와하라까 코리아
CD019-10

CD019 · 10번째 · 1시간 29분 · 원문 녹음

dhamma desanā (2)

ධර්ම දේශනා (2)

අපි දැන් බලාපොරොත්තු වෙන්නේ ඒ ආකාරයෙන්මඒ තණ්හා උපාදාන ආදී වශයෙන් බැඳීම හැඳීම අපි ගත්තහම

우리가 지금 바라는 것은 바로 그런 식으로, taṇhā와 upādāna 같은 것으로 매이고 달라붙는 것을 살펴보는 것입니다.

ඔතන තේරුම් ගන්න පන මේ තණ්හා උපාදාන කියන මේ කාරණා දෙකම මොනවද තණ්හා මොනවද උපාදාන

거기서 이 taṇhā와 upādāna라는 두 가지를 알아야 합니다. 무엇이 taṇhā이고 무엇이 upādāna인가.

අපි බැඳීමට හැඳීමට සසර ගමනට හේතු වෙන යම්තා කරුණු ඇත්නම් අවිද්‍යාවෙන් ගොඩනැගුනහම ලැබෙන එක අවස්ථාවක් තමයි තණ්හා කියන අවස්ථාව තව

우리가 매이고 달라붙어 saṃsāra의 길을 가게 하는 것들이 avijjā로 쌓여 올라갔을 때 얻게 되는 한 단계가 바로 taṇhā라는 단계입니다.

අවස්ථාව තව රූප තණ්හා, සබ්ද තණ්හා, ගන්ධ තණ්හා, රස තණ්හා පොට්ඨබ්බ තණ්හා ධර්ම තණ්හා කියලා. මේ හය ආකාරයටත් මේ තණ්හාව මේ ආකාරයෙන් මතු වෙලා එනවා.

또 rūpa-taṇhā, sadda-taṇhā, gandha-taṇhā, rasa-taṇhā, phoṭṭhabba-taṇhā, dhamma-taṇhā라고 합니다. 이 여섯 가지로 taṇhā가 이렇게 드러나 옵니다.

එතකොට උපාදාන කියන ඒවත් නානා ප්‍රකාර නම් වලින් විග්‍රහ වෙනවා. කාම උපාදාන, දිට්ඨ උපාදාන, සීලබත්ති උපාදාන, අත්තවාද උපාදාන ආදිව තවත් නම් වලින් විග්‍රහ වෙනවා.

그리고 upādāna도 여러 이름으로 풀이됩니다. kāmupādāna, diṭṭhupādāna, sīlabbatupādāna, attavādupādāna 같은 이름으로도 풀이됩니다.

රූප උපාදාන, සබ්ද උපාදාන, ගන්ධ උපාදාන, රස උපාදාන, පොට්ඨබ්බ උපාදාන, ධර්ම උපාදාන කිව්වත් උපාදාන වලට අහුවෙනවා.

rūpa-upādāna, sadda-upādāna, gandha-upādāna, rasa-upādāna, phoṭṭhabba-upādāna, dhamma-upādāna라고 해도 upādāna에 들어갑니다.

ඇලීමයි බැඳීමයි කියනවා නම් අවිද්‍යාවෙන් මේ ලෝකේ වටිනවයි කියලා හිතාගෙන කොතනක හරි ඇහෙන්, කනෙන්, දිවෙන්, නාසයෙන්, ශරීරයෙන්, මනෙන් අරමුණු කරමින් යමක බැඳෙනවා. වටිනවායි කියලා නිගමනය කරන එතනට බැඳී හැදී ඉන්න බලනවානම්. මෙන්න මෙතන තණ්හා උපාදාන දෙක සිද්ධ වෙනවා.

달라붙음과 매임이라는 것은, avijjā로 이 세상이 값지다고 여겨 어딘가에 눈으로, 귀로, 혀로, 코로, 몸으로, 마음으로 대상을 삼으며 무언가에 매이는 것입니다. 값지다고 결론 내린 그곳에 매이고 붙어 있으려 한다면, 바로 여기서 taṇhā와 upādāna 두 가지가 일어납니다.

යම් කෙනෙක් පංචකාමයන්ගේ ඇලීම් වැඩි අත්හැරලා මේ නිවන් දැකීමට හේතු වෙන ධර්මය පිළිබඳව ඇලීමක් බැඳීමක් තිබුණා. ඒකෙන් ඇතිවෙන ක්‍රමයක් තියෙනවා. එතනත් උපතක් තියෙන අවස්ථාවක් තියෙනවා.

어떤 사람이 다섯 가지 kāma에 대한 달라붙음을 버리고, nibbāna를 보게 하는 dhamma에 대해 달라붙음과 매임을 가졌다고 합시다. 그것으로 생기는 길이 있습니다. 거기에도 태어남이 있는 경우가 있습니다.

එතන ඇතිවෙන තණ්හා උපාදා කියලා කියන්නේ අවිද්‍යාවෙන් හටගන්න පැත්තට නෙමෙයි වුනාට අවිද්‍යාවෙන් ධර්ම තණ්හාවට ගන්න තියෙනවා. තණ්හා උපාදාන කෙළවර කරන්නේ නැති නිසා. එයාට බඹලව හරි ඉපදින වෙනවා. දුවතියක උපදින්නේ නෑ.

거기서 생기는 taṇhā와 upādāna는 avijjā로 생기는 쪽은 아니지만, dhamma-taṇhā로 붙잡는 것이 있습니다. taṇhā와 upādāna를 끝내지 않았기 때문입니다. 그는 brahma 세계에라도 태어납니다. duggati에 태어나지는 않습니다.

ධර්මයට තණ්හාවෙන් ධර්මයෙහි උපාදාන කරමින් හිටියොත්. ඒ ධර්ම උපාදානය හේතු කරපු බහුලෝ උපදිනවා. සසර කෙළවර ඉවර වෙන්න.

dhamma에 대한 taṇhā로 dhamma에 upādāna 하며 지낸다면, 그 dhamma-upādāna 때문에 brahma 세계에 태어납니다. saṃsāra가 끝나지 않습니다.

ධර්මයට උපාදානයෙන් බැඳිලා ඉන්නවා නම් හේතාක්කල් අනාගාමී ඵලය මිසන් අරිහත් ඵලය නෑ.

dhamma에 upādāna로 매여 있는 동안에는 anāgāmī 열매까지일 뿐, arahant 열매는 없습니다.

එක්තරා මනුස්සයෙක් අනාගාමීව ඉඳලා. මතු උපතක් නම් මට ඕනෙම නැහැ මෙයින් කෙරවර කරනවා කියලා හිතාගෙන ිියාලා නමුත් මැරිලා බලනකොට අවිහ කියන බ්‍රහ්ම ලෝකේ ඉපදිනවා.

어떤 사람이 anāgāmī로 지내면서 '다음 태어남은 전혀 바라지 않는다, 이것으로 끝낸다'고 여겼습니다. 그런데 죽고 보니 Aviha라는 brahma 세계에 태어났습니다.

සිහි කරලා බලනකොට අනේ මම හිතාගෙන හිටියේ උපත ඉවරයි කියලා. අවසානයි කියලා ආයේ ඉපද තියෙනව තව මම බ්‍රහ්මය කියලා උපන්නේ ආයගෙ තවත් බැවක් එහාට ගියා. මට මොකද මෙහෙම වුනේ? ඇයි මිදෙන්න බැරි වුනේ? දැන්නම් මට කාරණය තේරෙනවා.

돌이켜 보니, '아, 나는 태어남이 끝났다고, 마지막이라고 여겼는데 또 태어났구나. brahma로 태어나 또 한 생을 더 건너갔다. 왜 이렇게 되었나? 왜 벗어나지 못했나? 이제야 까닭을 알겠다.'

මට ජේතවනාරාමයේ ශාන්ත පරිසරය කොච්චර බැරුවත් නරකුවත් මදි වුණා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

උන්වහන්සේලා සමඟ මට ඇසුරේ ඉන්න එක මහා ප්‍රියමනාපයක් තිබුණා. මම බැඳිලා හිටන්නේ මට දැනිරේරෙන්නේ.

'그분들과 함께 어울려 지내는 것이 내게 무척 즐거웠다. 내가 거기 매여 있었다는 것을 몰랐다.'

අන්න ඒ ප්‍රියමනාපය නිසා මට රූප තණ්හා ඇරිලා තිබිලා නැ. කාම තණ්හාව නම් ඇරිලා තිබුණා රූප තණ්හාව ඇරිලා නැහැ ම හිතාගෙන හිටිය නැහැ මට තේරුම් ගන්නිලේ බැරි වුණා. ඒකයි මට මේ උපදි හිතු.

'바로 그 즐거움 때문에 내게서 rūpa-taṇhā가 떨어져 나가지 않았다. kāma-taṇhā는 떨어졌지만 rūpa-taṇhā는 떨어지지 않았다. 그렇게 생각하지도 못했고 알아차리지도 못했다. 그래서 내가 여기 태어났다.'

බුදුරජාණන් වහන්සේ නිතර දකින්න ඕනේ රහතන් වහන්සේලා ශ්‍රාවකයන් වහන්සේලා නිසර දැකලා ඇසුරේ ඉන්න ඕනේ කොච්චර සාන්තද කොච්චර ප්‍රින්තද එතන ඉන්න තියෙනවා කියලා ඔය හිත තියාගෙන හිටියා.

'붓다를 늘 뵈어야 한다, arahant들과 제자들을 늘 뵈며 곁에 있어야 한다, 거기 있는 것이 얼마나 고요하고 얼마나 뛰어난가' 하는 그 마음을 품고 있었던 것입니다.

හැබැයි ඕකේ නැති කරන අරිහත් මාර්ග ඥානය කපන එකක් මිසක් ඒට මෙහා එහෙම කපන්න ගියොත් ඒක විනාශ වෙනවා. ඒකට සුදුසු දැන්දී ඒක කපා හරි. එහෙනම් අනාගාමී ඵලයට පත් වෙච්ච

그런데 그것을 없애는 것은 arahant 길의 앎이 끊어 내는 것일 뿐, 그보다 앞서 그렇게 끊으려 들면 그것이 망가집니다. 그에 알맞은 때에 그것을 끊으면 됩니다.

හරි. එහෙනම් අනාගාමී ඵලයට පත් වෙච්ච පුද්ගලයෝ ඉන්නවද? එයා ඊළඟට වැඩිය යුතු කොටසේ තමයි තියෙන්නේ. බුදුන් දහම් සුන් කෙරෙහිවා බැඳෙන්න හොඳ. වටිනවා කියලා අල්ලන්න හොඳ නෑහැ කියලා අදහස ගන්නේ එතන ගිය කෙනෙ.

그러면 anāgāmī 열매에 이른 사람들이 있습니까? 그가 다음에 닦아야 할 부분이 바로 거기 있습니다. 붓다·dhamma·saṅgha에 대해서도 매이는 것이, 값지다며 붙잡는 것이 좋지 않다는 생각은 그 자리까지 간 사람이 갖는 것입니다.

කාමවත් කෙරෙ බැඳින්න හෝද නෑහැ කියලා දැකලා ඒක අත්ින වැලින් විදිහ ගියාට පස්සේ තමයි ඒක වහින්නේ. පල් තියහැ බහින්න ගියොත් එහෙම අතරමන් වෙනවා. ඒ නිසා ඕක එරට ගන්න ඕනේ

kāma에 매이는 것이 좋지 않다고 보고 그것을 버리며 나아간 뒤에야 그 다음이 열립니다. 아래를 건너뛰려 하면 길을 잃습니다. 그러니 이것을 차례대로 받아들여야 합니다.

එකින් එකට ඔ තේරුම් ගන්න ඕනේ. උඩ පඩියට නගින්න ඕනම් පල්ලේ තිබෙන පඩිය ඔක්කොම අත්හැරලා. ළඟම තියෙන ආසන්න පඩියත් අත්හැරපු දටයි උඩ පඩියෙන් සමතලා මුදුරට නගින්න පුළුවන්.

하나씩 알아야 합니다. 위 계단에 오르려면 아래에 있는 계단을 모두 버리고, 바로 곁의 계단까지 버렸을 때에야 위 계단에서 평평한 꼭대기로 오를 수 있습니다.

පඩිය ඉන්න දාකල් මුදුන. එයාවගේ බැඳිලා ඉන්න තාක්කල් උඩම පඩිය තමයි ධර්මය. මුදුන්ම පඩිය ඒ පඩියෙක්ම ගියහම තමයි අරිහත් වෙන්නේ.

계단에 서 있는 동안은 꼭대기가 아닙니다. 그처럼 매여 있는 동안 맨 위 계단이 dhamma입니다. 맨 위 계단, 그 계단마저 넘어섰을 때에야 arahant가 됩니다.

සියල් අත අන්න එතන්ට පත් වෙන්න ඕන පටිනිසග්ගානුපස්සී අස්ස ශිර්ස්සාමිතික්ති පඨිනසක්ගානු පස්සී පස්ස ශිස්සාමික්කති කියන ත ඇසුරු කළ යුත්තයි පහ කළ යුත්තයි දකින්න ඕනේ.

모든 것을 놓는 그 자리에 이르러야 합니다. 'paṭinissaggānupassī assasissāmīti sikkhati, paṭinissaggānupassī passasissāmīti sikkhati'라는 말처럼, 가까이할 것과 버릴 것을 보아야 합니다.

පිරි නොගැන්න මොනවද පිළිගන්නේ නැත්තේ පොල්ලූපමං භික්ඛවේ ධම්මාං දේශස්සාර නිත්රණත්තායෝ ගහනත්තාය මහනිය මේ ධර්මයත් ඔරුවට උපමා කරනවා එතර වෙන්න පිසක් අල්ලගන්න නෙමෙයි කිව්වෙන දැනගන්න ඕනේ

받아들이지 않는 것은 무엇인가. 'kullūpamaṃ vo bhikkhave dhammaṃ desessāmi nittharaṇatthāya no gahaṇatthāya' — 이 dhamma도 뗏목에 빗댑니다. 건너가기 위한 것이지 붙잡기 위한 것이 아니라고 하신 것을 알아야 합니다.

එතෙන් එහ ධර්මය අල්ලගන්න ගියොත් එහෙම එතනත් උපාදාන වෙන්න ඕනේ. අන්න ඒකෙනුත් බේරෙන්න ඕනේ. හැබැයි ඒකෙන් පේරෙන්න ඕනේ එතන්ට ගිය කෙනා.

저쪽에 가서도 dhamma를 붙잡으려 하면 거기서도 upādāna가 됩니다. 그것에서도 벗어나야 합니다. 다만 그것에서 벗어나는 것은 그 자리에 간 사람의 일입니다.

උඩම පඩිය අත්හරින්නේ පල්ලේ පඩිය පල්ලේ පඩිය අත්හරගෙන ගිහිල්ලා අනු අනුපූරුව ඒ වගේ අනුකූරව අත්හැරගෙන යනවා වගේ පඩියෙන් පඩි අත්හැරලා උඩ නැගිලා උඩ නැගිලා අන්තිම උඩම පඩියත් අත්ඇලා හිට මුදුර නැගලා පරිපලය නිදහස් වෙනවා වාගේ සියලු උපාදානයන්ගෙන් අනුකූරව නිදහස් වෙන්න ඕනේ පල්ලේ පඩිය

맨 위 계단을 버리는 것은, 아래 계단을 버리고 차례차례 계단에서 계단으로 버리며 위로 위로 올라가 마지막 맨 위 계단마저 버리고 꼭대기에 올라 온전히 자유로워지는 것과 같습니다. 그처럼 모든 upādāna에서 차례로 자유로워져야 합니다.

අනුකූරව නිදහස් වෙන්න ඕනේ පල්ලේ පඩිය අත්හරින්නේ නැති මිනිහා උඩ පඩිය අත්හරින්න ගියොත් මොකද වෙන්නේ? ගමන කවදාවත් යන්න හම්බෙන්නේ නැහැ. ඒ වගේ තෝරගන්න ඕනේ යථාර්තය

아래 계단을 버리지 않은 사람이 위 계단을 버리려 하면 어떻게 됩니까? 결코 나아갈 수 없습니다. 그처럼 실상을 가려 알아야 합니다.

තමන් ඉන්න පඩිය තේරුම් අරගෙන අඩිය තියලත් පයති අතේතස තේරුම් අරගෙන මම විසින් ඊළඟට එතනින් ඉක්මිත යුතේ එතනයි. ඒ මට්ටම තම තමන් තේරුම් ගන්න ඕනේ. එහෙම තේරුම් ගන්න බැරි කෙනාට මේ ආර්ය මාර්ගය පූර්ණය කරගන්න බැහ.

자기가 서 있는 계단을 알고 발을 딛고서, 내가 다음에 넘어서야 할 곳이 바로 거기라고 알아야 합니다. 그 수준을 저마다 알아야 합니다. 그렇게 알지 못하는 사람은 이 ariya 길을 다 이룰 수 없습니다.

එහෙනම් මේ තණ්හා උපාදාන තමයි මේ ඔක්කොම ධර්මයටත් තියෙන තණ්හා උපාදානය එකක්. කාම වස්තුන් කෙරෙහි තණ්හා උපාදානයත් එකක්. පාප ධර්මයන් ගෙහි තණ්හා උපාදානයත් එකක්. ඒවා නීච පැත්ත. ඉතින් නිසා පාප ධර්මයන්ගේ තණ්හා උපාදානය අහගන්න ඉස්සෙල්ලා දැනගන්න.

그러니 이 taṇhā와 upādāna가 이 모든 것입니다. dhamma에 대한 taṇhā·upādāna가 하나, kāma 대상에 대한 taṇhā·upādāna가 하나, pāpa-dhamma에 대한 taṇhā·upādāna가 하나. 그것은 낮은 쪽입니다. 그러니 pāpa-dhamma에 대한 taṇhā·upādāna를 먼저 알아야 합니다.

ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ දුරු කරගන්න ඕනේ ඉස්සෙල්ලා. ඊට පස්සේ කාම වස්තු මැද පටිය රාගයක් දැනගන්න ඊළඟට තැනගන්න ඕන. ඒක අරගත්තා ධර්ම රාගිය අත්රගන්න උඩම පඩි. ඒක අත්හරගන්න ඊට සූතයෙන් දැනගන්න ඕන. එහෙම අනුපිළිලින් දැනගෙන අත්හරගෙන අත්හරෙන ඒ කෙනාට අරිහත් ඵලය ලැබෙනවා.

lobha, dosa, moha를 먼저 없애야 합니다. 그 다음 kāma 대상에 대한 rāga를 알고 다음으로 버려야 합니다. 그것을 버리고 나면 dhamma에 대한 rāga를 버리는 것이 맨 위 계단입니다. 그것을 버리려면 sutta로 알아야 합니다. 그렇게 차례로 알고 버리고 또 버리는 사람에게 arahant 열매가 옵니다.

සතර ගමන කෙළවර වෙන්නේ එතකොටයි.

saṃsāra의 길이 끝나는 것은 그때입니다.

ඒ නිසා මේකෙදී තණ්හා උපාදානය නිරෝධ වෙත්වා කියනකොට අපි දැනගන්න මම තණ්හා උපාදානාව වශයෙන් ඇලිලා බැඳිලා ඉන්නේ කැබරතාව. දැන් මට ඉස්සෙල්ලාම නිරෝධ කරගන්න ඒකේ ආදීනව දකින්නවා එතන ඒකෙන් නිරෝධ කරගන්න බලන්න ඕනේ. ඒ බලාපොරොත්තුවෙන් මේ

그러니 여기서 'taṇhā와 upādāna가 사라지기를' 할 때, 나는 taṇhā와 upādāna로 어디에 달라붙고 매여 있는가를 알아야 합니다. 이제 내가 맨 먼저 사라지게 할 것은, 그것의 ādīnava를 보고 거기서 사라지게 하려고 살펴야 합니다.

බලන්න ඕනේ. ඒ බලාපොරොත්තුවෙන් මේ කර්මස්ථානයේ අරිහත් ඵලය දක්කවාහම තැනට සුදුසු අරමුණු වැනිමින් සුද්ධ කරෙන්න යන එකක්. හතර අපා ගත වීමට හිතෙන පාප ධර්මයන්

그런 바람으로 이 kammaṭṭhāna에서 arahant 열매에 이를 때까지 자리에 맞는 대상을 닦으며 깨끗이 해 가는 것입니다.

එකක්. හතර අපා ගත වීමට හිතෙන පාප ධර්මයන් ඇසුරු කරනවා නම් එහෙම මහා භයානකයි කියලා ඒකේ ආදීනව දැකගන්නා. සතර අපහා උප්පත්තියට හේතු වෙන්නාම මේ ඇලීම් පැලීම් වලින් නිදහස් වීමයි මගේ ඊළඟ පළවෙනි පරමාර්ථය.

네 apāya로 가게 하는 pāpa-dhamma를 가까이한다면 그것은 무척 위험하다고 그 ādīnava를 봅니다. 네 apāya에 태어나게 하는 이 달라붙음과 매임에서 벗어나는 것이 나의 다음, 첫째 목표입니다.

දැන් මට සතර අප්පත වීමට හේතු වෙන්න භාව ඇලීම් බැඳීම් නැහැ. ඒවනට කාමයට ඇලීම් බැඳීම් තියෙනවා. එහෙනම් මම කාම ලෝකය ඉක්මලා නැ කාම ලෝකයේ කාම තණ්හා උපාදාන මට තියෙනවා. එහෙනම් කාම ලෝකයේ කාම තණ්හාවන්ගේ ආදීනව දකලා ඒක ඉක්මයන්ට දැන් මම දැනගන්න ඕනේ. මේ තණ්හා උපාදානිරෝධය වාගන

'이제 내게는 네 apāya로 갈 달라붙음과 매임이 없다. 그러나 kāma에 대한 달라붙음과 매임은 있다. 그렇다면 나는 kāma 세계를 넘어서지 못했다. kāma 세계의 kāma-taṇhā·upādāna가 내게 있다. 그렇다면 kāma 세계 kāma-taṇhā의 ādīnava를 보고 그것을 넘어서야 함을 이제 알아야 한다.'

ඕනේ. මේ තණ්හා උපාදානිරෝධය වාගන කර්මස්ථානයමයි වඩන්නේ. හැබැයි එතකොට දම් කරගන්න මොනවාද තම තණ්හාවේ උපාදානය ඇවිල්ලා පැදිලා ඉන්නේ. කාමයෙ ඒක ඉක්මෙව්වා. ඒකත් ඉක්මෝප කෙනාත් මේ කර්මස්ථානය වඩනවා. තණ්හා උපාදාන නිරෝධයට මොන තණ්හාද? ධර්ම තණ්හාය මං ඉන්නවා නිදහට ඒකත් අත්හැරෙන්න ඕනේ. එතකටයි ම නිදහස් වෙන්නේ. ඒක අන්තිම

이 taṇhā·upādāna가 사라지게 하는 같은 kammaṭṭhāna를 닦습니다. 다만 그때 자기 taṇhā·upādāna가 무엇에 매여 있는지 알아야 합니다. kāma는 넘어섰다. 그것까지 넘어선 사람도 이 kammaṭṭhāna를 닦습니다. taṇhā·upādāna를 사라지게 한다 할 때 어떤 taṇhā인가? '나는 dhamma-taṇhā에 머물러 있다, 그것도 놓아야 한다.' 그때에야 내가 자유로워집니다.

එතකටයි ම නිදහස් වෙන්නේ. ඒක අන්තිම ප්‍රකරන එකක්. කර්මස්ථානය එකමයි. අවස්ථාව අනුකූලව තමා බැදිලා හැදිලා එතන දැනගෙන ඒ අදහසතින් ඒකෙන් මිදෙන්න ඒකේ ආදීනව දකිමින් වෙන්වීමේ ආනිසංස දකිමින් අනුපූරව වඩන්න ඕන. අනුපූරව නිවන් මගාන.

그것이 마지막 단계입니다. kammaṭṭhāna는 하나입니다. 때에 맞게 자기가 매이고 붙어 있는 곳을 알고, 그것에서 벗어나려는 뜻으로 그 ādīnava를 보며, 떨어져 나옴의 ānisaṃsa를 보며 차례로 닦아야 합니다. 차례대로 가는 nibbāna의 길입니다.

ඉතින් මටද හැමදෙනාටද තණ්හා උපාදානයෝ නිරෝධ වෙත්වා නිරෝධ වෙත්වා නිරෝධ වෙත්වා. එතකොට නිබ්බාන නාතයි නිබ්බාන වෙත්වා නිබ්බාන නාතයි නිබ්බාන වෙත්වා නිබ්බාන නාතයි නිබ්බාන වෙත්වා. මේ කෙටි කරලා ගත්ත කර්මස්ථාන

그러니 나에게도 모두에게도 taṇhā와 upādāna가 사라지기를, 사라지기를, 사라지기를. 그리고 'nibbāna가 의지처이니 nibbāna에 이르기를, nibbāna가 의지처이니 nibbāna에 이르기를, nibbāna가 의지처이니 nibbāna에 이르기를.' 이것이 줄여서 잡은 kammaṭṭhāna입니다.

දැන් මෙහෙම වරන්න පුළුවන්. ඔයට ඉස්සෙල්ලා වරන්න ඕන. මටද හැමදෙනාටද රාග බන්ධනා අනාථයි රාග බන්ධන නිරෝධ වෙත්වා. ද්වේශ බන්ධනා අනාථයි ද්වේශ බන්ධන නිරෝධ වෙත්වා. මෝහ බන්ධනා අනතයි මෝහ බන්ධන නිරෝධ වෙත්වා. මාර බන්ධනායි මාර බන්ධන නිරෝධ වෙත්වා. නිබ්බාන නාතයි නිබ්බාන වෙත්වා නිබ්බාන නාතයි නිබ්බාන වෙත්වා නිබ්බාන නාතයි නිබ්බාන වෙත්වා මෙහෙම බලනවා. ඒකත් එක ක්‍රමයක්

이제 이렇게 닦을 수 있습니다. 그보다 먼저 닦아야 할 것이 있습니다. '나에게도 모두에게도, rāga의 속박은 의지처가 못 되니 rāga의 속박이 사라지기를. dosa의 속박은 의지처가 못 되니 dosa의 속박이 사라지기를. moha의 속박은 의지처가 못 되니 moha의 속박이 사라지기를. māra의 속박이 사라지기를. nibbāna가 의지처이니 nibbāna에 이르기를' 하고 세 번. 이렇게 봅니다. 그것도 한 방법입니다.

වැඩීම් වල ආකාර එහෙම නොයෙක් ආකාරයෙන් වඩන්න පුළුවන්.

닦는 방식은 그렇게 여러 가지로 닦을 수 있습니다.

නවගුණ නවරහාදී බුදු ගුණව ඒකින් එකට සමාන් කරගත යුතු පැත්තට ගැලපෙන විදිහේ ප්‍රදේශයන් තියෙනවා ඔය නවයේ තුළ අපේ ජීවිතයට එන කම් කටු ඇරගන්න කිලිදක් උපක්‍රමයෙන් පිරිසිදු කරනවාා වාගේ බුද්ධානුස්සතිය වරන්න කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්නනවා.

arahaṃ을 비롯한 붓다의 아홉 덕에는 하나하나 우리가 바로잡아야 할 쪽에 맞는 부분들이 있습니다, 그 아홉 안에. 우리 삶에 박힌 가시를 뽑아내듯, 우물을 방편으로 깨끗이 하듯 buddhānussati를 닦으라고 붓다께서 보여 주십니다.

මේ වෙලාවේදී මේ අප්‍රමාණ බුදු ගුණ ප්‍රමාණ කරන්න යන්නේ නැතුව මෙතකින් මේ බුදු ගුණය වෙනවා කියලා කියන්න යන්නේ නැතුව ඒ බුදු ගුණයම අපි සිහි කරනවා. ඒ බුදුන වාක්‍ය වචනයෙන් සිහි කරනවා.

이때 헤아릴 수 없는 붓다의 덕을 헤아리려 하지 않고, 여기까지가 이 덕이라고 말하려 하지 않고, 바로 그 덕을 우리가 떠올립니다. 붓다의 말씀으로 떠올립니다.

එතකොට ගති රුව ගති හඬ ගති ගුණ මේ කියන අන්‍ය ඕනේ ධර්මයන් නිසා අන්‍ය ඕනේ සම්බන්ධතාවයක් ඇති ධර්මයන් නිසා. අපිට

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

තේරුම් ගන්න බැරි අනන්ත බුදු ගුණිය හිත පිහිටලා වීත රාගී, වීත දෝෂී වීත මෝහී ගුණයට අනුකූල අපේ ප්‍රශ්නය හිතමු වුනා. මේක උපක්‍රමයක්.

우리가 다 알 수 없는 끝없는 붓다의 덕을 마음에 세우고, vītarāgī, vītadosī, vītamohī 덕에 맞추어 우리 문제를 생각합니다. 이것이 방편입니다.

බුදු ගුණ ඉස්සෙල්ලා හඳුනාගෙන විස්ත කරගෙන්න මෙතකින් මේ බුදු ගුණය වෙනවා කියලා සීමා කරන්න යන්නේ නැතුව අප්‍රමාණ බුදු ගුණ ප්‍රමාණවත් කරන්න යන්නේ නැතුව අපි එතෙන්ට ගන්න දේ අනුකූලව ගන්නවා.

붓다의 덕을 먼저 알아보고 풀이해서 여기까지가 이 덕이라고 한계 짓지 않고, 헤아릴 수 없는 덕을 헤아리려 하지 않고, 우리가 거기서 취할 것을 맞게 취합니다.

දැන් අරහං කියන බුදු ගුණය තුළ තියෙනවා ගුණයක්. කිසි දෙනක බැඳිලා හැදිලා හංගපු රහක් නැති ගුණය මේක අප්‍රමාණ ගුණයක්. රහසක් නෑ. අරහ වුණා. කහෝ කියන්නේ රහස. අරහන්නේ රහස් නෑ. රහසේ වෙන් වුණා.

arahaṃ이라는 붓다의 덕 안에 한 덕이 있습니다. 어디에도 매이거나 붙어 숨겨 둔 비밀이 없는 덕, 이것은 헤아릴 수 없는 덕입니다. 비밀이 없다, araha가 되었다. raho는 비밀이라는 뜻. arahaṃ은 비밀이 없다, 비밀에서 떠났다는 뜻입니다.

එහෙනම් මෙහි සියලු ගුණය අපිට දිගමනය කරන්න තේරුම් ගන්න පුළුවන් හැකියාවක් තියෙන එකක් නෙමෙයි. මොනවා තනකවා රහසක් නැති සියල්ලෙන් පූර්ණ ගුණයක් බුදුරජාණන් වහන්සේට තියෙන එක අප්‍රමාණ ගුණයක්.

그러니 이 덕 모두를 우리가 결론짓고 알 수 있는 것은 아닙니다. 아무것도 숨김 없이 모든 것이 온전한 덕이 붓다께 있다는 것, 그것은 헤아릴 수 없는 덕입니다.

ඒක අපිට නිගමනය කරලා මෙතකින් එනවා කියලා කියන්න බැහැ. අපිට සීමා කරන්න බැරි අප්‍රමාණ ගුණයක් නිසා අප්‍රමාණ බව දැනගන්නවා. දැන් අනන්තය කියන වචනය අපිට කියන්න පුළුවන්. අනන්තය හිතාගන්නත් පුළුවන්. හැබැයි මෙතකින් අනන්තය වෙනවා කියලා නිගමනය කරන්න බැහ. අන්න ඒ වගේ වචන තමයි අනන්ත බුදු ගුණ කියන්නේ.

그것을 우리가 결론지어 여기까지라고 말할 수 없습니다. 한계 지을 수 없는 덕이기에 헤아릴 수 없음을 압니다. '끝없음'이라는 말은 우리가 할 수 있고 끝없음을 떠올릴 수도 있습니다. 그러나 여기까지가 끝없음이라고 결론지을 수는 없습니다. 끝없는 붓다의 덕이라는 것이 바로 그런 말입니다.

බුදු ගුණවල ස්වභාවය හිතාගන්න පුළුවන්. මෙතකින් මේ බුදු ගුණය පූර්ණ වෙනවා කියලා අපිට නිගමනය කරන්න අපි සක්තිය යන්නේ. ඕක මුලදී බුදු ගුණ පිළිබඳව දැනගත යුතු මූල ධර්මය.

붓다 덕의 성품은 떠올릴 수 있습니다. 그러나 여기서 이 덕이 다 찬다고 결론지을 수는 없습니다. 그것이 처음에 붓다의 덕에 대해 알아야 할 바탕 dhamma입니다.

ඉතින් එතකොට සම්මා සං කියන්නේ එකතුවක්. මා කියන්නේ මිදෙනවා. සම්බුද්ධෝ සං කියන්නේ කියන එකතුවෙන් භූ කියන භවයෙන් උදුරා හැරීමක් ඇත්්ද සම්බු උද්ධ එක තමයි සම්බුද්ධ කියන්නේ. අ වචන නිරුක්තිය.

그러면 sammā. saṃ은 모음이고, mā는 벗어남입니다. sambuddho. saṃ이라는 모음에서, bhū라는 bhava에서 뽑아냄이 있는 것, sam-bu-uddha가 sambuddha입니다. 이것이 낱말 풀이(nirutti)입니다.

අරහං සම්මා සම්බුද්ධෝ අරහං සම්මා සම්බුද්ධෝ අරහං සම්මා සම්බුද්ධෝ කියලා කර්මස්ථානයක් වශයෙන් වඩන්න පුළුවන් අනින කොඩි වින බන්ධන හිර වෙච්ච තියෙන නම් ඔක්කොම බිදගෙන යනවා. නිදහස් වෙනවා. ඒ කර්මස්ථානය උපක්‍රමය පිරිසිදු වෙනවා.

'arahaṃ sammā sambuddho, arahaṃ sammā sambuddho, arahaṃ sammā sambuddho' 하고 kammaṭṭhāna로 닦을 수 있습니다. 얽히고 갇힌 속박이 있다면 모두 부서져 나갑니다. 자유로워집니다. 그 kammaṭṭhāna의 방편이 깨끗해집니다.

අප්‍රමාණ ගුණ නිසා ලෝකයේ ප්‍රමාණවත් සාපයකට මේට විරුද්ධව නැගී සිටින්න බැහ. බල පිහිටවන්න බැහ. හැබැයි අපි ශ්‍රද්ධා බල, වීරිය බල, සති බල, සමාධි බල, ප්‍රඥා බලන බල වැඩෙන එකක්. අපි වඩ දමනේ ඕකට අලබාගන්න.

덕이 헤아릴 수 없기에 세상의 한정된 어떤 저주도 이에 맞서 일어설 수 없습니다. 힘을 세울 수 없습니다. 다만 우리의 saddhā-bala, viriya-bala, sati-bala, samādhi-bala, paññā-bala라는 힘이 자라야 합니다. 우리가 닦는 것은 그것을 얻기 위해서입니다.

