CD018 · 11번째 · 1시간 44분 · 원문 녹음
paṃsukūla
පාංසකූලය
හොඳයි අපි අපේ දහම සාකච්ඡා ආරම්භ කරමු.
좋습니다. 우리 dhamma 이야기를 시작합시다.
එක ප්රශ්නයක් තියෙනවා අපි මැරුනාට පසුව පාසුකූලය පූජා කරනවා. ඒ අපි මැරෙන්න ප්රථමයෙන් පූජා කරන්න හොඳද නරකද?
물음이 하나 있습니다. 우리는 죽은 뒤에 paṃsukūla를 올리는데, 죽기 전에 올리는 것은 좋습니까, 나쁩니까?
මේ අහනවා මේක ඒ අපි අතින්ම ඒ පූජා කරන්න බැරිද කියලා. දැන් අපි දකින්න ඕනේ මෙන්න මෙහෙම දෙයක්. පාන්සු කූලය කියන්නේ මොකක්ද කියන එක.
곧 자기 손으로 직접 올릴 수는 없느냐는 물음입니다. 이제 우리가 보아야 할 것은 이것입니다. paṃsukūla란 무엇인가 하는 것입니다.
දැන් අපි කඩින් ගත්තක එද්දක් තිබුනොත් ඒක පාන්සු ගෝලයක් නෙමෙයි. පාන්සු කියන්නේ පස් වලට. පස්වෙන්න දානවා මිසා කායේ ප්රයෝජනයට ගාන නොදන්න සිද්දක් තියෙනවානම් ඒ සෙන්ටයි පංසුක මූලය කියන්නේ.
가게에서 산 천이 있다면 그것은 paṃsukūla가 아닙니다. paṃsu란 흙을 말합니다. 몸에 쓰려고 갖는 것이 아니라 흙이 되라고 버린 천이 있다면, 그것을 paṃsukūla라고 합니다.
දැන් අපි ජීවත් වෙලා ඉන්නකොට පස්වර දාන සිත්ක් කොහින්ද අපිට හම්බවෙන්නේ දැන් මෙහෙමයි වුනේ. අද අපි පෙට්ටිය තැන්පත් කරාට එදා හිදිවල ඔතලයි මිනින්නේ. අද තමයි පෙට්ටිය දාලා දාන්නේ.
그런데 살아 있을 때 흙에 버리는 천을 우리가 어디서 얻겠습니까? 사정은 이랬습니다. 오늘은 관에 넣어 묻지만, 옛날에는 천으로 싸서 시신을 내보냈습니다. 관에 넣어 묻는 것은 요즘 일입니다.
සපිද රජ කෙනෙක් නම් සෙඩි 500කින් ඔතනවා. මහා විහාර සෙනිමිටියක්වා ඒක තමයි වැඩිම උපහාරය සුවඳාපු සෙදි 500කෙන් ඔතලයි සජ්ජුරුවන්ගේ ද්වේශයක් ආදානය කරන්නේ ශ්රී බුද්ධ දේශය ආදානය කරන්නත් ඒ සත්සු රජවරන්ට කරන ආදාන ක්රමය ගන්න කියලා අනුමත කළා.
왕이라면 천 500필로 쌉니다. 그것이 가장 큰 예우입니다. 향을 바른 천 500필로 싸서 Buddha의 몸을 화장했고, Buddha의 몸을 화장할 때에도 cakkavatti 왕들에게 하는 화장 방식을 따르라고 허락하셨습니다.
සාමාන්ය කෙනෙක් මැරුණට පස්සේ ඒ අයගේ වත්කම් වල හැටියට ඒගොල්ලෝ මොකද කරන්නේ? අද අර ලොකු ලොකු පේ ගන්නවා වගේ වැඩිපුර හෙදි අරගෙන වැඩිපුරෙදිලින් ඔතලා තමයි මිනිහගෙන ගිහිටන්නේ කැලේට දානවා කියලා කැලේ ගිහිටම් දැම්ම කැලේ ගහනවා කියලා කිව්වේ ඒකයි.
보통 사람이 죽으면 그 재산 형편에 따라 어떻게 했습니까? 요즘 큰 관을 사듯이 천을 더 많이 사서 많이 싸서 시신을 내갑니다. 숲에 버린다고 했지요. 숲에 가서 버렸기에 ‘숲에 던진다’고 한 것입니다.
කැලෑවේ තමයි උඩ මේ වලවල් කපලා දැම්මේ නැහැ. වළ දානවා කිව්වේ වල කිව්වෙත් කැලේට කැලේට ගිහින් දාන එක තමයි කෙලේ අමතෝනට දැම්ම කියන්නේ යන්නේ ඒකයි.
숲에서는 구덩이를 파서 묻지 않았습니다. ‘구덩이에 넣는다’는 말도 숲에 가서 버리는 것을 뜻했고, 시체 버리는 터에 버린다는 말이 그래서 나온 것입니다.
එහෙම දානකොට මේ රෙච්චින් ඔතලා දානවා නම් ඒක කවදාව කාටවත් ගන්න දාන එකක් නෙමෙයි. ඒ රෙද්දයි ඒ මලකුණයි ඒ ඔක්කොම පස්වෙන්දයි දාන.
그렇게 버릴 때 천으로 싸서 버린다면, 그것은 누가 가져가라고 버리는 것이 아닙니다. 그 천과 시신이 모두 흙이 되라고 버리는 것입니다.
අන්න ඒ නිසා කියනවා ඒ වෙච්චර පාන්සුකූලය අන්න ඒකේ චිත්රය වශයෙන් ගෙනහල්ලා හෙත්තටක් අරගෙන ඉවරලා හටන් එහෙම දාන්න පටන් ගත්තහම භික්ෂූන් වහන්සේලා ඒහිදි අවුස්සලා හොයලා අර මලකුණු වැදලා අර පනුවන්ලා තියෙන ඒ ජරාගරවල් ඔක්කොම එතන හලලා ඒ සිද්ද හොයාගෙන ඒකේ සිවුරුම හදන්නවා
그래서 paṃsukūla라고 하는 것입니다. 그 모습을 그려 보면, 그렇게 버리기 시작하자 bhikkhu들이 그곳을 헤집고 찾아서, 시신을 감았고 벌레가 꾀던 더러운 것들을 거기서 털어 내고 그 천을 찾아 가사를 만들었습니다.
පව්කාලික මිනිස්සුට හොඳට කාරක් වුණා දැනගන්නා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මෙහෙම දැනගත්තට පස්සේ අපරාධනය මේක කුණු කරලා දෙන්න ඕනේ නැහැ. අපි ඒ දාංගට පූජා කරමු ඒක පිනක් සිද්ධ වෙනව කියලා තමයි මුල පටන් ගන්නේ. අන්න ඒකේ සංකේතයේ
이렇게 알게 된 뒤, 이것을 썩혀 버릴 것이 아니라 우리가 dāna로 올리자, 그러면 puñña가 생긴다 하여 처음 시작된 것입니다.
මුල පටන් ගන්නේ. අන්න ඒකේ සංකේතයේ සම්ප්රදායිකව ගෙනහලා අද කොච්චි රෙදි කෑල්ලක් අරගෙන මිනිට්ඩින් දීලා අර පාසුකූලිය සිහි කරලා හින් ඒ වෙනුවෙන් අර පසර දාපු රෙද්ද වෙනකොට ඒක හාමුදුරුවන්ට පූජා කිරීම අද වෙනකන් අද වෙනකොට සකස් වෙලා තියෙනවා. පංසු මූලය කියන්නේ ඔන්න ඔය
그 상징으로 전통처럼 이어져, 오늘날 천 한 조각을 가져다 시신과 함께 두고, 그 paṃsukūla를 떠올리며 흙에 버린 천을 대신하여 스님께 올리는 일이 오늘날까지 자리 잡았습니다. paṃsukūla란 바로 그 천입니다.
රේදිය. ඒ වගේම මේ කාලේ මීව කපුවා හරි අසුභ ලකුණක් හැටියට පෙන්නවා. මී සිද්ධ මීව කාුවහම හරි අසුභ ලකුණක් කියලා. ඒ නිසා අදින්නේ නෑහැ විචි කරනවා කැලිවෙ. කහලකොට දානවා. ඒ වගේම වේවා කපුවත් ඒ වගේ. ගැමලා පිහිදාපුවක්, දැන්වීම් මැඳපු ඔය වගේ දේවල් තිබිච්ච රෙදි තියෙනවා නම් ඔය රෙදි පාවිච්චි කර ගත්තේ නැහැ. අසුභ ලකුණු හැටියට සලකලා මේවා ඔක්කොම පස් වෙන්න පොළොවට පස්වෙන්න කහලකුට විසි කරෙන්නේ නැත්නම් රඩුව දල්ට දැම්වා. මෙන්න පස් වෙන්න තාපු ගෙදි තමයි පාන්සුකූල වදින්නේ කීවේ.
또 그 시절에는 쥐가 갉은 천을 아주 나쁜 징조로 여겼습니다. 쥐가 갉으면 나쁜 징조라 하여 입지 않고 숲에 던지거나 쓰레기 더미에 버렸습니다. 흰개미가 갉은 것도 마찬가지입니다. 얼룩이 지거나 무엇이 묻은 그런 천이 있으면 그 천은 쓰지 않았습니다. 나쁜 징조로 여겨 이것들을 모두 흙이 되도록 땅에 버리고 쓰레기 더미에 던졌습니다. 이렇게 흙이 되라고 버린 천을 paṃsukūla라고 불렀습니다.
ඉතින් පාන්සුකූවලයෙක් කියන එක පූජා කරන එකක් නෙමෙයි. කලේ අවුස්ලා රොඩු ගොඩවල් අවුස් වෙලා හිම්ම හොයාගෙන හාමුදුරුවෝ ගිහිල්ලා අඳිනවා ඔය මහා කහ ගොඩවල් අවුස් කරා. සිටිගඩි හොයාගෙන ගිහිල්ලා දැවදලා පළු කූල සිවුරු හදලා අඳිනවා එක තමයි පහසුකූල චීවරය හැදුවේ එහෙමයි.
그러니 paṃsukūla는 올리는 것이 아닙니다. 숲을 헤집고 쓰레기 더미를 뒤져서 스님들이 찾아가 입었습니다. 큰 쓰레기 더미를 헤집어 천 조각을 찾아 씻고 꿰매어 paṃsukūla 가사를 만들어 입었습니다. paṃsukūla cīvara는 그렇게 만들어졌습니다.
ආය ඒ චීවරය කිසි කෙනෙක් ගන්නහැ වෙන්නේ නැහැ. අසුභ ලක්කොලින් හදපු විසි කරපු රෙදි ගිහි ආය පරිහරණයට හරි බයයි.
그 cīvara는 다시 아무도 가져가지 않습니다. 나쁜 징조라며 버린 천으로 만든 것이라 재가자들은 다시 쓰기를 무척 두려워합니다.
හාමුදුරුවන්ට අවශ්ය කරන්නේ ඔය බය වෙවීඉන්න එකක් නෙමෙයි. සීත වුෂන දුරු කරගන්න පුළුවන් නම්, විදිහගන්න පුළුවන් නම් මැති මතුර කල දුරු කරගන්න පුළුවන් නම් මට හොඳටම ඒක ඇති. ඒක තමයි විගමනය. ප්රයෝජන සකා පරිහරණය කිරීම. ඒ ටික කරගන්න අහල ෙදිලින් පුළුවන් නිසා හේරි ඔක්කොම
스님에게 필요한 것은 그런 두려움이 아닙니다. 추위와 더위를 막을 수 있고, 모기와 파리를 막을 수 있다면 그것으로 넉넉합니다. 그것이 쓰임새를 헤아려 쓰는 것입니다. 버려진 천으로도 그만큼은 할 수 있으니 온전한 것이 다 필요하지 않습니다.
නැහැ. අපේ හැමතැන වේවා කාපුවා, කාෝ කාපුවා මීයෝ කාපුවා කෑලි කෑලි ගන්න තිය නිසා අපි මොකද කරන්නේ ඒකේ කෑලිාගන්නවා හොඳකද කෑලි. හැබැයි සම්පූර්ණ මහරෙතක් නැති නිසා කෑලි මූටු කරලා හදකුහම කඩ කැපූ සිවුල හැදෙනවා.
어디서나 흰개미가 갉고 까마귀가 쪼고 쥐가 갉은 것들은 조각조각이라, 좋은 조각만 골라 냅니다. 하지만 온전한 큰 천이 없으니 조각을 이어 꿰매면 조각난 가사가 됩니다.
කෑලි වලින් හදපු සිවුල හදන්න හේතු ඒ විතරයි. ඒ කෑලි එකතු කරලා එකතු කරලා හිතා මහන්නවා ලොකු රෙද්දක් කරලා. මහගේ දීලා ඕක මඬුකෝවා ගත්තහම තැන් තැන තියන්නේ එක එක වර්ණ එක පාට කහට අරවම ඔක්කොම නැතුව එක පාටක් වෙනවා. එහෙම නැත්නම් මිස්සයෙක්
조각으로 가사를 만드는 까닭은 그것뿐입니다. 조각을 모으고 또 모아 큰 천이 되게 꿰맵니다. 다 꿰맨 뒤 물을 들이면, 군데군데 저마다 다르던 빛깔이 모두 한 빛깔이 됩니다.
නෙමෙයි කිය මිනිස්සු පිස්සක් ටික තනන් ගන්නවා. පිස්සොත් අදින්න වැඩ කරනවා එහෙම ගරිච්චක් ඒ නිසා ඒතර පිස්සෙක්ගේ ගන්න ගණන් ගන්න නිසා ඒක මිනිස්සුට මහා විනාශයක් කපලා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දෙයක්. ඒ වගේම සත්තුන්ගෙන් ඇතිවෙන හාරිදුරුව වෙන්නත් අවශ්ය කරනවා මේ කොළ පාට සත්තු ඔයට බයේ නැහැ. දැකලා හුරුයි. කැලේ වැටලා තියෙන කෝල ඒ නිසා කැලේ ඉන්න සත්තුවේ සිවුර ඇඳලා ඉන්නවා දැක්හම සාමාන්ය අදහසකින් ගන්නවා මිසා කේ විකෘතිය වෙන ම මේ සත්තුන්ට කම්පනයක් ඇති වෙන්නේ නැති නිසා. මේ ආදී නොයෙත් ප්රයෝජන දිශහා තමයි පණුකෝලලා ගන්නේ සෙ.
또 짐승에게서 오는 해를 피하는 데도 쓸모가 있습니다. 짐승들은 이 빛깔에 놀라지 않습니다. 보아서 익숙합니다. 숲에 떨어진 잎의 빛깔이니까요. 그래서 숲에 사는 짐승들이 가사를 입은 사람을 보면 그저 늘 보던 것으로 여기지, 낯선 몸이라 놀라지 않습니다. 이런 여러 쓸모를 보고 paṃsukūla를 씁니다.
ඒ වගේ මේ පඬු ඇඟට ගුණ ඒවා ගන්නවා. අරගෙන ඒ මිලව අහගත්තහම එයා ප්රයවෝචනය සකා තමා පළුපවන්න. මෙන්න මේකට කියනවා පාසුකූල ජීවරය කියලා. ඉතින් පාසුකූල ජීවරය කියන එක
또 물감도 몸에 좋은 것을 씁니다. 그렇게 해서 쓰임새를 헤아려 씁니다. 이것을 paṃsukūla cīvara라고 합니다.
ජීවරය කියලා. ඉතින් පාසුකූල ජීවරය කියන එක දැන් මැරෙන්න ඉස්සෙල්ලා දෙන්නේ කොහොමද? අපි දැන් මැරෙනකොට මරණයකට දාන තියෙන හෙන්න මැරෙන්න ඉස්සෙල්ලා කොහොමද දන්නේ? ඒ වගේ හිස්සල බලන්න පාසූලයක් දෙන්න පුළුවන්ද කියලා
그러니 paṃsukūla cīvara를 죽기 전에 어떻게 줍니까? 죽을 때 버리는 것을 죽기 전에 어떻게 줍니까? 그런데도 살아 있을 때 paṃsukūla를 줄 수 있느냐고 묻는 것입니다.
එහෙනම් මලාට පස්සේ මොකද කරන්නේ සම්ප්රදායිකව ඒ හිති කෑල්ලක් එක්කලා දාන. ඉතින් ඒක අර ගෙනාවු සාප්රදායික පුරුද්ද නිසා අදත් රෙදි කෑල්ල දානවා වෙනුවට එහෙම දාන එක මිනිස්සු කල්තිය පපත කරන්නේ හාමුදුරුවෝ කල්තියා පෝජා කරනවා ඒ පුද්ගලයා විනුවෙන් තියා දෙහි කරලා. හැ මිනිස්සු කරන්නේ හොඳ වැඩ
그러면 죽은 뒤에는 어떻게 합니까? 전통에 따라 천 한 조각을 시신과 함께 둡니다. 그렇게 내려온 전통 때문에 오늘도 천 조각을 버리는 대신, 사람들이 미리 그것을 스님께 올려 그 사람을 위해 puñña를 나눕니다. 사람들이 하는 것은 좋은 일입니다.
දිරකළ වෙනවට වැඩිය පිනි බාලා අවුවට වේලා තත්තු කාලලා දිර කරළ වෙනවානේ කැලේ දානකොට ඒක ප්රයෝජනයක් ගන්න වැඩි ප්රයෝජනයක් ගන්න පුළුවන් හින්දා අපි එහෙමම දෙමු කියනම් සම්ප්රදායතු කිරීම රෙදි ගෑලා දන්නේ මේක හාමුදුරුවන්ට පංසුකූලය අවශ්ය කරන දේකු කියලා දෙනවා. අයිතිකාරයෙන් නැතුව
숲에 버리면 이슬 맞고 햇볕에 마르고 짐승이 뜯어 삭아 없어지니, 스님이 쓰시면 더 쓸모가 있겠다 하여 그렇게 드리자 한 것입니다. 그래서 전통처럼 천을 드릴 때, 이것이 스님께 paṃsukūla로 필요한 것이라 하며 드립니다.
කරන දේකු කියලා දෙනවා. අයිතිකාරයෙන් නැතුව අහගාපුරත් පාන්සුකූලයට අයිති. පරිහරණය කරන්න කෙනෙක් නැන් ඉතින් ඒක දිරස වෙලා යනවා කොහේ හරි වැලා යනවා මිසන් ඒකත් අයිතිකාරයෙක් නැත්නම් ඒකත් එහෙමයි. මේ අයිතිකාරයෙත් කොහේ හරි දාලා තිබුනොත් ඒකත් පන්සු පූල කොටස වටනවා කියලා පෙන්නනවා.
주인 없이 버려진 것도 paṃsukūla에 속합니다. 쓸 사람이 없어 삭아 가거나 어딘가에 떨어져 있는 주인 없는 것도 그렇습니다. 주인이 어딘가에 버려둔 것도 paṃsukūla에 든다고 보여 줍니다.
ඉතින් ඒ වගේ මිනිත් එක්කලා දාන ෙන්නට අයිතිකාරය එන්නේ නැහ. එයා මිනිත් මැරිලා අයිතිකාරයෙන් නැති වෙන්න එයා වෙනුවෙන් දෙනවා. වෙනුවෙන් දෙන්න ඕන කෙනෙකුට පුළුවන් ඉන්න නෑ දෑන්නට මේ ගිය කෙනා වෙනුවෙන් එහෙම එයාට දෙන්න පුළුවන්. ඉතින් අපිට ජීවත්
그렇게 시신과 함께 버리는 것에는 주인이 찾으러 오지 않습니다. 그 사람이 죽어 주인이 없어지니 그를 위해 주는 것입니다. 대신 줄 수 있는 사람이 친척이니, 떠난 이를 위해 그렇게 줄 수 있습니다.
එයාට දෙන්න පුළුවන්. ඉතින් අපිට ජීවත් වෙලා ඉන්න ඕනට පිරිකරා පූජා කරන්න පුළුවන්. ඒකෙත් කිසි ප්රහණයක් බාධකයක් නැහැ. හාමුදුරුවන් දිරු මහන්න හරි අවශ්ය ප්රේදෙන්ට ගන්න පිරිකරක් වශයෙන් පූජා කරගන්න එක මහා පිරිනවා. ඉතින් ඉන්නකොට කරනවා නම් පිරිකරා පූජා කරන නැහැ මරාට පස්සේ පාන්කු අනුයි තියන්න. මැරිච්ච කෙන දෙන්න විදි විදිහක් නැති නික ඒකයි නාර.
그리고 살아 있는 동안에는 parikkhāra를 올릴 수 있습니다. 거기에는 아무 걸림이 없습니다. 스님이 기워 쓰시든 필요한 데 쓰시든 parikkhāra로 올리는 것은 큰 puñña입니다. 그러니 살아 있을 때 하려면 parikkhāra를 올리고, 죽은 뒤에는 paṃsukūla로 둡니다. 죽은 사람은 줄 길이 없으니 그런 것입니다.
දැන් තා ප්රශ්නයක් මේ ධර්ම මාර්ගයේ නියලිලා හිටියත් කොච්චර ශ්රද්ධාවෙන් පැහැදීමෙන් හිටියත් ඕනකම තිබුණත් අමතක වීම සහ නිමත වීම ඉස්මතු වීම නිසා බාධා පැමිණෙනවා කියලා දැන් මේක උගය දෙන ප්රශ්නයක් අමතක වෙන එකයි නිධිමත වෙන එකයි. නිධිමත වෙනකොට අමතක වෙනවා අමතක වෙනකොට නිධමත වෙනවා. ඔය දෙකම එකට යන්න. ථීනමිද්ධ කියන්නේ ඔතන ථීන විද්යය නිසා හටගන්න දෙයක් ඕනේ.
이제 또 다른 물음입니다. dhamma의 길에 몸담고 아무리 saddhā와 기쁨으로 있고 바람이 있어도, 잊어버림과 졸음이 올라와 걸림이 생긴다는 것입니다. 이 물음은 잊는 것과 졸리는 것, 두 가지입니다. 졸리면 잊고, 잊으면 졸립니다. 둘은 함께 갑니다. thīna-middha란 거기서 생기는 것입니다.
දැන් මේ ථීනද්ධ කියන එක හටගැනීමට කාරණා දෙකක් හේතු වෙනවා. එකක් චෛතසිකයි එකක් කායිකයි.
thīna-middha가 생기는 데는 두 까닭이 있습니다. 하나는 마음(cetasika)이고 하나는 몸입니다.
කායික රෝගයක් තියෙනවා නම් කායික රෝගය නිසාත් පුද්ගලයා කම්මැලි වෙනවා, නිදිමත වෙනවා මලා වෙලා තියෙනවා. ඒ අරත් අමතක වීම වැඩේ. ඒ කායික රෝග. අනික තමයි මානසික
몸에 병이 있으면 그 병 때문에도 사람이 게을러지고 졸리고 멍해집니다. 그 때문에 잊어버리는 일도 생깁니다. 그것이 몸의 병입니다.
වැඩේ. ඒ කායික රෝග. අනික තමයි මානසික වශයෙන් පුද්ගලයාට හටගන්න රෝග. හිත දැවි තැවි තැවි තැවි කාලයක් ඉන්නකොට ඒ මානසිකත්වය තුළ ඒ දෘෂ්ටිය අරගත්තේ නැත්නම් ඔගේ දෘෂ්ටිය මුලා දෘෂ්ටියක් නිසා මෝහය මුල් කරගත්ත එකක් නිසා එතනත් එතකොට ඉන්දලිකමක් එනවා. කල්පනා කරන්න තීක්ෂණ ඔව හිතන්න බැරි කමක් එනවා. ඔය කාරණා දෙකම මේ සීලමි කියන එක යෙදෙනවා. ඉතින් අපි දකින්න
다른 하나는 마음에서 생기는 병입니다. 마음이 오래 시달리고 괴로워하며 지낼 때, 그 마음속에서 바른 견해를 갖지 못하면, 그 견해가 미혹된 견해이고 moha에 뿌리를 둔 것이라 거기서도 게으름이 옵니다. 날카롭게 생각하지 못하게 됩니다. 이 두 까닭으로 thīna-middha가 생깁니다.
සීලමි කියන එක යෙදෙනවා. ඉතින් අපි දකින්න ඕනේ මේක මොකෙන් එන එකක්ද කියන එක අපි හොයා ගන්න ඕනේ. එතකොට ිරඩක් රෝගයක්ද එහෙමනම් ඒකට උත්ේජනීය ආහාරයක් අරගෙන ඒක දුරු කරගන්න ඕනේ.
그러니 이것이 어디서 오는지 찾아야 합니다. 몸의 병이라면 정신이 나게 하는 음식을 먹어 그것을 없애야 합니다.
දැන් ථීන විද්ය කියන එක නැති කරගන්න තියෙන උපක්රමයක් තමයි අපි තේවත් උපත බුලක්ති රාදියක් අරගන්නේ. දැන් සමහර අය ඉන්නවාන ඉන්ද යන්නෙත් නෑහැ කියලා නම් කම්මැලි ඉන්න බැහැ කියත් ඒකක් කහ ටිකක් බොම කියලා ඒක අහකා පොදයක් ඇති වෙනවා. අන්න ඒ ප්රබෝධය ඇති වුනාට පස්සේ අර තියන්නේ කම්මැලි නිදිම ගතිය ඇති කරන ඒක උපක්රමයක් ඒක කායක රෝගයට කරන නිසා කායික ආපදාවන්ත හැබැයි මානසික රෝගයට ඔක්ක කරන්න බැහැ.
thīna-middha를 없애는 한 방법으로 우리는 차 같은 것을 마십니다. 어떤 사람은 잠이 오고 게을러 견딜 수 없으면 무엇을 조금 마시고 정신이 듭니다. 그렇게 정신이 들고 나면 게으름과 졸음이 가십니다. 그것은 몸의 병에 쓰는 방법이라 몸의 탈에는 듣지만, 마음의 병에는 쓸 수 없습니다.
මානසික රෝගයක් නම් ඒ මුලා සහකත දෘෂ්ටියක් ඇතිවීමෙන් ඒක එන්නේ. ඒකාගත් එහෙම හොයලා ඒක අසාරත්වය දැකලා ඒක අයින් කරගෙන ධර්මානුනකූලව උපක්රම යන්න ඕනේ. එතකොට ඒක ඇිලා යනවා. මේ අනිර්යයෙන් මේ වගේ
마음의 병이라면 그것은 미혹된 견해가 생겨서 옵니다. 그것을 찾아내어 그 헛됨을 보고 걷어 내고, dhamma에 맞는 방법으로 가야 합니다. 그러면 그것이 사라집니다.
ඇිලා යනවා. මේ අනිර්යයෙන් මේ වගේ අවස්ථාවලදී පෙන්නලා තියෙනවා සක්මන් කිරීමේ භාවනාව ගන්න කියලා. සක්මන් භාවනාව ගත්තහම භාවනාව අමතක වෙන්නේ නැහ. අර කම්මැලිකම මතු වෙන්න විදිහක් නැහ. හැටි තරම් දුරවල සක්මන් භාවනාව ගන්න ඕනේ.
이런 때에는 걸으며 하는 bhāvanā를 하라고 보여 주셨습니다. 걸으며 bhāvanā를 하면 bhāvanā를 잊지 않습니다. 게으름이 올라올 틈이 없습니다. 많이 약할 때에는 걸으며 하는 bhāvanā를 해야 합니다.
නිදාගෙන භාවනා කරන්න ගියොත් එයාට කොහොමත් බැහැ. හිඳගෙන භාවනා කිළුවොත් පිට හේතු කළොත් බැහ. එතකොට නඉඳෙනවා. දැන් පිට හේතුව නොකර ඉඳගන්නවා නම් ඒත් පුළුවන්. ඇන්දක් නැති පුරුවක හරි එහෙම එක ඉඳගන්න. එතකොට හේතුවෙද ගියහම යනවා. දැන් ඉස්සර කාලේ ඔය
누워서 bhāvanā를 하려 하면 어차피 안 됩니다. 앉아서 하더라도 등을 기대면 안 됩니다. 그러면 잠이 듭니다. 등을 기대지 않고 앉는다면 됩니다. 등받이 없는 걸상 같은 데 앉으세요. 그러면 기울면 넘어갑니다.
හේතුවෙද ගියහම යනවා. දැන් ඉස්සර කාලේ ඔය අහලා තියෙනවා අපි ඒ වගේ කතා තියෙනවා අපේ ධර්මයෙන් ඔය මේ කතාවල තියෙනවා. කොල් ගෙඩියකට ලෑලි කෑල්ලක් තියෙන ඒකට ඉහ දිහාගන වෙලා හිඳෙන හානවා කියලා.
옛날 이야기를 들은 적이 있지요. 우리 dhamma에 그런 이야기들이 있습니다. 둥근 열매 위에 판자를 얹고 거기에 기대어 앉는다고 합니다.
නින්දයන් දන්නෙම නැත්ත නින්ද එනකොට පොඩ්ඩක් ඔලුව පැත්තට යන කොල්ලි අහෙන විදිහට යනවා ලෑලි කෑලි නිවන්ද වෙනවා. ගැත්තිලා හැරෙනවා. දෙපාරට සුපාරයන්නට ආය ඉදයක් නෑ. ඒක උපක්රමයක්.
잠이 들면, 저도 모르게 잠이 와서 머리가 조금 옆으로 기울면 그 열매가 굴러가 판자가 뒤집힙니다. 화들짝 깹니다. 두 번째에는 다시 잠이 오지 않습니다. 그것이 한 방법입니다.
සමහර අය පිදුරු වලින් හදාගත්ත දරණු හදාගෙන මේවා පෙමලා ඔලුවේ තියාගන්න. ඒක ඉතින් උඩ ඉඳම පලහට වතුර වයක් වෙනවා. සමහර අය කකුල් ටික දාගන්නවා වතුර එහි. දැන් එහෙමත් භාවනා කරපු අය ඉන්නවා.
어떤 사람은 짚으로 똬리를 만들어 적셔서 머리에 얹습니다. 그러면 위에서 물이 흘러내립니다. 어떤 사람은 발을 물에 담급니다. 그렇게 bhāvanā를 한 사람들도 있습니다.
සක්මන් කරමින් භාවනා කරපු අය නිධිමතය ඇදගෙන වැඩිලා තියෙනවා. සක්මන් මුව මම දෙපාරක් වටනම් තුන්වෙනි පාර නැගිට් කියලා හනම් එක ිස්න් වහන්සේ නමිකත්වයට පත් වෙලා ුදන් වාක්යයක් තියෙනවා. සක්මන් කරලා මා දෙපාරක් ඇදගෙන වැටුනා අනිදි මට මම අද වුනේ නෑ ආය නැගිදා ම සක්මන් කරා. ඒ ඔක්කොම ඉවෙරා මගේ අවශ්ය කාරණය පූර්ණ කරගත්තා කියලත් වෙන්න. මේ සක්මන් භාවනාව ගන්නේ ඒ
걸으며 bhāvanā를 하던 사람이 졸음에 끌려 넘어진 일도 있습니다. 한 bhikkhu가 arahant가 되어 남긴 udāna 말씀이 있습니다. ‘걷다가 나는 두 번 넘어졌다. 그래도 나는 멈추지 않고 다시 일어나 걸었다. 그 모든 것을 마치고 내 할 일을 이루었다.’
කියලත් වෙන්න. මේ සක්මන් භාවනාව ගන්නේ ඒ අය බොහෝකොටම ඒකට පුරු වෙන්න. ඉතින් ඕකින් අපි දකින්න ඔය සක්මන් කරා කියක් කිසිම ආකාරයෙන් භාවනාවට බාධකයක් නැහැ. ඉඳගෙන භාවනා කරනා ටිකක් වෙලා අමා පොඩ්ඩක් ඉන්ද්රිය ගතියක් එනවල නැගිට සක්මන් කරන. සක්මන් කරගෙන භාවනා කරනවල හරියන්න.
걸으며 하는 bhāvanā를 하는 것은 대개 그것에 익숙해지기 위해서입니다. 이로써 보면 걷는 것은 어떤 식으로도 bhāvanā에 걸림이 되지 않습니다. 앉아서 하다가 조금 졸린 기운이 오면 일어나 걸으세요. 걸으며 bhāvanā를 하면 됩니다.
එතකොට ඒ නිසා තවත් උපම දීලා තියෙනවා බුදුරජාණන් වහන්සේත් මුගලහ රහතන් බුදුරජ රහතන් වහන්සේත් භාවනා කරලා හරි කම්මැදින් ඇදිලා ගන්න බැහැ. විදගෙන ඉන්නවා පැත්තලා බුදුරජාණන් වහන්සේ වරලා මොකද මේ මුගලන් ඉදිරිත. උපමාවක් දුනා කන පොඩි කරගන්න කියලා. අත් දෙකෙන් කන දෙක රත් වෙනකන් අතුලන්.
또 비유도 보여 주셨습니다. Moggallāna 존자께서 bhāvanā를 하다가 졸음에 끌려 견디지 못하고 앉아서 꾸벅이자, Buddha께서 오셔서 ‘어째서 Moggallāna, 졸고 있느냐’ 하시고 방법을 일러 주셨습니다. 귀를 잡아당기라고, 두 손으로 두 귀가 달아오를 때까지 문지르라고.
එතකොට ඒ ඉදිරිදිත් ඇරනාව ඒක ක්රමයක්. නළ අසුල්ලන්න අති පිරිමදීම එහෙමත් ඇැරෙනවා. එහෙම නැත්නම් ඉදිරියට බැහැලා හිනම් තරු දිහා බලන්න ටිකක් වෙලා. තරු දිහා බලා ඉන්න නිදි මර ඇරෙනවා.
그러면 졸음이 깹니다. 그것이 한 방법입니다. 이마를 문지르고 팔다리를 주무르는 것으로도 깹니다. 아니면 밖으로 나가 잠시 별을 바라보세요. 별을 바라보고 있으면 졸음이 가십니다.
ඒ ආදී වශයෙන් කරලත් බැරිනම් සීහ සේයාවෙන් පොඩ්ඩක් වෙලා පැයක් විතර මේ මත්ත ඇරන එකක් කියලා උදාහසන්න. ඇහැ ඇරිච්ච කාම අයි රැගි තියෙන්න. ආයි දෙපැදි පාර ඇහැප කියවන්න පුළුවන්. එතකොට නිදි මත ඇගම ක්රමයට නිධිමත දුරු කරගන්න ඕනේ ඔපක්ෂම මේක කරගන්න පුළුවන් දෙයක්.
그렇게 해도 안 되면 사자처럼 눕는 자세(sīhaseyyā)로 한 시간쯤 쉬고 그만큼 지나면 깨겠다고 마음먹고 누우세요. 눈이 뜨이자마자 다시 일어나야 합니다. 이렇게 졸음을 다스리는 방법으로 졸음을 없애야 합니다. 이것은 해낼 수 있는 일입니다.
කරගන්න බැරි වෙලා තියෙන්නේ මොකද? අපි ඒක ඒ වෙලාවේදී අපි හිතන්නේ නැහැ. ඒකට අවශ්ය ප්රතිකර්මයක් කරලා ඇහැරලා හිටියොත් ඒ නිදි ඇරෙයි කියන එක අපි දකින්නේ නැහ.
왜 해내지 못합니까? 그때 우리가 생각하지 않기 때문입니다. 필요한 처방을 하고 깨어 있으면 졸음이 가신다는 것을 우리가 보지 못합니다.
මට අවුරුදු 10 19 කාලේදී පස්සාවකට ගිහිල්ලා රෑ වැඩ කරන රස්සාවක් අ වෙලා ඉන්න බැතන් නිදිව මත කියන ගෙදර ඉන්නක බුදිය ගන්න හතාට වෙනක බුදි එළ වෙලා නැගිට ඉන්නේ ඔය පුරුද්ද තිබුණේ.
제가 열아홉 살 무렵 일자리를 얻어 갔는데 밤에 일하는 일이었습니다. 집에 있을 때는 일찍 잠자리에 들고 날이 밝으면 일어나는 버릇이 있었습니다.
අරකට ගියාට පස්සේ රෑ වැඩ කරන්න සිද්ධ වුනා රෑ වැඩ කරන්න සිද්ධ වුනා දැන් කරන්න දෙයක්න ඊළඟට තායි යන්න ඕනේ. උදේ ඉඳා රෑ වෙනකන් ලිසිම මත් වෙලා වමන යනවා. සමහාවට කරන්න දෙයක් නැහ වස්සාවතයි යන්න ඕනේ.
거기 간 뒤 밤에 일해야 했습니다. 어쩔 수 없이 일하러 가야 했습니다. 아침부터 밤까지 지치고 어지러워 속이 메스꺼웠습니다. 달리 방법이 없으니 일하러 가야 했습니다.
ඔය ක්රමය කියන අනිත් ඇක ට දවසක් ඇ හරි හර හරි හරියයි කියලා කියන විහක් බයි තක
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
හරියයි ගියොත් නිදි මත හරියන්නේ කොහොම හැබැයි මාස තුනක් හතරක් එනකොට කිසිම අමාරුත්වියක් එහෙම නිදිපත කියලා ඒ එකක් වෙන්නේ නැහැ. තරම් ඇහැරලා ඉන්න පුළුවන් හැරියාවක්
그렇게 가서야 졸음이 어떻게 해결되겠나 싶었지만, 석 달 넉 달이 지나니 아무 어려움도, 졸음이라는 것도 없었습니다. 그만큼 깨어 있을 수 있는 힘이 생겼습니다.
ඉතින් අපිටත් අත්දැකීමක් නිසයි කියන්නේ ඒ වගේ වෙලාවට අපිට උපදි දෙන්න විදියක් නැහැ. මොකද රැකියාව නිසා හොරන්න දෙයක් නැහැ. ඇහැලා හිටම කියලා කවුරුක් වනවා නිකන් ඉඳලා ටත් බැහලා බුදියන්දර හිටෙන්නේ. නමුත් එහෙම කියලා රසාව නැති වෙනවා. හොරන් දෙයක් නැත රස්සාව කරන විදි හැරලා අර වැඩේ කරනවා.
우리도 겪어 봐서 하는 말인데, 그런 때에는 다른 길이 없습니다. 일 때문에 빠져나갈 수가 없습니다. 깨어 있으라고 누가 말해 주지 않아도, 그냥 있다가 잠들어 버리면 일자리를 잃습니다. 빠져나갈 길이 없으니 일하는 방식대로 그 일을 해냅니다.
දැන් මෙන්න මේ වගේ අපිට උපක්රම සීලියෝ යම්කිසි විදිහකින් අපි මෙහ යවනවා නම් පොළොඟවනවා නම් ඒ වෙලාවේදී අපි ඒ පෙළඹේවීම නිසා අපි මහන්සිය හරි අඳ අඳා හරි දුක් වෙවී හරි ඒ වැඩේ කරගන්නවා. දැන් මේ ධර්මය තුළ අපිව පොළකවන්න පිටක් කවුරුවත් නැහැ. ධර්මයමයි ඉුරු කරන්නේ.
이처럼 방법이 있고 무엇인가 우리를 몰아붙이면, 그 몰아붙임 때문에 지치든 울든 괴롭든 그 일을 해냅니다. 그런데 이 dhamma 안에서는 우리를 몰아붙일 바깥 사람이 없습니다. dhamma가 바로 스승입니다.
ධර්මයෙන්ම අපි ප්රශ්න කරන්න ඕන. අපි අපි ධර්මය ගුරුවරයා කරින්න ධර්මය අපි ප්රශ්න කරන හැටිය. අපිටම නීජ කරගන්න ඕනේ. අපිටම නිග්රහ කරන ධර්මය තුළින් ධර්මය දුර්වරයා කතා කරන හැටියට අපිම හිතනවා. ඇයි මෝඩෙන්නේ? ඇයි බුදියෙන්? නැගිට පමණන් කාල කණ්ඩිය අපි අපිට තියාගන්න පුරුදු වෙන්න ඕනේ. කාල
dhamma로 스스로를 따져 물어야 합니다. dhamma를 스승으로 삼아 dhamma가 우리에게 묻듯이 해야 합니다. 스스로를 꾸짖어야 합니다. dhamma 스승이 말하듯 스스로 생각합니다. ‘왜 어리석게 구느냐? 왜 자느냐? 일어나라, 게으름뱅이야.’ 이렇게 스스로에게 말하는 버릇을 들여야 합니다.
