'나'와 '내 것'이 없다는 것
මම මගේ නැති බව.
මේ ශරීරය මම නොවෙමි මගෙත් නොවෙමි. එසේනම් මට යන. විඤ්ඤාණයද පාදා දෙන්න කියන එකක් පෙන්නනවා.
'이 몸은 내가 아니고 내 것도 아니다. 그렇다면 나라는 것은 viññāṇa인가?' 이것을 풀어 달라는 물음을 내놓고 있습니다.
දැන් මම කියලා මගේ කියලා ගන්න සුදුසු නෑ කියලා ගන්න කිව්වේ ඒකයි. මම නෙමෙයි, මගේ නෙමෙයි, මගේ ආත්මය නෙමෙයි කියලා මේ විදිහට ගත්තොත්. පුද්ගලයා වැටෙනවා නාස්තික දෘෂ්ටියට වැටෙනවා නැත යන සංඥාවට වැටෙනවා.
이제 '나'라고, '내 것'이라고 잡는 것이 알맞지 않다고 잡으라고 한 것이 바로 그 뜻입니다. '내가 아니다, 내 것이 아니다, 나의 attā가 아니다' 하고 이렇게 잡으면, 사람은 nāstika diṭṭhi에 떨어집니다. '없다'는 saññā에 떨어집니다.
නැත යනු එක අන්තයක් ඇතු එකා අන්තයක්. මේ අන්ත දෙකටම නොබැස ඕනේ ආර්ය මාර්ගය වටහාගන්න.
'없다'는 한 끝이고 '있다'는 또 다른 끝입니다. 이 두 끝 어디에도 내려앉지 말고 ariya 길을 알아차려야 합니다.
දැන් මම නොයෙම මට නෙමෙයි, මගේ නෙමෙයි, මම නෙමෙයි ආදී වශයෙන් ගත්තම පුද්ගලයා වැටෙන්නේ මොකටද? නැත යන සංඥාව.
이제 '나는 없다, 나에게 속하지 않는다, 내 것이 아니다, 내가 아니다' 하는 식으로 잡으면 사람은 무엇에 떨어집니까? '없다'는 saññā입니다.
මමෙක් නෑ. ඔය අදහස ගත්තට පස්සේ ලෝකේ තර්කවාදී කර ගෝචර වෙනවා.
'나는 없다.' 이 생각을 잡은 뒤에는 세상이 따지기 좋아하는 이들의 놀잇감이 됩니다.
මමෙක් නැත්නම්. කරන පව්වලට විපාක විදිට බමෙක් නැහැනේ. පින්වලට සම්පත් විදින්නත් මමෙක් නැහැනේ. මමෙක් නැහනම් විඳින කෙනෙකුත් නැහැනේ. මේ ආදී වශයෙන් බහිනවා නිගමනයට මම කියලා කෙනෙක් නෑ.
'나'가 없다면 지은 pāpa의 vipāka를 받을 '나'도 없지 않은가. puñña로 누릴 복을 받을 '나'도 없지 않은가. '나'가 없다면 누리는 이도 없지 않은가. 이런 식으로 '나라는 이는 없다'는 결론에 내려앉습니다.
නැත යන සංඥාවට බැස්සවට පස්සේ පුද්ගලයාට යථාර්ථයට එන්න බැහ.
'없다'는 saññā에 내려앉은 뒤에는 사람이 있는 그대로의 참모습에 이를 수 없습니다.
ඉතින් එක්තරා දෘෂ්ටියකින් පුද්ගලයෝ මේ කතාවම හිතාගත්ත භාවනාවක් වශයෙන් කරන්න ගියොත් මම නෙමෙයි මම නෙමෙයි කියලා. මගේ නෙමෙයි කියලා. ඒ පුද්ගලයාට කතා කරන්න කිසිම තැනක ඉරදක් නැති වෙනවා පුද්ගලයා ඉන්නේ දෘෂ්ටියක නිකන්.
그래서 어떤 diṭṭhi를 품은 사람들이 바로 이 말을 제 생각대로 bhāvanā로 삼아 '나는 아니다, 나는 아니다, 내 것이 아니다' 하고 하다 보면, 그 사람은 말할 자리가 어디에도 없어집니다. 그저 diṭṭhi 하나 속에 머물러 있을 뿐입니다.
එතකොට අපි දකින්න ඕනේ. මම නෙමෙයි මගේ නෙමෙයි කියලා මගේ ය අය ගන්න සුදුසු නෑ.
그러니 우리는 보아야 합니다. '내가 아니다, 내 것이 아니다'라는 말은 나라고, 내 것이라고 잡는 것이 알맞지 않다는 뜻입니다.
ඒ මොකද හේතුව? යමක් අනිච්ච නම්, දුක්ඛ නම්, අනත්ත නම් ඒක මගේ කියලා සම්මත කරගෙන ඒකේ වැජමෙනෙන්න සුදුසුනැයි කියන එකයි ගන්න ඕනේ.
왜 그렇습니까? 무엇이든 anicca이고 dukkha이고 anatta라면, 그것을 내 것이라고 정해 놓고 거기에 얽매이는 것이 알맞지 않다는 것, 이것을 잡아야 합니다.
හැබැයි ඉපදුන කෙනාට මමෙක් විද්යාමාන වෙන්නේ මොකක් නිසාද? අවිද්යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන් ගොඩනගාගත්ත විපාකය තියෙන තාක්කල් මමෙක් විද්යාමාන වෙනවා.
그런데 태어난 이에게 '나'가 드러나 있는 것은 무엇 때문입니까? avijjā와 taṇhā로 쌓아 올린 vipāka가 있는 한 '나'가 드러나 있습니다.
ඒක විපාක විද්යාමාන. විද්යාමානත්වය ඒකෙන් අපිට අහක් වෙන්න බැහැ. ඒක ගෙවිලා කෙළවර එන එකක්.
그것은 vipāka로서 드러나 있는 것입니다. 그 드러나 있음에서 우리는 비켜설 수 없습니다. 그것은 닳아 없어져 끝에 이르는 것입니다.
ඒක අල්ලන්න වටින්නේ නෑ කියන එකයි ඡන්ද රාගයෙන් මම කියන තත්ත්වය බැඳෙන්න වටින්නේ නෑහ කියන එකයි බෞද්ධයෝ බෞද්ධත්වය තුළ විදර්ශනාත්මකව දකින්න ඕනේ.
그것을 붙잡을 값어치가 없다는 것, chanda-rāga로 '나'라는 상태에 묶일 값어치가 없다는 것 — Buddha를 따르는 이들은 Buddha의 가르침 안에서 이것을 vipassanā로 보아야 합니다.
මම නෙමෙයි කියලා ගත්තොත් එහෙම එහැ දෘෂ්ටියකට වැටෙනවා.
'내가 아니다'라고만 잡으면 저쪽 끝의 diṭṭhi에 떨어집니다.
මේ බඳු අසාර දේකමයි කියලා අල්ලගන්න වටිනා දෙයක්න. හරයක් නෑ. අන්න ඒක දකින්න ඕනේ.
이런 알맹이 없는 것뿐이니 붙잡을 값어치가 있는 것이 아닙니다. 알맹이가 없습니다. 바로 그것을 보아야 합니다.
එතකොට කාටවත් කියන්න විදයක් නැහැ එහම් ඔය ඉන්නේ මොකක්ද කියලා. ඒ ඉන්න එකේ බැඳෙන්න මමයි කියලා අල්ලන්න වටිනාදියක් නෑහ මෙන්න මේ හේතුවකු.
그러면 아무도 '그럼 거기 있는 너는 무엇이냐'고 따질 길이 없습니다. 거기 있는 것에 묶여 '나'라고 붙잡을 값어치가 있는 것이 없다는 것, 바로 이 까닭에서입니다.
ඒක නෑ කියන්න ඔයා කාතවත්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මමෙක් නෑ මමෙක් නෑහ කිව්වොත් එහෙම ඔය ඉන්න එක මොකක්ද කියලා අහන්නවා.
'나는 없다, 나는 없다'라고 하면, '그럼 거기 있는 너는 무엇이냐'고 묻습니다.
ඒකා මම නෙමෙයි කිව්වහම හිටපියත හොඳ වැඩක් කර පොල් පිටාගනැලුවොත් මොකද කරා. එතකොට පැනලා දුවනවා. ඔය මොකෙන් බේරගන්න පුළුවන්.
그 사람이 '나는 아니다'라고 하면, '잠깐, 좋은 일 하나 해 보자' 하고 몽둥이로 등을 내리치면 어떻게 하겠습니까? 그러면 펄쩍 뛰어 달아납니다. 그것으로 무엇을 지키려는 것입니까?
අනේ මට ගහන්න එපෝ කියනවා එතකොට අර මමයි මේ කිව්වේ එකා දැන් දෙන පිළිතුර මොකක්ද
'아이고, 나를 때리지 마세요' 하고 말합니다. 그러면 '나는 아니다'라고 말하던 그 사람이 지금 하는 대답은 무엇입니까?
මමයි ගන්න සුදුසු නැත්තේ ඕකනේ. ගුටිගන්න වෙන මේ මගෙන් හදාගත්ත හන්නේනේ ගුටි කන්න වෙන්නේ.
'나'라고 잡는 것이 알맞지 않다는 것이 바로 그것입니다. 얻어맞아야 하는 것은 내가 만들어 낸 이것 때문에 맞는 것입니다.
දැන් ඒකට පිරිතක් කියන්න බැරි.
이제 거기엔 paritta를 욀 수도 없습니다.
ඕක තමයි කිව්වේ මමයා අල්ලගන්න හොඳ නැහ. මම මේක හදාගත්තහම මමෙක් හදාගන්න ගියාහම සිද්ධ දෙන විපාක තමයි මේ හම්බ වෙන්නේ. දැන් එයා මම නෙමෙයි කියන එකෙත් නැහැ මම ඉන්නවා කියන එකත්.
그래서 '나'를 붙잡는 것이 좋지 않다고 한 것입니다. '나'를 만들어 내려 들 때 일어나는 vipāka가 바로 이렇게 오는 것입니다. 이제 그는 '나는 아니다'라는 쪽에도, '나는 있다'는 쪽에도 있지 않습니다.
මමයි කියන යමක් ගොඩනගාගත්තා හේතු ඵලයක් වට. ඒ හේතුව යම්තාක් ශක්ිමත්ද ඵලය ඒ තරමට ශක්තිමත් ගොන්න ඇහගුණ.
'나'라는 것을 쌓아 올린 것은 까닭과 열매(hetu-phala)입니다. 그 까닭이 얼마나 단단한가에 따라 열매도 그만큼 단단해집니다.
හේතුව අවුරුදු 100ක් හැදින්න නම් හදාගත්තේ ඵලය අවුරුදු 100ක් විද්යාමාන.
까닭을 100년 갈 만큼 만들었다면 열매도 100년 동안 드러나 있습니다.
හැබැයි ඔය හදාගත්ත එකට මම කිය ගිය අල්ලගන්න නැහැ. අල්ලගන්න ගිහින් තමයි ආයසරයක් හදාගන්නේ තව මම.
그러나 그렇게 만들어진 것을 '나'라고 붙잡아서는 안 됩니다. 붙잡으려 들기 때문에 또다시 '나'를 하나 더 만들어 냅니다.
මමෙක් හදාගත්ත තැන් පටන් ගින්න අපිට සිද්ධ වෙනවා ඒක ඉන්න තාක්කල් ඔය දුක් ඔක්කොම විඳින්නේ. ඒ නිසා එහෙම අල්ලගන්න හරයක් නෑහැ කියලා දැනගත්තහම මම ගොඩනැගෙන හේතුව දුරු වෙනවා. හේතුව දුරු වුනාට පස්සේ කියන ඵලය අන්ත වෙනකන් තියෙයි.
'나'를 만들어 낸 그 자리부터 우리에게 일이 일어나, 그것이 있는 한 그 모든 괴로움을 겪습니다. 그래서 그렇게 붙잡을 알맹이가 없다고 알게 되면 '나'가 쌓이는 까닭이 떠나갑니다. 까닭이 떠난 뒤에도 열매는 끝날 때까지 남아 있을 것입니다.
ඒකෙන් නැවත විපාකෝ කම්ම සම්භව කියන එක සිද්ධ වෙන්නේ මතු මමෙක් ගොඩනගන හේතුව නැති වුනාම අන්න ඒට මමෙක් ගොඩනැගින්නේ නැතුවහම දකිනවා.
그로써 'vipāka는 kamma에서 생긴다(vipāko kammasambhavo)'는 말대로, 앞으로 '나'를 쌓을 까닭이 없어지면 그에 따라 '나'가 더는 쌓이지 않는 것을 보게 됩니다.
හේතුව නිසා හටගත්ත ඵලයත් තිබුණා නම් හේතු නිරෝධය නිසා ඵලය නිරෝධ. ඒ නිසා මෙච්චර කල් දුක් වින්දා මම හදාන දුක් වින්දා මම හදන්නේ නැති නිසා දැන් ඉතින් දුකෙන් නිදහ අන්න දකින්න
까닭 때문에 생긴 열매가 있었다면, 까닭이 그치면(nirodha) 열매도 그칩니다. 그러니 '이렇게 오랫동안 괴로움을 겪었다, 나를 만들어서 괴로움을 겪었다, 이제는 나를 만들지 않으니 괴로움에서 풀려난다' — 바로 그것을 보십시오.
ඒක පැත්තකින් තියලා මේ මම නෙමෙයි කියන එකට ගත්තොත් එහෙම අපිට සිද්ධ වෙනවා ඔන්න තණ්හාමුදුරුවන්ට රි හත්වයට පත් වෙන්න බැරි වුණා භාවනාව මම නෙමෙයි කියලා බලලා.
그것을 제쳐 두고 '내가 아니다'라는 것에만 매달리면 우리에게 일어나는 일이 있습니다. 보십시오, Channa 스님은 '내가 아니다' 하고 바라보는 bhāvanā를 하면서도 arahant가 되지 못했습니다.
ඇහැ නෙමෙයි, කන මම නෙමෙයි, දිව මම නෙමෙයි, නාසය මම නෙවෙයි මේ විදිහට වඩනවා වඩනවා වැඩෙන්නේ නැ. අරිහත් පත් වෙන්නේ නෑහැ චන්ද රාගය දුරු වෙන්නේ.
'눈이 아니다, 귀는 내가 아니다, 혀는 내가 아니다, 코는 내가 아니다' — 이렇게 닦고 또 닦아도 자라지 않습니다. arahant가 되지 않습니다. chanda-rāga가 떠나가지 않습니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ පිරුවම් පෑවට පස්සේ මේ ඒ වෙලාවදී කල්පනා කළා මේක කාගෙන් දැන් අහගන්න මෙහෙම වෙන්නේ නැත්තේ මොකද මේ හිත වැඩෙන්නේ නැත්තේ මොකද කියලා. ආනන්ද හාමුදුරුවෝ තමයි මේකට ගැලපෙන කෙනා ධර්මය දන්න කෙනා. උන්වහන්සේ හම්බවෙන්න යන්න ඕන කියලා ගිහින් උන්වහන්සේ හම්බවෙලා ඔය කාරණය කියලා කිව්වේ.
Buddha께서 parinibbāna 하신 뒤, 그때 그는 생각했습니다. '이제 이것을 누구에게 물어야 하나, 왜 이렇게 되지 않는가, 왜 이 마음이 자라지 않는가.' 'Ānanda 스님이 여기에 맞는 분, dharma를 아는 분이다. 그분을 뵈러 가야겠다' 하고 가서 그분을 뵙고 그 일을 말씀드렸습니다.
මේ බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කාබ ඔය භාවනාව වඩනකොට වැඩෙන්න නැති වෙන්න හේතුව පරායන වර්ගය සූත්රයක බුදුරජාණන් වහන්සේ මෙන්න මෙහෙම දේශනා කරලා තියෙනවා කියලා කියන හේතු තැනක් කිව්වා.
Ānanda 스님은 그 bhāvanā를 닦을 때 자라지 않는 까닭에 대해, Buddha께서 Parāyana vagga의 한 sutta에서 이렇게 설하셨다며 그 까닭이 되는 대목을 말해 주었습니다.
අනාදිවත්මත් සංසාරයේ පටන් ගෙන ඇත කියන අන්තයේ නැත කියන අන්තයේ ආපු ලෝක සත්වයාද මම නෙමෙයි කියනකොට හිත බහිනම් නැත කියන අන්තයේ නැත කියන දෘෂ්ටියට වැටෙන නිසා භාවනාව වැඩෙන්නේ.
시작을 알 수 없는 saṃsāra 동안 '있다'는 끝과 '없다'는 끝에서 살아온 세상 중생은 '내가 아니다' 할 때 마음이 '없다'는 끝으로 내려앉습니다. '없다'는 diṭṭhi에 떨어지기 때문에 bhāvanā가 자라지 않습니다.
ඒසා මමයි ගන්න සුදුසු නෑහ කියලා ඕක බල වන්න කියලා පෙන්නවා. සුදුසු නැති බව දැනගන්න. ඒ ටික කියනකොට භාවනාව වැඩුණා.
그래서 '나라고 잡는 것이 알맞지 않다'고 그것을 보라고 보여 주었습니다. 알맞지 않다는 것을 알라고요. 그 말을 들려주자 bhāvanā가 자랐습니다.
දැන් අදත් වකට වෙලා තියෙනවා. කර්මස්ථානය දෙනවා මිසක් ඔල්මාරෙන් කර්මස්ථාන දෙනවා වගේ මේක දෙන්නට
오늘날에도 그렇게 되어 있습니다. 제대로 kammaṭṭhāna를 주는 것이 아니라 아무렇게나 kammaṭṭhāna를 던져 주듯 이것을 줍니다.
ඉතින් නේතම් මම නේතෝ හමස්මින් කියන කෑල්ලක් විතරක් තිපිටකයේ අල්ලගෙන මමෙක් නෑහ. මගේ කියා දෙයක් නෑහ කියන වචනය එතන අල්ලගෙන ඒ ආදි වශයෙන් විග්රහ කරන්න එනවා මූල විග්රහය ගන්න.
'netaṃ mama, nesohamasmi'라는 한 조각만 tipiṭaka에서 붙잡고, '나는 없다, 내 것이라는 것은 없다'는 말을 거기서 붙잡아 그런 식으로 풀이하러 와서, 그것을 바탕 풀이로 삼습니다.
ධර්මාවබෝධය ඇති කෙනා ධර්මාවබෝධයෙන් යුක්ත වුනාට පත් වුණා. මම නෙමෙයි කියලා ගත්තට එයා නාස්තික දෘෂ්ටියට වැටෙන්නේ නැහැ. නැත යන දෘෂ්ටියට වැටෙන්නේ.
dharma를 깨달은 이, dharma의 깨달음을 갖춘 이는 '내가 아니다'라고 잡아도 nāstika diṭṭhi에 떨어지지 않습니다. '없다'는 diṭṭhi에 떨어지지 않습니다.
මම නෙමෙයි කියන්න හේතුව මේක හේතු ඵලයක්. නිච්ච වූ, ආත්ම වූ සුඛ වූ යම්කිහි මමෙක්ගොල්ලට නගන්න බැරි නිසා.
'내가 아니다'라고 하는 까닭은 이것이 까닭과 열매이기 때문입니다. 영원하고(nicca) attā이며 즐거운(sukha) 어떤 '나'로 세울 수 없기 때문입니다.
ඒ හේතු මම යයි ගන්න සුදුසු නැති නිසා. මම කියන එකේ බැඳෙන්නේ නෑහ කියන අදහසින් මම නෙමෙයි කියන අදහස ගන්නවා. ඒ අදහස ගන්නේ ධර්මාවබෝධය තියෙන කෙනෙක්.
그 까닭들은 '나'라고 잡기에 알맞지 않으므로, '나'라는 것에 묶이지 않는다는 뜻으로 '내가 아니다'라는 생각을 잡습니다. 그 생각을 잡는 이는 dharma를 깨달은 사람입니다.
ධර්මාවබෝධය තියෙන කෙනා ගන්න අදහසයි. ධර්මාවබෝධය නැති කෙනා මම නෙමෙයි කියන ඇති අදහසයි කියන එක අදහත් දෙකක්. එක්කෙනෙකුට අන්තගාමී අදහසක් ඇති වෙනවා. එක්කෙනෙක්ට යථා කරත අදහසක් ඇති වෙනවා. ඒ නිසා ධර්මය
dharma를 깨달은 이가 잡는 생각과, dharma를 깨닫지 못한 이의 '내가 아니다'라는 생각은 서로 다른 두 생각입니다. 한 사람에게는 한 끝으로 치우친 생각이 일어나고, 한 사람에게는 있는 그대로의 생각이 일어납니다.