සම්මා සම්බුද්ධ කියන්නේ අරහ සම්මා සම්බුද්ධාදි පස අපි කියන්නේ පුද්ගලයෝ නෙමෙයි. අනන්ත ගුණ අනන්ත ගුණ අපි වර්ධනය වෙච්ච සරමටයි ගුණය අපි ක්‍රියාත්මක වෙන්නේ. ඒවා අප්‍රමාණ නිසා. ලෝකයේ ප්‍රමාණවත් සියලු සාපයන් අභිභවයන් ශක්තිය ඒවා ඇති වෙනවා. හැබැයි අපි ශක්තිය වඩන්න ඕනේ අපේ උත්සාහයෙන් වීරයෙන් අනුගමනය කරලා.

arahaṃ, sammā sambuddha 같은 것들은 사람을 말하는 것이 아닙니다. 끝없는 덕입니다. 우리가 자란 만큼만 그 덕이 우리에게 일합니다. 그것들은 헤아릴 수 없기에 세상의 한정된 모든 저주를 이겨 내는 힘이 생깁니다. 다만 우리가 노력과 정진으로 따라 행하여 힘을 키워야 합니다.

එතකොට ශක්තිය ඒ මට්ටමට වැඩෙනවා. මෙතකින් මේකේ ශක්තිය ඔන්න පූර්ණ වෙලා දැන් ඉතින් මේට වඩා ශක්තියක් මේ වචනය සිහි කරලා නෑහ කියලා අපිට කියන්න පුළුවන් අවස්ථාවක් එන්නේ නැහැ. ඔය අවස්ථාව අන්තිම පාරිශුද්ධිය උපරිම පාරිශුද්ධියට යනකම් වීත රාගී, වීත දෝෂී, වීත මෝධී ගුණය කෙරවල් යනකම් වඩන්නත් ඔය වචනම ඇති. මූල ධර්මය

그러면 힘이 그만큼 자랍니다. '여기서 이 힘이 다 찼으니 이 말을 떠올려도 더 큰 힘은 없다'고 말할 때는 오지 않습니다. 마지막 깨끗함, 가장 높은 깨끗함에 이를 때까지, vītarāgī, vītadosī, vītamohī 덕이 끝에 이를 때까지 닦는 데에도 바로 그 말이면 충분합니다.

යනකම් වඩන්නත් ඔය වචනම ඇති. මූල ධර්මය තේරුම් අර ලෝකේ අනිච්චයි, දුක්ඛයි අනත්තයි කියලා දැනෙන අසාරව ලෝකය තේරුම් අරගත්තා නම් ධර්මය දැකලා ඉවරයි. මූල ධර්මය දැක්කා. දෙපාරක් දකින්න දෙයක්න.

바탕 dhamma를 알아 세상이 anicca, dukkha, anatta라고 느끼며 실속 없는 세상을 알았다면 dhamma를 이미 본 것입니다. 바탕 dhamma를 보았습니다. 두 번 볼 것이 아닙니다.

දැකපු ධර්මය තුළ අනුගමනය කර ඇලීම්, ගැටීම් මුලාව දුරු කරගන්නයි දැන් ඕනකම තියෙන්නේ. ඒ සඳහා වීත රාගී, වීත දෝෂී, වීත මෝහී ගුණයක් ඇසුරු කරගෙන ඉන්න දිගටම ගියානම්. අනන්ත බුදු ගුණ වලින් එකක් අරගෙන තමන්ට ගැලපෙන කරන් සිහි කළා නම් තමන්ට තියෙන බාධකය දුරු කරගන්න ඒකාන්තයෙන් ඒකම ඇති.

본 dhamma 안에서 따라 행하며 달라붙음, 부딪힘, 미혹을 없애는 것이 이제 필요합니다. 그를 위해 vītarāgī, vītadosī, vītamohī 덕을 가까이하며 계속 간다면, 끝없는 붓다의 덕 가운데 하나를 골라 자기에게 맞게 떠올린다면, 자기 장애를 없애는 데 반드시 그것 하나로 충분합니다.

හැබැයි තමන් උත්සාහයෙන් වීරියෙන් නොපසුර වීර්යයෙන් ඒ ටික කරගෙන යන්න ඕනේ. ප්‍රධාන වීර්ිය වරන්න කිව්වෙත් ඕකයි. මස්ලේලී ආවා සම්මැට ඉතිරි වේවා ගත්තා වූ අධිෂ්ඨානය ඉෂ්ට කෙන නිසා නවතිකන්නේ නැහැ. කියන්න පුළුවන්. මොකද හේතුව? මේ අනන්ත ගුණය බල තියෙන නිසා. බල කොච්චර තියෙනවා දැන් අපි මොහොදේ වතුර කොච්චර ගත්තත් මුහොදට අඩු වෙන්නේ නැහ.

다만 스스로 노력과 정진으로, 물러서지 않는 viriya로 그것을 해 나가야 합니다. padhāna viriya를 닦으라 하신 것도 그것입니다. '살과 피가 마르고 가죽과 힘줄과 뼈만 남을지라도' 세운 결심을 이룰 때까지 멈추지 않는다고 말할 수 있습니다. 왜 그렇습니까? 이 끝없는 덕에 힘이 있기 때문입니다. 힘이 얼마나 있는가 하면, 바다에서 물을 아무리 떠도 바다는 줄지 않습니다.

ඔහො තරම් ගත්තේ හැටි. හැබැයි මුහුදේ වතුර මෙච්චර තියෙනවා මගේ ගින්න නිවාවා කිව්වට මුහුදු වතුර. ඉලලා ගින්නක් නිමා හිටියට හරියන්නේ නැහැ. අරම්ම නිමාගන්න ඕන. හැබැයි දැන් ගන්නකොට ගින්න නම් ලොකු වෙයි. මොහොතේ වතුර ඉවර වෙ. එහෙම හිතනවා නම් මෝඩකම.

얼마를 떠 가도 그렇습니다. 그러나 바닷물이 이만큼 있다고 말한다고 내 불이 꺼지지는 않습니다. 떠다가 꺼야 합니다. 그런데 떠 가는 동안 불이 커지면 바닷물이 바닥날 것이라고 생각한다면 그것은 어리석음입니다.

මුදුරලා ඉන්නේ යම්කිසි විදියහ මහා ප්‍රාදයේදීට ගිනි අරගත්ත අපිට මුහුදේ වතුර ගන්න පුළුවන්ද අපිට පුළුවන් ගින්න නිමට වතුර එහින් ලිදකින් ගන්න කියන්න නම් ලිදේ වතුර එවර වෙයිද කියලා ප්‍රශ්නයක් එනවා. කි සීමා සහිත වතුරටත් තියෙන්නේ එක නමුත් අපිට මොහොද මොහොදේ වතුර ගන්නවා නම් අපේ ගින්න නිවමන්න මොකද වතුර ඉවරෙද කියන ප්‍රශ්නය අපිට ප්‍රශ්නයක් වෙන්නේ නැහැ.

바닷가에 사는데 어떤 큰 집에 불이 붙었을 때 바닷물을 떠 올 수 있습니까? 불을 끄려고 우물에서 물을 뜨라 하면 우물물이 바닥나지 않을까 하는 물음이 생깁니다. 한정된 물에는 그런 일이 있지만, 바다에서 물을 뜬다면 불을 끄다가 물이 떨어질까 하는 물음은 우리에게 문제가 되지 않습니다.

ගින්න නිවෙනකන් වතුර ගන්න ඕම් තියෙනවා. ඒ බුදු ගුණ අප්‍රමාණයි. රාගයෙන්, ද්වේශයෙන්, මෝහයෙන්, මානයෙන් මොනම කිරුටු හිතකින් හටගත්ත සාපයක්, බන්ධනයක් හිරවීමක් තියෙනවානේ. ඒක විදහනකන් ශක්තිය ගන්න අර අනන්ත බුදු කෙනෙක් අංශු මාත්‍රයකත් ඒ බරයේ තියෙන්න.

불이 꺼질 때까지 뜰 물이 넉넉히 있습니다. 붓다의 덕은 헤아릴 수 없습니다. rāga로, dosa로, moha로, māna로, 어떤 거친 마음으로 생긴 저주나 속박이나 갇힘이 있다면, 그것이 풀릴 때까지 힘을 얻는 데 끝없는 붓다의 덕 티끌만 한 부분에도 그만한 무게가 있습니다.

අංශු මාත්‍රයත් අනන්ත නිසා. අනන්ත ගුණටම අයිති නිසා. අපිට මේක මදිද කියලා හිතනන් හිතන්න දෙයක් නැහැ. මේ බල මදිද කියලා හිතන්න දෙයක් නැහැ. බලමධිකම නෙමෙයි අපි උත්සාහය වීර්ය ධෛර්ය මධිකම නිසා අපි කරන්නේ නැතික තමයි මදි.

티끌마저 끝이 없기 때문입니다. 끝없는 덕에 속하기 때문입니다. 이것이 모자라지 않을까 생각할 것이 없습니다. 이 힘이 모자라지 않을까 생각할 것이 없습니다. 힘이 모자란 것이 아니라, 우리의 노력과 정진과 용기가 모자라 하지 않는 것이 모자람입니다.

දැන් උත්සාහයෙන් වීරියෙන් යුක්ත මස්ලේ වීඩනී ආවා සම්මැට ඉපි වේවා. මම මේකෙන්ම ජය ගන්නවා. මේට වඩා මට තව බලයක් ඕනේ නැහැ. මේකේ බල අනන්ත තියෙනවා. මගේ උත්සාහීරිය අඩු පාඩුව කියලා දැනගත්ත අපිට පුළුවන් වඩලා සුද්ධ කරගන්න ඕනම බන්ධනයක් බිඳගන්න.

이제 노력과 정진을 갖추고, '살과 피가 마르고 가죽과 뼈만 남을지라도 나는 바로 이것으로 이긴다. 이보다 더 큰 힘은 필요 없다. 이것의 힘은 끝이 없다. 모자란 것은 내 노력과 정진이다'라고 안다면, 우리는 닦아 깨끗이 하여 어떤 속박이라도 깨뜨릴 수 있습니다.

ඕනම සති බන්ධන මනස හිර කරලා තියෙන ඒවා ඔක්කොම බින්දහැ. ඔලුව හිර වෙලා තියෙනවා නම් කල්පනා කරන්න බැරි වෙලා තියෙනවා නම් අරහන් කියන බුදු ගුණය සිහි කරගෙන යනවා දිගට.

마음을 가두고 있는 어떤 속박이든 모두 깨집니다. 머리가 막혀 생각할 수 없게 되었다면, arahaṃ이라는 붓다의 덕을 떠올리며 계속 이어 갑니다.

කර්මස්කාරය ධර්මාවබෝධය මූල ධර්මාවබෝධය ලැබූ කෙනෙක් මේකම සිහි කරලා මනාහි බුද්ධියෙන් චතුරාර්ය සත්‍යය අවබෝධ කරන්න අභනසිකත්වය පදුඵලය උදා කරගන්න මේ බුදු ගුණ කර්මස්ථානය ඒක ගුණෙත් නැ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

සම්මා සම්බුද්ධ අරං අරහං සම්මා සම්බුද්ධ පද දෙකක් ඇති. ඔය පද දෙක භාවිතා කරලා අපිට මිදෙන්න පුද්ග. ඒ ක්‍රමය අනුගමනය.

sammā sambuddha. arahaṃ. 'arahaṃ', 'sammā sambuddha' 두 낱말이면 충분합니다. 이 두 낱말을 써서 우리는 벗어날 수 있습니다. 그 방법을 따릅니다.

අපිට කියන කාරණා තේරෙන්නේ නැත්නම් වටහා ගැනීමේ නුවණ හැඟවිලා තියෙනවන ඒ වගේම සංවරභාවයට පත්වෙන එක අමාරුයි. නිතරම හිතිනේ විස්ිද්ධ භාවයට විසිරිලා එක එක අරමුණ වල දුවනවා.

우리에게 하는 말이 이해되지 않는다면 알아듣는 지혜가 가려져 있는 것입니다. 또한 saṃvara에 이르기가 어렵습니다. 마음이 늘 흩어져 이런저런 대상으로 달려갑니다.

විද්‍යාණ සම්පන්නෝ විද්‍යා තරණ සම්පන්නවෝ විද්‍යා තරණ සම්පන්නවෝ කියන ගුණය සිහගෙන කර්රමස්ථානයක් පසය වර. නමෝ විද්‍යා සම්පන්නවෝ නමෝ විද්‍යාතන සම්පන්නව නමෝ කියන නවතෙන් දල වඩන්නත් පුළුවන්. ඒක නමස්කාර කරනවා නැවෙ ඉන්නවා කියලා

그럴 때는 vijjācaraṇasampanno라는 덕을 떠올리며 kammaṭṭhāna로 닦습니다. 'namo vijjācaraṇasampanno, namo vijjācaraṇasampanno' 하며 namo를 붙여 닦을 수도 있습니다. 그것은 예경하며 지낸다는 뜻입니다.

නමෝ අරහං සම්මා සම්බුද්ධෝ නමෝ අරහං සම්මා සම්බුද්ධෝ කියලා වඩන්නත් පුළුවන්. ඒ කර්මස්ථානය තමන්ට අවශ්‍ය ගන්න ඕනේ.

'namo arahaṃ sammā sambuddho, namo arahaṃ sammā sambuddho' 하고 닦을 수도 있습니다. 그 kammaṭṭhāna는 자기에게 필요한 것을 골라야 합니다.

මාර්ගය වැටහෙන්නේ නැත්නම්. මග්ගාමග ඥාන දර්ශනය විශුද්ධිය පහළ වෙන්නේ නැත්නම්. නමෝ සුගතෝ නමෝ සුගතෝ නමෝ සුගතෝ කියලා හරා. වැඩගෙන යනකොට අපිට වැටහෙන්න පටන් ගන්නවා මෙන්න මාර්ගය මෙන්න අමාර්ගය ඒ මානසිකත්වය සිදු වෙලා උදාව

길이 보이지 않는다면, maggāmagga-ñāṇadassana-visuddhi가 일어나지 않는다면, 'namo sugato, namo sugato, namo sugato' 하며 닦아 가면 '여기가 길이고 여기가 길 아닌 곳'이 보이기 시작합니다. 그런 마음가짐이 일어나 떠오릅니다.

මේ ලෝකයේ තියෙන ප්‍රශ්න ගැන කොච්චර අනිච්චයි කිව්වත් කොච්චර ලෝකේ දුක්ඛයි කිව්වත් කොච්චර අනත්තයි කිව්වත් තේරෙන්නේ නැත්නම්. හිත මිලා බලින්නේ නැත්නම්. ලෝකයේ පිළිබඳ විද්‍යාවේ අද තැන්පත් ගුණය අරගෙන නමෝ ලෝක විදුව නමෝ ලෝක විදුව නමෝ ලෝක විදුව කියලා වඩනවා. ඒ ප්‍රශ්නේ කියලා එන්න හම්බ

이 세상의 문제에 대해 아무리 anicca라 하고, 아무리 세상이 dukkha라 하고, 아무리 anatta라 해도 이해되지 않는다면, 마음으로 깊이 보지 못한다면, 세상에 대한 앎이 깃든 덕을 들어 'namo lokavidū, namo lokavidū, namo lokavidū' 하고 닦습니다. 그러면 그 문제가 풀립니다.

ඒ වාගේම නොයෙක් ආකාර දරලඬු අමනුස්සයෙන්ගන හිංගිහිංසා එනවන තමන්ගේ හිත තමන්ට පාලනය කරගන්න බැයි. ඒ වගේ අවස්ථාවක නමෝ පුරිස ධම්ම සාර්ථී නමෝ පුරිස ධම්ම සාරි නමෝ පුරිස ධම්ම සාර්ථිය කියලා කර්මස්ථානයක් වඩනවා.

또 여러 가지 거친 amanussa들의 해침이 닥쳐 자기 마음을 스스로 다스릴 수 없을 때, 그럴 때에는 'namo purisadammasārathi, namo purisadammasārathi, namo purisadammasārathi' 하며 kammaṭṭhāna를 닦습니다.

එතකොට ඒතත්ම වෙලා එනවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

තමන්ට අනුකූල මාර්ගයක් පේන්නේ නැත් නිවාගෙම එක විකෘති අමනුස්සයෝ විකෘති අදහස් දෙනවා නම් මාර්ගය වඩාගෙන යනකොට බාධා පමුණ. නමෝ පුරුෂ ධම්ම සාරි නමෝ පුරිස ධම්මරිතියි නමෝ පුරිස ධම්ම සාරි කියලා ඔය තුනේ වඩනවා. අර මස්ථානයක් පෙනවා.

자기에게 맞는 길이 보이지 않고, 뒤틀린 amanussa들이 뒤틀린 생각을 불어넣어 길을 닦아 갈 때 방해한다면, 'namo purisadammasārathi' 하고 세 번 닦습니다. 그렇게 kammaṭṭhāna를 닦습니다.

අන්න ඒ තුළින් මොකද වෙන්නේ? අර විරුද්ධකාරී අමනුස්සය ඈත් වෙලා යනවා. ඒ අයට ඒකට ඉපත්ත කරන්න බැරුව තමන්ට සැකවන්න සැලසෙෙනවා.

그것으로 어떻게 됩니까? 그 맞서는 amanussa가 멀어져 갑니다. 그들이 거기에 맞서지 못하고, 자기에게는 편안함이 생깁니다.

තමන්ට ධර්මය ශාස්තෘත්වයෙන් හරියට පිහිටන්නේ නැත්නම්. ධර්මය සිහි කරනකොට හරියාකාරව මතුවෙන්නේ නැත්නම්. ඒ වෙලාව නමෝ සත්තා දේව මනුස්සානං නමෝ සත්තා දේව මනස්සානං නමෝ සත්තා දේව මනස්සානං කියලා ඇබුණේ වඩනවා.

dhamma가 스승으로서 자기에게 제대로 자리 잡지 않는다면, dhamma를 떠올릴 때 제대로 떠오르지 않는다면, 그때는 'namo satthā devamanussānaṃ' 하고 세 번 닦습니다.

ඒ වාගේම යථාබෝධයට බාධා පමුණවා නම් හිරවීම්, තදවීම් ඇඟේ තියෙනවා නම් නමෝ බුද්ධාය නමෝ බුද්ධාය නමෝ බුද්ධාය කියලා වදනවා.

또 바른 깨달음에 방해가 오고 몸에 막힘과 굳음이 있다면 'namo buddhāya, namo buddhāya, namo buddhāya' 하고 닦습니다.

ඔය ක්‍රම වලින් අපිට තියෙන බාධක දුරු කරගන්න නවගුණය මහා බලවත් ඔය විදිහට ගන්න ඕනේ. අපිට තිබෙන ප්‍රශ්නයට අනුකූල පදය තෝරාගෙන ඒ අනුව වඩලා ඒ කියන්නා වූ සුද්ධතාවය මතු කරෙන්න නිදහස් වෙන්න පුළුවන්.

이런 방법으로 우리의 장애를 없애는 데 아홉 덕은 무척 힘이 있으니 그렇게 써야 합니다. 우리 문제에 맞는 낱말을 골라 그에 따라 닦아서 그 깨끗함을 드러내며 자유로워질 수 있습니다.

ඕවා ඔක්කොම අරිහත් ඵලයට යනකම් තියෙන කර්මස්ථාන තමන්ට තියෙන ප්‍රශ්නයට අනුකූල දේ අරගෙන එසේ වඩන්න පටන් ගත්තහම ඒ බාධකය දුරුවෙලා විවෘත්ත මනසක් ඇතිවෙලා යථාබෝධය ලැබෙනවා.

이것들은 모두 arahant 열매에 이를 때까지 쓰는 kammaṭṭhāna입니다. 자기 문제에 맞는 것을 골라 그렇게 닦기 시작하면 장애가 걷히고 열린 마음이 생겨 바른 깨달음이 옵니다.

හැබැයි මූලික ධර්මය අහලා අනිච්ච වශයෙන්, දුක්ඛ වශයෙන්, අනත්ත වශයෙන් ලෝකය තෝරගන්න. එබඳු ලෝකයේ නිච්ච වූ, සුඛ වූ, ආත්ම වූ හරයක් ඇතයි ගන්න පුළුවන් එකම දෙයක්වත් නෑ කියලා. මූල ධර්මය වැටහිලා තියෙන්න ඕනේ. එදාට දහම් ඇස පහළ වුණා. ධර්නය ලැබුණා.

다만 바탕 dhamma를 듣고 세상을 anicca로, dukkha로, anatta로 가려 알아야 합니다. 그런 세상에 nicca이고 sukha이고 atta인 알맹이가 있다고 잡을 것이 하나도 없다고, 바탕 dhamma가 알아져 있어야 합니다. 그날 dhamma의 눈이 열린 것입니다. dhamma를 얻은 것입니다.

එබඳු ලැබිච්ච කෙනෙක් ඔය ටික කරගෙන යනවානම් අරිහත් ඵලයට යනකම්ම ඔය කර්මස්ථාන ඇති. ලොකුවට හොගන්න යන්න දෙයක් නැ. ගොඩාක් ඉගෙනගන්න දෙයක් ඔවය නැහ. ඒකයි කාරණ. වැඩිය කරන්න කොරන්න ගියාට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? මනස අවුල් වෙනවා මනසට දරන්න බැරි ප්‍රශ්න පුරුවා ගන්නවා. ඒවා අවශ්‍ය

그렇게 얻은 사람이 이것들을 해 나간다면 arahant 열매까지 이 kammaṭṭhāna로 충분합니다. 거창하게 찾으러 갈 것이 없습니다. 많이 배울 것도 없습니다. 그것이 까닭입니다. 너무 이것저것 하려 들면 어떻게 됩니까? 마음이 엉클어지고, 마음이 감당하지 못할 문제들을 채워 넣습니다.

බැරි ප්‍රශ්න පුරුවා ගන්නවා. ඒවා අවශ්‍ය වෙන්නේ නැ. යම්කිසි නගරයක අපි ජීවත් වෙනවා. ඒ නගරය ජීවත් වෙන තාකල් අපිට ප්‍රශ්න ගොඩක් තියෙනවා. මේ නගරයට කොහෙන් හොරු පනි කොහෙද මේවයෙන් ඉඩ පස්ථාව තියෙන්නේ? ඔය නගරේ ඉන්න බලාපොරොත්තු වෙන අපිට ඕක ප්‍රශ්නයක්.

그런 것들은 필요하지 않습니다. 우리가 어떤 도시에 산다고 합시다. 그 도시에 사는 동안 우리에게는 문제가 많습니다. 이 도시에 도둑이 어디서 들어오나, 어디에 틈이 있나? 그 도시에 살려는 우리에게는 그것이 문제입니다.

මේ නගරයේ ඉන්න අපිට ආහාර කොයින්ද? නිෂ්පාදනය කරන්නේ තැන් කොහෙද තියෙන්නේ? ගන්නේ කොහෙන්ද? ගේන පාරවල් කොහෙන්ද? කොහොමද මේකට ගේන්නේ? මොන පාර තුළින්ද මේවා හොයන්න පරිස කරන්න අවස්ථිතාවයක් තිබෙනවා අපිට ඒ නගරයේ ඉන්න තාක්කල්ලා අපි ජීවත් වෙන්න තාක්කල්

이 도시에 사는 우리에게 먹을거리는 어디서 오나? 만드는 곳은 어디인가? 어디서 가져오나? 가져오는 길은 어디인가? 어떻게 여기로 가져오나? 어떤 길로 오나? 그 도시에 사는 동안, 살아 있는 동안 이런 것들을 찾고 살펴야 할 일이 있습니다.

එතකොට මේකේ තියෙන්නේ සෞඛ්‍ය තත්ත්වය කොහොමද ඒ වගේ සෞඛ්‍ය තත්ත්වය විපරීත කරන්න හේතු වෙන විසි බීජ නිෂ්පාදනය කොහෙද කෙරෙන්නේ. මැසිමදුරුව කොහෙද බෝව වෙන්නේ. ඒවා හොයන්න ඒවට පරේෂණය කරන්න අපිට විශාල බලාපොරොත්තු ගොඩක් තියෙනවා.

그리고 여기 건강 형편은 어떤가, 건강을 해치는 병균은 어디서 생기나, 파리와 모기는 어디서 퍼지나. 그것들을 찾고 조사하는 데 우리는 큰 바람을 많이 갖습니다.

මේ සියලුම ප්‍රන්වලින් මිරිකිලා ඉන්න තමන්ට මේ නගරයේ වැඩක් නෑ දාලා යන්න ඕනේ.

이 모든 문제에 짓눌려 있는 사람이 '이 도시는 쓸데없다, 버리고 떠나야 한다'고 합니다.

ඔය අදහස එහෙම ආවානම් ඒ අදහසේ පිහිදිම් අර ප්‍රණ එකක්වත් තියෙනවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

නගරේ ඉන්නඑ එකාට තමයි අර පන්න ඔක්කොම ආවේ. නගරය වැඩක් නෑහැ මේක අත්හරින්න පුළුවන් මේක අත්හරිලා යන්න ඕනේ. ඒකටයි මට දැන් ඕනේ කියලා දැන් අපි හිත පිහිටෙව්වේ එතෙන්ට නම් නගරය අත්වලා යන මට මේකට ආහාර ගෙනවාර්ග හොයලා මොකටද නගරය අත්තලා යන මට මැසි මදුරුව බෝන්යක් ගැන හිදිලා මොකටද නගරය අත්තරලා යන්න ඉන්න මට මේ තියෙන වාතය ජලය කියන තැන් මොකටද මම ඉන්නේ මේ අතලා යන්නද

그 문제들이 모두 찾아온 것은 도시에 머무는 사람에게였습니다. '도시는 쓸데없다, 이것을 버릴 수 있다, 버리고 떠나야 한다, 그것이 지금 내게 필요한 것이다' 하고 마음을 거기에 세웠다면, 도시를 버리고 떠날 내가 먹을거리 가져올 길을 찾아 무엇하나? 도시를 버리고 떠날 내가 파리 모기 퍼지는 것을 걱정해 무엇하나? 도시를 버리고 떠나려는 내게 여기 공기와 물이 어떤지가 무슨 소용인가? 나는 이곳을 버리고 떠날 사람 아닌가.

එහෙනම් අපිට එකා අදහසක හිත පිහිටලා ප්‍රශ්න ගොඩාක් විස වෙසඳු වුණා. එතකොට මෙන්න මේ ආකාරයෙන් ප්‍රශ්න විසඳගන්න ක්‍රමය ඔය ක්‍රමයට දැනගන්න ඕනේ. මෙන්න මේ වගේ අපිට දැන් ප්‍රශ්න විසඳගන්න ක්‍රමය තමයි අපිට තීරණය ඇවිදින තියෙන්නේ. මොකක්ද?

그러니 마음이 한 생각에 서자 많은 문제가 풀렸습니다. 이런 식으로 문제를 푸는 방법을 알아야 합니다. 이처럼 지금 우리가 문제를 푸는 길로 정한 것은 무엇입니까?

තමයි අපිට තීරණය ඇවිදින තියෙන්නේ. මොකක්ද? මේ ලෝකේ ප්‍රශ්න වලට ඇඟිලි ගහ ප්‍රශ්න විසද විසඳිලා වැඩක් නෑහ. මේ ලෝකේ අනිච්චයි, දුක්ඛයි, සත්තයි කියලා මට වැටහුනේ. එහෙනම් ලෝකෙම අසාරයි කියලා වැටහිච්ච මත දැන් තීරණයක් ආවා. මේ ලෝකෝ උත්තර භාවයට පත් ලෝකයෙන් එතෙර වෙන්නේ. මට ලෝකේ ප්‍රශ්න වලින් වැදක් නැ.

그것은 이것입니다. 이 세상의 문제에 손대 풀고 또 풀 필요가 없다. 이 세상이 anicca, dukkha, anatta라고 내게 알아졌다. 세상 자체가 실속 없다고 알아진 위에 이제 결정이 왔다. 이 세상을 넘어 더 높은 데로 건너간다. 내게 세상의 문제는 쓸데없다.

ප්‍රණ්හ ටික විසඳිලා ඉවරයි යථාර්ථය දකිනකොට අන්න එතෙන්ට පත් වෙන්න දැන් ඕනකම තියෙන්නේ. ඒ බලාපොරොත්තුවෙන් ඉන්න

실상을 볼 때 문제들은 다 풀린 것입니다. 바로 거기에 이르는 것이 지금 필요한 것입니다.

තියෙන්නේ. ඒ බලාපොරොත්තුවෙන් ඉන්න පුද්ගලයා ඒ සඳහා මොකක්ද කරන්න ඕනේ? රාගය, ද්වේශය, මෝහය ක්ෂය කර දමන්නලයි ඕනේ. මූල ධර්මය වැටහිලා ඉවරයි. ක්ෂය වුණා නම් යරමක් නැවත ගොඩනැගෙන්න හේතු නැහ. අනිච්ච වශයෙන්,

그것을 바라는 사람은 그를 위해 무엇을 해야 합니까? rāga, dosa, moha를 다 없애야 합니다. 바탕 dhamma는 이미 알아졌습니다. 다 없어졌다면 다시 쌓일 까닭이 없습니다.

නැවත ගොඩනැගෙන්න හේතු නැහ. අනිච්ච වශයෙන්, දුක්ඛ වශයෙන්, අනත්ත වශයෙන් ලෝකය අසාරයි කියලා දැකලා තීරණයින් ඉරලා මේක අත්ඇරීම හැර නොයල් හැර මිදීම හැර වෙන සිල්ලක් නැහැ කියලා. දැන් යන් තරමක් රාග, ද්වේශ, මෝහයක් නිසයි මේකේ බැඳිලා ඉන්නේ. ඒක බිදිලා කියන්නම් යම් ක්‍රමයකින් නිදහස් වුණා නිදහස් වුනාමයි නැවත රාග ද්වේශ මෝහයට වැටෙන්න හේතු නැහ. එහෙනම් යථාබෝධයෙන් දහම

anicca로, dukkha로, anatta로 세상이 실속 없다고 보고, 이것을 버리는 것, 놓는 것, 벗어나는 것 말고는 다른 것이 없다는 결정을 내렸습니다. 이제 얼마만큼의 rāga, dosa, moha 때문에 여기 매여 있는 것인가. 그것을 깨고 어떤 방법으로든 자유로워졌다면, 자유로워졌을 때에야 다시 rāga, dosa, moha에 떨어질 까닭이 없습니다.

වැටෙන්න හේතු නැහ. එහෙනම් යථාබෝධයෙන් දහම අවබෝධ කරගත්ත කෙනාට බුද්ධානුස්සතිය තුළින් එක ගුණයක් අරගෙන හරි වීත රාගී, වීත දෝෂී, වීත මෝහී ගුණයක් දරලා ඒ ටිකට පත්වෙන්න පුළුවන් නම් ඔහුන්ගේ මිදීම එතනම තියෙනවා. ඔහුට අමුතුවෙන් ඉගෙනගන්න දෙයක් නෑහ. ඉතින්

그러니 바른 깨달음으로 dhamma를 깨달은 사람이 buddhānussati로 한 덕을 골라서라도 vītarāgī, vītadosī, vītamohī 덕을 지녀 거기에 이를 수 있다면 그의 벗어남은 바로 거기 있습니다. 그에게는 따로 배울 것이 없습니다.

ඔහුට අමුතුවෙන් ඉගෙනගන්න දෙයක් නෑහ. ඉතින් ඒ නිසා මේ වගේ තමන්ට අවශ්‍ය කරන දේ තමන් තේරුම් අරන් ඊට අනුව කර්මස්ථානය ගොඩන නගාගන්න ඕනේ. ගැලපෙන කර්මස්ථානයෙන් තමන් නිදහස් වෙන්න ඕනේ.

그러니 이처럼 자기에게 필요한 것을 스스로 알아 그에 따라 kammaṭṭhāna를 세워야 합니다. 맞는 kammaṭṭhāna로 스스로 자유로워져야 합니다.

ඉතින් මටද හැමදෙනාටද තණ්හා උපාදානයෝ නිරෝධ වෙත්වා, නිරෝධ වෙත්වා, නිරෝධ වෙත්වා. ඇයි එහෙම කියන්නේ? තණ්හා උපාදානයන්ගේ ආදීනව අපි කල්තියා බණ අහලා දැනගෙන තියෙනවා. ඒ නිසා අපි දන්නවා මේ තණ්හා උපාදාන නිරෝධ වුණා. අපි කොච්චල ශාන්තද ප්‍රණීතව. ඒක නේද අපේ නිවන? ඒක දැකලා තියෙන්නේ.

그러니 나에게도 모두에게도 taṇhā와 upādāna가 사라지기를, 사라지기를, 사라지기를. 왜 그렇게 말합니까? taṇhā와 upādāna의 ādīnava를 우리는 미리 법문을 들어 알고 있습니다. 그래서 이 taṇhā와 upādāna가 사라졌다면 우리가 얼마나 고요하고 뛰어날지 압니다. 그것이 우리의 nibbāna 아닙니까? 그것을 보았습니다.

ඒ නිබ්බාන නාතයි. ඒ බැඳීමේ නික්නීම නාතත්වයෙන් යුත්තයි.

그 nibbāna가 의지처입니다. 그 매임에서 빠져나온 의지처의 성품을 지닙니다.

දැන් නිබ්බාන නාතයි නිබ්බාන වෙත්වා නිබ්බාන නාතයි නිබ්බාන වෙත්වා. අපි එතකොට නිවන ආනිසංස දකිනවා ලෝකේ ආදීනව දකිනවා. තණ්හා උපාදානයන්ගේ ආදීනව දකිනවා. තණ්හා උපාදානයන්ගේ ආදීනව දැක කෙනා තණ්හා උපාදානය නිරෝධ කළොත් අන්න ධර්ම මාර්ගයේ අපිට තීරණයක් දෙනවා. ධර්ම චක්‍රයේ ලැබිලා තියෙන

이제 'nibbāna가 의지처이니 nibbāna에 이르기를, nibbāna가 의지처이니 nibbāna에 이르기를.' 그러면 우리는 nibbāna의 ānisaṃsa를 보고 세상의 ādīnava를 봅니다. taṇhā와 upādāna의 ādīnava를 봅니다. taṇhā와 upādāna의 ādīnava를 본 사람이 taṇhā와 upādāna를 사라지게 하면, 바로 dhamma의 길이 우리에게 답을 줍니다.

තීරණයක් දෙනවා. ධර්ම චක්‍රයේ ලැබිලා තියෙන ඵලය මොකක්ද? උපාදා නිරෝධා භව නිරෝධෝ භව නිරෝධා ජාති නිරෝධෝ ජාති නිරෝධා ජරා මරණ සෝක පරිදේව දුක්ඛ දොමනස උපායසා නිරුජ්ජන්ති. ඒව මේතස කේවලස දුක්ඛන්ත නිරෝධෝ හෝති.

dhamma의 바퀴에서 얻게 되는 열매는 무엇입니까? 'upādānanirodhā bhavanirodho, bhavanirodhā jātinirodho, jātinirodhā jarāmaraṇaṃ sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā nirujjhanti. evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa nirodho hoti.'

ප්‍රශ්නය පිළිතුර ධර්මයෙන් දීලා තියෙනවා. චක්‍රය බලාගන්න. එහෙනම් මට උපාදාන නිරෝධ වුනා නම් වෙන කරන්න දෙයක් නැහ. භවත් නිරෝධයි, ජාතින් නිරෝධයි ජරා මරණත් නිරෝධයි. අන්න පටිච්ච සමුප්පාදයෙන් ධර්ම තීරණය ගන්න. ඒ න්‍යාය ධර්මය බුදුවරු පහළ වුනත් නැතත් ඔය න්‍යාය ධර්මය ඔහොමයි.

