dāna 받는 바른 때가 있나? navaguṇa 줄 쓰는 법
දානය ගත යුතු නිවැරදි වේලාවක් තිබේද? නවගුණ වැල භාවිත කරන අයුරු
හඳා අපි ඒ පින්වත් පිරිස බලාපොරොත්තු වෙන්නේ ධර්ම සාකච්ඡා ඒ සඳහා අවශ්ය කරන ප්රශ්න මාලාවක් අපිට ලැබිලා තියෙනවා. අපි අපිට අවශ්ය කරන ප්රශ්න එකින් එක අරගෙන විග්රහ කරලා අර්ථ වටහාගන්න බලාපොරොත්තු වෙමු. ස්වාමීන් වහන්සේ නමක් දැන්
오늘 우리가 이 자리의 여러분과 하려는 것은 dharma 이야기입니다. 그것을 위해 필요한 물음들이 우리에게 와 있습니다. 그 물음들을 하나씩 들어 풀어 보고 뜻을 알아보려 합니다.
වෙමු. ස්වාමීන් වහන්සේ නමක් දැන් ප්රශ්නයක් ලැබිලා තියෙනවා මේ දවල් 12ම් පසු ආහාර ගැනීමෙන් සිල් කැඩෙනවා කියලා කියනවා ඒකත් මෙහෙ තියෙනවා ඉතින් ඒක කොහොමද ඒකේ යථාර්ථය පහදලා දෙන්නේ කියලා ඉවීමක්
지금 한 bhikkhu 스님께서 물음을 보내셨습니다. 낮 열두 시가 지나 음식을 먹으면 sīla가 깨진다고들 하고 여기에도 그렇게 되어 있는데, 그 참모습을 어떻게 풀어 주시겠느냐는 물음입니다.
කරනවා. මෙතන්දි අපි දකින්න ඕන විශේෂ දෙයක් තියෙනවා. එකතින්දෙන ප්රශ්නයක් වෙන්නත් පුළුවන්. 12ත් කැලා නේද දැන් කියන එක. මේකට අවශ්ය කරන කාරණා සූත්ර පිටකයේ සෑහින් තියෙනවා.
여기서 우리가 꼭 보아야 할 것이 있습니다. 많은 사람이 걸려 넘어지는 물음일 수도 있습니다. 바로 열두 시 이야기 말입니다. 이 물음에 필요한 내용은 Sutta Piṭaka에 넉넉히 들어 있습니다.
ඒක අවස්ථාවක බුදුරජාණන් වහන්සේ දාන ගන්න වෙලාවේදී වෙලාව පැනලා නමුත් ඒ වෙලාවේ තව පිරිසක් හැදිලා දාන බිදන්න එනකොට දැන් භික්ෂූන් වහන්සේලාට කරන දෙයක් නැහැ. බලා ඉන්නවා බුදුරජාණන් වහන්සේ දිහැ මේ දානේ ගන්නවද නැද්ද කියලා.
한번은 Buddha께서 dāna를 받으시던 때, 이미 때가 지났는데 다른 무리가 dāna를 차려 와서 올리려 했습니다. bhikkhu들은 어찌할 바를 몰라 Buddha께서 이 dāna를 받으실지 말지 바라보고만 있었습니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ කියලා මහන්නේ වළඳා සූත්ර පිටකය විග්රහ කරලා තියෙනවා මේ ටික දානේ ගන්න පටන් ගත්තාට පස්සේ දාන අරගෙන අවසාන වෙනකම් දෙන දේ කැපයි කියලා සූත්ර විකය පැහැදිලිව දේශනාවක් කරලා තියෙනවා.
Buddha께서는 ‘bhikkhu들이여, 드시오’ 하셨습니다. Sutta Piṭaka에 이것이 풀이되어 있습니다. dāna를 받기 시작한 뒤로 dāna를 다 받을 때까지 올리는 것은 받아도 된다고 Sutta Piṭaka에 또렷이 설해져 있습니다.
එක අවස්ථාවකිදී එක මනුස්සයෙකුට හම්බ වුණා අලුත් තල පමුවයක් හම්බ වුණා. මේ අලුත් මේ පැනිත් හම්බ වුණා. මේ රාගය මෙයාට ඕනැ වුනා මේ අලුත් තලයි අලුත් මී පැනී කියලා දානයක් දෙන්න. එහෙම කියන නකම් දානේ දින් සකස් කරලා උන්වහන්සේලාට ආරාධනා කරලා දානේ දුන්නා නමුත් අර සව ටිකයි මී පැ ටිකයි දින්න අමතක වුණා.
또 한번은 어떤 사람이 새 참깨와 새 꿀을 얻었습니다. 그는 이 새 참깨와 새 꿀로 dāna를 올리고 싶었습니다. 그래서 dāna를 차리고 스님들을 모셔 dāna를 올렸는데, 그만 그 참깨와 꿀을 올리는 것을 잊어버렸습니다.
අවස්රය මොකද කරන්නේ? අර තරහෙන් මිහි පැි අරගෙන ගිහිල්ලා අර භික්ෂූන් වහන්සේලාට දුන්නා මේ ගිරියදුන ඔබ වහන්සේලා සඳහා වෙන් කරපු හරිය මතය ටික පූජා කරගන්න ඒ වෙලාවේ බැරිව වුණා.
그래서 어떻게 했을까요? 언짢은 마음으로 그 꿀을 들고 bhikkhu들에게 가서 ‘스님들, 스님들께 드리려고 따로 떼어 둔 것을 그때 올리지 못했습니다’ 하며 드렸습니다.
ඊට පවත් මොකද කරන්නේ? දැන් ඒ වෙලාවේ පැන්නා දැන් මොකද කරන්නේ? කියලා ප්රශ්නයක් මත් වෙනවා. මහන්නේ වරඳන්න අවසරයක් දුරුනා දානේ දෙන වෙලාවේදීනේ පූජා කරපු දේ කැපයි.
그러면 어떻게 해야 합니까? 이미 때가 지났으니 어떻게 하느냐는 물음이 생깁니다. Buddha께서는 ‘bhikkhu들이여, 드시오’ 하고 허락하셨습니다. dāna를 올리는 동안에 올린 것은 받아도 된다는 것입니다.
ද ඉතින් උන්වහන්සේලා අනිත් හාමුදුරුවෝ බලා ඉන්න ඇති වලා බැරුව බලා ඉන්නා. මොකද කරන්නේ කියලා. සංඝයා පෝජා කර දේ සංඝයාට කැපයි දීලා බෙදා හදායන්න වළඳලා කියලා අවසරයක් දු.
다른 스님들은 어찌할 줄 몰라 바라만 보고 있었을 것입니다. 그러자 ‘saṅgha에게 올린 것은 saṅgha가 받아도 된다. 나누어 드시오’ 하고 허락하셨습니다.
දැන් මේවා සැඟවිලා තියෙන කරුණු
이런 것들은 숨겨져 있는 내용입니다.
ඒක අවස්ථාවකදී පුංචි හාමුදුරුවෝ කට්ටියා. ඒ කියන්නේ ගෙවල් වල ඉන්න පුංචි සිටු ගෙවල් වල එන ළමයි පිරිසක්. ඕක තියෙනවා මහා වගය නැවත විනය පිටකයේ මහා වග්යයේ තියෙන කතාවක්.
한번은 어린 스님들 이야기가 있습니다. 곧 부잣집에서 온 아이들 무리입니다. Vinaya Piṭaka의 Mahāvagga에 나오는 이야기입니다.
ඒ ළමයි කට්ටියට දැන් මොකද කරන්නේ කියලා ඉතින් අම්මලා සතෙලා බොහොම මාය ළමයින්ට ඉතින් ඒ ළමට දැන් ඉදිරියදි ලොකු වෙනකොට කරන්න තියෙන රස්සාව මොකක්ද කියලා හිතන් ඒගොල්ලෝ කියලා කතා වෙනවා ගේ ඇතුලින්. අර ළමයි කට්ටිය අහගෙන
그 아이들의 어머니 아버지들은 아이들을 몹시 아꼈습니다. 이 아이들이 커서 무슨 일을 하게 할까 하고 집 안에서 의논했습니다. 아이들이 그 말을 듣고 있었습니다.
අපි මේ අය ලියන මහත්තුරු කරමු. හදපු භාෂාවෙන් කියනවා නම් ලියන්න නොකරම කියලා කියන්නේ ලියන මහතුරු කරමු. අනේ රමින්ගේ
‘이 아이들을 글 쓰는 사람으로 만들자.’ 점잖은 말로 하자면 글 쓰는 관리로 만들자는 것입니다.
කියන්නේ ලියන මහතුරු කරමු. අනේ රමින්ගේ අස්වි දෙනවානේ. ලියන්න ගියාම අපේ රමෙන්ට එහෙම අතකිතෙන රස්සාවල් දෙන්න බෑහැනේ. අපි මේ අපි කොච්චරෙරුව හදන්නේ කොහොමද මල්වාගේ හදන්න ළමයි. ඒ රස් ආ බැහ. ගොවි තන් කරන්නේ. අපු ඊට වඩා මාරු.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒක එක රස්සාවල් කියනවට ඒකේ තියෙන බරපතලකන් කතා කරනවා. ඔය අතරදී එක්කෙනෙක් කිව්වා එහෙනම් හොඳ ලේචි කරේ මහා කරන. මුලම වැඩක්වත් නැහැ. ඔක්කොම එකා විනාලා
이 일 저 일을 말하며 그 일마다 따르는 고생을 이야기했습니다. 그러다 한 사람이 ‘그렇다면 가장 편한 것은 출가시키는 것이다. 아무 일도 할 것이 없다’ 하고 말했습니다.
මුලම වැඩක්වත් නැහැ. ඔක්කොම එකා විනාලා කිව්වා ඇත්ත තමයි එහෙනම් අපි ලා මේ ටික මහණ කරනවා. අර පුංචි ළමය කට්ටිය ඒවා අහන හිටිය අපිට ලේසිය ගාලා දීලා ඉන්න කරදරයක් නැතුව ඉන්න හොඳම ක්රමයක් වේක අපි ගිහිල්ලට අපි මහණෙමු. අර තමයි කට්ටිය කියලා.
모두 맞장구를 쳤습니다. ‘그렇지, 그러면 이 아이들을 출가시키자.’ 그 말을 듣고 있던 어린아이들은 ‘우리가 편하게 잘 먹고 걱정 없이 살 가장 좋은 길이 이것이구나. 우리 출가하자’ 하고 말했습니다.
දෙමවා අපියන්ගේ අවසරයක් වචන මාත්රයෙන් හරි තිබුනහම ඇති. නමට නම ගලවා ගත්තොත් නැති මහන කරා.
그때는 부모의 허락이 말로라도 있으면 충분했습니다. 그렇게 출가시켰습니다.
ඒක තමයි තිබිච්ච නීචයිය දේවා අපි අවසර දුන්නනම් මහන ෙන්න ඕනැවට පස්සේ මොකද කරන්නේ අපි අවසර දුන්නද මෙන්න මෙහෙම කතාවක් කිව්වා එතකොට මෙන්න මෙහෙම එකක් කිව්වා ආයතිය අපිට හොඳට ැදි මහන කරා. දැන් කරන්න දෙයක් නැ දෙමාපිය කියලානේ මහණ කරන පිහිළු කතාවල ගන්න එකක් දෙයක් නැහැ. සම්මතයෙන් කියලා ඉවරයි මහණ කරන්න කමක් නෑහ කියලා. මහණ කියනකොට මේ පුංචි ළමට කන්න
그때의 규칙이 그랬습니다. 부모가 허락하면 출가할 수 있었습니다. 나중에 ‘우리가 허락했던가? 이런저런 말을 했을 뿐인데’ 하더라도 이미 출가해 버렸으니 어쩔 수 없습니다. 부모가 그렇게 말했으니 출가시키는 데 따로 따질 것이 없었습니다. 모두의 뜻으로 출가시켜도 된다고 이미 정해진 것입니다.
කියලා. මහණ කියනකොට මේ පුංචි ළමට කන්න නැතුව ඉන්න බැහැ රෑ වෙලා කෑ ගහන්න වරක් කන්න ඉල්ලා. දාන ඉල්ලා කන්න බුර ඉිල්ලා කෑ ගහන්න ඒ කාලේ මහණ කිරීමයි උපසම්පදාවයි දෙකම එකට දුන කාලේ. මුල් කාලෙක
출가하고 나니 이 어린아이들은 먹지 않고는 견딜 수 없었습니다. 밤이 되자 먹을 것을 달라, dāna를 달라, 밥을 달라 하며 울며 보챘습니다. 그때는 출가와 upasampadā를 함께 주던 때였습니다. 처음 무렵 말입니다.
නෑ නෑ උපසම්පදාව ලා මේ එතකොට උපසම්පදාව වුනාට පස්සේ දෙන්න විදිහක්නේ. අන්න දෙක් නැහැ. හෙට එල්ල වෙනකන් ඉන්න කිය ටන් කෑහනකොට අර ළමයි කෑ ගිල්ල ඉන්නලා අන්න පටන් ගත්තා. බෑ වෑ දෙන්න විදිහක් නෑහ කියම.
그런데 upasampadā를 받고 나면 줄 방법이 없습니다. ‘안 된다, 내일 날이 밝을 때까지 기다려라’ 하자 아이들은 울음을 터뜨렸습니다. ‘안 된다, 줄 수가 없다’ 하고 말했습니다.
මුද්රා කළා මල පහ කළා. කෑග ගහ බඩිගින්නේ කෑ ගහනම් උදේ වෙනට බුදුරජාණන් වහන්සේ යනවා. අයිය පොඩි දරුවෝ පොඩි හාමුදුරුවෝ කෑ ගහම ඇහුවනේ ඇටු ඇහුවේ ඇයි?
아이들은 오줌똥을 지리며 배가 고파 울었습니다. 새벽녘에 Buddha께서 지나가시다가 ‘어린아이들, 어린 스님들이 울고 있구나. 왜 그러느냐?’ 하고 물으셨습니다.
ස්වාමීනි දාන ඉල්ලනවා. දෙන්න විදිහක් නැති නිසා දුන්නේ නැ. මහන්නේ ඇයි ඒ පූජ්යයි මහන කළේ මේ රූපසම්පදා. ඒ පොරි දරුවන්ට කන්න නැතුව ඉන්න බැනේ ඉන්න ආහාරයා ගැන පුංචි දරුවන්ට ඉන්න බැහැ. ඒ නිසා උපසම්පදා කළේ මොකද
‘스님, dāna를 달라고 합니다. 줄 방법이 없어서 주지 않았습니다.’ ‘bhikkhu들이여, 왜 이 아이들에게 upasampadā를 주었느냐? 어린아이들은 먹지 않고 견딜 수 없다. 그런데 왜 upasampadā를 주었느냐?’
දැන් මෙතන වැදගත් දෙයක් මෙතනත් අහුවුණා. උපසම්පදාවල සීමා කරලා තිබුණාම මිසා මේක පාපයක් නිසා එහෙම ප්රශ්නයක් නිසා රාත්රික ගෑ නතර කරන කාරණයක් නෙමෙයි. පස්වරු ආහාරයේ නතර කිරීමක් නෙමෙයි. ඊට
여기서 중요한 것이 하나 잡힙니다. upasampadā를 제한한 것일 뿐, 그것이 pāpa라서, 그런 문제 때문에 밤 음식을 막은 것이 아닙니다. 오후 음식을 막은 것도 아닙니다.
පස්වරු ආහාරයේ නතර කිරීමක් නෙමෙයි. ඊට පස්සේ පැනව කිව්වා 20 අවුරුද්දක් යනකන් උපසම්ප්රදා කරන්න එපා කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ නෙ. මනලා ඒකට පෙන්නවා 20 අවුරුද්දක් යනතුරු වැඩෙන ශරීරයට ආහාර ඕන අවශ්ය කරන්නා වූ පහසුකම් ඕන මැති මඳුරු කරදරුවඳුරුන්ට ශක්තියක් නැහැ. මෙන්න මේ ශක්තිය ලැබෙනකන් අවුරුද්දයක් යනවා මේ ටික ලැබෙන්න. ඒ නිසා ඔබ සම්ප්රදා කරන්න එපා කියලා සාමනයටර බවින් තියාගන්න කියලා පෙන්නවා. දැන් ඔතනට තියෙනවා එක්තරහ නිදහසක් පෙලා තියෙනවා.
그 뒤 Buddha께서는 스무 살이 될 때까지 upasampadā를 주지 말라고 정하셨습니다. 그 까닭을 이렇게 보이십니다. 스무 살까지 자라는 몸에는 음식이 필요하고, 필요한 편의가 있어야 하며, 아이들은 모기나 벌레 같은 괴로움을 견딜 힘이 없다. 이 힘이 생기기까지 스무 해가 걸린다. 그러니 upasampadā를 주지 말고 sāmaṇera로 두어라. 여기에 어떤 자유가 드러나 있습니다.
රාත්රී ආහාරය නැ හවස ආහාර ගැනීම ඒකට සුදුසු වෙන අයට සුදුසු වෙනතුරු ගන්ධ එපා කියලා. ද උපසම්පදා භික්ෂූන් වහන්සේලා ඇල්ලා ඉන්නේ ඒ කාලෙත් මොකද කරන්නේ අවුරුද්දක් යනකම් භික්ෂූන් වහන්සේලා හවසානොත් පිණ්ඩපාත වැඩිය.
밤 음식, 저녁 음식은 그것이 맞는 사람이 될 때까지 먹지 말라는 것입니다. 그 무렵 upasampadā를 받은 bhikkhu들은 어떻게 했을까요? 여러 해 동안 bhikkhu들은 저녁에도 piṇḍapāta를 나갔습니다.
මේ වෙලාව භික්ෂූන් වහන්සේ නමක් සෑ පිණ්ඩපාත වෙලා හිඳන් පිළින්න පැත්තෙන් ගිහිල්ලා බලා ඉන්නවා දොරවක්. ඉස්සරහ පැත්තට වහල ඉඳිලගන්න පැහැන් ගෙවල් වල ඉන්න කාන්තාව හරි බයයි රෑට එලියට බහින්න. යක්කුන්ට බයයි. පෙර හිතේ ඉන්නට බයයි මොක හරි ඉන්නවාද වරිමිට කරුවලට බයයි මෙහෙම බයෙන් බයෙන් කොහරකුත් අරගෙන එළියට බහිනකොට දැක්කා හිටගෙන ඉන්නවා එක්කෙනෙක් යකා වාගේ දැක්ක මොකද කළුවර පේන්නේ නැහැ හාමුදුරුවගෙන කියලා. මෙන්න යකයි කියලා වතුර හැ දමාලා ගෙට කැන්නලලා දොර වහගත්ත.
그 무렵 한 bhikkhu가 밤에 piṇḍapāta를 나가 뒤쪽으로 가서 어느 집 문 앞에 서 있었습니다. 앞쪽은 닫혀 있었습니다. 집 안의 여인은 밤에 밖에 나가는 것을 몹시 무서워했습니다. yakkha도 무섭고, peta도 무섭고, 무엇이 있을까 무섭고, 어둠도 무서웠습니다. 그렇게 겁에 질려 무언가를 들고 밖으로 나오다가 누군가 서 있는 것을 보았습니다. 어두워서 스님인 줄 모르고 yakkha처럼 보였습니다. ‘yakkha다!’ 하고 소리치며 집 안으로 달려 들어가 문을 닫아 버렸습니다.
නැගෙනියනේ මම යකෙක් නෙමෙයි මම හාමුදුරුව කෙනෙක් කියලා. බයිට පටන් ගත්ත දොරහගෙන මේ කෑදරකට මේ හාමුදුරුවෙක් කන්නක් ගානේ දොරපිලක් ගාන ඇවිදිලා හිගාගෙන මරයා තිතීසේ තියෙනවා. ලැජ්ජා නැද්ද ගියෝ බයින්න පටන් ගත්තා. මෙන්න මේ කාරණය බුදුරජාණන් වහන්සේට දාගත් පස්සේ බුදුරජාණන් වහන්සේ පිණ්ඩපාතය තහනක් කළා ඔන්න ඔය හේතුව නිසා. පහු නිසා නෙමෙයි. මේ ලෝක සම්මතයතිට්ත ප්රශ්නයක්.
‘누이여, 나는 yakkha가 아니라 스님이오’ 하자, 그 여인은 문을 닫은 채 꾸짖기 시작했습니다. ‘이 먹성 때문에 스님이 밤새 이 문 저 문을 돌며 빌어먹는구나. 부끄럽지도 않으냐’ 하며 꾸짖었습니다. 이 일이 Buddha께 알려지자 Buddha께서는 바로 그 까닭으로 밤 piṇḍapāta를 금하셨습니다. pāpa 때문이 아닙니다. 세상의 관습에서 온 문제입니다.
තහනම් කරලා තමයි පින්වතුනි රාත්රි කාලේ පිණ්ඩපාත වඩින්න එපා. ඊට පස්සේ ිස්සුන් වහන්සේලාට බඩිගින වුනහම ඉන්න බැහැ හරි අමාරුයි.
여러분, 그렇게 밤에 piṇḍapāta를 나가지 말라고 금하셨습니다. 그 뒤 bhikkhu들은 배가 고프면 견딜 수가 없어 무척 힘들었습니다.
ස්වාමීනි එහෙම නෙමෙයි. උදේ කාලේ පිණ්ඩපාතය නොව වැඩියක් කමක් නැහැ. හවත් වරුවෙන මිනිස්සු යමක් අරගෙන කන්න බොන්නේ. ඒ නිසා ඒ වෙලාවේ ඉඩ දෙන්නේ. මෙහෙම ඉල්ලීමක් කරනවා. ඒකට ඉඩ දෙන්න ැත එහෙනම් උදේ පිණ්ඩපාත කරගත්ත ඒවයන් හවසට තියාගන්න පිණ්ඩපාතන්න ැඳෙන්නේ නැ. ඒක අහනවා. උදේ පූජා කරපුවා තියෙන නම් උදේ දීපු දානේ තියෙනවා නම් අවශ්ය නම් හවස දිාගෙන පලන්නවා. මෙහෙමත් අවශ්ය කරන්න ඕන. අනේ නෑ
‘스님, 그렇게 말고, 아침 piṇḍapāta는 나가지 않아도 괜찮습니다. 오후에 사람들이 무언가를 먹고 마시니 그때 나가게 해 주십시오’ 하고 청했습니다. 그것은 허락하지 않으셨습니다. ‘그렇다면 아침 piṇḍapāta로 얻은 것을 저녁까지 두어라. 저녁 piṇḍapāta는 나가지 말라. 아침에 올린 것, 아침에 받은 dāna가 남아 있으면 필요할 때 저녁에 먹어라.’ 이렇게도 해야 합니다.
පලන්නවා. මෙහෙමත් අවශ්ය කරන්න ඕන. අනේ නෑ ස්වාමීනි එහෙම නෙමෙයි අපිට ඕනේ. මේ හවසරයි මිනිස්සු යමක් හදාගන්න උදේට ඔය තියෙන දෙයක් ආලාබිල්ලා යන්න ඉතින් ඒ වෙලාවට අපි පිණ්ඩපාත වැඩියා හම්බවෙන්නේ බොහොම සුළු දෙයක් ඒකයි එහෙම කියන්නේ කියලා. ඒකට ඉඳුනේ නැහැ. මෙහෙම අවස්ථා තියෙනවා.
‘아닙니다, 스님. 저희가 바라는 것은 그것이 아닙니다. 사람들은 오후에 음식을 하고, 아침에는 남은 것을 조금 주고 가 버리니, 그때 piṇḍapāta를 나가면 얻는 것이 아주 적습니다. 그래서 드리는 말씀입니다.’ 그래도 허락하지 않으셨습니다. 이런 일들이 있습니다.
ඉතින් පිණ්ඩපාත වැඩීමේ දහනම තියෙන්නේ පව් නිසා කරපු එකක් නෙමෙයි. ඔය බාහිර ලෝකේ තියෙන ප්රශ්නයක් නිසා කරපු තහනක් ඔය තියෙන්නේ. නමුත් අද සම්මතයක් වශයෙන් ලෝකයාට මේක මතුවෙලා දවල් 12 පස්සේ ආහාර ගත්තොත් ලොකු පාපයක් හැටියට මේක පව්ලයක් හැටියට ලෝක සම්මතය වෙලා තියෙනවා මේ සාමාන්ය මේ සමාධිය තුළ. ඒ නිසා ඒගොල්ලෝ හිතාග ඉන්නවා විශාල පාපයක් හැටියතේ ඒක.
그러니 piṇḍapāta를 막은 것은 pāpa 때문이 아닙니다. 바깥 세상의 문제 때문에 내린 금지입니다. 그런데 오늘날 사람들 사이에서는 낮 열두 시가 지나 음식을 먹으면 큰 pāpa라는 것이 굳어진 관습이 되어 있습니다. 그래서 사람들은 그것을 큰 pāpa로 여기고 있습니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා එතකොට මෙහෙම මෙහෙ සිද්ධියක් සිද්ධ වුණා. ඔය නොයෙක් ආකාරයේ ශික්ෂා බල පනවලා තියෙනකොට භික්ෂූන් වහන්සේලා අතර එක නමකට කිව්වා උපසම්පදා වෙන්නේ නැද්ද? සාමර වශයෙන් හිතුනම බැරි ඒවා කරන්න මට ඔව මතක තියාගන්නත් බැ. ඒක නිසා මම මේ සාමනේ සත්වයෙන් ඉන්නවා. මට බැ ශික්ෂා සමාදන් වෙලා ඔව රකින්න ඕව මතක තියාගන්න. බැරිව කරන්න බැරිහින්යි මෙහෙම ඉන්නේ. මහන ඔබට හිතෙන් වරදක් නොවී හිත
Buddha께서 설하신 것을 보면, 이런 일이 있었습니다. 여러 가지 sikkhāpada가 정해져 있을 때 bhikkhu들 가운데 한 사람에게 ‘upasampadā를 받지 않겠느냐’ 하고 물었습니다. 그는 sāmaṇera로서 이렇게 말했습니다. ‘저는 그것들을 지킬 수 없고 외울 수도 없습니다. 그래서 sāmaṇera로 남아 있습니다. sikkhāpada를 받아 지키고 외울 수가 없습니다. 할 수 없어서 이렇게 있는 것입니다.’
ඉන්නේ. මහන ඔබට හිතෙන් වරදක් නොවී හිත රැකගන්න පුළුවන්ද? ඒක නම් පුළුවන්. ඒක මුකුත් ඉගෙන ගන්න දෙයක් නැහ. මනා සිහියෙන් හින්දා වරදක් වෙන තැනදී හිතක් ගන්න ඒක පුළුවන් වචනය වරදක් නොවෙයි වචනයක් ගන්න පුළුවන්ද ඒකත් පුළුවන්. ඒක මුකුත් ඉගෙනගන්න දැනගන්න අමුතු දෙයක් නැහැනේ. මනාසීයෙන් ඉඳලා ඒක හැ. [උගුර කෑරීම] ක්රියාවෙන් වරසක් නොවී ක්රියාව රැක් ගන්න පුළුවන්. ඒකත් කරන්න පුළුවන්. ඒක මනාසයෙන් කරන දෙයක්නේ.
‘bhikkhu여, 마음으로 잘못을 짓지 않고 마음을 지킬 수 있느냐?’ ‘그것은 할 수 있습니다. 따로 배울 것이 없습니다. 깨어 있는 마음으로 잘못이 생길 자리에서 마음을 다잡으면 됩니다.’ ‘말로 잘못을 짓지 않고 말을 지킬 수 있느냐?’ ‘그것도 할 수 있습니다. 따로 배우고 알아야 할 것이 없습니다. 깨어 있으면 됩니다.’ ‘몸짓으로 잘못을 짓지 않고 몸을 지킬 수 있느냐?’ ‘그것도 할 수 있습니다. 깨어 있는 마음으로 하는 것이니까요.’
මහණෙනි උපසම්පදා කියන්නේ ඔන්න ඕක තමයි. ඔය ටික කරගත්තා නම් කෝටියක් කෙල කෝටියක් ශික්ෂාපද ඕකේ දරන්න. ඒ නිසා ඔය විරිය කරගන්න. එහෙම කියලා පැනිෙව්වනේ උන්වහන්සේ ශික් තුනක්.
‘bhikkhu들이여, upasampadā란 바로 그것이다. 그만큼만 하면 셀 수 없이 많은 sikkhāpada를 지니는 것이다. 그러니 그것에 힘쓰라.’ 이렇게 말씀하시며 세 가지 sikkhā를 정하셨습니다.
අධිශීල සික්ඛා, අධිචිත්ත සික්ඛා, අධිපඤඥා සික්ඛා කියා ශ්රී ශික්ෂාවකින් උපසම්පදාව මැනවා. උපසම්පදා භික්ෂුවට පණවලා පෙන්නනවා. අඩමසක් පාසා පොහය කරන්නා වූ මේ පොහය කරන ක්රමය වාගේම. කෙලෝටියක් ශික්ෂා පදාළඟු ශික්ෂා තුනක් මම පනවනවා.
adhisīla sikkhā, adhicitta sikkhā, adhipaññā sikkhā라는 세 가지 sikkhā로 upasampadā를 재셨습니다. upasampadā를 받은 bhikkhu에게 정해 보이셨습니다. 보름마다 uposatha를 하는 방식처럼, 셀 수 없이 많은 sikkhāpada 대신 세 가지 sikkhā를 내가 정한다고 하셨습니다.
යම් භික්ෂුවක් මෙන්න මේ ශික්ෂා තුනට අනුකූලව කටයුතු කරගෙන ගියොත් ඇවතට වැටීමක් එනවා ඇවතින් නැගීමත් වෙනවා. ධර්මාවබෝධය ලබලා මාර්ග ඵලාවබෝධයත් කරගෙන සුද්ධභාවයටත් පත්වෙනවා.
어떤 bhikkhu든 이 세 가지 sikkhā에 맞게 지내면 āpatti에 떨어지기도 하고 āpatti에서 일어나기도 합니다. dharma를 깨닫고 magga와 phala를 깨달아 깨끗함에 이릅니다.
මේ ත්රී ශික්ෂාවට මේ බුද්ධ ශාසනයේ තියෙනතුරු මේ ප්රී ශික්ෂාව වඳනේ. මොකද හේතුව? ඒ ශ්රී ශික්ෂාවට ඇවැත් පනවලා නෑ මම කියලා පෙන්නවා.
이 세 가지 sikkhā는 Buddha의 sāsana가 있는 동안 살아 있습니다. 왜냐하면 이 세 가지 sikkhā에는 āpatti를 정해 두지 않았다고 보이셨기 때문입니다.
එහෙනම් එතනින් පෙඩ්ුවේ මොකක්ද හිතෙන්, කයෙන්, වචනයෙන්, ලෝභයෙන්, ද්වේශය, මෝහයෙන් මුල් කරගෙන යම්කිසි වරද පාපයක් සිද්ධ වෙන්න දේවල් තියෙනවා මනාස එහෙම ිලා ඒ ටික අයින් කරන්න. මේක තමයි ශික්ෂාව.
그러면 거기서 보이신 것은 무엇입니까? 마음과 몸과 말로, lobha와 dosa와 moha에 뿌리를 두고 어떤 잘못이나 pāpa가 생기는 일들이 있습니다. 깨어 있는 마음으로 그것들을 걷어 내라는 것입니다. 이것이 sikkhā입니다.
මෙතන්ට යන පුද්ගලයට පනවලා තියෙන අයට වැටිලා හටනම් කුඩා නොන කුඩා ශික්ෂාවපද කැනීමක් වෙනවා. [උගුර කෑරීම] ඒ වගේ මේකෙන් නැගී සිටීමත් වෙනවා. මෙසේ යුද්ධ වෙලා හිනා කෙල කෝටියක් ශික්ෂා පූර්ණ වුණා වූ පූර්ණත්වය සීල පූර්ණත්වයටත් පත් වෙනවා.
이 길을 가는 사람에게 정해진 것으로 보면, 작은 sikkhāpada를 어기는 일이 생깁니다. 마찬가지로 거기서 다시 일어나는 일도 생깁니다. 이렇게 깨끗해지면 셀 수 없이 많은 sikkhāpada를 다 갖춘 것처럼, sīla를 온전히 갖춘 데에 이릅니다.
මෙන්න මේ ශික්ෂා තුන ආරක්ෂා කරගත්තහම මෙතනත් තියෙනවා මේ ශාසන මාර්ගය සීල මාර්ගය කියලා පෙන්නුවා. අංගුත්තර නිකාය පළවෙනි භාගයේ යනි පිටේ ශ්රමණ වර්ගය විග්රහය කරලා තියෙනවා. බලාගන්න පුළුවන් ඒ අවස්ථාව ඔය ටික නොතිබුණ නම් එහෙම අද කිසිම භික්ෂූන් වහන්සේ නමට මාර්ගඵල අවබෝධ කරන්න බැහ.
이 세 가지 sikkhā를 지키면 그것이 sāsana의 길, sīla의 길이라고 보이셨습니다. Aṅguttara Nikāya 첫째 권의 몇 쪽인가에 Samaṇa vagga로 풀이되어 있습니다. 찾아볼 수 있습니다. 만약 그것이 없었다면 오늘날 어떤 bhikkhu도 magga와 phala를 깨달을 수 없을 것입니다.
බුද්ධ ප්රඥප්තියක්ලා ආනාතික අමාරණයට වැටෙනවා නිසා අපි එහෙමනවා බුදු වනේ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
එයින් එහාට ප්රතිඵලයක් ලබාගන්න බැහ.
그 너머로는 열매를 얻을 수 없습니다.
නමුත් බුද්ධාඥාවෙන්ම නිදහස් කරලා තියෙනවා මෙන්න මේ හිතෙන් කයෙන් වචනයෙන් වරදක් පාපයක් වෙනවා නම් මෙන්න මේකේ දැනගෙන ඒක අත්වාගෙන.
그러나 Buddha 스스로 풀어 주신 것이 있습니다. 마음과 몸과 말로 잘못이나 pāpa가 생긴다면 그것을 알아차리고 내려놓으라는 것입니다.
මේකට කිසිම පනප ශික්ෂාවක් නෑ. ඒකට ශික්ෂාවලට නීති පනවලක් නෑ. තමන්ම හිතෙන් හදාගන්න ඕනේ. නිසා හිතෙන් කයෙන් වචනය වැරදි දෙයක් කෙරුනොත් ඊට පස්සේ ආයති සංවරය තමන් පිහිටන්න. ඊට පස්සේ ඒක කරන්නේ නෑහැ කියලා සුද්ධ කරගන්නවා. ඉතින් මේ වගේ පව් පව් කියන වැරදි කියන යමක් ඇත්නම් මෙන්න මේ ටික අයින් කරගත්ත කෙනාට ආර්ය මාගය වැඩෙනවා. ඇවතට වැටීමක් වඑෙනවා. ඇවතෙන්
여기에는 정해 둔 sikkhāpada가 없습니다. 이 sikkhā에는 규칙을 정해 두지 않았습니다. 스스로 마음으로 닦아야 합니다. 그래서 마음과 몸과 말로 잘못된 일을 했다면, 그 뒤로 āyati saṃvara, 곧 다시는 하지 않겠다는 다짐을 세우고 깨끗이 합니다. 이렇게 pāpa나 잘못이라 할 것이 있으면 그것을 걷어 낸 사람에게 거룩한 길이 자랍니다.
වැඩෙනවා. ඇවතට වැටීමක් වඑෙනවා. ඇවතෙන් නැගීමක් ස්වභාවයෙන් වෙනවා. අර ඒ කියන්නේ අර විනය පිඩකයේ තිබෙන්නා වූ ඒ විනය ක්රමය නෙමෙයි.
āpatti에 떨어지기도 하고 āpatti에서 저절로 일어나기도 합니다. 다시 말해 Vinaya Piṭaka에 있는 그 vinaya 방식이 아닙니다.
මෙහෙම පනවන්න හේතුවක් තිබුණා. අර විදිහ විනයක් පනවන්නත් හේතුවක් තිබුණා. සිහි නුවණින් යුක්තව තමා මනාසේ තේරුම් අරගෙන සිතක් කය වචනය සංවර කරගන්නවයි කියන එක ඥානවන්තයට කරන්න පුළුවන් ව.
이렇게 정하신 데에도 까닭이 있었고, 저렇게 vinaya를 정하신 데에도 까닭이 있었습니다. 깨어 있는 마음과 지혜로 스스로 잘 알아서 마음과 몸과 말을 다스리는 것은 지혜로운 사람이 할 수 있는 일입니다.
සමහර පුද්ගලයෝ ඉන්නවා මේක පින්ද මේක පවුදවත් තේරුම් ගන්න බැරි අය මේක වැරදිද මේක හරිද කියලවත් තේරුම් ගන්න බැරි මානසිකත්වයක් තියෙන එහෙම කෙනාට ප්රඥාවෙන් කරුණු තේරුම් අරගෙන හරි වැදේ තේරුම් අරගෙන වැද්ද දැකලා පව් දැකලා පහ කරන්නත් හරි මග තේරුම් ගන්න තමා විදි වඩලා ඒ මගින් ප්රතිඵල ලබාගන්න හැකියාවක් නෑ.
어떤 사람들은 이것이 puñña인지 pāpa인지도 모르고, 이것이 그른지 옳은지도 알지 못하는 마음을 지니고 있습니다. 그런 사람은 지혜로 알아차려 옳고 그름을 가리고, 그름과 pāpa를 보고 버리고, 바른 길을 알아 스스로 닦아 그것으로 열매를 얻을 힘이 없습니다.
මෙන්න මේ අය ශ්රද්ධාධීකාරය. ප්රඥාක පුද්ගලයාට ඒක කරන්න පුළුවන්. එහෙනම් ප්රඥා පුද්ගලයා ඒ කාලේ හිටියා ධර්මතර භික්ෂූන් කියලා ඒ අයට කිව්වා. ශ්රද්ධාධික පුද්ගලයා කියන දේ අහගෙන ඒ අනුව පිළිබඳ ප්රතිඵල ලබාගත්තා. ඒ විනේද කිව්වා. ධර්ම සහ විනේද කියන දෙකක් ඒ කාලෙත් හිටිය.
이런 사람들이 saddhā가 앞선 사람입니다. paññā가 앞선 사람은 그것을 할 수 있습니다. 그래서 그때 paññā가 앞선 사람들을 dharma를 지니는 bhikkhu라고 불렀습니다. saddhā가 앞선 사람들은 들은 대로 따라 열매를 얻었고, 그들을 vinaya를 지니는 이라 불렀습니다. 그때에도 dharma와 vinaya라는 두 무리가 있었습니다.
වැසිකිලික භාජනයක ඉතුරු වෙච්ච වතුර ටිකක් මුල් කරෙන්න ධර්ම විනය පක්ෂ දෙක අතර භේදයක් අරගත්තා. එක ඒක පිරිසක් කියනවා. මේ ගැලපෙන්නේ නෑ. වැසගිලිය වතුර තියෙන එක කෝද අතුරු වතුර ටික වැසිලි භාජින තියෙන එක ගැලපෙන්නේ නැහ.
뒷간의 물그릇에 남은 물 조금 때문에 dharma 쪽과 vinaya 쪽 사이에 갈라짐이 일어났습니다. 한쪽은 이렇게 말했습니다. ‘이것은 맞지 않다. 뒷간 물그릇에 물을 남겨 두는 것은 맞지 않다.’
ඒක විෂ බිංජ්ත සහිතයි. එක විසක් එහෙම කියලා. විෂය බිජ්ජය නැත්තේ කොහෙද
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ප්රයෝජනයක් ගන්න පුළුවන් හරි ප්රයෝජනය කර අනිකාර ප්රයෝජනය ගන්න ඉතුරු කරන එක ඒක ප්රයෝජනවත් වැඩක් ධර්මතර පිරිස කියනවා.
dharma 쪽은 ‘다른 사람이 쓸 수 있도록 남겨 두는 것은 쓸모 있는 일이다’ 하고 말했습니다.
මේ පිරිස් දෙක අතර මේක බේරගන්න බැරිලා බුදුරජාණන් වහන්සේට ඉදිරිපත් කරුවහම බුදුරජාණන් වහන්සේ නීතියක් පෑනේ නැතුව මහණෙනි සුළු දේකට ප්රශ්න ඇති කරගන්න එපා. ඕක අත්හැරලා දානවා ඔය ප්රශ්නේ ප්රශ්නයක් කරගන්න එපා. නෑ නෑ නැ එහෙම හරියන්නේ නැහ. භික්ෂූන් වහන්සේලා දැඩිව හිටියා එපා එහෙම හරියන්නේ නැහැ. මේක කොහොමහරි අපේ පැත්ත ජය ගන්න ඕනේ. තුන් වතාවක් බුදුරජාණන් වහන්සේ අවවාද කළා. පිළිගන්නේ නෑහ විශෂුන් වහන්සේලා ඔබ වහන්සේ නිකන් ඉන්න අපි බලාගන්න අපි වෙසඳගන්න. ඊට පස්සේ මහ භේදයක් ෙන්න පටන් ගත්තා.
두 무리 사이에서 이를 풀지 못해 Buddha께 가져가자, Buddha께서는 규칙을 정하지 않고 ‘bhikkhu들이여, 작은 일로 다툼을 만들지 말라. 그만 내려놓아라. 그것을 문제로 삼지 말라’ 하셨습니다. ‘아닙니다, 그래서는 안 됩니다’ 하고 bhikkhu들은 버텼습니다. ‘어떻게든 우리 쪽이 이겨야 합니다.’ Buddha께서 세 번이나 타이르셨지만 bhikkhu들은 받아들이지 않았습니다. ‘스님께서는 가만히 계십시오. 저희가 알아서 풀겠습니다.’ 그 뒤로 큰 갈라짐이 일어나기 시작했습니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ කිසි කෙනෙක් ඇපස්ථා කියක් ගන්න නැතුව පිරිකර අට පිරිකර සහිතව එළියට බැහැ. ජේතවනා අර පැත්තට හැරිලා ගාථා ගණනාවකින් සමගිය ගුණ සමගී වෙන්න බැරිනම් කගවීනෙක් වාගේ ජීවත් වෙන එක සැපයි කියලා. ඔය කාරණය මුල් කරගෙන ගාථා ගණනාවකින් අර පිරිස ඔපටම ඇහෙන්න. දේශනාවක් වෙලා නිහඬව වැඩියා.
Buddha께서는 시중드는 이 하나 없이 여덟 가지 살림살이를 지니고 나가셨습니다. Jetavana 쪽을 돌아보시며 여러 게송으로, 하나 됨의 좋음과, 하나 될 수 없다면 홀로 사는 것이 더 낫다는 것을 그 무리가 다 듣도록 설하시고 말없이 떠나셨습니다.
කිසිම මම පස්සේ කිසි කෙනෙක් ෙන්නඑක. එහෙම වැඩලා තමයි බුදුරජාණන් වහන්සේ පාරි ලෙහිය ඇන්නට වැඩිය මට එකවත් ඕනේ නැහැ. කවුරුවත් මට සාතත්කකාරය ඕනෙත් නැහ. කියන දේ අහන්න නැත්නම් මගේ පාරුවේ මගේ වැඩක් කරගන්නවා කියලා මම නිදහස් වෝ ඉන්නවා කියලා. මෙහෙම කරම පාටලේ වනයට වැඩිය කිසිම පිළිසරණ කෙනෙක් නැතුව. අර ඇත උපස්ථාන තන්නේ කාලේ. ඇප උපස්ථානට කෙනෙක් එන්න එපා කියලා.
