그믐날 dharma 가르침 5
අමාවක ධර්ම දේශනා 5
රූපයෙන් තොර වේදනාවෙන් තොර සංඥාවෙන් තොර සංඛාරයෙන් තොර විඤ්ඤාණයෙන් තොර ආපෝ තේජෝ වාජෝ පට ධාතු හතරෙන් තොර නාම රූපයන්ගයෙන් තොර වෙච්ච නිවන තේරුම් ගන්නේ කොහොමද කියන එක පොඩ්ඩක් හිතන්න මේ ක්රමය
rūpa 없이, vedanā 없이, saññā 없이, saṅkhāra 없이, viññāṇa 없이, āpo·tejo·vāyo·paṭhavī의 네 dhātu 없이, nāma-rūpa 없이 된 nibbāna를 어떻게 알아들을 수 있는지, 이 길을 조금 생각해 보십시오.
මේ රෝගය හරි වටිනවා කියන හැඟීමක් නිසා මේ ලෝකේ පැවැත්මට සුදුසුයි හරි වටිනවා කියන හැඟීමක් තිබිච්ච කෙනෙක් මේ ලෝකයට අයිති ඇස කන දිවනාසය ශරීරය මන රූප සබ්ද ගන්ධ රස ස්පර්ශ ධර්ම ආදී වශයෙන් තියෙන මේ සියලුම ලෝකය අනිච්ච වශයෙන්, දුක්ඛ වශයෙන්, අනත්ත වශයෙන් සිහි කරන්න පටන් ගත්තට පස්සේ. ඒක එසේීමේමයි කියලා තමන්ගේ නුවට වැටවිලා ගියානම්.
이것이 아주 값지다는 느낌 때문에, 이 세상이 머물기에 알맞고 아주 값지다는 느낌을 가졌던 사람이, 이 세상에 딸린 눈·귀·혀·코·몸·마음, 그리고 형상·소리·냄새·맛·닿음·dharma 같은 것으로 이루어진 이 온 세상을 anicca로, dukkha로, anatta로 마음에 새기기 시작한 뒤, 그것이 참으로 그렇다고 자기 앎에 깊이 들어와 박혔다면,
එයාට එච්චර කාලයක් තිබිච්ච ඒ අසීමිත වටිනාගම හිතෙන් මිදිරෙන්න හේතු නැතුව. අරයක් තියෙනවා කියලා හිතාගත්තේ ඒක වටිනාදයක් කියලා හිතා හිටු වුණේ.
그에게 그토록 오랫동안 있던 그 끝없는 값어치가 마음에서 풀려나지 않을 까닭이 없습니다. 알맹이가 있다고 여긴 것은 그것을 값진 것이라 여기며 지냈기 때문입니다.
දැක්කේ නැති මොකක්ද ඉතරක අනිත් වශයෙන්, දුක්ඛ වශයෙන්, අනත්ත වශයෙන් දැකලා නැ. මෙන්න මේකට කියනවා අවිද්යාවේ සැරිහැරුවක්.
무엇을 보지 못했느냐 하면, anicca로, dukkha로, anatta로 보지 못했습니다. 바로 이것을 avijjā의 헤맴이라 합니다.
නිච්ච වශයෙන්, සැප වශයෙන්, ආත්ම වශයෙන් හිතාගෙන හිටපු නිසා තමයි අවිද්යාවෙන් ගෝචරව හැරෙවා කියන්නේ.
nicca로, sukha로, attā로 여기며 지냈기 때문에 avijjā에 사로잡혀 헤맨다고 하는 것입니다.
යථාතය දකින්න බණක් ඇහි නැති නිසා. ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේ නමක් ලෝකයට දේශනා කරකම විද්යාමාන නොවන නිසා.
있는 그대로를 보게 하는 bana를 듣지 못했기 때문이고, lokuttara Buddha 한 분이 세상에 가르침을 펴시기 전까지는 그것이 드러나지 않았기 때문입니다.
සාමාන්ය කෙනෙක්ගේ හිතකට කොච්චර හිතුව ගෝචර නොවන නිසාද අහන්නේ නැතුව අනිච්චයි, දුක්ඛයි, අනත්තයි කියන මේ වචන තුළ බොහොම කෙටියට පෙන්නවට. ඔය ටික තේරුම් ගන්න ලෝක සත්යයාට බැ කවද හරි රෝදරා බුදුරජාණන් වහන්සේ නවා දේශනා කරපු ධර්මය ශ්රාවකයන් වහන්සේ නවාගෙන් යහලා හෝ තමන්ට ඇහෙන තුරු දුරු
보통 사람의 마음으로는 아무리 생각해도 닿지 않기 때문에, 듣지 않고서는 anicca, dukkha, anatta라는 이 낱말들 속에 아주 짧게 보여 준 그것을 세상 sattva는 알아들을 수 없습니다. 언젠가 lokuttara Buddha께서 가르치신 dharma를 sāvaka 스님들에게서 듣거나 자기 귀에 들릴 때까지는 멀리 있습니다.
ඒක තමන්ට තනින් ගෝචර කරන්න පුළුවන් එකම උත්තමයන් වහන්සේ තමයි ගුතුරා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කිරීමේ මහා ඥානය සරව සම්පූදා ඉන්න උත්තමයන් වහන්සේ නිසා උන්වහන්සේ ලෝකේ ටික දේශනා කරනා. පසේ බුදුන් වහන්සේ නමක ඔය ඔය ටික ගෝචරා කියා දීල හැකියාවක් නැහැ. ඒ නිසා උන්වහන්සේගේ ලෝකෙට ඔය ධර්මය විද්යාමානය වෙන්නේ නැහැ.
그것을 스스로 홀로 깨칠 수 있는 오직 한 분이 lokuttara Buddha이십니다. 가르침을 펴는 큰 ñāṇa를 온전히 갖추신 분이기에 그분은 세상에 이것을 가르치십니다. Pacceka Buddha 한 분은 이것을 남이 깨치도록 일러 줄 힘이 없습니다. 그래서 그분으로 말미암아서는 세상에 이 dharma가 드러나지 않습니다.
එහා ලෝකයේ සොයාබු ඥානයෙන් ධර්මය ඉද අවබෝධ කරගන්න පුළුවන් අනිච්ච දුක්ඛ අනත්ත අවබෝධ කරගන්න පුළුවන්. ලොව් බුදුන් වහන්සේලා පේන් වහන්සේලා ඇරෙන්න තවත් සමතයෙක්ක ලෝකේ පහළ වෙන්නේ නැත්නම් බණ අහන්න නැතුව පළවෙනි අවබෝධය ලබන්න බැහැ කියි නවාක
그분은 스스로 찾은 ñāṇa로 dharma를 깨칠 수 있고 anicca·dukkha·anatta를 깨칠 수 있습니다. 세상에 Buddha들과 Pacceka Buddha들 말고 다른 능력 있는 이가 나타나지 않는다면, bana를 듣지 않고는 첫 깨침을 얻을 수 없다고 합니다.
එහ පළවෙනි ධර්මය අවබෝධ කර ගැනීමදීම ලෝකය අනිච්ච වශයෙන්, දුක්ඛ වශයෙන්, අනත්ත වශයෙන් කිව්ව දේශනාව අහනකොට ඇත්ත වශයෙන්ම අනිච්චයි කියන එක ඇත්තනේද දුක්ඛයි කියන්නේ ඇතනේද අනත්තයි කියන්නේ ඇත්තනදි සමාධියට ගෝචර වුනාට පස්සේ. අන්න ශ්රාවක ගෝචර නුවණ පහළ වුණා. නිවන් දකින නුවණ පහළ වුණා.
그러면 첫 dharma를 깨치는 자리에서, 세상을 anicca로, dukkha로, anatta로 말한 가르침을 들을 때, 참으로 anicca라는 것이 사실이구나, dukkha라는 것이 사실이구나, anatta라는 것이 사실이구나 하고 samādhi로 와닿은 뒤, 바로 그때 sāvaka의 paññā가 나타났습니다. nibbāna를 보는 paññā가 나타났습니다.
මෙන්න මේ නුවණ ඔය ගෝචර වෙනකුත් එච්චර කා නොදැක්කා ඇත්ත දැකා. මොකක්ද නොදැක්කේ? අනිච්ච බව දැකේ නෑහැ දුකේ නැහ, අනත්ත බව දැකේ නැහ. එක. එහෙනම් බණ ඇහුවට පස්සේ මොකක්ද දැකේ? අනිත්යි කියන එක ඇත්තයි කියා දැක්කා දුකයි කියන එක ඇත්තයි කියා දැක්කා අනත්තයි කියන එක ඇතයි කියා දැක්කා.
이 paññā가 와닿기 전까지는 그토록 오랫동안 참을 보지 못했습니다. 무엇을 보지 못했습니까? anicca임을 보지 못했고, dukkha를 보지 못했고, anatta임을 보지 못했습니다. 그렇다면 bana를 들은 뒤에는 무엇을 보았습니까? anicca라는 것이 참이라고 보았고, dukkha라는 것이 참이라고 보았고, anatta라는 것이 참이라고 보았습니다.
එහෙනම් පෙර කවදාවත් පහළ වෙලා තිබුණා නම් එහෙම දැකලා අල්ලගන්න බලාපොරොත්තු අතැර තිබිච්ච මා වාගේ අත්තර ගියා නම් අද මෙතන ඉන්නවන එන අප්රමාණ සංසාරේ අනාදිය කොච්චර කැසා සලගන්න අද වෙන එක ආවාක් දැක්කේ නැති නිසයි ආපි මෙච්චර කලාවේ ඒකයි. එහෙනම් අපි දන්නවා
그렇다면 예전에 언젠가 이것이 나타나 그렇게 보았더라면, 붙잡으려는 바람을 놓아 버렸더라면, 오늘 여기 있지 않았을 것입니다. 끝없고 시작 없는 saṃsāra를 오늘까지 이렇게 떠돌아 온 것은 보지 못했기 때문입니다. 우리가 이토록 오래 온 까닭이 그것입니다.
ආපි මෙච්චර කලාවේ ඒකයි. එහෙනම් අපි දන්නවා දෙයක් මොකක්ද ඔය වචන තුන අවබෝධ කර ගැනීම අනාදි සංසාරය කරලානේ. එහෙනම් ඔය ප්රඥාව අනාදි සංසාරය කවදාව පහළ වෙලාද මෙන්න බුද්ධ ප්රඥාව පහළ වෙච්ච ආර්ශාවකයති බවට පත් වර පළවෙනි ලකුණා.
그렇다면 우리가 아는 것은 무엇입니까? 이 세 낱말을 깨치는 일은 시작 없는 saṃsāra 내내 없었습니다. 그렇다면 이 paññā가 시작 없는 saṃsāra에서 언제 나타났습니까? 바로 Buddha의 paññā가 나타난 ariya sāvaka가 되는 첫 표지입니다.
හේතුඵල ඇතුව විග්රහ කර දෙන්න ඕගෙන්
원인과 결과를 갖추어 풀어 보아야 합니다.
මෙතන පටන් නේ නැහැ එකක් දකිනවා. මොන තැනක ඇස කන දිව නාසය ශරීරය මන නැතුව වහල වුණා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මොන ජාතිය රූප ශබ්ද ගන්ධාශ ස්පර්ධ ධර්ම ඇතුලට ගත්තත් හටගත්ත විපරිණා ට පත් වෙලා වැනදි යනවා කැමසේ බව නැහැ. අසාහනී දුකට අරගෙන හරයක් තු එවිල යනවා මිසක් අල්ලගන්න වටිනවා කියලා එකක්වත් ඔයා වෙන්නේ නැහැ. මම ඕක දැකා. මට වැටුනා. ඔය ටික ආවා නම් ඔවුන්ගේ හිත් තුනින් යම් බලාපොරොවක් අත්හැරියන්නේ නැද
어떤 형상·소리·냄새·맛·닿음·dharma를 안으로 받아들여도 생겨나서 바뀌고 무너져 갑니다. 좋아할 만한 것이 없습니다. 견딜 수 없는 dukkha로 끌고 가 알맹이 없이 끝나 갈 뿐, 붙잡을 만큼 값진 것은 하나도 없습니다. '나는 그것을 보았다, 내게 와닿았다.' 이것이 왔다면 그 사람의 마음에서 어떤 바람을 놓아 버리지 않겠습니까?
එහෙම පැවැත් එහෙම අත්දැවක් මොකටද එහෙම පැවැත්මක ස්වභාවයක් මත මොකටද අල්ලන්න බැරි එකක් හරයක් නැති එකක් මත මොකටද කියලා හිතක් නැහ.
그런 있음, 그런 겪음이 무슨 소용인가, 그런 있음의 성품 위에서 무엇 하러, 붙잡을 수 없는 것, 알맹이 없는 것 위에서 무엇 하러 하는 마음이 들지 않겠습니까?
ඔන්න ඔය හිත ආවනම් යම් කෙනෙකුට පෙර මර මෙදු වාසාවන් බලාපොරොත්තු වටාම මහා ලුක තිය මනසිකත්වයක් දැන් අත් ඇැලා ගිහිල්ලා ඔය ටික ටුන නැද්ද
그런 마음이 어떤 사람에게 왔다면, 예전에 이러저러한 바람과 기대로 크게 붙들고 있던 마음가짐을 이제 놓아 버리고 떠났다는 것, 이것이 보이지 않겠습니까?
දැන් ඔහු දැක්කේ මොකක්ද එතකොට ඔ දැන් දැකලා තියෙන්නේ මොකක්ද අතහැරයක නැති හරිය ම දැන් තව ඉතුරු ඒ ටිකයි මේ තියෙන්නේ පේන්නේ ඒක නිවර නෙමෙයි. පෙරහැම තිබිලා අත්හැරියි ගියාද ඒ ටිය ම නිවන් දැකා.
그러면 이제 그가 본 것은 무엇입니까? 이제 본 것은 무엇입니까? 놓아 버리지 않은 부분, 지금 아직 남아 있는 그 부분이 여기 보이는 것인데, 그것은 nibbāna가 아닙니다. 예전에 있다가 놓아 버리고 떠난 그 부분, 바로 그것을 nibbāna로 보았습니다.
දැන් අතහැරලා ගිය බව දැක්ක රූපයද කොයි රූපය කෝ අත්රිච්ච හරිය වේදනාව දැන් සංඥාව විතරක් තියෙන අත්හැරිච්ච හරියද ඉතුරු හරියද ඉතුරු හරියේ.
이제 놓아 버리고 떠난 것으로 본 rūpa는 어느 rūpa입니까? 놓아 버린 부분의 vedanā는 어디 있습니까? 이제 saññā만 남은 것은 놓아 버린 부분입니까, 남은 부분입니까? 남은 부분입니다.