යථා කරත අදහසක් ඇති වෙනවා. ඒ නිසා ධර්මය අවබෝධ කරපු කෙනෙකුට ධර්මය තේරුම් ගත්ත කෙනෙක්ට මම නෙමෙයි කියලා ගත්තත් ඒකේ ප්රශ්නයක් නැහ. මමෙක් නෑ කියලා එයා ගත්තත් එයා අරගන්නේ ධර්මාවබෝධය අදහස.
그래서 dharma를 깨달은 이, dharma를 이해한 이에게는 '내가 아니다'라고 잡아도 아무 탈이 없습니다. '나는 없다'고 잡아도 그가 잡는 것은 깨달음에서 나온 생각입니다.
ලෝකයා හාමෙක් නෑහ කියලා ගත්ත ගමන් නැත යන අදහසින් ගන්නවා. නැත යන අදහසින් ගත්තොත් හිත වැඩෙන්නේ නැ. අන්තයකට වැටලා ඉන්නවා. ඕක ඇතිවෙන වෙනස.
세상 사람은 '나는 없다'고 잡자마자 '없다'는 생각으로 잡습니다. '없다'는 생각으로 잡으면 마음이 자라지 않습니다. 한 끝에 떨어져 머뭅니다. 그것이 생기는 차이입니다.
දැන් අපි අම්මා කියලා කතා කරනවා තාත්තා කියලා කතා කරනවා. ඉතින් කියනකොට මොනවද අපිට රූප පෙන්නන්න ඕනේ. අර ලදලු පාසලෙ එහෙම එකක් කරන්න බැහ. අයන්න අල්මායන්න මා යන්න කියලා දැනු රූපයකට ඇඟිල්ල දික් කරලා පෙන්නලා අම්මා කියන්න පුතේ කියලා අපි කියන්න වෙනවා.
우리는 '엄마'라고 부르고 '아빠'라고 부릅니다. 그런데 아이에게 가르칠 때는 무엇을 해야 합니까? 그림을 보여 주어야 합니다. 유치원에서는 그렇게 하지 않을 수 없습니다. 'a 글자, 받침 m, mā 글자' 하고 그림에 손가락을 대어 보여 주며 '아가, 엄마라고 해 보렴' 하고 말해야 합니다.
ඉතින් ඒ රම හරි කියා දෙන ක්රමයට එහෙම කියන්න නැතුව නැහ නැ අපිගේ මත් අම්මා කියනවා එහෙම කියවන් කිව්ව තේරෙන්නේ.
그렇게 차근차근 가르치는 방식으로 말하지 않고, 그냥 '엄마라고 말해 봐' 하면 알아듣지 못합니다.
නෑ ළමා මනසටමා මට්ටමට දෙන හරිය ඒ විදිහට කරන්න ඕනේ.
그러니 아이 마음의 높이에 맞춰 주는 만큼은 그렇게 해야 합니다.
වැටහිච්ච කෙනා දකින ක්රමය තව එකක්. එයාට අයන්න අල්මායන්න මායන්න කියනවා අයන්න අල්මායන්න මායන්න අම්මා කියන්න ඕනේ නැ. වචන තුනම අකුරු තුනම එකට කැටිවෙලා පදයක් හැටියටම හිතට එනවා.
알아들은 이가 보는 방식은 또 다릅니다. 그에게는 'a 글자, 받침 m, mā 글자' 하고 나서 '엄마'라고 할 필요가 없습니다. 세 글자가 한데 뭉쳐 한 낱말로 바로 마음에 옵니다.
ආය අමතර ගෑණු රූප ඉදිරි රූප මොනවද දකින්න ඕනේ නැහ. ඒක දකිනකොටම මේ සංඥාවත් එනවා මාතු සංඥාව.
다시 여자 그림이니 무슨 그림이니 볼 필요가 없습니다. 그것을 보는 바로 그 순간 이 saññā, 곧 어머니라는 saññā가 옵니다.
ඉතින් උයන්න මූතදන්න උන කියලා උණ පඳුරක් ඇඳලා පෙලා හිම් ඕකට ඇැඟිලි කරලා පෙන්නන්න නැහ පුංචි ළමයාට අසුරු දෙකක් තියෙනේ.
또 'u 글자, ṇa 글자, uṇa(대나무)' 하며 대나무 덤불을 그려 손가락으로 짚어 보여 줄 필요가 없습니다. 어린아이에게는 글자 두 개가 있을 뿐입니다.
ඉතින් අපිට උණ පදක් දැක්කහම උන ගිහිල්ලා කියනකොටම ඒ මොන වුණද කියන එකත් තේරිලා ඉවරයි. ඒකෙන් සංඥා උන කිව්ව සංඥාවෙන් ආපු ගහත් තේරිලා ඉවරයි. ඉතින් අපි භාවිතා කරන ක්රමය අර පුංචි ළමයාට ගැලපෙන්නේ.
우리는 대나무 덤불을 보면 '대나무'라고 말하는 순간 그것이 무엇인지 이미 알아들었습니다. 대나무라는 saññā로 떠오른 나무도 이미 알았습니다. 그런데 우리가 쓰는 방식은 어린아이에게 맞는 방식입니다.
මෙන්න මේ වගේ වැඩුණු හිතාව විසින් අනුගමනය කරන ක්රමේ වැඩෙන හිත් ඇත්තා නැත්නම් මූලික පුද්ගලයා විසින් වඩන ක්රමය දෙකක්. ඔය දෙක එකට පටවා ගන්නි තමයි අද මේ අමාරු වැඩෙන්නේ.
이처럼 자란 마음이 따르는 방식과, 자라지 못한 마음 곧 처음 단계의 사람이 닦는 방식, 두 가지가 있습니다. 그 둘을 한데 뒤섞어 실어 버려서 오늘 이렇게 어려워진 것입니다.
ඉතින් වැඩුණු කෙනා මම නෙමෙයි කියලා කියන අර්ථ එනකොට එයාට එන සංඥාව එන්නේ නැ.
자란 이에게는 '내가 아니다'라는 뜻이 올 때 그 '없다'는 saññā가 오지 않습니다.
වැඩිච්ච නැති කෙනා මම නෙමෙයි කියනකොට මගේ නෙමෙයි කියනකොට අන්න ඒ නිසා එතන්දි ඇතිවෙන ඒ දෘෂ්ටි දෙකට අන්ත දෙකට නොවැටෙන්න නම් මමයි ගැනීමට සුදුසු නෑහැ. මගේ අය ගැනීමට සුදුසු නෑහැ. මගේ ආත්මයයි ගැනීමට සුදුසු නෑහ. අන්න එතන වැඩෙන හිතට ගැලපෙනවා.
자라지 못한 이가 '내가 아니다', '내 것이 아니다'라고 할 때는 바로 그 때문에 거기서 생기는 두 diṭṭhi, 두 끝에 떨어지지 않으려면 '나라고 잡기에 알맞지 않다, 내 것이라고 잡기에 알맞지 않다, 나의 attā라고 잡기에 알맞지 않다'고 해야 합니다. 바로 그것이 자라는 마음에 맞습니다.
එහෙම ගත්තට පස්සේ ඔබ නැ කියන සංඥාවට වැටෙන්නේ නැතුව හරි මාර්ගයට එනවා.
그렇게 잡은 뒤에는 '없다'는 saññā에 떨어지지 않고 바른 길로 옵니다.
ඉතින් ඒ නිසා දැන් මේ අහන්න ඉටිය එකනේ. මට ඒ අනුවෙන් හඳුනකොට ඒ කියන්නේ විඤ්ඤාණය කියලා ඉතින් අහනවා. විඤ්ඤාණය විඤ්ඤාණය හැටියට දකිනවා.
그래서 이제 이것이 물은 것입니다. 그에 따라 알아볼 때 '그렇다면 그것은 viññāṇa인가' 하고 묻습니다. viññāṇa를 viññāṇa로 봅니다.
විඤ්ඤාණයත් මම කියලා ගන්න මට කියලා ගන්න සූසු නෑහැ කියලා දකිනවා.
viññāṇa도 '나'라고, '나의 것'이라고 잡기에 알맞지 않다고 봅니다.
විඤ්ඤාණය තුළ තියෙන අවිද්යාව නිසාම තෘෂ්ණාව නිසාම තමයි පුද්ගලයා මම කියන සංඥාවේ බැඳිලා ඉන්නේ. දෘෂ්ටිය බැඳිලා ඉන්නේ.
viññāṇa 안에 있는 avijjā 때문에, taṇhā 때문에 사람은 '나'라는 saññā에 묶여 있습니다. diṭṭhi에 묶여 있습니다.
එහෙනම් ඒ දෘෂ්ටිය ඒ සංඥාව ඉක්මයක් නම් ඒ පිළිබඳන අවිද්යාවයි තෘෂ්ණාවයි දුරු වෙන්න ඕනේ. දුරු වුනාට පස්සේ ලෝක සම්මතය කතා කරන්න තියෙන්නේ මම කියලා මට කියලා මගේ කියලා කතා කරනවා. ඒක ලෝක සම්මතය ඉක්ම යන්න නැති නිසා වහරයට සීමා වෙනවා මිසා දෘෂ්ටියකටවත් සංඥාවට ගෝචර වෙන්නේ නැහ. අර මුලා සහ කතා විද්යා තෘෂ්ණා සංඥාවට ගෝචර වෙන්නේ නැහ.
그렇다면 그 diṭṭhi와 그 saññā를 넘어서려면 그에 얽힌 avijjā와 taṇhā가 떠나가야 합니다. 떠난 뒤에는 세상의 약속(sammuti)대로 말할 때 '나', '나에게', '내 것'이라고 말합니다. 세상의 약속을 넘어설 수는 없으니 쓰임말(vohāra)에 그칠 뿐, diṭṭhi나 saññā의 대상이 되지 않습니다. 저 미혹과 avijjā, taṇhā의 saññā의 대상이 되지 않습니다.
ඒක වෙනේ හිත වැඩුනහමයි.
그것은 마음이 자랐을 때 됩니다.
එතකන්ම මේ එහනම් මේ මම කියන්නේ කවුද කියන ප්රශ්නය එනවා. රූපෙත් මම නෙමෙයි නම්, වේදනාවත් මම නෙමෙයි නම් සංඥාවත් මම නෙමෙයි නම්, සංඛාරත් මම නෙමෙනම්, විඤ්ඤාණත් මම නෙමෙයි කවුද මම අන්න ප්රශ්නයක් මතු වෙන්නේ වැඩිච්ච නැති නිසා. අවබෝධය ආපු නැති නිසා.
그때까지는 '그렇다면 나라고 하는 것은 누구인가'라는 물음이 옵니다. rūpa도 내가 아니고, vedanā도 내가 아니고, saññā도 내가 아니고, saṅkhāra도 내가 아니고, viññāṇa도 내가 아니라면 나는 누구인가 — 그런 물음이 떠오르는 것은 자라지 못했기 때문, 깨달음이 오지 않았기 때문입니다.
පෙටිත් මල නෙමෙයි නම්, කේනුත් මල නෙමෙයි නම්, නගුටත් මල නෙමෙයි නම් ඒකේ වටේ තියෙන පොතුත් මල නෙමෙයි නම් කවුද මල කියලා ඇහුව වගේ වැඩක්.
꽃잎도 꽃이 아니고, 꽃술도 꽃이 아니고, 꽃자루도 꽃이 아니고, 둘레의 껍질도 꽃이 아니라면 무엇이 꽃이냐고 묻는 것과 같은 일입니다.
ඔය ටික අහ කරනවාහ මලක් පෙන්නන්නත් බැරි නම් ඒ ටික මලකුත් පේනවා නම්. ඒ ටික අහක් කරා ඉතින් කෝ කවුද මල එතකොට කියලා ඇහුවා වගේ වැඩක්.
그것들을 치우면 꽃을 보여 줄 수도 없고, 그것들이 있어서 꽃이 보이는 것인데, 그것들을 다 치우고 나서 '그럼 꽃은 어디 있느냐'고 묻는 것과 같은 일입니다.
වැඩි කැට එකතු කරලා එක කරලා හිතට වැඩි ගොඩක් හදලා තියලා. මෙයා වැලි කැට ආ වැලි කැටහක් කරනවා. කොයි ඉතින් වැලිගොඩ කියලා ඇහුවා වගේ වැඩක්.
모래알을 모아 하나로 해서 모래 더미를 쌓아 놓았습니다. 이 사람은 모래알을 하나하나 치웁니다. 그러고는 '모래 더미는 어디 있느냐'고 묻는 것과 같은 일입니다.
ඒ වැලිගොඩ මතු වෙලා තියෙන්නේ වැලි කැට එකතු වීමේ කියලා දැක්කනම්. ප්රෙටි රේණු ආදීව අවශ්ය දේවල් එකතු වෙලා මල කියන එක මතු වුන හැටි දැක්කනම්. ඒය අහන්නේ නැහැ. එතකොට ඒ ටික අ ගහ කරනවා කෝ මල ඒ ටික අ ගහ කරනවා කෝ වැලිගොඩ එහෙම අහන්නේ නැහැ.
그 모래 더미가 모래알이 모여서 나타난 것임을 보았다면, 꽃잎과 꽃가루 같은 필요한 것들이 모여 꽃이라는 것이 나타난 모습을 보았다면, 그렇게 묻지 않습니다. 그것들을 치우고 '꽃은 어디 있나', 그것들을 치우고 '모래 더미는 어디 있나' 하고 묻지 않습니다.
අහන්නේ නැත්තේ මොකද ඒකෙන් ඇතිවෙච්ච මායා දර්ශනය තමයි අර වැලි ගොඩ කිව්වේ මළ කිව්වේ කියා දැක්ක කෙනා. එයා ඊට පස්සේ මලක් ගැන වැලි ගොඩක් ගැන තවත් දෘෂ්ටියක් ඉතුරු කරගන්නේ නැහ. මේ මායා දර්ශනය තමයි මේ මල හැටියට වැලි ගොඩ හැටියට පෙන්න සත්ව හැටියට පුද්ගලය හැටියට ලෝකේ පවුනේ ඒකයි කියලා දැක්කට පත් වෙන්නේ. මම කියලා ගොඩනැගුණේ.
묻지 않는 까닭은, 그렇게 생긴 허깨비 모습(māyā)을 모래 더미라 하고 꽃이라 한 것임을 본 사람이기 때문입니다. 그는 그 뒤로 꽃에 대해서도 모래 더미에 대해서도 다른 diṭṭhi를 남겨 두지 않습니다. 이 허깨비 모습이 꽃으로, 모래 더미로, 중생으로, 사람으로 세상에 나타나 있다는 것을 보게 됩니다. '나'라고 쌓인 것도 그렇습니다.
ඔය ටිකේ සංකල්පනය ඇති වුණා වූ මායා දර්ශනය මායා ස්වභාවයකයා දැක්කට පත්. මායාවක මොකක්ද එහෙනම් තව තියෙනවද කියලා බලන්න තියෙන දෘෂ්ටිය කියලා ගත්තහම ආත්ම සංඥාව ආත්ම දෘෂ්ටිය ඉවරයි. අන්න අරකෙන සක්කාය දිට්ඨිය ඉවර වුනහම තවත් මමෙක් ඉන්නකින් තියෙන දෘෂ්ටිය නැතිවෙලා යනවා.
그것들로 생각이 일어나 생긴 허깨비 모습, 그 허깨비 같은 성품을 보게 됩니다. 허깨비 속에 무엇이 또 있는지 찾아볼 것이 없다고 알게 되면 attā saññā와 attā diṭṭhi가 끝납니다. 그렇게 sakkāya diṭṭhi가 끝나면 '나'가 따로 있다는 diṭṭhi가 사라져 버립니다.
රූපය, වේදනාව, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ කියන මේ කොටස් පාක සම්පිණ්ඩනය නිසා යන වචනයට ගන්න සත්වයෙක් ඉන්නවා කියන දෘෂ්ටිය එනවා.
rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa라는 이 다섯 부분이 한데 뭉쳐 있기 때문에, 그것을 낱말로 잡아 중생이 있다는 diṭṭhi가 옵니다.
මමෙක් මතු වෙනවා කියලා දෘෂ්ටිය එනවා. මම හැදිලා තියෙන්නේ ඔය කෑලි ටිකින් ඉන්නම්. ඒ කෑ ටික අයින් කරපුවහම මම විද්යාමාන වුනේ නැත්නම්. මම කියලා වැටහිලා තියෙන්නේ ඒ පුද්ගලයා එතර දෘෂ්ටියකින් ගත්තා වූ දෘෂ්ටි සංකල්පයක් නිසා. තවත් ඇති දෙයක් නෙමෙයි කියලා තේරුම් ගත්තාට ආත්ම දෘෂ්ටිය ඉවරයි.
'나'가 나타난다는 diṭṭhi가 옵니다. '나'가 그 조각들로 이루어져 있다면, 그 조각들을 치웠을 때 '나'는 드러나지 않습니다. '나'라고 알아진 것은 그 사람이 어떤 diṭṭhi로 잡은 diṭṭhi의 개념 때문입니다. 따로 있는 무엇이 아님을 이해하면 attā diṭṭhi는 끝납니다.
ඉතින් හිස ගිනිගත්තා රාගය දුරු කරගන්න උත්සාහ කරන්න කියලා එක්ස්තරා දේවතාවයෙක් කියන බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා. ගිනිගත්තා සක්කාය දිට්ඨිය දුරු කරගන්න උත්සාහ කරන්න.
그리고 어떤 deva가 '머리에 불이 붙은 이처럼 rāga를 없애려 애쓰라'고 말하자, Buddha께서는 '불이 붙은 이처럼 sakkāya diṭṭhi를 없애려 애쓰라'고 설하십니다.
ඕන ටික එතනයි. කාගේ දුරු වෙන එක පස්සේ සිද්ධ වෙන්නේ. සක්කාය දිට්ඨිය බිරි වෙච්ච කෙනා තාවේ ඇඟිලි ගහන දෙයක් නැහැ. ඇත්තට මහාට හදිසිවෙනි දෙයක්න. එයාට ක්රමක් බලා ඉන්න රාග සංසිඳිලා යනවා.
필요한 것은 바로 거기입니다. rāga가 없어지는 것은 그 뒤에 일어납니다. sakkāya diṭṭhi가 없어진 이는 rāga에 손댈 일이 없습니다. 사실 서두를 일이 아닙니다. 그에게는 차츰 rāga가 가라앉아 갑니다.
ඉතින් දේවතාවගේ ප්රශ්නයට බුදුරජාණන් වහන්සේ දුන්න උත්තරය එහෙමකයි. එහෙනම් අපිත් දඟලන්න ඕනේ මේ ඔක්කොම ආසාවන් අත්හරිනවා කියන එක නෙමෙයි ඉස්සෙල්ලාම. ඔන්න ඉතින් දෘෂ්ටිය අත්හරගන්න යථාර්ථය දැනගන්න.
deva의 물음에 Buddha께서 주신 대답은 그런 것이었습니다. 그렇다면 우리도 맨 먼저 이 모든 바람을 내려놓겠다고 몸부림칠 일이 아닙니다. 먼저 diṭṭhi를 내려놓도록 참모습을 알아야 합니다.
එතන දැනගත්ත කෙනාට නැවතත් ලෝකයට බැඳි තිබිච්ච මූල හේතුව ගැලවිලා ගියා. එතන පටන් ගෙන්න ලෝකය පිළිබඳ ආශ්වාදයන් පිළිබඳිකත්වය ගෙවි ගෙවී යනවා මිසක්. වැඩෙන පැත්තට පත් වෙන්නේ නැති. නිසා ආසාව දුරු කරගන්න මහන්සි වෙලා හරියන්නේ නැහැ. ඒකට නෙමෙයි මහන්සි වෙන්න ඕනේ. ඔන්න ඔය ආත්ම දෘෂ්ටිය දුරු කරගන්නලයි මහන්සි වෙන්න ඕනේ. දේශනා කළේත් ඒකයි.
거기서 안 이에게는 세상에 묶여 있던 뿌리 까닭이 풀려 나갔습니다. 거기서부터 세상의 맛(assāda)에 대한 매달림은 닳고 닳아 갈 뿐, 자라는 쪽으로 가지 않습니다. 그러니 바람을 없애려 애써 봐야 소용없습니다. 거기에 애쓸 것이 아닙니다. 바로 그 attā diṭṭhi를 없애는 데 애써야 합니다. 설하신 것도 그것입니다.
අපි දුරු කරගන්න හදන්නේ ආත්ම දෘෂ්ටිය නෙමෙයි ආසාව. ඉස්සෙල්ලා. ආසාව දුරු කරගන්න දාගන්න නම් ආත්ම දෘෂ්ටිය එහෙමයි. ඉතින් කොහොමද කෙරෙන්නේ?