아무도 따라오지 말라고 하시고, Buddha께서는 Pārileyyaka 숲으로 가셨습니다. ‘나는 아무것도 바라지 않는다. 누구의 시중도 바라지 않는다. 내 말을 듣지 않는다면 나는 내 일을 하며 홀가분하게 있겠다.’ 그렇게 아무 의지할 이 없이 Pārileyyaka 숲으로 가셨습니다. 시중드는 이가 정해지지 않았던 때였고, 시중들러 오지 말라고 하셨습니다.
මොකද මේ වගේ අවස්ථාවල බුදුරජාණන් වහන්සේ තීරණයක් දුන්නේ නැහ. ධර්මයට ඥානවන්තව කටයුතු කරලා නිදහස් වෙන මාර්ගයක් පෙනි පෙනී තියෙන නිසා ඒකට ඉඩ හැරියා. ඒක කරගන්න මොලයක් නැති තේරුම් ගන්න බැරි අයට හික්මෙන්න නීති මාලාවක් පෙලා එහෙනම් මේ නීති මාලාව පසය වගේ ගිහිල්ලා එහම් හික්මිලාව කරගන්න කියලා ක්රමයක් දුන්නා. ඔය කොටස් දෙකෙන්ම එදානම් අද වෙනකම් මෑතක් වෙන්නේ මේ වෙන තුළ ඔය කොටස් දෙකේ ඔය ක්රම දෙකේ එනවා.
왜 이런 때에 Buddha께서는 판정을 내리지 않으셨을까요? dharma 안에서 지혜롭게 행하여 풀려나는 길이 이미 보여져 있었기 때문에 그 자리를 남겨 두신 것입니다. 그것을 해낼 머리가 없어 알아듣지 못하는 이들에게는 길들일 규칙들을 보여 ‘이 규칙을 따라 가며 그렇게 길들여라’ 하는 방법을 주셨습니다. 그날부터 오늘까지 이 두 갈래, 두 방법이 이어져 내려옵니다.
දැන් අදත් ඔය ක්රමය තමයි තියෙන්නේ ධර්මයට පෙන්නපු ක්රමය තමයි තියෙන්නේ තමන්ම වරද දැනගෙන වරද අයින් කරන්න වෙන නීති මාලාවල කියන එක තමයි අදත් ඔය සෙන් බුදු දහම කියන එකේ ඉන්නේ ඔය ක්රමය. නමුත් අදත් ඔය සෙන්බුද දහම් කියන එකේ චිත්ත ශක්ති වැඩුවයි බොහෝ ඉන්නවා.
오늘날에도 그 방법이 있습니다. dharma가 보여 준 방법, 곧 스스로 잘못을 알고 잘못을 걷어 내는 것, 규칙에 매이지 않는 방법이 오늘날 Zen 불교라는 데에 있습니다. 그리고 Zen 불교에는 마음의 힘을 기른 사람이 많습니다.
එතකොට ඒ හිතින්ට හේතුව මොකද ඒ අයගෙන් ඇහුවොත් එහෙම තමන් හිතලා බලන්න හිතලා බලලා තේරුම් ගන්න වැරදි දේදද හරිද කියන එක කාගෙවත් අහන්න එපා. තමන් තේරුම් ගන්න පුරුදු වෙන්න. ඒක තමයි ප්රඥාවන්තයන්ට දීලා තියෙන ක්රමය. එහෙම ක්රමයකට ඉඩ පස්ාව නිදහස දීලා තියෙන නිසා. ඒ අය දැනගන්නවා යමක් කරනකොට කියනකොට හිතනකොට ඇයි මම මෙහෙම කරන්නේ කියන්නේ හිතන්නේ මොකක්ද ප්රයෝජන [උගුර කෑරීම]
그들에게 그 까닭을 물으면 이렇게 말합니다. ‘스스로 생각해 보고 그른지 옳은지 알아차려라. 누구에게도 묻지 말라. 스스로 알아차리는 데 익숙해져라.’ 이것이 지혜로운 이에게 주어진 방법입니다. 그런 방법에 자리와 자유를 주었기 때문에, 그들은 무엇을 하거나 말하거나 생각할 때 ‘나는 왜 이렇게 하고 말하고 생각하는가, 무슨 쓸모가 있는가’ 하고 압니다.
මේක රාගයට ද්වේශයට මෝහයට හේතු වෙන එකක්ද එහෙමනම් අවැන නොවැලපෙන එකක්. රාග අක්ෂයට ද්වේශ අක්ෂයට මෝහ අක්ෂයට මෙසේ ආධාරයක් වෙනවා කියලා දැනගත්තොත් ඒක කරනවා. එතන කිසිම පොත පතකින් ගත්ත එකක් නීති මාලාවක් නෑහැ. තමා ඥානවන්තව මග හොයාගන්නවා. ඒ හැකියාව තියෙනවා. අන්න ඒ අයට නිදහස දීලා තියෙන නිසා අදත් පුළුවන්කමක් තියෙනවා ඒ මාර්ගය තුළින්. කෙනෙකුට හරිමග තේරුම් ගලන් කටයුතු කරලා එතනට පත් වෙන්න ඕන.
‘이것이 rāga, dosa, moha를 부르는 것인가? 그렇다면 맞지 않는다.’ rāga가 다하고 dosa가 다하고 moha가 다하는 데 도움이 된다고 알면 그것을 합니다. 거기에는 어떤 책에서 가져온 규칙도 없습니다. 스스로 지혜롭게 길을 찾아냅니다. 그 힘이 있습니다. 그들에게 자유를 주었기 때문에 오늘날에도 그 길로 갈 수 있습니다. 바른 길을 알아차려 행하여 거기에 이르러야 합니다.
නමුත් ලෝක සම්මතයේ නීති මාලාවන් තියෙනවා. ඒ සම්මතය පරදි ගත්තහම දවල් 12 පැන්නට පස්සේ දානේ ගන්න එ නීතියක්. සම්මත කරගත්ත නීතියක් තියෙනවා. හැබැයි 20 අවුරුද්දක් තිස්සේ ඔය ප්රශ්න එකක්වත් තිබිලා නෙමෙයි මහා රහත් ඵලයට පත් වුන පිරිසක් විශාල පිරිසක් එතනට පත් වුණේ. ඔය නීති මාලාවහා එකක්වත් නැතුව තමන් නුවණින් කරුණු තේරුම් අරගෙන පව් තේරුම් මරෙන පාප පැත්ත අත්හැරලා. පහු නොවන යහපත් දේ, ප්රයෝජනවත් දේ තේරුම් මරගෙන ඊට අනුකූලව සිද්ධ කරලා. ආර්ය මාර්ගයට අවශ්ය කරන දේ ප්රණීත වශයෙන් වඩලා මෙන්න මේ ක්රමය තුළින් තමයි වැඩි හරියක් අරිහත්යට පත් වුණේ.
그러나 세상의 관습에서 나온 규칙들이 있습니다. 그 관습에 따르면 낮 열두 시가 지나 dāna를 받지 않는다는 규칙, 정해진 규칙이 있습니다. 하지만 처음 스무 해 동안은 그런 문제가 하나도 없었는데도 많은 이들이 arahant의 열매에 이르렀습니다. 그런 규칙 하나 없이 스스로 지혜로 알아차려, pāpa를 알아보고 pāpa 쪽을 버리고, pāpa 아닌 좋은 것, 쓸모 있는 것을 알아 그에 맞게 행하고, 거룩한 길에 필요한 것을 훌륭히 닦아, 바로 이 방법으로 대부분이 arahant가 되었습니다.
අවුරුද්දක් බුද්ධ ශාසනයේ පැවතුනේ ඔය ක්රමය තුළ. ඒ ක්රමයට ඉඩ ප්රස්ථාව ඉඩඇරලා තියා තමයි ඒ මග යන්න පුළුවන් අයට එසේ හික්මෙන්න හැකියාව තියෙන අයට ඒකට ඉඩ ප්රස්ථාව අර විදිහට සූත්ර පිටකය අර විදිහට ඉදැරලා ඒ සූත්රයෙන් පෙලා තියෙන්නේ. නිලරලා එසේ කරගන්න බැරි පිරිසට හික්මෙන්න තමයි ඔය නීති මාලාව පනලා විනය ක්රමයක් පෙලා තියෙන්නේ. ඔය ක්රම දෙකම අයින් කරන්න බැහැ.
Buddha의 sāsana는 그 스무 해 동안 그 방법으로 이어졌습니다. 그 방법에 자리를 열어 두어 그 길을 갈 수 있는 이, 그렇게 길들 수 있는 이들에게 Sutta Piṭaka가 그렇게 문을 열어 suttas로 보여 주었습니다. 그렇게 하지 못하는 이들이 길들도록 규칙을 정하고 vinaya 방법을 보여 주었습니다. 이 두 방법 모두 없앨 수 없습니다.
මොකද ශ්රද්ධාධික පුද්ගලයාට තේරුම් ගන්න බැරි මානසිකත්වයක් තියෙන පුද්ගලයාට ගුරුවරයේ කැටෙලා කියන එක අහගෙන කියන විදිහට කොර කොර අජයා කරලා හරි සුද්ධ කරගන්න ඕනේ. ඒගොල්ලෝ බාහිරින් බාහිර පරිසරය පිරිසිදු කරගෙන අභ්යන්තරයේ සුද්ධ කර යන ගමනක් ඒ පැත්තේද
saddhā가 앞선 사람, 알아차리지 못하는 마음을 지닌 사람은 스승이 하는 말을 듣고 시키는 대로 서툴게라도 행하여 깨끗해져야 하기 때문입니다. 그들은 바깥 환경을 깨끗이 하여 안을 깨끗이 해 가는 길을 갑니다.
ප්රඥාධික පුද්ගලයාට ඒ ප්රශ්නයක් එකක්වත් ගන්න නැතුව යමක් වැරදිද යමක් පව්ද නොකළ යුතුද කියලා සමහන නුවණින් තේරුම් මරෙන පවුන වැරදි නම් ඒක අත්හැරලා. ඒ වගේම කුසලයට හේතු වෙන නම් ඒක වඩලා. එසේ යන්න පුළුවන් මාර්ගයක් තියෙනවා. ඒ මාර්ගය ප්රඥාධිකාගේ මාර්ගය ඒක තමයි අවුරුද්දක් තුළත් මේ ශාසනය ගෙනියාව ඒ තුළ ඒ නිසා ඒකට ඉදරලා ඒ හඉට ප්රස්ථාවත් නිදහස් කරලා තිබ්බා. අද දත් වන පුළුවන් ඔය දෙකෙන් කෝකයෙන් හරි.
paññā가 앞선 사람은 그런 문제 하나 없이, 무엇이 그르고 무엇이 pāpa라서 하지 말아야 하는지 지혜로 알아차려 그르면 버리고, kusala로 이끌면 닦습니다. 그렇게 갈 수 있는 길이 있습니다. 그 길이 paññā가 앞선 이의 길이고, 스무 해 동안 sāsana를 이끈 것이 그것입니다. 그래서 그 길에 자리를 열어 자유롭게 해 두셨습니다. 오늘날에도 둘 가운데 어느 쪽으로든 갈 수 있습니다.
තමන්ගේ ගැලපෙනාගෙන් නුවණ නැත්නම් තේරුම් ගන්න බැරිනම් හොඳ නරක යුක්තිය ආයුක්තිය පින්පව් තෝරා ගැනීමේ හැකියාවක් නැත්නම් අර පෙන්නා තියෙන 227ක් ශික්ෂාපද හරියටම අපුරවටම රැකගෙන ඒ කටයුතු කරගෙන ඒ අනුව ජයගන්න පුළුවන්.
자기에게 맞는 지혜가 없어서 알아차리지 못하고, 좋고 나쁨, 옳고 그름, puñña와 pāpa를 가릴 힘이 없다면, 보여 준 227가지 sikkhāpada를 빈틈없이 지키며 그대로 행하여 이겨 낼 수 있습니다.
එතකොට නමුත් තේජාය ගැනීමට පුළුවන් වෙන්නෙත් මොකද සිහි නුවණින් ධර්ම මාර්ගය තෝරගන්න පුළුවන් හැකියාව තියෙන අයට ඒ සිහි නුවණින් ධර්ම මාර්ගය තෝරලා කියා දෙන්න අය හිටියා නම් අර නීති මාලාවේ යටතේ ගිය ශ්රද්ධාති ගේ ඉන්න ඉක්මන් මාර්ගයක් වෙනවා ඉතින් අර නීති මාලාවේතේ කටයුතුක
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
වෙනවා ඉතින් අර නීති මාලාවේතේ කටයුතුක තියන්න ප්රඥා පුද්ගලයාට ධර්ම මාර්ගය හොයාගෙන තමන් විසින් වැරදින වැවර තේරුම් අරගෙන යමක් වැරදි නම් ඒක නොකර නොකරීතු නම් ඒක නොකර කළ යුතු යමක් තියෙනනම් කරලා තමන්ගේ වැඩි කරගන්න පුළුවන්. මේකේ බාධකයා සම්බන්ධයක් නෑහ එතෙන්. බුදුරජාණන් වහන්සේ ස්වභාව ධර්මය තුළින් පත්වෙන මාර්ගයක් තමයි වාර්ය මාර්ගය හැටියට නිදහස් චින්තනයෙන් දේශනා කළේ.
규칙 아래에서 일하는 대신, paññā가 앞선 사람은 dharma의 길을 찾아 스스로 잘못을 알아차리고, 그르면 하지 않고, 하지 말아야 할 것은 하지 않고, 해야 할 것이 있으면 하여 자기 일을 이루어 갈 수 있습니다. 거기에는 걸림돌이 끼어들 여지가 없습니다. Buddha께서는 자연의 dharma를 통해 이르는 길을 거룩한 길로서 자유로운 생각으로 설하셨습니다.
නීති මාලාවකින් හිර කරලා හිටන් අමුතුව ඉවැහුවෙත් නැහ. ඒ නීති මාලාවක් දුන්නේ ඕක තේරුම් ගන්න බැරි පිරිසට හික්මෙන්න වෙන ක්රමයක් නැති නිසා. දැන් පුංචි ළමයෙ පාරේ අරන් යනවා නම් අපි ගමනක් යනකොට ඒ ළමයා නිදැල්ලේ යවන්නේ නෑ අපි. අතින් අල්ලගෙන වාහනයක් එනවා නම් ඒක මුල් මත්තමේ අතින් අල්ලගෙන එහෙම මෙහෙන්න නොදී ලොකු ගෙනාගේ මාධ්යෙන් ඒ ළමය ආරක්ෂා කරෙන්න පාරයෙක් කරන ගියා.
규칙으로 가두어 따로 길들이지도 않으셨습니다. 규칙을 주신 것은 그것을 알아차리지 못하는 이들이 길들 다른 방법이 없었기 때문입니다. 어린아이를 데리고 길을 갈 때 우리는 아이를 제멋대로 가게 두지 않습니다. 손을 잡고, 차가 오면 처음에는 꼭 붙잡고 이리저리 못 가게 하여 어른이 지켜 주며 길을 건넙니다.
ටිකක් ළමයා හුරු වෙලා ආවට පස්සේ ළමයා අතින් අල්ලන්න නැතුව අතහැරලා ළමයා දිහ අවධානය යොමු කරගෙන වැරදි විදිහට පයින්න හදනවා නම් පයින්න එපා අන්න වාහනයක් එනවා. කියා දීලා තියෙන මතග වාහනයක් ප වන් එපා කියලා වටපිට බලා පයින්න දෙපැත්ත බයින් කියා දීලා තියෙනවානේද කියලා ඔය විදිහ ක්රමයක් කියලා මට කියා දීද්දී හික්ම දැන් ලොකු මෙහෙකුත් යවනට එහෙම කියනවා.
아이가 조금 익숙해지면 손을 놓고 아이를 지켜보다가, 잘못 건너려 하면 ‘건너지 마라, 저기 차가 온다’ 하고 일러 줍니다. ‘차가 오면 건너지 말고 양쪽을 살펴 건너라고 가르쳐 주었지?’ 하며 그렇게 일러 길들입니다. 그런데 이제 다 큰 사람에게도 그렇게 말합니다.
[ගොරවනවා] කරුණු වයසයට පත් වෙලා ආපු කෙනෙක් ඇනකොට පස්සෙන් ගිහිල්ලා කවුරු හරි හා ඔහොම පිට. පේන්නේ නැැතට වාහනයක් එනවා. පයින්න එපා. එහෙමත් කියන සිරිසීමක් ඒ මානසිකත්වය එතන්ට වැරිච්ච පුද්ගලයාට උඹ ඉතින් ක්රමය හොයාගන්න කාර යන්න හැටි දැනගන්න මම කියා දෙන්න ඕනේ ඔබට මොනවී ඉතින්
(잡음) 나이가 든 사람이 걸어가는데 누군가 뒤따라가며 ‘저기 안 보이는 데서 차가 온다, 건너지 마라’ 하고 말하는 것은 우스운 일입니다. 그런 마음에 이른 사람에게 ‘너는 길 찾는 법, 건너는 법을 내가 가르쳐 주어야 한다’ 하는 것이 무슨 소용이겠습니까.
අන්න එතන තියෙනවා ලොකු වෙනසක් අපිට හොඳ පැහැදිලිව මේ ලෝකේ ස්වභාවය ඒ නිසා ඔය වැඩි හිටියට දෙන ඒ කියපු ක්රමය නිදහස ව පුංචි අත දරුවන්ට බාලයන්ට දෙන්න බැහැ. එහෙම වුනොත් අර බාලහි. මොකද තේරුම් ගන්න බැරුව අනික් අය පයිනවා වගේ පැන්නහම
거기에 큰 차이가 있습니다. 이 세상의 모습이 그렇습니다. 그러니 어른에게 주는 그 방법, 그 자유를 어린아이, 어린 사람에게 줄 수는 없습니다. 그렇게 하면 어린 사람은 알아차리지 못한 채 다른 이들이 건너는 것처럼 뛰어들고 맙니다.
මේකට සූත්ර දෙකක් දේශනා කරලා තියෙනවා බිලාල සූත්රය සහ නාග සූත්රය කියලා සූත්ර දෙකක්. අංගුත්තර නිකායේ සූත්ර දෙකක් තියෙනවා.
이것에 대해 두 sutta가 설해져 있습니다. Biḷāra sutta와 Nāga sutta라는 두 sutta입니다. Aṅguttara Nikāya에 있는 두 sutta입니다.
ඒක අවස්ථාවකදී භික්ෂූන් වහන්සේලා පිණ්ඩපාත වඩනකොට මහතෙරුන් වහන්සේලා පිණ්ඩපාත වැඩලා. මිනිස්සු ආරාධනා කරනවා ස්වාමීනි ධර්මයක් දේශනා කරන්න ආදි වශයෙන් ඉල්ලීමක් කරනවා. ඒලාදී උන්වහන්සේලා අමත කරන්නේ ඒ සෙරක ඉදිරියට ධර්ම දේශනා කරලා හවස තමයි සමහර වෙල අරට ජේතනාරාමේ ආපහුපින්නේ.
한번은 bhikkhu들이 piṇḍapāta를 나갈 때 큰 thera들도 piṇḍapāta를 나갔습니다. 사람들이 ‘스님, dharma를 설해 주십시오’ 하며 청했습니다. 그분들은 그 청을 받아들여 그 사람들 앞에서 dharma를 설하고 때로는 저녁이 되어서야 Jetavana 절로 돌아왔습니다.
අර අලුතෙන් මහණ වෙච්ච අය පොඩ්ඩක් ඇහෙනම් තේරුම් ගන්න බැරුව ඔය කාම හිත් ඇවිසෙන ඇලෙන ගැටෙන ගති ඇති එහෙම අයට කියනවා. ඔබලා මේ නීතියට අනුකූලව යන්න එන්න ඒවා ඔඒ හරියට කරන්න හිතුමත් එහෙම සැක සරන්න එපා. පිණ්ඩපාත කරගත්ත වහම ඉන්නාප අර පිරිස අතරේ ඉල්ල එපා.
새로 출가한 이들은 조금만 들어도 알아차리지 못하고, 감각의 욕망이 쉽게 일고 들러붙고 부딪치는 성향이 있습니다. 그런 이들에게는 이렇게 말합니다. ‘너희는 이 규칙에 맞게 오가고 그것들을 바르게 하라. 다른 생각 하지 말라. piṇḍapāta를 마치면 그 사람들 사이에 머물지 말라.’
ඒ අයරහැ අනිසරය කියන්න පටන් ගත්තා කම්පාවෙන් ඔ වහන්සේලාට පුළුවන් උදේන රෑ වන නිකන් කතා කරගෙන ඉදිලා ඔක්කොම කරලා හටන් ඉන්නේ ඒකට අවසරේ ඔබ වහන්සේලාට තියෙනවා. අපිට තමයි නරක නේද ඔය තර්කය දානවා මිසා කවදාවත් තර කියන එක පිළිගන්නේ. මෙන්න මෙහෙම අවස්ථාවක් වුනා බුදුරජාණන් වහන්සේට ඉදිරිපත් කළා ප්රශ්නය.
그들은 불공평하다고 말하기 시작했습니다. ‘스님들은 아침부터 밤까지 이야기하며 지내도 되고 그럴 허락이 있습니다. 우리만 나쁘다는 것입니까?’ 이런 논리를 내세우며 결코 어른들의 말을 받아들이지 않았습니다. 이런 일이 있어서 그 물음이 Buddha께 올라갔습니다.
ඔන්න ඔය වෙලාවේදී බුදුරජාණන් වහන්සේ විලා සූත්රය කියලා සූත්රයක් දේශනා කළා. මේකට එක්කුණු පෙන්න.
그때 Buddha께서는 Biḷāra sutta라는 sutta를 설하셨습니다. 그 이야기를 보이겠습니다.
ඔය උමන් මීයෝ කියලා කොටසක් ඉන්නේ. ඔය කහ ගොඩවල් වල කුණු ගොඩවල් වල ඒ උමන් මීව රොතු බුරුතු පිටින් ඉන්නේ. මුන් එළියට පනකොට හිලක් හදන්නේ පොළොවට උමන් අස්ස ඉඳලා. මොනවාහරි හදිසික් කලබලයක් වෙලා එළියට පනකොට සිය ගානක් මිලොවා අර එකනේ හිලලා හදාගෙන දරිපිටි ගාල එළියට පැවනුවනවා. කොය කොහේ යහරි.
땅굴을 파고 사는 쥐들이 있습니다. 쓰레기 더미 같은 데에 무리 지어 삽니다. 이것들이 밖으로 나올 때는 땅속에서부터 구멍을 냅니다. 무슨 갑작스러운 소란이 일면 수백 마리가 그 구멍으로 우르르 쏟아져 나와 이리저리 흩어집니다.
දැන් බලලේ කොතන බලා ඉන්න මීම් අල්ලා. බලා ඉන්නකොට මොකද කරන්නේ? මහා ගොඩාක් පැන්ලා දැක්කහම මුගේ කෑදරකමට අල්ල අල්ලා හපන්න බිලාවක් නෑහැ. අල්ල පොඩියට වුන් ගිහිලා ගිලා අනික අල්ලන්න. උමන් අස්සේ ඉඳලා පු හුරුදු වෙලා ඉන්න මීය බඩෙම ගිහිල්ලාට පස්සේ මැරෙන්නේ. ඒක මොකෙද කරන්නේ බඩවැල් හපනවා ඇතුලේතගේ. ආමාසය හපනවා.
고양이가 쥐를 잡으려고 지키고 있습니다. 지키다가 쥐들이 한꺼번에 쏟아지는 것을 보면, 욕심에 잡아서 씹을 틈도 없이 잡는 대로 통째로 삼키고 또 다른 것을 잡습니다. 땅굴에서 살던 쥐는 배 속에 들어가서도 바로 죽지 않습니다. 그리고 무엇을 할까요? 배 속에서 창자를 갉고 위를 갉습니다.
අර බලලාට අර වගේ මී දෙන්නේ තුන් දෙනෙක් ගිහිල්හම ඔවුන් ඇතුලින් මහා ගුලක්ප්පුවාක් කරනකොට මරණය හෝ මරණය සමාන දුකට පත් වෙන්න හේතු තියෙනවා. අර බලලා මෙන්න මේ තේරුම් ගැලන්න බැරි මෝඩ බලලා මැරෙන්න සිද්ධ වෙනවා කෑදලකමට ගිලින් ගිහිල්ල.
그렇게 쥐 두세 마리가 고양이 배 속에 들어가 큰 굴을 파 대면, 죽음이나 죽음 같은 괴로움에 이를 까닭이 생깁니다. 알아차리지 못하는 이 어리석은 고양이는 욕심에 삼킨 탓에 죽게 됩니다.
මෙන්න මේ වගේ දෙයක් වඑනවා මේ නවක භික්ෂූන්ට නවක භික්ෂූන් දන්නේ නැහැ. ඉවසීම ඇලෙන්න හේතුව ගැටෙන්න හේතුව මුලාවෙන්න හේතුව දකින්නේ නැ. ඉතින් මේ ගිහි සමාජය තුළ විවිධාකාර ඇඳුම් මැදගෙන විවිධාකාර අංගල ලක්ෂණ ඇති පුද්ගලයෝ විවිධ චරිතයන්ගොින් රකපානවා හැදගැහෙනවා. හැසිරෙනවා. කාමයට හේතු වෙන සංඝනන් දැක්කොත් එහෙම අර තෙර බවට පත් වෙච්ච නැති අර නවක පැවිද්දන්න කාම ආසාවන්ගෙන් ගිලග යනවා ඒක.
새로 된 bhikkhu들에게도 이런 일이 일어납니다. 새로 된 bhikkhu는 참을 줄 모르고, 들러붙는 까닭, 부딪치는 까닭, 홀리는 까닭을 보지 못합니다. 세간 사회에는 갖가지 옷을 입고 갖가지 몸매와 생김새를 지닌 사람들이 갖가지 성격으로 꾸미고 차려입고 다닙니다. 감각의 욕망을 부르는 모습을 보면, 아직 thera가 되지 못한 새로 된 출가자는 감각의 욕망에 그대로 삼켜집니다.
සංවර කරගත්ත නැති මීජ ටික ගිහිල්ලා. අර මන වඩන රූප මන වඩන ශබ්ද මන වඩන ගන්ධ රස ස්පර්ශ ගිලින්න පටන් ගත්තහම අර භික්ෂුවලේ. භික්ෂුවගේ හදවත බැහැගන්නේ තමන්ට පාලනය කරගන්න බැරි අරමුණ. ඒ නිසා මොකද වෙන්නේ? අර බඩවැල ටික හබාකා වූ මියෝවා වගේ. අර බැහැගත්ත අරමුණ තමන්ගේ මනස විනාශ කරනවා.
다스리지 못한 쥐들이 들어가는 것입니다. 마음을 끄는 모습, 마음을 끄는 소리, 냄새, 맛, 닿음을 삼키기 시작하면 그 bhikkhu의 가슴에는 스스로 다스릴 수 없는 대상이 내려앉습니다. 그러면 어떻게 될까요? 창자를 갉아먹는 쥐처럼, 내려앉은 그 대상이 자기 마음을 망가뜨립니다.
මරණය හෝ මරණය සමාන දුක කියන්නේ මරණය කියලා කියන්නේ සිවුරු වැරලා ගිහි වෙනවා. වර්ණය සමාන දුක කියන්නේ සිවුර ඉඳගෙන පාරාදිකාවට නැත්නම් සංඝාදි ශේෂ වැනි ඇවදකට පත් වෙන වැඩක් කරගන්න ලොකු වරදක් කරගන්න. මෙන්න මේක තමයි මරණය හෝ මරණය සමාන දුක මේ ආර්ය විනය. මෙහෙම උපමාවක් වෙන්නේ.
죽음이나 죽음 같은 괴로움이라 할 때, 죽음이란 가사를 벗고 세간 사람이 되는 것입니다. 죽음 같은 괴로움이란 가사를 입은 채 pārājika나 saṅghādisesa 같은 āpatti에 이르는 큰 잘못을 저지르는 것입니다. 이것이 거룩한 vinaya에서 말하는 죽음이나 죽음 같은 괴로움입니다. 이런 비유입니다.
තවත් උපමාවක් පෙන්නනවා නාග සූත්රය නාග කියන්නේ. ඇතා මුල් කරගෙන පෙන්නපු උපමා සූත්රයක්. හොඳ හැකියාවක් ඇති දක්ෂ පුහුණු වෙච්ච ඇතනම්. මේතා නෙන් වෙලට වැහැ. නෙළුන් වතුරක් නාගෙන අර නිලන් අල ගලවාගෙන වතුර ඒ අතර මේ අතර කත්තලා මඩ ඇරලා. මඩ නැතුව සුද්ධ ඇතුව අර නිළුන් කාලා හොඳ පෘ්ිමත්ව ශරීරයත් පෘතිමත් කරගන්නා. නිරෝගීව ඉන්නවා ජීවත් වෙන්න.
또 다른 비유를 Nāga sutta에서 보이십니다. nāga란 코끼리를 말합니다. 코끼리를 들어 보인 비유의 sutta입니다. 힘 있고 솜씨 좋고 길들여진 코끼리는 연못에 들어가 물을 끼얹고 연뿌리를 뽑아 물에 이리저리 흔들어 진흙을 씻어 냅니다. 진흙 없이 깨끗하게 연을 먹고 몸을 살찌워 병 없이 삽니다.
ඕක දකින පුංචි ඇත්් එයාට පුළුවන් නම් අපිට බැරි මොකද කියන අදහස ගිය ගමන්ම පයිනවා අර විලට මේ විලට බහින්න ඕන තොටු පොළ දන්නෙත් නැහ. එරේ තැන දන්නෙත් නැහ. සමහර ඇත්ත බැහැපු ගාමාර එරෙන වඩවලගේ එරෙන්නවා. එරිලා මරණය හෝ මරණය සමාත දුකට පත් වෙනවා. බැහැගත්තේ නෙළු කන්න ගිහිල්ලා මඩ හෝදලා කන්න දන්නේ නැතුව ගලෝ ගලෝ ගිලිනවා. මඩ පිටින් ගිහිල්ලා හිම් ඒ වගේම මහා විනාසයට පත් වෙලා මරණය හෝ මරණය සමාධියට පත් වේෙනවා. සිද්ධ වෙන දෙයක්.
그것을 본 어린 코끼리는 ‘저이가 할 수 있으면 우리가 못 할 것이 뭐냐’ 하는 생각에 곧바로 뛰어듭니다. 연못에 들어갈 나루도 모르고 빠지는 자리도 모릅니다. 어떤 코끼리는 들어가자마자 진흙에 빠집니다. 빠져서 죽음이나 죽음 같은 괴로움에 이릅니다. 연을 먹으러 들어가서는 진흙을 씻어 먹을 줄 모르고 진흙째 꿀꺽꿀꺽 삼켜, 그 또한 크게 망가져 죽음이나 죽음 같은 괴로움에 이릅니다. 이런 일이 일어납니다.
දක්ෂතා සුද්ධ ඇතුව ගිහින් ඒ වැඩේ කරලා දක්ෂ තිනින් මලට එරෙන්නෙන්න නැත්තනින් බැහැලා අලෝදලා පිරිසිදු මළුන් වරත් කාලලා වතුරත් නාගෙන නිරුපත්තිතව ගොඩනවා දක්ෂතා. ඕක තේරුම් ගන්න බැරි අර ලාබාල. අර විදිහට ගිහි මඩ ඉරෙනවා. එහෙම නැත්නම් මඩ පිපිටින් නෙළුන් අලා ගිහිල්ලා අමාරුවට වැටෙනවා.
솜씨 있는 코끼리는 깨끗하게 들어가 할 일을 하고, 빠지지 않을 곳으로 들어가 씻어서 깨끗한 연을 먹고 물도 끼얹고 다친 데 없이 나옵니다. 그것을 알아차리지 못하는 어린 코끼리는 그렇게 들어가 진흙에 빠지거나 진흙째 연을 먹다가 탈이 납니다.
මෙන්න මේ වගේ මේ නවක භික්ෂූන් බැරිහිටි භික්ෂූන්ගේ චරිතය අරගන්න විසිල්ලා. ඔබට හොඳ අපිට මොකද කියා අර ඇත්තු ගියාව වාගේ ඔබට හොඳ නම් අපිට මොකද කියලා අර විලට බහිනාව වාගේ මේ ගිහි ජන සමාජියට බහිනවා. ඒ බහිනකොටම කාමයන්ට මුස පත් වෙන කාරණයක් දැක්කාම මඩ ගිය එකා මඩේ ඉරනවා වාගේ කාම මඩේරෙනවා. එයාට කාම අදහස අර අරමුණ හිතින් අමත කරගන්න බැරුවේ. ඒ මත් එහෙම මඩේ ගැහුණා වාගේ මඩේ ඉරණා වාගේ. ධර්ම අරමුණක් ගන්නත් බැහැ. කර්මස්ථානය සිහි කරන්නත් බැහැ. අර කාම අරමුණව මතක් කර කරා ඒකේ දැවෙනවා තැවෙනවා. අන්න මලවිදිරන්න.
이처럼 새로 된 bhikkhu들이 나이 든 bhikkhu들의 행실을 흉내 냅니다. ‘당신께 좋으면 우리에겐 왜 안 되느냐’ 하며 연못에 들어가는 코끼리처럼 세간 사회에 들어갑니다. 들어가자마자 감각의 욕망에 끌리는 것을 보면, 진흙에 들어간 코끼리가 빠지듯 감각의 진흙에 빠집니다. 그 욕망의 생각, 그 대상을 마음에서 떨쳐 내지 못합니다. 진흙에 빠진 것처럼 dharma의 대상을 잡지도 못하고 kammaṭṭhāna를 떠올리지도 못합니다. 그 욕망의 대상을 자꾸 떠올리며 타들어 가고 괴로워합니다. 이것이 진흙에 빠지는 것입니다.
එතකොට වෙන්නේ මොකක්ද? වැඩක් නෑ මේ ජීවිතයේ සිති සිවුරු වෙලා ගිහි වෙන්න කියලා අදහසක් එනවා. අන්න මරණය එහෙම නැත්නම් ඒ ජීවිතයේ මිදගෙන මම කාම සම්පත් විඳිනවා ගිහි ඕවාය කියලා කිවුවරු අහක් නොකර ඒක හින්දා බිදෙන්න. ඔය මරණය සමාන දුකට පත්වෙන තැනට වැටෙන්න.
그러면 어떻게 될까요? ‘이 삶에 아무 쓸모가 없다, 가사를 벗고 세간 사람이 되자’ 하는 생각이 듭니다. 그것이 죽음입니다. 그렇지 않으면 그 삶에 매인 채 ‘나는 감각의 즐거움을 누리겠다’ 하며 무너져, 죽음 같은 괴로움에 이르는 데로 떨어집니다.
අන්න නමුත් දක්ෂ කෙනා මොකද කරන්නේ? අර සමාජයට ගිහිල්ලා අරමුණු වලට ගෝචර වෙන්නේ නැතුව බොහොම සංවරත්වයෙන් යථාබෝධය ඇති නිසා ඒවා ආසාර දේවල් හිස් දේවල් බව තේරුම් ගත්ත නිසා එබඳු ලෝකයා තුළ එබඳු ලෝකයාගේ පිරිසට ඒ අරමුණු වෙද්දී ඒවට ඇලීමක්, ගැටීමක් මුලාවක් නැතුව යථාර්ථයෙන් ලෝකයටත් ධර්ම දේශනා කරලා ලෝකයාටත් එහපතක් කරලා ආපහු නිරුපද්රිතීතව මහතූන් වහන්සේ වශයෙන්ම වඩිනවා.
그러나 솜씨 있는 이는 어떻게 할까요? 그 사회에 가서도 대상들에 휘둘리지 않고 아주 잘 다스려, 참모습을 알기에 그것들이 알맹이 없고 텅 빈 것임을 알아차렸으므로, 그런 사람들 사이에서 그런 대상이 다가와도 들러붙거나 부딪치거나 홀리지 않고, 있는 그대로 세상에 dharma를 설하여 세상에 이로움을 주고 다친 데 없이 큰 thera로서 돌아옵니다.
මේ කාරණය පෙන්නලා පෙන්නවා මහතරුන් වහන්සේලා කොරන වැද ඔබලා කරන්න යන්න එපා. ඔන්න ඔය තත්ත්වයට පත් වෙනවා. ඒකයි උන්වහන්සේලා ඔබලට කියන්නේ. ඉක්මන් කරලා එන්න වටකිට ඔබලා ගිහිල්ලා ඒ දාය ටික අරගෙන ඇවිදිලා කටයුතු කරන්න. ඔබලා අපි ඔයාගේ යන්න එපා කියලා කියන්නේ ඔන්න ඔය හේතු වඩ කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරා.
이것을 보이시며 이렇게 일러 주셨습니다. ‘큰 thera들이 하는 것을 너희는 따라 하려 하지 말라. 그러면 그런 처지에 이른다. 그래서 그분들이 너희에게 말하는 것이다. 얼른 돌아와라, 다녀와서 dāna를 받아 와 할 일을 하라. 너희더러 그렇게 하지 말라 하는 것은 바로 그 까닭 때문이다.’ 이렇게 Buddha께서 설하셨습니다.
දැන් මේකෙත් හොඳ දෙයක් අපිට දකින්න තියෙන්නේ. අර මහතන් වහන්සේට අර ශික්ෂාවක අවසතාක් තිබුනේ නැහ. අනික් අයට ඕනකම තිබුණා. මොකද හේතුව? ලාභ නිසා කරුණු තේරුම් ගන්න බැරි නිසා රාගයට, ද්වේශයට, මෝහයට හේතු වෙන කරුණු වලින් වළක්වන්න තමයි ඔය ශික්ෂාව පනවලා තියෙන්නේ. ඒවට යන පිරිස් අතරේ නැහැ ගති ලක්ෂණය ඇති, දුශ්චර්ත ගති ලක්ෂණ ඇති පිරිස් ඒවා මතු කරනකොට අන්න ඒවයෙන් ඇතිවෙන භික්ෂුවන්ට ඇති වෙන්නා වූ බාධකය වළක්කන්න තමයි ඔය 227ක් කියන විනය ශික්ෂා පනවන්න හේතුව.
여기서도 좋은 점을 볼 수 있습니다. 그 큰 thera들에게는 그 sikkhā가 필요 없었습니다. 다른 이들에게는 필요했습니다. 왜일까요? 알아차리지 못하기 때문에 rāga, dosa, moha로 이끄는 것들에서 막아 주려고 그 sikkhā를 정한 것입니다. 그곳에 드나드는 무리 가운데 나쁜 성향, 그릇된 행실을 지닌 무리가 그런 것을 드러낼 때, 그로부터 bhikkhu들에게 생기는 걸림돌을 막으려는 것이 227가지 vinaya sikkhā를 정한 까닭입니다.
අවුරුදු 20ක් යනකම් මහණ වෙන්න ගිය නැහැ නිවන් දකින්න ඕනේ නැති අය. මොකද හේතුව? ඒ කාලේ බමුණට තැන තිබුණා මිසාන් වහන්සේට තැන දුන්නේ නැහැ. මුඩු මහන දැක්කහම යන්න එපා. ඔය ආදි වශයෙන් නිග්රහ කරලා තිබුනේ. භික්ෂූන් වහන්සේට තැනක් දුන්නේ නැහැ දාන බානිකර වඳින්බින් පුදුන් ඕවා දුන්නේ නැහ. බැනුම් අහ අහා දානේ පොඩ්ඩක් ගන්න ඕනේ කාගෙන් අහරි 10ගෙන් විලපුවහම 10ගෙන් බැැනු හරන එක්කෙනෙක් තමයි දානේ පොඩ්ඩක් දෙන්නේ. 10යක් දෙන්න එන්නු. ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේටත් අපි වාගේ හාලා මඩවලා වපුරලා කාපන්කෝ. කර්ණය කියලා ලැජ්ජ නැද්දග අයින්නේ. මොකක්ද ඒ ජීවිතය?
스무 해 동안은 nibbāna를 보려는 뜻이 없는 이들은 출가하러 가지 않았습니다. 왜일까요? 그때는 브라만에게는 자리가 있었지만 스님에게는 자리를 주지 않았습니다. ‘머리 깎은 사문을 보면 가지 마라’ 하는 식으로 꾸짖었습니다. bhikkhu에게 자리를 주지 않았고 dāna나 공경, 공양을 하지 않았습니다. 꾸중을 들어 가며 dāna를 조금 얻어야 했습니다. 열 집에 청하면 열 집이 꾸짖고 겨우 한 사람이 dāna를 조금 줍니다. 세상에 견줄 데 없는 Buddha께조차 ‘우리처럼 밭 갈고 써레질하고 씨 뿌려 먹어라, 사문아, 부끄럽지도 않으냐, 그게 무슨 삶이냐’ 하고 말했습니다.
අර කසී පාරාදවාදය පමණ ඔය විදිහට බුදුරජාණන් වහන්සේට නිග්රහ කළා.
Kasibhāradvāja 이야기처럼 그렇게 Buddha를 꾸짖었습니다.
පහු කාලයක් යන්න තමයි ශාසනයේ වටිනාකම භික්ෂූන්ගේ වටිනාකම ලෝකයාට එවෙනත ධර්මය අවබෝධය තුළින් ලෝකයා දැනුවත් වෙලා අනේ අපි එදා නිග්රහ කරලා කතා කළේ මෙබන්ධ උත්තමට නේද කියලා ගරු සත්කාර දකින දකින එක කරන්න පටන් ගත්තේ පහු කාලයක් ගිහින්. අවුරුදු 20ක් විතර ගත වෙලා. මෙන්න මේ කාලේ වෙනකොට නිවන් දකින්න වහන වෙච්ච එක්කෙනා ඉස්සෙල්ලා ඕන දුකක් කරදරයක් ඉවසගෙනින්න මට ඕනේ නිවන් අවබෝධ කරන්න මට මේ මිනිස්සුන්ගේ ලාභයක් කීතියක් ප්රශංසාවක් බලාපොරොත්තු නැහැ. මොනවා කිව්වත් මට හි කරා මට කමක් නැහැ මගේ වැඩේ කරගන්නවා කියලා. මේ ඥානවන්තය තමයි මුල් කාලේදී මේ ශාසනයට බැහැලා පැවිදි කිරීමේ.
한참 세월이 흐른 뒤에야 sāsana의 값어치, 스님들의 값어치가 세상에 알려졌습니다. dharma를 깨닫게 되어 세상이 눈을 떠 ‘아, 그날 우리가 꾸짖은 분이 이토록 거룩한 분이었구나’ 하며 공경하고 받들기 시작한 것은 스무 해쯤 지나서였습니다. 그때까지 nibbāna를 보려고 출가한 이들은 ‘어떤 괴로움과 어려움도 견디겠다, 나는 nibbāna를 깨닫고 싶다, 이 사람들에게서 얻을 것도 이름도 칭찬도 바라지 않는다, 무슨 말을 하고 무슨 짓을 해도 상관없다, 나는 내 일을 하겠다’ 하는 이들이었습니다. 처음 무렵 sāsana에 들어와 출가한 이들은 이런 지혜로운 이들이었습니다.
අන්න අර කාලයක් යනකොට මිනිස්සුන්ගේ ගරු සත්කාර එන්න පටන් ගත්තට පස්සේ අවුරුදු 20ක් විතර යන කාලේ වෙනකොට ශාසනයට ගරු නමක ගරු සත්කාර ලැබෙනකොට ලාභගී ප්රහංසා බලාපොරොත්තු වෙන මෝඩියෝ මුලා පුද්ගලයෝ නිවන් දකින්න නෙමෙයි ඒවා ලබාගන්න පැවිදින්න පටන් ගත්තා.