අපිට තියාගන්න පුරුදු වෙන්න ඕනේ. කාල කණියෙක් වෙන්න එපා. ඔබ කොයි මොහොතට මැරිලා යන්න පුළුවන්. ඉක්මක් කරලා නැගිට එපා. ඔය මොනවද ඔ කරන බලැද? ඔය තිරිසන් වැඩමනවද රත් අරපුණා ඕවා අරන්ගේ ගිය තුරට මොකද වෙන්නේ? ඔබේ අනාගතය කොහොමද වෙන්නේ? අපේ දහම්
‘게으름뱅이가 되지 마라. 너는 언제 죽을지 모른다. 어서 일어나라. 그게 무엇을 하는 것이냐? 짐승 같은 짓만 하는 것이냐? 그런 것을 붙들고 가면 어떻게 되겠느냐? 네 앞날이 어떻게 되겠느냐?’
ඔබේ අනාගතය කොහොමද වෙන්නේ? අපේ දහම් ගුරුවරයා අපිට කියා දෙන ක්රමය අපි දැනගෙන ඔය විදිහස අපි කුරු කරගන්න ඕනේ. හැබැයි ඕක නුදන් කරන්න ගියොත් එහෙම අපි නිකන් දොළුව පටන් ගන්නවා. එහෙම කරන් යන්න එපා කෑහෙම කියන්න එපා කාරක් හදලා එහම කියන්න යන්නේ එපි විච ඒක නිකන් පිස්සැක්වටක් වෙනවා එතකොට හිතෙන් අපිට කියාගෙන අපි ප්රබෝධ වෙන දැනගන්න ඕනේ. මේ වගේ ධර්මය උපදෙස් දෙන
우리 dhamma 스승이 일러 주는 방식을 알고 그렇게 익혀야 합니다. 하지만 모르고 하면 그냥 중얼거림이 됩니다. 소리 내어 떠들지 마세요. 남이 듣게 말하면 그냥 미친 짓처럼 됩니다. 마음속으로 자신에게 말하며 기운을 내는 법을 알아야 합니다.
වෙන දැනගන්න ඕනේ. මේ වගේ ධර්මය උපදෙස් දෙන ආකාරයෙන් ඒ ටික කරගෙන යනකොට අපිට පුළුවන් වෙනවා ඒක ධෛර්ය කරන්න කෙනෙක් නැති. ඒ නිසා ඒ ධර්මයම අපි ධෛර්ය නත් ව. එහෙම නගමින් අපි ඒ කටයුතු කරන්න ඕනේ. එතකොට අපිට පුදුන් සිහි කරලා දහම් සිහි කරලා, සඟුවෙන් සිහි කරලා ධෛර්ය නගාගන්න පුළුවන්.
dhamma가 일러 주는 대로 그렇게 해 가면, 용기를 북돋아 줄 사람이 없어도 dhamma로 스스로 용기를 냅니다. 그렇게 북돋우며 해야 합니다. 그러면 Buddha를 떠올리고 dhamma를 떠올리고 saṅgha를 떠올려 용기를 낼 수 있습니다.
ඇයි මම මෙච්චර බිදින්නේ මගේ පියා බුදුපියාණන් වහන්සේ මගේ ශාස්තෘන් වහන්සේත් බුදුරජාණන් වහන්සේ මගේ රජාණන් වහන්සේ මගේ මාතෘත්ය හැටියට සලකන්නේ, පියා හැටියට සලකන්නේ මගේ ගුරුවරයා හැටියට සලකන්නේ බුදුපියාණන් වහන්සේ. ඉතින් මගේ ඒ ආකාරයෙන් උන්වහන්සේගේ දරුවෙක් මම. ඇයි අවජාතක දරුවෙක් වෙන්නේ? සහජාත දරුවෙක් වෙන්න ඕනේ.
‘왜 나는 이렇게 잠만 자는가? 내 아버지는 Buddha 아버지시다. 내 스승이시고 내 왕이시다. 내가 어머니로, 아버지로, 스승으로 모시는 분이 Buddha 아버지시다. 나는 그분의 자식이다. 왜 서자가 되려 하는가? 참된 자식이 되어야 한다.’
උන්වහන්සේ පැය දෙකක් දවසකට දෙකේ ඉිල්ලා හතරෙනකක් නිදාන හනම් උන්වහන්සේ ලෝක සේවයක් කළා නම් උන්වහන්සේගේ දරුවෙක් ඉන්නවාම මොකක්ද මේ වකුරු කරලා බුදියග ඉන්න කාලය. ම උන් වහන්සේගේ අවජාතකද ඇයි මම උන්වහන්සේගේ දරුව කියන්නේ කොහොමද මම තමන් තමන්ට තියාගන්න ඕනේ. එතකොට ධෛර්යයෙන් නැගිලා
‘그분이 하루 두 시간, 길어야 네 시간 주무시며 세상을 위해 일하셨다면, 그분의 자식인 내가 웅크리고 잠잘 때인가? 내가 그분의 서자인가? 어떻게 내가 그분의 자식이라 하겠는가?’ 이렇게 스스로에게 말해야 합니다.
තියාගන්න ඕනේ. එතකොට ධෛර්යයෙන් නැගිලා හිටන් තමා ඇගිලා එනවා. උන්වහන්සේගේ කීකරු යහපත් උච්ච කීකරු සහජාත දරුවෙක් එන්න ඕනේ මම අවජාත දරුවෙක් වෙලා බැහැ කියලා සමහර තමාටම පද දීලා කියන්න පටන් ගන්න. එතකොට ධෛර්ය නැගෙනවා. මෙන්න [උගුර කෑරීම] මේ වගේ ක්රම වලින් අපේ ධෛදිය මතු කරගන්න ඕනේ.
그러면 용기가 솟아 깨어납니다. ‘나는 그분의 말씀 잘 듣는 착한 참된 자식이 되어야 한다. 서자가 될 수는 없다’고 스스로 다그치기 시작하세요. 그러면 용기가 납니다. 이런 방법으로 용기를 끌어내야 합니다.
වැරදි වැඩක් කරනකොට කාලකම් නින්දි දෙයක්. මොනවද කියන්නේ ඔබ මොනවද කරන්න? උඹේ වැඩ පිළිවෙල මොකක්ද? ඔබ ලෝකය පේන තියෙන්නේ කවුරු හැටියටද? ඔබ කරන එක ගැලපෙනවද? අපිටම කියා ගන්නවා. කවුරුත් අපිට කියා දෙන්න කෙනෙක් නැහැ. ඒ තමයි ධර්මය ගුරුවයා කරගෙන ධර්මය ශාක්ති කරගෙන ධර්මය තුළින් අවධි වෙන ආකාරය. ධර්මය තුළින් සුද්ධ වෙන ආකාරය. ඔන්න ලෝකට කියනවා
그릇된 일을 할 때는 ‘게으름뱅이야, 부끄러운 일이다. 너는 무엇을 하느냐? 네 할 일이 무엇이냐? 세상에 너는 누구로 보이느냐? 네가 하는 짓이 어울리느냐?’ 하고 스스로 말합니다. 우리에게 말해 줄 사람은 아무도 없습니다. 그것이 dhamma를 스승으로 삼고 dhamma를 힘으로 삼아 dhamma로 깨어나는 방식, dhamma로 깨끗해지는 방식입니다.
තුළින් සුද්ධ වෙන ආකාරය. ඔන්න ලෝකට කියනවා බුදුන් සීග පියාණන් වහන්සේ මෙහෙම කෙනෙක්. උන්වහන්සේ කවදාවත් තරහ ගත්තා කෙනෙක් නෙමෙයි. ඇයි මම තරහ ගන්නේ? නැව ජාතක දකිවිද්ද මම මෙහෙම ගන්න අන්න ඕක තියෙනවා බුද්ධානුසති භාවනාව ඉසිපිසෝ ගාතාවිය ඕක හිත්න හරියන් නගුණේ හිටියත් ඒකම මේ අපිට බුද්ධානුස්සතිය වෙන්නේ නැහ.
세상에 말합니다. Buddha 아버지는 이런 분이셨다고. 그분은 결코 화내신 적이 없었다. 그런데 왜 나는 화내는가? buddhānussati bhāvanā라며 ‘itipi so’ 게송을 입으로만 아무리 외워도 그것만으로는 buddhānussati가 되지 않습니다.
බුද්ධානුස්සතිය අපේ ජීවිතයට කොටසක් බවට පත් කරගන්න ඕනේ. ඒ වගේ ප්රශ්නයක් ආපුහ නින්දාවක් අපහාසයක් ආපුහ
buddhānussati를 우리 삶의 한 부분으로 만들어야 합니다. 그런 일이 생겼을 때, 모욕이나 비방을 받았을 때,
ඒ වගේම අර සුන්දරී පරිබ්රාධිකාව වරලා වැල්ලේ වරල්ලා හිඳන් ඒ උන්වහන්සේට මෙච්චර නිග්රහ කරද්දි අභූත යෝදනා නගැද්දී උන්වහන්සේ අකම්පයයි. ඉතින් උන්වහන්සේගේ සහජාත් දරුවෙක් කරනකොට අපවාදයක් ආපහම සබුද්ධ චෝදනාවක් ඇයි මම කම්පාවෙන්නේ. මාත් බුදුරජාණන් වහන්සේගේ දරුවෙක්. උන්වහන්සේනේ අනුගමනය කරන්න. ඒ නිසා මම උන්වහන්සේ අනුගමනය කරනවා මම කම්පාවෙන්න අන්න බුද්ධානුස්සතිය.
‘Sundarī 유행녀가 그분을 그토록 헐뜯고 터무니없는 누명을 씌워도 그분은 흔들리지 않으셨다. 그분의 참된 자식인 내가 비방이나 누명을 받았다고 왜 흔들리는가? 나도 Buddha의 자식이다. 그분을 따라야 한다. 그러니 나는 그분을 따라 흔들리지 않는다.’ 이것이 buddhānussati입니다.
උන්වහන්සේ මේ සිත වකුටු වෙමින් වකුගෙන නිදහසේ නැහැ. සීලය දෙයියාව ආවේතර දවසට විහර මහන්සි ඇරෙන්න අවශ්ය ප්රමාත ප්රයෝගික කාලයක් වෙහෙ. ඇයි මම මේ වකුටු වෙලා තියෙන්නේ? උන්වහන්සේගේ දරුවෙක් හැටි මෙහෙම අපි අන්න රූප බුද්ධානුස්සතියක්.
‘그분은 마음을 웅크리고 잠들지 않으셨다. 하루 피로를 풀 만큼만 필요한 시간을 쓰셨다. 왜 나는 이렇게 웅크리고 있는가? 그분의 자식답게 살아야 한다.’ 이런 식의 buddhānussati입니다.
බුද්ධානුස්සතිය අපි දකින්න ඕනේ උන්වහන්සේ අකන්තයයි. උන්වහන්සේ කරුණා මෛත්රිය ලෝකයට පතුරින් බරමේ සතර භාම වේගනේ වාසය කියලා. ඇයි මම මේ කාලගේ ඉන්නේ සද්ද නැතුව ඇයි මට ඒ සත්ය ගන්න බැරි. මම උන්ගේ රාධාත වරුවෙක් නම් සතර පහම වෙන්නේ වාසය කරන්න ඕන. වෙන ආකාරයෙන් බුදුන් සිහි කරලා, බුදුන් සාක්ෂි කරලා මෙන්න මේ ආකාරයෙන් කරන කෙනාට බුද්ධානුස්සතිය වෙනවා. මේ උන්වහන්සේ
buddhānussati로 이렇게 보아야 합니다. ‘그분은 흔들리지 않으셨다. 그분은 karuṇā와 mettā를 세상에 펼치며 네 brahmavihāra에 머무셨다. 왜 나는 이렇게 지내며 그 진리를 갖지 못하는가? 내가 그분의 참된 자식이라면 네 brahmavihāra에 머물러야 한다.’ 이렇게 Buddha를 떠올리고 Buddha를 증인으로 삼아 하는 사람에게 buddhānussati가 됩니다.
කෙනාට බුද්ධානුස්සතිය වෙනවා. මේ උන්වහන්සේ දේශනා කළ ධර්මය නිවන් සඳහා පෙන්නපු ධර්මයක් තියෙනවා. ඒ ධර්මයයි මම සරණ කරගන්නේ. ඉතින් ඒ ධර්මය පිරිසරණ කරගන්න මම ඒකට මාගයද මේ යන්නේ රාග මාගයක් නේද මේ යන්නේ. ඒක ධර්ම මාර්ගය නෙමෙ අධර්ම මාර්ගය. මේ දේශ සහගතවෝ හිත කියන කරන එකක් මේක අධර්ම මාර්ගය. මම ඒ වගේ යන්න හොඳ නැහ. මේ මෝහ සහගත හිදිවිලි ක්රියාවදන්න මේ පස්සේ යන්න හොඳ නැහැ. ඇයි සධර්මා මාර්ගය ධර්මය උත්තරී විතරයි. ධර්මය ඇසුරු කරන කියන අපිට විමුක්තිය ලැබෙනවා. ම ඒ ධර්මය ශේෂ කරෙන ධර්මය පිසරන ම ධර්මය පත් වෙනවට ධර්මය පිරිසරණයි. අන්න ධර්මය සින හැතෙන ධම්මානුස්සතිය
‘그분이 설하신 dhamma에는 nibbāna로 이끄는 dhamma가 있다. 그 dhamma를 나는 의지처로 삼는다. 그 dhamma에 의지한다는 내가 가는 이 길은 rāga의 길이 아닌가? 그것은 dhamma의 길이 아니라 adhamma의 길이다. dosa에 물들어 생각하고 말하고 하는 것은 adhamma의 길이다. 나는 그렇게 가면 안 된다. moha에 물든 생각과 행위를 따라가면 안 된다. 바른 dhamma의 길은 dhamma뿐이다. dhamma에 기대는 우리에게 vimutti가 온다.’ 이렇게 dhamma를 떠올리는 것이 dhammānussati입니다.
උන්වහන්සේගේ ශ්රාවක සංඝරත්නය මේ මේ ආකාර ගුණයෙන් යුත්තනම් ඇයි මම ඒ ගුණය නැත්තේ? මම සංඝරත්නයට අයිති නැත්ත අලු ධර්මයන් සෝවාන් මාර්ග අනුගාමිකයෙක්වත් නෙමෙයි නම් මම කාලී මෙච්චර මේ බුද්ධ ශාසනය. ඒ ආර්ය අත්යයට මම පැමිණෙන්න එක. එහෙනම් සෝවාන් මාර්ග අනුගාමිකත්වයට පත් වෙනවා මම නැත්නම් ඒ ආර්ය මාර්ගය ශ්රාවකත්වයට පත්වෙන මම ඇයි ශ්රාවකයන් අනුගමනය කරන්නේ. ඒ ශ්රාවක චරිතය ඇයි මම ගන්නේ නැත්තේ. අන්න ඒ වගේ බුද්ධ සංඝරත්නයේ ගුණී කරගෙන තමන්ගේ චරිතය හැටගත් ඕනේ. ඒක සංඝානුස්සතිය.
‘그분의 제자 saṅgha가 이런 덕을 갖추었다면 왜 나에게는 그 덕이 없는가? 내가 saṅgha에 들지 못하고 sotāpatti의 길을 따르는 이조차 못 된다면, 이 Buddha sāsana에서 내가 무엇을 하는가? 나는 그 거룩한 진리에 다다라야 한다. sotāpatti의 길을 따르는 이가 되거나 거룩한 길의 제자가 되려는 내가 왜 제자들을 따르지 않는가? 왜 그 제자의 성품을 갖추지 않는가?’ 이렇게 saṅgha의 덕을 본받아 자기 성품을 다듬어야 합니다. 그것이 saṅghānussati입니다.
ඉතින් ඒක ඉතින් තව ගුණ ගාථාවක් කියනවා සාක්ඛාතෝ කියලා ගාථාවක් කියනවා. සුපතිපන්නව කියන ගාථාව කියනවා ඔන් අගන් මුලටයි මුල ඉඳන් අගටයි ඕකට හරියන්නේ නැහැ. ඔය දෙකම තියෙන්න ඕනේ. චරිතය හැඩ ගහගන්න ඕනේ ගුණ සිහි කරන්න ඕනේ. ගුණ සිහි කරන්නේ මොකද? තමන්ගේ චෛත්රිය හැට ගහගන්න ගුණ දත්තයන් මනසේ සඳහාද
그런데 덕을 기리는 게송을 외웁니다. ‘svākkhāto’ 게송을 외우고 ‘supaṭipanno’ 게송을 외웁니다. 끝에서 처음으로, 처음에서 끝으로 외운다고 되는 것이 아닙니다. 둘 다 있어야 합니다. 성품을 다듬어야 하고 덕을 떠올려야 합니다. 덕은 왜 떠올립니까? 자기 성품을 다듬기 위해서입니다.
ඇයි සුපතිපන්න සුපතිපන්න මෙහෙමද උජුපටිපන්න මේ උජු පටිපන්නද මේ ලෝභ ද්වේෂ මෝහ සහගත්ත මම මේ කරන වැඩ පිළිවෙ මේ උජුප පටිපන්න එකක්ද මේ ඉන්නේ? කොහෙද මම බුද්ධාවකත්වය ඉන්නේ? අන්න එහෙම අපි හැදෙන්න ඕනේ. එතකොට ඒ ගුණයන් සිහි කරලා ඒ ගුණයන්ට අනුකූලව අපි හිතා අපි චෛත්ය හැදගත්නකොට අන්න එයාට ලැබෙනවා කියන බුද්ධානුස්සතිය, ධම්මානුස්සතිය, සංඝානුස්සතිය ලැබෙනවා. දේවතානුස්සතිය
‘나는 supaṭipanna인가? lobha, dosa, moha에 물들어 내가 하는 이 일들이 ujupaṭipanna인가? 내 제자다움은 어디 있는가?’ 이렇게 우리는 바로잡혀야 합니다. 그 덕들을 떠올리고 그 덕에 맞게 성품을 다듬을 때, 그에게 buddhānussati, dhammānussati, saṅghānussati가 생깁니다.
සංඝානුස්සතිය ලැබෙනවා. දේවතානුස්සතිය දේවතාව මෙහෙමද? මම ඔයාගේ යුක්ත වෙනවද? මම ඔයාගේ ලෝක එහෙම දේවතාව නැවතාවේ. දේවතාව කාමච්ඡන්දය, ව්යාපාදය, ථීනමිද්ධය උද්දච්ච කුකුත්්චිය විදිකිච්චාව තිබුණා දේවතාව. ඒවා අයින් කරත් දේවතාව එහෙනම් දේවතාව හා සමානව ජීවත් වෙනම ඒ ආකාරයෙන් යනවා කියලා දේවතානුසතිය වන්න ඕනේ. එතකොට
devatānussati는 이렇습니다. ‘신들은 이러한가? 나는 그것을 갖추었는가?’ kāmacchanda, vyāpāda, thīna-middha, uddhacca-kukkucca, vicikicchā를 걷어 낸 것이 신다움이라면, 신과 같이 살며 그렇게 가는 것이 devatānussati가 되어야 합니다.
යනවා කියලා දේවතානුසතිය වන්න ඕනේ. එතකොට නැත්නම් දෙවියන් සිහි කරනවා කියා ජාත මහාරාජික දෙවියොත් හිටියා පින්සාවත දෙවියත් හිටියා යාම දෙවියත් හිටියා ඒග හිටියා එහෙම ඉන්නවා කිය හිටිය අපිට අපි දේවතානුස්සතිය වැඩෙන්නේ නැහැ. දෙවියෙක් වුණේ යම්කිසි චරිත ලක්ෂණයකින්ද ඇයි ඒ චරිත ලක්ෂණය නරක නැසු චරිතයි යහපත. එහෙනම් දේව කියන ගති ලක්ෂණය ඇත්තාට මේ ධර්මය පිටෙනවා. එහෙනම් මම දෙවියන් හා සමානව ජීවත් වෙනවා. දෙවියන්ගේ චරිතය මේකයි මගේ චරිතයත් එහෙමයි. මම නිරෝධය පිහිවාලා. අන්න එහෙම සිහියකට මේ චරිතය හැතිගන කරන්න තියෙනවා දේවතානුස්සතිය අවශනවා. මේ ත්යාගානුස්සතිය
그렇지 않고 신을 떠올린다며 Cātumahārājika 신도 있었고 Tāvatiṃsa 신도 있었고 Yāma 신도 있었다고 하는 것만으로는 devatānussati가 자라지 않습니다. 어떤 성품으로 신이 되었는가? 나쁜 것을 버린 착한 성품입니다. 신다운 그 성품을 지닌 이에게 이 dhamma가 이루어집니다. ‘그러면 나는 신과 같이 산다. 신의 성품이 이것이고 내 성품도 그렇다.’ 이렇게 떠올려 성품을 다듬는 것이 devatānussati입니다.
දේවතානුස්සතිය අවශනවා. මේ ත්යාගානුස්සතිය ඇයි මම ලෝභකම් කරන්නේ? ත්යාගී පුද්ගලයාගේ ලෝභකමක් නැහැ. ඒ පුද්ගලයා දීලා සතුටු වෙනවා. ඇයි මට දීලා සතුටු වෙන්න බැ. මම ධ්යාී පුද්ගලයෙක් පෙන්නන්න ඒ චරිතය හැදගසන්න කියලා හිත කය වචනය හැදගසන තියෙනවා ත්යාගානුස්සතිය
cāgānussati는 이렇습니다. ‘왜 나는 인색한가? 베푸는 사람에게는 인색함이 없다. 그는 주고서 기뻐한다. 왜 나는 주고서 기뻐하지 못하는가?’ 베푸는 사람이 되려고 그 성품을 다듬고 마음과 몸과 말을 다듬는 것이 cāgānussati입니다.
ඇයි මම සුභයි සුභයි කියලා මේ ලෝකේ අල්ලන්න යන්නේ අසුභ ලෝකය ඇයි අසුභය පෙනි පෙන තියෙද්දී සුභයි කියන්නේ මම ඒක මුලාවක් නේද මේ මේ මිදීන් මේක අසුභයි කියලා හේතු සාධක පේනවා නේද ඉතින් ඒකට මම සුභයි කියන්නේ මෙන්න මේ විදිහට අසුභ අයසි වෙන අසුභානුස්සතිය හරය දාන අනුස්සතිම වඩන්නේ තමාගේ ජීවිතට චරිතයද ඒක ආදේශ කරමින් ඊට අනුකූලව චරිතය හැඩගස් කෙනාට මේ දස අනුසතිය
‘왜 나는 아름답다, 아름답다 하며 이 세상을 붙들려 하는가? 아름답지 않은(asubha) 세상, 그 asubha가 뻔히 보이는데 아름답다고 하는 것은 미혹이 아닌가? 이것이 asubha라는 근거가 보이지 않는가? 그런데 왜 아름답다고 하는가?’ 이렇게 하는 것이 asubhānussati입니다. 열 가지 anussati는 자기 삶과 성품에 그것을 들여와 그에 맞게 성품을 다듬는 사람에게 자랍니다.
වැඩීමෙ වෙන්න. එහෙම නැතුවක වචන වෙලා කිය උදේහා ඇන නිකන් හිරෝපු වෙලාන මේ වැඩෙන්නේ නැහැ. අද වෙලා තියෙන්නෙත් ඕකයි. හැමතැනම භාවනාව ගියහම වදන් වැරලක් ඉල්ලා ගන්නවා පාලන් කරගන්නවා උපදේස කරවා ඕ කිය ඕන බළු වැඩක් කරගෙන ඉන්නවා. අන්තියට බලනකොට කාලේ ගෙවිලා යනවා. මැරලා බලනකොට මරණයදී පුරුදු කරගත්ත එකට අනුව ජීවිතය යනවා. ඉතින් අනිත්
그렇지 않고 말로만 아침에 외워 대어서는 자라지 않습니다. 오늘날 그렇게 되어 버렸습니다. 어디서나 bhāvanā를 하러 가면 말 몇 마디를 받아 외우고, 가르침을 받았다며 쓸데없는 일을 하고 있습니다. 결국 보면 시간만 흘러갑니다. 죽을 때 보면, 죽을 때 익힌 대로 삶이 갑니다.
කරගත්ත එකට අනුව ජීවිතය යනවා. ඉතින් අනිත් පැය තියෙනවා. උදේ ඉන රෑ වෙනකන් කර්මස්ථානය වැටුව දිව්ය ලෝකය ඇති බ්රහ්ම ලෝකය ඇති කල්ලට පාය මොනවා කරන්න වෙලා තියෙන්නේ ඕක කාටවක් කරන්න පුළුවන් එකක් නෙමෙයි තම තමන් කරගන්න ඕනේ හරියට දැනෙනවා.
하지만 다른 시간도 있습니다. 아침부터 밤까지 kammaṭṭhāna를 붙들면 천상 세계도, brahma 세계도 얻을 수 있습니다. 해야 할 것은 이것인데, 이것은 누가 대신 해 줄 수 있는 것이 아니라 저마다 스스로 해야 하는 것임을 똑똑히 느낍니다.
මේ සෝපාදිශේෂ නිවන සහ අනුපාදේස නිවන කියන මේ දෙකේ වෙනසක් මොකද කියලා අහනවා. උපදි කියලා කියන්නේ තෘෂ්ණාව. ඡන්දර රාගයට යම් තැනක තියෙනම් ඒ ඡන්දර රාගයට උපදිවා. එහෙනම් ලෝභය, ද්වේශය, මෝහය රාගය, ද්වේශය, මෝහය මේ තුළට උපදි. එතකොට මේ උපදි
sa-upādisesa nibbāna와 anupādisesa nibbāna, 이 둘이 어떻게 다르냐고 묻습니다. upadhi란 taṇhā를 말합니다. 어딘가에 chanda-rāga가 있으면 그 chanda-rāga가 upadhi입니다. 그러면 lobha, dosa, moha, 곧 rāga, dosa, moha 안에 upadhi가 있습니다.
එතකොට මේ උපදි උපදිය ඉතුරු වෙලා තියෙන නිවනක් තියෙනවා. ඒ කියන්නේ ලෝකයේ යථාර්ථයක මේ ලෝකය අසාරයි කියලා 100ීක්ම දැක්කදාට අරිහත් ඵලය ලැබුණා. අරිහත් ඵලය ලැබුනා නම් බඩි තනහම කෑමක් ගන්න ඕනේ. සර් කියන්නේ තමා. තමා පිළිබඳව තිබෙන්නා වූ නොකළොත් එහෙම ඉන්න බැ. මේ අරිහත්යට පත් වුනත් බඩි ගිනට ආහාරයක් පිට පාද කර හොයන්න ඕනේ. ඒක කොහරි හම්බ කරගන අපි කොහොමහරි තිරින් ගන්න ඕනේ. පිපාසයට ජලයක් බොන්න ඕනේ. ඒක අත්හරින්න
그런데 upadhi가 남아 있는 nibbāna가 있습니다. 세상의 실상, 곧 이 세상이 헛되다는 것을 온전히 본 날 arahatta phala를 얻었습니다. arahatta phala를 얻었어도 배고프면 먹어야 합니다. ‘sa’란 자기입니다. 자기에 관한 일을 하지 않고는 지낼 수 없습니다. arahant가 되어도 배고프면 걸식으로 음식을 찾아야 합니다. 어떻게든 얻어 먹어야 합니다. 목마르면 물을 마셔야 합니다. 그것은 내려놓을 수 없습니다.
බැහැ. ඒ වගේ ස කියන තමා මුල් කරගෙන ඇති වෙන්නා වූ කොටසක් තියෙනවා මේක අත්හරින්න බැහැ මේ කය පවතින්න එකක්. කය පවත්වන්න අවශ්ය කරනකොට දැන් ඉනට වචරයක් ඕනේ තියෙන එක ඉරලා ගිහිල්ලා ඒක ගැලපෙන්න යන එකක් කොහොමහරි හොයාගන්න ඕනේ. ඒ සඳහා මහන්සි වෙන්න ඕනේ ඒ ටික කරන්න වෙනවා. ඒකේ බැඳිලා ඉන්නවා. අන්න
그처럼 ‘sa’, 곧 자기를 뿌리로 생기는 부분이 있는데, 이것은 몸이 있는 한 내려놓을 수 없습니다. 몸을 지탱해야 하니, 허리에 두를 옷이 필요하고, 있던 것이 해지면 맞는 것을 어떻게든 찾아야 합니다. 그것을 위해 애써야 하고 그만큼은 해야 합니다. 거기에 매여 있습니다.
ටික කරන්න වෙනවා. ඒකේ බැඳිලා ඉන්නවා. අන්න ඒකේ බැඳිලා හිටිය ඒ බැඳීම මතු භවයට හේතු වෙන්නේ නැහැ. මතු උපතකට හේතු වෙන්නේ නැහැ. ඒක ඉන්න භවය තුළ ඒ පැවැත්මෙන එකන් විතරයි. ඒක දනම් මේ ජීවිතය ජීවිතයේ තියෙන තුරු පැවැත්ම තියෙනතුරු ගන්නා වූ වැඩපිල්ලක් එකක් මේක පැවැත්මයෙන් එහාට සම්බන්ධයක් ඊළඟ අත්ද්යාවක් හා සම්බන්ධ කරන්න මේක බලයක් නැහැ කියලා දකින්න ඕන. නුවණින් තේරුම්
그런데 거기에 매여 있어도 그 매임은 다음 bhava의 원인이 되지 않습니다. 다음 태어남의 원인이 되지 않습니다. 지금 있는 bhava 안에서 존속하는 것일 뿐입니다. 이 삶이 있는 동안, 존속이 있는 동안 하는 일이라서, 존속 너머 다음 생과 이을 힘이 없다고 보아야 합니다.
නැහැ කියලා දකින්න ඕන. නුවණින් තේරුම් ගන්න ඕනේ ඒ වැඩට දැන් ඇඳුමක් නැතුවහම ඇඳුමක් හොයලා ඇන්දාගෙනලා ඒ ඇඳුමක් අලින්න කරපු විහස මහන්සිය ඒ කටයුත්ත මතු භවයක උප්පත්තියට හේතු වෙන්නේ නැහැ. [උගුර කෑරීම] හැබැයි ලස්සන ඇඳුමක් ඕන නැ මේ ඇඳුම නැතුව කියලා හිතා ගත්තොත් ඒක මතු බව උප්පත්තියට කෑල්ලක් බවට සම්බන්ධයක් තියෙනවා. මොකද
슬기로 알아야 합니다. 옷이 없을 때 옷을 찾아 입으려고 들인 그 애씀과 그 일은 다음 bhava의 태어남의 원인이 되지 않습니다. 하지만 이 옷 말고 예쁜 옷이 있어야 한다고 생각한다면, 그것은 다음 태어남의 한 조각으로 이어집니다.
කෑල්ලක් බවට සම්බන්ධයක් තියෙනවා. මොකද ප්රයෝජන තකා පලිහන්න එකන බලාපොරොත්තු හික්මවා ගිය පංචකාම ආශ්වාදයට මුල් කරගත්ත දේට නම් ඇඳු මැව්වේ මතු භවය හා සම්බන්ධයට ඒකේ හේතුවක් තියෙනවා ඒ සංඛාරයක් තියෙනවා. ගොඩන්න.
왜냐하면 쓰임새를 헤아려 쓰는 것을 넘어, 다섯 kāma의 즐거움을 뿌리로 한 바람으로 옷을 입는다면, 거기에는 다음 bhava와 이어질 원인이 있고 쌓이는 saṅkhāra가 있기 때문입니다.
මේ කය පවත්වන්න ඕන නිසා නම් කන්නේ ඒකෙත් මතු සංඛාරයක් ගොඩන්න නැගෙන්නේ නැහැ. මතුු භවයක සංඛාරයක් ගොඩන්න නැගෙන්නේ නැහැ. සහ කොය හොයා ඒ පසේ දුව දවා ඒ පසේ අඹායන හිනම් ආහාර ගන්නේ මතු භවය කර හේතු වෙන්නා වූ දෙයක් ගොඩන්න නැගෙන ඉතින් ඔය ආකාරයෙන් දකින්න ඕන ස උපදය කියලා කියන්නේ මේ මතු භවය ගොටනැගෙන්න හේතු නොවන්න මරණය දක්වා මේ භවය පැවැත්මලා හේතු වුනේ යමක් ඇට නම් ඒ ටික මම කරන්නේ පතු බවය සඳහා බලාපොරොත්තුවක් ඇති කරනි නෙමෙයි කියලා කරුණු චන්ද්රාගයෙන් තොරව දැනගන්නා අලපත උඩ තියෙන දිය බිංදුව නිලම් පත උල තියෙන දිය බිදුව නිලම් පතේ අලපතේ නොගෑ උඩ තියෙනවා මා වාගේ
몸을 지탱해야 해서 먹는다면 거기서는 다음 bhava의 saṅkhāra가 쌓이지 않습니다. 하지만 맛을 찾아 이리저리 뛰어다니며 먹는다면 다음 bhava의 원인이 되는 것이 쌓입니다. 그러니 이렇게 보아야 합니다. sa-upādi란, 다음 bhava가 쌓이는 원인이 되지 않게, 죽을 때까지 이 bhava의 존속에 필요한 것만을, 다음 bhava를 바라서 하는 것이 아님을 알고 chanda-rāga 없이 하는 것입니다. 연잎 위의 물방울이 연잎에 묻지 않고 그 위에 있듯이.
ඒ තුළම ඉන්නවා [උගුර කෑරීම] පංචකාමයෙන් බැඳෙන්නේ නැතුව. නමුත් ඒකට අවශ්ය දේවල් කයට අවශ්ය දේවල් පරිහරණය කිරීම ලෝකයට බැඳීමෙන් කරන පරිහරණ නතර වෙනවා. බැඳීමෙන් කරන පරිහරණ නතරවීම සෝපතිශේෂ නිර්වාණය
그 안에 있으면서도 다섯 kāma에 매이지 않습니다. 다만 몸에 필요한 것은 씁니다. 세상에 매여서 하는 쓰임은 멈춥니다. 매여서 하는 쓰임이 멈춘 것이 sa-upādisesa nibbāna입니다.
එයා දන්නවා මම මේ ලෝකේ ඇලිලා නැති නිසා, බැඳිලා නැති නිසා මට ගැටෙන්න හේතුවක් නැහැ. හැබැයි පොඩ්ඩක් ලුකු තියෙනවා මේ බඩිගි ඉහම නම් කොරා දියක් නෑහැ පිද පාතගි හරි නැත්නම් කෑමක් හොයාගෙන හරි කන්න එපැ. ඒ නිසා ඒක කරනවා පිසක් මම ආසාවක් නම් හනවා නෙමෙයි. ලස්සනට වෙන්න ආසාවෙන් වෙන්න අඳිනවා නේ කීත උස්ස දුරු කරගන්න එපැ මේ කය තියෙන එකක්. මෙන්න කය තියෙනකන් කරන්න තියෙන්නේ වැඩප කොටසක් කරනවා නම් ඔන්න ඔයටිය තියෙන්නේ කය තියෙන එකක්.
그는 압니다. ‘나는 이 세상에 들러붙어 있지 않고 매여 있지 않으니 부딪칠 까닭이 없다.’ 하지만 조금 남은 것이 있습니다. 배고프면 어쩔 수 없이 걸식을 해서라도 음식을 찾아 먹어야 합니다. 그래서 그것을 하지만 바람으로 하는 것이 아닙니다. 예뻐 보이려는 바람으로 입는 것도 아닙니다. 몸이 있으니 추위와 더위는 막아야 하지 않습니까. 몸이 있는 동안 해야 할 일의 몫을 한다면, 그것은 몸이 있기 때문입니다.
න උපදිස උපදි ශේෂයක්වත් නැති දෙෙනක් තියෙනවා. කය නැතිවෙන වෙලාවේදී කය තියෙනකම් පරිහරණය කරපුවා දැන් මල හොඳ වෙලාවක් ආවේ. මොකක්ද අන්තිම මොහොතේ ඇවිදියට මීට පස්සේ කය පරිහරණය කරන්න අවස්ථාවක් නෑහැ දැන් කය මැරෙන්න අයිති. එහෙනම් මීට පස්සේ මට බඩි ගේහවා කෑම හොයන්න දේකුත් නැහ. පිපාසයි කියලා බොන්න හොයන්න දේකුත් නැහැ. ලැජ්ජා ස්ථාන කර අඳින්න දේකුත් නැහැ සීට උෂ්ද කියලා අඳින්න දේකුත් නැහැ. ඒකත් ඔක්කොම විවරෙන්නයි ඉන්නේ. අන්තිම සුද්ධ ඉන්නේ මේ මොහොත කියලා බොහොම සන්තෝසයෙන් අන්තිම කෙවලක් තියාගන්න.
upādi의 나머지조차 없는 것이 있습니다. 몸이 사라지는 때, 몸이 있는 동안 쓰던 것들에서 이제 좋은 때가 왔습니다. 마지막 순간에 이르러 ‘이제부터는 몸을 쓸 일이 없다. 이제 몸은 죽게 되어 있다. 이제부터 배고프다고 음식을 찾을 일도, 목마르다고 마실 것을 찾을 일도, 부끄러운 곳을 가릴 옷도, 추위 더위에 입을 것도 없다. 그 모든 것에서 풀려난다. 마지막으로 깨끗해지는 순간이 바로 지금이다’ 하며 아주 기쁘게 마지막 마음을 둡니다.
අන්න ඒ අන්තිම මොහොතට එනකොට උපදි ශේෂයක්වත් නැති මානසිකත්වය බිහි වෙනවා. උපදි ශේෂයක්වත් නෑහැ කියන්නේ මට දැන් අල්ලන්න දෙයක් නැහැ. මේඉහාර වතු පොදක්වත් නැගිටින්නවත් දඟලන්නවත් අවශ්යතාවයක් නැහැ. දැන් මරණාසන්න මොහොතනම අන්න ඒ මොහොතේදියේ තියෙන මානසිකත්වය අල්ලගත්තා කිසිම දෙයක් නැති මානසිකත්ව අන්න ඒකට කියනවා අනුපදිස නිර්වාණය පිරම පානවා කියලා. උපදික් නැතිනේ. ඒකයි එතන කියන්නේ.
그 마지막 순간에 이르면 upādi의 나머지조차 없는 마음 상태가 생깁니다. upādi의 나머지가 없다는 것은 ‘이제 나에게 붙들 것이 없다. 일어설 필요도 몸부림칠 필요도 없다’는 것입니다. 죽음에 다다른 순간, 그 순간의 마음 상태, 아무것도 붙들지 않는 마음 상태를 두고 anupādisesa nibbāna로 parinibbāna 한다고 합니다. upādi가 없기 때문입니다. 그래서 그렇게 말합니다.
යම රජු ලෙසින් හැඳින් වෙන්නේ එහෙම පුද්ගලයෙක් ඉන්නවද කියලා ඒ තමයි ප්රශ්නයක් අහනවා. මේ ප්රශ්නයට යමදූත සූත්රය කියන සූත්රයක සූත්රය ිරකේ බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා මහණෙනි යම රජවරු ඉන්නවා මම මේ කතාව කියන්නේ කාගෙන්වත් අහලා නෙමෙයි. මගේ නුවණට මගේ ඥානයට පෙළලා මගේ අත්දැකීමෙන් මම දැකලයි මේ කියන්නේ.
