그믐날의 dharma 이야기
අමාවක ධර්ම දේශනා
සංඛතයි කියලා කියන්නේ මොකක්ද? හේතුඵල රටාවකින් සකස් වෙලා එනවා. සකස් වෙන දේවල් වලට කියනවා යමී යමක් සකස් වුණාද? සකස් වෙච්ච දේට සංකත කියලා.
saṅkhata 라고 하는 것은 무엇입니까? hetu 와 phala 의 틀에 따라 짜여서 나타나는 것입니다. 짜여 이루어지는 것들, 무엇이든 짜여 이루어졌다면 그 이루어진 것을 saṅkhata 라고 합니다.
පටිච්ච සමුප්පන්න කියනවා ඒකට ගැලපෙන දේ ඒකට ගැලපෙන්න එකින් එකට සම්බන්ධතාවයක් ඇතිවෙලා. එකින් එකට සම්බන්ධන වැඩ පිළිවිලක් තියෙනවා. මේකෙන් හැදෙන්නේ මේකයි ඒක හේතු හටගන්නේ මේකයි. ඒක හේතුව ඵලයන් හටගන්නේ මේකයි මෙන්න මෙහෙම ක්රමයක්.
그것을 paṭicca samuppanna 라고도 합니다. 서로 알맞은 것끼리 하나하나 이어짐이 생기고, 하나하나 이어져 돌아가는 차례가 있습니다. 이것에서 이것이 생긴다, 그 까닭은 이렇게 일어난다, 그 까닭과 그 열매는 이렇게 일어난다 — 바로 이런 길입니다.
ඉමස්මින් සති ඉදං හෝති ඉමස්ස උප්පාදා ඉදං උප්පජ්ජති මේ පටිච්ච සමුප්පාද න්යායක්.
‘Imasmiṃ sati idaṃ hoti, imassuppādā idaṃ uppajjati.’ 이것이 paṭicca samuppāda 의 이치입니다.
මේ ඇති කල්ලහි මෙය වේ. මේ උපන් කල්ලි මේ උපදින්න.
이것이 있을 때 이것이 있고, 이것이 생길 때 이것이 생긴다.
කාරණා දෙකක් ඔතන පෙන්නවා. ඇති කල්ලි වේ කිව්වා නම් උපන් කරලේ උපදීන්නත් ඕනේ.
거기에는 두 가지가 드러나 있습니다. ‘있을 때 있다’고 했다면 ‘생길 때 생긴다’도 있어야 합니다.
වෙනක දෙකක් නොවීනවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
විමස්මින් සති ඉදන් හෝති මේ ඇති කලි වේ. ඉතින් ඇති කලිහි වේ කියලා එක අදහසක්කුත් නිමස්ස උප්පාදා උප්පජ්ජති මේ උපන් මේ උපදින්න.
‘Imasmiṃ sati idaṃ hoti’, 이것이 있을 때 이것이 있다. 이렇게 ‘있을 때 있다’는 것이 하나의 뜻이고, ‘imassuppādā idaṃ uppajjati’, 이것이 생길 때 이것이 생긴다는 것이 또 하나입니다.
මේ දෙකේ වෙනස් දෙකක් නැත්නම් එකම අදහස දෙපල කියන්න දෙයක් නෑ.
이 둘이 서로 다르지 않다면, 같은 뜻을 두 번 말할 까닭이 없습니다.
දැන් මෙතෙන්දි අපි දකිනවා කුමක් ඇතිකල්ලි කුමක් වෙනවද? කුමක් උපන්ල්ලි කුමක් උපදිනවද?
그러니 여기서 우리는 봅니다. 무엇이 있을 때 무엇이 있습니까? 무엇이 생길 때 무엇이 생깁니까?
මෙන්න මේ කාරණා දෙකක් මෙතන සිද්ධ වීමක් තියෙනවා මේක අපි දකින්න ඕනේ.
여기에는 바로 이 두 가지 일이 일어나고 있습니다. 우리는 이것을 보아야 합니다.
එක පැත්තක් අපිට පේනැද්ද මේ උපන් මේ උපදීනකොට ඒක පේන හරිය.
한쪽은 우리 눈에 보이지 않습니까? ‘이것이 생길 때 이것이 생긴다’ — 그것이 보이는 쪽입니다.
මේ ඇති කල්ලිහි මේ වේෙන හරියක් තියෙනවා නොපෙන හරියක්. හැඟිච්ච හරියක්. කොරසක් ඇති කල්ලි වෙන්නේ හැඟවීම. ඒක අපිට නොපෙන්න පැත්ත.
‘이것이 있을 때 이것이 있다’는 쪽은 보이지 않는 쪽, 넌지시 드러나는 쪽입니다. ‘있을 때 있다’는 것은 넌지시 가리키는 것이며, 그것이 우리에게 보이지 않는 쪽입니다.
උපන් උපදින පැත්ත පේන පැත්ත
‘생길 때 생긴다’는 쪽이 보이는 쪽입니다.
දැන් අපි ලෝක සත්යයක් ගත කරන්නේ මේ උපන් මේ උපදී මේ ඇති කල්ලි වෙන හරිය ලෝක සත්යයට පේන්නේ නැ.
지금 세상의 중생들은 ‘이것이 생길 때 이것이 생긴다’는 쪽만 보며 살아갑니다. ‘있을 때 있다’는 쪽은 세상 중생에게 보이지 않습니다.
මෙන්න මෙහෙම ක්රම දෙකක් මෙතන තියෙනවා. ඉතින් මේ ක්රම දෙකත් එක්කම වනේ අපි මේ පටිච්ච සමුප්පාද විග්රහයෙන් තෝරගන්න.
이렇게 여기에는 두 가지 길이 있습니다. 우리는 이 두 길을 함께 paṭicca samuppāda 풀이에서 가려내야 합니다.
සත්ව පුද්ගල කියන ප්රබේදයක් තියන්නේ නැතුව අපි දකින්න ඕන ජාති පච්චයා ජරා මරණං කියන මේ සිද්ධාන්තය මෙව සිද්ධාන්ත. මෙයා න්යාය ධර්ම
중생이니 사람이니 하는 가름을 두지 않고, 우리는 ‘jāti paccayā jarāmaraṇaṃ’이라는 이 이치, 이 법칙의 dharma 를 보아야 합니다.
ජාති ප්රත්යයෙන් ජරාමරණ වේ.
jāti 를 paccaya 로 하여 jarāmaraṇa 가 있습니다.
දැන් අපි හිතමු ජරා මරණ කියනකොට මිනිහෙක් හෝ සතෙක් විතරද ජරාවට පත් වෙන්නේ මරණයට පත් වෙන්නේ.
자, jarāmaraṇa 라고 할 때, 늙고 죽는 것이 사람이나 짐승뿐일까요?
දක්ස් කොලා මැරෙන්නේ නැද දස් කොලලා වැහැරෙන්නේ නැද ඒවත් වෙනව
나무와 잎은 죽지 않습니까? 나무와 잎은 시들지 않습니까? 그것들도 그렇게 됩니다.
එහෙනම් ජරාමරණ ලෝකේ විද්යාමානයට මේ මිනිහාට සත්වයාට විතරක් නෙමෙයි. මේ බාහිර ලෝකයේ ගස් කොළන් වලටත් මේක තියෙනවා.
그러니 jarāmaraṇa 는 세상에 뚜렷이 드러나 있는 것으로, 사람과 중생에게만 있는 것이 아닙니다. 바깥 세상의 나무와 풀에도 있습니다.
දැන් පන ඇති වෙනකොට මේ ජීවත් වෙලා ඉන්නවා පන්න නැති වුනාම මැරෙනවා කියලා ඒක අර්ථයක්.
목숨이 있을 때 살아 있고 목숨이 없어지면 죽는다는 것, 그것이 한 가지 뜻입니다.
පන නැතුව තියෙන හිතක් නැතුව තියෙන ගහත් ජීවත් වෙනවා පේනවා, වැහැරෙනවා පේනවා, මැරෙනවා පේනවා.
목숨도 없고 마음도 없는 나무도 사는 것이 보이고, 시드는 것이 보이고, 죽는 것이 보입니다.
අපි අල්මාරියක් මේ ගෙනලා තියෙනවා අලුතෙන් හැදු අවස්ථාව හැටියට. හොඳට පොලිස් කරලා, හොඳට ලස්සන කරලා හැඩැර කරලා තියෙන අලුතෙන්. දැන් බැලුවහම මේ පර්ණ අල්මරියක්ද අලුත් අල්මරියක්ද අපිට කියේ මේක අලුත් අල්මරියක්.
우리가 새로 만든 장롱 하나를 들여왔다고 합시다. 잘 닦고 곱게 꾸미고 모양을 내어 새것으로 들여놓았습니다. 보면 이것이 낡은 장롱입니까, 새 장롱입니까? 우리는 새 장롱이라고 말합니다.
මේක මේකන දැන් අවුරුදු 50ක් 60ක් 70ක් ගිය එකක් වගේ පේන්නේ.
그런데 이것은 이제 50년, 60년, 70년쯤 지난 것처럼 보입니다.
දැන් මේක මේ හෙල්ලනා දිරකර වෙලා තියෙන්නේ. මේ ලියෙත් ගිලා. අවුරු ගාණක් විතර කරන මේ අල්මරිය. පේනවා දැන් පාවිච්චි කරන්න බැරි තටම මොකද දොහැරිලා.
이제 흔들거리고 삭아 버렸습니다. 서랍도 내려앉았습니다. 여러 해 묵은 장롱입니다. 보니 더는 쓸 수 없습니다. 뒤틀려 버렸기 때문입니다.
අල්මරිය කඩා හැලනවා. අල්ිය මරණය. අල්මරියත් විනාශය ඒකයි.
장롱이 무너져 내립니다. 그것이 장롱의 죽음입니다. 장롱의 무너짐도 바로 그것입니다.
ජරාමරණ කියන දේකට සජීවී අජීවී ඔක්කොම කොටු වෙනවා.
jarāmaraṇa 라는 것에는 살아 있는 것, 살아 있지 않은 것 모두가 갇혀 있습니다.
සජීවී සත්වයන්ගේ පැවැත්මක් පෙන්නන්න විතරක් නෙමෙයි මේ පටිච්ච සමුප්පාදයනේ චක්රය දීලා තියෙන්නේ. මුළු ලෝකයම ක්රියාත්මක වෙන්නට හැටි. පෙන්වාදන චක්රයක් පටිච්ච සමුපද චක්රය.
paṭicca samuppāda 의 바퀴는 살아 있는 중생의 이어짐만 보이려고 주어진 것이 아닙니다. 온 세상이 돌아가는 모습을 보여 주는 바퀴, 그것이 paṭicca samuppāda 의 바퀴입니다.
දැන් මුළු ලෝකෙම සංකතයි පටිච්ච සමුපන්නයි කිව්වේ ඒකයි. ශරීරය විතරක් මනුස්සයා විතරක් නෙමෙයි.
온 세상이 saṅkhata 이고 paṭicca samuppanna 라고 한 것이 그 때문입니다. 몸만, 사람만 그런 것이 아닙니다.
දැන් මෙතෙන්දිට අපි දකින්න ඕන රෝස වල මලක් අරගෙන පෙන්නන්න ඕනේ. ඒ පටිච්ච සමුප්පාදය.
이제 여기서 우리는 장미꽃 하나를 들어 보여야 합니다. 그것이 paṭicca samuppāda 입니다.
ගච්ච ජාති, වැල් ජාති, ගල් ජාති, කොළ ජාති, මුල් ජාති, මල් ජාති. මළු ජාතියක් නේද?
나무 jāti, 덩굴 jāti, 돌 jāti, 잎 jāti, 뿌리 jāti, 꽃 jāti — 꽃도 하나의 jāti 아닙니까?
ඒකනේ මල් ජාති කිව්වේ. මල් ජාතියලින් එක ජාතියක් තමයි රෝස මල් ජාතිය.
그래서 꽃 jāti 라고 한 것입니다. 꽃 jāti 가운데 하나가 장미꽃 jāti 입니다.
ඒවයත් විවිධ විවිධ ප්රභය තියෙනවා රෝස මල් එක ජාතියවා. හැබැයි ජාති කියන නමාව රෝස මලට යෙදෙනවනේ. මලත් එක්තරා ජාතියක්.
장미에도 여러 갈래가 있지만 장미꽃은 하나의 jāti 입니다. 그래서 jāti 라는 이름이 장미꽃에 들어맞습니다. 꽃 하나하나도 어떤 jāti 입니다.
රෝස මල පරවෙනකොට රෝස මල් ජාතියේ ජරාව පේනවා.
장미꽃이 시들 때 장미꽃 jāti 의 늙음(jarā)이 보입니다.
පරවෙලා වැටුනහම ප්රති හැම රෝස මල මලා.
시들어 떨어지면 그 장미꽃은 죽은 것입니다.
දැන් රෝස මලය මරණය විනාසය.
이제 그것이 장미꽃의 죽음, 무너짐입니다.
එහෙනම් ජරාවට පත්වෙන මරණයට පත්වෙන රෝස මලක් දකින්න හම්බ වුනේ රෝස මල් කියලා ජාතියක් පිපිලා තිබිච්ච නිසා.
그러니 늙고 죽는 장미꽃을 볼 수 있었던 것은 장미꽃이라는 jāti 가 피어 있었기 때문입니다.
ඒවා අනාදිය පටන් තියෙන ජාතියකුත් නෙමෙයි. පිපුණදා පටන් දිගටම තියෙන ජාතියකුත් නෙමෙයි.
그것은 처음 없는 때부터 있던 jāti 도 아니고, 핀 날부터 줄곧 남아 있는 jāti 도 아닙니다.
යම් හේතුන් නිසා යම් කාලෙක මතු වෙලා පෙනිලා විද්යාමාන වෙලා උදේ පෙිලා හවස් වෙනකොට වැරලා ගියා. ඉවැරලා මැරිලා ගියා. අන්න එහෙම ජාතියක් තමයි රෝසමල් ජාතිය.
어떤 까닭들로 어느 때에 솟아나 보이고 드러나, 아침에 피어 저녁이 되면 시들어 갔습니다. 시들어 죽어 갔습니다. 바로 그런 jāti 가 장미꽃 jāti 입니다.
ජාති ප්රත්යා මරණං කියන එක දැන් අපිට ඔප්ප වුණා. කෝස මල ජාතියක් ඒ ජාතියනේ පත්වෙච්ච නිසා තමයි රෝස මල ජරාවක් සහ මරණයක් දැක්කේ. රෝස මල කියලා
‘jāti paccayā maraṇaṃ’이라는 것이 이제 우리에게 밝혀졌습니다. 장미꽃은 하나의 jāti 이고, 그 jāti 에 이르렀기 때문에 장미꽃의 늙음과 죽음을 본 것입니다.
ජරාවක් සහ මරණයක් දැක්කේ. රෝස මල කියලා යමක් පිපුනේ නැත්නම්. රෝසම මල් ජාතියක ජරාවක් හෝ රෝස මල් ජාතියක මරණයක් හෝ අපිට දකින්න හම්බ වෙන්නේ නැහ. තිබුන නිසයි දැක්කේ. ජාති පට්ඨයා ජරාමරණං ජාති නිරෝධා
장미꽃이라는 것이 피지 않았다면 장미꽃 jāti 의 늙음도, 장미꽃 jāti 의 죽음도 우리는 볼 수 없었을 것입니다. 있었기에 본 것입니다.
දැක්කේ. ජාති පට්ඨයා ජරාමරණං ජාති නිරෝධා ජරාමරණ නිරෝධ ඒක මෙතන දැක්කන්නේ.
‘jāti paccayā jarāmaraṇaṃ, jāti nirodhā jarāmaraṇa nirodho’ — 그것을 여기서 보는 것입니다.
එහෙනම් ජාතියක් හටගන්න පටිච්ච සමුප්පාද සිද්ධාන්තය මොකක්ද?
그렇다면 jāti 가 일어나게 하는 paṭicca samuppāda 의 이치는 무엇입니까?
භව පචයා ජාති ඊළඟ සිද්ධාන්තය. එහෙනම් භව කිව්වේ මොකක්ද?
‘bhava paccayā jāti’, 그것이 다음 이치입니다. 그러면 bhava 란 무엇입니까?
නිර්මාණත්මක බවට කිව්වා භව කියලා. යම්කිසි සම්මතයක් තුළ ගොඩනැගෙන යමක්.
지어내는 성질을 bhava 라고 했습니다. 어떤 약속된 틀 안에서 쌓아 올려지는 무엇입니다.
[උගුර කෑරීම]
[목을 가다듬음]
ඒ ගොඩනැගීම සඳහා මොහොතක් මොහොතක් පාසා නිර්මාණත්මක ක්රියාවලියක් සිද්ධ වෙනවද? මෙන්න මේ නිර්මාණත්මක ස්වභාවයට කිව්වා භව
그렇게 쌓아 올리려면 순간순간 지어내는 흐름이 일어나지 않겠습니까? 바로 이 지어내는 성질을 bhava 라고 했습니다.
එර්මානාත්මක ක්රියාවලියන් නොවුනානම් නම් අර ලොකු පොහොට්ටුව එක පෙත්තෙන් පෙත දිගැරිලා සේණු මතුවෙලා පිපුණ මලක් කියන තත්ත්වයට පත් වෙන්න විදිහක්.
지어내는 흐름이 없었다면, 그 큰 꽃봉오리가 꽃잎 하나하나 펼쳐지고 꽃술이 솟아 활짝 핀 꽃이 될 길이 없습니다.
ඒ තුළ නිර්මානාත්මක ක්රියාවලියක් මල නිපතන ක්රියාවලියක් ඒ තුළින් සිද්ධ නොවුනානම් මලක් පිපෙන්න විදිහක් නැහ. දැන් මේක විද්යාව.
그 안에서 지어내는 흐름, 꽃을 만들어 내는 흐름이 일어나지 않았다면 꽃이 필 길이 없습니다. 이것은 과학입니다.
එහ භව පච්චයා ජාති කිව්වේ භව ප්රත්යයෙන් ජාති වෙනවා කිව්වේ සෝස මර නැවති ජාතිය සෝස මරණ ඉපදවන භව නිසා සිද්ධ වුණා.
그래서 ‘bhava paccayā jāti’, bhava 를 paccaya 로 jāti 가 생긴다고 한 것은, 장미꽃이라는 jāti 가 장미꽃을 낳는 bhava 때문에 생겼다는 말입니다.
වෙන බවකින් සිද්ධ වෙන්නේ නැත්මක බව හේතු කරගෙන රෝස මල නිපද වුණා. ඒ වගේම එකම පොගුලේ තියෙන්නේ. තවත් රෝස මලක් නඉපදු වනකින් ඒ රෝස මලයේ ජාතිය ඉපදලා හිටන්නේ තව මල් ජාතියක් මලක් හදනවා මිකා. තව මලක් හදන්නේ ඒකෙන් බැහ. එහෙනම් එකින් එක මලට
다른 bhava 로 생기는 것이 아니라, 제 bhava 를 까닭으로 장미꽃이 만들어졌습니다. 마찬가지로 같은 송이에 달린 다른 장미꽃을 그 장미의 bhava 가 낳는 것도 아닙니다. 다른 꽃은 그것으로 만들 수 없습니다.
හදන්නේ ඒකෙන් බැහ. එහෙනම් එකින් එක මලට එකින් එක බවක් තියෙනවා. රෝස මල් වර්ගයට රෝස මල් නිෂ්පාදනය කරන බව ක්රියාත්මක වෙන්න ඕනේ. එකින් එකට පුද්ගලිකයෝ ඒ නිෂ්පාදනය කරන්න බවක් තියෙන්නත් ඕනේ.
그러니 꽃 하나하나에 저마다의 bhava 가 있습니다. 장미라는 갈래에는 장미꽃을 만들어 내는 bhava 가 돌아가야 하고, 하나하나에도 그것을 만들어 내는 bhava 가 따로 있어야 합니다.
එහෙනම් අපි ගත්ත රෝස මලක් ඇත්නම් ඒ රෝස මල නිෂ්පාදනය කරන යම් බවක් ඇත්නම් ඒ භවද ක්රියාත්මක වීමෙන් තමයි සෝසම ජාතිය ඉපදෙන්නේ. අන්න භව පත්යා ජාති කියන සිද්ධාන්තය හැදෙන හැති.
그러니 우리가 든 장미꽃이 있다면, 그 장미꽃을 만들어 내는 어떤 bhava 가 있어서 그 bhava 가 돌아감으로써 장미꽃 jāti 가 생겨납니다. 그것이 ‘bhava paccayā jāti’라는 이치가 서는 모습입니다.
දැන් අපි මේ ක්රමයට දකින්න ඕනේ. ඒක සකස් වුණ ආකාරය.