그렇게 세월이 흘러 사람들의 공경이 오기 시작하고, 스무 해쯤 지나 sāsana가 공경을 받게 되자, 얻을 것과 칭찬을 바라는 어리석은 이들, 홀린 이들이 nibbāna를 보려는 것이 아니라 그것들을 얻으려고 출가하기 시작했습니다.
බය වෙන්න දියන්නේ නැදුනහම සිවුර දැක්ක ගමන් භික්ෂුවක් කිය දැනගත්ත ගමන් මිනිස්සු ආවාස හදලා දීලා ඔක්කොම කරලා දානමාන කරලා සියලු දෙයක් අපි උපස්ථාන කරලා අග්ර සත්සයෙන් පූජා කරලා අපිට හොඳට සලකනවා. මහණු වෙනවා නම් කොච්චර කරගන්න බැරි සැලකුම් ගන්න පුළුවන් කාලා විලා ඉන්න පුළුවන්. ඔන්න ඔය නීජ අදහසින් මහණ වෙන්න පටන් ගත්තා අවුරුදු 20ක් ගියාට පස්සේ.
‘두려울 것 없다. 가사만 보면, bhikkhu인 줄만 알면 사람들이 거처를 지어 주고 모든 것을 해 주고 dāna를 올리고 시중들고 가장 좋은 것을 올리며 우리를 잘 대접한다. 출가하면 이루 말할 수 없는 대접을 받고 먹고 마시며 살 수 있다.’ 이런 천한 생각으로 스무 해가 지난 뒤 출가하기 시작했습니다.
මෙන්න මේ හේතුරය තමයි ඔ චබ්බක්ගේ භිස්වූන් නැත්නම් වජ්ජපුත්තක භික්ෂූන් කියන කොටස මුල් වෙලා. ඒ තිබිච්ච දුශ්චරිත ගති ලක්ෂණය නිසා අනිත් භික්ෂූන් වහන්සේලාස බැරි වුණා සිල් වතක් සීලය ආරක්ෂා කරගන්න සීල ගුණ රැඟගන්න එබත් චරිතයක් ගෙනියන්න ඒ සාර්ථ චරිතය දැක්කහම විහිරු කොළොප්පක් කළා. නීජ නිග්රහ කළා. භාවනානුයෝගී භික්ෂූන් වහන්සේද ගත්තහම මෙතන සද්ද බද්ධ කළා. කොළොප්පන් කළා. ඔහොම කර කර නීජ කරන්න පටන් ගත්තට පස්සේ තමයි විනය පනවන්න හේතු වෙදෙන මගනේ.
이것이 까닭이 되어 Vajjiputtaka bhikkhu라는 무리가 앞장섰습니다. 그들의 그릇된 성향 때문에 다른 bhikkhu들은 sīla를 지키고 덕을 지키며 그런 삶을 이어 가기 어려워졌습니다. 그런 알찬 행실을 보면 그들은 비웃고 놀리고 천하게 꾸짖었습니다. 수행하는 bhikkhu들이 앉아 있으면 그곳에서 시끄럽게 떠들고 놀렸습니다. 그렇게 하기 시작한 뒤에야 vinaya를 정할 까닭이 생겼습니다.
ඥානවන්තව කරුණු තේරුම් අරගෙන සීලවන්තව ගුණවන්තව කටයුතු කරන අයට බාධා පමණවන්න පටන් ගත්ත පිරිස නිසා පනවන්න සිද්ධ වුණාය නීතිමා
지혜롭게 알아차려 sīla와 덕을 갖추고 지내는 이들을 방해하기 시작한 무리 때문에 규칙을 정해야 했던 것입니다.
ඔය අවස්ථාව කිට්ටු වෙනකොට සැරියුත් හාමුදුරුවෝ බුදුරජාණන් වහන්සේට කිහිප වතාවක් කිවා ස්වාමීනි හරිම මේ පිරිස දූෂ්යයයි. එන්න එන්න කලකිළුටු වෙනවා. විනේ නීති මාලාව පනවන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා සාරිපුත්ත තථාගතයන් වහන්සේ ඊට කල් දන්නවා. නිහඬ වෙන්න. තුන් වතාවක් ඉල්ල හිටිය.
그때가 다가오자 Sāriputta 스님이 Buddha께 여러 번 말씀드렸습니다. ‘스님, 이 무리는 몹시 더럽혀졌습니다. 갈수록 얼룩이 짙어집니다. vinaya의 규칙을 정해 주십시오.’ Buddha께서는 ‘Sāriputta여, Tathāgata는 그때를 안다. 잠자코 있어라’ 하고 설하셨습니다. 세 번이나 청했습니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා සාරිපුත්ත නිවන් දකින පරමාර්ථයෙන් මහණ වෙලා ඒ සඳහා කැපවෙන පුද්ගලයාගේ චරිතය අසුද්ධ වෙන්නේ නෑහ සුද්ධ වෙනවා මිස. ඒ නිසා මේක තථාගතයන් වහන්සේ කල් දන්නවා සුදුසු වෙලාව වෙනකන් ඉන්න.
Buddha께서 설하셨습니다. ‘Sāriputta여, nibbāna를 보려는 뜻으로 출가하여 그것에 몸 바치는 사람의 행실은 더러워지지 않고 오직 깨끗해질 뿐이다. 그러니 Tathāgata가 때를 안다. 알맞은 때가 올 때까지 기다려라.’
මෙන්න මේ ආකාරයෙන් සාමාන්ය අ දුච්චරිත සාමාන්ය කටයුතු තිබුණත් මුලදි මුලදී පැවිදි වෙච්ච කටයට නිවන් දැකීමේ අදහස මුල් වෙලා තියෙනකන්. ඒ පිණිස අපිරිසිදුයි කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ ඉවත් කළේ නෑ. නිවන් දැකීමේ බලාපොරොත්තුව පරමාර්ථමයෙන් කටයුතු කරන පුද්ගලයාගේ පවිත්රතාවය කරා නැගෙනවා. ඒ නිසා තවම විවසන්න තවම පනවන්න ඕනේ නෑ කියලා. මේ නීති මාලාව නොපනවා හිත.
이렇게 흔한 그릇된 행실이 있었더라도, 처음 출가한 이들에게 nibbāna를 보려는 뜻이 앞서 있는 한, Buddha께서는 그들을 더럽다고 내치지 않으셨습니다. nibbāna를 보려는 바람과 목표로 지내는 사람은 깨끗함으로 올라갑니다. 그래서 아직은 참아라, 아직 정할 필요가 없다 하시며 규칙을 정하지 않으셨습니다.
මේ තත්ත්වයට ගිහිල්ලා අන්තිමට භික්ෂූවක් භික්ෂූ වේශයෙන් තමන්ගේ පෙර හිටපු භාර්යාව සමඟ දරුවෙක් ලබා ගැනීමට අදහස බලාපොරොත්තු දීලා ඒ හේතුවේ කාම සංවාසය ගෙදුනා. ඒක අවස්ථාව මෙන්න මේ අවස්ථාව වෙනකොට එතන පටන් ගෙන්නේ දිව්යා බ්රහ්මයෝ භවා කම්පාව වෙන්න පටන් ගත්තා ශාසනයට මහා කඩකිළුට පටන් ගත්තා.
그런 처지에 이르러 마침내 한 bhikkhu가 bhikkhu의 모습으로 예전 아내와 함께 아이를 얻으려는 뜻으로 성관계를 맺었습니다. 바로 이때에 이르자 deva와 brahmā들이 흔들리기 시작했고, sāsana에 큰 얼룩이 지기 시작했습니다.
ගිහියා ජීවත් වෙන ආකාරයෙන් විශ්ව ජීවත් වෙන මග හදාගත්තා. දැන් ඉතින් ශාසනයේ විනාශය මුල පිරුව කියලා හදන්න පටන් ගත්තා. දුක් වෙන්න පටන් ගත්තා. මෙන්න මේ කාරණය මුල් කරගෙන කාරණය ආවට පස්සේ තමයි බුදුරජාණන් වහන්සේ පළවෙනි කාම වෛතුන පාරාධිකාව පටන්ගෙන පටන් ගත්තේ ඇවැත් පනවලා ඔය විදිහ නීති මාලාවක් පනවන්න. [උගුර කෑරීම]
세간 사람이 사는 방식으로 사는 길을 만들어 버린 것입니다. 이제 sāsana가 무너지기 시작했다고 말하기 시작했고 슬퍼하기 시작했습니다. 이 일을 바탕으로 이 일이 생긴 뒤에야 Buddha께서는 성관계에 관한 첫째 pārājika부터 시작하여 āpatti를 정하며 그렇게 규칙들을 정하기 시작하셨습니다.
ඉතින් ඒ නිසා ඉතින් අපි දකින්න ඕනේ. මාගය තුළ බුදුරජාණන් වහන්සේ ඉඩක් දුන්නා හරි මග තේරුම් ගන්න පුළුවන් ඥානවන්ත අයට හිතෙන් කයෙන් වචනයෙන් මනා සිහියෙන් ඉඳලා කාපයක් වරදක් වෙන දේ අත්හැරලා හිත වදාගන්න ක්රමයක් ඉඩ දුන්නා. ත්රී ශික්ෂාව තුළින් තමන්ගේ මාගධීය පූර්ණය කරගන්න ඒක නිදහස් කරලා දුන්නා. ඒ ත්රී ශික්ෂාව අනුගමනය කරන කෙනා ඇවතට වැටීමක් වෙනවා. ඇවතෙන් නැගීමත් වෙනවා. යථාබෝධයත් පූර්ණ කරගන්නවා. සීලයෙන් සම්පූර්ණ සුද්ධභාවයටක් පත් වෙනවා. එහෙම ක්රමයක් ඇති නිසා මේ ත්රිී ශික්ෂාව වඳන. මේ ශාසනයේ තියෙන එකක්. මොකද මේ ත්රී ශික්ෂාවට මම ඇවැත් පනවන්නේ නැහ. ඒ මග අනුගමනයට මම තහංචි පනවලා නැහ. ඒකයි හේතුව කියලා [උගුර කෑරීම]
그러니 우리가 보아야 할 것은 이것입니다. 그 길 안에서 Buddha께서는 바른 길을 알아차릴 수 있는 지혜로운 이들에게 자리를 주셨습니다. 마음과 몸과 말로 깨어 있으며 pāpa와 잘못이 되는 것을 버리고 마음을 닦는 방법에 자리를 주셨습니다. 세 가지 sikkhā로 자기 길을 다 이루도록 자유롭게 열어 주셨습니다. 그 세 가지 sikkhā를 따르는 이는 āpatti에 떨어지기도 하고 āpatti에서 일어나기도 하며, 참된 앎을 다 이루고 sīla로 온전한 깨끗함에 이릅니다. 그런 방법이 있기에 이 세 가지 sikkhā는 이 sāsana 안에 살아 있습니다. ‘나는 이 세 가지 sikkhā에 āpatti를 정하지 않는다. 그 길을 따르는 데 금지를 두지 않았다. 그것이 까닭이다.’
ඒ දේශනාවේ පැහැදිලිව දේශනා කරනවා. එහෙනම් මෙතන්දි අපි දකින්න ඕනේ නුවණින් කරුණු තේරුම් මරගෙන යන කෙනෙකුට නිවන් මග තියෙනවා. රාගයට, ද්වේශයට, මෝහයට යමක් හේතු වෙනවා නම් ඒ මග වැඩුවොත් ඔබට රාග හිතක්, ද්වේශ හිතක්, මෝහ හිතක් පහළ වෙන්න හේතු වෙනවා. ඕකට සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණ සිද්ධාන්තය. එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ ධර්ම සිද්ධාන්තයට අනුකූලව පෙන්නන මාර්ගයට ඉඩ ඇරපු නිසා. එහෙම ක්රමයක් තියෙනවා නිදහස් ව නිදහස් චින්තනය තුළින් සත්යය කරා යන්න ඕන.
그 설법에 또렷이 설해져 있습니다. 그러니 여기서 우리가 보아야 할 것은, 지혜로 알아차리며 가는 이에게는 nibbāna의 길이 있다는 것입니다. 무엇이 rāga, dosa, moha를 부른다면, 그 길을 닦으면 rāga의 마음, dosa의 마음, moha의 마음이 일어날 까닭이 됩니다. 이것이 saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ의 이치입니다. Buddha께서 dharma의 이치에 맞게 보이신 길에 자리를 열어 두셨기 때문에, 그런 방법이 있습니다. 자유롭게, 자유로운 생각으로 참됨을 향해 가야 합니다.
ඒ මග පැහැදිලිව ඉඩ හැරලා තියෙන බව අංගුතර නිකායේ ඔය ශ්රමණ වර්ගය සූත්රයකින් විග්රහ කරලා හොඳට පැහැදිලිව නිදහස් කරලා තියෙනවා. එහෙනම් ඒ නිදහස් මාර්ගය අපිට අද තියෙන නිසා. අපිට ප්රශ්නයක් නැහ. යක් සිද්ධ නොවෙන වරදක් සිද්ධ නොවෙන කරුණු දන්නවා නම් අපිට පුළුවන් ඊට අනුකූලව පාපිය වරද සිද්ධ වෙන්නේ ඒ අත්හැරලා. ඒකට බාධාව නිද්දේ කරගෙන තමන්ගේ කටයුත් කරගන්න.
그 길이 또렷이 열려 있다는 것은 Aṅguttara Nikāya의 Samaṇa vagga에 있는 sutta에서 잘 풀이되어 또렷이 풀려 있습니다. 그러니 그 자유로운 길이 오늘 우리에게 있으므로 우리에게는 문제가 없습니다. 무엇이 잘못이 되고 무엇이 잘못이 되지 않는지 안다면, 그에 맞게 pāpa와 잘못이 생기는 것을 버리고 걸림돌을 치우며 자기 일을 해 나갈 수 있습니다.
ඉතින් වැදගත්ම දෙයක් තියෙනවා මෙතන අපි නිකන් කිව්වට බැහැ. ආර්ය මාර්ගය අනුගමනය කිරීම නිසා යම්කිසි ධ්යාන මාර්ගඵලදී උත්තරී මනුෂ ධර්මයක් යමෙක් ලැබුවා නම් ධ්යානයක් ලැබුවා නම් විශේෂයෙන්. ඒ ධ්යානයේදී හොඳට පැහැදිලිව පේන්න පටන් ගන්නවා කඩ කිලු ආවොත් ධ්යානය පිරිහෙනවා. ධ්යානය නගන්න බැරුව යනවා. ඒ නිසා හොඳට පැහැදිලිව පේනවා. වික්ෂිත්තතාවයක් මතු වුනා නම් ඒ ධ්යානය නගන්න බැරුව යනවා. යම් කෙනකොට එහෙම නගන්න බැරිකමට ධ්යානය වැඩෙනවා නම් ඔහුට කලකිලුටක් නෑහ කියන එකට තමන්ටම සාක්ෂියක්.
그런데 아주 중요한 것이 하나 있습니다. 말만으로는 안 됩니다. 거룩한 길을 따른 덕에 누가 jhāna나 magga와 phala 같은 uttarimanussadhamma를 얻었다면, 특히 jhāna를 얻었다면, 그 jhāna 안에서 또렷이 보이기 시작합니다. 얼룩이 생기면 jhāna가 무너집니다. jhāna에 들 수 없게 됩니다. 그래서 또렷이 보입니다. 흐트러짐이 일어나면 그 jhāna에 들 수 없게 됩니다. 누군가에게 그런 걸림 없이 jhāna가 자란다면, 그것이 그에게 얼룩이 없다는 것을 스스로 증언합니다.
ඒ මාර්ගය පූර්ණවෙනම්, අවබෝධය ලැබෙනවා නම්, රාග අක්ෂය, ද්වේශක්ය, මෝහක්ය දිනෙ දින වෙනවා නම් තමන්ට පේනවා මාර්ගයට බාධාවක් පැමිණිලා නෑහ කියන එක. යම් කෙනෙකුට බාධාවක් පැමිණ එෙනවා නම් ඒ ධ්යාන මාර්ගඵල නැත්නම්. ඔහුට මොකෙන්ද ඔහු හොයාගන්නේ බාධාව වෙනවද නැද්ද කියලා.
그 길이 무르익고 깨달음이 오고, rāga의 다함, dosa의 다함, moha의 다함이 날마다 이루어진다면, 길에 걸림돌이 오지 않았다는 것이 스스로 보입니다. 누군가에게 걸림돌이 온다면 그 jhāna나 magga와 phala가 없습니다. 그것으로 그는 걸림돌이 있는지 없는지를 알아냅니다.
දැන් අපිට දැනගන්න වැදගත්ම දෙයක් නෙ. මේ කාල සීමාව වෙනකොට ප්රඥාව නැති නිසා. මාගය තෝරගන්න බැරි නිසා. තැනින් තැන වරද්දලා දුන්න එක විදිහ දෘෂ්ට් මාර්ග අරගෙන ඉවෙලා මාර්ගය හැටියට නිවන් මග හැටියට ගෙනියන නිසාම මොන ජාතියේ සිල් රැකේන මොන ජාතියෙන් ඉන්න හැදිලාද ඔබ වහන්සේ කොච්චර කරෙනවද ඔය තත්ත්වයක ඉදිලා මම ආහාර දවල් 12යින් පස්සේ ආහාර පුරුටක් ගන්නේ නැෑ වතුර විතරයි පානය කරලා. මම මේ ආවාසයෙන් දොට පහි නු 20ක් වෙනවා 25ක් වෙනවා. මෙච්චර කාලයක් තුළ ම භාවනා කරේ ඉන්නවා. මොකක්ද කරන්න ? කියවල් භාවනාව කරනවා මොනවා හරි එකක් කියනවා. [ගොරවනවා] ලැබූ ප්රතිඵලයක් එන්න. තව බලාපොරොත්තු වෙනවා. මොනවත් ඇහුවද? එකක්වත් නැද්ද? ප්රථමධ්යානය නැහැනේ. එතකොට මොකක්ද වැඩලා තියෙන්නේ?
이것이 우리가 알아야 할 가장 중요한 것입니다. 지금 이때에 이르러 지혜가 없어서 길을 고르지 못하고, 여기저기서 잘못 짚어 갖가지 견해를 길로, nibbāna의 길로 삼아 가기 때문에, 온갖 sīla를 지키고 온갖 노력을 합니다. ‘스님은 얼마나 하십니까?’ ‘나는 이렇게 지내며 낮 열두 시가 지나면 음식 한 숟갈도 먹지 않고 물만 마십니다. 이 거처에 들어온 지 스무 해, 스물다섯 해가 됩니다. 그 긴 세월 동안 수행을 해 왔습니다.’ ‘무엇을 하십니까?’ ‘수행을 합니다. 무언가를 외웁니다.’ (잡음) ‘얻은 열매가 있습니까?’ ‘아직 기다리고 있습니다.’ ‘무엇이라도 얻으셨습니까? 하나도 없습니까? 첫째 jhāna는요?’ ‘없습니다.’ ‘그럼 무엇을 닦아 온 것입니까?’
දැන් කොහොමද දැනගන්නේ මාර්ගය හරිද වැරදක වැඩ්ච නැති එක කොහොමද දැනගන්නේ සතු වේවායි කළු වේවායි සුදු වේවායි මේ ආදි වශයෙන් ඔක්කොම වෙන් කරගන්න කියලා කෙනෙකුට කියනවා.
그러면 길이 옳은지 그른지, 무엇이 자라지 않았는지 어떻게 압니까? 어떤 사람에게 ‘빨강이든 검정이든 하양이든 이렇게 다 가려내라’ 하고 말합니다.
ඇස් පේනවා නම් ඇස් පේන එක මොකද කරන්නේ මෙන්න සතු වේවා කියන්නේ මේවා කළු ඒ වේවා කියන්නේ සුදු වේවා කියන්නේ කියලා අපි දැකගෙන යකින් එක වෙන් කරන
눈이 보인다면 보이는 대로 ‘이것이 빨강이다, 이것이 검정이다, 이것이 하양이다’ 하고 보면서 하나하나 가려냅니다.
ඇස් අන්ධයෙක් ඉන්නවා. කියන මොන තාන් විහ ක නැහැ රතුන් කරා කරන් සුදුවෙන් කරප කියලා මොනව විවාද
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මොනවද සතුයි කියන්නේ? මෙන්න මේවා සතු ඒවා. අල්ලලා බලපන්කෝ මේ පාට හොයන්න බැහැ අල්ල බැලුවට මොනවාහරි හැටතලයක් අල්ලගෙන ආ රහත් වේවා තමයි මේ දිගට තියෙන්නේ. ගත්තා අදහසක් වැරදි අදහසක් කළු වේවා. ඒක අල්ලබනුට කොට මේ කොට ඒවා තමයි කළු වේවා කියන්නේ. ඒක ගතා වෙනස් එදා දාතක්. දැන් ඉතින් කෙටෝ ඒවායි දීක් ඒවා වි වෙන් කර කර සතුව එක දැකලත් නැහ කළුව දැකලත් නැහ.
(눈먼 이가 묻습니다.) ‘빨강이 무엇입니까?’ ‘이것들이 빨강이다. 만져 보아라.’ 만져 보아서는 빛깔을 찾을 수 없습니다. 무슨 모양을 만져 보고는 ‘아, 빨강은 이 긴 것이구나’ 하고 생각을 잡습니다. 그릇된 생각입니다. 검정도 만져 보고 ‘이 짧은 것들이 검정이구나’ 합니다. 그렇게 짧은 것, 긴 것을 가려내고 가려내지만 빨강도 본 적이 없고 검정도 본 적이 없습니다.
දැන් කවද වෙන් කරගන්නේ මෙන්න මේ වගේ මාර්ගය දැකලක් නෑහ අමාර්ගය දැකලත් නැත්නම්. මේක මාර්ගය වෙන්නේ කොහොමද? මාර්ගයට ගෝචර වෙන්නේ කොහොමද? මේක අමාර්ගය වෙන්නේ කොහොමද? අමාර්ගයට ගෝචර වෙන්නේ කොහොමද මේක නුවණින් තේරුම් ගන්න බැරි එක ඇස් නැති එකක්.
그러면 언제 가려낼 수 있겠습니까? 이처럼 길도 본 적 없고 길 아닌 것도 본 적 없다면, 이것이 어떻게 길이 되는지, 어떻게 길에 드는지, 이것이 어떻게 길 아닌 것이 되는지, 어떻게 길 아닌 데에 드는지를 지혜로 알아차리지 못하는 것은 눈이 없는 것입니다.
එහෙනම් චක්ඛුමන්තෝ රූපානි දිස්සන්තීති. අන්ධකාරේ තේල පජ්ජෝතං ධාරෙයිය චක්ඛුමන්තෝ රූපා දකිතිය. අන්ධකාරී ඇස් ඇත්තෝ රූප දකිත්තවයි තෙල් පහනක්වා වගේ ඔබ වහන්සේ ධර්ම දේශනා කා කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේට ධර්ම දේශනා කරපුවහම හැමතැනම ප්රහංසාවක් තියෙන්නේ ඕක
그래서 ‘cakkhumanto rūpāni dakkhantī’ti’, ‘andhakāre vā telapajjotaṃ dhāreyya cakkhumanto rūpāni dakkhantī’ti’라고 합니다. 어둠 속에서 눈 있는 이들이 모습을 보도록 기름 등불을 밝히듯 스님께서 dharma를 설하셨다고, Buddha께서 dharma를 설하시면 곳곳에서 나오는 찬탄이 바로 이것입니다.
ඇස් ඇති කෙනාට රූප දකින්න ඔන්න මාර්ගයක් පතල දුන්න ආලෝකය දුන්නා. රූප කියා දෙන්න ගියේ නැහ. ඇස් තියෙනවා අඳුරේ ඉන්නකන් පේන්නේ නැහ. ඔන්න ආලෝක කළා. දැන් බලාගන්න අන්න එහෙම දහමක් බුදුරජාණන් වහන්සේ දුන්නා. හරිය එක වැරදි එක හොයාගන්න ආර්ය මාර්ගය අනාර්ය මාර්ගය තේරුම් ගන්න චක්රයක් ක්රමයක් බුදුරජාණන් වහන්සේ කියා දුනා මෙන්න මේක දැනගෙන තේරුම් අරගෙන මීට පස්සේ ඔබේ වැඩේ උප කරගන්න මෙන්න මේක තමයි ප්රඥාධික කිය දුන්න ආර්ය මාර්ගය
눈 있는 이가 모습을 보도록 길을 밝혀 빛을 주셨습니다. 모습을 일일이 가르치러 가지 않으셨습니다. 눈은 있지만 어둠 속에 있는 동안은 보이지 않습니다. 자, 빛을 밝혔다, 이제 보아라. Buddha께서는 그런 dharma를 주셨습니다. 옳고 그름을 찾아내고 거룩한 길과 거룩하지 않은 길을 알아차리도록 한 바퀴, 한 방법을 가르쳐 주셨습니다. ‘이것을 알고 알아차린 뒤로는 이것으로 네 일을 이루어라.’ 이것이 paññā가 앞선 이에게 가르쳐 준 거룩한 길입니다.
ඔය මාර්ගයට පාරක්ගෙන ඉන්නවා. කලින් කල හදාගත්ත එක විදිහ අදහස් එක එක සම්මත ඒවා කැඩනොත් පව් ඒවා ඇහැටියනොත් හරි. එහෙම එහක ඉන්නවා මිසක් සිහි නුවණින් ආර්ය මාර්ගය තෝරා ගැනීමේ හැකියාව නැති නිසා. අද වෙනකොට වෙලා තියෙනවා ධ්යානයක් මාර්ග ඵලයක් තරංගමත් උත්තරය මනුස් ධර්මයත් අවුරුදු ගණන්තිස්සේ මේ පිළිවෙත රැකස් ලබාගන්න බැරි විටිය මානසිකත්වයක් පුදාන්න හේතු.
그 길을 가로막고 있습니다. 때때로 만들어진 갖가지 생각과 관습들, 어기면 pāpa, 지키면 옳다는 데에 머물러 있을 뿐, 깨어 있는 지혜로 거룩한 길을 고를 힘이 없기 때문입니다. 그래서 오늘날, 여러 해 동안 이 수행을 지켜도 jhāna나 magga와 phala는커녕 uttarimanussadhamma조차 얻지 못하는 마음이 된 것입니다.
ඉතින් හොඳට පැහැදිලිවීම දෙයක් ඒ ඉතින් අපි නුවණින් තේරුම් අරගන්න ඕනේ. යමක් වැරදේ නම් ඒක වැරැද්ද දැකගැනීමේ හැකියාව අපිට [උගුර කෑරීම] තියෙන්න ඕනේ. කුමක් නිසාද යමක් පව් වෙන්නේ?
그러니 아주 또렷한 것 하나를 우리는 지혜로 알아차려야 합니다. 무엇이 그르다면 그 그름을 알아볼 힘이 우리에게 있어야 합니다. 무엇 때문에 어떤 것이 pāpa가 됩니까?
දැන් අපි දකිනවා එහෙම දෙයක්. දවල්ට ආහාර ගත්තත්, සෑට ආහාර ගත්තත් රහ බලාගෙන කෑදරකමට නම් කන්නේ ඉ. ඒක වැරදියි. ඒක ගැලපෙන්නේ නෑ. දවල් ගත්තා රෑ ගත්තත් කොයි වෙලාවේ ගත්තත් දවල් ගත්තත් රෑ ගත්තාත් කොයි වෙලාවේ ගත්තත් ගත්තේ රස තෘෂ්ණාවටවත් අසීමිතව බඩ පුරවා ගන්නවත් කෑදරකමටවත් නෙමෙයි. බඩිගිනී වේදනාවක් දුරු කරගන්න නම් ක්ලාන්ත කැරකිලි දුරු කරෙන්නේ මේ ආර්ය මාර්ගය පූර්ණය කරන්න අවශ්ය ශක්තිය ලබා ගැනීමේ මට්ටම තේරුම් ගනම් ඒ සඳහා අවශ්යතාවයක් තියෙනවා නම් එහෙනම් ඒකේ වරද මොකක්ද?
이제 그런 것을 봅시다. 낮에 먹든 밤에 먹든 맛을 즐기며 욕심으로 먹는다면 그것은 그릅니다. 맞지 않습니다. 낮에 먹든 밤에 먹든 언제 먹든, 맛에 대한 갈망 때문도 아니고 한없이 배를 채우려는 것도 아니고 욕심 때문도 아니며, 배고픔의 아픔을 덜고 어지럼과 쓰러짐을 막아 이 거룩한 길을 이루는 데 필요한 힘을 얻는 만큼을 알아 그것이 필요하다면, 그러면 거기에 무슨 잘못이 있습니까?
ප්රාණඝාතය වැනි වරදක් නෙමෙයි ආහාර ගැනීම. ආහාර ගැනීමේ වරද තියෙන්නේ කෑදරකමට රස තෘෂ්ණාවෙන් ආහාර ගැනීම වරදක්. කොයි වෙලේ ගත්තා ඒක හොඳට පැහැදිලිව පේනවා අපි දකින්න ඕනේ පටිච්ච සමුප්පාදය නැ අපි දහම් ගුරුවරයා තුළින්. අපි දැකගන්නවා ඒක වරදක් වෙන්නේ කොහොමද?
음식을 먹는 것은 산 목숨을 죽이는 것 같은 잘못이 아닙니다. 음식을 먹는 데서의 잘못은 욕심과 맛의 갈망으로 먹는 것입니다. 언제 먹든 말입니다. 그것은 아주 또렷이 보입니다. 우리의 dharma 스승인 paṭicca samuppāda를 통해 보아야 합니다. 그것이 어떻게 잘못이 되는지를 봅니다.
රස තෘෂ්ණාවෙන් ආහාර ගත්තා නම් ඒ පුද්ගලයා රසය අග්ර කරගෙන. ඒක වටිනාදියක් හැටියට සලකලා ගත්තා නම් ඔහු අවිද්යාවේ නිගමනයකට බැත්ම්. සසාවාදය අග්රහ කරගත්ත ගමන් ඔහු බහින්නේ අවිද්යා නිගමනයකට. ඔය අවිද්යා නිගමනය මුල් කරගෙන අවිද්යා ප්රත්යා සංඛාරා කියන එක ගොඩනැගෙනවා. රස බලාපොරොත්තුවෙන් කන්න පටන් ගත්තා නම්, ඉල්ලන්න පටන් ගත්තා නම්, හිතන්න පටන් ගත්තා නම් රස තෘෂ්ණාව මුල් කරගත්ත අවිද්යා සහගත කාය සංඛාර, වචීය සංඛාර, මනෝ සංඛාර කියන්නේ තුන අතර වැඩෙනවා.
맛의 갈망으로 음식을 먹었다면 그 사람은 맛을 으뜸으로 삼은 것입니다. 그것을 값진 것으로 여겨 먹었다면 그는 avijjā의 결론으로 내려간 것입니다. 맛의 즐거움을 으뜸으로 삼는 순간 그는 avijjā의 결론으로 내려갑니다. 그 avijjā의 결론에 뿌리를 두고 avijjā paccayā saṅkhārā가 세워집니다. 맛을 바라고 먹기 시작하고, 청하기 시작하고, 생각하기 시작했다면, 맛의 갈망에 뿌리를 둔 avijjā 섞인 kāya saṅkhāra, vacī saṅkhāra, mano saṅkhāra 셋이 자랍니다.
කවුරුවක් කරන එකක් නෙමෙයි ඒක ධර්මතාවය ඕක තමයි. එහෙනම් රස තෘෂ්ණාවෙන් කාය සංඛාර, වචීය සංඛාර, මනෝ සංඛාර නගෙනවා කියන තවත් තෝරාගන්න ඕනේ.
누가 만드는 것이 아닙니다. 그것이 dharma의 본성입니다. 그러니 맛의 갈망으로 kāya saṅkhāra, vacī saṅkhāra, mano saṅkhāra가 일어난다는 것을 더 가려 보아야 합니다.
මම හරි ආසාවේ කලු මාළුවන්න. දැන් මොකද කරන්නේ? අනේ කජුමාළුවෙන දෙන්න බැයි මොකටද හරි රහයි ඉන්න. දැන් මේ කාලේ කජු තියෙනවා නේද? ඔයාව මතේ කජු තියෙනවානේ හරියට ඔයාලා කට්ටියක් හරියට දන් දෙන කට්ටිය. ගේනකොට ගෙන්න ප්රණීත ඒව. ඔය ආජ්ජි අතලා ඉන්න කාල නම් හැමදාම කජිවාරට හත් අට වතාවක් අපිට කජිමාළු හදලා ගන්නඕන. ඔය
‘나는 캐슈너트 카레를 정말 좋아합니다.’ 그러고는 어떻게 할까요? ‘캐슈너트 카레를 좀 줄 수 없습니까? 정말 맛있는데요.’ ‘요즘이 캐슈너트 철 아닙니까? 이 근처에 캐슈너트가 많지요. 여러분은 정말 dāna를 잘 올리는 분들입니다. 가져올 때는 좋은 것을 가져오세요. 할머니가 계실 때는 늘 일고여덟 번씩 캐슈너트 카레를 해 주셨는데요.’
හාමුදුරුවෝ තචන් ඕක කරළු හරි කවක කියනවා. දැන් මොකක්ද මේ කරන්නේ? මේ කොහොන කියන දෙකෙන් කණ්ඩ සූත්ර හදාගත්තහම මෙහෙම ඒවාර පරම්පරාව හරි දානකො. ගේන්නේ හොඳ ප්රණිද්ධවල පත් අපි දන්නවා ඒක දැන් කජි මාර හොඳ කස් වගයක් තියෙනවා. හදලත් ගොතලත් කියනවා මේකට කෑලි දාන්න. ඔහොම්මලා ඉන්න කාලේ ඒකට දැන් ඉතින් ඔයාට ඉතින් අම්මලා කරපු වැඩේ නෑහැනේ. දැන් කොහද රස්ස ආවට යනවා ඒකයි වෙලා තියෙන්නේ. නැත්නම් අපි අය ඔම මැණි නරකයි නෙමෙයි. අන්තට්ටුව දෙනවා හොඳට අන්ද වල හිෙනවා හොඳ දානපති මේ ප්රත්ය පලා අතරට එන්න නැති එක අඬ ගහලා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
හරි අර කෑදරකට රසාවෙන් කලිමාළුව කන්න ඕනකමට ඕක කියලා.
그것은 욕심과 맛의 갈망으로 캐슈너트 카레를 먹고 싶어서 하는 말입니다.
දැන් කල්පනා කරලා බලනවා දැන් මේක කොහොමද හොඳ යහර පැි දාලා මම කාලා තියෙනවා සීනි දාලා පැි දාලා මෙහෙම බැපු කජු වලට මෙහෙම හදලා කියනවා හරි රහය මතක නැද්ද අම්මා ඉන්න කාලේ ඔය සීනි දාලා එහෙම හැදුවා කජු බැලා එහෙම ගෙනා.
이제 생각해 봅시다. 이것이 어떻게 좋다는 것입니까? ‘설탕과 꿀을 넣고 볶은 캐슈너트로 이렇게 만든 것을 먹어 보았는데 정말 맛있었습니다. 어머니가 계실 때 설탕을 넣어 그렇게 만들고 볶은 캐슈너트를 가져다주던 것 기억 안 납니까?’
එහනේ ස්වාමීන් වහන්ස එහරි අපිට ඒක මතෙනවා. පුදුම වැඩක් අම්මලා ඉන්න කාලේ ඔහොමනේ අපි නිතරම කියනවා අහදලා මේ පුතාලා තියෙනන් අම්මලා ආරය නැති අය නෙමෙයිනේ. දැන් මෙහෙම දෙනවා ටිකෙන් ටික අදහ අරම මොකද කරන්නේ නැ අපි වර්ණා කරලා හරි හොඳයි අපේ හාමුදුරුවෝ හරිම හොඳයි. අපේ අම්මලා සාතත් වෙලා ගැනත් වර්ණනා කරනවා. කවුරුවක් නැද්ද මේක අපි දන්නේ නැහැනේ හදන්න කියලා හදලා ගෙනි හිඳ. හොඳ කිවෝ එකක් විතර හද ගින්න දුන්නහම හොඳ සන්තෝසයෙන් කියලා හිතන. ඉතින් තළු මර වරා ඕක ගින්නවා.
‘네, 스님. 저희도 그게 기억납니다. 신기하네요, 어머니가 계실 때는 늘 그렇게 했지요.’ ‘이 아들들은 어머니만 못한 사람들이 아니지요.’ 이렇게 조금씩 마음을 끌어당기며 칭찬합니다. 그러면 ‘우리 스님은 참 좋으시다, 돌아가신 우리 어머니까지 칭찬해 주신다’ 하며 만들어 가져옵니다. 한 그릇쯤 만들어 드리면 기뻐하며 입맛을 다시며 먹습니다.
දැන් මොකක්ද මේකේ? අර වචේ සංඛාර මොනවද? අවිද්යාව සහගත රස තෘෂ්ණාවෙන් හටගත්ත වචී සංඛාර ගොඩනැගුණා.
이제 여기에 무엇이 있습니까? 그 vacī saṅkhāra는 무엇입니까? avijjā 섞인 맛의 갈망에서 생긴 vacī saṅkhāra가 세워진 것입니다.
අර කරපු ක්රියාවලිය මොකක්ද? කාය සංඛාර අර මතු කරපු හිත මනෝ සංඛාර. දැන් ඔය විදිහට අවිද්යා සහගතව සතෘෂ්ණාවෙන් කාය සංඛාර, වචී සංඛාර, මනෝ සංඛාර එක උදාහරණයක් කොයිද කිව්වේ? ඔය ක්රමයෙන් මොනවාහරි ඔය වගේ උපක්රම කපටි වැඩනේ. රස තෘෂ්ණාව මුල් කරගෙන ගින්න ඕනවට. ඔය ජාතිය ඒවා ලෝකයාට කියලා හිතන්නම් පොළෝලා හරි ඔය විදිහෙන් කරනකොට ඇති වෙන්නා වූ සිතිවිලි ක්රියාව වදන්න. අවිද්යා සහගත රස තෘෂ්ණා මුල් කරගත කාය සංඛාර වචය සංඛාර මනෝ සංඛාර බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළත් නොකළත් ඔය චක්රනුසාරයෙන් සිද්ධ වෙන සංඛාර පච්චා විඤ්ඤාණං කියන සිද්ධාන්තය බුදුවරු පහළ වෙලා හිටියත් නොහිටියත් සිද්ධ වෙනක සිද්ධ වෙනවා.ම
그렇게 한 일은 무엇입니까? kāya saṅkhāra입니다. 그렇게 일으킨 마음은 mano saṅkhāra입니다. 이렇게 avijjā 섞인 갈망으로 생긴 kāya saṅkhāra, vacī saṅkhāra, mano saṅkhāra의 한 보기를 들었습니다. 이런 식의 꾀, 교활한 짓은 맛의 갈망에 뿌리를 두고 먹고 싶어서입니다. 그런 짓을 할 때 일어나는 생각과 행동이 avijjā 섞인 맛의 갈망에 뿌리를 둔 kāya saṅkhāra, vacī saṅkhāra, mano saṅkhāra입니다. Buddha께서 설하시든 안 하시든, 그 바퀴를 따라 일어나는 saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ의 이치는 Buddha들이 나시든 안 나시든 일어날 것은 일어납니다.
උන්වහන්සේ දේශනා කරලා පමේම යම් ප්රතිඥාව පනවනවා කියලා යමෙක් කියනවානම් නෑ ඒකෙන් සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණන් කියන එක සිද්ධ වෙන්නේ නැහැ. ඔහො ම කිව්වා අද ඒක සිද්ධ වෙන්නේ නැහැ කියලා. එහෙම දෙයක් බුදුවරු දේශනා කරන්නේ නැහ. සිද්ධ නොවෙන දෙයක් බුදුරජාණන් වහන්සේලා දේශනා කරන්නේත් නෑ.
누군가 ‘그분이 설하시고 무슨 규칙을 정하셨으니 이제 saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ은 일어나지 않는다, 오늘은 일어나지 않는다’ 하고 말한다면, Buddha들은 그런 것을 설하지 않습니다. 일어나지 않는 것을 Buddha들은 설하지 않습니다.
එහෙනම් සිද්ධ වෙන දෙයක් ක්රමයක් පෙන්නුවා මම හිටියත් නොහිටියත් මෙන්න ධර්මතාවය මෙන්න විඤ්ඤාණයක් හටගන්න හැටි. ඔන්න අවිද්යා සහගත විඤ්ඤාණයක් හස තෘෂ්ණාව මුල්කට හටගන්න ඔන්න ඔහොම හටගන්නවා. සංඛාර පච්චා, විඤ්ඤාණං කියලා අවිද්යා සහගත විඤ්ඤාණ.
그러니 일어나는 것, 방법을 보이신 것입니다. ‘내가 있든 없든 이것이 dharma의 본성이다. viññāṇa는 이렇게 일어난다. 맛의 갈망에 뿌리를 두고 avijjā 섞인 viññāṇa가 이렇게 일어난다.’ saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ, 곧 avijjā 섞인 viññāṇa입니다.
දැන් මොකද වෙන්නේ? ඔය විඤ්ඤාණය බැහැ ගත්තට පස්සේ ඔය රසයට ගිදුව වෙච්ච මානසිකත්වය ගොඩන්න නැැගිලා ඉවරයි. යළි යලිත් බලාපොරොත්තුවක් ඇති කරගන්නවා නොයේ උපක්රමශීලීව ඒ රසින් දෙක යළි යළි රස විදියට. අන්න බලාපොරොත්තු මානසිකත්වයක් හටගත්තා ඉදිරියට සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං කියන එකේදී විඤ්ඤාණස්කන්ධයට සම්බන්ධ වෙලා අතීත අනාගත වර්තමාන කියන තුන් කාලේහි අර මනසට ගොණු කරගත්ත රසාදය මුල් කරගත්ත ඒ මානසිකත්වය යළි යළි භුක්ති විඳින්න. අතීතයේ මුල් කරමින්, සිහි කරමින් රස විදමින්, මානසික වශයෙන් වින්ද ඒවාව මතක් කරමින් දැන් වර්තමානයේ රස හොයමින් අනාගතය බලාපොරොත්තු වෙමින් ඇතිගෙන මානසිකත්වයක් තුන වැටෙන එකට කියනවා සංඛාර පත්තයෙන් විඤ්ඤාණයක් පහ මෙන්න මේකට කියනවා රස විඤ්ඤාණය ජිව්හා විඤ්ඤාණය
그러면 어떻게 됩니까? 그 viññāṇa가 내려앉은 뒤에는 맛에 탐착하는 마음이 이미 세워져 있습니다. 그 맛을 거듭거듭 누리려고 갖가지 꾀를 내며 다시 또 바람을 일으킵니다. 앞으로를 향한 바람의 마음이 생긴 것입니다. saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ에서는 viññāṇakkhandha에 이어져, 지난날과 앞날과 지금이라는 세 때에 걸쳐 마음에 쌓아 둔 맛의 즐거움에 뿌리를 둔 그 마음을 거듭거듭 누립니다. 지난날을 떠올리며 맛을 누리고, 마음으로 누렸던 것을 되새기며, 지금 맛을 찾고, 앞날을 기대하며, 그 셋에 빠지는 마음을 saṅkhāra paccayā viññāṇa라고 합니다. 이것을 맛의 viññāṇa, jivhā viññāṇa라고 합니다.
