citta 풀이 7
චිත්ත විග්රහය 7
ආනාථ කියන වචනය ගත්තේ නේද
anātha라는 말을 잡았지요?
ඔව්
네.
දැන් අපි මෙහෙම දකින්න ඕනේ ඉස්සෙල්ලාම දැන් අනාථයි කියන වචනය අරගත්තහම අනාථ කියන වචනේ ටිකක් ගොක් වැදගත් වචනයක්.
이제 우리는 맨 먼저 이렇게 보아야 합니다. anātha라는 말을 잡으면, anātha라는 말은 꽤 중요한 말입니다.
දැන් අනත්ත කියන වචනයම අපේ වචනයට අනාථ කියලා සිංහල පරිවර්තනය නියම වචනය අනාථ අනත්තයි කිව්වත් ඒක ගැලපෙනවා. අනාථ කියන වචනයක් කරගන්න.
anatta라는 말을 우리말인 싱할라어로 옮기면 바른 말은 anātha입니다. anatta라고 해도 그것은 들어맞습니다. anātha라는 말로 삼으십시오.
එහෙනම් යමක් අනාසයි කියන වචනයක් ගත්තාම අනාසයි කියන වචනය තිබිල වෙනස බලන්න ඕනේ.
그러면 무엇을 anātha라고 하는 말을 잡을 때, 그 말의 차이를 보아야 합니다.
යම්කිසි දෙයක් අනාසයි කියනකොට අසරණයි කියලා වචනයක් ගත්තො. අනාසයි කියන එක ඊට වඩා ගැඹුලට ඒක තියෙන හිස් බව පෙන්නන්න එක.
어떤 것을 anātha라고 할 때 '기댈 데 없다'라는 말을 잡았지요. anātha라는 것은 그보다 더 깊이, 그 안에 있는 텅 빔을 보여 주는 말입니다.
දැන් ගෑණු ලා මේක අසරණයි කියනවා. අසරණ වෙලා. ඒ කොහොමද? අම්මත් මැරිලා, තාත් මැරිලා. දැන් එයාට සලකන්න කවුරුවත් ඇත්තෙන්නේ නැහ. ඒක හින්දා ගෑල්ල ළමේ අසරණ වෙලා. ගෑල්ල ළමයා අනාථ වෙලා තියෙනවා. දැන් ඔය අත්තේ නෙවෙයි නේද කිව්වේ.
사람들은 이것을 '기댈 데 없다'고 합니다. 기댈 데가 없어졌다고요. 어떻게요? 어머니도 죽고 아버지도 죽었습니다. 이제 그 아이를 돌볼 사람이 아무도 없습니다. 그래서 그 집 아이는 기댈 데가 없어졌습니다. 그 아이가 anātha가 되었다고 합니다. 그런데 그것은 참된 anātha가 아니라고 했지요.
ආයුෂයක් ගොඩගන්න බැහැට පත් වෙලා නේද අසරණයට නම් පීටක් වෙලා හරි තාවකාලිකව කියග අම්මා නැත්නම් මම සලකන්නවා. උඹට අම්මා වගේ මම සලකන්නම්. එනම් අපේ ඉද මගේ දුවෙක් හැට එටහන තාත්තා වගේ මම ඉන්නවා. උඹට වාඩුපලට ඔක්කොම කරලා දෙන්නවා. අතනකොට මම පිහිට වෙන්නා. අනාත වුනාට පස්සේ කොහොමද කරන්නේ?
다시 일어설 수 없는 처지가 되었지요? 기댈 데 없는 이에게는 누군가 잠시라도 기댈 곳이 되어 줄 수 있습니다. '어머니가 없으면 내가 돌봐 주마. 너를 어머니처럼 돌보겠다. 우리 집에 와 있거라, 내 딸처럼. 아버지처럼 내가 있다. 너에게 필요한 것은 다 해 주겠다.' 그럴 때 내가 기댈 곳이 되어 줍니다. 그런데 anātha가 된 뒤에는 어떻게 합니까?
අන්න දැන් අමුත් ආවයි. හැබැයි අනාථයි කියන එක සෙල්ලම් වැනක් නෙමෙයි ආය ගොඩගන්න බැරි ජාතියට වැටෙන එක. නෙමෙයි අනාථයි කියන වචනය ගත්තහම
자, 이제 뜻이 드러났습니다. 그런데 anātha라는 것은 장난이 아니라, 다시는 일어설 수 없는 부류로 떨어지는 것입니다. anātha라는 말을 잡으면,
අපි අත්නක ඉන්නකොට අපි හිතන අනාතනාව අපි ඇතුු කරන දේ අනාතනාව ආයුෂයක් මොන විදියකින්වත් ගොඩගන්න බැරි දෙයක් අනාතයක කියන එක වැදගෙනවා.
우리가 어떤 처지에 있을 때 생각하는 anātha함, 우리가 겪는 anātha함은, 어떤 방법으로도 다시 일어설 수 없는 것이 anātha라는 점이 중요합니다.
අන්න අනත්තයි කියන වචනය ඒකේ නියම අර්ථය ඉන්නේ අනාථයි කියන අපේ වචනය
바로 그 anatta라는 말의 참뜻이 anātha라는 우리말에 있습니다.
එහෙනම් අපි සැරි සරණයි යම් දිහා ඒක අනාථ නම් ඒක තුළ ආයචනයක් කොතනකවත් කමක් නෑහැ පිරිසන් හොයාගන්න බේරෙන තැනක් හොයාගන්න තැනක් නැහ අනාප දේක
그러면 무엇이든 anātha라면, 그 안 어디에도 기댈 데가 없고, 의지처를 찾을 곳도, 벗어날 곳을 찾을 곳도 없는 것이 anātha입니다.
දැන් එහෙනම් අපි දකින්න ඕනේ. මොනවද අනාප වෙ නානා ක්රමයෙන් බැරි
이제 우리는 보아야 합니다. 무엇이 anātha이며, 어떤 방법으로도 [벗어날 수] 없는지를.
දැන් ස්කන්ධ කියලා ගත්තොත්. අර අපි ඉස්සර රූපස්කන්ධ, වේදනා ස්කන්ධ, සංඥා ස්කන්ධ, සංඛාර ස්කන්ධ, විඤ්ඤාණ ස්කන්ධ මේ පහක් අරගත්තා.
이제 khandha를 잡으면, 앞서 우리가 rūpakkhandha, vedanākkhandha, saññākkhandha, saṅkhārakkhandha, viññāṇakkhandha 이 다섯을 잡았습니다.
දැන් මේක අරගත්තා අන්න ස්කන්ධ භාවනාවක් ගන්න පුළුවන් තරම. දැන් පංචස්කන්ධ භාවනාව කියලා කියන පංචස්කන්ධ භාවනා කරන අනාත හැටියට දැක්කා නම් අපි දකිනවා.
이것을 잡으면 khandha bhāvanā를 할 수 있습니다. pañcakkhandha bhāvanā라고 하는 것, pañcakkhandha를 anātha로 보면 우리는 이렇게 봅니다.
රූපස්කන්ධය තුළ බලපුවහම රූපස්කන්ධය කියන එක විග්රහ කරලා ගත්තට පස්සේ ඒ හේතුර ඵලයක් වශයෙන් ඒ ඒ රූපය නිබිලා ඒ මොහොතෙන් බිදිලා යනවා.
rūpakkhandha 안을 보면, rūpakkhandha라는 것을 풀어 살펴본 뒤에, 원인의 결과로 저마다의 rūpa가 생겨나 그 순간에 부서져 갑니다.
ඒ රූපය බිදිරිලා යනකොට තවත් ඒකෙන් ඉතුරු කළේ නැත්නම්. නැවත හේතුවක ඵලයක් වශයෙන් හගන්න රූපය වෙන එකක් නම්. අරකට කිසිම අනික් එක ඒකේ පොඩ්ඩක්වත් ඒකේ අනිත් රූපය නැත්නම්. රූපයක් ඇදලා එන්නෙත් නැත්නම්. ඒක ඒන බිදිලා යනවා නම්. රූප වැඩපිල්ල කියන්නේ ඕක නම්. රූප කියන යමක් ඇට නම් ගණන් හරයක් කිසිම දෙයක් ඉතුරු කරන්න අනාථාව.
그 rūpa가 부서져 갈 때 거기서 아무것도 남기지 않는다면, 다시 원인의 결과로 생겨나는 rūpa가 다른 것이라면, 앞의 것이 조금도 다음 rūpa에 있지 않다면, 어떤 rūpa도 끌려오지 않고 그대로 부서져 간다면, rūpa의 흐름이 그런 것이라면, rūpa라는 무엇이 있다 해도 그 안에 어떤 알맹이도 남길 수 없는 anātha입니다.
එහෙනම් මොනදුරක දුරක තිබුණත්, ළඟක තිබුණත්, පේන්න තිබුණත්, නොපෙන්න තිබුනත් සිවුම් වුනත් අතීතයේ තිබුණා නම් දැන් තියෙනවා නම් මතු බනාගතය හටගත්තා. අනාථ රූපයක්ම විද්යාමාන වෙනවා නිසා. පිළිසනක් ඇති රූපයක්, වැදගත්ති රූපයක් විද්යාමානය වෙන්නේ නෑහ කොවත් වෙනත්
그러면 멀리 있든 가까이 있든, 보이든 안 보이든, 미세하든, 과거에 있었든 지금 있든 앞으로 생겨나든, anātha인 rūpa만 나타나기 때문에, 의지처가 되는 rūpa, 기댈 만한 rūpa는 어디에도 나타나지 않습니다.
අප්රමාණ සංසාරය පටන් අපි යම් යම් භවයක ආවයි කිව්වා නම් ඒ තැන්දී රූපස්කන්ධයන්ගෙහි යුක්ත වෙලා. අත්දැු ලැබුවා කියලා අදහසක් ඇති කරගත්තා නම් ඒ අත්දැ මම කියන වචනයක් භාවිතා කළා නම් දෙවියත් මම දෙවියෙක් කියනවා. බ්රහ්මයෙක් වෙලා නම් මම බ්රහ්මයෙක් කියලා අද මම මනුස්සයෙක් කියලා අද කියන්න තිරිසාවට කතා කරන්න පුළුවන් කමක් නැත හැඟීමක් තියෙනවා ක් හරි කියන එක උටම් හැඟීමක් තියෙනවා.
헤아릴 수 없는 saṃsāra부터 우리가 어떤 bhava로 왔다고 하면, 그곳에서 rūpakkhandha를 갖추어 몸을 받았다는 생각을 가졌다면, 그 몸에서 '나'라는 말을 썼다면, deva였을 때는 '나는 deva다', brahma였을 때는 '나는 brahma다', 오늘은 '나는 사람이다'라고 말합니다. 짐승은 말로 할 수는 없어도 그런 느낌은 있습니다. '나'라는 느낌은 늘 있습니다.
එහෙනම් මේ ඔය වගේ අරගෙන දෙවි වෙලා, බඹ වෙලා, සක්විති රජ වෙලා, සිටුවරු වෙලා නොයෙක් ආකාරයෙන් අර සුගති කියන පැත්තෙත් ආවා.
그렇게 잡아서 deva가 되고, brahma가 되고, cakkavatti 왕이 되고, seṭṭhi(큰 부자)가 되고, 여러 모양으로 sugati라는 쪽으로도 왔습니다.
පෙරේත වෙලා, යකා වෙලා නිරතු වෙලා, අපාගත සත්තු වෙලා ඒ වගේම තිරිසන්ඩු වෙලා මේ ආකාරයට ඒ අත්දැ බෙව්වා. ඔය හැම අත්දැවක් ගානෙම මොන ආකාරයට රූපයක් විද්යාමාන විද්යාමාන වෙච්ච ඒ රූපකාරය උපතේදී තිබුණ ආකාරය නෙමෙයි කෙළවර වෙනකොට.
peta가 되고, yakkha가 되고, 지옥 중생이 되고, apāya 중생이 되고, 짐승이 되어 이렇게 그 몸들을 받았습니다. 그 모든 몸마다 어떤 모양으로 rūpa가 나타났든, 나타난 그 rūpa의 모습은 태어날 때의 모습이 아니라 끝날 때에는 달라졌습니다.
උපදි වෙන ආකාරයක්, මැදදි වෙන ආකාරයක්, අගදි වෙන ආකාරයක්. උපදි තිබිච්ච ආකාරයෙන් පොඩ්ඩක්වත් ඉතුරු කරලා නෙමෙයි මැත සෙනවට වෙනස් වෙලා තියෙන්නේ. මැද තිබුණු ආකාරය පොඩ්ඩක්වත් වෙනම ඒ ආකාරයෙන් නෙමෙයි අගදි වෙලා තියෙන්නේ. අගදි මැලලා ගියාට පස්සේ වෙලා තියෙන්නේ එකාකාරයක්වත් එකාකාර මොහොතක්වත් පවතින්නේ නැත්නම්.
처음에 다른 모습, 가운데에 다른 모습, 끝에 다른 모습입니다. 처음에 있던 모습을 조금도 남기지 않고 가운데로 바뀌었습니다. 가운데 있던 모습도 조금도 그대로가 아니라 끝으로 바뀌었습니다. 끝에 시들어 간 뒤에는 한 모양도, 한 모양인 한 순간도 머물지 않습니다.
ඒ සැම අත්දැව සඳහා ලැබුවා වූ යම් රූපයක් නැත්නම් නම් එකක්වත් ඉතුරු වෙලා නැ අපිට බලපුවා එකක්වත් නැහැ. මතකත් නැහැ. එහෙම රූපයක් අපිට තිබුණාද කියලා මතක නැහැ. දෙවියෙක් වෙලා කියල හිටියද බඹයක් කියලා හිටියාද මතක ඒවත් නැ. මතකයෙනුත් ඉවත් වෙලා ගිය එකක් හිටියේ. කොච්චර මතකයෙන් ඉවත් වුණත් අනන්ත අප්රමාණ සංසාරය අපි මම කියපු අත්බැව් බැලුවොත් අනන්තයි අප්රමාණයි. සීමා කරන්නද
그 모든 몸을 위해 받은 rūpa 가운데 하나도 남아 있지 않습니다. 우리가 보아도 하나도 없습니다. 기억도 없습니다. 그런 rūpa가 우리에게 있었는지도 기억나지 않습니다. deva였는지 brahma였는지 그것도 기억이 없습니다. 기억에서도 사라져 버렸습니다. 아무리 기억에서 사라졌어도, 끝없고 헤아릴 수 없는 saṃsāra에서 우리가 '나'라고 했던 몸들을 보면 끝이 없고 헤아릴 수 없습니다. 한정할 수 있겠습니까?
එහෙනම් ඉව්වැදි හටගත්තේ යම් මමෙක් ගැන කිව්වානම් ඔය හැම තැනකම මම ජීවත් වෙන්න ඕනේ. මම මැරිලා බැ. නොමැරි ඉන්න ඕනේ. බොහෝ කාලත් ජීවත් වෙන්න ඕනේ. මේ අධ්යාව නැති කරගෙන එබැ. මෙන්න මෙබඳු අදහසක් හැම අත්දැවක්කම සතාටත් තියෙනවා, මනුස්සයාටත් තියෙනවා, දෙවියනක් තියෙනවා, බ්රහ්මයාත් තියෙනවා ඔකොම තියෙනවා.
그러면 거기서 생겨난 어떤 '나'에 대해 말했다면, 그 모든 곳에서 '나는 살아야 한다. 나는 죽으면 안 된다. 죽지 않고 있어야 한다. 오래 살아야 한다. 이 몸을 잃으면 안 된다.' 이런 생각이 모든 몸에 있습니다. 짐승에게도 있고, 사람에게도 있고, deva에게도 있고, brahma에게도 있고, 모두에게 있습니다.
ඒ නිසා තමන්ගේ අත්යව රැකගන්න. නැත්නම් ඒ ලැබුවා වූ රූපස්කන්ධය රැකගන්න
그래서 자기 몸을 지키려고, 받은 rūpakkhandha를 지키려고,
නොකරපු මේ ධර්මය
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
බය වෙලා දිව්වේ. රැකගන්න උත්සාහ කළේ. ඝෝෂණය කරාද ඇවලුවෙන්නේ.
두려워 달아났습니다. 지키려고 애썼습니다. 소리치고 울부짖었지요.
ඕක රැකගන්න. හැදෙන හැදෙන ලෙඩක් ගානේ විධාර බෙහෙත් හොයලා ගියෙන්නේ. බේත් හෙව්වි බෙහෙත් කරගත්තේ. ඕක රැකගන්නා. ජීවත් වෙන්න සියලුම වැට කරළු යොදා ගත්තේත් මුර කායවල යොදා ගත්තා නම් යම් තැක ඉඳිලා.
그것을 지키려고 병이 날 때마다 갖가지 약을 찾아다녔지요. 약을 찾아 약을 썼습니다. 그것을 지키려고요. 살려고 온갖 울타리를 치고 지킴이를 세웠다면, 어디에 있든 그것을 지키려고 한 것입니다.
ඕක රැකගන්න. එහෙනම් බලාපොරොත්තු සියල්ලම කඩ කරගෙන විලා වෙලා ගිය මෙච්චර කලු අනන්තම එහෙම වුණා. ඒ ජාතයම එකක් නේද මේ දැන් තියෙන කයක්.
그런데 모든 바람이 깨지고 사라져 버린 이 끝없는 세월 내내 그렇게 되었습니다. 지금 있는 이 몸도 바로 그런 부류이지 않습니까?
එහෙනම් මෙච්චර කල්ලීම අපි රැකගන්න කොච්චර කලත් බැරි වුණා නම් මේ තියෙන කයටත් අපි කරන්නේ ඒ වෙහෙසම නම්. අනික් කරගන්න බැරි වෙච්ච එකින් මේක පුළුවන් වෙන්නේ. එහෙනම් මේ කය රැකගන්න කවදාවත් කොච්චර දැකලුවත් අනිත් වට වෙච්ච එකමයි මේකට වෙන්නේ.
그러면 이렇게 오랜 세월 아무리 지키려 해도 못했다면, 지금 이 몸에도 우리가 하는 것이 같은 애씀이라면, 다른 것들로 못했던 것을 이것으로는 할 수 있겠습니까? 그러니 이 몸을 지키려고 아무리 애써도, 다른 것들에 일어난 바로 그 일이 이것에도 일어납니다.
මහා රජවරු වෙලා, මහා සිව් වෙලා, සක්දෙව් වෙලා හිටියා. මහා බ්රහ්ම වෙලා, මහා තේජාසව හිටියා කිව්වත්. ඒක කොච්චර හොඳ අත්දැපවක් කියන්න නිගමනය කිරෙන්න ඒක රැකගන්න බැහුවත් අපිට අද බලපුහම එකක්වත් රැකගන්න බැරි වෙනවා. එහෙනම් ලෝකයේ යත් තැනක රූපයයි යමක් හටගත්ත මම කියලා අපි භාවිතා කළාද ඒ භාවිතා කරපු සියලු මම ඔව විනාශ වෙලා ගියා නිසා. ඒ ඒ අත්යැව්වල ඒ මම කියන අවස්ථාව එක්ම ගියා නිසා.
큰 왕이 되고, 큰 부자가 되고, Sakka 신이 되고, 대brahma가 되어 큰 위세를 누렸다 해도, 그것이 아무리 좋은 몸이었다고 결론 내려도, 그것을 지키려 했어도 오늘 보면 하나도 지키지 못했습니다. 그러면 세상 어느 곳에서든 rūpa라는 것이 생겨났을 때 우리가 '나'라고 썼고, 그렇게 쓴 모든 '나'가 다 부서져 버렸기 때문에, 그 몸들에서 '나'라는 처지가 모두 끝나 버렸기 때문에,
ඒ රූප එකක්වත් අදහන්නම්. ඒවා ගෙවිලා ගියානම්. තිබිච්ච තැනක්වත් නැත්නම් දැනගන්න ඒ කාලේ මගේ කියන එක නොකිව්වද මම කියන එක කිව්වා වාගේම දෙවි වෙලා හිටියත් මගේ කියන කොටසක් ගැන කියනවා. මගේ විමාගේ දෙවඟන නැත්නම් මගේ දෙවිවරු මගේ වස්තුව මගේ සම්පත්තිය මගේ කියන එකේත් භාවිතා කළා.
그 rūpa 가운데 하나라도 지금 있습니까? 그것들이 닳아 없어졌다면, 있던 자리조차 없다면, 알아 두십시오. 그때 '내 것'이라는 말을 안 했겠습니까? '나'라고 말한 것처럼, deva였을 때도 '내 것'이라는 부분을 말했습니다. 내 궁전, 내 deva 여인들, 내 deva들, 내 재물, 내 재산이라며 '내 것'이라는 말을 썼습니다.
බ්රහ්මයෝග වෙලා හිටියා නම් මගේ විමා ප්රදේශය මගේ ශාන්තා පරිසරය ඒ පුණ්ය ශක්තිය මුල් කරෙන්න මැවිච්ච ඒ පැත්ත කිව්වා.
brahma였을 때는 내 궁전의 터, 내 고요한 둘레, 그 puñña의 힘으로 지어진 그쪽을 [내 것이라] 말했습니다.
සත්වෙච්ච රජ වුනානම් මේ සතර මහා දිවනෙම මගේ කිව්වා. මම රජ්ජුරුවෝ කිව්වා. සාමාන්ය රජකිනු කරා මේ ප්රදේශය මගේ කිව්වා. එහි රජ්ජුරුවෝ මමයි කිව්වේ. මට ඕන හැටියට පාලනය කිව්වා. ඔය ජාතිය ඒවා
cakkavatti 왕이 되었을 때는 이 네 큰 대륙을 내 것이라 했습니다. 내가 왕이라고 했습니다. 보통 왕이 되었을 때는 이 땅이 내 것이고 그 왕은 나라고 했습니다. 내 뜻대로 다스린다고 했습니다.
මට ඕන හැටියට පාලනය කිව්වා. ඔය ජාතිය ඒවා අනන්ත අප්රමාණ සංසාරයේ හැම ජාතියක්ම බැලුවොත් සීමා කරන්න බැහ අනන්ත
그런 것들을 끝없고 헤아릴 수 없는 saṃsāra의 모든 생에서 보면, 한정할 수 없이 끝이 없습니다.
මේ මහ පොළොවේ පස්වලින් සූවිලි පොදක් පොළ වෙන් කරලා ඔළුවේ තියෙන්නේ ඔක්කොම තියෙන පත්ති වෙනකාවක් වෙන් කරලා බැලුවනම් ගනම් කියන්න පුළුවන් එකක් න. ඒත් ඊට වැඩිය වාර ගානක් හැම කෙනෙක්ම දෙවි වෙච්ච වාරත් වැඩියි. ග්රහ්ම වෙච්ච වාරත් වැඩෙි. සක්විති රද වෙච්ච වාරත් වැඩෙන්න. අනන්තා පරිමාණ සංසාරයට ඉඳගෙන ඉන්නවා. මේ වගේ
이 큰 땅의 흙을 작은 알갱이로 나누어 낱낱이 떼어 놓고 세어 본다 해도 셀 수 있는 것이 아닙니다. 그래도 그보다 더 많은 횟수로, 누구나 deva가 된 횟수가 더 많습니다. brahma가 된 횟수도 더 많습니다. cakkavatti 왕이 된 횟수도 더 많습니다. 끝없고 헤아릴 수 없는 saṃsāra에 머물러 있습니다.
පරිමාණ සංසාරයට ඉඳගෙන ඉන්නවා. මේ වගේ ශරීරය ලබාගෙන ඒ ශරීරයන්ග මම කියලා ඒක රකින්න හඳලා. සියලුම වෙහෙත විදිහලා හිටන් බැරි වුණා හැම එකම පරාදනා අපි බලාපොරොත්තුව පරාදයි. එහෙනම් වෙලා තියෙන්නේ මොකක්ද? රූපස්කන්ධ අනාථද නාසද බලපුවහම අනාථයි.
이와 같은 몸을 받아 그 몸에 '나'라고 하며 지키려 했습니다. 온갖 애를 다 써도 못했습니다. 모두 졌습니다. 우리 바람은 졌습니다. 그러면 무엇이 되었습니까? rūpakkhandha는 anātha입니까, nātha입니까? 보면 anātha입니다.
දැන් අනාථයක ඉඳගෙන අනාථයක් දකින්න හැදුවා නම් අනාථ දුකක් විඳිලා තියෙන්නේ. අනාථය වෙලා තියෙන මිසක් පිරිසලක් ලැබිලා නෑහ.
이제 anātha 안에 있으면서 [기댈 데를] 보려 했다면 anātha의 괴로움을 겪은 것입니다. anātha가 되었을 뿐 의지처를 얻지 못했습니다.