물음의 답은 dhamma가 주었습니다. 바퀴를 보십시오. 그러니 내게 upādāna가 사라졌다면 달리 할 것이 없습니다. bhava도 사라지고, jāti도 사라지고, jarā-maraṇa도 사라집니다. paṭicca samuppāda로 dhamma의 결론을 내리십시오. 그 이치의 dhamma는 붓다들께서 나시든 나시지 않든 그대로입니다.

මේ පහළ වුනේ නැත්නම් ඔය න්‍යාය ධර්මය විග්‍රහ කරන්න කෙනෙක් නෑහැ. දෙන්න කෙනෙක් නෑහ. ඒසා අපිට අද ලැබිලා තියෙන ලොකු වාසනාවක් තමයි ලොව්තුරා බුදුපියාණන් වහන්සේට නමක් ලෝකය පහළ න්‍යාය ධර්මය විද්‍යාමාන කරලා දීලා තියෙන්නේ. දැන් අපිට පුළුවන් ඒ තුළින් යථාර්ථය දැනගන්න.

붓다께서 나시지 않았다면 그 이치를 풀이해 줄 이가 없습니다. 건네줄 이가 없습니다. 그러니 오늘 우리가 얻은 큰 복은, 세상을 넘어선 붓다께서 세상에 나시어 그 이치를 드러내 주셨다는 것입니다. 이제 우리는 그것으로 실상을 알 수 있습니다.

කවුරුවත් හොයන්න ගුරුවරු හොයන්න යන දෙයක් නැහැ. තණ්හා උපාදාන නිරෝධ නම් දැන් ඊලට මම මොකක්ද කරන්න වෙල් කාගෙවත් අහන දෙයක් නැහැ. උපාදා නිරෝධ භව නිරෝධයි භව නිරෝධනා ජාති නිරෝධයි බැලුවහම අපිටම තේරෙන්න අන්න එතකොට අපි දැනගත්තා එහෙනම් කිත සාල කරලා ඉවරයි මේ හා කරන්න දෙයක් නැහැ කියලා තමන් පටිච්ච සමුප්පාදයට අනුව තමන්ගේ නුවණින් දැනගත්තා එහෙම තේරුම් ගන්න ඕනේ

누구를 찾아가거나 스승을 찾으러 갈 일이 없습니다. taṇhā와 upādāna가 사라졌다면 이제 다음에 무엇을 해야 하느냐고 누구에게 물을 일이 없습니다. upādāna가 사라지면 bhava가 사라지고, bhava가 사라지면 jāti가 사라진다는 것을 보면 스스로 알게 됩니다. 그러면 '할 일을 다 마쳤다, 더 할 것이 없다'고 스스로 paṭicca samuppāda에 따라 자기 지혜로 알았습니다. 그렇게 알아야 합니다.

ඉතින් ඔය කර්මස්ථාන ඔය ආකාරයෙන් වඩන්න පුරුදු වෙන්න ඕනේ මේ තණ්හා උපාදාන කියනකොට අපිට තණ්හා උපාදානයන්ගෙන් තමයි මේ මුළු ලෝකෙටම බැඳිලා තියෙන්නේ. අසත් ධර්මයන්ට බැඳිලා තියෙන්නේ. අසත්පුසයින්ගේ අසත්ධර්මයන් නිසා හටගත්ත සාපයන්ට බැඳිලා තියෙන්නේ. මේ තණ්හා උපාදාන මුල් කරගෙන ඇලීමයි බැඳීමයි. ඇලීමයි බැඳීමයි දුරු වෙලා

그러니 이 kammaṭṭhāna를 그렇게 닦는 데 익숙해져야 합니다. taṇhā와 upādāna라 할 때, 우리는 taṇhā와 upādāna로 이 온 세상에 매여 있습니다. asaddhamma에 매여 있습니다. 바르지 못한 이들의 asaddhamma로 생긴 저주에 매여 있습니다. 이 taṇhā와 upādāna를 뿌리로 한 달라붙음과 매임입니다.

ඇලීමයි බැඳීමයි. ඇලීමයි බැඳීමයි දුරු වෙලා ගියාට පස්සේ මුලින්ම කහට දහම් දුරු වෙලා යනවා. ඊට පස්සේ රාග දහම් දුරුවෙලා යනවා. රූපාවචර අරූපාවචර දහම ඊළඟට දුරු වෙලා යනවා. සියල්ල දුරු වෙලා ගියාට පස්සේ සියල්ලෙන්ම නිරෝධයි. එතකොට තුන් ලෝකය තණ්හා උපාදාන නිරෝධ වුනා නම් අරිහත්

달라붙음과 매임이 걷혀 가면 맨 먼저 얼룩진 법들이 걷혀 갑니다. 그 다음 rāga의 법들이 걷혀 갑니다. 그 다음 rūpāvacara, arūpāvacara 법이 걷혀 갑니다. 모두 걷혀 가면 모든 것에서 사라짐입니다. 그래서 세 세계에서 taṇhā와 upādāna가 사라졌다면 arahant입니다.

ඉතින් ඔයට තේරුම් අර නම් ඔය කර්මස්ථානය වඩන්න ඕනේ. ඉතින් ආබාධ අරවමයක් තියෙනකොට ඔය ක්‍රමයට ඒවට තියෙන හේතු දැනගෙන ඒ හේතු තමා තුළින් ඉවත් කරමින් නැවත නැවතක් කර්මස්ථානය වඩනකොට අර අජීරණයට හේතු වෙච්ච අර බැඳීමට හේතු වෙච්ච ඒ කුණ අහක් වෙලා ගියාට පස්සේ ආයේ බෙත් බොන්න දෙයක් නැහ. ඒ ලෙඩේ මතු වෙන්නේ නැහ.

그러니 그렇게 알고 이 kammaṭṭhāna를 닦아야 합니다. 병이나 탈이 있을 때에도 이 방법으로 그 원인을 알아, 그 원인을 자기 안에서 걷어 내며 거듭 kammaṭṭhāna를 닦으면, 소화 안 됨의 원인이었던, 매임의 원인이었던 그 더러움이 걷힌 뒤에는 다시 약을 먹을 일이 없습니다. 그 병이 다시 나타나지 않습니다.

ඒ වඩනකොට වැඩියෙන් අමාරු වුණා. ඒ සීමාව දැනෙන වඩනවා.

닦다가 더 아파지기도 합니다. 그 한계를 느끼며 닦습니다.

වඩන ගමන් ප්‍රත්‍ය ගන්නවා රාපතවය පිට වෙලා යන්න. එතකොට කර්මස්ථාන වඩන කාලයේ කෙටි කරගන්නවා. වැඩියඑ වැඩුවොත් වැඩිපුර කැපෙනවනේ. ඉතින් වැඩිපුර අපතව්වය නිෂ්පාදනය අයින් කරන්න. අපේ ඉන්ද්‍රියන්ගේ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

නිෂ්පාදනය අයින් කරන්න. අපේ ඉන්ද්‍රියන්ගේ හැකියාව මදිනා ඒ මට්ටමට සුදුසු මට්ටමට වඩන්න ඕනේ.

우리 indriya의 능력에 맞는 수준으로 닦아야 합니다.

වඩමින් ඒ ටිකයි කරපුවහම තැනුමක් නැතුව ක්‍රමක්‍රමය අර අමාරු දැනි දැනී ක්‍රමක්‍රමයෙන් අහත් වෙලා යනවා.

닦으면서 그만큼만 하면, 서두르지 않고 차츰차츰 그 아픔이 걷혀 갑니다.

වර දැන් සත්තා දේව මනුස්සානේ පුරිස ධම්මසා නමෝ පුරිස ධම්ම සාතිය

닦습니다. 이제 'satthā devamanussānaṃ', 'purisadammasārathi', 'namo purisadammasārathi'.

උතුම්ම දමනය සිද්ධ වෙනවා. උතුම්ම දමනය සිද්ධ වෙනවා නම් රාග අක්ෂයයි, ද්වේශ අක්ෂයයි, මෝහ අක්ෂයයි. අමනුෂයා රාග සහිතයි, ද්වේශ සහිතයි, මෝහ සහිතයි. අමනුෂයාට අවශ්‍ය පසුතලය අපි හදාගෙන හිටියොත් අපේ ඉන්ද්‍රියන් තුළින්. අමනුස්සයාට වාසස්ථාන තියෙනවා. එතකොට අමනුස්සයා පන්න බැ. ඉතින් අපි ඔතනදින්න

가장 높은 길들임이 일어납니다. 가장 높은 길들임이 일어난다면 rāga가 다하고, dosa가 다하고, moha가 다합니다. amanussa는 rāga를 지니고, dosa를 지니고, moha를 지녔습니다. amanussa에게 필요한 바탕을 우리가 indriya를 통해 마련해 두고 있으면, amanussa에게 머물 곳이 생깁니다. 그러면 amanussa를 쫓아낼 수 없습니다.

අමනුස්සයා පන්න බැ. ඉතින් අපි ඔතනදින්න කොච්චර කෑ ගැහුවත් අපමුණි තිලෝනා හැර කියන බස් මෙදනා හැරැකිරි පිරිතනා අඟරහැගෙන කිරිදෝනා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

තුන් ලෝකාගුපියාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු මාර්ගය ඇරෙන්න තවත් එකෙක් මේ ලෝකේ තව මාර්ගයක් කියනවා නම්. ඒකේ හැටි කොහොමද කියනවා නම් කිරි පිරිච්ච තනය අත්හැරලා අඟ අල්ලාගෙන ඇද ඇදා කිරි දොවන්න හදනවා වගේ වැඩක්.

세 세계의 스승이신 붓다께서 설하신 길 말고 이 세상에 다른 길이 있다고 누가 말한다면, 그것이 어떤 꼴이냐 하면 젖이 가득 찬 젖통을 버려 두고 뿔을 붙잡아 당기고 당기며 젖을 짜려는 것과 같은 일입니다.

මේ මහා පටිවර්ධනක් මේවා වදෙන්න.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඉතින් අපි දකින්න ඕනේ එහෙනම් අපිට තියෙන හැම ප්‍රශ්නයක්ටම පිළිතුර බුදු දහමේ තියෙනවා. ඒ මාර්ගය හදාගන්න එක ඔඩු කපනවා වගේ වැඩක්. මොකද රාග කුණයි, ද්වේශ ගුණයි, මෝහ කුණයි අත්හරගන්න තියෙන අමාරුවට තමයි.

그러니 우리가 보아야 할 것은, 우리의 모든 문제에 대한 답이 붓다의 dhamma에 있다는 것입니다. 그 길을 닦는 것은 무언가를 도려내는 것 같은 일입니다. 왜냐하면 rāga의 더러움, dosa의 더러움, moha의 더러움을 버리기가 어렵기 때문입니다.

මෝහ කුණයි අත්හරගන්න තියෙන අමාරුවට තමයි. අනික් අයගෙන් ඕක හොයන්න යන්නේ. වෙන ක්‍රමයකින් අත්හරගන්න යනවා අර ක්‍රමය අත්හරින්න බැහැ. මොකද අර කුණාත් අරගන්න බැරි තියෙන අමාරුව කැතකටම වෙන එකක් නෙමෙයි. කුණාත් ඇරගන්න අපිට පුළුවන් නම් ඔය ප්‍රශ්නේ ඉවරයි.

그 어려움 때문에 다른 이들에게서 그것을 찾으러 갑니다. 다른 방법으로 버리려 합니다. 그런 방법으로는 버리지 못합니다. 그 더러움을 꺼내기 어려운 것은 다른 무엇 때문이 아닙니다. 그 더러움을 꺼낼 수 있다면 그 문제는 끝납니다.

අසූචි මිට මොළවාගෙන මැසස් පනපන් කියනවා. කිව්වෙත් ඕකයි. ඔක්කොටම අහග අසූ හොඳට සබාන් ටිකක් දාලා හෝදා ගත්ත නම් අර අහක් කරලා ඉවරයි වැඩෙන්නේ. මැස්ස අයෙන්න හේතු නැහැනේ. ඒක නම් අතහරින්න බැ. ඒ මිට හිර කරගෙන තියා ඉන්න ගමන්. අනේ මැස්ස පන්න ක්‍රමයක් බැයි අනේ.

똥 덩이를 손에 쥐고서 '파리야 저리 가라' 하는 것, 하신 말씀이 바로 그것입니다. 손에 묻은 똥을 비누를 조금 써서 잘 씻어 냈다면 그것을 치워 버린 것이니 파리가 올 까닭이 없지요. 그런데 그것은 놓지 못하고, 그 덩이를 꽉 쥔 채로 '아, 파리 쫓을 방법이 없네' 합니다.

මම සුදන්න. පේන්නේ නැහැනේ අය කකුනේ ඇතුලේ තියාගින්නේ. මේ වගේ තියාගෙන නිවන් දකින්න බැහැ. ආර්ය මාගධය ප්‍රතිඵල ගන්න බැහ. ඇතුලේ තියෙන කුණ තමන්ම එළිපස්සෙලා දකින්නම ඕනේ. රාග කුණ, ද්වේශ කුණ, මෝහ කුණ ඔච්චරයි කුණු තියෙන්නේ. ඔයිෙන් එහා තව කුණක් නෑහැ ඇතුිලේ. ඔය තුනට අදංගු සියලු කුණ.

'나는 깨끗하다'고 합니다. 안에 품고 있는 것이 보이지 않으니까요. 이렇게 품은 채로는 nibbāna를 볼 수 없습니다. ariya 길의 열매를 얻을 수 없습니다. 안에 있는 더러움을 스스로 드러내어 보아야 합니다. rāga의 더러움, dosa의 더러움, moha의 더러움, 더러움은 그것뿐입니다. 그 밖에 안에 다른 더러움은 없습니다. 모든 더러움이 그 셋에 들어갑니다.

මේ රාගය වැඩි වෙලාවම ලෝභය දැන්නේ. ඉතින් ලෝභ කුණයි, ද්වේශ කුණයි, මෝහ කුණයි තමා මහ කුණු ගුණ. ඊට පස්සේ රාග කුණ අරවා ඊට පස්සේක මධ්‍යාස්ථක. රූප රාග කුණයි, අරූප රාග කුණයි, සියුම් කුණ ඒකත් අරගන්න.

이 rāga를 대개 lobha로 알지요. 그러니 lobha의 더러움, dosa의 더러움, moha의 더러움이 큰 더러움입니다. 그 다음 rāga의 더러움을 꺼내고, 그 다음 중간 것. rūpa-rāga의 더러움, arūpa-rāga의 더러움, 미세한 더러움, 그것도 꺼냅니다.

කාමරාගුණ ඇරගත්තට පස්සේ එක්තරා භික්ෂූන් වහන්සේ නමක් කොහේ ඉන්නවා. කර්මත්නවන්නේ නෑහැ වැඩිය ධෛර්ය වෙන්නේ නැතුව. ඇයි මහණ ඉතුරුට උත්සාහ කරන්නේ නැද්ද? ස්වාමීනි දැන් ඉතින් කොහොම අලලා තියෙ බඹලනේ? අනාගාමීන මහණ අසෝච ටිකා කතේක ඇවිල්ලා එහනම් පිහිදාගත්තහම පේන්න තියෙනවද?

kāma-rāga의 더러움을 꺼낸 뒤 어떤 비구가 어딘가에 지내며 kammaṭṭhāna를 그다지 애써 닦지 않았습니다. '비구여, 남은 것을 위해 애쓰지 않는가?' '세존이시여, 이제 어쨌든 brahma 세계 아닙니까? anāgāmī인데요.' '비구여, 똥이 손에 조금 묻었는데 닦아 냈다면 보이느냐?'

නෑනේ. ඉඹලා බලපුවහම කොහොමද ගඳයි. එහෙනම් හිතාගන්නකෝ පිහිදාගත්ත එක හෝදගන්න ඕනේ. තව ගඳයි ඕක ඔය කුණත් ගඳයි කියලා හිතාගන්න. ඒකේ කලකිරුවහම සංවියේගයට පත්වෙලා අර රූප රාග අරූප රාග දෙකත් අත් වෙලා මාන උද්දච්ත අවුද්දත් අත් වෙලා අරිහත්තයට පත් වුනා උන්න

'안 보입니다.' '냄새를 맡아 보면 어떠냐?' '냄새가 납니다.' '그렇다면 닦아 낸 것도 씻어야 한다고 생각하라. 아직 냄새가 난다, 그 더러움도 냄새가 난다고 생각하라.' 그 말에 싫증을 느껴 saṃvega에 이르러, rūpa-rāga와 arūpa-rāga 둘도 놓고 māna, uddhacca, avijjā도 놓아 arahant가 되었습니다.

අන්න ඒ වගේ අපි දැනගන්න ඕනේ මේ ක්‍රමයට ඒකින් එක ඇරගන්න ඕනේ ක්‍රම ඕකයි.

바로 그처럼 이 방법으로 하나씩 꺼내야 한다는 것을 알아야 합니다. 방법은 그것입니다.

දැන් මේ තවත් රවට්ටන ඒවා තමයි අපි තවත් එකක්. මේ නැවත කර්මස්ථානය වැඩවාගෙන යන මේ තෙල් රහිත නිවී ගිය තිරයක්. සහිත පහනදි මොකද මේක අහලා තියෙනවා අපි නිබ්බන්ති දීලාා යථායම්පදිපෝ මේක ඕන තන් අහලා තියෙන එකක් මේක හිතේ හොඳට කය දීලා තියෙනවා පන නිමුණා වාගේ නිවී ගියා. දැන් අපේ හිතම අපි රවටනවා ඔබ දැන් නිමුනා දැන් ඉතින් සැනසියා.

이제 또 우리를 속이는 것이 하나 있습니다. kammaṭṭhāna를 닦아 가다가, 기름이 다해 꺼진 등불 이야기 때문입니다. 'nibbanti dhīrā yathāyaṃ padīpo'라는 말을 어디서든 들어 마음에 잘 새겨 두었기에, '등불이 꺼지듯 꺼졌다'고 합니다. 이제 우리 마음이 스스로를 속입니다. '너는 이제 꺼졌다, 이제 편안하다.'

මේකත් මාර ධර්මයක්. ඔය මාර ධර්මයට බොහෝකොටු වෙනවා. කර්මස්ථාන වඩන අය මොකද ප්‍රතිඵලය ආසන්න කරෙන ප්‍රතිඵලය ලැබුණ නම් කොච්චර ශාන්තද කොච්චර සැනසුනන්ද ම ප්‍රශ්නය ඉවරයිනේ කියන ප්‍රශ්නයක් එනවා.

이것도 māra의 법입니다. 그 māra의 법에 많은 이가 갇힙니다. kammaṭṭhāna를 닦는 이들은 열매에 가까워지면 '열매를 얻었으니 얼마나 고요한가, 얼마나 편안한가, 내 문제는 끝났다' 하는 생각이 옵니다.

ප්‍රතිඵලය ඉවරෙච්ච කෙනාට දේශනා කරපු උපමාව මේ බුද්ධ ශාසනයේ තියෙනවා. පහන නිවිලා ගියාව වාගේ සෙල්ලි පෙරලා පහන නිවිලා ගියආවා වාගේ තමයි මේ තත්ත්වයට කියලා. ඉතින් පනක් නම වෙනවා හීනයක් වගේ හීනයක් හැබැහින් පේනවා වගේ අර මානසික දර්ශනයට වැටෙනවා භාවනා කරගෙන යනකොට ඊට පස්සේ මම හිතන්නට පත් වෙලා තමයි මේ පහන්ුනේ දැන් ඉතින් මගේ පහන ඉවරයිනේ. දැන් ඉතින් උපාදානචි සෙල ඉවර වෙලයි ඉවර වුනේ. එහෙනම් හරිහනම්

열매를 다 이룬 이에게 설하신 비유가 이 sāsana에 있습니다. '기름이 다해 등불이 꺼지듯 이 상태도 그렇다'고. 그런데 꿈처럼, 꿈을 생시에 보듯 수행해 가다가 마음의 환영에 빠집니다. 그 뒤에 '나는 이 상태에 이르렀다, 이 등불이 꺼졌다, 이제 내 등불은 끝났다, upādāna라는 기름이 다해 끝났다, 그러면 됐다' 합니다.

හැබැයි හීන දෙයක්ට ඕක වෙන්නේ නැහ. ඉතින් අපි ඕකත් ආදර්ශයට ගන්න ඕනේ. එහෙනම් තෙල් තිබිලා හිතන්න තියෙනකන් පහන පත්තු වෙනවා. ඒ වගේ උපාදානය තියෙනකන් ඡන්දරාගය තියෙනකන් භව ගින්න පත්තු වෙනවා. එහෙනම් මේ පහනේ තෙවෙරලා නිවිලා ගියා දැක්කන්න නම් උපාදාන නිරෝධයෙන් භව නිරෝධ වෙනවා ඉවරයි. කාරණය හරි. ඉතින් මගේ තෙල්ල ඉවරද?

그러나 꿈 같은 것으로는 그렇게 되지 않습니다. 그러니 이것도 본보기로 삼아야 합니다. 기름과 심지가 있는 동안 등불은 탑니다. 그처럼 upādāna가 있는 동안, chanda-rāga가 있는 동안 bhava의 불은 탑니다. 그러니 기름이 다해 등불이 꺼진 것을 보았다면, upādāna가 사라져 bhava가 사라지고 끝납니다. 이치는 맞습니다. 그런데 내 기름은 다했는가?

අපි දැන් හීනට හැවටිලා ඉන්න නැතුව අපි බලන්න ඕනේ. දැන් උපාදාන තෙල උපාදානය තිබුණ නම් චන්ද රාගය මතු වෙලා එනවා. මට චන්ද රාගයක් කොතනකවත් නැද්ද? බැඳිලා නැද්ද කොතනකවත් මේ ජීවිතයට මගේ බැඳීලා නැද්ද ජීවිත ඉවරද ඉවරන උපාදා නිරෝධයි. තෙල්ල ඉවරයි. එහෙනම් තෙල්ල ඉවරනාව මේ පහන් නිමිලා ගියාපාව මගේ සසර ගමනත් ඉවරයි.

꿈에 속아 있지 말고 살펴보아야 합니다. upādāna라는 기름, upādāna가 있었다면 chanda-rāga가 올라옵니다. 내게 어디에도 chanda-rāga가 없는가? 어디에도 매이지 않았는가, 이 삶에 매이지 않았는가? 삶이 끝났는가? 끝났다면 upādāna가 사라졌고 기름이 다했습니다. 그러면 기름이 다해 등불이 꺼졌듯 내 saṃsāra의 길도 끝났습니다.

හැබැයි හීන දෙයක්ට ඉවර වෙන්නේ නැහැ. ඔය හීනයක් හැබැහින් දකින එකක් තමයි වෙන්නේ භාවනාවේදී පේන හීන. මේ භාවනාවේ පේන හීන වලට රැවටෙන්න එපා කියලා මම කිව්වේ ඒකයි. හීන භාවනාවට අයිති නැහැ. භාවනාවේදී හීන පේන තමයි හැබැ හැබැහින් පේන හී නින්ද ගිහින් නැතුව පේන හීන.

그러나 꿈 같은 것으로는 끝나지 않습니다. 그것은 꿈을 생시에 보는 것일 뿐, 수행 중에 보이는 꿈입니다. 수행 중에 보이는 꿈에 속지 말라고 내가 말한 것은 그 때문입니다. 꿈은 수행에 속하지 않습니다. 수행 중에 꿈이 보이는 것은 잠들지 않고 생시에 보는 꿈입니다.

නින්දන දවල් හීනග අපි ඕකට කියනවා කතාවට. භාවනාවේදී හීන පේනවා. නින්දයේදී හීන පේනවාගේ ඔන්න ඔය හීන වලට මිනිස්සු රැවටෙනවා.

그것을 흔히 낮꿈이라고 부르지요. 수행 중에 꿈이 보입니다. 잠 속에서 꿈을 보듯이, 그런 꿈에 사람들이 속습니다.

ඉතින් ඒ රැවටිලහම මොකද කරන්නේ එක එක කර්මස්ථානාචරාරු උත්තරය දෙනවා දැන් ඔබේ වැඩේ හරි. ඔය කර්මය තමයි අපරාධේ අපේ අයට මහ විනාශයක් වෙලා තියෙන්නේ. භාවනා කරෙන්න

그렇게 속으면 어떻게 됩니까? 어떤 kammaṭṭhāna 스승들이 '이제 당신 일은 됐다'고 답을 줍니다. 바로 그 일이 잘못이며 우리 사람들에게 큰 망침이 되었습니다.

මහ විනාශයක් වෙලා තියෙන්නේ. භාවනා කරෙන්න යන කෙනාට කහවත්ම දේ ද්වේශ කර්මස්ථානාචරවරයාට හැබිලා. එයා කියනවා

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

කර්මස්ථානාචරවරයාට හැබිලා. එයා කියනවා දැන් ඉතින් ඔක්කොම ඉරයිනේ

그는 '이제 다 끝났다'고 말합니다.

අර එක ගෑණුකින් ඇවිදිලා කියනවා භාවනා කර එයා කඩාසියක් වුනාද සුලඟේ පාවෙලා ගිහිල්ලා ගියාහම කඩාසිය ගිනිරම් අලු වෙලා ගියලු අලු ටිකක් විරිලා ගියලු. ඒ හීනේ කිව්වා අර දවල් හීනම් භාවනාවේ දැක්කක් හීනේ කිව්වා හාමුදුරුවන්ට කර්මස්ථානාත හාමුදුරුවන් ඔය ටික තම උපාසකමේ කොරගන්න ඕනකම තියෙන්නේ දැන් ඉතින් ආත්මය ඉවරයිනේ. ඇවිල්ලා අලු වෙලා ගියා දැන් ඉතින් මොකක්ද යන්න තියෙන්නේ? ගමන ඉවරයි. අරිහත් ඵලයේ තීන්දුව දුන්නේ.

어떤 여자가 와서 말하기를, 수행하다가 자기가 종이가 되어 바람에 날려 가다 불에 타 재가 되고 그 재가 조금 흩어졌답니다. 그 꿈, 낮꿈을 수행 중에 보았다고 스님께 말했습니다. kammaṭṭhāna 스님은 '그것이 바로 upāsikā께서 이루어야 했던 것이다. 이제 자아가 끝났다. 타서 재가 되었다. 이제 갈 곳이 있느냐? 길은 끝났다' 하고 arahant 열매의 판정을 주었습니다.

එතන පටන් එන දැන් මෙන් අහනවා. නිරෝධයට තමයි අන්තිම පච්චිම දේහය දරුවොත් ඉතින් අපිත් මේ සිල් ගත්ත කමක් නෑහැනේ කියලා. ඉතින් පච්චම දේහය දරන්නේ මහ රහතන් වහන්සේ ඉතින් ඒ උපාසකම්මා මහ රහත් ඵලයට පත් වෙලා කියලා හිතාගෙන තමයි අද දුන්න තියෙන්න වෙයි. මොන විදිහම කපන්න බැ. ඒ දෘෂ්ටිය

그때부터 이렇게 묻습니다. '사라짐에 이르러 마지막 몸을 지녔으니 이제 우리가 계를 받지 않아도 괜찮지 않습니까?' 마지막 몸을 지니는 것은 arahant입니다. 그러니 그 upāsikā는 arahant 열매에 이르렀다고 여기며 지금도 그렇게 지내고 있을 것입니다.

වෙයි. මොන විදිහම කපන්න බැ. ඒ දෘෂ්ටිය අරින්න බැරුව කියලා. ඒක තමයි ධර්මය තුළින් දෘෂ්ටියකට බැහැ ගත්තොත් සියලු දෘෂ්ට වඩා බලවත් මහා දෘෂ්ටියක් වෙනවා. නිවන් දකින බාධාව වශයෙන් ඒ දෘෂ්ටිය. ඒ නිසා එකාගෙන් ඕ

어떻게 해도 끊을 수 없습니다. 그 diṭṭhi를 놓지 못합니다. 바로 그것입니다. dhamma 안에서 어떤 diṭṭhi에 빠지면 그것은 모든 diṭṭhi보다 강한 큰 diṭṭhi가 됩니다. nibbāna를 보는 데 장애가 되는 diṭṭhi입니다.

බාධාව වශයෙන් ඒ දෘෂ්ටිය. ඒ නිසා එකාගෙන් ඕ අහලා හරියන්නේ නෑහැ ධර්ම ගුරුවරයා තුළින් පටිච්ච සමුප්පාදය තුළින් ඕක නිගමනය කරගන්න ඕනේ. ඊට පස්සේ අවංකව තමා කිරෙහි නිගමනය කරලා බලන්න ඕනේ. ඉතින් ඒක වෙනද පහන නිමුණ හා සමාහනයි. මොනවද ඒකෙත් උපමාවක් පහන තෙලවා වගේ තමයි උපාදානය. නැත්නම් උපාදානය තියෙන බව දැනගන්නේ ඡන්ද රාගයෙන් බැඳෙන නිසා. ඒ මන චන්ද රාගයෙන් බැඳීමක් නැද්ද?

그러니 한 사람에게 물어서 될 일이 아닙니다. dhamma 스승을 통해, paṭicca samuppāda를 통해 판단해야 합니다. 그 다음 정직하게 자기에 대해 판단해 보아야 합니다. 그것이 등불이 꺼진 것과 같은가? 그 비유에서 등불의 기름 같은 것이 upādāna입니다. upādāna가 있음은 chanda-rāga로 매이는 것으로 압니다. 그러니 마음에 chanda-rāga로 매임이 없는가?

දැන් මේ මොහොතේ මැරෙන්නයි එන්නේ. ඔන්න ඔය පැත්තෙන් එනවා හුළඟක්. දැම්ම තියා ටිකක් කොට ආවරණය වෙලා නොහිටියොත් විස බීජ සහිත හලඟක් එන්නේ. ඒක වැදුනොත් එහෙම හෙට මැරෙනවා. මොකද කියන්නේ

지금 이 순간 죽음이 다가온다고 합시다. 저쪽에서 바람이 불어옵니다. 지금 당장 조금이라도 막지 않으면 독균이 실린 바람이 옵니다. 그것을 맞으면 내일 죽습니다.

වැදුනොත් එහෙම හෙට මැරෙනවා. මොකද කියන්නේ එබැ අනේ ඒ සාද කියනවද? ඉන්නවද සත්තේ නැත්තේ කොච්චර එකක්ද ඒ කියන තත්තරට හිතෙලද?

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

නැත්නම් හීනයක් දක්කට එහෙම ඡන්ද රාගය ඉරෙරලා නැහැනේ. පණහැගෙන දෝරන්නේ බේරෙන විතරක් හොයාගෙන. මොකද එහෙම මැරිලා බැහ. තව ජීවත් වෙන්න අතයි.

꿈 하나 보았다고 chanda-rāga가 끊어진 것이 아니지요. 목숨을 걸고 살아날 길만 찾아 달아납니다. 왜냐하면 그렇게 죽을 수는 없다, 더 살고 싶다는 것입니다.

අපේ එක්තරහ කාන්තාවක්. අනේ මට නම් මේ දැන් මලු ඕකමයි කියන්නේ. මේ දැන් මැරිලා ගියානම් හරි සනසතිය. හොඳට බලය යන්න පටන් ගත්තේ. ඉස්පිරිතාල එක්කා හොඳලා ආවා එනකොට ආයේ බලය යන්න පටන් ගත්තා.

우리 쪽 어떤 여성이 '아, 나는 이제 죽는 것만 바란다. 지금 죽으면 정말 편안하겠다'고 했습니다. 기력이 심하게 빠지기 시작했습니다. 병원에서 나아 돌아왔는데, 돌아오자 또 기력이 빠지기 시작했습니다.

අනෙ මම තව කොච්චර කාලයක් ජීවත් වෙන්න ඉන්න කෙනෙක්ද මොකද ඔබලා මට සලගන්නේ නැද්ද බලන්නේ නැද්ද කියලා අන්න පටන් ගත්තා. දැන් මොකක්ද කරලා තියෙන්නේ බොරුවෙත් අරම බලන්න

'아이고, 나는 아직 얼마나 더 살 사람인데, 왜 당신들은 나를 돌보지 않느냐, 봐주지 않느냐' 하고 시작했습니다. 무엇을 했는지 보십시오, 거짓을 보십시오.

තමන්ගේ හිත කොච්චර තමන්ට රැවටිලා තිබුණත් අවංක මැරෙයි කියලා බයට හේතු ආපු තැනදී කම්පා වෙනවා අනේ මම මැරෙයිද කියලා. අර හොඳින් ඉන්නකොට මිනිස්සු රවට්වන්න කියනවා දැන් මැරුණ කොච්චර සැනසිල්ලද මේ ලෝකේ ඉන්නවට වට. ඉතින් අන්න ඒ වගේ දේවල් තියෙන අපේ හිත අපි රවට්ටනවා.

자기 마음이 아무리 스스로 속았어도, 정말 죽을까 두려울 까닭이 생긴 자리에서는 '아이고, 내가 죽나' 하고 흔들립니다. 멀쩡할 때는 사람들을 속이려고 '지금 죽으면 이 세상에 있는 것보다 얼마나 편할까' 합니다. 그런 것들로 우리는 우리 마음을 속입니다.

සමහර වෙලාවට ඒ අය දන්නේ නෑ ඒ තමන්ගේ හිත තමන් රවට්ටන මායාවක හැටියට. ඉතින් මේවා හොඳට අපි තේරුම් ගන්න ඕනේ.

때로 그들은 그것이 자기 마음이 자기를 속이는 환영이라는 것을 모릅니다. 이런 것을 우리는 잘 알아야 합니다.

අපි මහ රහත් ඵලයට පත්වෙලා 60 අවුරුද්දක් හිටියා කියලා හිටපු අපේ ස්වාමීන් වහන්සේ නමක් අරිහත් පත් වෙලා නැහ. මෙහා ඵලයක ඉන්න ඇත්තේ. ඒ ධර්ම කර්මස්ථාන දීලා අනුගමනය කරලා දහස් ගානක් අභිඥාලාභී රහතන් වහන්සේලාත් බිහි වෙලා හිටියා ගෝලයෝ වසේ.

arahant 열매에 이르러 60년을 지냈다고 여기던 우리 스님 한 분이 있었습니다. arahant가 된 것이 아니었습니다. 그 아래 열매에 있었을 것입니다. 그분이 준 dhamma kammaṭṭhāna를 따라 수천의 abhiññā를 얻은 arahant들이 제자로 나왔습니다.

ගෝලයේ දවසත් චේතෝ පරියා ඥානයෙන් බැලුවා. ගුරුතුමාගේ හිත කොහොමද? ගුරුවරයාගේ හිත. බලනකොට තවම අරිහත්යට පත් වෙලා නැහ. හැටිලා ඉන්නේ. ධ්‍යානයක් නිසා යටපත් වෙලා තියෙනවා. කෙලෙස් ඒ නිසා ඉන්නවා සුද්ධයි කියලා හිතාගෙන. මෙහෙම බලොත් අපාධය යන්නේ. පිළිසරණක් වෙන්න යන්න ඕනැ කියලා ගිහිල්ලා අහනවා

한 제자가 어느 날 cetopariya-ñāṇa로 보았습니다. 스승의 마음이 어떤가, 스승의 마음을. 보니 아직 arahant가 되지 않았습니다. 속아서 지내고 있습니다. jhāna 때문에 kilesa가 눌려 있습니다. 그래서 깨끗하다고 여기며 지냅니다. 이대로 가면 apāya로 갑니다. 의지처가 되어 드려야겠다며 가서 묻습니다.

