와하라까 코리아
CD021-07

CD021 · 7번째 · 1시간 21분 · 원문 녹음

Poson pōya dharma deśanā 2

G-30-6-2007පොසොන් පෝදා ධර්ම දේශනය 2

අප්පමාදෝ අමත පදං ප්‍රමාදෝ මජ්නෝ පදං කියලා මෙතන පෙරිලා අප්‍රමාදය අමුත පදයයි ප්‍රමාදය මරණ පැත්තයි. මරණයට පත් වුන පැත්තයි.

'Appamādo amatapadaṃ, pamādo maccuno padaṃ' — 여기 나오듯이 appamāda는 죽지 않음의 길이고, pamāda는 죽음 쪽, 죽음에 이르는 쪽입니다.

එහෙනම් මේ ආර්ය දිනය ආයුෂ කියලා කියන්නේ මේ පුන්තරේ ඉපදිලා නම් මේ අවුරුදු 120ක් හරි ජීවත් වෙනවා කිව්වා නම් ඒකට නෙමෙයි.

그러면 ariya vinaya에서 āyu라고 하는 것은, 이 세상에 태어나 120년쯤 산다고 해서 그것을 두고 하는 말이 아닙니다.

කුසල දහම් අප්‍රමාදයෙන් කටයුතු කරනවා නම් අන්න ඒ අප්‍රමාදයෙන් කටයුතු කරන කාලය තමයි ආයුෂ පවතින කාලය. ආර්ය විනය ආයුෂ ඒකයි.

kusala dhamma를 appamāda로 행한다면, 바로 그 appamāda로 행하는 동안이 āyu가 이어지는 동안입니다. ariya vinaya의 āyu는 그것입니다.

අසත්ධර්මයන් ඇසුරු කරගෙන ජීවත් වෙන පුද්ගලයා ජීවත් වෙලා හිටියත් මළ කෙනෙක් හා සමානයි මළවෙනියක් සමානයි කියලා පෙන්නනවා.

asaddhamma에 기대어 사는 사람은 살아 있어도 죽은 사람과 같다, 송장과 같다고 보여 줍니다.

මේක අපි යම් ආයුෂයක් වර්ධනය කරගන්නවා කියලා කියන්නේ ආර්ය විනයද අප්‍රමාදව කුසල් දහම් යෙදෙමින් කාලය ගත කරන්න කන්න හදාගෙන ඊට අනුකූලව හිතෙන් කයින වචනයෙන් කටයුතු කරනවා නම් එයාගේ දවසක් සියක්ක අවුරුද්ද ජීවත් වෙන අප්‍රමා ප්‍රමාදී පුද්ගල එයාගේ සියක් අවුරුද්දකට වැඩි එක දවස වටිනවා.

우리가 āyu를 늘린다는 것은, ariya vinaya에서 appamāda로 kusala dhamma에 힘쓰며 때를 보내도록 마음먹고 그에 맞게 마음과 몸과 말로 행한다면, 그 사람의 하루가 백 년을 사는 pamāda한 사람의 백 년보다 더 값지다는 것입니다.

ඒ ආයුෂ වඩනවයි කියන්නේ මොකද මෙච්චර කල් අපි අනන්ත සංසාරයෙන් ජීවත් වෙච්ච ආයුෂ බැලුවොත් මෙතයි මෙ පමණයි කල්ප මෙච්චරයි කියලා තියන්න බැ. සත්වයා ආයුස කියන ඇහුවොත් අප්‍රමාණයි. ගෙවපු කාලය අප්‍රමාණයි.

āyu를 늘린다는 것이 왜 그러냐면, 우리가 끝없는 saṃsāra에서 살아온 āyu를 보면 얼마다, 몇 kappa다 하고 정해 둘 수가 없습니다. satta의 āyu를 물으면 헤아릴 수 없습니다. 지나온 때가 헤아릴 수 없습니다.

සත්වයා කියන්නේ එක අත්බැවක් තුළ ඉන්න අවස්ථාව තුළ ඒ පහුගන සියලුම අත්බැව්ව එකතු කරලා ගත්තහම මේක සත්වය.

satta라는 것은, 한 생에 있는 동안 지나온 모든 생을 다 모아 놓고 보면 그것이 satta입니다.

ගෙවිලා ගියෙත් බල්ලෝ වෙලා, බලු වෙලා, මනුස්සය වෙලා, දෙවිය වෙලා, බ්‍රහ්මයෝ වෙලා නැවත ආයහරක් වෙලා ඔය වගේ සත්ව එක විදිහට එන්න සසර ගමන ඒ පොදු නමත සම්මත කරගත්ත එකක් තමයි සත්වයා හරියෙන වද.

개가 되고, 사람이 되고, deva가 되고, brahma가 되고, 다시 또 다른 것이 되며 그렇게 satta로 이어져 온 saṃsāra 길에서, 그 모두에 두루 붙여 정해 놓은 이름이 satta입니다.

ඒ සැරිසරාගෙන යන තාක්කල් වූ සත්වයෙක් මේ ලෝකේ සත් කියන අදහසින් අරගෙන ඒ තත්ත්වය තුළ සිද්ධ කරන නිසා කටයුතු පැවැත්මට කටයුතු සිද්ධ කරන යම්තාක් කල්ත ඔහු සත්වයා තුළ පැවැත්ම ගෙනියනවා.

그렇게 떠도는 동안의 satta는 이 세상을 'sat', 곧 좋은 것이라는 생각으로 붙잡고 그 처지에서 존재를 이어 가는 일을 하는 동안, 그는 satta로서 존재를 이어 갑니다.

සත්ව කියන එකේ අර්ථය ඒකයි. මේ ලෝකේ නැත්නම් මේ ලෞකික පැවැත්ම සත් කියන යහපත් කියන හැඟීමෙන් දෘ්ටියෙන් යුක්ත වෙලා. ඒ පැවැත්ම යලි යලි ගොඩනගෙන සාක්ඛාර සසර ගමන කෙළවර වෙන්නේ නැ. අන්න ඒ කෙළවර නොවී යන ගමනේ යනආකල් ඕකට කියනවා සත්වයා.

satta라는 말의 뜻은 그것입니다. 이 세상, 곧 세속의 존재를 'sat', 좋은 것이라는 느낌과 diṭṭhi에 묶여 그 존재를 거듭 쌓는 saṅkhāra 때문에 saṃsāra 길이 끝나지 않습니다. 그렇게 끝나지 않고 가는 길을 가는 동안 그를 satta라고 합니다.