우리가 먼저 없애려 하는 것은 attā diṭṭhi가 아니라 바람입니다. 바람을 없애려 해도 먼저 해야 할 것은 attā diṭṭhi입니다. 그러면 어떻게 합니까?
බොහොම ලේසියෙන් තේරුම් ගන්න පුළුවන් දහම් මහා ගැඹුරුවට දාලා ප්රපාතයකට බැහැලා හිටන් ගොඩ ඉන්න හදනවා වගේ දඟලනවා.
아주 쉽게 이해할 수 있는 dharma를 너무 깊게 만들어, 벼랑으로 내려가 버티고 서 있으려는 듯이 몸부림칩니다.
ඉතින් අපි දැනගන්න ඕනේ අත්යාව වශයෙන්ම මේ අස්මිමාන මාන මේවා ඔක්කොම දුරුවෙලා යනවා ආත්ම දෘෂ්ටිය දුරු වුනාහම එතන පටන් ගෙනනවා. ඒකට විච්ච මුල කැපිලා ඉවරයි. මුල කැපුවරට පස්සේ අග වැඩෙන්න විදිහක් නැහ.
그러니 우리는 꼭 알아야 합니다. 이 asmi-māna, māna 같은 것들이 모두 떠나가는 일은 attā diṭṭhi가 없어졌을 때 거기서부터 시작됩니다. 그것으로 뿌리는 이미 잘렸습니다. 뿌리를 자른 뒤에는 끝가지가 자랄 길이 없습니다.
තියෙන පුවලෙන් තියෙන රසින් ඇදගත්ත රසයෙන් ගහ තියෙන්නේ. මුල් ටිකක් ට මුදු මුලතුුල්ල දැම නම් එහෙම කද විතරක් තිබ්බා නම් එහෙම පැත්ත දැම්මා නම් එහෙම ආය ඒ ගහට රසය හැදෙන්නේ නැහ. හැබැක කඩේ තියෙන රසය නිසා කොස්කඳපු පැත්ත දැම්මට පස්සේ ලියලනවා පෙනෙ.
나무는 제 안에 있는 수액, 빨아들인 수액으로 서 있습니다. 뿌리를 다 잘라 줄기만 남겨 옆으로 뉘어 놓으면 그 나무에 다시 수액이 생기지 않습니다. 그러나 줄기에 남은 수액 때문에, 잘라서 뉘어 놓은 잭프루트 나무줄기에서 싹이 트는 것이 보입니다.
පැත්ත දාපු කොස් ගහල් ලියල වෙනවා. අතුර කපලා ඔක්කොම කරලා කොස්කඳ පැත්ත දාලා තියෙන මාස දෙකක් තුනක් ගිහින් බැලුවහම හැමතැනම අතුරිකිලිය ඇවිදිල්ලා. බය වෙන්න දෙයක් නැහ අතුරිලි මෝරලා ගහ හැතින්න විදිහක්න. මොකද ඒ තිවිච්ච රසයෙන් ඒ පොඩ්ඩ මතු වෙලාවට ඒ ඔක්කොම ඇැරිලා යනවා.
뉘어 놓은 잭프루트 나무에서도 싹이 틉니다. 가지를 다 쳐 내고 줄기를 뉘어 두고 두세 달 지나 가 보면 곳곳에 새순이 돋아 있습니다. 두려워할 것 없습니다. 그 새순이 자라 나무가 될 길은 없습니다. 남아 있던 수액으로 그 조금이 돋았다가 모두 말라 버리기 때문입니다.
අන්න ඒ වගේ අස්මීවාණය දුරු වෙන්න නම් ඒකට දුරු වෙන්න ඉරලා අර සක්කාය දිට්ඨිය දුරු වෙලා දියානම් මුල් කැපුවා ප්රධාන මුල කපලා දැන්නවා. ඊට පස්සේ අනිත් තියෙන ආශ්වාද අරවෙයා බලාපොරොත්තු සියල්ලම තියෙන්නේ අර ඉතුරු ඇති පෝරෙන් අපි එකතු කරගත හරිය. ඒක කවදාවත් අමතුවෙන් එකතු කරන්න ැති. ඒ නිසා කියන එක කෙවිල්ලලා යනවා
그처럼 asmi-māna가 없어지려면, 그보다 먼저 sakkāya diṭṭhi가 없어져 뿌리가 잘렸다면, 주된 뿌리를 잘라 버렸다면, 그 뒤에 남은 assāda와 바람들은 모두 남아 있던 그 수액으로 우리가 모아 둔 만큼일 뿐입니다. 그것은 다시는 새로 모을 수 없습니다.
කරන්න ැති. ඒ නිසා කියන එක කෙවිල්ලලා යනවා කීනං පුරාණං නවන් නත්ති සම්ප පුරාණ එක ඒවෙලා යනවා. ඒ වගේම නවන් යලි සම්භවයක් නැති නිසා ඒ ටික ඉවර වෙනවා. ඒක ති බය වෙන්නේ දැන් අත්යාවශ්ය දේ තියෙන්නේ සක්කාය දිට්ඨිය දුරු කරගන්න උත්සාහ කරන්න ඕනේ.
그래서 그것은 닳아 없어집니다. 'khīṇaṃ purāṇaṃ navaṃ natthi sambhavaṃ' — 옛것은 닳아 없어지고, 새로 생겨남이 없으니 그것들은 끝납니다. 그러니 두려워할 것 없습니다. 지금 꼭 필요한 것은 sakkāya diṭṭhi를 없애려 애쓰는 것입니다.
ඉතින් එතකොට විඤ්ඤ දැන් විඤ්ඤාණය දැන් එසේනම් මට යන විඤ්ඤාණයද? දැන් විඤ්ඤාණයත් අපි මම නෙමෙයි මගේ නෙමෙයි මගේ ආත්මය නෙමෙයි කියලා ඒ විදි දෘෂ්ටියන් තෝරගත්තා අපි මොකද තියන්න විඤ්ඤාණයට තියන්නේ කොහොමද
그러면 이제 viññāṇa — '그렇다면 나라는 것은 viññāṇa인가?' 이제 viññāṇa도 '내가 아니다, 내 것이 아니다, 나의 attā가 아니다' 하고 그런 diṭṭhi를 가려냈습니다. 그렇다면 viññāṇa에 무엇을 두며, 어떻게 둡니까?
එහෙනම් මම රූපයෙන් පනවන්නත් බැහැ. වේදනාවෙන් ම පනවන්නත් බැහැ. සංඥාවෙන් ම පනවන්නත් බැහැ. සංඛාරයෙන් පනවන්න ලක් විඤ්ඤාණයෙන් පනවන්නත් බැහැ. රූපයි, වේදනායි, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ කියන පහත් ඇරලා මම කියන තැන තව දෙයක් ඉතුරු වෙලත් නැහැ. දැන් මෙන්න මේ ටික තමයි එතකොට එහෙනම් මම කියන දර්ශනය මම කියන දෘෂ්ටිය මතුවෙලා තියෙන්නේ මේ පහේ එකතුවක් නිසා අපි මායාව.
그렇다면 '나'를 rūpa로 세울 수 없습니다. vedanā로도, saññā로도, saṅkhāra로도, viññāṇa로도 세울 수 없습니다. rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa 이 다섯을 빼고 '나'라는 자리에 다른 무엇이 남아 있지도 않습니다. 그렇다면 '나'라는 모습, '나'라는 diṭṭhi가 나타난 것은 이 다섯이 모였기 때문이니, 그것은 허깨비(māyā)입니다.
ඒක දැනගත්තා හා මායාව ඇති දෙයක් නෙමෙයි. මායාව කියන එක මුලාවක් හැමටිලා. මම යන සංඥාව ඇති වෙලා තියෙන්නේ ඔය පහේ සම්පිඩනය. ඔය සම්පිණඩනය තුළත් මම කියන එකක් බැලුවහම මම කියලා නිගමනය කරන්න. ඔය එකකවත් නැත්නම් ඔය ටිය එකතු වුනාහම නම් ගොඩනැගුණේ. එහම් ගොඩනැගිලා තියෙන්නේ මම කියන්නේ මායාවක්.
그것을 알게 되면, 허깨비는 실제로 있는 것이 아닙니다. 허깨비란 미혹일 뿐입니다. '나'라는 saññā가 생긴 것은 그 다섯이 뭉쳤기 때문입니다. 그 뭉침 속에서 '나'라는 것을 찾아보아도 '나'라고 결론지을 것이 그 어느 하나에도 없다면, 그것들이 모였을 때 쌓인 것입니다. 그렇게 쌓인 '나'라는 것은 허깨비입니다.
මායාවක් ඕගෙන් පනවන්නද? මායාවක් රූපය කියලා පනවන්නත් බැහැ. මායාවක් වේදනාව කියලා පනවන්නත් බැත් බැහැ. මායාවක් සංඥාව කියලා පනවන්නත් බැහැ. ඔක්කොම එකතු වුනහම මායාව විද්යාමාන ඉතින් ඒකෙන් දකින්න ඕනේ මායාවක ස්වභාවය
허깨비를 무엇으로 세우겠습니까? 허깨비를 rūpa라고 세울 수도, vedanā라고 세울 수도, saññā라고 세울 수도 없습니다. 모두 모였을 때 허깨비가 드러납니다. 그러니 거기서 허깨비의 성품을 보아야 합니다.
ධර්මනායට ප්රශ්න තියෙනවානම් එවන්න
dharma에 대해 물음이 있으면 보내 주십시오.
තවත් මේ ප්රශ්නයක් තියෙනවා මේ බෞද්ධ දර්ශනයේ නිතරම කියවෙන අප්රමාදය යන පදය අර්ථ නිරුක්ති සහිතව නිවන් මගට විපයෝගීන ආකාරයෙන් පහදලා දෙන්න කියලා හරි වැදගත් ප්රශ්නයක්.
또 이런 물음이 있습니다. Buddha의 가르침에서 늘 말하는 appamāda라는 낱말을 뜻과 풀이를 곁들여 nibbāna 길에 쓸모 있게 밝혀 달라는 것입니다. 아주 중요한 물음입니다.
මේ අප්රමාදය කියන එකේ තියෙන ලෞකික අර්ථය එකක්. අප්රමාදය කියන වචනය ප්රමාද නොවී කටයුතු කරනවා, කඩිසරව කටයුතු කරනවා මේ ආදී වශයෙන් අපේ ලෞකික සම්මතයක් තියෙනවා.
이 appamāda라는 말에는 세간(lokiya)의 뜻이 하나 있습니다. appamāda라는 말을 두고, 미루지 않고 일한다, 부지런히 일한다 하는 식의 세간의 통념이 있습니다.
ඉතින් අප්පමාදෝ අමත පදං කියන වචන ගත්තහම මිනිහා හිතනවා අප්රමාදයයි ප්රමාදයයි කියන එකේ ලෞකික අර්ථය.
그래서 'appamādo amatapadaṃ'이라는 말을 들으면 사람들은 appamāda와 pamāda를 세간의 뜻으로 생각합니다.
මේ ලෞකික අර්ථය අරන් බැලුවොත් එහෙම ඔය අප්රමාදය කියන එක බුදුරජාණන් වහන්සේ පහල වෙන්න ඉස්සෙල්ලා සරුදේ පාන්තර නැගිටපු අය ගෙවල් මිදුල් අතු ගානා ඒවා කළා. පිුන් පිහුම් කරනවා ඒවා කළා ැකි අස්වලට අප්රමාදව යනවා ඒවා කළා. මුළු ඔක්කොම කරලා හනම් අප්රමාදව කටයුතු කරන මුළු දවසම කරපි කරපයි ඒ කාලෙත් හිටියා.
이 세간의 뜻으로 보면, 그런 appamāda는 Buddha께서 나타나시기 전에도 있었습니다. 새벽에 일어난 이들은 집 마당을 쓸었고, 밥을 지었고, 일터에 부지런히 나갔습니다. 그 모든 것을 해내며 하루 종일 부지런히 일하는 이들이 그때에도 있었습니다.
හැබැයි අමෘත්ත පදය අප්රමාදය කියලා හිටන් කියනකොට ඒගොල්ලෝ අමෘත්ත දැක්වද අමෘත පදය කියන්නේ නිවන.
하지만 'appamāda는 amata의 자리'라고 할 때, 그들이 amata를 보았습니까? amatapada란 nibbāna입니다.
අප්රමාදය නිවන් පැත්ත. ඒකයි අප්රමාද අපමාදු අමත පදන් කිව්වේ.
appamāda는 nibbāna 쪽입니다. 그래서 'appamādo amatapadaṃ'이라고 하셨습니다.
ඉතින් ලෞකික වූ ලෞකික ගවන්නා වූ අප්රමාදයක් ඕකේ ලෝකේ තියෙනවා. ඒක තමයි අපි ඉස්සෙල්ලා කිව්වේ.
그러니 세간의, 세간으로 이끄는 appamāda가 세상에 있습니다. 그것이 우리가 앞서 말한 것입니다.
කම්මැලිකමට ඉන්න නැතුව උත්සාහයෙන් වීරියෙන් වැඩහර නැතුව ඒවා ප්රමාද නොකර කරන අප්රමාදයක් ලෝකේ තියෙනවා. ඒ ලෞකික අප්රමාදය හොඳයි.
게으름 피우지 않고 애써 힘을 내어, 일을 미루지 않고 하는 appamāda가 세상에 있습니다. 그 세간의 appamāda는 좋습니다.
මේ නිසා තමයි මේ ආර්ය මාර්ගය පෙන්නන්නට හැමතනම පෙන්නන්නේ. මේ වචන වල අර්ථ දෙකක් තියෙනවා කියලා. එකක් ලෞකිකයි කෙලෙස් සහිතයි සසර ගමනට හේතු වෙන එකක්. අනික ලෝකයි නිවනට හේතු වෙන එකක්. එහෙනම් දැන් ඔතනක් තෝරාගන්න ඕනේ. ලෞකික අප්රමාදයයි ලෝකෝත්තර අප්රමාදයයි වෙන් කරගන්න.
이 때문에 ariya 길을 보여 주려고 어디서나 보여 주는 것이, 이 낱말들에 두 가지 뜻이 있다는 것입니다. 하나는 세간의 것, kilesa가 섞인 것, saṃsāra 길의 까닭이 되는 것입니다. 다른 하나는 세상을 넘어선(lokuttara) 것, nibbāna의 까닭이 되는 것입니다. 그렇다면 여기서 가려내야 합니다. 세간의 appamāda와 lokuttara appamāda를 나누어야 합니다.
ලෝකෝත්තර අප්රමාදයට පත්වෙන්න නම් පුද්ගලයා තමා විසින් කළ යුත්ත පරමාර්ථය තේරුම් අරන් ඉන්න ඕනේ.
lokuttara appamāda에 이르려면 사람은 자기가 해야 할 참된 목적(paramattha)을 이해하고 있어야 합니다.
ලෝකයේ අනිච්ච වශයෙන්, දුක්ඛ වශයෙන්, අනත්ත වශයෙන් තේරුම් ගත්ත කෙනාට කීරණයක් එනවා. මේ ලෝකය තුළ මොනවා කරගෙන ඉන්න ගිය? ලෝක පැවැත්ම සාරයි කියලා හිතාගෙන ඒකේ බැඳිලා ඉන්න තහක්.
세상을 anicca로, dukkha로, anatta로 이해한 이에게는 결단이 옵니다. 이 세상에서 무엇을 하며 살려 했던가? 세상살이에 알맹이가 있다고 여겨 거기에 묶여 있으려고였던가?
අනිච්ච දුක්ඛ අනත්ත තේරුම් අරගෙන ඉව අසාරයි කියලා තේරුම් අරගෙන අත්හැරීන් නොවැලී මිදී යන යම් නිවනක් හැද. ඒ නිවන ලැබෙන්නේ නැ.
anicca, dukkha, anatta를 이해하고 알맹이가 없다고 이해하여, 놓아 버림과 들러붙지 않음으로 벗어나는 그런 nibbāna가 있습니다. 그렇지 않으면 그 nibbāna는 얻어지지 않습니다.
එහෙනම් ලෝකයේ අනිච්ච වශයෙන්, දුක්ඛ වශයෙන්, අනත්ත වශයෙන් දැකලා අසාරයිතියක් තීරණය කරගත්ත කෙනාට එනවා තීරණයක් ප්රඥාවන්ත තීරණයක්.
그렇다면 세상을 anicca, dukkha, anatta로 보고 알맹이가 없다고 정한 이에게 결단, 지혜로운 결단이 옵니다.
හැමතැනම තියෙන්නේ අසාරත්වයක් නම්. සාරත්වයක් කිසි තැනක නැත්නම්. ඒ අසාරත්වය අත්හැරීමෙන්, නොවැල්මින්, මිදීමෙන්, කෙළවර කිරීමෙන්, එහි තියෙන බැඳී හැඳී කෙළවර කිරීමෙන් යම්කිසි විමුක්තියක් ලබලා එහි ඵලයක් වශයෙන් යම් දවසක අසාර පැවැත්ම කෙළවර කිරීමක් සිද්ධ වෙනවා නම් මෙන්න මේකයි පරමාර්ථය කියලා තේරුම් ගත්ත කෙනා. දැන් දන්නවා මම ප්රමාද වෙන්නේ කොතනද අප්රමාද විත්ත කොතෙටද කියලා.
어디에나 있는 것이 알맹이 없음뿐이라면, 알맹이가 어디에도 없다면, 그 알맹이 없는 것을 놓아 버림으로, 들러붙지 않음으로, 벗어남으로, 끝냄으로, 거기 있는 묶임을 끝냄으로 어떤 vimutti를 얻어, 그 열매로 어느 날 알맹이 없는 삶을 끝내게 된다면 — 바로 이것이 참된 목적이라고 이해한 이는 이제 압니다. 내가 어디서 게으르고 어디서 게으르지 않아야 하는지를.
පරමාත්තය තේරුම් ගත්ත කෙනා දැන් හිතනවා. ලෝකය තුළ ආශ්වාදයන්ගේ බැඳි බැඳී වෙන එකයි ප්රමාදය. කොච්චර කසව කටයුතු කළත්, කොච්චර උදේ නැගිට්ටත් ලෝකය තුළ වැඩ කරනට නම් මේ බැහැලා ඉන්නේ. අන්න ඒකයි ප්රමාදය කියලා දකින්නේ.
참된 목적을 이해한 이는 이제 생각합니다. 세상의 assāda에 묶이고 또 묶이는 것이 pamāda다. 아무리 부지런히 일해도, 아무리 일찍 일어나도 세상 안에서 일하려고 거기 빠져 있는 것이라면 — 바로 그것을 pamāda라고 봅니다.
ලෝකයේ යථාර්ථය අනිච්ච වශයෙන්, දුක්ඛ වශයෙන්, අනත්ත වශයෙන් දැනෙන්නේ අසාරත්වය තේරුම් අරගෙන යම් චන්ද රාගයක් මොහොතක් මොහොතක් ගාන දුරු කරලා හැකික්ම කරලා හිතන්න සහමුලින් ඡන්දර රාගය කෙළවර වලට අරිහත් පත්වෙලා වීමක් ඇවා. අන්න ඒ ප්රතිඵලය ලබා ගැනීමයි මාව විසින් කළ යුතේ කියලා තියෙනවා. එහෙනම් මම ප්රමාද වෙලා හරියන්නේ නෑහ ලෝකේ පැවැත්මට අපරමාදයෙන් ඔන්න ඔය කරගන්න ඕනේ කියලා දැක්ක කෙනා ඒ සඳහා කටයුතු කරනවානම් රෑදවල් දෙක. මෙන්න මේක කියනවා ආර්යයන්ගේ අපමාදෝ අමත බලන් කියන අමෘත පදයට පත් වෙන අප්රමාදය.
세상의 참모습을 anicca, dukkha, anatta로 알고 알맹이 없음을 이해해서, chanda-rāga를 순간순간 없애고 다스려 마침내 chanda-rāga를 뿌리째 끝내고 arahant가 되는 길이 있습니다. 그 열매를 얻는 것이 내가 해야 할 일이라고 되어 있습니다. 그렇다면 '나는 게으르면 안 된다, 세상살이에서 벗어나도록 appamāda로 그것을 해내야 한다'고 본 이가 그것을 위해 밤낮으로 힘쓴다면 — 바로 이것을 ariya들의 'appamādo amatapadaṃ', 곧 amata의 자리에 이르는 appamāda라고 합니다.
දැන් මේ අප්රමාදය දකින්න ඕනේ.
이제 이 appamāda를 보아야 합니다.