දිවට රස දැන්න ඵලියට මොහොතකින් එක නතර වෙලා නැහ. ඒ එකතු වෙන එකතු වෙන කොටස් විඤ්ඤාණ ස්කන්ධයට එකතු වුනාම අතීත අනාගත වර්තමානේ සියුම් ගන දුරළඟ හීන ප්රණීත රසයයි යමක් යම් තැනක වීද දැන් යම් තැනක වීද මතු යම් තැනක වන්නේද මෙන්න මේ පිළිබඳ යම්කිසි මානසිකත්වයට කියනවා රස පිළිබඳ විඤ්ඤාණස්කන්ධය
혀에 맛이 닿은 한순간에 그치지 않았습니다. 그렇게 모인 부분들이 viññāṇakkhandha에 더해지면, 지난날, 앞날, 지금의, 거칠고 미세하고, 멀고 가깝고, 못하고 뛰어난 맛, 어디에 있었고 지금 어디에 있고 앞으로 어디에 있을 그 맛에 대한 마음을 맛에 관한 viññāṇakkhandha라고 합니다.
මෙන්න රස විඤ්ඤාණස්කන්ධය ගොඩනැගින්න හේතු අවිද්යාවෙන් ඔය විඤ්ඤාණස්කන්ධය ගොඩනැගිච්ච කෙනාට වෙන බණ දහම් නෙමෙයි වෙන කර්මස්ථාන නෙමෙයි මතකය තියෙන්නේ ඕක බලවත් වුණානම් ඉැන ඉඳගෙන භාවනා කරන්න කියලා ගිය ගමවාම
맛의 viññāṇakkhandha가 세워지는 까닭은 avijjā입니다. 그렇게 viññāṇakkhandha를 세운 사람의 기억에 남는 것은 다른 설법도 아니고 다른 kammaṭṭhāna도 아닙니다. 그것이 힘을 얻으면, 앉아서 수행하려고 가자마자
මතු වෙන්නේ අන්න ගෙනාව සූර්යන්ගෙලියා. ඔහේ ඇන්නේ සුවනේ. දැන් මෙ මෙතන හිටියොත් එහෙම මට මතුලක් තියන්නේ නැහැ. අනික් දෙක කහලා මට එකක් තියන්න පුළුවන් එක්කෝ එකත් අහලා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
භාවනා පස්සේ කරනවා දැන් ගිහිල්ලා ඒක කාල නැකිට් ගියා. මොකක්ද වෙන්නේ? අන්න [උගුර කෑරීම] විඤ්ඤාණයේ නාම රූප වැහැ ගන්නවා.
‘수행은 나중에 하자’ 하고 가서 그것을 먹으러 일어나 버립니다. 어떻게 된 것일까요? (헛기침) viññāṇa에 nāma-rūpa가 내려앉은 것입니다.
දැන් රස විඤ්ඤාණය තිබුණා. ඒක මෝහ සහගත මුලා සහගත විඤ්ඤාණයක් අවිද්යාවෙන් පහළ වෙනවා රසයට ගි වෙච්ච එකක්. ඔය රසයට කෑද කමේ දැන් ඔය හැමදින්ම විවල්ලා අල්ල ඉන්නේ මොකක්ද විඤ්ඤාණය කොහෙන්ද රස අරමුණක් ලෝකයෙන් එන්නේ? මෙහෙම එකක් ආවනම් ආර්ලයක් කෙනා ළඟ අතින්න එයා ගෙනා නම් නාම රූප වහිනවා. විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම රූපන් තියෙනවා විඤ්ඤාණය බැහැගන්න නාමරූප ගත්ත කම මොකද කරන්නේ? අරමුණු ආපු ගමන් අල්ලගෙන ඇස, කන දිව, නාසය ශරීරය මන ඔක්කොම ඒ රසයේ දෙන්න දේට ආයතන කරගන්නවා. අන්න ඒකට ගෝචර කරලා ඒක යොමු කරනවා. අන්න සලායතන ඉතින් ඔහු විඤ්ඤා රස ස්පර්ශය මුල් කරගෙන එතනයි අපි හිත බැඳගෙන ඉන්නවා මිසා. ඔහුට මොන නිවනක් නිවන් මග.
맛의 viññāṇa가 있었습니다. 그것은 moha 섞인, 홀린 viññāṇa로 avijjā에서 일어나 맛에 탐착한 것입니다. 그 맛에 대한 욕심으로 날마다 무엇을 붙잡고 있습니까? viññāṇa는 세상의 어디에서 맛의 대상이 오는지를 붙잡습니다. 그런 것이 누군가 곁에 오면 nāma-rūpa가 내려앉습니다. viññāṇa paccayā nāmarūpaṃ, viññāṇa가 내려앉아 nāma-rūpa를 잡으면 무엇을 합니까? 대상이 오자마자 붙잡아 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음을 모두 그 맛을 주는 것으로 향하는 āyatana로 삼아 그리로 돌립니다. 이것이 saḷāyatana입니다. 그렇게 그는 맛의 닿음에 뿌리를 두고 거기에 마음을 묶어 둘 뿐입니다. 그에게 무슨 nibbāna, 무슨 nibbāna의 길이 있겠습니까?
ඉතින් අරගත්ත කලායතනය නිසා හටගත්ත අවිද්යාවෙන් හට සංස්පර්ශ සංස්පර්ශයන් කරලා නැත්නම් අවිද්යා සහගත ස්පර්ශයන් කර කරා. කලායතන පච්චයා පස්සෝගය තෙන්න වැටලා ඉන්නේ. පස්ස පච්චයා වේදනා කියලා ඒ රසාවාද වින්දනයට පාවන තැන දීලා. ඒ වින්ද්රණය රස විද. ඒ වින්ධනයට හිත තියෙනවා. වේදනා පච්චා තණ්හා කියලා රස තෘෂ්ණාවෙන් ඇලෙනවා. තණ්හා පච්චයා උපාදාන කියලා ඒකට බැඳෙනවා. උපාදාන පච්චයා බව කියලා රස බවට පත් වෙලා හරන් ඒ බව තුළ ඔහු ඉන්නවා මිසා කොරප නිර්වාණ භාවයක්ද කෝ නිවනට හිත. වහප පච්චයා ජාති කියලා ඔහු කෑපූ දේ දරාගත්ත කාපු ගති ලක්ෂණ දරාගත්ත කෑදරයෙක් වෙලා ඉන්නවා මිසක්, කෑදරයෙක් හැදෙනවා මිසක්. ඔය නිවන් දැක වාර්යක හැදෙනවා.
그렇게 잡은 saḷāyatana 때문에 avijjā에서 생긴 닿음, avijjā 섞인 닿음을 거듭거듭 일으킵니다. saḷāyatana paccayā phasso에 빠져 있습니다. phassa paccayā vedanā, 맛의 즐거움을 누리는 데로 자리를 내줍니다. 그 누림에 마음이 가 있습니다. vedanā paccayā taṇhā, 맛의 갈망으로 들러붙습니다. taṇhā paccayā upādāna, 거기에 묶입니다. upādāna paccayā bhava, 맛의 존재가 되어 그 bhava 안에 있을 뿐이니 어디에 nibbāna의 상태가 있고 어디에 nibbāna를 향한 마음이 있겠습니까? bhava paccayā jāti, 그는 먹은 것의 성향을 지닌 먹보가 되어 있을 뿐, 먹보가 태어날 뿐입니다. nibbāna를 보는 거룩한 이가 태어나지 않습니다.
ඒ මාර්ගය අනුගමනය කරපු බුදුරජාණන් වහන්සේ දිටා මහරහතන් වහන්සේ දිහා කවුරු කිව්වා කිව්වත් මොන බණ පොතේ ගෙනාවයි කිව්වත් ඔයක මේ අනුගමනය කරපු කෙනාට කෑදයා කියන ජාතිය හම්බවෙනවා මිසක්. ආර්යයා කියන ජාතිය හම්බවෙන්නේ නැ. මෙන්න දහම් හොයාගන්නේ පොතෙන් නෙමෙයි චක්රය දීලා තියෙනවා. දුන්න චක්රය තුළින් දහම් දකින්න මේකෙන් මේක වෙන්නේ මෙහෙම කියලා දකින්න අපි පුරුදු වෙන්න ඕනේ.
그 길을 따른 Buddha나 큰 arahant를 두고 누가 무슨 말을 하든, 어떤 경전을 가져와 말하든, 이것을 따르는 사람에게는 먹보라는 태어남이 올 뿐 거룩한 이라는 태어남은 오지 않습니다. dharma는 책에서 찾는 것이 아닙니다. 바퀴가 주어져 있습니다. 주어진 바퀴로 dharma를 보아야 합니다. ‘이것에서 이것이 이렇게 된다’ 하고 보는 데 우리가 익숙해져야 합니다.
පටිච්ච සමුප්පාදයෙන් දහම් දකින්න පුරුදු වුනාම අපි දැනගන්නවා ඊට පස්සේ අපිට පොතක් වද ඇත්ත බලාගන්න දවල් වේවා, රෑ වේවා කොයි වෙලේ වේවා මේ ජාතියෙන් කෑවොත් සිද්ධ වෙන කෑදයෙක් වෙන්නේ. ජාතිය කෑදරයි. කෑද ජාතියයි යමක් ඇත්්ද සතර අපායට ජාතියකට හේතු කාරකයක් පහළ වුණා මිසා. කවදාවත් නිවනට තියා සුගතියට එකක්වත් පහළ වෙලානේ.
paṭicca samuppāda로 dharma를 보는 데 익숙해지면 우리는 알게 됩니다. 그 뒤로는 참됨을 보는 데 책이 필요 없습니다. 낮이든 밤이든 언제든 이런 식으로 먹으면 먹보가 될 뿐입니다. 태어남이 먹보입니다. 먹보의 태어남이라는 것이 있다면, 그것은 네 apāya에 태어날 까닭이 생긴 것일 뿐, nibbāna는커녕 sugati로 가는 것 하나도 생기지 않았습니다.
අන්න මග හොයාගන්න එහ. දැන් මෙහෙම අපි දැනගන්න ඕනේ යමකින් යමක් සිද්ධ වෙන්නේ කොහොමද? ඉතින් මේක දවලට කෑවොත් හොඳයි රෑට කෑවොත් නරක නැහැ. රෑට කෑවොත් නරකයි. දවල් 12 හරි ඉච්ච කෑවොත් ප්රශ්නයක් නැහැ. ඔය ජාතියෙන් විසඳෙන දහමක් තියෙනවා නම් ඒක අපි එක්තර මතයක් විතරයි. කෝ ධර්මඥාන තෝරගන්න ධර්මඥානය පටිච්ච සමුප්පන්නව තෝරන්න පුළුවන් ඉන්න ඕනේ යමක් වැරදෙන්නේ කුමක් නිසාද? කොතන ඉන්නේද? කොහොම වුනොත් ඒක වරදක් වෙන්නේ. අන්න එතකොට අපි දැනගන්නවා මෙබඳු සංඛාර මෙබඳු ජාතියටයි. ඒ සංඛාරය මෙබඳු අවිද්යා සහගත මානසිකත්වයටයි.
그러니 길을 찾으십시오. 이제 우리는 무엇에서 무엇이 어떻게 생기는지 알아야 합니다. ‘낮에 먹으면 좋고 나쁘지 않다, 밤에 먹으면 나쁘다, 낮 열두 시 전에 먹으면 문제없다’ 하는 식으로 풀리는 dharma가 있다면 그것은 그저 하나의 견해일 뿐입니다. dharma의 앎을 가려낼 곳이 어디입니까? dharma의 앎을 paṭicca samuppāda로 가려낼 수 있어야 합니다. 무엇이 무엇 때문에, 어디에서, 어떻게 하면 잘못이 되는지 말입니다. 그러면 우리는 압니다. 이런 saṅkhāra는 이런 태어남으로 간다, 그 saṅkhāra는 이런 avijjā 섞인 마음에서 온다.
රස කෑදටකමට බලාපොරොත්තු වෙන කෙනෙක් උදේට විතරක් දානයක් අරගෙන වෙලා හටා මුළු දවසම වේලි වේලි ඇල් වතුර බිබී හිටියා. අර කෑදරකම නම් හි තිබුනේ. ඒ කෑදකම හේතුව දැකලා නැත්නම්. ඒකේ ආදීනව දැකිලා අත්හැරගත්තේ නැත්නම්. කෑදරේ මැරෙනවා මිසක්. එක වේරක් අක හිටියා කෑදේලාවම මැරෙනවා මිසක්. කවදාවත් කෑදරක මැරගෙන මැරෙන්න බැ.
맛에 대한 욕심으로 바라는 사람이 아침에만 dāna를 받고 하루 종일 바싹 말라 찬물만 마시며 지냈다 합시다. 그래도 그 욕심은 마음에 남아 있었습니다. 그 욕심의 까닭을 보지 못했다면, 그 허물을 보고 내려놓지 못했다면, 먹보로 죽을 뿐입니다. 하루 한 끼 먹으며 지냈어도 먹보로 죽을 뿐, 결코 욕심을 죽이고 죽을 수는 없습니다.
චීවල ගත්තත් ඒ මනුස්සයා ගත්තේ. ඔය රසය බලාගෙන නෙමෙයි නම් මේ කය පවත්වන්න අවශ්ය දෙයක් බව දැනගෙන තැනට ඔබනින් විදිහෙන් නම් ගත්තේ. මේ වෙලාවට මේ ආහාරය ගත්තහම ගත්තේ නැත්නම් මේ අම්ල මතුවෙලා. මේ ගෑස් මතුවෙලා. ඒ තුළින් බඩේ තුවාල හැදිලා මේ කයට වෙහෙස කරලා, ක්ලාන්ත කරලා, පිට වැඩි කරලා මෙහෙම දෙයක් වෙනවා කියලා දැක්කන.
밤에 먹었더라도 그 사람이 맛을 보고 먹은 것이 아니라 이 몸을 이어 가는 데 필요한 것임을 알고 알맞게 먹었다면, 그리고 ‘이때 이 음식을 먹지 않으면 위산이 올라오고 가스가 차서 배에 상처가 생기고 몸이 지치고 어지럽고 담즙이 늘어 이런 일이 생긴다’ 하고 보았다면,
එයා දැනගන්නවා මේක අවැඩයි. මාර්ගය පූර්ණය කරන්න අවශ්ය සුඛ විහරණයට අවශ්ය කරන තත්ත්වය නැහ. එහෙමනම් ඒක නොකටයි. එහෙනම් ගත යුතුයි. අරගැනීම හේතු කරගෙන යම්කිසි අමාරුවක් හැදෙනවාන [උගුර කෑරීම] ඔහු දැනගන්න ඕනේ ඒක මට බාධකයක් ඒගොට්ද? ඉතින් තමන්ම දැනගෙන යන මාර්ගයක් නිසා. කවුරුවත් මේක ඇදගෙන යන මාර්ගයක් නෙමෙයි බුදු මග කියන්නේ.
그는 이것이 해롭다는 것을 압니다. 길을 이루는 데 필요한 편안한 머묾에 맞는 상태가 아닙니다. 그렇다면 먹지 않는 것이 나쁩니다. 그렇다면 먹어야 합니다. 먹는 것 때문에 무슨 탈이 난다면, (헛기침) 그는 그것이 자기에게 걸림돌인지를 알아야 합니다. 스스로 알아 가는 길이기 때문입니다. Buddha의 길은 누가 끌고 가는 길이 아닙니다.
අපි දකින්න ඕනේ ඒක අපිට වැඩ වෙන හැටි හෝ අවඩ වෙන හැටි. යමක් කරනකොට ඒ වැඩේ තමන්ට අවැඩ බව හේතු සාන්දුව පේනවා නම් න්යාය ධර්මය පටිච්ච සමුප්පාදය න්යායට අනුකූලව විග්රහ කරගන්න ඒකාන්තයෙන් හැකියි. මොකද අහම්බයෙන් සිද්ධ වෙන දෙයක් මේ ලෝකේ නැහැ. මේ ලෝකේ තියෙන්නේ හරියාකාර යථා හේතුඵල ධර්මතාවයක්.
그것이 우리에게 어떻게 이롭고 어떻게 해로운지를 보아야 합니다. 무엇을 할 때 그것이 자기에게 해롭다는 까닭이 보인다면, 이치의 dharma, paṭicca samuppāda의 이치에 맞게 반드시 풀어낼 수 있습니다. 이 세상에 우연히 일어나는 것은 없기 때문입니다. 이 세상에 있는 것은 정확한 까닭과 열매의 본성입니다.
හොඳට හෝ නරකට හේතු වෙන ආකාරයක් තියෙනවා. ඒ හේතු වෙන ආකාරය තේරුම් ගැනීමේ හැකියාව අපිට තිබුණනම්. අපි පටිච්ච සමුප්පන්නව දකිනවා. මෙන්න මේකට අවිද්යාව කියන්නේ මෙන්න මේ හේතුව. මොකක් නිසාද? ලෞකිකත්වයට ඇලෙනවා නම්, බැඳෙනවා නම්, මතු මතු දුකට හටගැනීමට හේතුකාර වන්නා වූ මේ පැවැත්ම හා සම්බන්ධව බැඳී හැඳී ඉන්න එකක් නම් අපි යන මාර්ගය.
좋은 쪽으로든 나쁜 쪽으로든 까닭이 되는 방식이 있습니다. 그 방식을 알아차릴 힘이 우리에게 있다면 우리는 paṭicca samuppāda로 봅니다. 이것을 avijjā라고 하는데, 그 까닭은 이렇습니다. 왜일까요? 세간의 것에 들러붙고 묶인다면, 앞으로의 괴로움이 생길 까닭이 되는 이 존재에 얽매여 있다면, 그것이 우리가 가는 길이라면,
ඒ ලෞකිකත්වයට ප්රියමනාපයි කිව්වා නම්. අනිච්ච, දුක්ඛ වූ, අනත්ත වූ ලෝකයක් නිච්චයි, සුඛයි, ආත්මයි කියන්නා වූ දෘෂ්ටියෙන් මේ අල්ලගෙන. එහෙම අල්ලගෙන යමක් නැත්නම් අන්න ඒ අල්ලගන්න තැන පහළ වුනේ කුමක් නිසාද? ඒක නොදන්න අවිද්යාවෙන්. ඔන්න ඕක අවිද්යාව
세간의 것이 사랑스럽고 마음에 든다고 한다면, anicca, dukkha, anatta인 세상을 nicca, sukha, atta라고 하는 견해로 이것을 붙잡은 것입니다. 그렇게 무엇을 붙잡는다면, 그 붙잡는 자리는 무엇 때문에 생겼습니까? 그것을 모르는 avijjā 때문입니다. 그것을 avijjā라고 합니다.
කියන්නේ. එහෙනම් අපි දැනගන්න නම මේ නිගමනය කියලා අවිද්යාවෙන්ද විද්යාවෙන්ද පළවෙනි නිගමනයදීම මුල මුල කැපනුත් අපි දකින්න ඕනේ ඕකට මේක විද්යාවෙන් කරන නිගමනයක්ද අවිද්යාවෙන් කරන නිගමනයක්ද
그러니 우리는 이 결론이 avijjā에서 온 것인지 vijjā에서 온 것인지 알아야 합니다. 맨 처음 결론에서부터 뿌리를 끊어, 이것이 vijjā로 내린 결론인지 avijjā로 내린 결론인지 보아야 합니다.
එහෙනම් විද්යාවෙන් කරන නිගමනයක් නම් ගන්නකාරි විනේ පිටකින්න. අනික් අය පිළිගන්නේන. ඒ ජාතිය ගත්තොත් අපි මොන විද්යාව.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අපි විද්යාවෙන් අරගෙන නැහැනේ. විද්යාවෙන් ගත නම් විනයේපිටකයේ තිබුණාද නැද්ද කියලා බලන්න අපිට එතනම මේ අයින්න ඕනේ නැහැ. අපිට තේරුම් ගැනීමේ හැකියාවක් තියෙනවා මෙන්න මේක විනයට ගැලපෙන්නේ. මොකක්ද විනය කිව්වේ? රාග විනය, ද්වේශ විනය, මෝහ විනය. රාගයට පත් නොවී රාගයෙන් හික්මෙනවානම්. ද්වේශයට පත්වීමට ඉනදී ද්වේශය හික්මෙනවා. මෝහයට පත්වීමට තියෙන මාර්ගයත් මෝහයට යන මාර්ගයට යන හික්මෙනවා නම් මෙන්න මේකට කියනවා විනය
우리는 vijjā로 받아들인 것이 아닙니다. vijjā로 받아들였다면 Vinaya Piṭaka에 있었는지 없었는지 찾아볼 필요가 없습니다. ‘이것이 vinaya에 맞는다’ 하고 알아차릴 힘이 우리에게 있습니다. vinaya가 무엇입니까? rāga의 vinaya, dosa의 vinaya, moha의 vinaya입니다. rāga에 빠지지 않고 rāga에서 길들고, dosa에 빠지지 않고 dosa에서 길들고, moha로 가는 길에서 길든다면, 이것을 vinaya라고 합니다.
මෙන්න මේ විනයට අවශ්ය කරන පිළිද මොකක්ද වස මොකක්ද අන්න ඒ රාගයට හේතු වුනේ යමක් ඇත්නම් ද්වේශයට මෝහයට හේතු වන යම් සිතුවිල්ලක් ක්රියාවක් කතාවක් ඇතනම් ඒක මනාසය තේරුම් අරගෙන ඒකෙන් වැලකිලා හිම වත වස් සපුරන්නේ සිල් සපුරයි. තිබුනොතන දැන් ඒ වටිනාව වත දෝරගන්න බැරිුව අද වත හැටියට මොකක්ද පෙන්නන්නේ? මිදුලා අතු ගාන එකයි, ගේ අතු ගාන එකයි, පිඟාන හෝදන එකයි වෙලාවට ඔක්කොම සකස් කරලා තියෙන එකයි. ලොකු හාමුදුරුවන්ගේ පඩිකම හෝදන එකයි. උදේරට දාවලට හාවලට ඇවිදිලා හරනම් අපරාධකමා කරගෙන වඳින එකයි. දැන් මේ ටික තමයි වදා කියල අද හදාගෙන තියෙන්නේ.
이 vinaya에 필요한 실천, vata가 무엇입니까? rāga를 부른 것이 있다면, dosa와 moha를 부르는 생각과 행동과 말이 있다면, 그것을 잘 알아차려 거기서 물러나는 것이 vata를 채우고 sīla를 채우는 것입니다. 그런데 이제 그 값어치를 고르지 못하여 오늘날 vata라고 보이는 것은 무엇입니까? 마당 쓸기, 집 쓸기, 그릇 씻기, 때맞춰 모든 것을 차려 두기, 큰스님 발 씻기, 아침 낮 저녁으로 와서 용서를 빌며 절하기. 오늘날 이것들을 vata라고 만들어 놓았습니다.
ඔන්ින් ඕක සම්පූර්ණයේ ඉන්නවා අ කෙස් ගහරට සිල් සැපිලා තියෙනවා පේන්න එපැ. සීලවන්තර නම් සමාධි ප්රඥා ලැබිලා තියෙනවා පේන්න එපැ. ලැබිලා තියෙනවද? ඉතින් අපි දකින්න ඕනේ එහෙනම් මොකක්ද වත කිව්වේ?
그것을 다 갖춘 이가 있다면 머리카락 하나하나까지 sīla가 갖추어진 것이 보여야 하지 않겠습니까? sīla를 갖춘 이라면 samādhi와 paññā를 얻은 것이 보여야 하지 않겠습니까? 얻었습니까? 그러니 우리는 vata가 무엇을 말하는지 보아야 합니다.
ඒ වත මොනවද වතක් හැදෙන්නේ කොහොමද නයි සීල වතං හෝතු උප්පජ්ඣන්ති තථාගතා අට්ටක් කරකරීනි පදායන ප මේ වතක පවත්වන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ ලෝකේ පහළ වෙලා නැහ. එහෙනම් මොකක්ද මේ පෙන්නන්නේ වතකී ඔය නිවන් දැකීමට අවශ්ය කරන යම්කිසි දෙයක් ඒකට බාධක නෑ. ඒ බාධකයෙන් අයින් වෙන්නේ මොකටද?
그 vata란 무엇이고, vata는 어떻게 생겨납니까? Tathāgata들은 sīla와 vata를 위해 세상에 나시는 것이 아닙니다. 이런 vata를 지키라고 Buddha께서 세상에 나신 것이 아닙니다. 그러면 vata로 보이시는 것은 무엇입니까? nibbāna를 보는 데 필요한 것, 그것에 걸림돌이 없는 것입니다. 그 걸림돌에서 왜 벗어납니까?
යථාබෝධය ලබා ගැනීමට ප්රඥාව පහළ කරගන්න පුළුවන් නිසා. ඇයි ප්රඥාව පහළ කරගන්නේ? ඒ ප්රඥාවට යථාබෝධයෙන් චතුරාර්ය සත්යය අවබෝධ වෙන නිසා. ඇයි චතුරාර්ය සත්යය අවබෝධ කරගන්න? අවිද්යා තෘෂ්ණා දුරු කරලා මේ අන්තිම කයයි, ජාතියයි මින්වතු හටගන්න භවයක් නැති කරගන්න. ඇයි භවයක් නැති කරගන්නේ? භව නිරෝධය නිසා, ජාති නිරෝධ වෙන නිසා මේ හටගත්තා අන්තිම ජාතියයි. මතු ජාතියක් නැති කර ගත්තොත් ජරා මරන සෝක පරිදේව දුක් දොවන වලින් නිදහ ප්රයෝජනය ඕකයි. ඒ සඳහායි මම මේක කටයුතු කරන්න කියලා දැනගන්න.
참된 앎을 얻도록 paññā를 일으킬 수 있기 때문입니다. 왜 paññā를 일으킵니까? 그 paññā로 참된 앎을 통해 네 가지 거룩한 진리를 깨닫기 때문입니다. 왜 네 가지 거룩한 진리를 깨닫습니까? avijjā와 taṇhā를 없애고 이 마지막 몸과 태어남 너머로 생길 bhava를 없애기 위해서입니다. 왜 bhava를 없앱니까? bhava가 그치고 jāti가 그치므로 이 태어남이 마지막 태어남이 되기 때문입니다. 앞으로의 태어남을 없애면 jarā, maraṇa, soka, parideva, dukkha, domanassa에서 풀려납니다. 그것이 쓸모입니다. ‘그것을 위해 나는 이것을 한다’ 하고 알아야 합니다.
අන්න දැනගත්තහම අපි දැනගන්නවා අපි මේක කටයුතු කරන්නේ මොකටද? මොකක්ද පරමාර්ථය? ජරා මරණ, සෝක පරිදේව, දුක් දොමනස්, උපායාසය ඇති කරන්නා වූ යම් පැවැත්මක් ඇත්තද මේ අන්තිම පැවැත්ම. මේක නැති කරන්න බැහැ මැරෙන. මේ පැවැත්මෙන් එහාට තව පැවැත්මට හේතු කාරකයක් තියෙනවා අන්න ඒක දුරු කරගත්තා නම් මේ පැවැත්ම ඉදගෙන අපි දන්නවා මතුව ජාතිය, ජරා මරන සෝක පරිදේව දුක් දමනස්ස පායදන පැවැත්මක් නැහැ. හේතු නැහ. හේතු නැහනම් ඵලයක්. හේතු නිරෝධනම් ඵල නිරෝධ. මෙන්න මේ ටික කර ගැනීමට විතරයි අපිට පුළුවන්කම තියෙන්නේ මේ උපංජාතියක.
그것을 알면 우리가 이것을 왜 하는지, 목표가 무엇인지 압니다. jarā, maraṇa, soka, parideva, dukkha, domanassa, upāyāsa를 일으키는 존재가 있다면 이것이 마지막 존재입니다. 죽기 전에는 이것을 없앨 수 없습니다. 이 존재 너머로 또 다른 존재를 낳을 까닭이 있는데, 그것을 없앴다면 이 존재 안에 있으면서도 앞으로의 태어남, jarā, maraṇa, soka, parideva, dukkha, domanassa, upāyāsa가 있는 존재가 없다는 것을 압니다. 까닭이 없습니다. 까닭이 없으면 열매도 없습니다. 까닭이 그치면 열매가 그칩니다. 이 태어남에서 우리가 할 수 있는 것은 오직 이것뿐입니다.
ඒනි ඒ නිසා ඒකින් හටගපි කටුත වලින් 100 99ක්. නැන් හැදිලා තියෙන්නේ මොකක්ද? අවිද්යා සහගත නිගමන නිසා හටගත වැඩ කටයුතු හිතෙන් කය වචනය කරා. මතු සතර ගමනක් හේතු වෙන්න මතු ජාතියක් ගොඩනගන්න හේතු වෙන වැඩ කටයුතු තමයි. යථහ්ය දැනගත්තාහම මේ සිහට අනුව කැපිලා යනවා.
그러니 거기서 생긴 일들 가운데 백에 아흔아홉은 무엇으로 만들어졌습니까? avijjā 섞인 결론 때문에 마음과 몸과 말로 생긴 일들, 앞으로의 saṃsāra 길의 까닭이 되고 앞으로의 태어남을 세우는 까닭이 되는 일들입니다. 참모습을 알게 되면 깨어 있음에 따라 그것들이 잘려 나갑니다.
හැබැයි සිහියට 100ක්ම මතු ජාතියක් ගොන්න කටයුතු නෙමෙයි. මේ පැවැත්ම තුළ මැරෙනකන් ජීවත් වීමට අවශ්ය කරන්නා වූ කණ්ඩා ආහාරයක්, ඉන්න තැනක්, ලෙඩ්ඩ බෙහෙතක්, ඉන්න වස්ත්රයක් පරිභෝ කරන සිල්පසයා පරිබෝව කරන ඒ වගේම ලෝකානුකම්පාවෙන් ලෝකයාට යහපතට හිතන කියන කරන යම්කිසි කොටසක් ඇත්නම්. අරකෙන ඡන්දරාගයෙන් අවිද්යා සහගත භාවයෙන් තෝරයි. අන්න ඒ සියදහක අත්යාවශ්ය සුද්ධ කටයුතු කොටසක් තියෙනවා. ජීවිතයේ භවතන අවසාන වෙනකන් විතරයි ඒකේ ක්රියාවලිය තියෙන්නේ. එයින් එහාට උපාදානයක් නිෂ්පාදනය නොකර නිසා මතු භවයට හේතු නොවනා ඒ කටයුතු ටික අරිහතුන් වහන්සේටත් ඉතුරු.
그렇지만 백 가지 모두가 앞으로의 태어남을 세우는 일은 아닙니다. 이 존재 안에서 죽을 때까지 살아가는 데 필요한 먹을 음식, 머물 곳, 병에 쓸 약, 입을 옷 같은 살림살이를 쓰는 것, 그리고 세상을 가엾이 여겨 세상의 이로움을 위해 생각하고 말하고 하는 일이 있습니다. 나머지, 곧 chanda-rāga와 avijjā 섞인 것은 잘려 나갑니다. 그러면 꼭 필요한 깨끗한 일들이 남습니다. 그 일의 흐름은 이 삶이 끝날 때까지만 있습니다. 그 너머로는 upādāna를 만들지 않으므로 앞으로의 bhava의 까닭이 되지 않는 그 일들은 arahant에게도 남습니다.
ආර්ය මාර්ගය අනුගමනය කරන කියන එක ඔතනින් තෝරගන්නවා. මෙන්න මේ කටයුතු මේ ජීවිතය අවසානයටකම් විතරමින් එහට හේතු නැහ. ඒකත් පටිච්ච සමුප්පන්නව නුවණින් දැනගන්න ඕන. එතකොට එයා දැන ගන්නවා කාගෙන්වත් අහන දෙයක් මෙතන ඉතුරු වෙලා නැහැ. මේක කරන්නද? මේක නොකරන්නද? මේක හරිද? මේක වැරදිද? කාගෙන්ද අහන්න ධර්මය තුළ ගුරුවරයා ධර්මය. අන්න ධර්මය තමා ප්රගුණ සොරවන්නේ. ධර්මය තුළින් තමා නියම තැනට ගේනවා. එතෙන්දි දන්නවා මෙන්න කළ යුත්ත මෙන්න නොකළ යුත්ත. මෙන්න වැඩක් වෙන හරිය මෙන්න වැඩක් නොවෙන හරිය. මෙන්න ආර්ය මාර්ගය වැඩෙන පැත්ත මෙන්න ආර්ය මාර්ගයට විරුද්ධ පැත්ත. මෙන්න මාර්ගය ඵලය මෙන්න එතන පත් වුනා නම් පත්වුන බව මෙන්න ඉතුරු වෙලා තියෙන මේ ජීවිතය අවසානකම් කොරන්ට විදු හටිය මෙහෙන් එහාරේ මේ කටයුතු මතු භවයට හේතු නෑහැ කාගෙන්වත් ඇහුවේ නැ මම දැනගත්තා ධර්මය තුළ අන්න ධර්මඥානය මූකුරා යනකොට ඔන්න ඔහොම දකින්න පටන් ගන්නවා. මෙතන්දි කවුරුවක් පිළිසනක් කාගෙවත් සම්බන්ධයක් ඔතෙන්නට නෑහ.
거룩한 길을 따른다는 것은 거기서 가려집니다. 이 일들은 이 삶이 끝날 때까지만 있을 뿐 그 너머의 까닭이 없다는 것, 그것도 paṭicca samuppāda로 지혜롭게 알아야 합니다. 그러면 그는 누구에게 물어볼 것이 남아 있지 않다는 것을 압니다. 이것을 할까? 하지 말까? 이것이 옳은가? 그른가? 누구에게 묻습니까? dharma 안에서 스승은 dharma입니다. dharma가 스스로 닦아 줍니다. dharma를 통해 스스로 바른 자리로 데려갑니다. 거기서 압니다. 이것이 해야 할 것, 이것이 하지 말아야 할 것, 이것이 쓸모 있는 쪽, 이것이 쓸모없는 쪽, 이것이 거룩한 길이 자라는 쪽, 이것이 거룩한 길에 거스르는 쪽, 이것이 magga, 이것이 phala, 거기에 이르렀다면 이르렀다는 것, 남은 이 삶이 끝날 때까지 하는 이 일들은 그 너머로 앞으로의 bhava의 까닭이 되지 않는다는 것을. ‘누구에게 묻지 않고 dharma 안에서 내가 알았다.’ dharma의 앎이 무르익어 가면 그렇게 보기 시작합니다. 여기에는 누구의 의지처도, 누구와의 얽힘도 없습니다.
මහණෙනි චතුරාර්ය සත්යය අවබෝධ නොකරපු නිසා මේ ලෝක සත්යයෝ එක එක්කෙනා පස්සේ කියන ඒවා පසේ යනවා. කියන එක කරන්න යනවා. චතුරාර්ය සත්යය අවබෝධ කරපු කෙනා කවුරුවත් ඒවා කරන්න දෙයක් නැහැ. තමා ර්මානුකූලුව දැනගන්නවා කළ යුද නොකළ යුත්ත දැනගෙන කළ යුත්ත කරනවා නොකළ යුත්ත අතහරි මෙසේ ප්රගුණ කරගන්න බුදුපන් වහන්සේ මෙහෙම දේශනා කරපු තැන් තියෙනවා.
‘bhikkhu들이여, 네 가지 거룩한 진리를 깨닫지 못했기에 세상 중생들은 이 사람 저 사람이 하는 말을 따라가고 하라는 대로 하러 간다. 네 가지 거룩한 진리를 깨달은 이는 누구 때문에 할 것이 없다. 스스로 dharma에 맞게 해야 할 것과 하지 말아야 할 것을 알고, 알아서 해야 할 것은 하고 하지 말아야 할 것은 버린다. 이렇게 닦아라.’ Buddha께서 이렇게 설하신 곳들이 있습니다.
ඉතින් අපි දැනගන්න ඕනේ මේ එකාගේ තියෙන මත නෙමෙයි. යමක් අපිට ප්රයෝජනාවත් වෙන්නේ කොහොමද? ඒ ප්රයෝජනය දැනගෙන ඒක කරනවා. ඒකෙන් අපි දැනගන්නවා මට රාගයට හේතුවක් වෙනවද? දැන් දවල් 12 පස්සේ ගත්තොත් ඒක රාගයට හේතු වෙන්නේ කොතනින්ද? ඇයි දවල් 12 ඉස්සෙල්ලා හේතු වෙන්නේ නැත්තේ ඇයි පස්සේ හේතු වෙන්නේ? එහෙම ක්රමයක් තියෙනවා. නැත්නම් ඇයි ඒක පැනෙව්වේ? හේතුවක් නැතුවද පැනෙව්වේ? නැ හේතුවක්
그러니 우리가 알아야 할 것은 이 사람 저 사람의 견해가 아닙니다. 무엇이 우리에게 어떻게 이롭습니까? 그 이로움을 알고 그것을 합니다. 그것으로 우리는 압니다. 이것이 나에게 rāga의 까닭이 되는가? 낮 열두 시가 지나 먹으면 그것이 어디서 rāga의 까닭이 됩니까? 왜 열두 시 전에는 까닭이 되지 않고 왜 뒤에는 까닭이 됩니까? 그런 이치가 있습니까? 아니라면 왜 그것을 정하셨습니까? 까닭 없이 정하셨습니까? 아닙니다, 까닭이 생겼습니다.
හැදුවේ. හාමුදුරුවෝ පිඩපාත කරන්න නම් ඒ කාලේ ගෙනහලා දෙන්නේ නැහැ. කලාතුරුවෙන් තමයි කෙනෙක් විතර දානයක් ගෙනක් දෙන්නේ.
그때는 스님들이 piṇḍapāta를 나가도 가져다주지 않았습니다. 어쩌다 한 사람이 dāna를 가져다줄 뿐이었습니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේට ව්වා වෙතන දානයක් දෙන්න නැතුව ඕ කිව්වේ වැටන තම පිණ්ඩ පසතෙනවා. කොච්චර වරිනවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ලොව්තුරා බුද්ධත්වයට පත්වෙලා හිතන් භික්ෂූන් වහන්සේලා 500ක් සමග අර වේරංජා කියන ගමේ වස් වසන්න ගිහිල්ලා ඒක බලු බල්ලෙක් ආවේ නැහැ දාන ටිකක් ෙන්න මේ කවුද අිවිදිලා ෙන්නේ කියලා බලන ගමේ ඉන්නේ. තුන් අවුරුදක් බඩකින්නේ තුන් මාසයක් බඩිකින්නේ එහි. යවහාල් වළඳමින් ඇල් වතුරෙන් පතුරුවෙන් යවහාල් අඹරලා අනික් හාමුදුරුවෝ අර මීපුරු ටිකක් විතර කරලා බුදුරජාණන් වහන්සේ ලිලා තුන් මාසයක් කල් ගිහිදලා බලු බල්ලකවත් ගියනේ අර කවුද ඇවිදිලා ඉන්නේ මොනවද කන්න බොන්න ටිකක් වල් දෙල් සුවරු බලන්න අයින් තියෙනවද
세상에 견줄 데 없는 Buddha가 되신 뒤 bhikkhu 오백 명과 함께 Verañjā라는 마을에 안거하러 가셨는데, dāna를 조금 주러 오기는커녕 개 한 마리 와 보지 않았습니다. 누가 와서 머무는지 들여다보는 사람 하나 없는 마을이었습니다. 석 달 동안 굶주렸습니다. 보리를 찬물에 갈아 드시고, 다른 스님들이 보리 가루를 조금 만들어 드려 Buddha께서는 그렇게 석 달을 보내셨습니다. 개 한 마리도 누가 와 있는지, 먹고 마실 것은 있는지 보러 오지 않았습니다.
භික්ෂූන් වහන්සේලා පන්සියක් එකලා ගමක ගිහිල්ලා නම් කැලෑවක ඉන්නවා දැක්කොත් තාරන්ති වුනොද එහෙම නම් කොහොම වේදන්න ඔයගේ සිද්ධියක් ආරන්ති වුනේ. ගම නෙමෙයි අහල ගන් හත දන්නවා දවසෙන්. තවත් එහෙම සීලවන්තව ගුණවන්ත එහෙම ගුණවතු කියත්තොත් එහෙම මුළු ලංකාවැදෙනවා ඇති දවස් හතක් යන්න ඉස්සර අද එදා ඔහොම තත්ත්වයක් තිබුනේ නැහ.
오늘날 같으면 bhikkhu 오백 명이 마을 숲속에 머무는 것이 보이면 소문이 금세 퍼질 것입니다. 그 마을만이 아니라 둘레 일곱 마을이 하루 만에 알 것입니다. sīla와 덕을 갖춘 분이라고 하면 이레가 지나기 전에 온 스리랑카가 알 것입니다. 그날은 그런 형편이 아니었습니다.
තුන් මාසේ අන්තිම වෙලා හිටම් බුදුරජාණන් වහන්සේ භික්ෂූන් වහන්සේලාට කියනවා අපිට කිව්වා ආරාධනාව පිළිගත්තා අපි වැඩියනවා. අපේ යුතුකමක් තියෙනවා අපි යනවා කියලා යන්න අපි ගිහින් කියලා යනවා. එහෙම කිය තමයි වේරාංජ භාවනා ළඟට ගිහිල්ලා එනම් එහෙනම් අපි වඩිනවා කියනකොටයි මතක් වුනේ. යකෝ මම ආරාධනාවක් වෙලා නම් සතුමාසකට ඉස්සෙල්ලා අවස්කාර පොච්චිය මම කරපු අපරාධයක්. මගේ ආරාධනා පරදි වෙච්ච දෙයක්. දෝම සංඝයට පත් වුණා කියනවා ඒ වෙලාවට. ඒ ඔය ගමේ හිටියේ බමුණා විතරද මේ හොරු දත ඉන්න කියලා බලන්න මෙහෙ ගියා. දැන් බලන්න කල්පනා කරලා එතා තිබි වෙච්ච මානසිකත්වය
석 달이 끝나자 Buddha께서 bhikkhu들에게 말씀하셨습니다. ‘우리를 청한 초대를 받아들였으니 이제 떠나자. 우리의 도리가 있으니 떠난다고 말하고 가자.’ 그렇게 Verañjā 브라만에게 가서 ‘그럼 우리는 떠나겠습니다’ 하자, 그제야 그는 생각이 났습니다. ‘아이고, 내가 석 달 동안 초대해 놓고 이렇게 했으니 내가 저지른 죄로구나. 내 초대가 헛된 것이 되었구나.’ 그때 그는 큰 뉘우침에 빠졌다고 합니다. 그 마을에 그 브라만만 있었겠습니까. 그때 있었던 마음가짐을 생각해 보십시오.
ඒක අවස්ථාවක බුදුරජාණන් වහන්සේ පිණ්ඩපාත ඇලා ඉන්නකොට කවුරුවත් දානයක් දුන්න. හිස්සතින් ආපහු වඩනකොට දසර්ති මාරයයි දිග. හම්බ වුණා දාන්න. පොඩි පොළො පමක් කරනවා. දානේ හම්බ වුණාද? දැන් යන්න කොහොම පෙන්නන්නේ නැදද බල මාරිද මේකටහරත් කරපු කරපු පාප කර්මයක් උන්වහන්සේට පලඳිලා ඒකට අවස්ථාවල ලැබිලා මාරයාට ොනක් අහුණා [උගුර කෑරීම] මිනිහක් තුලප කරලා නවත්වන්න. ඒ අවස්ථාවේ ප්රයෝජනා කර මොකද කරන්නේ? අදහත් දුන්නා එක දානයක් දෙන්න එපා කියලා. හොඳ පාළමක් ගන්න හොඳ වෙලාවක් අහුවුණා. අවස්ථාව හම්බවෙත් තියෙනවා මාරයාට පරිසරයක් හැදුනා මිසුන්ගේන්ගේ අදහස් වෙනස් කරන්න. ඒ නිසා මිනිස්සුන්ගේ අදහස් වෙනස් වුණා. දානි දෙන්න හිදුනේ නැහැ බුදුරජාණන් වහන්සේ කොච්චර වැඩියද පිණ්ඩපාත වැලා වැල්ලා ඒක දන් පොදක් නැතුව හිස් සති බුදුරජාණන් වහන්සේ අපහුවෙ.