සංඛාර ගොඩගන්න විමයක් අපි යමාපයක් ගන්න දෙයක් අහුවෙ අත්ති වෙච්ච හරිය නැත්නම්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
රූපයක් නැත්නම් වේදනාවක් නැත්නම් සංඥාවකුත් නැත්නම් ඒ හිය අත්තිරිච්ච හර හරිය. සංරයා ගොන්නාගේ මුණ වි ඒ ටික පිහිවන්න විඤ්ඤාණයට මොනවා පිහිවන්න රූපත් නැා වේදනත් නැත්නම් සංඥාත නැත්නම් සංඛාරත් නැන්න නම් විඤ්ඤාණය මනවද පිහිවන්න පංචස්කන්ධ
rūpa가 없다면, vedanā가 없다면, saññā마저 없다면, 그것이 놓아 버린 부분입니다. saṅkhāra 무더기도 없다면 viññāṇa는 무엇에 기대어 서겠습니까? rūpa도 없고 vedanā도 없고 saññā도 없고 saṅkhāra도 없다면 viññāṇa가 무엇에 기대어 서겠습니까? pañcakkhandha가 설 곳이 없습니다.
එහෙනම් තියෙන්නේ මොකක්ද දැනුනේ මග නිවන් දැකලා ඉවර කරේ නැති ඉදුර ටික නෙ දැවි ඉස්සෙල්ලා වෙච්ච හරි පෙර තිබිච්ච හරි නෑහැ කිය දව ඉතුරු ටික ඉදුර ටික නිවන් නෙමෙයි. ඉදිය නිවන් දැක කෙලවර කරන්න තියෙන්නේ එතයි ගිය ඒ දිකට පළවෙච්ච ප්රඥාවට අත්හැරිච්ච හැරිය අතැරන බව දැකා. නොවැලි මිදී ගිය හැටගෙන වැලීම මිදී ගිය පවලක්.
그렇다면 있는 것은 무엇입니까? 길에서 느껴진 것은 nibbāna를 보아 마치지 못한 남은 부분입니다. 앞서 있던 부분, 예전에 있던 부분은 이제 없습니다. 남은 부분은 nibbāna가 아닙니다. 남은 것은 nibbāna를 보아 끝맺어야 할 것입니다. 그쪽으로 나타난 paññā로 놓아 버린 부분이 놓여났음을 보았습니다. 들러붙지 않고 풀려난 것, 들러붙음에서 풀려난 것입니다.
එහෙනම් සංඥාවත් රූපයක් තුළින්, වේදනාවත් තුළින්, සංඥාවත් තුළින්, සංඛාරයත් තුළින් විඤ්ඤාණයක් තුළින් පෙර මෙබඳු රූප තිබන්නේ නැහැ. පෙර මෙබඳු වේදනාවක් දන්නේ නැ. පෙර මෙබඳු සංඥා පිහිට දැන්නේ නැහැ. පෙර මේ සංඛාර වුනත් නැගිලා දන්නේ නැහැ. පෙරදු විඤ්ඤාණ පරලලා බලාපොරොත්තු පිහිටියා දන්නේ නැහ. අතහැරි දැක නැ.
그렇다면 rūpa를 통해서도, vedanā를 통해서도, saññā를 통해서도, saṅkhāra를 통해서도, viññāṇa를 통해서도, 예전의 그런 rūpa는 있지 않습니다. 예전의 그런 vedanā를 알지 못합니다. 예전의 그런 saññā가 자리 잡는 것을 알지 못합니다. 예전의 그런 saṅkhāra가 일어나는 것도 알지 못합니다. 예전의 viññāṇa가 퍼져 바람이 자리 잡는 것도 알지 못합니다. 놓아 버린 것을 보았습니다.
පංචස්කන්ධය තියෙන හරියට පංචස්කන්ධයක් පන වන මිසා යථාබෝධය දැක අත්හරිච්ච හරියට පංචස්කන්ධය පනන්න කොහොමද? නාම රූප පනන්න පුළුවන්ද අන්න නිවන නාම රූපන පංචස්කන්ධය නැති වෙන ඔය ටික
pañcakkhandha가 있는 부분에서는 pañcakkhandha를 말할 수 있어도, 있는 그대로 깨쳐 놓아 버린 부분에서 pañcakkhandha를 어떻게 말하겠습니까? nāma-rūpa를 말할 수 있겠습니까? 바로 그것이 nibbāna입니다. nāma-rūpa와 pañcakkhandha가 없어지는 그것입니다.
නිවන් දැක්ක නම් හිතලා බලන්න පෙර තිබිච්චයි දැන් නැති දේවල් නැති වෙන්න හේතුව අනිච්ච වශයෙන් දුක වශයෙන් අනත්ත වශයෙන් දැකලා නැති වුනේ හරි දැකලා තියෙනවා.
nibbāna를 보았다면 생각해 보십시오. 예전에 있었고 지금은 없는 것들이 없어진 까닭은, anicca로, dukkha로, anatta로 보아서 없어진 것이어야 제대로 본 것입니다.
වෙන මොනවා හරි හේතුවක් නැති වෙනවා යටපත් වෙලා තියෙන්නේ. ඇති වෙලානේ. සමුච්ඡේද එනම් සමුච්චේද අප්රහණය වෙලා නැහ.
다른 어떤 까닭으로 없어졌다면 눌려 있는 것일 뿐입니다. 다시 생겨날 수 있습니다. samuccheda, 곧 뿌리째 끊겨 버려진 것이 아닙니다.
සමුච්ච අප්රහණය වුණා දැනගන්නේ අනිච්ච වශයෙන්, දුක්ඛ වශයෙන්, අනත් වශයෙන් ලැබූ ධර්මාඥානය තුළින්ම අත්හැරි නොඇලින් මිදිගිය නම් සත්වය තුලින් අත්හැරි නොල මිදි විතරයි. වෙන බාහිර හිතුවක් නිසා කරදරී නිසා ඒ හින්දා ිලා එහෙමත්නම් එහෙම සත්ය දැකලා නැති නිසා යරපත් වුනා නිසා ගිහි. අන්න ඒකත් හිරි පලකතු විග්රහ කරගන්න හැ. වෙන කිසිමක මේක පුළුවන් ක්රමක් නැහැ. නිවන තේරුම් ගන්න. ඔය අපි තේරුම් ගන්න ඕනේ.
뿌리째 버려졌음을 아는 것은, anicca로, dukkha로, anatta로 얻은 dharma ñāṇa를 통해 놓아 버리고 들러붙지 않고 풀려났다면, 곧 참을 통해 놓아 버리고 들러붙지 않고 풀려났을 때뿐입니다. 다른 바깥 생각 때문에, 괴로움 때문에 그렇게 되었다면, 참을 보지 못하고 눌려 있었기 때문에 그리된 것입니다. 이것도 원인과 결과로 풀어 볼 수 있습니다. 다른 어떤 길로도 이것을 할 수 없습니다. nibbāna를 알아듣는 일, 이것을 우리는 알아들어야 합니다.
නිවන් දැක්ක තේරුම් ගන්නේ කාගෙවත් නෙවෙයි. ධර්මයම ගුරුවරයා කරගෙන ධර්මයම විපර්ශනයෙන් ධර්මය තුළින් දකි දැකීම තුළ. එක කෙනාගෙන් අහරගෙන සෝවාන් සකෘදාගාමීද කියලා එහෙම නිවන් නිගමය කරන්න බැහ.
nibbāna를 보았음을 아는 것은 누구에게서 오는 것이 아닙니다. dharma 자체를 스승으로 삼고 dharma 자체를 살펴서 dharma를 통해 보는 봄 안에서 압니다. 누군가에게 물어서 sotāpanna냐 sakadāgāmī냐 하는 식으로 nibbāna를 판가름할 수는 없습니다.
ඊට පස්සේ සමු එකක් දකිනවා මොකක්ද මේ ගැඹුරු ප්රඥාවත් තුළින් අත්හැරීම නොවැලව විදීම සිදු වෙන කෙනා ඒක දකිනවා මිසා. එතන්ට පත් වෙන ඒ ප්රඥාව නැති කෙනාට කොහොම ඒක කිව්වත්ව දත්තයක් තේරුම් ගන්න.
그 뒤에 하나를 봅니다. 이 깊은 paññā를 통해 놓아 버림, 들러붙지 않음, 풀려남이 일어나는 사람만이 그것을 봅니다. 거기에 이르는 그 paññā가 없는 사람에게 어떻게 말한들 알아들을 수 있겠습니까?
අනුමාන ඥානයක් ඇති අය නම් ඒ පමෙන් හිත බලවල්ලා අනුගමනය කරලා මෙතෙ වරෙලා මෙන්න මෙහෙමක් තියෙනවා කියලා දක්වන්න පුළුවන් අනුමාන ඥානය ඒ අනුමාන ඥානයන් දැ සාමාන්ය ෘගාජනයද නිවන කියන එක ගැන කොහොම කියන්නේ කොහොම දැනුද
anumāna ñāṇa(미루어 아는 앎)가 있는 사람이라면 그만큼 마음으로 따져 보고 따라가서 '여기 이런 것이 있다'고 보여 줄 수 있습니다. 미루어 아는 앎으로 말입니다. 그런데 보통 puthujjana가 nibbāna에 대해 어떻게 말하고 어떻게 알겠습니까?
ඒ නිසා අන්ය සමික් කතා කරන්න යන්නේ නැහ. තමක් හමව ඉන්න භ්රහ්මචාරීන් තම එකතු වෙලා ඉන්න උපාස උපාසිකාව හරි ඊ පිරි හරි භික්ෂු ිස්ව හරි තමන් නිවන් කතා කරන්න යන්නේ ඒ අය දන්නවා නිවන්ද දකින මාර්ගය ධර්මය ධර්මය ගුරුවරයා ධර්මාබෝධය තුළින් නවන්න අවබෝධ කරන්න ඕන කියලා මූල ධර්මය දැක්කන්න කවුරුත් ඒ මගිලා හිති කරගන්නවා මිසා එතනත් එක කනාක සාකච්ඡාවක් නැහැ. එහෙනම් මාන සෝවන් මාං සමුදාගමී මේ කතාව අන්ය ලෝකයත් කියලා කතා කරන්න දෙයක් නැති නිසා ඒ අය එහෙම කියලා සමත කරන්න අනුමත කරන්න දෙයක් නැහැ. මාර්ගය කියා දුන්න හැකි දැක්ක නම් මෙන්න මෙහෙම වාගේ තියෙනවා. අනුගමනය කරලා ප්රතිඵල ලබාගන්න ඒකයි ක්රමය.
그래서 다른 이들과 이야기하러 가지 않습니다. 함께 지내는 brahmacārī들이든, 함께 모인 upāsaka·upāsikā든, 그런 무리든, bhikkhu 무리든, 자기가 nibbāna를 이야기하러 가면 그들은 압니다. nibbāna를 보는 길은 dharma이고, dharma가 스승이며, dharma를 깨침으로써 nibbāna를 깨쳐야 한다는 바탕 dharma를 보았다면, 누구나 그 길로 마음을 다잡을 뿐, 거기서도 한 사람과 다투는 일은 없습니다. 그렇다면 '나는 sotāpanna다, 나는 sakadāgāmī다' 하는 이 이야기는 다른 세상에 대고 할 말이 아니기에, 그들이 그렇게 말해서 인정하거나 받아들여 줄 것이 없습니다. 길은 일러 줄 수 있습니다. 보았다면 '여기 이와 같은 것이 있다, 따라가서 열매를 얻으라' 하고 말입니다. 그것이 길입니다.
මේ හේතු පද විග්රහ කර නැහැන නිවන ස්වභාවය නම් ලබන්න විහමයි. නිවන රූප නැහැ, වේදනා නැහැ, සංඥා නැහැ, සංඛාර නැහැ, විඤ්ඤාණ නැහැ. එහම් නාම රූප නෑහැ. ආපු ධාතුව නහ තේජෝ ධාතුව නහැ වායෝ ධාතුව, පට ධාතුව සම්බන්ධ නෑහැ. සාරා කියන වාසයක් හොඳයි කියන එකක් පැවැත්ම එකක් පනවන්න බැහ. ඔයට තේරුම් ගන්න ඕනේ.
이 원인의 말들을 풀어 보지 않으면 nibbāna의 성품을 얻기 어렵습니다. nibbāna에는 rūpa가 없고, vedanā가 없고, saññā가 없고, saṅkhāra가 없고, viññāṇa가 없습니다. 그러니 nāma-rūpa가 없습니다. āpo dhātu가 없고, tejo dhātu가 없고, vāyo dhātu와 paṭhavī dhātu와 이어진 것도 없습니다. sāra라는 머묾, 좋다는 것, 있음이라는 것을 내세울 수 없습니다. 이것을 알아들어야 합니다.
ඉතින් ධර්මඥානය තුළින් පළවෙනි අවස්ථාව ලැබුණට පස්සේ එයා දකිනවා. දැකපු දහම යරි කරනවා. මොකක්ද දකින්නේ? මේ ලෝකෙම අසාරයි. සාරත්වයක්ද ලෝකේ තුළ? මොකක්ද සාර? සාර පැවැත්මක් හොයන්න බැ. පැවැත්ම හැම එකක්මක් අසාර නම් අසාර පැවැත්ම යම් තැන කෙනෙක්ද අසාරතය එතන නැ. නැ දුක දුන්නේ අසාරත්වයනවා. අසාරත්වය අන්ත තැනක ඇත්ත තර දුක නැ. එතන සැප තියෙනවා කියන්න ගියව මම
그래서 dharma ñāṇa를 통해 첫 단계를 얻은 뒤 그는 봅니다. 본 dharma를 되새깁니다. 무엇을 봅니까? 이 세상 자체가 asāra(알맹이 없음)입니다. 세상 안에 sāra가 있습니까? 무엇이 sāra입니까? sāra인 있음은 찾을 수 없습니다. 있음의 모든 것이 asāra라면, asāra인 있음이 없는 곳에는 asāra도 거기 없습니다. dukkha를 준 것은 asāra였습니다. asāra가 끝난 곳에는 참으로 dukkha가 없습니다.
දුක නැ. එතන සැප තියෙනවා කියන්න ගියව මම අයි වැටෙනවා ඵලහා හර
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒක ශාන්තයි ඒක ප්රණීතයික් කියා දැක්ක කෙනාම ඒක සුඛයක් කිය දකිනවා. චෛතසික වශයෙන් වින්න සුඛයක් වි නැහ කියලා දකිනවා. එහ නිවන සුඛයට කියනවා සුඛිත තර ආමිස සුඛය නිරාමිස ස සුඛය සුඛිත තර සුඛය සුඛිත තරසුකය කියන එක සුඛ චෛතසිකයක් යම් තැනක තියෙනවා නම් අන්න ඒ ධර්මය මොකක්ද ඒ ධර්මයට තමයි නිවරී
그것이 고요하고 그것이 뛰어나다고 본 사람만이 그것을 sukha라고 봅니다. cetasika로 겪는 sukha가 아니라고 봅니다. 그래서 nibbāna의 sukha를 sukhitatara라 합니다. āmisa sukha, nirāmisa sukha, sukhitatara sukha가 있는데, sukhitatara sukha라는 것은 sukha cetasika가 어딘가에 있다는 것이 아닙니다. 그러면 그 dharma는 무엇입니까? 그 dharma가 바로 nibbāna입니다.