අනේ සත්වය කෙළවර කරන්න නම් කවද හරි අප්‍රමාදව කුසල් දහම්මය යෙදිලා යථාබෝධය ලබාගෙන මේ ලෝකේ අනිච්ච වශයෙන්, දුක්ඛ වශයෙන්, අනත්ත වශයෙන් තේරුම් අරගෙන ඒ තුළින් නැගෙන ප්‍රඥාවේ තීරණය වන අසාර ලෝකය තුළ මම මොනවට අල්ලගෙන ඉන්නද අත්හැරී නොවැලී මිදී යන්නා වූ නිවනක් හැති ඒ ශාන්තය ප්‍රණීතා කියන අදහස හිතට ආවනම් එතන පටන් සත්වය ඉගින්වන්න කටයුතු කරනවා.

satta임을 끝내려면, 언젠가 appamāda로 kusala dhamma에 힘써 참된 깨달음을 얻고 이 세상을 anicca, dukkha, anatta로 알아차려, 거기서 솟는 paññā로 '알맹이 없는 이 세상에서 내가 무엇을 붙잡고 있으랴, 놓아 버리고 얽매이지 않고 벗어나는 nibbāna가 고요하고 빼어나다'는 생각이 마음에 들면, 그때부터 satta임을 끝내는 일을 해 나갑니다.

එය පූර්ණ භව භාවයට පත්වෙලා අරිහත්යට පත් වුන දාලා සත්වය කෙළවර කළා. සත්ව ඉවරයි.

그것이 다 채워져 arahant이 되면 satta임을 끝낸 것입니다. satta는 끝났습니다.

මෙන්න මේ එන්න තාක්කල් එන සත්වයා පරමාර්ථයක් විමුක්තියක් ලැබෙනවා නම් කවද හරි? විමුක්තිය කරා යාමට අංශු මාත්‍රයක් වූ මග සැලසෙනවා නම් ඒ අප්‍රමාදව කුසල් දහන් යෙදීම තුන. අන්න ඒ නිසා ඒ ආයුෂයේ නියම ආයුෂක් වෙනවා වටින ආයුෂක් වෙනවා.

이렇게 이어져 오는 satta에게 언젠가 paramattha, vimutti가 온다면, vimutti로 가는 티끌만 한 길이라도 열린다면, 그것은 appamāda로 kusala dhamma에 힘쓰는 데서입니다. 그래서 그 āyu가 참된 āyu, 값진 āyu가 됩니다.

විමුක්තිය සඳහා ගත කරන ආයුෂ තමයි මේ ආර්යවණයේ නියම ආයුෂ කියන්නේ.

vimutti를 위해 보내는 āyu가 바로 ariya vinaya의 참된 āyu입니다.

එතකොට ආයුෂයෙන් හටගන්නේ කුමක් ඇති වූ දැන් අප්‍රමාදය ඇතිව කල්‍යාණ මිචර සම්පත්තිය තුළින් ධර්මය අහලා ධර්මය තුළින් ප්‍රමාසය හෙවත් මේ ලෞකික වාසයේ ස්වභාවය ආදීනව දැකලා අප්‍රමාදව ලබන්නා වූ නිවන් ශාන්තියට නමදින්න කුසල මාර්ගය තේරුම් අරගෙන අන්න ඊට අනුකූලව කටයුතු කරන්න පටන් ගත්තහම අප්‍රමාදය හටගන්නා හුව එතකට ඉන්නේ ප්‍රමාදව මච්චන පදං කියන තෙර ජීවත් වුනත් මළිනීය වගේ ලෝක සත්වයා ජීවත් වෙනවා පෘථග්ජනත්වය

그러면 āyu로 무엇이 생기는가. appamāda를 지니고 kalyāṇamitta를 만나 dharma를 듣고, dharma를 통해 pamāda, 곧 이 세속 삶의 본바탕과 ādīnava를 보고, appamāda로 얻는 nibbāna의 고요함으로 이끄는 kusala 길을 알아 그에 맞게 행하기 시작하면 appamāda가 생깁니다. 그때까지는 pamāda로, 'maccuno padaṃ'이라 하듯 살아 있어도 송장처럼 세상 satta로, puthujjana로 삽니다.

[උගුර කෑරීම] එතකොට පවතින්නේ ු කුමක් පවතින තුළ ඉතින් අප්‍රමාදය පවතින තුළ කුසල් දහම් අප්‍රමාදය පවතින තුළ තමයි ආයුශය පවතින්නේ.

[목을 가다듬음] 그러면 무엇이 이어지는가. appamāda가 이어지는 동안, kusala dhamma에 대한 appamāda가 이어지는 동안에만 āyu가 이어집니다.

ඒ නියම ආයුෂය ප්‍රයෝජනය අරන් ඒ වෙලාව අරිහත්යට පත් වුන ගා උන්වහන්සේට කොයි මොහොතේ පිරවන්ම පෑවත් කමක් නෑහ ඊට පස්සේ ආයුෂයෙන් ගතිය ප්‍රයෝජනය ගත්තා.

그 참된 āyu를 써서 그때 arahant이 되었다면, 그분은 어느 때 parinibbāna에 드셔도 괜찮습니다. 그 뒤로는 āyu에서 얻을 쓸모를 다 얻었습니다.

එතකොට එහෙම එතකොට ආයුෂය නැති වෙනවා කියලා කියන්නේ ඒක පිරණවන් පෑමෙන් අවසාන කරන්න ආයසයෙන් ගන්න ප්‍රයෝජනය හරි. ඊට පස්සේ උන්වහන්සේට ආය වඩක්. මාර්ගය වඩන පුද්ගලයාට ආයුෂ

그러니 그런 이에게 āyu가 다한다는 것은, parinibbāna로 끝맺는 것으로 āyu에서 얻을 쓸모를 다 얻은 것입니다. 그 뒤로 그분에게 āyu는 쓸 데가 없습니다.