එහෙනම් ඒ ජාතියේ රූපයක් නම් දැන්මේ ලබලා තියෙන්නේ. මේකට කොස්දයක් වෙන්නේ පුළුවන්ද මේක රැකගන්න හැදුවට උත්සාහ කරන්න පුළුවන්ද එහෙනම් කවදාවත් මේකක් ගන්න මේ ජාතිය මතුවට හදාගත්තොත් ඒ ජාතිය රූපස්කන්ධය රක්ගන්න පුළුවන් වේ ඒකට වෙන්න ඉච්චරයි. එහෙනම්
그러면 지금 받은 것도 그런 부류의 rūpa입니다. 이것에 무슨 다른 일이 일어날 수 있겠습니까? 이것을 지키려 해 봐야 될 수 있겠습니까? 그러면 앞으로 이런 부류를 만들어 가도 그 rūpakkhandha를 지킬 수 있을까요? 그것에 일어날 일은 그뿐입니다.
පුළුවන් වේ ඒකට වෙන්න ඉච්චරයි. එහෙනම් එබඳුන්නා වූ අතීතයක් ගෙවලා වැසිලා ගිහිල්ලා අනාථ බවට පත්වෙලා. ඒ ජාතියම අනාථයට පත්වෙන්නා වූ මේ කයක් අරගෙන අනාථ නොවෙන්න හිතට ආයු බේරිලා හදනවා. අනාථයෙක් වෙලා බැ. ඕක තමයි අදහස්. අනාථ වෙන්නම්
그러니 그런 과거를 지나 덮여 사라지고 anātha가 되었습니다. 바로 그 부류로 anātha가 될 이 몸을 잡고, anātha가 되지 않으려고 마음으로 애씁니다. 'anātha가 되면 안 된다.' 그것이 생각입니다.
වෙලා බැ. ඕක තමයි අදහස්. අනාථ වෙන්නම් බැහ. අපි බලපු අනාථ නොවීම මෙච්චර කාලයක් අනාථ වෙලා තියෙනවා අනාථ නොවීන්න හැදලා තියෙනවා බැරි වෙලා තියෙනවා. එහෙනම් අපි
'anātha가 되어서는 안 된다'고요. 우리가 바란 anātha 아님은 어떻게 되었습니까? 이렇게 오랫동안 anātha가 되었고, anātha가 되지 않으려 애썼고, 못했습니다.
තියෙනවා බැරි වෙලා තියෙනවා. එහෙනම් අපි දක් ගන්නවා අතීත වේවා, අනාගත වේවා, වර්තමාන වේවා. දුර වේවා, ළඟ වේවා, පේන වේවා, නොපෙන වේවා. හීන වේවා, ප්රණීත වේවා. රූපයයි යමක් යම් තැනක වීද යම් තැනක වෙයිද මතු යම් තැනක වන්නේ. මේ සියල්ලම අනාසයක් මිසක් වෙන එකක්. දැන් ඕක තමයි
그러면 우리는 봅니다. 과거든, 미래든, 현재든, 멀든, 가깝든, 보이든, 안 보이든, 거칠든, 섬세하든, rūpa라는 무엇이 어디에 있었든, 어디에 있든, 앞으로 어디에 있을 것이든, 이 모두가 anātha일 뿐 다른 것이 아닙니다.
අනාසයක් මිසක් වෙන එකක්. දැන් ඕක තමයි රූපස්කන්ධය කිව්වා. දැන් රූපස්කන්ධයයි යම් තැනක වුණත් දැන් වෙනවා නම් මතුනේනම් ඒ සියල්ලම අනාථමි මිසක් වෙන එකක්. රූපස්කන්ධ අනාථයි. අන්න ගත්තා අර්ථය දැනගෙන රූපස්කන්ධ අනාථයි කිව්ව. අන්න පංචස්කන්ධයන්ගේ අනාථ භාවනාව
이것이 rūpakkhandha라고 했습니다. rūpakkhandha가 어디에 있었든, 지금 있든, 앞으로 있든, 모두 anātha일 뿐 다른 것이 아닙니다. rūpakkhandha는 anātha입니다. 그 뜻을 알고 'rūpakkhandha는 anātha'라고 했습니다. 이것이 pañcakkhandha의 anātha bhāvanā입니다.
ඒ ලැබුවා වූ ලැබුවා වූ සෑම අත්දැවක් ගාන. අපි යම් වින්දන කෙළවරක් නැතුව වින්දනවා. ඒ ඒ වේදනාවන් සැප වේදනා කියලා පවත්වගන්න උත්සාහ කළා.
받은 모든 몸마다 우리는 끝없이 느껴 왔습니다. 그 vedanā들을 sukha vedanā라 하며 붙들어 두려고 애썼습니다.
දුක් වේදනාවක් ලැබෙනවා කියලා අහගෙන යන්න උත්සාහ කළා. ඉවත් වෙන්න උත්සාහ කළා. උපේක්ෂා වේදනාවක් කියලා ඒකත් විදගෙන ඉන්න උත්සාහ කළා. එහෙනම් එබඳුන්නා වූ අත්යැහු අනන්තයක් කිව්වානම් ඒ අත්වක් ගන්නේ මොහොතක් මොහොතක් පාසාුනේ වේදනා ස්කන්ධයක්.
dukkha vedanā가 온다고 하면 밀어내려 애썼습니다. 벗어나려 애썼습니다. upekkhā vedanā라고 하여 그것도 누리며 있으려 애썼습니다. 그런 몸이 끝없이 많았다면, 그 몸이 받는 것은 순간순간의 vedanākkhandha입니다.
කෙළවරක් එබ වේදනා ස්කන්ධයන්ගෙන් කොච්චර ආවත් අය ගමනක් ආවද අනන්ත වූ මන්දා වූ වේදනා ස්කන්ධයෙන් අද වෙනකොට එකක්වත් නැත්නම්. කැමති දේ තියාගන්න බැරි වුණා. අකැමැත්ත දේ අපිට ඕන ඇත්තේ අයින් කරන්න බැරි වුණා.
끝없는 그 vedanākkhandha들 가운데서, 아무리 먼 길을 왔어도, 끝없이 많은 vedanākkhandha에서 오늘에 이르러 남은 것은 하나도 없습니다. 좋아하는 것을 지닐 수 없었습니다. 싫어하는 것을 우리 뜻대로 치울 수 없었습니다.
එහෙනම් කැමති දේ තියාගන්නත් බැරි. අපිට ඕන හැටියට අයින් කරන්නත් බැරි. හටගත්තා වූ දේ හේතුඵල අනුව ක්රියාත්මක වෙලා යන. එබඳුන්නා වූ ක්රියාවලියක රජ කරන දෙයක් ආව මිසක් අපේ කැමැත්ත අනුව මොහොතක්වත් පවත්වන්න පුළුවන් හෝ අිවත් කරන්න පුළුවන් වේදනාවක් අපිට හම්බවුනේ නැහැ. එහෙනම්
그러니 좋아하는 것을 지닐 수도 없고, 원하는 대로 치울 수도 없습니다. 생겨난 것은 원인과 결과에 따라 움직여 갑니다. 그런 흐름이 다스리는 것이 왔을 뿐, 우리 뜻대로 한 순간이라도 붙들거나 치울 수 있는 vedanā는 얻지 못했습니다.
වේදනාවක් අපිට හම්බවුනේ නැහැ. එහෙනම් විදිලා තියෙන්නේ මොකද කැමැතියි කියන වේදනාවක් ආපුහාම ඒක ගෙවිලා ගියහම අනේ අපියා දුක් වුණා. අකමැතිය කියන වේදනාවක් ආවා අනේ මේක එන්න එපාට හරියන්න නෑහෙනවා. ඒකෙනුත් දුක් වුණා. උපේක්ෂා වේදනා කියලාමක් ගත්තා නම් ඒකත් අපිට ස්ථිර වුණේ නැහ. එහෙනම් සැප වේදනා දුක් දුන්නා. දුක්
그러면 겪은 것은 무엇입니까? 좋아하는 vedanā가 왔다가 지나가면 '아, 슬프다' 하며 괴로웠습니다. 싫어하는 vedanā가 오면 '아, 이것이 오지 말았어야 하는데' 하며 그것으로도 괴로웠습니다. upekkhā vedanā라는 것을 잡아도 그것도 우리에게 단단하지 않았습니다.
නැහ. එහෙනම් සැප වේදනා දුක් දුන්නා. දුක් වේදනාත් කළේ මොකක්ද? මහා දුක්නක් දුන්න. උපේක්ෂා වේදනත් නිස්සාර බවට පත් වෙලා ගිවිලා ගියා. එහෙනම් එකක්වත් අපිට හම්බ
그러면 sukha vedanā는 괴로움을 주었습니다. dukkha vedanā는 무엇을 했습니까? 큰 괴로움을 주었습니다. upekkhā vedanā도 알맹이 없이 닳아 사라졌습니다.
ගිවිලා ගියා. එහෙනම් එකක්වත් අපිට හම්බ වුනේ. එහෙනම් අද වෙනකොට අපි මෙච්චර කලප්රමාණ සංසාරයේද වේදනාව මෙන්න මේ ජාතියේ සැප වේදනාව මට ඉතුරු කියන්න එකක් නැහැ.
그러면 하나도 얻지 못했습니다. 그러면 오늘에 이르러 이토록 긴 saṃsāra에서 '이 생의 sukha vedanā가 내게 남았다'고 할 것이 하나도 없습니다.
මෙන්න මේ ජාතියේ දුක් වේදනාව මම ඕනකමෙන් ඉවත් කරා කියන්න එකක්. මෙන්න මේ ජාතියේ උපේක්ෂා වේදනාව මට යහපතට මම පස්ස එනවා කියන්න එකක්. එහෙනම් ඒ වේදනාව හේතුඵලයක් වශයෙන් ඒ ඒතැන් නැගිලා ඒ ඒ තැනිලා ියා.
'이 생의 dukkha vedanā를 내 바람대로 치웠다'고 할 것도 없고, '이 생의 upekkhā vedanā가 나를 좋게 따라온다'고 할 것도 없습니다. 그러면 그 vedanā는 원인과 결과로 저마다 그 자리에서 일어나 그 자리에서 사라졌습니다.
එහෙනම් වේදනාව නාතද අනාථවද කියලා බලපුවහම අනාථ දකිනවා නාත එකක්වත්. එහෙනම් අද විදින්නේ තේජාතය වේදනා කෑලි මිදක් වෙන්නේ අත් ජාතිය ඒවා නෙම. එහෙනම් අදත් අපි හේ වදිනකොට සැපයි කියලා ආපු වේදනාවක් පවත් දකින්න ආවට අපේ බලාපොරොත්තු ඉෂ්ට වෙන්නේ.
그러면 vedanā가 nātha인지 anātha인지 보면, anātha임을 봅니다. nātha인 것은 하나도 없습니다. 그러면 오늘 겪는 것도 그런 부류의 vedanā 조각들일 뿐 다른 부류가 아닙니다. 그러면 오늘도 우리가 겪을 때, 즐겁다고 온 vedanā를 붙들어 보려 한들 우리 바람이 이루어지겠습니까?
දුකයි කියලා එනවා. ඉක්මනින් ඉවත් කරන්න නැතිට අපේ බලාපොත්තු ඒක ඉවත් කරන්න දබ්බැයි දුක වෙ ඒ හේතුව තියෙන එකත් දුක ඇවිදිල්ලා ඒ හේතු නිරෝධයේදී දැන් නැති වෙනකොට ඒකත් නැති වෙලා යනවා. සැප වේදනාවක් කියලා ආවා නම් හේතුවකින් පහළ වුනා. ඒ හේතුව ඇතිවෙලා ගියාම සැපෙනා ඒලා ඇති වුනාම මිසක් අපි කොච්චර සැපෙනා තියාගන්න කියන්නත් එසේ පවතින්නේ.
괴롭다고 옵니다. 빨리 치워야 한다고 우리가 바라도 치울 수 없습니다. 괴로움의 원인이 있는 동안 괴로움이 오고, 그 원인이 사라질 때 그것도 사라져 갑니다. sukha vedanā라고 왔다면 원인에서 나타난 것입니다. 그 원인이 사라지면 즐거움도 사라질 뿐, 아무리 즐거움을 지니려 해도 그대로 머물지 않습니다.
න් දැන් තියෙන්නේ ඒ ස්වභාවයක් දෙකයි. යම් උපේක්ෂා වේදනාවක් ආනම් හේතුඵලයක් වශයෙන් පහළ වුණා. ඒකත් ඒ හේතුවෙනට ඒ උපේක්ෂා වේදනා ගිවිලා ගියා මිසක් අපිට ඕන හැටිය ඒ වේදනා පවත්වන්න බැහැ. එහෙනම් ඒ ජාතිය එකක් එදත් මෙච්චර කලන්තය පලන්ක් බැරි වෙනවා. දැනුත් බැරි බව ඔප්පු වෙනවා. එහෙනම් ඔය
지금 있는 것도 그런 성품입니다. upekkhā vedanā가 왔다면 원인과 결과로 나타났습니다. 그것도 그 원인으로 그 upekkhā vedanā가 닳아 사라질 뿐, 우리 뜻대로 그 vedanā를 붙들 수는 없습니다. 그러면 그런 부류의 것을 그때도 이 오랜 세월 동안 붙들 수 없었고, 지금도 못한다는 것이 드러납니다.
දැනුත් බැරි බව ඔප්පු වෙනවා. එහෙනම් ඔය ජාතියෙන් හටගන්නා වූ වේදනාව මතුු හටගත්තා නම් ඒවත් ගෙවිලා යනවා මිසක් ඒ ආකාරය මිදා වෙනආකාරය.
그러면 그런 부류에서 생겨날 vedanā가 앞으로 생겨난다 해도 그것들도 닳아 갈 뿐, 그 모습을 벗어난 다른 모습은 없습니다.
මෙන්න මේ ටික තේරුම් ගත්ත නම් වේදනා කියන ඒවා අනාථිතක් පිරිසරක් වෙන වේදනාවක්. මෙච්චර අනන්ත සංසාරය පටන් ඉතුරු වෙච්ච වේදනාවක් මෙන්න මට අහවල් එක ඉතුරු දැන් ඉතින් සදහට ඉතුරු කියන්නේ එකක් නැහැ. එහෙනම් ඒ ජාතියනම් වේදනා කියන ස්වභාවය ඒක අනාථද නාතද කියලා බලනකොට නිගමනයක් කරන්න එනවා. අනාථ වෙන විදක් නාත නෑහ කියි.
이것을 이해했다면 vedanā라는 것들은 anātha이며, 의지처가 되는 vedanā는 없습니다. 이 끝없는 saṃsāra부터 남은 vedanā로 '여기 내게 이것이 남았다, 이제 영원히 남는다'고 할 것이 하나도 없습니다. 그러면 그런 vedanā의 성품이 anātha인지 nātha인지 볼 때 결론에 이릅니다. anātha일 뿐 nātha는 없다고.
වේදනා තුළ අනාථයක්ම දකිනවා නිසා අනාථ වේදනාව මිසක්. අපිට මේක හොඳයි පිරිසනයි ගත සූයි කියලා වේදනාවක් නෑහැ කිය මේක දැක්ක අහමු වේදනා අනාථයි. රූපත්කන්ධ අනාථයි, වේදනා ස්කන්ධ අනාතයි. එහෙනම් රූප අනාථයි වේදනා අනාථයි. අර්ථවත් දැනගෙන අනාථයි කියන එක තේරුම් ගත්තා.
vedanā 안에서 anātha만을 보기 때문에 anātha인 vedanā일 뿐, '이것이 좋다, 의지처다, 붙들자'고 할 vedanā는 없다고 합니다. 이것을 보고 말합니다. vedanā는 anātha입니다. rūpakkhandha는 anātha, vedanākkhandha는 anātha. 그러면 rūpa는 anātha, vedanā는 anātha. 뜻을 알고 anātha라는 것을 이해했습니다.
යම් සංඥාවක් ගත්තා නම් ඒ ලැබුවා වූ සැම අත්දැවක මහා [උගුර කෑරීම] සංඥා, කුඩා සංඥාවෙන් සංඥා ගත්තා.
어떤 saññā를 잡았다면, 받은 모든 몸에서 큰 saññā, [목을 가다듬음] 작은 saññā로 saññā를 잡았습니다.
මම දෙවියෙක් කියන සංඥාවේ කාලයක් ටියා. ඒක ගෙවිලා ගියා. හැබැයි ඒ සංඥාවෙන් ඉවත් වෙන්න කැමති වුනේ නැහ. නමුත් කරන් දෙයක් නැ ගෙවිලා කියා. මම බ්රහ්මය කියලා සංඥාවක්කට ගත්තා. ඒ සංඥාව පවත්වන්න බැහැ එකත් ගිවිලා ගියා කේතුි ඵලයක් පවතින සංඥාවක් හම්බවුනේ. මඩ වඩන ප්රිය කරන යම්
'나는 deva다'라는 saññā로 한때 있었습니다. 그것이 닳아 사라졌습니다. 하지만 그 saññā에서 벗어나고 싶지 않았습니다. 그래도 어쩔 수 없이 닳아 갔습니다. '나는 brahma다'라는 saññā를 잡았습니다. 그 saññā를 붙들 수 없어 그것도 닳아 사라졌습니다. 원인과 결과로 머무는 saññā는 얻지 못했습니다.
සංඥාවක් හම්බවුනේ. මඩ වඩන ප්රිය කරන යම් සංඥාවන් කියලා යමක් අපි විද්යාමාන වෙනකන් ලෝකේ බැලුවානම්. අද වෙනකන් අනන්ත අප්රමාණයක් ලැබුවා ගෙවිලා ගියාසක් එකක්වත් හදා අපි. එහෙම සංඥාව කෙනෙන්න. ඒ
마음이 기울고 아끼는 saññā라는 것을, 우리가 나타나 있는 동안 세상에서 보았다면, 오늘까지 끝없이 헤아릴 수 없이 얻었고 닳아 사라졌습니다. 하나라도 붙들었습니까? 그런 saññā는 없습니다.
එකක්වත් හදා අපි. එහෙම සංඥාව කෙනෙන්න. ඒ අතර අසුරු සංඥා කෙළවරක්. රූප සංඥා, සද්ද සංඥා, ගන්ධ සංඥා, රස සංඥා, ස්පර්ශර සංඥා ඇහැට එන සංඥාව ඒ මොහොතේ ආවා ගෙවිලා ගියා. සංඛාව සංඥාවක්, සද්ද සංඥාවක් ආවා ගෙවිලා ගියා. නාසයට ගන්ධ සංඥාවක් ආවා ගෙවිලා ගියා. දිවට සස සංඥාවක් ආවා ගෙවිලා ගියා. කයට ස්පර්ශාවක් ආවා ගෙවිලා ගියා. මනසට ධර්ම සංඥාවක් ආවා ගෙවිලා ගියා. දැන් නොගෙවෙන
그 사이 끝없는 여섯 가지 saññā가 있습니다. rūpa saññā, sadda saññā, gandha saññā, rasa saññā, phoṭṭhabba saññā. 눈에 오는 saññā가 그 순간 왔다가 사라졌습니다. 귀에 sadda saññā가 왔다가 사라졌습니다. 코에 gandha saññā가 왔다가 사라졌습니다. 혀에 rasa saññā가 왔다가 사라졌습니다. 몸에 닿음이 왔다가 사라졌습니다. 마음에 dhamma saññā가 왔다가 사라졌습니다.
සංඥාවක් ආවා ගෙවිලා ගියා. දැන් නොගෙවෙන සංඥාවක් පවත්වන්න පුළුවන්ක කමන්න ඒක හේතු ඵලයක්. හේතුව ගෙවිලා යනවා ඵලයත් ගෙවිලා යනවා. එහෙනම් ඒ අතර යම්කිසි සැප
이제 닳지 않는 saññā를 붙들 수 있습니까? 그것은 원인과 결과입니다. 원인이 닳아 가면 결과도 닳아 갑니다.
යනවා. එහෙනම් ඒ අතර යම්කිසි සැප ස්වභාවයෙන් යත් යම් සංඥාවක් එහේ ප්රියමනාපයක් ඇති වුණා නම් අපි මේ සංඥාවට මෙබඳ සංඥාව ප්රියමනාපයි මේක පවතිවත් ඒක අපි මානසු මාත්රයක්වත් අහන අපෙන් අහන එකක් නැහැ. අපිට අවන සංඥාවක් හම්බවෙලත් නැහැ. මේ මෙසේ පවීවා කියලා කොච්චර කිව්වත් ඒක පවතින්නේ නැහ. මෙහෙම දුක් සංඥාවක් ආවා.
그러면 그 사이 어떤 즐거운 성품으로 어떤 saññā에 마음에 드는 것이 생겼다면, '이 saññā가 마음에 든다, 이것이 머물기를' 해도 그것은 조금도 우리 말을 듣지 않습니다. 우리 말을 듣는 saññā를 얻은 적도 없습니다. '이대로 머물라'고 아무리 말해도 머물지 않습니다.
ඒක පවතින්නේ නැහ. මෙහෙම දුක් සංඥාවක් ආවා. මම ඒක කැමති නෑ ඒ සංඥාව මේක මගෙන් ඉවත් දේවාගර ඉවත් වෙලා නැහ. ඉවත් වෙන්නලත් ඒක හේතුඵල වශයෙන් ගෙවිලා ගියාහම ඒක නැති වෙලා. ඒකට ඕනේ වෙලාවට ඒක නැති වුණා ඒ ධර්මතාවයට ඕනට ඒක ක්රියාත්මක වුණා නිසා. මම හිතුව හරියන්නේ නැහ. මෙබඳ සංඥාවක්, දුක් සංඥාවක් පටන් දෙපදවට හරියේ. එහෙනම්
이렇게 괴로운 saññā가 왔습니다. 나는 그것이 싫어서 '이 saññā가 나에게서 떠나기를' 해도 떠나지 않았습니다. 떠날 때도 원인과 결과로 닳아 사라지면서 없어진 것입니다. 그것은 그 dhamma의 성품대로 움직였기 때문에 제때 없어졌습니다. 내 생각대로 되지 않습니다. 이런 saññā, 괴로운 saññā까지 다 그렇습니다.
දුක් සංඥාවක් පටන් දෙපදවට හරියේ. එහෙනම් ලැබුණ දේ පැවතින්නේ නැති නිසා. අකැමැති දේ ලැබීම නිසා. ඒවා එකක්වත් අපිට ඔන්න හඳුරන්න බැරි නිසා. ඒ සංඥා නිසා දුක් විඳලා තියෙනවා මිසා සංඥා ඉස්ත වෙලත් නැහ අහුවෙලත් නැහැ. එහෙනම් අනාථයක් පස්සේ යාවානම් සංඥා අනාතයි මිසක් සංඥා අනාථ නැහ.
그러면 얻은 것은 머물지 않기 때문에, 싫은 것을 얻기 때문에, 그것들 가운데 하나도 우리 뜻대로 다룰 수 없기 때문에, 그 saññā들 때문에 괴로움을 겪었을 뿐, saññā는 머물지도 않았고 잡히지도 않았습니다. 그러면 anātha를 따라갔다면 saññā는 anātha일 뿐, nātha가 아닙니다.
එහෙනම් අද මේ මෙවති ගත කරන්නේ අනන්ත සංසාරයේ ගත කරපු ජාතිය සංඥාව පස්සේ යන්න බැ. එහෙනම් ඒ සංඥා ගැන අදත් එදා විතිප තීරණය මරගෙන මේ හොඳ සංඥාව පවතවා කියලා ඒක එසේ පවත්වන්න බලනවා. බැරුව දුක් විඳිනවා. මේ නරක සංඥාවේ ඉක්මනින් අයින් වේවා කියලා බලනවා ඒක කරන්නත් බැහ. ඒකත් බැරුව වෙහෙත විඳිනවා අවසාන විදිෙනවා. එහෙනම් මෙබඳන්නා
그러면 오늘 이렇게 보내는 것도 끝없는 saṃsāra에서 보낸 그런 부류의 saññā를 따라갈 수 없습니다. 그런데 오늘도 그때처럼 그 saññā를 두고 '이 좋은 saññā가 머물기를' 하며 그렇게 붙들려 합니다. 못해서 괴로워합니다. '이 나쁜 saññā는 빨리 떠나기를' 해도 그것도 못합니다. 그것도 못해서 애를 쓰다 끝내 괴로워합니다.