ස්වාමීනි ඔබ වහන්සේ දැන් උත්තර විතර ඵලයක් එහෙම ලැබිලා තියෙනවද? ඔව් ලබලා තියෙන්නේ. කොච්චර කාලයක් නවද 60 අවුරුද්දක් න ඔබ හතර වයස අවුරුදු 80යි. අවුරුදු 20ේදි ලැබුවේ. දැන් 60 අවුරුද්දක් යනකන් කෙලෙස් මතු වෙන්නේ.

'스승님, 스승님은 uttarimanussa의 열매를 얻으셨습니까?' '그래, 얻었다.' '얼마나 되셨습니까?' '60년이다. 내 나이 여든, 스무 살에 얻었다.' 60년이 지나도록 kilesa가 올라오지 않았던 것입니다.

දැන් අරිහත්වයට පත් වෙලා කියලා උන්වහන්සේ නායක නායක හාමුදුරුවෝ රැවටිලා දැන්. ස්වාමීනි අභිඥා බලලා තියෙනවද තියෙනවා. මවන්න එහෙම පුළුවන්ද? පුළුවන්. පොකුණක් මවලා පෙන්නන්නකෝ මට ලස්සන පොකුණක් මවලා පෙන්නවා. අපි හොඳට පැහැදිලිව පේනවාද දැන් පොුණ ඔය පොගුණ මල් පිවිලා තියෙනවා මවලා පෙන්නන්නද පෙන්නන්නකෝ. මැහුවා නෙම් මල්.

이제 arahant가 되었다고 그 큰스님은 속아 있었습니다. '스승님, abhiññā 힘이 있으십니까?' '있다.' '만들어 내실 수 있습니까?' '할 수 있다.' '연못을 만들어 보여 주십시오.' 아름다운 연못을 만들어 보입니다. '연못이 또렷이 보입니까?' '그 연못에 꽃이 핀 것을 만들어 보여 주시겠습니까?' '보여 주마.' 연꽃을 만들었습니다.

දැන්ම් පොගුණක් මැවිලා තියෙනවා. දල දිගටර තියෙන මහා සද්ධන්ත ඇතෙක් ඇවිදිලා ඔය නෙළුල කනවා ඇදීම මවලා පෙන්නන්න ඕන. ඒකත් මැහුවා. දැන් ඇත එක්දිලා නෙරුල කනාව පැහැදිලිව පේනවා. ඔය හොඬ උස්සගෙන මහා හයියෙන් නාද කරගෙන මහා වේගයෙන් අපි ළඟට එනවා මවලා පෙන්නන්න ඕන. ඔන්නම ඇහුවා. අර මහා හයියෙන් කුංචනා කෑ ගහගෙන හොඩ උස්සගෙන දඟට එනකොටම මව්වපු හාමුදුරුවෝ බයලා නැගිට්ටා.

'이제 연못이 만들어졌습니다. 긴 상아를 가진 큰 Chaddanta 코끼리가 와서 그 연꽃을 먹는 모습을 만들어 보여 주십시오.' 그것도 만들었습니다. 코끼리가 와서 연꽃을 먹는 모습이 또렷이 보입니다. '코를 쳐들고 크게 울부짖으며 아주 빠르게 우리 쪽으로 달려오는 것을 만들어 보여 주십시오.' 그대로 만들었습니다. 크게 울부짖으며 코를 쳐들고 가까이 오자, 그것을 만든 스님이 겁에 질려 벌떡 일어났습니다.

සිති සිවුරු පොටෙන් අල්ලගෙන රහතන් වහන්සේට අර බය තියෙනවද හාමුදුරුවනි එතකොට මතක් වුනේ දෙියනේ මම රහත් වෙලා නැහැනේ. මෙච්චර කල් ඇවිලලානේ හිටියා. ඒවලේම තැන ගහලා අනේ ඇවැත්නි මට පිහිට වෙන්න මට කර්මස්ථානයක් දෙන්න කියලා ගෝලයාගෙන් කර්මස්ථානයක් කරගත්තා අරගෙන පියවර තුනක් තියෙනලා අරිහත්තර පත් වුනා.

제자가 가사 자락을 붙잡고 '스승님, arahant께 두려움이 있습니까?' 하자 그제야 떠올랐습니다. '아, 나는 arahant가 아니구나. 이토록 오래 속아 지냈구나.' 그 자리에서 엎드려 '벗이여, 나를 도와주시오, kammaṭṭhāna를 주시오' 하고 제자에게서 kammaṭṭhāna를 받아, 세 걸음을 걷는 사이에 arahant가 되었습니다.

දැන් බලන්න එතකොට ඔක්කොම වැඩිලා තිබුනා මේ සියුම් තැන අනික් අයට හැඟෙන එක වැඩක්ද?

보십시오, 모든 것이 다 닦여 있었는데도 이 미세한 자리를 다른 이들이 알아채기가 쉬운 일입니까?

අපේම මහතරුන් වහන්සේලා අතරේ වෙච්ච සිද්ධියක් ගැන අපේ කතාවක් කරනවා. ලංකාවේ වෙච්ච සිද්ධියක් ගැන. ඉතින් මේ වගේ තැන්වලදී මෙහෙමත් රැවටිලා මුලාවට පත්වෙලා අරිහත්යට පත් වුණා කියලා හැඟවා නම් උන්වහන්සේලාටත් මේ සාමාන්‍ය මනිස රැවටන එක වැඩක්ද.

우리 큰스님들 사이에 있었던 일, 스리랑카에서 있었던 일을 우리는 이야기합니다. 이런 자리에서 그분들마저 이렇게 속아 미혹에 빠져 arahant가 되었다고 여겼다면, 보통 사람이 속는 것쯤이야 무슨 대수겠습니까.

ඉතින් ඒ නිසා මේ අවස්ථාව මනා සිහියෙන් ඉඳලා කරුණු තේරුම් අරගෙන හරි ආකාරවනාසය වඩලා එතන විවෘතව දකින්න ඕනේ. ඒකයි කාරණය.

그러니 이때에 바른 sati로 머물며 이치를 알아 바른 방식으로 닦아 그 자리를 열린 눈으로 보아야 합니다. 그것이 요점입니다.

මේ මෛත්‍රී භාවනාවේ සඳහන් වන දස දිශාව පරමාර්ථ අර්ථයක් තියෙනවද කියලා හේ එහෙම එකක් තියෙනවා මේ ක්‍රම දෙකක්.

mettā 수행에 나오는 열 방향에 paramattha의 뜻이 있느냐는 물음입니다. 예, 그런 것이 있습니다. 두 가지 방법입니다.

දැන් දිශාවෙන් දිශාවට හිත වඩලා හිටන් වඩන භාවනා ක්‍රමයක් තියෙනවා. ඒ ඒ දිසාවට පත්වෙලා ඉන්න සියලු සත්වයෝ ගැන.

방향에서 방향으로 마음을 펼쳐 닦는 수행 방법이 있습니다. 그 방향마다 머무는 모든 중생에 대해서입니다.

දැන් පෙර දිග වසන සත්වයෝද, පෙර අණු දිග වසන සත්වයෝද? දැන් අපි ඔතන කියනවා. දැන් පෙර දිග කියන එකේ තියෙනවා පරමාර්ථයක්.

'동쪽에 사는 중생, 동쪽 사이방향에 사는 중생' 하고 우리는 말합니다. 동쪽이라는 데에 paramattha의 뜻이 있습니다.

පෙර දිග කියලා කියන්නේ සූර්යා නැගීය පැත්ත. යම්කිසි කෙනෙක්ගේ මනස තුළ ප්‍රඥාව නැමති සූර්යා නැගී එනවා නම් මනුස්සයෝ අතර ඉන්නත් පුළුවන්, දෙවියෝ වත අතර ඉන්නත් පුළුවන්, බ්‍රහ්මයෝ අතලා ඉන්නත් පුළුවන් ගුඩයට වට හැමතැනකම කොහේ හරි එහෙම කොටසක් ඉන්න පුළුවන්. මෙන්න පෙර දිග වසන සත්වය.

동쪽은 해가 떠오르는 쪽입니다. 누구든 마음 안에 paññā라는 해가 떠오른다면, 그는 사람 가운데 있을 수도, deva 가운데 있을 수도, brahma 가운데 있을 수도 있습니다. 위와 아래와 둘레 어디에든 그런 무리가 있을 수 있습니다. 이것이 동쪽에 사는 중생입니다.

මේ පරමාර්ථය ප්‍රඥාව නැමති සූර්යා නැගී වෙන පැත්තට අයිති සත්ව කොටසක් ඇත්නම් ලෝකේ කොතනද හරිද? ඒ සියල්ලෝම පෙර දිග වසන සත්වය ඊට අනුකූල පිළිවෙත රකින අය ඉන්නවා නම් ඒ ප්‍රඥාව නැගෙන ඒ තමයි පෙරලා අනුදික වසන සත්වය.

이것이 paramattha입니다. paññā의 해가 떠오르는 쪽에 속한 중생 무리가 세상 어디에 있든, 그들 모두가 동쪽에 사는 중생입니다. 그에 맞는 행을 지키는 이들이 있다면, paññā가 떠오르는 그들이 동쪽 사이방향에 사는 중생입니다.

දැන් මේ කොටස හැ. දකුණු දිග වසන සත්වය ඒ කියන්නේ මේ පහත් දහම් මේවා කුණු දහම් මේ මේ අකුසල් දහම් කියලා දැනගෙන ඒවා අතහැරගෙන යන්න සත්ව කොටසක් ඉන්නවා නම් ධර්මාවබෝධයෙන් ධර්මය දැකලා ඒ තමයි කුණු අහකර දාන සත්වය

이 부분은 그렇고, 남쪽에 사는 중생. 그것은 '이것은 낮은 법, 더러운 법, akusala 법'이라고 알고 그것을 버려 가는 중생 무리가 있다면, dhamma를 깨달아 dhamma를 보고 더러움을 치워 버리는 그 중생입니다.

ඒ මගට අනුකූලත්වයෙන් යුත්තව කටයුතු කරන කොටසක් ඉන්නවානම් ඒ තමයි දකුණු අනුදික සත්‍යය

그 길에 맞게 행하는 무리가 있다면 그것이 남쪽 사이방향의 중생입니다.

ඕවා තේරුම් ගන්න බැරුව පහුබහින කොටසක් ඉන්නවා. ධර්මය දැක්කහම පසු බහිනවා. අධර්මයට නැවෙනවා. ඒ තමයි පසු දිග වසනත්වය කොයි පැත්තේ හිටියත් උඩ යට වට කොහේ හිටියත් ඒකට අනුකූල වෙලා ඉන්න දුච්චරිතියට අනුකූලව ඇවිලා ඉන්න කොටසක් එන්න නම් ඒ පරමාර්ථ වශයෙන් පසු අනුදික වශයෙන් වසන සත්වය.

이것을 알지 못해 뒤로 물러나는 무리가 있습니다. dhamma를 보면 물러납니다. adhamma로 기웁니다. 그것이 서쪽에 사는 중생입니다. 어느 쪽에, 위와 아래와 둘레 어디에 있든. 그에 맞추어 duccarita에 맞게 타오르고 있는 무리가 있다면, 그것이 paramattha로 서쪽 사이방향에 사는 중생입니다.

උත්තර විතර මාර්ගඵලිය ලැබූ යම් සත්ව කොළසක් ඉන්නවා නම් උඩට වට කොහේ හිටිය. ඒ උතුර දිග වසන සත්වය ඒකට නැඹුරුවන ආර්ය මාර්ගය වන්න පිරිසක් ඉන්නවා නම් ඒ උතුරු අනුදික වසන සත්වය

uttarimanussa의 길과 열매를 얻은 중생 무리가 있다면, 위와 아래와 둘레 어디에 있든 그것이 북쪽에 사는 중생입니다. 그쪽으로 기우는 ariya 길에 든 무리가 있다면 그것이 북쪽 사이방향에 사는 중생입니다.

රාගය ලෝභයෙන්, ද්වේශයෙන්, මෝහයෙන් අන්ධ වෙලා තේරුම් ගන්න බැරි මට්ටමට පත්වෙලා පහත් වූ අපාගත වෙන තත්ත්වයට පහත් වලට පත්වෙලා ඉන්නවා නම් කොටසක්. උඩ යටවට කොහේ හිදිලා යට දිග වසන සත්වය ඒ වගේ සියල්ල ජය අරගෙන උසත් සත්ත්වයට පත්වෙලා ඉන්නා වූ උත්තරීතරත්වයට නැගිලා ඉන්නා වූ අරිහ සත්වයට පත් වුන කොටසක් ඉන්නවනේ. ඒ තමයි උඩ දිග වසන තත්ත්වය. ඉතින් එතන්ට නැත්නම්

rāga와 lobha, dosa, moha로 눈이 멀어 알아듣지 못할 지경에 이르러, 낮은 apāya로 가는 상태, 낮은 곳에 떨어져 있는 무리가 있다면, 위와 아래와 둘레 어디에 있든 그것이 아래쪽에 사는 중생입니다. 그처럼 모든 것을 이겨 높은 데 이르러, 가장 높은 곳에 올라 arahant의 상태에 이른 무리가 있지요. 그것이 위쪽에 사는 이들입니다.

දිග වසන තත්ත්වය. ඉතින් එතන්ට නැත්නම් උද්ධම් සෝතාය ඉහළට යනවා මිසා පල්ලෙහටේ නැති අය උඩ දිග වසන සත්වය අරිහතුන් වහන්සේට නෙමෙයි සත්ව කියන්නේ ඒ මෙහා ඉන්න අය සත්වය ඉක්මූ කෙනෙක් අරිහතුන් වහන්සේ

그러니 거기에, 곧 uddhaṃsota, 위로만 가고 아래로 오지 않는 이들이 위쪽에 사는 중생입니다. arahant를 중생이라 하지는 않습니다. 그 아래에 있는 이들이 중생입니다. arahant는 중생을 넘어선 분입니다.

සත්ව කියන වචනයෙන් පෙන්නන්නේ මේ ලෝකයේ සද්ගුණයෙන් යුක්තයි මේ ලෝකයේ යහපතෙන් යුක්තයි කියලා දෘෂ්ටියෙන් ඉන්නවා නම් යම්තාක්කල් ඒ සංඥාවෙන් ඉන්නවා නම් ඒ තාක්කල් සත් කියන තත්ත්වයෙන් ඔහු හෝ ඉක්ම ගිහින් නැ.

satta라는 말로 가리키는 것은, 이 세상에 좋은 덕이 있다, 이 세상에 좋음이 있다는 diṭṭhi로 있는 한, 그런 saññā로 있는 한, 그는 satta라는 상태를 넘어서지 못했다는 것입니다.

ඒ තාක්කල් සසර පැවැත්මට හේතු වෙනවා. සත් කියන ගුණයෙන් අල්ලන්න දෙයක් ලෝකේ නෑ කියලා අසාරයි කියලා දැක්ක කෙනා. සත්ව ඉක්මෙව්වා. සත්ව ඉක්මෙව්වට පස්සේ අරිහතුන් වහන්සේ සත්වයෙන් නිදහස් වුණා. ඒනි ඒ නිසා උන්වහන්සේට සසර ගමනක් නෑහ. සසර ගමන තියෙන

그동안은 saṃsāra가 이어지는 까닭이 됩니다. satta라는 성품으로 붙잡을 것이 세상에 없다고, 실속 없다고 본 사람은 satta를 넘어섰습니다. 그렇게 넘어선 뒤 arahant는 중생에서 벗어났습니다. 그래서 그분에게는 saṃsāra의 길이 없습니다.

උන්වහන්සේට සසර ගමනක් නෑහ. සසර ගමන තියෙන තාක්කල් ලෝක සත්වයාට සත්ව කියන නම් භාවිතා වෙනවා. යම් කෙනෙක් අරිහත්යට පත් වුනොත් සසර ගමනේ සත්ව ඉක්මෙව්වා. එහෙනම් අරිහත්තුන් වහන්සේ සත්ව නෙමෙයි. සත්ව ඉක්මවපු කෙනෙක්. ඉන් මෙහා ඉන්නේ සියල්ලෝම සත්වය තුළ ඉන්නවා.

saṃsāra의 길이 있는 동안 세상의 존재에게 satta라는 이름이 쓰입니다. 누가 arahant가 되면 saṃsāra의 satta를 넘어섰습니다. 그러니 arahant는 satta가 아니라 satta를 넘어선 분입니다. 그 아래에 있는 이들은 모두 satta 안에 있습니다.

මේ සියලු සත්වයෝ කියනකොට අරිහතුන් වහන්සේට වෙරන්න දෙයක් නැහැ. අරිහතුන් වහන්සේ එක ලේතු සියල කරලා ඉවරජ්ජිය කෙනෙක්. උන්වහන්සේට අමුතුවෙන් පිළිසරණක් ගන්න අමුතු සෙ පතන්න දෙයක් අපිට නැහ.

'모든 중생'이라 할 때 arahant께는 닦아 드릴 것이 없습니다. arahant는 할 일을 다 마친 분입니다. 그분께 따로 의지처를 바라거나 복을 빌어 드릴 것이 우리에게 없습니다.

ඉතින් අපි දකින්න ඕනේ ශාන්තියක් ඕන කරන්නේ වැහිලා ඉන්න පුද්ගලයාට ගොඩ නැගෙන්න. බලයේ ඇහැලා ඉන්න එක්කෙනාට ගොඩට එන්න ආධාරයක් ඕනේ. ගොඩ ඉන්න එක්කෙනාට ආධාරයක් ඕනේ නෑ. ඒ වගේ අරිහතුන් වහන්සේට ආධාරයක් ඕනේ නෑ. උන්වහන්සේ අනිත් අයට ආධාර කරනවා. පල්ලෙහා ඉන්න අයට අරිහත්යට පත් වෙනකන් ආධාරය ඕනේ. ඒ අයට ආධාරය සිත් පැීමෙන් ලබා දෙනවා. ඒකයි කාරණය.

그러니 보아야 할 것은, 평안이 필요한 것은 빠져 있는 사람이 뭍으로 올라오기 위해서라는 것입니다. 수렁에 빠진 사람이 뭍으로 올라오려면 도움이 필요합니다. 뭍에 있는 사람은 도움이 필요 없습니다. 그처럼 arahant께는 도움이 필요 없습니다. 그분은 다른 이들을 돕습니다. 아래에 있는 이들에게는 arahant가 될 때까지 도움이 필요합니다. 그들에게 마음의 바람으로 도움을 줍니다. 그것이 요점입니다.

හාමුදුර සියලු ලෝක සත්වය සියලු ලෝක සියලු ලෝක සියලු සත්වය සියලු ලෝක සියලු දැන් මොකද අපි වෙනසක් පෙන්නන්නේ? සියලු ලෝකයි සියලු සත්වයයි තෝරාගන්න ඕනේ.

'스님, 모든 세상 모든 중생, 모든 세상, 모든 세상 모든 중생' — 이제 왜 우리가 차이를 보입니까? 모든 세상과 모든 중생을 가려 알아야 합니다.

දැන් ආධ්‍යාත්මිකයක පස්සේ මම කියන කොටසට අයිතිය. කොටසක් ඉන්නවානම්. නැ තත්ත්ව කියන තනට ඉන්නවා නම් ඒ අභ්‍යන්තර ලෝක ඒ අය ඇසුරු කරන රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, පොට්ඨබ්බ ධර්ම කොහෙද තියෙන්නේ? ඒ බාහිර ලෝක. එහෙනම් බාහිර ලෝකයයි අභ්‍යන්තර ලෝකයයි කියන මේ දෙකම එකතු වෙලා තමයි දුකක් ගොඩනගන්නේ.

이제 안쪽으로 '나'라고 하는 부분에 속하는, 중생이라는 자리에 있는 무리가 있다면 그것이 안쪽 세상입니다. 그들이 가까이하는 rūpa, sadda, gandha, rasa, phoṭṭhabba, dhamma는 어디에 있습니까? 그것이 바깥 세상입니다. 그러니 바깥 세상과 안쪽 세상, 이 둘이 함께 모여 괴로움을 쌓습니다.

තනි එහෙකින් දුකක් ගොඩනගන්න බැහැ. බාහිර ලෝකයක් ඒක සම්බන්ධයක් වෙන්න ඕනේ. දුක ගොඩනැගෙන්න.

한쪽만으로는 괴로움을 쌓을 수 없습니다. 괴로움이 쌓이려면 바깥 세상과 맞닿아야 합니다.

අන්න ඒ නිසා බාහිර ලෝකය තුළ දුකෙන් නිදහස් වෙන්න අවශ්‍යන පරිසරයක් ගොඩනැගෙනවා නම් ඒක අලෝභ, අද්දේශ අමෝහ පරිසරයක් ගොඩනැගෙන්න ඕනේ. ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ සහගත පරිසරය අපිට අනිෂ්ඨ අරමුණු ගැන දෙනවා.

그래서 바깥 세상에 괴로움에서 벗어나는 데 필요한 환경이 생긴다면, 그것은 alobha, adosa, amoha의 환경이어야 합니다. lobha, dosa, moha가 섞인 환경은 우리에게 원치 않는 대상을 가져다줍니다.

ඒ අනිෂ්ඨ අරමුණු අප්‍රිය අරමුණු අපිට බාධා පමුණා. යහපතට බාධා පමුණා. දුක් කරදර ඇති කරවනවා. අසහන ඇති කරවනවා. ඒවට හේතු කරගෙනක් දෙනවා. ඒ නිසා ඒක විශාල බාධකයක් වෙනවා. ආර්ය මාර්ගය පූර්ණය කරගන්න අයට. එහම් ලෝකයේ සැනසුම කරා යන අය ඒ නිසා ඒ තත්ත්වයෙන් අහක් වෙන්න නම් බාහිර පරිසරය තමයි සියලු ලෝක ශාන්තියට පත් කරන්නේ.

그 원치 않는 대상, 싫은 대상이 우리를 방해합니다. 좋은 일을 방해합니다. 괴로움과 근심을 일으킵니다. 불편함을 일으킵니다. 그런 일의 원인을 줍니다. 그래서 ariya 길을 다 이루려는 이들에게 큰 장애가 됩니다. 그러니 세상의 평안으로 가는 이들이 그런 상태에서 벗어나려면, 바깥 환경이 바로 모든 세상을 평안으로 이끄는 것입니다.

දැන් නිදුක් පරිසරයා අපිට තියෙන්න ඕනේ. පරිසරය දුක් සහිත නම් දුකට හේතුකාරක වන්නා වූ ග්‍රීෂ්මය නම් ඒ වගේම වතුර නැත්නම් ඒ වගේම මේ උෂ්ණ වැඩි නම් ඒ පඳු පරිසරයක් තුළ පරිසර බාධකයක් එනවා. එහම් නිදුක් පරිසරයක් ඕන රෝගකාරක විසබීජයන්ගෙන් පිරිච්ච පරිසරයක් නම් රෝගී පරිසරයක් ඒක

우리에게는 괴로움 없는 환경이 있어야 합니다. 환경이 괴롭다면, 괴로움의 원인인 무더위라면, 물이 없거나 열기가 너무 많다면, 그런 환경에서는 환경의 장애가 옵니다. 그러니 괴로움 없는 환경이 필요합니다. 병을 일으키는 균으로 가득한 환경이라면 그것은 병든 환경입니다.

එහෙනම් නිරෝගී පරිසරයක් ඕන නිරෝගීව කටයුතු කරගන්න පරිසරයක් නිරෝගී වෙන්න ඕනේ. දාහ ගෙන දෙනවා නම් අසාහන ගෙන දෙනවා නම් එපඳු රසයෙන් උණ පරිසරයක් නම් පූර්ණ නැත්නම් ඒක දුක් සහිත නැත්නම් සුවේ නැති පරිසරයක්. එහෙනම් සුවපත් ලෝකයක් ඕනේ.

그러니 병 없는 환경이 필요합니다. 병 없이 일하려면 환경이 병 없어야 합니다. 갈증과 불편을 준다면, 그런 뜨거운 환경이라면 그것은 괴로운, 편하지 않은 환경입니다. 그러니 편안한 세상이 필요합니다.

ඒ වගේ දුක්ඛිත වන්නා වූ තත්ත්වයටත් දමන්නා වූ රාගයන්ගෙන් කුලප්පු කරන එබඳු කම්පා ඇති කරන එබඳු පරිසරයක් නම් රාග ද්වේශ මෝහයන් විද්‍යාමාන කරන පරිසරයක් නම් ඒ පරිසරය දුකින් මිදීමට බාධයි. ඒ පරිසරය ශාන්ත නම් දුකින් මිදීමට උපනිසරයක්. එහ පරිසරයක් නිදුක් පරිසරයක්, නිරෝගී පරිසරයක්, සුවපත් පරිසරයක් දුකින් මිදෙන පරිසරයක් වෙන්න ඕනේ. එහෙනම් ඒ පරිසරයක් නැති වුණේ මොකද?

그처럼 괴로운 상태로 몰아넣는, rāga로 미치게 하는, 그렇게 흔들어 놓는 환경이라면, rāga, dosa, moha를 드러내는 환경이라면, 그 환경은 괴로움에서 벗어나는 데 방해입니다. 그 환경이 고요하다면 괴로움에서 벗어나는 데 upanissaya가 됩니다. 그러니 환경은 괴로움 없고, 병 없고, 편안하며, 괴로움에서 벗어나게 하는 환경이어야 합니다. 그러면 그런 환경이 왜 없어졌습니까?

ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ වැඩපිළි ගොඩනැගිච්ච නිසා. කරුණාවෙන් මෛත්‍රියෙන් දයානුකම්පාවට අනුකූලව ගොඩනැගුණ නම් අලෝභී අේසී අමෝහී පරිසරයක් වෙන්න ඕනේ. එබඳු පරිසරයක් තිබුණනම් අපිට ශාන්ත ප්‍රණීත මාර්ගයට පහසුව උපනිසරය ලැබෙන්නේ. ඒ නිසා දෙපැත්තක් සුද්ධ වෙන්න ඕන. සියලු ලෝක සුද්ධ වෙන්න ඕනේ සියලු සත්වය සුද්ධ වෙන්න ඕනේ. සියලු ලෝක සියලු සත්වය නිදුක් වෙත්තවා නිරෝගී වෙත්වාදී වශයෙන් ගත්තා නම් ගත්තෙත් ඒකයි. අපි ඕකෙන් හැමල්ලේම ගන්න හදන්නේ ඒකයි.

lobha, dosa, moha의 일들이 쌓였기 때문입니다. karuṇā와 mettā와 연민에 맞게 쌓였다면 alobha, adosa, amoha의 환경이 되었을 것입니다. 그런 환경이 있었다면 우리에게 고요하고 뛰어난 길로 가는 쉬운 upanissaya가 생깁니다. 그러니 양쪽이 깨끗해져야 합니다. 모든 세상이 깨끗해져야 하고 모든 중생이 깨끗해져야 합니다. '모든 세상 모든 중생이 괴로움 없기를, 병 없기를' 하고 잡은 것도 그 때문입니다. 우리가 그것으로 모두를 아우르려는 것도 그 때문입니다.

සත්වයා කියන පුද්ගලයා කියන තැනකට සීමා කරගත්ත එහෙනම් ජීවට සීමා කරගත්ත මේත් වැඩීමකට අපි සීමා කරනවා. එහෙම සීමා කරගත්තහම අර පරිසරය සම්පූර්ණ වෙනවා. ඒ නිසා තමයි සියලු ලෝක සියලු සත්වයෝ නිදුක් වෙවා, නිරෝගී වෙත්වා කියලා අරගන්නේ.

satta를 사람이라는 자리로, 목숨 있는 것으로 한정하면 우리는 mettā 닦음을 한정하는 것입니다. 그렇게 한정하느냐에 따라 그 환경이 온전해지느냐가 달라집니다. 그래서 '모든 세상 모든 중생이 괴로움 없기를, 병 없기를' 하고 잡는 것입니다.

ස් එතන කර්ම දැන් ගොඩ දිග වචනයක් දැන් අතුන් වහන්සේලා එතන සත්වය ලාස වෙනවද

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

නැ උද්ධං සෝත කියන්නේ අනාගාමී පුද්ගලයා උද්ධං සෝතයි. මාර්ග ඵලලාභී පුද්ගලයා ධ්‍යානලාභී වුණාන නම් උද්ධං සෝතයි. උඩට යන අය උද්ධං සෝත කියන්නේ උඩට ගහගෙන යනවා. ඉහළ පැත්තේ ඉන්න අයට ආය පාත වැටෙන්නේ නෑ. ඒ තමයි උඩ ඉන්න සත්වයෝ.

아닙니다. uddhaṃsota라는 것은 anāgāmī를 말합니다. anāgāmī는 uddhaṃsota입니다. 길과 열매를 얻은 이가 jhāna도 얻었다면 uddhaṃsota입니다. 위로 가는 이를 uddhaṃsota라 합니다. 위로 흘러 올라갑니다. 위쪽에 있는 이들은 다시 아래로 떨어지지 않습니다. 그것이 위에 있는 중생입니다.

ඉතින් ඒ ආකාරයෙන් අර්ථය අරගෙන කර්මස්ථානය වඩන්නත් පුළුවන්. මේක ක්‍රමයක්. දිශාවෙන් දිශාවේ හිතලා දැන් ඒ විදිහට ගත්තහම ඒක විදර්ශනා කර්මස්ථානය පූර්ණ විදර්ශනාවක් එනවා.

그런 식으로 뜻을 잡아 kammaṭṭhāna를 닦을 수도 있습니다. 이것이 한 방법입니다. 방향에서 방향으로 생각하며 이렇게 잡으면 그것은 vipassanā kammaṭṭhāna가 되어 온전한 vipassanā가 옵니다.

එතකොට අර විදිහට ගත්තහම අර දිශාවෙන් දිශාව ගත්තහම සමථය තුළින් ගිහිල්ලා දිවැස මතු කරලා ඒකට හේතුකාරයන උපනිසිරය ඒකෙන් ලැබෙනවා. දිසාවෙන් දිශාවට හිත යවලා හිටන් ගත්තහම දිවැසට හේතු වෙනවා.

그리고 앞의 방식으로, 방향에서 방향으로 잡으면 samatha를 거쳐 dibba-cakkhu를 일으키는 원인이 되는 upanissaya를 그것으로 얻습니다. 방향에서 방향으로 마음을 보내 펼치면 dibba-cakkhu의 원인이 됩니다.

එතකොට සමතය තුළින් ලබන්නා වූ චේතෝ විමුක්තිය මුල් කරගෙන යන කර්මස්ථානයක් වෙන්න. අර විදිහට සත්වයන් තේරුම් ගත්තහම ධර්මානුකූලව පරමාර්ථ ධර්මයට අනුකූලව ඒක විදර්ශනාත්මක කර්මස්ථානයක්. ඒකෙන් අවිද්‍යාව දුරු කරනවා. ප්‍රඥාමතක වන කර්මස්ථානයක්. මේ ප්‍රඥාධික පුද්ගලයාට පුළුවන් වන අර ක්‍රමයට ගන්න. පෙර දිග වසන සත්වයෝජ කියන පෙරදිසාව හිතන්නේ නැතුව ඒ වගේම ප්‍රඥා ආලෝකය නගාගන්නා වූ සත්ව කොටසයි මම මේ විදිහට කියන්නේ කියලා ඒ අර්ථයෙන් අරගන්න පුළුවන්.

그러면 samatha로 얻는 ceto-vimutti를 뿌리로 삼아 가는 kammaṭṭhāna가 됩니다. 뒤의 방식으로 중생을 이해하면 dhamma에 맞게, paramattha dhamma에 맞게 그것은 vipassanā의 kammaṭṭhāna입니다. 그것으로 avijjā를 없앱니다. paññā 쪽 kammaṭṭhāna입니다. paññā가 뛰어난 사람이 그 방법을 잡을 수 있습니다. '동쪽에 사는 중생'이라며 동쪽이라는 방향을 생각하지 않고, paññā의 빛을 일으키는 중생 무리를 이렇게 말한다는 뜻으로 잡을 수 있습니다.

දකුණු දිග සත්වයද වසන සත්වයද කියනකොට පාප ධර්ම සලාහරින ගති ඇති මානසිකත්වයක් ඇති එබඳු කටයුතු කරනා වූ පුද්ගලයෝ සුචරිතව ඉන්න පුද්ගලයෝ ඒ පැත්ත ඒ අනුග කියන්නේ ඒකට නැමී සිටින පුද්ගලයෝ. ඒ ආකාරයෙන් ධර්මානුකූලව ගුණමු මුල් කරගෙන යනවා. ඔය උඩ දස දිසාවටම ගන්න පුළුවන්. මේක

'남쪽 중생, 남쪽에 사는 중생'이라 할 때는 pāpa-dhamma를 버리는 성품의 마음을 지니고 그렇게 행하는 사람들, sucarita로 사는 사람들이 그쪽입니다. 사이방향이란 그쪽으로 기울어 있는 사람들입니다. 그렇게 dhamma에 맞게 덕을 뿌리로 삼아 갑니다. 위의 열 방향 모두를 그렇게 잡을 수 있습니다.

යනවා. ඔය උඩ දස දිසාවටම ගන්න පුළුවන්. මේක ක්‍රමයක්. ඔය ක්‍රමතකින් කෝකරි තමන්ට ගැලපෙන ක්‍රමය ගන්න ඕනේ. මේක මේකෙන් වැඩෙනවා මේකෙන් නො වැඩෙන්නේ නැහ වැඩෙන්නේ නෑ කියන්න බැහැ. ඉන්ද්‍රිය නානත්වය නැමති

이것은 한 방법입니다. 그 방법들 가운데 어느 것이든 자기에게 맞는 방법을 잡아야 합니다. 이것으로는 자라고 저것으로는 자라지 않는다고 말할 수 없습니다.

නෑ කියන්න බැහැ. ඉන්ද්‍රිය නානත්වය නැමති තමාගේ ශ්‍රද්ධා ඉන්ද්‍රිය, වීර්ය ඉන්ද්‍රිය, සති ඉන්ද්‍රිය, සමාධි ඉන්ද්‍රිය, ප්‍රඥා ඉන්ද්‍රිය කොයි ආකාරයෙන්ද පිහිලා තියෙන්නේ? ඒ අනුව තමයි තමන්ට ගැලපෙන කර්මස්ථානය යෝගිකයක මතු වෙලා ඉන්නේ. ඉතින් ඒකෙන් මේ කර්මස්ථානය හරි මේක වැරදි කියන්න බැහ. ඒ ඉන්ද්‍රිය නානත්වය

indriya의 다름, 곧 자기의 saddhā indriya, viriya indriya, sati indriya, samādhi indriya, paññā indriya가 어떤 식으로 자리 잡혀 있는가? 그에 따라 수행자에게 맞는 kammaṭṭhāna가 드러납니다. 그러니 이 kammaṭṭhāna는 맞고 저것은 틀렸다고 말할 수 없습니다.

වැරදි කියන්න බැහ. ඒ ඉන්ද්‍රිය නානත්වය යනුව සමහර කෙනට දිසාවන්ට වටන එක වැඩිලා එනවා. ප්‍රඥාවෙන් ඔය විදිහට තේරුම් අරා වටන එක තව කෙනෙකුට වැඩිලා එනවා. ඔය පැත්තෙන් හරි වෙන්නේ විමුක්තිය කරා ළඟා වෙන එක.

그 indriya의 다름에 따라 어떤 이에게는 방향으로 펼치는 것이 자라 오고, 다른 이에게는 paññā로 그렇게 이해하며 펼치는 것이 자라 옵니다. 어느 쪽으로든 맞는 것은 vimutti에 이르는 것입니다.