වඩක්. මාර්ගය වඩන පුද්ගලයාට ආයුෂ අත්‍යාවයි ජීවත් වීම කියන එක දතන පෙන්නන්නේ කුසල් දහම් අප්‍රමාදයේ එදීමේ ජීවිතය ඒක හරිම වැදගත්. ඒ නිසා තමයි ඒ ජීවිතය පවත්වන්නේ. ඉතින් ඒ ජීවිතය කුසල් දහමේ අප්‍රමාදය ඉදෙන එක අත්රලා නැවතත් අර පෘථග්ජන ගත්‍වයක් මානසිකත්වයට ගියොත් එහෙම

길을 닦는 사람에게는 āyu, 곧 살아 있는 것이 꼭 있어야 합니다. kusala dhamma의 appamāda에 힘쓰는 삶이 아주 중요합니다. 그래서 그 삶을 이어 갑니다. 그런데 그 삶에서 kusala dhamma의 appamāda에 힘쓰기를 놓고 다시 puthujjana의 마음가짐으로 간다면,

හැබැයි ආර්ය ගුණාට පස්සේ යන්නේ නැහැ. ඊට මෙහා ඉන්න පුද්ගලය බණ අහලා හොඳ පැත්තටත් එනවා නරක පැත්තක් එනවා ඔහොම යනවා. මේ හොඳ පැත්තට යන එකින් ටිකෙන් ටික උපනිසරය ලබනවා. කවදා හරි ආර්යත්වයට පත් වෙන්න. ඒ නිසා ඒකත් ඔහුට වැදගත් වෙනවා.

다만 ariya의 덕을 얻은 뒤에는 뒤로 가지 않습니다. 그 이쪽에 있는 사람은 bana를 듣고 좋은 쪽으로도 오고 나쁜 쪽으로도 가며 그렇게 오갑니다. 좋은 쪽으로 가는 것으로 조금씩 upanissaya를 얻어 언젠가 ariya가 됩니다. 그래서 그것도 그에게 중요합니다.

ඉතින් ආයුෂය නැති වෙනවා කියා කියන්නේ ඒ පෘථග්ජනතාවීට ඉන්න පුද්ගලයා ටිකෙන් ටික යහපත් මගට හැට මග හදානිද්දී ආයුසරයා තාවකාලිකව පහු වැහ වැටනවා. ඊය කාලයක් හොඳට පින්දම් කරෙන්නේ ආර්ය මාර්ය අනුකූල කටයුතු කරගන්න මාග පාදා ටිකක් කරලා ආය සැරයක් නොයෙද නොයෙකුච්ච වල ඒදෙමින් අරව අමතක කරලා දාන. මෙහෙම කාලයක් වෙනවා. හැබැයි වඩාපු

그러니 āyu가 다한다는 것은, puthujjana로 있는 사람이 조금씩 좋은 길로 길을 닦아 가다가 āyu의 알맹이가 잠시 뒤로 처지는 것입니다. 한동안 puñña를 잘 짓고 ariya 길에 맞는 일을 하며 길을 조금 닦다가, 다시 이런저런 일에 빠져 그것을 잊어버립니다. 이런 때가 있습니다.

දාන. මෙහෙම කාලයක් වෙනවා. හැබැයි වඩාපු හරියේ ඉනා ආයුෂට යහපත් ආයුෂට නැවතත් උපනිත්‍රය වෙලා ආයු හරයක් අර කයින් ගියාට වඩා හිත බලවත් වෙලා ආය ආර්ය මාර්ගයට බහිනවා. ඉතින් ආර්ය මාර්ගයේ ජීවත් වෙන

그러나 닦아 놓은 만큼 그것이 좋은 āyu에 다시 upanissaya가 되어, 몸이 간 쪽보다 마음이 힘을 얻어 다시 ariya 길로 들어섭니다.

බහිනවා. ඉතින් ආර්ය මාර්ගයේ ජීවත් වෙන කෙනාගේ ආයුෂ නියම ආයුෂ උත්තරීතර ආයුෂ කියනවා ඒක

그래서 ariya 길에서 사는 사람의 āyu를 참된 āyu, 가장 높은 āyu라고 합니다.

සතර අපායෙන් නිදහස් වෙන්න විඳගෙන ඉන්න එක්කෙනා නම් සාවකාලයක ආයුෂක් ලැබිලා නම් සුගතිය ඉන්න. ඒක ඉතින් ආයුෂක් වන සාමාන්‍ය ලෝකය ගණන් ගන්න මධ්‍යම දහමක් මිසක් ප්‍රණීත ආයුෂක් කියලා ගන් ගන්න බැ.

네 apāya를 벗어나 누리며 지내는 사람이 잠깐의 āyu를 얻어 sugati에 있는 것은, 세상이 셈하는 보통의 āyu일 뿐 빼어난 āyu로 셀 수는 없습니다.

ප්‍රණීතය නම් මේ ආර්ය විනියක් පහළ වෙච්ච කාර්යක ශාසනය පහළ වෙච්ච කාර්යක ආර්ය විනය අංශු මාත්‍රය අංශු මාත්‍රය හෝ අනුගමනය කරනවා නම් ඒ මාත්‍රය ඔහුට උත්තම ආයුෂක් වෙනවා. ලෝකෙන් තේරුම් ගන්න ඕනේ මොකක්ද හසන ආයුෂ කියලා. ඉතින් අභිවාදන සීතිස මච්චං

빼어난 것은 이것입니다. ariya vinaya가 나타난 때, sāsana가 나타난 때 ariya vinaya를 티끌만큼이라도 따른다면 그만큼이 그에게 가장 높은 āyu가 됩니다. 무엇이 참된 āyu인지 알아야 합니다.