විඳිනවා අවසාන විදිෙනවා. එහෙනම් මෙබඳන්නා වූ සංඥා මාධ්යයක් මතුව ඉදිරියට බලාපොරොත්තු වුනා නම් පැතුනම්. ඔය ජාතියේ හිස්යක්ම පතලා අසාහනයක්ම පැතුවා මි මිසක් දුකක්ම පැතුවා මිසක් වෙන එකක් පතලාන. සැප හිතාගෙන දුක් සංඥා පදලා. එහෙනම් සංඥා කියන
그러면 그런 saññā를 통해 앞으로를 바랐다면, 그런 부류의 텅 빈 것만 바라고 불안만 바라고 괴로움만 바랐을 뿐 다른 것을 바란 것이 아닙니다. 즐거움이라 여기며 괴로운 saññā를 바랐습니다.
හිතාගෙන දුක් සංඥා පදලා. එහෙනම් සංඥා කියන ඒවා අතීත අනාගත වර්තමාන දුරලඟ පේන නොපෙන හීන ප්රණී සියුම් ගන සංඥාය යමක් යම් තැනක වීද යම් තැනක විහිද මතු යම් තැනක වන්නේද මේ සියල්ලම අනාථ මිසක් නාතයි. නාත එකක් හම්බවෙලත් නැහ හම්බවෙන්න හේතුත් නැ. එහෙනම් සංඥා අනාථා කියන්නේ නිගමනයක් වෙලා. හේතු සාතගති නිගමනයක් කරා ඇත්ත දැකලා.
그러면 saññā라는 것들은 과거·미래·현재, 멀든 가깝든, 보이든 안 보이든, 거칠든 섬세하든, 미세하든 굵든, saññā라는 무엇이 어디에 있었든, 어디에 있든, 앞으로 어디에 있을 것이든, 이 모두가 anātha일 뿐 nātha가 아닙니다. nātha인 것을 얻은 적도 없고, 얻을 까닭도 없습니다. 그러면 'saññā는 anātha'라는 것이 결론이 되었습니다. 까닭을 갖추어 결론을 내리고 참을 보았습니다.
ඒ වගේම යම්කිසි ආකාරයෙන් ප්රියයි මලාපයි කියලා යම් යම් තැන්වල ඒ රූප වේදනා, සංඥා කියන ඒවයි පිහිටන්න ගිහිල්ලා. ඒවා මට ඕනේ. මගේ කරගන්න ඕනේ. ඒවා මම කියන්න ඕනේ. ඒවා මට ඕන හැටියට පවත්වන්න ඕනේ.
또한 어떤 식으로든 좋다, 마음에 든다 하며 여러 곳에서 그 rūpa, vedanā, saññā에 머물려 했습니다. '그것들이 내게 있어야 한다. 내 것으로 만들어야 한다. 그것들을 나라고 해야 한다. 그것들을 내 뜻대로 붙들어야 한다.'
බලාපොරොත්තුවක් ඇති කරගෙන හිතින් ඒ ගැන හිතනවා කෙළවරක් නැති. වචනයෙන් කියවනවා කෙළවරක් නැති. කායිකව ක්රියා කරනවා කෙළවරක් නැතුව. ඔක්කොම කර කරා බලාපොරොත්තු වුණේ ඒවා ක්රියයි මනාපයක් තියාගන්න.
바람을 일으켜 마음으로 그것을 끝없이 생각합니다. 말로 끝없이 떠듭니다. 몸으로 끝없이 움직입니다. 모두 하면서 바란 것은 그것들을 좋고 마음에 드는 대로 지니려는 것이었습니다.
එබඳු ක්රියාවක් හෝ කුමන හේතුවක් නිසා ක්රියා කරලා අපි වෙහෙම් නිසා. කවදාවත් අපේ බලාපොරොත්තු ඉෂ්කට බෙරලා තියෙනවා මොනවා කළත් පුළුවන් තරම් කියලා මේක මෙහෙම තියාගන්න ඕනේ මෙහෙම කරගන්න ඕනේ ඔක්කොම කිව්වා එකක්වත් බැරි වුණා. කටගෙවෙනකම් කෑලා කෑ ගහලා අත්ති බලනකොට කෑ ගාපුක් මෙවෙලයි. ඒවත් ගෙවිලා ගියා. බලාපොරොත්තු හිෂ්ට වුනෙත් නැහැ. මෙහෙම කරන්න ඕනේ කියන්නේ කෙරුවාවල් කෙළවරක් නැතුව බැත්තා.
그런 행위를, 또는 어떤 까닭으로든 움직이며 우리가 애썼는데, 우리 바람이 언제 이루어진 적이 있습니까? 무엇을 하든 할 수 있는 만큼 '이것을 이렇게 지녀야 한다, 이렇게 해야 한다'고 다 말했지만 하나도 못했습니다. 목이 닳도록 소리치고 소리쳐 마지막에 보니 소리친 것은 이만큼입니다. 그것도 닳아 사라졌습니다. 바람은 이루어지지 않았습니다. '이렇게 해야 한다'며 끝없이 일을 벌였습니다.
කෙරුවාල් ටික වෙහෙත වින්ද කෙරුවා බලාපොරොත් එකක දැත්තෙත් නැහැ. අනන්ත අප්රමාණ සංසාරය පටන් ඉන්න කය ක්රියාත්මක කරලා මොනවද හම්බ කළේ? මොනවද හැදු? මොනව මොන වරායෙන් පවත්වන්න දෙක කරපු ක්රියාවලිය කළේ. ඒ ක්රියාවලියත් ඉවරයි.
그 일들에 애를 쓰며 겪었는데, 그 일들로 바람 하나 이루어진 것이 없습니다. 끝없고 헤아릴 수 없는 saṃsāra부터 몸을 움직여 무엇을 얻었습니까? 무엇을 만들었습니까? 무엇을 어떤 방법으로 붙들려고 그 흐름을 했습니까? 그 흐름도 끝났습니다.
හදාපු බැරි ගොඩන්ල්ලක් බැරිවෙලා එහි ඊට තැන්වෙනි මැරලා ගියා. කෙළවරක් නැතුව කතා කරලා කෙළවරක් නැතුව ඉගෙනගෙන කෙළවරක් නැති විදිහේ මොකයට පත්වෙලා ඒ ඔක්කොමත් කළා. ඒ කරපු ඒවත් ඉවරයි කතාවත් ඉවරයි. කතාවෙන්ම පරහත් වැලදිලා තියෙනවාද එකක්වත් න ඔක්කොම ගෙවිලා ගිහිල්ලා. එහෙනම් වැඩක් වෙලානේ.
지은 건물들도 못 쓰게 되고 그 안에서 죽어 갔습니다. 끝없이 말하고 끝없이 배우고 끝없는 모습이 되어 그 모든 것을 했습니다. 한 것도 끝나고 말도 끝났습니다. 그 말로 무엇 하나 붙어 남은 것이 있습니까? 하나도 없이 모두 닳아 사라졌습니다. 그러면 헛일이 되었지요.
එහෙනම් ඒ ජාතියයි මේ දැන් කරන්නේ. දැනුත් ඉදින් මොකද කරන්නේ? නොයේ දේවල් ඉෂ්ට කරගන්න ක්රියා කරනවා. නොයේ ප්රියමනාපයන් ඉෂ්ත කරගන්න ක්රියා කරනවා. කතා කරනවා. හිතනවා. ඒ වගේම අනිත්යයෙන් අහත් වෙන්න තියෙනවා, කරනවා හිතනවා. අපි කොච්චර කෙරුවත් අපේ වැඩ පිළිාර්ථක වෙලා
그러면 지금 하는 것도 바로 그런 부류입니다. 지금도 무엇을 합니까? 여러 일을 이루려고 움직입니다. 여러 마음에 드는 것을 이루려고 움직입니다. 말합니다. 생각합니다. 또한 anicca에서 벗어나려고 하고 생각합니다. 우리가 아무리 해도 우리 일은 헛되었습니다.
තියෙනවා. කවදාවත් ක්රියා කරලා, කතා කරලා, හිතලා ලැබූ යහපතක් අද වෙන කල් ලැබිලා නැහැ. මෙච්චර කල්කයා ලැබිලත් නැහැ. ඵලයත් ගෙවිලා ගිහිල්ලා, කතාවයි ක්රියාවයි ඔක්කොවිලා ගෙවිලා ගිහිල්ලා. එහෙනම් සංඛාර කියන ඒවා මතුව තිබුනා නම් දැනුත් තියෙනකෙ මයි මතුවලා.
움직이고 말하고 생각해서 얻은 좋은 것이 오늘까지 얻어진 적이 없습니다. 이 오랜 세월 동안 얻은 적이 없습니다. 결과도 닳아 사라지고, 말과 행위도 모두 닳아 사라졌습니다. 그러면 saṅkhāra라는 것들이 앞으로 있다 해도, 지금 있는 것과 같은 것이 앞으로도 있을 뿐입니다.
අතීත වේවා, අනාගත වේවා, වර්තමාන වේවා, සියුම් වේවා, ඝන වේවා, දුර වේවා, ළඟ වේවා, පේන වේවා, නොපෙන වේවා. හීන වේවා, ප්රණීත වේවා ක්රියාවයි නැත්නම් සංඛාරයයි යමක් වේද යමක් යම් තැනක වීද යමක් වෙයිද මතු සංඛාරයයි යමක් පහළවන්නේද මේ සියල්ලෙම අනාථයක්ම පහළ වෙනවා මිසක්. අපේ බලාපොරොත්තුවක් ඉෂ්ට කරන්න හෝ සාර ධර්මයක් දෙන්න දෙයක් පහළ වෙන්නේ. එහෙනම් එබඳුන්නා
과거든, 미래든, 현재든, 미세하든, 굵든, 멀든, 가깝든, 보이든, 안 보이든, 거칠든, 섬세하든, 행위 곧 saṅkhāra라는 무엇이 있었든, 어디에 있었든, 있든, 앞으로 saṅkhāra라는 무엇이 나타나든, 이 모두에서 anātha만 나타날 뿐, 우리 바람을 이루어 주거나 알맹이 있는 dhamma를 줄 것은 나타나지 않습니다.
දෙන්න දෙයක් පහළ වෙන්නේ. එහෙනම් එබඳුන්නා වූ දෙයක් තුළ තවදුරටක් බලාපොරොත්තු වෙනවා නම් අනාදයක් බලාපොරොත්තු වෙනවා දුකක් බලාපොරොත්තු වෙනවා. වෙන දෙයක් හම්බ වෙන්නේ නැහ. එහෙනම් මේක දැක්කාහම දක ගන්නවා සංඛාර කියන යමක් වෙන්න. සංඛාර අනාපය සංඛාරස්කන්ධ අනාපය. නැත්නම් අනාත් ධර්ම තේරුම් අරගෙන
그러면 그런 것 안에서 더 바란다면 anātha를 바라는 것이고, 괴로움을 바라는 것입니다. 다른 것은 얻지 못합니다. 그러면 이것을 보면 saṅkhāra라는 무엇이든 [anātha임을] 봅니다. saṅkhāra는 anātha, saṅkhārakkhandha는 anātha.
අනාපය. නැත්නම් අනාත් ධර්ම තේරුම් අරගෙන ඒ ඒ ධර්ම හොඳයි කියලා දැනගත්තා. ඒ ඒ අවස්ථාවන් හොඳයි කියලා දැනගත්තා. මේ මෙහෙම අවස්ථාවක් කියලා දැනගත්තා. මෙහෙම හිතක් කියලා දැනගත්තා. එහෙම ඒ ඒ හිතක් සිතක් ගානේ දැනුණා. ඒ ඒ අවස්ථාව ඒ සමඟ ගෙවිලා ගියාම ඒ දැනීමක් ගෙවිලා ගියා දැනීමට ගෝචර වෙච්ච දේත් ගෙවිලා ගියා. ඒ දේ හොඳයි කියා දැනගෙන නිගමනය කළා. ඒ ඒ හිත හොඳයි කිව්වා නම්, ඒ විඤ්ඤාණ හොඳයි කිව්වා නම්, හොඳ විඤ්ඤාණයයි කියලා ගත්ත එකද අපි ළඟ.
또 여러 dhamma를 알아차리고 그 dhamma들이 좋다고 알았습니다. 그 처지들이 좋다고 알았습니다. '이것은 이런 처지다'라고 알았습니다. '이것은 이런 마음이다'라고 알았습니다. 그렇게 마음마다 알았습니다. 그 처지가 그와 함께 지나가면 그 앎도 지나갔고, 앎의 대상이 된 것도 지나갔습니다. 그것이 좋다고 알고 결론을 내렸습니다. 그 마음이 좋다고 했다면, 그 viññāṇa가 좋다고 했다면, 좋은 viññāṇa라고 잡은 것이 지금 우리에게 있습니까?
අප්රමාණ සංසාරයේ නම් මොන ජාතියේ විඤ්ඤාණයක් හොඳයි කිව්වත් පවත්වන්න නැතුව බැරිවෙලා තියෙනවා. එහෙනම් අද බලනකොට අද නිෂ්පාදනය කරගන්න විඤ්ඤාණයක් කද විද්යා මනලා එහෙකත් පනසිලා යනවා මිස නිසා පවතින විඤ්ඤාණයක්. එහෙනම් ඒ ජාතියක් මතුවට කොච්චර ගත්තත් ඕ ජාතිය විඤ්ඤාණ පහළ වෙනවා. මිසා වෙන විඤ්ඤාණ පහළ වෙන්නේ. එහෙනම්
헤아릴 수 없는 saṃsāra에서 어떤 부류의 viññāṇa를 좋다고 했어도 붙들지 못했습니다. 그러면 오늘 보면, 오늘 생겨나는 viññāṇa도 나타났다가 그렇게 흩어져 갈 뿐, 머무는 viññāṇa는 아닙니다. 그러면 앞으로 아무리 잡아도 그런 부류의 viññāṇa가 나타날 뿐 다른 viññāṇa는 나타나지 않습니다.
මිසා වෙන විඤ්ඤාණ පහළ වෙන්නේ. එහෙනම් එබඳවන්නාවූ පහල නොවෙන නොපවතින කැමැත්තකට අනුව නැති. අපි බලාපොරොත්තු ඉෂ්ට නොවෙන්නේ. මොන දැනීමක් පහළ වුනත් දැනීමක්ම როලා යනවා. ඒ සැම දැනීමක්ම මොහොතක් සහ හේතු ඵලයක් වශයෙන් හටගෙන මොහොතකින් මිදිලා යන ඒවා නිසා පවතින දැනීමක් ඇත්තේ නැහැ.
그러면 그런, 우리 뜻대로 나타나지도 머물지도 않는 것이라서 우리 바람이 이루어지지 않습니다. 어떤 앎이 나타나도 앎은 닳아 갑니다. 그 모든 앎은 한 순간 원인과 결과로 생겨나 한 순간에 풀려 가는 것들이라 머무는 앎은 없습니다.
එහෙනම් මෙහෙම ඒට දැනීම කිව්වානම් අතීත වේවා, අනාගත වේවා, වර්තමාන වේවා සියුම් වේවා, ඝන වේවා හීන වේවා, ප්රණීත වේවා. විඤ්ඤාණස්කන්ධයයි යමක් යම් තැනක වීද යම් තැනක වෙයිද මතු යම් තැනක වන්නේද අනාථයක්ම පහළ වුණා, අනාථයක්ම පහළ වෙලා වෙනවා. මතු අනාගතයේත් අනාතයක්ම පහළ වෙනවා මිසක් විඤ්ඤාණය කිය වෙන එකක්. මෙන්න මේ ටික දැනගත්තහම. එහෙනම් විඤ්ඤාණස්කන්ධය කියන්නේ අනාතය පිරිසකාර.
그러면 이렇게 앎이라 했다면, 과거든, 미래든, 현재든, 미세하든, 굵든, 거칠든, 섬세하든, viññāṇakkhandha라는 무엇이 어디에 있었든, 어디에 있든, 앞으로 어디에 있을 것이든, anātha만 나타났고, anātha만 나타나고 있으며, 앞으로도 anātha만 나타날 뿐 viññāṇa라 할 다른 것은 없습니다. 이것을 알면, viññāṇakkhandha는 anātha이며 기댈 데가 없습니다.
එහෙනම් මේ කියන ඔය ටික ඇ තව හත්යෙක් නැහැ. න් සත්වයා කිව්වේ පංචස්කන්ධයයි. පංචස්කන්ධයම අනාථයි. එහෙනම් පංචස්කන්ධය අනාතයි කියව නම් කැටි කරපුවා මේ කර්තාවක්.
그러면 말한 이것들 말고 다른 것은 없습니다. satta라고 한 것은 pañcakkhandha입니다. pañcakkhandha가 바로 anātha입니다. 그러면 'pañcakkhandha는 anātha'라고 하면 이것을 뭉뚱그려 한 말이 됩니다.
රූපත්කන්ධ අනාථයි, වේදනා ස්කන්ධ අනාථයි, සංඥා ස්කන්ධ අනාථයි, සංඛාර ස්කන්ධ අනාතයි, විඤ්ඤාණ ස්කන්ධ අනාතයි. එහම් ලෝකෙම කිව්වා ඔච්චරයි. ලෝකයම අනාතයි කියලා දැනගත්තා නම් අනාතයෙන් බේරුණ යම් තැනක් ඇත්්ද අනාතය යම් තැනක නැද්ද එතන නාපන්න.
rūpakkhandha는 anātha, vedanākkhandha는 anātha, saññākkhandha는 anātha, saṅkhārakkhandha는 anātha, viññāṇakkhandha는 anātha. 그러면 세상이라고 한 것도 그뿐입니다. 세상 전체가 anātha라고 알았다면, anātha에서 벗어난 곳이 있습니까? anātha가 없는 곳, 거기가 nātha입니다.
යම් තැනක අනාතය නැද්ද එතනයි නාත. එහෙනම් දැනගත්තහම පැවැත්ම අනාතයි නිවන නාතයි. නිවනට ඔය එකක්වත් වචන අන්න නිවන විතරයි. එන් නිවන නාතයි. නිවන පැවැත්මක් නෙමෙ.
anātha가 없는 곳, 거기가 nātha입니다. 그러면 알고 나면 존재는 anātha이고 nibbāna는 nātha입니다. nibbāna에는 그 말들 가운데 하나도 들어맞지 않고 nibbāna만 있습니다. 그래서 nibbāna가 nātha입니다. nibbāna는 존재가 아닙니다.
නිවන රූපස්කන්ධ නෑහැ, වේදනා ස්කන්ධ නෑහැ, සංඥා ස්කන්ධ නෑහැ, සංඛාර ස්කන්ධ නැහැ, විඤ්ඤාණ ස්කන්ධ. ඒ සියල්ලම හේතුඵල නැහ. එහෙනම් ධාතුත් නෑහැ ස්කන්ධ ධාත් නැහැ. ආයතනත් නෑහැ එකක්වත් න. එහෙනම් එතන පටිච්ච සමුපිය යවලියොත් එන් සියල්ලෙන් ඉවරෙච්ච දැන් නිවන.
nibbāna에는 rūpakkhandha가 없고, vedanākkhandha가 없고, saññākkhandha가 없고, saṅkhārakkhandha가 없고, viññāṇakkhandha가 없습니다. 그 모든 원인과 결과가 없습니다. 그러면 dhātu도 없고, khandha도 dhātu도 없습니다. āyatana도 없고 하나도 없습니다. 그러면 paṭiccasamuppāda로 말하면, 그 모든 것에서 끝난 것이 nibbāna입니다.
එහෙනම් නිවන දැක්ක අනාථයි කියලා ලෝකය අනාතයි කියලා දැක්කා. ලෝකයයි නිවනයි දෙකම දැක්කාම අනාත් දැක්ක නාථ දැක්ක නෙම අනාත් දාස කියන්නේ බුදු හාමුදුරුවෝ බුදුරජාණන් වහන්සේට උපානා කිව්වේ ඒකයි.
그러면 nibbāna를 보고, 세상이 anātha라고 보았습니다. 세상과 nibbāna 둘 다 보면 anātha를 보고 nātha를 본 것입니다. 부처님을 'anātha의 nātha'라고 비유해 부른 것이 그 때문입니다.
අන්න එතකොට එතනදි ගත්තේ මොකක්ද අනාථ නාස යම් කෙනෙක් දැක්කනම් හරියට යෝ ධම්මං පස්ස ඇති වෙලා ඉවරයි. සෝ ම පස්සේවත් අනාථ නාස දැක්කා නම් අන්න බුදුන් අප්පටින්ම බුදුන් දැක්කා ධර්මය තුළින් බුදුන් දැක්කා.
그럴 때 거기서 무엇을 잡았습니까? anātha와 nātha를 누군가 보았다면, 바로 'yo dhammaṃ passati'가 이루어진 것입니다. 'so maṃ passati' — anātha와 nātha를 보았다면 그 사람은 바로 부처님을 보았고, dhamma를 통해 부처님을 본 것입니다.
එහෙනම් බුදුන් තියෙන්නේ අරාත බුදුන්. මොන රූපයක් ගැන කියන්නද? අරාත අත්රිමයි. බුදුන් පටිමයි. අසම සමයි සමුත් නැහැ. එච්චරමයි සම තියෙන්නේ.
그러면 부처님은 anātha의 nātha이신 부처님입니다. 어떤 rūpa를 두고 말하겠습니까? 견줄 데가 없으십니다. 부처님은 견줄 데가 없으십니다. 같은 이가 없는 이와 같으시며(asamasama), 같은 것은 그뿐입니다.
ඒ අනාථ ධර්මයයි නාථ ධර්මයයි තේරුම් ගත්තට පස්සේ ඔය දෙක තුළින් දැනගන්න අනාථ දැකලා මිදෙනවා අනාථ දැකලා හිතට පත් වෙනවා. එතනට පත් වුනාට පස්සේ ගිය කෙනෙකුත් නැහ. ආපු කෙනෙකුත් නැහැ. සම්මතත් ඉවරයි ඔක්කොමත් ඉවරයි
그 anātha dhamma와 nātha dhamma를 이해한 뒤, 그 둘을 통해 알아 anātha를 보고 벗어나며, nātha를 보고 거기에 이릅니다. 거기에 이른 뒤에는 간 이도 없고 온 이도 없습니다. sammuti도 끝나고 모두 끝납니다.
කාම රූප අරූ ඔක්කොම ඉවරයි. එහෙනම් ඔතන්ට ගියා කියන පස්සේ අන්න අනාථ නාතයක් බුදුන් දැක්කා.
kāma, rūpa, arūpa 모두 끝납니다. 그러면 거기에 갔다면 그때 anātha의 nātha이신 부처님을 본 것입니다.
එතන අනාථ සේ නාත කළා නිසා ඒ කරපු නැ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
නැ අනාථය අනාතය හැටියට දැකලා. අනාථය අත්හැරපුවහම අනාථ ඉවනද?
아니, anātha를 anātha로 보고서입니다. anātha를 놓아 버리면 anātha가 끝나지요?
ඒ නිසානාත් ඔව් අනාථ අනාථ නාථ කියන්නේ බුදු.
(묻는 이) 그래서 nātha이신... (답) 네. anātha의 nātha라는 것은 부처님입니다.
ඒ බුදුපියාණන් වහන්සේ පෙන්නන්නේ මොකක්ද? අනාතය අනාතය හැටියට පෙන්නුවා නාතය නාතය හැටියට පෙනුනා. අනාතය අනාතය හැටියට පෙන්නලා නැත්නම් අනාතය අත්හැරියා. නාතය නාතය හැටියට දැකලා නාතයට පත් වුණා. ඒ නිසා අනාතය අත්හැරලා නාතයට පත් වෙච්ච නම් ඒත් උන්වහන්සේ අනාථ නාත. අපිටත් දුන්නා ඕලත් අනාත නාතලා වෙන්න.
그 부처님께서 보여 주시는 것은 무엇입니까? anātha를 anātha로 보여 주셨고, nātha를 nātha로 보셨습니다. anātha를 anātha로 보여 주시고 anātha를 놓으셨습니다. nātha를 nātha로 보시고 nātha에 이르셨습니다. 그래서 anātha를 놓고 nātha에 이르셨기에 그분은 anātha의 nātha이십니다. 우리에게도 '너희도 anātha의 nātha가 되라'고 주셨습니다.
ඕල්ලත් බුදු වෙන්නේ. දැන් ඔය කාරණය තේරුම් ගන්න බැරුවහම සියල්ලෝම බුදු වෙන්න ඕන නිවන් දකින්න කියලා කිව්වයි කියලා ලොව්තුරා බුදු වෙන්න ඕන කියලා කතාවක් කරන්න.
'너희도 부처가 되라'는 것입니다. 이 점을 이해하지 못하면, 모두가 부처가 되어야 nibbāna를 본다고 했다면서 모두 lokuttara 부처가 되어야 한다는 말을 하게 됩니다.
අනාතන මහයනස පහ ඔව් ඒක තමයි මහණෙන ප ගන්න හේතුව ඔය කතාව තමයි වෙනස්කාර ආගරට පරිවර්තනය වුනේ.