한번은 Buddha께서 piṇḍapāta를 나가셨는데 아무도 dāna를 올리지 않았습니다. 빈 발우로 돌아오실 때 Māra가 마주 와서 조롱하듯 물었습니다. ‘dāna를 얻으셨습니까?’ 예전에 지은 어떤 pāpa kamma가 그분께 열매를 맺을 기회를 얻어, Māra가 사람들을 홀려 막을 틈을 잡은 것입니다. 그때 Māra는 dāna를 올리지 말라는 생각을 사람들에게 불어넣었습니다. 좋은 기회를 잡은 것입니다. 사람들의 마음을 바꿀 환경이 Māra에게 생겼습니다. 그래서 사람들의 마음이 바뀌어 dāna를 올릴 생각을 하지 않았고, Buddha께서는 아무리 piṇḍapāta를 돌아다니셔도 밥 한 숟갈 없이 빈 발우로 돌아오셨습니다.
අද කාටද සිද්ධ වෙන්නේ? මොකුත් ඕන හොර ගෙඩිය සිවුරක් දාගෙන සටෙන්න ඕන නැහැ. තට්ට කෙස් පිරීන් ගියොත් අදහම් නැද්ද? දානේ. පාත්රයක් කරන් එහෙම ගෙන්න නොදීන කවුද කියලා බලන්නේ නෑ දෙනවනේ.
오늘날은 누구에게 그런 일이 생깁니까? 아무 사기꾼이나 가사를 걸치기만 해도 됩니다. 머리를 깎고 가면 dāna를 받지 않겠습니까? 발우를 들고 가면 누구인지 살피지도 않고 줍니다.
හිඟෙකුට කරන සැලකිල්ලවත් බුදුරජාණන් වහන්සේ කරපු නැති. අපි හිතාගෙන ඉන්න සුන්දර ලෝකයක බුදුරජාණන් වහන්සේ තමන්ගේ මේ ආර්ය මාර්ගය ලෝකයක් දෙමින් ගත කරන මේ ශ්රේෂ්ඨ ජීවිතය ගත කරලා නෑ. ගත කරලා තියෙන අන්තිම දුක්ඛිත සත්වයන්ට පවා මුණ දීලා. නීජ නිග්රහ කෙළවරක් නැතිවට මුහුණ දීලා. අපි බලාපොරොත්තු වෙන සුන්දර ලෝකයක බුදුරියාණන් වහන්සේ වාසය කරලා නෑහ. ලෝකානුකම්පාවෙන් වාසය කළේ මෙබඳු තැනක අන්න ඒකේ ප්රතිඵල දැනී යවන්න ඒ වටිනා දහම් මාත්රයට පවාගරු කරන්නේ දැනුවේ මිනිස්සු.
Buddha께서는 거지가 받는 대접조차 받지 못하셨습니다. 우리가 그리는 아름다운 세상에서 Buddha께서 이 거룩한 길을 세상에 주며 고귀한 삶을 보내신 것이 아닙니다. 가장 비참한 중생들까지 마주하며 보내셨습니다. 끝없는 천대와 꾸짖음을 마주하셨습니다. 우리가 바라는 아름다운 세상에서 사신 것이 아닙니다. 세상을 가엾이 여겨 그런 곳에서 사셨고, 그 열매가 이어져, 그 값진 dharma 한 마디조차 공경하는 사람들이 생긴 것입니다.
ඉතින් ඒ නිසා මේවායේ කාලයක් තුළ අර එදා තිබිච්ච නීතිය අර ගලපන්න සම්බන්ධ කරන්න දෙයක් නැහ. එදා පැනිව්වේ එබඳු ඇනුම් බැම් සහිත ලෝකයක නින්දා නිග්රහ කරන ලෝකයක නොගැලපෙන විදිහට මිනිස්සු අකැමැති වෙනවා නම් කැමති නැත්නම් ඒ වගේ අවස්ථාවේදී ඇති වෙන්නා වූ මිනිස්සුන්ට ඇතිවෙන බාධකය වළක්වන්න ඕනේ. ඒ වගේ පනෝපි නීතිය තමයි එදායේ පනෝපි නීතිය. ඉතින් ඕකේදී අපි දැනගන්න ඕනේ යමක් නිසා පින්පව් සිද්ධ වෙනවා නම් ඒක අපි තේරුම් ගන්න ඕනේ.
그러니 지금 이 시대에 그날 있던 규칙을 맞추고 이어 붙일 것이 없습니다. 그날 그것을 정하신 것은 꾸짖음과 욕설이 가득하고 업신여기는 세상에서, 사람들이 맞지 않는다고 싫어하면 그런 때 사람들에게 생기는 걸림돌을 막기 위해서였습니다. 그런 규칙이 그날 정하신 규칙입니다. 그러니 무엇 때문에 puñña와 pāpa가 생긴다면 우리는 그것을 알아차려야 합니다.
ඉතින් පැහැදීම නිසා ඇති වෙන්නා වූ වරදක් ඇත්නම් බුදුරජාණන් වහන්සේම නිදහස් කරලා තියෙන එක තමයි මම පෙන්නන්නේ රඟුත්තර නිකායේ පළවෙනි භාගයේ ශ්රමණ වර්ගයේ වෙනි පිටේ තියෙනවා ඔන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ නිදහස් කරලා දුන්න ස්ථානය කර සම්පූර්ණ විස්තර. දැන් අපිට අද පුළුවන්කම තියෙනවා ලේසියෙන්ම හිතෙන් කයෙන් වචනයෙන් වරදහ පාපියා සිද්ධ වෙන බව පේනවා නම් යමක් කරන ඕන එබඳු ක්රියා සිතුවිලි නවත්වගන්න ආර්ය මාර්ගයට හේතුකාර වන ක්රියා යමක් ඇත්්ද මුදුල් මල්ගඩක් හා සමානව ඉහළින්ම දරනවා. අග්රේෂන්දමින් දරනවා.
그래서 이런 데서 생기는 잘못이 있다면 Buddha께서 몸소 풀어 주신 것을 나는 보이고 있습니다. Aṅguttara Nikāya 첫째 권 Samaṇa vagga의 몇 쪽인가에 Buddha께서 풀어 주신 자리가 자세히 있습니다. 이제 오늘 우리는 쉽게, 마음과 몸과 말로 잘못이나 pāpa가 생기는 것이 보이면 그런 행동과 생각을 멈출 수 있습니다. 거룩한 길의 까닭이 되는 행동이 있다면 꽃다발처럼 머리 위로 받들어 지니고 가장 높이 받들어 지닙니다.
ඒ සඳහා උපනිශ්රය වෙන ජීවිතයක් ගත කරන්න ඕන නම් ජීවිතය පැවැත්ීමට පස්සේ යම් කටයුත්තක් ඇත්්ද හීන පැත්ත අත්හැරලා ඒ මධ්යම පැත්ත අවශ්ය ප්රමාණයට කරනවා. ඔන්න ඔය ටික කරගෙන ගියොත් අප්රමාදව නිවන් දකින්න පුළුවන් බාධකයක් නැහ. ඉතින් ඕකයි තේරුම් ගන්න ඕනේ.
그것을 받쳐 주는 삶을 살아야 한다면, 삶을 이어 가는 데 필요한 일이 있다면, 낮은 쪽은 버리고 가운데 쪽을 필요한 만큼 합니다. 그만큼만 해 나가면 게으름 없이 nibbāna를 볼 수 있습니다. 걸림돌이 없습니다. 바로 그것을 알아차려야 합니다.
අර පොතේ මෙහෙම තිබුණා මේ පොතේ මෙහෙම තිබුණා කියනකොට අපිට දැන් පොත් අගන්න ගියා අනිත්සකයා ගන්නවා අමහායා කියලා කට්ටිය නැහැ ඔය වෙලාව තේ මෙහෙම ඊට ඉස්සෙල්ලා අපේ පුත ලියා තියන්න ඒක මෙහෙම තිබුණා කියලා. දැන් කොහොදද ගන්න? එහෙනම් අපේ කට්ටියේ පොතේ ඕක නෑහ කියන තව කට්ටිය. දැන් පොතේ තිය කරන්න ගියාමයි අපිට අමාරු වැටෙන්නේ. ඕකද ගන්න. තව කට්ටියක් කියන ඔය පොත පස්සේ ලියපු එකක්. ඕක සාහිත්යයක්. කෑලි දාන. දැන් අපිට හොයාගන්න බැරු අපි දන්නවා පොත ඇත්ත පොතකෝකද කියලා. ඇත්ත පොත හොයන්න නෙමෙයි දැනගන්න ඕනේ නුවණින් ඇත්ත හොයන්න.
‘저 책에는 이렇게, 이 책에는 저렇게 있었다’ 하고 말하면 이제 우리는 책을 들추게 됩니다. 어떤 무리는 Mahāyāna를 따르고, 어떤 무리는 우리 쪽 책에 이렇게 쓰여 있었다고 합니다. 이제 어느 것을 잡겠습니까? 또 어떤 무리는 우리 책에는 그것이 없다고 합니다. 책을 들추다 보면 우리가 어려움에 빠집니다. 이것을 잡을까? 또 어떤 무리는 그 책은 나중에 쓴 것이다, 그것은 문학이다, 덧붙인 조각들이다 합니다. 이제 우리는 어느 것이 진짜 책인지 찾아낼 수 없습니다. 진짜 책을 찾으려 하지 말고 지혜로 참됨을 찾는 것을 알아야 합니다.
ඇත්ත නුවණින් හොයා ගත්තහම තමන්ටම තේරුම් ගන්න පුළුවන්. මේක කළ යුතුද? මේක නොකළ යුතුද? මේකේ යහපතක් වෙනවද නැද්ද? තමන්ට තේරුම් ගන්නක් තියෙනවා හිතා හිතං මේනාති ජානාතීතියෝ මනුස්ස හිතා හිත මේ අය දැනගන්න පුළුවන් කෙනා මනුස්සයා අලුත මනුස්ස මුලේ තිබුනම්නම් ආර්ය මොල නෙමෙයි. හොඳරක තේරුම් ගන්න පුළුවන්. කළ යුත්ත නොකළ යුත්ත ඒක දකින්න ඕන තමන්ගේ අනුන්ට වැඩක් වෙනවද අවඩක් වෙනවද? අයහපතක් වෙනවද? එහපතක් වෙනවද? මේ කරන වැඩේ රාගය, ද්වේශය, මෝහය හටගන්නවද? ගෙවිලා යනවද? ඒකට හේතු වෙන්නේ කොහොමද? ධර්මානුකූලව මේ ටික තේරුම් අරන් නුවණින් තමන්ගේ වැඩේ කරගත්තොත් තමන්ට ප්රතිඵල ලැබෙනවා. ඔට අමතරව එක දෘෂ්ටිය වලට පොත් පත් වලට හිරවෙලා ඉද ගියොත් එතන්දි අපිට පුළුවන් කමක් නැහැ යථාර්තය හොයාගන්න.
참됨을 지혜로 찾으면 스스로 알아차릴 수 있습니다. 이것을 해야 하는가? 하지 말아야 하는가? 이것에 이로움이 있는가 없는가? 스스로 알아차릴 힘이 있습니다. ‘hitāhitaṃ jānātī’ti manusso’, 이롭고 해로움을 아는 이가 사람입니다. 사람의 머리만 있어도, 거룩한 이의 머리가 아니라도 좋고 나쁨을 알아차릴 수 있습니다. 해야 할 것과 하지 말아야 할 것, 그것이 자기와 남에게 이로운지 해로운지, 좋은지 나쁜지, 이 일이 rāga, dosa, moha를 일으키는지 닳아 없애는지, 어떻게 그 까닭이 되는지를 보아야 합니다. dharma에 맞게 이것들을 알아차려 지혜로 자기 일을 하면 열매를 얻습니다. 그 밖에 한 견해나 책에 갇혀 있으면 거기서는 참모습을 찾을 수 없습니다.
තමන්ම අනුගමනය කරලා බලන්න ඕනේ. මේ අත්දැකීම් සියල්ල ලැබනේ තමන් තමා තුළම අත්දැකීම් තියෙනවා. තමා තුළම අත්දැකට වැඩෙන්නේ නැහත් නම් ඇයි වැඩෙන්නේ නැත්තේ? අවංකව හිදාගන්න ඕනේ අඩුපාඩුව. එතන්ට අඩු අඩු හොයාගත්ත අතින් පසුතලයක් තියෙනවා පසුතලය සුදුසු තලන්නම් ඒත් වැඩෙන්නේ නැහ. ඉතින් සුදු පසුතලයක් හදාගන්නවා.
스스로 따라 해 보아야 합니다. 이 모든 겪음은 자기 안에서 얻습니다. 자기 안에 겪음이 있습니다. 자기 안에서 겪음이 자라지 않는다면 왜 자라지 않습니까? 모자란 점을 정직하게 찾아야 합니다. 거기서 모자란 점을 찾아내십시오. 바탕이라는 것이 있는데, 바탕이 맞지 않으면 그래도 자라지 않습니다. 그러니 알맞은 바탕을 만듭니다.
ආර්ය පසුතලයක් තියෙනවා. ආර්ය මාර්ගය පිවිසෙන්න ඒකට අවශ්ය කරන කොටස් තියෙනවා. ආයුෂ වර්ණය, සැපයේ බලයේ නුවන මේ කියන පහක් ලැබෙන්න ඕනේ මේ ආර්ය මාර්ගයට පසුත් හලන්න. ශ්රද්ධා, වීරිය, සති, සමාධි, ප්රඥා කියන එක වැඩෙන්න ඕනේ. වඩන්න ඕනේ. ඉතින් වැඩෙන බලාගෙන ආපු විපාසක් තියෙනවා. ආයු වර සැපල නුවන.
거룩한 바탕이 있습니다. 거룩한 길에 들어서는 데 필요한 부분들이 있습니다. āyu, vaṇṇa, sukha, bala, ñāṇa 이 다섯을 얻어야 이 거룩한 길의 바탕을 놓을 수 있습니다. saddhā, viriya, sati, samādhi, paññā가 자라야 하고 길러야 합니다. 그렇게 자라도록 가져온 vipāka가 있습니다. āyu, vaṇṇa, sukha, bala, ñāṇa입니다.
ඕක සසර කරලාද පින්වල විපාකය. ඒ විපාකයෙන් ලැබූ හරියක් අපිට අද තියෙනවා නම් ඕක තමයි හම්බවෙච්ච හරිය මෙච්චර කාලගත්ත එක. දැන් ඔය ටික අපිට ඇති බව පේනවා ජීවත් වෙලා ඉන්නවා. ඇති හොඳටම බණ අහනකොට ප්රබෝධයෙන් බණ අහන්න පුළුවන්. එහෙනම් වර්ණයත් හොඳටම ඇති.
그것이 saṃsāra에서 지은 puñña의 vipāka입니다. 그 vipāka에서 얻은 몫이 오늘 우리에게 있다면, 그토록 오랜 세월 걸려 얻은 몫이 바로 그것입니다. 이제 그것이 우리에게 있음이 보입니다. 살아 있습니다. 넉넉합니다. 설법을 들을 때 맑은 정신으로 들을 수 있다면 vaṇṇa도 넉넉한 것입니다.
ඒ අහගන්න එකකන් හිරි වැටෙන්නේ නැතුව කැක්කුම නැතුව සැනසිල්ලි අහන්න පුළුවන් මානසිකත්වයක් කායකත්වයක් තියෙනවා. ඒ සැපය හොඳටම ඇති මට. නැගිටිලා ඉන්නත් පුළුවන්, අහගෙන ඉන්නත් පුළුවන්, කම්මැලිත් නැහැ, වැටෙන්නෙත් නෑහැ බලයෙත් ඇති. ඒ වගේ ධෛර්ය බලයෙත් මට ඇති. අධිෂ්ඨානයක් කර ගත්තොත් මට මේ අහලා ඉන්න හැම මම නැගිටින්නේ නැහැ කිවොත් ඒකක් කරගන්න පුළුවන් නම් ඒ බලයෙත් මට ඇති. හොඳ මනා නුවට කියන එක තේරෙනවා නම් හේතුඵල ආය තේරෙනවා නම් මට ඒ නුවණ හොඳටම බැ. එහෙනම් පෙර භවයේ මම පින් කරගත්ත ඒවෙන් ලැබිච්ච ඵලය මට දැන් තියෙනවා. දැන් මොකක්ද කරන්න ඕන? මම ඒ ධර්මය හරියට අහලා හේතුකාර ඇතුව කියපු කරුණ අනුව මෙබඳු ඵලයක් ලැබෙන න්යාය ධර්මය මේක බව මට හොඳට වැටහෙනවා. එහෙනම් මට ඒක විශ්වාසයි. ශ්රද්ධා ඉන්ද්රිය පහළ
쥐가 나지도 않고 아프지도 않게 편안히 들을 수 있는 마음과 몸이 있습니다. ‘그 sukha는 나에게 넉넉하다. 일어서 있을 수도 있고 앉아 들을 수도 있고, 게으르지도 않고 쓰러지지도 않는다. bala도 넉넉하다. 그만한 굳센 힘도 나에게 넉넉하다. 다 듣기 전에는 일어나지 않겠다고 adhiṭṭhāna를 하고 그것을 해낼 수 있다면 그 힘도 넉넉하다. 좋은 지혜라는 것이 무엇인지 알고 까닭과 열매의 이치를 안다면 그 ñāṇa도 나에게 넉넉하다. 그렇다면 지난 bhava에서 내가 지은 puñña의 열매가 지금 나에게 있다. 이제 무엇을 해야 하는가? 그 dharma를 바르게 듣고, 말씀하신 까닭에 따라 이런 열매를 얻는 이치의 dharma가 이것임을 나는 잘 안다. 그러니 나는 그것을 믿는다.’ saddhā indriya가 일어났습니다.
වුණා. මම ඒකේ ලැබෙන එකකන් ඒකට අවශ්ය කරන්නා වූ දේ මොකක්ද? පහ කළ යුද්ද පහ කරමින් ඇසුරු කළ යුද්දහම ඇසුරු කරමින් කටයුතු කරනවා. වීර්යයෙන්. මනා සිහිනවනින් යුත්තො ඒ මොහොත තුළ කළ යුත්ත, නොකළ යුත්ත, වෙන් කළ යුත්ත, ඇසුරු කළ යුතු දැනගන්න සත ඉන්ද්රිය. ඊට අනුකූලව ඇලීම් කැටීම් මුලා අහකට එනවට සමාධිය ඉන්ද්රිය ප්රකාරය දැකලා යථාබෝධය අනිච්ච දුක්ඛ අනත්ත වශය ලෝකය වටහගෙන අස්ථාවත්වය දැකලා අත්හරින්න වැරීම මිදී ගියාස ප්රඥාව ඉන්දිය ඉන්ද්රිය පහ වැඩුනට පස්සේ අන්න පංච ඉන්ද්රිය වැඩනා මේ සත්තිස් බෝධි පාක්ෂික ධර්ම වැඩෙන්නේ.
‘그것을 얻을 때까지 무엇이 필요한가?’ 버릴 것은 버리고 가까이할 것은 가까이하며 viriya로 지냅니다. 깨어 있는 지혜로 그 순간 해야 할 것, 하지 말아야 할 것, 떼어 낼 것, 가까이할 것을 아는 것이 sati indriya입니다. 그에 맞게 들러붙음, 부딪침, 홀림이 물러나는 것이 samādhi indriya입니다. 있는 그대로 보아 세상을 anicca, dukkha, anatta로 알아 덧없음을 보고 내려놓고 싫증 내고 바래고 풀려나는 것이 paññā indriya입니다. 다섯 indriya가 자란 뒤에야 서른일곱 bodhipakkhiya dhamma가 자랍니다.
ඉතින් වැඩෙනකොට මොකද වෙන්නේ? විවිධාකාර බාධක එනවා. අධෛරය වෙන්න ඉඩිය නොදී ධෛර්ය අරගෙන යළි යළි කරගෙන යනකොට තමා වැඩූ ඉන්ද්රිය ඵලය නම් නැත්නම් ශ්රද්ධා විති සමාධිය ප්රඥා කියන මේ මත් වෙනවා. එතකොට මොකද ශ්රද්ධා බල වීරිය බල සති බල සමාධි බල ප්රඥා බල කියලා බල පහක් වැඩෙනවා. අන්න සත්තිස් බෝධි භාෂී ධර්ම තව කොටසක්. ඒකෙන් තියෙන්නේ තව පහක්.
자랄 때 어떻게 됩니까? 갖가지 걸림돌이 옵니다. 꺾이지 않고 용기를 내어 거듭거듭 해 나가면, 자기가 기른 indriya, 곧 saddhā, viriya, sati, samādhi, paññā가 힘을 얻습니다. 그러면 saddhā bala, viriya bala, sati bala, samādhi bala, paññā bala라는 다섯 bala가 자랍니다. 서른일곱 bodhipakkhiya dhamma의 또 한 부분입니다. 거기에 다섯이 더 있습니다.
දැන් බලවැරනට පස්සේ මොකද අන්න ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගයේ සත්ත බොජ්ඣංගය ධර්ම පූර්ණ කර ගැනීමට කිසිම බාධකයක් නැ. ඒ ටික පූර්ණ විද්යා ඵලය ලබනවා. ඉතින් ඔතෙන්දි අපිම දකින්න ඕනේ මේ කවුරුවත් කියා දෙනවා නම් කියා දෙන්න ඕනේ කෙනෙක් අසුරුවන්න නෙමෙයි. මෙන්න ක්රමය ඉගෙනගන්න. ක්රමය දන්න නැත්නම් ක්රමය දැනගන්න කියා දෙනවා. මගෙන් අහ අහ ඉන්න එපා. ඔය අ අහන උදාහරණ උපම තුළින් ක්රමය හොයාගන්න පුරුදු වෙන්න.
bala가 자란 뒤에는 거룩한 여덟 갈래 길과 일곱 bojjhaṅga를 이루는 데 아무 걸림돌이 없습니다. 그것들을 다 이루어 vijjā의 열매를 얻습니다. 여기서 우리가 스스로 보아야 할 것은, 누가 가르쳐 준다면 그 가르치는 사람에게 매달릴 것이 아니라 방법을 배우라는 것입니다. 방법을 모르면 방법을 알도록 가르쳐 줍니다. ‘나에게 자꾸 묻지만 말라. 듣는 보기와 비유를 통해 방법을 찾는 데 익숙해져라.’
දැන් එතකොට මොකද කරන්නේ? දැන් මට ක්රමය අහුවෙනවා. කියන්න බලන්න මෙන්න මේක තෝරන්නේ මෙහෙමනේ. ආ හරි. ආ හරි නම් හරි කියලා අහුවෙනවා. මේකත් කියන්න ඕක තව එකක් කියනවා. ඕක තෝරාගන්නේ මෙහෙමනේ. අන්න දැන් ක්රමය අහුවෙලා දැන් වැර කවුරුවත් ඕනේ දැන් ගුරුවරයා සමල්ලන්න. දැන් ඉතින් තමන්ගේ වැඩිය කරගන්නා. දැන් නිදහස් කඩක්. අන්න නිදහස් ක්රමානුකූලව තේරුම් අර නම් එනකොට අර කිව්ව මූලික මූල ධර්ම න්යායන්ට අනුකූලව තමන්ම වරද තේරුම් ගනන් අත්හැරලා. කළිත තේරුම් අරන් කරලා මෙහෙම තියනවා. දැන් ඔතන කිසිම ප්රශ්නයක් නැහ. දැන් ඕක කරගන්න
그러면 어떻게 됩니까? 이제 나에게 방법이 잡힙니다. ‘말해 보아라, 이것은 이렇게 가리는 것이지?’ ‘아, 맞습니다.’ 맞으면 맞다고 잡힙니다. ‘이것도 말해 보아라’ 하며 또 하나를 말합니다. ‘그것은 이렇게 가리는 것이지?’ 이제 방법이 잡혔습니다. 이제는 누구도 필요 없고 스승에게 매달릴 필요도 없습니다. 이제 자기 일을 합니다. 이제 자유로운 몸입니다. 자유롭게, 차례대로 알아차려 가면, 말한 기본 원리와 이치에 맞게 스스로 잘못을 알아차려 버리고, 해야 할 것을 알아 하며 그렇게 지냅니다. 이제 거기에는 아무 문제가 없습니다.
තිබිච්ච කාරණය තමයි බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ ඉන්න කාලේ තිබුණේ. ඕේ කාලේ එක එක්කෙනා හික්මවන්න අමුතු උපදෙස් දෙන්න ගියේ නැහැ. උඹට ඔන්නම් කරගන්නේ ස්පනා ඵලය ඔන්න අනුගමනය කරා මිදීන්න ඕන නම් ඔබ මිදිය. ඔබ එපානම් අපාගත වෙන්න ඕන එකක් නම් කරලා පලගන්නවා. දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කවේ අමුතුවටුවෙන් අල්ලගෙන හික්ම වන එකක් නෙමෙයි.
그렇게 할 수 있던 것이 Buddha께서 계시던 때에 있던 일입니다. 그때는 한 사람 한 사람을 길들이려고 따로 가르침을 주러 다니지 않으셨습니다. ‘원한다면 해라, 여기 열매가 있다. 따라서 풀려나고 싶으면 풀려나라. 싫어서 apāya에 가고 싶다면 그렇게 해서 그 열매를 받아라.’ Buddha께서 설하신 것은 따로 붙잡아 길들이는 것이 아닙니다.
එක්තරා භික්ෂූන් වහන්සේ නවා බුදුරජාණන් වහන්සේට කියනවා ස්වාමීන්ි ඔබ වහන්සේ මගේ ප්රශ්න ටිකට උත්තර දුනවා මම සිවුර යන්න යනවා. මම ඉන්න නෑැ සි. ඔහොම ප්රශ්නයක් කළා. මහණ උඹ මට හොරොන්දුවක් වුණාද ස්වාමීනි මගේ ප්රශ්න වලට උත්තර දෙන බව බලට පොරුන් වෙන නම් මම සිවුර දරා ගන්නවා කියලා එහෙම එකක්ම කියලා මම අනුමත කළේ ස්වාමීනි. දැන් මම ඔබට පොරන්දුවක් වුනාද ඔබ සිවුරු දරාගනී මම උේ ප්රශ්න වලට උත්තර දෙනවා කියලාද? නෑනේ ස්වාමීන්. ඉතින් උඹට ඔන්න නම් හිටවා බැහෙනම් ඵලය ඔය ඔය දෙක උඹේ සතුට.
한 bhikkhu가 Buddha께 말했습니다. ‘스님, 제 물음들에 답해 주시지 않으면 가사를 벗고 떠나겠습니다. 저는 머물지 않겠습니다.’ 그렇게 물었습니다. ‘bhikkhu여, 내가 너에게 약속했느냐?’ ‘스님, 제 물음에 답해 주신다고 약속하시면 가사를 입겠다고, 그런 조건으로 제가 받아들인 것은 아닙니다.’ ‘내가 너에게, 네가 가사를 입으면 네 물음에 답해 주겠다고 약속했느냐?’ ‘아닙니다, 스님.’ ‘그러니 원하면 머물고, 싫으면 떠나라. 그 둘은 네 마음이다.’
මහණ උඹන විතරක් නෙමෙයි. මේ ඔක්කොටම නිවන් මග මම කියා දුන්නා කියා දෙනවා. ඥානවන්තව ප්රඥාවන්තව කරුණු තේරුම් ගත්ත කෙනා දැනගෙන අනුගමනය කරලා විදෙනවා. බැරි කෙනා යනවා. ඔය මක මම මොනවා ඉතින් උඹට මිදෙන්න ඕන නම් මෙන්න ක්රමය මම කියා දීලා තියෙනවා. තේරුම් අරන් මිදිය. උඹට බැයිනම් මාතඑක ඒ ඉන හරි හලේ සම්බන්ධයක් නැහ. උඹට බැහැන දාලා පද හඹේද ඒක.
‘bhikkhu여, 너만이 아니다. 나는 모두에게 nibbāna의 길을 가르쳤고 가르친다. 지혜롭게 알아차린 이는 알고 따라서 풀려난다. 못 하는 이는 떠난다. 그것이 나와 무슨 상관이냐. 네가 풀려나고 싶다면 방법을 내가 가르쳐 두었다. 알아차려 풀려나라. 못 하겠다면 나와 아무 상관이 없다. 못 하겠으면 내려놓고 가라, 그것은 네 일이다.’
දැන් මේ බුදුරජාණන් වහන්සේ ලෝකය අල්ලගන්නද සේනා හදාගන්න දේවට හදාගන්න නීති මාල පනලා එහෙම යන්න එපා. උඹ ඕනේ ඔක්කෙහට මම වන්දිග කරනගන ම ලැහැතිම කියන එකට ඔබ හිටන් අනි ඒ ජාතිය බුදුරජාණන් වහන්සේ නග නැහ. අනික් කෙනාගෙන ඉන්න ක්රමයක් දුන්නේ නෑහ. ධර්මය ගුරු කරගෙන ධර්මයට පුද සත්කාර කරගෙන ධර්මය සාක්ෂි කරගෙන ධර්මානුකූලව ජීවිතය ගත කරලා ධර්මානුකූල ප්රතිඵලය ලබාගන්න. බුදුරජාණන් වහන්සේ ඔතෙන්නටම තැන දුන්නා නිසා. ඔයිෙන් එහාට තැනක් දුන්නේ නැහ.
Buddha께서는 세상을 손에 넣으려고, 군대를 만들려고, 무리를 만들려고 규칙을 정하신 것이 아닙니다. Buddha께는 그런 것이 없었습니다. 남에게 기대어 사는 방법을 주지 않으셨습니다. dharma를 스승으로 삼고, dharma를 받들고, dharma를 증인으로 삼아, dharma에 맞게 살아 dharma에 맞는 열매를 얻으라는 것입니다. Buddha께서는 바로 거기에만 자리를 주셨고, 그 너머에는 자리를 주지 않으셨습니다.
ඉතින් ඒ යථා මාර්ගය අපි දකින්න ඕනේ. දැකලා තේරුම් අරගෙන ගත්තොත් අපිට පේනවා ප්රතිඵල ක්රමයක් තියෙන නිසා ලැබෙන නිසාම කීය හැරි. ඒ ක්රමය හරියි නිකන් නෙමෙයි කියන්නේ හේතුඵල න්යායටත් එකකයි ප්රතිඵලත් ලැබෙනවා. ඔය දෙකේම අත්දැකීම් ඇති නිසා තමයි කියන්නේ තමන්ම තේරුම් අරගන්නේ වැරැද්ද වැරැද්ද හැටියට තේරුම් අරගෙනසීයෙන් ඉඳලා ඒක අත්හරින්න. හරි දේ හරියට තේරුම් අරගෙන නිවන් මග නිවන් මග හැටියට තේරුම් අරගෙන ඊට අනුකූල දේ කරන්න. ඒකේ ප්රතිඵල ලැබෙන ක්රමයක් තියෙනවා. අද කිසිම බාධකයක් ඒකට නැහ. ඒවා ලැබෙනවා. ඉතින් අනුගමනය කරලා තමුනොත් අත්දැකලා තේරුම් ගන්න එච්චරයි කියන්න තියෙන්නේ.
그러니 우리는 그 참된 길을 보아야 합니다. 보고 알아차려 받아들이면 열매가 보입니다. 열매가 나오는 방법이 있고 열매가 오기 때문에 옳다고 하는 것입니다. 그 방법이 옳다는 것은 괜히 하는 말이 아니라, 까닭과 열매의 이치에도 맞고 열매도 오기 때문입니다. 그 둘을 다 겪었기에 하는 말입니다. 스스로 알아차려, 그름은 그름으로 알아차리고 깨어 있으며 버리라는 것입니다. 옳은 것은 옳은 것으로, nibbāna의 길은 nibbāna의 길로 알아차려 그에 맞는 것을 하라는 것입니다. 그 열매를 얻는 방법이 있습니다. 오늘날 그것에 아무 걸림돌이 없습니다. 얻을 수 있습니다. 따라 해 보고 스스로 겪어 알아차리십시오. 할 말은 그것뿐입니다.
ඉතින් ඒ නිසා මෙතන්දි අපි දකින්න ඕනේ එක එක මාලාවන් විනය මාලාවක් නෙමෙයි අපි දකින්න ඕනේ. එහෙ බලන්න ගියොත් එහෙම අද කිසිම තෙනක මේ ලෝකය තුළ එකම භික්ෂූවකටවත් ඔය 227ක් ශික්ෂා කෙස් ගහර රකිනවා. එකම භික්ෂුවක් ලෝකේ හොයනවා. එහෙනම්ද බුද්ධ ශාසනයේ බිංදුවරම වහිනවා අපි එහෙම හොයලා වනහම සුද්ධ වෙන්න යනවා. ඉතින් ඒ රටාව එකාක් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරලා තියෙනවා සුද්ධ වෙලා යන්න ක්රමය.
그러니 여기서 우리가 보아야 할 것은 이런저런 규칙, vinaya 목록이 아닙니다. 그쪽으로 보면 오늘날 이 세상 어디에도 그 227가지 sikkhāpada를 머리카락 하나까지 지키는 bhikkhu는 단 한 사람도 없습니다. 세상에서 그런 bhikkhu 한 사람을 찾아보십시오. 그러면 Buddha의 sāsana는 영(0)으로 떨어지고 맙니다. 그렇게 찾다가는 깨끗해질 길이 없습니다. 그러니 Buddha께서는 깨끗해져 가는 방법, 그 틀을 설해 두셨습니다.
හැබැයි අංග සම්පූර්ණ සියලු පව් දුරු කරලා යන්න පුළුවන් මගක් තියෙන නිසා අරිහත්යට යනකම යන්න මාර්ගයක් තියෙනවා. ඉතින් ගැපති මාර්ගය ගැලපෙන්න මාර්ගය තේරුම් අරගෙන ඒ මග අනුගමනය වන කම්පාවක්. එහෙමනම් හැමි ික්ෂිත්ත භාවයට පත් වෙනවා. මේක හරිද වැරදිද? පොතේ නම් මෙහෙම කියා තිබුණා. මන් ඒවා කැඩුනත් දන්නෙත් නැහ. එහෙම වුනොත් එහෙම මට මේක පිහිදන්නෙත් නෑහැ. හරි වැඩේ වෙන්නේ. ඔය විස්සිද්ධතාවයම එක්තරා විදිහ උලාවක්. එතනින්ම වැහෙනවා මාර්ගය. ඒ විශින්තාවයෙන් ආර්ය මාර්ගය වඩන්න බැහ.
하지만 모든 pāpa를 다 없애고 갈 수 있는 온전한 길이 있기에 arahant까지 가는 길이 있습니다. 그러니 맞는 길을 알아차려 그 길을 따르면 됩니다. 그렇지 않으면 늘 흐트러진 상태에 빠집니다. ‘이것이 옳은가 그른가? 책에는 이렇게 쓰여 있었는데. 그것들을 어겼는지도 모르겠다. 그러면 나는 깨끗해지지 못하겠지.’ 그 흐트러짐 자체가 일종의 홀림입니다. 거기서 길이 막힙니다. 그 흐트러짐으로는 거룩한 길을 닦을 수 없습니다.
දැන් තමන් දැනගන්න තමා වෛරයව දැනගැනීමේ නැතිියාව තමන්ට තියෙන්න ඕනේ. මේක හොඳයි, මේක නරකයි. මේක යහපත් මේක අයහපත් කලින් කල බුදුරජාණන් වහන්සේ පනවපු දේවල් ඒ කාලේ තිබුණා. කළුකුඩියක් එහෙම ඉහලාගෙන ගියොත් භික්ෂූන් වහන්සේ වනවා කාම බහල් ලක ගිහියෙක් වා අපි ඔයාගේ කළුඩ එහලාගෙන යනවා හාමුදුරුවෝ. ඔහොම බයින්න පටක් ගත්තා. ඒ කියන්නේ ඒ කාලේ තිබිච්ච සමාජ සම්මත හැටි. හාමුදුරුවෙනෙක් හැබැයි නම් තල්ලත් කරරෙන් තමයි යන්නේ. පල්ලත්තන් ගොට ගහගෙන ඉල්ලා ඕගොල්ලෝට තියාගෙන යනවා මිසාලා කවදාත් ඔ මිනිස්සු අය කුඩාගෙන ගියේ.
스스로 알 수 있는 힘이 자기에게 있어야 합니다. 이것은 좋고 이것은 나쁘고, 이것은 이롭고 이것은 해롭다는 것을. Buddha께서 때때로 정하신 것들은 그때에 맞는 것이었습니다. 스님이 우산을 쓰고 가면 ‘욕망에 빠진 세간 사람처럼 스님들이 우산을 쓰고 다닌다’ 하며 꾸짖기 시작했습니다. 그것이 그때의 사회 관습이었습니다. 스님은 야자잎 우산 정도나 들고 다녔고, 사람들이 우산을 받쳐 들고 다니는 일은 없었습니다.
මේ සේතත්තිත්තක සුදු කුඩේකක් ඇතුර රජ්ජුරුවත් ඇමතිවරුන් ගෞරවයට අල්ලන්න මිනිස්සු කළු ගොඩ හදාය තමයි ගමන් ගිහි. ඉතින් ඔය වගේ ඒවල් ඒ කාලෙවා. හාමුදුරුව නෙම කුඩික් ගිහිලා ගියො තාම බල බහලකා අපිගේ කුඩේ නෑ හැේ මිනිස්සු නිග්රහ කළා. ඔය නිග්රහ කරපු නිසා බුදුරජාණන් වහන්සේ ඒකට හිතුවාක් වසින් පැනෙව්වා මහනේ කළුගඩේගෙන යන්න එපා. ඔය මෝඩ මිනිස්සු නිග්රහ කරනවා තේරුම් ගන්න බැ. ඒකත් හරින්න
왕이나 대신들만 흰 우산 아래, 사람들이 공경하여 우산을 받쳐 들고 다녔습니다. 그때는 그런 것이 있었습니다. 스님이 우산을 쓰고 가면 ‘높으신 분 같구나’ 하며 사람들이 꾸짖었습니다. 그렇게 꾸짖었기 때문에 Buddha께서는 그것을 헤아려 ‘bhikkhu들이여, 우산을 쓰고 다니지 말라. 이 어리석은 사람들이 꾸짖는다. 알아듣지 못한다. 그것도 그만두어라’ 하고 정하셨습니다.
ඉතින් අද එහෙම ගියොත් එහෙම එකක් තියෙනවා. ආන් දුසියු කළුඩි අකුලා යන්න හදු දෘස්සලා හාමුදුරුවනේ කළුඩුවලා ඇන්න නැවද හාමුදුරුවෝ එහෙම එකක් අද තියෙනවද සමාධියවත් සමාජ සම්මතයවත් නැහැ. කුඩයක් ගිහිල්ලාගෙන යනවාද දැකලා හාමුදුරුව කෙනෙක් ඒකෙන් සින්දු සිල් බව මනින එකක් එහෙම එකක් සමාජයේ නැහැ. එදා පිචා සමාජය අර මුලා ශාරිත්ර විදිය තිබුණා. තනකොට පගන හාමුදුරුවන්න ගියොත් එදා වයන්නම්. අහම මහා
오늘날 그렇게 다닌다고 그런 것이 있습니까? ‘스님들은 우산도 없느냐’ 하는 것이 오늘날 있습니까? 사회에도 관습에도 그런 것은 없습니다. 스님이 우산을 쓰고 가는 것을 보고 그 sīla를 재는 일은 사회에 없습니다. 그날 그 사회에는 그런 홀린 관습이 있었습니다. 풀밭을 밟고 지나가면 큰 pāpa를 짓는다고 했습니다.
පව් වැඩක් කරනවා. එහමුදුරුවෝ කැවි යනවා තනකොළ පාගාගෙන ගස් කොළන් කනවදින් කොළ ගස් වල කොළ කනවද ඒවා කරනවද හාමුදුරුවෝ පෙළවෙනි ගෙඩි ජාතිය, බීජ ජාති, කපනවද, කොටනවද, පොඩි කරනවද? තම්බනවද පව් නේදෝවා? මෙහෙම සමාජ සම්මත වෙගිනා ලොකුවට මිනිස්සු කෑ ගහනවා, බයිනවා, දොස් කියනවා මේවා ජගත. බුදුරජාණන් වහන්සේ ඔය නිසා මොකද වෙන්නේ? අල ජාති, ගෙඩි ජාති, වැල් ජාති, කොළ ජාති මූරුකෙන් පැලෙනයා දල්ලෙන් පැලෙනයා මුලින් පැළ වෙනම මේ එකක්වත් කරන්න යන්නේ ඒ ඕවා නොකර හිටියා කියලා ආර්ය මාර්ගයට අපිට බාධාවක් නැහැනේ. න් ඕ කරහෙනම් බැම අහන්න යන්න ඕනේ නැහැ. ඒක හින්දා නිකන් ඉන්නේ. පවුරි නිසා නෙමෙයි එපා කිව්වේ අර මිනිසුන්ගේන්ගේ චාරිත්රයක් නිසා, මිසුන්ගේ සමාජ සම්මත බැහැගත්ත දැඩි සම්මත නිසා මිනිස්සු දූසනයට පත් වෙනවා.
‘스님들이 풀을 밟고 다닌다, 나뭇잎을 먹는다, 열매나 씨앗을 자르고 빻고 으깨고 삶는다, pāpa가 아니냐?’ 이런 사회 관습 때문에 사람들은 크게 소리치고 꾸짖고 탓했습니다. 그래서 Buddha께서는 어떻게 하셨습니까? 덩이뿌리, 열매, 덩굴, 잎, 줄기에서 나는 것, 싹에서 나는 것, 뿌리에서 나는 것, 그런 것을 하나도 손대지 않아도 거룩한 길에는 아무 걸림돌이 없습니다. 그것을 해서 꾸중을 들을 필요가 없으니 가만히 있으라는 것입니다. pāpa라서 하지 말라고 하신 것이 아니라 사람들의 풍습, 사람들 사이에 굳어진 관습 때문에 사람들이 믿음을 잃기 때문입니다.
ඒ නිසා පනවපු නීති මාලාවල් තියෙනවා ඔය විදිහට. ඉතින් ඒවා අද කාලේ බලනකොට ඒවා දකින්න අහන්නත්. අපේ සමාධිය ඒවා ගන් අරගෙන තියෙන කාලයක් නෙමෙයි මේ සමාධිය මේ සමාජ ප්රශ්නයට පනපි යමක් තියෙනවා ඒ සමාජ ප්රශ්නයේ තියෙන එක ඒක බලපාන ඉතින් සංගතයේ මේක කැමතිනම මේ කුඩා කුඩා ශික්ෂාපද භාතාවන්ට අවසරයක් දෙනවා නාගතයේදී කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ අවසරයක් දුන්නේ. ඒවා පහුනම් එහෙම කැඩුව මහණෙනි පව් කරන්න අනාගතීරට අවසර දෙනවා කියලා එකක් දුන්නා. තේරුණාද?
그래서 그렇게 정하신 규칙들이 있습니다. 오늘날 보면 우리 사회는 그런 것을 붙잡고 있는 시대가 아닙니다. 그때의 사회 문제 때문에 정한 것이고, 그 사회 문제에서 오는 영향 때문이었습니다. 그래서 ‘saṅgha가 원한다면 앞날에 작은 sikkhāpada들을 없애도 좋다’ 하고 Buddha께서 허락하신 것입니다. ‘bhikkhu들이여, 앞날의 사람들에게 pāpa를 지어도 좋다고 허락한다’ 하신 것이겠습니까? 알겠습니까?