දැන් මේ පින් අනුමෝදන් කිරීමේදී විරුද්ධත්වයක් නොදැක්කු යන්න පවත්වන විට විරුද්ධ වූ පිරිස අතහැර පින් අනුමෝදන් කිරීමක් සිද්ධ වෙනවා නේද කියලා අහනවා.

이제, 공덕을 함께 기뻐하게 하는 anumodanā를 할 때 맞서지 않는 이들에게는 하고, 맞서는 무리는 빼놓고 anumodanā가 이루어지지 않느냐고 묻습니다.

දැන් මේකෙදී අපි දකින්න ඕනේ මෙන්න මෙහෙම දෙයක්. යමක් සිද්ධ කරනකොට සිද්ධ කරන්න සුදුසු ආකාර ක්‍රම රටාවක් තියෙනවා. ඒ ක්‍රම රටාවේදී විශේෂත්වය දක්වන්න ඕන තැනට විශේෂත්වය දක්වන්න ඕනේ.

여기서 우리가 보아야 할 것은 이렇습니다. 무언가를 할 때 그것을 하기에 알맞은 방식과 틀이 있습니다. 그 틀 안에서 특별히 해야 할 곳에는 특별함을 보여야 합니다.

[ගොරවනවා]

[코 고는 소리]

දැන් එහෙම නැත්නම් ඒ මෙත් වැඩීම විෂම වෙනවා. සම විෂම කියන්නේ සමාන්නේ සමානව මෙත් වරනවා කියන එක නෙමෙයි. සමානව කරන්න ගියොත් ඒක විසමයි. හේතු ඵල ඇතුව ධර්මානුකූලව කරුණු වටහාගෙන කරුවොත් ඒක සමි.

그렇지 않으면 그 mettā 닦음이 visama가 됩니다. sama와 visama라는 것은 똑같이 mettā를 닦는다는 뜻이 아닙니다. 똑같이 하려 들면 그것이 visama입니다. 원인과 결과를 갖추어 dhamma에 맞게 이치를 알고 하면 그것이 sama입니다.

දැන් මේක හොඳට පැහැදිලි කරගන්නයි බුදුරජාණන් වහන්සේ සමමිත් වඩනවා කියන වචනය අරගෙන මේ නිගන්ට නාථ පුත්තට අරංචි වුණා මේ වචනය බුදුරජාණන් වහන්සේ මෙහෙම දේශනා කරනවා කියලා. උන්වහන්සේ සම්මමිත් වල්ලනවා කියලා. නිගණාත පුත්ත හිතාගත්තා සියලු සත්වයන්ට සමාන මෛත්‍රියක් වඩන එකයි සමවිත් වරන්නේ කියන එක අදහත් ගත්තා නිගනාථ පුත්ත

이것을 잘 밝히려고 — 붓다께서 'sama mettā를 닦는다'고 설하신다는 말을 Nigaṇṭha Nāṭaputta가 듣게 되었습니다. 그분이 sama mettā를 닦는다고. Nigaṇṭha Nāṭaputta는 모든 중생에게 똑같은 mettā를 닦는 것이 sama mettā라고 여겼습니다. 그런 뜻으로 받아들였습니다.

හොඳ කෑල් තර්කයකට කෑල්ලක් අහුවනා නිගණනාත පුත්තට මොකද නිගණාත පුත්තගේ ශ්‍රාවකය බුදුරජාණන් වහන්සේගෙන් ප්‍රශ්නයක් අහන්න ගියා උත්තර දෙන්නේ නැහැ. බොහෝකොට උත්තර දෙන්නේ නැහ. මොකද බුදුරජාණන් වහන්සේ ප්‍රශ්න අහනකොට පිළිතුරු දෙන ක්‍රමයක් තියෙනවා.

Nigaṇṭha Nāṭaputta에게 좋은 논쟁거리가 하나 잡혔습니다. 왜냐하면 Nāṭaputta의 제자가 붓다께 질문하러 가면 답을 주지 않으셨기 때문입니다. 대개 답하지 않으셨습니다. 붓다께서는 질문을 받을 때 답하는 방식이 있기 때문입니다.

ඔහු නෑ යනුවෙන් පිළිතුරු දෙන්න පුළුවන් ක්‍රමයක් තියෙනවා. ඒඳු ප්‍රශ්නයක් ආවොත් එබඳු කෙටික් දෙනවා. එතකොට ප්‍රශ්නය විග්‍රහ කරලා දීලා පිළිතුරක් තේරුම් කරලා දෙන්න එකක් ආවොත් තේරුම් කරලා විග්‍රහ කරලා දීලා දෙනවා. ඒ තව ක්‍රමයක්. ප්‍රශ්නයට ප්‍රශ්නයක් අහලා ඔහු තුළින්ම උත්තරය මතු කරගන්න ක්‍රමයක් තියෙනවා. ඒ ක්‍රමය සූසුනම් උන්වහන්සේ ඒ ක්‍රමය අනුගමනය කරනවා.

'아니다'라고 답할 수 있는 방식이 있습니다. 그런 질문이 오면 그렇게 짧게 답하십니다. 질문을 풀어서 답을 설명해 주어야 할 것이 오면 설명하고 풀어서 주십니다. 그것이 또 하나의 방식입니다. 질문에 질문으로 되물어 그 사람 안에서 답을 끌어내는 방식이 있습니다. 그 방식이 맞으면 그분은 그 방식을 따르십니다.

තේරුම් ගන්න බැරි මොට්ට ප්‍රශ්න අහපු ඒ උත්තරය දුන්නත් ඒක තේරුම් ගන්නත් බැයි නම්. ඒ වගේ ප්‍රශ්නයක් ඇහුවොත් ඒ ඔහුගේ මානසිකත්වය තේරුම් අරන්ට උත්තර දෙන්න ප්‍රශ්න කර ඒවට කියන්න යන්නේ නැහැ. දේශනා කරන්න යන්නේ.

알아들을 수 없는 어리석은 질문을 했고, 답을 주어도 알아듣지 못할 것이라면, 그런 질문을 받으면 그의 마음을 알아보시고 답을 주려고 그 질문에 말씀하지 않으십니다. 설하려 하지 않으십니다.

දැන් අපෙන් ඇහුවොත් එහෙම බාල්දියක් අරගෙන ගිනිගොඩට ගිහිල්ලා බාල්දී 10ක් විතර ගින්දර නාගෙන සබාන් ගාලා හිටන් ආහිතරයක් නාගත්තොත් සුද්ධ වෙනවද ඔහොම ප්‍රශ්නයක් එහෙම කවුරුහරි එහුත් මොකක්ද වෙන්නේ පිතු යො මේකක් ගින්දර කියන එක අඳුලත් නැහැ. ගින්දර වල හැටි අඳුරලත් නැහැ. ූ හින්න ගින්දරයෙන් ආපුහම නෑ වෙනවා මේ වතුරෙන් ආපුහම වගේ ඊට පස්සේ සබන් ගන්නත් පුළුවන් තත්ත්වයක් තියෙනවා ගහගෙන ඊට පස්සේ ආයෙ ගින්දර ආපුවහම හේදෙනවා කියලා එහෙම අදත් අද කතා කරන්නේ මේක මේ ප්‍රශ්නය අහන්නේ.

누가 우리에게 이렇게 묻는다고 합시다. '양동이를 들고 불더미에 가서 불을 열 양동이쯤 끼얹어 씻고, 비누칠까지 하고 다시 씻으면 깨끗해집니까?' 누가 이런 질문을 하면 무엇이 답이겠습니까? 이 사람은 불이 무엇인지도 모르고 불의 성질도 모릅니다. 불을 끼얹으면 물을 끼얹은 것처럼 씻기고, 그 다음 비누도 칠할 수 있고, 다시 불을 끼얹으면 헹궈진다고 여기며 이 질문을 하는 것입니다.

දැන් අපි දන්නවා මේ අහපු මොට්ට ප්‍රශ්නය අනුව මේක අර පිළිතුරක් දෙන්න පුතියා කතා කරන්න වටින එකක් මෙතන නැහ. නිහඬ වෙනවාස මොකක් කරන මෙන්න මේ වගේ ලෝකයා අහනවා.

이 어리석은 질문에 비추어 답을 주거나 말할 만한 것이 여기에 없다는 것을 우리는 압니다. 침묵하는 것 말고 무엇을 하겠습니까. 세상 사람들이 이런 것을 묻습니다.

මේ ලෝකේ විමුක්තියට පත්වෙලා හිටන් ඉන්නේ කොහෙද? කොහෙ මම හිතන්නේ ඉඩ දෙනක් තියෙනවා කියලා. මට ඕනේ හිතෙන එහෙම එකක් ඇහුවේ. අංශු මාත්‍රයක්වත් විමුක්තියට පත්වෙලා ඉන්න නිච්ච සැපත්ම ලෝකයක් නෑ කියන ධර්මතාවය දැක්කේ නැති.

'이 세상에서 vimutti에 이른 이는 어디에 머뭅니까?' 어딘가에 자리가 있다고 생각하는 사람이 그런 질문을 합니다. 티끌만큼이라도 vimutti에 이른, 영원하고 즐거운 세상은 없다는 이치를 보지 못한 사람입니다.

ඒ වගේම ලෝකයේ නිච්ච වූ, සැප වූ, ආත්ම වූ තැනක් විමුක්තියක් වශයෙන් තියෙනවා කියන්නේ දෘෂ්ටිය පිහිටපු කෙනෙක්. ඔය දෘෂ්ටිය අත්හරින්නේ නැතුව ඕකෙන් පිළිතුරක් ඉල්ල වෙනවා නම් ඕකට තියෙන දෙන්න පිළිතුර මොකක්ද? නිහඬ වෙනවා. අන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ නිහඬ වියඒතැන් පෙන්නපු තැන්. මෙන්න නිගණ නාතක පුද්දගය පිරිස අහන්නේ ඔන්න ඔය ජාතියේ ප්‍රශ්න.

또 세상에 영원하고 즐겁고 자아인 곳이 vimutti로서 있다는 diṭṭhi를 세운 사람입니다. 그 diṭṭhi를 버리지 않은 채 그것으로 답을 원한다면 줄 답이 무엇입니까? 침묵합니다. 붓다께서 침묵하신 곳이 바로 그런 곳입니다. Nigaṇṭha Nāṭaputta의 무리가 묻는 것이 바로 그런 종류의 질문입니다.

කොච්චර ගිනි තැපුවත් නිවන් දකිනවද? දැන් මම අවුරුදු පහක් ගිනි තැප්වා. තව මම අවුරුදු කීයක් නිවන් දකින ගිනි තපින්න ඕනේ? මොකද නිගණාතපු පුත්ත කියනවා ගින්දර මොවාගෙන තැපහං තැවි තැවිට පව් තැවෙනවා. එහෙම ක්‍රමයක් දුන්නා. දැන් ඔය දෘෂ්ටිය පිහිටපු එක ඇදින් බුදුරජාණන් වහන්සේගෙන් ඇහුවොවා ස්වාමීනි අවුරුදු පහතිස ගිනි තප්පා. තව [උගුර කෑරීම] ම අවුරුදු කීයක් නිවන් දකින ගිරි තපින්නට ඔය ඇහුවහුවොත් දැන් මොකක්ද න්නේ උත්තරේ

'아무리 불로 몸을 달구어도 nibbāna를 봅니까? 나는 5년 동안 불로 몸을 달구었습니다. 몇 년을 더 달구어야 nibbāna를 봅니까?' Nigaṇṭha Nāṭaputta는 불을 피워 몸을 달구면 달구는 만큼 죄가 탄다고 했기 때문입니다. 그런 방법을 주었습니다. 그 diṭṭhi를 세운 채로 붓다께 '세존이시여, 5년 동안 불로 몸을 달구었습니다. 몇 년을 더 달구어야 nibbāna를 봅니까?' 하고 묻는다면 무엇이 답입니까?

මේක අර යථාර්ථය තෝරාගන්න තියා දෘෂ්ටියක්වත් ගන්න පුළුවන් තැන එක නෙමෙයි ඉන්නේ. මේ අහන්නේ මෝඩ ප්‍රශ්නය එයක් මෝඩ පිළිතුරක් ඉල්ලන්නේ. මෙහෙම එකක් කොහෙන් දෙන්නද? කිව්වට තේරුම් ගන්නත් බැරි මොට්ටයක්. ඉන් මොනවා කියන්නද නිහඬ වෙනවා. මෙන්න මේ හේතුර බුදුරජාණන් වහන්සේ නිගාණ නාථ පුද්ගයේ පිරිස් ඇවිදිලා අහනකොට ඔය වගේ ප්‍රශ්න අහන හින්දා නිහර වෙනවා.

이 사람은 실상을 가려내기는커녕 diṭṭhi 하나 제대로 세울 수 있는 자리에도 있지 않습니다. 묻는 것이 어리석은 질문이고 어리석은 답을 원합니다. 이런 것을 어디서 주겠습니까? 말해도 알아듣지 못하는 어리석음입니다. 그러니 무엇을 말하겠습니까, 침묵합니다. 이 까닭으로 붓다께서는 Nāṭaputta의 무리가 와서 그런 질문을 하면 침묵하십니다.

හැබැයි මේ මොටකම අපන්නේ නැහැ නිගණනාත පුත්ත එයා හිතන්නේ මගේ අය අහපුහම උත්තර දෙන්නේ නැහැ. එයාගේ අය අහපුහම උත්තර දෙනවා පක්ෂාතීත්වයයි මේ තියෙන්නේ. මගේ හින්දායි මේ උත්තර දෙන්නේ නැත්තේ. අන්න නිගන්නාතමො උත්තර එහෙම අදහසක් එතනත් ආවේ.

그런데 Nigaṇṭha Nāṭaputta는 이 어리석음을 보지 못합니다. 그는 '내 사람들이 물으면 답하지 않고 그의 사람들이 물으면 답한다. 편을 가르는 것이다. 나 때문에 답하지 않는 것이다'라고 생각합니다. Nāṭaputta에게 그런 생각이 든 것입니다.

දැන් මේකෙන්ම මොකද කරන්නේ නිරණ්ඨාත හොඳ වෙලාවක සමාන වෛත්‍රිය වඩන්න කෙනා සමානත්වය කෝ මගේ පිණිසට එක විදිහක්. එයාගේ පිරිසට තව විදිහක්. මොකක්ද මේ? මෙන්න මේ ප්‍රශ්නය තර්කය නගලා. තමන්ගේ පිරිස කෙනෙක් කිව්වා. මේ ප්‍රශ්නය අහන්න.

그래서 그것으로 무엇을 했는가 하면, Nāṭaputta는 좋은 때를 잡아 '똑같은 mettā를 닦는다는 이의 평등은 어디 있나? 그의 무리에게는 이렇게, 남의 무리에게는 저렇게. 이게 뭔가?' 하고 이 질문을 논쟁으로 세워, 자기 무리 한 사람에게 이 질문을 하라고 했습니다.

බැරි වෙලාව හරි කිව්වො මම එහෙම කිව්වේ නෑහ කියලා. ශ්‍රාවකයෝ එක විදිහක් කියනවා. ගුරුවරයා තව විදිහක් කියනවා. පරස්පරයිනේ ඕගොල්ලෝ වතුරයක්. එහලා ඔය වාදේ දානවා. බැරිවෙලා හරි එහෙම කිව්වොත් එහෙම සමාන වෙත් වඩනවා කියලා.

혹시라도 '나는 그렇게 말하지 않았다'고 하면, '제자들은 이렇게 말하고 스승은 저렇게 말한다, 서로 어긋나지 않느냐'며 그 논쟁을 겁니다. 혹시라도 그렇게 말했다고 하면, sama mettā를 닦는다면서 왜 그러냐고 따집니다.

දැන් නිගණ නාථ පුතක පිස ආපුහම කියන්නේ නැති වෙන්නද [උගුර කෑරීම] ඔබ වහන්සේ පිරැපුත් විස්තර කරලා දෙන්නත්ද හේතුව මොකක්ද කියලා අහනවා. ඒක මෙත්වරණ කෙනෙක් සමාන මෙත් වර කෙනෙක් සිරිසක්ද කියලා අහන දැන් මේ විදිහට කියලා ඇහුවා.

Nāṭaputta 쪽 사람이 와서 '어째서 그들에게는 답하지 않으시고 당신 제자에게는 풀어서 설명해 주십니까, 그 까닭이 무엇입니까? mettā를 닦는 이, 똑같은 mettā를 닦는 이에게 그것이 맞습니까?' 하고 이렇게 물었습니다.

දැන් මේ ප්‍රශ්නයේ අරගෙන ගිහිල්ලා බුදුරජාණන් වහන්සේ අපවා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා ඔබ වහන්සේ සමිත් වඩනවා කියන්නේ ඇත්තද ඒක ඇත්ත ඔහොම උත්තරයක් බුදුරජාණන් වහන්සේ දුන්නා. එතකොට අර පුද්ගලය අහනවා අර කියන විදිහට නිගන්නාත පුත්තගේ ශ්‍රාවකයෙක් ඇවිදිලා අහනකොට ඔබ වහන්සේ උත්තර දෙන්නේ නැහැ. ඔබ වහන්සේගේ ශ්‍රාවකය ප්‍රශ්නයක් ඇහුවොත් උත්තර දීලා වැඩික් කියා දෙනවා. මේක විද්‍යාමාන කාරණය සාමාන්‍ය මෙත්වරණ කියන එකේ ස්වභාවය ඕකද ගැලපෙනවද

이 질문을 가지고 가서 붓다께 '당신께서 sama mettā를 닦으신다는 것이 사실입니까?' 하자 '사실이다' 하고 붓다께서 답하셨습니다. 그러자 그 사람이 묻습니다. '말씀하신 대로라면, Nāṭaputta의 제자가 와서 물으면 당신은 답하지 않으시고, 당신 제자가 질문하면 답을 주고 더 가르쳐 주십니다. 이것은 드러난 사실입니다. 똑같은 mettā를 닦는다는 것의 성품이 이것입니까, 맞습니까?'

ඔය ප්‍රශ්නේ බුදුරජාණන් වහන්සේගෙන් ඇහුවා. ඉතින් බුදුරජාණන් වහන්සේ අහනවා උපමාවක් එයින් මානවකේ නැ මනුස්සය ඔබට වැටහෙන හැටියට මේකට උත්තරයක් දෙන්නේ.

그 질문을 붓다께 물었습니다. 그러자 붓다께서 비유를 들어 물으십니다. '젊은이여, 그대가 이해하는 대로 여기에 답해 보라.'

මොකක්ද මේ කාරණය? ඔබ හිතන්නකෝ ගොවිකුට කුඹුරු තුනක් තියෙනවා කියලා. මේකේ එක කුඹුරක් හරි සශ්‍රීකයි. වැපුරුවහම හොඳට වැවෙනවා ඔවල් පැල හැදෙන්නෙත් නැහැ. බොහොම හොඳ අස්වැන්නක් දෙනවා මේ කුඹුරේ හැටේ. තව කුඹුරක් තියෙනවා. ඒකත් සසරියකයි. හැබැයි වල් පැල මැඩ පවත්වන්න ඕනේ සාත්තු කරන්න ඕනේ හොඳ අස්සැන්නක් ගත්ත හැ තව කුඹුරක් තියෙනවා නිකන්ම කරමැටි කුඹුරක්. ඒක වැපිරුවට වැඩක් නෑහැ සාතුුකලත් අස්වැන්නක් ගන්න බැ.

'이것이 무엇이냐 하면, 한 농부에게 논이 셋 있다고 생각해 보라. 하나는 아주 기름져서 뿌리면 잘 자라고 잡초도 나지 않으며 아주 좋은 수확을 준다. 또 하나도 기름지지만 잡초를 눌러 주고 돌봐야 좋은 수확을 얻는다. 또 하나는 그냥 척박한 논이라 뿌려도 소용없고 돌봐도 수확을 얻지 못한다.'

ඔය ගොවියට ඔහොම කුඹුරු තුනක් තියෙනවා නම්. ඔය ගොවියා කල්ලියල් බලලා වැඩ කරන්න පටන් ගත්තහම ඉස්සෙල්ලාම කොකද වැඩ කරන්නේ? කොහොමද කරන්නේ කියන්න. ස්වාමීනි අර හොඳට සරුසාරව වැවෙන්නේ. ඒ හේතුවක් කුඹුරට තමයි ඉස්සෙල්ලාම භවන්නේ. තවත් වෙලාව තියෙනවා නම් අර සාත්තු කරලා හිත හතන අස්සන්න ගන්න පුළුවන් එකත් භවනවා හදනවා. තවත් වෙලාව තියෙනවා නම් අනිකත් වවනවා. වැඩක් නෑහැනේ ස්වාමීන් ඒවුණට ඒකට මහන්සි වෙලා සාතු කළාත් අස්සනක් ගන්න බැයිනම්. ඒක වලා මොකටද?

'그 농부에게 그렇게 논이 셋 있다면, 농부가 때를 보아 일을 시작할 때 맨 먼저 어디에 일하겠느냐? 어떻게 하는지 말해 보라.' '세존이시여, 잘 자라는 그 기름진 논에 맨 먼저 심습니다. 시간이 더 있으면 돌봐서 수확을 얻을 수 있는 논에도 심습니다. 시간이 더 있으면 나머지에도 심겠지요. 소용없지요, 세존이시여, 애써 돌봐도 수확을 얻지 못한다면 그걸 심어서 무엇합니까?'

ඒ කියන්නේ ගොවයා තුන් ආකාරයට දැන් කුඹුරුවට සාතු කරන්නේ. එහෙම නේද? ඔව් එහෙම තමයි. ඒ කුඹුරුවෙක් ගොියා තරහද ස්වාමීනි කුඹුරු එක තරහයිමනා කරන්නද ගොියා ඉතින් කුඹුරු වල හැටියන්නේ එහෙම උත්තරයක් දුන්නා.

'그러면 농부는 세 가지 식으로 논을 돌보는 것이구나, 그렇지 않으냐?' '예, 그렇습니다.' '그 농부가 어느 논에 화가 났느냐?' '세존이시여, 농부가 논에 화를 내겠습니까. 논의 성질이 그런 것이지요.' 그렇게 답했습니다.

ඉතින් ගොවියාවගේ කුඹුරු තුනටම සමානව යම්කිසි විදිහට සාතු කරන්න ගියු. ගොවියාගේ වැඩපිල්ල කොහොමද? සමද විසමද? ඒනවා විසමයි. සම නෑ. අන්න උත්තරයක් දුන්නා. එහෙමනම් ඒක විසමයි.

'그러면 농부가 세 논을 모두 똑같이 어떻게든 돌보려 한다면, 농부의 일하는 방식은 어떠냐? sama냐 visama냐?' '그것은 visama입니다. sama가 아닙니다.' 그렇게 답했습니다. '그렇다면 그것은 visama다.'

එහෙනම් හිතන්නකෝ මම තමයි ගොවියක්. මට කුඹුරු තුනක් තියෙනවා. මගේ ඇතුලේ කුඹුරු තුනක් තියෙනවා. ඒ සරුසාර අස්වැන්නලා දෙන හොඳම කුඹුර තමයි මේ භික්ෂු භික්ෂුණී කියන්නේ. ඒ වගේම සාතු කරලා අස්න්නලා ගන්න පුළුවන් දෙවෙනි කුමර තමයි උපාසක උපාසිකා කියන්නේ. කරමැටි කුමර තමයි ඔය නිගන්නන අතම තියෙන අන්‍ය පරිබ්‍රාජව කොටස.

'그러면 생각해 보라. 내가 바로 농부다. 내게 논이 셋 있다. 내 안에 논이 셋 있다. 풍성한 수확을 주는 가장 좋은 논이 bhikkhu와 bhikkhunī다. 돌봐서 수확을 얻을 수 있는 둘째 논이 upāsaka와 upāsikā다. 척박한 논이 Nigaṇṭha 같은 다른 paribbājaka 무리다.'

දැන් ඉතින් ඔය කොටස් තුනටම ඔබ කියන විදිහට මම සමාන සමෙත් වඩනවා කියලා. තුනටම සමානව කරන්න ගියොත් එහෙම මම සමද අනේ ස්වාමීනේ එහෙනම් අභිසමයි. දැන් තමයි මට තේරෙන්නේ.

'이제 그대 말대로 내가 그 세 무리 모두에게 똑같은 mettā를 닦는다며 셋에게 똑같이 하려 한다면 나는 sama이겠느냐?' '아, 세존이시여, 그러면 visama입니다. 이제야 알겠습니다.'

දැන් ඔබ වහන්සේ සමෙත් වන්නවා නම් සුදුසු තැන සුදුසු දේට සුදුසු ආකාරයෙන් වැඩිපුර කටයුතු කිරීම විශේෂ කිරීම. ඒ වගේම නොසුසු දේට ඒ මට්ටමින් කිරීම කරන්න බැරිම දේට නොකිරීම සම පුද්ගලයාගේ ලක්ෂණය.

'세존께서 sama mettā를 닦으신다는 것은, 알맞은 곳에서 알맞은 것에 알맞은 방식으로 더 힘쓰고 특별히 하는 것, 그리고 덜 알맞은 것에는 그만큼 하고, 도저히 할 수 없는 것에는 하지 않는 것입니다. 그것이 sama한 사람의 특징입니다.'

සමවෙත් වඩනවා නම් ඔබ වහන්සේ කියපු ක්‍රමයම හරි. අපි වැරදි දෘෂ්ටියක හිටිය කියලා මටත් ඔබ වහන්සේගෙන් ශාසනයේ පැවිද්ද උපසම්පදා දෙන්න කියලා ශාසනය පැවිදි වුනා.

'sama mettā를 닦는다면 세존께서 말씀하신 방식이 맞습니다. 저희는 그릇된 diṭṭhi에 있었습니다. 저에게도 세존의 sāsana에서 pabbajjā와 upasampadā를 주십시오' 하고 sāsana에 출가했습니다.

දැන් මෙන්න මෙතනදි අපි වැදගත් දෙයක් තියෙනවා. ශාසන ගුණධර්මයන් දැක දැක හතුරුකම් කරනවානම්. යම්කිසි පුද්ගලයෙක් ඒ හතුරට පැවරුවට ලැබෙන්න හේතු නැති බවයට පෙනි පෙනී තියෙනවන.

여기에 우리에게 중요한 것이 있습니다. sāsana의 덕을 보고도 원수짓는다면, 어떤 사람에게 그것을 건네도 받을 까닭이 없다는 것이 뻔히 보인다면,

අපි ගන්න පියවර මොකක්ද? මේ ශාසන ආශිර්වාද ලබන්න හේතු වාසනා ඇත්තයෙක් ඉන්නවා නම් අඩු තරමෙන් ඔහු හිති විසින් කළ යුතු එකක් තියෙනවා. ශාසනික කටයුතුට බාධා පමුණවන්නේ නැති. ඒක අන්තිම පහත්ම තැන.

우리가 할 일은 무엇입니까? sāsana의 축복을 받을 까닭이 되는 복을 지닌 이가 있다면, 적어도 그가 스스로 해야 할 것이 하나 있습니다. sāsana의 일을 방해하지 않는 것입니다. 그것이 가장 낮은 자리입니다.

බාධා පමුණ නම් එයාට වඩන මෙත අපේ වචනයක් විතරයි. එතනින් ගොඩගන්න පිහිටන්නේ නැ. මේ පිහිටන්නේ නැති දේකට අපි කටයුතු කරනවා නම්. හැබැයි ඒක අයින් කරලා නැහ.

방해한다면 그에게 닦는 mettā는 우리의 말일 뿐입니다. 그것으로 그를 건져 올리지 못합니다. 자리 잡지 못할 일에 우리가 힘을 쓰는 셈이라면 그렇습니다. 그렇다고 그를 빼 버린 것은 아닙니다.

නියත මිත්‍යා දෘෂ්ටාට එනගොල්ලොත් ආශිර්වාදයක් කරනවා. අපිට කරන්න පුළුවන් කොච්චරක් මේ ධර්මයා පිළිගන්න ැත්තේ නියත මිත්‍යා දෘෂ්ටිය කටයුතු කරලා හිටන් ගියාලා ලෝකාන්තරය නකයේ ඉපිදිලා ඉන්න පුද්ගලයෙක් ඇත්නම්.

niyata micchādiṭṭhi에 있는 이들에게도 축복을 합니다. 우리가 할 수 있는 만큼. 이 dhamma를 받아들이지 않고 niyata micchādiṭṭhi로 행하다가 lokantarika 지옥에 태어나 있는 사람이 있다면,

ඊට ගැලපෙන අවස්ථාවේ ඒ මට්ටම එයාට අත්දීලා තියෙනවා. ඒ බුද්ධාලෝකයෙන් ආලෝකලා මේ ආශිර්වාදය ඔවුන්ට පිහිටලා කවදා හෝ ඔවුන්ගේ තිබෙන්නා වූ මිස දටුව දුරුව වේවා කියන ප්‍රාර්ථනාවකුත් කරනවා.

그에 맞는 때에 그만한 몫을 그에게도 건넵니다. 그 붓다의 빛으로 빛나 이 축복이 그들에게 자리 잡아, 언젠가 그들이 지닌 그릇된 견해가 없어지기를 하는 바람도 합니다.

දීපු දේ ලැබීමේ ශක්තියක් නැත්නම් ඊළඟට කන තියන්නේ සෙත් පතල ආශිර්වාදයක් කරන එක විතරයින්ට කවද හරි ආව හරි ආවේ. කරන්න තිබුන මට්ටම එච්චරයි.

준 것을 받을 힘이 없다면, 다음으로 할 수 있는 것은 복을 비는 축복을 하는 것뿐입니다. 언젠가라도 오도록. 할 수 있는 몫은 그만큼입니다.

දැන් අපි හිතමුකෝ මෙහෙම දෙයක්. ඉගෙනගන්න ළමන්ට පොත්පත් බෙදන්න යම්කිසි ආකාරයක සත් ව්‍යාපාරයක් උදව් තියෙනවා. ඉතින් ගිහිල්ලා ළමයින්ගේ ගෙවල් වලට බලන්න මෙහෙල පුංචි ළමයි කී දෙනෙක් ඉන්නවදින් ඉන්නවා මෙන්න දෙන්නෙක් ඉන්නවා. තුන් දෙනෙක් ඉන්නවා එක්කෙනෙක් ඉන්නවා. එයාට පොත් දෙනකො

이렇게 생각해 봅시다. 공부하는 아이들에게 책을 나누어 주는 어떤 좋은 사업이 있습니다. 그래서 아이들 집에 가서 '여기 어린아이가 몇이나 있습니까?' 하면 '있습니다, 여기 둘 있습니다, 셋 있습니다, 하나 있습니다.' 그 아이에게 책을 줍니다.

තව පැත්තක වඳුරෙක් ඉන්නවා. ඌරක් පොතක් දෙනවද? දැන් ළමයට සත්ව ව්‍යාපාරයෙන් පොත් බෙදාගෙන යනකොට එක ගෙදරක තව ළමයි අතරේ වඳුරකුත් තියෙනවා. ආ උඹලාටක් පොතක් කියලා දෙන සිරිස තියෙනවා. වෙලක් [උගුර කෑරීම]

다른 쪽에 원숭이가 있습니다. 원숭이에게 책을 줍니까? 좋은 사업으로 아이에게 책을 나누어 주며 가다가 어느 집에 아이들 사이에 원숭이도 있습니다. '아, 너희도 책 받아라' 하고 주는 것이 맞습니까?

අපි දන්නවා පොතෙන් වැඩගන්න පුළුවන් අය කවුරු වඳුර කියන්නේ පොතෙන් වැඩගන්න පුළුවන් මට්ටමක ඉන්න මානසිකත්වයක කායිකත්වයක ඇති කෙනෙක් නෙමෙයි. ඌට පොතක් දුන්නොත් ගත්ත ගමන් වඉරිලා ඉරලා හරම් ඒක හේතුුතු කරලා තමයි. එක්කෝ එක පොඩි කරලා තමයි. එක්කෝ එක විසි කරලා තමයි. ඌට වැඩක් වෙන්නේ නැහ. ඒ වගේ

책을 쓸 수 있는 이가 누구인지 우리는 압니다. 원숭이는 책을 쓸 수 있는 마음과 몸을 지닌 존재가 아닙니다. 책을 주면 받자마자 찢어 버리거나, 구겨 버리거나, 던져 버릴 것입니다. 그에게는 소용이 없습니다.

කරලා තමයි. ඌට වැඩක් වෙන්නේ නැහ. ඒ වගේ අපි මේ යහපත් දේ කරලා යහපත් දෙයක් දෙනකොට ඒ යහපත් දේ ගැනීමට හේතුකාර නැත්ත ඉන්නවා. ඒක අයහකර දමනවා. ඒකෝ එකට බයිනවා. ඒකට විරුද්ධ දෙයක් කරනවා. එතකොට කොහොම දෙයාට අපි කරන වැඩේ ප්‍රතිඵලය අපි හිතන්නේ.

그처럼 우리가 좋은 일을 하여 좋은 것을 줄 때, 그 좋은 것을 받을 까닭이 없는 이들이 있습니다. 그것을 내던집니다. 아니면 그것을 욕합니다. 그것에 반대되는 일을 합니다. 그러면 우리가 한 일의 결과를 어떻게 생각하겠습니까?

අපිට කවදා හරි කියන්න පුළුවන්. අනේ වඳුරා. කවද හරි මනුස්ස දරුවෝ එකවත් තුනාදට ඔහුට මේ පොතේ වැඩක් තියෙනවා. ඒ නිසා ඔබ මනුස්සයෙක්ගන් කවද හරි කියලා ආශිර්වාදයක් කරලා යනවා මස වෙන මොකක්ද කරන්න තියෙන්නේ. ඔහුට පොතක් දෙන සිද්ධ නැහැ. ඔහුටත් මනුස්සයෙක් වේවා කියලා ආශිර්වාදයක් කරලා යනවා.

언젠가 이렇게 말할 수는 있습니다. '아, 원숭이야, 언젠가 사람 아이로 태어나면 너에게도 이 책이 쓸모 있을 것이다. 그러니 언젠가 사람이 되기를.' 하고 축복하고 가는 것 말고 무엇을 할 수 있겠습니까. 그에게 책을 줄 일은 없습니다. 그에게도 '사람이 되기를' 하고 축복하고 갑니다.

එහෙනම් ඒ වගේ මේ ධර්මය අවබෝධ කරගන්න ධර්ම අවබෝවදේ ආශිර්වාදය ගන්න සුදුස්සේ අන්තිම සුදුස්ස තමයි. ධර්මයට විරුද්ධව කටයුතු නොකරන පුද්ගලයා. අන්තිම අලුමතැන. ඔහුටත් පොඩ්ඩක් හරි පිහිටන්න හේතු තියෙනවා. ධර්මයටත් විරුද්ධව කටයුතු කරනවා නම් යම් කෙනෙක් ඒ ධර්ම ආශිර්වාදය දීලා ඔහුට කොහාට අල්ලන්න.

그처럼 이 dhamma를 깨닫고 dhamma 깨달음의 축복을 받기에 알맞은 마지막 이는 dhamma에 맞서지 않는 사람입니다. 가장 끝자리입니다. 그에게도 조금이나마 자리 잡을 까닭이 있습니다. dhamma에 맞서 행한다면, 그에게 dhamma의 축복을 주어도 어디서 붙잡겠습니까.