ආයුෂ කියලා. ඉතින් අභිවාදන සීතිස මච්චං වදාපතනෝ චත්තාරෝ ධම්මාවට්ඩන්ති ආයු වන්නෝ සුඛං බලන්ති එතනත් පෙන්නෙනවා ආයුෂ අන්න

그래서 'abhivādanasīlissa niccaṃ vuḍḍhāpacāyino, cattāro dhammā vaḍḍhanti āyu vaṇṇo sukhaṃ balaṃ' — 거기서도 āyu를 보여 줍니다.

සීල පන්තයට වැඳුම් පිළි කරන වැඩි මහෝ කියලා කියන්නේ ආය පුද්ගලයෝ උපස්ථාන කරන මේ අයට ආයුෂ වැඩෙනවා කිව්වේ මොකද ඒ හේතුවෙන් තමයි අර කල්‍යාණ මි මෙච්චර සම්පත්තිය ලැබිලා අප්‍රමාදව දහම් අවබෝධ කරන්නේ මග පැහැ. එතකොට තමයි ආය වර්ණ සැපල තියෙන ඒවා ලැබෙන්නේ.

sīla를 지닌 이들에게 절하고 받드는 이, 어른을 섬기는 이, ariya 사람들을 모시는 이들에게 āyu가 자란다고 한 것은 왜인가. 그 까닭으로 kalyāṇamitta를 얻어 appamāda로 dharma를 깨닫는 길이 열립니다. 그때에야 āyu, vaṇṇa, sukha, bala라는 것들을 얻습니다.

ආයුෂ වර්ණය ප්‍රබෝධය දහම් අහනකොට පෙරක් අයගේ හිතකෙනවා. පෙරක් අයගේ හිත ප්‍රබෝධ වෙනවා. අන්න දහම් මහනකොට ප්‍රබෝධය ලබන එක තමයි මේ ආර්ය විනය වර්ණ කිව්වේ.

āyu, vaṇṇa — 그 vaṇṇa는 기운이 솟는 것입니다. dharma를 들을 때 어떤 이들은 마음이 기뻐집니다. 어떤 이들은 마음에 기운이 솟습니다. dharma를 들을 때 기운이 솟는 그것을 ariya vinaya에서 vaṇṇa라고 했습니다.

චිත්ත ප්‍රබෝධය හටගන්නවා මානසික සහ කායික ප්‍රබෝධය හටගන්න. එතකොට හොඳට පැහැදිලිව බණ අහන්න ධර්මාවබෝධ ලබන්න සේතු වාසනා ලබනවා. අන්න ඒ වර්ණය තමයි මෙතන වර්ණ කිව්වේ.

마음에 기운이 솟고, 마음과 몸에 기운이 솟습니다. 그러면 bana를 또렷이 듣고 dharma를 깨달을 복된 바탕을 얻습니다. 그 vaṇṇa가 여기서 말한 vaṇṇa입니다.

ලෝකයාගේ වර්ණ සම්පත්තිය කියලා කියන එකක් තියෙනවා හරි හැඩයි හරි ලස්සනයි කඩ වස ආදී වශයෙන් හැබැයි ඒක ලෝක සම්පතය වර්ණය මිසා මේ උත්තම වර්ණය නෙමෙයි.

세상 사람들의 vaṇṇa라는 것도 있습니다. 아주 맵시 있고 아름답고 얼굴이 고운 것 따위입니다. 그러나 그것은 세상의 vaṇṇa일 뿐, 이 가장 높은 vaṇṇa가 아닙니다.

සැපයක් තියෙනවා. කාම සම්භෝගයෙන් වෙලා ඉන්න පංචකාම සම්පත්ද ඉන්න එක කාම සැපයක් ඉන්නවා. හැබැයි ඒ සැපය කියන එක මේ උත්තම සැපය මෙතන පෙන්නපු ආර්යමය සැපය නෙමෙයි.

sukha도 있습니다. kāma를 누리며 pañcakāma를 지니고 사는 kāma sukha가 있습니다. 그러나 그 sukha는 여기서 보여 준 가장 높은 sukha, ariya의 sukha가 아닙니다.

දහම් ඇහැම නිසා ඇති වෙන්නා වූ කාය පස්සද්ධි චිත්ත පස්සද්ධි යාවචි වශයෙන් කායික මානසික සැහැල්ලුවක් ඇතිවෙනවා. පස්සද්ධ කායෝ සුකන් දී සුඛයක් ඇති වෙනවා. විරාමිස සුවයක්. මෙන්න මේ සුඛය තියෙනවා මේක තමයි උත්තම සුවය ආර්ය මාගධය පූර්ණය කරගන්න අවශ්‍ය වෙන සුවය. බලය කියන්නේ

dharma를 들음으로써 생기는 kāya passaddhi, citta passaddhi, 곧 몸과 마음의 가벼움이 생깁니다. 'passaddhakāyo sukhaṃ vedeti' — sukha가 생깁니다. nirāmisa sukha입니다. 이 sukha가 있습니다. 이것이 가장 높은 sukha, ariya 길을 채우는 데 필요한 sukha입니다.

කරගන්න අවශ්‍ය වෙන සුවය. බලය කියන්නේ ශ්‍රද්ධා බල, වීර්ය බල, සති බල, සමාධි බල, ප්‍රඥා බලන්න මේ බලෙනවා ආර්ය මාර්ගය පූර්ණය කරනවා. අන්න ඒ බලය හරි වැදගත්. ඒක සෘත්තම ඵලයක්. මෙන්න මේ කියන බල හතර තමයි

bala란 saddhā bala, viriya bala, sati bala, samādhi bala, paññā bala입니다. 이 힘들로 ariya 길을 채웁니다. 그 bala가 아주 중요합니다. 그것은 가장 높은 열매입니다.

සෘත්තම ඵලයක්. මෙන්න මේ කියන බල හතර තමයි ආයිවණ සැප බලකීමේ ආර්ය විනය වැඩෙන්නේ. ලෝක

이 네 가지, āyu·vaṇṇa·sukha·bala가 ariya vinaya에서 자라는 것입니다.