එයා පව් නෙමෙයි සමාජ චරිත්රය නිසා හැදිච්ච නිසා තමයි චරිතය වෙනස් වෙන බව අනාගතංස ඥානය බුදුපියාණන් වහන්සේට පේන නිසා තමයි. අද මේ තියෙන සමාජ සම්මත අනාගතයේදී නැති බව දකින නිසා තමයි. මහනීදියන සංගතමෙන් කැමතිනක් කුඩා කුඩා ශික්ෂාපද භාවල අවසරයක් දෙනවා. කියලා අවසරයක් දීලා පිනවා පෑට. ඉතින් අපේ අය දන්නේ නැහැ ඒක මොකක්ද කියලා. මොකක්ද ඒ කුඩා කුඩා ශික්ෂාපද කියලා දකින්නත් නැහැ. එතකොට ඒකේ අවසරය මොකක්ද කියලා දකින්නෙත් නැහැ. අනුකඩා ශික්ෂාපද කියන ඊට වැටෙන එකක් තමයි ආහාරය දවල් ආහාරය ගැනීම නිසා පනපු ශික්ෂාපදයට පලව තියන ඇවැත.
그것은 pāpa가 아니라 사회 풍습 때문에 생긴 것이어서, 풍습이 바뀐다는 것을 앞날을 보는 지혜로 Buddha께서 보셨기 때문입니다. 오늘의 관습이 앞날에는 없으리라는 것을 보셨기 때문입니다. ‘bhikkhu들이여, saṅgha가 원한다면 작은 sikkhāpada들을 내려놓아도 좋다’ 하고 허락하시고 parinibbāna에 드셨습니다. 그런데 우리 쪽 사람들은 그것이 무엇인지 모릅니다. 작은 sikkhāpada가 무엇인지 보지 못합니다. 그 허락이 무엇인지도 보지 못합니다. 작은 sikkhāpada에 드는 것 가운데 하나가 낮 음식을 먹는 것에 관해 정한 sikkhāpada에 따르는 āpatti입니다.
ඉතින් කුඩා කුඩා ශික්ෂාපද සංගතය මේ කැමතින බහා තබන්න කියලා අවසනයක් දුන්නා. ඉතින් අපි දැනගන්න ඕනේ නුවණින් තේරුම් ගන්න ඕනේ. ඒකට හේතුව මොකක්ද ඒ සම්මතය දැරිව තියෙනවා නම් මිනිසු කෑපව ගහනවා නම් ඒක බාධකයක්. ඒ බාධකය අයින් කරලා මිනිස්සුන්ට එහපද මිනිස්සු අමාරු වැඩෙන හින්දා මුලාවට පත් වෙලා මොකද ආර්යයන්ට උපවාස කරලා මිනිස්සු අමාරු වැටෙනවා. මුලා පුද්ගලින් සමාජ සම්මතියක් තියෙනවා බිදගන්න බැරි. ඉතින් ඒ බල සමාජ සම්මත වලදී සිද්ධිය වෙනවා. ඉතින් ඒ නිසා තමයි ඒ කියන්නේ මිනිහා මුලාවට පත් වෙන විදිහේ යන ගමන් බයම කරන කටයුතු අද වුනා කළොත් ඒ ලෝකයාට අවඩක් වෙන නිසා පුළුවන් තරම් ඒවා සංවර කරගන්න. ඒකයි පෙන්නන්නේ.
그래서 saṅgha가 원하면 작은 sikkhāpada들을 내려놓아도 좋다고 허락하셨습니다. 그러니 우리는 지혜로 알아차려야 합니다. 그 까닭은 무엇입니까? 그 관습이 굳게 남아 있어서 사람들이 소리를 지른다면 그것은 걸림돌입니다. 그 걸림돌을 치워 사람들을 이롭게 하려는 것입니다. 사람들이 홀려서 거룩한 이를 헐뜯어 고통에 빠지기 때문입니다. 홀린 사람들에게는 깰 수 없는 관습이 있습니다. 그런 굳센 관습 속에서는 일이 생깁니다. 그래서 사람이 홀려 가는 길에서 꾸짖을 일을 오늘 한다면 그 세상에 해가 되니, 할 수 있는 만큼 그것들을 삼가라는 것입니다. 그것을 보이시는 것입니다.
මේ නව ගුණ වල උපයෝගී කර ගනිමින් භාවනා කමටහන් වැඩියල් පිළිබඳව පැහැදිලි කිරීමක් කර දෙන්න කියලා මේ පසුගිය සතිය තිලීමක් කරලා තිබුණා. දැන් මේකෙදී අපි දකින්න ඕනේ මෙහෙම දෙයක්. දැන් අන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ධර්මයක් මුල් කරගන්න අත්යාවසය හොඳම වෙලාව දැන් ඕගේ තර්කයක් ේන්න පුළුවන් බුදුහාමුදුරුවෝ නගුණක් අනු මතන් වහන්සේලාට නගුණක් දීලා එහම භාවනා කරන්න කිව්වද එහෙම එකක් එහෙම ත්රිපිටකයේ තියෙනවද කියලා අහන්න පුළුවන්. දැන් මේකෙදි තමයි අපි දකින්නේ නැති පැතින්නේ.
지난주에 navaguṇa 줄을 써서 수행 kammaṭṭhāna를 닦는 것에 대해 풀어 달라는 청이 있었습니다. 여기서 우리가 보아야 할 것이 있습니다. Buddha께서 설하신 dharma를 바탕으로 삼는 것이 가장 알맞습니다. 이런 반론이 나올 수 있습니다. ‘Buddha께서 arahant들에게 navaguṇa 줄을 주며 그렇게 수행하라고 하셨느냐, 그런 것이 Tipiṭaka에 있느냐?’ 하고 물을 수 있습니다. 바로 여기서 우리가 보지 못하는 쪽이 있습니다.
අපිව කරන කටයුතු වලදී කර්මස්ථානය වැඩීම වලදී අපේ මනස ක්රියාත්මක වීමේදී උපනිශරය ලබනවා දිවැසට දිව කනට පරසිත් දැකීමට මේ ආධිපසින් අවස්ථා තියෙනවා.
우리가 하는 일에서, kammaṭṭhāna를 닦을 때, 우리 마음이 움직이는 데서 dibba-cakkhu, dibba-sota, 남의 마음을 보는 것에 도움을 얻는 기회들이 있습니다.
දැන් ලෝකෙත් දකින්නේ නැති පැත්තක් ගැනයි මම ඔය පෙන්නන්නේ. හේතුඵල ඇතිව දහමක් තෝරගන්න හැද පොතෙන් නෙවෙයි හේතුඵල ඇතිව අපේ අවධානය අතේ තියෙන නවගුණ වැලයේ ඇටෙන්න ැටේට යොමු වෙනකොට අපේ අවධානය යොමු වෙලා තියෙන්නේ අපේ අතළඟට කර්මස්ථානය වඩනකොට අපිට නොපෙන්න පැත්තක් මේ මනසේ ක්රියාත්මක වෙන්න පටන් ගන්නවා මේ සුදු කිරණ ධාරාවක්. මේ සුදු කිරණ ධාරාව සමාතේ ඇඟිලි ඇසුරු කර තමයි නිතරම විහිදෙන්නේ. අර නවගුණ ඇැළට සම්බන්ධ වෙලා හිත තියෙනකොට මේ සිහි කරනකොට මේ අතත් ඇඟිලිත් ඔක්කොම පේන්න පටන් ගන්නවා මනසට
지금 나는 세상이 보지 못하는 쪽을 보이고 있습니다. 책에서가 아니라 까닭과 열매로 dharma를 골라 보면, 손에 든 navaguṇa 줄의 알 하나하나에 우리의 주의가 향할 때, 손 가까이에서 kammaṭṭhāna를 닦을 때, 우리에게 보이지 않는 쪽이 마음에서 움직이기 시작합니다. 흰 빛줄기입니다. 이 흰 빛줄기는 늘 손가락을 따라 퍼져 나갑니다. navaguṇa 줄에 마음이 이어진 채 떠올리고 있으면 이 손과 손가락이 모두 마음에 보이기 시작합니다.
මේ මනසට පේන්න පටන් ගත්තහම ඊළඟට ස්පර්ශ වෙච්ච එක තමයි දැනෙන්න පටන් ගන්නේ. බාහිර ලෝකයට විහිදිලියන්න අර දැනීම ගෝචර කරන්න අර සියුම් මානසිකත්වය බාහිර ලෝකය දර්ශනය කිරීමට ගෝචර කරනකොට ඉස්සෙල්ලාම අද ලහුවෙන්නේ අර නවගින හැලේ ඇටෙන්. ඒක තමයි ඉස්සෙල්ලාම මනසට පේන්න පටන් ගන්නේ. ඊට පස්සේ එකින් එකට බලනකොට ඒ දාපු ඉස්සෙට ඉදිරියට ඉදිරියට හරි දාපු ඇට කොටස මනසට එකෙන් එක දෙක තුන හතර පහේලා මුළු වැලම පේන්න වෙනවා. මේ දිවස ලබා ගැනීමට එක්තරහ උපනිසරය කරන එක්තරා විදියහ උපක්රමය.
마음에 보이기 시작하면 다음으로 닿아 있는 것이 느껴지기 시작합니다. 바깥 세상으로 그 느낌을 펼쳐 미세한 마음이 바깥 세상을 보는 쪽으로 향할 때, 맨 먼저 잡히는 것이 navaguṇa 줄의 알들입니다. 그것이 맨 먼저 마음에 보이기 시작합니다. 그 뒤 하나씩 보아 가면 그 앞의 알들이 마음에 하나, 둘, 셋, 넷, 다섯 하고 보이며 줄 전체가 보이게 됩니다. 이것이 dibba-cakkhu를 얻는 데 도움을 주는 한 가지 기법입니다.
අතේ නගුල වැන්න ඕනේ එයාට දැහෙ ඉන්න පටන් පේනවා. නගුණ ඇලලා පේනවා. ඇහෙන් බලන්න ඕනේ නැ. ඊට පස්සේ පැත්තකින් තියාට ම හතරහ තැන පැත්තක නගුණ වෙලා තියෙනවත් පේනවා. මොකද කියන්නේ ඒකෙත් හරි කිරන්න ගැඹලා. දැන් මෙහෙම ක්රමයක් තියෙනවා. මෙන්න මේ ක්රමය තුළින් දිවැසට මුල කරනවා. ඒකට ලොකු පහුවක්. ඉතින් ඒ උපක්රම සීලීව දැනගෙන කරන එයා තියෙනවා එහෙමයි ක්රමයක්.
손에 줄을 들고 있어야 합니다. 그러면 보이기 시작합니다. navaguṇa 줄이 보입니다. 눈으로 볼 필요가 없습니다. 그 뒤에는 어디 한쪽에 놓아두어도 그 자리에 줄이 있는 것이 보입니다. 거기에도 빛이 배어 있기 때문입니다. 이런 방법이 있습니다. 이 방법으로 dibba-cakkhu의 뿌리를 놓습니다. 큰 도움이 됩니다. 그런 기법을 알고 솜씨 있게 하는 이에게는 그런 방법이 있습니다.
ඉතින් එහෙම ක්රම තුළින් බාහිර ලෝකයේ තිබෙන්නා වූ දේවල් වලට මේ දිවැස දිව කන යොමු කරනකොට ඒවා නිවන් මගට අවශ්ය කරන්නා වූ එකින්ට උපනිරය ලබනවා. අභිඥාලාභීත්යටරට උපනිශරය ලබනවා. ඒ වගේ දේවල් තුළින් නිවන් මග වැටෙන පැත්තමෙන්ම ලෝකයේ උපනිත්රය වෙන සමාධි පැත්තට ගෝචර වෙන ක්රම තියෙනවා. එපදු ක්රම අනුගමනය කිරීම නිසා තමන්ට ප්රයෝජන ලැබෙනවා. ඒ නිසා ඒ පාවිච්චි කිරීමේ ධර්ම විරෝධී ඒව නිවන් මගට බාධාවක් ඒකේ නෑ.
그런 방법으로 바깥 세상의 것들에 dibba-cakkhu와 dibba-sota를 향하면, 그것들은 nibbāna의 길에 필요한 것들에 도움을 얻고 abhiññā를 얻는 데 도움을 얻습니다. 그런 것을 통해 nibbāna의 길로 들어서는 쪽에서 세상에 도움이 되는 samādhi 쪽으로 가는 방법들이 있습니다. 그런 방법을 따르면 자기에게 이로움이 옵니다. 그러니 그것을 쓰는 것은 dharma에 거스르는 것도 아니고 nibbāna의 길에 걸림돌도 아닙니다.
ඒ වගේ සිද්ධිය. අනික් කාරණය තමයි. අපි අධිෂ්ඨානය කරගන්නකොට දැන් මම මෙච්චර වෙලා ඉන්නවා කියලා හිතාගත්තහම ඒකට අධිෂ්ඨානයට අවශ්ය ලකුණක් තියෙනවා. මම 108 වතාවක් මේ නවගුණ ගාථාවල නවගුණ කර්මස්ථානයේ සද්ගායනා කරලා මිනිසා නැගිටින්නේ නැහ. එහෙම ඉඳගත්ත. එයාගේ දැඩි අධිෂ්ඨානය යනකන් දැන් 50ක් විතර කරනකොට එපා වෙනවා. නෑ තව 100 ආවේ නැහ. එක කියවුනේ නැහැ. අධිෂ්ඨානය ලොකු කරගන්න තියා ඉන්නවා තව නැ කොච්චර අමාරනේ තියෙන්නේ නැහ කරලා මේ ලගිටියෙන්නේ. එදන් මෙහෙම ප්රගුණ ගත්තහම අර කිව්වා අධිෂ්ඨාන කරගත්ත කාල සීමාව මොනවා ප්රශ්නයක් ආවත් බාධකයක් ආවත් ඒකට ඒකට ඒකෙන් මැඩ පවත්වන්න බැරුව තමා අධිෂ්ඨාන කරපු කාලයේ ජය ගැනීමේ හැකියාවක් ලබන්න එක්තරහ ආධාරකයක් වෙනවා. ඔය වගේ සීමා කරගන්න.
그런 일입니다. 또 하나는 이것입니다. 우리가 adhiṭṭhāna를 할 때, ‘이만큼 앉아 있겠다’ 하고 마음먹으면 그 adhiṭṭhāna에 필요한 표지가 있습니다. ‘이 navaguṇa 게송, navaguṇa kammaṭṭhāna를 108번 외우기 전에는 일어나지 않겠다.’ 그렇게 앉습니다. 굳은 결심이 이어지다가 쉰 번쯤 하면 싫증이 납니다. ‘아니다, 아직 백 번이 안 되었다, 아직 다 외우지 않았다.’ adhiṭṭhāna를 크게 세워 두고 ‘아무리 힘들어도 다 하기 전에는 일어나지 않는다’ 하고 버팁니다. 그렇게 닦아 가면, 정해 둔 시간 동안 무슨 문제나 걸림돌이 와도 그것에 눌리지 않고 정한 시간을 이겨 내는 힘을 얻는 데 도움이 됩니다. 그렇게 한계를 정하십시오.
මම මේ කර්මස්ථානයේ 324 වතාවක් කියවුනාට පස්සේ තමා මෙතන් නැගිටින්නේ. ගත්ත අධිෂ්ඨානය එන්න එන්න ඕක කරගෙන මා වැස්සා කියනවා. මොකද කරන්නේ? කෙවෙන්න නම් බැ. නැකිල්ලා ගියා. මතක් වෙනවා. අධිෂ්ඨානය කැඩුවනේ. එහෙනම් මොකද කරන්නේ? මීට පස්සේ වැසතියක් හෙන ගැහුව නැගිට තියෙන්නේ. වැහැුව තර බැහැග. කරලා මිසක් නැගිගිටින්න ගත්තා දෙෂ්ඨාන මහ වැස්සක් එනවා. ගණන් ගන්නේනෑ ඉන්නවා. ඔහේ තිබිච්චා. අන්තිමවට එයාගේ අධිෂ්ඨානය බලවත් කරගන්න පුළුවන්කමක් ලැබෙනවා. මෙන්න මේ අධිෂ්ඨාන බලන්න. මස්ලේ වියලී ආවා සම්මැට ඉතිරි වේවා ගත්තා වූ අධිෂ්ඨානයෙන් මේ ධර්ම මාර්ගය ඉෂ්ත කරි නිසා නැගිටින්නේ නැ. මෙන්න මෙතන්ට වඩන්න පුළුවන් නම් මෙන්න මේ වීර්යයට ප්රධාන වීර්ය වැඩීම කියලා.
‘이 kammaṭṭhāna를 324번 외운 뒤에야 여기서 일어나겠다’ 하고 adhiṭṭhāna를 세웠는데 비가 쏟아지기 시작합니다. 어떻게 할까요? 견딜 수 없어 일어나 가 버렸습니다. 그러고 나서 생각납니다. adhiṭṭhāna를 깨 버렸구나. 그러면 어떻게 할까요? 다음부터는 벼락이 쳐도 일어나지 않겠다, 비가 와도 다 마치기 전에는 일어나지 않겠다고 adhiṭṭhāna를 세웁니다. 큰비가 와도 아랑곳하지 않고 앉아 있습니다. 마침내 adhiṭṭhāna를 굳세게 할 힘을 얻습니다. 이 adhiṭṭhāna를 보십시오. ‘살과 피가 마르고 가죽과 뼈만 남더라도, 세운 adhiṭṭhāna대로 이 dharma의 길을 이루기 전에는 일어나지 않겠다.’ 여기까지 닦을 수 있다면 그것을 padhāna viriya를 닦는다고 합니다.
මේක බොහොම වැදගත් වීර්යා. සම්මා වායාමය ලකුණා. මෙන්න මෙතනට එකපාර එනවට පුරුදු වෙන්න බැහ. ඔය කියන උපරිම තත්වයට එන්න එකපාර බැහ. ඉඳගත්තහම මටේ හිටපු ඉන්නවාගේ කොයි වෙලේ හරි පොඩි ප්රශ්නයක් ආවොත් තේරෙන්න නැගෙනවා. කොන්ද එකක් ඇක්කුමක් කාවා බැහැ. නැගිටිනවා. නඉදි මාව බැහැ නැගිටෙනවා. දැන් ධෛර්ය නැගෙන්නේ නැ. උත්සාහය විරිය මදි. එහෙම අධිෂ්ඨානයක් නැතුව ඒ වගේට ශක්තියක් නැතුව පුළුවන්කමක් නෑ මේ තත්ත්වය ජයගන්න. ඒ නිසා මේ අධිෂ්ඨාන ශක්තිය උත්සාහය වීරිය නැග තරමට අනුක්රමයෙන් අනුපූර්ව ප්රගුණ. මෙන්න මේ ප්රගුණ ගැනීමට එක්තරහ ආධාරකයක් ඔය නගන වැලේ ඔය ගැනීමෙන් කරගන්න පුළුවන්.
이것은 아주 중요한 viriya입니다. sammā vāyāma의 표지입니다. 여기에 단번에 익숙해질 수는 없습니다. 그 가장 높은 상태에 단번에 이를 수는 없습니다. 앉아 있다가 조그만 문제만 생겨도 일어나 버립니다. 허리가 아파서 못 하겠다, 일어납니다. 앉아 있을 수가 없다, 일어납니다. 그러면 굳센 마음이 일지 않습니다. 애씀과 viriya가 모자랍니다. 그런 adhiṭṭhāna 없이, 그런 힘 없이는 이 상태를 이겨 낼 수 없습니다. 그러니 adhiṭṭhāna의 힘, 애씀, viriya가 오르는 만큼 차례차례 닦습니다. 이렇게 닦는 데 navaguṇa 줄을 쓰는 것이 한 가지 도움이 될 수 있습니다.
මේ නිවන් දැකීම විතරක් නෙමෙයි. නිවන් දැකීමට පස්සේ පසුතල හැදීමත් එක්තරා ක්රමයක්. දැන් අපිට කොළඹ යන්න ඕනේ. කොළඹ යන්න මාර්ගයක් තියෙනවා. මාර්ගයෙන් බැහලා අඩියක් හරි තිබනම් තමයි කොළඹ යන පැත්තට මාගේ අඩ හරි ඉස්සරහට ගියේ. හැබැයි අඩියක් තියන්න ඉස්සෙල්ලා අපි වැඩක් කරනවා. ඕ ඇදුරේ. ඒක එහෙන් ඉරලා මෙහෙන් ඉරිලා ඇදකුද ගැහිලා ඔක්කොම වෙලා ජරා වෙලා තියෙන්නේ ඇඳගෙන ඉන්නේ ගෙදර ඉන්න එකක්. ඉතින් ගොමස් ගරයක්වා එකක් හැන්නේ කොළඹ යන්න ගියොත් එහෙම යා. ඒකෙන් ගැලපෙන්නේ නැහැ. ඒ කාලේ ගැලපෙන්නේ නැහැ. එන් කොළඹ යන්න ඕනනම් ඒකේ දවස කියන ඇඳුක් පැළඳුම සකස් කරගන්න යන්න මිලොමුද අවස්ථා ඒක හොයාගන්න ඕන. දැන් මිලො දල් හොයන එකවත් ඇඳුම් පැලඳුම් හදන එකවත් කොළඹ යෑම නෙමෙයි. හැබැයි ඒක නවසේ කියන ආධාරක ආධාරක නැතුව කොළම යන්න පටන් ගත්තොත් ඒක කරන්න තිබෙනවා. ආධාරක හොය හොය ඉන්නවා. කොළම යන්න පාරේ අඩියක්වත් ඉස්සරහට තිබ්බේ නැහනේ. මාර්ගය අඩියක්වත් ඉස්සරහට යන්න ඕන. එහෙනම් මේ දෙක අන්යූන්යය වශයෙන් සම්බන්ධතාවයක් තියෙනවා. මාර්ග උපකරණ සහ පහසුකම් අනික ගමන
nibbāna를 보는 것만이 아니라 nibbāna를 보는 데 필요한 바탕을 만드는 것도 한 가지 방법입니다. 우리가 콜롬보에 가야 한다고 합시다. 콜롬보로 가는 길이 있습니다. 길에 나서서 한 걸음이라도 내디뎌야 콜롬보 쪽으로 한 걸음 나아간 것입니다. 그런데 한 걸음 내딛기 전에 할 일이 있습니다. 옷이 여기저기 찢어지고 구겨지고 더러워져 있습니다. 집에서 입는 옷입니다. 그런 걸레 같은 옷을 입고 콜롬보에 가면 어울리지 않습니다. 콜롬보에 가려면 그날 입을 옷을 갖추고 갈 돈을 마련해야 합니다. 돈을 구하는 것도 옷을 갖추는 것도 콜롬보에 가는 것은 아닙니다. 하지만 그런 받침 없이 콜롬보로 가기 시작하면 탈이 납니다. 그렇다고 받침만 찾고 있으면 콜롬보로 가는 길에 한 걸음도 내딛지 못합니다. 길에서 한 걸음이라도 나아가야 합니다. 그러니 이 둘은 서로 이어져 있습니다. 길에 필요한 도구와 편의, 그리고 길을 가는 것입니다.
මේ කියන කාරණා දෙකම සිද්ධ කරගත්තොත් මාර්ග උපකරණ මුලට කොට ඒවා ලබාගත්ත කෙනා ඒ සුදුසුනාම ගමනට සුදුසු දැන් ගමන යනවා. දැන් බාධකයක් කරදරයක් කිසිම කෙනෙක නින්දාවක් නෝට ලබා තමන්ට අවශ්ය කරන අපහතුතාවයන් නැතුව පහතාවයන් ඇති කරගෙන ගමන සාර්ථයව කරගන්නවා. මග වීදන් සහිත අවශ්ය පහසකම සපෑගෙන තිබුණා. මග වීදම නැතුව කීයක් හරි තියන්නේ දොලට වහින්න. අන්තිම වන අනුගය හිගා කන්න වෙනවා අතරමන් වෙන්න එනවා. බැැනන් ගහන්නත් වෙනවා. තා දුන්නේ නැත්නම් එහෙම ගමන ඔක්කොම නවතිනවා.
이 두 가지를 다 해내면, 길에 필요한 도구를 먼저 갖춘 사람은 길 떠날 준비가 되어 이제 길을 갑니다. 걸림돌이나 괴로움, 누구의 업신여김도 없이, 필요한 편의를 갖추어 길을 잘 마칩니다. 길양식을 갖추었기 때문입니다. 길양식 없이 돈 몇 푼만 들고 가면 마지막에는 빌어먹게 되고 길을 잃게 되고 꾸중도 듣게 됩니다. 아무도 주지 않으면 길이 통째로 멈춥니다.
එහෙනම් යන ගමනේදී අවසාන වෙනකන් අපිට යන්න එන්න අවශ්ය මග වීදම මෙච්චරක් ඕන කියලා දැනගෙන අතරමන් වුනොත් සදිසිය වාහනයක් හැොත් එහෙම අතරමන් එනවා ගානට ගිනි හිටියා තියාගෙනත් බැහැ කියලා දැනගෙන. ඒකට අවශ්ය කරන ගතනාවක් අවශ්ය දෙයක් කල්තියා හොයලා හදාගෙන ඒ අවශ්ය ගමන යන්න ඉස්සෙල්ලා අපි ලැහැති කරගන්නවා. ඒ ලැහැති කරගත්තහම මේක තොරු ගනිද්ද අතරමංද එහෙම වුනත් මේ එළිපිට රාක්ය එදාගෙන ගියන හරිය විදිහටක් බැහැ. එහෙම අවස්ථාවක් වුනොත් ගන්න කියා හරි හංගෙලා තියාගන්නවා. තවක් කොහැක හරි තියාගන්න අත්ය අවස්ථාවයක් වුනොත් ගන්න මේ විදිහේ යම්කිසි ක්රමානකූලව රටාවක් ගත්තනවා බය නැතුව ගමන යනවා.
그러니 길을 끝까지 가는 데 오가는 길양식이 얼마나 필요한지 알고, 길을 잃거나 갑자기 사고가 나면 돈이 딱 맞게만 있어서는 안 된다는 것을 알아, 필요한 것을 미리 찾아 갖추어 두고 길을 떠나기 전에 채비를 합니다. 채비를 한 뒤에도 도둑이 들거나 길을 잃을 수 있으니 다 드러내 놓고 가지 않습니다. 그런 일이 생기면 쓰려고 어딘가에 숨겨 두고, 다른 곳에도 급할 때 쓰려고 넣어 둡니다. 이렇게 차례 있는 틀을 갖추어 두려움 없이 길을 갑니다.
ඔය බලමුකෝ ගමන යන්නයි මට ඕනේ. මග විඳන් ඒවා ගමන යමේ නෙමෙයි. එහෙම ගිය කියියා යන්න පටන් ගත්තොත් එහෙම මනෙහට අතරමන් වෙන්න. ගමන යාගන්න අවශ්ය කරන පසුතලය නැතුව. ඒ වගේ නිවන් දකින එක වෙනස්. ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය පින් දෙන එක, දන් දෙන එක, පින් කරන එක ඒවා ඔය මාගයට අයිති නැහැනේ. එහෙම කියන්න ගියොත් මොකදනේ අවශ්ය කරන මග ගමන් පහසුව ඒ සඳහා අවශ්ය කරන ගතමනාව හොයන්න යන්නේ නැතුව නැතුව ගමන යන්න හැක් තියෙනවා වගේ වැඩක්. එහෙම තරමන් වෙනවා. ඒ නිසා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා සුමනාවනි දන්දිය යුතුම මේ පින්කලම මේ දෙවියන්ටත්, මිනිස්සුුවන්ටත් ශ්රමණ වූ උව්වන්ටත් ශ්රවණව නිවන් අවබෝධ කරන තුළ පින උපකාර වේ. ශ්රමනාවනි දන්දිය යුතුමයි පින් කළ යුතු දේ. බුදුරජාණන් වහන්සේ අනුමත කිව්වා හේතු ඇතුව අපි ඒක පිළිගන්නේ.
‘그냥 가 보자, 나는 길만 가면 된다. 길양식은 길 가는 것이 아니다.’ 그렇게 가기 시작하면 길을 잃게 됩니다. 길을 가는 데 필요한 바탕 없이 말입니다. nibbāna를 보는 것도 그와 같습니다. ‘puñña를 짓는 것, dāna를 하는 것은 거룩한 여덟 갈래 길에 속하지 않는다’ 하고 말한다면, 그것은 길에 필요한 편의와 길양식을 구하지 않고 길을 가려는 것과 같습니다. 그러면 길을 잃습니다. 그래서 Buddha께서 설하셨습니다. ‘Sumanā여, dāna는 반드시 해야 한다. puñña는 반드시 지어야 한다. deva에게도 사람에게도 samaṇa에게도 nibbāna를 깨닫는 데 puñña가 도움이 된다.’ Buddha께서 인정하셨고, 우리는 까닭을 알고 그것을 받아들입니다.
ඉතින් අන්න එහෙම අපි දකින්න ඕනේ. ඉතින් එතකොට මේ වගේ මේ යම්කිසි වැඩක් කරනකොට මේකෙදී අපි හොඳින් තේරුම් ගන්න මේකෙන් මෙපදු ප්රතිඵලයක් ලැබෙනවා නම්. ඒක මට අගය කර යුතු දෙයක් නම්. ඒක සේත්. ඉතින් ආර්ය මාර්ගය අනුගමනය කරන පිරිසට සමාධිය වැඩෙනවා නම්, සමාධිය නුවණට අවශ්ය කරන්නා වූ අභිඥාදියහත් වැඩෙනවා නම් ඒක සේතයි. ඉතින් ඒකට මග පෑදෙන යම්කිසි ක්රමයක් තියෙනවා නම් ඒ ක්රමය අපිට බාධකයක් නෙමෙයිනම්. ඒක අනුගමනය කරලා කිසි ප්රශ්නයක් ඒකේ නැහ. ඒ නිසා ඒක තිබිය යුතුමයි කියන එකක් නෙමෙයි තියෙන්නේ. එක එක විදිහට එක ඒකාට ගන්න පුළුවන් උපක්රමසීලී ක්රම එහෙම ඇති කරගන්න පුළුවන්. ඉතින් ඒවා මාර්ගය වැඩන්න අයට ඒකට විසි උපනිශරෙන්න. උපනිරය දහම් තියෙනවා. ඉතින් අවශ්ය අරගන්න පුළුවන්. එනම් නිකන් ඉන්න පුළුවන්. ඒක එච්චර ප්රශ්නයක් නෙමෙයි.
그렇게 보아야 합니다. 그래서 어떤 일을 할 때 우리는 잘 알아차려야 합니다. 이것으로 이런 열매가 온다면, 그것이 내가 값지게 여길 만한 것이라면, 그것은 좋은 것입니다. 거룩한 길을 따르는 이들에게 samādhi가 자란다면, samādhi와 지혜에 필요한 abhiññā 같은 것이 자란다면 그것은 좋은 것입니다. 그 길을 열어 주는 방법이 있고 그 방법이 우리에게 걸림돌이 아니라면 그것을 따르는 데 아무 문제가 없습니다. 그러니 반드시 있어야 한다는 것이 아닙니다. 저마다 갖가지로 쓸 수 있는 기법들을 만들 수 있습니다. 그것들은 길을 닦는 이에게 도움이 되는 dharma입니다. 필요하면 쓰고, 아니면 그냥 두어도 됩니다. 그리 큰 문제가 아닙니다.
මේකෙත් විශේෂයක් තියෙන නිසා තමයි ඒ විශේෂයෙන් ප්රයෝජනය ගන්න සුදුස්සෙක් හිටියොත් ඔහුට ඒක ප්රෝචනක්. දිවැසැත් දේකට මූලික කර ගැනීමේ මූලික විහිදීාවට අවශ්ය පසුතලය ආරම්භ කරනවා. එහෙම ක්රමයක් හැදෙනවා. ඉතින් අපි නොදකින පැති හුඟක් තියෙන්නේ. දැන් ගුණයක් සිහි කරනකොට ගුණය හිතේ හිටිනවා වගේම බාහිර ලෝකයට නිදහස් වෙනවා. මේ තව කර අපි නවගුණ සිහි කරන්න සිහ කරන්න ඒ නවගුණ පාටියේ තිබෙන්නා වූ එක්තරා බල ශක්තියක්. එහි නැගෙන බල ශක්තියක්. අර ජීවන් වෙනවා කියලා අපි කියන විදිහට මේ බාහිර දව්ය පත්තුව පිහිටනවා. අතියේ නිතරම තියාගෙන ඒ ගුණ ගන්නකොට ඒ ද්රව්ය වස්තුවට අර ශක්ති විශේෂ කහාව වදිදෙනවා. ඊට පස්සේ තමා වටා තියෙන ආරක්ෂාවලක් හා සමාන වෙනවා. ඒක සමා ළඟ තියෙනවා.
여기에도 특별한 점이 있기 때문에, 그 특별함을 잘 쓸 사람이 있다면 그에게는 이롭습니다. dibba-cakkhu 같은 것의 바탕이 되는 처음 펼침에 필요한 바탕을 놓기 시작합니다. 그런 방법이 생깁니다. 우리가 보지 못하는 쪽이 많습니다. 어떤 덕을 떠올리면 그 덕이 마음에 머물 뿐 아니라 바깥 세상으로도 풀려 나갑니다. navaguṇa를 떠올리고 또 떠올리면 그 navaguṇa 줄에 어떤 힘이 생깁니다. 거기에 오르는 힘입니다. 우리가 ‘기운이 깃든다’ 하고 말하듯이 바깥의 물건에 힘이 자리 잡습니다. 늘 손에 쥐고 그 덕을 외우면 그 물건에 그 특별한 힘이 퍼집니다. 그러면 그것이 자기 둘레를 지키는 고리처럼 됩니다. 그것이 곁에 있습니다.
ඒ නිසා එහකත් එක්තරා ක්රමයක්. දැන් නූලය ගැට ගහලා මතුලා හලන් කරේ බදින ක්රමයක් තියෙන්නේ. ඕක විද්යා දෘෂ්ටියක් ඒවට හරියක් නැහැ. ඒක ක්රමයක් තිබ්චිය නිසා අද වෙනක එහෙම ක්රමයක් ගේන්නේ. ඒ ගැටේ හිර කරලා යම්කිසි මන්ත්රයක් කියල කරලා හිර කරන. එක්තරා විදියහක කිරණ ශක්තියක් ඒකට සම්බන්ධ වෙනවා. ඒක චිත්ත අධිෂ්ඨානයත් එක්ක වෙන ක්රියාවලියේදී අපිට පේන නූල විතරක් නෙමෙයි මනෝමය නූලකුත් ඒකට අනුව වැටෙනවා. ඒ මනෝමය නූල තුළ තමයි ඒ මනෝමය ශක්ති පිහිටන්නේ. ඒකට ආධාරයක් එනවා භෞතික නූල. එහෙම රටාවක් තියෙනවා. ඉතින් එතකොට ඒ භෞතිකව පේන්න තියෙන දේ මෙන්න ඊට අනුකූලව පහළ වෙන මනෝමය දේ තුළ එබඳු ආකාර පිහිටනවා ඔය කිරණ ශක්ති ගැවෙන ක්රම
그러니 그것도 한 가지 방법입니다. 실에 매듭을 지어 손에 매는 방법이 있습니다. 누구는 그것이 헛된 믿음이라 알맹이가 없다고 하지만, 그런 방법이 있었기에 오늘날까지 이어 온 것입니다. 그 매듭을 조이며 어떤 mantra를 외우고 조이면 어떤 빛의 힘이 거기에 이어집니다. 그것이 마음의 adhiṭṭhāna와 함께 일어나는 흐름 속에서 눈에 보이는 실만이 아니라 마음으로 된 실도 그에 따라 놓입니다. 그 마음으로 된 실 안에 마음의 힘이 자리 잡고, 눈에 보이는 실이 그것을 받쳐 줍니다. 그런 틀이 있습니다. 그러니 눈에 보이는 것에 맞추어 일어나는 마음의 것 안에 그런 꼴이 자리 잡습니다. 빛의 힘이 배어드는 방법입니다.
අද විද්යාව අවප කරලා තියෙනවා. යම්කිසි ද්රව්ය වස්තුක් තිබක තිබිලා ඒක අහක් වෙලා ෆොටෝ ගහනකොට එතන ඒ ද්රව්ය වස්තුවේ ස්වභාවය ඇති අනුරුවක් වැටෙනවා. කෙටිලියන්කමදී ඒ බඳු ක්රම වලින් අද ෆොටෝ ගහලා ඒවා ඔප්පු කරලා තියෙනවා. ඉතින් එදා ඒ කාලේ ඉඳන් අරන් ඉන්න දේවල් වල එහෙම බලයක් පිහිටන්නේ. කුමත් තුලද කියලා බලපුවහම දැන් ඔප්ප වෙලා තියෙනවා අන්ය ඒ පඳු දේ තුළ තියෙන මනෝමය වන්නා වූ ඉතා සියම් කිරණ ධාරාවන්ගෙන් හතගත්ත අනුකූල අනුරුවක් තියෙනවා. පිළිබඳව අනුරුව තුළ තමයි අර ශක්ති විශේෂ පිහිටන්නේ.
오늘날 과학도 이를 밝혀 두었습니다. 어떤 물건이 놓여 있다가 치워진 뒤 사진을 찍으면 그 자리에 그 물건의 모습을 지닌 상이 찍힙니다. 키를리안 사진 같은 방법으로 오늘날 사진을 찍어 그것을 밝혔습니다. 그러니 그 옛날부터 지녀 온 것들에 그런 힘이 자리 잡는 것입니다. 무엇 안에 있는지 살펴보니, 그런 것 안에 있는 마음으로 된 아주 미세한 빛줄기에서 생긴 그에 맞는 상이 있다는 것이 밝혀졌습니다. 그 상 안에 그 특별한 힘이 자리 잡습니다.
ඉතින් වෙලාවක් අරගෙන අපි ඒ විදිහට කියන්න කියන්න ඒකේ අහත තියෙන ශක්තිය ගැබ්බෙලා ගැබ්බවෙලා ඒ විදිහේ ඒකේ විශාල ආලෝක ධාරාවක් වශයෙන් පිහිටෙනවා. දැන් මිනිස් මනස සුද්ධ වෙලා එනකන් වෙලාවකට සුද්ධයි වෙලාවකට අසුද්ධයි. වෙලාවට පිදි පුද්ගිලා කුණුහරපිය කියග කිය ඉන්නවා. ඒට අසුද්ධ ප්රලාපිය කියනවා අශුද්ධ අර වැඩේ කරන්න කොලාවට සුද්ධ වෙලාවට ඒවා නොකෙන සුද්ධ මානසිකත්වයකින් ශක්තිය පත්වලලා අරකේ තියෙනවා. ඊට පස්සේ මිනිහා කිල්ලා අශුද්ධ විදිහට ජීවත් වෙන්න මොහොතේදී දැන් වෙනම ඉන්නවා. එතකොට තමාගේ මනසෙන් ඇති කරගත්ත ශක්තියට දැන් කාටක් හදාගෙන
그러니 시간을 들여 그렇게 외우고 또 외우면 그 손에 있는 것에 힘이 배고 또 배어 큰 빛줄기로 자리 잡습니다. 그런데 사람의 마음은 깨끗해질 때까지 어떤 때는 깨끗하고 어떤 때는 더럽습니다. 어떤 때는 술에 취해 상스러운 말을 늘어놓습니다. 그것을 더러운 헛소리라고 합니다. 깨끗한 때, 그런 것을 하지 않는 깨끗한 마음으로 그 일을 하면 그 물건에 힘이 자리 잡습니다. 그 뒤 그 사람이 더럽게 살아가는 순간에도 그것은 따로 있습니다. 그러면 자기 마음으로 만든 그 힘이 남아 있습니다.
දැන් මේ වගේ අවස්ථාවක් වුනාම මොකද කරන්නේ? අර සුද්ධතාවය ගැබ්බවෙලා තිබිච්ච දේ හරියට ආරක්ෂ වල ලක්ක හා සමවානව පැත්තක තියෙනවා. අපි ඊළඟ භාවනාට කියලා ඒක අතර ගත්තහම ඒකේ රැකවණයක් තියෙනවා. අපි විසින් ගොඩන්නකපු ශක්තිය අපිට බාහිර ලෝකේ යමක බැඳිලා හැදිලා තිබිලා ආපහු ප්රතිචාර දක්වනවා. දැන් මේවා නෑ කියන්න බැහැ. යන්තර මන්ත්ර විද්යා දෘෂ්ටිය කියලා එහෙම කිව්වට හරියන්නේ නැහැ. ඒක විද්යාවක්. ඒ විද්යාව තුළ ලෞකික විද්යාවක් තුළ ඒ වගේ ශක්ති විශේෂ තියෙනවා. ඉතින් ලෞකික දේවල් වල තිබෙන යම්කිසි ආධාරක ලෝකෝතර මාර්ගයට උපනිශරය වෙන බවට පේනවා නම් එබඳු ආධාරක පරිහරණය කිරීමේ කිසිම බාධාවක් නෑහැ ලෝකෝත්තර මාර්ගයට වැඩිමට අභියවෘද්ධ මිස.
그런 때 어떻게 될까요? 그 깨끗함이 배어 있던 것이 지키는 고리처럼 한쪽에 있습니다. 다음 수행 때 그것을 손에 쥐면 거기에 보호가 있습니다. 우리가 쌓은 힘이 바깥의 어떤 것에 묶여 있다가 다시 되돌아와 응합니다. 이것들을 없다고 할 수 없습니다. 주문이나 부적 같은 헛된 믿음이라고 말해 버려서는 안 됩니다. 그것도 하나의 앎입니다. 그 세간의 앎 안에 그런 특별한 힘들이 있습니다. 그러니 세간의 것에 있는 어떤 받침이 lokuttara의 길에 도움이 되는 것이 보인다면, 그런 받침을 쓰는 데 아무 걸림돌이 없습니다. lokuttara의 길이 자라는 데 오히려 보탬이 될 뿐입니다.
ඉතින් අපිට මේක ලෞකිකයි මේක ලෝකෝත්තර මාර්ගයයි කියලා ලෞකික අහරින්න කියලා එහෙම දේශනාව බුල් දහමේ නැහැ. ඒ හැම එකක්ම තමන්ට ලෝකෝත්තර මාර්ගයට උපනිසිරය වෙනවා නම් ඒවා කරන්න. දැන් මව්පිය උපස්ථානය අම දරුවන් සංග්රහ කිරීම මේවා මංගල කරුණු කියනවා. බුදුරජාණන් වහන්සේ අත්හරි දේශනා කළේ නැහැනේ. එහන්න අබුද්ධෝත්පාද කාලෙක මව්පියන්නට උපස්ථාන කරලා අමරුවන්ට සංග්රහ කරලා නිවන් දකී ඒවා කරන්න බැ. ඒවා ලෞකිකයි. හොඳ වැඩ. හැබැයි ඒවා කරගෙන යන පුද්ගලයාට ලෝකෝත්තර මාර්ගයට අවත කිරීමේදී අර අවශ්ය කරන අර ආයු වර්ණ සැප වල ඕන හටගන්න ඒවා ආධාර වෙනවා. මව්ේ උපස්ථානය ආධාර කියනවා. අභිවාදන සීල නිච්චං වදාපචානෝ චත්තාරෝ ධම්මාවටන්ති ආයවන්න සුකම් බලාන්. අර හතරේ හතරක්ම තියෙනවනේ. ආයුෂ වර්ණය සැපය බලය නුවණ කියන එක හතරක්ම අපි අර සීලවන්තයන්ට වැදුම් පිදුම් කරන ඒ වගේම ඇපර වැඩිහිටියන්ට ඇප උපස්ථාන කරන අයට ලැබෙනවා. ඉතින් මේ වගේ උපනිත්රය දහම් ලැබෙනවා. ඉතින් අපි දැනගන්න ඕනේ උපනිත්රය දහම් අපිට වැදගත්. ඒවා ලබා ගැනීමට තියෙනවානේ යමක් ඒවා ලව කිව වුනාට ඒවා ලෝකෝත්තර මාර්ගයට උපනිත්රය වෙනවා. ඉතින් ලෝකෝත්තර මාර්ගයට උපනිත්රය වෙන්නේ යමක් ඇත්නම් ඒක භාවිතා කිරීමේදී කිසිම ආකාරයෙන් අපිට අවැදක් නෙ.