හිස ගිනිගත්තොත් මොකද කරන්න ඕනේ කියලා අහනවා. භික්න් වහන්සේලා කිය අප්රමාදව නිමාගන්න ඕන. භික්ෂුන් වහන්සේලා එක උත්තරයක් දෙනවා. බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා නියම අප්රමාදයනවා.
'머리에 불이 붙으면 무엇을 해야 하는가' 하고 물으십니다. bhikkhu들은 '서둘러 불을 꺼야 합니다'라고 대답합니다. bhikkhu들이 모두 같은 대답을 합니다. 그러자 Buddha께서 참된 appamāda를 설하십니다.
ඒ මොහොතේ ඔය ගිනිකන්න එකක් ගිනිගත්තාය කියලා විමුක්තිය සඳහා මොහොතක් හිතුවානම් අන්න ඒ පුද්ගලය අප්රමාදී වෙනවා කියලා.
머리에 불이 붙은 바로 그 순간에도 vimutti를 위해 한순간이라도 생각했다면, 바로 그 사람이 appamāda한 사람이 된다고 하셨습니다.
ඒ තරම් ගැඹුරු කරලා පෙන්නුවා. ඉස ගිනිගත්තහම ඒ සඳහා මේ ලෞකික වශයෙන් වෙහෙදෙන වැඩපිළිලට වැඩිය. ඒ මොහොතෙත් ධර්මය සිහි කළන්නාම්. මෙන්න මේ පුද්ගලයා අප්රමාදීම පුද්ගලය. අප්රමාදී ශ්රේෂ්ඨ පුද්ගලයා.
그만큼 깊게 보여 주셨습니다. 머리에 불이 붙었을 때 그것을 끄려고 세간 방식으로 애쓰는 일보다, 그 순간에도 dharma를 마음에 둔다면 — 바로 이 사람이 가장 appamāda한 사람, appamāda한 뛰어난 사람입니다.
කරන්න පුළුවන් නම් කෙනෙකුට ඒ තරම් වටිනවා කියලා. කොට පැත්තක කකුල් දෙකේ ඉඳන් කනවල ජීවිතය බේරගන්න කැගෙහත් නැහැ. මම බේරගනින් කියලා ඇගැහුවෙත් නැ.
누구든 그렇게 할 수 있다면 그만큼 값지다는 것입니다. 호랑이가 두 다리부터 먹어 들어올 때에도 목숨을 건지려 소리치지 않았고, '나를 살려 달라'고 외치지도 않았습니다.
හටගන්න කයට සිද්ධ වෙන්නේ විනාශය මේකයි. කොතන හටගත්ත කැඩි ලැබිදෙලා විනාශ වෙලා යනවා. මේකට ආසා කර කර ඉන්න ගියොත් එහෙම ප්රමාද මේකේ අසාරත්වය දැක්ක නම් අප්රමාදව නිවන් ලැබෙනවා කියලා අති කරලා කොටිය කාල ඉවරෙන්න ඉස්සෙලා උන්වහන්සේ අරිහත් පත වෙලා පිරුනා පෑවා.
생겨난 몸에 일어나는 것은 무너짐, 이것뿐입니다. 어디서 생겼든 부서지고 흩어져 무너져 갑니다. 이것을 바라며 살려 하면 pamāda입니다. 이것의 알맹이 없음을 보았다면 appamāda로 nibbāna를 얻는다고 마음을 다잡아, 호랑이가 다 먹기 전에 그분은 arahant가 되어 parinibbāna 하셨습니다.
අන්න අප්රමාදීම් මේ කියන අප්රමාදයයි ලෝක සමත අප්රමාදයයි දෙකක්.
바로 그것이 가장 appamāda한 것입니다. 여기서 말하는 appamāda와 세상 통념의 appamāda는 서로 다른 둘입니다.
ලෝක සම්මත අප්රමාදයේ කොච්චර හිටියත් එයා ප්රමාදෝ මච්චනෝ පදං කියන එකේ ඉන්නේ ඒක. උදේ පාන්දර නැගිලා තමන්ගේ වැඩ කටයද ඔක්ම කරගෙන අප්රමාදව රස්ථාවල ගිහිල්ලා අප්රමාදව වැඩ කරලා ඔක්කොම කරගෙන අප්රමාදව ගෙවල් දොරවල් හදාගෙන අප්රමාදවෝ සුඛෝභෝගී ජීවිතයට මග පාදාගෙන ඉන්න පුද්ගලයා පමාදෝ මච්චුනෝ පදං කියනඑන්නේ එක්කෙනෙක් නිසා. ඔහුට මොහොතක්වත් මේ ආරෙණ අප්රමාදය ලෙවිලා නැහ. වෙන කටයුත්තක් වෙච්ච ආවේ.
세상 통념의 appamāda 속에 아무리 있어도 그는 'pamādo maccuno padaṃ', 곧 게으름은 죽음의 자리라는 그곳에 있는 것입니다. 새벽에 일어나 자기 일을 모두 하고, 부지런히 일터에 가서 부지런히 일하고, 모두 해내어 부지런히 집을 짓고, 부지런히 넉넉한 삶의 길을 닦고 있는 사람은 'pamādo maccuno padaṃ'에 있는 사람입니다. 그에게는 한순간도 이 ariya의 appamāda가 생기지 않았습니다. 다른 일에 매달려 왔을 뿐입니다.
අරිහත්යට පත් වෙනකන් මීට පස්සේ මෝන හෝ දන්නෙත් නැහැ කකුල් හෝ දන්නෙත් නැහැ. ඇඟ හෝ දන්නෙත් නැහැ. මකුත් කරන්නේ නැහ.
arahant가 될 때까지 이제부터는 얼굴도 모르고 다리도 모르고 몸도 모릅니다. 다른 아무것도 하지 않습니다.
පුළුවන් නම් කතා දාන වුනාන නැම මැරෙනවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මෙන්න මෙතන පිහිල්ලා හිටන් කටයුද කරලා එක්තර ිස්සුන්හතෙනවා තිස්ස අවුරුද්දකට පස්සේ අරිහත් පත් වුනා.
바로 여기 서서 힘써 정진한 어떤 bhikkhu는 서른 해 뒤에 arahant가 되었습니다.
අන්න අප්රමාදයක්. ලෝක කටයුත්තයෙන් බැලුවහම ඔක්කොම ප්රමාදෙනවා.
바로 그것이 appamāda입니다. 세상 일로 보면 모두 pamāda입니다.
ඒක නෙමෙයි ප්රමාදිය කියලා අප්රමාදිය කියලා බැලුවේ නිවනට පිහිටවාගත්ත හිත මොහොතක්වා කලන්නේ නැතුව ඒකට අවශ්ය කරන විදර්ශනාත්මක නුවණින් කටයුතු කිරීම ප්රධාන කරාන්න. යන්න තැනත් ආර්ය විනය අප්රමාදී පුද්ගලයා. අන්න ඒ අප්රමාදය නිවනට හේතු වෙනවා.
그것이 아니라 pamāda냐 appamāda냐를 본 기준은, nibbāna에 둔 마음을 한순간도 놓지 않고 그에 필요한 vipassanā 지혜로 일하는 것을 으뜸으로 삼느냐입니다. 바로 그것이 ariya vinaya의 appamāda한 사람입니다. 그 appamāda가 nibbāna의 까닭이 됩니다.
[උගුර කෑරීම]
[목 가다듬는 소리]
ප්රමාද කියන වචනයෙන් පෙන්නන්නේ මාද කියන වචනය පෙන්නන්නේ මත්වය කියන මද ඒ කියන එකයි. ප්රමාද කියන එක වචනයෙන් පෙන්නන්නේ ඒකේ යළි යළි යෙදෙනවා කියන එක මත්වෙන තැන යළි යලි යෙදෙනවා. මොනවයද මත් වෙන්නේ?
pamāda라는 말이 보여 주는 것, 그 안의 'māda'라는 말이 보여 주는 것은 취함(mada)입니다. pamāda라는 낱말이 보여 주는 것은 거기에 거듭거듭 붙는다는 것, 취하는 곳에 거듭거듭 붙는다는 것입니다. 무엇에 취합니까?
රූප කාමයන්ගේ, සද්ධ කාමයන්ගේ, ගන්ධ කාමයන්ගේ, රස කාමයන්ගේ, ස්පර්ශ කාමයන්ගේ, ධර්ම කාමයන්ගේ මත් වෙනවා නම් යම් කෙනෙක් යලි යලි මත් වෙනවා නම්. යළි යලි මදයට පත් වෙන නිසා කියන ප්රමාද වෙනවා.
rūpa의 kāma, 소리의 kāma, 냄새의 kāma, 맛의 kāma, 닿음의 kāma, dhamma의 kāma에 취한다면, 어떤 이가 거듭거듭 취한다면, 거듭 취함에 빠지기 때문에 pamāda가 됩니다.
අන්න ඒකෙන් අහක් වුනා නම් කියනවා අප්රමාද වුණා. මේ ආර්ය විනය අප්රමාදය මෙන්න මේකයි අපිට අවශ්ය වෙන්නේ.
거기서 비켜섰다면 appamāda가 되었다고 합니다. 이것이 ariya vinaya의 appamāda입니다. 바로 이것이 우리에게 필요한 것입니다.
දැන් මේ තවත් ඒ වගේම ප්රශ්නයක් තියෙනවා. සමුදය නිරෝධය සහ සංවර වීම මෙන්න මේ පිළිබඳ දහං විග්රහයක්. මේක හොඳක් වැදගත්.
또 그와 비슷한 물음이 있습니다. samudaya, nirodha, 그리고 saṃvara — 이에 대한 dharma 풀이를 청합니다. 이것은 아주 중요합니다.
දැන් සමුදය කියන වචනේ ගත්තහම අපි හිතන්නේ සමුදය කියන්නේ හටගත්තා කියන එක හටගන්නවා. හටගැනීමට සමුදය කියනවා. එහෙම වචනයක් තියෙනවා ඒක ලෝකේ වචනයක්.
samudaya라는 낱말을 들으면 우리는 samudaya가 '생겨났다, 생겨난다'는 뜻이라고 생각합니다. 생겨남을 samudaya라고 합니다. 그런 낱말이 있는데, 그것은 세상의 낱말입니다.
ඇතිවීමක් ගැන කතා කරනකොටම ලෝකය ඇතට යන අන්තයට වැරලා සමුදය නිගමනය කරනවා. හටගැනීම කියලා ගත්ත අහන උදා වීමයි හටගැනීමයි කියන්නේ දෙකක්.
생겨남을 말하는 순간 세상은 '있다'는 끝으로 떨어져 samudaya를 그렇게 결론짓습니다. 생겨남이라고 잡지만, 떠오름(udaya)과 생겨남은 서로 다른 둘입니다.
ඇති වුණා කියලා යමක් ගත්තොත් යම් දෙයක් ඇති වුණා කියලා. ඔහු ඇතට යන්න නිගමනයට බහිනවා.
무언가가 생겼다고 잡으면, 어떤 것이 생겼다고 잡으면, 그는 '있다'는 결론에 내려앉습니다.
යමක් ඇති වෙන්නේ කොහොමද? ඇති වුණා වාගේ පේන්නේ කොහොමද? මොහොතක් මොහොතක් පාසා යම්කිසි කටයුතුවකට නැඹුරු වෙලා ඒකට අවශ්ය කරන හේතු සකස් කරපුවහම ඒ ඒ මොහොතේ හේතුවේ ඵලය නැගිය ඉඳලා ඵල කතාවක් සකස් වෙන්න පටන් ගන්නවා. අන්න සංා වූ එකතුව උදා වෙන්න පටන් ගන්නවා. තමන් කරන වැඩ පිළිවෙල නිස.
무엇이 어떻게 생깁니까? 생긴 것처럼 어떻게 보입니까? 순간순간 어떤 일로 기울어 그에 필요한 까닭을 갖추면, 그때그때 까닭의 열매가 일어나 열매의 흐름이 갖춰지기 시작합니다. 그렇게 쌓인 모임이 떠오르기 시작합니다. 자기가 하는 일 때문입니다.
උදා වීමේ ඊළඟ සම්මතය තමයි හටගත්තා ලෝකයේ නිගමනයක් කරන්නේ. යමක් හටගත්තා කියලා. දැන් යමක් හටගත්තා කිව්වහම එක හැරේ සිද්ධ වෙන එකක් නෙමෙයි.
떠오름 다음에 오는 통념이 '생겼다'는 세상의 결론입니다. 무언가가 생겼다고 합니다. 그런데 무언가가 생겼다고 할 때, 그것은 한꺼번에 일어나는 것이 아닙니다.
දැන් එදා වනවට මෙතන ගහක් නැහැ. අද ගහක් හටගෙන අපිට කියන්න පුළුවන්. ගහ කියන සම්මතය දැකලා ගහක් හටගත්තා කියලා කියනවා මිසක්. ඒ ගහ කියන සම්මතය හටගත්ත එකපාර කොහොමද ගහ කියන සම්මතය අපි දකින්න හම්බ වුණේ?
그날 여기엔 나무가 없었는데 오늘 나무가 생겼다고 우리는 말할 수 있습니다. 나무라는 통념을 보고 나무가 생겼다고 말할 뿐입니다. 그 나무라는 통념이 한꺼번에 생겼습니까? 나무라는 통념을 우리가 어떻게 보게 되었습니까?
බීජයක් රෝපණය වෙලා, කොණ්ඩි වෙලා, දෙපැති වෙලා ක්රමක් ක්රමෙන් දළුව ඇවිදිල්ලා අතු පතර ඇවිදිලා මෙහෙම එක්තරා විදිහක හේතුඵල දහරාවක් ක්රියාත්මක කියලා හිතන්නා. ගහ කියන සම්මතයක් ලෝකේ විද්යාමානව.
씨앗이 심어져 싹이 트고, 떡잎이 나고, 차츰 새순이 돋고 가지와 잎이 돋아, 이렇게 어떤 까닭과 열매의 흐름이 움직였다고 생각해 보십시오. 그래서 나무라는 통념이 세상에 드러납니다.
අන්න ඒ අය ගහක් දැක්කා කියන වචනය ගන්න ඉස්සෙල්ලා ගහ හටගත්ත ආකාරය මුල ඉඳලා දකින්න ඕනේ.
나무를 보았다는 말을 하기 전에, 나무가 생겨난 모습을 처음부터 보아야 합니다.
සමුදයක් නිසා ගහක් හටගෙන තියෙනවා. විද්යාමාන එකින් එක සකස් වීමක් එකින් එකට උදා වෙච්ච නිසා. අන්න ඒ උදා වීමේ ප්රතිඵලය තමයි සංදා වුණා. සමුදය වුණා.
samudaya 때문에 나무가 생겨 드러나 있습니다. 하나하나 갖춰짐이 하나씩 떠올랐기 때문입니다. 그 떠오름의 열매가 모여 떠오른 것, samudaya가 된 것입니다.
ඒ වගේම අපිට දුකක් හටගත්තා කිව්වහම අපි දුකක් හටගත්තා කියන තන්නේ එකපාර හටගත්ත නැත්නම් එහෙම දුකක් හටගැනීමට හේතුකාර සමූහයක් එකතු වෙලා ක්රමා ක්රමය මෝරගෙන මෝරගෙන ඇවිදිලා ඒකෙදී අපිට සම්මත කරන්න පුළුවන් අවස්ථාවකදී මට මෙහෙම දුකක් හටගත්තා කියලා කිව්වද අන්න දුක්ඛ සමුදය දකින්න කිව්වේ අන්න ඒකයි.
그처럼 우리에게 괴로움이 생겼다고 할 때, 우리는 괴로움이 한꺼번에 생겼다고 말합니까, 아니면 괴로움이 생길 까닭의 무리가 모여 차츰차츰 무르익어 와서, 그렇게 부를 만한 때에 '내게 이런 괴로움이 생겼다'고 말합니까? dukkha samudaya를 보라고 한 것이 바로 그것입니다.
දුකක් හටගත්තා කියන තත්ත්වයට එනකොට ඒ සම්මතය ගොඩනැගුණ කාරණාබඳු අවස්ථාවල කොයි කොයි ආකාරයෙන් එකතු වෙලාද අන්න ඒ ටික බලාගෙන ගියහම දකිනවා. මෙන්න මේ බඳු එකතුවක ප්රතිඵලය තමයි ඔය දුකක් හටගත්තා කියලා කිව්වේ.
괴로움이 생겼다는 상태에 이를 때, 그 통념이 쌓인 까닭들이 여러 경우에 어떤 방식으로 모였는지를 따라가 보면 보게 됩니다. 이런 모임의 열매가 바로 '괴로움이 생겼다'고 한 것임을.
එබඳු ප්රතිඵලය මුලේ ඉදම එකතු වුණේ නැත්නම් ඔය දුකක් හටගත්තා කියන එක සිද්ධ වෙන්නේ නැහ. උදා වෙන්නේ නෑහ නිරෝධයි.
그런 것이 처음부터 모이지 않았다면 괴로움이 생겼다는 일은 일어나지 않습니다. 떠오르지 않습니다. 그것이 nirodha입니다.
සමුදය කියන්නේ ඇති වුණා. නිරෝධය කියන්නේ නැති වුණා කියලා ගත්තොත් ඔහු ඇත නැත කියන අන්ත දෙකේ ඉඳලා කතා කරනවා මිසක්. ඔහුට අන්තයට බැහැලා ඉන්නවා මිසක් ඔහුට යථාර්ථය දකින්න බැ. නැන් ඇතිවීම නැතිවීම කියන එක ලෝක සම්මත කතාවක්.
samudaya는 생겨났다는 것, nirodha는 없어졌다는 것이라고 잡으면, 그는 '있다'와 '없다' 두 끝에 서서 말할 뿐입니다. 한 끝에 내려앉아 있을 뿐 참모습을 볼 수 없습니다. 생겨남과 없어짐이라는 것은 세상 통념의 이야기입니다.
ඇති වුණේ කොහොමද? නැති වෙන්නේ කොහොමද? එකින් එකින් එක උදා වීම නිසා.
어떻게 생겼습니까? 어떻게 없어집니까? 하나하나 떠오르기 때문입니다.
තත්ත්වරයෙන් තත්ත්වරයෙන් ඉර නැගිච්ච නිසා මධහනක් උදා වුණා. මධානක් ඇති වුණා. දැන් දවල් 12ට මධහනය ඇති වුණා කියලා. දැන් මධ්යානය හරි උෂ්ණයි කියනවා.
초마다 해가 떠올랐기 때문에 한낮이 떠올랐습니다. 한낮이 생겼습니다. 이제 낮 12시에 한낮이 되었다고 합니다. 한낮이 몹시 덥다고 합니다.
මධ්යාහනය කියන එක ඇති වුනේ කොයි විදිහට උදේ හයේ ඉඳලා පැය හයක් තිස්සේ තත්වරයක් තත්වරයක් පාසා මොහොතක් මොහොතක් පාසා ඉරන නැගීමේ ප්රතිඵලය වශයෙන් එබඳුන්නා වූ තත්වර කීයක්ද? පැය හයට ගිය තත්ත්වර ගානක් බැලුවන නම් තත්වයට බෙදලා බැලුවනම් අන්න ඒ ගාන තුළ එකතු වන දුන ක්රියාධාමයක ප්රතිඵලයක් වශයෙන් ඇති වෙච්ච දෙයක් තමයි හිර උදා වීම.
한낮이라는 것은 어떻게 생겼습니까? 아침 6시부터 여섯 시간 동안 초마다, 순간마다 해가 떠오른 열매로 생겼습니다. 그런 초가 몇 개입니까? 여섯 시간에 든 초의 수를 세어 보면, 그 수 안에서 모인 움직임의 열매로 생긴 것이 해의 떠오름입니다.
එහෙනම් මධ්යාහනය ඇති වුණේ උදා වීමක් නිසා. සමුදයක් නිසා.
그렇다면 한낮이 생긴 것은 떠오름 때문, samudaya 때문입니다.
දැන් නිර්දා වෙන්න නම් උදා නොවෙන්න නම් අර හයට තිබිච්ච ඉර එතන පටන් එච්ච ක්රියාවලිය සිද්ධ වෙන්නේ නැත්නම් එහෙට මධ්යානය දකින්න කවදාව හම්බ වෙන්නේ නැහ.
이제 떠오르지 않으려면, 6시에 있던 해가 거기서부터 올라오는 과정이 일어나지 않는다면 한낮을 결코 볼 수 없습니다.
උදා වෙච්ච නිසා ඇති වුණ නිසා, සමුදය නිසා ඇති වුණා. උදා නොදනම් ඒක නැති නිසා කියනවා නිරෝධ නම් ඒක නෑ කියලා.