이제 우리는 이런 식으로, 그것이 짜여 이루어진 모습을 보아야 합니다.
දැන් ඊළඟට මොකක්ද සිද්ධ වෙන්නේ? ඒ නිර්මාත්මක හැකියාව නිර්මාණත්මක බවට ගොදුරුේ මොනවද?
그다음엔 무엇이 일어납니까? 그 지어내는 힘, 지어내는 bhava 에 붙잡히는 것들은 무엇입니까?
නිර්මාත්මක බව කියන්නේ එක්තරහ ධර්මතාවයක්. ඒකට ගොදු වෙන්න අවශ්ය කරන්නා වූ ආපෝ ධාතු, තේජෝ ධාතු, වායෝ ධාතු, පඨවි ධාතු වාදී රූප ධාතු ඒකට ගොදුරු වුනහම තමයි. ඒ නිර්මානාත්මක භවයේ ක්රියාත්මක වීම පේන්නේ.
지어내는 bhava 란 하나의 dhammatā 입니다. 거기에 필요한 āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavi dhātu 같은 rūpa dhātu 들이 거기에 붙잡혀야 비로소 그 지어내는 bhava 가 돌아가는 것이 보입니다.
නැ නිර්මාණත්මක බව කියන ධර්මතාවයක් තිබුණඵල ක්රියාත්මක වීමක් දකින්න එබැයි.
지어내는 bhava 라는 dhammatā 가 그저 있기만 해서는 돌아가는 것을 볼 수 없습니다.
එහම් මෙතන මොකක්ද සිද්ධ වෙන්න ඕනේ? ඒ භව සිද්ධ වෙන්න නම් තව සිද්ධාන්තයක් ඔතන සිද්ධ වෙන්න ඕනේ. ඒ තමයි උපාදාන පච්චයා භවෝ කියන සිද්ධාන්තය.
그렇다면 여기서 무엇이 일어나야 합니까? 그 bhava 가 일어나려면 또 하나의 이치가 거기서 일어나야 합니다. 그것이 ‘upādāna paccayā bhavo’라는 이치입니다.
උපාදාන කියලා කිව්වා අපි ඉස්සෙල්ලාත් විග්රහ කරලා හිටියේ උපාදාන කියන්නේ මොකක්ද? ඒ බවක් නිර්මාණය කිරීමට නම් ඒකට අවශ්ය කරන යමක්. ඒ හරහා ලං වෙලා බැඳෙන්න ඕනේ.
upādāna 는 앞에서도 풀이해 두었습니다. upādāna 란 무엇입니까? 그 bhava 를 지어내는 데 필요한 무엇입니다. 그것이 다가와 붙어 묶여야 합니다.
උපකාර වෙන්න ඕනේ. අන්න ලං වෙලා උපකාරාත්මක වශයෙන් ආධාරයක් දෙනකොට තමයි අර නිර්මානාත්මක බව ක්රියාත්මක වීමෙන් ජාතිය හටගන්නේ. මල් ජාතිය හටගන්න.
도와야 합니다. 다가와 돕는 식으로 받쳐 줄 때 비로소 그 지어내는 bhava 가 돌아가 jāti 가 일어납니다. 꽃 jāti 가 일어납니다.
එහෙනම් මොනවද උපාදාන වෙන්නේ? අවශ්ය කරන ආපෝ ධාතුව, තේජෝ ධාතුව, වාහයෝ ධාතුව, පඨවි ධාතුව කියන ධාතු හතර ඒකින් එකට සංයෝග වෙලා මිශ්ර වෙලා. ඕජසක් බවට හැදිලා සකස් වෙලා. අන්න ඒ හැදෙන ඕජස අර මල කියන දෙකෙන් නිර්මාණත්මක බව කරන දේත් ද්රව්ය වස්තු වශයෙන් ආසානයට ඇදිලා වැඳිලා තියෙන්න ඕනේ. උපාදාන වෙන්න ඕනේ. එතකොට තමයි මල් භවදවන්නේ. එතකොට තා මල් ජාතියක් පහළ වෙන්නේ.
그렇다면 무엇이 upādāna 가 됩니까? 필요한 āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavi dhātu, 이 네 dhātu 가 서로 어우러지고 섞여 ojā 로 만들어집니다. 그렇게 만들어진 ojā, 꽃을 지어내는 데 쓰일 것이 물질로서 가까이 끌려와 묶여 있어야 합니다. upādāna 가 되어야 합니다. 그때 꽃의 bhava 가 일어나고, 그때 꽃 jāti 가 나타납니다.
දැන් ඒ ටික උපාදානය වෙන්න නම් කොහොමද උපාදාන කරගන්නේ?
그러면 그것들이 upādāna 가 되려면 어떻게 붙잡습니까?
නටුව දිගේ ආපු අර ඕජස ඇවිදිලා තමයි උපාදාන වුණේ. ආසන්නට ඇදලා දුන්නේ.
꽃자루를 따라 올라온 그 ojā 가 와서 upādāna 가 된 것입니다. 가까이 끌어다 준 것입니다.
ඒ නුවට යම්කිසි දෙයක්. ඒ තණ්හ හා වුණේ නැත්නම් අර ඕජස
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
තණ්හ හා වෙන නිසා තණ්හා කියනවා. තණි හා වෙනවා කියන එකයි මේකේ අර්ථය.
자리에 들러붙기 때문에 taṇhā 라고 합니다. ‘자리에 들러붙는다’는 것이 그 뜻입니다.
මොන තනින්ද හා වුනේ? මලයි යමක් යම් තැනක ඉපද වෙනවද? අන්න එතනටයි හා වුනේ.
어느 자리에 들러붙었습니까? 꽃이라는 것이 어느 자리에서 생겨납니까? 바로 거기에 들러붙은 것입니다.
හා වුනේ කුමක් මගින්ද? උපාදාන වෙච්ච එකට ඒ දන්නේ හා වුනා නම් අර ඕජස ඒකෙන් තමයි ඇඳිලා ගියගින්න බැඳුනේ. ඇදිලා බැඳුනේ ඒක.
무엇으로 들러붙었습니까? upādāna 가 된 그 자리에 들러붙었다면, 그것으로 그 ojā 가 끌려가 묶인 것입니다. 끌려와 묶인 것이 그것입니다.
නටුව දිගේ ඇදිලා එනවා. තනිහ වෙනවා. ආසන්නට එකතු කරලා දෙනවා, උපාදාන වෙනවා. නිර්මාත්මක ක්රියාත්මක වෙනවා, නිපද වෙනවා. නිපද වීමේ ප්රතිඵලය මල ජාතියප්ජා
꽃자루를 따라 끌려옵니다. 자리에 들러붙습니다. 가까이 모아 줍니다. upādāna 가 됩니다. 지어내는 힘이 돌아갑니다. 만들어집니다. 만들어진 열매가 꽃 jāti 입니다.
ජාති දැන් පටිච්ච සමහපාල ක්රමය යමක් නිර්මාණය වෙන නියම හැකියාව නියම ක්රම හණ්හා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
හටගන්නකොට ඒ කණ් හාවෙන්න ඕජසක් මලයේ නටුව දිගේ යාවේ කොයින්ද මල ඒක කඳෙන් ගත්තා.
그것이 일어날 때 그 들러붙을 ojā 는 꽃자루를 따라 어디서 왔습니까? 꽃은 그것을 줄기에서 얻었습니다.
කඳ කොයින්ද වේදනා පත්යා තණ්හා
줄기는 어디서 얻었습니까? ‘vedanā paccayā taṇhā’.
වීමක් දනවනට කියනවා වේදනා හිතෙනවට නෙමෙයි මේ කියන්නේ. වේදනා කියන්නේ වීමක් දනවනවා. යම් සිදු වීමක් සිද්ධ කරනවා. ඒකට කියනවා වේදනා.
무엇이 일어나게 하는 것을 vedanā 라고 합니다. 여기서 말하는 것은 아픔을 느끼는 것이 아닙니다. vedanā 란 무엇이 일어나게 하는 것, 어떤 일을 일으키는 것입니다. 그것을 vedanā 라고 합니다.
එහෙනම් මොනවද සිද්ධ වුනේ?
그러면 무엇이 일어났습니까?
ආපෝ ධාතුවයි, පඨවි ධාතුවයි ඕජසභවරක පත් කරලා හිතා මුල් වලට තෙත් වීමක් දැනෙව්වා. තෙත් වීමෙන් ඇදලා ගත්තා. වීමක් දනෝප නිසා.
āpo dhātu 와 paṭhavi dhātu 가 ojā 로 바뀌게 하여 뿌리에 젖어 드는 일을 느끼게 했습니다. 젖어 듦으로써 끌어들였습니다. 무엇이 일어나게 했기 때문입니다.
වේදනා නිසා. කොලේටේ වැටිෙන සූර්යාලෝකය ගහට ඇදලගත්තා වීමක් දැනවා උෂ්ණේ ඇතුල් වීමක් වුණා. ඔන්න ඒ වීමක් දනපු නිසා තමයි ඕජසක් එකතු වෙලා ඕජසක් හැදුනේ.
vedanā 때문입니다. 잎에 떨어지는 햇빛을 나무가 끌어들였습니다. 무엇이 일어나게 하여 따뜻함이 안으로 들어갔습니다. 그렇게 무엇이 일어나게 했기 때문에 ojā 가 모여 만들어진 것입니다.
ඒ නිසා තමයි ඒ තණන්නේ හා වුනේ. ඒ නිසා තමයි බැඳුනේ. ඒ නිසා තමයි රැඳිලා හිතන් නිර්මාණය වෙලා මල නැති එක නිර්මාණය කළේ. ඒ නිසා තමයි මලක ජරාවක් මරණයක් හටගන්නේ.
그래서 그 자리에 들러붙었고, 그래서 묶였고, 그래서 머물며 지어져 없던 꽃을 지어냈습니다. 그래서 꽃의 늙음과 죽음이 일어나는 것입니다.
අන්න පටිච්ච සමුප්පාදය ක්රමානුකූලවිය හැරි.
이것이 paṭicca samuppāda 가 차례대로 이어지는 모습입니다.
දැන් ඊළඟට බලන්න ඕනේ. වේදනා කියන්නාව තත්ත්වයට ඉස්සෙල්ලා ඒකටත් හේතුවක් තිබුණා. මොකක්ද ක්රමය සිද්ධාන්තය? පස්ස පච්චයා වේදනා මුල එක තෙනක තියෙනවා පෝර තවෙනක තියෙනවා. ස්පර්ශ වුනොත් එනවද?
이제 그다음을 보아야 합니다. vedanā 라는 상태보다 앞서 그것에도 까닭이 있었습니다. 그 이치는 무엇입니까? ‘phassa paccayā vedanā’. 뿌리는 한 곳에 있고 거름은 다른 곳에 있습니다. 맞닿지 않는데 오겠습니까?
ජලය එක එතනක තියෙනවා මුල තව සෙනක තියෙනවා. ජලයේ මුලට ස්පර්ශ වුනොත් ඇදලා ගන්නවද? වීමත් දනවනවා වගේ. දනවන්න විදිහක් නෙ. එහෙනම් ඒවා මුල් වලට ස්පර්ශ වෙන්න ඕනේ.
물은 한 곳에 있고 뿌리는 다른 곳에 있습니다. 물이 뿌리에 닿아야 끌어들이지 않겠습니까? 무엇이 일어나게 할 길이 없지요. 그러니 그것들이 뿌리에 닿아야 합니다.
ස්පර්ශය වුනාම තමයි ඕන දේවල් ඕන විදිහට ධනවලා සකස් වෙලා ඕජසවට පත් කරලා ගෙනියන්නේ. අන්න ස්පර්ශ ඉරේලිය කොලේට ස්පර්ශ වුනොත් තමයි ඇදලා ගන්නේ.
닿아야 비로소 필요한 것들이 필요한 대로 일어나 짜여 ojā 가 되어 실려 갑니다. 햇빛도 잎에 닿아야 끌어들입니다.
අන්න පස්ස පතා වේදනා ස්පර්ශයක් නිසා මේවීම් දනවනවා. සකස් වෙලා එනවා.
이것이 ‘phassa paccayā vedanā’입니다. 닿음 때문에 일어남들이 생기고 짜여 나옵니다.
නැ ස්පර්ශය කොහොමද ආවේ.
그러면 phassa 는 어떻게 왔습니까?
වතුර දාන්න තැනක් තිබුනේ නැහම්, පොළොවත් නැහ, බුරුල්ල වෙච්ච පොළොවත් නැහම්. පෝර දාන්න තැනක් තිබුනේ නැහනම්. ඒවා ආයස්ථාන හැවත් පිහිටවන තැනක් නොතිබුණ නම් කොහෙන්ද ඇදලා ගන්නවීමක් දනවන්නේ මුල් වලට තෙවීමක් දනවන්නේ කොහෙන්ද? පස තෙත් වුනේ නැත්නම් මුල තෙත්තෙන්න විදිහක් නෑහ. එහෙනම් කෙත රදා හිටින්න පස තියෙන්න ඕනේ.
물을 부을 곳이 없었다면, 땅도 없고 부드럽게 풀린 땅도 없었다면, 거름을 줄 곳이 없었다면, 그것들을 모아 둘 āyatana, 곧 자리가 없었다면, 어디서 끌어들이겠습니까? 뿌리에 젖어 듦을 어디서 일으키겠습니까? 흙이 젖지 않았다면 뿌리가 젖을 길이 없습니다. 그러니 머물 수 있게 흙이 있어야 합니다.
අන්න පසට යම්කිසි දෙයක් ආයතන කරගත්තා ජලය දමන ආයතනය පස පෝර දාන ආයතනය පස ඒක ආයස්ථානය හවත් එකතු වෙන ස්ථානයක්
흙을 어떤 것의 āyatana 로 삼았습니다. 물을 붓는 āyatana 는 흙, 거름을 주는 āyatana 도 흙입니다. 그런 āyatana, 곧 모이는 자리가 있어야 합니다.
තියෙන්න ඕනේ. ආපෝ ධාතුව, තේජෝ ධාතුව, වායෝ ධාතුව, පඨවි ධාතුව කියන ධාතු හතර එකතු වෙන්න විස්ථානය තියෙන්න ඕනේ තව තැන
āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavi dhātu, 이 네 dhātu 가 모일 자리가 있어야 합니다.
සමන්තරයක් තියෙන්න ඕනේ අනන්තරයක් ඇදගන්න කිව්වේ එක ඔజుනත් ක්රියාත්මකක්. අනන්ත සමන්තර බාහිරව
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
එහෙනම් පස සමනන්තරය වෙනකොට අනන්තරයේ වශයෙන් ඒක රැඳලා එනවා ජලය පෝර කොරේ සමනන්තරය වෙනකොට ඉරුවෙලිය අනන්තරය වශයෙන් ඒකට ඇදලායි නේ. අනන්තර සමනන්තරට ප්රත්ය දෙක ක්රියාත්මක වෙලා අන්න එතන හටගන්නවා අර ස්පර්ශය හටගන්නවා ආයතන තිබිච්ච නිසා.
그러니 흙이 samanantara 가 될 때 anantara 로서 물과 거름이 거기에 머물러 옵니다. 잎이 samanantara 가 될 때 햇빛이 anantara 로서 거기로 끌려옵니다. anantara 와 samanantara, 두 paccaya 가 돌아가 거기서 phassa 가 일어납니다. āyatana 가 있었기 때문입니다.
ඉන් රූප ශබ්ද ගන්ධ රස ස්පර්ශ ධර්ම කියන මේ හයම හටගන්න අවශ්ය වන රස ධාතුන් තැන්පත් වෙලා ඇදලා ගැනීම සඳහා තැන්පත් වෙන්න මේ ලෝකයේ ඊට අවශ්ය දැන් තියෙන නිසා කියනවා. සරායතන පත්යා පස්සෝ
그래서 rūpa, sadda, gandha, rasa, phoṭṭhabba, dhamma 이 여섯이 일어나는 데 필요한 dhātu 들이 자리 잡아 끌려 들어오도록, 이 세상에 그에 필요한 것이 있기 때문에 ‘saḷāyatana paccayā phasso’라고 합니다.
ඒකට අනුකූලා ැ සතයෙක් කියවුනේ නැහ කොතනකවත් තව සතාරත් වෙච්චරයි ද්රව්යස්තු රත් වෙච්චයි. සත්ව පුද්ගල භේරය අත්හැරලයි පටිච්ච සමුපදයම අයින්නේ.
그에 맞추어 보면 어디에서도 중생을 말하지 않았습니다. 물질과 재료만 말했습니다. 중생이니 사람이니 하는 가름을 내려놓고서 paṭicca samuppāda 를 풀어내는 것입니다.
අන්න සලායතන කිව්වේ ඇහැ කන දිව නාසය ශරීරය කියලා හිතන් ගත්තෙ මේ ශරීරය කොටස් පෙන්නන්න විතරයි. ඒක සියල්ලටම උපදු කරන්න බැහ. යම් තැනක එකතු වෙන ස්ථානය කියන එකයි ආයතන කිව්වේ. ආයස්ථාන කියන එක. ආය කියන්නේ එකතුව විස්ථාන කියන්නේ එකතු වෙන තැන්. රූප එකතු වෙන තැන් නිසා ඇහැ
saḷāyatana 를 눈, 귀, 혀, 코, 몸이라고만 여긴 것은 이 몸의 부분을 보여 주려는 것일 뿐입니다. 그것을 모든 것에 맞출 수는 없습니다. 어떤 곳에 모이는 자리, 그것을 āyatana 라고 했습니다. ‘āya-sthāna’, āya 는 모임이고 sthāna 는 모이는 자리입니다. rūpa 가 모이는 자리이기 때문에 눈이,
චක්කායතනය වුනේ ඒකයි. සද්දය එකතු කරන තැන නිසයි සෝතායතන ව. ගන්ධ එකතු කරන නිසයි ගානයතන. ඉතින් ඒ වගේ ඒ දේ එකතු කරන්න යමක් ආයතන නම් ඒ නමින් හඳුන්වනවා.
cakkhāyatana 가 된 것입니다. 소리를 모으는 자리이기에 sotāyatana, 냄새를 모으기에 ghānāyatana 입니다. 이처럼 무엇을 모으는 것이 āyatana 라면 그 이름으로 부릅니다.
ආයතන කියන්නේ මොකක්ද? එකතු වෙනේ ස්ථානය. අන්න ආයතන වලට හේතුව මොකක්ද? නාම රූප පච්චයා සලායතන ඔන්න වැදගත් තැනකට දැනගැකිලා යන්නේ.
āyatana 란 무엇입니까? 모이는 자리입니다. 그러면 āyatana 의 까닭은 무엇입니까? ‘nāmarūpa paccayā saḷāyatana’ — 이제 중요한 대목에 이르렀습니다.
මේ ඔක්කොම එකතු කරන ස්ථානයට ඒවට සකස් කරන්න ඒ අවශ්ය වවස වන්නා වූ රූපයෝ නිපදවන්න අවශ්ය නම් හැඩගැස්මක් තියෙන්න ඕනේ. නම්තාවය කිව්වේ නාමය කිව්වේ අන්න එතන හැඩ ගැස්ම හැඩලය
이 모든 것을 모으는 자리에 맞게 짜이도록 필요한 rūpa 들을 만들어 내려면 어떤 꼴이 잡혀 있어야 합니다. 거기서 nāma 라고 한 것은 바로 그 꼴, 모양틀입니다.
හැඩතලයක් හදන්න ශක්තියක් ඕන කරනවා. ඒ හැඩලයට අනුකූලව තමයි ඒවා සකස් වෙලා යාය එතන සකස් වෙන්නේ. එහෙනම් පසේ හැඩ තලයක් ඕනේ. ගහ නැවති හැඩ තලයක් ඕනේ.
모양틀을 만들려면 힘이 필요합니다. 그 모양틀에 맞추어 그것들이 짜여 갑니다. 그러니 흙에는 흙의 모양틀이, 나무에는 나무의 모양틀이 있어야 합니다.
සූර්යාලෝකෙන්ද කොලේ නැවති හැඩ තලයක් ඕනේ. අන්න ඒ ආයතනය සකස් වීමට අවශ්ය කරන ඒ හැඩ තලයට අනුකූලව නමාදින්න ඕනේ සතර මහාභූතය.
햇빛에도, 잎에도 모양틀이 있어야 합니다. 그 āyatana 가 짜이는 데 필요한 모양틀에 맞추어 네 mahābhūta 가 굽혀져야 합니다.
සතර මහාභූතයේ රූප වෙනවා. ඒ හැඩ තලයට දුන්නා වූ ආකාරයේ නාම වෙනවා. ඒක තමයි නම් එහෙවත් හැඩතලය.