Yama 왕이라고 알려진 그런 존재가 있느냐는 물음입니다. 이 물음에 대해, 법사가 ‘Yamadūta sutta’라고 부르는 sutta에서 Buddha께서 이렇게 설하십니다. ‘비구들이여, Yama 왕들이 있다. 나는 이 말을 누구에게 들어서 하는 것이 아니다. 내 슬기와 앎으로 겪어 보고 내가 직접 보고서 말한다.’
යම පල්ලව කියලා කොටසක් ඉන්නවා. එහෙම කොටසක් නැතුව නෙමෙයි. මගේ ඥානයට දැකලයි මම මේ කියන්නේ මේ කාගෙන් අතහගෙන කියන එකක් නෙමෙයි කියලා මේ ආකාරයෙන් විග්රහ කරලා පැහැදිලි කරලා තියෙනවා සූත්රය.
Yamapāla라는 부류가 있습니다. 그런 부류가 없는 것이 아닙니다. ‘내 앎으로 보고 말하는 것이지 누구에게 들어서 하는 말이 아니다’라고 이렇게 풀어 밝힌 sutta입니다.
යම්කිසි පුද්ගලයෙක් දැන් කරන කටයුත්තක් තියෙනවා නම්, බැඳිලා කරන කටයුත්තක් තියෙනවා නම් මෙන්න මේ කටයුත්ත ඒ පුද්ගලයාගේ ඊළඟ අත්ඥාවට ඔහු බලාපොරොත්තු තියාගත්තොත් එහෙම ලෝකයට මම මෙසේ කිරීමට ජීවත් විය යුතුයි. එතකොට ඒ පුද්ගලයා චන්ද රාගයන්ගිය බැඳිලා තියෙනවා කටුත්ත.
어떤 사람이 하는 일이 있고, 매여서 하는 일이 있는데, 그 일에 다음 생까지 바람을 두어 ‘나는 세상에서 이 일을 하려고 살아야 한다’고 한다면, 그는 그 일에 chanda-rāga로 매여 있습니다.
දැන් මේ මේ ලෝකේ රස්සාවල් කරන මිනිස්සු අතර ඉන්නවා විනිශ්යකාරව හැබැයි එයාට බලාපොරොත්තුක් තියෙනවා නම් ලෝකේ අසාධාරණීය වැඩ පවත්වලා සාධාරණය නගා සිතවන එක හරි වැදගත් දෙයක්. ඒ නිසා මම ඒ සඳහා සේවයට බැඳිලා ඉන්නවා. හරි වැදගත් සේවයක් මට හම්බවෙලා තියෙන්නේ. ඒ තුළම ජීවත් වෙන්න ඕනේ ඒකාලය කරන්න මම ඉන්න ඕනේ කියලා හැඟීමක් තියෙනවානම් එයා චන්දර රාගය තියෙනවා විනිච්චය කාරත්වයට කිව්ව. විනිච්ච කාරත්වයට ඡන්ද රාගය තියාගෙන මළොා. ඔහුගේ පරමා සංඛාරය වැලා තිබුනේ ඒකන.
세상에서 일하는 사람들 가운데 재판관이 있습니다. 그가 ‘세상의 불의를 막고 정의를 세우는 것은 아주 중요하다. 그래서 나는 이 일에 몸담았다. 아주 귀한 일을 얻었다. 그 안에서 살아야 하고 그 일을 하려고 내가 있어야 한다’는 마음이 있다면, 그는 재판하는 일에 chanda-rāga를 지닌 것입니다. 재판하는 일에 chanda-rāga를 지닌 채 죽습니다. 그의 마지막 saṅkhāra가 거기 걸려 있었습니다.
එයා උපදිනා විනිච්චය කරන්නා වූ පිරිස යම් තැනකදින්නේ අන්න ඒ පිරිසේ හේතුඵලයක් වගේ. විකරම විපාකයක් වගේ. ඒ විනිච්ච කිරීමේදී එයා විනිච්ච කරපු ආකාරයන් අනුව ඊට ගැලපස් දෙනක් ඔහු ඒකෙන් සෝග තේරිලා තේරිලා යනවා කර්ම ශක්තිය චාතුර් මහා රාජිත කියන දෙවියන්ට අයිති කොටසේ භූතයින්ගී පටන් ගෙන පාලනය කරලා එහෙනම් සංවර කරගෙන ඒගොල්ලෝ හික්මගන්න පැත්තකිහින් උපදිනවා ඔය විනිචය කරන පිරි. ඔය අතරින් අග් විනිච්චකාර මහා විනිච්චයකාර ආදී වශයෙන් ඉහළ තැන් තුරදති ගිය කෙනා මොකද කරන්නේ ඔක්කගේම නඩුහන තෙන්න කියලා උපදිනවා යම රජ යම රජ උපදි. එයා ගිහිල්ලා තියෙනවා එත තමයි යම රජා.
그는 재판하는 무리가 있는 곳에 원인과 결과처럼, kamma의 과보처럼 태어납니다. 그가 재판한 방식에 맞게 kamma의 힘이 골라내어, Cātumahārājika 신들에 속한 부분에서 bhūta들을 다스리고 단속하며 길들이는 쪽에 재판하는 무리로 태어납니다. 그 가운데 으뜸 재판관, 큰 재판관 같은 높은 자리에까지 오른 이는 모든 사건을 맡으려고 Yama 왕으로 태어납니다. 그가 가 있는 자리, 그것이 Yama 왕입니다.
ඉතින් ඔතනින් මොකද කරන්නේ ඔතනින් ශ්රේෂ්ඨ පුද්ගලයෙක් ශීක්ෂ පුද්ගලය යම රත්දිනවා කියලා ප්රධානී අවශ්ය වෙන් කරගන්නවා. ඒවා තමයි එතනත් ඉන්නේ ප්රධාන අග්රෑකාරය ඉතින් ඒක හේතුඵලයක් වශයෙන් කර්ම විපාකයක් වශයෙන් ගිහින් උපදින තැනක් උපදින්න සකස් වෙන තැනක්. ඒකට හේතුවත් ඒ පිළිබඳව තියෙන්නේ චන්තරාව
거기서는 뛰어나고 단련된 이를 Yama 왕으로 뽑아 우두머리로 세웁니다. 그들이 거기 있는 으뜸 재판관입니다. 그곳은 원인과 결과로서, kamma의 과보로서 가서 태어나는 곳, 태어나도록 마련되는 곳입니다. 그 원인도 그 일에 대한 chanda-rāga입니다.
එතන උපන්නට පස්සේ මොකද කරන්නේ? ආය එයා එයා අවිද්යාව නිසා එයා තේරුම් ගත්තේ නැහැ. මේක තමයි ලොකු වැඩියේ කියලා හිතාගෙන ගියේ නැහැ. හිර වෙනවා එතෙන්ට. ආයි එයාට එතනින් බැහැර ගිහිල්ලා තව වැඩ කරහි වෙලාවක් නෙමෙ. අර ලෝකයට විද්යාව හොයා දෙන්න යන විද්යාත්යෝ කුඩිය වලට හිර වෙලා කාඹර වලට හිර වෙලා කාමරය දොට්ට බහින්න නැතුව තමන්ගේ පවුල් ඔක්කොම පවුල් ජීවිත පල් වෙලා ගියත් එයා අත්හරින්නේ නැහ අර කාන් ඒකේ තියෙන කොළ කෑල්ලක් අකුසුන්ටවත් අතු ගානවත් පැත්ත පරාතට ඉන්න දෙන්න නැහැ කාට දැන් කාගේ කම්මලවාගේ හැදාගෙන එයාගේ පරීේක්ෂණ කෑලි, ඉන්වූල් කෑලි, වයර කෑලි හැම දේම දාගෙන හැම තැනම යන්තර සූත්ර කෑලි දාගෙන එයා අමුතුම ලෝකයක ජීවත් වෙනවා වෙන රෝගයක් නැහැ.
거기 태어난 뒤 어떻게 됩니까? 그는 avijjā 때문에 깨닫지 못했습니다. 이것이 큰일이라고 여기며 갔기에 거기에 갇힙니다. 거기서 나와 다른 일을 할 때가 아닙니다. 세상에 과학을 찾아 주려는 과학자들이 작은 방에 갇혀, 방 밖으로 나오지도 않고, 가족의 삶이 다 망가져도 그만두지 않고, 거기 있는 종이 한 장 쓸지도 치우지도 못하게 하며, 대장간처럼 꾸며 놓고 실험 조각, 전선 조각을 다 늘어놓고 곳곳에 기계 조각을 깔아 놓은 채 이상한 세상에 사는 것과 같습니다. 다른 병이 아닙니다.
දැන් ඒකත් සංඛාරයක්. එයා ඒ තුළ ඉන්නවා. ඒ තුළ පවතිනවා. මේ පැවැත්ම අගය කරන තැනක් එයා. මෙන්න මේ වගේ මේ ලෝක සත්වයෝ පැවැත්මේ ඒ තැන් අගය කරලා ඒ තැන්වට බැඳෙනවා. බැඳිලා ඒ කටුතුර හිතෙන් කයෙන් වචනය කට කරනකොට ඒ සංඛාර ගොඩනැගෙනවා. ඒ සංඛාරයට අනුකූල විඤ්ඤාණයක් සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණන් කියලා ඔහුට ඒවදෙම ගොඩනැගෙනවා. ඔහු ඉන්නේ ඒ බලාපොරොත්තු.
그것도 saṅkhāra입니다. 그는 그 안에 있고 그 안에 머뭅니다. 존속을 귀히 여기는 자리입니다. 이처럼 세상의 satta들은 존속의 자리들을 귀히 여겨 거기에 매입니다. 매여서 그 일을 마음과 몸과 말로 할 때 saṅkhāra가 쌓입니다. ‘saṅkhāra-paccayā viññāṇaṃ’이라 하듯, 그 saṅkhāra에 맞는 viññāṇa가 그에게 쌓입니다. 그는 그 바람 속에 있습니다.
ඒ විඤ්ඤාණය අතීත අනාගත වර්තමාන තුන් කාලය හා සම්බන්ධයි. ඒ සම්බන්ධයෙන් අතීතයේ කරුණු අර ගන්නවා, අත්දැකීම් ගන්නවා. වර්තමානය පරිේෂණ කරමින් ක්රියාත්මක කරනවා. අනාගතයක් මනෝරාශිය වශයෙන් ගොඩනගනවා. ඔය ගොඩන නගාගෙන ඔයකින් හටගත්ත සම්පීදනයට කියනවා ඒ දේ පිළිබඳ විඤ්ඤාණ. අර චක්ඛු විඤ්ඤාණ, සෝත විඤ්ඤාණ, ගාන විඤ්ඤාණ, ජිව්හා විඤ්ඤාණ, කාය විඤ්ඤාණ, මනෝ විඤ්ඤාණ කියන්නේ මූලික විඤ්ඤාණ හයයි.
그 viññāṇa는 과거, 미래, 현재 세 때와 이어져 있습니다. 그와 관련해 과거의 일을 끌어오고 경험을 가져옵니다. 현재를 시험하며 실행합니다. 미래를 마음속 그림으로 쌓아 올립니다. 그렇게 쌓아 거기서 생긴 짓눌림을 그것에 대한 viññāṇa라 합니다. cakkhu viññāṇa, sota viññāṇa, ghāna viññāṇa, jivhā viññāṇa, kāya viññāṇa, mano viññāṇa가 기본 viññāṇa 여섯입니다.
මේකේ මූලික අවස්ථාව විපාක විඤ්ඤාණ. පුද්ගලයා ඒ විපාක විඤ්ඤාණ මට්ටමෙන් ඉන්න නැතුව නැවතත් සංඛාර ගොඩනගරමින් නැත්නම් මේ පැවැත්මට ආසාවෙන් පැවැත්ම බලාපොරොත්තු වෙන්න. පැවැත්ම අගය කරමින් ඒ ඒ ඇස, කන, දිව, නාසය, ශරීරය මනගින මේවාට හටගන්නා වූ දැන් පෙනීම්, ඇතිම් ආදී දේවල්. යොමු කරන්න පටන් ගන්නවා තමන්ට අවශ්ය වෙන පැත්තට. අන්න එතට අවිද්යා සහගත විඤ්ඤාණ හටගන්නවා බලාපොරොත්තු ඇති කරගෙන. අන්න ඒවා තමයි කිව්ේ අවිද්යා පත්යා සංඛාරා සංඛාර පත්යා විඤ්ඤාණ කියලා. අර විපාක විඤ්ඤාණය නෙමෙයි. අර ගොඩනගෙන විඤ්ඤාණ. අවිද්යාව නිසා කිව්වේ මොකද ලෝකේ වටිනා දෙයක් තියෙනවා පැවැත්ම මේ මේ දේ මේ ආකාරය වටිනවා. මේ ආකාරයෙන් වෙනී සිටීම හොඳයි.
그 기본 상태는 vipāka viññāṇa입니다. 사람이 그 vipāka viññāṇa 수준에 머물지 않고 다시 saṅkhāra를 쌓으며, 곧 존속을 바라고 존속을 귀히 여기며, 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음에 생기는 보임, 들림 같은 것들을 자기가 바라는 쪽으로 돌리기 시작합니다. 그때 바람을 일으키며 avijjā에 물든 viññāṇa가 생깁니다. 그것을 ‘avijjā-paccayā saṅkhārā, saṅkhāra-paccayā viññāṇaṃ’이라 한 것입니다. 저 vipāka viññāṇa가 아니라 쌓이는 viññāṇa입니다. avijjā 때문이라 한 것은, ‘세상에 값진 것이 있다, 존속이 값지다, 이것이 이렇게 값지다, 이렇게 있는 것이 좋다’고 여기기 때문입니다.
සමහර අය හොඳ පැත්ත අල්ලගන්නවා. සමහර අය නරක පැත්ත අල්ලගන්නවා. කොයි පැත්තෙන් හරි අල්ලගත්තේ පැවැත්ම හොඳයි කියන එක පැවැත්ම අවස්ථාවක් මේ ස්වභාවය හොඳයි. පැවැත්මියේ මොන ස්වභාවයක් හෝ හොඳයි කියලා හිත පිහිටෙව්ව පුද්ගලයා එතන උපදින්නට හේතු වෙන්නා වූ විදියහෙන් අත්හැරිලා නැහ. බණ කියන එක හොඳයි කියලා හිතා හිතෙනවා. බණ කියන්නෙත් එක්කලා උපදින්න පුළුවන්.
어떤 이는 좋은 쪽을 붙들고 어떤 이는 나쁜 쪽을 붙듭니다. 어느 쪽이든 붙든 것은 존속이 좋다는 것입니다. 존속의 어떤 모습이든 좋다고 마음을 둔 사람은 거기 태어날 원인을 놓지 못한 것입니다. dhamma 설법이 좋다고 생각하면, 설법과 함께 태어날 수도 있습니다.
ඥානවන්තයෙක් වෙලා ශීක්ෂණ නුවණක් ඇත්තෙක් වෙලා අනුත දිසා ඉන්න උපදිනවා. අර පෝටිල හාමුදුරුවෝ අනු බණ කියාක ඉන්න කැමැත්ත අත්හැරියන අරිහත් පත් වෙන්න විදීිච්ච බලාපොරොත්තුවක් නැහැ. ඊට වඩා ලොකු වුනා අන්ත බල කි බොහොම කරගෙන ඉන්නම් මේ අත්දැවෙදී දැක්කා. කකුසාන කෝනාගම කාශ්යප කියන බුජරජාණන් වහන්සේලා තුන් දෙනෙක්ගේ කාලයත් මම බණ කිව්වා. අදත් බණ කියනව කොච්චර ලොකු දියන්නද මම කරන්නේ හොඳ ප්රශංසාවක් ලබන්න පුළුවන් කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේට ගිහිල්ලානම් ඔය සිද්ධිය කියන උන්වහන්සේ නිහඬ ඉද උත්තරයක් දුන්න නැහැ සත්වයන් බ නිහඬ ඔව හිට උත්තරයක් දුන්න [උගුර කෑරීම] නඇිලලා යන්න ෘත්තයා පෝටිලා යනවා ඔහොම තෘත්ය කතා කරනා. මෙච්චර ගඩු වැඩක් කරපු මෙච්චර හොඳ වැඩක් කරපු මට ඇයි මෙහෙම කිව්වේ?
슬기롭고 단련된 지혜를 갖춘 이가 되어 남을 가르치는 이로 태어납니다. Poṭṭhila 스님은 남에게 설법하고 싶은 마음을 놓지 못해 arahant가 되려는 바람이 없었습니다. 그는 ‘Kakusandha, Koṇāgamana, Kassapa 세 Buddha의 시절에도 나는 설법했고 오늘도 설법한다. 내가 얼마나 큰 일을 하는가, 좋은 칭찬을 받겠지’ 하며 Buddha께 갔는데, 그분은 잠자코 대답을 주지 않으시다가 ‘tuccha Poṭṭhila(빈 Poṭṭhila)여’라고 부르셨습니다. Poṭṭhila는 생각했습니다. ‘이렇게 큰일, 이렇게 좋은 일을 한 나에게 왜 이렇게 말씀하셨을까?’
ඒ ස්වාමීනි එහෙම කියන්නේ මට
‘스승이시여, 왜 저에게 그렇게 말씀하십니까?’
උඹ බුද්ධාන්තර තුනක් තිසේ රසියුනේ කුඹු වෙලේ කරගත්තා. උඹ අනු හදන්න හදියා වෙන නිසා පුහදාන බැරි නැහැනේ. ඒකෙන් දිච්චර.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒ නිසා ඔබ හැදෙන්න බලපා. හොඳ වැඩ කරගෙන හිටා. අද මේට ග තවත් මුලාවට පත් වෙලා යන්න. ඒ පර තමයි කාසී කල්පනාවිලා ඇත්ත වශයෙන් අද කෙසේ මම අටිහත්තයට පත් වෙනවා කියන බලාපොරොත්තුවෙන් ගිහිලලා කර්මස්ථාන වුහ කියලා කියන්නේ.
‘그러니 너 자신이 바로잡히도록 하라. 좋은 일을 하며 지내라.’ 그 뒤 그는 깊이 생각하여, 정말로 오늘 나는 arahatta에 이르겠다는 바람으로 가서 kammaṭṭhāna를 받았다고 합니다.
ඉතින් මෙන්න මේ වගේ බණ කියන්න බලාපොරොත්තු නම් ඒ බලාපොරොත්තුල උප්පත්තියක් ලබනවා. හැබැයි ඒක හොඳ උප්පත්තියක්. මේ බුද්ධ ශාසනයේ තියෙන කාලේක මෙච්චර වටිනා අරිහත් ඵලය පත් කරගන්න නැතුව ඒක ගැන හිතන්නේ නැති එකයි සූචනේ. නැත්නම් බලයට දුච්චයි කිව්වා නෙමෙයි. උතුමන් ගිය වැඩවල හැටියටයි ඒ කියන්නේ.
이처럼 설법하려는 바람이 있으면 그 바람으로 태어남을 얻습니다. 다만 그것은 좋은 태어남입니다. 이 Buddha sāsana가 있는 때에 이토록 값진 arahatta phala를 얻지 않고 그것을 생각조차 하지 않는 것이 tuccha, 곧 빈 것입니다. 설법이 비었다고 한 것이 아닙니다. 거룩한 이들이 간 길에 견주어 그렇다는 것입니다.
දැන් අපි හිතමුකෝ පුංචිලා මේෙ බයිසතිකලයක් පදිනවාද කර රෝසතු වුනේ බයිතිකලයක් වදිනවා. ඌ හරි කඩිසරයි කඩිය වාගේ ඉතන් හරි ලස්සන හරි සන්තෝසයෙන් බලාගන්නවා. [උගුර කෑරීම] අවුරුදු 18ක් විසාගේ ගිත් මොකද කරන්නේ අර පුංචි බයිතිකලේපැල වුවත් එහිය එහෙම පැත්තොත් එහෙම හපන් පුතා හපන් කියනවා. මේ ගොයි අකාර පොතක් පතක් අල්ලන්නේ නැහැ ජීවිතය අතින්න. මේ කාල කනියා මොකක්ද මේ කරන්න කියලා එයාට බිනවා. අර අවුරුදු දෙකේ තුනේ ළඟ පදිෙනකොට හපහපන කිය යතේට පත් වෙනවා. දැන් මේ වෙනසක් තියෙනවා. ඉතින් මේ වචන කිව්වේ තැනට ඔබන
어린아이가 세발자전거를 탄다고 해 봅시다. 작은 자전거를 타면 아주 야무지다, 예쁘다 하며 기쁘게 바라봅니다. 그런데 열여덟 살이 되어서도 그 작은 자전거를 타고 다니면 ‘대단하다, 아들아’ 하겠습니까? ‘책 한 권 잡지 않고 삶을 내버린다, 이 게으름뱅이가 무엇을 하느냐’고 꾸짖습니다. 두세 살에 탈 때는 대단하다는 칭찬을 듣습니다. 이런 차이가 있습니다.
තියෙනවා. ඉතින් මේ වචන කිව්වේ තැනට ඔබන විදියට ඒ වගේ අපි දකින්න සුචයි කිව්හම බණ කියන එක ුච්චයි කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කාලා කියලා එහෙම ගන්න ගියොත් එහෙම අපි තැනට ඕපි විහ ගත්තේ නෙ. මිසා අපි ඕක දකින්න ඕනේ. අනුන්ට ආධාර උපනාව ධර්ම දේශනා කිරීම අපේ උතුම් දෙයක්. ධර්ම දේශනා කරන කෙනාට අමෘත්ත ලැබෙනවා කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ එහෙමත් පෙන්නපු තැන් තියෙනවා. ඒ තරම් උතුම් කියලා. නමුත් තමන් තමන්ගේ වැඩේ කරගන්න ඕනේ ඒක අත්හැරලා කළොත් මේක මහත්ත.
이처럼 말은 자리에 맞게 보아야 합니다. tuccha라고 하셨다고 해서 ‘Buddha께서 설법은 tuccha라고 하셨다’고 받아들이면 자리에 맞게 받아들인 것이 아닙니다. 이렇게 보아야 합니다. 남에게 도움이 되는 dhamma 설법은 우리에게 거룩한 일입니다. dhamma를 설하는 이는 amata를 얻는다고 Buddha께서 보이신 곳도 있습니다. 그만큼 거룩합니다. 하지만 자기 할 일을 해야 합니다. 그것을 버리고 하면 문제입니다.
තමන් තමන්ගේ වැඩේ කරගන්න ගමන් අනිත් අය ධර්ම දේශනාවේ මුත කරන එක ේසයි. හැබැයි ඔහු ඒකට බැඳිලා නැති බව එතකොට දන්නවා. මම අනුට බණ කියන්නේ මේ ලෝකේ බැඳිලා නෙ. මගේ වැඩේ කරගන්න ගමන් ලැබෙන අතිරේක ධාභයක් පශෙන් තමයි මේ අනික් අයටිය කරලා තියෙන්නේ. ප්රධාන කාරණය මගේ විමුක්තිය. මෙන්න මෙතන්ට හිත හිටපු කෙනාට බණ කොච්චර බණ කිව්වත් සංඛාරයක් වඩෙන්නේ නෑහැ. මතු පැවැත්මට හිතුව කාරත.
자기 할 일을 하면서 남에게 dhamma를 설하는 것은 좋습니다. 다만 그는 거기에 매이지 않았음을 압니다. ‘나는 이 세상에 매여 남에게 설법하는 것이 아니다. 내 일을 하면서 얻는 덤으로 남에게도 해 주는 것이다. 으뜸 일은 내 vimutti다.’ 여기에 마음이 서 있는 사람은 아무리 설법해도 다음 존속을 위한 saṅkhāra가 자라지 않습니다.
අන්න ඒක තමයි පුණ්යපා පහීන අස්සර කියන. අරිහත්දී පින් පව් දෙකම නැති කරනවා කිව්වේ ඒකයි. පිනවන දේවලුත් නෑ. දුරිත දේවලුත්. ලෝකේ පිනවන පැත්ත පින්ද මට පිනවන ඒ වෙන් නැති වැඩකුත් නැහැ. අන්න පින් නෑහැ කිව්වේ ඒකයි. උන්වහන්සේ පිනට හේතු කරගරගන්න යහපත් කටයුතු කරන්නේ නැහනේ උන්වහන්සේ මල් පූජා කරනවා. ඒ වගේම නොයෙක් ආකාරයෙන් මේ අපි ඇප උපස්ථාන කරනවා. ඒ වගේම ගුරු ගෞරවයන් යුතුව හලකනවා. මේ ඔක්කොම කටයුතු කරනවා. හැබැයි උන්වහන්සේට ඒවා පිනවන්න දේවල් නෙමෙයි. යුතුකම් විතරයි. පෘතෝපකාර විතරයි.
그것이 ‘puññapāpapahīna’입니다. arahant는 puñña와 pāpa를 둘 다 없앤다고 한 것이 그 때문입니다. 즐겁게 하는 것도 없고 괴롭게 하는 것도 없습니다. 세상의 즐거운 쪽, puñña라는 즐거움에 매인 일이 없습니다. 그래서 puñña가 없다고 한 것입니다. 그분은 puñña를 얻으려고 좋은 일을 하지 않습니다. 그분도 꽃 공양을 하고, 여러 가지로 시중을 들고, 스승을 공경하여 모십니다. 이 모든 일을 합니다. 하지만 그분에게 그것은 즐기려는 것이 아니라 도리일 뿐, 은혜 갚음일 뿐입니다.
පෘතෝපකාරයක් නිසා උන්වහන්සේ බුදුන් දහම් සමුන් වහන්සේ චීත සත්්මයට ගරු කරනවා නමස්කාර කරනවා කටයුතු කරනවා. හැබැයි භක්තිය අකින්න එද බැඳිලානේ. ඒ නිසා අස්්දයි කියලා කියනවා උන්වහන්සේට ශ්රද්ධාව නෑහැ. විශ්වාසය කරන්න දෙයක් නැහැ. උන්වහන්සේ ඇත්ත දැකලා තියෙන්නේ. දැක්ක නිසා උන්වහන්සේට මොන දෙකක් ලෝකේ බැඳෙන්න දෙයක් නැහැ. හොඳ එකෙත් නැහැ නරක එකෙත් නැහැ. එහෙනම් මත් පිනවන්න එකක් මේ ලෝකය තුළ සතුරේවේ ඉන්න එකක් මේ ලෝකේ නෑහ කියන එක දැක්ක නිසා උන්වහන්සේ පුණ්ය ප්රහීනයි. දුශ්චර්තය වැඩක් නැතිම පාපක්ම කොහොමත් වැඩක් නෑහැ කියලා දකින නිසා හීන දහක් දකින නිසා පාප ප්රහීන. පුණ්ය පාප දෙකම රහතන් අහතෙරේ නැති. ඒ නිසා පුණ්ය පාප ක පහීනස්ස කියලා කියනවා. පින් පව දේකම පහ කරන්න ඕනේ.
은혜를 갚는 마음으로 그분은 Buddha, dhamma, saṅgha와 cetiya를 공경하고 절하며 받듭니다. 하지만 믿음으로 매인 것이 아닙니다. 그래서 assaddha라고 합니다. 그분에게는 saddhā가 없습니다. 믿을 것이 없습니다. 그분은 진실을 보았습니다. 보았기에 세상에 매일 것이 아무것도 없습니다. 좋은 것도 나쁜 것도 없습니다. 세상에 즐길 것도, 원수로 둘 것도 없다는 것을 보았기에 puñña를 버렸습니다. 나쁜 행위는 쓸모없다, pāpa는 어차피 쓸모없다고 보기에 pāpa를 버렸습니다. puñña와 pāpa 둘 다 arahant에게는 없습니다. 그래서 ‘puññapāpapahīnassa’라고 합니다. puñña와 pāpa 둘 다 버려야 합니다.
එතෙන්ට යනකන් පින් පහ කරන්නේ නෑ.
그러나 거기에 이르기 전까지는 puñña를 버리지 않습니다.
මා භික්ඛවේ පුඤ්ඤාණං භා යුත්ත මහණෙනි බෙන්නට වියන්න එපා. සුඛස්සේතං භික්ඛවේ යදිවානම් පුඤ්ඤං මේ සුඛය දෙකින් තව නමක් පින කියන්න. සුඛං ගබ්බං ගන්හන්තං තිවිතං සමාධි පරිපූර්ය මේ සුඛය ගැගත් කලින් තිවිත සමාධිය විතර පිරියා. ක්ෂණික සමාධියෙන්, උපචාර සමාධියෙන්, අප්පනා සමාධියන්. ක්නික සමාධියත්, උපචාර සමාධියත් පර්පනා සමාධියක් කියලා මේ තුන පිරෙනවා. ඒ නිසා සමාධියට
‘Mā, bhikkhave, puññānaṃ bhāyittha. 비구들이여, puñña를 두려워하지 마라. sukhassetaṃ, bhikkhave, adhivacanaṃ yadidaṃ puññaṃ, 행복의 다른 이름이 puñña다.’ 이 행복을 얻으면 세 가지 samādhi가 찹니다. khaṇika samādhi, upacāra samādhi, appanā samādhi, 이 셋이 찹니다.
කියලා මේ තුන පිරෙනවා. ඒ නිසා සමාධියට උපදි්රය වෙන අත්ලක් වෙන්නේ පින අත්හරින්න එපා කියලා පෙන්නවා. ඒක අත්හරින්න වෙලාවක් ඉන්නේ තමන්ගේ වැඩිය කරගෙන ඉවරෙලා පහුර අහකමන්න එතෙර වුනාට පත් එතෙර වුනහම දන්නවා මම දැන් එතෙර වුණා. දැන් පහුර අටේටි අයන්න එක තේරුමක් න. එහෙනම් එතර වෙලා නැති කෙනා පහු අත වෙන්න ගියොත් අතරමන් දෙනවා.
그러니 samādhi에 도움이 되는 puñña를 버리지 말라고 보여 주십니다. 그것을 버릴 때는 자기 일을 마친 뒤, 뗏목을 치울 때, 곧 건넌 뒤입니다. 건너면 압니다. ‘나는 이제 건넜다. 이제 뗏목을 메고 갈 까닭이 없다.’ 건너지 않은 이가 뗏목을 버리면 중간에서 헤맵니다.
අරිහත්යට පත් වෙච්ච තැන් පටන් ගන්නනේ ඊට ඉස්සෙල්ලා ගන්න සතිසක් නැහැ. එහෙනම් පින් පින් නොකර ඉන්නවා කියන එකක් නැහැ. අන්න ඒ වෙලාවේදී ඔ ඒකනයි යුතුකමක් පත් වෙන්නේ. චේතනාවක් වශයෙන් ඔහුගේ එහි පිනවර බලාපොරතු නැති වෙන විතරයි සිද්ධ වෙන්නේ. ක්රියාවලිය තියෙනවා.
arahant가 된 때부터는 그 전처럼 붙들 것이 없습니다. 그렇다고 puñña가 되는 일을 하지 않는 것도 아닙니다. 그때에는 그것이 도리가 됩니다. cetanā로서 그 즐거움을 바라는 것이 없어질 뿐입니다. 행위는 있습니다.
පුණ්යක් ක්රියාවලිය පුණ්ය වශයෙන් පවනේ ඒක හටගන්නේ පුණ්ය චේතනාව පුණ්ය චේතනාවකින් වෙන් වුනා වූ යුතුකම් සලකන සෘතෝපකාර සලකන ඒ යහපත් ගති ලක්ෂණය ඇති ක්රියාකාර උන්වහන්සේගේ අනිත් සියල්ල හටවට අවුරුමේ තියෙනවා. නමුත් ඒවා හවීමත් උන්වහන්සේට පුණ්ය චේතනා පහළ වෙලා භවයට හිර වෙන්නේ නැහ. ඒකයි කිව්වේ පුණ්ය ප්රහීණයි කියලා. ක්රියා ප්රහීණ නෙමෙයි.
puñña 행위가 puñña로 이어지는 것은 puñña cetanā에서 생깁니다. puñña cetanā와 떨어진, 도리를 지키고 은혜를 갚는 좋은 성품의 행위는 그분에게 모두 있습니다. 하지만 그렇게 해도 그분에게는 puñña cetanā가 일어나 bhava에 갇히지 않습니다. 그래서 puñña를 버렸다고 했지, 행위를 버렸다고 한 것이 아닙니다.
මේ සමහර අය හිතනවා උන්වහන්සේ මල් පූජා කර ඒවා කරන්නේ නැහ. උන්වහන්සේ එහෙම දෙයක් කරන්නේ නැහ. කියලා එහෙම කියනවා. එහෙම කියන්න ගියොත් එහෙම ධර්මයට ගැලපෙන්නේ නැ.
어떤 이들은 그분은 꽃 공양 같은 것을 하지 않는다, 그런 일은 하지 않는다고 말합니다. 그렇게 말하면 dhamma에 맞지 않습니다.
සැරියුත් හාමුදුරුවෝ කියන්නේ අරිහත් පත්තේද උත්තමයන් වහන්සේ එනවා. එක්තරා ප්රේතයෙක් උන්වහන්සේ ළඟ රැදිලා ඉල්ලා හිටන් කියනවා. අනේ ස්වාමීනි මාව පේරගන්න. කොහොමද ඔබ පේරගන්නේ? අනේ ස්වාමීනි මම මහා දුක වෙට වැහෙලා ඉන්නවා. අදහත් පුරුෂය තුළ උදව් කරන්නයි කියලා.
Sāriputta 스님은 arahatta에 이른 거룩한 분입니다. 어떤 peta가 그분 곁에 와서 간청합니다. ‘스승이시여, 저를 구해 주소서.’ ‘내가 너를 어떻게 구하겠느냐?’ ‘스승이시여, 저는 큰 괴로움에 덮여 있습니다. 착한 분께서 도와주소서.’
අසත්පුරුස භික්ෂුවකේ පැත්ත ගන්න ගිහිල්ලා. මම දර පත්සිය එල්ලිලා ඉන්නවා. කොයි අසත්පුරුෂ භික්ෂු එයා කරවුලට තමයි මම ඉන්නේ. එයා කට උඩක තියෙනවා. එයා ගිහි කක්කුරු සේ උපන්න නැමැරිලා. අසත්පුරුෂයාට උදව් කරන්න ගිහිල්ලා ඒකට උපාගෙන මාවත් තියන් මැරිලා හිතින් ත්රිරීතිය කියලා හින් උගේ කරවල උපාන්න දැන් මය කටහත් දුලත තියන්න. වැට ගිරියට එන්නේ වී මේ වීසුරය පහරෙන ඒවා ඔක්කොම වැටෙන්නේ මය කර මම පහරෙනවා වැඩෙන්නේ ආ දුරෙන් මසු පහරයා මම කනවා මම පහරෙනවා අර භික්ෂුව
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
කනවා. මෙහෙම දුක මම මේ ඉන්නේ. මාව බේරන්න කොහොම හරි මෙන්න මේ වගේ ගිහින සැරියත් හාමුදුරුවන්ගන්න කියන්න කියලා. මම කොහොමද බේන්නේ පෙර ඔබ මට නෑ. මම ඕකට උදව් උපකාර කරලා තියෙනවා.
‘이런 괴로움 속에 저는 있습니다. 어떻게든 저를 구해 주소서’ 하고 Sāriputta 스님께 말합니다. ‘내가 어떻게 구하겠느냐?’ ‘전생에 당신은 저의 친척이었습니다. 저는 당신을 돕고 보살폈습니다.
ඒ නිසා ඔබ දිනයට පිනක් ගන්න මට අයිතියක් තියෙනවා. ඔබ කරලා තියෙන සත්ම ගුණය මට අනුමෝතන් වෙන්න පුළුවන්. මම මොකක්ද කරන්න ඕනේ පිණ්ඩපාත කරගෙන ගිහිල්ලා හරි කමක් නෑහැ ිස්වූන් වහන්සේලාට දානයක් දීලා මට පින් අනුමෝතන් කරන්න.
그러니 당신이 지으신 puñña에서 제가 받을 몫이 있습니다. 당신이 하신 좋은 일에 저도 anumodanā할 수 있습니다. 걸식을 해서라도 좋으니 bhikkhu들께 dāna를 올려 저에게 puñña를 나누어 주소서.’
උන්වහන්සේ පිණ්ඩපා පාතකින් ගිහිලා බෙක්ුවන් පිරිසක් එකේ කරලා දානේ දීලා ඒ දානේ පින් අනුමෝදන් කරලා අර ප්රේතයියාට ප්රේතයන් අනුබෝදන් වෙලා අර දුකෙන් බැ. දැන් අපේ විදරේත වස්තුව සභාව.
그분은 걸식하러 가서 bhikkhu 무리를 모아 dāna를 올리고 그 dāna의 puñña를 그 peta에게 나누어 주셨고, peta는 anumodanā하여 그 괴로움에서 벗어났습니다. 이것이 Petavatthu의 이야기입니다.
දැන් මෙතනදි වැදගත් දෙයක් තියෙනවා. පුණ්ය පාප පහීන අස්සගෙන පුණ්ය ප්රහීණ කරලා හිටපු ශරීර හාමුදුරුවෝ දානයක් දීලාන් අනුබෝදන් කරන්න මොනවද? එයාට ලැබුණේ මොකක්ද? දැන් මොන පිනද ප්රහිනද
여기에 중요한 점이 있습니다. puññapāpapahīna라며 puñña를 버린 Sāriputta 스님이 dāna를 올려 나누어 준 것은 무엇입니까? 그 peta가 받은 것은 무엇입니까? 그러면 어떤 puñña를 버렸다는 것입니까?
දැන් මෙතෙන්දි තමයි අපි අර කිව්වේ වචන පටලවාගෙන වෙලා වචන වල අර්ථ වෙනස් කරෙන අදහස් ගියාහම අදට ඒ පුණ්ය කියන වචනය අද තියෙනද තියෙන අදහස ගන්න බැ. අපිට සිද්ධ වෙනවා ඔය තැන්වලට තිර වෙන්න ධර්මය විකෘති කරද නැහම් අපිට මොකද වෙලා තියෙන්නේ ධර්මය පැටළුම් සහකද ධර්මය පරක් පරලද මෙහෙම තැන් අපිට ගන්න වෙනවා. මෙතන්දි අපි දකින්න මේ පුණ්ය කිව්වේ මොකක්ද මේ භවය තුළ පිනවන්න යමක් හේතු වෙනවද යහ යම්කිසි සුගතියයි කියලා. මෙන්න මේ පිනවන මානසිකත්වය තමයි මේ එතන පුණ්ය. අන්න ඒක තමයි අරිහතුන් වහන්සේගේ ප්රහින්.
여기서 앞서 말했듯이, 말을 뒤섞고 낱말의 뜻을 바꾼 생각으로 가면, 오늘 puñña라는 낱말에 담긴 뜻을 잡을 수 없습니다. 그러면 이런 데에 막히게 됩니다. dhamma를 비틀거나, dhamma가 엉켰다, dhamma끼리 어긋난다고 여기게 됩니다. 여기서 보아야 할 것은 이 puñña가 무엇이냐, 이 bhava 안에서 즐겁게 할 무엇, 어떤 sugati의 원인이 되는 것이냐 하는 것입니다. 이 즐기려는 마음 상태가 거기서 말하는 puñña입니다. 그것이 arahant께서 버린 것입니다.
සැපට හේතු වෙනෞකික හෝ සැපට හේතු වෙන යම් ක්රියාවලියක් කළා නම් ඒකෙන් ගොඩනැගෙනවා ඒකට අවශ්ය කරන දේ. හැබැයි සසර ගමනට හිතු වෙෙන මතුඋපතියට හිතු වෙන එකයි එතන නැ. ඒ නිසා තමයි අර ප්රේතයාට අනුබෝදන් කරපුහම ප්රේතියා ඇති සුගිතමුත්ත වුනේ. උන්වහන්සේ කරලා අනුබෝදන් කරපු.