එයා නිදුක් බව නිරෝගී බව සුවපත් බව දුකින් මිදී කොතනද තියෙන්නේ පැවැත්ම යම් තැනක නැද්ද එතන නිදු එතන රෝග නෑහැ නිරෝගීය එතන දුක් නෑහ. අසන්න නෑහැ සුවප එතන සංසාර දු එකක්වත් නැ. පංචස්කන්ධ දුකේ නැහ. දුකෙන් නිදහස්. ඔන්න ඔය දැක එක්වන ඕනේ. නිදුක්ක බව දකින්න. නිරෝධී තැන දකින්න සුවපත් තැන දකින්න දුකේ නිදහස් තැන දකින්න. නිදුක් තැනක් ඇත්නම් ඒ නිවනමයි. නිරෝගී නම් ඒ නිවනමයි. සුවපන්න නම් ඒ නිවනමයි දුකේ මිදී නම් ඒ නිවනයි. මෙන්න මේ
그 괴로움 없음, 병 없음, 편안함, dukkha에서 풀려남은 어디 있습니까? 있음이 없는 곳, 거기가 괴로움 없음이고, 거기에는 병이 없으니 병 없음이며, 거기에는 dukkha가 없습니다. 견딜 수 없음이 없으니 편안함이고, 거기에는 saṃsāra의 dukkha가 하나도 없습니다. pañcakkhandha의 dukkha가 없습니다. dukkha에서 자유롭습니다. 바로 이것을 보아야 합니다. 괴로움 없음을 보고, 멸한 자리를 보고, 편안한 자리를 보고, dukkha에서 자유로운 자리를 보아야 합니다. 괴로움 없는 자리가 있다면 그것이 바로 nibbāna입니다. 병 없음이라면 그것이 바로 nibbāna입니다. 편안함이라면 그것이 바로 nibbāna입니다. dukkha에서 풀려남이라면 그것이 nibbāna입니다.
නිවනමයි දුකේ මිදී නම් ඒ නිවනයි. මෙන්න මේ නිවන තේරුම් ගත්ත කිනෙ. මටත් ලෝකය අරත් මෙයින් මෙපවිට තව සැනසමක් නැහ කියියා දැක්ක පස්සේ. අවිද්යාවෙන් මුලාවෙන් සැරිසරන්නා වූ ලෝක සත්වයට කවදාව මේ සත්යයාබුධ ලැබේවා කියන්නා වූ අධිෂ්ඨානය පෙරද කරගත්තා ආර්ය මෛත්රී අදහස පෙරද කරගත්ත
이렇게 nibbāna를 알아들은 사람은, 세상 어디에도 이것 말고 다른 편안함이 없다고 본 뒤, avijjā의 미혹으로 떠도는 세상 sattva에게 언젠가 이 참된 깨침이 있기를 하는 adhiṭṭhāna를 앞세웠고, ariya mettā의 뜻을 앞세웠습니다.
මෙන්න මේ ආර්ය මෛත්රිය අදහස යතැද්ද ඒක විවේක නිශිතායි විග නිශරිතායි නිරෝධ නිරිතයි ඔස්සග පරිණා කියන කාරණා හතරින් යුත්තයි. එතන සත්ති සම්බුජ්ඣංගේ තියෙනවා ධම්ම විච සම්බුජ්ගයේ තියෙනවා. විරක්ෂන බුද්ධියෙන් ධර්මය දැකලා තියෙනවා. තිරාමිස ප්රීතිය නිසා පර පීතබ්ඣංගය තියෙනවා. සෑල්ලුව නිසා තිරාමිස බිල ලැබපු සෑල්ලුව නිසා පසද්දය සම්බන්ගයක් ෙතර තියෙනවා. ඒ නිවන සදහර උත්සාහය විසා විහ සම්බුන්ගියත් එතන තියෙනවා. භාවෙන් යුතන සමාජ සම්බුන්ගියත් එතන තියෙනවා. ඇලීමට මුලා නැ උපේක්ෂ සම්බුද්ධයත් එතන රත්ත ජංග තියෙන එහෙනම්
이 ariya mettā의 뜻이 있다면, 그것은 viveka-nissita, virāga-nissita, nirodha-nissita, vossagga-pariṇāmi라는 네 가지를 갖춥니다. 거기 sati sambojjhaṅga가 있습니다. dhammavicaya sambojjhaṅga가 있습니다. 꿰뚫어 보는 앎으로 dharma를 보았습니다. nirāmisa pīti 때문에 pīti sambojjhaṅga가 있습니다. 가벼움 때문에, nirāmisa로 얻은 가벼움 때문에 passaddhi sambojjhaṅga가 거기 있습니다. nibbāna를 향한 애씀 때문에 viriya sambojjhaṅga도 거기 있습니다. bhāvanā를 갖춘 samādhi sambojjhaṅga도 거기 있습니다. 들러붙음에 미혹되지 않는 upekkhā sambojjhaṅga도 거기 있습니다. 일곱 bojjhaṅga가 있습니다.
සම්බුද්ධයත් එතන රත්ත ජංග තියෙන එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා මම පෙන්නපු ඔ මෛත්රී භාවනාවක් නැත්නම් මා මගින් අහගත්තා කෙනෙක් ඇවින්න මේ තුන් ලෝකයේ දෙවියන් අතර මරුන් අතර බුන් අතර ක්රම බබ්රාහමණය අතර තව කවුරුවක් නැහැ. මම පෙන්නුවා මෛත්රභාව භාවනා කොහෙද අනික් අය දන්න ඒක මගේ අහගන්න ඕනේ. මගෙන් අහත් ශ්රාවකයෙක්ගෙන් අහගන්න ඕනේ. එහෙනම් මේ තුන් ලෝකේ මම පෙන වූ මෛත්රී භාවනාව දන්න කෙනෙක් නෑහැ කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනා.
그래서 Buddha께서 말씀하십니다. 내가 보인 그 mettā bhāvanā는, 나에게서 들은 이가 아니면, 이 세 세상에서 deva들 가운데에도, Māra들 가운데에도, Brahma들 가운데에도, samaṇa·brāhmaṇa들 가운데에도 아는 이가 없다. 내가 보인 mettā bhāvanā를 다른 이들이 어찌 알겠느냐, 그것은 나에게서 들어야 한다, 나에게서 듣거나 sāvaka에게서 들어야 한다. 그러니 이 세 세상에 내가 보인 mettā bhāvanā를 아는 이가 없다고 Buddha께서 말씀하십니다.
ඔය දේශනා පැහැදිලිවිය දේශනා කරලා තියෙනවා. හරිද වසන සූත්රය කියන සූත්රයක ඔය දේශනාව පැහැදිලිව දේශනා කරලා තියෙනවා. එතකොට ඒ බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළ මෛත්රී භාවනාවද හැඟවලා කිව්වේ ඕකයි.
그 가르침을 뚜렷이 펴셨습니다. Haliddavasana sutta라는 sutta에서 그 가르침을 뚜렷이 펴셨습니다. 그러니 Buddha께서 가르치신 mettā bhāvanā라고 가리킨 것은 바로 이것입니다.
අනාරය වඩපු මෛත්රී භාවනාව ඒක පින්කම් තමයි. පින්කන් දක්ිසා නිවන් වගක් නෙමෙයි. ඒකට ගරහන්නේ නැ. මහා බෝසතුරුවත් බෝසත්කාරේ ඒ පින්කම් දාක වැනි මෛත්රී භාවනාව ඇලුවත්. ඒක වඩලා බඹලවත් ඉපදුනා. හැබැයි පින ගෙවල ගෙවලා හන කවදහ ආය හැර දාම ඒක නිවන් මගක් වුනේ නැහ කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේගෝ දේශනා
ariya 아닌 이들이 닦은 mettā bhāvanā, 그것은 puñña일 뿐입니다. puñña를 보여 주는 것이지 nibbāna의 길이 아닙니다. 그것을 헐뜯지는 않습니다. 큰 bodhisatta들도 bodhisatta 시절에 그런 puñña 같은 mettā bhāvanā를 닦았습니다. 그것을 닦아 brahma 세계에 태어나기도 했습니다. 하지만 puñña가 다하면 다시 떨어졌으니 그것은 nibbāna의 길이 되지 못했다고 Buddha께서 말씀하십니다.
කරන. එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ නිවන් මගක් පෙන්න මෛත්රී භාවනාවක් පෙන්නුවා. හැබැයි ලොව්තුරා බුදුරජා පෙන්නපු මෛත්රී භාවනා ඇරෙන්න ඒක කියන්න ධර්ශය තුන් ලෝකෙමනේ. ආර්යන්ට දුන්නා දැක ආර්ය මාර්ගය වඩුනා මෙන්න මේක වඩ හිට මෙන්න මේ මෛත්රී භාවනාවෙන් උගොලත් නිවන් දැක පලා ලෝ සතයටත් ආශිර්වාද කප කරලා. මෙන්න මේ මෛත්රී භාවනාව සමගන්න පුළුවන් මෛත්රී භාවනාවක් තව කොහකක් නැහ කියලත් පෙන්නන්නේ. මෙන්න මේ මෛත්රීභාවනතා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ හුස්මක් ඩගෙන පහදගන්න තරම් වෙලාවක් මෙතිත වැඩුවොත් ඔහු මේ ශාසනය හිටපු එක නෙමෙයි කියලා. ඔබ ධානෙන් පිහින්න නැ කියලා. ඒ ලෝකේ පින්කරක් වන මෛත්රී භාවනාව නෙමෙයි. ආර්යයන් විසින් නිවන අරමුණු කරගත්ත මෛත්රී භාවනා
그러면 Buddha께서는 nibbāna의 길을 보이는 mettā bhāvanā를 보여 주셨습니다. 하지만 lokuttara Buddha께서 보이신 mettā bhāvanā 말고는 그것을 말할 이가 세 세상 어디에도 없습니다. ariya들에게 주어 그들이 보고 ariya 길을 닦았으며, 이것을 닦으면서 이 mettā bhāvanā로 그들도 nibbāna를 보고 세상 sattva에게도 축복을 내렸습니다. 이 mettā bhāvanā와 견줄 수 있는 mettā bhāvanā가 다른 어디에도 없다는 것도 보여 주십니다. 이 mettā bhāvanā를 두고 Buddha께서는, 숨 한 번 들이쉬고 내쉴 만한 동안이라도 mettā를 닦으면 그는 이 sāsana에 헛되이 머문 것이 아니며, 받은 공양을 헛되이 먹은 것이 아니라고 말씀하셨습니다. 그것은 세상의 puñña가 되는 mettā bhāvanā가 아닙니다. ariya들이 nibbāna를 대상으로 삼은 mettā bhāvanā입니다.
ඕක තේරුම් ගන්න ඕන.
이것을 알아들어야 합니다.
සංසාරය රෝගය අකිල්ලා දකිනකම් සත්වයාට සංසාරයෙන් හැමති රෝගය විදෙත්වා කියන අදහස ගන්න බැහැ. සංසාරය දුකක් හැටියට දකිනකම් සංසාරකේ ලෝක සත්වයා මිදීවා කියලා අදහස දෙන්න බැහැ.
saṃsāra를 병으로 보기 전까지는 sattva에게 'saṃsāra의 모든 병에서 풀려나기를' 하는 뜻을 품을 수 없습니다. saṃsāra를 dukkha로 보기 전까지는 'saṃsāra에서 세상 sattva가 풀려나기를' 하는 뜻을 낼 수 없습니다.
සංසාරයේ දුකක් හැටියට සංසාරයේ රෝගයක් හැටියට දැක බුදුරජාණන් වහන්සේ ඇරින්න තවද ඉන්නේ? දේශනා කරන ධර්මයක් තියෙන කෙනෙක්. මේ ලෝකේ හැම ශාස්තෘවරයෙක්ම ඔය සංසාරයට අයිති වෙන දෙව්ලක් හෝ බලවක්කෝ වගේ ඕකේ සුගතියා පැනවා මිසා ඕගේ නිවන විමුක්තිය පැනෙව්වා මිසා. පැවැත්ම තුළ විමුක්තිය පැනෙව්වා මිසා. පැවැත්ම යම් තැනක නැද්ද එතන විමුක්තියක් කියලා පනපොත් ශාස්තෘකිනවද ඕක නැත්තේ මොකද ඒ මහා ප්රඥාව අනික අයට ඇති නිසා.
saṃsāra를 dukkha로, saṃsāra를 병으로 보신 Buddha 말고, 가르칠 dharma를 지닌 이로서 또 누가 있습니까? 이 세상의 모든 스승은 saṃsāra에 딸린 deva 세계나 brahma 세계 같은 그 안의 sugati를 내세울 뿐이고, 그 안에서의 nibbāna와 vimutti를 내세울 뿐이며, 있음 안에서의 vimutti를 내세울 뿐입니다. 있음이 없는 곳에 vimutti가 있다고 내세운 스승이 있습니까? 그것이 없는 까닭은 그 큰 paññā가 다른 이들에게 없기 때문입니다.
ඒ නිසා ලෝකයාට ශාස්තෘතිය සිද්ධ කරන්න ශාස්තෘක තව ඉන්නවද කශ
그래서 세상 사람에게 스승 노릇을 해 줄 스승이 또 있습니까?
සස්ෘ කවුරු පිළිගතක් සත්වය දැකේ නැත්යි ශාස්තෘවරු ලෝක සම්මතය ශාස්තෘවර වුනාට ආර්ය සම්මතය තුළජන්න
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔහින් දකින්න ඕනේ ආර්ය මගි භාවනාව බලන්න ඔය ටික තේරුම් ගන්නම් තියෙන්න ඕනේ ඔය ටික තේරුම් ගත්ත අහන අනේ මේ සංකීර්ණමය එකතුව මොනවද සං කිව්වේ? ඇස, කන දිව, නාසය, ශරීරය මන සංවලට වැටෙනවා. එකතු සුන්ට වැෙනෙවා. එක ඇතු වෙලම හේතුේ. රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ ධර්ම සගුලට වැටෙනවා. ඒවා එකතු වෙලාමයි හෙේ. එක තුළින් ගොඩන රැගිච්ච ලෝකයා තමයි ඇසෙන. දිවනාසය, ශරීරය සහ රූප සබ්ද ගාලා ස්පර්ශ කියන්නේ. මනාස ධර්ම කියන්නේ. එක තුළින් ගොඩනැගිච්ච ලෝකයක් ඇත්නම් මේක කිවවා සං වුණා.
거기서 보아야 합니다. ariya 길의 bhāvanā를 보십시오. 이것을 알아들을 수 있어야 합니다. 이것을 알아들었다면 묻습니다. 아, 이 saṅ이라는 모음은 무엇입니까? 무엇을 saṅ이라 했습니까? 눈·귀·혀·코·몸·마음이 saṅ에 듭니다. 모임에 듭니다. 하나로 모여서 생겨납니다. 형상·소리·냄새·맛·닿음·dharma가 무더기에 듭니다. 그것들이 모여서 생겨납니다. 그것을 통해 쌓아 올린 세상이 곧 눈·귀·혀·코·몸, 그리고 형상·소리·냄새·맛·닿음이라는 것이며, 마음과 dharma라는 것입니다. 그것을 통해 쌓아 올린 세상이 있다면 그것을 saṅ이라 합니다.