떠올랐기 때문에 생겼습니다. samudaya 때문에 생겼습니다. 떠오르지 않으면 그것이 없으니 nirodha라고, 그것이 없다고 합니다.
ලෝක සම්මතියේ යම් දුකක් උදා වෙනවා දුකක් හටගත්තා කියන එක නෙද දුකක් උදා වුණා කියලා ගන්න ඕනේ. දුකක් හටගත්තා කිව්වහම ගහෙන් ගෙඩියෙන්නේ නැහැ. ඒ මොහොතේ හටගත්ත එකක් පේනවා.
세상 통념에서 어떤 괴로움이 떠오릅니다. '괴로움이 생겼다'가 아니라 '괴로움이 떠올랐다'고 잡아야 합니다. '괴로움이 생겼다'고 하면, 갑자기 생긴 것이 아닌데도 그 순간 생긴 것처럼 보입니다.
දුකක් උදා වුණා කිව්වහම කොහොමද මේක ආවේ කියලා මුල ඉඳන් දකිනවා. දුක ආරම්භය මුල ඉඳන් දැක්කන්න. එයාට කියනවා සමුදය දැක්කා. ඒකන එක උදා වෙච්ච හැටි දැක්කා.
'괴로움이 떠올랐다'고 하면 이것이 어떻게 왔는가를 처음부터 봅니다. 괴로움의 시작을 처음부터 보았다면, 그에게 samudaya를 보았다고 합니다. 그것이 하나하나 떠오른 모습을 본 것입니다.
අන්න එතකොට දකිනවා ඒකේ එසේ නොවුනා නම් උදා නොවුනානම් ඔය දුක කියන තත්ත්වය එන්නේ නැහැනේ. විද්යාමානය වෙන්නේ නෑහනේ.
그러면 봅니다. 그렇게 되지 않았다면, 떠오르지 않았다면 괴로움이라는 상태는 오지 않는다는 것을, 드러나지 않는다는 것을.
ස්වාමීන් වහන්ස
스님.
යම්කිසි එකතුවක ප්රතිඵලයක් එකතුවක් නිසා කාල සීමාවක් හා සම්බන්ධ වෙලා ක්රියාත්මක වෙච්ච එකතුවේ ප්රතිඵල තමයි අපි මේ එක එක සම්මත වලින් කතා කරන්නේ. මෙහෙම දුකක් ආවා, මෙහෙම දුකක් ආවා, සෝකයක් ආවා, සංවේගයක් ආවා මේ ආදි වශයෙන් කියන්නේ ඒට ඒවා එකපාරට හැදිච්චා නෙමෙයි.
어떤 모임의 열매, 모임 때문에 시간과 이어져 움직인 모임의 열매를 우리는 이런저런 통념으로 말하는 것입니다. '이런 괴로움이 왔다, 저런 괴로움이 왔다, 슬픔이 왔다, saṃvega가 왔다' 하고 말하지만, 그것들은 한꺼번에 생긴 것이 아닙니다.
නානා ප්රකාර අවස්ථාවල කරුණු උදා වෙච්ච ඒවෙන් ගොඩ නැගිච්ච එකක්.
여러 경우에 떠오른 일들로 쌓인 것입니다.
දැන් මට හරි බඩිගින්නේ. ගහින්ග ඉන්නේ නැහැ බිකින්නාව යම් මොහොතක ආහාර ගත්තා. ඊට පස්සේ ආහාරය තවකාසය අවශ්යයි. කයට සකාසය අවශ්යයි. ඊට පස්සේ ආහාර දෙන්නේ නැතුව යම් මොහොතක බලන්න නවැත්තුවා.
'지금 몹시 배고프다, 배고파서 못 견디겠다.' 어느 때 음식을 먹었습니다. 그 뒤 몸에는 영양이 필요합니다. 그런데 그 뒤 음식을 주지 않고 어느 때 멈췄습니다.
දැන් අර රසය ටිකෙන් ටික ටිකෙන් ටික කියන කය ශක්තියට ගෙවිලා ගියාට පස්සේ ක්රමක්රමයෙන් ක්රමක්රමයෙන් මොකද වුනේ? ආයසරයක් ආහාර අවශ්යතාවය නිසා දාහයක් නැගුණා.
이제 그 영양이 조금씩 몸의 힘으로 닳아 간 뒤 차츰차츰 어떻게 되었습니까? 다시 음식이 필요해져 타는 듯한 느낌(dāha)이 일어났습니다.
ඒ දාහේ මුදුන් පෙතන්න ලැබුනහම මට ඉන්න බැහැ හරි බරිකිනිය කිි.
그 타는 느낌이 꼭대기에 이르자 '못 견디겠다, 몹시 배고프다'고 합니다.
එහෙනම් බරගිනී කියන එක උදා වුණා මිසක් ක්රමක් කරමින් උදා වීමෙන් හටගත්ත එකක් මිසක්. එක පාරයක් ඇති අපි වෙච්ච එකක්ද?
그렇다면 배고픔이라는 것은 떠오른 것, 차츰 떠올라 생긴 것이지, 한꺼번에 생긴 것입니까?
අන්න අපි දැනගන්න ක්රමයක්. එහෙනම් බඩි කීක් උදා වුණා මිසා. එකපාරට බඩිගින්නක් හැදුනා නෙමෙයි. නමුත් අපි මේ ලෝක සම්මතය කතාවේදී ගන්නේ බඩිගින උදාට පස්සේ තමයි එකපාරට සිහි කරලා මට බඩින කියන්නේ.
바로 이것이 우리가 알아야 할 방식입니다. 배고픔은 떠오른 것이지 한꺼번에 생긴 것이 아닙니다. 그러나 우리는 세상 통념의 말로, 배고픔이 떠오른 뒤에야 문득 알아차리고 '배고프다'고 합니다.
එහෙනම් බරකින්න කියන එක ඇති හරිද අපි දැනගන්න ඕනේ.
그렇다면 배고픔이 '생긴' 것이 맞는지 알아야 합니다.
අප්පෝ හරි තුවාල කක්කුමයි. කැක්කුමක් දැා. කියන තැනට ආවා. දැන් කැකුම දැන්නා කියන තැනට එනකොට ප්රීතහා කාරණයහා ක්රියාත්මයක කැකුමක් උදා වුනේ.
'아이고, 상처가 몹시 아프다.' 아픔을 느낀다는 데 이르렀습니다. 아픔을 느낀다는 데 이를 때는 여러 까닭이 움직여 아픔이 떠오른 것입니다.
තුවාලයක් හැදුනා. හම කරළු වෙලා ගියා. මස පෑදුනා. ක්රමක්රමයෙන් ඒකට අවශ්ය කරන්නා වූ අක්ෂණය පෝෂණය සිද්ධ වුණේ නැහ. විහබිජ ක්රමක්රමෙන් ඇතුල් වුණා. නැ ඒකට අපතරව ඇතුල් වුණා. ඒවා ලේ සමග එකතු වෙලා හිටන් සටන් කරන්න පටන් ගෙන ඇති වුනා වූ ක්රියාවලියා සිද්ධ වේගෙන ආවා.
상처가 생겼습니다. 살갗이 벗겨졌습니다. 살이 드러났습니다. 차츰 거기에 필요한 보살핌과 영양이 이루어지지 않았습니다. 균이 차츰 들어왔습니다. 막을 것 없이 들어왔습니다. 그것들이 피와 섞여 싸우기 시작하면서 생긴 과정이 이어져 왔습니다.
අභ්යන්තරයේ පරාජය වුණා. අර විසබීජය නැගිලා හිටියා. ඒවා ඉන්න එන්න මේවා. මේරීම නිසා ඒවය ක්රියාකාරයත්වයම අපිට දැනින්න පටන් ගත්තහම කියනවා ඇදුන් දෙනවා විදෙනවා කියලා.
안에서 졌습니다. 그 균이 일어나 버텼습니다. 그것들이 들고 나며 무르익어 그 작용을 우리가 느끼기 시작하자 '욱신거린다, 쑤신다'고 합니다.
එහෙනම් මේක උදා වෙච්ච එකක් මිසා ක්රමක්රමයෙන් උදා වෙලා මතු වෙච්ච එකක් මිසා. ඒක පය හැදිච්ච එකක්ද?
그렇다면 이것은 떠오른 것, 차츰 떠올라 나타난 것이지, 한 번에 생긴 것입니까?
දන් නිරෝධ කරන්න නම් මොකද කරන්න ඕනේ? උදා වෙච්ච ක්රමයට අවහ කරන්න ඕන. විජිය ඇතුල් වෙච්ච නිසා නම් කැක්වම හැදුනේ. දැන් විස බීජ දුරු කරන්න අවශ්ය කරගෙන යන්න ඕනේ.
이제 nirodha하려면 무엇을 해야 합니까? 떠오른 방식을 거슬러야 합니다. 균이 들어와서 아픔이 생겼다면, 이제 균을 없애도록 해 나가야 합니다.
බෙහට දාපු ගාවමක් කැකුම ඇෙනෙනවාද ඇරෙනවද? නෑ. ක්රමාක්රමයෙන් අර විශේ බිජා නැතිලා අවශ්යන මේ තුවාලේ පිරිසිදු වෙලා අහලභ බාධකය දුරු වෙලා ගියාට පස්සේ දැන් කැකුම නැති වුණා. නිර්දා වුණා.
약을 바르자마자 아픔이 사라집니까? 아닙니다. 차츰 그 균이 없어지고 상처가 깨끗해져 걸림이 사라진 뒤에야 아픔이 없어졌습니다. 떠오르지 않게 되었습니다.
උදා වුනෙත් හේතුඵල දහමක් වශයෙන් ක්රමානුකූල. ඒ විදිහටම අනිත් පැත්තට ක්රියාත්මක කරලා නිර්ුදා කරන්න ඕනේ. අපිට හටගන්න හැම දුකක්ම එහෙමයි.
떠오른 것도 까닭과 열매의 이치대로 차례차례였습니다. 그와 똑같이 반대 방향으로 움직여 떠오르지 않게 해야 합니다. 우리에게 생기는 모든 괴로움이 그렇습니다.
ගැහෙන් ගෙන්නේ නැහැ එකපාරට මතු වෙලා ඇත කියන තැනට වැටෙන්නේ නැහැ. නමුත් අපි පුරුදු වෙලා තියෙන්නේ හේතු රටාව බලන්න පුරුදු නැති නිසා. ඇති වුනහම ඇත එතන්ට ඉන්න නිසා. මේක හැදුනේ කොහොමද කියලා බලන්න නෙමෙයි. දකින්න
갑자기 한꺼번에 나타나 '있다'에 떨어지는 것이 아닙니다. 그런데 우리는 까닭의 결을 살피는 버릇이 없어서, 생기면 '있다'에 머물러 버리기 때문에, 이것이 어떻게 생겼는지 보려 하지 않습니다.
අන්න සමුදය කියන්නේ මේක හැදිච්ච හැටි දකින්න ඕනේ.
samudaya란 이것이 생긴 모습을 보는 것입니다.
යම් දෙයක් හටගත්තා නම් කොහොමද මේක හටගත්තේ? අපි හටගත්ත ක්රමරාව දකින්නේ නැතුව අර හටගත්ත අන්තිමල ඵලය විතරක් අල්ලගෙන අපි එතන ඉඳන් අපි මේ දඟලන නිසා තමයි. අපි ඒකෙන් මග හොයාගන්න බැරුව හැදිච්ච හැටි හොයාගන්න බැරුව දුක් විඳින්නේ.
무엇이 생겼다면 이것이 어떻게 생겼습니까? 우리는 생겨난 차례를 보지 않고 생겨난 마지막 열매만 붙잡고 거기서 몸부림치기 때문에, 길을 찾지 못하고 생긴 모습을 찾지 못해 괴로움을 겪습니다.
දැන් කොච්චර අසාධාරණද මට දැන් මෙච්චර බිනවා මෙච්චර බිනවා දැක දැක තැන මට බයිනවා. මහා අපරාධය මේ මොකක්ද මේකේ තේරුම මම පෙන්නන්න බැහ. දැන් ඇත කියලා හිතන් හදාගත්ත එකක් තියෙනවා. වැඩි වැඩිලා වැඩි වෙලා හිටන් තමන්ට හිතට භවන්න වැඩි වෙච්ච වෙලාවේදී දැනගන්නවා. මට හතුර ඉන්නවා. න් මට හිංගන්නේ හැම වෙලේම හිංගි හිංසා කරනවා. දැන් මෙහෙම නිගමනයා කරනවා. ඒ හතුරුගම උදා වෙච්ච හැටි දැක්කේ නෑනේ.
'이 얼마나 억울한가, 나를 이렇게 욕하고 저렇게 욕한다, 보는 데마다 나를 욕한다, 이건 큰 잘못이다, 이게 무슨 뜻인가, 나를 못 견뎌 한다.' 이제 '있다'고 생각해서 만들어 낸 것이 있습니다. 커지고 커져 마음에 견딜 수 없이 커졌을 때 압니다. '내게 원수가 있다. 저 사람이 늘 나를 괴롭힌다.' 이렇게 결론짓습니다. 그 원수됨이 떠오른 모습은 보지 않았습니다.
දැක්කා නම් මොකද වෙලා තියෙන්නේ? ඇයි ඒ තත්ත්වයට එයා පත් වුනේ? ඇයි මට හිංගී කරන තත්ත්වයට පත් වෙන්න හේතුව මොකක්ද? කවද නැන්ද ඒ හිංගිය පටන් ගත්තේ?
보았다면 무엇이 보였겠습니까? 왜 그가 그런 상태에 이르렀는가? 나를 괴롭히는 상태가 된 까닭은 무엇인가? 언제부터 그 괴롭힘이 시작되었는가?
අපව ඒ දවසවල නම් එහෙම නෙමෙයි හරි හොඳයි. මට වචනයක්වත් කියන්නේ නැහ. එහෙම කාලෙකුත් තිබුණා.
'예전엔 그렇지 않았다, 아주 좋았다, 내게 싫은 말 한마디 하지 않았다.' 그런 때도 있었습니다.
දැන් නෑහ මට මේ බයින්නේ මම පෙන්නන්න බැරි. එහෙම කාලෙක තිබුණා. ඔව අතර දැක්කා. අර පෙන්නන්න බැරි සත්යට උදාවුනේ කුමක් වෙලාද?
'이제는 아니다, 나를 욕한다, 나를 못 견뎌 한다.' 그렇게 된 때가 있었습니다. 그 사이를 보았습니까? 그 못 견뎌 하는 상태는 무엇이 되어서 떠올랐습니까?
අන්න එතනදි දැක්කන්න. තේරෙන්න පටන් ගන්නවා ඒකේ යථාර්ථය
바로 거기서 보았다면 그것의 참모습이 이해되기 시작합니다.
ඉස්සෙල්ලා ප්රියමනාපයෙන් හිටිය මෙන්න මේ හේතුවට ඒක ක්රමක්මෙන් වුනේ කොහොමද මම හිතුවක් ආර වුණා. කරන්න ඕන දේ කරන්නේ නැ. අවවාද කරා පිළිගත්තේ නැහ. මම හිතුවක් විදිහට මට ඕනේ හිට කරලා. ඒකෙන් එන්නෙන්න අනි පුද්ගලයා හිත මා කෙරෙහි කලකිරෙන්න පටන් ගත්තා. ක්රමක්රමෙන් කලකිල්ලා කලකිලා හිටන් ඒක උපරිම බුදුන් පෙතර පති දැන් මට බයිනවා. දැන් මා ඒක පියන. එහම් පියන එකට උදා වුනේ.
처음에는 다정하게 지내던 것이 이 까닭으로 차츰 어떻게 되었는가 하면 — 내가 고집을 부렸다. 해야 할 일을 하지 않았다. 충고를 받아들이지 않았다. 내 고집대로, 내가 하고 싶은 대로 했다. 그래서 상대의 마음이 나에게 차츰 싫증 나기 시작했다. 차츰 싫증이 쌓이고 쌓여 꼭대기에 이르러 이제 나를 욕한다. 이제 나를 못 견뎌 한다. 그렇게 못 견뎌 하는 데 이른 것입니다.
ඒක උදා වෙච්ච එකක් මිසක් ගහින් ගිඩින් නැහැ එකපාර හැදිච්ච එකක් නෙමෙයි. දැන් මේක අරගන්නේ කොහොමද ආපු හැටියට මාපහුගිය සහති. නිුදා කරගන්න ඕන ක්රමක්රමෙන් අවවාද පිළි අරගෙන සැලකිල්ලියෙන් කටයුතු කරලා අර ඉස්සෙල්ලා මුල තිබිච්ච සත්වයට ක්රමක්රමය ගෙනාවත් අන්න දැන් අර ඉස්සෙල්ලා තිබිච්ච තරහ ඉවරයි. අන්න නිරෝධ වුණා.
그것은 떠오른 것이지 갑자기 한꺼번에 생긴 것이 아닙니다. 이제 이것을 어떻게 되돌립니까? 떠오르지 않게 하려면, 차츰 충고를 받아들이고 마음을 써서 행동하여 처음에 있던 상태로 차츰 되돌려 놓으면, 이제 앞서 있던 화는 끝납니다. 바로 nirodha가 된 것입니다.
මේක තරහක් ඇති වුණා, තරහක් නැති වුණා. හාතුරා ඇති වුණා, හාතුරා නැති වෙනවා කියලා එතනම අපි බලන්න ගියොත් එහෙම අර අතර මගේ වෙච්ච එක හිතන්නේ නැතුව අපිට කවදාවක් පිරිසනක් ගන්න බැහැ. මිදෙන ක්රමය දැනගන්න බැහැ.
'화가 났다, 화가 없어졌다, 원수가 생겼다, 원수가 없어진다' 하고 거기서만 보려 하면, 그 사이에 일어난 일을 생각하지 않고서는 결코 풀 수 없습니다. 벗어나는 길을 알 수 없습니다.
දැන් නමුත් අද ලෝකයට වෙලා තියෙන්නේ ඔතන පටන් ගනේ පුංචි දේකින්. ඒ දේ ටිකෙන් ටික ලියලා ලියල්ලා ඇවිදිලා ඇවිදිලා හෙනම් ඒක මහත්තය බවට පත් වෙනවා. ඊට පස්සේ පුද්ගලයා එතන ඉදගෙන සර්කවාද ඔක්කොම ඉදිරිපත් කරනවා.
그런데 오늘 세상에 일어나는 일은, 거기서 작은 것으로 시작합니다. 그것이 조금씩 싹트고 자라 커다랗게 됩니다. 그 뒤 사람은 거기 앉아 온갖 따지는 말을 늘어놓습니다.
දැන් තර්කවාදයක් කරන්න දෙයක් නැහැ. යථාර්ථය දැක්කන්න යථාර්ථය දැකෙන නිසා පුද්ගලයට වෙන්නේ අර ඵලය පිහිටලා හේතුව දකින්නේ නැතුව ඇත නැත කියන දෙකට බැහැලා කටයුතු කරන්න යනවා. මේක හරි අසාධාරයි. ඇයි මට බයින්නේ? මම මොන වරදස් වෙලාටද බයින්නේ?
이제 따질 것이 없습니다. 참모습을 보았다면 참모습이 보이니까요. 그런데 사람은 그 열매에 서서 까닭을 보지 않고 '있다', '없다' 둘에 내려앉아 행동하려 듭니다. '이건 너무 억울하다. 왜 나를 욕하나? 내가 무슨 잘못을 했다고 욕하나?'
දැන් මම හැරුණත් වැරදි. අන්න දැන් කියන්න පටන් ගාන කවන්ද හැරුනත් වැරදි වුණේ? අපි හිව්වේ නැහැ. උදා වෙච්ච හැරිය හිව්වේ.
'이제는 내가 돌아서기만 해도 잘못이란다' — 바로 이제 이렇게 말하기 시작합니다. 언제부터 돌아서기만 해도 잘못이 되었습니까? 우리는 그것을 보지 않았습니다. 떠오른 모습을 보아야 합니다.
හැමදාම එහෙමද පටන් ගත්තා දන් එහෙමද එහෙම නෙමෙයි. ක්රමක් ක්රමයනේ මේක ඇති වුණා. ඒකට හේතුව මොකක්ද? අන්න උදා වෙච්ච හැකි දකිනවා. සං උදා වෙච්ච හැකි දැක්කා නම් සමුදය දැක්කා.
늘 그렇게 시작했습니까? 아닙니다. 차츰차츰 이것이 생긴 것입니다. 그 까닭은 무엇입니까? 그렇게 떠오른 모습을 봅니다. 쌓여 떠오른 모습을 보았다면 samudaya를 본 것입니다.