세간의 행복의 원인이 되는 어떤 행위를 했다면 그것으로 그에 필요한 것이 쌓입니다. 하지만 saṃsāra 길의 원인, 다음 태어남의 원인이 되는 것은 거기 없습니다. 그래서 그 peta에게 나누어 주었을 때 peta가 sugati로 풀려났습니다. 그분이 하고 나누어 주신 것으로.
දැන් හොඳ දේ කරලා අනුබෝදන් කරනකොට උන්වහන්සේ සතුටු නොවුණා. ලෞකිකත්වය තුළ තව ඒ කෙළවර කරලා නැති කෙනා ඒ සුගති ගුණයට සතුටු වෙනේ සුගතිය ගුණයකට නිසා සුගතිය විපාකය වශයෙන් සුගති විපාකයක් වශයෙන් ඔහු ලබනවා සුගති ඵලයක්. මේක ක්රමය තමයි ඒවා වෙන්නේ. ඉතින් ඕක දකින්න ඕනේ. ඉතින් මේ වෙලාවේදී බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා මෙදාම කරපු විදිහටම මේ යව රජවරු කියන කොටසට ගිහිල්ලා උපදිනවා.
좋은 일을 하고 나누어 줄 때 그분은 그것을 즐기지 않았습니다. 세간에서 아직 그것을 끝내지 못한 이는 그 sugati의 덕에 기뻐합니다. sugati의 덕 때문에 그는 sugati의 과보로서 sugati의 열매를 얻습니다. 그렇게 되는 방식이 이렇습니다. 이것을 보아야 합니다. 그런데 이때 Buddha께서 ‘이처럼 한 그대로 Yama 왕이라는 부류에 가서 태어난다’고 설하십니다.
මේකේ උපදිනවට දැන් උපදින හිතනවා මැරිලා හලන් වෙන අත්දැවක් ලබන එකද මේ කිව්ේ? දැන් මේ අත්දැවක් ලබන එකම නෙවෙයි මෙතන කියන්නේ. කෙනෙක් මළට පස්සේ අපි ඉස්සරක් කියනවා මැරිච්ච ගාවම චුත වෙන සිරිසක් නෑහ කියන්න ඕනේ.
여기서 ‘태어난다’는 것이 죽어서 다른 생을 얻는 것만을 말하느냐고 생각할 수 있습니다. 여기서 말하는 것은 다른 생을 얻는 것만이 아닙니다. 어떤 사람이 죽은 뒤, 죽자마자 곧바로 cuti가 되는 것은 아니라고 말해야 합니다.
සමහර අවස්ථාවල් තියෙනවා පුද්ගලයා මෙතනින් මැරිලා අන්තරාභවික වෙලා. ඊට පස්සේ ඒ අවස්ථාවේදී ගොඩනැගිලා එන්නා වූ පුණ්යපාප දෙකේ විනිස්සයක් අනුව ඒ තීරණයෙන් ඔහු එතනින් ගිහිලා හිටන් උපදිනවා පරිවර්තනය වෙලා හිටන් චුති පටිසන්ධි ලබනවා යන් භව එතන චුති පටිසන්ධිය ලබලා හිටන් අත්වකට පත් වෙනවා.
어떤 때에는 사람이 여기서 죽어 antarābhavika가 됩니다. 그 뒤 그때 쌓여 온 puñña와 pāpa 두 가지의 판정에 따라, 그 결정으로 거기서 가서 태어납니다. 바뀌어 cuti와 paṭisandhi를 얻습니다. 거기서 cuti-paṭisandhi를 얻어 다른 생에 이릅니다.
අන්තරා භවය කියලා අමුතු භවයක් නෙවෙයි තිබුනේ මේ තිබිච්ච මිනිසත් භවමයි. මිනිසත් බැව තුළ තිබෙන්නා වූ ස්වභාවයක් තමයි මේ කරජ කාය කියන මස්දේ කායක් ගොඩනකමින් ඒක ඉවරණ බැහැරනහම තව තැනක උප්පත්ත වශයෙන් කියලා එතන ගොඩ නගෙමින් ඒක වැරනාම එතනින් මැරිලකින් තව තෙනෙක උප්පත්ත ලබමින් මේ උප්පත්තියක් යන්නේ ඒකට කියන්නේ පටිසන්ධිය නෙමෙයි ඔක්කන්ති.
antarābhava란 별다른 bhava가 아니라 지금 있던 이 사람의 bhava 그대로입니다. 사람으로 있는 동안의 한 모습입니다. karajakāya라는 살덩이 몸을 쌓다가 그것이 다해 떠나면 다른 곳에 태어나 거기서 또 쌓고, 그것이 다하면 거기서 죽어 또 다른 곳에 태어나며 이어지는 이 태어남을 paṭisandhi가 아니라 okkanti라고 합니다.
පටිසන්ධි දැුවට පස්සේ මිනිසත් පැව අවුරුදු ලක්ෂයක් කෝඩියක් ඈතද එනකන් ඒකේ ශක්තිය තියෙනවා මිනිසත් බැව පවත්වන්න. දැන් මිනිසද්දව වශයෙන් පවත්වන්නේ කර්මජ කය මිසක් මේ ආහාර කය නෙමෙයි. මේ කරජ කය නෙමෙයි අත්යව පවත්වන්නේ. කර්ම කය කර්ම කය නිෂ්පාදනය කරන්න මේ ලෝකේ මුකුත් ඕනේ නැහැ. කර්ම විපාකයෙන් හටගන්න කර්මජ රූප තමයි ඒකට හේතුව. කර්මජ විපාකයෙන් කර්ම විපාකයෙන් ගොඩනැගෙන රූප නිසා.
paṭisandhi를 얻은 뒤 사람의 bhava는 십만 년, koṭi 년에 이르기까지 그 힘이 있어 사람의 bhava를 지탱합니다. 사람으로 지탱하는 것은 kammaja 몸이지 이 음식으로 된 몸이 아닙니다. 이 karajakāya가 생을 지탱하는 것이 아닙니다. kamma 몸을 만드는 데에는 이 세상의 아무것도 필요 없습니다. kamma의 과보로 생기는 kammaja rūpa가 그 원인입니다. kamma 과보로 쌓이는 rūpa이기 때문입니다.
ඒ කර්ම අත්ද්යාව කියන සූක්ෂම කායිකත්වය මෙන්න මේක තමයි අද අපි ගණන්බ්බය අන්තභික අයදි වශයෙන් නම් වලින් හඳුන්වන්නේ. අන්තරා භවියා කියන්නේ ගන්ධබ්ය හාමුදුරුවන් දන්න ගත්ත තව නමක් නිසා කන්තරා භවිතියා කියලා අමුතු භවයක් නෙමෙයි.
그 kamma의 생이라는 미세한 몸, 이것을 오늘 우리는 gandhabba, antarābhavika 같은 이름으로 부릅니다. antarābhavika란 스님들이 쓰는 gandhabba의 다른 이름일 뿐, antarābhava라는 별다른 bhava가 아닙니다.
මේ භවයේ ගමන තුළ අපිට පේන තැනක් තියෙනවා නොපෙන්න තැනක් තියෙනවා. මස්දේ කයක් අගෙන පහළ වුනා පේනවා. කර්මජ කය පේන්නෙද නැ. ඒක අවිසය රූපය. භූත රූප ප්රසාද රූපද ඒක? අවිසයයි. අන්න අවිසයට හරට පස්සේ මොකද තියෙන්නේ අන්තර කියලා අපි කියනවා. අතුරු දහම් වුණා කියලා කතාව හදලා තියෙන්නේ ඕක පේන්නේ නැතුව කිය. භවය තුළම පේන පේන්න ඇතුව ඉන්න අවස්ථාව සහ පේන්න නැතුව ඉන්න අවස්ථාව මෙලොවින් එළවට යනවා එලොවින් මෙලොවට එනවා කිව්වේ ඕන.
이 bhava의 길 안에는 우리에게 보이는 데가 있고 보이지 않는 데가 있습니다. 살덩이 몸을 지니고 나타나면 보입니다. kammaja 몸은 보이지 않습니다. 그것은 감관의 대상이 되지 않는 rūpa입니다. bhūta rūpa나 pasāda rūpa입니까? 대상이 되지 않습니다. 대상이 되지 않게 된 뒤 무엇이 있는지를 우리는 ‘사이(antara)’라고 부릅니다. ‘사이에 있다’는 이야기를 만든 것은 그것이 보이지 않아서입니다. bhava 안에서 보이는 때와 보이지 않는 때를 두고 ‘이 세상에서 저 세상으로 가고, 저 세상에서 이 세상으로 온다’고 한 것입니다.
සත්වයා සැරිසරන්නේ අවිද්යාව නිසා සැරිසරන්නේ මෙලොවෙන් [උගුර කෑරීම] එළවට යනවා එළොවයෙන් මෙලවට එනවා කියලා. අන්න මෙලොවයෙන් එළවට යන එළොවයෙන් මෙලවට යන කිව් මෙලොවෙන් එළවට යන කිව්වේ උපේස අනි නොපෙස පැත්තේ සුක්ෂම කායිත්වයට යන්න. ආය එළවෙන් මෙලෝට එනවා කියන්නේ මස්ලේ කයක් ගැඹකට පේන්නයි එනම් හරි නැවත මස්ලේකයි කිය විහලා පේන්න එනවා.
satta가 떠도는 것은 avijjā 때문입니다. 이 세상에서 저 세상으로 가고 저 세상에서 이 세상으로 온다고 합니다. 이 세상에서 저 세상으로 간다는 것은 보이지 않는 쪽의 미세한 몸으로 가는 것이고, 다시 저 세상에서 이 세상으로 온다는 것은 살덩이 몸으로 모태에 들어 보이게 오거나, 다시 살덩이 몸을 얻어 보이게 오는 것입니다.
ඉතින් ඔය විදිහට නොපෙන ඉන්නවා පේන්න ඉන්නවා නොපෙන ඉන්නවා පේන්න ඉන්නවා. මේ විහින් අවුරුදු ලක්ෂයක් තිබුණා අර පටිසන්ධීස ලැබපු ශක්තිය අත්ද බැහැ පවත්වන්න අවුරුදු ලක්ෂයට හතරමගුතියක් ආවේ නැත්නම්. ඔහු පේන්න නොපෙන පේන නොපෙන මේ කියන දෙයාකාරයෙන් ආකින් අර අවුරුදු ලක්ෂය ිවනවා. ඒ අවුරුදු ලක්ෂයට සමහර මේ මිනිස්සුගේ කය සදා ගාණක් දහස් ගානක් ඔව් ලබලා තියෙන්න පුළුවන්.
이렇게 보이지 않게 있다가 보이게 있다가, 다시 보이지 않게, 보이게 있습니다. 이렇게 하여, paṭisandhi로 얻은 힘이 생을 지탱하지 못하게 될 때까지, 그 십만 년 안에 다른 데로 떨어지지 않는다면, 그는 보였다 안 보였다 하는 두 방식으로 그 십만 년을 보냅니다. 그 십만 년 동안 어떤 사람은 몸을 수백, 수천 번 얻었을 수 있습니다.
ඒ අරගත්ත කය හැමතැනම කය මැරෙන්න පුළුවන්. හැබයි චුත වුණේ. සූක්ෂම කයෙන් අහකෙට යනවා. ඒ තිබුණ ආකාරයම ගිහිල්ලා තව ගැඹ ඇතුල් වෙනවා. ඒ ගැත අනුකූල විදිහට කර්ම ශක්තියක සකස් කරලා එතනින් ගෙනනවා. ආයුහ සැරයක් ඒ ඊට අනුකූලව ඒ මට්ටමට හුස්ම හත් වෙලා වැටෙනවා. ඒකයි වැහැරලා යනකොට ආයු වැහැරලා ගිහිල්ලා ඒකයි වැරලා ගියහ එතනින් ආයුහරයක් යනවා. තව විහකට යන. [උගුර කෑරීම] ඔන්න ඔය යන අතරතුර.
그렇게 얻은 몸은 어디서든 죽을 수 있습니다. 하지만 cuti가 된 것은 아닙니다. 미세한 몸으로 떠납니다. 있던 그대로 가서 다른 모태에 들어갑니다. 그 모태에 맞게 kamma의 힘이 마련하여 거기서 태어납니다. 다시 그에 맞게, 그 수준에서 숨이 다하면 쓰러집니다. 수명이 다하면 다시 거기서 떠나 다른 데로 갑니다. 그 사이에 이렇게 됩니다.
හරිය දැන් අපි අත්දැකලා තියෙන දෙයක් අපේ අත්දැකීමක් අර හීටර් එක කියන කොයිල් එක නැත්නම් අර වතුර හත් කරන්න උපකරණ අපි වතුරට දාලේ වෙලා හිතන්නම්මේ විදිය දුන්නහ ඒකට විධුරිය සැපයුහම වතුර උණු වෙනවා. දැන් වතුර උණු වෙන්න මොකක්ද වුනේ? අර කීටර කම්බියෙක් ක්රියා රත්වෙන්න තිබිච්ච උණුසුම් වල තිබිච්ච කම්බිය රත් වෙලා යනවා ඒ රස්ය වතුර ටුවා දන්න ඒකේ තමයි වතුර හම් වෙන්න පටන් ගන්නේ. හැබැයි පැයක් දාලා තියෙන්න පුළුවන් වතුර තියෙනවා නම් වතුර වුණු වෙවි අර කම්බය නිරුපත්තිතයි.
우리가 겪어 본 것으로 말해 봅시다. 히터 코일, 곧 물 데우는 기구를 물에 넣고 전기를 주면 물이 뜨거워집니다. 물이 데워지는 데 무슨 일이 있었습니까? 그 코일 선이 달아오르고 그 열이 물에 전해져 물이 데워지기 시작합니다. 물이 있으면 한 시간을 넣어 두어도 물만 뜨거워질 뿐 코일은 멀쩡합니다.
අපි ඔහොම තියෙද්දී අර කරන් විදු වේග එහෙමම දීලා තියෙද් ඉතින් අපි අර හීටර කිව්ව උපකරණයේ වතුරෙන් හරත්තනම් විනාඩියක් යන පුස්කාල ිතරයක්. පැය ගානත් ඉස්සේ නොපිච්චි තිබුණා. වතුර නහ වැඩි වෙලාව හම්බු පිතිලා ගියා. මොකද වුනේ? ඒකෙන් නැගෙන උෂ්ණත්වය තනිකර ඒකට දරන්න බැ. ඒක යමකට උරාගෙන උරාගෙන වෙනක් ක්රියාවලියා සිද්ධ වෙනවා වතුර වුණේවි වතුරෙ තියෙනවා. ඒක පිච්ච වෙන්නේ නැහැ. මෙන්න මේ වගේ අපි
그런데 같은 전기를 그대로 주면서 히터를 물에서 꺼내면 일 분쯤이면 타 버립니다. 몇 시간이나 타지 않던 것이 물이 없으니 금세 타 버렸습니다. 왜 그렇습니까? 거기서 오르는 열을 혼자서는 견딜 수 없습니다. 무엇이 받아 주는 동안은 다른 과정이 일어나 물이 데워지고, 물속에 있으니 타지 않습니다.
ඒක පිච්ච වෙන්නේ නැහැ. මෙන්න මේ වගේ අපි යම්කිසි කර්ම ශක්තියක් සිද්ධ කරලා ඒ කරපු කර්ම ශක්තිය තුළින් දැන් මේ අත්හව පරිවර්තනය කරන්න හේතුකාරයට කර්ම ශක්තියක් ගොඩනැගිලා තියෙනවා අපි. අර හීටර් කොයිල් එක වතුර දැම්මා වාගේ මස් දෙකට මේක ඇතුල් කරලා තියෙනවා සම්බන්ධ කරලා සූෂම කාය දැන් මේකේ සම්බන්ධතාවය තියෙන තාක්කල් ඒ පරිවර්තනයට බාධකයක් පමණවයි මේ කය පවත්වනවා.
이처럼 우리는 어떤 kamma의 힘을 지었고, 그 지은 kamma의 힘으로 이 생을 바꿀 원인이 되는 kamma의 힘이 쌓여 있습니다. 히터 코일을 물에 넣듯 살덩이 몸에 이것을 넣어 이어 놓았습니다. 미세한 몸이 이 몸과 이어져 있는 동안은 그 바뀜을 막으며 이 몸을 지탱합니다.
මේ කයෙන් මිදිලා අහකට ගියොත්. ගැලවිලා අහකට ගිය. අර සූක්ෂම කයට සනිකර අර තිබිච්ච ඒ අත්බැව පවත්වන්න ගෙනාපු කර්ම ශක්තියෙන් පවත්වන්න බැහැ. අර ඊට වඩා වැඩි වත් කරලා තිබච්ච කර්ම ශක්තිය ක්රියාත්මකලා අද්ධව පරිවර්තනා යුත වෙලා පටිසන්ධිය ලබනවා ඒ
이 몸에서 풀려 떠나면, 빠져나가면, 그 미세한 몸만으로는 그 생을 지탱하려고 가져온 kamma의 힘으로 지탱할 수 없습니다. 그보다 더 크게 쌓여 있던 kamma의 힘이 작동하여 생이 바뀌고 cuti가 되어 paṭisandhi를 얻습니다.
අත්දැව මෙන්න මේ නිසා වැඩි හරියක් යුත වෙන්නේ අධ අන්තයි වෙන්නේ නැත්නම් ඔය ගන්ධබ්බ කියන අවස්ථාවෙදී
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මිනිස් කයත් එක්කම මැරිලා අවස්ථා දෙකක් තියෙනවා කර්මක්ෂය මරණය සහ උභයක්ෂය මරණය කියන මරණ දෙක කර්ම බලවේගය ඉවර වෙන නම් එයා කොච්චර මේ ජීවිතය පවන්න පුළුවන් ජීවත් කරන්න බැහැ පමාරුවක් හරිට ඇරෙන්නේ ඒකට කියනවා කර්මත්වය
사람 몸과 함께 죽는 데는 두 경우가 있습니다. kammakkhaya 죽음과 ubhayakkhaya 죽음, 두 죽음입니다. kamma의 힘이 다하면 아무리 이 삶을 이어 가려 해도 살게 할 수 없습니다. 그것을 kammakkhaya라고 합니다.
සමහරට වයසක් ගිහිල්ලා කර්ම ශක්තියක් ගෙවිල්ලා මේ දෙකම එකට ගිවිලා තිබුනානම් එහෙම අවස්ථාවක් ආවොත් කර්ම ශක්තියක් ගෙවුණු ජීවිත මේ කය පවත්වන ශක්තියක් ගෙවුණු දෙකෙම එකට එකතු මරණ ඔබේ අක්ක මරණය ඒ කලාාතුරකින් සිද්ධ වෙන දෙයක්. සිද්ධ වෙන හින්දා නෙමෙන්න ඉඩ තියෙන හින්දා කියන.
어떤 이는 나이가 들어 kamma의 힘이 다하고 둘이 함께 다할 때가 있습니다. 그런 때가 오면, kamma의 힘이 다하고 이 몸을 지탱하는 힘도 다해 둘이 함께 다한 죽음이 ubhayakkhaya 죽음입니다. 그것은 드물게 일어나는 일입니다. 늘 일어나서가 아니라 일어날 여지가 있어서 말하는 것입니다.
හරිට අර මේ විය කන කැස් බෑවා කැඩිලා දාපු වියසනු දෙක මුහුදට ගිහිල්ලා මුහුදේදී ඕක එකතු වෙලා ඔය අතරින් ඔලියක් අවුරුදුන සැරයක් ඔලුවරට දානවා නම් කාගේ හරි එක එක ඔලුවක් උඩට එයිද ගිහිලලා ආපුවහම ඉන්න ඉඩ තියෙනවා. එහෙමත් වෙන්න ඉඩ තියෙනවා කිව්වා එකක් ඒක තමයි ඔබේ අක්කමරලා කියන. වෙනවයි කියලාම සියල්ලට වෙනවා කියලා පෙන්නන්න පුළුවන් කියන අති දුරු සිද්ධ වෙන්න පුළුවන් නිසා තමයි ඒවට ඔබේ අත්ක මරණය න්නේ. ඉතින් අනිත් කාලය මොකද කරන්නේ
바다에 던진 멍에의 두 구멍이 바다에서 맞닿고, 그 사이로 백 년에 한 번 머리를 내미는 거북이 그 구멍에 머리를 넣을 여지가 있다, 그렇게 될 수도 있다고 한 것과 같은 것이 ubhayakkhaya 죽음입니다. 누구에게나 일어난다고 보일 수 있는 것이 아니라 아주 드물게 일어날 수 있기에 ubhayakkhaya 죽음이라 합니다.
මරණය න්නේ. ඉතින් අනිත් කාලය මොකද කරන්නේ කර්මත්වය මරණයක් සිද්ධ වෙන්න පුළුවන්. එහෙම නැත්නම් කර්මය තියෙන්නේ උපච්චේතක වර්ණ කියලා හදිසි අනුක් වඑකෙන් මැරෙන්න පුළුවන්. එහෙම වුනොත් කර්මක්ෂය වෙලා නැති නිසා. ඒ පුද්ගලයා එතනින් බහිනවා අර කියන ආයසරයක් සූක්ෂම කායිකත්වයට නැත්නම් කර්මජ කායිකත්වය එහෙනම් කර්මජ කාය චිත්තජ කාය උතුටජ කායක නෙමෙයි නිජකායික කියන අවස්ථාවෙන් තමයි අත්දැවගෙන යන්නේ ඒ කාලේ.
그러면 다른 때에는 어떻습니까? kammakkhaya 죽음이 일어날 수 있습니다. 아니면 upacchedaka kamma라 하여 갑작스러운 사고로 죽을 수 있습니다. 그렇게 되면 kamma가 다한 것이 아니므로, 그 사람은 거기서 빠져나와 다시 미세한 몸, 곧 kammaja 몸으로, kammaja·cittaja·utuja 몸의 상태로 그때의 생을 이어 갑니다.
එතන්දි යම්කිසි ගන්ධයක් අරගෙන වෙලා ඒකෙන් ආහාරයක් කරගත්තා නම් මේ ලෝකේ සම්බන්ධ ඉතාම ආහාරයක් ගත්තා නම් එතන පටන් ඉන්නේ ගන්ධයේ එබගෙන ජීවත් වෙන්නේ ගන්ධබ්බයා කියලා තියෙන්නේ. අන්න ඒක තමයි මෙතනින් අහක් වෙන ඕන සත්වයට ජීවත් වෙන්න බැහැ. ම පුරුද්ද තියෙනවා.
거기서 어떤 냄새를 받아 그것을 음식으로 삼았다면, 이 세상과 이어진 아주 미세한 음식을 먹었다면, 그때부터 냄새를 먹고 사는 이를 gandhabba라고 합니다. 여기서 떠난 satta는 누구도 그냥 살 수 없습니다. 버릇이 남아 있습니다.
කර්ම ශක්තිය ආහාර නෙමෙපදෙවිලා එනවා. මේ භෞතික ලෝකේ තිබෙන්නා වූ ගඳ සුවත දෙක එනවා. ඉතින් දුර්ගතිය තිබුණා ගඳ ආහාරයට ගන්නවා. සුගතිය තිබුනවා සුවඳ ආහාරයට ගන්නවා. ඒක ගත්ත ගහම මේ සූත්ර සමකය හොඳ ආහාරයක්. ඒකෙන් ගත්ත නහම මේ සූක්ෂම ගඳ හෝ සුවඳ කියන දෙකෙන් හැදුණු නිර්මිතයත් එක්කලා අර ඒක කය ද්ජ කය ත්ිජ කය කිව්ව කර්ම චිත්ත ඉතුකය තුනෙන් හටගත්ත කය ඒ සියුම් ආහාරය නිසා ආහාරයට කයක් චතුර කාය කියන තත්ත්වයට පත් වෙනවා. අන්න චතුර කාය කියන එකේ රූක්ෂම කායකය තමයි ගන්ධබ්බයක්.
kamma의 힘이 음식은 아니지만, 이 물질 세계에 있는 나쁜 냄새와 좋은 냄새 두 가지가 옵니다. duggati로 기울었으면 나쁜 냄새를 음식으로 삼고, sugati로 기울었으면 좋은 냄새를 음식으로 삼습니다. 그것을 먹으면 이 미세한 몸에 좋은 음식이 됩니다. 그것으로 미세한 나쁜 냄새나 좋은 냄새로 된 것과 함께, kamma·citta·utu 셋에서 생긴 몸이 그 미세한 음식 때문에 음식에서 난 몸까지 더해 ‘네 가지 몸’이 됩니다. 그 네 가지 몸의 미세한 몸이 gandhabba입니다.
දැන් ඔය ගන්ධබ්බයක් චිත්තය මුල් කරගෙන පාලනයක් තියෙන්නේ. කර්ම සහ චිත්ත පාලනය කර්මය ප්රධාන කරගෙන චිත්තයක් දෙවෙනි කරගෙන නමුත් චිත්තය ක්රියාත්මක වෙන්න පුළුවන්. හැබැයි කර්මයට පළවෙනි තැන ඉතින් අපි හුළඟ එක ගහගන්න ගියොත් අපිට දඟලන්නත් පුළුවන් හුළඟ ගෙනියනවා. අපිට හුළඟේ ගෙනිය නවත්තන්න බැහැ. හැබැයි අපිට දඟලන්න පුළුවන් ඒ ගිය තන අකුවොත් යම්ක එල්ලෙන්න පුළුවන්. අපිට ඒ ටික කරගන්න අපි ළඟ තියෙනවා ශක්තියක්. මෙන්න මේ වගේ දෙයක් තමයි චිත්ත පාලනය සහ කර්ම පාලනය දෙකට අහුවෙලා තමයි ඉන්නේ ගන්ධබ්බයක්.
이 gandhabba에는 citta를 뿌리로 한 다스림이 있습니다. kamma와 citta의 다스림입니다. kamma가 으뜸이고 citta가 둘째이지만 citta도 작용할 수 있습니다. 다만 kamma가 첫자리입니다. 바람에 휩쓸리면 몸부림칠 수는 있어도 바람이 데려갑니다. 바람에 실려 가는 것을 멈출 수는 없지만, 몸부림치다 무엇에 걸리면 매달릴 수는 있습니다. 그만큼 할 힘은 우리에게 있습니다. 이처럼 citta의 다스림과 kamma의 다스림 둘에 붙들려 있는 것이 gandhabba입니다.
මේ ගන්ධබ්බයක් දුගතියටකට ගැලපෙන දෙට ඇදගෙන ගියොත් හරි යම්කිසි කෘෂයක් හරහා ඇදගෙන ගියොත් ඒක වලක් චිත්තයට බැ. ඕනකමින් චිත්තයෙන් දැබගෙන යන්නත් බැ. කර්ම පාලතනකූලවල තමයි ගෙනියන්නේ. ගෙන එක බලාපොරොත්තුවෙන් ඉන්න ඕනේ. එහෙම තමයි කන් බලාට පස්සේ තාත් තෙනක උප්පත්තියට ගෙනියන්න නැහැ කර්ම ශක්තිය යන්න. හුලඟට අහුවෙච්ච පරලපට යනවා මේක තමයි මේ රෝග සත්යයා ගෙනියන්නේ. ඉතින් මෙන්න මේ වගේ මේ ගන්ධබ්බ අවස්ථාවට පත්වෙලා ඉන්න කෙනා.
이 gandhabba가 duggati에 맞는 쪽으로 끌려가거나 어떤 힘에 끌려가면 citta로 막을 수 없습니다. 원한다고 citta로 끌고 갈 수도 없습니다. kamma의 다스림에 따라 데려갑니다. 데려가기를 기다려야 합니다. 바람에 걸린 깃털처럼 갑니다. 이것이 satta를 데려가는 방식입니다. 이렇게 gandhabba 상태에 이른 사람이 있습니다.
දැන් ඒ වෙලාවේදී ඔහු අපාත වෙන්න පාප කර්ම කරලා තිබුණා නම් ඒ වගේම සුගතියන්ටත් පුණ්ය කර්මක් කරලා තිබුණා නම් සුචරිත කර්මක් කරලා තිබුණා. ඔහු දැන් මේ දෙගිඩියාවෙන් ඉන්නවා මේ දෙකෙන් කෝපට හරි අනුබලයක් උපනිසරයක් ලැබුනොත්. ලැබිච්ච පැත්තට යන්න පුළුවන් අවස්ථාව මෙන්න මේ වගේ අවස්ථාව තියෙන ගන්ධබ්බ ලෝකේ පහල වෙන්න ඉන්න කොටසක් තමයි ඔය යම දේව කියන්නේ.
그때 그가 apāya에 갈 pāpa kamma를 지었고, 또 sugati에 갈 puñña kamma, 좋은 행위도 지었다면, 그는 이제 망설임 속에 있습니다. 둘 가운데 어느 쪽이든 힘이나 받침(upanissaya)을 얻으면 얻은 쪽으로 갈 수 있는 때입니다. 이런 때가 있는 gandhabba 세계에 나타날 이들 가운데 한 부류가 Yama 신들입니다.
යම රජය කියන්නේ එබඳු අය මේග හොඳ පැත්තට ගන්න පුළුවන් තරම් උත්සාහ කරන කියලා. ඒ කියන්නේ නිදුනිච්ච කාර්යයා හැමලියම බලාපොරොත්තු වෙන්නේ පුද්ගලයාට පහර ගහන්න නෙමෙයි. පුද්ගලයාගේ කොහොමහරි විනිෂය කරලා හොඳ පැත්ත නම් මුලට පුළුවන් බුදුරුවන් තමයි සහනය අසලා දෙන්න. බේරා ගන්න බලන්න හොඳ පැත්ත ගන්න ඒකයි විනිචය කායවරයාගේ පළිගැනීමක් විනිච කාර්යවරය අර. මෙන්න මේ වගේ යම රජ්ජුවන්ට ඵල ගැනීමක් නැහ අපි කියතිවිච ගති රස්සන ඒ උරුමේ පරිදි ගිහින් යම රජෙක් වෙලා උපන්න ඕනේ. අන්න එයා මේ ස්වභාව ධර්මය තුළම ක්රියාත්මක වෙනවා. ඊට ගැලපෙන පරිසරයක ඊට පැලපෙන වැඩපිටෙන්න. කවුරුවත් දෙන පත්වීමක් නෙමෙයි. ධර්මතාවයෙන් ලැබෙන පත් කිරීම.
Yama 왕이란 그런 이들을 될 수 있는 대로 좋은 쪽으로 데려가려 애쓰는 이입니다. 재판관이 늘 바라는 것은 사람을 벌주는 것이 아닙니다. 어떻게든 사람을 판정해서 좋은 쪽이라면 될 수 있는 대로 너그러움을 베풀어 구하려 합니다. 좋은 쪽을 택하는 것, 그것이 재판관의 마음입니다. 이처럼 Yama 왕에게는 앙갚음이 없습니다. 우리가 말한 그 성품대로, 그 몫에 따라 가서 Yama 왕으로 태어나는 것입니다. 그는 바로 이 자연의 dhamma 안에서 작동합니다. 그에 맞는 환경에서, 그에 맞는 일로. 누가 주는 임명이 아니라 dhammatā로 받는 임명입니다.
[උගුර කෑරීම] මෙන්න මේ පත්වීම පරිදි ඔහු එතන ගිහලා යම රජ්ජීවර අත්නක් හිමිද එතන්ට ඔහු ගිහිල්ලා පිහිටනවා. ඒකයි ඒ ආකර්ශනය දෙන්න. අපි යම්කිසි වායුවක් බැලුම් එහෙට පුරවලා සැහැල්ලු වායුවක් පුර අතහැරිය කවුරුවක් ගෙනියන්නේ නැහැ. ඒ ධර්මතාවයම ඒ සැහැල්ලු වායු යම් තැනකද තියෙන්නේ ඒක හරහා ඒ බැලුම් ටික උස්සගෙන යනවා. ඊ මටේ නවත්තනවා වාගේ අන්න අර යම රජ්ජුවෝ වෙන්න තියෙන කර්මය කරපු ඒකයි. බැලුන එකයි යනාව වගේ ගෙනිලා ඊට ගැලපෙන යම ලෝකය අපිට සකස් වෙලා තියෙන්නේ ලෝකෙ ලෝක කූරියේ සුදුසු තන් ඔහු ගෙනිලා එතනට ගෙන්න. කියනවා එතන යම රජ පහළ වෙලා.
이 임명에 따라 그는 거기 가서 Yama 왕의 자리에 앉습니다. 그것이 그 끌어당김입니다. 풍선에 가벼운 기체를 채워 놓아 주면 누가 데려가지 않아도, 그 dhammatā대로 가벼운 기체가 있는 높이까지 풍선을 들어 올려 거기서 멈추게 하듯, Yama 왕이 될 kamma를 지은 이는 풍선이 올라가듯 데려가져, 그에 맞게 마련된 Yama 세계, 세계 안의 알맞은 자리로 가서 Yama 왕으로 나타난다고 합니다.
දැන් ඉතින් යම්කිසි කර්මයක් විනිච්චයට පත්ය කරගන්න බැරිද කාගේ හරි උපනිස්සරයකින් මේ දෙපැත්තට කොයි පැත්තට හරි යන්න පුළුවන් ඊල පැත්ත වල ඉන්නේ බලලා කැන්න පැත්තට දුවනවා වාගේ අන්න එහෙම අවස්ථාවක් තුළ ඉන්නවා මේ පුණ්ය කර්ම පාප කර්ම දෙකම කරගත්තාය මෙන්න මේ වගේ බලවත් විදිහට කරගෙන දෙපැත්තෙන්ම සමවාය කරගෙන තිබුණ කෙනාට දැන් උපනි උපනිත්රය සම්පත්තියක් ලැබුනොත් ලැබිච්ච පැත්තට යන්න පුළුවන්.
그런데 어떤 kamma가 판정에 이르지 못하면, 누군가의 받침으로 두 쪽 가운데 어느 쪽으로든 갈 수 있습니다. 갈림길에서 어느 쪽으로든 내달리듯이, 그런 때에 놓인 이가 puñña kamma와 pāpa kamma를 둘 다 지은 이입니다. 이렇게 둘 다 세게 지어 양쪽이 맞먹는 이에게 받침이 생기면, 얻은 쪽으로 갈 수 있습니다.
අපි කරන පිම්පව් හේරම මේ විශ්ව සටහනකට සටහ වෙනවා. කරන හැම ක්රියාවක්ම ඒවා එකට කලවන් වෙන්නේ නැහැ. එක එක්කෙනාගේ පුද්ගලයාගේ කරපු හොඳ කනකම අනිත් කෙනාගේට කලං වෙන්නේ නැහැ. මෙන්න මෙහෙම දෙයක් තියෙනවා. මේක දැකපු ඊරිසුවරු මේකට කිව්වා
우리가 짓는 puñña와 pāpa는 모두 우주의 기록에 남습니다. 하는 모든 행위가 그렇습니다. 그것들은 서로 섞이지 않습니다. 한 사람이 한 좋은 일이 다른 사람의 것과 섞이지 않습니다. 이런 것이 있습니다.
තියෙනවා. මේක දැකපු ඊරිසුවරු මේකට කිව්වා පොද්ගලු හතරක් තියෙනවා කියලා. පොත්්ගුලු හතරක් තුළ මේවා තැන්පත් වෙනවා කියලා. මේ විශේ තැන්පත් වෙන්න එක්තරා ක්රමයක්. ඒක නාම ගෝතරවට අයිතියි.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒ තැන්පත් වෙන ඒවා. මෙන්න මේ තැන්පත් වෙන ඒවා හා සම්බන්ධයක් තියෙනවා අර කියන යම රජ්ජවන්ගෙත් අර කියන කර්ම විපාකට ඒ තියෙනවා.
그렇게 쌓이는 것들과, 앞서 말한 Yama 왕들, 그리고 kamma의 과보 사이에는 이어짐이 있습니다.
ඒ කර්ම විපාකය ඉද්දි පරිදි ඒ පුද්ගලයා විනිච්චගෙන සොයංකීය කොම්පියුටරයක් වගේ මුළු විශ්වය. ඒ නිසා මේ පුද්ගල අර කර්ම ශක්තියෙන් ඇදලා යනවා. අර කියන යම ලෝකයට ගැලපෙන තැනට එහෙම නැත්නම් එතන ඉන්න අනිත් පිරිසට ඒකට උදව් දීලා වරේ යන්න උඹට වෙන විනිසයක් තියෙනවා කියලා යම දූතය කියන කොටස ඒ වගේම කටයුතු කරපු අනිත් පිරිස ඔය ටෝල්කයෝ පෙරක දූරු එහෙම හිටිය ඒකට තියෙනවා ඒකට යන්නේ. ඒගොල්ලෝ ඔතන ඉපදිලා ඉන්නවා නෙත් පොලිසියේ ඉන්න පොලිස ඉඳලින් ඒගොල්ලෝ තමයි යෙන් යූතය.
그 kamma의 과보대로 그 사람이 판정되니, 우주 전체가 스스로 도는 컴퓨터와 같습니다. 그래서 그 사람은 kamma의 힘에 끌려 Yama 세계에 맞는 자리로 갑니다. 아니면 거기 있는 다른 무리가 그것을 도와 ‘너에게 다른 판정이 있으니 오라’고 합니다. Yama의 사자라는 부류도 그렇게 일하던 이들이 가는 곳입니다. 그들이 거기 태어나 있습니다. 경찰에 있던 경찰관 같은 이들, 그들이 Yama의 사자입니다.
ඒගොල්ලෝ මොකද කරන්නේ ඔය අවස්ථාව බලා ඉන්නකොට අරහත් අරහෙන් නියෝගයක් දෙනවා. ඔන්න අහවල් පුද්ගලයාගේ ජීවිත කාලේ අවසානය වෙන්න ඉන්නේ. පුද්ගලයාගේ චරිතය මෙන්න මෙහෙමයි තිබුනේ. මොකද විපර්ශන තිබුනේ ඒක
그들은 그 때를 지켜보다가 거기서 명을 내립니다. ‘아무개의 수명이 끝나려 한다. 그 사람의 성품은 이러했다.’
නිසා ඒකයි ගැටපිලා තියෙන්නේ. එයාට පේනවා අර කියන අර නිස්ර පොතෙන් පේනවා. එයාට අවශ්ය කරන්නා උදේ. එයා දැනුම් තියෙනවා හරි දූතෙන්ද ආවාස් වෙන්න ඵලයන්න ඒ පුද්ගලය
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
හරාපරින්න පුද්ගලයා කොහොමහරි බේරගන්න පුළුවන් අවස්ථාවක් තියෙන බව පේනවා. බලමු සිහ දීලා පුළුවන්ද කියලා.
‘그 사람을 어떻게든 구할 수 있는 기회가 있음이 보인다. 기억을 일깨워 줄 수 있는지 보자.’
මෙහෙම කියලා යවදන්න එතකොට මොකද කරන්නේ ඒකෙන් ගැලපී වැදෙන එක ඇවිල්ලා අර පුද්ගලයා මේක මැරෙන්න ආසන්න මොකද එනකොට පෙනී සිල්ලා හිතන් කියනවා ඒ වෙලාවට පේනවා ඒ ආධ්යාත්මික පැත්ත අරගෙන යන්න ඇවිදිලා ඉන්නේ. උඹට විනිච්චයක් තියෙනවා වරයෙ යන්න කියලා අරගන්න අර සූක්ෂම කායකත්වයට මේ මහ පොළොව ප්රශ්නයක් නෙමෙයි. ඉස්සෙල්ලා කිව්වා පරමානුක ශරීරයට මේ ගනී භවන දේ ප්රශ්නයක් නෙමෙයි වතරේ යන්න පුළුවන් කියලා. මෙන්න මේ අතරේ විදලිය හැටියට යමක් දිගින් ලෝහයක් අතරින් විදිය යනවද? කිරණ වර්ගයක් යනවා වාගේ අර කර්ම ශරීරයට මේ මහ පොළොව කිසිම ප්රශ්නයක් නෙමෙයි. තැනට ඔබ ඉන විදිහට හැදිලා තියෙන්නේ ඊට අනුකූලව හැදිලා තියෙන්නේ ඒ තැන පෙරෙනවා. අන්න එතන්ට ගෙනියනවා.