ඔන්න ඔතෙන් ගොණැගිච්ච ලෝකේ සාරා කියන දෘෂ්ටිය අවිද්යාවේ දෘෂ්ටිය ඒ දෘෂ්ටිය ඉන්න තක්කළු ඉන සංසාරය ඕක හරි වැදගත් නිත්යයයි සැපයි ත් දෘෂ්ටියෙන් ඉන්න නිසා අවිදාවෙන් දුන්නේ ඔය දෘෂ්ටිය මිසාගොට ැගෙනවා දෘෂ්ටිය සංසාර දෘෂ්ටියෙන් ඉඳගෙන ගෙන සංසාර ගමනේදෙනවා. ඒ නිසා පැවැත්මක් විද්ියාන
거기서 쌓아 올린 세상이 sāra라는 diṭṭhi, 그것이 avijjā의 diṭṭhi이며, 그 diṭṭhi가 있는 동안 saṃsāra가 있습니다. 이것이 아주 중요하고 nicca이고 sukha라는 diṭṭhi에 머물기에, avijjā로 그 diṭṭhi가 미혹으로 일어납니다. 'saṅ이 sāra'라는 그 saṃsāra diṭṭhi에 머물며 saṃsāra 길을 갑니다. 그래서 있음이 드러납니다.
යවසක සත්වය දැක්කාට පස්සේ සංඛට සාරා කියලා හිතත් එක බුදාවක් ඒක අවිද්යාවේ නිගමනයක් කිය දැනගෙන අනිත්ය වූ දුක්ඛ වූ අනත්ත වූ මේ සංගුල කොහෙද සාරත්වයක් කිය දැක්ක පස්සේ සංරායකන දෘෂ්ටියයි. අන් දෘෂ්ටිය මිදුනා. අන්න සෝවාන් වුනා වෙනවා. සෝතාපන ඵලයට පත් වරා කියන දුක මිච්චා පටන් සෝතාපන්න. ඔගෙන් එහාට පෘථික් කියන්න බැහැ.
sattva가 saṅ을 sāra라고 여기는 것이 하나의 미혹이며 그것이 avijjā의 결론임을 알고, anicca이고 dukkha이고 anatta인 이 saṅ 무더기에 어디 sāra가 있느냐고 본 뒤에는, saṅ을 sāra라 하는 diṭṭhi, 그 diṭṭhi에서 풀려났습니다. 그때 sotāpanna가 됩니다. sotāpatti phala에 이르렀다고 하는 그때부터 sotāpanna입니다. 그 뒤로는 puthujjana라고 할 수 없습니다.
අන්න ඒ දෘටියෙන් බිදනාට පස්සේ දකිනවා. මුලාවක් සාරයි කියන දෘටියේ මේ ඇහ සාරයද ඔව් විග්රහ කරගත්තා නම් කන සාරද්ද නාසය සාරවා කියලා ගන්න පුළුවන්ද? දිව සාරවත් කියලා ගන්න පුළුවන්ද? කය සාරවා කියලා ගන්න පුළුවන්ද? මන සාරවා තියලා ගන්න පුළුවන්ද? ඇයි බැරි? ස අනිච්චයි දුකයි අනත්තයි ක අනිච්චයි දුකයි අනිත්යි මාසය අනිච්චයි දුකයි අනිත් දිව අනිච්චයි දුකයි අනිත් කය අනිච්චයි දුකයි අනත්තයි මන අනිච්චයි දුකයි අනත්තයි. එහෙනම් කොහොමද කරන්න දෙවන් වහන්සේ ශරීරය සාරක් කියලා.
그 diṭṭhi를 깨뜨린 뒤 봅니다. sāra라는 diṭṭhi의 미혹에서, 이 눈이 sāra입니까? 이렇게 풀어 보았다면, 귀를 sāra라 할 수 있습니까? 코를 sāra라 할 수 있습니까? 혀를 sāra라 할 수 있습니까? 몸을 sāra라 할 수 있습니까? 마음을 sāra라 할 수 있습니까? 왜 안 됩니까? 눈은 anicca·dukkha·anatta, 귀는 anicca·dukkha·anatta, 코는 anicca·dukkha·anatta, 혀는 anicca·dukkha·anatta, 몸은 anicca·dukkha·anatta, 마음은 anicca·dukkha·anatta입니다. 그렇다면 어떻게 몸을 sāra라 하겠습니까?
දුර වේවා, ලඟ වේවා, සියුම් වේවා, ඝන වේවා, හීන වේවා, ප්රණිත වේවා, අතීත වේවා, අනාගත වේවා, වර්තමාන වේවා. යම් තැනක යම් ආකාරයෙන් ඇස කන දිවනාස ශරීරය මනගින් යමක් හටගත්තද දැන් හටගෙන තියෙනවද? මතු හටගන්නේද මේ සියල්ලම අනිච්චයි දුක්ඛ අනත්තයි කියලා කිය දැක්කට පස්සේ කොතරත් පවන සංවර අන්න දැනගත්තා සංසා සාර නෑහ කියලා.
멀든 가깝든, 미세하든 거칠든, 낮든 뛰어나든, 지난 것이든 올 것이든 지금 것이든, 어느 곳에서 어떤 식으로든 눈·귀·혀·코·몸·마음으로 무엇이 생겼든, 지금 생겨 있든, 앞으로 생기든, 이 모든 것이 anicca·dukkha·anatta라고 본 뒤에는, 그때 saṅ에 sāra가 없다는 것을 알았습니다.
මොකෙද දැනගත්තේ අනිච්ච වශයෙන් දුක්ඛ වශයෙන් අනත්ත වශයෙන් සං කිපවටම දාලා වල් සංකීට හරීමක් වෙච්ච ලෝකයක් නැ ඔය ටික තමයි ලෝකේ තිබුනේ. ඔය ටික තුළ ගන්නේ සාරාච්ච ගන්න එකක් නැත්නම් ඇසකන දිවසේ කය මන කියන මේ ටික සාරත්වයක් නැහ නම් ම කියන තුළ
무엇을 알았습니까? anicca로, dukkha로, anatta로 saṅ 무더기 전부를 내려놓고, saṅ과 따로 엮인 세상은 없으며 세상에 있던 것은 그것뿐이라는 것을 알았습니다. 그 안에서 sāra로 붙잡을 것이 없다면, 눈·귀·혀·코·몸·마음이라는 이것에 sāra가 없다면,
මේ ටික සාරත්වයක් නැහ නම් ම කියන තුළ කොරත්වයක් මම කිව් ඔය ටික මේරත්යක් නෑහැ කියලා දැනගත් නම් තාම වුනාදු සාත්ය පො තියෙනවා දන්න රූප සබ්ද ගන්ධ රස ස්පර්ශ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
තියෙනවා දන්න රූප සබ්ද ගන්ධ රස ස්පර්ශ කියන මේත් බලන්න බැා ලෝකේ රූප අනිච්චයි දුක්ඛා අනත්තයි ශබ්ද අනිච්චයි දුකයි අනත්තයි ගන්ධ අනිච්චයි දුක්ඛා අනත්තයි රස අනිච්චයි දුක්ඛ අනත්තයි ස්පර්ශ අනිච්චයි දුක්ඛ අනත්තයි ධර්ම අනිච්චයි දුක්ඛා අනත්තයි කියලා කිය දැක්කන කෝසාරතය
형상·소리·냄새·맛·닿음이라는 이것도 보십시오. 세상의 형상은 anicca·dukkha·anatta, 소리는 anicca·dukkha·anatta, 냄새는 anicca·dukkha·anatta, 맛은 anicca·dukkha·anatta, 닿음은 anicca·dukkha·anatta, dharma는 anicca·dukkha·anatta라고 보았다면 어디 sāra가 있습니까?
දැන් බාහිර සමුල හාරතයකු නැ කිව්වේ කිව්වේ ටික අභ්ය සංගොල සාරත්වයකුත් නැහ මම කිව්වේ ඒ ටික මම කිව්වා මගේ කිව්වා ලෝකය තුළ සාරත්වයක් නැත්නම් මර විතරක්ද සියලන්ට මෙහෙම එහෙනම් සාරත්වයක් නෑහ කියන අදහස ගන්න බැරි නිසා නේද ලෝක සත්වය සාර දෘෂ්ට ඉඳලා ැරිහරාගන්න ඒ නිසා නේද ලෝක සත්වයට එකක් ආය හයක් ඇසන්න දිවනාය ශරීරය පළවෙනි රූප සදග රසප ඇතුලට යන්නේ
이제 바깥 무더기에도 sāra가 없다고 한 것이 그것이고, 안의 무더기에도 sāra가 없다고 내가 말한 것이 그것입니다. 세상 안에 sāra가 없다면, 나에게만이 아니라 모두에게 그렇습니다. 그렇다면 sāra가 없다는 뜻을 품지 못하기 때문에 세상 sattva가 sāra diṭṭhi에 머물며 떠도는 것 아닙니까? 그 때문에 세상 sattva에게 다시 여섯, 곧 눈·귀·혀·코·몸이 생기고 형상·소리·맛 같은 것이 안으로 들어가는 것 아닙니까?
ඇසරන දිවනාසය ශරීරය යළිලිත් යළි යලිත් පහළ කරගෙන රූප සද්ද ගන්ධාස ස්පර්ශර ධර්ම යළියලිත් ඇතු කරමින් යන්තා ගමන් කරනවද ඒතා පැවැත්ම විද්යාව මන පැවැත්ම යන්තාක් විද්යාමානද ඔව අනිචයක් තුළ දුකක් තුළ අනාත්තය තුළ ගමන් කරනවා මිසා කොහුදලා නැ. කැනසීම හම්බ වෙන්නේ නැහ. යම්බදස ඇසයි කහයි දිවයි නාසයයි ශරීරයයි යම් තැනක නැද්ද රූප ශබ්ද ගන්ධ රසයි ස්පර්ශ ධර්ම යම් තැනක නැද්ද එතන සං කියන්නේ කාරත්වයක් කියලා ගත්තොත් සං නෑහ. සංසිඳියක්.
눈·귀·혀·코·몸을 거듭거듭 생겨나게 하고 형상·소리·냄새·맛·닿음·dharma를 거듭거듭 모으며 가는 동안, 그만큼 있음이 드러납니다. 있음이 가는 만큼 드러나지요? 그렇습니다. anicca 안에서, dukkha 안에서, anatta 안에서 갈 뿐 어디에도 머물 곳이 없습니다. 편안함을 얻지 못합니다. 눈과 귀와 혀와 코와 몸이 없는 곳, 형상·소리·냄새·맛·닿음·dharma가 없는 곳, 거기에는 saṅ이라는 것을 sāra로 여길 saṅ이 없습니다. 가라앉음입니다.
යම් තැනක සංසිඳීද සංසිදීම නිවනයි. අන්න නිවන නිවන ලැබුව. සංසිඳින්න නැ. සිලවන්නේ කොහොමද සං අනිච්චායි දුක්ඛා අනත්තයි කියලා දැනගත්තහම සාරාය දෘෂ්ටිය සිඳලා ගියා. සංසිඳිලා ගියා. සංසිඳී සසුව ඇබුවොත්. අන්න සංරීම සුවයට කියනවා නිවන් සුවය
어디서든 가라앉았다면 그 가라앉음이 nibbāna입니다. 그때 nibbāna, nibbāna를 얻었습니다. 어떻게 가라앉느냐 하면, saṅ이 anicca·dukkha·anatta임을 알았을 때 sāra diṭṭhi가 끊겨 나갔습니다. 가라앉아 갔습니다. 가라앉음의 편안함을 얻었다면, 그 가라앉음의 편안함을 nibbāna의 편안함이라 합니다.
දිය විග්රහ කරනවා නිවන තේරුම් ගන්න ඕනේ. මොකක්ද නිවන කියලා කිව්ේ එහෙනම් මෙතනදි දැනගන්නවා සං හරායයි කියන තැන තමයි දුක තියෙන්නේ රෝගය තියෙන්නෙත් බය තියෙ කැක්කුම තියෙෙනෙත් ඇවිල්ලා තියෙන්නේ ඔක්කොහයක් තියෙන්නේ
이렇게 풀어서 nibbāna를 알아들어야 합니다. 그렇다면 nibbāna라고 한 것은 무엇입니까? 여기서 알게 됩니다. saṅ이 sāra라는 곳에 dukkha가 있고, 병도 있고, 두려움도 있고, 아픔도 있고, 모든 것이 거기 와 있습니다.
ශෝගයක් වාගේ බයක් වාගේ ගින්නක් වාගේ දායක් වාගේ. මහා සෝකයක් කාගික බැඳීමක්. ඒ වගේම මහා අන්ධකාරයක්, මහා සංසාරයක්, මහා සාගරයක් අතරමං වෙනවා හැමතැනම විනාශ වෙනවා හැමතැනම ිය ගිය කෙනා විනාශ. ඒක නේද මෙච්චර කලා ආවේ. මෙයාට පත්න ඕන කිසිම දෙයක් සැනසෙන එකක් හම්බවලා නැ මිච්ච කල්ල අකුර එහෙනම් මේ සැනසීමක් නැති නිසා තමයි මෙච්චර කාලයක් සැ එකක් හම්බ වුනේ නැත්තේ. එහෙනම් මොනවදලා තියෙන්නේ රෝග වෙලා දුකෙලා තියෙනවා
병 같고, 두려움 같고, 불 같고, 타는 열 같습니다. 큰 슬픔이요 얽매임입니다. 또 큰 어둠, 큰 saṃsāra, 큰 바다에서 길을 잃고, 곳곳에서 무너지고, 곳곳에서 죽은 이가 무너집니다. 그렇게 이토록 오래 온 것 아닙니까? 이 사람은 얻고자 한 어떤 것에서도 편안함을 얻지 못했습니다. 편안함이 없기에 이토록 오랫동안 편안함을 얻지 못한 것입니다. 그렇다면 무엇이 되어 있습니까? 병이 되고 dukkha가 되어 있습니다.
සංසාරය නිසා රෝග හැදුනා. සංසාරයි කියලා ගත නිසා අපි පැවැත්ම බය හැදුනා. සංසාරයයි කියලා ගත පැවැත්ම තුළ ගිනි හැදුනා. සංසාරයි කියලා ගත්ත පැවැතල සෝකය හැදුනා. සංසාරයි කියලා පැතල් දාහය හැදුනා. සංසාරයයි කියලා ගත නිසාම කාතා ගියා වගේ තලමං වුණා. සංසාරයි කියලා ගත නිසාම අන්ධකාර ගන්නවා වගේට බවට පත් වුණා. සංරාය කියලා ගත්ත නිසා සාගනික අතරමං වුනා වගේ වාගේ අතරමං වෙලා. සාරාය කියලා ගත සං
saṅ을 sāra로 여겼기 때문에 병이 생겼습니다. saṅ을 sāra로 여겼기 때문에 있음에 두려움이 생겼습니다. saṅ을 sāra로 여긴 있음 안에 불이 생겼습니다. saṅ을 sāra로 여긴 있음 안에 슬픔이 생겼습니다. saṅ을 sāra로 여겨 타는 열이 생겼습니다. saṅ을 sāra로 여겼기 때문에 사막에 들어간 것처럼 길을 잃었습니다. saṅ을 sāra로 여겼기 때문에 어둠에 갇힌 것처럼 되었습니다. saṅ을 sāra로 여겼기 때문에 바다에서 길 잃은 것처럼 헤맵니다.