‘이것은 세간의 것이고 이것은 lokuttara의 길이니 세간의 것은 버려라’ 하는 가르침은 Buddha의 dharma에 없습니다. 그 모든 것이 자기에게 lokuttara의 길에 도움이 된다면 하라는 것입니다. 부모를 모시는 것, 처자를 돌보는 것은 maṅgala라고 합니다. Buddha께서 그것을 버리라고 설하지 않으셨습니다. 그렇다면 Buddha가 나지 않은 때에 부모를 모시고 처자를 돌보아서 nibbāna를 볼 수 있습니까? 그것들로는 볼 수 없습니다. 그것들은 세간의 것, 좋은 일입니다. 하지만 그것을 해 온 사람이 lokuttara의 길에 들어설 때, 필요한 āyu, vaṇṇa, sukha, bala가 생기는 데 그것들이 도움이 됩니다. 부모를 모시는 것이 도움이 된다고 합니다. ‘abhivādanasīlissa niccaṃ vuḍḍhāpacāyino, cattāro dhammā vaḍḍhanti āyu vaṇṇo sukhaṃ balaṃ.’ 그 넷이 다 있습니다. āyu, vaṇṇa, sukha, bala, 그리고 지혜까지, sīla를 갖춘 이에게 절하고 받들며 어른을 모시는 이에게 옵니다. 이런 도움이 되는 dharma를 얻습니다. 그러니 우리는 도움이 되는 dharma가 중요하다는 것을 알아야 합니다. 그것들을 얻는 일이 세간의 것이라 하더라도 lokuttara의 길에 도움이 됩니다. lokuttara의 길에 도움이 되는 것이 있다면 그것을 쓰는 것은 우리에게 결코 해가 되지 않습니다.
කැමති නම් කැමති කෙනෙකුට ඔය ප්රතිඵල දැකලා නවගුන වෙලා භාවිතා කරන්න පුළුවන්. හැබැයි ඉතින් උඟ දෙනවට එක දෙයක් වෙනවා. තමන්ගේ භාවනාව පෙන්නටත් නවග නොයෙලා අතේ තියන්න හොල්ල හොල්ල යන එකක් තියෙනවා. මෙන්න මේක මහා කැත වැඩක්. හොඳ පැත්තට වැඩේ කිව්වට පස්සේ ඕගෙන් නරක වැඩක් ගන්නවා. කැත වැඩක්. අපි හිතා ඉන්නවා භාවනා කරන කෙනෙක්නේ කියලා හතන වැඳගෙන පුදගෙන මිනිස්සු බලලා කියලා. ආම්ම කිස්සයෙක්
원한다면, 원하는 사람은 그 열매를 보고 navaguṇa 줄을 쓸 수 있습니다. 그런데 많은 사람에게 생기는 일이 하나 있습니다. 자기 수행을 내보이려고 navaguṇa 줄을 손에 들고 흔들며 다니는 것입니다. 이것은 아주 볼썽사나운 일입니다. 좋은 쪽을 말해 주었더니 거기서 나쁜 짓을 가져갑니다. 볼썽사나운 일입니다. ‘수행하는 사람이구나’ 하고 사람들이 절하고 받들 것이라 여기지만, 사람들은 그를 미친 사람으로 봅니다.
අර සාමාන්ය පෘථග්ජන ලෝකයා කියන්නේ එහෙමයි. නගුන ඔය වෙලා කතේ තියා ඉන්නවා. එහෙම දැක්කොත් එහෙමේ. අන්න මොට්ටේ, අන්න පිස්සෙක්ට භාගට පිස්සු ඔය පිස්සන්ගේ හැරිනේ. ඔය ජාතියෙන් තමයි ලෝක සම්මතය මයින්නේ එහෙම කරන අය. හැබැයි අපි හිතන්නේ අර මම ගැන හොඳට කතා කරනවා ඉතින් මය මහේශාය තත්ත්වයනේ මේ කතා කරන. බලකොට එයා කතාන්න අලු ආම පිස්සෙක් යනවා කියලා. දැන් මෙයා හිතන්න බලා ඉන්න පුද්ග නාගන රතේ තියා ඉන්න කියලා හිතනවා මම හොඳ සීලවන්තයෙක් ගෙනවන්තයෙක් කියලා කතා වෙන්නේ. මෙන්න මේ වගේ අපි නොදන්න පැත්තකින් මෝහකම් වලට රැවටිලා. ලෝකයක් මුලා වෙනවා අපිත් මුලා වෙනවා. ඒ නිසා මේ බණ ගුණධර්ම ලෝකයාට මේ ඔප්පනම් වෙලා පෙන්නිලා අපේ තියෙන සත්වය පෙන්නන්න එහෙම යනවා නම් මේක සම්පූර්ණම වැරදියි. මේක ගැලපෙන්නෙම නෑහැ ශාසන මාර්ගයට ඉතින් නැති ගුණ තියා ඇති ගුණක් පෙන්නන්නේ නැහ.
보통의 puthujjana 세상은 그렇습니다. navaguṇa 줄을 손에 들고 있는 것을 보면 ‘저기 바보가 간다, 저기 미친 사람이 간다, 반쯤 미쳤다, 미친 사람들이 하는 짓이다’ 합니다. 그렇게 하는 사람들은 세상 관습에 따라 그렇게 재어집니다. 그런데 우리는 ‘사람들이 나를 좋게 말하겠지, 대단한 사람이라고 하겠지’ 하고 생각합니다. 정작 사람들은 미친 사람이 간다고 말하는데, 그는 지켜보는 사람들이 자기를 sīla와 덕을 갖춘 사람이라 여긴다고 생각합니다. 이렇게 우리가 모르는 쪽에서 moha에 속아 세상도 홀리고 우리도 홀립니다. 그러니 dharma의 덕을 세상에 드러내어 우리 상태를 보이려 한다면 그것은 완전히 그릅니다. sāsana의 길에 전혀 맞지 않습니다. 없는 덕은 말할 것도 없고 있는 덕조차 드러내지 않습니다.
ඉතින් ඕයගේ දේපල් වලදී මේ මිනිස්සු ඔයා රඟපානවා. ඔය වගේ දේවල් කරනවා. ඉතින් අපි දැනගන්න මේ රඟපාන එක මහා කැත වෙලා ගැලපෙන්නේ නැහැ.
그런 것들에서 사람들은 연기를 합니다. 그런 짓들을 합니다. 그러니 이 연기가 아주 볼썽사납고 맞지 않는다는 것을 알아야 합니다.
උදුරා සමහර අවස්ථාවල ඔය සීලය ගැන ගුණය ගැන මෙහෙම දේවල් ගැන අහනකොට ආනන්ද හාමුදුරුවන්ගේ ඒ සම්මා පරිබ්රාජයෝ අහනකොට ඉතින් මේ ශාසනය එහෙම පැවිදි අය ඉන්නවා. මේ විදිහට උත්තරයක් දෙනවා. තමන් ඒ ශාසනය තුළ ඉඳගෙන තමන් දක්වන්නේ නැතුව ඒ තිබෙන ගුණය ගැනත් කිව්වයි කියලා ප්රශංසා කරලා තියෙනවා. ඒක හරි වැදගත් දෙයක් කියලා. අන්න පරිබ්රාජකයත් එහෙම ප්රශංසා කරලා තියෙනවා.
어떤 때 sīla나 덕에 대해 물으면, Ānanda 스님에게 paribbājaka들이 물었을 때처럼, 이 sāsana에는 이렇게 답하는 출가자들이 있습니다. 그 sāsana 안에 있으면서도 자기를 내세우지 않고, 거기 있는 덕에 대해서만 말했다고, 그것이 아주 훌륭하다고 paribbājaka들조차 칭찬했습니다.
තමන්ගේම තියෙන ගුණ තමන් කියන සිරිසක් නෑහ. ඒවා හුවාදක් වල හිටන් ලබන ආශ්වාදයක් ගන්න යනවා නම් එහෙම එකක් ගුණයෙන්නේ නැහැ. ආවංකව නැගුණ නම් නැහ. ඔය ගුණය හොයාගේ එකක් නැවනොත් තමයි ඕක පෙන්නලා පොඩ්ඩක් හරි අනිත් අයගෙන් ආශ්වාදයක් කරන්න හිතෙන්නේ. ඒකෙන්ම දැනගන්න ඕනේ මට ගුණය වාග නැගිලා මිසා ගුණය නැගිලා නෑහ කියලා. හොඳට පැහැදිලිව තෝරාගන්න ඕනේ එකක්. යම් කන්න මේ ආර්ය ගුණ නැගුණා නම් එහෙම ආර්ය ගුණ මාත්රයක් නැගුණ නම් කවදාවත් ඒ ගුණ මාත්රිය ලෝකයාට පෙනිලා ආශ්වාදයක් ලබන්න ලෝකයාට පෙන්නලා හනම් ලාභියා කීර්තිය ප්රශංසාවක් ලබන්න අංශු මාත්රයක්වත් ඒ ගුණ මාත්රයක සම්බන්ධයක් නෑහ. ඒ ගුණයම ස්වභාවයක් තමයි ඒ ගුණය ලෝකේ අර ඔප්ලම්වන්න හවාදක්වන්න උත්සාහ නොකරන බලාපොරොත්තු නැති බව
자기에게 있는 덕을 스스로 말하는 법은 없습니다. 그것을 드러내어 즐거움을 얻으려 한다면 그것은 덕이 아닙니다. 정직하게 덕이 자라지 않은 것입니다. 덕을 찾을 수 없을 때에야 그것을 내보여 남에게서 조금이라도 즐거움을 얻으려는 생각이 듭니다. 바로 그것으로 ‘나에게는 덕에 대한 바람만 자랐을 뿐 덕은 자라지 않았구나’ 하고 알아야 합니다. 또렷이 가려야 할 것이 있습니다. 누구에게 거룩한 덕이 조금이라도 자랐다면, 그 덕을 세상에 내보여 즐거움을 얻거나 이익과 이름과 칭찬을 얻으려는 것과는 티끌만큼도 이어지지 않습니다. 그 덕의 본성 자체가 세상에 드러내거나 내세우려 애쓰지 않고 바라지도 않는 것입니다.
එක්තරා අවස්ථාවකදී ඔය චිත්ත කියන ග්රහපති බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ ඉන්න කාලේ හිටපු එක්තරා උපාසක මහත්තයෙක්. එයාගේ ගුණ ගණනාව බුදුරජාණන් වහන්සේ භික්ෂූන් වහන්සේලා සමඟ කිව්වා. ඒ පුද්ගලයාගේ තිබෙන්නා වූ ගුණය පිළිබඳව ශ්රේෂ්ඨ වශයෙන් පෙන්නලා. එහෙම පෙන්නලා පෙන්නලා අන්තිමට ඒ ගුණ ටික එහෙම කිව්වට පස්සේ එක්තරා ශ්රාවකයන් වහන්සේනවා. ඒ ග්රහපති හම්බවෙලා ග්රහපතිකටගෙන් ඇහුවා. ඔබ වහන්සේට මෙහෙම ගුණ තියෙනවා කියනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ කියනවා. ඔබ වහන්සේගෙන් ගුණ ගැන කිව්වා. ඒක ඇත්තද? ඒගම් අර හාමුදුරුවෝ අහනවාලා ග්රහප මේ චිත්ත ග්රහපතිග බුදුරජාණන් වහන්සේ මම ගැන මොනවා කියද මම දන්නේ නෑහ. මම ඇහුවේ නෑහනේ ඔබ වහන්සේ ඊට වඩා අපි උසත් සැනක ඉන්න නිසා.
한번은 이런 일이 있었습니다. Citta 장자는 Buddha께서 계시던 때의 한 upāsaka였습니다. Buddha께서 bhikkhu들과 함께 그의 여러 덕을 말씀하셨습니다. 그 사람이 지닌 덕을 훌륭하게 보이셨습니다. 그렇게 보이시고 그 덕들을 말씀하신 뒤, 한 제자 스님이 그 장자를 만나 물었습니다. ‘Buddha께서 당신에게 이런 덕이 있다고 말씀하십니다. 그것이 참입니까?’ 그러자 Citta 장자는 ‘Buddha께서 저에 대해 무슨 말씀을 하셨는지 저는 모릅니다. 저는 듣지 못했습니다. 스님은 저희보다 높은 자리에 계시니 들으셨겠지요’ 하고 말했습니다.
එහෙම ඇහුවයි කියන නිසා. බලඟ ඇති ගුණම ඔබ වහන්සේට කියන්න ඇයි හිති කියලා ඒ ගැලපෙන සෙන සුදුසු සුදුසු දේ ප්රකාශ කරනවා කියන එක මේ බුද්ධාය ප්රකාශ කරලා තියෙන නිසා අර හාමුදුර ඒ ටික පෙන්නුවා. මේ බුදුමයිනේ උපාසකතුමනි. ඔය කිව්ව ගුණ ටිකමයි බුදුරජාණන් වහන්සේ ඔබ ගැන කිව්වේ. ඒ විදිහටම කිව්වනේ.
‘그렇게 물으셨으니 어떤 덕을 말씀하셨는지 일러 주십시오.’ 알맞은 것은 밝혀도 된다고 Buddha께서 말씀하셨기에 그 스님은 그것들을 보였습니다. ‘바로 이것입니다, upāsaka여. 말한 그 덕들을 Buddha께서 당신에 대해 말씀하셨습니다. 그대로 말씀하셨습니다.’
දැන් හරි මේ මේ බුද්ධ ශාසනයේ පුදුම දෙයක්. ඒ ශාස්තෘන් වහන්සේ යමක් යම් සේ කිව්වානම් ඒගිුණ එසේම දකිනවානේ මේ තමන්ගේ මේ ගෝලය ශ්රාවකයෝ මේකත් එහෙම ඔප්පු වෙන තැන ඒ පය කියන වෙලාවේදී සුදු ඇදගත්ත ගිහිය මෙතන හිටියද කියලා ඇහුවේ. නෑ කවුරුවත් හිටියේ නැහැ. අපි විතරයි හිටියේ. එහෙනම් බොහොම හොඳයි. මෙහෙම කතාවක් ඒක.
‘이것은 이 Buddha의 sāsana의 놀라운 점입니다. 스승께서 무엇을 어떻게 말씀하셨든 제자들이 그 덕을 그대로 봅니다. 이것도 그것이 드러나는 자리입니다.’ 그러고는 ‘그 말씀을 하실 때 흰옷 입은 세간 사람이 그 자리에 있었습니까?’ 하고 물었습니다. ‘아니요, 아무도 없었습니다. 우리뿐이었습니다.’ ‘그렇다면 참 다행입니다.’ 이런 이야기입니다.
ඔය කතාව ගිහිල්ලා අනිසිය ආපහු බුදුරජාණන් වහන්සේලා හාමුදුරුවෝ කියනවා. එහෙනම් මහණ හිතාගන්න අල්පේච්ච ගුණයෙත් ඉහළ ගුණයක ඉන්නේ කියලා ඒකත් ඕකට එකතු කරගන්නවා. අන්න ඒ උපාසක සහ තවත් ගුණයක් ප්රකාශ වෙනවා. කියලා ඒකත් පේනවා. මොකද තමන්ගේ ගුණ කියන තැන ගිහිය හිටිය නම් එයා කැමති නෑ ගිහියන් අතර ජීවත් වෙන නිසා.
그 이야기가 다시 Buddha께 전해졌습니다. 스님들이 말씀드렸습니다. 그러자 ‘bhikkhu들이여, 그는 바람 적음의 덕에서도 높은 자리에 있다고 알아라. 그것도 거기에 더하라’ 하셨습니다. 그 upāsaka의 또 다른 덕이 드러난 것입니다. 자기 덕을 말하는 자리에 세간 사람이 있었다면 그는 싫어했을 것입니다. 세간 사람들 사이에서 살기 때문입니다.
ඒ ගුණය තුළ තමා කැපී පෙන කෙනෙක් බවට ආරංචියක් ආවා කියන වචනයටවත් ලෝකයාගෙන් ඒ තුනින් ප්රශංසාවන් ලබන්න කැමැත්තක් තිබුනවා. ඒක තමයි ඇහුවේ එතන කවුරුවත් ගිහි අය අහගෙන හිටියාද? එහෙනම් ගිහිය අය අතරේ මිනිස්සු අතරේ. මම ගුණවතේ කියන වචනය එයා කියන්නේ කොහෙද? බුදුරජාණන් වහන්සේ කියන එකවත් අහගෙන හිටිය නම් ඒකක් කැමැත්තක් තිබුනේ නැති දක්ෂන නම් එයාගේ තිබුණේ. මෙන්න මේ නියම ගුණවතුනේ ස්වභාවය
그 덕으로 자기가 돋보이는 사람이라는 소문이 난다는 말 한마디로라도 세상에서 칭찬을 받고 싶은 마음이 그에게는 없었습니다. 그래서 그 자리에 세간 사람이 듣고 있었는지를 물은 것입니다. 그렇다면 세간 사람들 사이에서 ‘나는 덕 있는 사람이다’ 하는 말을 그가 어디서 하겠습니까? Buddha께서 하신 말씀조차 사람들이 들었다면 그는 원하지 않았을 것입니다. 그것이 그의 슬기였습니다. 이것이 참으로 덕 있는 이의 본성입니다.
තමන්ගේ ගුණයනවට ගුණ අහන්න එහෙම දේවල්ට හිතක් කැමැත්තක් ප්රිය කරන්නේ නැහ. ඒක ධර්මතාවයක්. ඉතින් අපි දකින්නත් ඕනේ අන්න ඒ වගේ මේ වගේ මේ කරනකොට මේ කටේතු වලදී නවගුණගෙන හොල්ලෝ හොල්ල යනවා හරි දාගෙන යනවා මිනිසුන්ට පේන්නේ සාදු වැඳ වැඳ ඉන්නවා කොතෙන් හරි භාවනා කරලා ඇත එක්ක වටවි බලන ම භාවනා කරන එක නිකා දැක්කද කොහොමද බලනවද මම දිහ එහෙම කියලා බලනවා. ගල් ගෙඩිය තිබ්බ වගේ හෙල්ලෙන්න නැතුව ඉන්න බලනවා පුළුවන් තරම් මගේ හිත වැලා තියෙන ආකාරේ අනික් අයට පෙටී යකු ගල තිබ්බා වාගේ වානාව හොඳට වැඩිලා එහෙමත් කියයි කියලා එන් පොඩ්ඩක්වත් හෙල්ලෙන්න නැති ඉන්න බලනවා රැසිෙන යනකක්. ගියාට පස්සේ ඇහැ ඇරලා හොරේ බලනවා ගිහිල්ලාද කියලා. ඔය ජාතිය භාවනා ක්රමකාරයෝ ඉන්නවා. ඒ නිසා කියන්නේ ඒවා මහා කපටි වැඩ ශාසන මාගයට පහලක් වැඩෙන්නේ නැහැ. හිත තමන් හොයන්න බැරි වෙන්න ඕනේ ආර්ය මාර්ගයක් අනුගමනය කරන කෙනෙක්ද කියලාවත් ලෝකේ අර බලපු මෙයා මේ බෞද්ධ බුද්ධ ශ්රාවකයද කියන එකවත් හොයාගන්න බැරි මානසිකත්වයක ස්වභාවයක ඉන්න ඕනේ. විශේෂයෙන් මේ ගිහි වතේ ඉන්න උපාසක උපාසිකාව.
자기 덕을 듣는 것 같은 일에 마음이 끌리거나 좋아하지 않습니다. 그것이 dharma의 본성입니다. 그러니 우리도 보아야 합니다. 이런 일을 할 때 navaguṇa 줄을 흔들며 다니거나 걸고 다니면서 사람들이 보고 ‘sādhu’ 하며 절하기를 바라는 것, 어디선가 수행하다가 둘레를 살피며 ‘내가 수행하는 것을 보았나, 나를 보고 있나’ 하는 것 말입니다. 돌덩이처럼 꼼짝 않고 앉아, 남들이 ‘저 사람 수행이 깊어졌구나’ 하도록 돌을 놓아둔 듯 조금도 움직이지 않고 사람들이 다 갈 때까지 버팁니다. 다 간 뒤에 눈을 몰래 뜨고 갔나 보고 엿봅니다. 그런 수행 꾼들이 있습니다. 그래서 그것은 아주 교활한 짓이라 sāsana의 길에 아무것도 자라지 않는다고 하는 것입니다. 거룩한 길을 따르는 사람인지조차, 세상이 보아도 Buddha의 제자인지조차 알 수 없는 마음과 모습으로 지내야 합니다. 특히 세간에 사는 upāsaka와 upāsikā는 더욱 그렇습니다.
මොකද ඒක විශේෂයක් වෙනවා. ඒ සම්මතය හැදි. ගිහි ගිහි සම්මතය තුළ ඉන්නේ අර පංච දුච්චයන්ගේ ඇලී ගැලී ඉන්න නොයෙක් විදිහේ දසක් කුසිලෙදිලා ඉන්න පිරිසක්. ඔය අතර තමයි ඉන්න වෙලා තියෙන්නේ අර මේ උපාසක උපාසිකාවන්. ඒ නිසා ඔය අවස්ථාවේදී පුද්ගලයා ඒ අයගට අපේ ගුණ පෙනලා මොනවා කරන්න ඕන. ඒ අය ගුණ දැනගත්තොත් පැහැදියිද? පැහැදිලිද නැත්නම් නින්දා කරයිද? ඒකට අපහස කරයිද? යථාර්ථයම දකින්න ඕනේ. අසත්පුරුෂයා සත්පුරුෂයෙක් හෝ සත්පුරුෂ ගුණ හදුනවා කියන එකට හේතු නෑහ කියලා කිය දේශනා කරනවා.
그것이 특별한 까닭은 이렇습니다. 세간의 관습 속에 있는 것은 다섯 감각의 즐거움에 빠져 갖가지 열 가지 akusala에 젖은 무리입니다. 그 사이에서 upāsaka와 upāsikā가 살아야 합니다. 그러니 그런 때에 우리 덕을 그들에게 보여 무엇을 하겠습니까? 그들이 덕을 알면 기뻐하겠습니까? 아니면 업신여기고 비웃겠습니까? 참모습을 보아야 합니다. asappurisa는 sappurisa나 sappurisa의 덕을 알아볼 까닭이 없다고 설하십니다.
සත්පුරුෂයා සත්පුරුෂයෙක් හෝ සත්පුරුෂ ගුණ දන්නවා නම් ඒකට හේතු තියෙනවා කියලා දේශනා කරන එහෙනම් ලෝකයේ අසත්පුරුෂයෙක් සත්පුරුෂයෙක් දකින්නේ නැත්නම් සත්පුරුෂ ගුණ දකින්නේ නැත්නම් එහෙම එක එහෙම ගති ලක්ෂණයක් වචනයකින් හරි පිට වුනොත් අර අසත්පුරුෂයාට නින්දා කරනවා නිසා. අපහසත කරනවා මිස. කවදාවත් ඒකට යහපත කරන්නේ නැති නිසා. ගුණයට නිගරු කරවන්න කැමති නැහැ. ආර්ය ශ්රාවකයෝ ඒ නිසාම එබන්දෝ ඉදිරියේ ගුණ ප්රකාශ කරන්නේ නෑ. ගුණ හඟවන්නේ නෑ. එහෙම කෙනෙක්ද කියලවත් සඟවන්නේ. ඉතින් මේ තත්ත්වය අපි හොඳට මනාසේ තේරුම් මරගන්න ඕනේ. තේරු කරා මේ මොනවාහ අපි කටයුතු කරනකොට ඒ වගේ අනිත් අයට අහුව මේ අයත් නැති වෙන්න සම්බන්ධ නොවෙන්න තමන්ගේ තත්ත්වය අනිත් අයට නොපෙන්න විදිහට කටයුතු කිරීමට අපි දක්ෂ වෙන්න ඕනේ.
sappurisa는 sappurisa나 sappurisa의 덕을 알아볼 까닭이 있다고 설하십니다. 그러니 세상에서 asappurisa는 sappurisa를 보지 못하고 sappurisa의 덕을 보지 못하므로, 그런 성품이 말 한마디로라도 드러나면 asappurisa는 업신여기고 비웃을 뿐 결코 그것을 이롭게 하지 않습니다. 그래서 거룩한 제자들은 덕이 업신여김을 받게 하고 싶지 않습니다. 그래서 그런 이들 앞에서는 덕을 밝히지 않고, 덕을 내비치지도 않고, 그런 사람인지조차 숨깁니다. 이 형편을 우리는 잘 알아차려야 합니다. 우리가 무슨 일을 할 때 남들에게 잡히지 않고 얽히지 않으며 자기 상태를 남들에게 보이지 않도록 하는 데 솜씨가 있어야 합니다.
දැන් මේ තව එකක් තියෙනවා කර්මස්ථාන වඩන කියන්න දැන් මටද සැම දෙනාටද තණ්හා උපාදානයෝ අනාතයි තණ්හා උපාදානයෝ නිරෝධ වෙත්වා. නිබ්බාන නාතයි, නිබ්බාන වෙත්වා කියන මේ කර්මස්ථානය මේක වඩනකොට මේ බඩේ අමාරුවක් මතුවෙලා එනවා කියනවා. දැන් මේක හරි කාරණය දැන් මේ හැදෙන බඩේ අමාරු ඇඟේ කැක්කුම ආදී වශයෙන් එනවා කියලා අපි ඉස්සෙල්ලා කියන වලා කියිල්ලා ඇරියා. මොකද රාග ද්වේශ මෝහ මුල් කරගෙන ඉස්සෙල්ලා හටගෙන තිබිච්ච තණ්හා උපාදාන වෙලා තියෙන්නේ මොකක්ද? ඇලිලා බැඳිලා. මොනවද? රාගයට හේතු වෙන, ද්වේශයට හේතු වෙන, මෝහයට හේතු වෙන, වාපිස්සය කියන කොටසක් අපේ ශරීරය ඇසුරු කරගෙන ඒ රාගයට, ද්වේශයට, මෝහයට අනුකූල විපාක දෙන විදිහේ හොඳ විපාක නෙමෙයි දෙන්න ඕනේ. ඒ දුක් විපාක, ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ විශේෂයි. දුක් විපාකල විපාක දෙන්න ඕනේ. වාපිටත් රෝග හැදෙන්නයි ඒවට ඉඩ තියෙන්නේ. එබඳුව අවශ්ය කරන දේවල් බැඳිලා රැඳිලා ඒ අංගපායන්ගේ තියෙනවා. දැන් මේකෙන් සිද්ධ වෙන්නේ මොකක්ද? මේ තණ්හා උපාදාන දෙක නිරෝධ වෙන්නයි මේ කර්මස්ථානය වඩන්නේ.
이제 또 하나가 있습니다. ‘나에게도 모두에게도 taṇhā와 upādāna가 그치기를, nibbāna를 이루기를’ 하는 kammaṭṭhāna를 닦을 때 배앓이가 생긴다고 합니다. 바로 그것이 맞는 점입니다. 배앓이, 몸 아픔 같은 것이 온다고 앞서 말해 두었습니다. 왜냐하면 rāga, dosa, moha에 뿌리를 두고 전에 생겨 있던 taṇhā와 upādāna는 무엇이었습니까? 들러붙고 묶인 것입니다. 무엇이? rāga, dosa, moha를 부르는 것들입니다. 우리 몸에는 vāta, pitta, semha라는 부분이 있는데, 그것들이 rāga, dosa, moha에 맞는 열매를 냅니다. 좋은 열매가 아니라 괴로운 열매, lobha, dosa, moha에 따른 괴로운 열매를 냅니다. 병이 생길 자리가 있는 것입니다. 그런 것들이 몸의 여러 부분에 묶여 있습니다. 이제 이 kammaṭṭhāna를 닦는 것은 이 taṇhā와 upādāna 둘이 그치게 하려는 것입니다.
එහම් ඇලිලා ඒ හේතුවෙන් ඇලිලා බැඳිලා තියෙන්නේ යමකට දැන් පවතින්න විදිහක් නෑ. මොකද ලෝකේ මේ කය ඇතුලේ තියෙන්නේ යමක් යම් සේ පවතින්නේ. අහම්බයෙන් ඉබේ නෙමෙයි. ඒකට අනුකූල කාන්දමක් නිසයි. ඒ කාන්දම තුළින් තමයි ඒ ශරීරයක් ඒ ආකාරයෙන් පවත්වන්නේ. අන්න ඒ කාන්දම තමයි අපි අර කර්මජ කය කිව්වේ. ඒක කාන්දම් කයක්.
그러면 그 까닭으로 들러붙고 묶여 있던 것이 더는 버틸 수 없게 됩니다. 이 세상, 이 몸 안에 있는 것이 그렇게 버티는 것은 우연이나 저절로가 아니라 그에 맞는 자석 때문입니다. 그 자석을 통해 몸이 그런 꼴로 이어집니다. 그 자석을 우리는 kammaja 몸이라고 했습니다. 그것은 자석의 몸입니다.
කර්ම කය මුල් කරගෙන චිත්ත කය මුළු කරගෙන ඔය දෙකේ සංකල්යක් වශයෙන් කාන්දන් කයක් තමයි මේ කයත් එක්කලා මේ කයේ ආකෘතිය මුල අපි අර ඉස්සෙල්ලා කිව්වේ කාන්දම් වලින් හදාපු මිනිහෙක්ගේ රූපයක්. කාඩ් බෝඩ් එක පැත්තක අලෝලා. අනිත් පැත්තට යකර කුටියක් විදි කරපුවහම අර යකරකුට යම් ක්රමයෙන් ක්රම රටාවට ඇවිල්ලා හිත්වා. ඇවිල්ලා තිබිච්ච ක්රම රටාවය මොකක්ද විද්යාවලා තියෙන්නේ මිනිහෙකේ රූපයක්. අපි මළක ස්වභාවය නම් එයා කාන්දන් අර කාන්ට්බෝඩ් එකේ පිට පැත්තේ කාන්දන් කෑල් ටික ඇැලෙව්වේ. මළක හැඩරුව ඉන්න නම් අනිත් පැත්තට යකඩකුරු ගහබුවහම ඒකෙන් පීටිලා හිට ආකෘතිය එන්නේ යකඩකුරුලි මළක රූපයක්. අපි හරකෙක්ගේ වල්ලෙක්ගේ රූපයක් නම් මෙහා පැත්තේ කාන්දං කෑලි වලින් හැදුවේ. අනිත් පැත්තෙන් පෙන්නුනට කාන්ද පේන්නේ නැතුවට ඒ පැත්තට යකටු ටිකක් ගහපුවහම යකර කුඩු ටිකක් ගැහුවොත් ඒ ගුටික ඇලෙන්නේ අර බල්ලගේ නැත්නම් හරකාගේ හැඩරුවට ඒ රූපයක් පෙන්නන්නේ. මෙන්න මේ වගේ මේ රූපයක් හටගන්නකොට මේ හැට තලයක් ඇතුව හටගන්නේ මොන බලය කියලාද? අන්න ඒ කාන්දම මොකක්ද අන්න ඒ කාන්දම තමයි කර්මජ කය සහ චිත්ත කය කියන දෙකෙන් හටගන්න කාන්දම් ශක්තිය. මෙන්න මේ කාන්දම තමයි මේ ජීවිතය රූපය පවත්වන්න. මේ කය පවත්වන්න කය හැඩලයක් ගන්නවන්න අවශ්ය කරන විදිහට මූල ධර්මය වශයෙන් තියෙන්න.
kamma의 몸과 citta의 몸에 뿌리를 두고, 그 둘이 어우러진 자석의 몸이 이 몸과 함께 있으며 이 몸의 꼴의 뿌리가 됩니다. 앞서 자석으로 만든 사람 모양을 말했습니다. 마분지 한쪽에 자석을 붙이고 다른 쪽에 쇳가루를 뿌리면 쇳가루가 어떤 틀에 따라 놓입니다. 그렇게 놓인 틀이 사람 모양입니다. 마분지 뒤쪽에 꽃 모양으로 자석 조각을 붙였다면, 다른 쪽에 쇳가루를 뿌릴 때 그 꼴대로 쇳가루가 꽃 모양을 이룹니다. 소나 개 모양으로 이쪽에 자석 조각을 붙였다면, 다른 쪽에서는 자석이 보이지 않아도 쇳가루를 뿌리면 그 가루가 개나 소의 꼴대로 붙어 그 모양을 보입니다. 이처럼 이 몸이 생겨날 때 어떤 힘으로 꼴을 갖추어 생겨납니까? 바로 그 자석, kammaja 몸과 citta 몸 둘에서 생기는 자석의 힘입니다. 이 자석이 이 삶과 몸을 이어 가고, 몸이 꼴을 갖추는 데 필요한 뿌리 원리로 있습니다.
ඉතින් ඒ ධර්මය ඒ කායික ශක්තිය ඇති කරන්න ඒ දේ එතන තිය තියෙන එකක්. අපි කනබෝන ආහාර පරිවර්තනය කරගෙනද ශරීර කොටස් බවට පරිවර්තනය කරමි ඒ ආකෘත්තියට අනුකූලව හැඬ තලයක් ඕන තැන ගිරිහින් තියෙනවා හඳුන දැන් මේකෙදි ලෝභ ද්වේශ මෝහ සහගත සිතුවිලි ක්රියාවතන අපි යම් යම් අංගපංගයන්ගෙන් නිෂ්පාදනය කරාද විහිදෙව්වද අනුකූල කාන්දම් ශක්තිය අඳුරු කාන්දමක් බවට පත්වෙලා නැත්නම් කහට බැඳු කාන්දමක් බවට පත්වෙලා ඒ ස්වභාවයක අර චිත්ත කයක් වශයෙන් මේ කය තුළ පිහිටනවා.
그 원리가 몸의 힘을 만들려고 거기에 있습니다. 우리가 먹고 마신 음식을 바꾸어 그 꼴에 맞게 몸의 부분들로 만들어 필요한 곳에 꼴을 갖춥니다. 그런데 lobha, dosa, moha 섞인 생각과 행동을 어떤 부분에서 만들어 내거나 퍼뜨리면, 그에 맞는 자석의 힘이 어두운 자석, 때 낀 자석이 되어 그런 성품으로 citta 몸으로서 이 몸 안에 자리 잡습니다.
ඒ පිහිනකොට ඒ අංගපාංගයන්ත හිමි තැන්වල ඒ ඒ අනුකූල කාන්තං ශක්තිය පිහිතනවා නරක දේ නිෂ්පාදනය කරන්න සුදුසු විදිහට. මෙන්න මේ විදිහටත් දැන් අපි හිතමු වාතයෙන් පිටෙන් සෙමයෙන්. හටගන්න රෝගාධයන් හටගැනීමට ඕන විදිහට අවශ්ය දේ පිහිනකොට දැන් රාගය මුල් කරෙන ලෝභය මුල් කරගෙන හටගත්ත හරියක් තියෙනවා නම් සෙම කුපිත කරන්න පිහිටනවා. ද්වේශයෙන් පිටකු පිත කරන්න. එතකොට මෝහය නිසා වාතය කූපිත කරනවා. මේ මේ ආකාරයෙන් එකෙන් එක පිහිටුනා තැන් තියෙනවා. මේ පෙන්නපු හම්ගිට එන්නේ ඔය තැන්වලින් ඒපිත වෙච්ච කොටස්. අර ආකර්ථයට ඇදිලා බැඳිලා අපේ ශරීරයේ අංග පංගුලෝ ඒ තැන හැදෙනවා. ඒවා ශරීරයට අහිත කරන නිසා. අපි වාදකයක් වුමක් පිට්කයක් දැවිල්ලා සෙම්මා මාරුවක් බට දැනවා බඩ කොර වෙලාව වගේ දැනෙනවා. මේ මේ විදිහට කිය ඉතින් අපි කියනවා. හැබැයි අපේ අර දිට්ට රාග, ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ ආදී ගති ලක්ෂණය දිගෙන් දිගටම ගිවිච්චොත් එහෙම ඒකට හේතුකාරක විදිහට සංඛාර බලවත් වෙලා නැගුනොත් එහෙම අර චිත්ත ශක්තිය නැගිලා නැගිලා අර අපතව්ය පිහිටවන්න ඕන කරන ආකර්ෂණය බලවත් වෙනවා ශරීරයේ ඒ අංගපාංගයන්න.
그렇게 자리 잡을 때 그 부분들의 곳곳에 나쁜 것을 만들기 알맞게 그에 맞는 자석의 힘이 자리 잡습니다. vāta, pitta, semha에서 생기는 병이 생기기 알맞게 자리 잡아, rāga나 lobha에 뿌리를 둔 것은 semha를 어지럽히도록, dosa는 pitta를 어지럽히도록, moha는 vāta를 어지럽히도록 자리 잡습니다. 이렇게 하나씩 자리 잡은 곳들이 있습니다. 그 곳들에서 어지러워진 부분들이 그 끌림에 이끌려 몸의 부분들에 묶여 쌓입니다. 그것들은 몸에 해롭기 때문에 우리는 vāta, pitta가 타오르고 semha가 탈이 나고 배가 틀어지는 것처럼 느낍니다. 그런데 rāga, lobha, dosa, moha 같은 성향이 계속 이어지면, 그 까닭이 되는 saṅkhāra가 힘을 얻어 그 마음의 힘이 오르고 또 오르면, 더러운 물질을 자리 잡게 하는 끌림이 몸의 그 부분들에서 더 세집니다.
ඊට පස්සේ කලක් යනකොට අර කනබොන ආහාරයෙන් හටගත්ත වාපිසෙන් තුපිත වෙලා ඒ තැන්වල ගෙඩි වන පිිකාව බවටත් පත් වෙනවා. අපි දන්නෙම නැතුව ඒ වගේ මහා විනාශයක් වෙන්න තිබිච්ච ඒවා දැන් හැඳිලා තියෙනවා.
그러다 세월이 흐르면 먹고 마신 음식에서 생긴 vāta, pitta, semha가 어지러워져 그 자리에 혹이나 종기가 생기기도 합니다. 우리가 모르는 사이에 그렇게 큰 탈이 날 것들이 이미 만들어져 있습니다.
දැන් අපි මේක කැපෙනවා දැන් රාග ද්වේශ මෝහ ඔක්කොම තණ්හා උපාදාන කැපෙනකොට අරවා කැපිලා යනවා. කැපෙනකොට මොකක්ද වෙන්නේ චිත්තජ කාන්තුම දැන් විකෘතියට ගිහින් තිබිච්ච චිත්ත කාන්දම් දීර්තිමත් ප්රකෘතිමත් භාවයට පත් වෙලා නැගින්න පටන් ගන්නවා. ඒවත් අර අංගියන්ගේ තැනි තැන් ගිහිල්ලා පිහිටනවා. දැන් පිහිනකොට අර කළු අඳුරුව වලාපටල වැනි කිරණ ධාරාවන් නිසා හටගත්ත අපතලීතිස තැන්ට මේ දීප්තිම සුදු වලාපටලයක් වැනේ. මේ සුදු කිරණ ධාරාවන් ගිහින් පිටුහාම අන්න අර අඳුර පිච්චෙන්න පටන් ගන්නවා.
이제 우리가 이것을 끊으면, rāga, dosa, moha, taṇhā와 upādāna가 끊어질 때 그것들도 끊겨 나갑니다. 끊길 때 어떻게 됩니까? 일그러져 있던 citta의 자석이 밝고 제 모습을 되찾아 오르기 시작합니다. 그것도 몸의 여러 곳으로 가서 자리 잡습니다. 자리 잡을 때, 검고 어두운 구름 같은 빛줄기 때문에 생긴 더러운 곳에 밝은 흰 구름 같은 것이 생깁니다. 이 흰 빛줄기가 가서 자리 잡으면 그 어둠이 타기 시작합니다.
අඳුර ආකාශනය පිච්ච ඒකට බැඳිලා තිබෙන විද්යාමාන වාපිසෙන් නාක්ක වෙච්ච පිච්චි පිචි ගැලවෙන්න පටන් ගන්නවා. ඒවා රත් වෙනවා, දියවෙනවා. ඒ තන විසිරිලා යනවා. ඒ වෙලාවට මොකද වෙන්නේ අපිට ඇඟේ අරවා පිට කරන්නේ එක්කෝ වාතයෙන්, එක්කෝ ලේ වලින්, එක්කෝ මළමුත්රා වලින් ඒ තැන් වලින් තමයි පිට කරන්න ඕනේ. ඒවා කරා ගෙනියනකොට මොකද දැන්නේ නහර කැපුම් කරමින් ඒ එතනින් පීඩනය කර හිර කරගෙන ඇට මිඳුලු වස් පවත්වච ඇවිදිලා එනකොට අතපම කොන්දයක් කුම බඩේ අමාරුව බර ජර ජර ගාන ගති ඉතින් ඔලු ඇක්කුම බෙල්ලි හිරවීම ඔලුව තදවීම ඔක්කොම ඉන්න පටන් බපෝ හිරවීම ඔය වගේ දේවල් ඉන්න පටන්
어둠이 타면 거기에 묶여 있던, 덩어리진 vāta, pitta, semha가 타서 떨어져 나오기 시작합니다. 그것들이 뜨거워지고 녹아 흩어집니다. 그때 어떻게 됩니까? 그것들은 바람으로, 피로, 똥오줌으로, 그런 길로 몸 밖으로 내보내야 합니다. 그리로 옮겨 갈 때 신경을 누르고 조이며 뼛속까지 흔들며 지나가니, 팔다리 아픔, 허리 아픔, 배앓이, 무거움, 열이 나는 듯한 느낌, 머리 아픔, 목 뻣뻣함, 머리 조임, 가슴 답답함 같은 것들이 생기기 시작합니다.
ගන්නවා. ඉතින් මේ වගේ දේවල් වලදී අපි දැනගන්න ඕනේ දැන් කැපිංජ හරිය වාපිච්චෙන් කොටස ද්රව්ය කොටස ඔය කොටස අයින් කරන්න පුංචි පේසක් ගන්නවා. ලොකු බේසන්න දෙයක් නැහ කොත මල්ලෝ ටිකක්. නීර මූල ටිකක් හම්බලා බොනවා. දැන් මේ වගේ අපිට අවශ්ය කරන දෙයක් අපි ගන්නවා මේ සාමාන්ය දෙයක් ඇති ඒවට [උගුර කෑරීම]
그런 때 우리는 알아야 합니다. 끊겨 나온 부분, 그 vāta, pitta, semha의 물질을 내보내려면 작은 약을 쓰면 됩니다. 큰 약이 필요 없습니다. 고수 씨 조금, nīramūla 조금을 달여 마십니다. 이렇게 필요한 것을 씁니다. 흔한 것으로 넉넉합니다. (헛기침)
ඉතින් ඒවා කරගෙන යනකොට මොකද තියන්නේ ක්රමක් ක්රමයෙන් අර හැදෙන හැදෙන එක ගෙවි ගිය වෙලා පිට වෙලා ගියාම අරක තියකන් විතරයි එකක්ම. ඒක ගියාට පස්සේ මොකද වෙන්නේ එච්චර කල නිකන්ම තිබිච්ච හොඳ දෙයක් කිව් දැන් ඇත්තෙමනේ. එච්චර කල නිකන් තිබ්ච බලය දරිවිලා දැන් නැතුව ගිහිල්ලා. ඇඟ තීච්ච මහන්සිය ඉවර වෙලා. හැබැයි වැඩුනා තමයි ඒක වෙන්නේ. වැඩෙනකන් කරන්න දෙයක් නෑහ. අතින්
그렇게 해 나가면 차츰차츰 생겨 있던 것이 닳고 빠져나가, 남은 것이 다 나갈 때까지만 그렇습니다. 그것이 다 나가면, 그동안 짓누르던 무거움이 사라지고 몸의 피로가 끝납니다. 하지만 그렇게 되는 것은 자란 덕분입니다. 자랄 때까지는 어쩔 수 없습니다. 괴로움을 견디더라도 그것을 해야 합니다.