이렇게 말하고 사자를 보냅니다. 그러면 그에 맞는 이가 와서, 그 사람이 죽음에 가까워질 때 나타납니다. 그때 그 사람에게 영적인 쪽이 보입니다. 데려가려고 와 있는 것입니다. ‘너에게 판정이 있으니 오라’ 하고 데려갑니다. 그 미세한 몸에게 이 큰 땅은 문제가 되지 않습니다. 앞서 말했듯 원자 같은 몸에게 두꺼운 것은 문제가 아니라 뚫고 지나갈 수 있습니다. 전기가 금속 속을 지나가듯, 어떤 빛살이 지나가듯, 그 kamma의 몸에게 이 땅은 아무 문제가 아닙니다. 그에 맞게 마련된 그 자리로 데려갑니다.
මෙතන්ට ගෙනිච්චට පස්සේ සිහි වෙනවා. සිහිීමක්වා කියලා එකක් ඇහුවා. සිහි ගන්නවනවා. ඒ පුද්ගලයාගේ මනසට තැනගති නැතිවෙලා යන්න. දයාව කරුණාව පහළ වෙන්න අදහස් වෙනස් වෙන්න අවශ්ය කරන ලෝකයේ පෙන්නිය යුතු කොටසක් තියෙනවා.
거기 데려간 뒤 기억을 일깨웁니다. 그 사람의 마음에서 고집이 사라지고 dayā와 karuṇā가 일어나 생각이 바뀌도록, 세상에서 보여 주어야 할 부분이 있습니다.
මේකට කියනවා දේවදූතයෝ හතර දෙනෙක් කියලා. මේ දේවදූතයෝ හතර දෙනා යම් කෙනෙක් දැක්කන්න ඒ පුද්ගලයා පව් කරන්න බයයි. පව් කරන්න අකැමැත්ත. දැක්කේ නැත්නම් පව් කරනවා කැමැත්ත.
이것을 네 devadūta라고 합니다. 이 네 devadūta를 본 사람은 pāpa를 짓기를 두려워하고 싫어합니다. 보지 못했다면 pāpa를 즐겨 짓습니다.
ඒ නිසා එතනදි අහන්නවා. උඹ මේ මේ පව් කරලා තියෙනවා. මේ මේ දේවල් කරලා තියෙනවා. උඹට විනිෂයක් නැත්තේ ඒකයි. ධර්ම විනිච්චයකට හම්බවෙලා නැහ. ඔබ දුතියටියකට කියන කන පටිසන්ධියක් ලබලා හෝ දැන්ට ඔබඉන්නද කියන ඔබ දැන් අයාලේ ඉන්නවා වගේ ඉන්නවා. විනිච්චයක් එනකම්. ඉතින් ඇයි ඔබ මේ ගෙනාවේ ඔබට ඒක පෙලා දුන්නේ? ඔබ නිදහස් කරගන්න පුළුවන්ද බලන්න. හුඹ පළවෙනි දේවදූතිය දැකලා තියෙනවා. හරි යම රජ්ජුරුවෝ අර මනසයන් අවේ යමදූත සූත්රය කරන විග්රහයක් ඔය තියෙන්නේ.
그래서 거기서 묻습니다. ‘너는 이런저런 pāpa를 지었다. 이런저런 일을 했다. 그래서 너에게 판정이 나지 않았다. dhamma의 판정을 받지 못했다. 너는 duggati에 paṭisandhi를 얻지도 않은 채 지금 떠도는 것처럼 있다. 판정이 날 때까지. 그런데 왜 너를 데려왔겠느냐, 왜 너에게 이것을 보여 주겠느냐? 너를 풀어 줄 수 있는지 보려는 것이다. 너는 첫째 devadūta를 보았느냐?’ 이것이 Yama 왕을 두고 Yamadūta sutta가 하는 풀이입니다.
අහනවා ඔබ පළවෙනි දේවදූතිය දැක්කද ස්වාමීනි මම අඳුරක් නැහ. කවුද කියන්න දන්නේ නැ. අර වන්සය උපරිම තියෙනවා. උඹ දැකලා නැද්ද උඩුපුරුව ශරීරය ඇතුව දාලා තියෙන දරුවෝ ඔය ලෝකේ හිටියේ නැත. පුංචි ළමයි නම් මා දැකලා තියෙන්නේ. ඒ ළමීන්ට නැතිගන්න පුළුවන් කමක් එහෙම තිබුණාද? බෑනේ ස්වාමීන් අස පය හොරවලමින් කය උඩුකුරුව තියාගෙන ඉන්නේ එක කවුද කැලෙන්නේ? කවුද උත්ම හත්ලි ඒකම හැදුනද? ඒකටම පුළුවන් නම් තනියෙන් හැදෙන්නේ. රාමීනි බෑහැනේ තනියෙන් හැදෙන්න. දෙමව් පියෝ නෑ දෑයෝ අසල් වැසියෝ කවුරු හරි එකතු වෙලා බලමුත්රා හෝදලා හුස්මහත් කරලා, කන්න බොන්න දීලා මෙහෙම තමයි ඒ තත්ත්වයෙන් ගොඩගත්තේ.
‘너는 첫째 devadūta를 보았느냐?’ ‘스승이시여, 저는 모릅니다. 누구인지 알지 못합니다.’ ‘너는 등을 대고 누워 있는 아기들을 보지 못했느냐? 세상에 그런 아기가 없었느냐?’ ‘어린아이들은 보았습니다.’ ‘그 아기들에게 일어날 힘이 있었느냐?’ ‘없습니다, 스승이시여.’ ‘손발을 버둥거리며 등을 대고 누운 그 아기를 누가 돌보았느냐? 누가 키웠느냐? 그것이 혼자 자랐느냐? 혼자서 자랄 수 있었느냐?’ ‘스승이시여, 혼자서는 자랄 수 없습니다. 부모와 친척과 이웃 누군가가 함께 똥오줌을 씻기고 숨을 돌보고 먹이고 마시게 하여 그렇게 그 상태에서 건져 올렸습니다.’
ඇයි ඉතින් මෝඩේ ඔබට හිතුනේ නැද්ද ඒ වගේ ලෝකෙක ඉපදිලා අනුන්ගේ ආධාරයෙන් උපකාරයෙන් යච්ච මම ඒ බඳු ලෝකයාට අවැඩ කරන්න හොඳ නැගට හිතුනේ නැ. ඒ බඳු ලෝකය තුළ පෝෂණයෙන් නැගිලා හිම් කය දරාගත්තා මම ඒ නිසා ඒමේන් නැගිලා ඉන්නේ. ඒ ශක්තිය අරගෙන ආවටක් අසාධාරණයක් ලෝකයාට කරන්න හොඳ නෑහැ කියලා ඔබට හිතුි නැද්හ උදව් කරපු ලෝකේ. අනේ ස්වාමීනි ප්රමාදු වුනා මම හිතුවේ. වරදකාරයා කවුද? මම උඹද වෙන කෙනෙක් උඹේ අම්මා තාත්තාද සහෝදර සහෝදරිය නැත්නම් උඹද ඒකට වරද කාල අනේ ස්වාමීනි මගේ මුලාව නිසා මගේම වරදගෙන ම පිළිගන්නවා.
‘그런데 어리석은 자여, 너는 생각하지 못했느냐? 그런 세상에 태어나 남의 도움으로 자란 내가 그런 세상 사람들에게 해를 끼치면 안 된다고 생각하지 못했느냐? 그런 세상에서 길러져 몸을 얻었고 그래서 이렇게 자랐는데, 그 힘을 가지고 세상에 불의를 하면 안 된다고, 너를 도와준 세상인데, 너는 생각하지 못했느냐?’ ‘스승이시여, 제가 게을렀습니다(pamāda).’ ‘잘못한 이는 누구냐? 나냐, 다른 누구냐, 네 어머니 아버지냐, 형제자매냐, 아니면 네가 잘못했느냐?’ ‘스승이시여, 제 미혹 때문이니 제 잘못임을 받아들입니다.’
ඉතින් ඔබ දෙවෙනි දේව සූත්රයාවක් දැක්කේ නැ. ස්වාමීනි ඒක කවුද ගැන මම දන්නේ නැහ. මෙහෙම කියනවා. උඹ දැකලා නැද්ද? නොයේ අසාදය රෝග හැදිලා නැගිටගන්න බැරුව පැත්ත වැටිලා බොහෝම අසාධී ඉන්න මනුස්සයෝම දැකලා ඇන. එහෙම අයනම් දැකලා තියෙන්නේ. ඒ මනසයෝ කොහොමද නැවතට ගොඩ ආවේ. අන්න ඒ පුද්ගලයින්ගේ ආධාර උපකාර අරගෙන කපල පෝවලා, බෙහෙත් දීලා, ඇප උපස්ථාන කරලා මේ විදිහට කරලා හටනම් ප්රත්ය දීලා එහෙම කරලා නිරෝගී කරලා ඔබ දැකලා නැද්ද එහෙමයි. එහෙම දැකලා තියෙනවා. ඉතින් එබඳු ලෝකයාට උදව් දෙන්න එබඳු වන්නා පිරිසකට එබඳු පිරිසකට මම අවැන්න හොඳ නැහ කියලා ඔබට හිතුනේ නැ. ඒක අිත්යයක් අසාධාරණයක් කියලා ඔබට හිතුනේ නැහ. අනේ ස්වාමීන් මට ඒක ඒ විහාරයට කියවුනේ නැහැ. ඒකයි මේ වුනේ.
‘그러면 너는 둘째 devadūta를 보지 못했느냐?’ ‘스승이시여, 그가 누구인지 모릅니다.’ 이렇게 말합니다. ‘너는 보지 못했느냐? 여러 병이 들어 일어나지 못하고 쓰러져 몹시 앓는 사람들을?’ ‘그런 이들은 보았습니다.’ ‘그 사람들은 어떻게 다시 일어났느냐? 다른 사람들의 도움을 받아 미음을 먹이고 약을 주고 보살피며 이렇게 하여 낫게 한 것을 보지 못했느냐?’ ‘그렇게 보았습니다.’ ‘그러면 그런 세상 사람들에게, 그렇게 돕는 사람들에게 해를 끼치면 안 된다고 너는 생각하지 못했느냐? 그것이 옳지 않은 일, 불의라고 생각하지 못했느냐?’ ‘스승이시여, 그렇게 생각하지 못했습니다.’ ‘그래서 이렇게 된 것이다.’
එහෙනම් ඔබ තුන්වෙනි දේව දූතය දැක්කන්න. ස්වාමීනි මම තුන්වෙනි දේව දූතියක් කවුද කියන්න දන්න. උඹ දැකිලා නැද්ද යාගන්න ඒගන්න වැරුව හැරමිටි ගහගෙන ඇස් පේන්නේ නැති, කන් ඇති හොඳ වෙලා ඉන්න තමන්ට වැඩක්පලක් කරගන්න බැරි වයසක මහළු දැකලා නැද්ද. මහළු මැහැල්ලිය දැකලා නැද. කාම දැකලා තියෙනවා. ඒ අය කොහොමද ඒ ලෝකේ ජීවත් වුනේ ඒ කාලේ අන්යන්ගේ ආධාරයෙන් උපකාරය අන්යයන්ට ආධාරක උපකාරක ලෝකයකට ඇයි ඔබ හිං කර හිදුනේ නැත්ද එහෙම කරන්න හොඳ නැහ කියලා. අනේ ස්වාමීනි ප්රමාදු වුණා මමත් ඒක හිතා ගැනීමේ හැකියාවක් තිබුනේ. උඹ හතරවෙනි දේවදූතය ආාවක් දැකලා තියෙන්නේ. ස්වාමීනි කවුද කියන්න මම දන්නේ නැහ. උඹ දැඳ මළමෙනි. වළමෙනී නම් ගතලා තියෙනවා. ඒ වෙලාවේ උන්වරට හිදුනේ නැද්ද මේ උඩ බැලා මේ ලෝකයට අයිපුන් අසාධාරම් කරගෙන ඉන්නේ මටත් මරණය හම්බ වෙනවා. මරණය උරුම කරන්නේ මේ වගේ මරණය උරුම කර තියෙන්නේ ම මොකක්ද මේ කියන අපරාධ කියලා එහෙම හිතන්න හිතුුන් නැ. කොච්චර අල්ලගෙන ඉන්ද හැදුවක් හම්බ වෙන්නේ නෑහ කියලා හිතුන නැද්ද ඒවා දකින්න අන ඒ ස්වාමීනි ප්රමාදුනා මම හිතේ.
‘그러면 셋째 devadūta를 보았느냐?’ ‘스승이시여, 셋째 devadūta가 누구인지 모릅니다.’ ‘너는 보지 못했느냐? 걷지도 서지도 못해 지팡이를 짚고, 눈이 보이지 않고 귀가 먹어 제 일 하나 못 하는 늙은 할아버지, 늙은 할머니를 보지 못했느냐?’ ‘보았습니다.’ ‘그들은 그때 그 세상에서 어떻게 살았느냐? 남의 도움으로 살았다. 남을 돕는 세상에 그렇게 하면 안 된다고 너는 왜 생각하지 못했느냐?’ ‘스승이시여, 제가 게을렀습니다. 저도 그렇게 생각할 수 있었습니다.’ ‘너는 넷째 devadūta를 보았느냐?’ ‘스승이시여, 누구인지 모릅니다.’ ‘너는 시체를 보지 못했느냐?’ ‘시체는 보았습니다.’ ‘그때 너는 생각하지 못했느냐? 세상에 불의를 저지르며 사는 나에게도 죽음이 온다고. 죽음을 물려받은 내가 무슨 짓을 하는가 하고. 아무리 붙들고 있어도 얻는 것이 없다고 생각하지 못했느냐?’ ‘스승이시여, 게을러서 생각하지 못했습니다.’
හතර දෙනෙක් කුඹර ඇත්ත දැනගන්නකට ලෝකේ පහළ වෙලා ඉන්දයද? ඔය හතර දෙනාගේමවත් ඔබ සිහි කරන්නේ නැතුව ඉඳලා උඹය පව්කු කරගන්න දැන්වත් අදහස මොකක්ද ඔබට දැන්වත් තේරෙනවද අන්න අවස්ථාව උදව් දෙනෙකු කල්පනා වෙනවා. ඇත්ත වශයෙන්ම මේක අසාධාරණයක් කරලා තියෙන්නේ. මම මීට පසුව පිරිසි දවසක එබඳු අසාධාරණා කරන්න බලාපොරොත්තු වෙන්නේ නෑහ කියලා ම හැදුනොත් එහෙම කත කර යන්න. ඔබට එහපොතයි.
‘세상에 진실을 알게 하려는 네 분이 나타나 있지 않느냐? 그 넷 가운데 하나도 떠올리지 않고 pāpa를 지었는데, 지금이라도 생각이 어떠냐? 이제라도 알겠느냐?’ 그때 도움을 받아 생각이 듭니다. ‘정말로 불의를 저질렀습니다. 앞으로 어떤 날에도 그런 불의를 하지 않겠습니다.’ 이렇게 바로잡히면 그것이 너에게 좋다고 합니다.
උඹ මෙහෙම විරුම් කරලා තියෙනවද? උඹ මේ මේ තැනමද? මේ පින් කරලා තියෙනවා. සිහි කරපන්න. ඒසී කරගන්නට මොකද වෙන්නේ? කරගන්න අහබුනොත් වාසනාවක් මතුවෙලා හිලාන අර කියන මානසිකත්වය හැරගෙන ගිහිල්ලා උඹේ ප්රශ්නයෙන් දුගතියෙන් නිදහස් වෙන උඹට
‘너는 이런 좋은 일을 했느냐? 이런 곳에서 이런 puñña를 지었다. 떠올려 보아라.’ 떠올리면 어떻게 됩니까? 떠올릴 수 있으면 복이 올라와 그 마음 상태가 바뀌어 그 문제, 곧 duggati에서 풀려날 수 있습니다.
සුගති මානසිකත්වයක් ගොඩුනේ නැ. උඹට ගැලපෙන තෙන මෙන්න මේ වගේ තැනක් තියෙනවා දැන්. එතන හිත තිය. එතකොට සිතුලා පරිසන්ධියක් ලබනවා දුගතියට. අන්න එයා දුගතියට එනවා යදිරෝ කරන්න දුගතියට දාන එක නෙමෙයි. පුළුවන් තරම් පේර හදනවා. ඒ වෙලාවේ
그래도 sugati의 마음이 쌓이지 않으면, ‘지금 너에게 맞는 곳은 이런 곳이다. 거기에 마음을 두어라’ 합니다. 그러면 duggati에 paṭisandhi를 얻습니다. 그는 duggati로 갑니다. 괴롭히려고 duggati에 던지는 것이 아닙니다. 될 수 있는 대로 구하려 합니다.
බැර ඒ මොනවා කියලාවත් හරියන්නේ නැහැ මට කරපු කියලා ම දන්නවනේ මලිය ගන්නවා ගන්නවා එහෙනම් ඉතින් කරන්න දෙයක් නැහැ. ඔබට දුබතිය ඔබ කරපු කවෙන්න මේ වගේමයි උඹට විඳුවන්නේ. උඹට කරපු උරු මේ කවුරුවත් විඳින නැහ ඔබම විඳින්න ඕනේ මට කරන්න දෙයක් න. උඹ බේරගන්න තමයි මම පුළුවන් තරම් උත්සාහ කරේ. උඹගේ මනස ඒ තරමට දූසේ අහින්න. උඹට අයිතිවන්නා වූ තැනක් තියෙනවා. ඒ තැනට වැඩි ඒක බලාගන්න කිව්වහම අඩුකාරයා විනිච්ච දුන්නට පස්සේ අරහෙන් ඇරලා මෙහෙන් ඇලලා ඇදගෙන යන කට්ටිය මෙහෙ ඉන්නවා වගේම අන්න යම් පල්ලි කියලා කට්ටියක් ඉන්නවා මෙහාට වරකිලා අල්ල
그때 무슨 말을 해도 소용없고 ‘나는 한 것이 없다, 내가 다 안다’며 우기면, ‘그러면 할 수 없다. 네가 지은 그대로 duggati를 겪게 된다. 네가 지은 것은 아무도 대신 겪지 않는다. 너 자신이 겪어야 한다. 나는 할 것이 없다. 너를 구하려고 나는 될 수 있는 대로 애썼다. 네 마음이 그만큼 더러워졌다. 너에게 속한 곳이 있다. 그곳으로 데려가라’ 합니다. 판정관이 판정을 내린 뒤 끌고 가는 무리가 이 세상에 있듯이, 저기에도 Yamapāla라는 무리가 있어 붙잡아 갑니다.
ගත්තාගෙන ඉ. ඒකට වඩා [උගුර කෑරීම] හැදිල නම් දරුවන් දෙ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
විනිච්චය කාර්ය බේරන්න අහලා බැරි මෙතන විනිච්චයක් දෙනවා. ඔබ කරගත්තා එක්ක මෙන්න මේ වගේ දනුවමක් තියෙනවා. මම නියම කරන එකක් නෙමෙයි. ඔන්න ඕකයි සම්මතය ඕකයි හොඳට හි ඔය ටිකයි දෙන්නේ. ඒ ටික දුන්නට පස්සේ අනික් කටිය ලැහැලා ඉන්නවා. ඔය ටික එන එකක් තමයි අපිත් බලා හිතු. පරමේ හාර
판정관은 구하려 해도 안 되면 판정을 내립니다. ‘네가 지은 것에는 이런 벌이 있다. 내가 정하는 것이 아니다. 이것이 정해진 바다.’ 그것만 줍니다. 그것을 준 뒤에는 다른 무리가 기다리고 있습니다. 그들은 그것이 오기를 기다립니다.
ඒගොල්ලෝ ලැහැලා ඉන්නම් මෙලොවත් ඉන්නවා ඒගොට ගිහිල්ලා සතිය. අයිුතකම් අසාධාරකම් කරන එකට නම් මම මලක් කමක් නෑහ. ඉඩත් දෙන්න එහෙම නෑහැ. මොකක්ද? අහ ඒ ජාති මිනිස මෙහෙ. ඔන් ගිහිල්ලා උපදිනවා යම් පල්ලුවාතු අයිුකන් අසාධාරණයක් කරන එකෙන් දැක්කොත් ඕකට පල්ලලා පොඩි කරලා ගහලා පුළුවන් තරම් වදි දෙන්න ඕ කියලා ඔය මානසිකත්වය තියෙනවා කියලා යම පල්ල වෙලා උපදින්න. උන්තිය වෙලා ඉන්නවා අර ජාතිය අවස්ථාව බල වකන් අර උගේ බලාපොරොත්තු සතුර වෙන්න. තොපියා වගේම වගු වෙන එකන් තමයි අ අපි. තරමය හරිගෙන යනවා. ඊට පස්සේ මොකද කරන්නේ? අරුන්ගේ බලාපොරොත ඉච්ච වෙන්න ඒකට අවශ්ය ගෝචරය පුද්ගලය හටගත්තහම අරකෙන් දහමද ඔක්කොම අපාව දෙන්න.
그렇게 기다리는 이들은 이 세상에도 있습니다. ‘불의를 저지르는 놈이라면 내가 죽어도 상관없다, 봐주지 않겠다’ 하는 그런 부류의 사람들이 여기 있습니다. 그들은 가서 Yamapāla로 태어납니다. 불의를 하는 이를 보면 쫓아가 짓밟고 때려 될 수 있는 대로 괴롭혀야 한다는 마음이 있어 Yamapāla로 태어납니다. 그들은 그런 부류가 오기를 기다려 자기 바람을 채우려 합니다. 그 뒤에는 어떻게 합니까? 그들의 바람이 채워질 대상이 되는 사람이 생기면 온갖 고통을 줍니다.
මෙන්න මේ නිසා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා මේ යම පල්ලෝ ඉන්නවයි කියලා කිව්වේ. යම සජ්ජුරුවෝ ඉන්නවා කියලා මම කාගෙන්වත් අහලා නෙමෙයි. බුදු ඇහෙන් දැකලයි මේ කියන්නේ මේ හොරු නෙමෙයි. මේකේ තේරුම් ගැනීම යමදූත්ර සූත්රය විග්රහ කරලා දේශනා කරනවා. ඉතින් අපිට ඕන හැටියට මේවා කියන්න පුළුවන් කමක් නෑහැ. දිවැසක් පහළ වෙච්ච කෙනෙක් හිටියොත් යම් යම් සත්ව සිද වෙලා යනකොට ඒ සත්ව ගිය තැන් දකිනකොට වෙනෙන්න පුළුවන් යන හැටි කිය ගිය හැටි කොහෙද ගියේ එහෙම එකක් තිබුණාද නැද්ද කියලා. එහෙම අවස්ථා ඇති කලාතුරින් විදිහට මොකට හරි එහෙම දැනගන්න පුළුවන්ත් ඒ දෙනවා. ඉතින් ඒක බොරුවක් නෙමෙයි. ඉන්න බව ධර්මය සඳහන් කරලා තියෙනවා. යම් දවසක ඒ ඥායයා පහළ වුණා නම් ඔහුට අත්දකින්නත් පුළුවන්. ඒ අයට අත්දකින්නත් පුළුවන්.
그래서 Buddha께서 Yamapāla가 있다고 설하셨습니다. ‘Yama 왕이 있다는 것을 나는 누구에게 들어서가 아니라 buddha의 눈으로 보고 말한다. 거짓이 아니다.’ 이 뜻을 Yamadūta sutta로 풀어 설하십니다. 그러니 우리가 마음대로 이것을 말할 수는 없습니다. dibbacakkhu가 열린 이가 있다면, satta들이 죽어 갈 때 그 satta가 간 곳을 보며 어떻게 갔는지, 어디로 갔는지, 그런 것이 있었는지 없었는지 알 수 있습니다. 아주 드물게는 무엇을 통해 그렇게 알 수 있는 때도 있습니다. 그러니 그것은 거짓이 아닙니다. 있다는 것을 dhamma가 밝혀 두었습니다. 언젠가 그 앎이 일어난다면 그도 직접 겪어 볼 수 있고, 그들도 겪어 볼 수 있습니다.
මේ සරණයාම යනු කුමක්ද කියලා කියනේ. දැන් සරණ යාම කියනකොට දැන් අපි නොයෙක් ආකාරයෙන් මේ අද හදගන්න පුළුවන්. අපි සරණ කියලා කියනවා සැරිසරණ උපකාරයක් වන දෙපලයි. පුතා යන්නේ තාත්තාගේ අධිපාරය. දැන් ඔකත් අපි අහලා තියෙනවා. අඩිපාර පස්සේ යනවා නම් ඒ සාතායන පැත්තට උපමාව තමයි තාත්තාය අධිපාරය පුතා යනවා කියලා. ඒ කියන්නේ තාරි චරිත ලක්ෂණය පුතාරගන්න ඒක උරුම වෙනවා. මෙන්න මේ වගේ අවස්ථාවල මොකද වෙන්නේ?
‘saraṇa-gamana란 무엇인가’라고 묻습니다. saraṇa-gamana를 두고 우리는 여러 방식으로 풀이할 수 있습니다. saraṇa란 걸어가는 데 도움이 되는 두 발이라고 합니다. ‘아들은 아버지의 발자국을 따라간다’는 말도 들어 보셨지요. 발자국을 따라간다는 비유가 바로 ‘아버지의 발자국을 아들이 따라간다’는 것입니다. 곧 아버지의 성품을 아들이 이어받는 것입니다. 그것을 물려받습니다. 이런 때에 어떻게 됩니까?
ඒවට බුදුරජාණන් වහන්සේ යම් ආකාරයකමේ ධර්ම මාර්ගයට අනුගමනය කළේ. විමුක්තිය සඳහා කටය තුළ බුදුපියාණන් වහන්සේ ඒකට මග පෙන්නු බුදුපියාණන් වහන්සේගේ අඩිපාරේ මම යනවා කියන එකක් ගත්තා නම් ඒකත් බුදු සරණය ආවා. හැබැයි තමන්ගේ හිත ක්රියාවතං ඊණුව හතුළින් ඒ පාරේ යන්න ඕනේ. අපේ ගුින්මෙන් තියෙන අපේ අර්ථයම කියනවා නම් ඕකත් සරණය. අනේ මොන විදිහේ කිව්වාසීන් තියෙන්නේ ඕකේ කිගොත් තමයි සරණය වචන කොච්චර කතෙන් කිය හිටියා සරණ යාම කියන එක වෙන්න ඕනේ.
Buddha께서 vimutti를 위해 어떤 식으로 dhamma의 길을 따르셨는지, Buddha 아버지께서 그 길을 보여 주셨으니 ‘나는 Buddha 아버지의 발자국을 따라간다’고 받아들였다면 그것도 Buddha saraṇa입니다. 다만 자기 마음과 행위와 말로 그 길을 가야 합니다. 그것도 saraṇa입니다. 말로 아무리 외워도, 실제로 saraṇa-gamana가 되어야 합니다.
බුදුන් දහම් සඟගුන් කියන මේ ත්රිවි සත්නයේම පරමාර්ථ දැනගෙන යමක් හිටු කර ගැනීමට මේ බුදුන් දහම් සඟුන් ශ්රේෂ්ඨ මටත් ඒ දේ ඉට කරගන්න අවශ්යයි. ඒ දේ ඉටු කර ගැනීමට තියෙන එකම මාර්ගය බුදුන් දහම් සඳුන් කියන මේ ීර්ධ සත්නය අනුගමනය කිරීම හැදින්න වෙන දෙයක් නෑහ කියලා තේරුම් ගත්තනවා. මෙන්න මේ හේතුවෙන් ඔහු ඒ මගට බහිනවා. ඒ අඩිපාරය පටන් ගන්නා. මේ වචනයෙන් කියනවාන ඒ මග අනුගමනය කිරීමට කියනවා සර්ණත්වය සරණයා.
Buddha, dhamma, saṅgha 세 보배의 참뜻을 알고, ‘이 Buddha, dhamma, saṅgha가 이룬 그것이 거룩하다. 나도 그것을 이루어야 한다. 그것을 이룰 유일한 길은 Buddha, dhamma, saṅgha 세 보배를 따르는 것이고 다른 길은 없다’고 깨닫습니다. 이 까닭으로 그는 그 길에 들어섭니다. 그 발자국을 따라 걷기 시작합니다. 이 말로 그 길을 따르는 것을 saraṇa, saraṇa-gamana라고 합니다.
තව අර්ථයක් තියෙනවා සර කියන්නේ සැරි සරණයකමයි. අර අරහර ඒකමයි දැන් විග්රහ
또 다른 뜻이 있습니다. sara란 떠돎입니다.
සරණයකමයි. අර අරහර ඒකමයි දැන් විග්රහ වෙමින් කොයි පැත්තේ විග්රහ කරරිහරවට කියනවා සර කියලා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මූර්ධයන්නෙන් පෙන නැසීම පෙන නසනවා කියන එක සසර සැරිසරණ එක නසන්න යම් තැනක්ද ඒකත් කියනවා සරණ
혀말이 ṇa로 쓰는 ‘ṇa’는 없앤다는 뜻입니다. saṃsāra를 떠도는 것을 없애는 것, 그것도 saraṇa라고 합니다.
සයන්න සයන්න මූර්ධද ණයන්න සරණ තමයි අදහස් කරලා පෙන්න නිකිතවා කියන පෙන්න මොකක්ද සරණ කියන එකා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
සර නසනාර්ථය එතන සර කියන්නේ සසර සැලි සරණා සංසාර ගමන නසනාර්තය සංසාර ගමනීමට යම්මගක් අනුගමනය කළ යුත්ත හිතෙන් කයෙන් වචනයෙන් අන්න ඒ අනුග ගමන කිරීමට කියනවා සරණයාව.
sara를 없앤다는 뜻입니다. 거기서 sara란 saṃsāra를 떠도는 것, 그 saṃsāra의 길을 없앤다는 뜻입니다. saṃsāra의 길을 없애려고 마음과 몸과 말로 따라야 할 길, 그 길을 따라가는 것을 saraṇa-gamana라고 합니다.
බුදු සරණ දම් සරණ සංඝ සරණ කියන අර්ථය අංග සයන සයන දන්තසනායද දාසනම් පෙන්නන සරණ කියන වචනයක් තියෙනවා. ඒ තව අදහසක්. සද්දය ඒකයි.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
එතන සරණ කිව්වේ සැරි සරණ න්යාය ධර්මය. මොකක්ද සැරි සරන්න හේතුව න්යාය මොකක්ද? අවිද්යාවයි තෘෂ්ණාවයි. අවිද්යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන් යන්නා වූ ගමටක් කියනවා සරණ. හැබැයි ඒ සරණ කියන්නේ මොකක්ද? අවිද්යාවෙන්, තෘෂ්ණාවෙන්, ලෞකිකත්වය හොයාගෙන යන එක. ලෞකික පැවැත්ම තුළ සැනසුක හොයාගෙන යන අවිද්යාවේ තෘෂ්ණාවේ වැඩපිළිට කියනවා පර න්යාය. සරණ න්යාය නිසා සරණ කියනවා ඒකට.
거기서 saraṇa란 떠도는 이치를 말합니다. 떠도는 원인, 그 이치는 무엇입니까? avijjā와 taṇhā입니다. avijjā와 taṇhā로 가는 길을 saraṇa라고 합니다. 그 saraṇa란 무엇입니까? avijjā와 taṇhā로 세간을 찾아가는 것입니다. 세간의 존속 안에서 위안을 찾아가는 avijjā와 taṇhā의 일을 떠도는 이치라 합니다. 떠도는 이치이기에 그것을 saraṇa라 합니다.
බුදු සරණ කියන්නේ ඒක නෙමෙයි. මෙච්චර කල් සරපු න්යාය නසන්නේ යමකින්ද අන්න ඒ සරණ බුදු සරණ දම් සරණ සර සරණ මේ ත්රිවිට සත්නය සරණ කියන්නේ ඒ අර්ථය. සරණ දහම් අරණ දහම් කියතක සරණ දහම් කියලා කොටසක් පෙන්නවා. අන්න එතන පින්වතුනි සසර හැරීමට හිතු වෙන්නේ අවිද්යා සහගත තෘෂ්ණා සහගත දහම් ගොඩකිනවා සරණ දහම් සැරිසරණ දහම් කියන එකයි ඒ අර. සරණ දහම කියලා බුදු සරණ ගෙන්න දහමක් තියෙනවා. මෙච්චර කල් කරපු සැරි සැරීමයා ආනාර්ථයෙන් ඒකට අවශ්ය කරන දේ අනුගමනය කිරීම ඒ සරණ සරණ කින්න දැනගන්න මොකක්ද සරණ කියන්නේ ඒක දෙයක් නෙමෙයි. ඒකම සද්දයට නොවෙ අදහස් තියෙනවා. ඕක තේරුම් අරගන්න ඕනේ.
Buddha saraṇa는 그것이 아닙니다. 이제껏 떠돌던 이치를 무엇으로 없애는가, 그것이 Buddha saraṇa, dhamma saraṇa, saṅgha saraṇa, 곧 세 보배 saraṇa의 뜻입니다. saraṇa dhamma와 araṇa dhamma라는 구분이 있습니다. 여러분, 거기서 saṃsāra를 도는 원인이 되는 avijjā와 taṇhā에 물든 것들을 쌓는 것을 saraṇa dhamma, 곧 떠도는 dhamma라고 합니다. 그런데 Buddha saraṇa로 이끄는 dhamma도 있습니다. 이제껏 떠돈 것을 없애는 뜻으로 그에 필요한 것을 따르는 것이 그 saraṇa입니다. saraṇa가 무엇인지 알아야 합니다. 그것은 한 가지가 아닙니다. 같은 소리에 다른 뜻들이 있습니다. 이것을 알아야 합니다.
මෙන්න මේ කාරණය කියන්නේ පාරමිතා ලෙස පිරිය යුත්තේ මොනවාද? බේදන්ත වීම මහා මිය ගිය පසු ශරීරය දන්ති වීම පාරමිතා සම්පූර්ණ වීමට ආධාරයක් වෙනවද? කියලා මේ තව ප්රශ්නයක් අහනවා.
이번 물음은 pāramī로 채워야 할 것이 무엇이냐, 피를 dāna로 주는 것과 죽은 뒤 몸을 dāna로 주는 것이 pāramī를 채우는 데 도움이 되느냐는 것입니다.
මෙතන්දි අපි දගන්න ඕනේ මේ එක එක්කෙනාගේ දේශනා කරලා තියෙන්නේ නිවාහරෙන සාහිත්ය කතාව ඒ වගේම නොයෙක් ආකාරයෙන් විග්රහ කරපු කරුණු. එක එක අදහස් පටලවාගෙන මේ කාලේ දස පාරමිතා ආදි වශයෙන් ගන්න ක්රම තියෙනවා. දැන් මුල දීලා තිබුණා හය පාරමිතමිතාවක් කියන්නේ මූලික පොත් පහුවෙන පහුවෙන පොත් දස පාරමිතාවට ඔක්ක විග්රහ කරලා ලියා තියෙනවා. පාරමිතාව හයක් ගැන විග්රහ වෙනවා මූලික පොත්තර. ඊට පස්සේ මෑත ලියපු අනිත් පොත්ත වල පාරමිතා 10යක් පිරුව හැටියට විග්රහ වෙනවා. හැබැයි මේ දෙකෙන්ම පෙන්නුවේ බොරුවක් නෙමෙයි. එකින් එක කරපු විග්රහයක්.
여기서 알아야 할 것은, 저마다 설한 것, 문헌의 이야기, 여러 방식으로 풀이한 것들, 여러 생각을 뒤섞어서 요즘에는 열 가지 pāramī 같은 방식이 있다는 것입니다. 처음에는 여섯 pāramī로 주어졌는데, 기본 책보다 나중에 나온 책들은 열 pāramī로 풀어 썼습니다. 기본 책들에서는 여섯 pāramī를 풀이합니다. 그 뒤 근래에 쓴 다른 책들에서는 열 pāramī를 채운 것으로 풀이합니다. 하지만 둘 다 거짓을 보인 것이 아닙니다. 하나하나 풀어 놓은 것입니다.
දැන් මේක තෝරාගන්නකොට මෙහෙම දෙයක් තෝරගන්න ඕනේ. එක්තරා භික්ෂූන් වහන්සේ නමක් තමගේ උපාසක මහත්තියෙක් බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ ඉන්න කාලේදී තණ්හාව පිළිබඳ කරනවා. තණ්හාව නැමති එකම ධර්මය කියලා. භික්ෂූන් වහන්සේ කියනවා නෑ එකම ධර්මය නෙමෙයි. තණ්හාව කියන එක තුන් ආකාර ධර්මයක්නේ. උපාසක මහත්තයාගේ නෑ නෑ තණ්හාව කියන්නේ ඒකයි. කොහොමද එක වෙන්නේ බුදුරජාණන් වහන්සේගෙන් තණ්හා තුනක් ඒ මොනවද කාම තණ්හා, භව තණ්හා, විභව තණ්හා කියලා මෙහෙම පෙන්නවා. නෑ නෑ ඔය ඔක්කොම කියන්නේ ඒකයි. ඒකම තහා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනා. නෑ තුනත් දේශනා කළා. මේ දෙන්නගිල අපි තරක කරන විදි හනම් එක්කෙනෙක් කගන්නේ නැහැ දෙන්නාව නැගිල්ලා යන්න ගියාක.
이것을 가려낼 때 이렇게 보아야 합니다. Buddha께서 계실 때 어떤 bhikkhu와 한 upāsaka가 taṇhā를 두고 이야기했습니다. upāsaka는 taṇhā는 하나의 dhamma라고 했고, bhikkhu는 아니다, 하나가 아니다, taṇhā는 세 가지 dhamma라고 했습니다. upāsaka는 ‘아니다, taṇhā는 하나다. 어떻게 셋이 되느냐’ 했고, bhikkhu는 Buddha께서 taṇhā를 kāma taṇhā, bhava taṇhā, vibhava taṇhā 셋으로 보이셨다고 했습니다. ‘아니다, 그 모두가 하나다. Buddha께서 하나로 설하셨다.’ ‘아니다, 셋으로도 설하셨다.’ 이렇게 둘이 다투다가 어느 쪽도 지지 않고 둘 다 일어나 가 버렸습니다.
මේක අහගෙන කියපු එක්තරා භික්ෂූන් වහන්සේ වනවා බුදුරජාණන් වහන්සේට කිගවා මෙන්න මේ විදිහ සාකච්ඡාවක් අහවාල් භික්ෂූන් වහන්සේ උපාසක මහත්තය තිය අතර ඇති වුණා. බුදුරජාණන් වහන්සේ ඔය මෝඩියෝ දෙන්නට මම කිව්වේ ඒක තේරලා නැහනේ. අපි දන්නවා. ඔය මෝඩයෝ දෙන්නාම මම කිව්වේ එක තෝරගන්නේ නැහනේ. මහණ මම තණ්හාව එකක් වශයෙන් විග්රහ කරලා දේශනා කරපු තැනුත් තියෙනවා. තණ්හාව තුනකට බෙදලා විග්රහ කරපු තැනත් තියෙනවා. තණ්හාව හයකට බෙදලා විග්රහ කරපු තැනුත් තියෙනවා. තණ්හාව 18කට වදිඳලා විග්රහ කරපු තැනුත් තියෙනවා. තණ්හාව 108කතලා දේශනා කරලා විග්රහ කරපු තැනත් තියෙනවා. ඒ තැනට ඔබේ විදිහට කරපු විග්රහයක් තේරුම් ගන්න බැරි මෝඩයද? මම කිව්ව වචන එකක් අල්ලගෙන මම කිව් මගෙන්ම අහගත්තා මගෙන්ම අහගත්තා කියලා මේ විදිහට කියනවා මූලිකම මොනවා කරන්නද ඒක බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා
이것을 들은 다른 bhikkhu가 Buddha께 가서 아무개 bhikkhu와 아무개 upāsaka 사이에 이런 논의가 있었다고 아뢰었습니다. Buddha께서는 ‘그 어리석은 두 사람이 내가 말한 것을 알아듣지 못했구나’ 하셨습니다. ‘비구들이여, 나는 taṇhā를 하나로 풀어 설한 곳도 있고, 셋으로 나누어 풀이한 곳도 있고, 여섯으로 나누어 풀이한 곳도 있고, 열여덟으로 나누어 풀이한 곳도 있고, 백여덟으로 나누어 설한 곳도 있다. 그 자리마다 다르게 한 풀이를 알아듣지 못하는 어리석은 자들인가? 내 말 하나를 붙잡고 내가 그렇게 말했다, 나에게서 들었다고 이렇게 말하는구나.’ Buddha께서 이렇게 설하셨습니다.
