තේජෝ ධාතු වාය ධාතු පඨවි ධාතු කියන පිණීක් ජල තුලං හතර වර්ගයක් හැදුනා. ඒ හතරෙන් හැදුනා ලෝකේ ආරම්භයක්.
이제 세상에 있는 것은 무엇입니까? āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavī dhātu의 세상입니다. 거기에는 뿌리가 있었으니, āpo mahābhūta, tejo mahābhūta, vāyo mahābhūta, paṭhavī mahābhūta가 섞여 그 특징을 내보이는 āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavī dhātu라는 네 종류가 만들어졌습니다. 그 넷으로 세상의 시작이 만들어졌습니다.
හැබැයි ඔතනින් හටගත්ත අරම ඔය හටගත්ත ධාතු කුරක් වලට නෙමෙයි අපි හිත බලන්නේ. ධාතු කොටස් වලින් ආයුතරයක් වැඩක් කරගන්නවා. ඒ ඒ විදිහට සංකල් කරලා අපිට අවශ්යකට ප්රියමනාප වස්තු ඉපදවා ගන්නවා. ඒවට විරුද්ධ වැඩපලට අපි අමනාප වස්තු සිපද වුනා. බලාපොරොත්තු ඇති කරනවා. ධාතුන්ගේ ඊළඟ ක්රියාකාරය ජාති නිපද වෙනවා. එහම් කෙස් ජාති, ලොම් ජාති, නියමතු ජාති, තත් ජාති ඔක්කොම ඉපදෙලා කය කියන ජාතියක්
그러나 거기서 생긴 그 dhātu 조각들에 우리가 마음을 두는 것이 아닙니다. dhātu 조각들로 다시 일을 꾸밉니다. 그렇게 섞어서 우리가 바라는 대로 마음에 드는 물건들을 낳습니다. 그에 거스르는 일로 마음에 안 드는 물건들도 생겨났습니다. 바람을 일으킵니다. dhātu의 다음 작용으로 jāti, 곧 종류가 생깁니다. 그래서 머리털 종류, 몸털 종류, 손발톱 종류, 이 종류가 다 생겨나 몸이라는 종류가
නෙපදනා ධාතු වසරක් නුවෙ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ධාතුට වෙන් කරනවා බලපුනාම හොඳටම ඇති කියලා පෙන්නුවේ. ඒකයි ස්කන්ධ ධාතුවට දෙ. ස්කන්ධ පහකරණය පංචස්කන්ධය කියලා සත්යයක් කියලා හැබුනා. බෙදලා බැලුහම පංචස්කන්ධය සත්වයා කියලා කිව්වේ හැරපිල.
dhātu로 갈라 보면 아주 넉넉하다고 보여 주셨습니다. 그래서 khandha와 dhātu로 나누셨습니다. 다섯 khandha로 나누어 pañcakkhandha를 존재라고 했습니다. 나누어 보았을 때 pañcakkhandha를 존재라고 한 것입니다.
හැබැයි කෑලිට ආසා තියෙනවා. කෑ කෑලි බෙදලා ධාතු හතරග ඔන්න කොටසක් ජලයට ඔන්න කොටසක් පොළොවට ඔන්න කොටසක් වායුවට ඔන්න කොටසක් ගින්නට හතර කොටස වෙන් කරලා බලහම හිතෙන පැත්ත ඉවරයි. ධාතුවලින්ට බලන්න දෙයක් නෑහැ. භූත බලන්න දෙයක් නැහැ. එහෙනම් ඒන් එහා තියෙන්නේ ලෝකය විසි අචින්තියයි බලන්න ගි පිස්ස වෙනවා.
그러나 조각들에 바람이 있습니다. 조각조각 나누어 네 dhātu로, 여기 한 몫은 물에, 여기 한 몫은 땅에, 여기 한 몫은 바람에, 여기 한 몫은 불에 — 네 몫을 갈라 보면 마음 쪽이 끝납니다. dhātu에서 볼 것이 없습니다. bhūta에서 볼 것이 없습니다. 그렇다면 그 너머에 있는 것은 loka visaya가 acinteyya라는 것이니, 보려 하면 미치게 됩니다.