දුක් විඳගෙන හරි ඒ කරන්න ඕන. එකක් තමයි අපි මෙලෝදී ඇති කරගත්ත ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ නිසා ඇති ප්රතිඵල. අනිවා ලෝභ, ද්වේශය, මෝහ මුල් කරගෙන පරිවාහාර කර්ම වශයෙන් පශකන් අපි පසු පසන්න උපතම්භක වෙන්න හදාගත්ත කර්ම වේගයක් තියෙනවා පෙර බවලිය. ඒවා විපාක වශයෙන් එනවා. ප්රවෘත්ත විපාක වශයෙන්. ඔය දෙකම අපි කරහ ඉන්න පටන් ගන්නවා. ඒ විපාක වශයෙන් එන එකක් ඇතුනා. ඒ විපාකය කැපිලයන්නට අවශ්ය කරන විදිහේ පසුතලයක්. මේ දැහැමින් මේ ආගමික පසුතලයක් අපි ගොන්නාගන්නවා. ශාසන පසුතලයක්.
하나는 이 삶에서 우리가 일으킨 lobha, dosa, moha 때문에 생긴 열매입니다. 또 lobha, dosa, moha에 뿌리를 두고 지난 bhava에서 뒤를 받쳐 주는 kamma로 만들어 둔 kamma의 힘이 있습니다. 그것들이 vipāka로, pavatti vipāka로 옵니다. 그 둘을 다 우리가 겪기 시작합니다. vipāka로 오는 것이 있는 것입니다. 그 vipāka를 끊어 내는 데 필요한 바탕, 곧 dharma에 따른 바탕, sāsana의 바탕을 우리가 쌓습니다.
වන්දනාමාන පූජා සත්කාර කරමින් තුන්රුවන්ගංගු නියුද්ධ නිතර ගුණසී කරමින් එතකොට ඒ පසු ඒඒ ඇති කරගෙන විරුද්ධකාරිය තින්නා බලවේගොල්ල පුණයානුමෝදනා කරලා අපේ ඉතින් කරන්නා වූ ඒ පාපන්තකාරයන්ට දිගෙවලා නිදහස් වෙමින් මෙහෙම කටයුතු කරගෙන යනකොට අර කර්ම විපාක වශයෙන් ගෙවන්න පුළුවන් හරිය ගෙවිලා යනවා.
절하고 공양 올리고, 세 보배의 덕을 늘 떠올리며, 그렇게 바탕을 쌓고, 우리에게 맞서는 힘들에게 puñña를 나누어 주며, 우리가 진 빚을 갚아 풀려나며 이렇게 해 나가면, kamma의 vipāka 가운데 갚을 수 있는 몫은 갚아집니다.
18 999ක් ගෙවන්න පුළුවන් හරිය 18 එකක් විතර තියෙනවා ආර්යෝපවාද කරපුවා මව් පියන්නට හිංග හිංසා කරන තදබලය ඒවා තියෙනවා නම් ඔහොම තිබිච්ච කොටස් තමයි ඉත වෙලා තියෙනවා හරි. ඒ වචන ිකක් අමාරුවෙන් ගෙවාගන්න විඳින්න වෙන්නේ. නමුත් විදිට තියෙන්නේ 18 එකයි. 18 999ක් ගෙවාගන්න පුළුවන් ඒ හැබැයි අවංකව කරුණු තේරුම් අරගෙන අපි එහෙම කටයුතු කරෙන්න කියලානම්.
갚을 수 있는 것이 18,999이라면 남는 것은 18쯤입니다. 거룩한 이를 헐뜯은 것, 부모를 해친 것 같은 무거운 것이 있다면 그런 것들이 남습니다. 그것들은 좀 힘들게 겪어 갚아야 합니다. 그러나 남는 것은 18뿐입니다. 18,999은 갚을 수 있습니다. 다만 정직하게 알아차려 그렇게 해 나간다면 말입니다.
දැන් ඒවා හැම එලේම දකින්න ඕනේ. වරද වරද හැටියට දැකලා ආයති සංවරය පිහිල්ලා කෙරිච්ච වරද කමා කරන්නේ. මෙන්න මේකේ අඩුපාඩුව හුඟාක් දෙනකුට තියෙනවා. වරද කමාවා කියලා ගාථාව කිව්වට හරියන්නේ නැහ. තමන් අතින් සිද්ධ වෙන වැරදි වැරදි හැටියට දැකලා. ඒ කෙරෙහි තමාම කම්පා වෙලා. පින් මතු මෙබඳු වරදක් ලෝක සත්වයන්ට මම කරන්නේ නැහ. මට කරගන්නේ නෑ. ආන් එහෙම ආයතය සංවරයෙන් පිහිඳලා මෙතෙක් වුණා වූ යම්කිසි වරදක් ඇට නම් ඒවට මම කමා කරනවා. ඒවට මට කමාව ලැබෙත්වා. නිකන්ම නෙවෙයි. මම මේ ශාන්තියෙන් සිද්ධ කරගත්ත මේ මහා පුණ්ය කුසිල ආශිර්වාදය මහා වන්දියක් අසුරුව ගෙවෙනවා. මගෙන් වෙච්ච වරදට ඒ ලෝක සත්යය මා කෙරෙහි උරන නොවෙත්වා. මා කෙරෙහි කමා කරත්වා. මේ විදිහට බැගෑැපත් ඉල්ලීමක් කරන්න අපිට අවංකත්තත්වයම පුළුවන්කම ලැබෙනවා.
이제 그것을 언제나 보아야 합니다. 잘못을 잘못으로 보고 āyati saṃvara를 세워 저지른 잘못에 용서를 빕니다. 많은 사람이 바로 여기가 모자랍니다. ‘잘못을 용서하소서’ 하는 게송만 외워서는 안 됩니다. 자기가 저지른 잘못을 잘못으로 보고 스스로 그것에 마음이 흔들려, ‘앞으로 이런 잘못을 세상 중생들에게 하지 않겠다’ 하고 āyati saṃvara를 세우고, ‘지금까지 저지른 잘못이 있다면 용서를 빕니다. 용서받기를 바랍니다. 그냥이 아니라, 이 고요함으로 지은 큰 puñña와 kusala의 축복을 큰 갚음으로 드립니다. 내 잘못 때문에 세상 중생들이 나에게 노여워하지 않기를, 나를 용서하기를’ 하고 간절히 청하는 것, 정직함이 있어야 그렇게 할 수 있습니다.
අපි වරද වන්දිගෙවට විතරක් හරියන්නේ නැහ. ඇත්ත වශයෙන් අපි දැනගන්න නේ කමාව ඉල්ලන්න තරම් අපි නිහතමානී වෙන්න ඕනේ. වරදක් වුනානම් තමන්ගේ ඒ වරද වරද හැටියට දැකලා කමා කරගන්න එහෙම අවස්ථා තියෙනවා. ඔය චිත්ත ග්රහපති පෙන්නපු අවස්ථාවකෙදී භික්ෂූන් වහන්සේලාට විරුද්ධව කතා කළා වැරදි අදහස් තියෙන පුද්ගලයෙක් මීට පස්සේ මම පැලස්තලවත් ෙන්නේ නෑහැ කියලා බැනලා යන්න ගියා හාමුදුරුවකින්.
잘못에 갚음만 해서는 안 됩니다. 참으로 우리는 용서를 빌 만큼 낮아져야 합니다. 잘못을 했다면 그것을 잘못으로 보고 용서를 비는 그런 일들이 있습니다. Citta 장자를 보인 이야기에서, 한 스님이 그를 거슬러 그릇된 생각으로 말하고는 ‘이제 다시는 이 집에 오지 않겠다’ 하고 꾸짖고 가 버렸습니다.
අනාගාමී උපාස කෙනෙක් චිත්ත ග්රහ. නෑ නෑ ස්වාමීනි ඔබ වහන්සේට තරහට යමක් කිව්වේ නැ. මේ වරදක් අඩුපාඩුවක් තිබුන නිසා මේක පෙන්නා දුන්නේ යහපත් නිසයි. මේ විදිහට කියා දුන්නට පස්සේ ඒක පිළිගත්තේ නැහැ. නෑ නෑ එහෙම වෙන්න බැහැ. ඇයි ගිහියේ මට අපිට එහෙම කියන්න එන්නේ. මෙහෙම කියන පණ්ඩිතකම පැවිදිලි පණ්ඩිතකම ඔලුවට අරගෙන තිය මහත්තකම කොච්චරද කියනවා නම් අර කියන්නා වූ ගිහි තත්වය මෙහෙම කිව්වනේ කියන හැඟීමෙන් දූරක් පැත්ත පළ එන්නේ නැහැ මම ආයුසරයක් ඔය ගෙදරට යන්න ෙත් නැහ කියලා මෙහෙම කියනේ. හැබැයි මේක ආරංචි වුනා බුදුරජාණන් වහන්සේ.
Citta 장자는 anāgāmi upāsaka였습니다. ‘아닙니다, 스님. 화가 나서 드린 말씀이 아닙니다. 잘못과 모자람이 있어서 이로우시라고 보여 드린 것입니다.’ 그렇게 말했지만 그 스님은 받아들이지 않았습니다. ‘아니다, 그럴 리 없다. 세간 사람이 왜 우리에게 그런 말을 하느냐.’ 출가자로서의 잘난 체를 머리에 이고, 세간 사람이 이런 말을 했다는 느낌에 ‘다시는 그 집에 가지 않겠다’ 하고 말했습니다. 그런데 이것이 Buddha께 알려졌습니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේලා මහණ ගිහින් කමා කරගන්න ඕනේ. කරමු දෙයක්. වැඳලා පුදලා කමා කරන්නේ නැහ. නමුත් ළඟට ගිහිල්ලා ගෞරව සහිතව කියන්න. මගෙන් මෙහෙම වරදක් වුණා. ඔබතුමාගේ වරදක් තිබුනේ නැ. නමුත් මම ඔබතුමාගේ වැරදි අන්දිමෙන් හිතුවා මට කමා වෙන්න කියලා කමා කරගන්න ගිහිල්ලා. කරන්න දෙයක්නේ. එහෙනම් පැවිදිමටවත් ඉලලා තිබ්බේ නැහැ. පැවිදි මේ ලොකුකමටවත් ඉල තියලා තිබ්බේ නැහැ. තමන්ගේ වරදා ගිහියට වුනානම් ළඟට ගිහිල්ලා කමා කරගන්න අවස්ථාව දුන්නා. ගිහි කරගන්න ඕනේ ඒක.
Buddha께서 말씀하셨습니다. ‘bhikkhu여, 가서 용서를 빌어야 한다. 해야 할 일이다. 절하며 빌 필요는 없지만 가까이 가서 공손하게 말하라. 나에게서 이런 잘못이 나왔습니다. 당신에게는 잘못이 없었습니다. 그런데 내가 당신을 그릇되게 생각했습니다. 용서해 주십시오.’ 가서 용서를 빌라는 것입니다. 해야 할 일입니다. 출가했다는 것도, 높은 자리라는 것도 내세우지 않으셨습니다. 자기 잘못이 세간 사람에게 있었다면 가까이 가서 용서를 빌 기회를 주셨습니다. 세간 사람에게서 용서를 받아야 합니다.
ඉතින් මේකත් විශේෂ දෙයක්. අපි පැවිදින්නේ එහෙම කමානවද ගිහියන්නේ එහෙම හරියන්නේ නැහ. වරද කරගත්ත නම් කමා කරගන්න යුතු කරන. ඉතින් ඒත අපි නිහතමානය වුනා නම් තමයි. ඒ වෙලාවේදී අපිට හැකියාව ලැබෙන්නේ ඒක වරද වරද හැටියට දැකලා කමාේශ සුද්ධතාවයට පත් වෙන්නේ. දැන් අපි කරන්න වැඩේ ආ වරදක් වුනානම් හමා වෙන්න. මන්න ඒ මොකටද මම කියන්නේ මගින් වෙච්ච වද ඕකට ඕක මට බැල්ල බැල්ලා තියේ. ඉතින් මට කරන දෙතිය මම අර කිව්වා හිටියා මම කිව්වා. වරදක් ුනානම් කමා වෙන්න.
이것도 특별한 점입니다. ‘우리는 출가자인데 세간 사람에게 용서를 빌다니, 맞지 않는다’ 하면 안 됩니다. 잘못했다면 용서를 빌어야 합니다. 우리가 낮아졌을 때에야 그때 잘못을 잘못으로 보고 용서로 깨끗함에 이를 힘이 생깁니다. 그런데 지금 우리가 하는 일은 ‘아, 잘못이 있었다면 용서하세요’ 하는 것입니다. ‘왜 내가 내 잘못이라고 해야 하느냐’ 하며, ‘내가 말했잖아요, 잘못이 있었다면 용서하라고’ 합니다.
අර කකුල පාගල ෂොරි කියලා ගියා වගේ ඕවා කරලා හරියන්නේ නැහැ කමා කරන්න වරද වරද හැටියට දකින්න ඕනේ. එහෙනම් කියන්න මේ ආකාරයෙන් මේක වරද බව දැ මට වැටහෙනවා. මෙන්න මේ මේ ආකාරයෙන් ගුණ මෙහෙම මෙහෙම නිගරු කළා. ඒක වැරදි බව අවමංකව හේතු සහතයක් මාට අහගෙන තියෙන්නේ. වරද වරද හැටියට මම දැක්කා. මම ඊට පස්සේ ඒ වරද කරන්නේ නැති පොරොඳු වෙනවා. ආයත සංවරය පිහිටෙන මට කමාවෙලා. අන්න කමාවහර මෙන්න මේ ජාතියේ කමාවන් ගන්න අපි සසරේදී කරපු අය අද භූතය පෙරේතෝ හද අතරක් තියෙනවා කොරහට දෙයක් නැහ පෙරේතයක්
발을 밟고 ‘쏘리’ 하고 가 버리는 것처럼 해서는 안 됩니다. 용서를 빌려면 잘못을 잘못으로 보아야 합니다. 그러니 이렇게 말하십시오. ‘이런 까닭으로 이것이 잘못임을 나는 압니다. 이러저러하게 덕을 업신여겼습니다. 그것이 그릇되었음을 정직하게 까닭을 들어 알게 되었습니다. 잘못을 잘못으로 보았습니다. 앞으로 그 잘못을 하지 않겠다고 다짐합니다. āyati saṃvara를 세웁니다. 용서해 주십시오.’ 이런 용서를 받아야 합니다. saṃsāra에서 우리가 해를 끼친 이들이 오늘날 bhūta나 peta가 되어 있다면 어찌할 수 없습니다. peta가 되어
ඒ දැවි තැවි තැවි තැවි කරපු අසාධාරණය අවංකව කියන්න ඕනේ මම අතින් මේ දේ සිද්ධ නැහැ සමහර වෙරට නැන්දම්මල බෑනලා ඒ වගේම අර මාමලා බෑැනලා මේ ආදි වශයෙන් එකෙන් එකට අම්මා තාත්තා දූකුත් එක එක දේවල් වලදී තම තමන් විසින් කරගත්ත වැරදි වළු මම නම් ඕකට ඔලුව පත් කරන්නේ නැහ ජීවිතය. ඕක කවුද මම කවුද? ඕගේ කවුද? මම කවුද? දැන් මේ ජාතිය හිතාගෙන උද්දාම වෙලා ඉඳගෙන ඉන්නම් මම නම් යන්නේ නැහැ. කමාන මොනවා කමන මට ඕ කියයි ඉතින් මට බුර දීලා අය ගියොත් මෙතන ඔහොම හිගෙන ඉන්නකොට හැබැයි හේතු යුක්ත ඇති සාධාරණ අසාධාරණයක් වුනා නම් සමහර වෙලාට ඒ හේතු වඑනවා. මල පෙරේතයෙක් වෙලා හරි මල යකයෙක් වෙලා හරි මල යස්සනියක් වෙලා හරි ඉන්න පුළුවන් කියනවා.
타고 또 타며 괴로워하고 있습니다. 저지른 부당함을 정직하게 말해야 합니다. ‘나 때문에 이 일이 일어났습니다.’ 어떤 이는 시어머니를 꾸짖고, 시아버지를 꾸짖고, 어머니, 아버지, 딸에게, 갖가지 일에서 저마다 잘못을 저지릅니다. ‘나는 거기에 고개 숙이지 않겠다. 저 사람이 누구고 내가 누구냐?’ 이렇게 생각하며 잘난 체하고 앉아 ‘나는 용서를 빌러 가지 않겠다’ 합니다. 그런데 까닭 있는 부당함이 있었다면 그것이 어떤 때는 까닭이 됩니다. 죽은 peta가 되거나, 죽은 yakkha가 되거나, 죽은 yakkhinī가 되어 있을 수 있다고 합니다.
හැබැයි හොරන්න දෙයක් නැහැ. තමන් කවදා හරි සත්යය දැක්කන්න ඇත්ත වශයෙන් මම උද්දාම වෙලාත්ව එදා මෙහෙම කිව්වට යථාර්ථය මට අද වැටුනා. ඉතින් අද මලයසනය වෙලා හිටියා කරන්න දන්නේ නැහැ. මලය අසයා වෙලා හිටියා කරන්න දෙයක් නැහැ. ඒ වරද වරද හැටියට අවංකව මම පිළිගන්නවා. මිනිත්නම් කිසි දවසක එබඳ වරදහක් නොවා කියලා මම අධිෂ්ඨානත් කරගන්න. එහෙම නොවෙන්න මම බලාපොරොත්තු වෙනවා කටයුතු කරන්න. අනේ මලය අස්සයා වෙලා දියයක් හාවනේ මට සමා වෙන්න මගේ වෙච්ච වරදට මාට කමා කරන්න. මම මේ වන්දි ගෙවනවා. ඔඊට වඩා අප්රමාණ යහපතක් කරලා මම හදු දෙනවා. ගුණවතයෙක් නිසා ඒ ගුණය නිසා මටත් පිහිටෙනපු ශක්තියක් වැඩියි. ඒනිසා මම චිත්තක් ප්රහාදයෙන් කරපු මේ පිනේ පින මේ කරපු කුසලය කුසලයෙ අප්රමාණ බව තියෙනවා. මේකත් අනුමෝදන් වෙන්න. ඔබත් සුපිත මුද්ද වෙන්න ඔබට කිසිම කෙනෙක්ගෙන් කරදරයක් වෙන්න එපා. ඔබේ හිතට දෙන මගක් ලෝකයෙන් වෙන්න එපා. මේ ආදී වශයෙන් අර අමනුස්සයාට කියන්න පුළුවන් නම් බලා ඉතද්දී අමනුස්සයා නිදහස් වෙන්නේ. අපිට නිදහස් කරගන්න බැහැ මොකද මල යකා මැරිලවත් ඉවරයක් නැහ. ඉන්න කඑක කෙනෙක් කරදරේ මලක් කරදරේ. මු මැරිලාවත් යන්නේ නැහනේ. අපි ඉන්නේ ඔතන මිසක්. කෝ ධර්මය තුළ ඇයි මැගිලවත් යන්නේ නැත්තේ? ඇයි එතෙන්ට ආවේ? අපි ඕක තේරුම් ගැනීමේ හැකියාවක් නැත්නම්. අපිට කොහොමද මේ අමුදුර සේකින් බේරෙන්නේ යන්නේ? අපි ඕක දකින්න පුරුදු වෙන්න ඕනේ. දැන් වරද වරද හැතියට දැකලා. ආයති සංවරය හෙවත් නැවත දන් නොකරන සංවරය පිහිටලා වෙච්ච වරදට වන්දිගෙවලා අවංකව කමා කරගන්න පුළුවන් නම් ඔය අමනුස්ස දෝෂ හුඟාත් දෙනවා නැති කරගත්ත ඒක.
하지만 숨길 것이 없습니다. 언젠가 자기가 참됨을 보았다면, ‘참으로 나는 그날 잘난 체하며 그렇게 말했지만 오늘 참모습을 깨달았습니다. 오늘 당신이 죽은 yakkhinī가 되어 있다면 어찌할 수 없습니다. 죽은 yakkha가 되어 있어도 어찌할 수 없습니다. 그 잘못을 잘못으로 정직하게 받아들입니다. 사람으로서 다시는 그런 잘못을 하지 않겠다고 adhiṭṭhāna를 세웁니다. 그렇게 되지 않도록 애쓰겠습니다. 아, 죽은 yakkha여, 나를 용서하십시오. 내 잘못을 용서하십시오. 나는 갚음을 하겠습니다. 그보다 훨씬 더 큰 이로움을 드리겠습니다. 덕 있는 이 덕분에, 그 덕 덕분에 나에게 자리 잡은 힘이 큽니다. 그래서 내가 맑은 믿음으로 지은 이 puñña, 이 kusala는 헤아릴 수 없습니다. 이것을 기뻐해 주십시오. 당신도 행복하기를, 누구에게서도 괴로움을 받지 않기를, 세상에서 당신 마음에 상처받는 일이 없기를.’ 이렇게 그 amanussa에게 말할 수 있다면, 그때 amanussa는 풀려납니다. 그렇지 않으면 우리가 풀어 줄 수 없습니다. 죽은 yakkha는 죽어서도 끝나지 않기 때문입니다. 살아서도 괴롭히고 죽어서도 괴롭힙니다. 죽어서도 떠나지 않습니다. 우리가 거기 있으니까요. dharma 안에서 보면, 왜 죽어서도 떠나지 않습니까? 왜 거기에 왔습니까? 그것을 알아차릴 힘이 없다면 우리가 이 amanussa의 괴롭힘에서 어떻게 벗어나겠습니까? 그것을 보는 데 익숙해져야 합니다. 잘못을 잘못으로 보고, āyati saṃvara, 곧 다시는 하지 않겠다는 다짐을 세우고, 저지른 잘못에 갚음을 하며 정직하게 용서를 빌 수 있다면, 그런 amanussa의 탈은 대부분 없앨 수 있습니다.
ඉතින් වෙලා තියෙන්නේ ඒ ටික කර ගැනීමට හැකියාවක්, දක්ෂතාවයක් ශීසරණ නුවණකින් හේතුව තේරුම් ගන්න පුළුවන් හැකියාවක් නැති කරන. ඉතින් මේ වගේ අවස්ථාවලද අපි දකින්න ඕනේ අන්න ඒ වගේ සුද්ධ කරගන්න.
모자란 것은 그것을 해낼 힘과 솜씨, 깨어 있는 지혜로 까닭을 알아차릴 힘입니다. 그러니 이런 때에도 우리는 그렇게 깨끗이 하는 것을 보아야 합니다.
දැන් සමහර වෙලාවට අරමට මොකද කරන්නේ? ඔවුන් එනවා නැන්ද අම්මා එනවා, ඔන අම්මා එනවා. හංගපන් හංගපන් අන්න අහවල් ගෙඩිය අහවල් එනවා. අන්න අර මිදි කකුටක් තියෙනවා මේසූඩනේ තියෙන්නේ. දැන් උන්දේ ආපු ගමන් ඔකේ එල්ලනවා. හංගප ඉක්මන් කරලා එළියට එහෙම ගන්න එපාක ඈ ගියපා යනකම්. කවුද මේ ඉන්න? කිව්වා අම්මයි කෝ නැන් දාම්ම යනකන් ඕකේ ලේට අදින්නේ. බලන්න ගියාද කියලා. දැන් බලනවා ගියාග ඊට පස්සේ ලිට ඇදලා කන්නා. දැන් අපි කළේ හොඳ වැඩක් අපි මොකක්ද කරමේ කියන එක අපි දැක්කෙන්නේ නැ. ඇයි එහෙම කළේ කියලා ඇහුවොත් ඔය ගැන්නේ මල පිරේද කොච්චරදත් මදිග ඇයිනේ.
어떤 때 우리는 어떻게 합니까? ‘시어머니가 온다, 숨겨라, 숨겨라. 그 무엇이 온다. 식탁 위에 포도 한 송이가 있다. 저이가 오자마자 집어 먹을 것이다. 얼른 숨겨라. 갈 때까지 꺼내지 마라.’ 누가 왔느냐 하면 시어머니입니다. 그이가 갈 때까지 서랍에 넣어 둡니다. 갔는지 엿봅니다. 그 뒤에 서랍에서 꺼내 먹습니다. 우리는 잘했다고 여기며 우리가 무슨 짓을 했는지 보지 못합니다. 왜 그랬느냐고 물으면 ‘그 욕심쟁이, 아무리 줘도 모자라요’ 합니다.
තමන් කොහොමද ඇහුවොත් ඊට වඩා මල පිරේදිය කෝ මල පෙරේදේ? නමුත් අපි කියන්නේ අනුන්ගැලු පාද. දැන් මෙන්න මේ විදිහේ අපි ගුණයක් දකින්නේ නැතුව බෙදා හදාගෙන යන කායතුන් සතුරෙන් බෙදා හදාගෙන කෑම මේ ගුණය දකින්නේ නැතුව මෙන්න මෙබඳු ආකාර දේවල් අපි ලෝකේ කවදා හරි කරලා තිබුණානම් මේ භවය හෝ වෙන භවයක හෝ කරලා තිබුණානම් අපිට සිද්ධ වෙනවා මේ ජාතිය අර වන්දි වශයෙන් බඩේ අජීරණ කරලා හොර කරලා හිරෙ කරලා තියෙන ලෙඩවලට මුහුණ දෙන්න ප්රෘත්තිපාක වශයෙන් වගේ
자기는 어떠냐고 물으면, 더 큰 욕심쟁이는 누구입니까? 그런데 우리는 남을 욕심쟁이라 합니다. 이렇게 우리가 덕을 보지 못하고, 나누어 먹는 이 덕을 보지 못하고 이런 짓을 이 세상 언제든, 이 bhava에서든 다른 bhava에서든 했다면, 그 갚음으로 이런 몸, 곧 배가 체하고 막히고 답답한 병을 pavatti vipāka로 맞게 됩니다.
මේක අපි දකින්නේ නැහැ මේ ලෝකේ හැටිය එහෙම තමයි පෘථග්ජන ලෝකයේ හැම වෙලේම වැහිච්ච ගමන් යථාර්ථය වැහෙනවා. ඇත්ත කියලා බොරුවක් පේනවා. හැම වෙලේම පේන්නේ ඒකයි. ගුණය කියලා අගුණයක් පේනවා. අගුණය හැටියට අගුණය ගුණයක් හැටියට පේනවා. මේ නොයෙක් ආකාරය විකාර විකෘති වෙනවා. මේ නිසාම අපි නොදැන පහු කරනවා. නොදැන කෙරෙනවා නෙමෙයි නොදැන කරන ඒවා කියනවා. ඉතින් ඒ නිසා ඒවා දිට්ඨි සම්ප යුත්ත. ඉතින් ඒ දිට්ඨි සම්පදට පව් කරගත්තහම ඒ ආකාරයෙන් විපාක වෙන්න අපි පසු පරිවාර වශයෙන් පිහිටෙනවා. ඒවය විපාක අපිට නානා ප්රකාරයෙන් ඉන්නවා. විපාකය එන වෙලාවට අපි දන්නේ නැහ මෙහෙම විපාකයක් මම මොනවා කරලා තිබුණද? මොකද හේතුව? තමන්ගේ වරද හොයන්න මානසිකත්වය හොයාගන්න ක්රම රටාව අනුගමනය කරලා නැති වෙච්ච නිසා හැමදාම කතා කරන්නේ මම සුදනම්. ඉන්නේ ඕකද? මම නම් සුදක්. අනික් අය තමයි වැරදි. මගේ වැරදික් නෑහැ. ිඑක්ක අය තව වැරදි කාර්ය අපි පුරුදු වෙලා තියෙන්නේ මගේ වරදක් නැහැ මම සෝදනා කියන තැන ඉන්නවා. මම කවද ආවා කැමති නැහ. අපේ වැරද අපි හොයාගෙන අනු හොයා දෙන දෙයක් නැහැ. අපි වරද අපි හොයාගන්න ඕනේ. තම තමන්ගේ වරද තම තමන් හොයාගෙන හැදෙන එකයි මනුස්ස යථාර්ථය ඒකයි.
우리는 이것을 보지 못합니다. 세상이 그렇습니다. puthujjana 세상에서는 언제나 가려지자마자 참모습이 가려집니다. 거짓이 참으로 보입니다. 늘 그렇게 보입니다. 덕 아닌 것이 덕으로 보입니다. 덕이 덕 아닌 것으로, 덕 아닌 것이 덕으로 보입니다. 갖가지로 뒤틀리고 일그러집니다. 그래서 우리는 모르고 지나가고, 모르고 합니다. 모르고 하는 것이 아니라 모르고 저지른다는 것입니다. 그래서 그것들은 diṭṭhi-sampayutta입니다. diṭṭhi-sampayutta로 pāpa를 지으면 그대로 열매를 맺도록 뒤를 받쳐 자리 잡습니다. 그 vipāka가 갖가지로 옵니다. vipāka가 올 때 우리는 ‘이런 vipāka가 오다니 내가 무엇을 했을까’ 하고 모릅니다. 왜일까요? 자기 잘못을 찾는 마음, 그것을 찾는 방법을 따르지 않았기 때문에 늘 ‘나는 깨끗하다’ 하고 말합니다. ‘나는 깨끗하다, 남들이 그르다, 내 잘못은 없다, 다른 사람들이 더 그르다.’ 우리는 ‘내 잘못은 없다, 나는 탓할 데 없다’ 하는 자리에 머무는 데 익숙합니다. 그러기를 결코 좋아해서는 안 됩니다. 우리 잘못은 남이 찾아 주는 것이 아닙니다. 우리 잘못은 우리가 찾아야 합니다. 저마다 자기 잘못을 찾아 고치는 것, 그것이 사람의 참모습입니다.
ඉතින් එතන්ට පත් වෙනවා නම් අපිට පේන්න පටන් ගන්නවා අපි කරගන්න වැරදි තියෙන වරපතලක. එතකොට වරද වරද හැටියට දැකලා හනම් ආයති සංවරය පිහිටීමේ හැකියාව ලැබෙනවා. අන්න එහෙම කරගත්තොත් බොහෝ දුරට ඒවෙන් මිදෙන්න පුළුවන්. ඉතින් ඒක තෝරාගන්න බැරි නම් අපිට කොච්චර කාල හරියන්නේ නැහැ. ඒක හේතුවක්. බහු හේතු කළු අමනුෂයක රැඳිලා හින්න එක හේතුවක් තමයි ඒක. ඒ වෙන ඒ අමනුස්සයෙක් ගම් තෙනක හැඳිලා අජීරණ කරවන්නත් එක හේතුවක් ඕක. ඉතින් ඕ වගේ දේවල් අපි ආයත සංරය පිහිටමින් සුද්ධ වෙන්න දැනගන්න ඕනේ. ඊට පස්සේ ඒක තමයි ඊට පස්සේ ඒ අමනුස්සයා ගන්න ආහාරයක් තියෙනවා. රාගය ආහාර කරගන්න, ද්වේශය ආහාර කරගන්න, මෝහය ආහාර කරගන්න අම රාගයට වඩා ලෝභය ලෝභය, ද්වේශය, මෝහය ආහාර කරගන්න අමනුස්සය. ඒ ලෝභයට කටයුතුවට අපි කටයුතු කළොත් ලෝභ, ද්වේශ, මෝහයෙන් අමනුස්සයාගේ ආහාරය අපි ළඟට ඉපද වෙනවා. නිබ වෙන ආහාරය භුක්ති ඉදනකොට අමනුස්සයාට පරිසරය හැදෙන්නවා. අන්න තව හේතුවක්. එහෙනම් අපි හේතුනුත් අහක් වුනාම දැන් හේතු දෙකක් ඉවරයි. ඒකක් තමයි සසරේදී ඇති කරගත්ත හෝ දැන් ඇති කරගත්ත එහෙම මේ මුලාව නිසා හටගත්ත වැඩපිලි අත්තරලා හනම් සුද්ධ වීම කමා කරන්නේ සුද්ධ වීම එයා හට. අනික තමයි අපි ළඟ තිබෙන උන්ට අවශ්ය කරන පරිසරයට අවශ්ය කරන නීජ පරිසරය අයින් කරගැනීම. එතකොට උන්ට අවශ්ය කරන පසු තලේ ආහාරය අපි නැති වෙලා යනවා.
거기에 이르면 우리가 저지른 잘못이 얼마나 무거운지 보이기 시작합니다. 그러면 잘못을 잘못으로 보고 āyati saṃvara를 세울 힘이 생깁니다. 그렇게 하면 많은 것에서 풀려날 수 있습니다. 그것을 가려내지 못하면 아무리 세월이 가도 소용없습니다. 그것이 한 가지 까닭입니다. 여러 까닭으로 amanussa가 붙어 있는 한 가지 까닭이 그것입니다. amanussa가 어딘가에 붙어 체하게 만드는 한 가지 까닭도 그것입니다. 그러니 그런 것들은 āyati saṃvara를 세우며 깨끗해지는 것으로 알아야 합니다. 그다음으로, amanussa가 먹는 음식이 있습니다. rāga를 먹고, dosa를 먹고, moha를 먹습니다. lobha, dosa, moha를 먹고 사는 것이 amanussa입니다. 우리가 lobha로 지내면 lobha, dosa, moha에서 amanussa의 먹이가 우리 곁에 생깁니다. 그 먹이를 누리면서 amanussa에게 알맞은 환경이 생깁니다. 이것이 또 하나의 까닭입니다. 그러니 그 까닭들을 치우면 두 가지 까닭이 끝납니다. 하나는 saṃsāra에서 또는 지금 홀림 때문에 저지른 일을 버리고 용서로 깨끗해지는 것입니다. 다른 하나는 우리 곁에 있는, 그들에게 필요한 천한 환경을 치우는 것입니다. 그러면 그들에게 필요한 바탕인 먹이가 우리에게서 사라집니다.
ඉතින් ඒ ආකාරයෙන් අනුගමනය කරගෙන යනකොට අපිට පුළුවන් එනවා. ඊට පස්සේ මම හිතන්නේ හැකි තරම් දුරට යම්කිසි තමා කෙරෙහි ද්වේශන වෛර කරන ශාප කරන කොටසක් ඉන්නවා නම් ඒ අයගෙන් තමා කරා එල්ල වෙන සාපය පලන් පලෙන්න සසර හේතු තියෙනවාන. ඒවත් ඇඳලා එනවා. ඉතින් අනුකරණ අනවි, කොඩි වින්න සාව බන්ධන ඇස්වාහ, කටවහ, හෝවා වහ අඬෝ වැඩියා මේවත් වදින්න හේතු වෙනවා. එබඳු දේවල් වලට අපි යමක් අපි හේතු වෙලා තියෙනවා නම් මනා සිහි
그렇게 따라가면 우리는 해낼 수 있습니다. 그다음으로, 할 수 있는 만큼, 자기에게 미움과 원한을 품고 저주하는 무리가 있다면, 그들에게서 자기에게 향하는 저주가 열매를 맺을 saṃsāra의 까닭이 있다면 그것도 묶여 옵니다. 그래서 흑마술이나 저주, 묶음, 나쁜 눈, 나쁜 입 같은 것들이 닿는 까닭이 됩니다. 그런 것들에 우리가 까닭이 되었다면 깨어 있는 지혜로 그것들을 없애야 합니다.
නොවනින් ඉඳලා ඒවා දුරු කරගන්න ඕනේ. කෙනෙක් අපිට සාප කරනවා නම් ඒකට හේතුවක් තියෙනවා කියලා. සමහර වෙලාට හේතුවක් තිබෙන සාප කරනවා. අපිට නින්දා පහස කරනවා හේතුවක් ඇතුව එහෙනම් අපි ඒක හදාගන්න ඕනේ. ඒ තව ක්රමයක්. දැන් මෙන්න මේ ක්රමෙන් බහු හේතුකව පහළ වෙන අමනුෂ බන්ධනයක් හැඳීමක් තියෙනවා නම් කෙනෙකුට ඒ වගේ ලෙඩක් රෝගයක් අල්ලා හිටිනවා නම් ඒවා දුරු කර ගැනීමට ඒකට තියෙන හේතුව දැකලා. ඒ ඒකට මූල හේතුවට විවිධාකාර හේතුන් නිසයි ඒ ඵලය වශයෙන් කියලා ඇවිල්ලා තියෙන්නේ කියා දැකලා ඒ විවිධාකාරයේ හේතු මනා සිහි නුවනින් අරගෙන අයින් කර දැන්න ඕනේ. අපිට අමුතුවෙන් කරන්න දෙයක් නෙමෙයි දහම් මාර්ගය තුළින් ලබාගත්ත ප්රතිඵලයෙන්ම අන්න ධම්මෝ හීරකති ධම්මචාරී කියන ධර්මය ආරස්ථාව එතකොට ලැබෙනවා. එහෙනම්
누가 우리를 저주한다면 거기에는 까닭이 있습니다. 어떤 때는 까닭이 있어서 저주합니다. 까닭이 있어서 우리를 업신여기고 비웃는다면 그것을 고쳐야 합니다. 그것도 한 가지 방법입니다. 이렇게 여러 까닭으로 생긴 amanussa의 묶임이나 들러붙음이 있다면, 누군가 그런 병에 붙잡혀 있다면, 그것을 없애려면 그 까닭을 보아야 합니다. 그 뿌리 까닭에서 여러 까닭 때문에 그 열매로 온 것임을 보고, 그 여러 까닭을 깨어 있는 지혜로 잡아 치워야 합니다. 우리가 따로 해야 할 것이 아니라 dharma의 길로 얻은 열매 그 자체로, ‘dhammo have rakkhati dhammacāriṃ’이라는 dharma의 보호가 그때 옵니다. 그러니
කියන ධර්මය ආරස්ථාව එතකොට ලැබෙනවා. එහෙනම් මට යම් ධම්මහවේ රක්කි ධම්මචාරිකා ධර්මය මම රහෙනවා කියලා මම නව ගුණ ගාථාව මෙච්චර කියනවා බලමුකෝ. ඒට හරියන්නේ නැහ ධර්මය දැකලා නැ. ධර්මය කියන්නේ පොතේ ලියා තියෙන වාක්යය නෙමෙයි. යමක් යම් සේ දරන්නේද ඒකට හේතුව දකිනවා නම් අන්න ඒකයි ධර්මයට ඇත්තේ.
‘dhammo have rakkhati dhammacāriṃ, dharma가 나를 지킨다’ 하며 ‘navaguṇa 게송을 이만큼이나 외우는데 두고 보자’ 해서는 안 됩니다. dharma를 본 것이 아닙니다. dharma는 책에 쓰인 문장이 아닙니다. 무엇이 어떻게 지니어지는지 그 까닭을 본다면 바로 그것이 dharma입니다.
එහෙනම් යම්කිසි ලෙඩක් ලෙඩක් හැටියට දරන්නේ ඇයි? ලෙඩ පිළිබඳ ධර්මය දක්නම් ඒක දකිනවා. එතකොට අපි දකිනවා. මේක නොදරන්න නම් මොකද කරන්න ඕනේ? දරන්න හේතු වෙච්ච කාරණය අත්හැරන්න වැලීම මිදී ගියා නම් හේතුවෙන් මිදුනා. හේතු නිරෝධයි. හේතු නිරෝධනාව ඵල නිරෝධයි අන්න නිරෝධ ධර්මය එහෙනම් පටිච්ච සමුප්පාදයෙන් හටගන්න ධර්මයයි පටිච්ච සමුප්පාදයෙන් නිරෝධ කරන ධර්මයයි දැක්කනම් මෙන්න මෙහරි කියනවා ධර්මය දැක්කෙන.
그러면 어떤 병이 왜 병으로 지니어집니까? 병에 관한 dharma를 본다면 그것이 보입니다. 그러면 우리는 그것을 지니지 않으려면 무엇을 해야 하는지 봅니다. 지니게 된 까닭을 버리는 것입니다. 싫증 내고 풀려났다면 까닭에서 풀려난 것입니다. 까닭이 그칩니다. 까닭이 그치면 열매가 그칩니다. 이것이 그침의 dharma입니다. 그러니 paṭicca samuppāda로 생겨나는 dharma와 paṭicca samuppāda로 그치는 dharma를 보았다면, 이것을 dharma를 보았다고 합니다.
අන්න ධර්මය විසි දැකලා ධර්මානුකූලව ප්රතිකර්ම කරපු කෙනාට ධර්මය පිරිසරණ ලැබෙනවා කියන්නේ ඒක නොලැබෙනවා නම් ඒකයි පුදුමේ. යමක් හටගන්න හේතුව දැකලා ඒ හටගන්න හේතුව දැක්ක නම් ඒ හටගත්ත දේ අපිට අවැඩනවා. ඒ හේතුව නැති කරපුහම මේ හටගත්ත දේ නැති වෙලා යනවා. ඉතින් හටගත්ත දේ නරක නම් නරක දේ නැති කරන්න ඕනම්. නරක දේ හටගන්න හේතුව හොයලා බලපුවහම දැක්කා නම් හේතුව මේකයි කියලා. අන්න ධර්මය දැක්කා. ඊට පස්සේ අනුගමනය මොකක්ද ඒ නරක දේ හටගැනීමට තියෙන හේතුව හිතෙන් කයෙන් වචනය යළි ගොඩනගන්නේ නෑ. එතෙන් ගොඩන්නපු එකක් මානසිකත්වයක් තිය සුද්ධ කරගන්නවා. අන්න ධර්මයට පිහිටියා. අන්න එතකොට ධර්මය ආරක්ෂාව ලැබෙනවා.
dharma를 보고 dharma에 맞게 다스린 사람에게는 dharma의 의지처가 옵니다. 오지 않는다면 그것이 놀라운 일입니다. 무엇이 생기는 까닭을 보고, 그 생기는 까닭을 보았다면, 생긴 것이 우리에게 해롭다면 그 까닭을 없앨 때 생긴 것이 사라집니다. 생긴 것이 나쁘면 나쁜 것을 없애야 합니다. 나쁜 것이 생긴 까닭을 찾아보아 ‘까닭은 이것이구나’ 하고 보았다면 dharma를 본 것입니다. 그다음 따를 것은 무엇입니까? 그 나쁜 것이 생기는 까닭을 마음과 몸과 말로 다시 세우지 않는 것입니다. 거기에 쌓아 둔 마음을 깨끗이 합니다. 그러면 dharma에 자리 잡은 것입니다. 그러면 dharma의 보호가 옵니다.
ඉතින් මේට අමතරව අපි මෙච්චර කල් බුදුන් වඳින අය අනේ උදේ නර කෑ වෙනවෙනකම් අපි මල් පහ පූජ අය ඉතින් ධර්මානුකූලව ඉන්න අපිට ඇයි මේක කරදර කිව්වට එහෙම ධර්මය දකින්න බැ. ධර්මය දකිනවා කියන එක තේරුම් ගන්න ඕනේ. Ja.
이것 말고, ‘우리는 이렇게 오래 Buddha께 절하고 아침부터 밤까지 꽃을 올리고 dharma에 맞게 사는데 왜 이런 괴로움이 오느냐’ 하고 말해서는 dharma를 볼 수 없습니다. dharma를 본다는 것이 무엇인지 알아차려야 합니다.