ආයිවණ සැප බලකීමේ ආර්ය විනය වැඩෙන්නේ. ලෝක සම්මතයේ ආයවරණ සැප බලකයක් තියෙනවා ලෞකික ආයුෂක් ඒ තමයි මිනෙහය පලා දීලා බොහෝ කාලයක් ජීවත් වෙන ඒක. එතකොට වර්ණය කියලා ඊට කඩ වසම් පෙනුමක් ඇතුව ඉන්නේ ඒක ඒ වගේම සැපය කියනම් හොඳට කාම සම්පත් ලැබිලා භව සම්පත් ලබාගෙන ඒවය සැප විදගෙන ඉන්නේ එක මේ ධන බලය, ගුල බලය, ඥාති බලය, සේනා බලය මෙහෙම බලගෙන ඉඳන් එහෙම ලෝකේ ජීවත් වෙන එක මෙහෙම බල හතරකුත් තියෙනවා. හතරක් තියෙනවා. ආයු වර්ත බල කියලා. හැබැයි ඒවා ඉතාම

세상 통념의 āyu·vaṇṇa·sukha·bala도 있습니다. 세속의 āyu는 병 없이 오래 사는 것입니다. vaṇṇa라 하면 고운 얼굴로 지내는 것입니다. 마찬가지로 sukha라 하면 kāma를 넉넉히 얻고 bhava의 복을 얻어 그것을 누리며 사는 것입니다. 재물의 힘, 집안의 힘, 친척의 힘, 군대의 힘을 지니고 세상에서 사는 것 — 이렇게 네 가지가 있습니다. āyu·vaṇṇa·bala라고 하는 것입니다.

ආයු වර්ත බල කියලා. හැබැයි ඒවා ඉතාම තාවකාලිකයි අනිච්ච දුක්ඛ අනත්තවා නිසා නිවන් මගට පොළොඹන්න නැති ඒවා නිසා ඒවය හරයක් නැහැ. ධර්මාවබෝධය ලැබුව කෙනා දකිනවා

그러나 그것들은 아주 잠깐이고 anicca·dukkha·anatta여서 nibbāna 길로 이끌지 못하니 알맹이가 없습니다.

හරයක් නැහැ. ධර්මාවබෝධය ලැබුව කෙනා දකිනවා ඒවය හරයක් නැහැ. හැබැයි ඒත් දකිනවා එක දෙයක්. සුගතියටක ඉන්න කෙනෙකුට තමයි මේ මොලේ පාදාගන්න පුළුවන්කම තියෙන්නේ. ඒ නිසා ඒකෙත් වටිනාකමක් තියෙනවා වැඩ ගන්න අයට වැඩ නොගන්න කෙනා ලවනය හරියෙත් සමහර වෙලාවට ඒකෙන් මහු හතර අපායට මග පාදාගන්න

dharma를 깨달은 사람은 그것들에 알맹이가 없음을 봅니다. 그러면서도 한 가지를 봅니다. sugati에 있는 사람이라야 이 길을 닦을 수 있다는 것입니다. 그래서 그것을 잘 쓰는 이에게는 그것에도 값어치가 있습니다. 잘 쓰지 못하는 사람은 때로 그것으로 네 apāya로 가는 길을 닦습니다.

ආයුෂ වර්ණය, සැපය බලයගෙන් ලෞකිකත්වය ඒකෙන් මත් වෙලා අයිුකන් අසාධාරකම් කරන්න බලය ලැබිච්ච ිවා කරන මහා පාපයක් පුරුවාගෙන සතර පාව්පත්තයටත් යනවා ඒ. ඒ අයට මහා උලක් වෙනවා ඒ අයට නැවතුන්ට ධර්මගය ලැබිච්ච අයට මහා සම්පත්තියක් වෙනවා. ඉතින් ඕක සම්පත්තියක් වෙන්නේ ගුලක් වෙන්නේ තමන් අනුගමනය කරපු ක්‍රමය අනුව. එතකොට ටික තේරුම් ගන්න ඕන.

āyu·vaṇṇa·sukha·bala로 세속에 취해 남에게 부당한 짓을 하고, 힘을 얻은 이가 저지르는 큰 악을 쌓아 네 apāya로도 갑니다. 그들에게는 그것이 큰 덫이 됩니다. 그러나 dharma를 얻은 이들에게는 큰 복이 됩니다. 그것이 복이 되느냐 덫이 되느냐는 자기가 따른 방식에 달려 있습니다. 이것을 알아야 합니다.

මේ පටිච්ච සමුප්පාදය විස්තර කරන්න කියලා ඇල්ලීමක් තියෙනවා දැන් මේක හරි ගැඹුරු විෂයක්. මේක කරන්න ගියොත් එහෙම සතුමාන ගානක් විස්තර කරලා ඉවර කරන්න බැරි එකක්. හැබැයි ඉතින් මේ පිළිබඳ තමයි අපි අර වැඩසටහන කීහපයක් දැන් යනවා ක්‍රමානකූලව මේ

paṭicca samuppāda를 풀어 달라는 청이 있습니다. 이것은 아주 깊은 주제입니다. 하려고 하면 몇 달을 풀어도 다 끝낼 수 없는 것입니다. 다만 이에 대해 지금 몇 차례 프로그램이 차례대로 나가고 있습니다.

ජාති රූපවාහිමි ඒක දැන් ලබ සුභාංච ආශ්චරයක් පටන් ගන්න බලාපතුරොත්තු වෙනවා වෙනවා කියලා තියෙන ප්‍රතිකත කරන්න අන්න එතකොට ඉතුරු ටික සම්පූර්ණ කරලා දිගට එකෙන් මේක එක ගෙහක් උදා බාක් දුර විසියක් එහෙම

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

කරන්න පුළුවන්. මේ වගේ සුළු වෙලාවක විස්තර කරන්න පුළුවන් එකක් නෙමෙයි. කෙටියෙන් කරාට බැහැ. හුඟාක් විග්‍රහය කරන්න පටිච්ච සමුප්පාදය. ඉතින් වැඩන් බොහෝම ගණනක් යන්න ඕනේ පටිච්ච සමුප්පාදය පිළිබඳව මනා දැනීමක් ඇති වෙන්න ඕන. අපි ඒක ටිකක් පව්වෙලා එහෙම කරමු.