네 mahābhūta 가 rūpa 가 됩니다. 그 모양틀에 따라 주어진 꼴이 nāma 가 됩니다. 그것이 nāma, 곧 모양틀입니다.
මෙන්න මේක තමයි පතන නාම රූප පච්චා සලාතනා කිව්වේ. හැටතලයත් 60 තලයට අනුකූලව පිහිටිය වූ සතර මහාභූතයත් නිසා.
바로 이것을 ‘nāmarūpa paccayā saḷāyatana’라고 한 것입니다. 모양틀과, 그 모양틀에 맞추어 자리 잡은 네 mahābhūta 때문입니다.
බාහිර නාම රූපයක් හටගන්න. අභ්යන්තර නාම රූපයි, බාහිර නාම රූපයි දෙකක්. අභ්යන්තර නාම රූප එකක් බාහිර නාම රූප එකක්.
바깥 nāmarūpa 가 일어납니다. 안의 nāmarūpa 와 바깥 nāmarūpa, 두 가지입니다. 하나는 안의 nāmarūpa, 하나는 바깥 nāmarūpa 입니다.
ඔන්න ඇතිවෙන වෙනස නාම රූප වලින් තමයි කරුව බෙදුනා වාගේ ගහ කරුව බෙදුනා වාගේ පටිච්ච සමුප්පාදය නැවති ගහ බෙදෙන තැන. ඔවනේ කරුව බෙදෙන තැනහා සමානයි ඔස.
nāmarūpa 에서 생기는 이 갈림은 나무의 가지가 갈라지는 것과 같습니다. paṭicca samuppāda 라는 나무가 갈라지는 자리입니다. 가지가 갈라지는 자리와 꼭 같습니다.
එහෙනම් කරුවේ ඔක්කොම කරුවේ දෙපැත්තම කරු දෙකම එකතු වෙලා ඒක කඳක් වෙනවා. කඳට දෙකට එබදුනාම කරුද කරුවක් හැදෙනවා. ඒ පැත්තට අතු දෙකක් ගිහිල්ලා. මෙන්න මේවාගේ අභ්යන්තර නාම රූප සහ බාහිර නාම රූප කියලා දෙහකට බෙදන කරුව තමයි පරිපදනති ගහේ කරුව තමයි නාම රූප දෙක.
갈림목의 두 가지가 모두 하나로 모여 줄기가 됩니다. 줄기가 둘로 갈라지면 갈림목이 생기고 양쪽으로 가지 둘이 뻗어 갑니다. 이처럼 안의 nāmarūpa 와 바깥 nāmarūpa 로 둘로 갈라지는 갈림목, 그것이 paṭicca samuppāda 나무의 갈림목인 두 nāmarūpa 입니다.
දෙකම එක පිද කඳ මොකක්ද විඤ්ඤාණ විඤ්ඤාණ පච්චයා නාමරූප අන්න මනෝ පුබ්බංගමා ධම්මා කියන්නද ගිහිල්ලා ගිහිල්ලා ඔක්කගේ මුල අහු මුල් කඳ
둘이 하나로 모이는 줄기는 무엇입니까? viññāṇa 입니다. ‘viññāṇa paccayā nāmarūpa’. ‘manopubbaṅgamā dhammā’라고 하듯이, 거슬러 올라가면 모든 것의 밑동, 그 줄기입니다.
දැන් විඤ්ඤාණ කිව්වේ මොකක්ද
그러면 viññāṇa 란 무엇입니까?
ප්රභස්සර මිදං භික්ඛවේ චිත්තං කියන මේ චිත්තයද ඒ චිත්තකාරයෙන් තියන්න ඉර දෙන්නේ නැතුව එක කට ගැන්නුවා. ආගන්තුක එන උපකිලිත්ත එන උපකිලිත්තක් ආගන්තුක කෙලෙස් වලින් කහට ගැනවට පස්සේ මොකක්ද වුනේ? මොන කහටද ගැන්නෙව්වේ? අවිද්යාවයි තෘෂ්ණාවයි දෙකේ කට ගැන්නෙව. ඒකේ ප්රබේදය තමයි මේ කහට ගන්න තියෙන්නේ.
‘pabhassaramidaṃ bhikkhave cittaṃ’ — 이 citta 가 본디 빛나는 그대로 있지 못하고 얼룩이 들었습니다. 밖에서 찾아온 upakkilesa, 손님 같은 kilesa 로 얼룩이 든 뒤 무엇이 되었습니까? 무슨 얼룩이 들었습니까? avijjā 와 taṇhā, 이 둘의 얼룩이 들었습니다. 그 갈래가 바로 이 얼룩입니다.
අවිද්යාවයි තෘෂ්ණාවයි කියන දෙක යම් තැනකද පැවැත්මේ ශක්තියද? අවිද්යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන් ගොඩනාගන්නේ මොකක්ද? පැවැත්මේ ශක්තිය.
avijjā 와 taṇhā, 이 둘은 이어져 있으려는 힘입니까? avijjā 와 taṇhā 로 쌓아 올리는 것은 무엇입니까? 이어져 있으려는 힘입니다.
එහෙනම් මේ පහළ කරන විඤ්ඤාණුව අවිද්යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන් ගොඩනගෙන ඒවා. ගොඩනැගුවේ යම් ආකාරයෙන්ද පැවැත්මේ ශක්තිය ඊට අනුකූලව ගැප් කරලයි ගොඩනගත්තා.
그러니 이렇게 나타나는 viññāṇa 는 avijjā 와 taṇhā 로 쌓아 올린 것입니다. 어떤 모양으로 쌓았든 이어져 있으려는 힘도 그에 맞추어 쌓였습니다.
මෙන්න මේකට අපි කියනවා කර්ම ශක්තිය. යමක් ගොඩනගෙන ශක්තිය
바로 이것을 우리는 kamma 의 힘이라고 합니다. 무엇을 쌓아 올리는 힘입니다.
දැන් මේ ගොඩනගෙන ශක්තිය ඇති කරන්නේ කොහොමද අභ්යන්තර නාම රූප ක්රියාත්මක වෙලා නාම රූප පච්චයා විඤ්ඤාණං කියලා සිද්ධන්තයක් ඇති කරනවා. ඒ ගොන්නගු විඤ්ඤාණය නැවත ඒ නාම රූප ඇදැදා අරගෙන අභ්යන්තර නාම රූප වශයෙන් අර මනසටහන් හැදලා අරගෙන නාම රූප පච්චයා විඤ්ඤාණං විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම රූපං කියත් දෙපැත්ත ක්රියාත්මක වෙන්න පටන් ගන්නා.
그러면 이 쌓아 올리는 힘은 어떻게 생깁니까? 안의 nāmarūpa 가 돌아가 ‘nāmarūpa paccayā viññāṇaṃ’이라는 이치를 만듭니다. 그렇게 쌓인 viññāṇa 가 다시 nāmarūpa 를 끌어당겨 안의 nāmarūpa 로서 마음의 자국을 만들고, ‘nāmarūpa paccayā viññāṇaṃ, viññāṇa paccayā nāmarūpaṃ’ 하고 양쪽이 돌아가기 시작합니다.
මෙහෙම ක්රියාත්මක වෙන්න එකවාරයක් තිබිච්ච විඤ්ඤාණ ශක්තිය ඔය චක්රය ක්රියාත්මක වීම නිසා වේගවත් බලවත් වෙනවා.
이렇게 돌아가면서, 한때 있던 viññāṇa 의 힘은 이 바퀴가 돌아감으로써 더 빠르고 더 세집니다.
බලවත් වෙන්න ආසේවිත භාවිතීකෘතගින් ඇසුරු කරන භාවිතා කරන බොහෝකොට ඇසුරු කරන අදහස නිසා. නාම රූපච්ඡා විඤ්ඤාණං විඤ්ඤාණ පච්චා නාම රූපං කියලා එකින් එකට බලවත් වෙන්නේ. ඒ විඤ්ඤාණයේ බලය වැඩි කරනවා.
세지는 것은 āsevita, bhāvita, bahulīkata, 곧 가까이하고 닦고 자주 되풀이하기 때문입니다. ‘nāmarūpa paccayā viññāṇaṃ, viññāṇa paccayā nāmarūpaṃ’ 하고 서로가 서로를 세게 합니다. 그것이 viññāṇa 의 힘을 키웁니다.
විඤ්ඤාණ බලවත් වෙනකොට නිකුත් කරන ශක්ති බලයත් වැඩි වෙනවා.
viññāṇa 가 세지면 내뿜는 힘도 커집니다.
මෙන්න මේ නිසා ඒ නිෂ්පාදනය කරන්න අවිද්යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන් බලයක් නිකුත් කරනවා. විඤ්ඤාණ බලවත් වෙලා.
그래서 그것을 만들어 내려고 avijjā 와 taṇhā 로 힘을 내뿜습니다. viññāṇa 가 세져서입니다.
මෙන්න මේ බලයට අපි කියනවා ශක්ති විශේෂය. ආකර්ෂණ ශක්තියක් හැදගැනීමේ ශක්තිය යමක් ක්රියාත්මක කරන ශක්තිය කියලා. ඔන්න ඒ ක්රියාත්මක වන ශක්තිය තිබිච්ච නිසා තමයි සතර මහාභූතයන්ට නිසංසලව ඉන්න බැරි.
이 힘을 우리는 남다른 힘이라고 합니다. 끌어당기는 힘, 무엇을 만들어 내는 힘, 무엇을 돌아가게 하는 힘입니다. 그 돌아가게 하는 힘이 있기 때문에 네 mahābhūta 는 가만히 있을 수 없습니다.
ඒවා ඒ ශක්තියෙන් බලගැන්වෙනවා. බලගැන්වට පස්සේ රූකඩ වාගේ පැත්තක තියෙන්න තිබිච්ච සතර මහාභූත ආපෝ ධාතුව, තේජෝ ධාතුව වාය ධාතුව පඨවි ධාතුව එසේ පවතින්නේ නැතුව අර ශක්තියට ගෝචර වෙනවා.
그것들은 그 힘으로 힘을 얻습니다. 힘을 얻은 뒤에는, 꼭두각시처럼 한쪽에 놓여 있었을 네 mahābhūta, 곧 āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavi dhātu 가 그대로 있지 않고 그 힘의 대상(gocara)이 됩니다.
ගෝචරය වෙලා යම් නාම රූපයක් නිෂ්පාදනය කරන්න බාහිරතර යොමු කරන්න ඕනද ඒ විදිහට අවශ්ය කරන විදිහට නම්යකට ශක්තිය දිව සකස් කරනවා. එතකොට හතර මහාභූතයන්ගෙන් අනුකූල රූපයක් සකස් වෙලා එනවා. මෙන්න මේ ක්රමයට
대상이 되어, 어떤 nāmarūpa 를 바깥으로 만들어 내야 한다면 그에 맞게 힘이 그것들을 굽혀 짜 맞춥니다. 그러면 네 mahābhūta 에서 알맞은 rūpa 가 짜여 나옵니다.
රූපයක් සකස් වෙලා එනවා. මෙන්න මේ ක්රමයට තමයි විඤ්ඤාණයකින් නාම රූපයක් බාහිරට නිෂ්පාදනය කරන්නේ. අභ්යන්තර නාම රූපය
바로 이런 식으로 viññāṇa 가 nāmarūpa 를 바깥으로 만들어 냅니다.
නිෂ්පාදනය කරන්නේ. අභ්යන්තර නාම රූපය විඤ්ඤාණය සමඟ ඒකට මේකට එකින් එකට අඤ්ඤ මඤ්ඤ ප්රත්යය කියන ප්රත්යයෙන් ප්රත්ය වෙමින් විඤ්ඤාණය බලවත් කරලා බලවත් විඤ්ඤාණය නිෂ්පාදනය කරලා දුන්න ශක්තිය සතර මහාභූතය අනුකූලව ඊට අනුකූල 7තලයක් හදන්න විශ්වයට ශක්තියක් නිකුත් කරනවා. නිකුත් කරන ශක්තිය විඤ්ඤාණ ශක්තිය
안의 nāmarūpa 는 viññāṇa 와 함께, 서로가 서로에게 aññamañña paccaya 로 paccaya 가 되면서 viññāṇa 를 세게 하고, 그렇게 세진 viññāṇa 가 만들어 낸 힘이 네 mahābhūta 에 맞는 모양틀을 만들도록 온 누리에 힘을 내뿜습니다.
කරනවා. නිකුත් කරන ශක්තිය විඤ්ඤාණ ශක්තිය නැ අපි චිත්ත ශක්තිය කියනවා කර්ම ශක්තිය කියලා. ඔය දෙකට
내뿜는 그 힘이 viññāṇa 의 힘입니다. 우리는 그것을 citta 의 힘, kamma 의 힘이라고도 합니다.
කියලා. ඔය දෙකට සහජාත කර්ම ශක්තිය නානාක්ෂණික කර්ම ශක්තිය කියලා දෙයාකාරයකින් ඔය ශක්තිය නිෂ්පාදනය කරනවා. එකක් නිෂ්පාදනය විඤ්ඤාණයේ නිෂ්පාදනය කරන මොහොතෙම ගොන්න ශක්තිය අනුකූලව දෙයක් නඉපදවන්න අනිකින් තමයි නිදහස් කරහර ශක්තිය පස්සේ ලැබිච්ච වෙලාවකක් නඉපදවන්න නානාක්ෂණික කර්ම ශක්තිය කියනවා එසේ නිදහස් කරපු කර්ම ශක්තියට එවලේ ක්රියාත්මක කරපු යමක් ක්රියාත්මක කර්ම ශක්තියට කියනවා විඤ්ඤාණයේ සහජාත කර්ම ශක්තිය. අන්න සත්වයෙක් වශයෙන් ක්රියාත්මක
그 힘은 sahajāta kamma 의 힘과 nānākkhaṇika kamma 의 힘, 두 가지로 만들어집니다. 하나는 viññāṇa 가 만들어 내는 바로 그 순간 쌓인 힘에 맞는 것을 낳는 것이고, 다른 하나는 풀려나 있다가 나중에 얻은 때에 낳는 힘으로, 그렇게 풀려난 kamma 의 힘을 nānākkhaṇika kamma 의 힘이라고 합니다. 그 자리에서 무엇을 돌아가게 한 kamma 의 힘은 viññāṇa 의 sahajāta kamma 의 힘이라고 합니다.
ශක්තිය. අන්න සත්වයෙක් වශයෙන් ක්රියාත්මක යන්න එන්න දඟ උඩ පයින්න කතා කරන්න වටවිපිට බලන්න මේවට ශක්තියන් නිකුත් කරනවා හිතන හිතන ගාන්න සහජාත ශක්තිය ඒ මොහොතේ නිෂ්පාදනය කරන මුදාහර නිදහස් කරාන ශක්තිය විශ්වය ක්රියාත්මකට ක්රියාත්මක වෙනවා.
중생으로서 가고 오고 뛰고 말하고 둘레를 둘러보는 일들에 힘을 내뿜고, 생각할 때마다 그 순간 만들어 풀어 놓는 sahajāta 의 힘이 온 누리에서 돌아갑니다.
නානාක්ෂණික කර්ම ශක්තිය කර්මයක් විපාක දෙනකම් කර්ම ධර්ම ආරම්මණ කියන එක අවස්ථා තුනකට ගිහිල්ලා විපාක බවට පත් කරනකන් ඔය ධර්ම අවස්ථාවේ අර නානාක්ෂණික කර්ම ශක්තිය නිදහසව පවතිනවා.
nānākkhaṇika kamma 의 힘은, 어떤 kamma 가 vipāka 를 낼 때까지 kamma, dhamma, ārammaṇa 라는 세 단계를 거쳐 vipāka 로 바뀔 때까지, 그 dhamma 단계에서 풀려난 채로 남아 있습니다.
ගැට්බෙලා තියෙන ශක්තිය ඒක. නිෂ්පාදනය කරනකොට ආරම්මණ සහ විපාක බවට පත් කරලා ක්රියාත්මක කරඕනවා. ඒක මුලහැදෙන්නේ ඔය විදිහටයි.
그것은 묶여 쌓여 있는 힘입니다. 만들어 낼 때 ārammaṇa 와 vipāka 로 바꾸어 돌아가게 해야 합니다. 그 밑동은 그렇게 만들어집니다.
මේ අපි දැනගන්න ඕනේ කර්ම, ධර්ම ආරම්භණ, විපාක කියන මේ හතට සකස් වෙන ආකාරය.
우리는 kamma, dhamma, ārammaṇa, vipāka, 이 넷이 짜이는 모습을 알아야 합니다.
මෙන්න මේ විදිට මේ විඤ්ඤාණය කුමකින්ද හටගන්නේ? සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණ අන්න විඤ්ඤාණය මුල් කරලා දෙන එක මුලදී හදලා දුන්නට පස්සේ තමයි විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම රූපං නාම රූපච්චයා විඤ්ඤාණං ආදී වශයෙන් ගොඩ නැැගින්න පටන් ගන්නේ. දැන් මුලින්
이렇게 이 viññāṇa 는 무엇에서 일어납니까? ‘saṅkhāra paccayā viññāṇa’. viññāṇa 를 처음에 만들어 준 다음에야 ‘viññāṇa paccayā nāmarūpaṃ, nāmarūpa paccayā viññāṇaṃ’ 하는 식으로 쌓이기 시작합니다.
ගොඩ නැැගින්න පටන් ගන්නේ. දැන් මුලින් විඤ්ඤාණය හදලා දෙන්නේ කවුද? සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං කියන සිද්ධාන්තය මොනවද සංඛාර කිව්වේ? අවිද්යාව නිසා තෘෂ්ණාව නිසා යම්කිසි නිගමනයකට බැහැගෙන ඊට අනුකූලව හිතනකොට කියනකොට කරනකොට අන්න ඒ තුළින් කහට ගැන්නු චිත්ත ස්වභාවය විද්යාමානය වෙනවා. නැත්නම් විඤ්ඤාණ ස්වභාවය විද්යාමාන වෙනවා. ඕකට කියනවා සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණ
그러면 처음에 viññāṇa 를 만들어 주는 것은 누구입니까? ‘saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ’이라는 이치에서 saṅkhāra 란 무엇입니까? avijjā 때문에, taṇhā 때문에 어떤 결론에 이르러 그에 맞추어 생각하고 말하고 행할 때, 그것을 통해 얼룩진 citta 의 바탕이 드러납니다. 곧 viññāṇa 의 바탕이 드러납니다. 이것을 ‘saṅkhāra paccayā viññāṇa’라고 합니다.
අපි සංඛාරය ගොඩන්න වෙනකොට දැන් අර මලක් හැදීමට අවශ්ය කරන දෙයක් අපේ මනසේ තිබුණා. මනසේ ගති ලක්ෂණයක්.
우리가 saṅkhāra 를 쌓을 때, 그 꽃이 만들어지는 데 필요한 무엇이 우리 마음에 있었습니다. 마음의 어떤 성향입니다.
රෝස මලි ගති ලක්ෂණය රෝ කියන වචනයෙන් පෙන්නන්න සැරි සරනවා. ආශ්වාදයන්ගේ සැරි සැරීමට රෝ කියනවා. ආස කියන වචනය පෙන්නනවා ඒකෙන ආසාව ආශ්වාදයන්ගේ සැරිසරන්න තියෙන ආසාව නැත්තේ චිත්ත ගති ලක්ෂණය තමයි අවිද්යාවේ තෘෂ්ණාවේ පහළ කරපු ලක්ෂණය.
장미(rōsa)의 성향 — ‘rō’라는 말은 떠돌아다님을 보여 줍니다. 즐거움들 사이를 떠도는 것을 ‘rō’라고 합니다. ‘sa’, 곧 ‘āsa’라는 말은 바람, 욕심을 보여 줍니다. 즐거움들 사이를 떠돌려는 욕심, 그 citta 의 성향이 바로 avijjā 와 taṇhā 가 드러낸 성향입니다.
සෝ ආස ලක්ෂණය නිසා සෝස හටගැනීමේ සංඛාරය නිබද වුනේ.
그 rōsa 의 성향 때문에 장미가 생겨나는 saṅkhāra 가 만들어졌습니다.
ඔන්න රෝස වලට මු ආසාව යම් තැනක කාමය යම් තැනක ඉපදවනද කාමයක් යම් තැනක නිපදවන්න බැහැ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ශාන්ත හිත ඒකට ගැලපුණ හිතක් එන්න ඕන. කටුක ලක්ෂණය වට කරගත්ත ඒ මැදි විඳින ආශ්වාදයක් තියෙන්න ඕනේ.
고요한 마음… 그에 맞는 마음이 와야 합니다. 거친(kaṭuka) 성질이 둘레를 감싸고, 그 가운데 누리는 즐거움이 있어야 합니다.