වාගේ අතරමං වෙලා. සාරාය කියලා ගත සං කියන්නේ මොනවද විතර ාහසේ යන්න ආදීනව දැක්කා. අතහැරීම නාතයි අතහැරීම වෙවා. නොවැලීම නාතයි නොලීම තන බුදු දැක්කා. මිදීම නාතයි මිදීමතා නිවනම නාතයි නිවන බුදුන් ඉන්න දැනු ඉන්න දැනෙමෙයි. සම්ම
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
කතාවෙන් කිව්වටත්වය යම් තැනක නැද්ද ප්රඥාවෙන් පත් වන තැන එතන ඒ ප්රඥාවෙන් පත් වුන තැන මොනවද රූපත් වේදනත් නැ සංඥාත් නය සංඛාරත් නැ විඤ්ඤාත් කනත් නැ කනත් නහ නාසයක් නැත් නැහැ කයත් නැහ මනත් නෑහැ රූප ගෝචක් නැ සද්දෝත් නැහැ ගඳ ගෝචක් නැස ගෝචක් නැහ ස්පර්ශ ගෝචරක් නැ ගත් නැහැ. එහෙනම් එතන ලෝකේ නැහැ. ලෝකයෙන් විතරයි.
…관습의 말로 하더라도, sattva가 없는 곳, paññā로 이르는 곳, 그 paññā로 이른 곳에는 무엇이 있습니까? rūpa도 vedanā도 없고, saññā도 없고, saṅkhāra도 없고, viññāṇa도 없고, 귀도 없고, 코도 없고, 혀도 없고, 몸도 없고, 마음도 없고, 형상의 대상도 없고, 소리도 없고, 냄새의 대상도 없고, 맛의 대상도 없고, 닿음의 대상도 없고, dharma도 없습니다. 그렇다면 거기에는 세상이 없습니다. 세상에서 벗어났습니다.
ලෝකෝත්තරයි. අන්න එතන සැසුම නිසා වික නැහැ. ධර්මානුකූලව දැක්ක කෙනාට දැන් දකින කොහෙද සැනසම කොහෙද නැත්තේ. කොහෙද ගිනි කොහෙද සැනස. අනේ ගිනික්යක් කෙනා නිවන් දකිනවා. ගිනි නිවාගන ඉන්න. ගිනි පැවැත්ම. පැවැත්ම යම් තැනක්ද එතන ගිනි. යම් තැනක පැවැත්න ගිනි නැහැ. පැවැත් නැති කර මාගයක් ඇද්ද ඡන්දගේ ඉුරු කරගත්තහමහ පැවැත් නැති කරන මාගේ හේතු එකක් චන්දගේ ඉුරු කරහම හේතුව නැති වන ඵලය එහෙනම් ගිනි පැවැත්මේ ඵලය ඉවරයි. එදා ගිනි වුණා. නිබිමය පූර්ණත්වය අන්න නිවන ඉතින් ඔහොම තේරුම් ගන්නකොට නිවන තේරුම් ගත්ත හැ.
lokuttara입니다. 거기에는 편안함 때문에 흔들림이 없습니다. dharma에 맞게 본 사람에게는, 이제 보면 어디가 편안하고 어디가 그렇지 않은지, 어디가 불이고 어디가 편안한지 보입니다. 아, 불을 끈 사람이 nibbāna를 봅니다. 불을 끄고 머뭅니다. 불은 있음입니다. 있음이 있는 곳, 거기에 불이 있습니다. 있음이 없는 곳에는 불이 없습니다. 있음을 없애는 길이 있다면, chanda를 없애면 있음을 없애는 길입니다. 원인 하나인 chanda를 없애면 원인이 없어져 결과도 없어집니다. 그렇다면 불, 곧 있음의 결과는 끝났습니다. 그날 불이 꺼졌습니다. 꺼짐의 온전함, 그것이 nibbāna입니다. 이렇게 알아들을 때 nibbāna를 알아들을 수 있습니다.
ඔයින් පත්රව එක නාගේ කිය මං අහගෙන නිවන් දකින්න බැහැ. මේ කිව්ව එක කිව්ව අපි අරගෙන නිවන් දකින්න බැහැ. විමර්ශනය කරන්න ඕනේ. නුවනින් විමසනකොට තමන්ටම තේරෙනි පරන් ගන්නවා. යථාර්ථය මේක නෙම. ඊට පස්සේ මොනි කවුරු කොහොම කිව්වත් ඇත්ත තුළින් දැක්ක සත්ය අවබෝධය දීරණය වෙනස් කරන්න වැඩි නිසා. තමා ස්ථිරීරණයක පිටිය අචල ශ්රද්ධාවක පිහිටියක් ඕන අචරයි විශ්වාස මේ හර තවත් සැනසැදලක් නැහ විශ්වාස ශ්රද්ධාව ිස්ර පිහිටිය. අචල ශ්රද්ධාව හිටියා කියන්නේ සෝවාපල ඉට පන ුන මේ මාගේ දුන්නා
이것을 남이 말해 준 것으로 듣고서 nibbāna를 볼 수는 없습니다. 지금 말한 것을 우리가 받아 들고 nibbāna를 볼 수는 없습니다. 살펴보아야 합니다. paññā로 살펴볼 때 스스로 알게 되어 받아들입니다. 있는 그대로가 바로 이것이라고. 그 뒤에는 누가 어떻게 말하든, 참을 통해 본 참된 깨침의 결정을 바꿀 수 없기에, 굳은 결정에 서고 흔들림 없는 saddhā에 서야 합니다. 흔들림 없는 믿음, 이것 말고 다른 편안함이 없다는 믿음, saddhā가 굳게 섭니다. 흔들림 없는 saddhā가 섰다는 것은 sotāpatti phala에 이르렀다는 것입니다.
කියන්නේ සෝවාපල ඉට පන ුන මේ මාගේ දුන්නා වූ යම් උත්තමය ඇද්ද ඒ තමයි බුද්ධ තවත් මම කවුරුසානක් වුනද ඒ බුද්ධ පහල වෙච්චේ නැත්නම්ද මේ ිසාරන් නැහ මේ නෙමීම නැහ. කවදා ලෝකේ බුද්ධ නැවත උත්තමය පහල වෙච්ච නිසා නේද? මට මේ ධර්මය අහලා හම්බ වුනේ. ඒ ධර්මය නිකන් මා කරා ආවද ඒ ධර්මය හරියට විද්යාමාන කරපු නිසා නේද ධර්මය ලෝකේ විද්යාමානේ. ඒ ධර්මය නිසාද සමාධිදුනේ? ඒ දමේ නිකන් කරාවද තාවක සංඝරත්නයක් විෂි ගෙනාවු නිසා නේද මදහග ඒ සංඝරත්නය පිසන් මසා ලැබු නිසා නේද මදන්නේ. බුදු කෙනෙහි දහම් කිරිය සුන් කෙරෙහි අත අප්රාදය හදගන්නවා කියන්නේ ඕක වෙනස් වෙන විදිහක් නැහැ. මෙන්න මේක කියන් කෙහි දහම් කෙශාව කෙරෙහි ප්රහාසය පිහිටියානම් නොකැඩිද සෝතාපන්න පුද්ගලයාගේ ලක්ෂණයක් දැනගන්න තව ක්රමය කොතනින් දැනගන්න ඕනේ
이 길을 준 거룩한 분이 있다면 그분이 Buddha입니다. 내가 누구이든, 그 Buddha께서 나타나지 않으셨다면 이것도 저것도 없습니다. 언젠가 세상에 Buddha라는 거룩한 분이 나타나셨기에 내가 이 dharma를 듣게 된 것 아닙니까? 그 dharma가 그냥 나에게 왔습니까? 그 dharma를 제대로 드러내셨기에 dharma가 세상에 드러난 것 아닙니까? 그 dharma 때문에 samādhi가 생긴 것 아닙니까? 그 dharma가 그냥 왔습니까? saṅgha ratana가 가져왔기에 내게 온 것 아닙니까? 그 saṅgha ratana를 만났기에 얻은 것 아닙니까? Buddha께, dharma께, saṅgha께 흔들림 없는 믿음을 세운다는 것은 그것이 바뀔 길이 없다는 것입니다. 이렇게 Buddha께, dharma께, saṅgha께 깨지지 않는 믿음이 섰다면 그것이 sotāpanna의 표지입니다. 이것을 또 어디서 알아야 하겠습니까?
එහෙම නැතුව අන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ කිව්වහම මට නම් ඊට වඩා කෙනෙක් නුවෙම කව දවසයට බුදුවෙදලා පදක් පහල වෙලා නැහැ. ඒකම කපටිකම තමන්ගේ තියෙන බර මන අහවල් ජාමතිවරයා අහවල් මන්ත්රියවරයා තනාව වෙන කන නැහැ මැරුවත් මනයි ැන් මැරුවක් තින් අං ඒ ජාතිකක් තමයි මැරුවත් බුද්ධාග ඒක නා වෙනස් කරන ඒ කතාව ඒ ජාතියේ පස්සරයේදී
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
කතාවය ඒ ජාතිය අචල ශ්රද්ධාව ඵලය ඒවා නෙමෙයි. ප්රඥාව පහල වෙනවා ප්රඥාව තුළින් ආවන් එයාට හක්වෙන විදිහක් නැහැ. ඔහු දැකලා ඉවරයි සත්ති ඒ තුළින් පහල ඉන්නවා අචල ශ්රද්ධාව කියලා
그런 것은 흔들림 없는 saddhā의 열매가 아닙니다. paññā가 나타나고 paññā를 통해 왔다면 그에게는 흔들릴 길이 없습니다. 그는 다 보았고, 참이 그것을 통해 나타나 있습니다. 그것을 흔들림 없는 saddhā라 합니다.
ඉතින් අද බැලුවොත් එහෙම අචල ශ්රද්ධාවක් පිහිටන්න ඕනේ සෝවාන් පුද්ගලයට ගහම අපේ හිතා අිමර හවට්වාගෙන මම නම් බෙල කැපුවා බුදුහාමුදුරුවෝ ඇහෙන්න තවත් ශරක පිළින්නේ නෑහැ මයි කියලා න් කියන්න පුළුවන් පොළො හැප මොනවා කිව්වාද බලනකොට මාරයාගේ උකුලින්දගෙන කතා කරන්න
그런데 오늘날 보면, sotāpanna에게는 그런 흔들림 없는 saddhā가 서야 한다니까 우리 마음을 부풀려 '나는 목을 베어도 Buddha 말고 다른 스승은 받아들이지 않는다'고 말할 수 있습니다. 하지만 무엇을 말했는지 살펴보면 Māra의 무릎에 앉아서 말하는 것입니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ කිව්වේ ඔබ කොටනවාද හගයි පිළිගතන්න මොකක්ද බුදුරණන් වහන්සේ කරන් කියම පිළිගතන ක සතු කර කීයක්ම කරනවද කොහෙද ඉන්නේ කියලා බලන්න කිව්වොත් නෙ රූපයන්ගෙන් මත්ත මත් ශබ්දයන්ග මත් කමි නාසය ගන්ධයන්ගේ මත් කරමින් දිව රසයන්ගේ මත් කමි කය පොටබුවන්ගේ මත් කමි ධර්මයන්ගේ මත් කමි මාරයාගේ උග ඉදගෙන කියනවා බුදුරජාණන් වහන්සේ බෙල්ල ගුවත් මනම් අයින් කරන්නේ නැ මාරයාගේ ඉඳ මේ කියන්න ඔ පංචස්කන්ධයේ නැවති මාරයාගේ උකුලේ බුද්ධි ආශ්වාද විඳු කියන්නේ මොකක්ද බෙල්ල කැපුවත් මම ඉන්නේ කපේ මාරයාගේ උකුට බුදියගේ කියනවා බෙල්ල කැපුවත් මම පුදුල මොන බුදුල දැන් මෙන්න මේ වගේ මුලාවෙන්ම එහැපු තීරණය ඔය විදි බුදුන් කෙතක් ප්රහදදී කිය කිව් වචනයගන්න බොහොම මුලා වෙනවා
Buddha께서 무엇을 말씀하셨는지 아십니까? 받아들인다는 것이 무엇입니까? Buddha께서 하라고 하신 것을 받아들여 얼마나 하고 있습니까? 어디 머물고 있는지 보라고 하면, 눈은 형상에 취하고, 귀는 소리에 취하고, 코는 냄새에 취하고, 혀는 맛에 취하고, 몸은 닿음에 취하고, 마음은 dharma에 취한 채 Māra의 무릎에 앉아서 'Buddha를, 목을 베어도 나는 버리지 않는다'고 말합니다. Māra에게 머물며 이렇게 말하는 것, pañcakkhandha에 머물러 Māra의 무릎에서 assāda를 누리며 말하는 것이 무엇입니까? '목을 베어도'라고 하면서 머무는 곳은 Māra의 무릎입니다. Māra의 무릎에 앉아 '목을 베어도 나는 Buddha를' 하는데, 어느 Buddha입니까? 이처럼 미혹으로 내린 결정, 그렇게 Buddha께 믿음이 있다고 하는 말을 붙들고 크게 미혹됩니다.
නිවන් මුලාවන් යන්න හොඳ නැ. යථාපෝධය තුළින් බුදු දකින්න ඕනේ. ිතේ වක්කලිා පූති කාය දිස වක්ලි කුණු බලා හි කොහොම දකින්න දු ධම්ම පස්සති සෝම ධර්මය දකිනම් ඇයි මම දකින්න. අන්න ධර්මය තුනින් දකින්න අන්න ධර්මය තුළින් බුද්ධ දකින්න දකින්න ඕනේ. ඊලට අපිට බෙල්ල කැපුවක් කියන්න දෙයක් නැහැ. මොනවා කළත් වෙනස වෙන්න හේතු නැති බව දාන ගන්න ඒ අරකෙන් උද්ාම කතාව උද්දාම අදහස් හැටියෙත් නැහැ. මොකද ධර්මය තුළ එපන් උද්දාම නැති නිසා. ධමාබෝධය උද්දාමයෙන් තොර නිසා. කම්පනයෙන් තොර නිසා. ඒ වගේ දේවල් ධර්මය තුළ නැති නිසා මම මෙහෙමයි මගේ සත්වය මේකයි. ඒවා එකක්වත් එතන නැහැ. ඒක දකින්න ඕනේ. සත්යය ඔක්කොම
nibbāna를 미혹으로 찾아가는 것은 좋지 않습니다. 있는 그대로의 깨침을 통해 Buddha를 보아야 합니다. 'Vakkali여, 이 썩은 몸을 보아 무엇하겠느냐, Vakkali여, dharma를 보는 이가 나를 본다(yo dhammaṃ passati so maṃ passati).' dharma를 보면 나를 본다는 것입니다. 그러니 dharma를 통해 보아야 하고, dharma를 통해 Buddha를 보아야 합니다. 그다음에는 '목을 베어도' 같은 말을 할 것이 없습니다. 무엇을 해도 바뀔 까닭이 없음을 알게 되고, 들뜬 이야기도 들뜬 생각도 없습니다. dharma 안에는 그런 들뜸이 없기 때문입니다. dharma의 깨침은 들뜸에서 벗어나 있고 흔들림에서 벗어나 있기 때문입니다. 그런 것들이 dharma 안에 없기에 '나는 이렇다, 나의 sattva는 이것이다' 하는 것이 하나도 거기 없습니다. 그것을 보아야 합니다.