සමුදය දැක්කා නම් එයා විදෙට මග තියෙනවා. උදා වුනේ මෙහෙම කියලා දැනගත්තා නම් ඒක උදා නොවෙන්නනම් ඒ හේතුව නැති කරගෙන ගියවොත් ඒ උදාහ ඉවරයි. නිරෝධයි.
samudaya를 보았다면 그에게는 벗어날 길이 있습니다. 이렇게 떠올랐다고 알았다면, 그것이 떠오르지 않도록 그 까닭을 없애 가면 그 떠오름은 끝납니다. nirodha입니다.
ඉතින් මේකට මොකද කරන්න ඕනේ? මේ සං එකතු කරගත්ත නිසා තමයි මේ වැඩේ වෙලා තියෙන්නේ. සං වරන්න පටන් ගන්නවා කියන්නේ. එකෙන් එක එකෙන් එකතු සුරගත්ත එක නැති කරන පැත්ත හේරු හොයනේ ඒක අයින් කරගන්න. සංවර වෙනවා.
그러면 이를 위해 무엇을 해야 합니까? 이렇게 모아 쌓았기 때문에 이 일이 생긴 것입니다. 쌓인 것을 막기 시작한다는 것이 saṃvara입니다. 하나하나 모아 쌓은 것을 없애는 쪽의 까닭을 찾아 그것을 치웁니다. saṃvara가 됩니다.
අ අසංවර නිසා ඔක්කොම ප්රශ්න මතු වුණා. සංවරත්වය තිබුණා නම් කෙනෙකුට කියන්න දෙයක් නැහ. බයින්න විදිහක් නැහ. තමන් කටයුතු කර ප්රමානුකූල වෙනවා. වරදක් දකින්න නැතුව යනවා.
saṃvara가 없어서 모든 말썽이 생겼습니다. saṃvara가 있었다면 남이 탓할 것이 없습니다. 욕할 길이 없습니다. 자기가 하는 일이 차례에 맞게 됩니다. 잘못을 볼 일 없이 지나갑니다.
එහෙනම් ඇති කරගත්ත සං බල මරන්න පටන් ගත්තා නම් සංවරටේන සීලං කිව්වේ ඒකයි. ශික්ෂණය වුණා. හරියට ශික්ෂණය වුණා කියලා කියන්නේ.
그렇다면 쌓아 온 것의 힘을 누르기 시작했다면 — 'saṃvaraṭṭhena sīlaṃ'이라고 한 것이 바로 그것입니다. 길들여졌습니다(sikkhā). 제대로 길들여졌다고 하는 것입니다.
තමා විසින් කරන කියන කටයුතු හරියාකාරව ධර්මානුකූලව නියම ක්රමයට කරන්න පුරුදු වෙන්න ඕනේ. තමන්ගෙන් අනුන්ට අවැඩක් නොවෙන්න අනුන්ගෙන් තමන්ටත් අවැඩක් නොවෙෙන විදිහට වග බලාගනිමින් ඒ ආකාරයෙන් කටයුත හරියට කරගෙන ගියා. අන්න ශික්ෂණයක් ඇති වෙනවා.
자기가 하는 일과 말을 제대로, dharma에 맞게, 바른 방법으로 하도록 버릇 들여야 합니다. 자기에게서 남에게 해가 가지 않고 남에게서 자기에게도 해가 오지 않도록 살피며, 그렇게 일을 제대로 해 나갔습니다. 바로 길들임이 생깁니다.
දැන් මිනිස්සු ඒ වටිනාව පැත්ත පැත්තකින් තියෙනවා. ප්රශ්නේ මතුවෙන් තිබිච්ච පැත්ත පැත්තකින් තියෙනවා. මම සත්තු මරණ කෙනෙක්ද මම හොරකම් කරන කෙනෙක්ද? මම කවදාවක් කාගේවත් හොරකම් කරන්න ඉන්න. මම කාමීවර වසිරිත් නැහැ මම බොරු කියලා අනුත් වෙලත් නැහැ. ඒවා එකක්වත් කරලා නැහැ. ඇයි මට එතකොට මෙහෙ ප්රශ්නය වෙන්නේ? මෙච්චර සීලවද ගුණවද මට අන්න ප්රශ්නයක් ඇති කරගන්නවා.
그런데 사람들은 그 값진 쪽을 제쳐 둡니다. 말썽이 생긴 쪽을 제쳐 둡니다. '내가 짐승을 죽이는 사람인가? 내가 도둑질하는 사람인가? 나는 누구의 것도 훔친 적이 없다. 삿된 kāma 행실도 하지 않았고, 거짓말로 남을 속이지도 않았다. 그런 것을 하나도 하지 않았다. 그런데 왜 내게 이런 말썽이 생기나? 이렇게 sīla 있고 덕 있는 나에게.' 이렇게 말썽을 만듭니다.
දැන් පුද්ගලය දැකලා නැහැ. සං උදා වෙච්ච සේවා සමුදය වෙච්ච හැ. අපි නොදන්න පැත්තක් තුළ අපි ගිහින් තියෙනවා.
그 사람은 보지 못했습니다. 쌓여 떠오른 모습, samudaya가 된 모습을. 우리는 모르는 쪽으로 들어가 있습니다.
මම කොච්චර සත්තු මැරිවත් හරියන්නේ නැහැ. දැන් භාර්යාව සාපුරුසට කන්න ටික හදලා දුන්න නැහනම් වෙලාවට ඔ බයිිනව. බයින් එහෙකුත් මම සත්තුමා අරන්න නැත හින්දා බැන්නේ. මම සත්තුමාරන් වෙන්නේ නැහැ. මම හොඳ පන්සිල් රකින කෙනෙක් මෙච්චර ඉන්න මට ඇයි මේ බයිනේ මේ මිනිහකවට හරියනවා.
내가 아무리 짐승을 죽이지 않아도 소용없습니다. 아내가 남편에게 먹을 것을 제때 해 주지 않았다면 남편은 욕합니다. 욕을 먹으면 '나는 짐승을 죽이지 않았는데 욕한다, 나는 짐승을 죽이는 사람이 아니다, pañcasīla를 잘 지키는 사람인데 왜 이 남자가 나를 욕하나' 합니다.
වෙලාවට කන ටික හදලා තියෙන එක භායාගේ යුතුක ගමනවා. එයා ඒක හරියට නොකළ නම් ඒකෙහි විපා කෙනෙස අරු. එයා සත්තු බලන්න නැත්ත කොහෙලා අහන්න තියෙන්න පුළුවන්.
제때 먹을 것을 해 두는 것은 아내의 의무입니다. 그것을 제대로 하지 않으면 그 대가가 옵니다. 짐승을 죽이지 않았어도 욕을 들을 수 있습니다.
වෙලාවට කන්න ටික හදලා තියෙන එකතු අර පස් පව් පංච දුෂ්චරිතියට අයිතිකුත් නෙමෙයි. පංච දුෂ්චරිතයට එයා නොක කොච්චර හිත් එයා එයාගේ යුතුකම හටියට ඉටු කළේ නැත්නම්. දැන් ඒකනේ බැැනු ගහන්න හේතුව.
제때 먹을 것을 해 두는 일은 다섯 가지 나쁜 짓(pañca duccarita)에 드는 것도 아닙니다. 다섯 가지 나쁜 짓을 아무리 하지 않아도, 그가 자기 의무를 제대로 하지 않았다면 — 그것이 바로 욕을 먹은 까닭입니다.
දැන් එයා කියනවා මම මෙච්චර සිල් ගන්නවා. මම මෙච්චර හොඳින් ඉන්නවා. මේ මිදිහා මටම බයිනවා. දැන් ඒහා මට බැන්නේ මම සිල් ගත්ත හින්දාත් සිල් ගත්ත නොගත්ත හින්දාත් නෙමෙයි. ඒහාට වෙලාවට කන ටිකා දල දුන්න නැති හින්දා. ඒ නිසා බලාපොරොත්තු වුනා නේ ඉතින්. මගේ යුතුකම් වුණා නේ ඉතින්. මගේ යුතුක පැහැරලා නම් මම සිල් ගන්න ගිහිල්ලා හිටම් ගියහම බැම් ගන්න වෙන්නේ ඒ වගේ නේද?
그런데 그가 말합니다. '나는 이렇게 sīla를 지킨다, 이렇게 착하게 산다, 그런데 이 남자는 나만 욕한다.' 그 사람이 나를 욕한 것은 내가 sīla를 지켜서도, 지키지 않아서도 아닙니다. 제때 먹을 것을 해 주지 않아서입니다. 그러니 기대했던 것입니다. 내 의무였던 것입니다. 내 의무를 저버리고 sīla 지키러 가 버리면 욕을 먹게 되는 것이 그런 것 아니겠습니까?
බලන්නකෝ මෙච්චර පින් කරලා යන මට ඇයි මේ වදි? ඇයි මට මේ මේ කරදර ඉන්නේ? ඕක බුදු දහම ප්රතිඵලයක් මට නැද්ද? ඉතින් අහනවා.
'보세요, 이렇게 puñña를 짓고 다니는 나에게 왜 이런 괴로움이? 왜 내게 이런 어려움이 있나? Buddha 가르침의 열매가 나에게는 없나?' 하고 묻습니다.
මම මෙච්චර සීල් සමාදන් වෙලා ඉන්නවා. පෝහයට සිල් ගන්නවා. මේ මිහට මාම පෙන්නන්න බැහ. මේ ගෑට මා පෙන්නන්න බැහ.
'나는 이렇게 sīla를 지키며 산다. poya 날마다 sīla를 받는다. 그런데 이 남자는 나를 못 견뎌 한다.' '이 여자는 나를 못 견뎌 한다.'
ගෑණිගෙන් මිනිහටත් මිනිහගෙන් ගෑනටත් ඉටිරියට යම්කිසි යුතුකම් කොටසක් තියෙනවා. ඒ ටික නොපිරහලා ඉටු කරන්නේ නැතුව බැහ ෙන්න පුළුවන්ද දෙන්න දෙන්න තරහ ඉන්න පුළුවන්. කොච්චර සිල් ගත්ත තමයි දුක්ඛ සමුදය දැක්කේ නැති හැටි.
아내에게서 남편에게, 남편에게서 아내에게 서로 해야 할 의무가 있습니다. 그것을 채우지 않고 하지 않으면 욕을 먹을 수 있고, 둘이 서로 화를 낼 수 있습니다. 아무리 sīla를 지켜도요. 그것이 dukkha samudaya를 보지 못한 모습입니다.
ලෝක සම්මතල වෙලා ඉඳන් පද පරම වෙලා පදයක් උස්සගෙන ඉන්න පුද්ගලයා දෘෂ්ටියක් උස්සගෙන අපි සීලවන්තයි ගුණවන්තයි ඇයි අපිට බයින්නේ කිව්වට හරියන්නේ නැහ.
세상 통념에 서서 낱말 하나를 으뜸으로 치켜들고 있는 사람, diṭṭhi 하나를 치켜들고 '우리는 sīla 있고 덕 있는데 왜 우리를 욕하나' 해도 소용없습니다.
සීලවන්ත ගුණවන්තකම කියන්නේ එක පැත්තක්. බැැනුන් අහන්න වෙලා තියෙන වෙන හේතුවක. අනුන් අහන්න හේතුව දකින්න ඕනේ.
sīla 있고 덕 있는 것은 한쪽 일입니다. 욕을 듣게 된 데는 다른 까닭이 있습니다. 욕을 듣는 까닭을 보아야 합니다.
ඒ ක්රමක්රමය මතු වෙච්ච එකක්. ඒ වමි එක දවසක් කන්න නෑ බැලුවා සද්ද නැතුව නිකන් හිටියා. කරදර ඇති වුලු එහක්ම හරි
그것은 차츰 떠오른 것입니다. 어느 날은 먹을 것이 없는 걸 보고도 말없이 그냥 있었습니다. 말썽이 생기려면 그때 생겼을 것입니다.
ඇතිනේ. බලනකොට මොකුත් නැ. අද බලනකොට ඔය සාප සාව වරිය ගිහිල්ලා. තව ටිකක් අරගෙන පළමුක ඇවිදිලා හිටම ගතු වෙන්නේ නැත. ඇවිදිලා බුදියා ගත්තා. මරකම් මැලි. ඔන්න මළවයක් දෙමින්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මෙච්චර වැඩ කරලා වැඩ කරලා ගෙදරාව කාපුගි ඇවිදිලාත් ඕයි කියලා හිටියා. ඒක කළෙත් නෑ. අනේ හාල් ටික අල්ලිපේ තියන්නකෝ.
이렇게 일하고 또 일하고 집에 와서 '여보' 하고 불러도, 그것도 하지 않았습니다. '제발 쌀이라도 화덕에 올려놔' 했는데도요.
අ මකුලලා දිය කො මේ වෙලා තියෙන්නේ. මේ ගැනි කියනවා මට කිය මේ මට කියන්න නකන්න ඒගයනින් හදනවා. මේ වැඩව වැඩක් කරලා ඔක්කොම
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
කර දැන් මම කියනවා මම පාන් රකිනවා. මම පෝලයට සිල් ගන්නවා.
그러고는 이제 '나는 pañcasīla를 지킨다, poya 날에 sīla를 받는다'고 말합니다.
ඉතින් ඇයි මේ මිනිහා එක තරහ වෙන්නේ? දැන් පෝයරිල් ගන්න එකද ඒ මිනිහා තරහ වෙන්න හේතු නොගන්න එක පන්සිල දකින්න ැති ඒ මිනිහා තරහ වෙන්න හේතු.
그런데 왜 이 남자가 그렇게 화를 낼까요? poya 날 sīla를 받는 것이 그 남자가 화낸 까닭입니까? 받지 않는 것이, pañcasīla를 지키느냐 마느냐가 그 남자가 화낸 까닭입니까?
අන්න අපි ඒක දකින සමුදය දකිනවා කියන්නේ ඕන ඔතන යමක් යමක් නිසා අපිට දුකක් කරදරයක් ආවා නම් ඒ දුක කරදරයට හේතුව මොකක්ද බලන්න ඕනේ අපි ඕක තේරුම් ගන්න නැතුව අපි අද හරි අමාරුව වැටලා ඉන්නවා.
바로 그것을 보는 것이 samudaya를 본다는 것입니다. 무엇 때문에 우리에게 괴로움이나 어려움이 왔다면, 그 괴로움과 어려움의 까닭이 무엇인지 보아야 합니다. 그것을 이해하지 못해 우리는 오늘 몹시 어려움에 빠져 있습니다.
මෙච්චර සීලවන්තයි මෙච්චර ගුණවන්තයි මම කාටවත් කරදරයා කරන්නේ නෑහැ ඔක්කො නැහැ මටම බයින්නේ නැහ. දැන් මෙහෙම අහනවා.
'이렇게 sīla 있고 이렇게 덕 있고 나는 누구도 괴롭히지 않는데, 다른 사람 아닌 나만 욕한다' — 이렇게 묻습니다.
බයින් හේතුව හොයන්න නැතුව ඒකට වෙන එකපරලෝක්.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
සිල් ගත්තා නම් බයින්න තියෙන්න ඕනේ. එහෙම එකක් තියෙනවා වෙන හේතුවට වෙන ඵලයක් හම්බවෙනවා.
'sīla를 지켰다면 욕먹을 일이 없어야 한다'고 합니다. 그런 식으로, 다른 까닭에서 다른 열매를 얻으려 합니다.
යම් ඵලයක් හම්බවුණේ ඒකට අනුකූල හේතුවකේ. බෞද්ධයෝ කියන්නේ අන්න ඒ හේතුව දකින්න ඕනේ. එතකොටයි යථාර්ථයට එන්නේ. ආ සීලප්පත පරාමාශයට වැටිච්ච අය තමයි අර දුක් විඳින්නේ.
어떤 열매가 왔다면 그것은 그에 맞는 까닭 때문입니다. Buddha를 따르는 이는 바로 그 까닭을 보아야 합니다. 그래야 참모습에 이릅니다. sīlabbata-parāmāsa에 떨어진 이들이 그렇게 괴로움을 겪습니다.
වෘත්තයක් සැක රැකා ඉඳෙලා ඒකම උද්දාම කරගෙන ඒක උස්සගෙන මම මෙච්චර සුදන ඇයි මට මෙහෙම කරන්නේ? කිව්වට හරියන්නේ නැහ.
지킴(vata) 하나만 지키고 앉아 그것만 들뜨게 치켜들고 '나는 이렇게 깨끗한데 왜 내게 이러나' 해도 소용없습니다.
අල්ලපු ගෙදර මිනිහට පෙන්නන්න බැ. පරපිටා මි මිනිුසුට පෙන්නන්න බැ. බලන්නකෝ මම මෙච්චර සිල් ගන්න යනවා. මම කාටත් වරදා කරන්නේ නැහැනේ. මිනිස්සුට මාව පෙන්නන්න බැහැනේ.
'옆집 사람이 나를 못 견뎌 한다. 이웃 사람들이 나를 못 견뎌 한다. 보세요, 나는 이렇게 sīla 받으러 다닌다. 아무에게도 잘못하지 않는다. 그런데 사람들이 나를 못 견뎌 한다.'
උන්ඟෙන් ඇහුවොත් මොකද අපේවත් ගෙදරට පොල්ල බැඳ වැදියා. ඕක ගෙදර නිකන් එලා හිටියා. අපි අඬ ගැහම පොල්ලු ටිකක් බඳින්න ෙන්න කියලා. ඕක ගණන් ගත්තේවත් නැහැනේ. උගැඩක් කියන මොකටද එයා.
그들에게 물어보면 어떨까요? '우리 집 울타리를 묶을 때 저 사람은 자기 집에서 그냥 놀고 있었다. 울타리 막대 좀 묶으러 와 달라고 불렀는데 거들떠보지도 않았다. 그런 사람을 어디에 쓰나.'
දැන් වෙලා තියෙන්නේ ප්රශ්නේ ඒකයි. එයා සිල් ගත්තට යල් ගත්ත එකවත් සිල්ව ගත් එකක් නෙමෙයි පරහ වෙෙන හිතුනේ පොල්ල බැඳගන්න අවශ්ය වෙනවාද පොල්ල බඳලා උදව් කරන්නද කියලා.
지금 생긴 말썽은 바로 그것입니다. 그가 sīla를 지킨 것이 걸린 게 아니라, 울타리를 묶어야 할 때 거들어 주었느냐가 걸린 것입니다.
අල්ලපු ගෙදර දානය උන් ගෙන්නේ උන් කරගන්න නැතැ මම සිල් ගන්නා.
옆집에 dāna가 있어 그들이 일을 할 때도 '나는 sīla를 받는다' 하고 빠졌습니다.
මේ සීල් අන් ආවට පස්සේ මොකද කරන්නේ ළඟ අහලා පහල ඉන්නේ උගෙක් නැහැ. හරි සියලවලයක් අවුනා වෙච්ච වෙලාවට එකවත්න.
sīla를 받고 와서는 무엇을 합니까? 이웃 가까이에 그 사람은 보이지 않습니다. 큰일이 생긴 때에도 한 번도 오지 않습니다.
ඒ මිනිහක් කල්පනා කරනවා මට ඔටක් ම උදව් කරලා වැඩකුත් නැහැ. අර සමගය නැති වෙන්න හේතු වුනේ.
그러면 이웃 사람은 생각합니다. '저 사람을 도와줘 봐야 소용없다.' 그것이 사이좋음이 없어진 까닭입니다.
ඒකඒ අවශ්ය කරන්නා වූ ඵලයට හේතුව නැති කරපු නිසයි. සමගී ඇතිවෙන තිබිච්ච මේ සමගිය නැතිවති ඵලය කුමන හේතුවකින්ද උදා වෙන්නේ? ඒක දැක්කේ නැති නිසා. ඔහුට අසම ගීහට ගොදුරුවෙන්න සිද්ධ වෙනවා.
필요한 열매의 까닭을 없앴기 때문입니다. 사이좋게 지낼 수 있었는데 그 사이좋음이 없어진 열매는 어떤 까닭으로 떠오릅니까? 그것을 보지 못했기 때문에 그는 사이가 틀어진 데에 먹이가 되고 맙니다.
ඉතින් මම මෙච්චර සීලවන්තයි ගුණවන්තයි මෙච්චර කරනවා මටම ය අනික් කියපු බිනවනේ. දැන් හරියනවද කාර්.
'나는 이렇게 sīla 있고 덕 있고 이렇게 하는데, 나만 다른 사람들이 욕한다.' 그게 맞는 말입니까?