කටුක ලක්ෂණය නිසා කටුත් කහේ කටු හැදුනා, නටුවේ කටු හැදුනා. ආශ්වාදයට ගැලපෙන නිසා රෝස මල ඒ ස්වභාවය ලෝකයෙන් දෙන්න හේතුකාරක විද්යාමානත්වයක් ඇති වුණා. එහම් රෝස මල කාමයට සම්බන්ධයි.
거친 성질 때문에 가시가 돋아 줄기에 가시가 생기고 꽃자루에 가시가 생겼습니다. 즐거움에 맞는 까닭에, 장미꽃이 그런 바탕을 세상에 내어 주는 까닭이 드러났습니다. 그러니 장미꽃은 kāma 와 이어져 있습니다.
කාමය මුල් කරගන්න දිකට යන්නෙත් රෝස මල. මගුලු ගෙදරෙට යනකොටත් ගහන්නේ රෝස මලක්. ඇයි නිු මලක් ගෙවි. බුදුන් පුදන්ට නෙළු මලක් ගත්තට කාමය සම්බන්ධියට ගන්නවා රතුර ඕස මලක්.
kāma 를 앞세워 길을 가는 것도 장미꽃입니다. 혼인 잔칫집에 갈 때도 장미꽃을 꽂습니다. 왜 연꽃은 안 꽂습니까? Buddha 께 올릴 때는 연꽃을 들지만, kāma 에 얽힌 일에는 붉은 장미꽃을 듭니다.
වර්ණයත් කත්ත වර්ණය ඒක රවසේ වර්ණය. පැහැම අනුකූලව ගැලපෙන එකක්. මෙන්න හදන්න මුල් සංඛාරය රෝස මාල සංඛාරය බාහිරට හැදෙන එක.
빛깔도 rāga 의 빛깔, 그 빛깔에 꼭 맞는 것입니다. 여기서 만드는 밑동 saṅkhāra 가 바로 장미 saṅkhāra, 바깥으로 만들어지는 것입니다.
ඔය රෝස සංඛාරය අභ්යන්තරය හැදුනාමයි අභ්යන්තරය රොස් වෙන්න පටන් ගන්නවා. රොස් වෙනවා. අන්න අභ්යන්තර පැත්ත. රොස් පරොස් ගෙදරමයි ඕක තියෙන්නේ. හැමෙලියම රොස් වෙච්ච ගමක්. මොකද බලාපොරොත්තු වෙච්ච කාමය
그 장미(rōsa) saṅkhāra 가 안에 만들어지면 안이 ‘로스’, 곧 성이 나기 시작합니다. 성이 납니다. 그것이 안쪽입니다. 성나고 또 성나는 일이 바로 집 안에 있습니다. 온 식구가 성이 난 마을입니다.
වෙච්ච ගමක්. මොකද බලාපොරොත්තු වෙච්ච කාමය බලාපොරොත්තු වෙච්ච පංචකාමයම බලාපොරොත්තු නැතුව එක්කෙනවා කිව්වේ කොහොමද දෙනවා කිව්වේ කොහොමද? සක්මහල් ප්රාසාදේ තියලා කන්නට කටණ ඔක්කොම දීලා මෙහෙමයි කරනවා කිව්වේ අනේ මට අද වෙච්ච දේක හැටි. රොස් වෙලා.
왜냐하면 기대했던 kāma, 기대했던 다섯 kāma 가 기대와 달리 오기 때문입니다. ‘어떻게 해 주겠다고 했어요? 칠층 궁전에 두고 먹을 것 다 대 주겠다더니, 이게 뭐예요. 오늘 나한테 일어난 꼴 좀 보세요’ 하고 성을 냅니다.
කියනකොට සුන්දර ලෝකයක් මගලා පෙන්නවා කාමේ හැටියුම තමයි කවර්ශන එකක් ඕනේ.
말할 때는 아름다운 세상을 지어내 보여 줍니다. kāma 의 방식이 그렇습니다. 끌어당김이 있어야 합니다.
දැන්නේ දන්නේ තොගේ හැටි. තොල් දෙකක් සතු කරලා ඔන්න එහාට මෙහට කරකොලා බැඳලා අරවයන් මේවයෙන් වට කරලා තියෙන මම හිතාගත සුළංගාවයක් කියලා. බලපුහම මේක මේ බොරුවට මේ හදලා හිටම් හදලත් මට්ුනා මන මාලිගි. ඒකක් කෑ ගහනවා එහෙම ුත්රස්සලා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මොකද බලාපොරොත්තු සුන්දර ලෝකේ නෙමෙයි අර පහල ගෙනක් දුන්නා.
기대했던 아름다운 세상이 아니라 형편없는 것을 받았기 때문입니다.
මගුල් ෆොටෝ එකේ තියෙන හවි ලස්සන කුමාරියක කුමාරයෙක්. තොග හැදිත් මම දැකා කෝටයක් ඇඳලා මෙහෙම කරලා එව්වා. දැන් තමයි ඇදකුද පේන්නේ. ඒක ලිහා දැම්මා. අ අනේ හැටි. මම හිතාගත්තේ හොඳ කුමාරයෙක් කියලා.
혼인 사진 속의 그 고운 공주, 그 왕자. ‘당신도 내가 볼 때는 양복을 차려입고 이렇게 하고 왔지요. 이제야 흠이 보이네요. 그걸 벗어 던졌으니. 아이고, 이 꼴이라니. 나는 좋은 왕자인 줄 알았는데.’
ස්ව රොස් වෙවී ඉන්නවා දෙපැත්ත. අන්න රෝස ගතියේ අභ්යන්තරය කාමයට බැඳින්න ගියාට පස්සේ වෙන රොස් වීමේ හැ. ඕකට එනවා කාම ගින්න.
양쪽이 내내 성이 나 있습니다. 장미 성향의 안쪽이 kāma 에 묶인 뒤에 생기는 성냄이 그런 것입니다. 거기에 kāma 의 불이 옵니다.
බලාපොරොත්තු වෙන්න එකක්. ලං වෙලා බලනකොට විකුෘතිය. මේක තමයි කාමගින්න. රොස්වේ හැදෙන හැති.
기대했던 것인데, 가까이 가서 보면 일그러진 꼴입니다. 이것이 kāma 의 불입니다. 성냄이 만들어지는 모습입니다.
අන්න රොස් ගතිය අභ්යන්තරය තියෙනවා ක්ස වෙලා බාහිර කටු සහිත එකක් හැමල කටුත්තම ඉන්නවා වගේ තමයි දැන් ඇවි ඇමි ඉන්නේ. ඒක තමයි බාහිර රෝස අභ්යන්තර රෝස වලට බාහිර රෝස එක ගැලපෙනවා.
안에는 성내는 성향이 있고, 바깥은 가시 돋친 것, 온 집안이 가시덤불 속에 사는 것 같은 것이 지금 함께 사는 모습입니다. 그것이 바로 바깥의 장미이고, 안의 장미에 바깥의 장미가 꼭 맞습니다.
තවත්වනවා කටු ගන්නවා. කටුතුවා මේක තමයි ස්වභාවය. ඉතින් කාමයන්ගේ ස්වභාවය හොඳට පැහැදිලිව පෙන්නනවා සරෝස මලින් බාහිරින් පෙන්නවා උපමාව අභ්යන්තරයේ ඔය කටුගතියයි කටුක ගතියයි. ස් ගතියයි මුල් කරගත්තේ. අර මවලා පෙන්නන සුන්දර ලෝකයක් පිටින් පෙන්නනවා. උපඳු ආශ්වාද ජනක මායාවක් මතු කරලා පෙන්නනවා. අන්න ඒකේ ගතිරත් කරනවා.
가시에 찔립니다. 가시투성이, 이것이 그 바탕입니다. 그래서 kāma 의 바탕을 장미꽃이 바깥에서 비유로 아주 뚜렷하게 보여 줍니다. 안으로는 그 가시 같은 성질, 거친 성질, 성내는 성질을 밑동으로 삼았습니다. 그 지어낸 아름다운 세상을 겉으로 보여 줍니다. 즐거움을 일으키는 환영을 지어내 보여 줍니다. 그러면 거기에 빠져 즐깁니다.
ඉතින් ඕක හොඳයි කියලා නිගමනය කළේ ඇත්ත නොපෙන අවිද්යාමිසක් වෙන එකක්ද ඔය ඇත්ත දැක්ක නම් අපි රොස් වෙන ඒවා පස්සේ යන්නේ නැහ. රොස් වෙන ඒවා කටු තියෙන බව දැනගන්නවා. කටු තියෙන ඒ බව දන්නේ නැතුව රොස් වෙනවා අ කල්ලන්න ගියාම කටු යනවා.
그래서 그것을 좋다고 결론 내린 것은 참모습이 보이지 않는 avijjā 때문이 아니겠습니까? 그 참모습을 보았다면 우리는 성나게 하는 것들을 좇지 않을 것입니다. 성나게 하는 것들에 가시가 있음을 알 것입니다. 가시가 있음을 모르고 성이 나고, 꺾으러 가면 가시에 찔립니다.
ඉතින් ඒ වගේ සුන්දර ලෝකයක් මාවාගෙන විවාහ වෙලා එකතු වෙලා හෙනා කටුනගන්න මොනවා කරන්නද? බොහොම ඕක අවිද්යාවෙන් වහිලා තියෙන එක අපි දැක්කේ නැති නිසා.
그렇게 아름다운 세상을 지어내고 혼인하여 함께 살다가 가시에 찔리면 어찌하겠습니까? 그것이 avijjā 로 덮여 있음을 우리가 보지 못했기 때문입니다.
අවිජ්යා පච්චයා සංඛාරා කියලා රෝස සංඛාර ගොඩනාගන්න.
‘avijjā paccayā saṅkhārā’ 하고 장미 saṅkhāra 를 쌓습니다.
ගොලගත්තහම එක පැත්තක් අභ්යන්තර රෝස අනික බාහිර රෝස ඔ රෝස මලය මුල ගිහිල්ලා නාම රූපයෙන් අභ්යන්තර නාම රූප සහ බාහිර නාම රූපට අතුබෙදිලා දෙපැත්ත හටගෙන එකක් මම කියනකොට වැතෙනවා. අන එක මගේ කියන කොටට වැතෙනවා. එතකොට ලෝකයක් හැදෙනවා. අන්න ලෝක හැදෙන පටිච්ච සමුප්පාදයෙන් රෝස මලයෙන් පටිච්ච සමුප්පාදය අපහනවා.
쌓고 나면 한쪽은 안의 장미, 다른 쪽은 바깥의 장미입니다. 장미의 밑동에서 nāmarūpa 를 거쳐 안의 nāmarūpa 와 바깥 nāmarūpa 로 가지가 갈라져 양쪽이 생기고, 하나는 ‘나’라는 쪽에 들고 다른 하나는 ‘내 것’이라는 쪽에 듭니다. 그러면 세상이 만들어집니다. 세상이 만들어지는 paṭicca samuppāda 를 장미꽃으로 풀어 보인 것입니다.
අන්තිමට කොහෙන් ගියා නාම රූපයන්ගෙන් පස්සේ අභ්යන්තර බාහිර වශයෙන් නාම රූපය දෙනකොට මම වගේ කියන දෙපැත්තට බෙදෙනවා. ඒකේ මුල බලපුවහම කරුවේ කලකින් ගිහිල්ලා කඩු බෙදෙන එකක් ඔවාගේ නැ එක කලක් ඔයාගේ ඒකෙන් ගිහිල්ලාම තියන විඤ්ඤාණය නැවිති කඳට සම්බන්ධ වෙනවා. ඒකෙන් ගියා මුල මොකක්ද
끝으로 어디로 갔습니까? nāmarūpa 다음에 안과 바깥으로 nāmarūpa 가 갈라지면서 ‘나’와 ‘내 것’ 두 쪽으로 나뉩니다. 그 밑동을 보면, 가지에서 내려가 갈라지는 갈림목처럼, 가지 하나하나가 내려가 viññāṇa 라는 줄기에 이어집니다.
සම්බන්ධ වෙනවා. ඒකෙන් ගියා මුල මොකක්ද අවිද්යාව නැති මුල තෘෂ්ණාව නැති මුල් දෙක. ඉතින් අවිද්යා තෘෂ්ණා මුල කියා බලාගන්න කිව් ඔන්න ඕකයි. හැම එකම මුල
거기서 내려가면 뿌리는 무엇입니까? avijjā 라는 뿌리, taṇhā 라는 뿌리, 두 뿌리입니다. 그래서 avijjā 와 taṇhā 의 뿌리를 살펴보라고 한 것이 바로 이것입니다.
බලාගන්න කිව් ඔන්න ඕකයි. හැම එකම මුල අවිද්යා තෘෂ්ණා මුලින් හටගත්තහම තමයි විඤ්ඤාණ නැමති කඳ හැදිලා නාම රූප නැමති අතු බෙදිලා කලායතන නැමති විදිහට අවශ්ය වෙන පරිසරය සකස් වෙලා ඉතින් ස්පර්ශීමට ස්පර්ශයට වේදනාවට ඒවයෙන් ගොඩනැගිලා සකස් වෙලා ඇදිලා බැඳිලා ගොඩ නැගිලා තණ්හා වෙලා උපාදාන වෙලා බැඳිලා භව වෙලා නිර්මාණය වෙලා ජාතිය වෙලා පහළ කරනවා. පහළ කරලා තියෙන්නේ අවිද්යාව සහගත තෘෂ්ණා සහගත දෙයක්කින් හටගත්ත එකක් මිසක් එහෙන් පිටස්සර දෙයක් නෙමෙයි. එහෙනම් අවිද්යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන්
모든 것의 밑동이 avijjā 와 taṇhā 의 뿌리에서 일어나야 비로소 viññāṇa 라는 줄기가 생기고, nāmarūpa 라는 가지가 갈라지고, saḷāyatana 라는 필요한 둘레가 짜이고, phassa 와 vedanā 로 쌓이고 짜이고 끌려와 묶여 taṇhā 가 되고, upādāna 가 되어 묶이고, bhava 가 되어 지어지고, jāti 가 되어 나타납니다. 나타난 것은 avijjā 와 taṇhā 에 물든 것에서 일어난 것일 뿐, 그 바깥의 것이 아닙니다.
නෙමෙයි. එහෙනම් අවිද්යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන් හටගත්තා මමයි මගේ කියන මුළු ලෝකෙම දුක කරදර දීලා ජරාවට පත් වෙලා මරණයට පත් වෙලා යනවා මිසත් මායාවක් පෙන්නනවා මිසත් වෙන එකක් ලෝකේ ගිහිල්ලා නැහ. මායාවක් සුන්දර ලෝකයක් මලා පෙන්නට කවත්තනවා. නැවත වාරයක් මතුවට අවිදධාව තෘෂ්ණාවට මුල්ලත් වෙලා දෙනවා. හැදිච්ච වීජය ආයේ මුල්ලක් දවන කට වුනා ඕක තමයි පටිච්ච සමුප්පාදය ලෝකය යන්නේ. ලෝකය සකස් වෙන්නේ ඔහොම.
그러니 avijjā 와 taṇhā 에서 일어난 ‘나’와 ‘내 것’이라는 온 세상은 괴로움과 시달림을 주고 늙고 죽어 갈 뿐이며, 환영을 보여 줄 뿐, 다른 무엇으로 나아가지 않습니다. 아름다운 세상이라는 환영을 지어내 보여 속입니다. 그리고 다시 앞날을 위해 avijjā 와 taṇhā 에 뿌리를 내려 줍니다. 만들어진 씨앗이 다시 뿌리를 내리게 됩니다. 이것이 paṭicca samuppāda 이고, 세상은 그렇게 흘러가며 그렇게 짜입니다.
මේ සියුම තේරුම් ගත්තහම ඕනම එකක් අරගෙන පටිච්ච සමුප්පාදය විග්රහ කළ හැ.
이 섬세함을 알아들으면 어떤 것을 들어도 paṭicca samuppāda 로 풀어낼 수 있습니다.
ඒ ගති ලස්සන හොඳ හෝ නරක ලෝකේ තියෙන මොනවද? කටුක දේවල් හෝ මන වඩන දේවල්. මනවරණ දේවල් කටුකට්ටෙන් වැහිලා තියෙනවා. ශාන්ත දේවල් එහෙමත් තියෙන ඒවා තියෙනවා. හොඳයි නරකයි
그 성질들, 아름답든 좋든 나쁘든 세상에 있는 것은 무엇입니까? 거친 것들 아니면 마음을 즐겁게 하는 것들입니다. 마음을 즐겁게 하는 것들은 가시로 덮여 있습니다. 고요한 것들도 있기는 합니다.
එහෙමත් තියෙන ඒවා තියෙනවා. හොඳයි නරකයි කියන යමක් ඇට නම් විඤ්ඤාණය මුල් කරගෙන සංඛාර මුල් කරගෙන හටගන්න ඒවට අනුකූලව ලෝකය කියව දෙයක් හැරැහුවනාම ලෝක භුක්තවි පහ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අවිද්යාව තෘෂ්ණාව නිසා යලි යලි මුල්ලක් දක්ද්ද ඉදිරියට ගමනිය. යම් දවසක අවිද්යාව තෘෂ්ණාව දුරු කරාද මුල්ලදීම ඉවරයි. ලෝකෙත් එක්ක තියන සම්බන්ධය ඉවරයි ඒ අන්තිම පුරුදු. ඒ අවසානයේ පස්සේ ලෝකයත් එක්ක සම්බන්ධය ඉවර වෙනවා. එතකොට පටිච්ච සමුප්පාදයම කියන්නේ. නිරෝධයට බැත්තා. අවිද
avijjā 와 taṇhā 때문에 거듭거듭 뿌리를 내리며 앞으로 나아갑니다. 어느 날 avijjā 와 taṇhā 를 걷어 내면 뿌리에서 끝납니다. 세상과의 이어짐이 끝나고, 그것이 마지막입니다. 그 끝 다음에는 세상과의 이어짐이 끝납니다. 그때 paṭicca samuppāda 자체가 nirodha 로 들어갑니다.
සමුප්පාදයම කියන්නේ. නිරෝධයට බැත්තා. අවිද අවිද්යාත් වේවා අසේ විරාග නිරෝධා සංඛාර නිරෝධ දැන් ඒ සංඛාරය නිරෝධ කළා යථාර්ථය දැනගෙන දැන් රෝස සංඛාර නදවන්නේ නැත්නම් සංඛාර නිරෝධා විඤ්ඤාණ නිරෝධ දැන් කරන
‘avijjāya tveva asesavirāganirodhā saṅkhāranirodho’ — 이제 참모습을 알아 그 saṅkhāra 를 멈추었습니다. 이제 장미 saṅkhāra 를 일으키지 않는다면,
සංඛාර නිරෝධා විඤ්ඤාණ නිරෝධ දැන් කරන විඤ්ඤාණයක් නඉපදවන්නේ නැහ. එහෙනම් සත්වයන් නඉපවන්නේ නැහ විඤ්ඤාණ නිරෝධ නාම රූප නිරෝධ අතු බෙදන්නේ නෑහැ. ඉවරයි. එහෙනම් සලායතන නැහ. එහෙනම් අභ්යන්තර සලායතන වලින් ඇස කන දිවනාය ශරීරය රොස් කරලා හදන්නෙත් නෑහැ.
‘saṅkhāranirodhā viññāṇanirodho’, 이제 viññāṇa 를 일으키지 않습니다. 그러니 중생을 낳지 않습니다. viññāṇa nirodha, nāmarūpa nirodha, 가지가 갈라지지 않습니다. 끝입니다. 그러니 saḷāyatana 가 없습니다. 안의 saḷāyatana 로 눈, 귀, 혀, 코, 몸을 성나게 만들지도 않습니다.
ඒකට ගැලපෙෙන බාහිර ලෝකයක් තමයි සම්බන්ධ කරන්නෙත් නැහැ. එහෙනම් අභ්යන්තර බාහිර මම මගේ දෙකම ඉවරයි.
그에 맞는 바깥 세상을 이어 붙이지도 않습니다. 그러니 안과 바깥, ‘나’와 ‘내 것’ 둘 다 끝납니다.
එහෙනම් ස්පර්ශ නිරෝධයි. එහෙනම් ස්පර්ශයක් නිසා වේදනාව කර නැති වුණා අවිද්යා සහගත සියලු ස්පර්ශය යමකි ලැබුණද ලබා දෙවිච්ච මුල ඉවරයි. එහෙනම් දැන් ස්පර්ශ නිරෝධයි.