ඒ නිසා ඔහුට කරන්න තියෙන්නේ මොකක්ද? අනේ තිරිසන් මිත්‍යා දෘෂ්ටිය ගතිය ඇති මේ ලෝක සත්වයාට කවද හරි ඒ දෘෂ්ටිය ගැලවිලා යන ආවා. ආශිර්වාදක පැතුමක් කරනවා මිසක් ඒන් හරි දෙයක් ඒගොල්ලන්ට කරන්න බැහ.

그러니 그에게 할 것은 무엇입니까? '아, 짐승 같은 micchādiṭṭhi 성품을 지닌 이 세상 중생에게 언젠가 그 diṭṭhi가 떨어져 나가기를' 하고 축복의 바람을 할 뿐, 그 이상 그들에게 해 줄 수 있는 것은 없습니다.

පින පිනවන්න පුළුවන් කෙනෙකුටයි පිනවන්න දෙයක් දෙන්නේ. දුන්න දෙයින් පිනවන්න බැයි නම් අපි දීමේ වැඩක් වෙනවද? සතුරු වෙන්න බැයි නම් ඔහුට ඒකට ලබන්න බැයිනම්. ඔහුට ඒකෙන් ප්‍රයෝජනයක් ගන්න බැහැ. ඌ එකට දොස් කියනවා. තවත් අමාරුව වැටෙනවා.

기쁘게 할 수 있는 사람에게 기쁘게 할 것을 줍니다. 준 것으로 기쁘게 할 수 없다면 우리가 주는 것이 소용이 있습니까? 기뻐할 수 없다면, 그것을 받을 수 없다면 그는 그것에서 이로움을 얻지 못합니다. 그는 그것을 욕합니다. 더 어려움에 빠집니다.

දැන් කවදා හරි ප්‍රයෝජනයක් කිව්වේ කියත් චුන්දූර බණ කිව්වද බුදුරජාණන් වහන්සේ අල්ලපු වැටේ හිටියා චඋන්දුවක ඌරා මර මැරෙන්න කෑ ගහන්න ලැද ූරවා ආයේ කෑ ගහනට මහන්නේ ඇහෙනවත් චුන්දසුව කරගේ සද්දය. ඔය ඌරාව ආයේ කෑ ගහන්නේ. ඌරව මරපු පාපයට ඔසුපත් නරකයක් මතුවෙලා ගති නිමිති පහළ වෙලා ඔය කෑ ගහන්නේ.

'언젠가 이로움'이라고 했지요. 돼지 잡는 Cunda에게 붓다께서 법을 설하셨습니까? 붓다께서는 바로 이웃 담장 안에 계셨습니다. Cunda가 죽어 가면서 돼지처럼 울부짖었습니다. 다시 울부짖는 소리가 들립니다, Cunda가 내는 소리가. 그는 돼지처럼 울부짖습니다. 돼지를 죽인 죄로 지옥이 드러나 gati nimitta가 나타나서 그렇게 울부짖는 것입니다.

ඒ බයට ඉතින් ස්වාමීනි මෙච්චර ළඟ ඉඳලා. ඕක බේරාගන්න ධර්ම දේශනාවක්කවත් කළේ නැත්තේ ඔබවහන්සේ ඌට අනුකම්පාවෙන්.

그 두려움에. '세존이시여, 이렇게 가까이 계시면서 왜 그를 구할 법문 하나도 연민으로 해 주지 않으셨습니까?'

ඇයි මම බණ කියන්න ගියා නම් වටමහන අරකෙට යනවා. මොකද හේතුව? බණ පිළිගන්න එකෙන් නෙමෙයි ඔය මටත් බයිනවා ධර්මයටත් දොස් කියනවා. කියන්න කියන්න. එහෙම කා නම් එහෙම මොකද වෙන්නේ? ඕරව මරාපිට වෙලා සත හසල වුනකට කියන්න බැරි මහා පාපයක් කරෙන්න අටමහන වරලකේ උපදිනවා. ඒක හින්දායි උට බණ කිව්වේ නැත්තේ.

'왜냐? 내가 법을 설하러 갔다면 그는 여덟 큰 지옥으로 간다. 왜 그런가? 법을 받아들이기는커녕 나도 욕하고 dhamma도 욕한다. 그렇게 했다면 어떻게 되겠느냐? 돼지를 죽인 것보다 몇십만 배로 말할 수 없는 큰 죄를 지어 여덟 큰 지옥에 태어난다. 그래서 그에게 법을 설하지 않았다.'

හැබැයි සියලුම ලෝක සත්වයෙන් සෙත් පතන් කියලත් ආශිර්වාද කරන්න කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්නුවා බණ කියපු පින් අනුමෝදන් කරන එක නෙමෙයි.

다만 모든 세상 중생에게 복을 빌며 축복하라고 붓다께서 보이셨습니다. 법을 설해 주며 공덕을 함께 기뻐하게 하는 것이 아니라.

පිනක් අනුමෝදන් කිරීමට හේතු වාසනාවක් අංශු මාත්‍රයක් හරි ගෑවිලා තියෙන පුද්ගලයාට ඒ ආශිර්වාදය කරන්න පුළුවන්. එහෙම බැරි පුද්ගලයාට කවදා හෝ යහපතට පත් වේයන් ආශිර්වාදයක් කරන්න පුළුවන්. මේ පුණ්‍ය කුසල ආශිර්වාද බල වල බලන් කවද ඔහුට යහපතක් වේවා.

공덕을 함께 기뻐할 까닭이 되는 복이 티끌만큼이라도 묻은 사람에게는 그 축복을 할 수 있습니다. 그렇지 못한 사람에게는 '언젠가 좋은 데 이르기를' 하는 축복을 할 수 있습니다. '이 puñña와 kusala 축복의 힘으로 언젠가 그에게 좋은 일이 있기를.'

ඒ හේතුව කරන්න පුළුවන් ඒ විදිහට. ඉතින් ඒ අනුව අපි ඒ ටික ගන්නවා මිසක්. ඒට අමතරව ධර්මානුකූලව ගන්න බැහැ. ඒ නිසා තමයි අනුපිළිවෙලින් ගන්න. ඒ නිසා අපි උන්‍යානුමෝදනාවක් කරනකොට අනුපිළිවලින් වැදගත්ම කොටසල ඉස්සෙල්ලා කරනවා.

그런 까닭으로 그렇게 할 수 있습니다. 그에 따라 우리는 그만큼 잡을 뿐, 그 밖에는 dhamma에 맞게 잡을 수 없습니다. 그래서 차례대로 잡습니다. 그러니 우리가 anumodanā를 할 때 차례대로 가장 중요한 부분을 먼저 합니다.

උපකාර කරපු අයට කෘතෝපකාර කරනවා. ඒක අපේ වැදගත්ම දෙයක්. උපකාර කරන්න හෝ දුර්ලභයි, කෘතෝපාර කරන්නෝ පරම දුර්ලභයි. මේ පරම දුර්ලභ උතුම ගුණයක් තමයි පළමුවෙන් ගන්නේ.

도움을 준 이들에게 은혜를 갚습니다. 그것이 우리의 가장 중요한 일입니다. 도움을 주는 이도 드물고, 은혜를 갚는 이는 더없이 드뭅니다. 이 더없이 드문 높은 덕을 맨 먼저 잡습니다.

අප්‍රමාණ සංසාරය පටන් අපිට ආධාර කරලා උපකාර කළාට. ඒ වගේම අපේ වැඩප් වෙලා කර ගැනීමට වට උදව් උපකාර කරලා මග පාදා දීපු පිරිස් ඉන්නවා ඒගොල්ලන්ට.

끝없는 saṃsāra 동안 우리를 돕고 은혜를 베푼 이들에게, 또 우리 일이 이루어지도록 도와 길을 열어 준 무리가 있습니다, 그들에게 합니다.

ඒ වගේ අපෙන් අවයට අසාධාරණ වෙලා යම්කිසි ආකාරයෙන් දුක්ඛිත භාවයට පත් කරපු අපි විසින් අවඩට ඇද දැමු කොරසක් ඉන්නවා. ගොඩගන්න ඕනේ අපි. අපි කරපු අපරලා. අපෙන් වෙච්ච අවෙරට වදි ගෙවිය යුතුමයි. අපි ඊළඟට ඒක කරනවා. ඔය මූලිකම කොටස් වුනේ. ඔතන පටන් ඉන්න පුද්ගලිකත්වයට බහින අරක පොදු වෙන් බැස් ඉස්සෙල්ලා.

또 우리에게서 부당함을 입어 어떤 식으로든 괴로움에 빠진, 우리가 아래로 끌어내린 무리가 있습니다. 우리가 그들을 건져 올려야 합니다. 우리가 지은 잘못, 우리 때문에 생긴 해는 반드시 갚아야 합니다. 그 다음으로 그것을 합니다. 그것이 가장 바탕이 되는 부분입니다. 거기서부터 개인적인 것으로 내려가기 전에 공통의 것을 먼저 합니다.

ඊට පස්සේ පුද්ගලිකත්වයෙන් කරපු උදව්ව බලනවා. අම්මා තාත්තා තමයි ඊළඟට පුද්ගලික ලොකුම උදව් කරපු අය අනු පිළිවෙලින් ඒගොල්ලන්ට එතන පටන් ගෙනනවා. ඊට පස්සේ අපිට උග් ගන්න ගුරුවරු ඒ වගේම උපදෙස් දුන්නය අපිට ජීවත් වෙන්න මග පාදා දුන්න අයගේ රස්සා හොයා දුන්නය අනු පිළිවෙලින් යනවා ඔය විදිහට

그 다음 개인적으로 받은 도움을 살핍니다. 어머니와 아버지가 그 다음, 개인적으로 가장 큰 도움을 준 분들입니다. 차례로 그분들부터 시작합니다. 그 다음 우리를 가르친 스승들, 또 조언해 주고 살아갈 길을 열어 준 이들, 일자리를 찾아 준 이들, 그렇게 차례로 갑니다.

ඊට පස්සේ අපේ නෑ දෑේ හිතවත්තු වූ ගමේ යවටය අපිට උදව් උපකාර කරලා ගෙවල් දරවල් හදාන්න මග පාදලා දුන්න අය ඊළඟ පිරිසු. ඒකින් එකට අනුපිළිවෙලී යනවා. ඉතින් අනුපූර්ව ක්‍රමය කරන ඕනන පුණ්‍යානුමෝදනා කරන්නත්. මේ අනුපූර්ව ශික්ෂා, අනුපූර්ව ප්‍රතිපදා අනුපූර්ව මාර්ග තමයි මේ ශාසනයේ තියෙන්නේ.

그 다음 우리 친척, 가까운 이들, 마을 사람들, 우리를 도와 집을 지을 수 있게 길을 열어 준 이들이 다음 무리입니다. 하나씩 차례로 갑니다. 그러니 anumodanā를 할 때에도 차례대로 하는 방법으로 해야 합니다. anupubba sikkhā, anupubba paṭipadā, anupubba magga가 바로 이 sāsana에 있는 것입니다.

ඉතින් අනුපූර්ව තත්ත්වය වෙනස් කළොත් ඒක විසම වෙනවා. විෂම නොවෙන විදිහට ඕනේ සම්මභාවයෙන් ඕනේ ඒවා කරන්න. ඒ නිසා තමයි ඒ ආකාරයෙන් ඒ ටික සිද්ධ කරන්නේ.

그러니 차례를 바꾸면 visama가 됩니다. visama가 되지 않게 sama로 해야 합니다. 그래서 그런 식으로 그것을 하는 것입니다.

දැන් මේ තව එකක් තියෙනවා මේගේ බිරිඳ මළගිය ඥාතියෙක්. වැීම නිසා. ඉතින්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අහනවා අපි මල පසු අපට කුමක් සිදු වෙනවද?

그래서 '우리가 죽은 뒤에 우리에게 무슨 일이 일어납니까?' 하고 묻습니다.

දැන් මෙතන්දිත් අපි දැනගන්න ඕනේ මෙන්න මෙහෙම දෙයක්. හේතුවට ඵලය වශයෙන් අපිට ලැබෙන ක්‍රමයක් තියෙනවා.

여기서도 이런 것을 알아야 합니다. 원인에 대한 결과로 우리가 받게 되는 방식이 있습니다.

දැන් අපි හිතමුකෝ මෙහෙම දෙයක්. හේතුවට ඵලයක් වශයෙන් මුගල මහරහතන් වහන්සේට හොරු තැලුවා මැරෙනකම්. උන්වහන්සේ පිරණවක් එයා. දැන් හොරු කළුව ලොකුම හිංගිය කළා. කයට කරන්න පුළුවන් හාල් ඇට ගානට ඇටකුඩු වෙනකන් කැලුවා.

이렇게 생각해 봅시다. 원인에 대한 결과로서, Moggallāna 대 arahant를 도둑들이 죽을 때까지 때렸습니다. 그분은 parinibbāna 하셨습니다. 도둑들은 가장 큰 해를 끼쳤습니다. 몸에 할 수 있는 만큼, 뼈가 쌀알만큼 부서질 때까지 때렸습니다.

නමුත් උන්වහන්සේ නිරෝධයට සම වැදිලා නැත්නම් හෝ ශරීරයෙන් ඉවත් වෙලා මනෝමේ කයකින් පැත්තක හිටියා මහාඉරදි බලලා තිබිච්ච නිසා. අර කය තලලා පොඩි කරලා දැම්මා. දැන් කයට කරපු ලොකුම හිංගී කළා.

그러나 그분은 nirodha에 드셨거나, 아니면 몸에서 떠나 manomaya 몸으로 한쪽에 계셨습니다. 큰 iddhi 힘이 있었기 때문입니다. 그 몸을 짓이겨 부수어 버렸습니다. 몸에 할 수 있는 가장 큰 해를 끼쳤습니다.

ඉතින් අනුන් හිංගී කළා කියලා උන්වහන්සේට ලෝකෙට ගියා. උන්වහන්සේ පිරණවා පෑවා. උන්වහන්සේ ළඟ තිබිච්ච කොටස උන්වහන්සේට හම්බ වුණා. හැබැයි කයට හිං කරන කොටස කයට හිං කරලා ඒගොල්ලන් කරගත්ත කොටස ඒගොල්ලන්ට හම්බ වුණේ.

남이 해를 끼쳤다고 그분이 나쁜 세상으로 가셨습니까? 그분은 parinibbāna 하셨습니다. 그분께 있던 몫은 그분께 갔습니다. 다만 몸을 해치는 몫은 몸을 해쳤고, 그들이 지은 몫은 그들에게 갔습니다.

යම්කිසි මළගිය ඥාතියෙක් හරි අමනුස්සයෙක් හරි අපිට හිංගී කරනවානේ.

어떤 죽은 친척이나 amanussa가 우리를 해친다고 합시다.

හිංගි කරපු කෙනාට හිමි කොට පස හි කරපු කෙනාට

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අපේ මනස යම් ආකාරයෙන් යහපතේ පිහිටවාගෙන හිටියනම්. හිංගි කළේ මේ ගත තිබිච්ච නිසා ඒ ගත ඒකට ගැලපෙන පරිසරයට අනුකූල වෙච්ච කට හිං කළා මිසා. සුද්ධ මානසිකත්වයෙන් අපි ඊළඟට ලබන හේතුවේ ඵලය එබඳු හිංගි හිංසා ලබන්නට සුදුසුන්නා වූ පසුතලයක් නෙමෙයි. සුගතියට හේතු වෙන මානසිකත්වයක් අපි ළඟ තිබුණා

우리 마음을 어떤 식으로든 좋음에 세워 두었다면, 해친 것은 이 몸이 있었기 때문이고, 그 몸에 맞는 환경에 따라 몸을 해친 것일 뿐입니다. 깨끗한 마음으로 우리가 다음에 받게 될 원인의 결과는 그런 해침을 받기에 알맞은 바탕이 아닙니다. sugati로 가게 하는 마음이 우리에게 있었습니다.

මේ ලබලා තියෙන්නේ සැපදුක් දෙකටම ගෝචර වෙන පරිසරයක් නම් මේ මනුෂ කයක් ඇතුව ලබලා තියෙන්නේ. මේකට ගැලපෙන විපාකය මේකට එනවා. මේකට ගැලපෙන්නා වූ දේ අරන්සේට්ම්බලට ගොදුරු වෙන්න මේකට සිද්ධ වෙනවා. මේ කයට.

우리가 얻은 것이 즐거움과 괴로움 둘 다를 겪는 환경, 곧 사람 몸을 지니고 얻은 것이라면, 이 몸에 맞는 과보가 이 몸에 옵니다. 이 몸에 맞는 해침에 이 몸이 먹잇감이 되어야 합니다.

නමුත් මේ කය ඇසුරු කරන අපේ මනසක් සුද්ධභාවයට පත්වෙලා තිබුණා. ඊළඟ අත්යව ඊට අනුකූලව සිද්ධ වෙනවා මිසක් මේ කුණු කයට අනුව සිද්ධ වෙන්නේ නැහ. බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා කුණු වෙන ජරාවට පත්වෙන දිරකඩ වෙන මේ කුණු කය ලෙඩක් හෝ හැදිලා. මොන දෙයක් හෝ වෙලා මැරිලා යැයි. ඒක කපුටෝ හරි කයි, බල්ලෝ හරි ක, නරවල්ලු හරි මේක කයි, උගුස්සෝ හරි කy. කුණු වෙලා මෙහෙදිලා ඇැයි. හැබැයි හිත,

그러나 이 몸에 깃든 우리 마음이 깨끗함에 이르러 있었다면, 다음 생은 그 마음에 맞게 일어날 뿐 이 더러운 몸에 따라 일어나지 않습니다. 붓다께서 설하십니다. 썩어 가고 늙어 가고 허물어지는 이 더러운 몸은 병이 들든 무슨 일이 생기든 죽어 갑니다. 그것을 까마귀가 먹든, 개가 먹든, 여우가 먹든, 독수리가 먹든.

කුණු වෙලා මෙහෙදිලා ඇැයි. හැබැයි හිත, මනස, චිත්තය, මනස කියන යමක් ඇත්නම් නම්. සුද්ධභාවයට පත් කරලා තිබුණේ නම්. ඒ මානසිකත්වය තුළින් ඔහු උඩට හැදෙන්නේ. ඒ මානසිකත්වය තුළින් එන්නා වූ තත්ත්වය තුළින් ඔහුට සුගතියක් ඇති වෙනවා මිසා. අර කයට ඇතිවෙන ප්‍රශ්නය ඔහුට බලපාන්නේ නැහැ. කුණු කායට සිද්ධ වෙන දේ කුණු කායට සිද්ධ වෙන්නේ.

썩어서 흩어집니다. 그러나 citta, mano, 마음이라는 것이 있다면, 그것을 깨끗하게 해 두었다면, 그 마음으로 그는 위로 끌려 올라갑니다. 그 마음에서 오는 상태로 그에게 sugati가 생길 뿐, 몸에 생기는 문제는 그에게 미치지 않습니다. 더러운 몸에 일어나는 일은 더러운 몸에 일어나는 것입니다.

මේ ඇසුරු කරපු හිත මනස යන යමක් ඇත්නම්. ඒ සුද්ධතාවයට අනුකූලව ඒකට අනුකූලදී ඒකට සිද්ධ වෙන්නේ.

이 몸이 깃들었던 마음이라는 것이 있다면, 그것에는 그 깨끗함에 맞게 일이 일어납니다.

උපමාවක් දේශනා කරනවා. ගිල් පුරවාකත මැටි කලයක් වතුරක යට දාලා බින්දුව වතුරට දාලා බිංදුව මොකද වෙන්නේ කියලා අහනේ. ස්වාමීනි කටුටි අයත යනවා. ඒකේ පුරා තිබිච්ච ගිලුවට මොකද වෙන්නේ? ගිතෙල් උඩට එනවා. කටුට යනවා ගිතෙල් උඩ එනවා. ඒ වගේ ශුද්ධ මානසිකත්වය උලට එනවා.

비유를 설하십니다. 버터기름을 가득 채운 흙 단지를 물속에 넣고 깨뜨리면 어떻게 되느냐고 물으십니다. '세존이시여, 깨진 조각은 가라앉습니다.' '그 안에 가득했던 버터기름은 어떻게 되느냐?' '버터기름은 위로 떠오릅니다. 조각은 가라앉고 버터기름은 위로 떠오릅니다.'

ඒ වගේ ශුද්ධ මානසිකත්වය උලට එනවා. කටුව වාගේ තිච්ච මස්ලේ කරජ කය කුණු වෙලා යනවා. ඒකත් එක්කලා තමන්ගේ මානසිකත්වය සම්බන්ධ නෑහ. අමනුෂය බැඳිලා හැදිලා ඉන්නවා නම් අපි ළඟ මේ කයට බැල්ම දාගෙන ඉන්නේ. අපේ හිතට බැල්ම දාන්න පුළුවන් අවස්ථාවක මනස තිබුනොත්

그처럼 깨끗한 마음은 위로 떠오릅니다. 조각 같은 살과 피의 karaja 몸은 썩어 갑니다. 그것은 자기 마음과 상관이 없습니다. amanussa가 매이고 붙어 있다면, 그는 우리 곁에서 이 몸에 눈독을 들이고 있는 것입니다. 우리 마음에 눈독을 들일 수 있는 상태로 마음이 있다면,

ප්‍රේත ගතියට ප්‍රේතය වගේ අපිත් ජීවත් වන මනසින් උගෙට අපි හැදිලා යන්න. මොකද ගති සමානත්වය නිසා අපි මිදුන්නේ නෑ.

preta 같은 성품으로, preta처럼 살아가는 마음으로 우리도 그에게 붙어 끌려가게 됩니다. 성품이 같아서 우리가 벗어나지 못한 것입니다.

ප්‍රයෝග සම්පත්තිය තුළින් අපි ගති සමානත්වයෙන් ප්‍රේත ගතිය අපි ළඟ තිබුනේ නැත්නම්. කරගත්ත විපාකයට ප්‍රේතයා භූතයා අමනුෂයා මේ කයට අරගෙන මේ කය කුණු කරන්නත් පුළුවන්. පිළිකා හදන්නත් පුළුවන් මරා දමන්නකන් කුණු කරන්නත් පුළුවන්. හැබැයි කුණු කළාට පස්සේ ඔහු අපේ සුද්ධ මානසිකත්වයක් තිබුණාම ඒක ඉහළට ඇදෙනවට ඒ කියලා ඔහු ඉහළට යන්නේ නැහ.

payoga의 갖춤으로 같은 성품인 preta의 성품이 우리에게 없었다면, 지은 과보에 따라 preta나 bhūta나 amanussa가 이 몸을 붙잡아 이 몸을 썩게 할 수도, 암을 만들 수도, 죽을 때까지 썩게 할 수도 있습니다. 하지만 썩게 한 뒤에도 우리에게 깨끗한 마음이 있었다면 그것은 위로 끌려 올라가는 것이고, 그가 위로 따라가는 것이 아닙니다.

ඌගේ කුණු ගොඩ කන්න ඌ මෙතන ඉන්නවා. එ මළවෙනිය වදාගෙන ඌ දිෂ්ටි දාගන්නේ බැල්ම දාගන්නේ. ඒක කොහේහරි වැලුව නම් වළපු වලඟට ඌ ඉඳී. මොකද ඌට ඕනකම තියෙන සුද්ධ මානසිකත්වය නෙමෙයි. අශුද්ධ කය.

그는 자기 몫의 썩은 덩이를 먹으려고 여기 있습니다. 그 시신에 눈길을 두고 눈독을 들입니다. 그것을 어딘가에 묻으면 묻은 무덤 곁에 머뭅니다. 그에게 필요한 것은 깨끗한 마음이 아니라 더러운 몸이기 때문입니다.

අසුද්ධ කයට බැල්ම දැම්මා මිසාට සුද්ධ මානසිකත්වයට බැල්ම දාන්න බැහ. හැබැයි අපේ මානසිකත්වයන් ප්‍රේත මානසිකත්වයන් නම් තිබුනේ. අපේ මානසිකත්වයට බැලා ඒකත් කොටු කරගන්නවා අර කයක් කන්නවා. තෝත්ත වර තොකි කයම කන්න වර. තෝර අපිත් අන්නේ ඕවා තමා. තොට යන්න දෙන්න බැහැ කියලා බෙල්ලෙන් අල්ලගන්නවා යන්න හදනට මෙතන් මනෝ මේ අහකෙනවට අල්ලගත්තා. වරේ වරේ මෙහාට. එහෙනම් මැහුවා හොඳ ලස්සන ඌ බලාපොරොත්තු වෙන කැත රූප ටිකක්. මවුවහම කෑදරකමට ඒ දිහා බලා ඉන්නකොට මලා. බලනකොට ඌ පිරේතයක්.

더러운 몸에 눈독을 들일 뿐 깨끗한 마음에는 눈독을 들이지 못합니다. 그러나 우리 마음이 preta의 마음이었다면, 우리 마음에도 눈을 두어 그것까지 가두고 그 몸을 먹듯이 합니다. '너도 와라, 이 몸을 먹으러 와라, 우리가 먹는 게 바로 이것이다. 너를 보낼 수 없다' 하고 목을 붙잡습니다. 떠나려는 manomaya를 붙잡았습니다. '이리 와, 이리 와.' 그리고 그가 바랄 만한 추한 모습들을 만들어 보였습니다. 그렇게 만들자 탐욕으로 그것을 바라보는 사이에 죽었습니다. 보니 그도 preta입니다.

දැන් ූයි මුයි දෙන්නාම එකතු වෙලා රෙන්කෝ යන කුණකන්න. අර සෝහනේ හරි දාපු අරකේ තියෙන්නේ දුර්ගන්ධය ආහාරඑකන අරණේ මනුයි දෙන්න ඔය කරලා ජීවත් වෙනවා.

이제 둘이 함께 썩은 것을 먹으러 갑니다. 묘지에 버린 것의 악취를 먹이로 삼아 둘이 그렇게 살아갑니다.

ඒක කතාවක් තිබුණා නිධානයක් ගන්න බලාපොරොත්තු වෙන් එක්තරා මන්තර කරන මිනිහෙ සී කෙනෙක් මොකද කරන්නේ? තමන්ගේ මොනුරාටත් ඉගැන්නුවා. මේ ඔක්කොම කරන හැරිය. කොහොමහරි ගනින් මට බැටුනොත් ඔබ හරි ගනින් කියලා. පුළුවන් තරම් දැඟලුව දඟලකොට මොකද කරන්නේ? ඕක ගන්න දන්න ඔතන හිටපු අමනු ගැහුවා පහලක්. ඒ හේතුවෙන් අර සිළක්.

이런 이야기가 있었습니다. 묻힌 보물을 캐려는, 주문을 외는 어떤 할아버지가 무엇을 했느냐 하면, 자기 손자에게도 가르쳤습니다. '이 모든 것을 하는 방법이다. 어떻게든 캐라. 내가 못하면 너라도 캐라' 하고. 힘껏 애써 버둥댔는데 어떻게 되었습니까? 그것을 캐려 하자 거기 있던 amanussa가 한 대 쳤습니다. 그 일로 할아버지는 쓰러졌습니다.

ඊට පස්සේ මොකද තන ශාස්ත්‍රය දීලා දුනා මුල්බුරාට මුල්බුරත් ලැහැතිලා මොකේ ඕකේ ගන්න ගියා. ගැහුවා ඌරත් පාර. එතකොට ඒකටත් පහරක් ගැහුවා. පස්සේ බලනකොට ගව්වේ කවුද කියලා. අර සී දැන් මේ ගහයුවේ. මිනිහට පෙනවා එකපාරට අර ඇඳුවමෙන් ඇදින් අර හිටපු සියරපාවෙන් ඇවිල්ලා පාරක් ගහලා ගියා.

그 뒤 그 술법을 손자에게 주었고, 손자도 준비해서 그것을 캐러 갔습니다. 손자에게도 한 대 쳤습니다. 나중에 보니 친 것이 누구였느냐 하면, 바로 그 할아버지였습니다. 그 사람에게 문득 보였는데, 예전 그 옷차림 그대로의 할아버지 모습으로 와서 한 대 치고 갔던 것입니다.

දැන් ජීවත් වෙලා ඉන්නකම් කිව්වේ මොකක්ද අර කියන නිධානය කොහොමහරිබ ගන්නේ අන්තිමට මැරුනට පස්සේ ඕ කොහෙද ගිහින් තියෙන්නේ? අර නිධාන සිවිච්චට භූතය කියලා ඉපදිලා. දැන් ඌ කාටවත් ගන්න දෙන්නේත් රකටිනවා. දැන් මෙන්න මේ වගේ තමයි වෙලා තියෙන්නේ ගතියට ගතිය සමාන වෙලා තිබුනවද? ඌ මැරිලාවත් එතනින් යන්නේ.

살아 있는 동안 늘 한 말이 무엇이었습니까? 그 보물을 어떻게든 캔다는 것이었습니다. 마침내 죽은 뒤 그는 어디로 갔습니까? 그 보물을 지키는 bhūta로 태어났습니다. 이제 그는 아무에게도 캐 가지 못하게 지킵니다. 바로 이렇게 된 것입니다. 성품이 성품과 같았지요? 그는 죽어서도 거기서 떠나지 못합니다.

ඉතින් එතන ඇසුරු කරන යම් ප්‍රේතයෙක් ඉන්න නම් ඌට අපිත් ඔහුගේ කොටස්කාරයෙක් වෙනවාට ප්‍රතිචාර දක්වන්න පුළුවන් කෙනෙක් වෙනවා. ඉතින් අපේ මනසට ප්‍රතිචාර දක්වන්න පුළුවන් එන්නේ [උගුර කෑරීම] මනසින් අපි ප්‍රේතයාගේ භූතයාගේ අමනුස්සයාගේ ගති ලක්ෂණය හිටියො.

그러니 거기에 깃든 어떤 preta가 있다면, 우리도 그의 몫꾼이 되어 그가 반응할 수 있는 사람이 됩니다. 우리 마음에 반응할 수 있게 되는 것은, 우리가 마음으로 preta, bhūta, amanussa의 성품을 지니고 있었을 때입니다.

හැබැයි කර්ම විපාකයක් තියෙනවා නම් මනසට ප්‍රතිචාර දක්වන්න බැහැ. කයට ප්‍රතිචාර දක්වලා කය ලෙඩ කරා. කය ලෙඩ කලත් මනස ලෙඩ කරන්න බැ.

다만 kamma의 과보가 있다면, 마음에는 반응할 수 없고 몸에 반응해 몸을 병들게 합니다. 몸을 병들게 해도 마음을 병들게 할 수는 없습니다.

බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා මරණානුස්සතිය වඩනකොට මරණ ක්‍රමද බලන්න තියෙන එක්තරා ක්‍රමයක් ගැන කියනවා. මේ මහා කැලෑවල අරන්නේ කැකුළු යක්ෂය කියලා කොටසක් ඉන්නවා. කැකළු යක්ෂ කියන්නේ ධරුණ යක්ෂ කොටසක්. එව් මේ ශරීර වලට අරක් ගන්නවා. කොයි මොහොතක හරි ඒ අමනුස්සයක අරගෙන මේ ශරීරය විනාශ කරමන්න පුළුවන්.

붓다께서 설하십니다. maraṇānussati를 닦을 때 죽음의 방식들을 보는 한 방법에 대해 말씀하십니다. 큰 숲에는 거친 yakkha라는 무리가 있습니다. 거친 yakkha란 사나운 yakkha 무리입니다. 그들이 이 몸에 깃듭니다. 어느 순간이든 그 amanussa가 붙잡아 이 몸을 망칠 수 있습니다.

ඒ අවස්ථාව උදා වෙන්න ඉස්සෙල්ලා අප්‍රමාදී නිත්තව ආර්ය මාර්ගය පූර්ණය කරගන්න මම උත්සාහ කරනවා කියලා හිත නම් මෙන්න මේකත් එක්තරා මරණ සතියක් කියලා පෙන්නවා. මරණානුස්සති භාවනාවක් වරනැහලා.

그때가 오기 전에 방일하지 않는 마음으로 ariya 길을 다 이루려 애쓰겠다고 마음먹는다면, 이것도 한 가지 maraṇa-sati라고 보이십니다. maraṇānussati 수행을 닦습니다.

දැන් අර කියන සීලවන්තව ගුණවන්තව කර්මස්ථානයක් වඩන්න සුදුසු ආර්ය මේ කියන්නේ ශ්‍රාවකයෙකුට ඒ ටික සිද්ධ කරගන්න යන වෙලාවේදීත් අර කැපලු යක්ෂයෝ කරදර කරලා හටා මරන්න පුළුවන් කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේම දේශනා කරනාේ.

계를 지니고 덕을 갖추어 kammaṭṭhāna를 닦기에 알맞은 ariya 제자에게도, 그것을 이루러 가는 때에 그 거친 yakkha들이 괴롭혀 갑자기 죽일 수 있다고 붓다께서 직접 설하십니다.

එහෙනම් ඉතින් අර ඒ අමනුස්සයා ඒ වැඩේ කරනකොට අපි ඊට ඉස්සෙල්ලා ආර්ය මාර්ගය පූර්ණය කරගන්න ඒ වගේ දෙයක් වෙනවා නම් වෙන්න ඉස්සෙල්ලා උත්සාහ කරනවා කියලා උත්සාහ කරන්න කියලා. අපි පූර්ණ කරගත්තොත් අර කැකළු යක්ෂයෙක් ඇවිදිලා හිටන් බිලි අරගෙන ඒ ශරීරය මරා ගත්තොත් උපක්‍රමයක් හරි ලගේ මරාගත්තා නම් එයා මැරි. ශරීරය කණුගොඩට උන් අරක් ගනි.

그러니 그 amanussa가 그 일을 하기 전에, 그런 일이 생길 것이라면 생기기 전에 ariya 길을 다 이루려 애쓰겠다고, 애쓰라고 하십니다. 우리가 다 이루었다면, 거친 yakkha가 와서 그 몸을 제물로 잡아 죽이든 방편으로 죽이든 죽는 것은 몸입니다. 그 몸이라는 쓰레기 더미에 그들이 깃들 것입니다.

සුද්ධ වූ අර චිත්ත මනෝ මානසං ආදි වශයෙන් සුද්ධ කරගත්ත මානසිකත්වයක් තියෙනවා නම් ඒක සුද්ධතාවය තනකූලවන් අත්තනින් ගිහිල්ලා සුගතියට යා. සුගතියත් බැවට බැල්ම දාන්න ඒගොල්ලන්ට බැහැ එතකොට ඉතින් ඒක තියෙන්නේ අපි ළඟ තියෙන ස්වභාවය අනුව හන් අපි ආශ්‍රය හිටියා කියලා. අමනුසේවට අපිව ගෙනියන්න බැහ. අමනුස්ස ගතිය අපි ළඟ තිබුණා නම් අපිට පැනලා යන්නත් බැහ. වුන් එකමයි.

citta, mano, mānasa 같은 이름으로 깨끗하게 해 둔 마음이 있다면, 그것은 그 깨끗함에 맞게 자기 길로 가서 sugati로 갑니다. 그 sugati 쪽으로는 그들이 눈독을 들일 수 없습니다. 그러니 그것은 우리 곁에 있는 성품에 달린 것입니다. 우리가 가까이 있었다고 해서 amanussa가 우리를 데려갈 수는 없습니다. amanussa의 성품이 우리에게 있었다면 우리는 달아날 수도 없습니다. 그들과 하나입니다.