බුදු දහම තියෙන්නේ යම්කිසි තැනක යමකින් අසාහනයක් දුකක් හටගන්නවා නම් ඒකට හේතුව හොයන්න. මෙන්න මේ හේතුවටයි මේක හටගත්තේ. මට ඒක එපානම්. ඒකට මම අකැමැතිනම් ඒ ඵලයට අන්න ඒ හේතුව හොයෙලා දුරු කරපුහම ඒ ප්රශ්න ඉවරයි. ඒකට වෙන එකක් පටලවන්න හරියන්නේ නැ. හේතුඵල වාදයක් බුදු දහම කිව්වේ ඔන්න ඕකටයි.
Buddha의 가르침이 있는 것은, 어디서 무엇 때문에 불편함과 괴로움이 생긴다면 그 까닭을 찾기 위해서입니다. 바로 이 까닭으로 이것이 생겼다. 내가 그것을 원하지 않는다면, 그 열매가 싫다면, 그 까닭을 찾아 없애면 말썽은 끝납니다. 거기에 다른 것을 엮어서는 안 됩니다. Buddha 가르침을 까닭과 열매의 가르침이라 한 것이 바로 그 때문입니다.
එහෙම කරා නම් අපිට අද මොන ප්රශ්නයක්වත් එන්නේ නැහ. අපි තැනට ඔබන විදිහට හේතුව දැකලා, ඵලය දැකලා, ඵලය අවැඩනම් ඒකට අවඩ හේතුව දුරු කරලා ඒ ඵලය වැඩ සහිතනම් යහප ශාන්තනම් ප්රණීතන නම් ඒකට අවශ්ය කරන හේතුව වඩලා ඒ තුළට පත් වෙනවා. එහෙනම් එයාට කවදාවත් ඔය ප්රශ්නයක් එයාවත් එන්නේ නැහ.
그렇게 했다면 오늘 우리에게 어떤 말썽도 오지 않습니다. 우리가 제자리에 맞게 까닭을 보고 열매를 보아, 열매가 해롭다면 그 해로운 까닭을 없애고, 열매가 이롭고 좋고 고요하고 훌륭하다면 그에 필요한 까닭을 키워 그 안에 이릅니다. 그러면 그에게는 결코 그런 말썽이 오지 않습니다.
මේ යථාර්ථය විදිහට දකින්න ඕනේ.
이 참모습대로 보아야 합니다.
ඉතින් එහෙම දැනගත්තා නම් තමයි නියම බෞද්ධය කියලා. ඒ නිහාම බෞද්ධයෙකුට වායුවෙන් කරදරයක් එන්න විදිහක් නෑහ කියන්නේ ඔන්න ඕකයි. බෞද්ධයා කරදරේ දකිනවා. කරදරයට හේතුව දකිනවා. කරදර නිරෝධය දකිනවා, නිරෝධ මාර්ගය දකිනවා. දුක දකිනවා දුකට හේතුව දකිනවා. දුක නිරෝධය දකිනවා දුක්ඛ නිරෝධ මාර්ගය දකිනවා.
그렇게 알았다면 그가 참된 Buddha의 제자입니다. 그래서 Buddha를 따르는 이에게 어려움이 올 길이 없다는 말이 바로 그것입니다. 그는 어려움을 보고, 어려움의 까닭을 보고, 어려움의 nirodha를 보고, nirodha의 길을 봅니다. dukkha를 보고, dukkha의 까닭을 보고, dukkha nirodha를 보고, dukkha nirodha의 길을 봅니다.
මේ දුක්ඛ නිරෝධ මාර්ගයේ සිල් සමාදන් වීම කියලා ගත්තොත් හරියනවා.
이 dukkha nirodha의 길에서 sīla를 받는다고 잡으면 맞습니다.
නැ තමන්ගේ අසංවරත්තයක් තියෙනවා නම් අභ්යන්තරයේ ප්රාණඝාතත්තා දාන කාමච්ඡාචාර මුසාවාද ප්රසණාවචත පරසාච්ච සම්පලාප අභිජ්ජා ව්යාපාද මිත්යා දෘෂ්ට්ඨි කියන මේ දස අකුසලයන්ට මගේ තමන්ගේ මනස පොළඹු කරදරයක් තමන්ට තියෙනවා නම් අන්න ඒ කරදරය අරගන්න හේතුව තමයි ඒකෙන් අහක් වෙලා තියෙන සිාදන් වෙලා ශික්ෂාගාමීව ඉන්න පැත්ත ඒක ඒකේ හේතුව ඒකේ ඒ හේතුව මේ හේතු නිරෝධ කරන්නේ ක්රමය ඵල නිරෝධ කරන්නේ ක්රමය අන්න ඒ ක්රමයට දැනගන්න ඕනේ ඒ
자기 안에 saṃvara 없음이 있다면, 곧 안으로 pāṇātipāta, adinnādāna, kāmesu micchācāra, musāvāda, pisuṇā vācā, pharusā vācā, samphappalāpa, abhijjhā, byāpāda, micchā diṭṭhi라는 이 열 가지 akusala로 자기 마음이 끌려가는 어려움이 있다면, 그 어려움을 거두는 길은 그것에서 비켜서서 sīla를 받아 sikkhā를 따라 사는 쪽입니다. 그것이 그 까닭에 맞서는 것입니다. 까닭을 nirodha하는 방법, 열매를 nirodha하는 방법 — 바로 그 방법으로 알아야 합니다.
යම් කෙනෙකුට රාගය එනවා නම් රාගයෙන් ඔහු පළබෝනවා නම් රාගයට හේතුකාරක වන්නා වූ දේවල් පිළිබඳ ඔහු සංවර වෙන්න ඕනේ. ඒකේ ප්රතිඵලයක් වශයෙන් ඔහුට රාග නිරෝධය වෙලා රාගය නිසාපු දාහේ නැති වෙන්නේ.
어떤 이에게 rāga가 오고 그가 rāga에 끌린다면, rāga를 일으키는 것들에 대해 그는 saṃvara해야 합니다. 그 열매로 그에게 rāga가 nirodha되어 rāga로 생긴 타는 괴로움이 없어집니다.
යම් කෙනෙකුට ද්වේශය එනවා නම් ද්වේශයට හේතුකාරක වන්නා වූ කාරණා දෝෂය කාරණා දැනගෙන තමා විසින් සිද්ධ කරන කාරණා හිතෙන් කලින් වචනය කරන ඒවා දැනගෙන ඒ හේතුව ඵලය වශයෙන් උදා වෙච්ච එකක් තමයි මේ ද්වේශ සහගත මානසිකත්වය
어떤 이에게 dosa가 온다면, dosa를 일으키는 까닭들을 알고, 자기가 하는 일들 — 마음으로, 앞서 말로 하는 것들 — 을 알아야 합니다. 그 까닭의 열매로 떠오른 것이 바로 이 dosa 섞인 마음 상태입니다.
ද්වේශ සහගත මානසිකත්වයට හේතුකාරක වුනේ ඒ ටික නම් මම ක්රමක්රමයෙන් ඒක නිරෝධ කරන්න ඕන ඒකට අවශ්යනවිලි ක්රියාව දන්න එකෙන් එක දුරු කරගෙන ගියහම ද්වේශයට හේතු කාරණා නිරෝධ නම් ද්වේශය නැවති ඵලය නිරෝධයි තමන්ගේ මනස ද්වේශයෙන් තොරයි.
dosa 섞인 마음의 까닭이 그것들이라면 나는 차츰 그것을 nirodha해야 합니다. 그에 맞는 생각과 행동을 알아 하나씩 없애 가면 dosa의 까닭이 nirodha되고, dosa가 멈춰 열매가 nirodha됩니다. 자기 마음이 dosa에서 벗어납니다.
මුලාවට පත්වෙන්නා වූ මානසිකත්වයක් ඵලය වශයෙන් ලැබුවා නම් තමන්ට නම් මුලාවට හේතු වෙන හිතිවිලි ක්රියාවදන් නිසයි ඒක හටගත්තේ. අන්න ඒ හේතුව ක්රමක් ක්රමය අයින් කරලා දැම්මහම දැන් මුලාව හටගන්න තිබිච්ච හේතු ඉවරයි. එහෙනම් මුලාව නිරෝධයි.
미혹에 빠지는 마음을 열매로 얻었다면, 그것은 자기에게 미혹의 까닭이 되는 생각과 행동 때문에 생긴 것입니다. 그 까닭을 차츰 치워 버리면 이제 미혹이 생길 까닭이 끝납니다. 그렇다면 미혹은 nirodha입니다.
රාග, ද්වේශ, මෝහ දුරු කරන්නේ ඔය ක්රමයට. එදිනි එදා කටයුතුව රාග, ද්වේශ, මෝහ දුරු කළා කියලා ඒ ටික කරගත්තට අපි එදින නිසා මේ ජීවනෝපය ගියේ ජීවත් වෙන කටය තියන්න ප්රශ්න විරාකරණය කරන්න ඔය ටිකෙන් හරියන්නේ.
rāga, dosa, moha를 없애는 것은 그런 방법으로입니다. 그러나 날마다 하는 일에서 rāga, dosa, moha를 없앴다고 해서, 그것만으로 우리가 살아가는 일, 먹고사는 데서 생기는 말썽까지 풀리지는 않습니다.
ඔය ටික අපේ විමුක්තිය සඳහා තියෙන හරිය. රාග අක්ෂයට, ද්වේශ අක්ෂයට, මෝහ අක්ෂයට ඒ ටික හරි.
그것은 우리의 vimutti를 위한 몫입니다. rāga의 다함(khaya), dosa의 다함, moha의 다함에는 그것이 맞습니다.
හැබැයිබැයි රාග අක්ෂයටර, ද්වේශ අක්ෂයට, මෝහ අක්ෂය කරන පුද්ගලයා තමන්ගේ යුතුකම් කරන්න නැතුව හිටියානම් අන්ය සමාජයෙන් එන්නා වූ ප්රශ්න වලින් බේරෙන්න පුළුවන්. ඒකට හේතු ඵලය නෙමෙයි.
하지만 rāga, dosa, moha를 다하게 하는 사람이 자기 의무를 하지 않고 있다면, 다른 사람들에게서 오는 말썽에서 벗어날 수 있겠습니까? 그것은 그 까닭에서 오는 열매가 아닙니다.
අන්න අපි දැනගන්නවා ඒ යුතුකම් මිටු කෙරුවා නම් අපිට ඒ සමාජයෙන් එන්න තිබිච්ච අනිෂ්ඨ ප්රතිඵල එන්න තිබිච්ච ඵලය ඒකෙන් ඉවරයි.
그 의무를 다했다면, 사람들에게서 올 수 있었던 나쁜 열매는 그것으로 끝난다는 것을 우리는 압니다.
සතිය ශ්රේෂ්ඨයි එහෙත් වෛරයන්න නොබිදේ කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනා. සතිය ශ්රේෂ්ඨයි. සතර සතිපට්ඨානය අති ශ්රේෂ්ඨයි. හැ වෛරයෙන් මිදෙන්න බැ.
'sati는 뛰어나다, 그러나 원한(vera)은 그것으로 풀리지 않는다'고 Buddha께서 설하십니다. sati는 뛰어납니다. 네 가지 satipaṭṭhāna는 아주 뛰어납니다. 그러나 그것으로 원한에서 벗어날 수는 없습니다.
මෙත්තා සහකත හිත ක්රියාව දන්න ඇසුරු කරගෙන කරන කටයුතු වලින් යහපත් කටයුතු වලින් වෛරයෙන් මිදෙනවා. වෛරය මිදෙන මග වෙන එකක් සතර සතිපට්ඨානයෙන් කරන්නා වූ නිවන් මග තව එකක්. රාග අක්ෂය, ද්වේශක්ය, මෝහක්ෂය කරන එක තව එකක්. අපි රාග අක්ෂය, ද්වේශක්ය, මෝහක්ෂය කරලා හිටියා.
mettā 어린 마음과 행동에 기대어 하는 일, 좋은 일로 원한에서 벗어납니다. 원한에서 벗어나는 길은 따로 하나입니다. 네 가지 satipaṭṭhāna로 가는 nibbāna 길이 또 하나입니다. rāga·dosa·moha를 다하게 하는 것이 또 하나입니다. 우리가 rāga·dosa·moha를 다하게 하고 있었다고 합시다.
අපෙන් වෙච්ච අවැඩකට යම් කෙනෙක් වෛර කරන්න පටන් ගෙ තිබනම් අපි ඒක කළා. අපි ඒ ගැන සකන්නේ නැතුව ඒකට කළ යුතුව කරන්නේ නැතුව හිටියා. අර වෛරකාරය අත්හරින්න.
우리가 끼친 해로움 때문에 누군가 원한을 품기 시작했는데, 우리가 그 일을 했으면서도 그것을 살피지 않고 그에 맞게 해야 할 일을 하지 않고 있었습니다. 그러면 그 원한이 풀리겠습니까?
මහණ වෙලා හිටියෙනම් හාමුදුරුවට බක් ගනවා අපි දන්නවා ඕකගේ හැටි. හාමුදුරුව අරිහත් ඉටපත් වෙලා ඉන්නපදුව. ඕක අපි දන්නේ නැද්ද ඕක අපිට මෙහෙම ඒවා පොඩි ගෙහෙම අහන වුනේ. අර වෛරය අත්හැරෙනවා.
출가해 있다면 그 스님을 두고 '우리는 저 사람 됨됨이를 안다, 스님이 arahant가 되었다고?' 하고 비꼽니다. '우리가 저걸 모르나, 어릴 적에 우리한테 그런 짓을 한 사람인데.' 그런다고 그 원한이 놓아지겠습니까?
අරිහත්තයට පත් වෙන මග අරිහත් පත් වෙන මගක් මිසක් ලෝකයාගෙන් වෛර කරන එක දුරු කරන මගක් නෙමෙයි. එහෙනම් ඒ වෛරයට යමක් හේතුනම් අන්න ඒක දුරු කරගත්තහම ඒකේ ප්රතිඵලය වශයෙන් අපිට ඒකෙන් මිදෙන්න පුළුවන්.
arahant가 되는 길은 arahant가 되는 길일 뿐, 세상 사람들의 원한을 없애는 길이 아닙니다. 그러니 그 원한의 까닭이 무엇이든 그것을 없애면, 그 열매로 우리는 거기서 벗어날 수 있습니다.
අවශ්ය වූ විට එකවරම වචන වලට නාගා ගැනීමට අපහසු වෙනවා. ඇතැම් අවස්ථාවල පසුවී මතක් වෙනවා. දැන් මේ මෛත්රී සින්පතයෙන් ගත කරන ජීවත් වුනත් ඒ විදිහට ජීවත් වුනත් මිත්තාරකට විහටින් ජීවත් වුණත් මේ මතකය අඩුපාඩළුව මග හරව ගන්නේ කොහොමද කියලා අහනවා. මෛත්රිය හිත තවම හරි වැඩියි නැති බවද මෙයින් පෙනෙන්නේ කියලා මෙහෙමත් ප්රශ්නයක් අහනවා. දැන් මෙන්න මේකෙදි අපි වැදව එකක් ගත් දෙයක් දැනගන්න ඕනේ.
'필요할 때 곧바로 말로 떠올리기가 어렵고, 어떤 때는 나중에야 생각납니다. mettā 어린 마음으로 살아도, mettā에 머물며 살아도 이 기억의 모자람을 어떻게 피할 수 있습니까?' 하고 묻습니다. '이것은 mettā 마음이 아직 충분히 자라지 않았다는 것을 보여 줍니까?' 하는 물음도 덧붙입니다. 여기서 우리는 중요한 것 하나를 알아야 합니다.
මේ අහන දේ කියා දෙන්න යනවයි කියන වචනය බොහෝම බැර ඇරුම් වැඩක්.
이 묻는 분이 말하는 '남에게 가르쳐 주러 간다'는 것은 아주 무거운 일입니다.
මෙතන්දි දැනගන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ ඉන්න කාලේදී ලක්ෂ ගණන් මහරහතන් වහන්සේලා හිටියා. හැබැයි මහරහතන් වහන්සේට ඔක්කොම කියා දෙන්න ගියා එක්කෙනා ඉඳලා තියෙන්නේ.
여기서 알아 두십시오. Buddha께서 계시던 때에 수십만의 arahant가 있었습니다. 그러나 그 arahant들 가운데 모두를 가르치러 나선 이는 몇 안 되었습니다.
අතේ ඇඟිලිදහය වාගේ බොහෝම පුංචි පිරිසක් හිටියා තියා දෙන්න. අහපු දේ අහගෙන තමන්ගේ වැඩේ කරගත්තා ලක්ෂ ගාණක්. දෙනෙක් විතර හිටියා අහලා දැනගත්ත දේ ලෝකෙට කියා දෙන්න. මේක බොහොම බැර ඇරුම් දෙයක්.
손가락 열 개를 꼽을 만큼 아주 작은 무리만이 가르치는 일을 했습니다. 수십만은 들은 것을 듣고 자기 일을 해냈습니다. 들어서 안 것을 세상에 가르칠 이는 몇 사람쯤뿐이었습니다. 이것은 아주 무거운 일입니다.
ලෝකයට කියා දෙන දේ හොඳ වුනාට ඉගිල්ලය උඩී යන්න පුළුවන් හොඳ වුනාට ඉගිලන තරුනම් මොකද කරන්නේ?
세상에 가르치는 일이 좋다 해도, 날아오를 수 있다면 좋은 일이지만, 날 날개가 없다면 어떻게 하겠습니까?
තරු තියෙන එක අගිල්ලිලා යන සද නැති කරගිලෙන්න පුළුවන් සතැනුව
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මේ අනුන්ට දේශනා කරනවා කියන එක සෙල්ලමක් නෙවෙයි. ඒක අති දුර්ලභ ලෝකය පහළ වෙන දේශයාණන් වහන්සේලා කියන ධර්මයන් වහන්සේලා කියන අති දුර්ලභ කොටසක්.
남에게 dharma를 설한다는 것은 장난이 아닙니다. 그것은 세상에 아주 드물게 나타나는 설법자들, dharma를 설하는 이들이라는 아주 드문 무리의 일입니다.
මේ ශ්රාවකයෝ විසින් මේ සියල්ල අහගෙන තමන් දරාගෙන තමන්ගේ වැඩේ කරගන්න එක ප්රධාන කාරණය. අනික් අයට කියාදෙන්න යනවා කියනකොට හසල දැනුමක් තියෙන්න ඕනේ.
sāvaka가 이 모든 것을 듣고 지녀 자기 일을 해내는 것이 으뜸가는 일입니다. 다른 이에게 가르치러 간다면 빈틈없는 앎이 있어야 합니다.
කියා දෙන්න ගියාම ප්රශ්න අහනවා. නිකන් මොලොට වගේ කියන එක අහන අය නෙමෙයි ලෝකේ ඉන්නේ. ඉවිධාකාරයෙන් කරකොලා ප්රශ්න අහනවා.
가르치러 가면 물음을 던집니다. 세상에는 그저 바보처럼 하는 말을 듣기만 하는 이들만 있는 것이 아닙니다. 여러 방식으로 비틀어 물음을 던집니다.
ප්රණ අහන්න කියලා දැන් කියන්න බැරි බන ගත්තොත් නැ තැවරෙන එකම ප්රඥා අහනම් අඹරවලා යවන්නවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඊට පස්සේ අපේ වැඩික් අපිටත්. ඊට පස්සේ මෝඩය වාගේ තොවිත් ඇවිදිලා හම් එක එක ඒවා කරන බැන් අහන්නත් තියෙනවා අන්තිමට උන්ගේ දෘෂ්ටියට අපි කොටු වුනොත්. උන්ට ප්රශ්න උත්තර දෙන්න බැරි වුණේ.
그러면 우리 자신의 일마저 그르칩니다. 그 뒤엔 바보처럼 되어 욕까지 들어야 하고, 끝내 그들의 diṭṭhi에 우리가 갇히기도 합니다. 그들의 물음에 답하지 못했기 때문입니다.
මෙන්න මේ නිසා අපි දැනගන්න ඕනේ අපි අපේ වැඩ කරගන්න පළමුවෙන් ද්වේශයෙක් වෙන්න හේතු ඇත්නම්.
그러니 알아야 합니다. 먼저 우리 일을 해내야 합니다. 설법자가 될 까닭이 있다면,
ඒ හේතු කාරකය මුල ඉඳලාම පේනවා නේද? දැන් අලිපැටියෙන් උපන්නට පස්සේ ඉස්සෙල්ලාම පේනැද්ද ඇත් පැටියෙද්ද අලිපැටියෙද කියලා.
그 까닭은 처음부터 보이지 않습니까? 새끼 코끼리가 태어나면, 맨 먼저 그것이 상아 코끼리 새끼인지 그냥 코끼리 새끼인지 보이지 않습니까?