그러니 phassa nirodha 입니다. phassa 때문에 생기던 vedanā 도 사라졌습니다. avijjā 에 물든 모든 phassa, 무엇을 받았든 그것을 받게 하던 뿌리가 끝났습니다. 그러니 이제 phassa nirodha 입니다.
ඒවා වේදනා තිබුණද? අභ්යන්තර සහ බාහිර තිබුන සියලු වේදනා නිරෝධයි. ආයි අවිද්යාවෙන් හටගන්න වේදනාවක් එතන නැහැ. වීමක් ගනවන්නේ නැහැ. එහෙනම් තල්ලනිය හා කරන්නෙත් නැහැ බඳින්නෙත් නැහැ. බන්දවන්නෙත් නැහැ. ඒකට බැඳින්න හඳෙන්නේ නැහැ. එහෙනම් එබඳුවා අවිද්යා හට භව පැවැත්මේ භවක් තිබුණාද භව නිරෝධ පැවැත්මේ බවක් නැද්ද? උප්පත්තිය ජාතියක් වශයෙන් හටගන්න උප්පත්තිය බවත් නිරෝධයි.
vedanā 가 있었습니까? 안과 바깥에 있던 모든 vedanā 가 멈추었습니다. 다시 avijjā 로 일어나는 vedanā 는 거기 없습니다. 무엇을 일으키지 않습니다. 그러니 자리에 들러붙지도 않고 묶지도 않고 묶이지도 않습니다. 거기에 묶일 까닭이 없습니다. 그러니 avijjā 로 생기던 이어짐의 bhava 가 있었다면 bhava nirodha, 이어짐의 bhava 가 없지 않겠습니까? jāti 로 일어나는 태어남의 bhava 도 멈춥니다.
එහෙනම් උප්පත්තිය ජාතියත් ඒ නිසා හේතු නැති නිසා නිරෝධයි. ජාති නිරෝධ නම් ජරා මරණ සෝක පරිදේව දුක්ඛ දොම්මනාස උපායාස ඔක්කොම නිරෝධයි. දුකෙන් මිදුන ඕක තමයි
그러니 태어남인 jāti 도 까닭이 없기에 멈춥니다. jāti nirodha 라면 jarā, maraṇa, soka, parideva, dukkha, domanassa, upāyāsa 가 모두 멈춥니다.
ඔක්කොම නිරෝධයි. දුකෙන් මිදුන ඕක තමයි විද්යාව. ලෝක විද්යාව ඔයි ටික එහා ලෝක විද්යාව පනවන්න කිසිම සමතයෙක් ලෝකෙ තුළ නෑහ. ඔය තමයි බුදුරාණන් වහන්සේ පනවපු ලෝක විද්යාව.
괴로움에서 벗어나는 것, 이것이 과학입니다. 세상의 과학입니다. 이것 너머의 세상 과학을 내놓을 수 있는 이는 세상 어디에도 없습니다. 이것이 Buddha 께서 펼치신 세상의 과학입니다.
මේ පරිම උපාධය තින් ලෝකේ දැනගන්නේ මොකද ගැඹුරුම පැත්තක්න මේ තියෙන්නේ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
සූවිසි පට්ඨහානය නැමති හේතු වෙන ආකාර 24ක් තුළින් මේ පටිච්ච සමුප්පාද චක්රයේ ක්රියාධාමය සිද්ධ වෙන සිද්ධාන්තය සිද්ධ වෙන ආකාරයේ මහා සියුම් විග්රහයකින් අති සියුම් විග්රහයකින්. ඔයින් එහාට ශ්රාවක ගෝචර කරගන්න බැ.
스물네 paṭṭhāna, 곧 까닭이 되는 스물네 가지 방식을 통해 이 paṭicca samuppāda 바퀴가 돌아가는 이치가 어떻게 일어나는지를 아주 섬세하게, 더없이 섬세하게 풀어 보였습니다. 그 너머는 sāvaka 가 헤아릴 수 없습니다.
යම්කිසි මහා ඥානවන්ත ශ්රාවකයෝ ගෝචර කරගන්න යම් දහමක් ඇට නම් මෙච්චරයි. ඔට එහාට ගෝචර කරගන්න දහමක් නැති නිසා ඔයි එහා මුලක් පින්වේ නැ. හටගැනීමේ මුල ඔය එහාට පෙන්නන්න ගියේ නැත්තේ ඔයින් එහා ගෝචර කරන්න ඥාන ශක්තියක් ශ්රාවකයාට නැති නිසා.
아무리 지혜로운 sāvaka 라도 헤아릴 수 있는 dharma 가 있다면 이만큼입니다. 그 너머로 헤아릴 dharma 가 없기에 그 너머의 밑동은 보여 주지 않았습니다. 일어남의 밑동을 그 너머로 보여 주지 않은 것은 sāvaka 에게 그 너머를 헤아릴 앎의 힘이 없기 때문입니다.
එහෙනම් අිත් අයහා දැනගන්න ඕන නම් ලොව්තුරා බුදු වෙන්න ඕනේ. හැබැයි උන්වහන්සේ ලොව්තුරා බුද්ධත්වයට පත් වුනාට පස්සේ දකිනවා මට විතරයි මේක. මේක කියා දෙන්න අනික අයට ගෝචර නැහැනේ. උන්වහන්සේගෙන් ඒකා සීමා වෙනවා. උන්වහන්සේත් දකිනවා ගෝචර කරන්න පුළුවන් අන්තිම උපරිම මට්ටම 24 ආකාරයකින් ප්රත්ය වෙන ආකාරය කියාදීම පමණයි. හැබැයි ඒකත් ඉතාම තුළ සුළු මහා ප්රාඥ ශ්රාවක පිරිසට විතරයි ගෝචර වෙන්නේ. නමුත් ලෝකයේ ශ්රාවක පිරිසට ගෝචර
그 너머를 알려면 lokuttara Buddha 가 되어야 합니다. 그런데 그분은 lokuttara Buddha 가 되신 뒤 보십니다. ‘이것은 나만의 것이다. 이것을 가르쳐도 다른 이들은 헤아리지 못한다.’ 그것은 그분에게서 끝납니다. 그분은 또 보십니다. 헤아릴 수 있는 가장 높은 끝은 스물네 가지로 paccaya 가 되는 방식을 가르치는 것뿐임을. 게다가 그것조차 아주 적은 수의 크게 지혜로운 sāvaka 무리만 헤아릴 수 있습니다.
වෙන්නේ. නමුත් ලෝකයේ ශ්රාවක පිරිසට ගෝචර වෙන දහමක් නිසා බුදුරජාණන් වහන්සේ සැක ඇරෙන්න ලෝකයාට ලෝකේ හටගන්නා වූ ක්රියාවලිය පටිච්ච සමුප්පාදය සිද්ධ වෙන හේතු ප්රත්ය මාලාව ක්රමානුකූලව දේශනා කළා.
그렇지만 세상의 sāvaka 무리가 헤아릴 수 있는 dharma 이기에, Buddha 께서는 세상 사람들에게 세상이 일어나는 흐름, paṭicca samuppāda 가 일어나는 hetu 와 paccaya 의 줄을 차례대로 설하셨습니다.
ඒකෙන් පළවෙනි එක තමයි හේතු පච්චයා කියලා දේශනා කළේ. හේතුව ප්රත්ය වෙන හැති.
그 가운데 첫째로 설하신 것이 hetu paccaya, 곧 hetu 가 paccaya 가 되는 방식입니다.
එහෙනම් අවිද්යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන් යුත්ත වෙන පුද්ගලයාට මේ ලෝක පැවැත්ම හටගැන්වීමට අත්යාවශ්ය වෙන පළමු හේතු හයක් ලෝකයේ විද්යාමානය වෙනවා මනස. ලෝභය ද්වේශය, මෝහය අලෝභය, අද්වේශය, අමෝහය කියන මෙන්න මේ කාරණා හයෙන් තමයි සුගතියයි දුගතියයි දෙකේ පැවැත්ම නිෂ්පාදනය වීමේ ආරම්භය පටන් ගන්නේ.
그러니 avijjā 와 taṇhā 를 지닌 사람에게, 이 세상의 이어짐을 일으키는 데 꼭 필요한 첫 hetu 여섯이 세상에 드러납니다. 마음입니다. lobha, dosa, moha, alobha, adosa, amoha, 바로 이 여섯 가지에서 sugati 와 duggati 두 이어짐을 만들어 내는 시작이 비롯됩니다.
පැවැත්ම හොඳයි යන අවිද්යාවේ පිහිටලා ඉන්න තාක්කල්. ලෝක සත්වයා මේ තුළ හේතු හයකින් හොඳ හෝ නරක කියන දෙකක් නැපදවාගෙන සුගති පැවැත්මයි, දුගති පැවැත්මයි කියන මේ දෙකක් තුළ සැරිසරනවා.
이어짐이 좋다는 avijjā 에 서 있는 동안, 세상 중생은 이 여섯 hetu 로 좋은 것과 나쁜 것 둘을 지어내며 sugati 의 이어짐과 duggati 의 이어짐, 이 둘 속을 떠돕니다.
මෙහි සුගති පැවැත්මට හේතු තුනකුයි. දුගති පැවැත්මට හේතු තුනකුයි යෙදෙන බව බුදුරජාණන් වහන්සේ දැකලා. මුළු ලෝකයෙන් පැවැත්මට හේතු වෙන්නේ සුගති දුගති දෙකෙන් හටගත්ත ලෝකය පැවැත්මට හේතු වෙන්නේ. මෙන්න මේ හේතු හය මේක ගයිතිය. මෙන්න මේ හේතු හය ප්රත්ය වෙනවායි කියලා පෙන්නුවා.
여기서 sugati 의 이어짐에는 hetu 셋, duggati 의 이어짐에는 hetu 셋이 붙는다는 것을 Buddha 께서 보셨습니다. 온 세상의 이어짐을 일으키는 것은 sugati 와 duggati 둘에서 일어난 세상입니다. 이 여섯 hetu 가 paccaya 가 된다고 보여 주셨습니다.
ලෝභය ප්රත්යයක් වෙනවා, ද්වේශය ප්රත්යයක් වෙනවා, මෝහය ප්රත්යයක් වෙනවා. අලෝභය ප්රත්ය වෙනවා, අද්වේශය ප්රත්ය වෙනවා, අමෝහය ප්රත්ය වෙනවා. ප්රත්ය වෙන ආකාරය පෙලා පෙන්නවා. අකුසල සිත් වලට ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ ප්රත්ය වෙනවා. කුසල සිත් වලට අලෝභ, අද්වේශ, අමෝහ ප්රත්ය වෙනවා.
lobha 가 paccaya 가 되고, dosa 가 paccaya 가 되고, moha 가 paccaya 가 됩니다. alobha, adosa, amoha 도 paccaya 가 됩니다. 그 방식을 하나하나 보여 줍니다. akusala citta 에는 lobha, dosa, moha 가 paccaya 가 되고, kusala citta 에는 alobha, adosa, amoha 가 paccaya 가 됩니다.
ඒකත් විග්රහ කරලා පෙන්නන්න ගිහිල්ලා. ලෝභයයි, ද්වේශයයි, මෝහයයි එක හිතක එදෙන්නේ නෑ අකුසල සිත් වල. උන්වහන්සේ ඒකත් පෙන්නනවා ලෝභයයි මෝහයයි ඒකට යෙදෙනවා. ද්වේශයයි මෝහයයි ඒකට යෙදෙනවා.
그것도 풀어 보이셨습니다. akusala citta 에서 lobha, dosa, moha 가 한 마음에 함께 붙지는 않습니다. 그분은 그것도 보여 주십니다. lobha 와 moha 가 함께 붙고, dosa 와 moha 가 함께 붙습니다.
ආසාවෙන් ඇලෙන තැනක ගැටෙන්න බැ. ගැටෙන තැනක ඇලෙන්න බැ. ඒක එක්තරා න්යායක්. ඒ න්යාය දන්න ස්වාමීන් වහන්සේ පෙනවා ලෝභයයි, ද්වේශයයි ඒකට යෙදෙන්නේ නැහ. ඒක හිතේ යෙදෙන්නේ නෑ කියලා. ඕක දෙක එක හිත දෙකක යෙදෙන්නේ. පාප සිත් වර්ග දෙකයි. එක්කෝ ලෝභ මෝහ එක්කෝ ද්වේශ මෝහ. එහෙම යෙදෙනවා කියලා.
바람으로 들러붙는 자리에서는 부딪칠 수 없고, 부딪치는 자리에서는 들러붙을 수 없습니다. 그것이 하나의 법칙입니다. 그 법칙을 아시는 스승께서는 lobha 와 dosa 가 함께 붙지 않는다, 한 마음에 붙지 않는다고 보여 주십니다. 그 둘은 서로 다른 두 마음에 붙습니다. 나쁜 마음은 두 갈래, lobha 와 moha 아니면 dosa 와 moha 로 붙는다고 하셨습니다.
ඉතින් මේ ආකාරයෙන් මේ ලෝක හටගැනීමට අවශ්යන මූල හේතුව තමයි ඒක.
이런 식으로, 이 세상이 일어나는 데 필요한 밑동 hetu 가 그것입니다.
එහෙනම් මේ ලෝභ, ද්වේශ, මෝහරි, අලෝභ, අද්වේශ, අමෝහරි කියන මේ නිගමනයට එන්නේ මොකක් නිසාද? ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් පෙන මේ ලෝකේ හොඳයි කියන නිගමනය නිසා. පැවැත්ම හොඳයි. පැවැත්ම වටිනවා. ඔය නිගමනය තමයි අවිද්යාවේ නිගමනය.
그렇다면 lobha, dosa, moha, alobha, adosa, amoha 라는 이 결론에 이르는 것은 무엇 때문입니까? 참모습 그대로 보이지 않는 이 세상을 좋다고 하는 결론 때문입니다. 이어짐이 좋다, 이어짐이 값지다 — 그 결론이 바로 avijjā 의 결론입니다.
මේ වටිනවා නම් මේ පැවැත් මොනවද තියෙන්නේ? වටිනවායි කියන දෘෂ්ටිය ආපුහම පැවැත්ම හා බැඳෙනවා.
이것이 값지다면 이 이어짐에는 무엇이 있습니까? 값지다는 diṭṭhi 가 오면 이어짐에 묶입니다.
පැවැත්ම හා බැඳෙන්න ඊළඟට හේතුවක් එනවා මේ හේතුවෙන් තව එකක්. අන්න පළවෙනි හේතු ප්රත්යයෙන් පස්සේ.
이어짐에 묶이려고 다음 까닭이 옵니다. 이 까닭에서 또 하나가 옵니다. 첫 hetu paccaya 다음의 것입니다.
එහෙම නම් ඔහු නිකන් ඉන්නේ නෑ. පැවැත්මට රයිති මොනවද? පැවැත්මයෙන් බැඳෙන්නේ මොනවද? ලෝභයෙන්, ද්වේශයෙන්, මෝහයෙන් හරි අලෝභ, අද්දේශ අමෝහයෙන් හරි බැඳෙන්නේ මොනවද? ඇහැ, කන, දිව, නාසය, ශරීරයේ මන කියන හයයි.
그렇다면 그는 가만히 있지 않습니다. 이어짐에 딸린 것은 무엇입니까? 이어짐으로 묶이는 것은 무엇입니까? lobha, dosa, moha 로든 alobha, adosa, amoha 로든 묶이는 것은 무엇입니까? 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음, 이 여섯입니다.
ඕව අර ගෝචර වෙන රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ කියන හයයි. තවත් ලෝකයක් පනවන්න බැහ. එහෙනම් ඕවා හොඳයි කියලා නම් බැඳුනා
그것들의 대상이 되는 rūpa, sadda, gandha, rasa, phoṭṭhabba 등 여섯입니다. 다른 세상을 내놓을 수는 없습니다.
බැහ. එහෙනම් ඕවා හොඳයි කියලා නම් බැඳුනා නම් බැඳෙන්නේ ඇහැයි රූපයයි දෙකේ බැඳෙනවා. කනයි සද්දයයි දෙකේ බැඳෙනවා. නාසයයි ගන්ධයයි දෙකේ බැඳෙනවා. දිවයි රසයයි දෙකේ බැඳෙනවා. කයයි පොට්ඨබ්බයයි දෙකේ බැඳෙනවා. මනයි ධර්මයයි දෙකේ බැඳෙනවා. බැඳුනොත් තීරාට ප්රත්ය වෙන ක්රියාකාරීත්වය නැත්නම් පැවැත්මට හේතුකාර ක්රියාකාරීත්වය මොකක්ද? ඇහැට රූපය අරමුණු කිරීමේ ක්රියාවලියට බහිනවා.
그러니 그것들이 좋다고 묶였다면, 눈과 rūpa 둘이 묶이고, 귀와 소리 둘이 묶이고, 코와 냄새 둘이 묶이고, 혀와 맛 둘이 묶이고, 몸과 phoṭṭhabba 둘이 묶이고, 마음과 dhamma 둘이 묶입니다. 묶이면 거기에 paccaya 가 되는 움직임, 곧 이어짐의 까닭이 되는 움직임은 무엇입니까? 눈이 rūpa 를 대상으로 삼는 흐름에 들어갑니다.
කනට සද්දය අරමුණු කරන ක්රියාවලියට බහිනවා. නාසයට ගන්ධය අරමුණු කරන, දිවට රසය අරමුණු කරන කයට පහස පොට්ඨබ්බේ අරමුණු කරන මනට ධර්ම අරමුණු කරන ක්රියාවලියට බහිනවා ලෝකේ හොඳ.
귀가 소리를 대상으로 삼는 흐름에 들어갑니다. 코가 냄새를, 혀가 맛을, 몸이 닿음 곧 phoṭṭhabba 를, 마음이 dhamma 를 대상으로 삼는 흐름에 들어갑니다. 세상이 좋다고 여기며.
අවිද්යාවේ අන්තිම නිගමනය ලෝකය හොඳයි කියන නිගමනයට බැස්ට පත් වෙ. ඊට පස්සේ ඔහු ඊළඟට බහින වැඩපිට මොකක්ද ඔය අරමුණු කිරීම ප්රත්ය කරගන්නවා. ලෝක පැවැත්මට ඕකට කිව්වා ඊළඟට ආරම්මණ ප්රත්යය.
avijjā 의 마지막 결론은 세상이 좋다는 결론에 이르는 것입니다. 그다음에 그가 들어서는 일은 무엇입니까? 그 대상 삼기를 세상의 이어짐을 위한 paccaya 로 삼습니다. 그것을 다음의 ārammaṇa paccaya 라고 했습니다.
හේතු ප්රත්ය නිසා බහින ඊළඟ නිගමනය අරමුණු කිරීම නිසා ලෝකය හටගන්න ප්රත්ය වෙනවා. ඒකට කිව්වා ආරම්මණ ප්රත්ය.
hetu paccaya 때문에 이르는 다음 결론, 대상 삼기 때문에 세상이 일어나는 paccaya 가 됩니다. 그것을 ārammaṇa paccaya 라고 했습니다.
එතකොට මොකද වෙන්නේ? ඒ පුද්ගලයා ඊට පස්සේ අරමුණු කරගත්ත දේවල් ලෝකය බැඳුනාම හොඳයි කියලා. ඒවා සමඟ අධිපති වෙනවා ඒවා තමයි පළවෙනි කරගන්න හොඳයි. ඒවට අධිපති වෙන්න බලනවා. ඒවා මම ඒවා මගේ. ඔන්න ඕකට තමයි ඊළඟට පහින්නේ.
그러면 무엇이 일어납니까? 그 사람은 그다음에 대상으로 삼은 것들, 묶인 세상을 좋다고 여겨 그것들의 주인이 됩니다. 그것들이 으뜸이고 좋다고 여겨 그것들을 거느리려 합니다. ‘그것은 나, 그것은 내 것’. 바로 그다음에 거기에 들어섭니다.
අන්න ලෝක පැවැත්මල සත්වයෙක් එන ආකාරයමේ පෙන්නන්නේ. අරමුණු වුනාට පස්සේ අරමුණු වෙච්ච දේවල් හොඳයි කියන දෘෂ්ටියනුයි බැලුවේ. හොඳ ඒවා පේනවා නරක ඒවා පේනවා. හොඳ අල්ලගෙන අරමුණු කරගෙන ඒවට අධිපති වෙන්න බලනවා. ඒවට මම කරගන්නවා, මගේ කරගන්නවා මම අධිපති මගේ අධිපති. මම වගේ කියන අධිපතිත්වය දලා ගැනීමට ලෝක සත්යයා පෙළෙනවා. මෙන්න මේ නිසා ප්රත්ය වෙෙන ප්රත්යය මොකක්ද? අධිපති ප්රත්ය.