이런 짧은 시간에 풀 수 있는 것이 아닙니다. 짧게 해서는 안 됩니다. paṭicca samuppāda는 아주 많이 풀어야 합니다. 그래서 여러 차례를 거쳐야 paṭicca samuppāda를 잘 알게 됩니다. 그것은 조금 뒤에 하겠습니다.

මේ මෙත් භාවනාවේ සඳහන් දස දිශාව අපි දැන් මේක ඉස්සෙල්ලා දවසෙත් කිව්වා. දැන් මේක නැවත නැවතකින්නට අපි කාලේ යනවා.

mettā bhāvanā에서 말하는 열 방향은 지난번에도 말했습니다. 이것을 거듭 말하느라 시간이 갑니다.

මේක ඉතින් එතකොට අහගත්තා ගියා අනිත් පැත්තෙන් ගියා ඊග ද් පශ් ටක් ිතර දශාව විග්‍රහ කරන්න. හැබැයි ආයෙත් මම කියනවා. ආයෙත් ඒකයි ගසන් ආයු සැසරයක් අහනවා. මෙහෙම වුනාට පස්සේ අපිට තව තවත් දහම ප්‍රශ්න අවබෝධ කරගත්ත කෙනාට අරගත්ත කෙනාට කරන්න බැරුව තැනවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

න් මේකදි අපි විස්තර කරලා දුන්නම්නම් ඉස්සෙල්ලා පෙර දිගේ දිසාව කියලා කියන්නේ මොකක්ද? පෙරදිග අපි උපමා කරන්නේ මේ උපමාව.

여기서 풀어 드리자면, 먼저 동쪽이라는 방향은 무엇인가. 동쪽을 우리는 이렇게 견주어 말합니다.

එතකොට මෙතන කාරණා දෙකක් පරමාර්ථ ධර්මයක් තියෙනවා සම්මත ධර්මයක් තියෙනවා. සම්මත ධර්මයයි පරමාර්ථ ධර්මයයි දෙකෙන්ම පරමාර්ථ ධර්මයෙන් ලෝකෝත්තර පැත්තට නැඹුරු කරනවා. ලෞකික ධර්මයේ ලෞකික පැත්තේ සුගති පැත්තට නැඹුරු කරනවා. මේල ලෞකික ලෝකෝත්තර කියන දෙපැත්තෙම ඵල දරා ගැනීමට හේළුකාරක වෙන දෙයක් තමයි මේ දිශාවන් හඳුනා ගැනීමේ.

여기 두 가지가 있습니다. paramattha dharma와 sammuti dharma입니다. 그 둘 가운데 paramattha dharma로는 lokuttara 쪽으로 기울게 하고, lokiya dharma로는 세속 쪽, sugati 쪽으로 기울게 합니다. 이 lokiya와 lokuttara 두 쪽 모두에서 열매를 맺게 돕는 것이 이 방향들을 아는 것입니다.

ඒකින් ඒක අමුතෙන් හිතන්න දෙයක් නැහ. විධ ඵලයන්ම ලැබෙනවා. ලෞකික සහ ලෝකෝත්තර පැත්තට දෙපැත්තම නැඹුර ලැබෙන ප්‍රතිඵල ලැබෙනවා. එහෙනම් මෙලෝවාභිරවෘද්ධිය, පරලෝවාභිරුද්ධිය නිවන කියන තුන් අභිරුද්ධියම ලැබෙන්න හේතු වෙනවා මේවා දැනගත්තහම

따로 생각할 것이 없습니다. 두 열매를 다 얻습니다. lokiya와 lokuttara 두 쪽으로 기울어 얻는 결과를 얻습니다. 그러면 이 세상의 번영, 저세상의 번영, nibbāna라는 세 번영을 다 얻는 바탕이 됩니다, 이것들을 알면.

දැන් පෙර දිග කියනකොට අපි ස්වභාවයෙන් කියන්නේ සූර්යා පාය දිග තමයි පෙරදිග හඳුන්වන්නේ.

동쪽이라 할 때 우리는 보통 해가 뜨는 쪽을 동쪽이라 부릅니다.

එතකොට දැන් අපි කියමු පෙරදිග වසන සත්වයද පෙරාමතික වසන සත්වයද කියලා එන් ගන්න එක ක්‍රමයක් ඒ

그러면 '동쪽에 사는 satta', '서쪽에 사는 satta'라고 받아들이는 것이 한 방식입니다.

ඔන්න අපි තව ක්‍රමයට ගන්න බැන් තමන්ගේ ඉදිරි පස දිශාව ඒ සම්මත ලෝක සම්මතය දිශාව වශයෙන් ගන්නවා නම් දිශ නිසා දෙවි දිහකින් බෙදන්න ඕනේ මේ නිරක්ෂ රේඛායක ප්‍රදේශය කියලා කරගත්තහම නැගෙනි පැත්තට කරලා ඉඳගෙන හත පෙරදිග වසන සත්වය දකි තමන්ගේ ඉස්සරහ පැත්ත ගන්නත් පුළුවන්. එහෙනම් නැගෙන හිර පැත්ත සිහි කරන්නත් පුළුවන්.

또 다른 방식으로, 자기 앞쪽을 세상 통념의 방향으로 삼을 수 있습니다. 방향을 두 갈래로 나누어 적도 지역이라고 하고 동쪽을 향해 앉으면, 동쪽에 사는 satta를 자기 앞쪽으로 삼을 수도 있고, 동쪽을 떠올릴 수도 있습니다.