කරනා. දැන් මේ වගේ පාරමිතා හයක් වශයෙන් පෙන්නපු තැනක් තියෙනවා 10ක් පස්සේ අමුතු එකතු කරන්නේ නෙමෙයි. අරකම තවත් ආකාරයෙන් විග්රහ කරලා තියෙනවා 10ක් පස්සේ දැන් මේ වගේ පාරමිතා කියන වචනය දැන් ඕගේ බූධික වචනය ඒකයි තියෙන්නේ.
이처럼 pāramī를 여섯으로 보인 곳이 있고, 열은 나중에 따로 더한 것이 아니라 같은 것을 다른 방식으로 풀이해 놓은 것입니다. pāramī라는 낱말에 담긴 뜻이 그것입니다.
ඒකෙන් ආරම්භ කරනවා කවුරුවා කියා දෙන්නේ නැහ පාරමිතාපු පුරන හැරිය. හැබැයි අද බෝධ සත්වය පාරමිතා පුරන්නේ අනික් අයගෙන් අහගත්ත එකතු ව පාරමිතා පුරන්න බෝසත්වරයේ පාරමිතා බුදුරජාණන් වහන්සේ මගේවත් අහන්නේ නෑහ මොනවද පාරමිතා කියලා. උන්වහන්සේටම ගෝචර වෙනවා. උන්වහන්සේගෙම නුවණට ගෝචර වෙලා තමයි පාරමිතා වෙන්නේ. මොනවද පාරමිතා තෝරාගන්න ඒකට අනික් කෙනෙක් සම්බන්ධ කරන්නේ නැද්ද අද බෝසත්වෙ මොකද කරන්නේ? දාන පාරමිතාව සීවල පාරමිතාව පොතෙන් බලාගත්තා බලාගිලා මම දැන් ඉන්නේ දාන පාරමිතාව. මම ඉන්නේ සීවීල පාරමිතාව. මම ඉන්නේ නිකන්ම පාරමිතාව එකට පාරමිතාව මම ඉන්නේ වීර්ය පාරමිතාව ඔයා කාගෙන් දහගත්ත පාරමිතාට ඇයි කොතල තියෙන්නේ 10යක් ඕක තමයි තියෙන්නේ උත්තරය
거기서 시작합니다. pāramī를 채우는 법은 누가 가르쳐 주지 않습니다. 그런데 오늘날 bodhisatta가 pāramī를 채우는 것은 남에게서 들은 것을 모은 것입니다. pāramī를 채우는 bodhisatta는 Buddha에게조차 ‘pāramī가 무엇입니까’ 하고 묻지 않습니다. 그분 자신에게 드러납니다. 그분 자신의 슬기에 드러나야 pāramī가 됩니다. 무엇이 pāramī인지 고르는 데 다른 이를 끌어들이지 않습니다. 그런데 오늘날의 bodhisatta는 어떻게 합니까? dāna pāramī, sīla pāramī를 책에서 보고서 ‘나는 지금 dāna pāramī에 있다, sīla pāramī에 있다, nekkhamma pāramī에 있다, viriya pāramī에 있다’고 합니다. 당신은 pāramī를 누구에게서 들었습니까? 왜 열 개가 있다고 합니까? 그것이 답입니다.
පාරමිතා මොනවද කියන කාරණය විග්රහ කරගන්න ගිහිල්ලා මහා බෝසතාණන් වහන්සේ පාරමිතාව විග්රහ කරගත්තේ කාගින්වත් අහලා නෙමෙයි තනියෙන් පළවෙනි මංගලය විවරණය ගත්ත දවසට පස්සේ මංගල විවරණය දුනා ඒකාන්තයෙන්ම මේ තැන නැත්නම් මතු මේ විදිට බුදු වෙනවයි කියලා. දීපංකර පාදමූලයේදී ඉවරණය ගත්තට පස්සේ උන්වහන්සේලා වැඩියා. මල් අටමිටක් අරගෙන උපහාර පූජාවක් කරලා වැඩියයි කියලා පෙන්නලා තියෙන්නේ. සතුමේතාපතුමාට ඊට පස්සේ උන්වහන්සේ තනි වුණා.
pāramī가 무엇인지 풀이하자면, 큰 bodhisatta께서는 pāramī를 누구에게 들어서 풀이한 것이 아니라 혼자서, 첫 vyākaraṇa를 받은 날 뒤에 하셨습니다. ‘반드시 앞으로 이렇게 buddha가 되리라’는 vyākaraṇa를 받았습니다. Dīpaṅkara Buddha의 발아래에서 vyākaraṇa를 받은 뒤 그분들은 떠나셨습니다. Sumedha 수행자에게 꽃 여덟 줌으로 공양하고 떠나셨다고 보여 줍니다. 그 뒤 그분은 홀로 남았습니다.
තනි වෙලා කල්පනා කළාත් දැන් ඉතින් මම මග හොයාගෙන යන්න ඕනේ. කාගෙන් අහන්න බුදුරද අනික් කිසි කෙනෙක්ගේ ආධාරයක් උපකාරයක් නැති මහා ප්රඥාව පහළ කරගන්නවා නම් ඉතින් අනිත් කෙනෙක්ගේ ආධාර ගත්තොත් මම බුදු වෙන්නේ කොහොමද? බුද්ධත්වයට පත්වෙන්න නම් ස්යම්බු ඥානය මතු කරන්න ඕනේ. නුවණින් සිහි කරා සිහි කරලා මම තේරුම් ගන්න ඕනේ. අනික් අයට තේරුම් ගන්න බැරි වැඩකට නෙමෙයි බැහැලා ඉන්නේ. සාමාන්යට හොරන්න පුළුවන් වැඩක් නෙමෙයි මේක. කාගෙන්වත් අහගෙන හොරන්න පුළුවන් එහෙකුත් නෙමෙයි ඥානය.
홀로 생각했습니다. ‘이제 나는 길을 찾아가야 한다. 누구에게 묻겠는가? 다른 누구의 도움도 없이 큰 paññā를 일으켜야 하는데, 다른 이의 도움을 받으면 내가 어떻게 buddha가 되겠는가? buddha가 되려면 sayambhū ñāṇa를 일으켜야 한다. 슬기로 떠올리고 또 떠올려 내가 깨달아야 한다. 남이 깨달을 수 있는 일에 들어선 것이 아니다. 아무나 몰래 얻을 수 있는 일이 아니다. 누구에게 물어서 얻어 갈 수 있는 것도 아니다, 그 앎은.’
ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් මම කවද හරි නුවණ මතු කරලා මතු කරලා මෝරලා ගියදාට මම දැනගන්නවා. අන්න ඒ සඳහා ඥානය වැඩෙන්නේ යම් යම් ක්රමවලින්ද ඒකට අවශ්ය දේ මම කරනවා. එහෙනම් ඥානය මොට වෙන්නේ වැන කාගෙවත් හදන්නේ? ලෝභය ද්වේශය, මෝහය ඥානය කොට කරනවා. ලෝභය නැහනේ අලෝභය අද්දේශය අමෝහය ඥානය වඩනවා. එහෙනම් පරිසරයක් තියෙන්න ඕන. ඥාන ගෝචර වෙන පරිසරයක් මම හදාගන්න ඕනේ. කාර්යවත් අහගෙන හරියන්නේ නෑ කියලා සමාවෙකින්ම දකිනවා
‘진실을 있는 그대로, 언젠가 슬기를 일으키고 또 일으켜 그것이 익는 날 나는 알게 된다. 그 앎이 자라는 방법이 무엇이든 그에 필요한 것을 나는 한다. 그러면 무엇이 앎을 무디게 하는가? lobha, dosa, moha가 앎을 무디게 한다. lobha가 없는 alobha, adosa, amoha가 앎을 키운다. 그러면 그런 환경이 있어야 한다. 앎이 드러나는 환경을 내가 만들어야 한다.’ 누구에게 물어서는 안 된다는 것을 스스로 봅니다.
මෙන්න මේකේ දැක්කට පස්සේ ඒ මහා ගෝසත්ව බලාපොරොත්තු වෙනවා. දැන් ඉතින් මේ මාගයට බහිනවා නම් මම මොකටද මේ බහින්නේ? මා සඳහනක් නෙමෙයි. මම අග්ර කරගෙනත් නෙමෙයි. ලෝකයාට දයානුකම්ප බව අග්ර කරගෙන මුලාවට පත්වෙලා ඇත්ත නොදත් ලෝකයාට මම ඇත්ත හොයලා දෙනවා. බුද්ධෝහ බෝධි විස්සාර. මම ඒ ඇත්ත හොයාගෙන ලෝකයාට ඇත්ත කියා දෙනවා මට පිරිසන්න වෙන්න කාගෙවත් අහගන්න කෙනෙක් නැහැ. එහෙකට නෙමෙයි වැහැලා තියෙන්නේ.
이것을 본 뒤 큰 bodhisatta는 바랍니다. ‘이 길에 들어선다면 나는 무엇 때문에 들어서는가? 나를 위해서가 아니다. 나를 앞세워서도 아니다. 세상에 대한 연민을 앞세워, 미혹되어 진실을 모르는 세상에 내가 진실을 찾아 주겠다. buddho bodheyyaṃ, 깨달아 깨닫게 하리라. 나는 그 진실을 찾아 세상에 진실을 가르치겠다. 나에게는 물어볼 사람이 없다. 그런 일에 들어선 것이 아니다.’
කවුරුවක් කරපු නැති එකක් තනියෙන් හොරන්න. මොකක්ද කාටවත් හොයාගන්න බැරි එකක් මම බුද්ධිය මෙහෙවලා හොයාගෙන අන්න ඒකෙන් ලෝකයාට මම කියා දෙන්න මේ යන්නේ. කාගෙන් අහගන්න කාගෙන් අතහගෙන යන මග යන ගැලපෙන්නේ නෙමනේ. එකම පුද්ගලයෙක් ඉන්නවා ලෝකේ මේ කියන සියල්ලෙන් අසම සම බවට පත් වෙනවා. අන්න ඒපත්ත පුද්ගලයෙක්යි මගේ මේ බලාපොරොත්තුව ඒකයි මේ බුදු වෙනවා කි්ේ. එහෙනම් ඉතින් අසම සම බුදුවරයෙක් නම් මම කාගෙන් අහගන්නේ? කාගෙන් අහගත්ත නම් මම දෙවැන්නි වෙනවා. නිසා පළවෙනෙක් වෙන්න බැහැන. මම දෙවෙනි වෙනවා. එහෙනම් මම පළවෙනි වෙන්න නම් මේක මම හොයන්න ඕනේ මගේම අත්දැකීම් තුි ගොඩන්නගන්න ඕනේ. මෙන්න මේ ආකාරයෙන් ආරම්භ වන වැඩපිල්ලක් තමයි පාරමිතාය මුල තියෙන්නේ.
‘아무도 하지 않은 것을 혼자 찾는다. 아무도 찾을 수 없는 것을 내가 지혜를 다해 찾아, 그것으로 세상에 가르치러 간다. 누구에게 물어 가는 길은 맞지 않는다. 세상에 이 모든 것에서 견줄 이 없는 이가 되는 단 한 사람이 있다. 그런 사람이 되는 것이 내 바람이다. 그래서 buddha가 되겠다고 한 것이다. 견줄 이 없는 buddha라면 내가 누구에게 묻겠는가? 누구에게 물으면 나는 둘째가 된다. 그러면 첫째가 될 수 없다. 첫째가 되려면 이것을 내가 찾아야 하고 내 경험으로 쌓아야 한다.’ 이렇게 시작되는 일이 pāramī의 뿌리에 있습니다.
මෙතනින් මොකද කරන්නේ? ලෝකයාට සැනසීම දීම සඳහා මම මොනවා කරන්න? මොනවද කරන්න ඕනේ? ලෝකයාට යථාර්ථයට ගැනීමට දුක දුරු කර දීමටද අදහනයෙන් ලෝකයා මුදුවා ගැනීමටද මාර්ගය මොකක්ද මම මොනවද කරලා දෙන්න ඕනේ? පළමු අවස්ථාවේදී මේකට බැහැලාම් කාගෙවත් අහගත්තේ නැති වැඩ කර වහිනවා.
여기서 어떻게 합니까? ‘세상에 위안을 주려면 나는 무엇을 해야 하는가? 세상이 실상을 알게 하려는가, 괴로움을 없애 주려는가, 불안에서 벗어나게 하려는가, 그 길은 무엇인가? 내가 무엇을 해 주어야 하는가?’ 처음 이 길에 들어서서는 누구에게도 묻지 않고 일에 뛰어듭니다.
පැත්ත දවසක් පස්සේ ලෝකයේ දිහා බලපුහාම පේනවා. දුගී දුප්පත්භාවයට පත්වෙලා නොයෙක් ආකාර වන්නා වූ ලෙඩ රෝගයට උදුරුවෙලා අසාහනරී සතියෙන් පීඩිත වෙමින් සැනසුමක් යනරී පිරිසක් ලෝකේ ඉන්න බව දකිනවා. මෙන්න මේ පිරිසගේ අසාහනය දුරු කරන්නයි මම මේ වැරති. ඒ වැඩ පිළිවිලේ ප්රධාන වෙලා මම මේ කටයුටත ඔවුන්ට අතුෙනා මේ හදන්නේ. ඒක නිසා මම පළමුවම ඔවුන්ට ඔවුන්ගේ අසාහන කාරිත්වය ලැබිලා තියෙන්නේ මොකක හඉඳ ඕක දුරු කරන්න ඔවුන්ට බලාපොරොත්තු වෙන්න ඕනේ. මොනවන්නේ හද අදහන ඉන්නේ? අනේ කන්න නැහ. අඳින්න නැහ. ඉන්න තැනක් නැහ. දෙක් දුකක් විනා බෙහතක් කරාගන්න විදිහක් නැහැ. විලමු දෙනක් නැහ. මේක තමයි හඳනාව.
어느 날 세상을 보니, 가난에 빠지고 여러 병에 시달리며 불안에 짓눌려 위안 없이 사는 사람들이 세상에 있음을 봅니다. ‘이 사람들의 불안을 없애려고 내가 이 길에 들어섰다. 그 일을 으뜸으로 삼아 그들을 위해 일하겠다. 그러니 먼저 그들의 불안이 무엇에서 왔는지 알고, 그것을 없애려 그들이 무엇을 바라는지 알아야 한다. 무엇을 바라는가? 아, 먹을 것이 없다. 입을 것이 없다. 있을 곳이 없다. 아파도 약을 구할 길이 없다. 이것이 바람이다.’
අද මේ නිවන් දකින කියලා මෙතනට ආපු අපි ඇනකොටත් මෙතන් කියන්නේ බොහෝ තැන් වලට යන බලාපොරොත්තුව මොකක්ද අහපුම
오늘 nibbāna를 보겠다고 여기 온 우리에게도, 여러 곳에 찾아가는 바람이 무엇이냐고 물어보면,
බල ගෙදර බුද්ධ දෝෂයක් තියෙනවා මෙතන් ඉවත් තන්නේ කෝ ඒක අනේ ඒ වදන සතුවිටත් ගන්නවා ගන්නවා ඇදෙන්නේ නැහැ. මෙතනේ පාන තියලා ගිහිල්ලා කිව් පියාගත ැද්දී තැන එහෙමත් වාසනාව පැදුන ඒ තව අදේ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
හැමතැනම කරදර පෙස්සන් ගහනවා නොයෙක් ආකාර අපහසේ වෙනවා. කොහොමහරි කරදරෙන් මිදෙනවත් බුදුහාමුදුරුවන්ට කියලා අපි පිහිටක් ිලා රස්සාව ි වෙලා ගත්තේ ඒ තව අද අනේ මඳ ඉරන භවනවා හදනවා ඔක්කොම සතු කනවා ඔක්කොම කරනවා විනාශ වෙලා යනවා. මොනවා හරි අපලයක් උපද්රාව වක්කා. ඒක නැති කර ගත්තොත් මට වෙන්නේ. ඒ තව අදහසක්.
‘어디서나 시달리고 고소당하고 여러 가지로 힘듭니다. 어떻게든 괴로움에서 벗어나게 Buddha와 스님께 의지하려 합니다, 일자리를 얻게 해 주십시오’ — 그것이 또 하나의 바람입니다. ‘아, 집을 짓고 무엇을 해도 모두 망가져 버립니다. 무슨 액운이 들었나 봅니다. 그것을 없애면 좋겠습니다’ — 그것이 또 하나의 바람입니다.
නෑ නෑ ගෙන ගහලා ගියක් කමක් නැහැ. මැරෙන තව මොහොතකින් මැරනත් කම නැව දැකලා සසර කන දුක දුරු කරන්න ඕනට මග පැහැදිෙනවානේ. ඕකට හිදිහෙන කී දෙනා එක්නා කරන්න තියන්නේ කියලා බලන්න මෙහෙම තැන කියන්නේ නැහැ. මොක කියන්නේද මෙතන්ට එනවා නම් ඉන්න වෙන්නේ ඉන්න වෙන්නේ මුලින් ඕක අහලා දැකලා ඕකට ඕන හිඳුවයි. නමුත් බොහෝ තැන් වලට යන්නේ මොකටද අර වගේ ලෞකික පිසන්නා බලාපොරොත්තු.
‘아니요, 집이 무너져도 괜찮습니다. 곧 죽어도 괜찮습니다. nibbāna를 보고 saṃsāra의 괴로움을 없애려고 길을 묻습니다’ — 이렇게 오는 이가 몇이나 되는지 보세요. 이런 곳에 온다면 먼저 그것을 듣고 알아서 그에 맞는 마음으로 와야 합니다. 하지만 여러 곳에 찾아가는 것은 대개 그런 세간의 위안을 바라서입니다.
එහෙනම් වැඩි හරියක් මේ ලෝකේ බලාපොරොත්තුව උඹට මොනවද ඉල්ලන්නේමයි කියලා ඇහුවොත් උඹට මොකක්ද පිහිට අර ලෞකික එක තමයි කියන්නේ. කන්න නෑහ. ඉන්න තැනක් නැහ. පේරට විවිදක් කරගන්න විදිහක් නැහ. කරදරයි. ඔය ටික තමයි කියන්නේ. ආහා පුළුවන් හැටිය මම පිළිසනම් මම බැසෙකට තමයි. මොනවා කරලා හරි දාිය මහත්තය හරි හම්බ කරලා හරි මොන විදිහින් හරි උපක්රම සීලී මවා දැමෙන් හරි හම්බ කරලා. අනික් අයගි නැතිකම් පියවනවා වගේ එහම් පුළුවන් තරම් දාන දිට පටන් ගන්නවා. මෙන්න දාන පාරමිතාව ආරම්භ වෙනවා.
그러니 이 세상의 바람은 대부분, 무엇을 바라느냐 무슨 도움을 원하느냐 물으면 그 세간의 것을 말합니다. 먹을 것이 없다, 있을 곳이 없다, 병을 고칠 길이 없다, 괴롭다, 그런 것을 말합니다. ‘아, 될 수 있는 대로 내가 돕겠다’ 하여, 무엇을 해서든, 돈을 벌든, 어떤 방법을 짜내든 벌어서 남의 모자람을 채워 주듯 될 수 있는 대로 dāna를 베풀기 시작합니다. 이렇게 dāna pāramī가 시작됩니다.
කාගෙන්වත් අහගෙන දාන පාරමිතමිතාවක් තියාගෙන පළවෙනි එකේ දාන පාරමිතාවය දැන් ඒකෙන් මම පටන් ගන්නවා කියලා යන ගමනකින් නෙමෙයි ගියේ. තමන්ම දකිනවා ඔන්න ඔය ආකාරයෙන් මේ මගට යනකොට ලෝකය අර පිරිසට වෙන්නේ ලෝකය අයිබන පළවෙනි එක. හැබැයි කාගෙවත් අහගත්තේ නැති නිසා මේකේ ඊළඟ ප්රතිඵලය තමන්ම හොයලා බලනකන් දකින්න.
누구에게 들어서 dāna pāramī가 첫째이니 그것으로 시작하겠다며 간 것이 아닙니다. 스스로 그렇게 봅니다. 이 길에 들어서서 그 사람들에게 하는 첫 번째 일입니다. 하지만 누구에게도 묻지 않았기에 그 다음 결과는 스스로 찾아보기 전에는 알 수 없습니다.
ඉතින් කහනවා බොනවා මිනිස්සු බොහොම සන්තෝස වෙනවා. සන්තෝසය වෙලා ඉතින් මොකද කරන්නේ? මහා දානපති උත්තමයන් වහන්සේ දෙවියෙක් වාගේ අපිට මෙහෙම දව් කළා උපකාර කළා තමන්ගේ ශ්රමය වැය කරලා අපිට කරලා දුන්නා. කොච්චර හොඳද ඔබතුමාගේින් ගඩු සත්කාර කරනවා කෙළවරක් නෑහැ ඕවා කර කර ඉන්නවා. ඒ මිනිස්සු දැන් සැනසෙනවනේ. හරිදි ගියාසු ආන් ඒකේ පනාදි මම කන්න පොඩ්ඩ දුන්නේ කියලා යන්න ඕනේ පොඩ්ඩක් අහලා බලන්න උන්වහන්සේම ගිහිල්ලා බලනවා දැන් මම උඹට උදව් කළාද අප්පෝඔයි මට මතකයි. මට ඒ කාලේ කන්න නැතුව ඉන්නකොට කන්න බොන්න දුන්නා ඉන්න දෙයක් හදලා දුන්නා. ඔක්කොම කර දුන්නේ ඔබතුමානේ.
그래서 먹고 마시고 사람들은 아주 기뻐합니다. 기뻐서 ‘큰 시주님이 신처럼 우리를 이렇게 돕고, 자기 수고를 들여 해 주셨다. 얼마나 좋은 분인가’ 하며 끝없이 받들어 모십니다. 그 사람들은 이제 위안을 얻습니다. 그분은 ‘내가 먹을 것을 조금 주었는데 한번 가서 물어보자’ 하고 직접 가 봅니다. ‘내가 너를 도왔느냐?’ ‘아이고, 기억합니다. 먹을 것 없을 때 먹고 마실 것을 주시고 있을 곳을 마련해 주셨지요. 다 해 주신 분이 당신이십니다.’
දැන් ඉතින් මොකක්ද වෙන්න මැරෙන්න ඉන්නේ බලන්නකෝ බේරගන්න බැරි මරණය නම් මට බේර ගන්න බැ. ඉතින් මම මෙච්චර කල් දුන්නවාන් ි දැන් ඉතින් ඔබ මොකක්ද කරගන්න මොකක්ද කොට වෙන්නේ? අනේ මම ගණන් ගත්තේ නැහැ. ඉතින් කෑව බිව්වා තමයි ඉතින් ඔබතුමා අර පින් සිද්ධ වෙන්නේ. ඒ අරම පිඩි කකා ඉඳලා හිටම් මොකෙද කරන්නේ අන්තිමට රාග ද්වේශ මෝහ වැඩිලක් කරලම් මැරිලා යන්න යන්නේ අපාගත වෙන්න.
‘그런데 지금은 어떠냐? 죽어 가고 있지 않느냐. 이 죽음에서는 내가 구해 줄 수 없다. 이제껏 내가 주었는데, 너는 무엇을 이루었느냐, 어디로 가느냐?’ ‘아, 저는 그런 생각을 하지 않았습니다. 먹고 마셨으니 그것이 당신께 puñña가 되겠지요.’ 그것을 먹고 지내며 무엇을 했는가 하면, 결국 rāga, dosa, moha를 키우다 죽어 apāya로 갑니다.
දැන් මේක දකිනවා අර බෝසතන් වහන්සේ. තමන්ගේ නුවණට ගෝචර එනවා මම ලෝකයාට යහපත සඳහා යමක් පින් කළා නම් යමක් කළානම් ආියා දුන්නාන් කවිලා වැරිලා ගියා. මුන් දුගතියට යනවා. මුන් පොරගත්ත දෙයක්. ආමි නිසා වෙන වැඩක් නැ. ඔන් ආමිස ඔවුන් ආමිස දානේ වැඩක් නෑහ කියලා දැනගත්ත දන්න. ආහා ආ කියලා දෙනවා. කකාලා කරලා යනවා. පලුවහම හතර අපාර. මම කරලා දුන්නේ මොකක්ද යහපත ජීවත් වෙලා හිටන් ඉදා දෙන්න දෙන්න කියලා එල්ලුව ආ කියලා දුන්නා. දුන්නා මිසක් කා ගත්තා මිසක් වින වැරක් වෙලා දන්න. ි ඕකට මම මහන්සි වෙනවා තේරුමක් තියෙනවා. මේක නම් තේරුමක් නැහ.
bodhisatta는 이것을 봅니다. 자기 슬기에 드러납니다. ‘내가 세상을 위해 어떤 puñña를 짓고 무엇을 주었어도, 그들은 먹고 마시고 사라져 갔다. 이들은 duggati로 간다. 물질(āmisa) 때문에는 다른 쓸모가 없다. āmisa dāna는 쓸모가 없다.’ 그는 압니다. ‘달라고 하면 받고, 먹고 하다가 간다. 죽으면 네 apāya다. 내가 해 준 것이 무슨 좋은 일인가? 살아 있을 때 달라 달라 하기에 주었을 뿐, 그들이 먹었을 뿐 다른 무엇이 되었는가? 이런 일에 내가 애쓸 까닭이 있는가? 이것은 뜻이 없다.’
එහෙනම් මේ සත්යය ඇයි මේ මම කන බොන දේවල් පිළිසට මට වෙන්න බැරි වුනේ. ඇයි මේ සතර අපාගත වුනේ? මොනවද මේකට හේතු වුණේ? මහු ලෝක සත්යය අර වෛර දුන්නා බහි තුළ නමනවැන්න. ප්රාණඝාත කරමින්, සත්ය හිංසා කරමින් අන්ය අභවයට අසාධාරණ කරමින් වෛර දුන්නා බය දුන්න. මෙන්න අපාගත වෙන්න. මම මෙච්චර කල් කරපු උදව්ව ජීවත් වෙලා ඉන්නකන් අවුරුදු 25 30ක් 10ක් 15ක් කාලි කාලයකට ඌට කාලා විලා ඉන්න විතරයි. හැබැයි ඔහු දැන් වබිඳින දුක කවදා පෙරෙන්න ඕනේ. ඔහු අපා දුක විඳිනවා හතර අපා දුක විඳිනවා අන්තරයක්.
‘그러면 이 satta들은 왜 내가 준 먹을 것으로 도움을 얻지 못했는가? 왜 네 apāya로 갔는가? 그 원인은 무엇인가?’ 그는 세상 satta들이 남에게 원한을 주었음을 봅니다. 생명을 죽이고 satta를 해치고 남에게 불의를 저지르며 원한과 두려움을 주었기에 apāya로 갔습니다. ‘내가 이제껏 한 도움은 살아 있는 동안 25년, 30년, 10년, 15년 동안 먹고 마시게 했을 뿐이다. 하지만 그가 지금 겪는 괴로움은 언제 끝나는가? 그는 네 apāya의 괴로움을 한 겁 동안 겪는다.’
දැන් නියම පිහිටක් නම් වෙන්න නම් මේ කන්න මන දෙන පිහිට නෙමෙයි. ඔයට එහා පිහිටක් වෙන්න ඕනේ. එයා සතර අපාතෙන් බේරන්න යමක් කරලා දෙන්න පුළුවන් නම් අන්න ඒකට අවශ්ය කරන ක්රමය හොයන්න ඕනේ. මොකක්ද ඒකන ක්රමය? අන්න උන්වහන්සේට පේනවා. වෛර පහක් බය පහක් ලෝකයට දෙන පුද්ගලයාට සතර අපා හිමන වෙනවා. ප්රාණඝාතීය හත් හිංසාව කරන හොරමැරංචා කරන ඒ වගේම කාන් මිත්යාචාර්යන්ගේ හැසිරෙන බොරුවෙන් ගන් අනුන් නවත්තන ඒ වගේම දුරාචාරාදී සුරා සූත්රය කරන ලෝකයට මුලා වෙලා ලෝක ආශ්වාදයන් පසාගෙන තිරිසන්වාගේ ජීවත් වෙයි මත්බැන් කාලය ගත කරන මෙන්න මේ ගති ලක්ෂණ පහක දුශ්චරිත පහක් මුල් කරගෙන හටගන්න දුශ්චරිත සිතුවිලි ක්රියාවතන් හේතු කරගෙන ගොඩනැගෙන්නා වූ සංඛාරය නිසා තමයි ලෝක සත්වයා අපාගත වෙන්නේ එහෙම අම්මන්න නෙමෙයි ලෝක සත්වයාට මෙන්න මේවා වෛරය බය අනුට දෙනකොට සිද්ධ වෙන්නේ මේක කියලා මේ ගැන කියා දෙන්න ඕනේ.
‘참된 도움이 되려면 먹이고 입히는 도움이 아니라 그 너머의 도움이어야 한다. 그를 네 apāya에서 구할 무언가를 해 줄 수 있다면 그에 필요한 방법을 찾아야 한다. 그 방법이 무엇인가?’ 그분에게 보입니다. 세상에 다섯 원한, 다섯 두려움을 주는 이에게 네 apāya가 정해집니다. 생명을 죽이고 satta를 해치는 이, 도둑질하는 이, 삿된 음행을 하는 이, 거짓말로 남을 속이는 이, 또 술에 빠지고 세상에 미혹되어 세상의 즐거움을 좇아 짐승처럼 취해 지내는 이 — 이 다섯 성품, 다섯 나쁜 행위를 뿌리로 생기는 나쁜 생각과 행동 때문에 쌓이는 saṅkhāra로 세상 satta는 apāya에 갑니다. ‘먹을 것을 줄 것이 아니라, 세상 satta에게 원한과 두려움을 남에게 줄 때 일어나는 것이 이것이라고 가르쳐 주어야 한다.’
ඔය කාලාන්තරයක් යනකොට මහා පහල වෙන්න නුවණටයි උන්වහන්සේගේ අත්දැකීමේ සෝම්භ ඥානයකින්. ඔය ටික උන්වහන්සේට වැටෙන්නේ බෝසතන් වහන්සේ. එතන් පටන් අර කන්න බොඩ දිපු දාන කරන එක පැත්තකින් තියෙනවා. ඒකේ සීමාවට පත් වෙන්නේ නැතුව මිනිස්සුන්ට කියලා දෙනවා මෙන්න මේ වෛරක් පහක් බය පහක් හටගන්න ඒවා කරන්න යන්න එපා. ලෝකය එහට වෛර පහක් බය පහක් දෙනවා නම් උඹලට සිද්ධ වෙනවා සතර පහ ගත වෙන්න. මෙතන තාවකාලික අවුරුදු ගණක් කියලා මලා මැරිලා ගිහිල්ලා සීමාවේ නැහ නවතින්නේ නැහැ. ඔන්න ඔය දුකෙන් නිදහස් කරන්න මම දැන් ඔට දන් උපදෙසක් දෙනවා. මොකක්ද මීට පවසේ ප්රාණඝ ගාත කරන්න එපා හොරමැර පංචා කරන්න එපා. මිනිසුරාසූ දුරාකාරක කරන්න එපා බොරු කියන්න එපා. ඉතින් ඔය වශයෙන් එකින එකට පෙලා දෙනවා පංච දුශ්තිය වැලගින්න.
그렇게 오랜 세월이 지나며, 그분의 경험에서 나온 sayambhū ñāṇa로 이것이 bodhisatta께 떠오릅니다. 그때부터 먹을 것을 주는 dāna는 한쪽에 두고, 그 한계에 머물지 않고 사람들에게 가르칩니다. ‘이 다섯 원한, 다섯 두려움을 일으키는 일을 하지 마라. 세상에 다섯 원한, 다섯 두려움을 준다면 너희는 네 apāya에 가게 된다. 여기서 잠깐 몇 해로 끝나는 것이 아니다. 죽어서도 그 한계에서 멈추지 않는다. 그 괴로움에서 풀어 주려고 내가 이제 너희에게 가르침을 준다. 앞으로 생명을 죽이지 마라, 도둑질하지 마라, 술과 삿된 음행을 하지 마라, 거짓말하지 마라.’ 이렇게 하나하나 보이며 다섯 나쁜 행위를 삼가게 합니다.
දැන් මේකේ වැලකුණහම මොකද වෙන්නේ? ඒ මිහි දැන් ඒක අහලා ඇත්ත තමයි කියන්නේ. ඔබ වහන්සේ බොහොම හොඳ කෙනෙක් අපිට නොයෙක් ආකාරයෙන් උදා උපකාර කරනවා අපිට ධර්මයෙන් අනුශාසනා කරනවා. වෛරය නැතුව බය නැතුව ඉන්ද අපිට කියා දෙනවා. දැන් අපි හරි සමගියෙන් ඉන්නේ. දැන් උන්වහන්සේට පේනවා කයින්ට වඩා දැන් තමන්ගේ මාර්ගය සේත්. දැන් මිනිස්සුන් සමගී ඉන්නවා. ඉස්සෙල්ලා කාල දීලා ග්රහ මරා ගත්තා. දැන් කාල දීලා සමගී සමාදානය ඉන්නවා. කවුරු හරි හිඳි හිංසා කරගන්නේ නැහැ. එහෙවි එක වෛර කරන්නේ නැහැ. බය කරන්නේ නැහ. මෙහෙම ඉන්නේ. කොච්චර හොඳ සමාජයක්.
이것을 삼가면 어떻게 됩니까? 사람들은 듣고서 옳다고 합니다. ‘당신은 참 좋은 분이십니다. 우리를 여러 가지로 돕고 dhamma로 가르치십니다. 원한 없이 두려움 없이 사는 법을 일러 주십니다. 이제 우리는 아주 화목하게 삽니다.’ 이제 그분에게 보입니다. 먹을 것을 주는 것보다 이 길이 낫다. 이제 사람들이 화목하게 산다. 전에는 먹을 것을 주어도 서로 죽였는데, 이제는 먹을 것을 주니 화목하고 평화롭게 산다. 아무도 해치지 않고, 원한을 품지 않고, 두렵게 하지 않는다. 얼마나 좋은 사회인가.
දැන් බලනවා අන්තිම ප්රතිපත්තිය. දැන් උන්වහන්සේත් ඒ පැත්තේ යනකොට උන්වහන්සේ නිකන් ඉන්න නෑහැ. ඒ පැත්ත පුණ්යුත් දැකගාවා. උන්වහන්සේ කටහ. උන්වහන්සේට පේන්න පටන් ගන්නවා නොයෙක් ආකාරයෙන් මේ ලෝක සත්වයා මෙතනින් මැරලා හෙනම් ගිය කොහාටද මොකද වුනේ? අන්න එතන පේනවා සුගතියට ගිහිල්ලා. දෙව් ලෝකයෝ මනුස්ස ලෝකේ සුගතිය. කාම සුගතියක ඉපදිලා. දැන් බලා ඉන්නවා එයත් මැල්ලලා ගිහිල්ලා උපදිනවා ඒ තැනට ඉපදුනාට පස්සේ පේනවා ඒ කාලේ මම දුන්න උපදිස්පිට මේ ඉන්නේ පිරිස මම එනකන් බලාගෙන ිලා තියෙන්නේ. ඔව් මම ඒකේ නායකයා නායකයා. නායකයා වෙලා බලා ඉන්න පේනවා ලක්ෂ ගාණක් කෝටි ගානක් කවුරුද ගිහිල්ලා හරි අර දේවතාවේ කාල ඉවර වෙලා. ආ හරි වැඩක් නව ඉවර නෑ සන්තෝසය පූර්ණ කරන්න බැහැනේ.
이제 마지막 결과를 봅니다. 그분도 그쪽으로 가면서 그냥 있지 않고 그 길의 puñña를 지으셨습니다. 그분에게 여러 방식으로, 세상 satta가 여기서 죽어 어디로 갔는지, 어떻게 되었는지가 보이기 시작합니다. sugati로 간 것이 보입니다. 천상과 인간 세상, kāma의 sugati에 태어났습니다. 그분도 죽어 그곳에 태어납니다. 태어나 보니, 그때 준 가르침 덕에 여기 있는 무리가 그분이 오기를 기다리고 있습니다. 그래, 내가 그들의 우두머리다. 우두머리로 지켜보니 수십만, 수천만이 있는데, 그 신으로서의 때가 끝나 가는 것이 보입니다. ‘아, 일이 끝나지 않았다. 기쁨을 온전히 할 수 없구나.’
දැන් මන්දු එකෙන් මොකක්ද කරගත්තේ? ඔබ කිව්ව විදිහට කටයුතු කරලා අපි සුගතියට ආවා. හැබැයි දැන් ඒක පින ගෙව්ලා. දැන් මැරෙන්න ඉන්නේ.
‘당신 덕에 우리가 무엇을 얻었습니까? 당신이 말한 대로 하여 sugati에 왔지만, 이제 그 puñña가 다해 죽어 가고 있습니다.’
අන ඒවන් දැකි ආයු වගේ අපිට මොකක් වෙයි. පල්ලකට පේනවා මැල්ලලා ගිහිල්ලා ආයු සැරක් අර සති සිරි සල්ලුවකෙට හරි ආපහු වැරෙන
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අවුරුදු ලස්සයක් වෙන්න ඔහොටර හදලා දුන්නත් වැඩක් නැහැනේ ආය තිරිසන් වෙනවානේ. ආය අපාගත වෙනවානේ. එහෙනම් මේක නම් පිළිසරණ මාර්ගය නෙමෙයි. එහෙනම් මොකද කරන්න ඕනේ? හොයන්න ඕනේ කොහොමහරි පිරිසරණ මාර්ගය. සුගතියට හේතු වෙන වෛර පහක් බය පහක් අත්ඇරලා මේ විදිහට ජීවත් වෙලා සුචර්කිතව ජීවත් වෙලා හිටියත්. මේකේ අන්තිම ප්රතිඵලය අවසාන වෙන එකක්. ඒ අවසානයෙන් පස්සේ ආයු සැරයක් ගොඩනැගුවේ නැත්නම් ආයෙත් අතර මග අනාය
‘십만 년을 다시 마련해 주어도 소용없다. 다시 짐승이 되고 다시 apāya에 간다. 그렇다면 이것은 의지처의 길이 아니다. 그러면 어떻게 해야 하는가? 어떻게든 의지처의 길을 찾아야 한다. sugati의 원인인 다섯 원한, 다섯 두려움을 버리고 이렇게 바르게 살아도, 이것의 마지막 결과는 끝나 버리는 것이다. 그 끝 뒤에 다시 쌓지 않으면 또다시 길 한가운데서 의지할 데가 없다.’