(묻는 이) anātha의 nātha... Mahāyāna가 생겨난... (답) 네, 그것이 Mahāyāna가 생긴 까닭입니다. 그 말이 다른 모양으로 바뀐 것입니다.
අන්න ඒකනේ බෝසත් තමයි දෙක අන්න ඒකයි
바로 그것이지요. (묻는 이) bodhisatta가 바로 그... (답) 바로 그것입니다.
රාග වහන්සේ නැත පේන නැත
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අන්න ඒකයි කියන්න
바로 그것을 말하는 것입니다.
අනුබුද්ධත්ව
(묻는 이) anubuddha됨...
ඔ අනුබුද්ධ කිව්වෙත් ඒකයි. බුද්ධත්වයට අනුකූල වුණා නම් අනුබුද්ධයි.
anubuddha라고 한 것도 그것입니다. 부처의 깨달음에 걸맞게 되었다면 anubuddha입니다.
එතකොට අනාතනාත වුනා නම් බුදු වුණා. සර්වචානය වෙන එකක්. ඒක බුද්ධ නෙමෙයි සර්වච සත්ඥානය කියන්නේ ඥානයක්.
그러면 anātha의 nātha가 되었다면 부처가 된 것입니다. sabbaññuta-ñāṇa는 다른 것입니다. 그것은 Buddha됨이 아니라, sabbaññuta-ñāṇa는 하나의 ñāṇa입니다.
බුද්ධ කියන තත්ත්වයට පත් වෙන්නේ චතුරාර් සත්ය අවබෝධයෝ ආ සත්යාවබෝධ කිරීමේ බුද්ධ වෙන්නේ. සත්යයාබෝධ කිරීමයි සර්වච ඥානය කියන්නේ දෙකක්.
Buddha라는 처지에 이르는 것은 네 가지 ariya sacca를 깨닫는 것입니다. (묻는 이) 아. (답) sacca를 깨달음으로 Buddha가 됩니다. sacca를 깨닫는 것과 sabbaññuta-ñāṇa는 두 가지입니다.
බිහි කිරීම උදුරා දැම ඔව් බිහි කිරීම උදුරා දැමහ බුද්ධ වුණා.
(묻는 이) 태어남을 뽑아 버림... (답) 네, 태어남을 뽑아 버려 Buddha가 되었습니다.
තර්වච සත්ඥානය කියන්නේ පාරමිතා ගුණ ගුණයෙන් හටගත්ත පුණ්ය ශක්තිය වාසනාවක්. ඒක තමයි පරවචාය. ඊට සම්මා කියලා සකස් වීම
sabbaññuta-ñāṇa는 pāramī 덕에서 생긴 puñña의 힘, 하나의 복입니다. 그것이 sabbaññuta입니다.
ඒක තමයි පරවචාය. ඊට සම්මා කියලා සකස් වීම ඔව් සම්මා සං කියන්නේ එකතුවෙන් මිදීමට කියනවා සම්මා සං කියන්නේ එකතුව බුද්ධ කියන්නේ භවය උදුරා දැන්නා.
(묻는 이) 거기에 sammā라고 붙는 것은... (답) 네, sammā saṃ이란 모임에서 벗어남을 말합니다. sammā, saṃ은 모임이고, buddha는 bhava를 뽑아 버린 것입니다.
සං කියන්නේ එකතුවෙන් මිදිලා සං කියන්නා වූ භවය උදුරා දැම්මේ සම්මා සම්බුද්ධ
saṃ이라는 모임에서 벗어나, saṃ이라는 bhava를 뽑아 버린 것이 sammāsambuddha입니다.
වහාතය ඔව් වහා අන්තය වහන්ත අංශය වහලා දැක්ක අංශය කියන්නේ එතන
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අදාල ලෞකික ඔව් ලෞකික අංශය ඉවරයි. ලෝකෝත්තාන්තරය පත් වුණා. සභ
(묻는 이) 거기 관련된 lokiya... (답) 네, lokiya 쪽은 끝났습니다. lokuttara에 이르렀습니다.
මෙතන මෙතරයි එතනරයි මෙතනයි ආස දෙක ඇත
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඇත නැත කියන එක නෙමෙයි ඇත නැත කියන දෙකම තියෙන්නේ මෙතන ඇත නැත කියන දෙකෙන් එහා පැත්ත එතන
'있다, 없다'가 아니라, 있다와 없다 둘 다 있는 것이 이쪽입니다. 있다·없다 둘 너머가 저쪽입니다.
තේරෙ තේර ඔව් තෙර එතෙර වුණා. තෙර වුණා.
(묻는 이) 기슭... (답) 네. 저 기슭에 이르렀습니다, 기슭에 닿았습니다.
ඔව් ඉතින් එතන ඒ සම්බන්ධ ඉතින් මේක එක්තරා භාවනාව ඉතින් ඕක ගන්නකොට එක දෙයක් තියෙනවා. දැන් මෙතනින් හම්බ වුනේ අනුලෝමක් ශාන්තිය විතරයි.
네, 그래서 거기 그와 관련해서... 그런데 이것은 한 가지 bhāvanā인데, 이것을 할 때 한 가지가 있습니다. 여기서 얻은 것은 anulomika khanti뿐입니다.
නැ දැන් මේක තියෙන මෙහෙම දෙකක්. අනුලෝමක් ශාන්තියයි සම්යත්ව නාමයයි කියලා දෙකක් තියෙනවා. අනුලෝමක් ශාන්තියට නොපත්ත කෙනෙක් සම්ත්ව නාමයට බස්යුත් සිදු නොවන්නගිය. සම්යත්ව නාමයට නොබත් කෙනෙක් නොබත් කෙනෙක් සෝවාන් සකෘදාගාමී අනාගාමී අරිහත් යන මාර්ග ඵලයන්ට පත්වීම සිදුන්න. දැන් මේක විදිහට
아니, 이것에는 이렇게 두 가지가 있습니다. anulomika khanti와 sammatta niyāma라는 두 가지가 있습니다. anulomika khanti에 이르지 못한 이는 sammatta niyāma에 들 수 없습니다. sammatta niyāma에 들지 못한 이는 sotāpanna, sakadāgāmī, anāgāmī, arahant라는 magga-phala에 이를 수 없습니다.
ඵලයන්ට පත්වීම සිදුන්න. දැන් මේක විදිහට දේශනාවක්. වැදගත්ම දෙනා. දැන් මේ අනාථය දැකීම තමයි අනුලෝමක් ශාන්තිය නාතත්වය දැකීම තමයි සම්යත්ව නයාාව. අනාථත්වය දැකලා අනුලෝමස් ශාන්තියෙන් නාතත්වය දැකලා සම්යත්ව නාමිතයන්න ඕනේ. නාසත්වය සිහි කරන කෙනාට සෝවාන්සක් සෘදාගාමය අනාගාම රැකි මාර්ගඵල ලැබෙවා.
이것은 그런 가르침입니다. 아주 중요합니다. anātha를 보는 것이 anulomika khanti이고, nātha됨을 보는 것이 sammatta niyāma입니다. anātha됨을 보아 anulomika khanti로, nātha됨을 보아 sammatta niyāma로 기울어야 합니다. nātha됨을 마음에 새기는 이에게 sotāpanna, sakadāgāmī, anāgāmī, arahant의 magga-phala가 얻어집니다.
එහෙනම් මෙතන් එකක් විතරක් අරක අනාථ විතරක් බැලුවොත් අපිට හාමිට අනුලෝමක් ශාන්තය විතරයි කොච්චර වඩවලා හිටියා. අනුලෝම ශාන්තිය කියන්නේ සෝවාන් මාර්ගයට ගිට්ටු කරලා ඉන්නවා. ඔයන් හැට යන්න බැ.
그러면 여기서 하나만, anātha만 보면 우리에게는 아무리 닦아도 anulomika khanti뿐입니다. anulomika khanti는 sotāpanna의 길에 가까이 붙어 있는 것입니다. 그 너머로는 못 갑니다.
ිල සෝතාපන්නය චිල්ල සෝතාපන්නය කියලා හිටියා අනාථ පැත්තට විතරක් බැඳි. නිවන නාතයි කියා සිහි කරනකොට අන්න ගියා සීමාව ඉක්කවලා මාර්ගඵල ලැබෙන පැත්ත. එහෙනම් අනාථ බව දැක්කහම එක පැත්තකින් කලකිල්ලා යනවා.
(묻는 이) cūḷa sotāpanna... (답) cūḷa sotāpanna라 하여 anātha 쪽에만 묶여 있었습니다. nibbāna가 nātha라고 마음에 새길 때 경계를 넘어 magga-phala를 얻는 쪽으로 갑니다. 그러면 anātha됨을 보면 한쪽으로 싫증이 납니다.
ඔව් කලකිරෙන්නේ නොවැලෙයි, නොඇලෙන්නේ මිදී මිදුනේ මිදුනි දැනගන්න. දැන් ඔත මූල ධර්ම කලකිරන්න නැතුව එකක්වත් කරන්න බැහ. හැබැයි කලකිරෙන්නේ කලකිරෙයි කියලා ඉන්න වෙනවාන් එහැ පැතැල්ලුවේ නැත්නම්.
네, 싫증이 나면 애착하지 않고, 애착하지 않으면 벗어나며, 벗어나면 벗어났음을 압니다. 이 뿌리 dhamma에서 싫증 없이는 하나도 할 수 없습니다. 그런데 싫증만 나서 싫증 난 채로 있어야 한다면 그 너머로 넘어가지 못합니다.
දැන් අපිට ඕකේ හොඳ උපමාවක් තියෙනවා අ ඔය කපුටෙක් හරි නැහනා යම්කිසි පක්ෂියේ. නැවක අරන් ගිහිල්ලා නැව අතරමන් වුනොත් මොකද මැද ගොඩබිවා හොයාගන්නත් කපුර උඩ ගහනවා. සෝ කියලා පන්නනවා. දැන් උඩට ගිහිල්ලා මෝම දන්නේ පුළුවන් තරම් එහෙන්නට ගිහිල්ලා බලනවා වටපිටාව ඔලුවදි කරලා ගොඩබිමක් තියෙනවද නැවහට දෙන්න නැහ පන්නවා. දැන් ගොඩබිමක් නැත්නම් කොහේ වහදන වටපිට බැලුව බැලුව උඩට ගිහින් බැලුව යන්න තැනක් නැහැ. ආපෝ අර කුම ගහම වහලා. නැවෙකු වහලා.
여기에 좋은 비유가 있습니다. 까마귀든 어떤 새든 배에 싣고 갑니다. 배가 바다 한가운데서 길을 잃으면 땅을 찾으려고 까마귀를 위로 날립니다. '쉬' 하고 쫓습니다. 새는 위로 올라가 할 수 있는 만큼 멀리 가서 사방을 둘러보며 땅이 있는지 봅니다. 땅이 없으면 어디로 가겠습니까. 둘러보고 위로 올라가 봐도 갈 곳이 없습니다. 다시 그 돛대에 내려앉습니다. 배에 내려앉습니다.
ආයේ පන්නපුවහම ආයෙත් ඒවයි. හැබැයි ඔහොම පන්නකෝ නැව ටිකක් හුලකට හරි යනවා ගිහිල්ලා ගිහිල්ලා ආය ඈත ගිහෙන ආයේ පන්න පුුවම ආයෙ කකුට යනවා. ගොඩබිමක් දැක්කා නම් ඌව හැට ඒ පැතේ ගිහිල්ලා යනවා. ගිහිල්ලා ගොඩබිම කරා යනවා. ගොඩපබිමක් නොදකින තාක්කල් නැවෙ පන්නන තාක්කල් උඩට යනවා යන්න දෙෙනක් වදා පහු වෙනවා.
다시 쫓으면 또 그렇습니다. 그런데 그렇게 쫓는 사이에 배는 바람을 타고 조금씩 가고, 가다 가다 멀리 가서 다시 쫓으면 다시 위로 갑니다. 땅을 보았다면 그 새는 그쪽으로 날아갑니다. 땅으로 갑니다. 땅을 보지 못하는 동안에는 배에서 쫓을 때마다 위로 갔다가 갈 곳이 없어 되돌아옵니다.
මෙන්න මේ වගේ ලෝකය දුකයි ලෝකය දුකයි කියලා දකින තාක්ක. ලෝකේ පරනවා. බැන්නහම ඇට යන්නවා. හැබැයි නිවනසවයි කියලා දකින තෙර නැහ. යන සෙනක් නැති නිසා පහු වෙනවා. මෙන්න මේක තමයි අනුලෝමක් ශාන්තියෙන් දුග පෙන්නලා යවනවා.
이와 같이 '세상은 괴롭다, 세상은 괴롭다'고 보는 동안에는 세상에서 날아오릅니다. 그러다 내려앉습니다. 그런데 nibbāna가 nātha라고 보는 저 기슭이 없어서, 갈 곳이 없어 되돌아옵니다. 이것이 anulomika khanti로 괴로움을 보여 날려 보내는 것입니다.
අල්ලගන්න සෙනහුවෙත් නැහ නිවන. නිවන අරමුණු වුනේ නැත්නම්. නිවන තියෙන්න නැගුනේ නැත්නම්. පිහිටන්න තේරක් නැ. මෙන්න මේක තමයි අදත් වෙලා තියෙන්නේ සිත.
nibbāna라는 붙잡을 곳도 없습니다. nibbāna가 대상이 되지 않았다면, nibbāna가 마음에 떠오르지 않았다면, 머물 곳이 없습니다. 오늘 마음에 일어나 있는 것이 바로 이것입니다.
අනිච්චයි, දුක්ඛයි, අනත්තයි කියලා මේ ටිකම කියනවා. ඔය ටිකම කොච්චර කියගෙන හිටියාද? ඒකේ සිද්ධය මොකක්ද? දුක පැත්ත පෙන්නුවා. කලකිරෝන පැත්ත පෙන්නුවා. සෑසෙන පැත්ත පෙන්නුවේ.
anicca, dukkha, anatta라고 이것만 말합니다. 이것만 얼마나 말하고 있었습니까? 그 결과가 무엇입니까? 괴로움 쪽을 보여 주었습니다. 싫증 나는 쪽을 보여 주었습니다. 흔들리는 쪽을 보여 주었습니다.
දැන් සෑසෙන පැත්තේ දැකෙනම් කොහේ යන්න. දැන් අපි හිතමුකෝ යම් කෙනෙක් පස්සේ හොරු කට්ටියක් හරි මරන්න මාරවා වගේ කට්ටියක්
흔들리는 쪽만 보면 어디로 가겠습니까? 생각해 봅시다. 누군가를 도둑 무리나 죽이려는 살인자 같은 무리가 쫓습니다.
පන්නනවා. පල්ලනකොට පෙරක් වාතේ ඉමිදි. පෙලක් වඑම වතේක අලු. පගෙන එනවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
බැලුව පස්ස බලනකොට එනවා පන්නගෙන දැන් බලලා අයිට ඉන්න පහය.
뒤를 보면 쫓아오고 있습니다. 이제 둘러보며 옆에 숨을 곳을 찾습니다.
වඩමිට බලනවා බේරෙන්න සුවන්න දෙනා. බේරෙන්න තව සෙනා දැක්කලා නැත්නම් එහෙම තැනක් අහුවනේ. දැන් ඉතින් බයම වැඩි වෙනවා මිසා. මුන් එක ගහ මරා ගන්නත් බැහැ. දැන් මම මරන්න අය වෙන්නේ. මට යන්න දෙනකුත් නැ. මෙතන ඉන්නක්ද.
사방을 보며 벗어날 곳이 있는지 봅니다. 벗어날 곳을 보지 못하면, 그런 곳이 잡히지 않으면 두려움만 커집니다. '이놈들을 한 번에 때려잡을 수도 없다. 이제 나는 죽을 사람이다. 갈 곳도 없다. 여기 있을까?'
දැන් ඔන්න ඔහොම අදහසක් ඇති වෙනවා. ඉන්න විදිහෙකුත් නැ. යන්න සෙනෙකුත් නැ මොකද හේතුව? ආදීනව තියෙන හතුරා දැක්කා. ඉන්න තිය නෑහැ ඒ දැන් මෙතන ඉන්න බැහැ කියලා දැනගත්තා. වටමිට බලට යන්න තැනක් නැහනම් කොහෙන්න යන්න දෙනකු
이런 생각이 일어납니다. 있을 수도 없고, 갈 곳도 없습니다. 왜입니까? ādīnava인 원수를 보았기 때문입니다. 여기에는 있을 수 없다고 알았습니다. 사방을 봐도 갈 곳이 없으면 어디로 가겠습니까.
හොඳට මංගනවා. බය වෙලා වැඩි වෙලා අන්තිවට කම්ප බවට පත් වෙලා. එහෙනම් අනිච්චයි, දුක්ඛයි, අනාත්මයි කියන අනත්තයි කියලා. ඔය ටිකම බැවා. ඔය ඔක්කොම බැලුව ආදීනවා.
몹시 헤맵니다. 두려움이 커져서 끝내 떨게 됩니다. 그러면 anicca, dukkha, anatta, 곧 anātha라고 이것만 보았습니다. 그 모든 것은 ādīnava를 본 것입니다.
ආදීනව විතරක් බලපාලා හිටියොත් අපිට එල්ලෙන්න තැනක් නැහ. නිවන ආනිශාසනය නැ. නිවනේ ආනිශාස දැක්කේ නැත්නම්. අපිට පිහිටන්න තැනක් නැහ. පිහිටන්න තැනක් නම් සිද්ධ වෙන්නේ විස්සේද්ධ බව හොරන්න දේකුත් නෑහැ, ඉඳලා වැඩකුත් නෑහ. හරි වැඩේ වුනේ සංවීගේ සහගත්ත දුක් සහගත මානසිකත්වයක් උදා වෙනවා. ඒකෙන් පිහිට බැරුවා.
ādīnava만 보고 있으면 우리에게 매달릴 곳이 없습니다. nibbāna의 ānisaṃsa가 없습니다. nibbāna의 ānisaṃsa를 보지 못했다면 우리에게 머물 곳이 없습니다. 머물 곳이 있어야 맑아짐이 이루어집니다. 달아날 곳도 없고, 머물러 할 일도 없습니다. 결국 saṃvega가 섞인 괴로운 마음 상태가 생겨납니다. 그것으로는 머물 수 없습니다.
එහෙනම් අන්න ඒ අවස්ථාවේදී එක පැත්තක් අට්ටනහම අල්ලගන්න පැත්ත තියෙන්න ඕන. අල්ලගන්න පැත්ත කියන්නේ ලෝකේ පැත්ත නෙමෙයි. අත්හරින්න පැත්ත නිවන දැක්කොත් පුළුවන් මෙතනින් අත්ලා නිවන පිහිටන්න හැමෙලීම ලෝකය අනාථයි කිව්වා නම් නිවනම නාතයි, නිවනම නාතයි, නිවනම නාතයි කියලා භාවනාව කරන්න ඕනේ.
그러면 그때 한쪽을 놓으면 붙잡을 쪽이 있어야 합니다. 붙잡을 쪽은 세상 쪽이 아닙니다. 놓는 쪽, 곧 nibbāna를 보면 여기서 놓고 nibbāna에 머물 수 있습니다. 늘 '세상은 anātha'라고 했다면 'nibbāna만이 nātha, nibbāna만이 nātha, nibbāna만이 nātha'라고 bhāvanā를 해야 합니다.
අන්න නෙමනේ එක්කම වෙන්නේ එතකොට උපසමානස්සතිය කියන්නේ අන්න ඒකයි. උපසමානුස්සතිය කිව්වේ ඒකයි.
그때 nibbāna와 함께하게 됩니다. (묻는 이) upasamānussati라는 것이... (답) 바로 그것입니다. upasamānussati라고 한 것이 그것입니다.
ලෝක අනාථයි නිවනම අනාථයි. පංචස්කන්ධය අනාථයි තමන්ට වැටහෙන නැති කරනවද? රූපස්කන්ධය අනාථයි, වේදනා ස්කන්ධ අනාථයි, සංඥා ස්කන්ධනායි, සංඛාර ස්කන්ධනායි, විඤ්ඤාණ ස්කන්ධනායි නිවනම නාසයි, නිවනම නාතයි නිවනම නතයි අනිකවල
'세상은 anātha, nibbāna만이 nātha. pañcakkhandha는 anātha.' 자기에게 와닿는 대로 하면 되지 않습니까? 'rūpakkhandha는 anātha, vedanākkhandha는 anātha, saññākkhandha는 anātha, saṅkhārakkhandha는 anātha, viññāṇakkhandha는 anātha, nibbāna만이 nātha, nibbāna만이 nātha, nibbāna만이 nātha...'
එක පැත්තක් අත්ඇපුවහම පිහිටන්න පැත්ත බලන්න ඕනේ. පිහිටන්න බැ නිවනට යම් නිවනක්
한쪽을 놓으면 머물 쪽을 보아야 합니다.
බලන්න ඕනේ. පිහිටන්න බැ නිවනට යම් නිවනක් තියෙන්නේ මරන් ඉවරන. අල්ලගත්ත තියෙන්නේ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දුක නම්. හේතු දුකෙන් අත්හැරී නොඇලී මිදී ගියහම නිවනයි.
[붙잡고 있는 것이] 괴로움이라면, 원인인 괴로움에서 놓이고 애착하지 않고 벗어나 가면 그것이 nibbāna입니다.
අන්න එතන සාන්තායි එතන ප්රණීතයි. එතන රූපත් නෑහැ, වේදනත් නැහැ. සංඥාත්යාය, සංඛාරත් නෑය, විඤ්ඤාණත් පංචස්කන්ධයමනේ. පංචස්කන්ධය තොරක්ද යන කෙනෙක් නෑහ. යන්න තියෙන්නේ රූපස්කන්ධයන. වේදනාකන්ධන යනවා ඇහෙනවා කියලා දැක්කේ. එහෙනම් නිවනට යන කෙනෙකුත් නැහ. නිවන ඉන්න කෙනෙකුත් නැහ. නිවනට කොච්චර ගියා පිරෙන්නෙත් නැහ. එහෙම තැනකුත් නෙමෙයි.
바로 거기가 고요하고(santa) 거기가 뛰어납니다(paṇīta). 거기에는 rūpa도 없고, vedanā도 없고, saññā도 없고, saṅkhāra도 없고, viññāṇa도 없으니, 곧 pañcakkhandha가 없습니다. pañcakkhandha 없이 무엇이 갑니까? 가는 이는 없습니다. 가는 것은 rūpakkhandha입니다. vedanākkhandha가 간다고 본 것입니다. 그러면 nibbāna에 가는 이도 없고, nibbāna에 있는 이도 없습니다. nibbāna에 아무리 가도 차지 않습니다. 그런 장소도 아닙니다.
ඉරහඳත් නෑහ. ආපෝ ධාතුවක් නෑහැ, තේජෝ ධාතුවක් නැහැ, වායෝ ධාතුවක් නෑහැ, පඨවි ධාතුවක් නැහැ. අකාර අන්ධකාරත් නැහැ. ආලෝකයි කියන්නත්. එකම දියක් කවොත් තියෙනවා කියන්නේ ටිකක්නේ. ඉර හදත් නැ. ගහ කොළත් නෑ. තාරකහාවබලන්නෙත් නැ. දැනෙන්නෙත් නැ. ගංගා වලත් නෑහ. සද්දයොත් නැහ.
해와 달도 없습니다. āpo dhātu가 없고, tejo dhātu가 없고, vāyo dhātu가 없고, paṭhavī dhātu가 없습니다. (묻는 이) 어둠... (답) 어둠도 없습니다. 빛이라 할 것도 없습니다. 무엇이 있다고 하면 그것은 조금이라도 있는 것이지요. 해와 달도 없습니다. (묻는 이) 나무와 잎도... (답) 없습니다. 별을 보는 일도 없고 느끼는 일도 없습니다. 강도 없습니다. 소리도 없습니다.
අන්න සූන්යතාවය දකින්න ඕනේ. ඒ හැම දෙම සූ යම් කෝ යම් තේන තනසුන් යම් තැනක යමක් නැද්ද එයින් ඒ සුනේ නෑ කියලා. එහම් තිබුණේ දුක නම්. එතන යම් තැනක දුක නැත්නම් එතන දුකෙන් සූනේ නැ. සැපයි කියලා ගත්තනේ කගමනේ මොකක්ද පැවැත්මෙන් අනිත් පැත්තක් නැහැ දුක සැපයි කියලා හදාගත්තේ එහෙනම් ඇත නැත කියන එකක් තියෙන්නේ අන්න ඒ කියන්නේ දුක තැනයි සැප තැනයි කියලා හොයන්න ගියොත් එහෙම යන්නේ අන්ත දෙකෙන්.