පසුනි කිව්වහම බටහිර පැත්ත සිහි කරන්නත් පුළුවන්. අපි උත්තරවය උඩනට ගියොත් එහෙම කොයි පැත්තද විරන්නේ උත්තරවයට දක්ෂිනා අතරයට ගිහිතනම් දශේ සහ බලන්න ගියොත් එහෙම කොයි පැත්තද පෙරදිය කියන්නේ පෙරදිය කියලා වටියට කරපවන්න ඕනේ ගිහි කවුර හිත කරපන්න ඕනේ මොක පෙරදි එක කියන එක කල්දන්න බැහැනේ

서쪽이라 하면 서쪽을 떠올릴 수도 있습니다. 그런데 북극 위로 가면 어느 쪽이 동쪽입니까? 북극과 남극 사이로 가서 방향을 보려 하면 어느 쪽을 동쪽이라 하겠습니까? 누가 어느 쪽을 동쪽이라고 정할 수 있겠습니까. 정할 수 없지요.

අන්න ඒ නිසා ඒ නිසා අපි දකින්න ඕනේ මේ ලෝක සම්මතයේ තිබෙන දිශාවල් ගන්න එක ක්‍රමයක ඒ වගේම ඒ තැනක ඉදනම් බලන්න පුළුවන් දිසාවන් ගන්න පුළුවන් කමටනම් පෙරදි දිය තමාගේ ඉදිරි පස පහල පසු දිව තමන්ගේ පිටි පදකු තමන්ගේ දකුණු හත පැත්තම උතුරු දී තම උතුරු අත පැත්ත අණුග කියන්නේ ඒ දෙපැත්ත. අනුසා

그래서 세상 통념의 방향을 쓰는 한 방식이 있고, 또 어떤 자리에서 볼 수 있는 방향을 쓸 수도 있습니다. 그렇게 하면 동쪽은 자기 앞, 서쪽은 자기 등 뒤, 남쪽은 자기 오른손 쪽, 북쪽은 자기 왼손 쪽입니다.

අත පැත්ත අණුග කියන්නේ ඒ දෙපැත්ත. අනුසා කියලා කියන්නේ. දැන් නැගෙන හෙර දෙපැත්තෙන් දිශා දෙකක් තියෙනවා. ඒ නිසානයි ගෙනිකොරනයි. ඒ තමයි අනුදී. අන්න ඒ වගේ එකේ පැත්ත පැත්ත අහුවෙනවා ඒ දෙපැත්ත සිහි

anudisā, 곧 사이 방향은 그 양옆입니다. 동쪽 양옆에 방향이 둘 있습니다. 동북과 동남입니다. 그것이 사이 방향입니다. 그렇게 쪽쪽이 잡힙니다.

පැත්ත පැත්ත අහුවෙනවා ඒ දෙපැත්ත සිහි කරනකොට එහෙම දිශාවෙන් දිශාව සිහි කරලා වඩන භාවනා ක්‍රමයක් තියෙනවා මේකේ සමථ භාවනාවක් තුළින් වැඩෙන ඒ වගේම ධ්‍යාන වලින් ලැබෙන චිත්ත භාවනාව ලැබෙනවා. හිත හසුරවන්න [උගුර කෑරීම] පුළුවන් වෙනවා. හිත ඒ ඒ දිසාවට යවලා යවලා මනස හුරු කරන්න පටන් ගත්තහම් කවදා හරි දිවැස් ලැබිච්ච දවසක දිවැස් ලබාගන්න අවශ්‍ය දවසකට උපනිත්‍රය වෙනවා ඒ පැත්ත බලන්න. හිත යොමු කරනකොට ඕන

그 양쪽을 떠올리며 방향에서 방향으로 떠올려 닦는 bhāvanā 방법이 있습니다. 이것으로 samatha bhāvanā가 자라고, jhāna로 얻는 마음 닦음을 얻습니다. 마음을 다룰 수 [목을 가다듬음] 있게 됩니다. 마음을 이 방향 저 방향으로 보내고 보내며 길들이기 시작하면, 언젠가 dibbacakkhu를 얻는 날, 그것을 얻는 데 upanissaya가 됩니다.

වෙනවා ඒ පැත්ත බලන්න. හිත යොමු කරනකොට ඕන පැත්තට හිත යොමු කරන්න දුරට යොමු කරන්න හැකියාවක් ලැබෙනවා. අසීමිතව හිත ඒ පැත්තට යවලා පුරු කරපුවහම මේක එක්තරා දිවැසය ලබනකොට උපදිශරිය ලබන ප්‍රගුණතාවයක් ලබන දෙයක් වෙනවා දිශාවෙන් දිශාවට හිතවලා කරන භාවනාව

그쪽을 보려고 마음을 돌릴 때, 원하는 쪽으로, 먼 곳까지 마음을 돌릴 능력을 얻습니다. 끝없이 마음을 그쪽으로 보내 익히면, 방향에서 방향으로 마음을 보내는 이 bhāvanā가 dibbacakkhu를 얻을 때 upanissaya, 곧 익숙함을 얻게 해 주는 것이 됩니다.

මේ එක ගුණයක්. ඒ වගේම ගුණ තුළින් අරගන්න පරමා වශයෙන් ගන්න ක්‍රමයක් තියෙනවා.

이것이 한 가지 이로움입니다. 또한 덕으로 보아 paramattha로 받아들이는 방법이 있습니다.

සූර්යා උපමා කරලා තියෙන්නේ ප්‍රඥාව. දැන් නැගෙනහිර පැත්තේ උපමාව තියෙන්නේ සූර්යයා නැගෙන පැත්ත. ප්‍රඥාව නැගෙන විදිහට කටයුතු කරන පැත්ත තමයි පෙර දිග පැත්ත කියන්නේ සත්වයාගේ සත්වයා පෙර දිග පැත්තේ වාසය කරනවා කියලා ගන්නවා ඒක පරමාර්ථ වශයෙන්

해는 paññā에 견주었습니다. 동쪽의 견줌은 해가 뜨는 쪽입니다. paññā가 떠오르도록 행하는 쪽이 동쪽입니다. 그런 satta를 동쪽에 산다고 보는 것, 그것이 paramattha로 보는 것입니다.