එහෙනම් මේක හරි මග නෙමෙයි වෙනමක් මොකක්ද තියෙන්නේ? අන්න උන්වහන්සේලා දස අකුසලයෙන් වෙන් වෙලා හිටන් දස කුසලය වලාගෙන කටයුතු කරන පුද්ගලයාට මේකෙන් අහක් වෙලා ධ්යානලාභී වෙන්න පුළුවන්. මෙලෝදී චිත්ත ශාන්තියෙන් යුත්තව මහා ශාන්තියෙන් ජීවත් වෙනවා බ්රහ්මචාරී ගුණ ඇතුව ලෞකික බ්රහ්මචාරී ඒ ගුණ වැඩූ කෙනා මෙතනින් හිතන්න උපදිනහම එයා උපදිනවා මගල උන්වහන්සේ ඉත්ල්ලා හිටෙන උන්වහන්සේත් ෙහ යනවා. එහ ගිහි බැලුවත් ඒක ප්රධාන ගිය බඹලවට ගිය අනික් අය පේනවා. ඔබ වහන්සේ කිව්ව මාර්ගය අනුගමනය කරලා අපි ධ්යාන ලබලා අපි මෙහාට ආවේ. ඔබ වහන්සේගේ පිරිසහරණයෙන් තමයි අපිත් මෙතෙන්ට ආවේ. ඔබ වහන්සේගේ බණ අහලා ඔබ වහන්සේ කිව්වේ කටයුතු කරලා තමයි අපි අද මෙතෙන්ට ආවේ කියලා බ්රහ්මය වඉන්න.
‘그러면 이것은 옳은 길이 아니다. 다른 무엇이 있는가?’ 그분은 열 가지 akusala를 떠나 열 가지 kusala를 닦으며 사는 사람은 이것을 넘어 jhāna를 얻을 수 있음을 봅니다. 이 세상에서 마음의 고요함으로 큰 평안 속에 살며 세간의 brahmacariya 덕을 갖춥니다. 그 덕을 닦은 이가 여기서 죽으면 그곳에 태어나고, 그분도 그리로 갑니다. 그리 가서 보니 brahma 세계에 간 다른 이들이 보입니다. ‘당신이 말한 길을 따라 jhāna를 얻어 여기 왔습니다. 당신 덕에 우리도 여기 왔습니다. 당신의 설법을 듣고 당신 말대로 하여 오늘 여기 왔습니다’ 하며 brahma들이 있습니다.
අවුරුදු කල්ප ගානක් ගිහිල්ලා හරි මොකද වෙන්නේ බ්රහ්මයාගේ ආවිහස කෙළවර වන්න දකිනවා. ඉවරයිනේ ඒක. දැන් ඉතින් මොනවා කරන්න බ්රහ්මයෙක් කෙනා උපදින උපදෙස් දුන්නා. ආයුෂයක ගෙදිලා කෙළවර වෙනවා නම් බලපුවහම මාගේ සතර පවප් පත්තයට ගෝචර නම් මම දුන්න එක හරි එක නෙමෙයි. මම ලෝක සත්යය තා පිරිසන් හොයාගෙන නෑ. යම් තැනක උපදිනවද මරණයෙන් නියතයි. කොච්චර හොඳයි කියලා හිටියත් එතන ඉපදුනා නම් මරණයෙන් කෙළවර වෙනවා නම් කරගත්ත පුණ්ය කර්මය ගෙවිලා යනවා නම් ඒක හොඳයි කියන්නේ ඉගමනය කරන්න බැහැනේ. නැ එබඳු පැවැත්මක් කොහොමද හොඳයි කියන්නේ? හෝ පිරිසක්ද හෝ සහනය යම් තැනක ජරාව ජාතිය නැද්ද? ජරාව නැද්ද? ව්යාදිය මරණය නැද්ද එතන සෝක පරිදේව දුක් දවනස් වහන්සේ එකක්වත්.
몇 겁이 지나면 어떻게 됩니까? brahma의 수명이 끝나는 것을 봅니다. 그것도 끝입니다. ‘이제 무엇을 하겠는가? brahma로 태어나게 가르침을 주었다. 그런데 수명이 다해 끝나고 다시 네 apāya에 떨어진다면 내가 준 것은 옳은 것이 아니다. 나는 세상 satta의 의지처를 찾지 못했다. 어디에 태어나든 죽음은 정해져 있다. 아무리 좋다 해도 거기 태어나 죽음으로 끝난다면, 지은 puñña kamma가 다해 간다면, 그것을 좋다고 할 수 없다. 그런 존속을 어떻게 좋다고 하는가? 참된 의지처, 참된 위안은 어디에 있는가? 태어남이 없는 곳이 어디인가? 늙음이 없고, 병과 죽음이 없고, 슬픔과 비탄과 괴로움과 근심이 하나도 없는 곳이 어디인가?’
ඔතන්ට එනකොට අර කියන පාරමිතා දැනගෙන හිටියත් නැතම්. ඔක්කොම පිළිදීම ප්රඥා පාරමිතාව පිරනන්ට ඇවිති. කවුරු කල්ප ගාන ගිහිල්ලා හරි උන්වහන්සේ අත්දැකීම් සහිතව ගිය ගමනේ අන්තිම තැනක් එනවා මොකක්ද? යම් තැනක ජාතියක් නැද්ද එතනයි ජරාමරණ නැද්ද. අත්දැකීමෙන්ම දකිනවා යම් තැනක ජාතිය ඇත්ද ජරාමරණ අත්දැකලා තියෙනවා. ජරාමරණ නැති ජාතියක් ලෝකේ කොහෙවත් නැ. ජරා මරණ තෙන උපදින්න පිනක් ලෝකේ කොසවත්න. කරන්න වැඩක් කොසවත්න. එහෙනම් මෙච්චර කල් සහනය හොයාගෙන ගිහි තියෙන්නේ අවිද්යා සහගත මාර්ගයක නේද? සහනය නැති පැත්තක සහනය සෝන කතාව මෙච්චර කල්පලා තියෙන්නේ.
거기에 이르면, 그 pāramī들을 알고 있었든 아니든, 모두를 갖추어 paññā pāramī를 채우는 데로 오게 됩니다. 몇 겁이 지나 그분이 경험과 함께 걸어온 길의 마지막 자리가 옵니다. 무엇입니까? 어디에 태어남이 없는가, 거기에 늙음과 죽음이 없다. 경험으로 봅니다. 어디든 태어남이 있는 곳에서 늙음과 죽음을 겪었다. 늙음과 죽음이 없는 태어남은 세상 어디에도 없다. 늙음과 죽음이 없는 곳에 태어나게 할 puñña는 세상 어디에도 없다. 그런 일도 어디에도 없다. ‘그러면 이제껏 위안을 찾아간 것은 avijjā에 물든 길이 아니었는가? 위안이 없는 쪽에서 위안을 찾는 이야기를 이제껏 해 온 것이다.’
දැන් අන් වෙනස් වෙනත්පා ප්රඥා පාරමිතාතු ප්රකාරය දකිනවා. මොකක්ද ප්රකාරය? මේ ලෝකේ කිසිම තැනක අනාථත්වය මිසක්. දෙවියෙක් වුනත් බ්රහ්මයෙක් වුනත් කවුරු වුනයි කිව්වා. ගෙවිලා වැනසින කෙළවර වෙන දෙයක් නම් මරණයෙන් කෙළවර වෙන දෙයක් නම්. සෝක පරිදේව දුක් දොම්නස්සක් උපායාසයන්ගේ සත්වයා මිදිලා නැහ. සහනයට පත්වෙලා නැ. එහම් සත්වයාට නියම සහනය දෙන්නේ ලෝකය තුළින්ද. ලෝකේ යම් තැනක ජාතියක් හටගත්ත නම් ජරාවට මරණයට පත් වෙන්නේ. ජරාවයි මරණයයි යම් තැනක නැද්ද එතන දුකක් හටගැනීමට මතු හටගන්න හේතුවක්. අන්න නිවන පිළිබඳව මූලාරම්භය ප්රඥා පාරමිතමිතාවට උන්වහන්සේට පහළ වෙන හැති.
이제 달라집니다. paññā pāramī의 방식을 봅니다. 무엇입니까? 이 세상 어디에도 의지할 데가 없다는 것뿐입니다. 신이든 brahma든 누구든, 다해 사라져 끝나는 것이라면, 죽음으로 끝나는 것이라면, satta는 슬픔과 비탄과 괴로움과 근심과 번민에서 벗어나지 못했습니다. 위안에 이르지 못했습니다. ‘그렇다면 satta에게 참 위안을 주는 것이 세상을 통해서인가? 세상 어디든 태어남이 생기면 늙음과 죽음에 이른다. 늙음과 죽음이 없는 곳, 거기에는 괴로움이 생길 원인이 없다.’ 이렇게 nibbāna에 대한 첫 실마리가 paññā pāramī로 그분에게 떠오릅니다.
යම් තැනක ජරා මරණ නැද්ද එතන සංසයි ප්රී. එතන කිව්වේ කොතනද ඒක පැවැත්ම ඇති ලෝකයට අයිති වෙන්න බැ. ලෝකයට අයිති තැනක් හිනොත් පැවැත්මක් පැවැත්මක් හටගත්තා නම් ජරාත මරණයට පත් වෙන්නේ. එහම් පැවැත්ම යම් තැනකනම් පැවැත්ම නැද්ද එතන සැරෙනවා. එහෙනම් දැන් මට ප්රශ්නයට පිළිතුර තියෙන්නේ පැවැත්ම නැති කරන්නේ කොහොමද? මෙන්න මෙතන්ට එනකොට උන්වහන්සේ ප්රඥා පාරමිතාවේ අග්රයට පත්වෙලා. අග්රයට ඇවිදීම. අන්තිම මොහොද කිට්ටු කරන නියම සත්යය හොයාගන්න. අවිද්යාව දුරු කරන නියම තැනට පත්වෙලා එක පැත්තක් ලෝකේ තියෙන පැත්ත දැකලා ඉවරයි. ලෝකයත් ලෝකයට හේතුවක් දැක්කා. ලෝකේ ආදීනවයක් දැක්කා. දැන් නිවනක් දැක්කාත් ඒ ජාතියේ අන්තක නැත්නම් එතන නිවනසුණා. එතන කිව්වේ තැනක් නෙමෙයි. කොතන හරි යම් විදිහක් ඇත්නම් ජාතිය යම් තැනක නැත්නම් එතන ජරා මරණ.
‘늙음과 죽음이 없는 곳에 평안이 있다. 거기란 어디인가? 그것은 존속이 있는 세상에 속할 수 없다. 세상에 속한 곳이라면 존속이 있고, 존속이 생기면 늙음과 죽음에 이른다. 그러면 존속이 없는 곳에서 벗어난다. 그러면 이제 내 물음의 답은, 존속을 어떻게 없애느냐다.’ 여기에 이르러 그분은 paññā pāramī의 꼭대기에 다다랐습니다. 마지막 순간에 다가가 참 진리를 찾고 avijjā를 없앨 참된 자리에 이르러, 한쪽, 곧 세상 쪽은 다 보았습니다. 세상과 세상의 원인을 보았고 세상의 ādīnava를 보았습니다. 이제 nibbāna를 보았다면, 태어남이 끝난 거기서 꺼짐이 있습니다. 거기란 어떤 장소가 아닙니다. 어떤 방식이든, 어디서든 태어남이 없으면 거기에 늙음과 죽음이 없습니다.
එහෙනම් දැන් මොකක්ද කරන්න ඕනේ? දැන් අන්න නියම තැන හොයාගන්න තන්ට මොකක්ද ජාතිය යම් තැනක නැත්නම් ජරා මරණ එතන නැහැ. දැන් ප්රශ්නේ තියෙන්නේ මොකක්ද? ප්රශ්නෙන්නේ පින්වතු හොයන්න ඕනේ මොකටද ජාතියේ යම් තැනක නැත්නම් එතන ජරා මරණ නැත්නම්. ජාතිය නැත්තේ කොහොම මොන වැදකින්නේ? ජාතිය නැත්තේ කුමක් නිසාද? ජාතිය ඇත්තේ කුමකින්නේ. යම් හේතුවක් නිසා ජාති හටගන්නවා නම් ඒ හේතුව එතන නැත්නම් ජාතිය නෑ. මෙන්න උන්වහන්සේ සොයම්බුත් ඥානයෙන් ප්රඥාවෙන් ධර්මය හොයාගත හැන් තැනක ජාතියක්ද ජරා මරණයෙන් බේරෙන්න බැ. අසහනයෙන් බේරෙන්න බැහැ. දුකෙන් බේරෙන්න බැ. යම් තැනක ජාති නැද්ද ජරා මරණය එතන නෑ. එතන අසානයේ දුක ඉවරක්.
‘그러면 이제 무엇을 해야 하는가? 참된 자리를 찾으려면, 태어남이 없으면 늙음과 죽음이 없다. 이제 물음은 무엇인가?’ 여러분, 찾아야 할 것은 이것입니다. 왜 태어남이 없으면 늙음과 죽음이 없는가, 태어남은 어떻게, 무엇으로 없어지는가? 태어남은 무엇 때문에 없고, 태어남은 무엇으로 있는가? 어떤 원인으로 태어남이 생긴다면, 그 원인이 없으면 태어남도 없습니다. 이렇게 그분은 sayambhū ñāṇa와 paññā로 dhamma를 찾았습니다. 어디든 태어남이 있으면 늙음과 죽음에서 벗어날 수 없다. 불안에서, 괴로움에서 벗어날 수 없다. 태어남이 없는 곳에는 늙음과 죽음이 없다. 거기서 불안과 괴로움이 끝난다.
එහෙනම් දැන් ජාතිය ඇතිෙන ජරාමරණ තියෙනවා. ජාතිය නැතිෙන ජරාමරණ නෑ. ජාති නැතික් වුනානම් ඒ ඒ තමයි විමුක්තිය. එහෙනම් ඒ විමුක්තියට පත්වෙන්න ජාති නැති කරන මාර්ගය හොයන්න ඕන. අන්න උන්වහන්සේගෙන් සොයම්බුත් ඥානයේ පටිච්ච සමුප්පාදය හොය උන්වහන්සේ මෙතෙන්දි දකිනවා ඒක දෙයක්. මොකක්ද? ජාති නැති කරන මාර්ගය හොයාගන්න නම් ජාතිය ඇතිවෙන මාර්ගය හොයන්න ඕනේ. ඇයි ජාතිය ඇතිවෙනෙන්නේ. ඒකනේ හේතුව. ඒ හේතුව නැති කළොත් ජාති නෑ. එහෙනම් ජරාමනක් නෑ මුක්තිය.
그러면 태어남이 있으면 늙음과 죽음이 있고, 태어남이 없으면 늙음과 죽음이 없습니다. 태어남이 없어지면 그것이 vimutti입니다. 그 vimutti에 이르려면 태어남을 없애는 길을 찾아야 합니다. 이렇게 그분은 sayambhū ñāṇa로 paṭicca samuppāda를 찾았습니다. 그분은 여기서 한 가지를 봅니다. 무엇입니까? 태어남을 없애는 길을 찾으려면 태어남이 생기는 길을 찾아야 한다. 왜 태어남이 생기는가, 그것이 원인이다. 그 원인을 없애면 태어남이 없다. 그러면 늙음과 죽음도 없고, 그것이 vimutti다.
කාගෙන් අත් වහගත්තේ නැහැ මේ පොඩ්ඩක්වත් වන්සේම්භ ඥානයෙන් ඔය ටික කල්පනා කරන පරිච්ඡහාම උපාධය උන්වහන්සේගේ ඥානයට වැටුනා. මොකද ප්රඥා පාරමිතාව ගෙහලටම පිරීගෙන ඉන්න අවස්ථාව නිසා උන්වහන්සේට පේනවා දැන් පටිච්ච සමුප්පාදය අහගත්තේ නැස බුදුරජාණන් වහන්සේ නමක්ගේ. උන්වහන්සේට පේනවා ඔයාකාරයෙන් වයාකරණය කරගන්න. මෙන්න මෙතෙන්ට ආවට පස්සේ උන්වහන්සේ දකිනවා. හේතුවක් ඇතුවයි ඵලයක් හටගන්නේ. හේතුවක් නැහ නම් ඵලයක් හටගන්නේ නෑහැ. මෙන්න මේ න්යාය ධර්මය දකින්නේ. දැන් ජාති නිකන් හටගන්නේ නෑ හේතුවක් නිසයි හටගන්නේ. ජාති හටගන්න හේතුව හොයාගෙන ඒ හේතුව දුරු කිරුවොත් එහෙම ජාතියේ නැවති ඵලය එතන. ජාතියේ නැවති ඵලය යම් තැනක නැද්ද ජරා මරණ සෝක පරිදේව දුක්තමන සෝක වීම නිදහස්.
누구에게서도 조금도 묻지 않았습니다. sayambhū ñāṇa로 그것을 생각해 나가니 그분의 앎에 떠올랐습니다. paññā pāramī가 가득 찬 때였기에 그분에게 보입니다. paṭicca samuppāda를 어느 buddha에게서도 듣지 않았습니다. 그분에게 보여 그렇게 풀어냅니다. 여기에 이른 뒤 그분은 봅니다. 원인이 있어야 결과가 생긴다. 원인이 없으면 결과가 생기지 않는다. 이 이치를 봅니다. 태어남은 그냥 생기지 않고 원인 때문에 생긴다. 태어남이 생기는 원인을 찾아 그 원인을 없애면, 거기에 태어남이 멈추는 결과가 있다. 태어남이 멈춘 곳은 늙음, 죽음, 슬픔, 비탄, 괴로움, 근심에서 벗어나 있다.
දැන් ඔක්කොම හොයාගෙන දැන් පොඩ්ඩයි තව හොයාගන්න තියෙන්නේ. ඇයි ජාතිය හටගන්නේ? කුමක් නිසාද? රාගෙන්වත් අහගත්තේ නැහැ. උන්වහන්සේ දිගිය අත්දැකී තුළින් බලනකොට ඒ තැන ඒ ඒ ජාතිය හටගත්තේ කුමක් නිසාද? ඒ ඒ දේ හොඳයි, ප්රියයි මනාපයි කියලා බැඳුනහම අන්න ඒ ස්ථානය උපාදාන කරනවා. මෙන්න මේ නිසා ඒ බවක් ඇති වෙනවා. අන්න ඒ භව පත් කරගෙන එනකොට ජාතිය හටගන්නවා. මෙන්න ජාතිය හටගන්න භව මොන බවද යම් තැනක උපාදානයෙන් ඡන්දර රාගයෙන් බැඳෙන බවක් ඇති වුණා නම් ජාති හටගැනීමේ මූල නිර්මාණය ඒකෙන් සිද්ධ වෙන්නේ. දැන් ජාති හටගන්න නැති හොයාගතා නමුත් ප්රශ්නේ ිසිදු වෙන්නේ නැ. මොකද ඒ ජාතිය හටගන්නේ ඒ භව නිසා. එහෙනම් ඒ ජාතිය නිර්මාණය කිරීමට යම්කසි ශක්තියක් අවශ්ය අන්න ඒ ශක්තිය නිසයි ජාතිය හටගන්නේ.
이제 거의 다 찾았고 조금만 더 찾으면 됩니다. 왜 태어남이 생기는가? 무엇 때문인가? 누구에게도 묻지 않았습니다. 그분의 긴 경험으로 보니, 그곳의 그 태어남은 무엇 때문에 생겼는가? 이것이 좋다, 사랑스럽다, 마음에 든다 하고 매이면 그 자리를 붙듭니다(upādāna). 이것 때문에 그 bhava가 생깁니다. 그 bhava를 이루어 갈 때 태어남이 생깁니다. 태어남이 생기는 bhava, 어떤 bhava인가? 어디서든 upādāna로, chanda-rāga로 매인 bhava가 생겼다면, 태어남의 밑바탕이 그것으로 만들어집니다. 태어남이 생기는 데를 찾았지만 문제는 풀리지 않습니다. 왜냐하면 그 태어남은 그 bhava 때문에 생기기 때문입니다. 그러면 그 태어남을 만드는 데에는 어떤 힘이 필요하고, 그 힘 때문에 태어남이 생깁니다.
දැන් මොකක්ද මේ ශක්තිය? කුමක් නිසාද ඒක හටගන්නේ? ඒ ඒ තැන ඡන්දර රාගයෙන් බැඳුනහම උපාදාන කරපුවහම ඒකෙන් තමයි මේ භව නිර්මාණය වෙන්නේ. එහෙනම් භවයට හේතුවක් අල්ලගත්තාම. දැන් භවය නැති කරන්න බැහැ ඒ හේතුව නැති කරනවා. මොකක්ද හේතුව? භවය උපාදානය නිසා හටගන්නවා නම් උපාදානය නැති කරනකන් භවය නැති කරන්න බැහැනේ. ඒ දෙකන් ජාතිය නැති කරන්න බැහැනේ. ආයි බලාගෙන යනවා. දැන් බෝ මැලට ගිහිලයි අන්තිම මොහොතේ හිතන්නේ. අන්තිම මොහොතේ මහා ප්රඥාව පහළ කරන්න පරිච්දය විග්රහ කරන්න ප්රඥා පාරමිතාවේ මල් ඵල ගැන මොහොත් මහබෝධීන් වහන්සේ න ඉඳගෙන උන්වහන්සේ පටිච්ච සමුප්පාදය මෙනෙහි කරන තැනට එනකන් ආවේ අග්රලය ඔතනදි ඔය විදිහට ආවේ එකින් එක විග්රහ වෙලා ආවා. එන්න එන්න ඥානය මතු වෙනවා. කරුණු වැටහෙන්න පටන් ගන්නවා. පූරව පාරමී ගුණය නිසා ප්රඥාව මොහුලා යනවා. එන්න එන්න වැටහන්න පටන් ගන්නා.
이제 이 힘은 무엇인가? 무엇 때문에 생기는가? 그곳에 chanda-rāga로 매여 upādāna하면 그것으로 bhava가 만들어진다. 그러면 bhava의 원인을 붙잡았다. 이제 bhava를 그냥 없앨 수는 없고 그 원인을 없앤다. 원인은 무엇인가? bhava가 upādāna 때문에 생긴다면 upādāna를 없애기 전에는 bhava를 없앨 수 없고, 그 둘을 두고서는 태어남을 없앨 수 없다. 다시 살펴 갑니다. 이제 보리수 아래에 가서 마지막 순간에 생각합니다. 마지막 순간에 큰 paññā를 일으켜 paṭicca samuppāda를 풀어내도록 paññā pāramī의 열매가 맺히는 그때, 큰 보리수 아래 앉아 그분이 paṭicca samuppāda를 숙고하는 자리까지 오면서, 거기서 그렇게 하나하나 풀어져 왔습니다. 갈수록 앎이 드러나고 이치가 보이기 시작합니다. 앞서 쌓은 pāramī의 덕으로 paññā가 익어 갑니다. 갈수록 보이기 시작합니다.
උපාදානය හෙවත් බැඳීම හටගත්ත මොකක් නිසා ඇලුේ නැත්නම් බැඳෙන්න. ඉස්සෙල්ලා ඇලෙනවා ඒකෙන් බැඳෙනවා. ඒකනේ මේ ලෝකේ වෙන්නේ. ඇලුම් කරන්න ගිහිල්ලා ඇලුම් කරගෙන ගිහිල්ලා දැන් බැඳගන්න. බැඳුනාට පස්සේ බැඳෙනවා. එහෙනම් උපාදානයට හේතුව තණ්හාවක් ඒ දැනුම් කරන්න ගිහිලයි බැඳුනේ. ඇලුම් කළේ නැත්නම් බැඳීමක් හටගන්න විදිහක් නැහැ. එහෙනම් බැරීමෙන් නිදහස් වෙන්න බැහැ. ඇලීමෙන් නිදහස් වෙන එකක්. ඒ ඒ තැන ඇලුම් කිරීම අතර අතන කිරුවොත් තමයි බැඳීම නැති වෙන්නේ. තවත් ප්රශ්නේ තව හරවීමක් වුණා. ආහරයක් වුණා බැඳෙන්න හේතුව ඇලීම ඇලීමට හේතුව හොයන එකත් දැන් නිදහස් හොයාගන්න බැ.
upādāna, 곧 매임은 무엇 때문에 생겼는가? 들러붙지 않으면 매이지 않는다. 먼저 들러붙고 그래서 매인다. 그것이 세상에서 일어나는 일이다. 좋아하다가, 좋아해 가다가 묶어 버린다. 묶인 뒤에는 매여 있다. 그러면 upādāna의 원인은 taṇhā다. 좋아하다가 매였다. 좋아하지 않으면 매임이 생길 길이 없다. 그러면 매임에서 바로 벗어날 수는 없고, 들러붙음에서 벗어나야 한다. 그곳에서 좋아함을 놓으면 매임이 없어진다. 문제가 또 한 바퀴 돌았다. 매이는 원인은 들러붙음이고, 들러붙음의 원인을 찾지 않고는 벗어날 수 없다.
දැන් තණ්හාවට හේතුව මොකක්ද දැන් බලනවා ඒක ඇයි මෙහෙ තණ්හා හටගන්නේ? ඒ ඒතැන සසාවාදයක් ලෝකේ විද්යාමාන. රූප කාම සද්ධ කාම ගන්ධ කාම රස කාම ස්පර්ශ කාම ආදී වශයෙන් මෙන්න මේ පංච කාමයන් නිසා තමයි මේ ලෝක සත්වයකට ඇලෙන්නේ. කාමයෝ කොහොමද අපි දැනෙන්නේ? කාම ආශ්වාද වශයෙන් වේදනාවක් වශයෙන් දැනෙන්නේ. ආශ්වාද සහගත වේදනාවක් දැනෙනකොට ඒකෙන් තමයි එතන ඇලෙන්න හිටෙන්නේ. එතකොටයි වැඳෙන්නේ. ප්රශ්නයට නියම පිළිතුරු හොයාගෙන තව නියම පිළිතුර අහුනේ ආයසරයක් වුනකොට අහුවෙනා. මොකක්ද මේ ආශ්වාද තියෙන වේදනාවත් මේකේ වේදනාව නැත්නම් තමයි තණ්හා නැති වෙන්නේ, උපාදාන භව ජාතියක්වත් නැති වෙන්නේ. වේදනාවත් හොය හේතුව හොයන්න ඉතර.
이제 taṇhā의 원인이 무엇인지 봅니다. 왜 taṇhā가 생기는가? 그곳에 즐거움(assāda)이 세상에 있다. rūpa kāma, sadda kāma, gandha kāma, rasa kāma, phoṭṭhabba kāma 같은 이 다섯 kāma 때문에 세상 satta가 들러붙는다. kāma는 우리에게 어떻게 느껴지는가? kāma의 즐거움으로, vedanā로 느껴진다. 즐거운 vedanā가 느껴질 때 그것으로 거기에 들러붙게 되고, 그때 매인다. 물음의 참 답을 찾다가 다시 한 바퀴 돌 때 걸려듭니다. 무엇입니까? 즐거움이 있는 이 vedanā, 이 vedanā가 없으면 taṇhā가 없어지고 upādāna, bhava, 태어남도 없어진다. vedanā의 원인을 찾아야 한다.
වේදනාව මොකක් නිසා අදද හටගන්නේ? ඇහැ කන දිව නාසය ශරීරය කියන නෙමෙයි ඉන්ද්රිය පහත රූප ශබ්ද ගන්ධ රස ස්පර්ශ කෙනෙක් මේවා ඇසුරට එනකොට ඒ පියේ ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය වේදනා වශයෙන් දැනෙනවා. එහෙනම් වේදනාව නිකන් හටගත්තේ නෑහැ. මේ ස්පර්ශානේ හටගන්නා. ඇහැ රූපය ස්පර්ශ කරනවා, කන සබ්දය ස්පර්ශ කරනවා. දිව රසයේ, නාසය ගන්ධය, ශරීරයේ පොට්ටබ්බයේ මේ වගේ ස්පර්ශයන් කරනකොට තමයි මේ ප්රශ්නය එන්නේ. මේ වින්ද්රණය නැත්නකනම් ඉන්නේ. ඒ ස්පර්ශය යම් තැනක නැද්ද වේදනාව එතන ගොඩ නැගෙන්නේ නැහ. වේදනාව ගොඩනැගුන්නේ නැහකම් තණ්හා උපාදාන්න භව ජාතිය එකක් තියෙන විදිහක්ම අර ආයුයිහරයක් හිරව වුනා දවසන
vedanā는 무엇 때문에 생기는가? 눈, 귀, 혀, 코, 몸이라는 다섯 감관이 rūpa, 소리, 냄새, 맛, 감촉과 만날 때 그 사랑스럽고 달콤한 성질이 vedanā로 느껴진다. 그러면 vedanā는 그냥 생긴 것이 아니다. phassa에서 생긴다. 눈이 rūpa에 닿고, 귀가 소리에 닿고, 혀가 맛에, 코가 냄새에, 몸이 감촉에 닿을 때 이 문제가 온다. 그 phassa가 없는 곳에는 vedanā가 쌓이지 않는다. vedanā가 쌓이지 않으면 taṇhā, upādāna, bhava, 태어남이 있을 길이 없다. 다시 한 바퀴 돈 날입니다.
ස්පර්ශය කොහොමද ඉන්නේ? ඇස තිබුණදට හරියන්නේ නැ. රූප තිබුණද හරියන්නේ නැ. චඡන්ද රාග සහකතව බැඳුනා වූ මානසිකත්වයක් තුළින් දෘෂ්ටියකින් යුත්තවන්නා වූ ඇහෙන් රූපයක් දිහ බැඳුවොත් මෙන්න මේ ස්පර්ශය නිසා තමයි මේක වෙන්නේ. එහෙනම් ඇහැ තිබෙනට හරියන්නේ නැ ඇහැ ආයතනයක් වෙන්න ඕනේ ඒක. ඡන්දරාගයෙන් බැඳුණු ලස්සන බලන්න ආයතනයක් කරගත්තා නම් ලෝකයේ දේවල් ලස්සනයි කියලා නිගමනය කළා නම් දෙපැත්තට ආයතන දෙකක් හදාගත්තා. මන වඩන හඬ ප්රියයි මනාපයි කියලා ඒකට කනායතනයක් කරගත්තා නම් ඒක සඳහා කන පාවිච්චි කළ යුතුයි. ඒ සඳහා ශබ්ද පාවිච්චි කළ යුතුයි කියලා ගත්තා නම් දෘත්තිය. මෙන්න මේ නිසා ඇහැයි, රූපයයි, කනයි, සබ්දයයි, නාසයයි, ගන්ධයයි දිවයි, රසයයි, කයයි, පොට්ඨබ්යයි මනයි ධර්මයි කියන මේවා ආයතන බවට පත් වෙනවා.
phassa는 어떻게 있는가? 눈이 있다고 되는 것이 아니다. rūpa가 있다고 되는 것도 아니다. chanda-rāga에 매인 마음 상태로, 어떤 견해를 지닌 눈으로 rūpa를 보면, 이 phassa 때문에 이것이 일어난다. 그러면 눈이 있는 것으로는 안 되고 그것이 āyatana가 되어야 한다. chanda-rāga에 매여 아름다움을 보는 āyatana로 만들었다면, 세상 것들이 아름답다고 결론 내렸다면 양쪽에 두 āyatana를 만든 것이다. 마음을 기쁘게 하는 소리가 사랑스럽다고 그것을 위한 귀 āyatana로 만들었다면, 그것을 위해 귀를 써야 하고 소리를 써야 한다는 견해를 가졌다면, 이 때문에 눈과 rūpa, 귀와 소리, 코와 냄새, 혀와 맛, 몸과 감촉, 마음과 dhamma가 āyatana가 된다.
මෙන්න මේ කියන ආයතන හයක් ඇති වුනොත් මේ ස්පර්ශය බේරෙන්න බැ. එහෙනම් ස්පර්ශයට මුලක් හම්බවුණා මේ ආයතන හය. මෙන්න මේ ආයතන හය යම් තැනක ඇත්්ද ස්පර්ශයෙන් බේරෙන්න බැහ. ඔය ආයතන හය යම් තැනක නැද්ද ස්පර්ශය එතන නැහ. එහෙනම් ඇහැ නෙමෙයි ආයතනය කිව්වේ ඡන්ද රාගයෙන් ඒක බැඳිලා ඉන්නවා වටින අධ්යාත්. එතකොටයි ආයතනයක් වෙන්නේ. එහෙනම් මේක අයින් කරන්න පුළුවන් දෙයක්. ඇහැ අයින් කරන්න බැරි වුනාට ඇහැ පිළිබඳේ චන්ද රාගය අයින් කරගත්ත. රූප අයින් කරන්න බැරි වුනාට පේන රූප අයින් කරන්න බැරි වුනාට ඒකේ තියෙන්නේ ඡන්ද රාගය අයින් කරගත්තොත් ආයතනයක් වෙන්නේ නැ. ඇහැ ඇහැක් විතරයි රූපය රූපයක් විතරයි. පෙනීම පෙනීමක් විතරයි. ඉඑක්ම යන්නේ නැහ.
이 여섯 āyatana가 생기면 phassa에서 벗어날 수 없다. 그러면 phassa의 뿌리를 찾았다. 이 여섯 āyatana다. 이 여섯 āyatana가 있는 곳에는 phassa에서 벗어날 수 없다. 여섯 āyatana가 없는 곳에는 phassa가 없다. 그러면 āyatana란 눈이 아니라, chanda-rāga로 그것에 매여 값지다고 여기는 안쪽(ajjhatta)이다. 그때에야 āyatana가 된다. 그러면 이것은 걷어 낼 수 있는 것이다. 눈은 걷어 낼 수 없어도 눈에 대한 chanda-rāga는 걷어 낼 수 있다. rūpa, 보이는 rūpa는 걷어 낼 수 없어도 거기 있는 chanda-rāga를 걷어 내면 āyatana가 되지 않는다. 눈은 눈일 뿐, rūpa는 rūpa일 뿐, 보임은 보임일 뿐이다. 그 너머로 가지 않는다.
හැබැයි සලායතනය නිරුද්ධ කරන්නේ කොහොමද? සලායතනය නැති කරගන්න නම් සලායතන හැදෙන හැටි බලන්න ඕනේ. කොහොමද සලායතන හැදෙන්නේ? ඒකට අවශ්ය කරන්නා වූ දෙයක් මේ මනසට එකතු වුණේ නැත්නම්. හොඳයි කියලා නිගමනය එන්නේ කොහොමද? ඇහැ හොඳයි කියලා රූපය හොඳයි කියලා මම නිගමනයකට වහිනවා නම් කෙනෙක්. බැසෙන් මොකක් කුමක් නිසාද? ඒකට අවශ්ය කරන්නා වූ හොඳයි කියන ධර්මතාවය ඒකට නැමී හිටියේ. මනස නැවුණා ඒ පැත්තට. ඒ අවශ්ය කරන්නා රූපයන් ඇහැගත්තා මනසෙන්. එහෙනම් නාම රූප බන්ධනය බැඳීම නිසා නාම වශයෙන් රූප වශයෙන් ලෝකයට බැඳීම නිසා තමයි මේ ආයතන ඉක්මවන්න බැ. ආයතන ගොන්නැගෙන්නේ ඒ නාම රූප වැඩීම නිසා.
그런데 saḷāyatana는 어떻게 멈추게 하는가? saḷāyatana를 없애려면 saḷāyatana가 생기는 방식을 보아야 한다. 어떻게 생기는가? 그에 필요한 것이 마음에 더해지지 않으면 좋다는 결론이 어떻게 오겠는가? 눈이 좋다, rūpa가 좋다고 결론에 이르는 것은 무엇 때문인가? 좋다는 그 성질 쪽으로 마음이 기울었기 때문이다. 마음이 그쪽으로 기울었다. 필요한 rūpa들을 마음으로 붙잡았다. 그러면 nāma-rūpa의 매임 때문에, nāma로 rūpa로 세상에 매이기 때문에 āyatana를 넘어설 수 없다. āyatana는 그 nāma-rūpa가 자라서 쌓인다.
තවත් හිරවන්න තව තැනකට ගියේ. නාම රූපයට හිටු හොයන්න එපැ. එතකම් බැහ නිවර කරගන්න. නාම රූප නැති කර ගත්තොත් හරි. නාම රූප නැති කරන්නේ කොහොමද? ඒකට හේතුව මොකක්ද? හිතක් තිබුණ ඵලියට බැහැගන්නේ නෑ. හිත රාගයට පත් වුනොත් රාග සහගත නාම රූප බහිනවා. එතකොට තමයි ඒවට ආයතන වෙන්නේ. හිත ද්වේශයට පත් කරගත්තොත් ද්වේශ සහගතනාම රූපහි. මෝහයට පත් වුනොත් මෝහ සහගතනාම රූප වහිනවා. මේක වළක්න්න පුළුවන්. එහෙනම් දැන් මොකක් නිසාද මේ වෙන්නේ? හිත හිතක් වශයෙන් තියෙන්නේ නැතුව ආගන්තක උපක් ලේසයන්ගෙන් කහට ගන්න විඤ්ඤාණ බවට පත් කරා.
또 한 바퀴 돌아 다른 자리로 갔다. nāma-rūpa의 원인을 찾아야 하지 않는가. 그때까지는 멈출 수 없다. nāma-rūpa를 없애면 된다. 어떻게 없애는가? 그 원인은 무엇인가? 마음이 있다고 그냥 내려앉지 않는다. 마음이 rāga에 빠지면 rāga에 물든 nāma-rūpa가 내려앉는다. 그때 그것이 āyatana가 된다. 마음을 dosa에 빠뜨리면 dosa에 물든 nāma-rūpa, moha에 빠지면 moha에 물든 nāma-rūpa가 내려앉는다. 이것은 막을 수 있다. 그러면 이것은 무엇 때문에 일어나는가? 마음이 마음으로 있지 않고 손님처럼 찾아온 upakkilesa에 물들어 viññāṇa가 되었기 때문이다.
කාගේ නැමති අර දේ සමඟ ඇසුරු කරන්න ගිහිල්ලා කාග විඤ්ඤාණයක් හදාගෙන ශුද්ධව හිතක් වශයෙන් පවතින්න එ තිබුනේ නැහැ. ඒක විඤ්ඤාණයක් වනේ. අන්න ඒ විඤ්ඤාණයක් වෙච්ච නිසා තමයි නාම රූප බැහැගත්තේ. සුද්ධ හිතක් තිබුණා බහින්නේ නැ. කහට ගැනු රාග කහටින් කහට වෙච්ච හිතට තමයි රාග නාම රූප බහින්නේ. ද්වේශයෙන් කහට ගැන හිත තමයි ද්වේශ නාම රූප බහින්නේ. මෝහයෙන් කහට ගැනීම හිතකට තමයි මෝහ නාම රූප වහින්නේ. නාම රූප අයින් කරගන්න ඕන නම් මොකද කරන්න ඕනේ? නාම රූප හටගැනීමට හේතු වෙච්චේ විඤ්ඤාණය කියන එක දකින්න ඕනේ. ඒක නැත්නම් තමයි වැඩේ හරියන්නේ. ඕ වැඩේ හරි නැහැ තවත් හම්බවුනේ නැහද. ආය ඕනා දවතනක. මොකක්ද? විඤ්ඤාණයට හේතු හොයන්න සිද්ධ වුණා.
들러붙어 그것과 어울리다가 들러붙은 viññāṇa를 만들어, 깨끗한 마음으로 있지 못하고 viññāṇa가 되었다. 그 viññāṇa가 되었기에 nāma-rūpa가 내려앉았다. 깨끗한 마음이라면 내려앉지 않는다. rāga 물이 든 마음에 rāga nāma-rūpa가 내려앉는다. dosa 물이 든 마음에 dosa nāma-rūpa가, moha 물이 든 마음에 moha nāma-rūpa가 내려앉는다. nāma-rūpa를 걷어 내려면 어떻게 해야 하는가? nāma-rūpa가 생기는 원인이 viññāṇa임을 보아야 한다. 그것이 없어야 일이 된다. 그래도 일이 끝나지 않았다. 아직 다 찾지 못했다. 또 한 바퀴 돌았다. viññāṇa의 원인을 찾아야 했다.