ඉතින් මේක හොඳට තේරුම් ගන්න අද හොඳ ක්‍රමයක් තියෙනවා. ඔය සමහර අයට තියෙනවා පුංචි පුංචි ආවේ සමහර වෙලාට හීනෙන් ඇවිදිලා කියනවා. පෙන්නුම් කරනවා. ලෙඩත් කරනවා. මේ වගේ වෙලාවට ගිහිල්ලා නම් හොයන්න ගියාම ඔයා ඇරගන්න කියලා යනවා. ගියාට පස්සේ මොකද කරන්නේ? මල පිරේතියෙක් ඉන්නවා එහෙම කිව්වොත් එහෙම හරි අකමැත්ති. ඒ ශාස්ත්‍රය හරියට කිව්වේ නැහැ. අම්මානේ ඉන්නේ ළරේතිය නෙමෙයි. අම්මා දෙවෙනා.

이것을 잘 이해할 좋은 예가 오늘날 있습니다. 어떤 이들에게는 작은 들림이 있습니다. 때때로 꿈에 와서 말하고, 모습을 드러내고, 병들게도 합니다. 이럴 때 점쟁이에게 찾아가면 '가서 그것을 떼어 내라'고 합니다. 가서 어떻게 합니까? 죽은 preta가 있다고 하면 무척 싫어합니다. '그 점쟁이는 제대로 말하지 않았다. 우리 어머니는 preta가 아니다. 어머니는 deva 여인이다.'

එහේ කදන්න කෙහෙම ඌ කිව්වනේ මල පෙරේතඑක ඉන්නේ කියලා. අන්න මනසෙන් අපි දැන් කොහෙද ඉඳලා තියෙන්නේ? අර මලපෙනීත් ඒකම තමයි ඉන්නේ. දෙවඟ නම් කියලා හිතාගෙන දැන් ඔය මානසිකත්වය තුළින් ඔහු කොච්චර වෙලාව හිටිය මොකද කරන්නේ? අහන්න යන්නේ කොච්චර හරි මේක ඇරගන්න නෙමෙයි. තමන්ගේ පැත්තට ආවලව ගන්න මේ යන්න. කිව්වානම් එහෙම දෙවගනක් ඉන්නේ කියලා අන්න එතනම් හරි.

그런데 그 점쟁이는 죽은 preta가 있다고 했지요. 그러면 마음으로 우리는 지금 어디에 있습니까? 그 죽은 preta와 같은 곳입니다. deva 여인이라고 여기며 그런 마음으로 그가 얼마나 오래 있었습니까? 묻는 까닭이 그것을 떼어 내려는 것이 아니라 자기편으로 끌어오려는 것입니다. deva 여인이 있다고 말해 주면 그때야 만족합니다.

ඉතින් පාන තියලා බලාපොරොත්තු වෙන්නේ එයත් එක්කලා එකතු වෙන්න නම් මළට පස්සේ වෙෙනි දිහට යන්න අපේ බලාපොරොත්තුව තිබුනේ තුන් එකතු වෙන්න නම් උන්කලා ආශ්‍රය කරන්න නම් එතන ඉන්න නම් අපි කොච්චර මොනවා වෙන්න බලාගෙන හිටියත් අපිට යන්න පුළුවන්ද වෙන් දිහාට අපි හේතුව ඵලයනේ අපිට ලැබෙන්නේ. අපේ හේතුකාරක මානසිකත්වය තියන්නේ පෙරේතයක් වෙලා ජීවත් වෙන එක හොඳයි කියලනම් පෙරේතිය දෙවියෝ කියලා හිතාගෙන නම් අපි හිටියේ. ඉතින් අපිට යන්න වෙන්නේ එතෙන්ට

그러니 우리가 바라는 것이 그와 함께하는 것이라면, 죽은 뒤 다른 데로 가는 것이 아니라 그들과 함께하고 가까이하며 거기 머물기를 바랐다면, 아무리 무엇을 기다려도 우리가 다른 데로 갈 수 있습니까? 우리가 받는 것은 원인의 결과입니다. 우리의 원인인 마음이 preta가 되어 사는 것이 좋다는 것이었다면, preta를 deva라고 여기며 지냈다면, 우리는 거기로 가게 됩니다.

ගත් කෙරි කඩ කඩා ඇවිදින මිනිහෙකුට කාලහමි කිව්වොත් ඌ එපා කියයිද හරි කැමති වේ. ගෙන්න ගත්තොත් නෑහද එයි කාලහමමිගේ සුවඳ තියෙනවද ගස් ගඳ තියෙනවද ආව අහන්න කාලහමි කිව්ව පලියට කාලාහමි කියලා ගෙන්න ගත්තා ගස් කැදින්නඑක කාල තියන්නේ ගස් ගඳ ඉතින් ගස් ගඳ ගහනවා මිසාක් ගෙදරලාහමේ සුවෙනවද එහෙම එකක් එතන නෑ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඉතින් මෙන්න මේ වගේ පෙරේත අර දෙයියෝ කියලා ගෙන්න ගත්තා පිරේත ගඳිනවා මිසා දේව සුවඳෙනවද

그처럼 preta를 deva라 부르며 불러들이면 preta의 냄새가 날 뿐, deva의 향기가 나겠습니까?

ගැලපෙන්නේ නැ. ඒ හේතුඵල වශයෙන්ම අපි දකින්න ඕනේ. අපේ මානසිකත්වය යම් තැනකද අපේ උප්පත්තිය එතන.

맞지 않습니다. 원인과 결과로 그대로 보아야 합니다. 우리 마음이 어디에 있든 우리의 태어남은 거기입니다.

මානසිකත්වය කොතනකවත් බැඳිලා නැද්ද? උපත නිරෝධයි. ඕක දකින්න ඕනේ. මානසිකත්වය බ්‍රහ්මද උපත බ්‍රහ්ම. මානසිකත්වයේ දේවද උපත දේව මානසිකත්වය මනුස්සද උපත මනුස්ස. මානසිකත්වයේ තිරිසන්ද උපත තිරිසන්. මානසිකත්වය ප්‍රේතද යක්ෂද උපත ප්‍රේත යක්ෂ. මානස මානසිකත්වය දුගතිද? උපත දුගති.

마음이 어디에도 매이지 않았는가? 그러면 태어남이 사라집니다. 이것을 보아야 합니다. 마음이 brahma이면 태어남이 brahma. 마음이 deva이면 태어남이 deva. 마음이 사람이면 태어남이 사람. 마음이 짐승이면 태어남이 짐승. 마음이 preta나 yakkha이면 태어남이 preta나 yakkha. 마음이 duggati이면 태어남이 duggati입니다.

ඉතින් මේක තේරුම් ගන්න ඕනේ මානසිකත්වය යම් සේද උපත ඒ ආකාරයි. අවිද්‍යා තෘෂ්ණා සහිතව ඇතිවෙන මානසිකත්වය තමයි ඒ සියල්ලට ගෙනියන්නේ. මානසිකත්වයෙන් කොතනකවත් බැඳිලා නැද්ද? අවිද්‍යාවත් අවිද්‍යාත් ඒවා අශේෂ විරාග නිරෝධා සංඛාර නිරෝධව කියලා නිරෝධ කරන්න ඕනේ. එහෙනම් අවිද්‍යාව නිරෝධන මානසිකත්වය කොතන කකවත් බැඳිලානේ. කොතනක බැදුනේ නැත්නම් ඔහු එළොවත් නෑ වෙලවත් නෑහැ කොයි ලෝකෙ ඔහුට පනවන්න තැනක් නෑ. කොහේ උපතක් පනවන්න

그러니 이것을 알아야 합니다. 마음이 어떠하면 태어남도 그렇습니다. avijjā와 taṇhā를 지닌 채 생기는 마음이 그 모든 곳으로 데려갑니다. 마음이 어디에도 매이지 않았는가? avijjā를 'avijjāya tveva asesavirāganirodhā saṅkhāranirodho'라 하듯 사라지게 해야 합니다. 그러면 avijjā가 사라진 마음은 어디에 매여 있습니까? 어디에도 매이지 않았다면 그에게는 이 세상도 저 세상도 없습니다. 어느 세상에도 그를 둘 자리가 없습니다. 어디에 태어남을 두겠습니까.

උපතක් වෙන යම් තෙනක බැඳිලා නැත්නම්. නොබැදුනු තෙන මොන උපතක්ද? බැඳීම උපත හේතු වෙනවා නම් උපාදානය නම් භවයට හේතු වෙන්නේ. උපාදාන නිරෝධ නම් ඔහුට බැඳීම ඉවරයි. මොන මොන අධ්‍යකවත් බැඳීමක් නැත්නම්. මොන ගති ලක්ෂණයකවත් බැඳිලා නැත්නම් ඒ තමයි අරිහත් ඵලය.

태어남이 될 어떤 곳에도 매이지 않았다면, 매이지 않은 곳에 무슨 태어남이 있겠습니까? 매임이 태어남의 원인이라면 upādāna가 bhava의 원인입니다. upādāna가 사라지면 그에게 매임은 끝났습니다. 어떤 자리에도 매임이 없다면, 어떤 성품에도 매이지 않았다면, 그것이 arahant 열매입니다.

ඉතින් අරිහතුන් වහන්සේට උපත පනවන්න තෙන ක්‍රමයක් නෑහ. ඉතින් අපි බලාපොරොත්තු වෙන්න ඕනේ කවුරු අපි ඇසුලේ හිටියක්. ඇසුරේ ඉන්න අයට අපි එතන්ට ගන්න බැහ. හැබැයි අපේ මානසිකත්වය එතන්ට අනුකූල කළොත් අපිට එතනින් පැනගන්නත්. ඕකේ දකින්න ඕනේ.

그러니 arahant께는 태어남을 둘 자리가 없습니다. 그러니 우리가 알아야 할 것은, 누구 곁에 있었든 곁에 있는 이들이 우리를 거기로 데려갈 수는 없다는 것입니다. 다만 우리 마음을 거기에 맞추면 우리가 스스로 거기로 뛰어들게 됩니다. 이것을 보아야 합니다.

බෞද්ධයෙක්ක හින්දා අමනුස්සයෙක් නෑහ කියලා හිතා ගත්තොත් මේක මිත්‍යා දෘෂ්ටියක්. සුචිරෝම යක්ෂයා බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ඇඟේ ඇතිලා අහනවා. බුදුරජාණන් වහන්සේ ශරීරය පැත්තකට ගත්තා. යක්ෂය ඇඟේ ඇති වුනා. ඇයි මහනවා මට බයද

불자이니까 amanussa는 없다고 여긴다면 그것은 micchādiṭṭhi입니다. Sūciloma yakkha가 붓다의 몸에 들어오려 하며 묻습니다. 붓다께서 몸을 한쪽으로 비키셨습니다. yakkha가 몸에 다가왔습니다. '사문이여, 나를 두려워하는가?'

බුදුරජාණන් වහන්සේගෙන් අහනවා සුචි රෝමයක්. දැන් මේ කාගේ ඇඟේ ඇතුලුවේ. සූන් ලෝකාගරට බුදුපියාණන් වහන්සේගේ ශරීරය ඇතිලට යකෙකුට පුළුවන් නම් බෞද්ධයෙක් වුණා අපිට මොනවා කරන්න වෙයි තියෙන්නේ නිරෝධ සමාපත්තියට සමවැදි හිටපු සැරියුත් මහ රහතන්නතයට නන්දය යස එයා ටෝක්කක් යන්න අපිට අපිට මොනවා කරන්න හැබැයි අපි කවුද?

Sūciloma가 붓다께 묻습니다. 이제 이것이 누구의 몸에 들어오려 한 것입니까? 세 세계의 스승이신 붓다의 몸에 들어오려고 yakkha가 할 수 있다면, 불자라고 해서 우리에게 무엇이 안 되겠습니까. nirodha samāpatti에 드신 Sāriputta 대 arahant께 Nanda라는 yakkha가 머리를 내리친 일도 있는데, 우리에게 무엇이 안 되겠습니까. 그런데 우리는 누구입니까?

ඉතින් අපි හිතා ඉන්නේ පන්සිල් ගත්ත ඵලියට බෞද්ධයෙක් වෙච්ච ඵලියට යෙකුට පෙරේත මගේ අහලකට එන්න ැ අපි ඉන්නේ ආ ඒකක් දෘෂ්ටිය. අපි යථාර්ථය දැකලානේ.

그런데 우리는 pañcasīla를 받았다는 이유로, 불자가 되었다는 이유로 yakkha나 preta가 내 근처에 오지 못한다고 여기며 지냅니다. 그것도 diṭṭhi입니다. 우리가 실상을 보았다는 것이지요.

ඉතින් ඒ නිසා අපි දකින්න ඕනේ මේ ලෝකේ සැනසෙන්න තැන් හෝ දඟලනවට වඩා ලැබිලා තියෙන සැනසීම කෙළවර වෙන්න ඉස්සෙල්ලා ආර්ය මාර්ගය පූර්ණය කරගන්න නොපසු මත උත්සාහයක් වීලියක් ගත යුතුයි කියන තෙරයි ඉන්න ඕනේ. හිතන්න හොඳ නෑ මේ ලෝකෙ තුළ මොන දහම රැකලා හරි සියලු ආරක්ෂාවෙන් යුක්ත වෙනවා කියලා.

그러니 우리가 보아야 할 것은, 이 세상에서 편히 쉴 곳을 찾아 버둥대기보다, 얻은 편안함이 끝나기 전에 ariya 길을 다 이루려 물러섬 없는 노력과 정진을 해야 한다는 결심으로 지내야 한다는 것입니다. 이 세상에서 어떤 dhamma를 지키기만 하면 모든 보호를 받는다고 생각하는 것은 좋지 않습니다.

හැබැයි එක රස්සාවක් තියෙනවා. කැඩෙන දේ කැඩෙනවා, බිදෙන දේ බිදෙනවා, වැනසෙන දේ වැනසෙනවා මේක වරක් බැරි තැන්. ඒවට ආරක්ෂාපනවලා සැනසෙන්න බැහ. හැබැයි ධර්මය තුළ හිටියොත් ඒ මොහොත කොයි මොහොත ආවත් ඔවුගේ ගතිය සුගති නම් එතනින් ඔහු සුගතියකට යනවා. යථාපෝදය පූර්ණ නම් ඔහු නිවනින් කෙළවර කරනවා.

다만 한 가지가 있습니다. 깨질 것은 깨지고, 부서질 것은 부서지고, 사라질 것은 사라집니다. 이것은 피할 수 없는 곳입니다. 그것들에 보호막을 둘러 편안할 수는 없습니다. 그러나 dhamma 안에 머문다면 그 순간이 언제 오든 그의 성품이 sugati라면 거기서 그는 sugati로 갑니다. 바른 깨달음이 온전하다면 그는 nibbāna로 끝냅니다.

යථාපෝදය පූර්ණය කරනකන් ඉන්න ආසන්න තේ මොකක්ද? සුගතියම් සුගතියට වෙන දහමක් නැත්නම් සුගති දහම ඇසුරු කරගෙන අගතැන්පත් තැන නිවන් අවබෝධයට දෙන දහමට දීලා අප්‍රමාදී නිවන් මග වරනවා. සුගති ගුණය ඉන්නවා.

바른 깨달음을 다 이룰 때까지 머물 가까운 자리는 무엇입니까? sugati입니다. sugati로 가는 다른 dhamma가 없다면 sugati의 dhamma를 가까이하며, 가장 높은 곳인 nibbāna 깨달음을 주는 dhamma에 맡겨 방일 없이 nibbāna의 길을 닦습니다. sugati의 덕에 머뭅니다.

සුගති ගුණයෙත් බැඳෙන්නේ නැ. දුගතිය නැත්නම් පරිහරණය මධ්‍යස්ථප සුගති මුදුම්මල් හවත් උපරිමේ ආර්ය මාර්ගය. ඔය ටික අනුගමනය කරගෙන යනකොට අප්‍රමාද වාර්ය මාර්ගය පූර්ණය වුනොත් සම්පූර්ණ කළොත් සියලුම සුගති දුගති උප්පත්ත හෙවත් පැවැත්ම විවර වෙන්නේ. දර සියලු පැවැත්මෙන් සදහට නිදහ ඒක දැනෙන කටයුතු කරනවා මිසා නැතුව අපිට බේරිලා ඉන්න දැන් හොයන්න ක්‍රමයක් එහෙම මේ ලෝකේ නෑ පැවැත්ම තුළ පැවැත්ම

sugati의 덕에도 매이지는 않습니다. duggati는 피하고, 가운데는 sugati, 꼭대기, 곧 가장 높은 것은 ariya 길입니다. 그것을 따라가며 방일 없이 ariya 길을 다 이루면, 모든 sugati와 duggati의 태어남, 곧 존재가 그칩니다. 모든 존재에서 영원히 자유로워지는 것, 그것을 느끼도록 행할 뿐, 그 밖에 우리가 살아남을 길을 이 세상에서 찾을 방법은 없습니다.

එහෙම මේ ලෝකේ නෑ පැවැත්ම තුළ පැවැත්ම අනිච්චයි දුක්ඛයි අනත්තයි කියන මූල සංකල්පය හරියට දැනගෙන තියෙන්න ඕනේ. ඒ තුළ නිච්ච සුඛ ආත්ම හොයෙනවා නම් ඒක මුලාව දකින්න ඕනේ. සැනසුම හොයන්න බැ.

존재 안에서 존재는 anicca, dukkha, anatta라는 근본 생각을 제대로 알고 있어야 합니다. 그 안에서 nicca, sukha, atta를 찾는다면 그것이 미혹임을 보아야 합니다. 거기서 편안함을 찾을 수는 없습니다.

මේ තාම මේ ප්‍රන්දන මේ මම කියන යමක් නැ මේ මම කියන එක විග්‍රහ කරලා දෙන්න කියලා. ඉල්ලීමක් කරන දැන් මේ අපි දැන් අපි දකින්න ඕනේ මොකක්ද මම කියන්නේ.

'나라고 하는 것은 없다는데, 이 나라는 것을 풀이해 달라'는 요청이 있습니다. 이제 우리는 '나'라는 것이 무엇인지 보아야 합니다.

මුලාවේ මුලාව තමයි මම කෙම කියනවා ලෝකයාගේ එක්තරා මුලාවක් තියෙනවා. මේ පැවැත්ම හොඳයි. මේක තමා අවිද්‍යාවේ තිබෙන මුලාව. මේක මයන්නාක්. හොඳ හින්දා ඇලෙන්න ඕනේ.

미혹의 미혹이 바로 '나'라고 말하는 것입니다. 세상 사람들에게는 한 가지 미혹이 있습니다. '이 존재는 좋다.' 이것이 avijjā에 있는 미혹입니다. 이것이 하나의 환영입니다. 좋으니까 달라붙어야 한다.

අරමුණු හෝ හය ඇලෙනවා. දෙවෙනි එක අල්ලගත්තා. අවිද්‍යාවෙන් හොඳයි කියලා නිගමනය කරලා හොඳයි කියා නිගමනය කරපුවා තෘෂ්ණාවෙන් අල්ලගත්තා. මුලාවයි මුලාවෙන් මුලාවට පත්වීමයි. අවිද්‍යාවේ මුලාවට තෘෂ්ණාවේ මුලාව එතන මයනු දෙකක් හදාගෙන මමෙක් හදාගන්න. හදාගත්ත මම ඕකයි.

여섯 대상에 달라붙습니다. 두 번째 것을 붙잡은 것입니다. avijjā로 좋다고 결론 내리고, 좋다고 결론 낸 것을 taṇhā로 붙잡았습니다. 미혹, 그리고 미혹으로 미혹에 빠짐. avijjā의 미혹에 taṇhā의 미혹, 거기서 환영 둘을 만들어 '나'를 하나 만듭니다. 만든 '나'가 바로 그것입니다.

එහෙනම් මම යම් තැනක විද්‍යාමානද මුලාවත් එක්ක විද්‍යාමාන. පෙර භවයේ තිබුණ අවිද්‍යා තෘෂ්ණාතකෙන් හටගත්ත මුලාවේ මුලාව තමයි මේ භවය මම.

그러니 '나'가 어디에서 드러나든 미혹과 함께 드러납니다. 지난 생에 있던 avijjā와 taṇhā로 생긴 미혹의 미혹이 바로 이 생의 '나'입니다.

දැන් මේ විපාකස්කන්ධය තුළින් යළිගොඩ නැගුවොත් එහෙම අවිද්‍යාවයි මුල් කරගත්ත දෙයක්. ඉදිරියටත් මම ගොඩනැගනවා.

이제 이 과보의 무더기로 다시 쌓아 올린다면 그것은 avijjā를 뿌리로 한 것입니다. 앞으로도 '나'를 쌓습니다.

අවිද්‍යාවයි තෘෂ්ණාවයි දෙක නිරෝධ කරපුදාට මම නිරෝධ කළා. එහෙනම් මුලාවේ මුලාව නිරෝධ කළා. පුද්ගල නිරෝධයක් නෙමෙයි මේ කියන්නේ ගති නිරෝධයක්. මේ ගති නිරෝධ කළා නම් හේතු නිරෝධයි. මමත්වයට හේතුව නිරෝධ නම් මම කියන ඵලය ගොඩනැගෙන්න තැනක් නැති නිසා ඵලය නිරෝධයි.

avijjā와 taṇhā 둘을 사라지게 한 날 '나'를 사라지게 했습니다. 그러면 미혹의 미혹을 사라지게 한 것입니다. 이것은 사람의 사라짐이 아니라 성품의 사라짐입니다. 이 성품을 사라지게 했다면 원인이 사라진 것입니다. '나'의 원인이 사라지면 '나'라는 결과가 쌓일 자리가 없으니 결과도 사라집니다.

එහම් මම කෙළවර කරන දවසක් එන්නේ හේතුව නිරෝධ කරලා පෙළ බවේ තිබිච්ච හේතුවෙන් හරගත්ත ඵලය වශයේ තිබිච්ච මම කියන එක ඇසුරේ අරිහතුන් වහන්සේ ඉන්නවා. උන්වහන්සේ යළි මම හදාගන්න හෙනා අවිද්‍යාබාත ෘෂ්ණාව ගොඩනගන හේතුව දුරු කරපු නිසා මුලාවේ මුලාව මතු හටගන්න මුලාවේ මුලාව නිසා අටගත ප්‍රතිඵලය මතු හටගන්න විදිහක් නෑහ. එහෙනම් මම හටගන්න විදිහක් නැහැ.

그러니 '나'를 끝내는 날은 원인을 사라지게 해서 옵니다. 지난 생에 있던 원인으로 생긴 결과로서의 '나'라는 것에 기대어 arahant가 지냅니다. 그분은 다시 '나'를 만들 avijjā와 taṇhā를 쌓는 원인을 없앴기에, 앞으로 미혹의 미혹이 생기거나 그로 인한 결과가 앞으로 생길 길이 없습니다. 그러니 '나'가 생길 길이 없습니다.

කෙින්ම මම තෝරගත්ත ක්‍රමය මම කිව්වේ මොකක්ද කියලා හොයාගන්නකොට ලේසිම ක්‍රමය තමයි අවිද්‍යාවයි තෘෂ්ණාවයි තමයි මම ගොඩනගන්නේ. අවිද්‍යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන්ද විග්‍රහ කරගෙන යන්න පුළුවන්. ඒක විග්‍රහ කරලා දෙන්න කියනවා. අවිද්‍යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන් යනවා කියන්නේ මොකක්ද? අවිද්‍යාවේ නිගමනේ පැවැත්ම හොඳයි.

가장 쉽게 '나'를 가려내는 방법이 있습니다. '나'라고 한 것이 무엇인지 찾을 때 가장 쉬운 방법은, avijjā와 taṇhā가 '나'를 쌓는다는 것입니다. avijjā와 taṇhā로 풀이해 갈 수 있습니다. 그것을 풀이해 달라고 합니다. avijjā와 taṇhā로 간다는 것은 무엇입니까? avijjā의 결론은 '존재는 좋다'입니다.

මොනවද පැවැත්මට අයිතිය? ඇස පැවැත්මට අයිතියි. රූපය පැවැත්මට අයිතියි. කන පැවැත්මට අයිති, ශබ්දය පැවැත්මට අයිති, නාසයේ පැවැත්මට අයිති, ගන්ධය පැවැත්මට අයිති. දිව පැවැත්මට අයිති, රසය පැවැත්මට අයිති. කය පැවැත්මට අයිතියි. පොට්ඨබ්බව පැවැත්මට අයිතියි. මන පැවැත්මට අයිතිය, ධර්ම පැවැත්මට අයිති. ඔය පැවැත්මට අයිතිය යම් තැනක් හොඳයි කියලා ගත්තා නම් අවිද්‍යාව.

무엇이 존재에 속합니까? 눈이 존재에 속합니다. 형색이 존재에 속합니다. 귀가 존재에 속하고, 소리가 존재에 속하고, 코가 존재에 속하고, 냄새가 존재에 속합니다. 혀가 존재에 속하고, 맛이 존재에 속합니다. 몸이 존재에 속합니다. phoṭṭhabba가 존재에 속합니다. mano가 존재에 속하고, dhamma가 존재에 속합니다. 존재에 속한 그 어떤 곳이든 좋다고 잡았다면 그것이 avijjā입니다.

අවිද්‍යාවේ නිගමනය මොකක්ද? ඇස හොඳයි කියලා ගත්ත දෘෂ්ටියෙන් ඇස නිර්මාණය කිරීමට ඇස පිළිබඳව තණ්හාවෙන් බැඳෙනවා. ඇස කියන තැන හාවෙනවා. රූප හොඳයි කියන දෘෂ්ටියෙන් රූප තණ්හාව බැඳෙනවා. කන හොඳයි කියන දෘෂ්ටියෙන් සෝත තණ්හාව බැඳෙනවා. ශබ්දය හොඳයි කියන දෘෂ්ටියෙන් ශබ්ද තණ්හාව බැඳෙනවා. ගන්ධය හොඳයි ගහනේ හොඳයි කියන දෘෂ්ටියෙන් ගහන තණ්හාවෙන් බැඳෙනවා. ගන්ධය හොඳයි කියන දෘෂ්ටියෙන් ගන්ධ තණ්හාවෙන් බැඳෙනවා. දිව හොඳයි කියන දෘෂ්ටියෙන් ජිහා තණ්හාවෙන් බැඳෙනවා. රසය හොඳයි කියන දෘෂ්ටියෙන් රස තණ්හා තෘෂ්ණාවෙන් බැඳෙනවා. කය හොඳයි කියන දෘෂ්ටියෙන් කාය තණ්හාවෙන් බැඳෙනවා. ඒ වගේම පොට්ඨබ්බය හොඳයි කියන දෘෂ්ටියෙන් පොට්ඨබ්බ තණ්හාව බැඳෙනවා. මන හොඳයි කියන දෘෂ්ටියෙන් මන කියන තණ්හාවෙන් බැඳෙනවා. ධර්මයෝ හොඳයි කියන දෘෂ්ටියෙන් ධර්මයන් තණ්හාවෙන් බැඳෙනවා. අවිද්‍යාවයි

avijjā의 결론은 무엇입니까? 눈이 좋다고 잡은 diṭṭhi로 눈을 만들려고 눈에 대해 taṇhā로 매입니다. 눈이라는 자리에 매입니다. 형색이 좋다는 diṭṭhi로 rūpa-taṇhā가 매입니다. 귀가 좋다는 diṭṭhi로 sota-taṇhā가 매입니다. 소리가 좋다는 diṭṭhi로 sadda-taṇhā가 매입니다. 코가 좋다는 diṭṭhi로 ghāna-taṇhā로 매입니다. 냄새가 좋다는 diṭṭhi로 gandha-taṇhā로 매입니다. 혀가 좋다는 diṭṭhi로 jivhā-taṇhā로 매입니다. 맛이 좋다는 diṭṭhi로 rasa-taṇhā로 매입니다. 몸이 좋다는 diṭṭhi로 kāya-taṇhā로 매입니다. 또 phoṭṭhabba가 좋다는 diṭṭhi로 phoṭṭhabba-taṇhā가 매입니다. mano가 좋다는 diṭṭhi로 mano-taṇhā로 매입니다. dhamma들이 좋다는 diṭṭhi로 dhamma-taṇhā로 매입니다.

ධර්මයන් තණ්හාවෙන් බැඳෙනවා. අවිද්‍යාවයි තණ්හාවයි දෙක යම් තැනක බැඳිලා ඇද්ද ඇස කන දිවනාසය ශරීරයේ මන රූප සබ්ද ගන්ධ රස ස්පර්ශ ධර්ම කියන අභ්‍යන්තර බාහිර දෙකක් එකතු වෙලා ගොඩනැගෙනවා විද්‍යාමාන වෙන සත්වයා.

avijjā와 taṇhā 둘이 어딘가에 매여 있다면, 눈·귀·혀·코·몸·mano와 형색·소리·냄새·맛·닿음·dhamma라는 안과 밖 두 쪽이 모여 쌓여서 드러나는 것이 중생입니다.

අන්න ඇති වුනහම කියනවා ඔය සම්පිණ්ඩනයට අවිද්‍යාවේ තෘෂ්ණාවේ ප්‍රතිඵලය මම විද්‍යාමාන වුණා. මුලාවේ මුලාව විද්‍යාමාන විචහ.

그렇게 생기면 그 모음을 두고 'avijjā와 taṇhā의 결과로 내가 드러났다, 미혹의 미혹이 드러났다'고 합니다.

මුලාවේ මුලාව විද්‍යාමානය නතර කරන්න නම් මම ඉවර කරන්න ඕනේ. බොරුවට මම නෑහ මම නෑහ මම කියලා එකෙක් නෑහැ කිය හිට කවදාවත් යථහර්ය දකින්නේ නැහ. මම කියන්නේ මොකක්ද? මම නෑ කියන නම් මොකක්ද වෙන්න ඕනේ? මමෙක් නෑ මමෙක් නෑ කිය හිටියට හරියන්නේ නැහ.

미혹의 미혹이 드러나는 것을 멈추려면 '나'를 끝내야 합니다. 거짓으로 '나는 없다, 나는 없다, 나라는 건 없다'고 말하며 지내서는 결코 실상을 보지 못합니다. '나'란 무엇입니까? '나는 없다'고 하려면 무엇이 되어야 합니까? '나는 없다, 나는 없다' 해 봐야 소용이 없습니다.

විද්‍යාමාන වෙන්න පුද්ගලත් හේතු ඵලයක්. එහෙනම් මම නැති ඵලය විද්‍යාමාන වෙන්නේ මුලාවේ මුලාව නැමති මම කියන හේතු වෙන්නේ. මමත්වයට තිබිච්ච හේතුවෙන් තමයි මම නැමති ඵලය හටගන්නේ. මම නෑ කිව්වහම අන්තයක්. එහෙනම් මම කියන එක හැදෙන්නේ හේතු ඵලයක් කියලා කියන්න ඕනේ. මම කියන්නේ මොකක්ද? හේතු ඵලයක්.

드러나는 사람도 원인의 결과입니다. 그러니 '나'라는 결과가 드러나는 것은 미혹의 미혹이라는 '나'의 원인 때문입니다. 나-됨에 있던 원인으로 '나'라는 결과가 생깁니다. '나는 없다'고 하면 한쪽 극단입니다. 그러니 '나'라는 것이 원인의 결과로 생긴다고 말해야 합니다. '나'란 무엇입니까? 원인의 결과입니다.

මම නෑ කිව්වොත් එහෙම නාත්තික දෘෂ්ටිය මම කියලා එකක් නැත්නම් හේතුවේ ඵලය නැති වෙන්න ඕනේ. එහෙනම් මම නැමති මුලාවේ මුලාව අවිද්‍යා තෘෂ්ණා දුරු වෙච්ච එදාට එදාටයි මම කියන ඵලය නැත්තේ. හේතාක්කල් මම නැමති හේතුව විද්‍යාමානද හේතුව ඵලය නැගිලා එනවා. උදා වෙනවා. මම විද්‍යාමාන වෙනවා. ඉතින්

'나는 없다'고 하면 natthika diṭṭhi입니다. '나'라는 것이 없으려면 원인의 결과가 없어져야 합니다. 그러니 '나'라는 미혹의 미혹, 곧 avijjā와 taṇhā가 없어진 그날에야 '나'라는 결과가 없습니다. 그때까지는 '나'라는 원인이 드러나 있고, 그 원인의 결과가 일어나 옵니다. 떠오릅니다. '나'가 드러납니다.

උදා වෙනවා. මම විද්‍යාමාන වෙනවා. ඉතින් අපි දැනගන්න ඕනේ. මම නෙමෙයි මම නෙමෙයි මගේ නෙමෙයි මම නෙමෙයි කියේ හිටියට වැඩියි. මමයයි අල්ලගැනීමට හේතුව මොකක්ද? අවිද්‍යාව නිසා හොඳයි මේවා වටිනවා කියන දෘෂ්ටිය එකක්. ඒ දෘෂ්ටියෙන් ඇලිලා බැඳිලා ඉන්නවා නම් ඊට ගැලපෙන්නා වූ අරමුණු වල අන්න ඒ දෘෂ්ටිය නිසා දෙවෙනි මායන්නක් එකතු වෙලා මුලාවේ මුලාව අවිද්‍යාවේ මුලාවට එක මෝහයක් මුලාවක් ඊළඟ තෘෂ්ණාව ඊයඟ මුලාව මුලාවේ දෙකක් එකතු වීමේ මමෙක් ගොඩනැගෙනවා.

그러니 우리는 알아야 합니다. '나 아니다, 나 아니다, 내 것 아니다, 나 아니다' 말하기만 해서는 모자랍니다. '나'로 붙잡는 원인은 무엇입니까? avijjā 때문에 '이것들이 좋다, 값지다'고 하는 diṭṭhi가 하나입니다. 그 diṭṭhi로 달라붙고 매여 있다면, 그에 맞는 대상들에 그 diṭṭhi 때문에 두 번째 환영이 더해집니다. 미혹의 미혹, 곧 avijjā의 미혹인 moha가 하나, 다음 taṇhā가 다음 미혹, 이 두 미혹이 모여 '나'가 쌓입니다.

ගොඩනැගෙන මමෙක් හේතු සහිතව තියෙද්දී විද්‍යාමානව වෙද්දී. මමෙක් නෑ මමෙක් නෑ කිව්වොත් ඔහු ධර්මය දැක්කේ නැති නාස්තික දෘෂ්ටියට වැටෙනවා.

쌓이는 '나'가 원인을 지니고 있고 드러나 있는데 '나는 없다, 나는 없다'고 하면, 그는 dhamma를 보지 못한 natthika diṭṭhi에 떨어집니다.

මමයෙක් හැදෙන්නේ කොහොමද කියලා දකින්න ඕනේ. ඇත නැත කියන අන්ත දෙකෙන් ධර්මය දකින්න බැහ. ඔය දෙකම අයින් කරලා. මම කියන්නේ මොකක්ද? හේතුවේ ඵලයක්. මොන හේතුවේ ඵලයක්ද? අවිද්‍යාවේ තෘෂ්ණාවේ හේතුව නිසා මුලාවේ මුලාවේ මම නැමති හේතුව නැගෙනවා. ඒ හේතුවේ ඵලය විද්‍යාමාන වුනහම ඇස, කන දිවනාසය, ශරීරය, මන රූප, ශබ්ද, ගන්ධ ර, ස්පර්ශ ධර්ම කියන මෙන්න මේ දෙපැත්තක අභ්‍යන්තර බාහිර දෙපැත්තක් හා සම්බන්ධ ඇති විද්‍යා මානත්වයා ගොඩනැගෙනවා. අන්න ඒගොට නැගිච්ච එක විපාකමක්.