නැහැ. ඒක දකින්න ඕනේ. සත්යය ඔක්කොම ඉවරලයි බුන් දකින්න. සත්වය තියාගත කෙනා සත්වයෝ ඉන්නවා නිසා බුදු දැකලා නැහැ. ලෝක හැම තත්වයක්ම පනවන සියලුම ක්රියාවල් සියලුම කතාවල් සියලුම සිතිවි. ලෝක තත්ත්වයන්ට පිහිටවලා පණු වුණේ. යම් තත්ත්වයක හිත තියාගත්තොත් ලෝකය තුළ හිත තියාගත්තා මිසා ලෝකයෙන් එතනට හිත තිබ්බේ නැහ. ලෝකෙන් එහාට හිත තිබෙනාගේ තත්ව ඔක්කොම ඉවරයි.
sattva를 모두 끝내야 Buddha를 봅니다. sattva를 붙든 사람은 sattva가 있기에 Buddha를 보지 못했습니다. 세상의 모든 상태를 내세우는 모든 짓, 모든 말, 모든 생각은 세상의 상태에 자리 잡게 하여 내세운 것입니다. 어떤 상태에 마음을 두면 세상 안에 마음을 둔 것일 뿐, 세상 너머에 마음을 둔 것이 아닙니다. 세상 너머에 마음을 둔 이에게는 상태가 모두 끝났습니다.
එක අවස්ථාවක මහා චතුවටුවියක් වෙලා හිටපු මහා දානුපතියක් හිියා. රාණන් වහන්සේ මේ කාලේ නෙමෙයි. මේ එහා බුද්ධ ශාසනය මෑණි කෙනෙකුත් ිතිය. ඒ ඒ දායිකාව ඇපන කරන ආරාවේ මෑයි කෙනෙකුත් තිය. මේයා මොකද කරන්නේ ඔක්කොම කරන පළවෙනි ප්රධාන මෑණිය නිසා ප්රධාන දායකාව නිසා කවුරු සලකන කවුරු පදන්තයක් දෙනවා. ඒ ප්රධාන තැන මත් වෙලා ඉන්නවා එයාට සතින්නේ නැහැ. ඒකේ කරා තිබිච්ච බව කවෙන ඔලු පියවර ඉන්න පනාව බිමට වැටුනා. නැ බිම ඉදගෙන ඉන්නවා. ඕක අහුලා දෙන්නක. ඔයිනේ.
한때 크게 떠받들리던 큰 dāyikā가 있었습니다. 지금 Buddha 시절이 아니라 그 이전 Buddha sāsana 때입니다. 비구니 한 분도 있었습니다. 그 dāyikā가 돌보는 절에 비구니 한 분이 있었습니다. 이 여인은 모든 일을 도맡은 첫째가는 으뜸 시주였기에 누구나 떠받들고 누구나 높은 자리를 내주었습니다. 그 으뜸 자리에 취해 있어서 알아차림이 없었습니다. 그러다 부채가 땅에 떨어졌습니다. 그는 앉은 채로 '이것 좀 주워 주시지요' 했습니다.
මෑනි අහුලා දුන්නා. ඔතන සිද්ධිය වෙන් ඉවරයි. හැබැයි නොදැක ඇල්ලා තියෙනවා විශාල වශයෙන් මොකක්ද වැන්නේ?
비구니가 주워 주었습니다. 그 일은 거기서 끝났습니다. 하지만 보이지 않게 크게 붙잡힌 것이 있습니다. 무엇이 일어났습니까?
මේ මෑණියාගේ තත්වය මොකක්ද කියලා දන්නේ නැ මෑනේ අරිහත්තුන් වහන්සේ නම අරිහත්ය වත් වෙලා. මෑණි අලවා පනාව අහුල ගත්තා ඒ මොහොතේ
그는 이 비구니가 어떤 분인지 몰랐습니다. 그 비구니는 arahant의 경지에 이른 arahant 한 분이었습니다. 그 비구니에게 부채를 줍게 했습니다.
වෙලා. මෑණි අලවා පනාව අහුල ගත්තා ඒ මොහොතේ නැච පාපය කොච්චරද කියනවා නම් අවුරුදු දහස් ගානක් අපාරි දූඉඳා මේ පාපයට අර නැති මැල්ල ගිහි. අර උපාදාසනක පාර එකකට රජ්ජාගන්න බැවාන ගොඩ බගු ඊට පස්සේ ඔහොම සැරිසරාගෙන්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
බැවාන ගොඩ බගු ඊට පස්සේ ඔහොම සැරිසරාගෙන් දුක්ඛි සත්දැව්වල ඇවිදිලා බුදුරජාණන් වහන්සේ පහළාවේදී විශාඛාව උපාසිකාව දාසියක් වෙලා අවබන්න පුන්න දාසිය පුන්න දාසිය මුලතා අන්තිමට සෝවන් ඵලයට පත් වුනේ දාසිය අපි හේතුව මොකක්ද අර මෑණියන්ට කියලා පනාව අහුලවා ගත පාපයකු දියක් කොහොම වෙයි
그 뒤 그렇게 떠돌며 dukkha 속에 여러 sattva 몸으로 헤매다가, Buddha께서 나타나신 때에 Visākhā upāsikā의 여종이 되어 태어났습니다. Puṇṇā 여종, 그 Puṇṇā 여종이 바로 그 사람이었고, 마지막에 sotāpatti phala에 이른 것도 여종으로서였습니다. 그 까닭이 무엇입니까? 그 비구니에게 부채를 줍게 한 pāpa입니다. 그것이 어떻게 그리되었겠습니까?
දැන් මෑන් හිටපු පැනක් නැති නිසා අපුරට අහුලලා දේ ම කවු කියලා හිතන්න පා අහුලට කිය
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දන්න නැද මගේ තරුණ මෑනි ඇහුවේ නැහ. මොකෙද තත්ත්ව ඔක්කොම ඉවැලා ඇරිහත් ඉරට පත් වුනේ. ඒ නිසා මෑනියත් එහෙම මානයක් තිච්චන ිසාන් අහුලා දෙන්න කිව්වා අල්ල.
'내가 누구인지 모르느냐' 하고 비구니는 따지지 않았습니다. 왜냐하면 모든 상태를 끝내고 arahant의 경지에 이르렀기 때문입니다. 그래서 비구니에게는 그런 māna가 없었기에, 주워 달라 하자 주웠습니다.
මෑණිගේ තත්වයක් තිච්ච නැති නිසා මෑණි වනේ හන තත්ත්වය තියාගෙන හිටපු තායිකාවට මොකද වුනේ? අපාගතන පාපයක් කරගෙන ගිහිල්ලා අන්තිමට මේ බුද්ධ ශාසය නිවන් දකින අවස්ථාවේ දාසියක් වෙලා නිවන් දකින හම්පනේ. පුන් දාශි වක්ක
비구니에게는 지킬 상태가 없었기에 그랬던 것이고, 상태를 붙들고 있던 dāyikā는 어떻게 되었습니까? apāya로 갈 pāpa를 짓고 가서, 마지막에 이 Buddha sāsana에서 nibbāna를 볼 때에도 여종이 되어서야 nibbāna를 보게 되었습니다. Puṇṇā 여종으로서 말입니다.
ඉතින් මේකදි අපි තේරුම් ගන්න බැරැම් ගැඹුරු කරන. වැඩේ සුළු කියලා නැ. ගුණ මහතයක් කළා කෙල්ලම් කරා යන්න හොඳ භයානක දේවල් බොහොම පරිස්සාව ඉන්න ඕන ඕ ඒවා
그러니 여기서 우리는 알아들어야 합니다. 깊은 일입니다. 작은 일이라고 할 수 없습니다. 덕이 큰 이에게 함부로 장난삼아 다가가는 것은 무서운 일입니다. 아주 조심해야 합니다.
ඉතින් මේක තේරුම් ගත්ත කෙනා දකිනවා. ඉතින් උඩවට හැම සිහි කරලා සියලුම සත්වයෝ දැන් ඊන් ඉතින් පෙර දිග වසන සත්වයෝද පෙර අනුධික වසන සත්වයද අපි කියනවා දැන් සත්තු කවුද දැන් සත්වයා තොරගත්තා. ඒක අතයි බල ප බලන්න ඕන. දැන් සත්වයෝද කියන වචන කියනකොටම දිත්තිංච අනුපම්ම සීලවා දර්සනය සම්පන්නවෝ කියන තා තියෙන්න ඕනේ. තත්ව දෘටියට වැටෙහෙන්න එපා කියනවා.
이것을 알아들은 사람은 봅니다. 그러면 '모든 sattva'를 마음에 새길 때, '동쪽에 사는 sattva, 동쪽 사이 방위에 사는 sattva' 하고 우리가 말하는데, 이제 sattva가 누구입니까? 이제 sattva를 가려냈습니다. 그것을 보아야 합니다. 'sattva'라는 말을 할 때 바로 'diṭṭhiñca anupagamma sīlavā dassanena sampanno'라는 것이 있어야 합니다. sattva diṭṭhi에 떨어지지 말라는 것입니다.
එහෙනම් සත්ව දෘෂ්ටිය මොකක්ද? දෘෂ්ටියෙන් තුොර සතයක් පබ මේක තෝරගන්න. පෙර දිග වශයෙන් සත්වයෝ කියන මොකක්ද අපි අරමුණු වෙන්නේ? පල්ලෝ, බලල්ලු, හරා කූමිඟැටියෝ කුරුල්ලෝ ඔතන පටන් ඉන්න දෙයියෝ බ්රහ්මයෝ ඔය ආදිවාසයෙන් අපි සත්යව සිහි කරලා අපි අරමුණු වෙනවා. දැන් දිට්ඨිය අනුපගමද හිටියේ.
그렇다면 sattva diṭṭhi란 무엇입니까? diṭṭhi에서 벗어난 sattva를 가려내십시오. 동쪽의 sattva라 할 때 우리 대상이 되는 것은 무엇입니까? 벌레, 고양이, 소, 개미, 새, 거기서부터 deva, brahma 같은 식으로 sattva를 떠올려 대상으로 삼습니다. 그러면 diṭṭhi에 anupagamma로 머문 것입니까?
දැන් අපි හිතමු මෙහෙම යම්කි සත්වයෙක් පව් කරලා එකා දැවක පූරෙක් වුණා. [උගුර කෑරීම] ඊට පස්සේ ඒ පාපේ ගෙරාගිලා ඊට පස්සේ තව පාපයට හරකයෙක් වුණා ඊළඟ තවත් දැක ඒකේ කාලයක් ඉඳලා ඒක මිදිලා ගිහිල්ලා ැන් විරලා හිම් ෙත කරන්නේ බල්ලයෙක් වුණා. ඒකෙනු ගිහිල්ලා ගිහිල්ලා ආය මිනිහෙක් වුණා. ඒකෙනුත් ගෙවිලා ගිවිලා ගිහිල්ලා ආයේ දෙවියෙක් වුණා. ආයෙත් එකේ ගෙවලා හනම් ආයේ මිහෙුණා. දැන් අදයව පියා ගෙව්වත් බල්ෙක් වෙලා ගිව්වා, අරකෙක් වෙලා ගෙව්වා. එතකොට බල් එක ඒ වගේම මේ හරකෙක් වෙලා ගේවා මේ එතර ඒ වගේ එක් වෙලා ගෙව්වා. ඉතින් ඒ වගේ තව තවත් ගරෙක් වෙලා ගිව්වා. මිනිහෙක් වෙලා ගෙව්වා. දෙවියෙක් වෙලා ගෙව්වා. ආයෙ මෙනෙහි වෙලා ගෙවෙනවා.
이렇게 생각해 봅시다. 어떤 sattva가 pāpa를 지어 돼지가 되었습니다. [헛기침] 그 뒤 그 pāpa가 다하고, 또 다른 pāpa로 소가 되었습니다. 다음에 또 한동안 그렇게 지내다 거기서 풀려나 개가 되었습니다. 그것도 다하고 다해 다시 사람이 되었습니다. 그것도 다하고 다해 다시 deva가 되었습니다. 그것도 다하면 다시 사람이 되었습니다. 이제 그렇게 개가 되어 보내고, 소가 되어 보냈습니다. 또 그처럼 이것저것이 되어 보냈습니다. 그렇게 또 소가 되어 보내고, 사람이 되어 보내고, deva가 되어 보내고, 다시 사람이 되어 보냅니다.
දැන් ඔතන සත්වයා කවුද? පූරාද සත්වයා හරකද සත්වයා මිනිහට සත්වයා දෙවියන්ට සත්වයා කවුද සත්වයක් දැන් ඔය ඕකගේ ඇහුවොත් එහෙම ඔබට මතකද දිවැසක් එහ වෙලා කිව්වේ ඔහු මට මතකයි මම ඒ කාලේ හරකෙක් වෙලා හිටියා. ඉලේ ඉස්සෙලා ඌෙක් වෙලා හිටියා. ඉලේ ඉස්සෙලා බල්ලෙක් වෙලා හිටියා මට මතකයි කියලා. දැන් ඒ බල්ලද මම මිනිහාද මම උරාද මම සත්වයා කවුද ඔතනි?
이제 거기서 sattva는 누구입니까? 돼지가 sattva입니까, 소가 sattva입니까, 사람이 sattva입니까, deva가 sattva입니까? 누가 sattva입니까? 이제 그에게 '기억합니까' 하고 물으면, dibba cakkhu가 열린 그는 '기억합니다. 나는 그때 소였고, 그전에는 돼지였고, 그전에는 개였습니다' 하고 말합니다. 그러면 그 개가 나입니까, 사람이 나입니까, 돼지가 나입니까? 거기서 sattva는 누구입니까?
ඕකේ මල්ලා සත්වයා අනික් අයෙයි කියන්න පුළුවන්. මේහරකයි සත්වය අනික නෙමෙයි කියන්න පුළුවන්ද දෙවියයි සත්වයා අනික් නෙමෙයි කියන්න පුළුවන්ද මනුස්සයායි සත්වය අනික නෙමෙයි කියන්න පුළුවන්ද එහෙනම් සත්වය හොයන්න කි සත්වයා දිව්යාත මනුස්සයාද මේ හරකද බල්ලද සත්වයා ඔ සත්වයා එහෙනම් ඔය ඕකටම සත්වයා කිව් සත්වයාගේ රූපය මොකක්ද මේක් රූපයද වළු රූපයද මිනිස් රූපයද සත්වයාගේ රූපය මොකක්ද සත්වයා කොච්චර ආයුෂද මේ හරගේ ආයුෂ කියන්නද හරම් බල්ලගේ ආයුෂ කියන්න සත්වයන්යාගේ ආයුෂහන සත්වයා මොන පරහුවොත් එහෙමගේ පාර කියන්න බලාගේ පාටක කියන්න උගේ පාට කියන්නද දවියගේ පාට කියන්න විහාගේ පාට කියන මොකක් කියන්න දැන් මේ එකක් ගන්න බැරිනම් සත්වයා කවුද සතයා තීරණය කරන්නේ මොන සමතය
개가 sattva이고 다른 것은 아니라고 할 수 있습니까? 이 소가 sattva이고 다른 것은 아니라고 할 수 있습니까? deva가 sattva이고 다른 것은 아니라고 할 수 있습니까? 사람이 sattva이고 다른 것은 아니라고 할 수 있습니까? 그렇다면 sattva를 찾으면, sattva는 deva입니까, 사람입니까, 이 소입니까, 개입니까? 그렇다면 그것을 sattva라 할 때 sattva의 형상은 무엇입니까? 돼지 형상입니까, 개 형상입니까, 사람 형상입니까? sattva의 형상은 무엇입니까? sattva의 수명은 얼마입니까? 소의 수명을 말할까요, 개의 수명을 말할까요? sattva의 수명은 무엇입니까? sattva는 무슨 빛깔이냐고 물으면, 개의 빛깔을 말할까요, 돼지의 빛깔을 말할까요, deva의 빛깔을 말할까요, 사람의 빛깔을 말할까요? 이 가운데 하나도 잡을 수 없다면 sattva는 누구입니까? sattva를 정하는 힘은 무엇입니까?