විඤ්ඤාණය මොකක් නිසා අද හටගන්න ඊලා හොයාගන්න බැ විඤ්ඤාණය නැති කරගන්න. විඤ්ඤාණය තියෙන හේතුව කියන එකන් විඤ්ඤාණය ඇති කරන්න බැ. විඤ්ඤාණයට හේතුව නැති කර ගත්තොත් විඤ්ඤාණය පහළ වෙන්න විදිහ. එහෙනම් දැන් කරන්න තියෙන්නේ විඤ්ඤාණ හටගත්තේ මොකක් නිසාද කියලා බලන්න ඕන. එහෙනම් කොහොමද මේ රාග, ද්වේශ, මෝහ හටගත්තේ? එබඳු විඤ්ඤාණයක් හටගන්න. එබඳු ධර්මයන් රාග ධර්මයන්, ද්වේශ ධර්මයන්, මෝහ ධර්මයන් කෙරෙහි හිතමින් කියමින්, කරමින් කරන්නා වූ කටයුතු මාලාවක් නිසා. ඒක හොඳයි පියයි මනාපයි කියලා අරගෙන ඒකේ බැරිලා හිතන කියන කරන නිසා හටගන්න සංඛාරයක් ගොඩ නැගෙන කියලා. මෙන්න මේ කාය සංඛාර, වචීය සංඛාර, මනෝ සංඛාර කියලා ගොඩන සංඛාර හේතු කර ඉන්නේ මේ විඤ්ඤාණය හටගන්න.
viññāṇa가 무엇 때문에 생기는지 찾지 않고는 viññāṇa를 없앨 수 없다. viññāṇa가 있는 원인을 두고서는 viññāṇa를 없앨 수 없다. viññāṇa의 원인을 없애면 viññāṇa가 생길 길이 없다. 그러면 이제 할 일은 viññāṇa가 무엇 때문에 생겼는지 보는 것이다. 그런 viññāṇa가 생기도록 rāga, dosa, moha는 어떻게 생겼는가? 그런 rāga dhamma, dosa dhamma, moha dhamma를 향해 생각하고 말하고 행하는 일련의 행위 때문이다. 그것이 좋다, 사랑스럽다, 마음에 든다 하고 받아들여 매인 채 생각하고 말하고 행하기에 생기는 saṅkhāra가 쌓인다. 이 kāya saṅkhāra, vacī saṅkhāra, mano saṅkhāra라는 쌓인 saṅkhāra가 이 viññāṇa가 생기는 원인이다.
දැන් විඤ්ඤාණයට ුල හොයාගත්තා සංඛාරය දැන් කිට්ටු කෙරුවට තවම විදෙන මාර්ගය අහුවන්නේ නැ. හිතෙන් කයින් වදනයෙන් රාග ද්වේශ මෝහ පසේ යන හින්දා තමයි මේ වැඩේට මුළු කියලා එතට එනකන්න තියෙන්නේ. ඇයි හිතෙන් කයෙන් වචනයෙන් රාග ද්වේශ මෝහ වැඩපිළිලට පස්සේ යන්නේ. ඒකට උත්තරය හොයාගන්න වෙනවා දැන්. අන්න විඤ්ඤාණයට හේතු හොයාගෙන ගියහම සංඛාර හම්බවුණා. සංඛාරයට හේතුව බලාගෙන යනවා දැ. ඇයි මේ ලෝක සත්යයා හිතෙන් කය වචනය මේ පස්සේ යන්නේ. සාරයි සාරයි කියලා වටිනවා කියා මේ ලෝකේ වඩිනවා කියලා අරගෙන පංචකාම ආශ්වාදයෝ හරි සාරයි කියලා ගත්තා. මෙන්න මේ දෘෂ්ටිය තියෙන තාක්කල් ලෝක සත්වයාට ඒවා හොඳයි කියලා හිතන කියන වැඩපිළි අයින් වෙන්නද බැ.
이제 viññāṇa의 뿌리, saṅkhāra를 찾았다. 가까워졌지만 아직 풀려나는 길이 잡히지 않는다. 마음과 몸과 말로 rāga, dosa, moha를 따라가기 때문에 이 일의 뿌리라고 여기까지 왔다. 왜 마음과 몸과 말로 rāga, dosa, moha의 일을 따라가는가? 이제 그 답을 찾아야 한다. viññāṇa의 원인을 찾아가니 saṅkhāra를 만났다. 이제 saṅkhāra의 원인을 살펴 갑니다. 왜 세상 satta는 마음과 몸과 말로 이것을 따라가는가? 알차다(sāra), 값지다, 이 세상에서 값지다고 받아들여 다섯 kāma의 즐거움이 알차다고 여겼다. 이 견해가 있는 한 세상 satta는 그것이 좋다고 생각하고 말하는 일을 그만둘 수 없다.
එහෙනම් කවද හරි මෙන්න මේ කියන සාරාය කියන දෘෂ්ටිය අයින් කළාද අන්න ඒට නිදහ කොහොමද දෘෂ්ටිය අයින් කරා. ඒකට හේතුවත් වෙන්නේ. ඇයි මේ දෘෂ්ටිය හටගන්නේ? ඇයි මේ සාරා කියලා අදහසෙන්නේ? ඔන්න අහුනා අන්තින්තිම කොත් ඇති ආකාරයෙන් පේන්නේ නැති හිතනේ සාරයි කියලා ගන්න ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් ලෝකය හරි හැටි දැක්කන්න සාරා කියන මුලා දෘෂ්ටිය ඉවරයි. ඔන්න ඔය මුලා දෘෂ්ටිය අවිද්යාව. ඔන්න ඕක බිද ගත්තොත් යම් දවසක ප්රශ්නය ඉවරයි. ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් දැක්ක නම් අමුතු තව එහට යන්න දෙයක් නෙ. නැන් ඇත්ත මොකක්ද අසාර? බොරුව මොකක්ද සාරන්නේ? අන්න ඒ බොරුව සාරයි කියලා හිතා එක අවිද්යාව බොරුව බොරුව හැටියට දැකලා අසාරයි අසාරයි කියන එක ඇත්තයි කියලා දැක දර විද්යාව විද්යාව පහළ කරගන්නේ කාගෙන්වත් තහගත්ත එකක්වත් ැවිල්ලකින් නෙමෙයි ලෝකය ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් දැක ලෝකය ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් යම් දවසක දැක්කද එදා අර සාරායි කියන දෘෂ්ටිය ඉවර නම් ප්රශ්නයට මුල කැපු.
그러면 언젠가 이 알차다는 견해를 걷어 낸다면 그때 풀려난다. 견해는 어떻게 걷어 내는가? 거기에도 원인이 있다. 왜 이 견해가 생기는가? 왜 알차다고 여기는가? 마침내 걸려들었다. 있는 그대로 보지 못하는 마음이 알차다고 여긴다. 진실을 있는 그대로, 세상을 바르게 보면 알차다는 미혹된 견해는 끝난다. 그 미혹된 견해가 avijjā다. 그것을 깨면 언젠가 문제가 끝난다. 진실을 있는 그대로 보았다면 더 갈 데가 없다. 그러면 진실은 무엇인가? 헛됨(asāra)이다. 거짓은 무엇인가? 알참이다. 그 거짓을 알차다고 생각하는 것이 avijjā다. 거짓을 거짓으로 보고, 헛되다는 것이 진실임을 보는 것이 vijjā다. vijjā는 누구에게 들어서 일으키는 것이 아니라, 세상을 있는 그대로 보아서 일으킨다. 세상을 있는 그대로 본 날, 그 알차다는 견해가 끝나면 문제의 뿌리를 잘라 낸 것이다.
එහෙනම් දැන් තියෙන වැඩේ මොකක්ද? ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් ආවර්ජනය කරන්න ඕන. මොකක්ද ඇහැ ඇත්ත? ඇහැ කන දිව නාසය ශරීරය මන කියන මේ ටික මම කියලා. ඕකට ගෝචර රූප සද්ද ගන්ධ රස ස්පර්ශ ධර්මයන්ට මගේ කියලා. මමයි මගේ සාරයි කියලා ගොඩනගාගන්න යන වැඩ පිළිලක් නිසා ලෝක සත්ත්වයාගේ පැවැත්ම යනවා. මෙන්න මේකයි මුල.
그러면 이제 할 일은 무엇인가? 있는 그대로 숙고(āvajjana)해야 한다. 눈의 진실은 무엇인가? 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음을 ‘나’라 하고, 그 대상인 rūpa, 소리, 냄새, 맛, 감촉, dhamma를 ‘나의 것’이라 하며, 나와 나의 것이 알차다고 쌓아 올리려는 일 때문에 세상 satta의 존속이 이어진다. 이것이 뿌리다.
එහෙනම් ඇසයි, කනයි, දිවයි, නාසයයි, ශරීරයයි, මනයි අසාරයි කියලා දැක්කන්නම්. ඒකට ගෝචරෙ රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ ධර්ම අසාරයි කියලා දැක්කන. මෙච්චර කලපු අවිද්යාව බිඳෙනවා. එතන බිදුනා මොකද වෙන්නේ? අවිද්යාවට නිගොඩකු ඉටි ක්රියාවන් මාලාව නතර වෙනවා. සංඛාර නිරෝධනයි විඤ්ඤා නිරෝධයි. විඤ්ඤා නිරෝධන නාම රූප නිරෝධයි. එහෙනම් සරායත නිරෝධයි. එහෙනම් ස්පර්ශ නිරෝධයි. එහෙනම් වේදනා නිරෝධයි. එහෙනම් තණ්හා නිරෝධයි. එහෙමනම් උපාදා නිරෝධයි. එහෙනම් භව නිරෝධයි. එහෙනම් ජාති නිරෝධයි ජරා මරණක්ම නිරයි. අන්න විමුක්ති අන්න විමුක්ති මාරි අහුවුණා.
그러면 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음이 헛되다고 보고, 그 대상인 rūpa, 소리, 냄새, 맛, 감촉, dhamma가 헛되다고 보면, 이제껏의 avijjā가 깨진다. 거기서 깨지면 어떻게 되는가? avijjā에 기대어 쌓인 일련의 행위가 멈춘다. saṅkhāra가 멈추면(nirodha) viññāṇa가 멈춘다. viññāṇa가 멈추면 nāma-rūpa가 멈춘다. 그러면 saḷāyatana가 멈추고, phassa가 멈추고, vedanā가 멈추고, taṇhā가 멈추고, upādāna가 멈추고, bhava가 멈추고, 태어남이 멈추고, 늙음과 죽음도 멈춘다. vimutti, vimutti의 길이 잡혔다.
මෙන්න එකත් අදය මොකද කරන්නේ මොනද? බැලුවා. ඇස අනිච්චයි, දුක්ඛයි අනත්තයි. රූප අනිච්චයි, දුකයි අනත්තයි. කන අනිච්චයි, දුකයි අනත්තයි. ශබද්ධ අනිච්චයි, දුකයි අනත්තයි. දිව අනිච්චයි, දුකයි අනත්තයි. රස අනිච්චයි, දුක්ඛයි අනත්තයි. ඒ වගේම නාසය අනිච්චයි, දුකයි අනත්තයි. ගන්ධ අනිච්චයි, දුකයි අනත්තයි. කය අනිච්චයි, දුක්ඛයි අනත්තයි. [උගුර කෑරීම] පොට්ඨබ්බ අනිච්චයි, දුකක්යි අනත්තයි. මන අනිච්චයි, දුක්ඛයි අනත්තයි ධර්මයෝ අනිච්චයි, දුක්ඛයි අනත්තයි. මේ පටිය ගහපු එකක්
그래서 어떻게 보았습니까? 눈은 anicca, dukkha, anatta입니다. rūpa도 anicca, dukkha, anatta입니다. 귀도 anicca, dukkha, anatta, 소리도 anicca, dukkha, anatta입니다. 혀도, 맛도, 코도, 냄새도, 몸도, 감촉도 anicca, dukkha, anatta입니다. 마음도 anicca, dukkha, anatta이고, dhamma도 anicca, dukkha, anatta입니다.
අනත්තයි. මේ පටිය ගහපු එකක් මහත්තය නැහැනේ මේ උඩ තියාදිමේ අලුත්නයක් අලුත්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මෙන්න මේ ටික දැක්කට පස්සේ දකිනවා. එහෙනම් ඇහැයි රූපයයි, කනයි, ශබ්දයයි, දිවයි, රසයයි, නාසයයි, ගන්ධයයි, කයයි, පොට්ඨබ්බයයි මනයි ධර්මයයි අනිච්චයි දුක්ඛාය අනත්තයි කියන එක ඇත්තයි. ඒක බොරු කරා සමථය ලෝකෙම නැහ. යථාත්වය ඕකයි. මෙන්න මේ ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් දැක්කහම අනිච්ච යමක් ඇට නම් කැමති හේ පවතින්නේ නැති යමක් වේනම් ඒ හේතුවෙන් ඒවා ඇසුරු කරන් ගියාත් දුක හටගන්න. එහෙනම් කැමති සේ පවත්වන්න කොච්චර හැදුක් කැමති සේ පවත්වන්න බැරි දේවල් කැමති පවත්වන්න හදන එක මුල ආවා.
이것을 본 뒤 봅니다. 눈과 rūpa, 귀와 소리, 혀와 맛, 코와 냄새, 몸과 감촉, 마음과 dhamma가 anicca, dukkha, anatta라는 것이 진실이다. 그것을 거짓으로 만들 수 있는 이는 세상에 없다. 실상은 그것이다. 이 진실을 있는 그대로 보면, anicca인 것, 바라는 대로 머물지 않는 것이라면, 그것에 기대어 가면 괴로움이 생긴다. 아무리 애써도 바라는 대로 둘 수 없는 것을 바라는 대로 두려는 것이 뿌리였다.
එහම් ලෝක ධර්මතාවය මොකක්ද කැමති සේ පවත්වන්න බැරි එක. මොනවද කැමති සේ පවත්වන්න බැරි? ඇහැ කැමති සේ පවත්වන්න බැහැ. රූප කැමති සේ පවත්වන්න බැහැ කන කැමති සේ පවත්වන්න බැහැ. සද්ද කැමේ පවත්වන්න බැහැ. නාසය කැමේ පවත්වන්න බැහැ. ගන්ත කැම සේ පවත්වන්න බැහැ. දිව කැමේ පවත්වන්න බැහැ. රස කැමති සේ පවත්වන්න බැහැ. කය කැමති සේ පවත්වන්න බැහැ. පොට්ඨාබ්බ කැම සේ පවත්වන්න බැහැ. මන කැමති සේ පවත්වන්න බැහැ. ධර්ම කැමිස පවත්වන්න බැහැ. මුළු ලෝකෙම කැම සේ පවත්වන්න බැහැ අනිච්චයි. ඉච්ච සේ නැ. මෙන්න දැන් යම් පිච්චං නොලබති සම්පිදුක්කාක්. මෙන්න මේ ආකාරයෙන් ඉච්චය කැමත්තාව එන්නේ නැද්ද ලැබෙන්නේ නැද්ද? ඒක තමයි දුක. දුකට මුළු දැන් කැමති දේ නොපතින ලෝකේ මම කොච්චර දැලුවත් කැමති පවති. පවතින්නේ නැහ. යම්පිච්චන්තේ. කැමතිය ලැබෙන්නේ නැහැ. මොකද දුක එනවා එනවට කැමති නැහැ නමුත් එනවා ඔය තුළින් ආශ්වාදය යනවා යනවට කැමති නැහැ. ඔය තුළින්ම ඒවත් යනවා. ප්රියයි මනාපයි කියන ඒවා යනවා. අප්රියයි අමනාපයි කියන ඒවා එනවා ඔය සුතු එහෙනම් එන්නේ මොනවටද ඇස කන දිවනාසය ශරීරය මන මුල් කරගෙන රූප ශබ්ද ගන්ධ රසය ස්පර්ධ ධර්ම ඇසුරු කරගෙන කැමති නැති ඒවා එනවා දුක දෙනවා. එනවට කැමති නැහ නමුත් එනවා. කැමති ඒවා යනවා දුක දෙනවා. යනවට කැමති නැහ නමුත් යනවා. ලෝකේ කියන්නේ
그러면 세상의 이치는 무엇인가? 바라는 대로 둘 수 없다는 것이다. 무엇을 바라는 대로 둘 수 없는가? 눈을, rūpa를, 귀를, 소리를, 코를, 냄새를, 혀를, 맛을, 몸을, 감촉을, 마음을, dhamma를 바라는 대로 둘 수 없다. 온 세상을 바라는 대로 둘 수 없다. anicca다. 바라는 대로 되지 않는다. ‘yampicchaṃ na labhati tampi dukkhaṃ’, 바라는 것을 얻지 못함도 괴로움이다. 이처럼 바람대로 오지 않는 것, 얻지 못하는 것이 괴로움이다. 괴로움의 뿌리다. 바라는 것이 머물지 않는 세상에서 아무리 애써도 바라는 대로 머물지 않는다. 바라는 것을 얻지 못한다. 왜냐하면 괴로움이 온다. 오기를 바라지 않아도 온다. 즐거움은 간다. 가기를 바라지 않아도 간다. 사랑스럽고 마음에 드는 것은 가고, 싫고 마음에 들지 않는 것은 온다. 그러면 무엇으로 오는가? 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음을 뿌리로 rūpa, 소리, 냄새, 맛, 감촉, dhamma에 기대어, 바라지 않는 것이 와서 괴로움을 준다. 오기를 바라지 않아도 온다. 바라는 것이 가서 괴로움을 준다. 가기를 바라지 않아도 간다.
යනවට කැමති නැහ නමුත් යනවා. ලෝකේ කියන්නේ විචාරක්. එහෙනම් කොහරත්වයක් දුකා දෙන එක කැමතිය නැති එක එහෙනම් මේකට අයිතිකාරයා මෙන්නේ කැමතිය සේ පවත්වන්න බැරි නම් මගේ අයිතිකාසිය ගමන්ක් නැහැනේ බොරුවත් මැම සේ පවත්වන්න හදන්නේ මම බලාපොරොත්තු වෙන්ද ඒක කැමති සේව මට පවත්වන්න බැ. ඒකට මම කොච්චර හිමිකන් ඓතිවාසිකම් කිව්වත් අනුන්ගේ බැලින් ඉස් වෙලා ඉදගෙන මම මගේ ඒවා කිව්වා අනුන්ගේ ඒවා. මට කැමතියේ පවත්වන්න බැරි දෙයක් මට ඕනේ හැටියට පදන්න බැරි දෙයක්. ඒක මගේ කියලා කිව්වා නම් මුලාවක් මසත් ඇත්තක් නෙමෙයි. මගේ කරන්න බැරි දෙයක් කොහොමද මගේ කරන්නේ? මම කරන්න බැරි දෙයක් කොහොමද මම කරන්නේ? මමය මගේ යන්න දෘෂ්ටියක් තිබුණම් ඔය ඇත්ත දකිනකොට බිදිලා යනවා. ඔතන බිදිලා ගන්න මොකද වෙන්නේ? අසාර ලෝකය විචරයි කියලා දකිනවා. මොනවද හොයන්න තියෙන? ලෝකය දැකලා වෙනවා. ලෝකේ අසාරයි. අසාර නම් අනාථා අහරීමක් නොලම විදීමක් ඇත්ද නාථ මාර්ගය ඒකයි. ඒක තමයි නිවන් මග. එහෙනම් යථාර්ථය
세상이란 그런 것이다. 괴로움을 주는 것, 바람대로 되지 않는 것이라면, 이것의 주인은 누구인가? 바라는 대로 둘 수 없다면 내 주인 노릇은 아무 뜻이 없다. 헛되이 바라는 대로 두려 할 뿐이다. 내가 바라는 대로 그것을 둘 수 없다. 아무리 내 것이라 주장해도, 남의 집에 얹혀 앉아 내 것이라 말한 것일 뿐 남의 것이다. 내가 바라는 대로 둘 수 없는 것, 내 뜻대로 부릴 수 없는 것을 내 것이라 했다면 미혹이지 진실이 아니다. 내 것으로 할 수 없는 것을 어떻게 내 것으로 하는가? 내가 될 수 없는 것을 어떻게 나로 삼는가? 나와 나의 것이라는 견해가 있었다면 이 진실을 볼 때 깨진다. 거기서 깨지면 어떻게 되는가? 헛된 세상을 헛되다고 봅니다. 더 찾을 것이 무엇인가? 세상을 보았다. 세상은 헛되다. 헛되다면 의지할 데가 없다(anātha). 놓아 버림, 붙들지 않음, 그것이 의지처(nātha)의 길이다. 그것이 nibbāna의 길이다.
ඒකයි. ඒක තමයි නිවන් මග. එහෙනම් යථාර්ථය දැකලා අතහැරඉන්න වැලීම මිදී ගිය ඉගෙන ගන්නවත් කරන්නවත් එකක්වත් නැහැ. ඇස කන දිව නාසය ශරීරය මන රූප ශබ්ද ගන්ධ රස විශ්පාර ධර්ම ඒවා නිසා ඒක තියන්න චක්ඛු විඤ්ඤාණ සෝත විඤ්ඤාණ ගාන විඤ්ඤාණ ජිව්හා විඤ්ඤාණ කාය විඤ්ඤාණ මනෝ විඤ්ඤාණ ඒ නිසා හටගන්න චක්ඛු සම්පස්ස සෝත සම්පස්ස ගාන සම්පස්ස ජිහා සම්පස්ස කාය සම්පස්ස මනෝ සම්පස්ස ඒ නිසා හට ගන්නා වූ චක්ඛු සම්පස්සජා වේදනා සෝත සම්පස්ස ජා වේදනා ඝාන සම්පස්සජා වේදනා ජිව්හා සම්පස්සජා වේදනා කාය සම්පස්සජා වේදනා මනෝ සම්පස්ස වේදනා කියන මේ ටික වුනාම මුළු සතා කිව්ව ඔක්කොම හිතයි ගතයි ඔක්කොම අහුවලා ලෝකෙට අහුලා.
그러면 실상을 보고 놓아 버리고 들러붙음에서 벗어나, 더 배울 것도 할 것도 없습니다. 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음, rūpa, 소리, 냄새, 맛, 감촉, dhamma, 그것들 때문에 cakkhu viññāṇa, sota viññāṇa, ghāna viññāṇa, jivhā viññāṇa, kāya viññāṇa, mano viññāṇa가 있고, 그 때문에 생기는 cakkhu samphassa, sota samphassa, ghāna samphassa, jivhā samphassa, kāya samphassa, mano samphassa가 있고, 그 때문에 생기는 cakkhusamphassajā vedanā, sotasamphassajā vedanā, ghānasamphassajā vedanā, jivhāsamphassajā vedanā, kāyasamphassajā vedanā, manosamphassajā vedanā가 있습니다. 이것들이면 satta라 한 모든 것, 마음과 몸 모두가 걸려들고 세상이 걸려듭니다.
ඔන්න ඔය ටිකනම් අනිච්ච නම්, දුක්ඛ නම්, අනත්ත නම් ලෝකේ තියෙන්නේ ඔය ටික නම් ලෝකේ අසාරයි. ඔය ටික දැකස් මමත් අසාරයි මගෙත් අසාරයි ලෝකෙම අසාරයි. අසාරත්වය යම් දවසේ දැක්ක නම් දහනෑ පහළ වුණා. [උගුර කෑරීම] එයාගේ හිත හිටියා අසාරත්වය අත්හැරි නොඇරම විදිය හැර තව එකක් සැරසමක් නෑහ කියලා. සත්යය දැකලා සත්යය හිතට පිහිටියා නම් එයාට කියනවා දහම් නැස පහළ වුණා දහම් දැකලා ඉවරයි. දැන් ඉතින් මොකද වෙන්නේ තව දෙපාරක් දකින ටිකක් නැහැනේ. එයා සෝතාපන්න
그것들이 anicca라면, dukkha라면, anatta라면, 세상에 있는 것이 그것들이라면 세상은 헛됩니다. 그것을 보아 나도 헛되고 나의 것도 헛되고 세상도 헛됩니다. 헛됨을 본 날 dhamma의 눈이 열렸습니다. 그의 마음에 ‘헛됨을 놓아 버리고 붙들지 않는 것 말고 다른 의지처는 없다’는 것이 섰습니다. 진리를 보아 진리가 마음에 섰다면 그에게 dhamma의 눈이 열렸다, dhamma를 다 보았다고 합니다. 이제 어떻게 됩니까? 두 번 다시 볼 것이 없습니다. 그는 sotāpanna입니다.
ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේට ඒ මහා ඥානය සර්වච සත් ඥානයට සම්බන්ධ වෙලා වැඩෙන පාරමිතා ඥානයෙන්ම අපි උන්වහන්සේ දේශනා කරපු එක අහගත්ත ඥානය උන්වහන්සේට එතනින් පහළ වෙලා ඉවරන්නා. ඒක උන්වහන්සේ ක්රමක්රමය වැඩේ එකක් මිසක් එකපාර අහම්මෙන් පහළ වෙන්නේ නැහැ. දහම් අහපු ගමන් අපිට පහළ වෙන්න ඕන වගේ නෙමෙයි. ක්රමක්රමයෙන් පර්යේෂණයක් කරලා බල නම් බැහැ ඇහපු නුවන උන්වහන්සේට තියෙනවා. එහෙනම් උන්වහන්සේට සෝතාපන්න ඵලය කියලා අපි ලබන ඵලය නැහැ. උන්වහන්සේ පළුනාය ලබාගන්න තියෙන්නේ දහම් දැක්කට පස්සේ.
세상을 넘어선 Buddha께는 그 큰 앎, sabbaññu ñāṇa와 이어져 자라는 pāramī의 앎으로, 우리가 그분 설법에서 들은 그 앎이 거기서 일어나 끝났습니다. 그것은 그분에게 차츰차츰 자란 것이지 한꺼번에 우연히 생긴 것이 아닙니다. dhamma를 듣자마자 우리에게 생겨야 하는 것과는 다릅니다. 그분에게는 차츰차츰 탐구하여 살펴본 슬기가 있습니다. 그러니 그분에게는 우리가 얻는 sotāpatti phala라는 것이 따로 없습니다. 그분이 열매를 얻는 것은 dhamma를 본 뒤입니다.
ඊට පස්සේ මොකද කරන්නේ උන්වහන්සේ ඔය කියන දහම දැක්කට පස්සේ උන්වහන්සේගේ චිත්ත පාරිශුද්ධිය ඉහළටම සුද්ධයි. උන්වහන්සේ යමක් කියනවා වාගේ උන්වහන්සේ ඒ තත්ත්වය තමන්ට වෙච්ච හැටිප දකින්න. දැන් ලෝකේ හැටි මේක අසාර අය දකිනකොට මොකද වෙන්නේ? හිත යම්කිසි කෙලෙස් වලට බැඳිලා තිබුනම් එන්නද එන්න පාරිශුද්ධියට පත් වෙන්න. ප්රභාසර වූ කල්ලි, අංගන රහිත වූ කල්ලි උපක්ලේසව නැති වූ කල්ලි පෙරවිසූ කලපිළිදකින ඥානය මෙහෙ.
그 뒤 그분은 그 dhamma를 본 뒤 마음의 깨끗함이 가장 높이 깨끗합니다. 그분은 그 상태가 자기에게 어떻게 이루어졌는지 봅니다. 세상이 헛됨을 볼 때 어떻게 되는가? 마음이 어떤 kilesa에 매여 있었다면 점점 깨끗해집니다. 빛나는 때, 얼룩 없는 때, upakkilesa가 없는 때, 전생을 보는 앎(pubbenivāsa ñāṇa)이 일어납니다.
දැන් මේ දැකපු දහමට අනුව තමා බලනවා දැන්. මම කියන එක ආපු රටාව තුළ පෙර කොහොමද වුනේ? දහම් දැකලා ඉවරා. ඒ අසාර වාර්ගය තුළ මම සාරයි කියලා හිතාගෙන ආපු ගමන කොහොමද මට මතකයි මේ ආපු ගමට අයි කියලා ආය මෙහෙම අහතෙෙන එතන් ඉස්සෙල්ලා මම කොහෙන්ද ආ මම ඒ මේ අහවල් නමින් අහවල් ගෝතරෙන් අහතෙන හිටියා. ඊට ඉස්සෙල්ලා මෙන්න මෙහෙම තැනකටියා මෙන්න මේක කටයුතු කළා. මෙන්න මෙහෙමයි උපාදානය සම්බන්ධ වෙලා හිටන් ආවේ භවයට මෙන්න මෙහෙමයි ඒ ජාතිය හටගත්තේ. ඒ ජාතියේදී මෙන්න මේවා අවිද්යාවෙන් මම කළේ. ඒ කරපු නිසා මට ඒකෙන් සකස් වුන සංඛාර මෙහෙමයි. පහළ වුන විඤ්ඤාණය මගේ පැවැත් හැටගෙහේ මෙහෙමයි. බැහැගත්ත නම නාම රූප මෙහෙමයි. අ අඟ පසන පලායතන වුණේ මෙහෙමයි. ඒ ස්පර්ශයන් ඉඩු කළේ මෙහෙමයි. ඒවට ඇලුණේ මෙහෙමයි බැඳුනේ මෙහෙමයි. ඒසයි මේ භව හටගත්තේ. ඒ භවයේ ප්රතිඵල එයක් ව ජාතියක් පේ ම අහව තියෙන ඒ විස්තර අනුකූල ජාතියලා පහළ වුණා. ඒක ම ඊය ඔ මොල ඉඳලා අගටයි අග ඉඳලා මුලටයි බලන්න පටන් ගත්තා පටිච්ච සමහදයට අනුකූලව ඔන්න ඔය චක්ක.
이제 본 dhamma에 따라 자신을 봅니다. ‘내가 걸어온 흐름 속에서 전에는 어떻게 되었는가? dhamma를 다 보았다. 그 헛된 길 안에서 내가 알차다고 생각하며 온 길은 어떠했는가? 기억난다. 이렇게 왔다. 그 전에는 어디서 왔는가? 아무개라는 이름으로, 아무개 집안으로 있었다. 그 전에는 이런 곳에서 이런 일을 했다. 이렇게 upādāna와 이어져 bhava로 왔고, 이렇게 그 태어남이 생겼다. 그 태어남에서 avijjā로 이런 것들을 했다. 그래서 그로 인해 마련된 saṅkhāra는 이렇다. 일어난 viññāṇa가 내 존속을 이렇게 빚었다. 내려앉은 nāma-rūpa는 이렇다. saḷāyatana가 이렇게 되었다. 그 phassa를 이렇게 했다. 그것에 이렇게 들러붙고 이렇게 매였다. 그래서 이 bhava가 생겼다. 그 bhava의 결과로 태어남이 일어났다.’ 이렇게 처음에서 끝으로, 끝에서 처음으로 paṭicca samuppāda에 맞게 그 바퀴를 살피기 시작했습니다.
පූර්වය නිවාස දැක්කා. පෙර වාසය කරපු දැන් කරගෙන ආපු වැඩපිළිවෙ දැක්කේ කොහොමද තමා දැකවූ දහමට සාක්ෂි දෙමින් ඔව දැක්කා. අනිච්ච කිව්ව එකක් කැමති නම ඔය හැමතැනම මම රකගන්න බැලුවා. මගේ රැකගන්න බැලුවා. ගොඩ ගැහුවා. කැමති නැත්තිස ඔක්කොමත් ඇලලා මැරිලා ගිය. හැම තැනකම කරලා තියෙන්නේ ඕකයි. සිද්ධ වෙලා තියෙන්නේ කැමතියේ නැහැ. එහෙනම් කැමති සේ ඇති පැවැත්මක මම ඇවිල්ලා නැහ අනන්තම බැලුවත් කොච්චර ඇවිද තියෙන ඔය පැවැත්ම. එහෙනම් සාර පැවැත්මක් නෑහ කියන එක අත්දැකලා ඉවරයි. අනික් අයට කොහොම අනික් අයට කොහොමද තියෙන්නේ? චුතූපපා න්යායෙන් බැලු අනික් අය අනික් එකුත් ඔක්කොම තියෙන්නේ හි යොමු කරලා බලලා බලලා කියනවා දැන් නුවල තීක්ෂණයි. ඇහි බිය ගහන මොහොතන් ලස්ස කෝටිවා රහත් බැ ආපු හැටි ගිය හැටි කරපු ඔක්කොම දැක්ක නෙ. අතිතදී ඉස්සරයි. බැලුවහම මටත් ඒකයි ලෝකයටත් ඒකයි. සියල්ලෝ මනාතය වෙලා එන්නේ. ඔන්න ඔය ඇත්ත පේන්නේ නැති.
pubbenivāsa를 보았습니다. 전에 살아오며 해 온 일을 어떻게 보았는가? 자신이 본 dhamma를 증언하듯 보았습니다. ‘anicca라 한 것을 바라는 대로 어디서나 지키려 했다. 내 것을 지키려 했다. 쌓아 올렸다. 바라지 않았는데도 모두 들러붙은 채 죽어 갔다. 어디서나 한 것이 그것이다. 일어난 것은 바라는 대로가 아니었다. 그러면 바라는 대로 되는 존속에 나는 와 본 적이 없다. 끝없이 보아도, 얼마나 떠돌았든 그 존속은 그랬다.’ 그러면 알찬 존속은 없다는 것을 겪어 알았습니다. 다른 이들은 어떠한가? cutūpapāta ñāṇa로 보니 다른 이들도 모두 그렇습니다. 마음을 기울여 보고 또 보니 이제 슬기가 날카롭습니다. 눈 깜빡하는 사이에 수많은 이가 온 길, 간 길, 한 일을 다 보았습니다. ‘보니 나도 그렇고 세상도 그렇다. 모두 의지할 데 없이 온다. 그 진실이 보이지 않았던 것이다.’
මේ ටික පහල වන්නකෝ ස් කර පළවෙනි හැරයේ සමාගී තත්ත්වය දකිනකොට සිතිිලිගියගේ පැටියා බිත්්රේ මිදගෙන ඉල්ලිය එළියට එනවා වාගේ පළවෙනි වතාවක් අවිද්යාව මිදහැරියාලා. මෙන්න පළවෙනි ඵලය ලැබුවා පළවෙනි වතාව පූර්ව නිවාසාන ඥානය ලෝකයා හා පිළිබඳ බපුවහම තවත් නුවණ මූයා ගියා දෙෙනි වතාවටත් බිත්තරේ බිදගෙන පැටිය එළියට එනවා වාගේ අවිද්යා කටවක් බිඳගෙන ප්රඥාව පහල අපි පැවිදිලා හිට. ඔතෙන්න සුද්ධ වෙලා ඉවරයි.
이것들이 일어나며 첫 번째로, 병아리가 알을 깨고 나오듯 첫 번째로 avijjā를 깨고 나왔습니다. 이렇게 첫 번째 앎, pubbenivāsa ñāṇa를 얻었습니다. 세상에 대해 보니 슬기가 더 익어, 두 번째로도 병아리가 알을 깨고 나오듯 avijjā의 껍질을 깨고 paññā가 일어났습니다. 거기서 깨끗해짐을 마쳤습니다.
ඔය ටික අනුලෝම ප්රතිලෝම වශයෙන් බලාගෙන යනකොට මොකද වුනේ? ලෝකය පිළිබඳ යථාර්ථය ධර්මය සීහි කරනකොට සියලුම කෙලෙස් බිදගෙන ගිහිල්ලා තුන්වෙනි වතාවට අරිහත් ඵලයක් සමග සර්වච සත් ඥානයක් සමඟ ලොව්තුරා බුද්ධත්වය පහළ වුණා සම්පූර්ණ කරා. මෙන්න සිද්ධ වුන ආකාරය. ඉතින් මෙතෙන්ට එන්න ලොව්තුරා බුද්ධ මාසිය කාගෙන්වත් අහගත්ත එකක් නෙවෙයි. ඒ උන්වහන්සේ ගිය මගින් උන්වහන්සේ ගිය මග අපි දන්නේ නැහ අපිටත් උන්වහන්සේ දේශනාවේ පෙලා තියෙන නිසා අපි කියන්න. උන්වහන්සේ වෙනවා මම බුදුවනේ මෙහෙමයි. මම ආගමනවා මෙහෙමයි. ඒවා ඔක්කොම ත්රිපිටකේ හැඟවන්න දහම් බවට පත් වෙලා හැඟිවිලා තියෙනවා පස්ක අපිට ඕන ඕන ඒවා කතා කරගත්ත පොතෙන් ඉගෙනගත්ත කෑලලා කඩපාදන් කරෙන අපි යනවා බුදු වෙන්න. එතකොට කොද කියන්නේ මොනවද කරන්නේ?
그것을 anuloma와 paṭiloma로 살펴 가니 어떻게 되었습니까? 세상의 실상, 곧 dhamma를 떠올리자 모든 kilesa를 깨고, 세 번째로 arahatta phala와 함께, sabbaññu ñāṇa와 함께 세상을 넘어선 buddha 됨이 일어나 완성되었습니다. 이렇게 일어났습니다. 여기에 이르기까지 세상을 넘어선 buddha 됨은 누구에게 들은 것이 아닙니다. 그분이 가신 길을 우리는 몰랐지만 그분 설법에 보여 주셨기에 우리가 말하는 것입니다. 그분이 말씀하십니다. ‘나는 이렇게 buddha가 되었다. 나는 이렇게 왔다.’ 그것이 모두 tipiṭaka에 dhamma로 담겨 있는데, 우리는 원하는 것만 골라 이야기하고 책에서 배운 조각들을 끼워 맞추며 buddha가 되러 갑니다. 그러면 무엇을 하는 것입니까?
යෝ පටිච්ච සමුප්පාදං පස්සති සෝ ධම්මං පසති යෝ ධම්මං පස්සති සෝමං පස්සති. යම් මේ පටිච්ච සමුප්පාදය දකින්න ඔහු ධර්මය දකින්න. දැමය දකින්න ඔහු බුදුන් දකින්න. අපිට බුදුන් දකින එක ඔයට අමතර වශයෙන් කොච්චර මල් පහ පූජා කර හිත්ද අපිට බුදුන් දකින්න බැහැ. ඔය හැම එකක් තුළින්ම අපි දකින්න ඕනේ ධර්මය. ධර්මය දක්කනම් පටිච්ච සමුප්පාදය දකිනවා. පටිච්ච සමුප්පාද දක්කනම් ධර්මය දකිනවා. ධර්මය දක් නම් පටිච්ච සමුප්පාද දැකන පුදුන් දකිනවා. එහෙනම් පුදුන් දකිනවා ඔය ක්රමයට දකින්න ඕන නුවණ මිනිකා යන්න ඕනේ. ප්රඥාවෙන් මුදුන් දකිනවා මිසක්. ඉගෙන බුන් දකින්න බැහ. ඉතින් ඕක තේරුම් ගන්න ඕනේ.
‘Yo paṭiccasamuppādaṃ passati so dhammaṃ passati; yo dhammaṃ passati so maṃ passati.’ paṭicca samuppāda를 보는 이는 dhamma를 보고, dhamma를 보는 이는 Buddha를 봅니다. 그 밖에 아무리 꽃 공양을 해도 우리는 Buddha를 볼 수 없습니다. 그 모든 것을 통해 우리는 dhamma를 보아야 합니다. dhamma를 보면 paṭicca samuppāda를 보고, paṭicca samuppāda를 보면 dhamma를 보고, dhamma를 보고 paṭicca samuppāda를 보면 Buddha를 봅니다. 그러면 Buddha를 봅니다. 이런 식으로 보아야 하고, 슬기를 갈고닦아 가야 합니다. paññā로 Buddha를 보는 것이지 배워서 Buddha를 볼 수는 없습니다. 이것을 알아야 합니다.
දැන් ලේ දන්දීම හා මිය ගිය ශරීරය දක කියලා ඉවරයි ඔක්කොම දැන් මේකට උත්තරය හම්බවෙලා ඉවරයිනේ ඕක තේරුම් ගන්න ඕනේ ඔය විදිහ
이제 피를 dāna로 주는 것과 죽은 뒤 몸을 주는 것에 대한 물음의 답도 다 나왔습니다. 이것을 그렇게 알아들어야 합니다.