'나'가 어떻게 생기는지 보아야 합니다. '있다'와 '없다'라는 두 극단으로는 dhamma를 볼 수 없습니다. 그 둘을 다 빼고. '나'란 무엇입니까? 원인의 결과입니다. 어떤 원인의 결과입니까? avijjā와 taṇhā라는 원인 때문에 미혹의 미혹인 '나'라는 원인이 일어납니다. 그 원인의 결과가 드러나면 눈·귀·혀·코·몸·mano와 형색·소리·냄새·맛·닿음·dhamma라는 안과 밖 두 쪽에 걸친 드러남이 쌓입니다. 그렇게 쌓인 것이 과보입니다.

නෑ කියලා කිව්වොත් එහෙම ඇත්ත [උගුර කෑරීම] වශයෙන්ම ඇති ධර්මතාවයක්. නෑ කිව්වා වෙනවා. ඉන්නවා කියලා ගත්තොත් හේතුඵල වශයෙන් දකින්නේ නැතුව ආත්ම දෘෂ්ටියට බැහැලා දිගමට පැහැන් වැටෙනවා ශාස්ත දෘෂ්ටියට. දත නැත කියන දෙකෙන් දහම් දකින්න බැහ.

없다고 하면 실제로 있는 이치를 없다고 한 셈이 됩니다. 있다고 잡으면 원인과 결과로 보지 못하고 atta diṭṭhi에 빠져 길게 sassata diṭṭhi에 떨어집니다. '있다'와 '없다' 둘로는 dhamma를 볼 수 없습니다.

ඔය දෙක අයින් කරලා නේතං මම නේතෝ හමක් කියන වචනේ මම නෙමෙයි මගේ නෙමෙයි කියලා තෝරන්න හදනවා. ඒක තේරුම් ගන්න පුළුවන් අවස්ථාවක් තියෙනවා. ඇයි එහෙම කියන්නේ මොන අධාතිද කියලා දැනගත්ත දා

그 둘을 빼고 'netaṃ mama, nesohamasmi'라는 말을 '나 아니다, 내 것 아니다'로 가려내려 합니다. 그것을 이해할 수 있는 때가 있습니다. 왜 그렇게 말하는지, 어떤 뜻인지를 안 날입니다.

මම නෙමෙයි කියලා කියන්නේ මෙන්න මේ හේතුව උඩයි. මම කියලා ගන්න අල්ලගන්න ස්ථිරෙනෙක් නැති නිසයි මම නෙමෙයි කියන්නේ කියලා අදහසතින් ගත්තා නම් ඒක ඇත්තක් තියෙනවා. මම ඇයි ගන්න මුකුත් පෙන්නන්න සංඥාවක් වශයෙන් පෙන්නන්න ලෝකේ දෙයක් නෑහ කියලා ගත්තොත් එහෙම ඔහු නාස්තික දෘෂ්ටියට වැටෙනවා. ඇත

'나 아니다'라는 것은 이런 까닭 위에서입니다. '나'라고 붙잡을 영원한 것이 없기 때문에 '나 아니다'라고 한다는 뜻으로 잡았다면 거기에 진실이 있습니다. '나'라고 할 만한 어떤 것도 saññā로 보일 만한 것이 세상에 없다고 잡는다면 그는 natthika diṭṭhi에 떨어집니다.

එහෙම ඔහු නාස්තික දෘෂ්ටියට වැටෙනවා. ඇත නැත කියන දෙකට ගිහිල්ලා ගන්න බැහැ. මම ඉන්නවා මම නෑහ කියන දෙක දහම් තෝරන්න ගන්න බැහ. දැන් මමයයි ගන්න සුදුසු කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ අහනවා. සුදුසු නෑහ කියලා දැනගත්තහම. එහෙනම් තේරුම් ගන්න මම අල්ලන්න කියලා වටිනා දෙයක් නැති අර්ථයෙන් මම නෙමෙයි. මගේ නෙමෙයි. ඔය විදිහට දකින්න.

'있다'와 '없다' 둘로 가서는 잡을 수 없습니다. '나는 있다', '나는 없다' 둘로는 dhamma를 가려낼 수 없습니다. 붓다께서는 '이것을 나라고 잡는 것이 알맞으냐'고 물으십니다. 알맞지 않다고 알게 되면, '나'로 붙잡을 값진 것이 없다는 뜻에서 '나 아니다, 내 것 아니다'라고 알게 됩니다. 그렇게 보십시오.

ඉතින් දහම් මුලින් දැක්ක කෙනා මම නෙමෙයි මගේ නෙමෙයි කියන අර්ථයයි. දහම් දැක්කෙනා මේ නොදැක්ක කෙනා මම නෙමෙයි මගේ නෙමෙයි කියන අර්ථයයි අර්ථ දෙකක් එනවා.

그러니 dhamma를 처음 본 사람에게 '나 아니다, 내 것 아니다'라는 뜻이 하나 있고, dhamma를 보지 못한 사람에게 '나 아니다, 내 것 아니다'라는 뜻이 따로 있어, 뜻이 둘이 나옵니다.

ඔරන් උටන් ඔරං උටන් කියලා කතා කරනවා හිනාහවී කොල්ලෙක් ඉන්නවලු. දවසක් කට්ටිය කරලා සත්තු ගත්ත බලන්න ගිහිල්ලා එහනම් එක පාර ගහගෙන ගහගෙන ගියලු කොල්ලෙකුට. එවලු මොකද මේක ගැහුවේ? මොහො මටරංගඋටන් කියනවා කවක්ද ිස අවුරුදු ගාන නිසා මුහ මට කියන්නේ ඔරංගඋටන්. ඉතින් අද ගැහුවේ අද උදක් ේ කිව්වලු හොරංගුට දැක්ක දවසේ තමයි මතක් වුනේ යරංගුට කියන්නේ මහා කැතේ හිඟුනේ සදෙකුටනේ.

'orangutan, orangutan' 하는 말을 들으며 웃어넘기던 젊은이가 있었답니다. 어느 날 사람들이 함께 동물원에 동물을 보러 갔는데, 그가 갑자기 한 젊은이를 마구 때렸답니다. '왜 때렸느냐?' '이 녀석이 스무 해 넘게 나를 orangutan이라고 불렀다. 그래서 오늘 때렸다' 했답니다. orangutan을 본 날에야 떠올랐던 것입니다. orangutan이 아주 못생긴 동물이라는 것을.

ඒකක් මොකක්ද ගහන ඕරංගුටන් කියන්නේ මෙන්න මේකට ඒකයි දැක්ක දවසේදී මොකද කරන්නේ අර හිනාවි ගත්ත එක දැන් ගන්න බැහැ. දැන් හරි තරහ යනවා රඟමුටන් කියන ඕනේ. මෙන්න මේ වගේ මේ මම කියන එක අල්ලගෙන මම වෙමි මම නොවෙමි කියන මේ දෙකේ ඉන්නවා ලෞකික අර්ථය ඒතා කල් හෝ දෘෂ්ටි දෙකට බැහැ බැහැ ඉන්නවා. කවදහරි යථාර්ථය දැක්කට පස්සේ මම නෙමෙයි කිව්වේ මෙන්න මේ අර්ථයෙන් කියලා දැනගත්තහම ඒ අර්ථයෙන් දකිනවා. මම අය ගන්න හරයක් නැති නිසයි මම නෙමෙයි මමයයි කියලා නැති නිසයි එහෙම නෙමෙයි කියන වචනය මම අද හස ගත්තේ කියලා. අන්න අදහස වෙනස් වෙනවා වචන එහෙමමයි. දහම් තේරුම් ගත්ත කෙනා ගන්න අදහස එකක්. දහම් නොදත් කෙනා ගන්න අදහස තව එකක්.

'orangutan'이 바로 이것을 가리킨다는 것을 본 날 어떻게 합니까? 웃으며 받아들이던 그것을 이제는 받아들일 수 없습니다. 이제 무척 화가 납니다. 이처럼 '나'라는 것을 붙잡고 '나는 있다', '나는 없다' 두 가지에 세상의 뜻으로 머무는 동안에는 두 diṭṭhi에 빠져 있습니다. 언젠가 실상을 본 뒤 '나 아니다'라는 말이 이런 뜻이었다고 알게 되면 그 뜻으로 봅니다. '나'로 잡을 알맹이가 없어서, '나'라고 할 것이 없어서 '아니다'라는 말을 내가 잡은 것이라고. 뜻은 바뀌지만 말은 그대로입니다. dhamma를 이해한 사람이 잡는 뜻이 하나, dhamma를 모르는 사람이 잡는 뜻이 또 하나입니다.

ඒ නිසා මම මගේ කියන වචනයෙන් මේක නිගමනය කරන්න බැහැ. යථාබෝධය තියෙන කෙනාගේ අර්ථය දැනගත්ත ධර්මාවබෝධයත් එක්කලයි ලබන්නේ.

그러니 '나', '내 것'이라는 말로 이것을 결론지을 수 없습니다. 바른 깨달음을 지닌 이의 뜻은 dhamma를 깨달은 앎과 함께 얻는 것입니다.

දැන් ම රහතන් වහන්සේ මම කියනවද මට කියලා කතා කරනවද කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ කියන්න එකට බමුණේ. රහතන් වහන්සේ මම කියලත් කියනවා මට කියලත් කියනවා. ඇයි එහෙම කියන්නේ? ලෝක සම්මතයෙන් කතා කරනවා, ලෝක සම්මතය කතා කරන්න භාවිතා කරනවා. නමුත් යථහත් දකිනවා මම කියලා ගත්තේ මෙන්න මේ හේතුඵලයට මිසක් වෙන පවතින ස්ථිර දේකට නෙමෙයි. ඒකේ ධර්මඥානය දකිනවා. ලෝක සම්මතය බිඳෙන්නේ නැතුව මම කියලක් කතා කරනවා මට කියල කතා කරනවා. මේ බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කාලා ම

'arahant께서도 '나'라고 하시는가, '나에게'라고 말씀하시는가' 하는 물음에 붓다께서 바라문에게 답하십니다. arahant도 '나'라고도 하고 '나에게'라고도 합니다. 왜 그렇게 말합니까? 세상의 관례로 말하는 것입니다. 세상의 관례를 말하는 데 씁니다. 그러나 실상을 봅니다. '나'라고 한 것이 이 원인과 결과를 두고 한 것일 뿐, 따로 머무는 영원한 것을 두고 한 것이 아님을. 그 dhamma의 앎을 봅니다. 세상의 관례를 깨지 않고 '나'라고도 말하고 '나에게'라고도 말합니다.

කරනවා. මේ බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කාලා ම රහතන් වහන්සේත් එහෙම කතා කරනවා. එන් රහතන් වහන්සේ මම කිව්වේ එක අදහසකින් මට කිව්වේ එක අදහසකින් සාමාන්‍ය ලෝකයා එයා මම කියන්නේ මට කියන්නේ තව අදහසකින්. ආත්ම දෘෂ්ටියෙන් ඒකට්ටියක් පවසන්නවා. එහෙම ආත්ම දෘෂ්ටිය බැඳිලා එහෙම සංඥාවක්වත් නැතුව ලෝක සම්මතය භාවිතා වචනයක් වශයෙන් කතා කරන්න වචනයක් වෙනකොට මම කියලා කතා කරනවා අරිහතු වුනාහ. දැන් ඒ නිසා මේ වචනය නෙමෙයි මේකේ තියෙන්නේ ලබාගත්ත අවබෝධය තුළයි.

붓다께서 설하셨듯 arahant도 그렇게 말합니다. 그러나 arahant가 '나'라고 한 것은 한 뜻이고 '나에게'라고 한 것도 한 뜻이며, 보통 세상 사람이 '나', '나에게'라고 하는 것은 다른 뜻입니다. atta diṭṭhi로 하나를 내세우는 것입니다. arahant는 그런 atta diṭṭhi에 매인 saññā조차 없이, 세상의 관례로 쓰는 말로서 '나'라고 말합니다. 그러니 이것은 말에 있는 것이 아니라 얻은 깨달음 안에 있습니다.

වචනයෙන් දහම් දකින්න බැහැ. අවබෝධයෙන් දහම් දකින්න ඕනේ. වචනය අමතක වේවා අදහස වැටහේවා කියලා. කාල සිටුපුත්‍රයාට ධර්ම දේශනා කිරීමෙන් සෝවාන් ඵලයට පත් වුණා කියලා තියෙනවා. එහෙනම් අදහසින් සෝවාන් වුනේ. වචනයෙන් නෙමෙයි. දැන් වචන වලට අදහස විවිධාකාරයෙන් කලින් කාල වෙනස් වෙනවා. කවදා හරි කිව්ව වචනයට අදහස වෙනස් කරලා ගත්ත දවසේ පටන් ඒ වෙනස් අදහසකින් අදහස් අරගෙන ධර්මාවබෝධය ලබන්න බැහැ කොච්චර වචනය

말로는 dhamma를 볼 수 없습니다. 깨달음으로 dhamma를 보아야 합니다. '말은 잊히고 뜻이 드러나기를.' 장자의 아들 Kāla가 법문을 듣고 sotāpanna 열매에 이르렀다고 합니다. 그러니 뜻으로 sotāpanna가 된 것이지 말로 된 것이 아닙니다. 말의 뜻은 때에 따라 여러 가지로 바뀝니다. 한 번 한 말의 뜻을 바꿔 잡은 날부터는, 그 바뀐 뜻으로 잡아서는 아무리 말이 와도 dhamma의 깨달음을 얻을 수 없습니다.

ආවද බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙර කාශ්‍යප බුදුරජාණන් වහන්සේගේ කාලයේදී දුන්න වචන මාල ඒ වගේම පදමාලා මේ ගෞතම බුද්ධ ශාසනයේදී වේදය භාවිතා කරලා කියලා තියෙනවා. ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගය කියන වචන මාල ඔය විදිහටම තිබුණා. සත්ත බොජ්ඣංග කියන වචන ඔය විදිහටම තිබුණා. භාවිතාත් කළා. භාවනාත් කළා. ඒ ඒ අය හැබැයි ලැබුවේ නෑ ආර්ය ඵලයක්. මොකද හේතුව? වචනයෙන් පෙන්නපු අදහස ලෞකිකයි.

붓다께서는, 앞선 Kassapa 붓다 때에 주신 말과 낱말들이 이 Gotama 붓다의 sāsana 때에는 Veda에 쓰이고 있었다고 하셨습니다. 'ariya aṭṭhaṅgika magga'라는 말도 그대로 있었습니다. 'satta bojjhaṅga'라는 말도 그대로 있었습니다. 쓰기도 했고 닦기도 했습니다. 그런데 그들은 ariya 열매를 얻지 못했습니다. 왜 그렇습니까? 말로 보인 뜻이 세속의 것이었기 때문입니다.

වචනය අරකමයි. ඒ නිසා තමයි කියන්නේ වචනය අරගත්ත ඵලයට නිවන් දකින්න බැහ. ඒ වචනයෙන් පෙන්නපු ලෝකෝත්තර අදහස දැක්ක දවසට ඒ වචන කියනකොට ලෝකෝත්තර අදහතම ඔපනැන් ඉිලා අවර්ධනා වෙනවා. අන්න එතකොට නිවන් දැකීමට මග පැහැදෙනවා. අඩු වෙලා තියෙන්නේ ඔතනයි. වචනය කොච්චර භාවිතා කළත් වෙන්න බැහැ. ඒ අදහත හරියට ගන්න.

말은 같습니다. 그래서 말을 붙잡은 결과로는 nibbāna를 볼 수 없다고 하는 것입니다. 그 말로 보인 lokuttara의 뜻을 본 날, 그 말을 할 때 lokuttara의 뜻이 그대로 드러나 자랍니다. 그때 nibbāna를 보는 길이 열립니다. 모자란 것은 바로 거기입니다. 말을 아무리 써도 되지 않습니다. 그 뜻을 바르게 잡아야 합니다.

ටික දැක්ක අහම ඉතින් දැන් මමද කියලා දැන් අපි බල එතකොට ඒකට

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එහෙම දැන් මමද සියලු සත්වය දැන් මම කියනකොට අපි දකින්න ඕනේ මේ හේතුඵලය අර පෙර භවයේ අවිද්‍යාව නිසා හරි වටිනවා මේ පැවැත්ම මිනිස් පැවැත්ම හොඳයි මිනිස් ධර්මය හොඳයි කියලා ගත්ත තීරණයක්. ඒ තෘෂ්ණාවෙන් ඒ මිනිස් පැවැත්ම හිමි ඇස කන දිවනාසය ශරීරයත් මිනිස් ඇස මිනිස් කන මිනිස් නාසය මිනිස් දිව මිනිස් කය මිනිස් මන කියන ඒ තුළින් එල්බගෙන එබඳුම පරිසරයක් ඇති පිරිසක් අතරේ ඉන්ද එබඳු තැනක ජීවත් වීම රසාවාදයි කියලා අරක දෘෂ්ටියෙන් ඒ තෘෂ්ණාව බැඳිච්ච නිසා ඔහු මිනිස් සංඛාර මිනිහෙක් වෙන්න අවශ්‍ය වෙන හිත ක්‍රියාව එදා වැඩුවා. ඒ නිසා ඔහුට පහළ වුන විඤ්ඤාණය මිනිස් විඤ්ඤාණයක් වුණා. එහෙනම් ඒකට ඔහුට

'나', '모든 중생'이라고 할 때 우리가 보아야 할 것은 이 원인과 결과입니다. 지난 생의 avijjā 때문에 '이 존재가 값지다, 사람의 존재가 좋다, 사람의 dhamma가 좋다'고 내린 결정이 있었습니다. 그 taṇhā로 그 사람 존재에 속한 눈·귀·혀·코·몸, 곧 사람의 눈, 사람의 귀, 사람의 코, 사람의 혀, 사람의 몸, 사람의 mano에 매달려, 그런 환경을 지닌 무리 가운데 그런 곳에서 사는 것이 즐겁다는 diṭṭhi로 그 taṇhā가 매였기에, 그는 사람의 saṅkhāra, 곧 사람이 되는 데 필요한 마음의 행위를 그때 닦았습니다. 그래서 그에게 일어난 viññāṇa가 사람의 viññāṇa가 되었습니다.

මිනිස් විඤ්ඤාණයක් වුණා. එහෙනම් ඒකට ඔහුට ඒ මිනිස් විඤ්ඤාණය පෙර භවයේදී අපි ලැබුවා සංඛාර වලින්. ඒ නාම රූපයම මිනිත්ර්මයට ගෝචර වෙන්නේ නාම රූප මොනවද? දේ පොළ ඕන නැහ ඉඩ කඩන් ඕන මගේ මේ පිරිස ඕනැ මේ මගේ නෑදෑය මට නෑදෑය වෙන්න ඕනේ. මේ භාර්යාව මට භාර්යාව වෙන්න ඕනේ. අපිට මේ වගේ ගියත්වක් හදාන්න ඉන්න මතු භවයත් ලැබෙන්න ඕනේ. මේවා තමයි බහිනම රූප. ඉතින් ඇස කන දිව නාසය ශරීරය ඔය ජාතියවට ආයතනය කරගත්තා මිසා ඔය එහාට ඉක්මෙව්වේ නැ. සලායතනය ඒවයි. ඉතින්

그러니 그 사람의 viññāṇa를 지난 생에 saṅkhāra로 얻은 것입니다. 그 nāmarūpa가 사람의 dhamma에 맞는 것입니다. nāmarūpa란 무엇입니까? 집과 땅이 필요하다, 재산이 필요하다, 내 이 무리가 필요하다, 이 친척이 내 친척이어야 한다, 이 아내가 내 아내여야 한다, 이런 삶을 다음 생에도 얻어야 한다. 이것들이 그의 nāmarūpa입니다. 그래서 눈·귀·혀·코·몸을 그런 종류로 āyatana를 삼았을 뿐 그 너머로 넘어서지 않았습니다. saḷāyatana가 그것입니다.

එහාට ඉක්මෙව්වේ නැ. සලායතනය ඒවයි. ඉතින් ඔය ස්පර්ශය ලබාගෙන මිනිස්සු ස්පර්ශ ධර්මය ස්පර්ශය තමයි හිටියේ. ඒ වින්දනය තමයි ඔහු ප්‍රිය කළේ. එතකොට ඒ වේදනාවේ ඉල්ලා ඒ තුළ තණ්හාවෙන් මිනිස් තණ්හාවෙන් බැඳුනා එතන. මිනිස් ධර්මය යම් තැන එතන බැඳුනා. මිනිස්සු උපාදානයෙන් එතන බැඳිලා හිටියා. ඇලිලා බැඳුනා. මිනිස් බවට පත් වෙලාම හිටියා. ම මිනිස් කර්ම බව ඔය භවයෙන් උපත්තේ ලැබුවහම උප්පත්තියභාවයෙන් ලැබුනේ මිනිස්සු උප්පත්තිය බව. මොකෙන කර්ම බව උප්පත්තියට එන්නේ. උප්පත්ති බව ලැබුවහ නම් භව පච්චයා ජාතික මිනිස් ජාතිය ආය උපන්නවා. හරිද? ආයි හදාගත්තා ඒක. දැන් මෙන්න මේ

그렇게 phassa를 얻어 사람의 닿음 dhamma, 그 닿음에 머물렀습니다. 그 느낌을 그는 좋아했습니다. 그래서 그 vedanā 안에서 taṇhā로, 사람의 taṇhā로 거기 매였습니다. 사람의 dhamma가 있는 곳에 매였습니다. 사람의 upādāna로 거기 매여 있었습니다. 달라붙고 매였습니다. 사람이 된 채로 지냈습니다. 사람의 kamma-bhava, 그 bhava로 태어남을 얻을 때 upapatti-bhava로 얻은 것이 사람의 태어남입니다. kamma-bhava로 upapatti에 옵니다. upapatti-bhava를 얻으면 'bhavapaccayā jāti', 사람으로 다시 태어납니다. 맞지요? 다시 그것을 만들었습니다.

හරිද? ආයි හදාගත්තා ඒක. දැන් මෙන්න මේ විදියට හදාගත්තා වූ අවිද්‍යාව නිසා, තෘෂ්ණාව නිසා ගොඩනගාගත්ත ප්‍රතිඵලයට තමයි මේ මග කිව්වේ. දැන් ඒ ප්‍රතිඵලය තුළ මම ඉන්නකම් ඒ මම කියන දෘෂ්ටිය තුළින් ගොන්නගාගත ප්‍රතිඵලය හඳුන්වන්න ගත්ත සංඥා නාමය තමයි මම ඒ නාමය නිසා මම කියනවා මිසක්. මේක මමයෙක් නිසා මම කියනවා නෙමෙයි. මම කියලා අල්ලන්න මෙතන ආත්මාදී වශයෙන් ගන්න සාරවත් දෘෂ්ටියක් තිබුනේ නැහ. සදාතනික මමයෙක් මෙතන නැහ.

이렇게 avijjā 때문에, taṇhā 때문에 쌓아 올린 결과를 '나'라고 한 것입니다. 그 결과 안에 '나'가 있는 동안, 그 '나'라는 diṭṭhi로 쌓은 결과를 부르려고 붙인 saññā의 이름이 '나'입니다. 그 이름 때문에 '나'라고 할 뿐, 이것이 '나'라는 존재여서 '나'라고 하는 것이 아닙니다. 여기에는 '나'로 붙잡을 atta 같은 알맹이 있는 견해가 없었습니다. 영원한 '나'는 여기 없습니다.

න් නැද්ද ඇත්්ද කියන වචනය මේක තෝරන්න බැහැ. මොකද හේතු ඵලයක් නිසා ඇත නැත කියන අන්තයෙන් ගන්න බැරි බව ඔතන්දි දකිනවා.

'없는가, 있는가'라는 말로는 이것을 가려낼 수 없습니다. 원인의 결과이기에 '있다'·'없다'라는 극단으로 잡을 수 없음을 거기서 봅니다.

ගිනි පෙනෙල්ලක් කරකෝනකොට ගිනි රවුමක් විද්‍යාමාන වෙනවා. අපි අහනවා මෙතන ගිනි රවුමක් තියෙනවද නැද්ද? නෑ කිව්වහම අර පේන්නේ මොකක්ද කියලා අහනවා. තියෙනවා කිව්වොත් කොහොමද තියෙන්නේ? ගිනි පෙළෙන්නේ ඔතන කරකොවන්නේ ඔට ගිනි රවමක් නැහැනේ. තා පැත්තෙන්ක උත්තරයක් එනවා. දැන්

횃불을 빙빙 돌리면 불의 고리가 드러납니다. 묻습니다, 여기에 불의 고리가 있느냐 없느냐? 없다고 하면 저기 보이는 것은 무엇이냐고 묻습니다. 있다고 하면 어떻게 있느냐, 거기서 도는 것은 횃불일 뿐 불의 고리는 없지 않느냐. 양쪽으로 답이 옵니다.

නැහැනේ. තා පැත්තෙන්ක උත්තරයක් එනවා. දැන් මේ දෙකම අපි දන්න හින්දා ගිනි රවම කියලා කියන්නේ ගිනි පෙළල කැරක වීමේ මායා දර්ශනයක් නිසා. මේක ඇතේ නැතය කියන දෙකටම දාන්න බැහැ. මේක හේතු ඵලයක් විද්‍යාමානය වෙන හැටිලා කිව්වොත් හරි. ගිනි පෙනෙල්ල කැරකීමේ මායා දර්ශනය ගිනි වල වාගේ පේනවා. ඒකයි උත්තරය. ඒ උත්තරයට සූත්තරයක් දීලා ප්‍රතිචාර දක්වලා කාටව කතා කරන්න දෙයක් නෑහැ. ඇත්තේ ඒක හින්දා. ඉතින් ඒ වගේ අපි

이제 우리는 둘 다 알기에, 불의 고리라는 것은 횃불이 도는 환영 때문입니다. 이것을 '있다'·'없다' 어느 쪽에도 넣을 수 없습니다. 이것은 원인과 결과가 드러나는 방식이라고 하면 맞습니다. 횃불이 도는 환영이 불의 고리처럼 보인다. 그것이 답입니다. 그 답에 대해 누구도 반박할 것이 없습니다. 사실이 그러하기 때문입니다.

නෑහැ. ඇත්තේ ඒක හින්දා. ඉතින් ඒ වගේ අපි දකින්න ඕනේ. අවිද්‍යාව තෘෂ්ණාදකින් ගොඩනගු ප්‍රතිඵලය මමෙක් හැටියට පේනවා. මම ඉන්නවද නැද කියන උත්තරේ නෙමෙයි ඔතන ගන්නේ. එහෙම එකක් පේන්නේ මෙන්න මේ

그처럼 보아야 합니다. avijjā와 taṇhā로 쌓은 결과가 '나'처럼 보입니다. '나는 있는가 없는가'라는 답을 거기서 잡는 것이 아닙니다. 그런 것이 이 까닭으로 보인다는 것입니다.

හේතුවෙන්. එහෙනම් මතුවටත් මමෙක් එපා නම් ඒ මමයි කියන එක හටගැනීමට හේතු වෙන අවිද්‍යාව තෘෂ්ණාවයි අද දැක යථාර්ථය දැකලා අත්හඇරලා දැම්මද නොවැලී මිදී ගියාද කෙළවර කළාද අවිද්‍යාවය අත්ය ඒවා අසේ විරාග ශේෂයක් නැතුව විරාගයෙන් නිරෝධයට පත්වුණා. එහෙනම් මොකද වෙන්නේ? ඒ පැවැත්ම සඳහා යමෙක් මමෙක් හටගැනීමට හේතුව කාර්කවිල්ලා ක්‍රියාවක් කතාවක් ගොඩනැගීමක් ඒ දෘෂ්ටියෙන් නැත්නම්. ඔහුට අවිද්‍යා ප්‍රත්‍යයෙන් ගොඩනැගෙන්නේ සංඛාර නෑහ. නිරෝධයි. එහෙනම් සංඛාරය නිරෝධ නම්. එතන ඒ හේතුවෙන් ගොන්නැගෙන බලාපොරොත්තු මානසිකත්වයක් නෑහ.

그러니 앞으로도 '나'를 바라지 않는다면, 그 '나'가 생기는 원인인 avijjā와 taṇhā를 오늘 실상을 보고 버렸는가, 달라붙지 않고 벗어났는가, 끝냈는가를 봅니다. avijjā가 남김없이 virāga로 사라짐에 이르렀습니다. 그러면 어떻게 됩니까? 그 존재를 위해 '나'가 생길 원인인 행위나 말이나 쌓음이 그 diṭṭhi로 일어나지 않는다면, 그에게는 avijjā를 조건으로 쌓이는 saṅkhāra가 없습니다. 사라졌습니다. saṅkhāra가 사라졌다면, 거기서 그 원인으로 쌓이는 바라는 마음이 없습니다.

හිත තියෙනවා විඤ්ඤාණ නෑ. පැවැත්මට හේතු වෙන මානසිකත්වය විඤ්ඤාණ කිව්වේ. ඒ විඤ්ඤාණය එතන නෑහැ. විඤ්ඤාණ නිරෝධයි. එතකොට පැවැත්මට හේතුවක් නැති නිසාම පැවැත්ම සඳහා යමක් ඇත්්ද ඒ බලාපොරොත්තු දැන් පිහිටන්නේ නැහ. නාම රූප නිරෝධයි. එහෙනම් ඇස, කන දිව නාසය, ශරීරයේ පැවැත්ම සඳහා යමකට අපි ආධාර කරගෙන ඒ පැවැත්ම සඳහා ආයතනයක්වා නම් දැන් ඒ ආයතන කරන්නේ නැහැ. සලායතන නිරෝධයි. එහෙනම් පැවැත්ම සඳහා යම් ධර්මයක් ස්පර්ශ කළාද එච්චර කල් දැන් වැඩක් නෑහ කියලා දැනගත්තහම ඒ ධර්මය ස්පර්ශ කරන්නේ නැහැ. ස්පර්ශ නිරෝධයි. එහෙනම් ඒ වින්දනය යම්කතාවක් ප්‍රිය කළාද. දැන් එහෙම වින්දනයක් ප්‍රිය කරන්නේ නැහැ. වේදනා නිරෝධයි. එතන ඇලීමක් තිබුණද? දැන් ඒ ඇලීම නිරෝධයි. බැඳීමක් තිබුණද? දැහන තණ්හා

마음은 있지만 viññāṇa는 없습니다. 존재의 원인이 되는 마음을 viññāṇa라 했습니다. 그 viññāṇa가 거기 없습니다. viññāṇa가 사라졌습니다. 그러면 존재의 원인이 없기에 존재를 위한 어떤 것에 대한 바람도 이제 자리 잡지 않습니다. nāmarūpa가 사라졌습니다. 그러면 눈·귀·혀·코·몸의 존재를 위해 무언가에 기대 āyatana로 삼았다면, 이제 그렇게 삼지 않습니다. saḷāyatana가 사라졌습니다. 존재를 위해 어떤 dhamma에 닿았다면, 이제 쓸데없다는 것을 알아 그 dhamma에 닿지 않습니다. phassa가 사라졌습니다. 어떤 느낌을 좋아했다면, 이제 그런 느낌을 좋아하지 않습니다. vedanā가 사라졌습니다. 거기 달라붙음이 있었습니까? 이제 그 달라붙음이 사라졌습니다. 매임이 있었습니까? taṇhā와 upādāna 둘 다 사라졌습니다.

උපාදාන දෙකම නිරෝධයි. එහෙනම් ඒ භවයේ මලිස් බව පැවැත්මිය බවක යම්කිසි බව භවක් තිබුණද ඒ භව නිරෝධයි. භව නිරෝධ නම් මෙලෝදිම කර්ම භව නිරෝධයි. එහෙනම් කර්ම බව නැත්නම් උප්පත්ත බවට මම ගොඩනගන්න ඊළඟ ඵලය හදන්න හේතු නැත්නම් මමයි කියලා හැදු ඵලය දැන් නැත්නම් මම පනවන්න තැනක් නැහැ. එහෙනම් කොතනකවත් තායිසරයක් අයිතට නිරෝධ කරපු කෙනාද මතු ඇහැක්, කනක්, නාසයක්, දිවක්, කයක් මනක් අහවල් ආකාරයෙන් අහවා තැන තියෙනවා කියලා පනවන්න බැහ. රූපයක්, සද්දයක්, ගන්ධයක්, රසයක්, ස්පර්ශයක්, ධර්මයක් අහවාතන ඇසුරු කරනවා කියලා ඇසුරු කිරීමක් පනවන්නද බැ. යමක් ලෝකයේ සම්මතයෙන් පනවනවද ඒක ඉක්මෙව්වා. ඉක්මෙව් නිසා රාතුන් වහන්සේගේ පිරිනිවන් පෑමෙන් එහාට පනවන්න වචන මතන වචන පත නැහ.

그러면 그 bhava의 사람 됨, 존재의 됨이라는 어떤 bhava가 있었다면 그 bhava가 사라졌습니다. bhava가 사라지면 바로 이 생에서 kamma-bhava가 사라집니다. kamma-bhava가 없으면 upapatti-bhava로 '나'를 쌓을 다음 결과를 만들 원인이 없고, '나'로 만든 결과가 이제 없다면 '나'를 둘 자리가 없습니다. 그러니 그렇게 사라지게 한 이에게는 앞으로 눈·귀·코·혀·몸·mano가 어떤 식으로 어디에 있다고 둘 수 없습니다. 형색·소리·냄새·맛·닿음·dhamma를 어디에서 가까이한다고 그 가까이함을 둘 수도 없습니다. 세상의 관례로 두는 것을 넘어섰습니다. 넘어섰기에 arahant의 parinibbāna 너머로는 둘 말도, 말의 길도 없습니다.

ඉවර ඉවරයි. අන්න මම ඉවර කරන්නේ එහෙමයි. ඒ මම කියන එක ඇති වෙන හැටි පෙන්නන්න ඕනේ නැ ඉවර වෙන හැටි පෙන්නන්න ඕනේ. ඇත නැත නැත කියන අන්තයේ එකක් ඒ වගේම හේතුඵල අන්තය හේතුඵලවාදය තව එකක්. හේතුඵල ධර්මයන් යදාර්ථය ගන්නවා මිසා. ඇත නැත කියන අන්තයෙන් මේවරට ගන්න බැහ උත්තර. දවසට අහපු

끝, 끝난 것입니다. '나'를 끝내는 것은 그렇게 합니다. '나'가 생기는 방식을 보일 것이 아니라 끝나는 방식을 보여야 합니다. '있다'·'없다'는 한 극단이고, 원인과 결과의 가르침은 또 다른 것입니다. 원인과 결과의 dhamma로 실상을 잡을 뿐, '있다'·'없다'라는 극단으로는 이 물음의 답을 잡을 수 없습니다.

අන්තයෙන් මේවරට ගන්න බැහ උත්තර. දවසට අහපු ධර්ම ශ්‍රවණය සැමටමටම යථාබෝධය ලබන්න. නිවන් සාස වාසනාවදි

오늘 들은 법문으로 모두가 바른 깨달음을 얻기를, nibbāna의 복이 있기를 빕니다.

번역 고르기