මේ පංචස්කන්ධයෝ සත්ය කියන්නා වූ ගුණය යුක්තයි කියලා අවිද්යාවේ මුලාවට පත් වෙලා හේතුව සැරිසරන්නේ යම්ද අන්න ඒ තත්ත්වයට කියනවා සත්වයා සත්වයා කියන්නේ රූපයෙන් පිරිසින්නෙක් නෙමෙයි. ඔය හැම රූපයකෙම පෙනින්නේ. හැම රූපයෙක්ම අතවල යන්නේ. මොකක් නිසාද? පැවැත්ම සත් කියන දෘෂ්ටිය නිසා. යහපත් කියන දෘට්ිය නිස. යම්තාක් යම්කිසි කෙනෙක් පැවැත්ම යහපත් වෙන දෘෂ්ටියක ඉන්නවද ඒතා ආකාර ඉන්නේ සත්ව දෘෂ්ටිය වෙන සත්ව. පැවැත්ම යහපත් කියලා අවිද්යාවෙන් නිගන කරපු අය යන්තායද ඒ සියල්ලෝ සත්වයෙක්. අන්න සත්වයාට පාට කියන්න බැහැ. වයස කියන්න බැහැ. හැඩුවක් කියන්න බැහැ. තිබුන්න ඕකයි.
이 pañcakkhandha가 sāra라는 성품을 갖추었다고 avijjā의 미혹에 빠져 그 까닭으로 떠도는 그 상태를 sattva라 합니다. sattva는 형상으로 정해진 것이 아닙니다. 모든 형상에서 보이고, 모든 형상을 거쳐 갑니다. 무엇 때문입니까? 있음이 sāra라는 diṭṭhi 때문입니다. 좋다는 diṭṭhi 때문입니다. 누구든 있음이 좋다는 diṭṭhi에 머무는 한, 그런 식으로 머무는 이가 sattva diṭṭhi의 sattva입니다. 있음이 좋다고 avijjā로 결론 내린 이들은 모두 sattva입니다. 그 sattva에게는 빛깔을 말할 수 없고, 나이를 말할 수 없고, 모양을 말할 수 없습니다. 알아야 할 것은 이것입니다.
එහෙනම් අපි සත්යය සියලු සත්වයෝ කියල අපි අහුවෙන්නේ මොකක්ද එක පාර තියෙන එක හැදලුව තියෙන එක අව ඉන්න ඒ අය අරමුණු වෙන්නේ. එහෙනම් දිට්ච අනුපගම නැහැනේ. දිච්ච උපකම්ම හින්න. ඔව අනුපගමය දෘෂ්ටිය සත්ම ඉන්න. සියලු සතය කියලා මොකක්ද මතක් වෙන්නේ අවිද්යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන් බෙදිලා බැඳිලා මේ පැවැත්ම සත්වය ගතියෙන් අරගත්ත සත්ය කියන දෘෂ්ටියෙන් අරගත්ත පිරිසේ යම්තා ඇත්්ද ඒ සියල්ලුව තමයි සිරි සත්වය. අන්න එතන එකම සතිග අරමුණක් එන්නේ නැහැ. අත් අරමුණු ඔක්කොම ඉවරයි. හතකු දෘට්ටියෙන් බැහැර කරලා හිතන් මේ කිව්ව
그렇다면 우리가 '모든 sattva'라 할 때 잡히는 것은 무엇입니까? 한 빛깔이 있는 것, 모양이 있는 것, 그런 것들이 대상이 됩니다. 그렇다면 diṭṭhi에 anupagamma가 아니지요. diṭṭhi에 upagamma, 다가간 것입니다. 그렇습니다. diṭṭhi에 anupagamma로 머물러야 합니다. '모든 sattva'라 할 때 무엇이 떠올라야 합니까? avijjā와 taṇhā에 얽매이고 묶여 이 있음을 sattva의 성품으로 붙잡은, sāra라는 diṭṭhi로 붙잡은 무리가 얼마나 있든 그 모두가 곧 모든 sattva입니다. 그러면 거기에는 sattva라는 대상 하나도 오지 않습니다. 다른 대상은 모두 끝납니다. sattva diṭṭhi에서 벗어나 생각하는 것, 이것이 지금 말한 것입니다.
එහ රතුන්ට මෙත් තණ්නාගි රතු මොකක්ද කරන්නේ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
හරකට මෙත් වරන්න බල්ලට මෙත් වරන්න ූරට මෙත් වරන්න කුලක්ට මෙත් වරන්න ඒ අපි ඒක එහෙම එකක් ලෝකේ තියෙනවාන ඇත්ත අන්න ඒක තමා කිව්වේ මාහෝ මගෙන් අහගත කියන එක ඇවෙන්න මාන්නව මෛත්රී භාවනාව දන්න කියන තුුන්කෙන් නැකි වන ඕක අදාම පරම දුර බවා කිව්වේ දුන්න ඕක එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කර සත්වයා දන්නවද කොහෙ
소에게 mettā를 보내고, 개에게 mettā를 보내고, 돼지에게 mettā를 보내고, 닭에게 mettā를 보내고, 우리는 그런 것이 세상에 있다고 하지요. 사실 바로 그것 때문에, '나에게서 들은 이가 아니면 내 mettā bhāvanā를 아는 이가 세 세상에 없다'고 말씀하신 것입니다. 그렇다면 Buddha께서 가르치신 sattva를 압니까, 어디서 압니까?
අන්න සත්වයා තේරු ගත්ත දැන් ඒක නෑහ කියන්න ඔන්න සත්වය සත්වයාට හැතුව කියන්න බැහැ බැ. සත්වයට වයස ගන්න බැහ. අනාදි සංසාරයේ පටන්ගයෙන් මේ පැවැත්ම සත් කියන දෘට්ටියෙන් අවිද්යාවෙන් බැහැගෙන ඉන්නවද ඒදා ඔහු සත්ව සත වෙලා ඉන්නවා. යම්දාක සත්ව සත්වය ඉක්මනවද අවිද්යාවෙන් හටගත්ත නිචයි සැපයි ආන කියන දෘෂ්ටිය අතැරලා විද්යාවෙන් හටගත්ත අනිච්චයි දුකයි අනතයි ක ඇතයි කියලා දැහැලා. මේ ලෝකේ කොතන සද්දයක් නැහ යහපත් දෙයක් නෑහැ කියලා හිතර ඒ සියලු දුට්ටිය සංඥාව ඉවර කරලා. කෙළවර කරලා අරිහත්යට පත් වුනාද? සත්තයෙ නිදහස් උන්වහන්සේ සත්වයන් තත් එක සැසැරුද? උන්වහන්සේ නිවරයි. අන්න සත්තය ඉවර කරු. මෙන්න මෙතෙන්ට පත් වෙනවානම් යම් දක යම් ඔය සැතිසන සත්වයෙක්. අන්න එදා සත්වය කෙළවර කරා දුකෙන් නිදහ සත්වයෝ දුකේ විදේතා කියනකොට දකින්න ඕන නැහැ. ඔන්න සියලු සත්වය හොය නැහැ හැ. දැන්
이제 sattva를 알아들었다면, 이제 그것이 없다고 말할 것입니다. 바로 그것이 sattva입니다. sattva를 모양으로 말할 수 없습니다. sattva의 나이를 잡을 수 없습니다. 시작 없는 saṃsāra의 처음부터 이 있음이 sāra라는 diṭṭhi로, avijjā로 묶여 있는 동안 그는 sattva로 머물러 있습니다. 언제 sattva가 sattva를 넘어서느냐 하면, avijjā에서 생긴 nicca·sukha·attā라는 diṭṭhi를 놓고, vijjā에서 생긴 anicca·dukkha·anatta가 참이라고 보아, 이 세상 어디에도 sāra가 없고 좋은 것이 없다고 하여 모든 diṭṭhi와 saññā를 끝내고 마쳐 arahant에 이르렀다면, sattva에서 벗어나신 그분이 sattva로 떠돌겠습니까? 그분은 nibbāna입니다. 그분이 sattva를 끝내신 분입니다. 여기에 이르면, 떠도는 sattva는 그날 sattva를 끝내고 dukkha에서 자유로워집니다. 'sattva들이 dukkha에서 풀려나기를' 할 때 따로 볼 것이 없습니다. 모든 sattva는 찾을 수 없습니다.
නැහැ. ඔන්න සියලු සත්වය හොය නැහැ හැ. දැන් ඔය භාවනාව කරනකොට එහෙම අපි පොතක් ඉඳක් මනෝ රූප ඇවිද මනෝ රූප වලින් අමුත්ම දකින්නද ඇයි මේ බාහිර දකින වදනකොට දිට්ඨිංච උපම වෙලා ඉන්නකොට ඔය තුක පිටයි. ඔව් හරි සිහිය. දිතපංචා අනුපගම වෙන්න එක ඔය දකින ඒවය මහත් වෙන්න එක
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අර හැට රූප දැක්කා මේ මේ ලස්සන දැක්කා මෙහෙම රූපයක් ආවා මට කතා කළා මෙහෙම කතා කරලා ගියා මෙහෙම කිව්වා ඔම එහෙමකනේ දිට්ඨිංච උපගම්ම නිසා අනුපගම්ම නැති නිසා.
'갖가지 형상을 보았다, 이런 아름다운 것을 보았다, 이런 형상이 와서 내게 말을 걸었다, 이렇게 말하고 갔다, 이렇게 말했다' 하는 것은 diṭṭhi에 upagamma했기 때문이고 anupagamma가 아니기 때문입니다.
සත පුද්ගලය කියන්නේ කවුදියහාදැගතාහම සත්ව පුද්ගලයෙ මචෙක් ලෝක සත්යක්ද දෘෂ්ටිය අහක්ලා අවිද්යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන් ඒ වෙලී ගැලී සැරිහරන්නේ යම්සේද ඒ සත්ව එහෙනම් සත්තය ිදුනේ කවුද අරිහතුන් වහන්සේ ඒතා කරල්ම ඒකට ම පාද ගත්තා සෝභාන් පුද්ගලයා.
sattva·puggala가 누구인지 알고 나면, sattva·puggala란 세상의 sāra diṭṭhi를 붙들고 avijjā와 taṇhā로 얽히고 빠져 떠도는 그 무엇이며, 그것이 sattva입니다. 그렇다면 sattva를 끊은 이는 누구입니까? arahant이십니다. 그것을 끊는 데 발을 들인 이가 sotāpanna입니다.
එතනට මෙහෙන්න පෘථග්ජන පුද්ගලයෝ සත්තත්වයෙක් ම කිව්වේ නැහැ. දෙවිය වෙලා හිටියා බ්රහ්මයා වෙලා හිටියා සත්ව අන්න සත්වය තුළ ජීවත් වෙලා දෙවි වෙනවා බ්රහ්ම වෙනවා මනුස්ස වෙනවා තිරිසන් වෙනවා ප්රේත වෙනවා අසුව වෙනවා නඑක ආකාරය යනවා. සත්වයන් නිසා සත්ව කියන්නේ පුද්ගලත්වයක් නෙමෙයි. සත්ව කියන්නේ අවිද්යා තෘෂ්ණාධකින් වෙළි එළිය ඉන්නා වූ දෘෂ්ටිය ඒ දෘෂ්ටියෙන් බැඳිලා රැදිලා යත තැනක පාළ වෙනව පංචස්කන්ධය සත්වතය විදියාන ඔන්න සත්වතු
그 아래 puthujjana들은 sattva를 벗어났다고 하지 않았습니다. deva로 있었고 brahma로 있었어도 sattva입니다. sattva 안에 살면서 deva가 되고, brahma가 되고, 사람이 되고, 짐승이 되고, peta가 되고, asura가 되어 여러 모습으로 갑니다. 그러므로 sattva라는 것은 puggala가 아닙니다. sattva란 avijjā와 taṇhā에 얽혀 머무는 diṭṭhi이며, 그 diṭṭhi에 묶이고 붙잡혀 어디서든 나타나는 pañcakkhandha가 sattva임을 알면, 그것이 sattva입니다.
ඕක තරුන් ගත්තට පස්සේ සියලු සත්වයෝ තොරහම වෙලින්ම අපිට මොකක් තින්නේ. අවිද්යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන් නිච්චයි, සැපයි ආත්මයි කියන දෘෂ්ටිය මුලා දෘෂ්ටියට ගෝචලා සැරිසලන්න ඕක යම්තාක්ද ඒ සියල්ලෝ සියලු සත්වය කොහේ හිටියත් මොන කාල හිටිය මොකක්ද දුක ඒකෙන්ම තමයි දුක ගො නැැගෙන්නේ. එහෙනම් එදුක වෙන්න නම් මොකද වෙන්න ඕනේ? කවදා හරි සත්වාසය කෙවර කරගන්න ඕනේ. සත්තය කෙලවර කර මොකද කරන්න ඕනේ. අනිච්ච වශයෙන්, දුක් වශයෙන්, අනත් වශයෙන් කවුද හරි වටහාගේ මේ පැවැත්ම හරයක් නෑහැ සාරත්වයක් නෑහැ කියලා දැක පූර්ණ කරගත්දාට සියලු දුකෙන් නිදහස් දවසේ එතර.
이것을 알아들은 뒤에는 '모든 sattva'라 할 때 우리에게 무엇이 떠오릅니까? avijjā와 taṇhā로 nicca·sukha·attā라는 diṭṭhi, 미혹의 diṭṭhi에 사로잡혀 떠도는 이들이 얼마나 있든, 어디 있든 어느 때 있든 그 모두가 모든 sattva입니다. dukkha는 무엇입니까? 바로 그것에서 dukkha가 쌓여 오릅니다. 그렇다면 그 dukkha가 끝나려면 무엇이 되어야 합니까? 언젠가 sattva로 머묾을 끝내야 합니다. sattva를 끝내려면 무엇을 해야 합니까? 누구든 anicca로, dukkha로, anatta로 깨쳐, 이 있음에 알맹이가 없고 sāra가 없다고 보아 온전히 이루는 날, 그날이 모든 dukkha에서 벗어나는 날입니다.