이것이 중생이 세상의 이어짐에 들어오는 모습입니다. 대상으로 삼은 뒤, 대상이 된 것들을 좋다는 diṭṭhi 로 보았습니다. 좋은 것도 보이고 나쁜 것도 보입니다. 좋은 것을 붙잡아 대상으로 삼고 그것들을 거느리려 합니다. 그것을 ‘나’로 삼고 ‘내 것’으로 삼습니다. 내가 주인, 내 것이 주인. 세상 중생은 ‘나’와 ‘내 것’이라는 다스림을 세우려고 시달립니다. 이 때문에 paccaya 가 되는 것은 무엇입니까? adhipati paccaya 입니다.
හේතු ප්රත්ය වෙලාට ආරම්මණය ප්රත්ය වුණා. ආරම්භණ කරන්න ගිහලා අධිපති කරගන්න. මම වගේ කරගන්න ගියා. අන්න අධිපති ප්රත්ය. ඊට පස්සේ මොකද කරන්නේ? අන්න ඊට
hetu paccaya 다음에 ārammaṇa 가 paccaya 가 되었습니다. 대상으로 삼다가 거느리게 되었습니다. ‘나’와 ‘내 것’으로 삼았습니다. 그것이 adhipati paccaya 입니다.
ප්රත්ය. ඊට පස්සේ මොකද කරන්නේ? අන්න ඊට පස්සේ මනසෙන් නඉපදවනවා. ඒවා සමග එකතු වීමට ආධ්යාත්මික පැත්තාක්. ඒවා අධිපති කරගත්තට පස්සේ. ඒවා මතු පවත්වාගෙන යන්න. යළි යලි ගොඩනගන්න. ඒ සඳහා අවස්සරණා වූ කාරණයට අවශ්ය මූල ධර්මයක් තියෙනවා. ආහාරයක් ගොඩනගනවා.
그다음엔 무엇을 합니까? 그다음엔 마음으로 일으킵니다. 그것들과 하나가 되려는 안쪽의 무엇을. 그것들을 거느린 다음, 그것들을 앞으로도 이어 가고 거듭거듭 쌓으려고 합니다. 그러기 위해 필요한 밑바탕 dharma 가 있습니다. 먹이(āhāra)를 쌓습니다.
අර රාග, ද්වේශ, මෝහ හෝ නැ ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ හෝ අලෝභ, ද්වේශ අමෝහයන්ට ගොදුරු කරගෙන ඒවය ශක්තිය මුල් කරගෙන ගොඩනැගීමට ශක්තියක් ඉපදවා ගන්නවා මනසින් අන්න විඤ්ඤාණ වලින් කරන වැඩ අධිපති කරගත්ත ගහම විඤ්ඤාණ හැදෙනවා. චක්ඛු විඤ්ඤාණ, සෝත විඤ්ඤාණ, ඝායන විඤ්ඤාණ, ජිවහා විඤ්ඤාණ ඔහොම හැදිලා ඊට පස්සේ ඒවා මම කරගත්ත විඤ්ඤාණයක්, මගේ කරගත්තට තව විඤ්ඤාණයක් අතුරු විඤ්ඤාණයක් ඕකෙන් බෙදි බෙදී එනවා. අවිද්යාව නිසා
rāga, dosa, moha, 아니 lobha, dosa, moha 나 alobha, adosa, amoha 에 기대어 그 힘을 밑동으로 삼아 쌓아 올릴 힘을 마음으로 일으킵니다. viññāṇa 로 하는 일을 거느리게 되면 viññāṇa 가 만들어집니다. cakkhu viññāṇa, sota viññāṇa, ghāna viññāṇa, jivhā viññāṇa 가 그렇게 만들어진 다음, 그것을 ‘나’로 삼은 viññāṇa, ‘내 것’으로 삼은 또 다른 viññāṇa, 그 사이의 viññāṇa 로 거기서 갈라지고 또 갈라져 나옵니다.
ඕකෙන් බෙදි බෙදී එනවා. අවිද්යාව නිසා හටගන්න විඤ්ඤාණ තෘෂ්ණාව නිසා හටගන්න විඤ්ඤාණ එන්න එන්න බලවත් වෙනවා. මේ බලවත් වුනහම මොකද කරගන්නේ? ඒවා ගොඩනගා ගැනීමට අවශ්ය වෙන මූලාය මනසින් ගොඩනගනවා.
avijjā 때문에 일어나는 viññāṇa, taṇhā 때문에 일어나는 viññāṇa 는 갈수록 세집니다. 이렇게 세지면 무엇을 합니까? 그것들을 쌓아 올리는 데 필요한 밑바탕을 마음으로 쌓습니다.
මෙබඳු ආකාරයෙන් තිබුණා නම් හොඳයි මෙහෙම තිබුණ නම් හොඳයි. මෙහෙම හැඩ තලේක් තිබුණා නම් හොඳයි. මනස කොයි තරම් දුරට ඒකේ විසරවන්න පුළුවන්ද ඒ හැඩ තලේ අරමුණ කිරෙහි එහි බැඳෙන්න හැඳෙන්න ඒක ගොඩනගාගන්න මනසෙන්. අන්න ඒ සඳහා ගොඩනගා ගැනීමට අවශ්ය කරන ශක්තිය ගොඩනගනකොටම පැවැත්මට හේතු වෙන අනන්තර ශක්තිය කියන ආහාරයක් අන්තර්ගත වෙච්ච ශක්තිය නඉපදවා ගන්නවා. මෙන්න ලෝකේ
‘이렇게 있으면 좋겠다, 저렇게 있으면 좋겠다, 이런 모양틀이 있으면 좋겠다.’ 마음이 거기에 얼마나 멀리 퍼질 수 있든 그 모양틀을 대상으로 삼아 거기에 묶이고 얽혀 마음으로 그것을 쌓아 올립니다. 그렇게 쌓는 데 필요한 힘을 쌓을 때, 이어짐의 까닭이 되는 anantara 의 힘이라는 먹이가 담긴 힘을 일으킵니다.
වෙච්ච ශක්තිය නඉපදවා ගන්නවා. මෙන්න ලෝකේ පැවැත්මට ඊළඟට මුල් වෙච්ච එක අරමුණු කරන්න ගිහිල්ලා. අරමුණු කරන්න ගිහිල්ලා අධිපති වුණා. මනසෙන් අධිපති වෙලා ඒවා ගොඩන්ගා ගැනීම සඳහා අවශ්ය කරන ආහාරය නිබැදෙව්වා. ලෝකය පහළ වීමට අවශ්ය ආහාරය අනන්තරය.
이것이 세상의 이어짐에 다음 밑동이 된 것입니다. 대상으로 삼다가 거느리게 되었고, 마음으로 거느리며 그것들을 쌓는 데 필요한 먹이를 만들어 냈습니다. 세상이 나타나는 데 필요한 먹이, 그것이 anantara 입니다.
ඊට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? ඒ ආහාරය යම්සේද ඒ අනුව ගොඩනැගෙන්න පටන් ගත්තට පස්සේ මූලික වශයෙන් අනන්තරයෙන් ගොඩනැගෙන්න පටන් ගානේා. කලනකොට මොකද වෙද වෙන්නේ? අනුකූල දේ ගොඩනැගිලා මැවිලා නිර්මාණය වෙලා ඉදිලා බාහිර ලෝකයක් කියලා සකස් වෙලා තමන්ට අර අනන්තරයෙන් ගොඩනගාගත්ත දේට අනුකූල දේ දැන් ලෝකේ හටගෙන තියෙන්නේ. අන්න ඒකත් එක්කලා සමවෙලා ඒ සමාන අන්තරේ එහෙවත් සමාන ආහාරයේ ගොඩනැගිලා තියෙන තෙන්නට අර අනන්තරයෙන් එකතු වෙනවා. ඕක එහෙනම් අනන්තර පත්තේ ළඟට සමනන්තර පත්තයට බැහැසල් ලෝකය හටගත්ත. දැන්
그다음엔 무엇이 일어납니까? 그 먹이가 어떠하든 그에 따라 쌓이기 시작하면, 밑동에서 anantara 로 쌓이기 시작합니다. 그러면 무엇이 일어납니까? 알맞은 것들이 쌓이고 지어지고 만들어져 바깥 세상이라는 것으로 짜이고, 자기가 anantara 로 쌓은 것에 알맞은 것이 이제 세상에 일어나 있습니다. 그것과 맞추어지고 같아져서, 같은 먹이가 쌓여 있는 자리로 anantara 가 모여듭니다. 이렇게 anantara paccaya 다음에 samanantara paccaya 로 세상이 일어났습니다.
සමනන්තර පත්තයට බැහැසල් ලෝකය හටගත්ත. දැන් සමන්තරයට පත් වෙනකොට ඇහැ කියලා, කන කියලා, නාසය කියලා, දිව කියලා, කය කියලා, මන කියලා කොටසකුයි. රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ ධර්මය කොටසකුයි දෙකම හැදිලා ඉවරයි. ඒවා සමනන්තර වෙනවා. අදහසත අනන්තර වෙනවා. අදහසතින් ගොඩනාගපු ශක්තිය අනන්තර වෙනවා.
samanantara 에 이를 때, 눈, 귀, 코, 혀, 몸, 마음이라는 한 무리와 rūpa, sadda, gandha, rasa, phoṭṭhabba, dhamma 라는 한 무리, 둘이 다 만들어졌습니다. 그것들이 samanantara 가 됩니다. 뜻함이 anantara 가 됩니다. 뜻함으로 쌓은 힘이 anantara 가 됩니다.
අනන්තරයයි සමනන්තරයයි එකට බැඳුනහනම මොකද වෙන්නේ? ඔය දෙකෙන් ඒ දෙකෙන් සහජාතයක් ඉපදනවා. ඒකෙන් එකට අනුපිළික්. මේ අනුපූරවයි ඔකෝ. සහජාත කියන්නේ මොකක්ද? අනන්තර සමනන්තර දෙකේ එකතුවෙන් හටගන්නවා අපේ බලාපොරොත්තු වෙච්ච අවිද්යා සහගත භුක්තියින්න අවශ්ය කරන ලෝකය. ඔව්වයින් එකතු වෙලා හැදෙනකොට සහජාතව ඉපද වෙන්නේ.
anantara 와 samanantara 가 함께 묶이면 무엇이 일어납니까? 그 둘에서 sahajāta 가 생겨납니다. 하나에서 하나로 차례대로입니다. sahajāta 란 무엇입니까? anantara 와 samanantara 둘이 모여서, 우리가 바라던 avijjā 에 물든 누림에 필요한 세상이 일어납니다. 그것들이 모여 만들어질 때 함께 생겨나는 것입니다.
එකක ටිකක් සම්බන්ධයි. සම්බන්ධ වෙලා හිටන් අනුකූලත්වය ඉපදවා දෙනවා. අවශ්ය දේ භුක්ති විඳීමට අවශ්ය වන සහජාතයෙන් ඉපදනවා. ලෝක සහජාත ප්රත්යයෙන්ම ප්රත්ය වෙනවා. සජීවී අජීවී ඔක්කොම
하나하나 조금씩 이어져 있습니다. 이어져 있으면서 들어맞음을 낳아 줍니다. 필요한 것을 누리는 데 필요한 것이 sahajāta 로 생겨납니다. 세상은 sahajāta paccaya 로 paccaya 가 됩니다. 살아 있는 것, 살아 있지 않은 것 모두가.
ඊට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? ඒවා ප්රයෝජනට අරගෙන ඒකෙන එක ගොඩනගාගන්නවා.
그다음엔 무엇이 일어납니까? 그것들을 쓰면서 하나로 또 하나를 쌓습니다.
මන වඩන රූප ආශ්වාදය බලාපොරොත්තුවෙන් ත්රිවිච්ච දේ ලෝකේ තියෙනවා. ඊට පස්සේ අපි මොකද කරන්නේ? ඒ දේ අරගන්නවා. අපිට ඕන විදිහට ඒක නිපවනවා.
마음을 즐겁게 하는 rūpa 의 즐거움을 바라며 꿈꾸던 것이 세상에 있습니다. 그다음에 우리는 무엇을 합니까? 그것을 가져다 우리가 바라는 대로 만들어 냅니다.
ඒ දේ අරකට ආධාර කරගන්නවා. ආධාර කරගත්ත නිෂ්පාදන මූල දරව්වේ අරගෙන අපිට ඕන එකක් අඩුග නොගොල්ල නගාගන්නවා. ගොන්න නගාගත්ත එකට ආධාර වෙනවා අර මූලුව මූල තරුව හැටතලය හදාගෙන අපිට ඕන ආය හැටයක් ගොඩනා කරා. ඒකින් ඉන් එකට අඤ්ඤමඤ්ඤෙන් මේක
그것을 다른 것의 도움으로 삼습니다. 도움으로 삼은 만듦의 밑재료를 가져다 우리가 바라는 것을 쌓습니다. 쌓은 것에 그 밑재료가 도움이 됩니다. 밑재료로 모양틀을 만들어 우리가 바라는 꼴을 쌓았습니다.
ගොඩනා කරා. ඒකින් ඉන් එකට අඤ්ඤමඤ්ඤෙන් මේක ගොන්නවා මේකෙන් ඒක ගොඩගනවා. ඇහෙන් රූප ගොඩන්නගාගන්නවා. සබ්ද ගන්ධ රස ස්පර්ශයේ ඉන්ද්රියන්ගෙන් ගොඩක්ගාගන්නවා. ඒවා කොඩගලා තව තව අලුත්රියා කර ප්රබෝධ කරගෙන ඒවයෙන් උපක්රම සීලයෝ ගොඩගාගෙන ආයි අර භුක්තියට බහිනවා. ආසාවෙන් ගොඩන්නගාගන්නවා. ආසාව භුක්තිනවා. තවක්රමයක් ගොඩ නගාගන්නවා. ඒ ආසාව භුක්තිනවා. ආසාවට දව්ය
그것으로 이것을, aññamañña 로 이것으로 저것을 쌓습니다. 눈으로 rūpa 를 쌓습니다. 소리, 냄새, 맛, 닿음의 indriya 들로 쌓습니다. 그것들을 쌓아 더욱더 새롭게 북돋우고 그것들로 꾀를 쌓아 다시 누림에 들어갑니다. 바람으로 쌓고 바람을 누립니다. 또 다른 방법을 쌓고 그 바람을 누립니다.
නගාගන්නවා. ඒ ආසාව භුක්තිනවා. ආසාවට දව්ය වස්තුර සම්බන්ධ කරෙන දව්ය වස්තුන්ට ආසාව සම්බන්ධ කරෙන අඤ්ඤ මඤ්ඤ එකින්එකට සම්බන්ධ කරලා දැන් එන්න එන්න ගාගන්න. දැන් ැකට කියනවා අඤ්ඤ මඤ්ඤ ප්රත්යය දැන් එතකොට
바람에 물건을 잇고, 물건에 바람을 잇고, aññamañña, 서로서로 이어서 이제 갈수록 쌓아 올립니다. 이것을 aññamañña paccaya 라고 합니다.
කියනවා අඤ්ඤ මඤ්ඤ ප්රත්යය දැන් එතකොට මොකද වෙන්නේ? එකින් එක ගොඩ නගාක තමයි මේකෙන් අහකට යන්න බැහැ. ඒ නිසරයෙන් අහක් වෙන්න බැ.
그러면 무엇이 일어납니까? 서로서로 쌓아 올렸기에 여기서 벗어날 수 없습니다. 그 기댐(nissaya)에서 떨어질 수 없습니다.
ඒ නිසා සතර මහාභූතයන්ගෙන් හටගත්ත දේවල් ගොන්නැගාගෙන ඒවා නිශ්රය කරත් වෙනවා. මේ මගේ ගේ මේ මගේ ඉඩම මේ මගේ ගේ උදුර මේ මගේ මල්වත් නිශ්රය කරගෙන හැම
그래서 네 mahābhūta 에서 일어난 것들을 쌓아 그것들에 기댑니다. 이것은 내 집, 이것은 내 땅, 이것은 내 집의 …, 이것은 내 꽃밭 하고 기대어 모든 것을,
දැන් එකින් එකට නිශ්රය කරගන්නවා. හිතේ තියෙන ගතිය මොකක්ද ගතියට අනුකූල දේ ලෝකෙන් අර නිශ්රය කරගන්නවා.
이제 서로서로 기댑니다. 마음에 있는 성향이 무엇이든 그 성향에 맞는 것을 세상에서 기댈 곳으로 삼습니다.
ගතියේ ගති මොකක්ද ලෝකේ ගති මොනවද ගතියට ගතිය එකතු කරලා ඒකෙන් නිශ්රය කරගන්නවා. එකෙන් එකට අවශ්ය දෙයක් හදාගන්න හොඳ දේවල් එකතු කරලා සවස් හොඳ දෙයක් හදාගන්නවා. ලුවන වල එක රසා, මිරීස් වල තව රසා ලුණු වල තව රසා ඔක්කොම එක තුරලක් නිසිරය කරගෙන හදාගන්නවා තව රසයක් ඕකගේ ඒක තමයි ව්යාංජන රසය. අන්න ඒ වගේ නිශ්රය කරගන්නවා ඒකන් එක
성향의 성질이 무엇이고 세상의 성질이 무엇인지, 성향에 성향을 더해 거기에 기댑니다. 서로에게서 필요한 것을 만들려고 좋은 것들을 모아 더 좋은 것을 만듭니다. 소금에 맛 하나, 고추에 다른 맛, 또 다른 것에 다른 맛, 모두 한 그릇에 기대어 또 하나의 맛을 만듭니다. 그것이 반찬의 맛입니다. 그처럼 서로 기댑니다.
මෙහෙම නිශ්රය කර ගැනීමේ ප්රත්ය කරගෙන මේ ලෝක පැවැත් අවශ්ය කරන්නදී සකස් කරගන්නවා. එතකොට මොකද කරන්නේ? ඒවට ආධාර ගන්නවා ඊට පස්සේ.
이렇게 기대는 것을 paccaya 로 삼아 세상의 이어짐에 필요한 것을 짜 맞춥니다. 그러면 무엇을 합니까? 그다음에는 그것들의 도움을 받습니다.
බත් විදිහට එක විදිහට උයෙනවා. ඒකර ස්වාම ඒක මදින්න. තවත් ඒ වගේ අනුකූල නිසේකර කරලා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒක මදින්න. තවත් ඒ වගේ අනුකූල නිසේකර කරලා හදාගත්ත ඒකට එකතු කරේ උපනිත්රයක් හදාගන්නවා.
또 그처럼 알맞게 기대어 만든 것에 더해 upanissaya 를 만들어 냅니다.
එතකොට ආධාර කරන්නා වූලා ඒකට නිශ්රය කරන්න ඒකට තව තාවත් රස කරගන්න රූප ශබ්ද ගන්ධ රස ස්පර්ශ ධර්ම කියන ඒවා රස කරගන්න අනුකූල වන තව තවත් දේවල් උපනිරය කරරෙන ආධාර කිරීම උපනිරයනුත් ප්රත්යය හදාගන්නවා.
그러면 돕는 것에 기대어, 더욱더 맛나게 하려고, rūpa, sadda, gandha, rasa, phoṭṭhabba, dhamma 를 맛나게 하는 데 알맞은 더 많은 것들을 upanissaya 로 삼아 돕는 일, 곧 upanissaya paccaya 를 만들어 냅니다.
ඊට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? එහෙම හදාගත්තට පස්සේ ඊළඟට ඒවට ආධාරඑනවා මතක අත්දැකී මුලින් හදාපුවා ආධාරක වෙනවා.
그다음엔 무엇이 일어납니까? 그렇게 만든 다음, 기억과 겪은 일이 그것들의 도움으로 옵니다. 앞서 만든 것이 도움이 됩니다.
මේක මෙහෙම හදපුහම මෙහෙම රහක් ආවා. දැන් මතකයි. ආයෙත් එහෙම හදනවා. අන්න හදාගන්නවා ඒකට පුරේ ජාල මුලින් උපද්දපුවත් එන් ප්රත්ය කරගන්නවා.
‘이렇게 만들었더니 이런 맛이 났다.’ 이제 기억합니다. 다시 그렇게 만듭니다. 그렇게 만들면서 purejāta, 곧 앞서 일으킨 것을 paccaya 로 삼습니다.
එහෙම හදාගත්ත අහම මොකද වෙන්නේ? මෙන්න මෙහෙම එකක්නේ හැදෙන්නේ. එහෙම එකක් හැදෙන එක හදපු. පසුව හැදෙන එකත් හිතාගෙන ඊට අනුකූලව ජාතිය හදාගන්නවා. නිර්මාණය කරගන්නවා. පච්චය ජාත ප්රත්යය.