바로 suññatā를 보아야 합니다. 모든 것이 비었습니다. 어떤 곳에 무엇이 없으면 그것으로부터 비었다고 합니다. 있던 것이 괴로움이라면, 어떤 곳에 괴로움이 없으면 거기는 괴로움으로부터 빈 곳입니다. 즐거움이라고 잡은 것은 무엇입니까? 존재 말고 다른 쪽이 없습니다. 괴로움을 즐거움이라고 지어 낸 것입니다. 그러니 있다·없다라는 것, 곧 괴로운 곳과 즐거운 곳을 찾아가면 그렇게 두 끝(anta)으로 가게 됩니다.
දැන් අපි ඕක දැකේ ආකාරය අනිත් කාරණය හරි වැදගත්තා අපි නිතරම භාවනාවක් ඉස්සෙල්ලා මූල භාවනා තමයි අවංකයි අවංක වෙම පිරිසිදු වෙමයි ආදි වශයෙන් ගත්ත එක.
(묻는 이) 이제 우리가 그것을 보는 방식... 다른 점이 아주 중요한데, 우리가 늘 bhāvanā 전에 하는 뿌리 bhāvanā, 곧 '정직하다, 정직해지겠다, 깨끗해지겠다' 하는 것 말입니다.
ඔව් අවංකයි පිරිසිදු වීත්රයි ප්රභාසරයි කියලා හරි. අවි පිරිසිදු වෙමි, පිවිතුරු වෙමි පසර වෙමි කියලා හරි අපි ඕක ගන්නවා. එකේ වෙනසක් තියෙනවනේ ඕක එක්තරහ වෙනසක් තියෙනවා. අ දැන් අවංකයි පිරිසිදුයි කියන එකට ගන්නට වැඩියේ තමාට අවනසත කරනවා වැඩිය අවංක වෙමි කියන එකත්. අවංක වෙමි, පිරිසිදු වෙමි, පිවිතුරු වෙමි අවසර වෙමි. හැබැයි ඔතනදි ඒක දෙයක්
네, '정직하다, 깨끗하다, 맑다, 빛난다(pabhassara)'라고 하거나, '나는 정직해지겠다, 깨끗해지겠다, 맑아지겠다, 빛나겠다'라고 우리는 그것을 합니다. (묻는 이) 그 둘에 차이가 있지요? (답) 거기에는 어떤 차이가 있습니다. '정직하다, 깨끗하다'라고 하는 것보다 자기에게 더 와닿는 것은 '정직해지겠다'는 것입니다. 정직해지겠다, 깨끗해지겠다, 맑아지겠다, 빛나겠다.
අවසර වෙමි. හැබැයි ඔතනදි ඒක දෙයක් තියෙනවා. ඔතන්දි දැනගන්න ඕනේ අවංක වෙමි කියන මොනවද අවංක වීම කියන එක අපි ගන්නේ කියලා.
그런데 거기에 한 가지가 있습니다. 거기서 '정직해지겠다'고 할 때 우리가 무엇을 정직함으로 잡는지 알아야 합니다.
අවංක මමෙක් හිතා ගත්තොත් එහෙම වැරදිනවා.
정직한 '나'를 생각해 버리면 틀립니다.
හිත වැඩෙන්නේ නැතුව යනවා එක්කම මටමෙන් එහත් මම පිරිසිදු වෙමි කියන හැඟීම ගත්තොත් තෙත් දරු යනවා. මම පිරිසිදු වෙයි කියන හැඟීම ගත්තොත් තෙත් දරුව යනවා. මම කියන යමක් යම්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ගත්තොත් තෙත් දරුව යනවා. මම කියන යමක් යම් තැනක විද්යාමාන වුනානම් ඔය කියන පංචස්කන්ධය තුළ
'나'라는 것이 어딘가에 나타났다면, 그것은 바로 그 pañcakkhandha 안입니다.
පංචස්කන්ධය දුක්ඛස්කන්ධය නම්. දුක්ඛස්කස්කන්ධය උපත අවිද්යාපත්තය ඉන්නවා. අවිද්යාපත්තයෙන් උපන් දුක්ඛස්කන්ධයක අවංක දෙයක් තියෙනවද? පිරිහිරි දෙයක් තියෙනවද? පවිත්ර දෙයක් තියෙනවා අපි දෘෂ්ටියන්නේ මොකක්ද තියෙන්නේ? ප්රභාස්සර දෙයක් තියෙනවද මේ දුක්ඛස්කන්ධය තුළ
pañcakkhandha가 dukkhakkhandha라면, dukkhakkhandha의 태어남은 avijjā를 조건으로 합니다. avijjā를 조건으로 생겨난 dukkhakkhandha에 정직한 것이 있습니까? 깨끗한 것이 있습니까? 맑은 것이 있다는 우리 견해에는 무엇이 있습니까? 빛나는 것이 이 dukkhakkhandha 안에 있습니까?
ප්රභස්සර මිද භික්ඛවේ චිත්තං කියන චිත්තය ගැන හිතලා ඒක අවංකයි ඒක පිරිසිදු කියලා ගත්තො. ඒත්ය පංචස්කන්ධයට අයිස්ති ගැන බලම පංචස්කන්ධයට අයිති. පංචස්කන්ධයක් හටගත්තේ අවිද්යාපත්තය. අවිද්යා ප්රත්දයෙන් අවංකත්තයක් හටගන්න බැ.
'pabhassaram idaṃ bhikkhave cittaṃ'이라는 citta를 생각해서 그것이 정직하고 깨끗하다고 잡았지요. 그것도 pañcakkhandha에 속하는지 보면, pañcakkhandha에 속합니다. pañcakkhandha는 avijjā를 조건으로 생겼습니다. avijjā를 조건으로 정직함이 생길 수는 없습니다.
එහෙනම් අපි මොකේටද අවංක වීමේ කිව් හරිය. අන්න දැන් වැදගත්ම තැනක් ඔතන එනවා. අපි සෙදක් අරගෙන ගොමක් කරන රෙදක් හෝදනවා. දැන් තික් එකපාරක් හෝදලා බලනවා දිග ඇකලා න් ගොමක් කරන ගතියේ දැන්නේ නෑ. දැන් හෙද්ද පිරිසිදු කියලා අපි කියනවා.
그러면 우리는 무엇을 정직하다고 했습니까? 바로 여기 가장 중요한 곳이 나옵니다. 우리가 더러운 천을 하나 가져다 빱니다. 한 번 빨아서 펴 보면 이제 더러운 것이 보이지 않습니다. 그러면 천이 깨끗하다고 우리는 말합니다.
දැන් මේ හෙද්ද පිරිසිදු කියලා අපි ලෝක සම්මතයෙන් කතා කළා. හෙඩේ තියෙන්නේ ඉතුරු කුණු ටික. දැන් පිරිසිදු කියම ගිය කුණු ටික නිසා ගත්තා පෙර හෙද්ද කුණු ගොඩක් තිබුණේ. දැන් බලපුව හෙද්ද පිරිසිදුවේ කිව්වේ. කුණු තිබිච්ච කුණු වලින් ටිකක් කියලා ඉතුරු කුණු ටික හෙද්දේ තියෙන්නේ. න් හෙඩ්ේ තවම කුණු තියෙනවා කියන නිසා හෙඩ් පිරිසිදු කියන්න අපිට අයිතියකුත් නැහැ.
이 천이 깨끗하다고 우리는 세상의 sammuti로 말했습니다. 천에 있는 것은 남은 때입니다. 깨끗하다는 것은 빠져나간 때 때문에 잡은 것이고, 전에는 천에 때가 많았습니다. 이제 보면 천이 깨끗하다고 했지만, 있던 때 가운데 조금이 빠지고 남은 때가 천에 있습니다. 천에 아직 때가 있으니 천을 깨끗하다고 할 권리도 우리에게는 없습니다.
එහෙනම් පිරිසිදු මොකක්ද? යම් කුණු ප්රමාණයක් ගැලවිලා ගියාද ගැලවිච්ච කුණු ප්රමාණයෙන් පිරිසිදු. එතකොට අපි කියන්නේ ඒක නෙවෙන්නේ හෙද
그러면 깨끗한 것은 무엇입니까? 어느 만큼의 때가 빠져나갔다면, 빠져나간 그 만큼으로 깨끗합니다. 그때 우리가 말하는 것은 천이 깨끗하다는 것이 아닙니다.
පිරිසිද කියලා දැන්න හෙත්ත මොකක් පිරි ස්බන්ධය හේතු දැන් අර කැල්ල වගේ කාර පල්ලන් ඉතුර අයිතිකක් තිය දැන් හෙද්ද
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
පල්ලන් ඉතුර අයිතිකක් තිය දැන් හෙද්ද හුඟක් පිරිසිදු කියනවා. මොකක්ද හෙද්ද? හුඟක් තිපිච්ච කුණු පැල්ලම් ටික ගියා ගිය ටිකෙන් පිරිසිදු. ගිය නිසා පිරිසිදු. හෙද්ද පිරිසිදු නැ හෙදිසා ඉතුරු කුණ ටිකයි තියෙන්නේ. එන් හෙත් අපිරිසිදුසු.
이제 천이 아주 깨끗하다고 합니다. 천의 무엇입니까? 많던 때 얼룩들이 빠졌고, 빠진 만큼으로 깨끗합니다. 빠졌기 때문에 깨끗합니다. 천이 깨끗한 것이 아니라 천에는 남은 때만 있습니다. 그러면 천은 깨끗하지 않습니다.
ඉස්සෙල්ලා තිබුන තිරිසිදුසු නැහ. මොක ගැලවිලා ගි. දැන් ගැලවිලා කියගිටිය අත්හැරී ගිහි හරි හරිය නොලී ගිහරි මිලිය ගිය හරි ඒක දන්නේ නැ. අන්න අත්හැරීමක්, නොයල්මක්, මිදීමක් වුනාද යන් තරකින් අන්න ඒ ටිකෙන් පිරිසිදු වුණා.
전에 있던 때가 깨끗해진 것이 아닙니다. 무엇이 빠져나갔을 뿐입니다. 빠져나간 것은 놓여 간 것이든, 애착 없이 간 것이든, 벗어나 간 것이든 이제 없습니다. 놓음, 애착 없음, 벗어남이 일어난 만큼 바로 그만큼 깨끗해졌습니다.
එහෙනම් වංක හරියයි මේ තිබුණේ. පැවැත්මේ තියෙන්නේ දුක්ඛස්කන්ධය වංක මිසක් කවන්ද දුක්ඛස්කන්ධයක් ඇද හරියක්ම දුක දුන්නා මිසක්. අවංක දුක දෙන්න දෙයක් නැ. එහෙනම් මොකක්ද අපි අවංක වුනේ කොහෙද? තිබිච්ච කුණුගුඩ අහක් වුණා. වංක ගොඩාක් තිබිලා ටිකක් අහකට ගියා.
그러면 있던 것은 굽은 부분이었습니다. 존재에 있는 것은 굽은 dukkhakkhandha일 뿐, 정직한 dukkhakkhandha가 어디 있습니까? 굽은 부분만이 괴로움을 주었을 뿐, 정직하게 괴로움을 줄 것은 없습니다. 그러면 우리는 무엇이, 어디서 정직해졌습니까? 있던 때 덩이가 떨어져 나갔습니다. 굽은 것이 많이 있다가 조금 떨어져 나갔습니다.
දැන් අහක් වෙච්ච එක දැන්නේ නැහැ. අත්හැරිය ගියා නොවැඩිය කිය මිදී. යම් තරමක් අත්හැරී ගියාද නොවැලී කියද මිදී ගියාද ඒ ටික අවංක. ඒ ටික පිරිසිදු. ඒ ටික පවිත්රයි. ඒ ටිකෙන් ප්රභාස වෙලා ඉතුරු ටික අඳුරු හරියෙනවා.
떨어져 나간 것은 이제 없습니다. 놓여 가고, 애착 없이, 벗어났습니다. 어느 만큼 놓여 가고 애착 없이 벗어났든 그만큼이 정직합니다. 그만큼이 깨끗합니다. 그만큼이 맑습니다. 그만큼으로 빛나고, 남은 것은 어두운 부분입니다.
දැන් අපි අලන් තියෙන්නේ මොකක්ද? ඉතුරු වෙලා තියෙන්නේ කුණුගොඩ අවංකයි කියලා හිතුවොත්, පිරිසිදුයි කියලා හිතුවොත්, පවිත්රයි ප්රභාසරයි කියලා හිතුවොත් අපි බොරුවක් කරගන්නවා. අපි දැකලා නැත එතකොට නියම තැන. අන්න අඩු පාඩුවක් එන්න ඕන.
이제 우리가 붙잡고 있는 것은 무엇입니까? 남아 있는 때 덩이를 정직하다고 생각하면, 깨끗하다고 생각하면, 맑고 빛난다고 생각하면 우리는 거짓을 짓습니다. 그때 우리는 참된 자리를 보지 못한 것입니다. 그러면 모자람이 생기게 됩니다.
එහෙනම් අපි දකින්න ඕනේ. යම් තරමක් අත්තරී නොවැලී මිදී ගියාද? දැන් හිතින් අවිද්යාමා අන්න ඒ ටික නිවන යන්තරමක් නිවන් දැක්කද නිවන් දැකපු හරිය අවංකරියයි.
그러면 우리는 보아야 합니다. 어느 만큼 놓이고 애착 없이 벗어났는가? 이제 마음에서 avijjā... 바로 그만큼이 nibbāna입니다. 어느 만큼 nibbāna를 보았든 nibbāna를 본 부분이 정직한 부분입니다.
පෙරේ ඒ අවංකතයේ තිබුනේ නැ. එහෙනම් පවතින එක නෙමෙයි මේ අවංකයි කිව්වේ. පෙර තිබුන වංක කොට දැන්නේ නැ. කොටසක් එහ කරගෙන ගිහිල්ලා. එහෙනම් ඉතුරු පවතින විද්යාමාන පේන හරිය මොකක්ද ඒ ඉතුරු වංක ටික අපිරිසිදු ටික අපවිත්ර ටික අන්ධකාර ටික දැන් මේකේ පේන්නේ කොහොමද සුවයක් යන්නේ කොහොමද?
전에는 그 정직함이 없었습니다. 그러니 존재하는 것을 두고 정직하다고 한 것이 아닙니다. 전에 있던 굽은 부분이 이제 없습니다. 일부를 떨쳐 냈습니다. 그러면 남아 존재하며 나타나 보이는 부분은 무엇입니까? 그 남은 굽은 것, 깨끗하지 않은 것, 맑지 않은 것, 어두운 것입니다. 그런데 이것이 어떻게 보이고, 어떻게 편안함이 됩니까?
ඉස්සෙල්ලා තිබිලා තියෙන්නේ මහා දුකක්. මහදහයක් තිබිලා තියෙන්නේ. දැන් මහා දාහයෙන් තිබිපිච්ච හරි මහා ගොඩක් අයින් වෙලාට පස්සේ ඉතුරු දහසෙන් මේක ඉතුරු ටික දුක් දෙනවා. දැන් ඉස්සෙල්ලා තිබිච්ච අයත් සැනසිලයි මේ පේන්නේ.
전에는 큰 괴로움이 있었습니다. 크게 타는 열기가 있었습니다. 이제 큰 열기에서 큰 덩이가 떨어져 나간 뒤 남은 열기로 이 남은 것이 괴로움을 줍니다. 이제 전에 있던 것에 견주어 이것이 편안함으로 보입니다.
ඉස්සෙල්ලා ගොඩක් දුක් දුනා 12ක් දුන්නා. ඒ දුක් දුන්න තුන දුක්වල දෙයක් නැති නිසා ඒ මට දුක අඩු වෙලා. දුක අඩු වීමේ සැනසුන තමයි මේ කයට දැනෙනවා වගේ දැනෙන්නේ. ධ්යානයේ සුවය කියිලා හිම් පේන්නේ.
전에는 괴로움을 많이 주었습니다, 열둘을 주었습니다. 그 가운데 셋이 이제 없어서 내 괴로움이 줄었습니다. 괴로움이 준 데서 오는 편안함이 이 몸에 느껴지듯 느껴집니다. 그것이 jhāna의 즐거움이라고 보입니다.
ආත්මයාට ධ්යානය තිබෙන්න ඉස්සෙල්ලා තිබිච්ච වික්ෂිද්ධභාවය තිබිච්ච දුක් අර ඒ ටික අඩු වෙච්ච එක මෙත යුතු නිය දැය නැහැ
jhāna가 있기 전에 있던 흩어진 마음, 있던 괴로움, 그만큼이 줄어든 것이
ටික අඩු වෙච්ච එක මෙත යුතු නිය දැය නැහැ හැරිය.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දුක අඩු වුණා කියලා.
괴로움이 줄었다는 것입니다.
එහෙනම් හැම වෙලේම අපි ඉන්නේ. මහා අසහනයකින් ඉඳලා. දැන් හරියට අපිමු මහා ඇහු වැඩ කරන්න ඕනා. දැන් අවු බොහොම සැරයි. දාිය මුගුරු පෙරෙනවා. අතිනවා ගහක් මුලට හරි සනීපයි මෙතට ආවක් එනවා කියනවා.
그러면 우리는 늘 큰 불안 속에 있었습니다. 이를테면 우리가 뙤약볕에서 일해야 합니다. 볕이 아주 셉니다. 땀방울이 흘러내립니다. 나무 밑으로 가서 '아, 시원하다, 여기 오니 좋다'고 합니다.
දැන් සිද්ධ වුනේ මොකක්ද? හත් වෙලා පිච්චි පිච්චි හිටපු දුක් වලින් ටිකක් වෙලා තා ගහම ලොකු සැපත් තිබුණා. එතන පොඩ්ඩක් හෙවලා තියෙනවා. ඒ හෙවන්ට ඇවිදි ඉස්සෙල්ලා රිවිච්ච දුක දැක් නැහ කියලා.
무슨 일이 일어났습니까? 타고 또 타던 괴로움 가운데 조금이 [덜어졌을 뿐], 나무 밑에 큰 즐거움이 있었습니까? 거기엔 조금 그늘이 있을 뿐입니다. 그 그늘에 와서 전에 타던 괴로움이 없다고 하는 것입니다.
එතකොට මොකද වෙන්නේ? එහෙනම් ඉස්සෙල්ලා දුක තිබිච්ච දුක දැන් නෑහ කියනකොට ඉස්සෙල්ලා තිබුණ දුක නෙ සැනසුමක් කියනවා. එහ සැනසුම කියලා දැනුනේ. අපි ඉදන මහා අසහනය. ඒ අසාහනරිත්වයෙන් ගොඩක් ඉවරලා ඉතුරු අසහනය තව තියෙනවා. ඉතුරු වෙලා ඒක තමයි මේ දැනෙන හරියන්නේ. දැනෙන හරිය සහන හරියන නෙමෙයි. නමුත් අපහනයෙන් පීඩිත වෙච්ච හරිය මතකයි.
그때 무엇이 일어납니까? 전에 있던 괴로움이 지금 없다고 할 때, 전에 있던 괴로움이 없음을 편안함이라고 합니다. 그것이 편안함이라고 느껴진 것입니다. 우리가 있던 것은 큰 불안입니다. 그 불안에서 많이 끝나고 남은 불안이 아직 있습니다. 남은 것, 그것이 지금 느껴지는 부분입니다. 느껴지는 부분은 편안한 부분이 아닙니다. 그러나 불안에 시달렸던 부분이 기억납니다.
දැන් එච්චර තිබිච්ච හරිය අත්හැරීමේදී නොහැලී ගිය නිසා ඒ ටික දැන්නේ. දැන් අපිට හිතෙනවා. ලැබුණා මේ කයට සහනයක් කියලා. විතර සහනයක් කියලා. හිත එකයි ඒකෙන්නේ අසහන කොත මේකේ බලවත් අතහනය අත්හැරීමේ තියෙන්නේ නොලී ගියහම ඒ බලවත් අසහනය දැන් එන්නේ. ඒක සහනයක් හැටියට වැටගෙනවා.
이제 그만큼 있던 부분이 놓이고 애착 없이 가 버렸기에 그만큼이 없습니다. 이제 우리는 생각합니다, 이 몸에 편안함을 얻었다고, 이만큼의 편안함이라고. 그런데 강한 불안이 놓이고 애착 없이 가 버리면, 그 강한 불안이 없어진 것이 편안함으로 여겨지는 것입니다.
දැන් එතකොට අපි දකින්නවා එහෙනම් ඉතුරු වෙලා තියෙන්නේ සහන හරිය නෙමෙයි. සහන හිතක් හඹුනෙත් නැහැ. සහන ගතක් හපුනෙත් නැහැ. නමුත් දැනෙනවා සහන සහගත හිතක් ගතක් දැවුණා දැන් මේ ධ්යානයට කියලා. දැන් දැහැිට සිද්ධ වෙලා තියෙන්නේ මොකද දැහැට ඉස්සෙල්ලා ධ්යානයට පත් වෙන්න ඉස්සෙල්ලා තිබි වෙච්ච අසාහනරි ඉස්තිය මහා දුකක් දුන්නා. දැන් මේ දෙහැන්ටාට පස්සේ ඒ දුක දෙන්න තිබිච්ච හේතුව තාවකාලික ඇත්තටා.
그러면 우리는 봅니다. 남아 있는 것은 편안한 부분이 아닙니다. 편안한 마음을 얻은 것도 아닙니다. 편안한 몸을 얻은 것도 아닙니다. 그런데 이 jhāna에서 편안한 마음과 몸이 느껴졌다고 합니다. jhāna에서 일어난 것은 무엇입니까? jhāna에 이르기 전에 있던 불안한 상태가 큰 괴로움을 주었습니다. jhāna에 든 뒤에는 그 괴로움을 주던 원인이 잠시 물러난 것입니다.
ඒක නිසා ඉතුරු ටිකේ තියෙන තව තියෙනවා. ඒක තව අත්දැක්කේ. එහයින් එහාට තව දැහෙනක් පහු කරලා ගියා. දැන් කයිටත් අර රසවයි කියනවා. සිද්ධ වෙලා තියෙන්නේ මොකක්ද? ශෘතිය ධ්යානයේදී තිබිච්ච දුක්ඛු වෙචෘත ධ්යානයේදී නැහ ගැලවෙලාගේ ගිහිල්ලා.
그래서 남은 것에는 아직 [괴로움이] 있습니다. 그것을 또 겪었습니다. 그 너머로 또 jhāna를 지나 갔습니다. 이제 몸에도 즐거움이라고 합니다. 일어난 것은 무엇입니까? 셋째 jhāna에서 있던 괴로움이 넷째 jhāna에서는 없이 빠져나간 것입니다.
හැබැයි චතුරා ධ්යානයෙන් දැනෙන හරියක් තියෙනවා නම් ඒක පංචස්කන්ධය දුක්ඛස්කන්ධයමයි. ඒක නෙමෙයි මේ සැපදුනේ. අදාහනයක් දුරු වෙනකොට සහනයක් හැටියට පෙරෙනවා. එහෙනම් අන්තිල බලනකොට කොච්චර කරලා බැලුවත් පැවැත්ම තුළ මාත්රයක් හරි ඉතුරු වුණා. ඒ අසහන කාලේදී
그런데 넷째 jhāna에서 느껴지는 부분이 있다면 그것은 pañcakkhandha, 곧 dukkhakkhandha입니다. 그것이 즐거움을 준 것이 아닙니다. 불안이 걷힐 때 그것이 편안함으로 보이는 것입니다. 그러면 끝에 보면, 아무리 해 보아도 존재 안에 조금이라도 남았습니다. 그 불안한 때에.
එහෙනම් අපි අපි දකින්න ඕනේ. එහෙනම් කොයි තරම් විශාල අසහන එකද එකින් එක කොටසින් කොටස ආකම් මොකක් ලෙසද කහට ගැනිලාද හිටියේ. ඒක නිසා විශාල අසහනයක් විදගෙන ඉඳලා.
그러면 우리는 보아야 합니다. 얼마나 큰 불안이 하나하나, 조각조각 얼룩처럼 배어 있었던가를. 그래서 큰 불안을 겪으며 있었습니다.
අසහනයට හේතුකාර කියන්නේ අයින් කරන්න අයින් කරන්න ඒ අසහනය දුරු වෙලා. අත්හැරීමම සැනසිල්ලයි මිදීමම සැනසිල්ලයි නොයල්ම සැනසිල්ලයි කියන ඔය නිවන් සැනසිල්ලයි දැෙන්නේ. අත්හැරපු හරි තිවිච දුක නැති ක මේ සැනසි. එහෙනම් ඉතුරු ටිකේ සැනසිල්ල වගේ
불안의 원인을 치우고 치우니 그 불안이 걷혔습니다. 놓음이 곧 고요함이고, 벗어남이 곧 고요함이고, 애착 없음이 곧 고요함이라는 그 nibbāna의 고요함이 느껴집니다. 놓은 부분, 있던 괴로움이 없는 것이 이 고요함입니다.