මෙන්න මේ ආකාරයෙන් දැකලා පෙර දිග වසන සත්වයද පෙර අනුධික වසන සත්වයෝද දකුණු දිග වසන සත්වයද දකුණු අනුධික වසන සත්වයද වශයෙන් කියනකොට පුද්ගල දෘෂ්ටිය අහලා හැඩලුව වර්ණ දෘෂ්ටිය සටහන් දෘෂ්ටිය අහ කරලා අවිද්යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන් වැළඳ ගත්තා වූ යන්තා කයක්ද ඒ අය තමයි ලෝකෝ සත්යයෝ කියන්නේ. ඕක දැකලා ඉන්න ඕනේ.
이렇게 보아서 '동쪽에 사는 sattva, 동쪽 사이에 사는 sattva, 남쪽에 사는 sattva, 남쪽 사이에 사는 sattva'라고 말할 때, puggala diṭṭhi를 치우고, 모양과 빛깔의 diṭṭhi, 생김새의 diṭṭhi를 치우고, avijjā와 taṇhā로 붙든 이들이 얼마나 있든 그들이 곧 세상 sattva입니다. 이것을 보고 있어야 합니다.
එහෙනම් මොකක් නිසාද මේ සත්වය තියෙන්නේ? සංකීර්ය මේ ඇස කන දිවනාසය ශරීරයේ රූප සබ්ද ගන්ධ රස ස්පර්ශ කියන මේවා සාරයි කියලා ගත නිසයි. මෙන්න මේක නිසයි මේ පැවැත්ම දුර හටගන්න. අන්න සාර කියන්නා දෘෂ්ටිය නිසා වෙන දෙයක්. එහෙනම් සංසාර දුකෙ මිදෙත් සංසාරය රෝගයක් හැම රෝගයක් මට සාරය ගත්ත රැපිසාර ගත්ත ජාතිය නිසා. ජාතියක් යම්තා රැපගත්තද? රෝගයෙන් මිදීමක් නැහැ. කොච්චර වේද වුනත් ඕගෙන් මුලන්න බීතක් නැහැ. ඒවලට සමනය වෙන පොඩ්ඩ එකක් හැදෙනවා. ඒක බේත කිව් ඒකේ සමනය වෙන එකක් හැදෙන එහෙනම් සියලු රෝග සාමනයට බෙදක් ලෝකේ ඖෂධ තුළ නැහැ. එහෙනම් එකම බෙදා තියෙනවා. සියලු රෝග සමනය කරන්න සත්වය නිදහස් වෙච්ච දාද දාට රෝග හටගන්න රෝග මූලී ඉවර මොකට හටගන්න ජාතිය යම් තැනක නැත්නම් ජරාවක් මරණයක් සෝකයක්, පරිදේවත්, දුකක් දොමනසයක් උපායාසයක් නැත්නම් එතන දුකෙන් නිදහස් ඔය මෙහා දුකෙන් නිදහස් එකක් පනවනවා නම් එයා බෞද්ධියකෙක් වෙලා නැහැ. අන්න බලාගන්න ඕනේ. දුකෙන් නිදහස් යන ලෝකය පනවන්න බැහැ ඒවා කියදා ගන්න ඕන.
그렇다면 무엇 때문에 이 sattva가 있습니까? saṅ, 곧 이 눈·귀·혀·코·몸과 형상·소리·냄새·맛·닿음을 sāra로 여겼기 때문입니다. 이것 때문에 이 있음이 생겨납니다. sāra라는 diṭṭhi 때문에 생기는 것입니다. 그렇다면 saṃsāra dukkha에서 벗어나려면, saṃsāra는 병입니다. 모든 병은 sāra로 붙든 jāti 때문입니다. jāti를 붙드는 한 병에서 벗어날 길이 없습니다. 아무리 훌륭한 의사라도 그것을 뿌리째 없앨 약이 없습니다. 그것들을 조금 가라앉히는 것이 만들어지고, 그것을 약이라 합니다. 가라앉히는 것이 만들어질 뿐, 모든 병을 가라앉힐 약은 세상의 약 가운데 없습니다. 그렇다면 오직 한 가지 약이 있습니다. 모든 병을 가라앉히는 것, sattva에서 벗어나는 그날 병이 생길 뿌리가 끝납니다. 무엇에 생기겠습니까? jāti가 없는 곳이라면, 늙음·죽음·슬픔·탄식·dukkha·domanassa·upāyāsa가 없다면 거기가 dukkha에서 자유로운 곳입니다. 이쪽에서 dukkha에서 자유로운 무엇을 내세운다면 그는 불자가 되지 못한 것입니다. 이것을 보아야 합니다. dukkha에서 자유로운 세상이란 내세울 수 없음을 알아야 합니다.
දුකෙන් නිදහස් යමක් ඇත්නම් අතහැරීමෙන් නොවැලි ලබන නිවන නැනසිලා සහමුලින් නාම රූප සියල්ලෙන් ඉවත් වුණා නම් ලෝකයක් කියන සම්බන්ධය සම්පූර්ණ නැත්නම් එතන දුක හටගත්ත තැනක් නැති නිසා දුකෙන් නිදහස් රෝග හටගත්ත තැනක් නැති නිසා රෝගයෙන් නිදහ බය හටගන්න එකක් නැති නිසා බෙන් නිදහස් ගිනි හටගත්ත එකක් නැති නිසා ගින්නෙන් නිදහස් දාහය හටගන්න එකක් නැති නිසා දාහෙන් නිදහස් සෝකය හටගන්න තැනක් නොවන නිසා සෝකය නිදහස් එතකොට අඳුරක් හටගන්න තෙනක් නැති නිසා අඳුරයේ නිදහස් කාන්තාරයක් විහයක් හටගන්න විදිහ කතරෙන් නිදහස් සායක් අතරමං වීමක් නැති වැටි නිසා තීන් නිදහස් අන්න ඒත සාතා පණිත ඒ තමයි නිවන
dukkha에서 자유로운 무엇이 있다면, 그것은 놓아 버림으로, 들러붙지 않음으로 얻는 nibbāna입니다. 꺼져서 뿌리째 nāma-rūpa 모두에서 벗어났다면, 세상이라는 이어짐이 아예 없다면, 거기에는 dukkha가 생길 곳이 없으니 dukkha에서 자유롭고, 병이 생길 곳이 없으니 병에서 자유롭고, 두려움이 생길 것이 없으니 두려움에서 자유롭고, 불이 생길 것이 없으니 불에서 자유롭고, 타는 열이 생길 것이 없으니 열에서 자유롭고, 슬픔이 생길 곳이 없으니 슬픔에서 자유롭습니다. 또 어둠이 생길 곳이 없으니 어둠에서 자유롭고, 사막이 생길 길이 없으니 사막에서 자유롭고, 바다에서 길 잃음이 없으니 거기서도 자유롭습니다. 그것이 santa, paṇīta, 그것이 바로 nibbāna입니다.
අන්න නිවන හිත පිහිටගෙන වඩනකොට විවේක නිශිරිතා විරාග නියි නිරෝධ නිශරිතායි ඔසග පටමි කාරණා හතරෙන් යුත්තව සබ්ඝේ වඩන්න ධම්ම විච සංබුන් වඩන්න පීති සංබන් වඩන්න පස්සති සංබන් වඩන්න විදි සංබන් වඩන්න සමාධි සංබුන්ය වන්න උපේක්ෂා සම්බුජන් වඩන්න මෙන්න මම කිව්ව මෛත්රී භාවනා කරන දන් වහන්සේ දේශනා කරන දැ මොකක්ද ඒ භාවනාවකෝ
그 nibbāna에 마음을 두고 닦을 때, viveka-nissita, virāga-nissita, nirodha-nissita, vossagga-pariṇāmi라는 네 가지를 갖추어 sati sambojjhaṅga를 닦고, dhammavicaya sambojjhaṅga를 닦고, pīti sambojjhaṅga를 닦고, passaddhi sambojjhaṅga를 닦고, viriya sambojjhaṅga를 닦고, samādhi sambojjhaṅga를 닦고, upekkhā sambojjhaṅga를 닦으라, 이것이 내가 말한 mettā bhāvanā라고 Buddha께서 가르치십니다. 그 bhāvanā가 무엇입니까?
ඒ මිරි භාවනාවන්න උදේනා රෑ වෙනකන් තුන්ලුවර කරගන්න සතුන්ට ආදරය කරගෙන අර උගුල උගලව නිදහස් කරගෙන
그 mettā bhāvanā라는 것이, 아침부터 밤이 될 때까지 짐승을 사랑하며 덫에 걸린 것을 풀어 주는 것이겠습니까?
මස් මාස අපාව නැහැ අපි හමුදෑ අපි ත්තා නේ කියලා. තු මොනවාහරි කාකක් දැන් අපි යන්නේ කොහෙ පැත්ත
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
එහෙම වෛත්රියක් නෑහ කියන්නේ නැහැ ඒක පින්කඳා කියලා ම ඉස්සෙල්ලා තියෙන්නේ. ඔය හින්දි යෝගී එහෙම පින්කඳ වඹලව යන්නවා. බඹල ගියාට වැඩක් නැහැ. කරවා කරවා පින්වි ආපහු වෙනවා. ආසරයක් මනුනස්සය වෙලාවෙන බැරිහ යාහ මිත්යා කලයක් වුනොත් එහෙම කින්ප තෝරගන්න බැලයක් වුනොත් එහෙම මොන හරි කොරම යව අතරම වෙලා පයච් හස ගානේ පොඩ්ඩක්වත් බිංදුක්කවත් මාතයක්වත් අහක් වෙලා නැහැ. ඒක වැඩට වැඩක් නෑහැ කියලා කිව්වා අනේ ඒවා. ආර්යයන්ගේ මෛත්රයක් ව කවදාත් එහෙම වෙන්නේ නැානාසේ
그런 mettā가 없다고 하지는 않습니다. 그것은 puñña 무더기라고 내가 앞서 말했습니다. 그래서 인도의 yogī들은 그런 puñña로 brahma 세계에 갑니다. brahma 세계에 가도 소용이 없습니다. 다하고 다해 puñña가 끝나면 다시 돌아옵니다. 사람이 되어도 micchā 시대를 만나거나 가려낼 힘이 없게 되면 어떤 식으로든 길을 잃어, 조금도, 한 방울도, 한 털끝만큼도 비켜 가지 못했습니다. 그것은 쓸모없다고 말씀하셨습니다. ariya들의 mettā는 결코 그렇게 되지 않습니다.
මෛත්රයක් ව කවදාත් එහෙම වෙන්නේ නැානාසේ දේශනා කරනවා මෙත්තා සහගත විහඳින්න යුත මෙත්තා සහගත චේතෝමු ලැබෙනවා. ඔයට ක්රමට වැත්තා සහගත චේතෝ මුතියට පත් වෙච්ච කෙනා සුභකින්ක කියන දෙවියන් අතර ගිහිල්ලා උපදිනවා. එහිදී ඉතුරුගිය කෙවර කර සසරගම කෙවර කරනවා මිසා කාහුවෙන්නේ නැහ මෙන්න අවසානය මෙරෝදී මෙතා සාකච්ච චේතෝමුක්තිය සරලෝදී සුභ කින බඹලෝ බක් කමෙක් වෙලා අවසානය නිවන නිව පූර්ණ කරනවා. අපගනක් නැ. මෙන්න මම කිව්ව මෛත්රී භාවනාව වැදුවිවල ලැබෙන ප්රතිඵලය කියලා පෙන්නවා. කරුණා භාවනා
Buddha께서 가르치십니다. mettā와 함께 머물러야 하고, 그러면 mettā-sahagata ceto-vimutti를 얻는다고. 그런 방식으로 mettā-sahagata ceto-vimutti에 이른 사람은 Subhakiṇha라는 deva들 사이에 가서 태어납니다. 거기서 남은 것을 마쳐 saṃsāra 길을 끝낼 뿐, 다시 오지 않습니다. 이것이 끝입니다. 이 세상에서 mettā-sahagata ceto-vimutti를 얻고, Subhakiṇha brahma 세계의 brahma가 되어 마지막에 nibbāna를 온전히 이룹니다. apāya로 가는 일이 없습니다. 이것이 '내가 말한 mettā bhāvanā를 닦으면 얻는 열매'라고 보여 주십니다.
ප්රතිඵලය කියලා පෙන්නවා. කරුණා භාවනා වැඩුවොත් මෙලෝදී කරුණා චේතවමුත් මෙලෝදී අරිසතයට පත්න වුනොත් ආකාශාන භඑක් එක්කා උපදිනවා. එතන්දි අවසාන කරගන්න මිසා කායේ වික්තිය පූර්ණ කරගන්නවා මිසක් සසර ගමනක් ඉදන් හතන කරුණා චේතෝ විමුක්තිය ප්රතිපද මුදු චේතෝ මුතියට හිට වැනොත් එතනින් ගිහිල්ලා ආ ඒ වගේම ගිහිල්ලා විඤ්ඤාණ අංචර පත උපදිනවා. මෙලොවදී මුද්රා චේතෝමුක්තිය ජීවත් වෙනවා. ඒ බමලේ බ්රහ්මය කියලා අවසානය එහි කෙලවර කරනවාසක් ආසරයක් ආපු ගමනක් නැ. සතරගම ඉවර. උපේසා චේතං වැඩුවොත් ආකිංචන්ත බම තලය ඉපදි මෙහෙදිහතට පත් නොවුනේ. එහිදී ඒ කාලේ ගෙවලා හිටන් මහාල්ප හටක් ඉඳලා අපි ඒ කාලේ ගෙවලා එවලා හිටම් දින්නේ. අ පරිහර පතිලා කෙවර කරනා ිසා ආස ගමනක් න. නමුත් අමුතු වෙන් දේකුත් න. මෙන්න මම කිව්වේ අවසාන ප්රතිඵලය කියලා බුදුන් වහන්සේ ඒ මෙතා කරණා මුලිතාව පේසක් කියන සතර ධම්ම විහරන චේතවක් දේශනා කරන. දැනගන්න
karuṇā bhāvanā를 닦으면 이 세상에서 karuṇā ceto-vimutti를 얻고, 이 세상에서 arahant에 이르지 못하면 Ākāsānañcāyatana에 태어납니다. 거기서 끝맺을 뿐, vimutti를 온전히 이룰 뿐, saṃsāra 길이 다시 없습니다. 이렇게 karuṇā ceto-vimutti가 있고, muditā ceto-vimutti에 머물면 거기서 마찬가지로 가서 Viññāṇañcāyatana에 태어납니다. 이 세상에서 muditā ceto-vimutti로 살아가면 그 brahma 세계의 brahma가 되어 마지막에 거기서 끝맺을 뿐, 다시 오는 길이 없습니다. saṃsāra 길이 끝납니다. upekkhā ceto-vimutti를 닦으면, 이 세상에서 arahant에 이르지 못했다면 Ākiñcaññāyatana brahma 세계에 태어납니다. 거기서 큰 kappa 동안 머물며 그 기간을 다 보내고 끝맺기에 다시 오는 길이 없습니다. 그렇다고 별난 다른 것이 있는 것도 아닙니다. 이것이 내가 말한 마지막 열매라고 하시며 Buddha께서 mettā·karuṇā·muditā·upekkhā라는 네 brahmavihāra ceto-vimutti를 가르치십니다.
සතර ධම්ම විහරන චේතවක් දේශනා කරන. දැනගන්න ඕනේ අන්න ඒ ආර්යම මතුව වඩලා දිනට
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)