그렇게 만들고 나면 무엇이 일어납니까? 이런 것이 만들어지지요. 그런 것이 만들어지는 것을 만들었습니다. 나중에 만들어질 것까지 생각하고 그에 맞추어 jāti 를 만들어 냅니다. 지어냅니다. pacchājāta paccaya 입니다.
ඊට පස්සේ මොකද කරන්නේ? හදාගෙන සේවනය කරනවා. යළි යළි සේවනය කරනවා. ආන්න ලෝක පැත්තට රසය සේවනය කරනවා යලි යලි. ආසේවන ප්රත්යය ඒකෙන එක අනුපිල්ලුවෙන්
그다음엔 무엇을 합니까? 만들어 놓고 누립니다. 거듭거듭 누립니다. 세상 쪽의 맛을 거듭거듭 누립니다. 차례대로 이어지는 āsevana paccaya 입니다.
එනැහැති. ඒකෙන් මොකද වෙන්නේ? ආයසරයා කර්මඵලයක් ඉපදවා ගන්නවා. අවශ්ය කරන ශක්තිය මතු මතුලත් මේ ආකාරයෙන් ඉපදවා ගැනීමට ඇහන්නම් කොච්චර හොඳ විඤ්ඤාණ බලවත් කරගෙන අර නානාක්ෂණික සහජාත කියන කර්ම ශක්තියට ඉපදවාගෙන කර්ම ප්රත්යය ප්රත්ය කරගන්න. ඊට පස්සේ කර්මයට අනුකූල විපාකයක් එනකොට ඒ ශක්තිය විපාක වුණ කරලා දීලා අර හදාගත්ත ජාතිය යළි යළි ගොඩනැගෙන්නේ විපාක ප්රතින් විපාක ප්රත්යය කරලා ආය ලෝකය හටගන්නවා.
그것으로 무엇이 일어납니까? kamma 의 열매를 일으킵니다. 앞으로도 이렇게 필요한 힘을 일으키려고 viññāṇa 를 얼마든지 세게 하여 nānākkhaṇika 와 sahajāta 라는 kamma 의 힘을 일으켜 kamma paccaya 로 삼습니다. 그다음 kamma 에 맞는 vipāka 가 올 때 그 힘이 vipāka 로 바뀌어, 만들어 둔 jāti 가 거듭거듭 쌓이는 vipāka paccaya 가 되어 다시 세상이 일어납니다.
එතකොට මොකද වෙන්නේ? කබලිංකාර ආහාර, ස්පර්ශ ආහාර, විඤ්ඤාණ ආහාර, මනෝ සංචේතනා ආහාර කියන හතර ආකාරයකින් මේක ආහාර කරගන්න. ආහාර ප්රත්යය.
그러면 무엇이 일어납니까? kabaḷīkāra āhāra, phassa āhāra, viññāṇa āhāra, manosañcetanā āhāra, 이 네 가지로 이것을 먹이로 삼습니다. āhāra paccaya 입니다.
ඊට පස්සේ ඒ ආහාර බුද්ධ වෙන්න එතකොට මොකද වෙන්නේ? ඇස, කන, දිව, නාසය, ශරීරය, මන කියන මේ ඉන්ද්රිය ටික ප්රත්ය වුණා. ඉන්ද්රිය හටගත්තා. දැන් හටගන්න ඉන්ද්රියන් ආධාර කරගන්නවා අර විපාක වශයෙන් ගොඩනාගාගත්ත කර්මට කයට ඉන්ද්රිය සම්බන්ධ කරෙන්නේ ඉන්ද්රිය ප්රත්යය කරගන්න
그다음 그 먹이들이 쓰이면 무엇이 일어납니까? 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음, 이 indriya 들이 paccaya 가 되었습니다. indriya 가 일어났습니다. 이제 일어난 indriya 들을 도움으로 삼아, vipāka 로 쌓은 kamma 와 몸에 indriya 를 잇는 indriya paccaya 로 삼습니다.
දැන් මෙතෙන්ට අහවන්න පස්සේ මොකද කරන්නේ? මෙන්න මෙතෙන්ට ආවට පස්සේ ඒ පුද්ගලයන්ගේ එක පැත්තක්. මේ ලෝකේ හටගත්ත පැත්ත ඉන්ද්රියට එනගන්නා. දැන් මේ ඉන්ද්රියන් හදාගත්තට පස්සේ හොඳිනුත් හදාගන්නවා නරකිනුත් හදාගන්නවා. හොඳින් හදාගත්ත ඉන්ද්රියන් එක එකාකාරයෙන් බෙදෙනවා.
이제 여기까지 온 다음 무엇을 합니까? 여기까지 오면 그 사람들의 한쪽, 이 세상이 일어난 쪽이 indriya 에 이릅니다. 이제 indriya 들을 만든 뒤에는 좋게도 만들고 나쁘게도 만듭니다. 좋게 만든 indriya 는 한 가지 방식으로 나뉩니다.
පංච ඉන්ද්රියලා ඇස කන දිව නාසය ශරීරය මන කියලා එහෙමත් ඉන්ද්රිය බෙදෙනවා. ශ්රද්ධා ඉන්ද්රිය, වීර්ය ඉන්ද්රිය, අතින්ද්රිය, සමාධි ඉන්ද්රිය, ප්රඥා ඉන්ද්රිය කියලා එහෙමත් බෙදෙනවා.
indriya 는 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음으로 나뉘기도 하고, saddhā indriya, viriya indriya, sati indriya, samādhi indriya, paññā indriya 로 나뉘기도 합니다.
එතකොට තව තවත් නොයෙක් ක්රම වලින් දෙවිසී ඉන්ද්රිය ඔය ආදී වශයෙන් ඉන්ද්රිය බෙදෙන ක්රම තියෙනවා. ඒ ඉන්ද්රිය කරගන්නවා කියන්නේ මොකක්ද? අපි ගත්තා වූ දේ තුළින් ගොඩනගාගත්ත දේ රජ කරගන්නවා. අග්ර කරගන්නවා මොනවාහරි ගැලපෙන දෙයක්. හොඳ පැත්ත නම් ඒකට අනුකූල හොඳ ඒවා. නරක පැත්ත නම් ඒකට අනුකූල දුගතිය ඒවා. සුගතිය හෝ දුගතිය වේවා හෝ අරගෙන මෙන්න මේවා ඉන්ද්රිය කෙනෙ තමයි දැන් ඉන්නේ. මෙන්න
그 밖에도 여러 방식으로, 스물두 indriya 등으로 indriya 를 나누는 길이 있습니다. indriya 로 삼는다는 것은 무엇입니까? 우리가 가진 것을 통해 쌓은 것을 임금으로 삼는 것, 으뜸으로 삼는 것입니다. 무엇이든 알맞은 것을. 좋은 쪽이면 그에 맞는 좋은 것들, 나쁜 쪽이면 그에 맞는 duggati 의 것들입니다. sugati 든 duggati 든 가져다 이것들이 이제 indriya 가 되어 있습니다.
ඉන්ද්රිය කෙනෙ තමයි දැන් ඉන්නේ. මෙන්න මෙතන්දි පුද්ගලයාට පේන්න පටන් ගන්නවා සුගති ඉන්ද්රියක් තිබුණා නම් අර ශ්රද්ධා ඉන්ද්රිය, වීර්ය ඉන්ද්රිය, සති ඉන්ද්රිය, සමාධි ඉන්ද්රිය, ප්රඥා ඉන්ද්රිය තිබුණනම් ඒවා සුගතිග ගුණයෙන් හටගන්න ඉන්ද්රිය.
여기서 사람에게 보이기 시작합니다. sugati 의 indriya 가 있었다면, saddhā indriya, viriya indriya, sati indriya, samādhi indriya, paññā indriya 가 있었다면, 그것들은 sugati 의 덕에서 일어난 indriya 입니다.
චක්ඛු ඉන්ද්රිය, සෝත ඉන්ද්රිය, ඝාන ඉන්ද්රිය, ජිව්හා ඉන්ද්රිය, කාය ඉන්ද්රිය, මන ඉන්ද්රිය තිබුණා. සුගති දුගති දෙකටම භුක්තිට හදගත්ත ඉන්ද්රිය.
cakkhu indriya, sota indriya, ghāna indriya, jivhā indriya, kāya indriya, mana indriya 가 있었습니다. sugati 와 duggati 둘 다를 누리려고 만든 indriya 입니다.
දැන් මේ ආකාරයෙන් මේ ඉන්ද්රිය හදාගත්තහම ඒ පුද්ගලයෝ දැනගන්නා මේ තුළින් දාහයක් ගොඩනැගෙනවා. මෙඳු ආස්්වාදයක් භුක්ති විදින්න ගියොත් ගොඩනැගෙනවා. දැන් මේ හොයාගත්තේ මොකක්ද?
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ගොඩනැගෙනවා. දැන් මේ හොයාගත්තේ මොකක්ද? කාමාවචර ලෝකය පහළ කරපු එක තමයි මේ ඉස්සෙල්ලා හදාගෙන ආවේ.
이제 찾아낸 것은 무엇입니까? 먼저 만들어 온 것은 kāmāvacara 세상을 드러낸 것입니다.
තවත් ලෝකයා ගොණැගිලා තියෙනවා අපිට නොපෙන්න පැත්තක රූපාවචර ලෝක කියලා. දැන් ඒකත් මේ ලෝක ගොන්නැගෙන හේතු ප්රත්යයටම වයිති වෙනවා. මෙන්න මේකදි මොකද කරන්නේ?
우리에게 보이지 않는 쪽에 rūpāvacara 세상이라는 또 다른 세상이 쌓여 있습니다. 그것도 이 세상이 쌓이는 hetu 와 paccaya 에 그대로 딸려 있습니다. 여기서는 무엇을 합니까?
ඒවය ආදීනව දැකලා ඒ කාමාවස්සුන්ගය වෙන් වෙලා. සවිතක්ක සවිචාර විවේක ප්රීති සුඛ ඒකග්ගතා විවේකය ලබන ප්රීති සුඛ ඒකග්ගතාදී ප්රථම ධ්යානය ද්තියා ධ්යානය ඔය අධිවයෙන් ගිහිල්ලා මෙන්න මේ ධ්යානයන්ට හිත පත් පත් කරගන්න කෙලෙස් දවා හැරලා කෙලෙස් යටපත් කරලා ඇති කර ගැනීම නිසා ඔහුට කාමාවචර හොඳ නැති වෙන රූපාවචර කාන්තා ප්රණිතා කියලා අදහසක් වෙනවා.
그것들의 위험을 보고 kāma 에서 떨어져, savitakka savicāra, viveka 에서 오는 pīti, sukha, ekaggatā 를 지닌 첫째 jhāna, 둘째 jhāna, 그렇게 차례로 나아가 이 jhāna 들에 마음을 이르게 하고, kilesa 를 태워 버리고 누르며 그것을 일으키기에, 그에게는 kāmāvacara 는 좋지 않고 rūpāvacara 가 고요하고 뛰어나다는 생각이 듭니다.
රූපාවචර ධර්මයෝ සාන්තය ප්රණීතයි කියන අදහසතින් ධ්යානයට පත් වෙලා හිටන් ඊට පුවන් ධ්යානයෙන් ගොඩනැග යම් ලෝකයක් ඇත්්ද රූපාවචර තල ගොඩොඩනැගින්න පටන් ගන්නා. මෙන්න මේකට කියනවා ලෝක ප්රත්ය ධ්යාන ප්රත්ය වුණා.
rūpāvacara dhamma 들이 고요하고 뛰어나다는 생각으로 jhāna 에 이르러, 그 jhāna 로 쌓이는 어떤 세상이 있다면 rūpāvacara 의 층들이 쌓이기 시작합니다. 이것을 jhāna paccaya 가 세상의 paccaya 가 되었다고 합니다.
ඒක තියෙන ධ්යාන ප්රත්යය
그것이 jhāna paccaya 입니다.
මේකෙන් අරගෙන මාගධය ගෙනිච්චට පස්සේ මහා ප්රඥා පහලන බුදු පසේ බුදු මහා රහත් උත්තමයන්ගෙන් බුදුවරණන් වහන්සේ ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේගේ මාර්ගය දේශනා කරනවා ඕක විමුක්ති මාර්ගය නෙමෙයි. විමුක්තිය කරා යන පැත්තකුටුත් ලෝකේ තියෙනවා.
이것에서 더 나아가 magga 로 이끌면, 큰 paññā 가 드러난 Buddha, Paccekabuddha, 큰 arahant 같은 뛰어난 분들 가운데 lokuttara Buddha 께서 그 magga 를 설하십니다. 그것이 vimutti 자체는 아닙니다. vimutti 로 가는 쪽도 세상에 있습니다.
විමුක්තිය නෙමෙයි. විමුක්තිය කරා ගෙනියන පැත්ත ලෝකයට අයිති හරිය. අන්න ඒක ලබාගන්න මෙන්න මාර්ගය කියලා මාර්ගය තියෙනවා මාර්ගය ප්රත්යය කර ඉන්න මාර්ගය වඩනවා. අන්න ඒක තියෙනවා මග්ග පත්තය
vimutti 는 아니지만 vimutti 로 이끄는 쪽은 세상에 딸린 부분입니다. 그것을 얻으려면 ‘이것이 magga 다’ 하는 magga 가 있어, magga 를 paccaya 로 삼아 magga 를 닦습니다. 그것이 magga paccaya 입니다.
එතකොට මොකද වෙන්නේ? මෙන්න මේ නිසා යම්කිසි හොඳ පැත්තකට හෝ නරක පැත්තට හෝ යොමු කරලා ඒ විදිහට වැඩුව නම් ධ්යානය පැත්තට හෝ මාර්ගඵල පැත්තට වැඩුව නම් ඒවා සමග සමඟ යෙදෙන දහම් තියෙනවා. මේක වඩාගන්න මෙන්න මේවා සමග යෙදෙන්න ඕනේ. මේවා එරගන්න ඕනේ.
그러면 무엇이 일어납니까? 이 때문에 좋은 쪽이든 나쁜 쪽이든 어느 쪽으로 향하여 그렇게 닦았다면, jhāna 쪽으로든 magga-phala 쪽으로든 닦았다면, 그것들과 함께 어울리는 dhamma 들이 있습니다. 이것을 닦으려면 이것들과 어울려야 합니다. 이것들을 갖추어야 합니다.
අන්න ඒක ට ගත්තට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? එකින් එකට සකස් වෙන ආකාරය දකිනවා සම්පිත්ත ප්රත්ය ඔව් එකකින් ගොඩන්නගන්න බැහ. සම්මා දිට්ඨිය විතරක් බැහැ. සම්මා සංකල්පයක් සම්පත්ත කරගන්න ඕනේ. ඒක විතරක් බදි සම්මා වාචා සම්පිත්ත වෙන්න ඕන. කම්මත සම්පිත්ත වෙන්න ඕනේ ආජීව සම්පිත්ත වෙන්න ඕනේ වායාම සම්පිත්ත වෙන්න ඕනේ සති සම්පත්ත වෙන්න ඕනේ සමාධියට අපි හම අංග හතම සම්පිත්ත වෙන්න ඕනේ. අන්න වෙදෙට අපි හමුක දෙන්නේ සම්පිත්ත පත්තයට පත්වෙනවා. මෙතනින්
그것을 받아들인 다음 무엇이 일어납니까? 서로서로 짜이는 모습, 곧 sampayutta paccaya 를 봅니다. 하나만으로는 쌓을 수 없습니다. sammā diṭṭhi 만으로는 안 됩니다. sammā saṅkappa 도 함께 갖추어야 합니다. 그것만으로도 안 되고 sammā vācā 가 어울려야 하고, sammā kammanta, sammā ājīva, sammā vāyāma, sammā sati, sammā samādhi, 이 여덟 갈래가 모두 어울려야 합니다. 그렇게 함께 하면 sampayutta paccaya 에 이릅니다.
දෙන්නේ සම්පිත්ත පත්තයට පත්වෙනවා. මෙතනින් ආවට පස්සේ මහා ප්රඥාව පහළ වෙලා. ලෝකේ අසාරයි කියලා දකිනවා. [උගුර කෑරීම] අසාරයි කියලා දැක්ක පස්සේ මෙච්චර කල් සම්පත්ත වෙච්ච ඒවෙන් අත්හැරී නොවැලී මිදී යන වෙන් වෙන පැත්තට විපවිත්ත පැත්තට වහිනවා.
여기까지 오면 큰 paññā 가 드러나 세상이 알맹이 없음을 봅니다. [목을 가다듬음] 알맹이 없음을 본 다음, 이제껏 어울려 있던 것들에서 놓고 들러붙지 않고 벗어나 떨어지는 쪽, vippayutta 쪽으로 들어섭니다.
එතකොට මොකද වෙන්නේ? ආර්ය පුද්ගලයා සම්පිත්තත්වයෙන් කාම සම්පිත්ත රූප අරූප කියන තුන් ලෝකයේ සම්පිත්තත්වයෙන් වෙන්වලා විපවිත්ත මානසිකත්වයක් ලබනවා. එහෙම එහෙකුත් ලෝකයට අයිති ලෝකේ විද්යාමාන වෙනවා. ඒකට එනවා විපවිත ප්රත්යයට පත්වුණා. දැන් එතකොට මොකක්ද දකින්නේ?
그러면 무엇이 일어납니까? ariya 인 사람은 kāma, rūpa, arūpa 세 세상과 어울림에서 떨어져 vippayutta 의 마음 상태를 얻습니다. 그것 역시 세상에 딸린 것으로 세상에 드러납니다. 그렇게 vippayutta paccaya 에 이르렀습니다. 그러면 무엇을 봅니까?
අත්ථි ප්රත්යය මේ ඇති කල්ලි මෙහෙ වේස්මෙන් සතිය ඉදන් හෝද අන්න දැක්කා විමස්වා උපාදා ඉඳන් උප්පද්ද මේ උපන් මේ උපදිනවා. මෙන්න ඇති වෙන නැහක. ඔහු ඇතිවෙන ප්රත්යය ඔක්කෙන් දකිනවා.
atthi paccaya — ‘imasmiṃ sati idaṃ hoti’, 이것이 있을 때 이것이 있다는 것을 보았습니다. ‘imassuppādā idaṃ uppajjati’, 이것이 생길 때 이것이 생긴다. 이렇게 생겨나는 모습을, 생겨나는 paccaya 를 그는 모두 봅니다.
එහෙමස් මේ අසති ඉදන් නපත්තෙමස් අනුප්පාදා ඉදන් නිරුජ්ජති නත්ති ප්රත්ය දකිනවා. මෙන්න මේක ආපුවහම නැති වෙන හැටි දකිනවා. ඇතිවෙන හැටි නැති වෙන හැටි. එතකොට මොකද වෙන්නේ? විගත
‘imasmiṃ asati idaṃ na hoti, imassa nirodhā idaṃ nirujjhati’ — natthi paccaya 를 봅니다. 이것이 오면 사라지는 모습을 봅니다. 생겨나는 모습, 사라지는 모습을.
වෙන හැටි. එතකොට මොකද වෙන්නේ? විගත ප්රත්තය ඊට පස්සේ දකිනවා. මෙන්න ගෙවිට යන්න හැටි. මෙන්න ගෙවාගන්න හැටි.
그러면 무엇이 일어납니까? vigata paccaya 입니다. 그다음에 봅니다. 이렇게 닳아 없어지는구나, 이렇게 닳아 없애는구나.
අරිහත්යට පත් වුනත් පිරුණව පානකන් ගෙවිල්ලා යනකන් ඉන්නේ.
arahant 가 되었더라도 parinibbāna 에 들 때까지, 다 닳아 없어질 때까지 머뭅니다.
ගෙවිලා ගියාට පස්සේ අවිගත ආය ගෙවෙන්න දෙයක් නෑහ නිවනට එහම් අවිගතයට ගියාට පස්සේ මේ මාර්ග ඵලය තුළින් යමක් අත්හැර දැන් බලනන් නොයෙලින් වමි කියන්න නම් ඒ නිරෝධ කරපු දේ නැවත වාරයක් ගන්නේ නැහ. අත්තර දැන්. ඔන්න ඔතන කිය අවිගත කළාට පස්සේ අන්තිම කෙළවර දුකෙන් නිදහස් වෙනවා. මෙන්න
닳아 없어진 다음은 avigata, 더는 닳아 없어질 것이 없습니다. nibbāna 에, avigata 에 이른 다음에는 이 magga-phala 를 통해 놓아 버린 것, 멈추게 한 것을 다시 붙잡지 않습니다. 그렇게 avigata 에 이른 다음 마지막 끝에서 괴로움에서 벗어납니다.