පැටියා ඇතින්නට පැටියා උපන්නට හැටිය වැඩුවහම ඇත්ත වැටිෙනම් පුංචි දල කෑල්ල එළියට පැතිවා කතේ. පුංචි කාලෙම පුංචි දරක් තියෙනවා. එතකොට අපි නිගමනය කරනවා මේ ඉපදිලා දින ඇත් පැටිය කියලා.
어미 코끼리가 새끼를 낳아 그 새끼가 자라면, 상아 코끼리라면 작은 상아 조각이 밖으로 비죽 나옵니다. 어릴 때부터 작은 상아가 있습니다. 그러면 우리는 이것이 갓 태어난 상아 코끼리 새끼라고 결론짓습니다.
ඉබලා තියන්නේ නිකන් අලි පැටියෙක් නම් ඒවා ලොකු වෙලා හුස්ම මහත්තයා තරුණ වාචශයට ඇයිබ බැලුව දලක් නැ.
태어난 것이 그냥 코끼리 새끼라면, 그것이 커서 한창 젊은 나이가 되어 보아도 상아가 없습니다.
ඉතින් දල ඇති එකක් හොරන් ලයන එක අර අධියා කරන්න කිය මොකද වෙන්නේ? පුළුවන්ද කරන්න?
그런데 상아 없는 코끼리에게 상아 코끼리의 일을 하라고 하면 어떻게 되겠습니까? 할 수 있겠습니까?
ඒ වගේ දේශගයාණන් වහන්සේලා ඇත් පැටව්වා. පුංචි කාලේ ඉඳලාම මෙයාට ඒ හුරුවක් තියෙනවා. ඒ හැකියාවක් තියෙනවා.
그처럼 설법자들은 상아 코끼리 새끼입니다. 어릴 때부터 그에게는 그런 길듦이 있습니다. 그런 능력이 있습니다.
ඒ හැකියාව තියෙන කෙනෙක් ඒ ධර්ම වෙලා ධර්මය පිළිබඳ හසල දැනුවට පත් වෙලා අත්දැකීම් ලැබුවට පත් වෙනවා. එහෙම අයට පුළුවන්කමක් තියෙනවා ඒ ටික කරන්න.
그런 능력이 있는 이가 dharma에 들어 dharma에 대한 빈틈없는 앎을 얻고 겪음을 쌓습니다. 그런 이들에게 그 일을 해낼 힘이 있습니다.
මේක සසර බොහෝ කාලයක් හුරු පුරුදු කරගත්ත හැකියාවන් ප්රගුණ කරගත්ත අයට ලැබෙන දෙයක්.
이것은 saṃsāra에서 오랫동안 길들이고 능력을 닦아 온 이들에게 얻어지는 것입니다.
නොහැකියාවක් ඇති කෙනෙක් ප්රගුණ කරනවා කියන එකත් මේක ලේසි වැඩක් නෙමෙයි. අනන්ත සංසාරේන වාසනා වාසනා මේ ශක්තියක් තමයි. ඒ එකනා තියෙන්නේ හුරුපුරු. මේවා එහෙම එක අධ්යාවක දෙහක හුරු වෙන්නේ ඒවා නෙමෙයි.
능력이 없는 이가 그것을 닦는다는 것도 쉬운 일이 아닙니다. 끝없는 saṃsāra에서 쌓인 vāsanā, 그런 힘입니다. 거기 있는 것은 길듦입니다. 이런 것은 한 생, 두 생에 길드는 것이 아닙니다.
එබඳු හුරුපුරු දැවිදි සැරියුත් මහරහතන් වහන්සේ කල්ප ලක්ෂ ගාන ඉඳලා. ද්වේශයෙක් වශයෙන් පෙරුම් පුරාගෙන ආපු කෙනෙක්.
그런 길듦을 갖춘 Sāriputta 큰 arahant께서는 수십만 kappa 전부터 설법자로서 pāramī를 채워 온 분입니다.
අන්න ඒ දේශනා ඥානය මතු වුණා බුදුරජාණන් වහන්සේ ඉදිරියේ. ඊට පස්සේ උන්වහන්සේ දේශනා කරන්න පටන් ගත්තා ධර්මය එක ආකාරයෙන් විග්රහ කරලා.
그 설법의 ñāṇa가 Buddha 앞에서 드러났습니다. 그 뒤 그분은 dharma를 한 방식으로 풀어 설하기 시작했습니다.
හැබැයි සැරියුත් මහරහතන් වහන්සේ ඒක කර අන්ය රහතන් වහන්සේලාට ඒක කරන්න බැ. ඒ අත්යය මුළු ජීවිත කාලයේ භාන්සි වුණත් ඒ හැකියාව ලබන්න හැකියාවකුත් නැහ.
그러나 Sāriputta 큰 arahant께서는 그것을 하셨지만, 다른 arahant들은 그것을 할 수 없습니다. 그들이 온 생애 동안 애써도 그 능력을 얻을 수는 없습니다.
අන්න ඒ වගේ අවස්ථ වංගී හාමුදුරුවෝ ගිහි කාලේ ඉඳලම කාවේමේ හැකියාවක් ලබලා තියෙනවා. ඒ හැකියාව ප්රගුණටා බුදුරජාණන් වහන්සේගෙන් පටිමාන කවිත්රයෙන් අග තැන්පත් ලබන සනකුරකුත් ලැබිලා.
그처럼 Vaṅgīsa 스님은 재가 시절부터 시를 짓는 능력을 얻어 있었습니다. 그 능력을 닦아 Buddha에게서 즉석에서 시를 짓는(paṭibhāna) 이들 가운데 으뜸이라는 자리를 얻었습니다.
ඉතින් ඒක සියල්ලටම කරන්න පුළුවන් දේකුත් නෙමෙයි.
그것은 누구나 할 수 있는 일도 아닙니다.
මුගොලලා මහරහතන් වහන්සේ ඉරධි බලයට හේතු වාසනා ලබලා තිබුණා. ඒ නිසා උන්වහන්සේට ඒ තත්ත්වය මතු වෙලා උන්වහන්සේ මහා ඉරදි බල ලැබුවා. ඒක සියල්ලන්ට මේ තත්ත්වයට ඉන්න පුළුවන් කැමකුත් නැහැ.
Moggallāna 큰 arahant께서는 iddhi 힘의 까닭이 되는 vāsanā를 얻어 있었습니다. 그래서 그분에게 그 상태가 드러나 큰 iddhi 힘을 얻었습니다. 누구나 그 상태에 이를 수 있는 것은 아닙니다.
මෙන්න මේ ආකාරයෙන් එක එක්කෙනාට උරුමයන් තියෙනවා.
이런 식으로 저마다 물려받은 몫이 있습니다.
ආසාව ඒකක්. හිතේ තියෙන බලාපොරොත්තු තියෙනවා නානා ප්රකාරයක.
바람은 또 다른 이야기입니다. 마음에 품은 바람은 여러 가지입니다.
පුංචි ළමයගෙන් හවොත් කවුරු වෙල හැේ. මම දොස්තර කෙනෙක් වෙන්න මම ගුරුවරයෙක් වෙන්න ඉංජිනේරුවෙක් වෙන්න පුංචේ මනසට ඇවින් තියෙන පොඩි ඒවා නෙමෙයි. බලනකොට මළ පොතකුර ඉගෙන ගන්නත් බැරි ඒක. මෙරු පුළුවන්කමක් හැකියාවක් නැති ඒකේ. එහෙනම් පුංචි මනසට එන්නේ ලොකු ලොකු තනතුර
어린아이에게 커서 무엇이 되겠느냐고 물으면 '의사가 될래요, 선생님이 될래요, 기술자가 될래요' 합니다. 어린 마음에 와 있는 것이 작은 것들이 아닙니다. 그런데 보면 첫 글자도 제대로 익히지 못하는 아이입니다. 그럴 힘도 능력도 없는 아이입니다. 그런데도 어린 마음에 오는 것은 크나큰 자리들입니다.
ටික දවසක් ගියාට පස්සේ ඉස්කෝලින් කට්ටිය පැනලා හිලා යනවා. සත්යාදුකාරයෙක් වෙන්නත්
얼마쯤 지나면 학교에서 뛰쳐나가 버립니다.
පැනලා හිලා යනවා. සත්යාදුකාරයෙක් වෙන්නත් පුළුවන්.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් මෙන්න මේ වගේ අපේ මානසට එනවා. ඔය විශේෂ සනතු ඒවට ආසාවෙන් කරන්න ගියහම තමන්ට බැරි දෙයක් කරන්න ගියොත් එහෙම අමාරු වැටෙනවා.
이처럼 우리 마음에 그런 특별한 자리들이 떠오릅니다. 그것들을 바람만으로 하려 들면, 자기가 할 수 없는 일을 하려 들면 어려움에 빠집니다.
ශ්රාවකයෙක් වශයෙන් ඉස්සෙල්ලාම දැනගන්න බැ තමන් තමන්ගේ අඩුපාඩුව හදාගෙන දැනගත්තා අවබෝධය තුළින් ඒක ොකු වටිනා බව දැනගෙන ඒ කරගන්නා.
sāvaka로서 맨 먼저 알아야 할 것은, 자기 모자람을 고쳐 가며 알게 된 것, 깨달음을 통해 그것이 얼마나 값진지 알고 그것을 해내는 것입니다.
හැකියාවක් ඇටනම් තමන්ටම තේරෙනවා මේක මට මෙහෙම විසඳන්න පුළුවන්. පුළුවන් නම් පුළුවන් දේ කරනවා මිසාව බැරි දේවල් වල තඟලා එහෙම ලබන්න පුළුවන් දෙයක් නෙමෙයි කියලා.
능력이 있다면 자기 스스로 알게 됩니다. '이것은 내가 이렇게 풀 수 있다'고. 할 수 있으면 할 수 있는 일을 할 뿐, 할 수 없는 일에 몸부림친다고 얻어지는 것이 아닙니다.
ඉතින් සතර සතිපට්ඨානය වැඩුවත් සතර බ්රහ්ම විහරණය වැඩුවත්. සතර බ්රහ්ම විහරණ වලට ලැබෙන ප්රතිඵලයක් ඇත්නම් ඒක ලැබෙනවා. මිත්තා සහගත චේතෝ විමුක්තිය, කරුණා සහගත චේතෝ විමුක්තිය, මුදුසාගත චේතෝ විමුක්තිය, උපේක්ෂා සහගත චේතෝ විමුක්තිය කියන මෙන්න මේ හිතේ ලබන්නා වූ චේතෝ විමුක්තිය එක්තරා සමාධි හතරක් ලබනවා.
그래서 네 가지 satipaṭṭhāna를 닦아도, 네 가지 brahmavihāra를 닦아도, brahmavihāra로 얻는 열매가 있다면 그것을 얻습니다. mettā 어린 ceto-vimutti, karuṇā 어린 ceto-vimutti, muditā 어린 ceto-vimutti, upekkhā 어린 ceto-vimutti — 이 마음으로 얻는 ceto-vimutti로 네 가지 samādhi를 얻습니다.
මේ මෛත්රී විහරණයෙන් ගත කරන අයට ඒකේ ප්රතිඵලය ඒකේ ප්රතිඵලය අග තැන්ට පත් වුණා. ඒ කියන බ්රහ්මන හතරම ලැබුවත්. එයා ද්වේශයෙක් වෙන පැත්තේ නෙමෙයි ඒ. ඒ දිකට දේශකයෙක් වෙන්න බැ.
mettā에 머물며 지내는 이들에게 그 열매는, 그 열매는 으뜸 자리에 이르는 것입니다. 그러나 네 가지 brahmavihāra를 다 얻어도 그것은 설법자가 되는 쪽의 일이 아닙니다. 그것으로 설법자가 될 수는 없습니다.
දැන් ආරන්ද හාමුදුරුවෝ මහා දේශකයෙක්. හැබැයි සෝවාන් ඵලයට විතරයි පත් වෙලා හිටියේ බුදුරජාණන් වහන්සේ පිරුම්ම පානකොට හැබැයි ඒ කාලේ වෙනකොට නොයේ විදිහේ ප්රශ්න විසිඳගන්න ඕන අය අරිහතුන් වහන්සේලාගෙන් ප්රශ්නයක් ඇහුවත් ඔය ප්රශ්නය ආනන්ද හාමුදුරුවන්ගෙන් ගිහිල්ලා අහන්න කියලා ඇවනවා මිසා. ඒ ප්රශ්නයන්ලා අරිහත්යය ජයග්රහණයට කාරණයක් වුනේ නැ.
Ānanda 스님은 큰 설법자였습니다. 그러나 Buddha께서 parinibbāna 하실 때 sotāpatti 열매에만 이르러 있었습니다. 그런데도 그때 여러 가지 물음을 풀고 싶은 이들이 arahant들에게 물어도, arahant들은 '그 물음은 Ānanda 스님에게 가서 물으라'고 보냈습니다. 그 물음들은 arahant 됨이라는 승리와는 상관이 없었습니다.
අරිහත්වය නිසා උන්වහන්සේ රාග අක්ෂය, ද්වේශක්ය, මෝහක්ෂය කරලා හැබැයි ද්වේශ කයෙක් ඉන්නවා. ඒනි නිසා ඒ පස්සේ ප්රශ්නයක් ආපුහම ගිහිල්ලාක ශැරියුත් හාමුදුරුවන්ගෙන් අහන්න. ඔය ප්රශ්නයට උත්තර දේ ශැරියුත් හාමුදුරුව.
arahant가 되어 그분들은 rāga·dosa·moha를 다하게 했지만, 설법자는 따로 있습니다. 그래서 물음이 오면 'Sāriputta 스님에게 가서 물으라, 그 물음에는 Sāriputta 스님이 답해 주실 것이다' 했습니다.
ඕක අහන්න ආනන්ද හාමුදුරුවන් මේ විදිහට ඇහුවා මිසක්. අහ ලක්ෂ ගානක් රහතන් වහන්සේලා ධර්ම දේශනා කරන්න ගියෙත් නැහ. දැන් මේ දේශනාව කියන එක හරි ගැඹුරු දෙයක්.
'그것은 Ānanda 스님에게 물으라' 하고 그렇게 보냈을 뿐, 수십만 arahant가 모두 dharma를 설하러 나서지는 않았습니다. 이 설법이라는 것은 아주 깊은 일입니다.
නොදැන දේශනා කරන්න ගියුත් අපිට පැලෙන්න පටන් ගන්නවා. ඊට පස්සේ අපි යන මාර්ගය වහගන්නවත් ඒක හේතු වෙනවා යති තිබිච්ච මාර්ගයත් වැහිලා යනවා.
모르고 설하러 나서면 우리가 곤란에 빠지기 시작합니다. 그 뒤엔 우리가 가는 길마저 막히는 까닭이 됩니다. 가던 길도 막혀 버립니다.
ඕක දේශකය පිළිගන්න හරි කැමතියි ලෝකය. අන්න ඒ නිසාම අභ්යන්තරයේ සියුම් උපක් ලේස එයා බලපානවා. මටත් ද්වේශකයෙක් වෙන්න නැත්නම් කියලා. මේක පේන්නේ නෑහැ දයාවෙන් කරුණාවෙන් කරන එකක් හැටි තමයි ඉදිරිපත් වෙන්නේ. නමුත් ඕක අභ්යන්තරය අන්න එහෙම එකක් තියෙනවා.
세상은 설법자를 받드는 것을 아주 좋아합니다. 바로 그래서 안에서 미세한 upakkilesa로 작용합니다. '나도 설법자가 되어야 하지 않나' 하고요. 이것은 겉으로 보이지 않고, 자비와 karuṇā로 하는 일처럼 드러납니다. 그러나 안에는 그런 것이 있습니다.
මාය ඒක සියුම් මාන්යයක්. ඒ දැන් ඉන්නේ අර බල්ලු කරන මේ කරන බදුරු කරන මාන්යයක් නෙමෙයි. ඒ වුනාට එක්තරා විදික මාන්යයක්. උපක් ලේසයක් වෙනවා.
māna입니다. 그것은 미세한 māna입니다. 개를 기르고 소를 기르는 이들이 드러내는 그런 거친 māna가 아닙니다. 그래도 일종의 māna입니다. upakkilesa가 됩니다.
අන්න ඒ නිසා ඒ උපක් ලේසි අපිට බාධාවක් වෙනවා.
그래서 그 upakkilesa가 우리에게 걸림돌이 됩니다.
කෙනෙකුට යහපතක් කරන්න ධර්මයක් දේශනා කරන්න. ආසාවක් හිතක් කියන එක අර කියන මේ බල්ලො ඇති කරන හරක් ඒ වගේ සත්තු ඇති කරන මාන්යයක් නෙමෙයි. නීච මානයන් නෙමෙයි. හැබැයි තමාගේ තිබෙන මාගය වලා ගැනීමට ඒක බාධකයක් උපලේසියක් වෙනවා. මේ හැකිනම් කරනවා මිසක්. නොහැකිනම් දඟලන්න බැහැ. එහෙම ඒවා තියෙනවා.
누군가에게 좋은 일을 하려고 dharma를 설하려는 바람, 그 마음은 개나 소 같은 짐승을 기르는 이들의 거친 māna가 아닙니다. 천한 māna도 아닙니다. 그러나 자기가 가야 할 길을 닦는 데 걸림돌, upakkilesa가 됩니다. 할 수 있으면 할 뿐입니다. 할 수 없으면 몸부림칠 수 없습니다. 그런 일들이 있습니다.
ඉගෙනගනේ හුරු වෙලා පුරුදු වෙලා තියෙන වැඩ කොටස් මේ ලෝකේ තියෙනවා. ඒවා එහෙම කරේ. හැබැයි සහින් පිහිටපු ශක්තිය ඇති කාලාන්තරයක් තිස්සේ පාරමිතා ගුණයක් පූර්ණය කිරීම නිසා ගොණගා ගත යුතු ඒ බඳුන්නා වූ ශක්ති විශේෂ තියෙනවා ධර්ම දේශය
배워서 익숙해지고 버릇이 든 일들이 이 세상에 있습니다. 그런 것은 그렇게 해낼 수 있습니다. 그러나 saṃsāra에서 자리 잡은 힘, 오랜 세월 pāramī를 채워 얻어야 하는 그런 특별한 힘들이 있습니다. dharma 설법이 그렇습니다.
ඒක එහෙම කරන්න පුළුවන් එකක් නෙමෙයි. ඒ නිසා ඒ වගේ දේවල් වලදී ඒවට වල දඟ කරගන්න යන්න ඕනේ නැහ. තමන්ට පුළුවන් දේ තමන් කරගන්න. තමන් දන්න දෙයක් තියෙනවා නම් පුළුවන් මට්ටමෙන් කියලා කොටගන්න දැනගන්න ඕනේ. එයින් එහා වැඩි වනත් පසාහනවා මම එච්චර කියන්න දන්නේ නැහැ. ආවල් තැන්වල ගිහිල්ලා හගන්න ඊට ගැලපෙන එකට යොමු කරන්න ඕනේ
그것은 그냥 해낼 수 있는 것이 아닙니다. 그러니 그런 일에 애써 매달릴 필요가 없습니다. 자기가 할 수 있는 일을 자기가 하십시오. 자기가 아는 것이 있다면 할 수 있는 만큼 말해 주면 된다는 것을 알아야 합니다. 그보다 깊어지면 '나는 그만큼 말할 줄 모릅니다, 알 만한 곳에 가서 물어보십시오' 하고 그에 맞는 곳으로 이끌어 주어야 합니다.
ධර්ම දේශනා සම්බන්ධි ඔව් දේවල් වලදී ධර්මය තුළින් අවවාද
(청중) 'dharma 설법에 관한…' '네.' '…일에서 dharma를 통해 충고하는 것은요?'
හරි දැන් ඒක හරි දැන් කාමත් දරුවෙකුට හෝ ලෝකය කෙනෙකුට හෝ ධර්මය තුළින් අවවාදයක් කරන්න යනකොට ඒ ධර්මය තුළින්ාව තියෙන එක පැත්තක් ඒ වගේම ලෞකිකත්වය තුළ තියෙන දැනීමෙන් අවවාද අනුශාසනා කරන එක තව පැත්තක්
그래요, 이제 그것은 — 자기 자식에게든 세상 누구에게든 dharma를 통해 충고하러 갈 때, dharma 안에 있는 것으로 하는 것이 한쪽이고, 세간의 앎으로 충고하고 이끄는 것이 또 다른 쪽입니다.
දැන් ධර්මය ධර්මය උපයෝගී කරගෙන ධර්මය මූලිය කරන්නේ ධර්මය කරුණු පෙන්නන්නේ මේ
이제 dharma를 써서 dharma를 바탕으로 하는 것은 dharma의 내용을 보여 주는 것이고,
අනුශාසන
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)