මේ සැනසි. එහෙනම් ඉතුරු ටිකේ සැනසිල්ල වගේ තමයි පින්. අර හෙද්දේ කුණු ඇරපුහුවහම හෙද්ද පිරිසිදු කියලා දැක්ක පිරිසිදු නැ. තව ගුණ තියෙනවා. එහ අහක් වෙච්ච කුණ දිගේ අහක් වෙච්ච බව හෙද තුළින් දැක්කා.
그러면 남은 것에서 느끼는 고요함 같은 것도 그와 같습니다. 천에서 때를 빼면 천이 깨끗하다고 보았지요. 깨끗하지 않습니다. 아직 때가 있습니다. 떨어져 나간 때를 따라, 떨어져 나간 것을 천을 통해 본 것입니다.
ඒ අපි නිගමනයක් වෙලා හත්ද පිරිසිදු වුනා ඉන්න එන්න කියලා. අන්තිමට හිලා තියෙන අන්තිම කිරවලට යනකන් අරන්න බැලුව ඒකේ තියෙන අපතලවීමයි. අපතලවය ටික හක් කරලා හක්ලා බලහම පිරිසිදු කියලා කිව්වහම අන්තිම රෙද්දි තියෙන නූල් ටික.
우리는 '천이 깨끗해졌다'고 결론을 내립니다. 마지막에 남은 마지막 오라기까지 가져다 보면 그것에 있는 것은 얼룩입니다. 얼룩을 떼어 내고 떼어 내 보아 깨끗하다고 할 때, 마지막으로 천에 있는 것은 실들입니다.
බලපුකහම ඒකෙත් අපිට වෙන පැත්තක ඒවා තියෙනවා. අර කහට දුග ඔක්කොම නැති වෙලා ගියා. ඒකේ තියෙන්නේ මොනවද කියලා බැලුවොත් හොඩුබොඩු කියනකොට ඒකත් වැටෙන්න. අපි නිගමනයක් කරගන්න මේක රොඩු නෙමෙයි මට ප්රයෝජනය කරන්න තියෙන තේ තිය හොඳ රෙද්දක් කියලා. ඒ අපේ දුරුට්ටියේ
보면 그것에도 다른 면이 있습니다. 그 얼룩 자국은 모두 없어졌습니다. 거기 무엇이 있는지 보면, 찌꺼기라고 할 때 그것도 떨어져 나갑니다. 우리는 '이것은 찌꺼기가 아니라 내가 쓸 좋은 천이다'라고 결론을 내립니다. 그것이 우리 견해입니다.
ඕකේ ඇත්ත නැත්ත බලන්න. නූල් ටික ල පැත්තක දල්ලා බැලුවනවා දැන් මොනවා තියෙන්නේ කියලා. දැන් ඉතින් අතුරාදෙන්න රොඩු කෑල නූල් කෑ ටිකක් නම් දැන්. එහෙනම් නූල් කෑ ටික පිරිසිද ඒකොඩුනේ.
그것의 참과 거짓을 보려면 실들을 한쪽에 풀어 놓고 이제 무엇이 있는지 봅니다. 이제 남는 것은 찌꺼기 조각, 실 조각 몇 개일 뿐입니다. 그러면 실 조각들이 깨끗합니까? 그것도 찌꺼기입니다.
එහෙනම් අපි රහත් වෙලා තිබුණා ඒක එහාට පියලා මෙහාට බිහිලා හදලා හැට තල දාලා තිබුන හින්දා පිරිසිදු වෙත ඉතුරු වුණා කියලා. අන්න පපස්වන විඳම් භික්ක චිත්තක්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
කියලා. අන්න පපස්වන විඳම් භික්ක චිත්තක් කියන දෙන්නට ආවට පස්සේ අන්න සුදු වෙච්ච හැද්ද දැක්කා වාගේ ඒ ටික දකින. හැබැයි ඊට පස්සේ එතන හයි කියලා බැරි වෙන්නේ.
'pabhassaram idaṃ bhikkhave cittaṃ'이라는 데에 이른 뒤에는 하얘진 천을 본 것처럼 그것을 봅니다. 그런데 그 뒤에 거기 머물러 있을 수는 없습니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ එතෙන්ට අයිතිලා. ආගත්තක ඔ මොකක් ලේස භාවගිය කල්ලි ප්රභාසර වූ කල් පෙරවිසූ ගඳ පිළිවල දකින යොමු කළා. ඊට පස්සේ වැඩක් වුණාදේ.
부처님께서도 거기에 이르셨습니다. 마음이 그렇게 맑고 빛날(pabhassara) 때 pubbenivāsa를 보는 쪽으로 마음을 기울이셨습니다. 그 뒤 일이 이루어졌지요.
හරියට කිලියක් ගේ පැටියක්. බිත්තරේ පලාගෙන එළියට ආවා වගේ. පෙරවිසු කඳ පිළිවද දැක්කට පස්සේ ම පූර්ව නිවාසනුස ඥානය දැකලා. අවිද්යාව බිඳගෙන විද්යාවට පත් වුණා. එහෙනම් මොකේද ඒ අවිද්යාව තිබුනේ? අර ප්රභාසවර කල කියන
마치 병아리가 알을 깨고 밖으로 나온 것처럼. pubbenivāsa를 본 뒤 pubbenivāsānussati-ñāṇa로 보고, avijjā를 깨고 vijjā에 이르셨습니다. 그러면 그 avijjā는 어디에 있었습니까?
ඒ අවිද්යාව තිබුනේ? අර ප්රභාසවර කල කියන එක තිබිනානේද බිදලා දැවර වුණේ නැ.
그 빛나는 마음이라는 것에 있지 않았습니까? 그것을 깨지 않고는 [벗어나지] 못했습니다.
ඊළඟ අවසාරයි චුතුූපපා ඥානයට ැදු. ඒ තත්ය තවත් අවබෝධයක් ලබාගෙන ආයිත් අවිද්යාව විධාන වගේ විහා නිදහස් වුණා. දැන් ප්රභාසවර චිත්තියේ අවිද්යා දෙකක් බිඳිලා තියෙනවා. තුන්වෙන තවත් බිඳලා දාහි හින්දා ලොතුරා බුද්ධත්වයට පත් වුණා කියලා.
다음 밤 yāma에 cutūpapāta-ñāṇa로 [마음을 기울이셨습니다]. 그렇게 또 깨달음을 얻어 다시 avijjā를 깨고 벗어나셨습니다. 이제 빛나는 마음에서 avijjā 둘이 깨졌습니다. 셋째를 또 깨뜨렸기 때문에 lokuttara 깨달음에 이르셨다고 합니다.
එතකොට අභිඥාව යනවාදේ. අභිඥාවේදී විදර්ශනාවට නැගින්න ඕනේ. දැන් මොකද විදර්ශනාවෙන්මයි ආරම්භ කළේ. විදර්ශනාවෙන්ම ආරම්භ කරපු නිසා විදර්ශනාවෙන් ආරම්භ කරපු ස්වභාවයෙන් අත්හැරි මිදී නොවැලියාමයි සිද්ධ වුණේ. ඒක තමයි එතන සිද්ධ වෙන්නේ. දැන් චිත්ත
(묻는 이) 그러면 abhiññā는... (답) 가지요. abhiññā에서는 vipassanā로 올라가야 합니다. 이제 [부처님은] vipassanā로 시작하셨습니다. vipassanā로 시작하셨기 때문에, vipassanā로 시작한 성품으로 놓음, 벗어남, 애착 없음이 일어났습니다. 그것이 거기서 일어나는 일입니다.
ඒක තමයි එතන සිද්ධ වෙන්නේ. දැන් චිත්ත සමාධියක් ලැබුණාම විදර්ශනාව ලැබුනට පස්සේ විදර්ශනා ඥානය පහළ වුනාට පස්සේ අපිට බලාපොරොත්තුක් ඇති වෙනවා එක දෙයක්. මේ දුක්ඛස්කන්ධයෙන් යම් තරමක් අත්හැරීන් වැලී මිදී නම් ඒකනේ සැනසීම කියලා. පරමාර්ථය ඒක වෙනවා.
이제 citta samādhi를 얻으면, vipassanā를 얻은 뒤, vipassanā-ñāṇa가 나타난 뒤에는 우리에게 한 가지 바람이 생깁니다. 이 dukkhakkhandha에서 어느 만큼 놓이고 애착 없이 벗어났다면 그것이 바로 고요함이라고. 그것이 목적이 됩니다.
එහෙම කෙනෙක් යම් දෙයක් යම් සෙනක අල්ලගෙනදීමේ යම් සෙනක අත්හැරීමේදී ගියානම් නැවත වාරයක් එන්න ගන්න ඒකට හින්නේ නැ. හිතෙන්නේ නැ. ඒක නිදහස් වුණා. අන්න ඒ නිසා තමයි ආර්ය පුද්ගලය සෝතාපන්න පුද්ගලය ප්රථමධ්යානය වලා ප්රථමධ්යාන එවුලන් ආපහුව වෙන්නේ නැත්තේ. ඉතින් එහාට මිසක් ආපහු නැහ.
그런 이는 무엇을 어느 만큼 붙잡았다가 어느 만큼 놓았다면, 그것을 다시 잡으려 하지 않습니다. 그런 생각이 들지 않습니다. 그것에서 풀려났습니다. 그래서 ariya 사람, sotāpanna인 사람은 첫째 jhāna를 얻으면 첫째 jhāna에서 물러나지 않습니다. 그 너머로 갈 뿐 물러나지 않습니다.
නිතියා ධ්යානයකම් තිබිට කුණු සුද්ධ කළා නම් ආය ආපහු බරගන්න.
둘째 jhāna에서도 때를 깨끗이 했다면 다시 그것을 짊어지지 않습니다.
දැන් සෝතාපන්න පුද්ගලයා ලබන්න යම් සමාපත්තියක් තියෙනවා නම් ධ්යානයක් තියෙනවානම්. ඒ කුණුවෙච අහ කරපු හරිය නැවත අල්ලන්නේ නැ. අල්ලන්න හේතු. ඒ එකක්වත් නොලබයි හිටියා. කොච්චර ප්රමාද වෙලා හිටියත් අර කෙත් සතේ යනවා. ඔක්කොම ගැලවි ගැලවි යනවා. ගැලවීම අප්රමාද කරගන්න පුළුවන් සමථයෙන් මගඵල්ලාභියා.
sotāpanna가 얻는 어떤 samāpatti가 있다면, jhāna가 있다면, 때로서 떼어 낸 부분을 다시 붙잡지 않습니다. 붙잡을 까닭이 [없습니다]. 그런 것 하나 얻지 못하고 있어도, 아무리 게으르게 있어도 일곱 생 안에 [끝까지] 갑니다. 모두 떨어지고 떨어져 나갑니다. 떨어져 나감을 앞당길 수 있는 것은 samatha로 magga-phala를 얻은 이입니다.
ඒකේ නැවතයක් ආප වෙත්තට වැටෙන්නේ නැහැ ගෙවි ගෙවි යන පැත්තට. තව විදුට් තව ගෙවෙනවා නම් මිසක් ආපහුගු වෙන්නේ නැහැ.
그것은 다시 뒤로 떨어지지 않고 닳아 가는 쪽으로 갑니다. 더 닳아 갈 뿐 뒤로 물러나지 않습니다.
දැන් සෝතාපන්න පුද්ගලයෙක් දෙවියෙක් වෙලාව පන්නන නම් නැවත මනුස්සයෙක් වෙන්නේ. මනුස්ස සංස්කාරය ඉක්මලයි දෙවියෙක් වුනේ. හැමට ඒ වෙලාවේදී මනුස සංස්කාර ඉක්මීම සමතයෙන් කරන්න පුළුවන්.
sotāpanna가 deva가 되었다면 다시 사람이 되겠습니까? 사람의 saṅkhāra를 넘어서서 deva가 된 것입니다. 그때 사람의 saṅkhāra를 넘는 것은 samatha로 할 수 있습니다.
සමථයෙන් ගිහිල්ලා එතනට ගියා නම් ඉන්නේ. විදර්ශනාවෙන් වැඩිලා තිබිච්ච හිතට බලාපොරොත්තුව අත්හැරීම නොවැලම විදීම නිසා මිසා වෙන එකක් නොවන්න නිසා. පරමාර්ථය ඒක නිසා. අත්හැරපු හරයක් නැවත ගන්න. කීනම් පුරාණන් නොවන්න අත්ත සම්භව පුරාණය ක්ෂේ කරනවා. යලි හම්බ කිරීමක් නැ. එහෙනම් ප්රමාදය තියෙන්නේ පුරාණනය තව සේවය නොකළ හිටිය. සමථයෙන් හෝ ේක කර දැමනම් නැවත වාරයක් ඒකට නැගෙන්නේ නැ. ඒකයි විදිහත්වය.
samatha로 거기까지 갔다면 거기 있습니다. vipassanā로 자란 마음에는 바람이 놓음, 애착 없음, 벗어남이기 때문에, 다른 것이 아니기 때문에, 목적이 그것이기 때문에, 놓은 부분을 다시 잡지 않습니다. 'khīṇaṃ purāṇaṃ navaṃ natthi sambhavaṃ' — 옛것을 다하게 합니다. 다시 쌓는 일이 없습니다. 그러면 게으름(pamāda)이 있다는 것은 옛것을 아직 다하게 하지 않은 채 있는 것입니다. samatha로든 무엇으로든 다하게 했다면 다시는 그것에 올라서지 않습니다. 그것이 특별함입니다.
දැන් දේවරත්වයට පත් වුනත් ආපෙන්න නැ ආපස කරෙන්නේ නැ. ගියොත් තියා. ඔහෙන් දුන්නට මිසා පල්ලාර. උද්ධම් සෝත්ත තත්ත්වයට තමයි ඒකට මෙත වැටෙන්නේ.
이제 deva가 되어도 물러나지 않습니다, 뒤로 가지 않습니다. 간다면 위로 갈 뿐 아래로는 아닙니다. 그것은 uddhaṃsota의 처지에 해당합니다.
යම් යම් ිලේ දෙයක් ක්ෂේක දැම්මන්න. යම් සංස්කාරයක් ක්ෂයකර දැම්මනා. ඊට වඩා උසත් සංස්කාරය ඊළඟට තියෙන්නේ. ඒ කියන්නේ ඊට වඩා බලාු අර දාහය අඩු වෙනවා. හැබැයි ඒකට ගියාට පස්සේ පේන්නේ එතනත් දාව සහගත ඊට පල්ල හුඟක් දාහට පේනවා.
어떤 kilesa를 다하게 했다면, 어떤 saṅkhāra를 다하게 했다면, 그보다 높은 saṅkhāra가 다음에 있습니다. 곧 그보다 그 열기가 줄어듭니다. 그런데 거기 간 뒤에 보이는 것은 거기도 열기가 섞여 있고, 그 아래는 훨씬 뜨겁게 보입니다.
දැන් මේක හරිටක් කියනවා නම් මෙහෙම දෙයක්. අපිට යම්කිසි ගෙදරක ඉන්නවා අපිට කරදරකාරිය මනුස්සයෙක්. හැබැයි ඉතින් මිනිහා සහෝදරයෙක් වෙන්න පුළුවන් කවුරු හරි වෙන්න පුළුවන් එකෝ හිතවතයෙක් වෙන්න පුළුවන්. දැන් ඔක්කොම කරදර ඉවරගෙන අර සහෝදරකමට හරි හිතවත්කමට හරි අපි ඉන්නවා ඔහු ඔහොම ඉදලා ටම් මොකද නන්නේ යම් දවසක එක්කෝ ඔහු යන්න යනවා. එක්කෝ අපි ඔහුගේ වෙන් වෙනවා.
이것을 바르게 말하면 이런 것입니다. 우리가 어떤 집에 사는데 우리를 성가시게 하는 사람이 있습니다. 그런데 그 사람은 형제일 수도, 누구일 수도, 친구일 수도 있습니다. 온갖 성가심을 견디며 형제 정이나 친구 정으로 우리는 그와 함께 있습니다. 그렇게 있다가 무엇이 일어납니까? 어느 날 그가 떠나거나, 우리가 그에게서 떨어지게 됩니다.
වෙන්වෙලා හිටියා පෝච්චි ටියන්ත අර කාල කන්නයි කියලා ඉන්න දවස ි කරදර එක ඇහෙන්න.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් අර මොකද ළඟ ඇසුරෙන් ඈතු වුනාම සහෝදර කැක්කුම කියන එක දැන් ඉන්නවා.
가까이 함께 지내던 데서 멀어지면 형제를 그리는 아픔이라는 것이 있습니다.
හැබැයි එක දෙයක් වෙනවා. හොඳට මතකයෙක් නැගෙන පටන් ගන්නවා ඌ දුන්න කරදර ඕක නැති එකමයි යකෝකාරිය
그런데 한 가지가 일어납니다. 그가 준 성가심이 또렷이 떠오르기 시작합니다. '그게 없는 것이 다행이다, 그 성가신 놈.'
මහරතරයක් ඇති ති ඉන්නකොට ආයෙත් ෙන්න අප ඉන්න එක යන්න පළත වෙන්න කියනවා. මොකද අර
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඉන්න එක යන්න පළත වෙන්න කියනවා. මොකද අර සහෝදර කැක්කුම කියන එක තිබුනේ ආසාව තිබුනේ පෙනි පෙනී ඉන්න එකක්. ඒක තමයි මේ වැටට බැඳිලා තිබුන්නේ. අර තිබිච්ච වින්ද ආදීනව
왜냐하면 그 형제를 그리는 아픔이라는 것은 보며 함께 있고 싶은 애착이었기 때문입니다. 그것이 우리를 묶고 있었습니다.
බැඳිලා තිබුන්නේ. අර තිබිච්ච වින්ද ආදීනව ටික අර සහෝදර කැක්කුමක් කියන එක නිසා කොළන් දෙයක් නැතුර හිටියා විදගෙන හැබැයි ඈත්තුර ගාවම අර කැකුම නැතුව යනවා. ඇසුරේ කැක්කුම හැදෙන්නේ ප්රියමනාප ඇසුරු කැක්කුම හැදෙන්නේ පේ ඉන්නක ළඟ ඇතුල තියෙනකොට නමුත් අපි උපක්රමයකින් හරි ළඟ ඇසුරු අයින් කරලා දැම්මහම අන්න අපිට හොඳට පේන්න පටන් ගන්නවා අර තිබිච්ච ඡන්දරා බැඳීම නැතුව වෙලා ගියා ඈත් වුණා. ඈත් වෙනට හොඳට පේන්න පටන් ගන්නේ ඉස්සෙල්ලා ඉන්න දුක්කද ආයතර චන්දනා ගෙනැගෙන්නේ නැහ.
겪어 온 그 ādīnava들을 형제를 그리는 아픔 때문에 어쩔 수 없이 겪으며 있었습니다. 그런데 멀어지자마자 그 아픔 없이 지나갑니다. 함께함의 아픔은 마음에 드는 함께함에서 생기고, 보이는 가까운 데 있을 때 생깁니다. 그러나 우리가 어떤 방법으로든 가까운 함께함을 치워 버리면 잘 보이기 시작합니다. 있던 chanda와 묶임이 없어지고 멀어졌습니다. 멀어지면 전에 겪던 괴로움이 잘 보이기 시작하고, 다시는 chanda가 일어나지 않습니다.
ඒක තව තව 10ට යනවා. න් ආර්ය ගුණයට පත්වුන කෙනෙක් සෝතාපන්න වුන කෙනෙක් යම්කිසි සංස්කාරයක් සමත වශයෙන් අත්හැරිනවා. නැවත වරයක් කාප පසරයි ඇදෙන්න. ඕක විශේෂත්වයක්.
그것이 더 멀리 나아갑니다. ariya 덕에 이른 이, sotāpanna가 된 이는 어떤 saṅkhāra를 samatha로 놓습니다. 다시는 그쪽으로 끌려가지 않습니다. 그것이 특별함입니다.
අනාගාමී ඵලයට පත් වෙන්නේ බ්රහ්ම ලෝකෙට යන්න නැත්නම්. බ්රහ්මත්වය උපදින්න සෝවාන් වෙලා හිටිය සපුදාගාමිකට දෙව් ලෝකට යන්න පුළුවන් මිනිස්සු ලෝකයේ කාම සුගතියට ඉන්න පුළුවන් එච්චරයි. හැබැයි සමථයක් වඩලා. සමථ භාවනාව කරන ප්රථම ධ්යානය හොරිනා. බඹලවට කියන අය ආපහු වෙන්නේ නැහැ. ඒන් එහාට තමයි
anāgāmī phala에 이르면 brahma 세상에 가거나 brahma로 태어나고, sotāpanna나 sakadāgāmī는 deva 세상에 가거나 사람 세상의 kāma sugati에 있을 수 있을 뿐입니다. 그런데 samatha를 닦아 samatha bhāvanā로 첫째 jhāna를 얻어 brahma 세상에 간 이들은 물러나지 않습니다. 그 너머로 갑니다.
දෙවියන්ට ව්යාපාදය ඇති වෙන්නේ නැත්ත පටිඝය
(묻는 이) deva들에게는 vyāpāda가 생기지 않습니까, paṭigha가...
ඇතිවෙලා ඇති වෙනවා.
생깁니다.
කාමරාගය තියෙනවා නම් පටික තියෙනවමයි. බලන නැ ඒක සමහර වෙලාවට දේවතාව වෙනවා. මනෝ පදින්ක දේවතාව කියලා කොටස හඳුන් ඔහන්න ඉන්නවා ඉතින් ඒ අය සම්පූර්ණම එකින එකාට සභවා බලාගන්නවා තමන්ගේ සම්පත්තිය අරකට වැඩියි මේකක් කියලා ඉරියා කරලා සභවා ගත්ත ගම නිච්ච වෙනවා එහෙම පේත වෙලා උපදිනා. දේව රෝප කියලා කොටස් තියෙනවා.
kāmarāga가 있으면 paṭigha도 반드시 있습니다. (묻는 이) 보면... (답) 아니, 그것은 때로 deva에게도 생깁니다. manopadosika deva라는 무리가 알려져 있습니다. 거기 있는 그들은 서로를 견주어 보며 '내 재산이 저것보다 많다' 하며 시기하여, 견주자마자 떨어집니다. 그렇게 peta로도 태어납니다. deva의 병이라는 것도 있습니다.
ඈ දෙවියන්ට රෝග රෝගාබාධ දෙවියන්ටත් තියෙනවා. දැන් දෙවියන්ගේ රෝගාබාධය කියන්නේ නානා ප්රකාර තැන්වල පෙන්නලා තියෙනවා ඔය වගේ ඇතිවල දේවල්. දෙවියන්ට පව ඇතිවෙන ඒට කැලපෙෙන ඒ ලෝකයට කැලපෙන ලෝක තියෙනවා. ඒ වැදි ඒගොල්ලොත් ඔත්වල භාවයට පත් වෙන්නේ.
(묻는 이) 어? deva에게 병이... (답) deva에게도 있습니다. deva의 병이라는 것은 여러 곳에 그런 것들로 나와 있습니다. deva에게 죄가 생기면 그에 맞는, 그 세상에 맞는 세상이 있습니다. 그들도 그런 처지가 됩니다.
ජරා නැ ජරා කියන එක පේන්නන්නේ ගෙවියාම තිබිච්ච සම්පත්තිය අඩුවෙලා යාම ඒක තමයි එහි ජරා හැටියට දකින්නේ. එහෙමනේ අන්තිම මොහොතෙන්න මල්මාලා පරවෙලා යනවා. ඒ වගේම ශරීරය දුර්වල වෙලා යනවා. පර්ණශාලා
(묻는 이) jarā는... (답) 아니, jarā라는 것은 닳아 감, 있던 재산이 줄어드는 것으로 보입니다. 그것이 거기서 jarā로 보는 것입니다. 그래서 마지막 순간에 꽃다발이 시듭니다. 그리고 몸이 약해집니다.
වගේම ශරීරය දුර්වල වෙලා යනවා. පර්ණශාලා කියන වචනය තමයි පන්සල කියන්නේ. පර්ණාලා පර්ණ සාලාව කියලා හනම් කියන්නේ පර්ණ කියන්නේ අතුකුල අතුවිල්ල සාලාව
paṇṇasālā라는 말이 바로 '절(pansala)'이라는 말입니다. paṇṇasālā, paṇṇa sālā라 할 때 paṇṇa는 나뭇잎입니다. (묻는 이) 나뭇가지와 잎으로 지은 sālā...