අන්තිම කෙළවර දුකෙන් නිදහස් වෙනවා. මෙන්න ලෝකය හැදෙන හැටි, මෙන්න ලෝකේ පවතින හැටි මෙන්න ලෝකේ දුකෙන් නිදහ මාර්ගය වඩන හැටි මෙන්න ලෝකේ දුකෙන් නිදහස් වෙන හැටි. මුල ලෝකය හටගන්න හැටි පෙන්නලා, ලෝකේ දුක හටගන්න හැටි පෙන්නලා, දුකට හේතුව ගොන්නැගෙන හැටි පෙන්නලා, දුක්ඛ නිරෝධය පෙන්නලා දුක්ඛ නිරෝධ මාර්ගය පෙන්නපු චතුරාර්ය සත්යය සූවිසි ප්රට්ඨානය.
이렇게 세상이 만들어지는 모습, 세상이 이어지는 모습, 세상의 괴로움에서 벗어나는 magga 를 닦는 모습, 세상의 괴로움에서 벗어나는 모습입니다. 처음에 세상이 일어나는 모습을 보이고, 세상의 괴로움이 일어나는 모습을 보이고, 괴로움의 까닭이 쌓이는 모습을 보이고, dukkha nirodha 를 보이고, dukkha nirodha 에 이르는 magga 를 보인 cattāri ariyasaccāni, 그것이 스물네 paṭṭhāna 입니다.
මේ ඔය ටික තියාගෙන මේකෙන් සමහර අය පොත් තියෙනවා. අත්ථි ප්රත්ය තිබුනා නම් අත්ථි ප්රත්යය කියනවනා ඇති. අනික් එකක් ඕනේ නැහැ. කියලා දක්ක එහෙම පොත් තියෙනවා.
이것을 두고 어떤 이들은 책을 썼습니다. atthi paccaya 가 있다면 atthi paccaya 만 말하면 되지 다른 것은 필요 없다고 — 그런 책들이 있습니다.
ඉතින් මේ වගේ මේ පට්ඨානයේ මේවා පස්සේ හදාගත්ත ඒවා ඕ තෝරගන්න බැරි ඒවා කියලා ඔය තදෙන් නිගමන එක නේ. මොකක්ද ඔ තෝරන්න බැරි. දැන් ගැඹුරු වෙලා තිබුනේ දේශනා කරන ධර්ම දේශනා ඥානය තුළින් මතු කරලා දුන්නේ නැති හින්දානේ.
그리고 이 paṭṭhāna 의 것들은 나중에 만들어진 것이라느니, 알아들을 수 없는 것이라느니 하고 단단히 결론을 내립니다. 무엇이 알아들을 수 없다는 말입니까? 깊었던 까닭은 설하는 이들이 dharma 를 앎으로 드러내 주지 못했기 때문입니다.
නුවණ නම් ඇති මේක තේරුම් ගන්න. තේරුම් ගත්තට පස්සේ තේරුනවා කොච්චර ලේසියද? අමාරු මොකක්ද අති සියුම් මහා විද්යාඥා විසින් පළමු මතු කරලා දෙන එකයි. අමාරුම කාරණය ඒක.
지혜가 있다면 이것을 알아들을 수 있습니다. 알아들은 다음에는 얼마나 쉬운지 알게 됩니다. 어려운 것은 무엇입니까? 더없이 섬세한 큰 과학자가 처음 드러내 주는 일입니다. 가장 어려운 일이 그것입니다.
මතු කරලා දුන්නට පස්සේ ශ්රාවක ගෝචරයි. ඔයිටි එහා ශ්රාවක ගෝචර කරන්නේ බුදු දහම තුළින් තවත් ධර්මයක් ලෝකය දෙන්න බැරි නිසා බුදුරජාණන් වහන්සේ ඇට්ේරියා පොළ ටියා කතර අල්ලා පෙලා කිව්වා මෙන්න ම දුන්නා හරි ඒ ඇටේරියොල ටික විතරයි. මම දන්නේ. නමුත් නොදුන්න දහම් මේ මහ කැලේ තියෙන ඇටේරියනාතර කොළු විතර ඇති. මොකද හේතුව? විමුක්තිය සඳහා ගන්න හරයක් ඒවය නැහැ. හැබැයි මම දන්නවා. දැනගත්තට තේරුම් ගන්න පුළුවන්ත් නෙමෙයි ලෝකේ සින්තයක්. තේරුම් අරන් වැඩකුත් නැහැ බව දන්නවා. ඒ නිසා මම ඒවා දේශනා කරන්නේ නැහැ. ඒ දේශනා නොකරේ. ඉතින්
드러내 준 다음에는 sāvaka 도 헤아릴 수 있습니다. 그 너머는 sāvaka 가 헤아릴 수 없고, Buddha 의 가르침으로 세상에 더 줄 dharma 가 없기에, Buddha 께서는 siṃsapā 잎을 한 줌 손에 쥐고 보이며 말씀하셨습니다. ‘내가 준 것은 이 잎 한 줌뿐이다. 그러나 주지 않은 dharma 는 이 큰 숲에 있는 잎만큼이나 된다. 왜인가? 그것들에는 vimutti 를 위한 알맹이가 없기 때문이다. 그러나 나는 안다. 안다 해도 세상이 알아들을 수 있는 것이 아니며, 알아들어도 쓸모가 없음을 안다. 그래서 나는 그것들을 설하지 않는다.’ 그래서 설하지 않으셨습니다.
දේශනා කරන්නේ නැහැ. ඒ දේශනා නොකරේ. ඉතින් මේ ටිකෙන් තෝරගන්න ඕනේ අපි මේ සූවිසි ප්රත්යය තුළින් මේ පෙන්නුවේ මොකක්ද? චතුරාර්ය සත්යයම පෙන්නපු තව ක්රමයක්. ලෝකයේ ලෝක පැවැත්ම ලෝක නිරෝධය ලෝක නිරෝධ මාර්ගයේ පෙන්නපු තව ක්රමයක්. මේ හැම ක්රමයකීම දහම් දකින්න පුළුවන්. හැබැයි සියුම්ම දකින්න ඕනේ මේ ඔක්කොම අනුකූරව ක්රම.
그러니 여기서 우리가 가려내야 할 것은, 이 스물네 paccaya 로 보여 주신 것이 무엇이냐는 것입니다. cattāri ariyasaccāni 를 보여 준 또 하나의 길입니다. 세상의 이어짐, 세상의 nirodha, 세상의 nirodha 에 이르는 magga 를 보여 준 또 하나의 길입니다. 어느 길로든 dharma 를 볼 수 있습니다. 다만 이 모든 길을 차례대로 아주 섬세하게 보아야 합니다.
එකක ටිකක් ක්රමානුකූලව ඇදිලා තියෙන්නේ ලෝකේ හලුවක හැදෙන්නේ මෙහෙමයි. ලෝකේ පැවැත්ම මෙහෙමයි ලෝක නිරෝධය මෙහෙමයි ඒකට මාර්ගය මේ නිවනෙන් කෙළවර කරන එකක් තමයි සෝවිසිපට්ඨානය බොහොම ගැඹුරුයි නමුත් ඉතින් ඕක තේරුම් ගන්න ඕනේ කියලා. මේ තමයි බුදු දහමේ ගැඹුරුම දෙන මේ ටි එහා ගැඹුරා තව තේරුම් ගන්න එකක් ඉතුරු කරලා නැහ.
하나하나 차례대로 이어져 있습니다. 세상은 이렇게 만들어지고, 세상의 이어짐은 이러하고, 세상의 nirodha 는 이러하며, 그에 이르는 magga 는 nibbāna 로 끝나는 것 — 그것이 스물네 paṭṭhāna 입니다. 아주 깊지만 그래도 알아들어야 합니다. 이것이 Buddha 의 가르침에서 가장 깊은 것이며, 이 너머로 더 알아들을 깊은 것은 남겨 두지 않았습니다.
තරෝතප්පාලය කොහොමද වෙන්නේ?
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මෙහෙමයි සිද්ධ වෙන්නේ. දැන් රාග, ද්වේශ, මෝහ කියන මේට බැඳිලා ඉන්න ලෝක සත්වයා මේ ලෝකයේ [උගුර කෑරීම] පංචකාම වස්තු මුල් කරගෙන ඒ හේතුවෙන්මයි ඒවා පිළිබඳ වටිනාකම, අසීමිත වටිනාකමකින් මුස පත්වෙලා ඒවා ලබා ගැනීමට තමයි ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ නගන්නේ. ඒ නිසා රාගිනි, ද්වේශ ගිනි, මෝහ ගිනිසකෙන් ලැබිලා. රාග සීමාව ලෝභයට බහිනවා.
이렇게 일어납니다. rāga, dosa, moha 에 묶여 있는 세상 중생은 이 세상에서 [목을 가다듬음] 다섯 kāma 의 대상을 밑동으로 삼고, 바로 그 까닭에 그것들의 가치, 끝없는 가치에 홀려 그것들을 얻으려고 lobha, dosa, moha 를 일으킵니다. 그래서 rāga 의 불, dosa 의 불, moha 의 불을 얻습니다. rāga 의 끝은 lobha 로 들어갑니다.
තමාටම ඇසුරු කරගන්න තමාගේ භුක්තිය මිසක් කර්යා පිළිබඳ කිසිම හැඟීමක් නැති. මේ තත්ත්වයට බැහැලා. එක්තරා ගිනි මානසිකත්වයක් උදා කරගන්නවා.
자기만 누리고 자기 몫만 챙길 뿐, 남에 대해서는 아무 마음도 없는 이 상태로 떨어져, 일종의 불타는 마음 상태를 불러옵니다.
මේ ගිනි මානසිකත්වය මේ ලෝක සත්වයා පෘථග්ජන ලෝක සත්වයාගේ ස්වභාවයක් තමයි. ස්වභාවයෙන්ම පංචකාම අරමුණු වෙනකොට ඒ පස්සේ බැඳිලා හැඳිලා ඒකෙම ලැබෙන මුලාවට පත් වෙන එක. මේක ඇරගන්න මානසිකත්වයක් සුද්ධ කරගන්න පුළුවන් ධර්මතාවයක් තේරුම් ගන්න. පෘථග්ජන ලෝක සත්යයන්ට හැකියාවක්.
이 불타는 마음 상태는 이 세상 중생, puthujjana 세상 중생의 바탕입니다. 바탕부터 다섯 kāma 가 대상이 되면 그것을 좇아 묶이고 얽혀 거기서 오는 미혹에 빠집니다. 여기서 벗어나 마음을 맑게 할 수 있는 dhammatā 를 알아들을 힘이 puthujjana 세상 중생에게 있겠습니까?
ඒනිසා කොච්චර ශාන්තව ප්රණිතව අර සියුම් පැත්ත අලෝභ අදී සමූහ පැත්ත පෙනී තිබුණත්. ස්වභාවයෙන්ම ලෝක සත්වයාගේ හිත උඩ තියෙන දෙයක් පල්ලමට වැටෙනවා වාගේ. පහරට ගලාගෙන යනවා ගඟක් පහරට උඩින් පහරට ගලනවා වාගේ. හැම වෙලේම ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ කරා ගලා යන්න පටන් ගන්නවා. මුස පත්වීම කරා යනවා.
그래서 alobha 따위의 그 섬세한 쪽이 아무리 고요하고 뛰어나게 보이더라도, 세상 중생의 마음은 바탕부터 위에 있는 것이 비탈로 굴러떨어지듯, 강물이 물살 따라 흘러가듯, 언제나 lobha, dosa, moha 쪽으로 흘러가기 시작합니다. 홀림으로 갑니다.
මෙන්න මේ නිසා ආබර බ්රහ්ම ලෝකේ ගත වෙලා හිටපු ඒ බ්රහ්ම කායික මූලික ලෝකය විනාශ වෙන්න ගියාය ඒ ආයුෂ ගෙවෙන්න ගෙවෙන්න ක්රමක්රම කාම ලෝකයට බැහැලා කාම ලෝකය මුසපත් පත් වෙන්න පටන් ගෙනවා. අප්රමාණ රෝග, සත්වයෝ ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ කියන දෙකට ගදුරු වෙනවා. මෙතනට පත්වෙනවා. මෙන්න ඒකට පත් වුනහම ලෝභ ගිනි, ද්වේශ ගිනි, මෝහ ගිනි කියන මේවයින් තමයි ගොඩගැහෙන්නේ.
이 때문에 Ābhassara brahma 세상에서 지내던, brahma 몸을 지닌 처음 세상의 존재들도 수명이 닳아 감에 따라 차츰 kāma 세상으로 내려와 kāma 세상에 홀리기 시작합니다. 헤아릴 수 없는 중생이 lobha, dosa, moha 에 붙잡힙니다. 여기에 이릅니다. 여기에 이르면 lobha 의 불, dosa 의 불, moha 의 불로 쌓여 갑니다.
මේ ලෝක සත්වයෝ මොහොතක් මොහොතක් පාසා හිතෙන හිත ලියවටන්න ඕන. අපි ඉස්සෙල්ලක් කිව්වා චිත්ත රූප කියන දෙයක් නඉපදවලා. ඒ සුද්ධාස්ථක නැවත ඉතාම රූප කලාප මේ විශ්වයට නිදහස් වෙලා යනවා උතු රූප කලාප වශයෙන්.
이 세상 중생은 순간순간 일어나는 마음으로… 앞에서 말했듯이 citta 에서 생기는 rūpa 를 일으켜, 그 suddhaṭṭhaka, 아주 미세한 rūpa kalāpa 들이 utu rūpa kalāpa 로서 온 누리에 풀려 나갑니다.
අප්රමාණ ලෝක සත්යයව නිකුත් කරන ශක්තියෙන් අර ලෝක ආරම්භක ආපස්සට බ්රහ්ම කියන අවස්ථාවේදී නිෂ්පාදනය කරන ශක්තිය අලෝභ, අද්දේශ අමෝහයයි.
헤아릴 수 없는 세상 중생이 내뿜는 힘 가운데, 세상의 처음 Ābhassara brahma 때에 만들어 낸 힘은 alobha, adosa, amoha 였습니다.
ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ තිබුණේ නැහ. ඒ නිසා ඒකෙන් ගොඩන්න ශක්තිය කාම සම්පත් ඇති කරන්න හේතු කරගෙන ඒ සම්පත්තිකර විදිහට ලෝකේ සකස් කිරීමට අවශ්ය ශක්තියයි ගොඩොඩනැගින්නේ.
lobha, dosa, moha 는 없었습니다. 그래서 그것으로 쌓은 힘은 kāma 의 풍요를 일으키는 까닭이 되어, 세상을 풍요롭게 짜 맞추는 데 필요한 힘으로 쌓였습니다.
ඒ ගොඩන්නගපු ශක්තියට ආයුධ තියෙනවා. අන්තක්කල්ප 20ක්. එක පරමාණුවක් ඒ පරමාණුවක් වශයෙන් ජීවත් කරනවනවා අන්තක්කල්ප 20ක් කියන මහා කාලයක්. එතකන් ඒ පරමාණුව බිඳින්න සිටින්න අර සුද්ධාසකය බිදින්න කිසිම යන්ත්ර සූත්රයක් උපකරණයක් ලෝකේ නෑ.
그렇게 쌓은 힘에는 수명이 있습니다. 스무 antarakappa 입니다. 원자 하나가 원자로서 스무 antarakappa 라는 긴 세월을 삽니다. 그때까지 그 원자, 그 suddhaṭṭhaka 를 깨뜨릴 수 있는 기계나 연장은 세상에 없습니다.
ඒවා අවිසය රූප. අන්න ඒ රූපයන්ගෙන් තමයි මේ ලෝකේ ආරම්භය පටන් ගන්නේ.
그것들은 미칠 수 없는(avisaya) rūpa 입니다. 바로 그 rūpa 들에서 이 세상의 시작이 비롯됩니다.
එතනින් පටන් ගෙන ඝනීභවනය වෙලා ක්රියාත්මක වෙමින් අර කාම වස්තුව නිෂ්පාදනය කරන්න ක්රියාත්මක වෙවියි. ඒවා නිෂ්පාදනය කරමින්. නිෂ්පාදනය ආරම්භ කරනවා කාම වස්තුවක් කාම පරිභෝගයට සුදුසු පටි නිෂ්පාදනය වෙනවා.
거기서부터 엉기고 굳어져 돌아가면서 kāma 의 대상을 만들어 내려고 돌아갑니다. 그것들을 만들어 내면서 만들기를 시작합니다. kāma 의 대상, kāma 를 누리기에 알맞은 것들이 만들어집니다.
ඊට පස්සේ එතනදි ඒකට ආරම්භ කළා කියනවා එතන. ආරම්භ කියන වචනය තමයි පටන් ගත්තේ. ආ කියන්නේ පටන් ගත්තා. ප්රය කියන වචනයෙන් පෙන්නන්නේ ක්රියාත්මක වීම. නම් කියන එකෙන් පෙන්නුවේ මමත්වය හය කියලා පෙන්නුවේ භවය බිහි කිරීම. මමත්වය බිහි කිරීම පටන් ගත්තා කියන එක තමයි ආරම්භවය කියන්නේ.
그다음 거기서 그것을 ‘ārambha’, 시작했다고 말합니다. ārambha 라는 말은 시작했다는 뜻입니다. ‘ā’는 시작했다는 것입니다. ‘prya’라는 말로 보이는 것은 돌아감이고, ‘nam’이라는 말로 보인 것은 ‘나’라는 생각이며, ‘haya’라고 보인 것은 bhava 를 낳음입니다. ‘나’라는 생각을 낳기 시작했다는 것, 그것이 ārambha 라는 것입니다.
ඔතනින් පටන් ගන්නේ මමත්වය බිහි කරේ මොකටද? පංචකාම ආශ්වාදය විදීම පරමාර්ථය කරගෙන. මන වඩන රූප ශබ්ද ගන්ධ රස ස්පර්ශ කියන එක මේ පංචකාමය සඳහා අවශ්ය කරන්නා වූ දේ නිෂ්පාදනය කිරීමේ පරමාර්ථයෙන් තමයි ඔය ආරම්භ පටන් ගන්නේ.
거기서 시작해 ‘나’라는 생각을 낳은 것은 무엇 때문입니까? 다섯 kāma 의 즐거움을 누리는 것을 목표로 삼았기 때문입니다. 마음을 즐겁게 하는 rūpa, sadda, gandha, rasa, phoṭṭhabba, 이 다섯 kāma 에 필요한 것을 만들어 내려는 목표로 그 시작이 비롯됩니다.
පංචකාමය නිෂ්පාදනය කරන්න මොනවද වුණ වෙන්නේ? ඇහැ සහ ඇහැට ගෝචර වෙන මන වඩන රූපයට එනඑකම් නිෂ්පාදනය කරනවා. කනත් ඒ වගේම කනට මන වඩන සද්දය යාවකින් ගෙනක් දෙනවාද? ඒ දේ නිෂ්පාදනය ඒ ද්රව්ය වස්තුය නිෂ්පාදනය කර නිපදවනවා.
다섯 kāma 를 만들어 내려면 무엇이 일어나야 합니까? 눈, 그리고 눈의 대상이 되는 마음 즐거운 rūpa 에 이르기까지 만들어 냅니다. 귀도 마찬가지로, 귀에 마음 즐거운 소리를 가져다주는 것이 있다면 그것, 그 물건을 만들어 냅니다.
නාසයක් නාසයට ගන්ධය යන්තාරමක් දීමට හේතු වෙනවද ඒ මට්ටම ලබා දෙනඑකන් නිෂ්පාදනය කරනවා. දිව සහ දිවට රසය ලබා දීමට යමක් ගෝචර කරලා සකස් කර යුතුද එතන්ට නිෂ්පාදනය කරනවා. කය සහ කයට පහසක් ගෙනදීමට යමක් නිෂ්පාදනය කළ යුතුද? එතන්ට එකම් නිෂ්පාදනය ආරම්භය ඔවුන් එතනකන් එනවා. ආරම්භයේ අවසානය එතන.
코, 그리고 코에 냄새를 주는 까닭이 되는 것이 있다면 그만큼을 주는 것까지 만들어 냅니다. 혀, 그리고 혀에 맛을 주려고 무엇을 대상으로 짜 맞추어야 한다면 거기까지 만들어 냅니다. 몸, 그리고 몸에 닿음을 가져다주려고 무엇을 만들어야 한다면 거기까지 만들어 냅니다. 시작은 거기까지 옵니다. 시작의 끝이 거기입니다.
ඔයින් එහාට ලෝකයේ පැවැත්මක් ගොඩන්නගන්න හේතු නැහ. මොකද හේතුව? ලෝක සත්වයා පංචකාමයෝ භුක්ති දීම පරමාර්ථය කරෙන්න
그 너머로는 세상의 이어짐을 쌓을 까닭이 없습니다. 왜냐하면 세상 중생이 다섯 kāma 를 누리는 것을 목표로 삼아…