මේ සාලාවේ ස්වභාවයක් තියෙනවා උඩට බිද්ධි මැදෙලත් නැහැ. දැන් කුටියක උඩට බිද්දි තියෙනවා. වර්ණ සාලාවේ තියෙන තාප්ප.
이 sālā에는 성품이 하나 있습니다. 위까지 벽을 쌓지 않습니다. 작은 방(kuṭi)에는 위까지 벽이 있습니다. paṇṇasālā에 있는 것은 낮은 담입니다.
අයිදුරක හතරක තාපයාව වට කරලා ඒකෙන් කොළහේ විලි කරලා හින් හදපු ගියක් තියෙනවා නම් ධර්ම ශාලාව තියෙන්නේ නැහ ඔව
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඕක ඉතින් පොල්ලත් වස්සේ ිල්ලා තියෙනවා ඒක පන්සලක්. උළු දාලා තිබුන එක පන්සල. ඉස්
그것은 야자잎으로 엮어 덮었고, 그것이 절입니다. 기와를 얹은 것도 절입니다.
ඔව් ුලුවට
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඉත්තිවට කියන්නේ ඒකයි කියන්නේ. වර්ණ සාරා කියන වචන පන්සල කියලා භාවිතා කරනවා. දැන් පන්සලේ හිටියේ බොහෝම ජාම ජීවිතයක්.
그래서 그렇게 부르는 것입니다. paṇṇasālā라는 말을 절이라는 뜻으로 씁니다. 절에 살던 이들은 아주 소박한 삶을 살았습니다.
අතුෙවිලික සාලාව ඉඳගෙන බලපුවහම කවුරු ඇතුලේ ඉන්නේ කියලා පෙෙනවා හොඳට වරිතාවය. හොරවට මොනවවත් කරන්න බැහ. මොකද සාලාවක්නේ?
나뭇잎 sālā에 앉아 있으면 누가 안에 있는지 잘 보입니다. 다 드러나 있습니다. 몰래 아무것도 할 수 없습니다. 왜냐하면 sālā니까요.
දැන් කුටියක් හැඟිච්ච තැන තියෙනවා නම් ඒවා නානා ප්රකාර විදිහට ඔය කූඩ උපක්රම හොර වැඩවලටියට ඒවා හේතු වෙනවා. තමයි අවස්ථාව වෙනවා. පරිසරය අවස්ථා හැදෙනවා. නමුත් වටපිටාව බලකොට කෙනෙකුට පේෙන තැනකන් ඉන්නේ.
닫힌 kuṭi가 있다면 그것은 여러 가지로 숨긴 꾀나 몰래 하는 일의 원인이 됩니다. 기회가 됩니다. 그런 환경과 기회가 만들어집니다. 그러나 [sālā는] 둘레에서 보면 누구에게나 보이는 곳에 있습니다.
ඒ අවස්ථාවේදී අර පේසරය උදා වෙන්නේ නෑ. මනස ඒ පස්සේ යන්නෙත් නැ. මොකද මනස අධෛරය වෙනවා. යම් දුස්සල්ක මාලාවක ස්වභාවය ඒකයි.
그때는 그런 환경이 생기지 않습니다. 마음이 그쪽을 따라가지도 않습니다. 왜냐하면 마음이 [그런 짓을] 꺼리게 되기 때문입니다. 어떤 허물을 [막는] sālā의 성품이 그것입니다.
ඒ වර්ණ ශාලාව කියන එක තමයි පන්සලය කියන එක තමයි ධර්ම සාලාව කියලා අද අපි භාවිතා කරන්නේ. ඒකේ වටිනාකම මොකුත් නැහැ. කෝලාග තාවකාලිකයිනේ.
그 paṇṇasālā라는 것이 절이라는 것이고, 오늘 우리가 dhamma sālā라고 부르는 것입니다. 그것은 값나가는 것이 아무것도 없습니다. 잠깐뿐인 것이지요.
කාර්වත්ක මිච්චර කාලෙකට මේක ඉන්න ඕනේ හෙම කතාවල ඉල්ලන් ඔහොමත් අවුරුද්ද අසේ ෙම පටන් ගන්නවා ආයෙල්න්න ඕනේ. ඉතින් එහෙම ක් ස්ථිර
이것이 얼마 동안이나 버티겠습니까. 해마다 다시 손봐야 합니다.
ගන්නවා ආයෙල්න්න ඕනේ. ඉතින් එහෙම ක් ස්ථිර වහලයකුත් නැහැ. අයජවාසිකම් කරගන්න හිතක් එන්න ඉන්න. ඒ වගේම ඒක ඇතු කවුරු බණ අහන්න ආවා. කවුරු පිරිසේ එකතු වුණත්. ඒ ඉන්නේ පිරිසටම නීජ නිග්රහයන වැඩ කරන්න විදිට. මක වඩපිට ඔක්කොම පේනවා. පිටත් අතර බලා හිටියත් පේනවා. විවෘතයි.
그렇게 단단한 지붕도 없습니다. 내 것이라 여길 마음이 생길 수 없습니다. 또한 그 안에 누가 설법을 들으러 왔든, 누가 무리에 모였든, 거기 있는 이는 무리 앞에서 꾸중 들을 일을 할 수 없게 됩니다. 둘레가 다 보입니다. 밖에서 보아도 보입니다. 열려 있습니다.
මෙහෙම මේ විවෘතයක් තියෙනවා.
이렇게 열려 있음이 있습니다.
ඒ තවත් අර කර්මස්ථාන අර උපාදානස්කන්ධය ඔව් අත්හැරී නොවැරී ආ ඒකට
(묻는 이) 그리고 그 kammaṭṭhāna, 그 upādānakkhandha... (답) 네. (묻는 이) 놓이고, 애착 없이... 그것에...
ඒක තිබුනේ මෙහෙම භාවනාවක්. දැන්
그것은 이런 bhāvanā였습니다.
සියලු සත්ව අ සියලු ලෝක සියලු සත්වයෝ සියලු ලෝකයි සියලු සත්වය කියන අදහස ඕක එන්නේ. සියලු ලෝක සියලු සත්වයෝ අනිච්චයි, දුක්ඛයි, අනත්තයි අත්හැරීම නාතයි, නොයල්ම නාතයි, මිදීම නාතයි, නිවනම නාතයි. නිවනම නාතයි නිවනම නාසයි නිවනම නාසයි නිවනම නානාසයි සක්මන් කරන භාවනාව බොහොම හොඳයි. ඒ වගේම එක සෙනි ඉඳලක් කරන්න පුළුවන්.
'모든 satta...' '모든 세상, 모든 satta' — 모든 세상, 모든 satta라는 생각이 거기서 나옵니다. '모든 세상, 모든 satta는 anicca, dukkha, anatta. 놓음은 nātha, 애착 없음은 nātha, 벗어남은 nātha, nibbāna만이 nātha. nibbāna만이 nātha, nibbāna만이 nātha...' 걸으며(caṅkama) 하는 bhāvanā로 아주 좋습니다. 또한 한 자리에 앉아서도 할 수 있습니다.
සියලු ලෝක සියලු සත්වයෝ අනිච්චයි, දුක්ඛයි, අනත්තයි. ඔය වටන ගත්තට පස්සේ යම්කිසි සියලු ලෝක කිව්වම සැම ලෝකයක්ම අහු වෙලා. කාම ලෝකත් අහුවෙලා, රූප ලෝකත් අහුවෙලා, අරූප ලෝකත් අහුවෙලා. පංචස්කන්ධ සංඛ්යාත ලෝකය වශයෙන් ගත්තොත් ශරීරත් අහුවෙලා. කිසිම තැනක කිසිවක් ඉතුරු වෙලා නැහැ. සියලු ලෝක සියලු සත්වය.
'모든 세상, 모든 satta는 anicca, dukkha, anatta.' 그 말을 잡은 뒤, '모든 세상'이라 하면 모든 세상이 들어갑니다. kāma 세상도 들어가고, rūpa 세상도 들어가고, arūpa 세상도 들어갑니다. pañcakkhandha라는 세상으로 잡으면 몸도 들어갑니다. 어디에도 아무것도 남지 않습니다. 모든 세상, 모든 satta.
අනිච්චයි. කැමේ පැවැත්මක් නෑ. ඉච්ච සේ නෑ. දුක්ඛයි. ඉච්ච සේ නැත්නම් දුකයි. අනත්තයි. අනර්ථකයි. නැත්නම් සාරයි කියන එක තාත්තයක් නෑහැ කියලා අදහත් තමයි එන්නේ. අනාථයි.
anicca. 원하는 대로 머무는 것이 없습니다. 원하는 대로 되지 않습니다. dukkha. 원하는 대로 되지 않으니 괴롭습니다. anatta. 뜻 없음, 곧 알맹이라는 것이 없다는 뜻이 나옵니다. anātha.
එතකොට අනිච්චයි, දුක්ඛයි, අනත්තයි. දැන් එතනදි දකින ආදීනවික ආනිසංස පැත්ත තියෙන්න ඕනේ කම්මත්ත නියාමය දෙයන්. අත්හැරීම නාතයි, නොවැල්ම නාතයි, මිදීම නාතයි, නිවනම නාතයි. අනානිසන්ත. නිවනම නාසයි, නිවනම නාතයි, නිවනම නාතයි, නිවනම නාසයි. අපි එල්ල කරපු අධිවිධම්ය.
그때 anicca, dukkha, anatta. 거기서 보는 것은 ādīnava이고, ānisaṃsa 쪽도 kammaṭṭhāna에 있어야 합니다. 놓음은 nātha, 애착 없음은 nātha, 벗어남은 nātha, nibbāna만이 nātha. 이것이 ānisaṃsa입니다. nibbāna만이 nātha, nibbāna만이 nātha, nibbāna만이 nātha, nibbāna만이 nātha. 우리가 겨냥한 것입니다.
දැන් ඕක කර්මස්ථාන දැන් ඕක කර්මස්ථාන ඉදිගටම ගන්නටත් අපි දකින්නේ අර ක්රමයටම හිටැන්නවා. අත්හරිෙන පැත්තක් තියෙනවා. ආදීනව දැකලා අත්නවා. ආනිසන්තකලා ඒ පැත්තට හැරෙනවා. ඒ පැත්ත එල්ල කරම නිවන කරාම මිද ඉන්නවා. සක්මන් කරිනුත් මේ භාවනා කරන්න පුළුවන් එක තන් ිසක් කරන්න පුළුවන්.
(묻는 이) 이제 그 kammaṭṭhāna... (답) 이제 그 kammaṭṭhāna를 계속 잡을 때에도 우리가 보는 것은 같은 방식으로 이어집니다. 놓는 쪽이 있습니다. ādīnava를 보고 놓습니다. ānisaṃsa를 보고 그쪽으로 돌아섭니다. 그쪽을 겨냥하여 nibbāna로 벗어나 있습니다. 걸으면서도 이 bhāvanā를 할 수 있고 한 자리에 앉아서도 할 수 있습니다.
හොඳ වෙර වෙනස පේන්න පටන් ගන්නේ ස්වාමීන් වහන්ස චතුධ්යානයට යන්න අවංකාතු කර්මස්ථානය ප්රමාණවත් වර ඒකමත් ඇති. හැබැයි ඒකෙදී අර අපි අර කිව්ව ටිකට ගන්න ඕනේ. දැන් පවතින කයේ පවතින ස්වභාවය අවංකයි කියලා හැඟීම ගත්තහම ප්රමාද වෙන්න බලනවා.
(묻는 이) 좋은 차이가 보이기 시작합니다. 스님(Bhante), 넷째 jhāna까지 가려면 정직함 kammaṭṭhāna로 충분합니까? (답) 그것만으로도 됩니다. 그런데 거기서는 우리가 말한 것을 잡아야 합니다. 지금 있는 몸의 있는 그대로의 성품을 정직하다고 느끼면 게을러지려 합니다.
එතකොට ඒකත් බලපා. දැන් කයේ කයට දැනෙන යම්කිසි මානසික සුවයක් තියෙනවා. කායික සුවයක් මානසික සුවයක් දැනෙන්න පටන් ගන්නවා. මෙන්න මේ දැනෙන්න ඉන සුවයට අවංකම මම ළඟ දැන් තියෙන්නේ මේ ඉතුරු වෙලා තියෙන අවංකත්තයයි කියලා හැඟීමක් ගත්තොත්. මම ළඟ පාප ටිකක් අයින් වෙලා කියා දැන් ඉතුරු ටික මගේ අවංකයිනේ. අන්න එහෙම හැඟීම ගත්තොත්. ඒ රාජ්ය අර පවතින පංචස්කන්ධයක අවංකත්තත්වයක් ඔතන සම්බන්ධ වෙනවා. අන්න ඒ වෙලාව අදහස ගන්න ඕනේ. අත්හැරුණු හරියයි අවංකේ.
그때 그것도 봅니다. 이제 몸에 느껴지는 어떤 마음의 즐거움이 있습니다. 몸의 즐거움, 마음의 즐거움이 느껴지기 시작합니다. 이 느껴지는 즐거움을 두고 '정직함이 바로 지금 내게 남아 있는 이 정직함이다'라고 느끼면, '내게서 죄가 조금 떠났으니 이제 남은 것은 내 정직함이다'라고 그렇게 느끼면, 지금 있는 pañcakkhandha의 정직함이 거기 끼어듭니다. 그때 이런 생각을 잡아야 합니다. 놓인 부분이 정직한 것입니다.
මිදුනු හරියනෙයි අවංක වුණේ. මේ පිරිසිදු පවිත්ර ප්රභාසල ඒ අත්හැරි නොවැලී ගිය හරි. එහෙනම් ඉතුරු හරි තුළ යමක් තියෙනවා නම් ඒ ටික වංක හරි. ඒ ටික අයින් කරන්න ඕන හරි. ඒ ටිකත් අයින් කරා නම් තවත් තුරට අවංකයි.
벗어난 부분이 정직해진 것입니다. 이 깨끗함, 맑음, 빛남은 놓이고 애착 없이 간 부분입니다. 그러면 남은 부분 안에 무엇이 있다면 그것은 굽은 부분입니다. 그것은 치워야 할 부분입니다. 그것도 치웠다면 더욱 정직합니다.
ඒ අන්තිමට බලනකොට ශරීරය ඔක්කොම සුද්ධ කරලා සුද්ධ කරලා බලනකොට නාම වලවත් රූප වලවත් ඉතුරු වෙන දෙයක් නැත්තෙකම අවංකත්තය දකිනවා. අන්න අවංක වෙන්නේ නිවනයි කියලා දැනගත්ත ගමන්. පිරිසිදු කියන්නේ නිවනි නිවන අතරින් වැඩියාම විදිය රාකය ද්වේශක්ඛය මෝහක් වේය අවංකයි කිව්වේ ඒ ටිකයි. රාගක්ෂය වුනා නම් ද්වේශක්ඛය වුනා නම් මෝහක්ය වුණා ඒකයි පිර.
마지막에 보면 몸을 모두 깨끗이 하고 또 깨끗이 해 보면, nāma에도 rūpa에도 남는 것이 없는 데서 정직함을 봅니다. nibbāna라고 알자마자 정직해집니다. 깨끗함이란 nibbāna입니다. nibbāna 안에서 rāgakkhaya, dosakkhaya, mohakkhaya — 정직하다고 한 것이 그것입니다. rāgakkhaya가 되었다면, dosakkhaya가 되었다면, mohakkhaya가 되었다면 그것이 깨끗함입니다.
අන්න ඒ අදහසතින් වැඩෙන්න පටන් ගත්තො. කෙළවර වෙන්නේ නිවනි. දැන් ධ්යාන දෙකේ හෝ තුනේ ඉන්න කෙනෙක් ඔය නාත භාවනාව හෝ ඔය විදිහට වඩක් අර ධ්යාන වැඩෙන එකට බාධාවක් ඉන්න නැ කිසි බාධාවක් නැ. ධ්යානයත් එක්කමයි නැගෙන්නේ.
그런 생각으로 자라기 시작하면 끝에는 nibbāna입니다. (묻는 이) 둘째나 셋째 jhāna에 있는 이가 그 nātha bhāvanā를 그렇게 닦으면 jhāna가 자라는 데 걸림이 됩니까? (답) 아니, 아무 걸림도 없습니다. jhāna와 함께 올라갑니다.
දැන් දැන්මේස අසේ අනාතයි නාතයි කියන වචනය ගත්තහම ලෝක අනාතයි නිවනම නාතයි. මෙහෙම ගන්නත් පුළුවන් කැටි කරගෙන පත් ලෝකයි කියන ලෝක කියන්නේ මේ කාම ලෝක රූප ලෝක අරූප ලෝක කියන එහෙම දැකිනවා එහෙමත් ගන්න පුළුවන්. කාම ලෝකයි, රූප ලෝක අනාථයි, අරූප ලෝක අනාතයි නිවනම අනාතයි. දැන් මෙහෙමත් ගත්තා ඒක
anātha와 nātha라는 말을 잡으면 '세상은 anātha, nibbāna만이 nātha.' 이렇게 줄여서 잡을 수도 있습니다. 세상이라 하면 kāma 세상, rūpa 세상, arūpa 세상이라고 그렇게 볼 수도 있습니다. 'kāma 세상은 anātha, rūpa 세상은 anātha, arūpa 세상은 anātha, nibbāna만이 nātha.' 이렇게도 잡을 수 있습니다.
දැන් මුලින්ම භාවනාව අර අවස බල වඩන්නේ නැතුව ඔව් ඔය නාත භාවනාව ඔය විදිහට ධ්යාන ලැබෙනවද තැරිලා ලැබෙනවා. දැන් විදර්ශනා පූර්වකම සමථය ලැබෙනවා. එතකොට ලැබෙන්නේ මෙහෙමයි. අනාථ පැත්ත සිහි කරලා නාථා කියන්නේ නිවන මුල් කරගත්තහම උපසමානුස්සතිය මුල් කරේ නැහැයි දෙහැලේ. දානුස්සතියක්.
(묻는 이) 처음부터 bhāvanā로 그 힘을 키우지 않고... (답) 네. (묻는 이) 그 nātha bhāvanā로 그렇게 jhāna를 얻습니까? (답) 얻습니다. vipassanā를 앞세워 samatha를 얻습니다. 그때는 이렇게 얻습니다. anātha 쪽을 새기고 nātha, 곧 nibbāna를 앞세우면 upasamānussati를 앞세운 것이 아닙니까. (묻는 이) anussati...
ඒකෙන්නේ චිත්ත ප්රසාද වෙන කියලා කියන නිවන නාථි කියලා ගන්නකොට නිවන සිහි කරන්න සිහි කරන්න ඇති වෙනවා නිරාග ප්රීතිය ප්රීති මානස කායෝ පස්සද්ධ කායගේ ැලුවත් එක්කලා එනව පස්සද්ධ කාය සුඛන්යති දුපතිනවා සමාධිය එතනම් සමාධිය තියෙනවා. ආර්ය මාර්ගය තුළම ඒ සමාධිය ඒකින්ම ලැබෙනවා.
그것으로 마음의 맑은 믿음(pasāda)이 생긴다고 합니다. nibbāna를 nātha라고 잡을 때 nibbāna를 새기고 또 새기면 nirāmisa pīti가 생깁니다. 'pītimanassa kāyo passambhati, passaddhakāyo sukhaṃ vedeti, sukhino cittaṃ samādhiyati' — 거기에 samādhi가 있습니다. ariya magga 안에서 그 samādhi가 바로 그것으로 얻어집니다.
ම අවංකා කිරීමද භාවනාවක් වැටෙන්නේ මොන භාවනාවලද දැන් ඕක වැටෙන්නේ සීල විශුද්ධිය මුල් කරන්නේ නැහනේ ගමනමයි සීලානුස්සතිය ඔව් සීලනුස්සතියන් වශුද්ධිය
(묻는 이) 정직함 bhāvanā는 어떤 bhāvanā에 듭니까? (답) 그것은 sīla visuddhi를 앞세우는 것 아닙니까, 그 길입니다. (묻는 이) sīlānussati... (답) 네, sīlānussati, visuddhi입니다.
සමථ භාවනාවක් පෙන්ද සමථ විදර්ශනා දෙකෙන් පලෙනා නිවන අරමුණු කරලා ගත්තා රාග අක්ෂයයි ද්වේශ අක්ෂයයි මෝහක්යයි මේ අවංකය කියන්නේ කියලා ගත්තා ප්රාණඝාත අදත්දාන කාමත්යාචාර නැති නිසා අවංකයි කියනවා. ඉතුරු ටිකෙන් නෙමෙයි අවංක නැති නිසයි.
(묻는 이) samatha bhāvanā입니까? (답) samatha와 vipassanā 둘 다로 갈라집니다. nibbāna를 대상으로 잡았습니다. rāgakkhaya, dosakkhaya, mohakkhaya가 정직함이라고 잡았습니다. pāṇātipāta, adinnādāna, kāmesu micchācāra가 없기 때문에 정직하다고 합니다. 남은 것 때문이 아니라 정직하지 않은 것이 없기 때문입니다.
දැන් ඕක අපි අදහස් දෙකකට ගන්න පුළුවන්. ඒ ටික නැති නිසා ඉතුරු ටිකාංකයි කියලා ගත්තොත්. සමතයකටයි වැදෙන්නේ. එතකොට වෙන්නේ ඒක නොයල්ම අත්හැරීම අත්හැරීම නොයල්ම වදීම කියන එකට අත්හැරන හරිය නෙමෙයි මේක හම්බවුනේ කියලා දැනගත්තොත් එක ගත්ත වැරදෙනවා.
이것을 두 가지 뜻으로 잡을 수 있습니다. 그것들이 없기 때문에 남은 것이 정직하다고 잡으면 samatha에 듭니다. 그때 놓음, 애착 없음, 벗어남을 두고 '얻은 것은 놓인 부분이 아니다'라고 알면, 잡은 것이 틀립니다.
එතකොට නිවනත් එක්කලා වැඩෙන්නේ. නිවනට හිට පිහිටනවා. ඉතුරු හරියක් ගත්තොත් එහෙම පැවැත්මක සශුද්ධතාවයග සම්මතයක හිට පිහිටනවා. එතකොටත් වැඩනවා දැහැනා චතුර ධායන්නට යන්නත් පුළුවන්.
그때는 nibbāna와 함께 자랍니다. nibbāna에 머뭅니다. 남은 부분을 잡으면 존재의 깨끗함이라는 sammuti에 머뭅니다. 그때도 jhāna로 자랍니다. 넷째 jhāna까지 갈 수도 있습니다.
ඒ ස්වභාවය පීඩන්න එතන අපි අරමුණු වුනේ පැවැත්මක්. පැවැත්ම අරමුණු කරලා බලන්න පුළුවන් සමථය අත්හැරීම නොවැලම මිදීම අරමුණු කරන්නෙන්න බලන්න පුළුවන් විදර්ශනාව විදර්ශනාව වැඩුවයි. ඒකෙත් ඇති වුනා වෙනවා දහම් ප්රීතියටිය දහම් පිගෙනගිලා ඒක නැගිනවා සමථය. විදර්ශනාව නැගින්නේ සමථයත් එක්කා.
그 성품을 보면 거기서 우리가 대상으로 삼은 것은 존재입니다. 존재를 대상으로 삼아 볼 수 있는 것이 samatha이고, 놓음·애착 없음·벗어남을 대상으로 삼아 볼 수 있는 것이 vipassanā입니다. vipassanā를 닦았습니다. 그것으로도 dhamma pīti가 생기고, dhamma pīti가 올라와 samatha가 올라섭니다. vipassanā는 samatha와 함께 올라섭니다.
ඔව් ඒක හුඟක් පහසු වැඩිපුරම හොඳයි. මොක විශේෂයෙන්ම දෙන්නේ ඉස්සෙල්ලා අවංකාය පිරිසිදු කියන එක මුලින්ම දෙන්නේ. එක්තරහ සමතයකින් වැඩෙන්න ඕන නිසා එතනින් වැඩෙනකොට තමයි අපි ඒ කියන්නේ අයිෙත් අවංකා පිරිසිදුව කියනකොට අත්හැරි ගිය හරිය අවංකයි කියලා ගන්න කියලා. එතකොට විදර්ශනාවටත් නැගෙනවා. ඒකම විදර්ශනාවත් නැගෙනවා. අර භාවනාවමයි
(묻는 이) 네, 그것이 훨씬 쉽습니다. (답) 가장 좋습니다. 특히 왜 먼저 '정직하다, 깨끗하다'를 처음에 주느냐 하면, 어떤 samatha로 자라야 하기 때문이고, 거기서 자랄 때 우리가 말하는 것은 '정직하다, 깨끗하다'고 할 때 놓여 간 부분이 정직하다고 잡으라는 것입니다. 그때 vipassanā로도 올라갑니다. 그것으로 vipassanā도 올라섭니다.
විදර්ශනාවත් නැගෙනවා. අර භාවනාවමයි දෙපැත්තටම යන්නේ. පැවැත්ම ඉතුරු ටිකංකුධ හැටියට දකිනකොට සමථයක් දැකලායි වැරදේ. ඒකට අරමුණක් තිබුණා. සුද්ධභාවය නැමති අරමුණට පැවැත්ම සුද්ධත්වයෙන් දැක්කා. චතුරධ්යාන අවස්ථාව සුද්ධත්වයෙන් දැක්කා. එතකොට එතන අපි දැකේ පැවැත්ම. පැවැත්ම කිය වැටෙනවා සමථය. පැවැත්මක් ගැනුනාම ඒ කියන්නේ රූපාවචර පැවැත්මක් ඉතුරු. ඒ රූපාවචර පැවැත්මට කියිලා අපි එතෙන්ට ගියා. දැන් අපි එතනට සමතේ ධ්යාන එකක් දෙකක් වැඩුනයි කියන්නේ. කෙලින්ම සමාධිය ලැබිලා තියෙන්නේ. සමාධිය යථාභූත ඥාතනය සකස් වෙලා තියෙන්නේ මාර්ගය. දැන් විදර්ශනාව ගත්ත එකම වැදෙනවා.
같은 bhāvanā가 양쪽으로 갑니다. 존재의 남은 부분을 깨끗하다고 볼 때는 samatha를 보고 그리로 갑니다. 거기에 대상이 있었습니다. 깨끗함이라는 대상에 존재를 깨끗함으로 보았습니다. 넷째 jhāna의 처지를 깨끗함으로 보았습니다. 그때 거기서 우리가 본 것은 존재입니다. 존재라 하면 samatha에 듭니다. 존재를 잡으면 곧 rūpāvacara 존재가 남습니다. 그 rūpāvacara 존재로 우리는 거기 갔습니다. 거기서 samatha의 jhāna가 하나둘 자랐다는 것입니다. 곧바로 samādhi가 얻어진 것입니다. samādhi에서 yathābhūta-ñāṇa가 갖추어지는 것이 magga입니다. 이제 vipassanā를 잡은 것과 같이 됩니다.
දැන් ඕකෙන් ගන්න පුළුවන් ලෝක අනාථයි නිවනම අනාථයි. එහෙමත් ගන්න පුළුවන්. භාවනාව ලෝක තේරුම් ගත්තටම පත් ලෝකායි ලෝක අනාතයි නිවනම නාතයි නිවනම නතයි එහෙමත් යන්න පුළුවන්.
이것으로 '세상은 anātha, nibbāna만이 nātha'라고 잡을 수 있습니다. bhāvanā로 세상을 이해하는 대로 '세상은 anātha, nibbāna만이 nātha, nibbāna만이 nātha'라고 그렇게 갈 수도 있습니다.
උපාදානස්කන්ධය අත්ය නැ එහෙමත් ගන්න පුළුවන් තමන්ට අදහස එනවා නම් ඒකත් ගන්න පුළුවන්. පංච උපාදානස්කන්ධ අනාතයි එහෙමත් ගත්තෑ. නිවනම නාතයි. දැන් පංච උපාදානස්කන්ධ නාතයි, අත්හැරීම නාතයි, නොයල්ම නතයි, මිදීම නතයි නිවනම නතයි. නිවන කියන එක තව ලං කරන්නේ අත්හැරීම නොවල්ම මිදීම නිවන ක්රමානුකූලවම තත්ත්වයෙන් තවට යනවා. නිවන කියන එකෙන් දෙන්න පැහැදිලිව දැනින්න පටන් ගන්නවා. අන්න එහෙම දැනෙන්න පටන් ගත්ත අත්හැරීම වමදීම වැලම කියන කතාව නිවනම නාතයි නිවනම නාතයි කිව්වත්. ඒව නිවන කියන්නේ නාත එකක් මිසක් වෙන එකක් නෑහ කියලා දැනගත්තා නම් නිවන නිවන නිවන කියලා හිතිවත් ඇති. එහෙම එන්න කෙටි වෙන්නේ.
(묻는 이) upādānakkhandha는 anātha... (답) 그렇게도 잡을 수 있습니다. 자기에게 그런 생각이 온다면 그것도 잡을 수 있습니다. 'pañca upādānakkhandha는 anātha'라고 잡고, 'nibbāna만이 nātha.' 'pañca upādānakkhandha는 anātha, 놓음은 nātha, 애착 없음은 nātha, 벗어남은 nātha, nibbāna만이 nātha.' nibbāna를 더 가까이 끌어오는 것은 놓음·애착 없음·벗어남이며, 차례대로 한 단계씩 나아갑니다. nibbāna라는 것이 더 또렷이 느껴지기 시작합니다. 그렇게 느껴지기 시작하면, 놓음·벗어남·애착 없음이라는 말이든 'nibbāna만이 nātha'든, nibbāna는 nātha일 뿐 다른 것이 아니라고 알았다면 'nibbāna, nibbāna, nibbāna'라고 생각해도 됩니다. 그렇게 짧아집니다.
නාතත්වය නාතය ඒකත් ඇති. මොකද කොහෙන් හරි වැටහෙන්න ඕනේ ඇන්ති අත්හැරීම නොවැලම විදිහ මනසට එන්න ඕනේ අර කියන විරාග සංඥා, නිරෝධ සංඥා වශයෙන් වැඩෙන්න ඕනේ. සබ්බ ලෝකය අනිතව අනාභිරත සංඥා මේ ආදී වශයෙන් ඒ සංඥාව වැඩෙනකොට අපිට එන්න එන්න කර්මස්ථානය කෙටි කරලා කදිවිලා හැඟීමටත් ගන්නවා. හැඟීමට ගත්තත් ඊට පස්සේ වැඩෙනවා. ඒ මුල්
nātha됨, nātha, 그것만으로도 됩니다. 왜냐하면 어디선가 와닿아야 하기 때문입니다. 놓음·애착 없음·벗어남이 마음에 와야 하고, virāga saññā, nirodha saññā로 자라야 합니다. 'sabbaloke anabhirati saññā' 같은 saññā가 자랄 때 우리는 차츰 kammaṭṭhāna를 줄이고 줄여 느낌으로 잡습니다. 느낌으로 잡아도 그 뒤에 자랍니다.
ගත්තත් ඊට පස්සේ වැඩෙනවා. ඒ මුල් අවස්ථාවේදී විග්රහ ඇතුව ගන්න ඕනේ. අර අයන්න අල්මායන්න මායන කියලා ගෑණ රූපයා පෙලා අම්මා කියනවා වගේ පුංචි කාලේ ආරම්භය ඒවා රූපය නැහැ. නිකන් අකුරු ටිකෙ තියෙනවා අයන්න අල්මායන්න මායන්න අම්මා කියලා එහෙමත් කියිය කියලා. ඊට පස්සේ අකුරු නොකියා කියන්න කියනවා කියලා. ඉතින් හිෝරෙන් ගිය ගිය එතන අම්මාගේ හදාගන්න පදමත් පුරුදුනාට පස්සේ මොකවත් කිය කතාවක් නැහ තක් ගලා අම්මා කියලා කියනවා. ඔහොම ඔහොම කියලා එවිල්ලා බලාගෙනදී නිකන් බලාගෙන කියවගෙන කියගෙන යන්න පුළුවන් මැතිම වගේ පුරු වුනා
처음에는 풀이를 갖추어 잡아야 합니다. 어릴 때 여인 그림을 보여 주며 '아얀나, 알라파얀나, 마얀나' 하고 글자를 짚어 '암마(어머니)'라고 하던 것처럼 시작합니다. 그때는 그림이 아니라 그냥 글자들만 있는데, '아얀나, 알라파얀나, 마얀나, 암마'라고 그렇게 말하게 했습니다. 그 뒤에는 글자를 말하지 말고 읽으라고 합니다. 그렇게 익혀 가다 '암마'라는 낱말이 몸에 밴 뒤에는 아무 말 없이 곧장 '암마'라고 읽습니다. 그렇게 하다 보면 그냥 보며 술술 읽어 갈 수 있게 익숙해집니다.
අර අ මුලදි මුලදී අපි ඒටම ආපු අපි මුල තියර කොහොමද අයන්න අල්මායන්න මායන්න කියලා ගෑන රූපයලා අම්මා එහෙමත් කිව්වා. ඔව යන්න
처음에 우리가 그렇게 온 처음의 방식은 어땠습니까? '아얀나, 알라파얀나, 마얀나' 하며 여인 그림을 보며 '암마'라고 그렇게 말했습니다.
ගෑන රූපයලා අම්මා එහෙමත් කිව්වා. ඔව යන්න මූරු දදදන උන පදලට කියන එක දන්නේ නැහැ. මොකක්ද? ඔන්න එහෙමත් කිව්වා ඉන්නවා. දැන්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මොකක්ද? ඔන්න එහෙමත් කිව්වා ඉන්නවා. දැන් ඔහොම කිව්වට පස්සේ අපිට ආයසරයක් අකුරු කියිය ගිය රූප බල බලා කියන කාර්යක් අවශ්ය වෙන්නේ. මෙන්න මේ කර්මස්ථානයක් මූලාරම්භක අවස්ථාවේ තමයි විග්රහ කර විස්තර ඇතුව වැඩිපුර කර්මස්ථානයක් දෙන්නේ. ඊට පස්සේ ඒක ක්රමක්රමයෙන් හුරුවෙන්න පටන් ගන්නවා.
그렇게 한 뒤에는 다시 글자를 말하며 그림을 보며 읽는 일이 필요 없습니다. 이 kammaṭṭhāna도 맨 처음 시작할 때에만 풀이하여 자세하게 더 많은 kammaṭṭhāna를 줍니다. 그 뒤에는 그것이 차츰 익숙해지기 시작합니다.
නිවනට හර හිටෙනවා. නිර්වාණ නිවන පිළිබඳ සංඥාව වැඩෙනවා. ඊට පස්සේ ඒ සංඥාවත් අත්හරිනවා. එතකොට හැඟීමට. එහෙම එහෙම තමයි අන්තිම ඉවර කරගන්නේ. අනුපිළිවෙලී අනුපූර්ණ ක්රමය පයිතිය. ඉතින් ඒකෙන් දැන් ඕකම අපි ඔය ක්රමෙන් ගත්ත හැකි.
nibbāna에 마음이 머뭅니다. nibbāna에 대한 saññā가 자랍니다. 그 뒤에는 그 saññā도 놓습니다. 그때는 느낌으로. 그렇게 마지막에 끝냅니다. 차례대로(anupubba) 나아가는 방법입니다. 그래서 이것도 그 방법으로 잡을 수 있습니다.
නිවනෙන් මපිට අවංකත්තත්වයක් නෑහැ. නිවනෙන්ම මපිට පිරිසිදු බවක් නැහ. නිවන හැර පවිත්රත්වයක් නැහ. නිවන හැර ප්රභාසනත්වයක් නැහැ කියලා හිතෙලා අදහස් ගන්නවා. එහෙම ගත්ත කියන අවංකාය පිරිසිද කියලා වඩන්නකටම වැඩෙන්නේ නිවන.
nibbāna 말고는 정직함이 없습니다. nibbāna 말고는 깨끗함이 없습니다. nibbāna 말고는 맑음이 없습니다. nibbāna 말고는 빛남이 없다고 생각을 잡습니다. 그렇게 잡으면 '정직하다, 깨끗하다'고 닦을수록 자라는 것은 nibbāna입니다.
පාපයෙන් අහක් ගියා සශුද්ධතාවය අවංකයි. එහෙම ගත්තොත් සමාධිය. ඒක උඹද ආරම්භ කරනකොට එහෙම කරන්න ඕනේ. මොක එකපාර නිවන පන් ගත්ත නිවනට විත පිහිටන්නේ නැ. ලෝකයේ ආශ්වාදයට බැඳිලා තිබිච්ච හිත අත්හැරීමේදී නොවැලියාව නිවනයි කිව්වහම හැකිලෙනවා. කොහද ඒක අත්දැකීම ලබාගෙන ඕනේ ඒක සුව දකින්න. එහෙම නැත්නම් බැහ.
죄에서 떠난 깨끗함을 정직하다고 잡으면 그것은 samādhi입니다. 처음 시작할 때는 그렇게 해야 합니다. 왜냐하면 단번에 nibbāna를 잡으면 마음이 nibbāna에 머물지 않기 때문입니다. 세상의 assāda에 묶여 있던 마음은 놓음, 애착 없음이 nibbāna라 하면 움츠러듭니다. 어디선가 그 경험을 얻어야 그것을 편안함으로 봅니다. 그렇지 않으면 안 됩니다.
ස්වාමීන් වහන්ස අර මේ දැන් අද ආනාපාන සතිම සම්බන්ධ වනේ. නමුත් ඒගොල්ලන්ට දැහැන්න ලැබෙන්නේ නැහැ. ඔව් නමුත් දැන් බාහිර යෝගීන් ඕකෙන් දැහැ ලබනවා. ඔව් ඒක කොහොමද
(묻는 이) 스님, 오늘 ānāpānasati와 관련해서요. 그 사람들에게는 jhāna가 얻어지지 않습니다. (답) 네. (묻는 이) 그런데 바깥 yogī들은 그것으로 jhāna를 얻습니다. (답) 네. (묻는 이) 그것은 어떻게 된 것입니까?
දැන් මෙහෙම ආනාපානසති භාවනාව කියලා බුදුපියාණන් වහන්සේ දේශනා කරලා යමක් තියෙනවානම් ඒ දේශනා කළ භාවනාව මේකයි කියලා පැලෙව් ධර්මය අධර්මය කරපු එක වැදෙනවා. අන්න එතනයි පාදු වෙන්නේ.
이렇습니다. 부처님께서 ānāpānasati bhāvanā라고 가르치신 무엇이 있다면, '가르치신 bhāvanā가 이것이다'라고 하면서 dhamma를 adhamma로 만드는 일에 걸립니다. 바로 거기서 허물이 생깁니다.
දැන් අන්ය පුද්ගලයෝ ඒ කියන්නේ අන්ය යෝගිය මේ බුදු දහමේ කතාවක් ඒගොල්ලන්ට නැ. ඒගෝ ආනාපාන සතිප නෙන්නේ ඒගලන්ගේ පරම්පරාව කියෙන අපි ඔව් ඒක කියන්නේ නැහැ මේ බුදුපියාණන් වහන්සේගේ ආනාපාන හතිය මේකයි කියලා කතාවක් එපලගේ
다른 사람들, 곧 다른 yogī들에게는 이것이 부처님 가르침이라는 말이 없습니다. 그들은 ānāpānasati를 자기 전통이라고 합니다. (묻는 이) 우리... (답) 네, 그들은 '부처님의 ānāpānasati가 이것이다'라는 말을 하지 않습니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ධර්මයක් නොවන දේකට බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ධර්මයක් කියනවා කියන ධර්මය ධර්මය කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ අපවාදයක් වෙනවා. අන්න ඒක බලපානවා ධර්ම මේ අර මේ බුදුණ වතික්රමණය කියලා ආනාික මාර්ගත්තය වැටෙනවා. ඒක බාධාවක්
부처님께서 가르치신 dhamma가 아닌 것을 부처님께서 가르치신 dhamma라고 하면, adhamma를 dhamma라 하여 부처님을 헐뜯는 것이 됩니다. 그것이 영향을 줍니다. 부처님 말씀을 어기는 것이 되어 magga에 걸림으로 떨어집니다. (묻는 이) 그것이 걸림입니까? (답) 그것이 걸림이 됩니다.
ඒක බාධාවක් එනවා. දැන් අපි තමු මස් මාස කන්න එපා කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ මස් මාස කපු නැති කෙනෙක් කියලා කියනවා කියලා කිලීම අපව ගත වෙන වැඩක් වෙනවා. දන්නේ නැහ වෙන වැඩිය. මොක බුදුපියාණන් වහන්සේ බුද්ධ චෝදනාවක් කරනවා. ද පාර මදකක් ගලක ගහලා තියෙනවා. අ මොකක්ද
예를 들어 '고기를 먹지 말라'면서 부처님은 고기를 드시지 않은 분이라고 말하는 것은 부처님을 헐뜯는 일이 됩니다. 모르는 채로 하는 일입니다. 왜냐하면 부처님께 허물을 씌우는 것이기 때문입니다. 한 번은 바위에 [글을] 새겨 놓았습니다. 뭐였지요?
තවමත් කන්නෝ බුදු බණ නොදන බොහොම ගහලා යනවා නැහැ කියලා දැන් මහා කරුණාවෙන් කියලා හිතන්නේ ගහන්න. දැන්
(묻는 이) '아직도 먹는 자들...' 'buddha 가르침을 모르는...' (답) 크게 그렇게 새겨 놓았습니다. 큰 자비로 한다고 생각하며 새긴 것입니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ ගවමස් කාලය කියලා නම් ඔප්පු කරන්න බැහැ. දශමස් අහන්න ලා ගවමස් නෑ. බුදුරජාණන් වහන්සේ මස් මාස වරදලා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
තියෙනවා. ඒකනේ බුදුරජාණන් වහන්සේ බුදු බන දන්න නැහැ කියන එකයි ඔප් වෙලා තියෙන්නේ.
그러니 그 말대로라면 '부처님께서는 buddha 가르침을 모르신다'는 것이 증명된 셈입니다.
නමුත් ඒගොල්ලෝ ඒක හිතුවේ නැහැ. ඒගොල්ලෝ ගහ වෙන වි වෙන පැත්තකට ගහන්න මේ මස් කෑ වලක් බෞද්ධයන්ගේ හැටිය මෙහෙමයි කියන අදහසක් අරගෙන තමයි අර ශබ්දය ගි ගැහුේ. ගවමත් කන්නෝ බුදු බණ නොදන්න.
그러나 그들은 그것을 생각하지 않았습니다. 그들은 다른 쪽을 겨냥해, 고기 먹는 일에 대해 불자의 모습은 이래야 한다는 생각으로 그 구호를 새겼습니다. '소고기 먹는 자는 buddha 가르침을 모른다.'
දැන් බුදුරාන්නෝ පිහිටන්න කියලා ඔව් ගහලා තියෙනවා. දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ගහලා තියෙනවා. දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේ එහෙම ගවස් වල බුදුරජාණන් වහන්සේ ීරණය කරලා ඉවරයින්නේයිනේ එතන දැන් කොහොමද ගැලපෙන්නේ? දන්නෙම නැතුව අමාරුට දේවල්. දැන්ඒ ඔය වගේ
부처님께서는 소고기에 대해 그렇게 이미 정해 두셨지 않습니까, 거기서. 그런데 이제 어떻게 맞아떨어집니까? 알지도 못하면서 하는 곤란한 일들입니다.
දන්නෙම නැතුව අමාරුට දේවල්. දැන්ඒ ඔය වගේ දේවල් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා අර නිගණ නාත පුත්ත තමන්ගේ ගෝලයෙකුට කියනවා. ප්රාණඝාත කරන්න එපා. ඒකාතයෙන් අපා යනවා. පෝරකම් කරන්න එපා ඒකාන්තයෙන් අපා යනවා. රාමීහ වරදව හැසෙන්න එපා ඒකාන්තයෙන් අපායන මේ දස අකුසලය ගැන කිව්වා.
이와 같은 일들을 부처님께서 가르치십니다. Nigaṇṭha Nātaputta가 자기 제자에게 말합니다. '생명을 죽이지 말라, 반드시 apāya에 간다. 도둑질하지 말라, 반드시 apāya에 간다. 삿된 음행을 하지 말라, 반드시 apāya에 간다.' 이렇게 열 가지 akusala에 대해 말했습니다.
මේක වැඩිපුර කරන කෙනා ඒ වැඩිපුර කරන කෙනා අපා යනවා. අයංශය ම වැඩිපුර කරන කෙනාම අපා යනවා. යමක් වැඩිපුර කරන්නේ නෙද ඔබ අපාගත වෙනවා. මෙහෙම කියන වචනයක් කිව්වා. දැන් මේක බැරූ බැට නරක දෙයක් නෙමෙයිනේ මේ කියද් තියෙන්නේ කොහොමහරි අපායෙන් බේරගන්නයි පවින් බේරගන්නයි කියලා කියන්න පුළුවන්.
'이것을 많이 하는 이는 apāya에 간다. 무엇이든 많이 하는 이가 apāya에 간다. 무엇을 많이 하느냐에 따라 apāya에 간다.' 이런 말을 했습니다. 이것은 나쁜 말이 아니지요. 이 말은 어떻게든 apāya에서 건지고 죄에서 건지려는 것이라고 할 수 있습니다.
දැන් බුදුපියාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා යමෙක් වැඩිපුර කරන දෙෙන් ඒ හේතුවෙන් අපා යනවා කිව්වා නම් අද කිසිය පව් කර මිනිහක අපා යන්න විදිහක් නැහ කියලා. ඒකට හේතුව අහන්න කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ ඒවා හේතුව
그런데 부처님께서 가르치십니다. 누군가 많이 하는 것 때문에 apāya에 간다고 했다면, 오늘 죄를 짓는 어떤 사람도 apāya에 갈 길이 없다고요. 그 까닭을 들어 보라고 부처님께서 말씀하십니다.
යම් කෙනෙක් ප්රාණඝාත කරනවා නම් ඔහුගේ දෛනික කාලයෙන් පැයයි දවාලයි ගත්තහම දවසක් වෙන් කරගෙන දවසකට ප්රාණඝාත කරන වෙලාවද වැඩි ප්රාණඝාත නොකරන වෙලාවද කියලා. වැඩිපුර කරමින් අපාය යනවා නම් වැඩිපුර කරන්නේ මොකක්ද ප්රාණඝාත කරන වෙලාවද වැඩිපුර කරන්නේ මේ නොකරන වෙලාවද ස්වාමීනි ප්රාණඝාත කරන්නද ඒ විනාඩි ගානක් හරි කරන්නේ. නොකරන වෙලාවම වැඩිය කිව්වා.
누군가 생명을 죽인다면, 그의 하루 시간에서 밤과 낮을 하루로 잡아, 하루에 생명을 죽이는 시간이 많은가, 죽이지 않는 시간이 많은가. 많이 하는 것으로 apāya에 간다면, 많이 하는 것은 무엇인가, 죽이는 시간인가 죽이지 않는 시간인가. '스님(Bhante), 죽이는 것은 몇 분일 뿐입니다. 죽이지 않는 시간이 더 많습니다'라고 했습니다.
වැඩිපුර කරන හරි අපාය යනවා කිව්වනම් වැඩිපුර නොකරන හරි දිව අපායන නොවන්න එහෙනම් ප්රාණඝාතය කරන පුද්ගලය අපාය යන්න විදික් නැහ. නාස පොත්ත කියන විදිහට මිනිහිය හොර බැරවංචා කරනවා.
많이 하는 것으로 apāya에 간다면, 많이 하지 않는 것으로는 apāya에 가지 않으니, 그러면 생명을 죽이는 사람은 apāya에 갈 길이 없습니다. Nātaputta가 말하는 방식대로라면요. 어떤 사람이 속이고 사기를 칩니다.
රෑ දවල් කියන දවසක් තුළ මිනිහෙ හොර මැරව කරන වෙලාවයි. හොර මැරවංචා නොකරන වෙලාවයි මේ දෙකෙන් කෝකද වැඩි කියලා ඒකා. ස්වාමීනි හොර මැරවංචා කරන්න ඉතින් පැය ගානක් හරි විනාඩි ගානක් හරි යයි. නොකරන වෙලාවම වැඩියි. එහෙනම් වැඩිපුර කරන හරියෙන් අපායන්න නම් වැඩිපුර කාල නොකරන හරිය එහෙනම් අපායන්න විදිහක් නැහ. ඔය විදිට බලකොට නිවන්ද පුත කියන හැදි පව් කරන අය අපායන්න විදිහක් නැහැ කියලා.
밤낮 하루 동안 그 사람이 속이고 사기 치는 시간과 속이지 않는 시간, 이 둘 가운데 어느 것이 많은가. '스님(Bhante), 속이는 데는 몇 시간이나 몇 분이 걸릴 뿐입니다. 하지 않는 시간이 더 많습니다.' 그러면 많이 하는 것으로 apāya에 간다면, 많은 시간 하지 않으니 apāya에 갈 길이 없습니다. 그렇게 보면 Nigaṇṭha Nātaputta가 말하는 대로라면 죄를 짓는 이들은 apāya에 갈 길이 없다는 것입니다.