දැන් මේ ප්‍රඥාව නැගෙනවා කොහොමද චතුරාර්ය සත්‍ය දර්ශනය පිළිබඳව කටයුතු කරගෙන ඒ මාර්ගයට නිතර බණ අහලා සිහි කරමින් කල්පනා කරමින් ඒ මාර්ගය වඩන්නකොට ප්‍රඥාව නැමති සූතයක් නැගි නැගීනම් මේක වටිනා පෙරදිගා.

paññā는 어떻게 떠오르는가. 네 ariya sacca를 보는 일에 힘쓰고, 그 길을 늘 bana를 들으며 떠올리고 생각하며 닦을 때 paññā라는 해가 떠오른다면, 그것이 값진 동쪽입니다.

උඩ හිටියත්, යට හිටියත්, වටේ හිටියත්, කොච්චර ඈතක හිටියත් යම් කෙනෙක් ඒ ප්‍රඥාවේ සූර්යයා නගාගන්න කටයුතු කරන සත්ව කොරසක් ඉන්නවානම්. ඒ කොයි පැත්ත හිත් පෙරදි වසන සත්වය කට්ඥාවට අරමුණු වෙන්න ඕනේ. ඒක පරමාර්ථ වෙන විශේෂ මේ කර්මස්ථානයකට ගන්න අදහසක් වෙනවා.

위에 있든 아래에 있든 둘레에 있든, 아무리 먼 곳에 있든, 그 paññā의 해를 띄우려 힘쓰는 satta 무리가 있다면, 어느 쪽에 있든 그들이 동쪽에 사는 satta로서 mettā의 대상이 되어야 합니다. 그것이 paramattha로 삼는 특별한 kammaṭṭhāna의 뜻이 됩니다.

ඒ වගේම පාප පැත්ත තේරුම් අරගෙන පාප පැත්ත හොඳ නෑහැ. දුච්චරිත හොඳ නෑහැ කියලා පහත දමලා එහෙම දුරිත වෙන කොටසක් ඉන්නවා. ඒ තවත් සත්ව කොටසක් සත්වය අතර කොටසක්. අන්න දකුණු කිව්වේ කුණු දාන පැත්ත ක පුණු දාන පැත්ත ඉන්න සත්වය කුණු පතන්ද දස අකුසල ධර්ම කුණු දාන කුණු ධර්ම ඉවත දැමිය යුතුයි. පාප ධර්ම ඉවත් කළ යුතුයි. පාප ධර්ම දුසෙි ඒවා නොකළ යුතුයි ආදී වශයෙන් සුචරිත ධර්මයෙන්ගිය පිහිටමින්. එහෙම තේරුම් අරගෙන අහකම තම සුද්ධ වෙන යම්කිසි සත්ව කොටසක් ඉන්නවානම්.

또 악한 쪽을 알아 '악은 좋지 않다, duccarita는 좋지 않다' 하며 내려놓고 멀리하는 무리가 있습니다. 그것도 satta 가운데 한 무리입니다. 남쪽(dakuṇu)이라 한 것은 쓰레기(kuṇu)를 버리는 쪽입니다. 쓰레기를 버리는 쪽에 있는 satta — 열 가지 akusala dharma라는 쓰레기, 그 썩은 dharma를 버려야 한다, 악한 dharma를 없애야 한다, 악한 dharma는 하지 말아야 한다 하며 sucarita dharma에 자리 잡고, 그렇게 알아 멀리하여 깨끗해지는 satta 무리가 있다면,

ඒ තමයි දකුණු දිග වසන සත්වය. ඒගොල්ලෝ දකුණු පැත්තේ ඉන්නවා කියන එක නෙමෙයි මේ කියන්නේ. උඩ හිටියත්, යට හිටියත්, වටේ හිටියක්, ඔයේ හිටියත්. ඒ අයට අපිට පනවන්න පුළුවන් දුණ දිග වශයෙන් සත්ව කොටස කියන එකට ඔය උපමාව පට

그들이 남쪽에 사는 satta입니다. 그들이 남쪽에 산다는 말이 아닙니다. 위에 있든 아래에 있든 둘레에 있든 어디에 있든, 그들을 남쪽의 satta 무리라고 부를 수 있도록 그 견줌을 쓰는 것입니다.

සමහර කොටසක් ඉන්නවා පසු බහිනවා. ගුණධර්ම දැකන්න හැකිෙනවා. ඒවා පසුබැහැර මොකද කරන්නේ කවදාවත් දියුණුවක් ලබන්න. අන්න එහෙම කොටසක් ඉන්නවා ඒ කොටස තමයි පසුග වසර සත්වය

어떤 무리는 물러납니다. 덕을 볼 수 있으면서도 그것에서 물러나 결코 나아가지 못합니다. 그런 무리가 있습니다. 그 무리가 서쪽(뒤쪽)에 사는 satta입니다.

උත්තරීතර ධර්මාවබෝධය ලබාගෙන ධ්‍යාන මාර්ග ඵලලාභී යාදීන්නාවූ උතුරු මිනිස් දම්මඇති කොටසක් තියෙනවා. ඒ ඇසුක ඉන්නකොට තමයි උතුරු දිගේ වශයෙන් සම්බන්නේ.

가장 높은 dharma를 깨달아 jhāna와 magga, phala를 얻은, uttari manussa dhamma를 지닌 무리가 있습니다. 그들이 북쪽(높은 쪽)으로 이어집니다.

ඒ වගේ පහත් වැඩ කරලා පාප විපාකයන් විඳ සතර අපාගත වෙන සත්ත පරසක් පහත් පොළො. ඒගොල්ලෝ තමයි යටත වසන සත්වය. උසත් දේවල් කරලා

또 낮은 짓을 하여 악의 과보를 받아 네 apāya로 떨어지는 satta 무리, 낮은 바닥 — 그들이 아래쪽에 사는 satta입니다.

තමයි යටත වසන සත්වය. උසත් දේවල් කරලා උද්ධං උද්ධං සෝත කියන ඉහරට යන විදිහේ මාර්ගයන් නැවත පාලනම් බහින්නේ නැති. මාර්ගඵලලාභී ධ්‍යානලාභී ආර්ය උත්තමයෝ ඉන්නවා නම් ආර්ය උත්තමයට තුළ ධ්‍යානලාභීන් නාදීන් ඉන්නවා නම් හෝ අනාගාමී උත්තමයන්ගේ නිහාර අනාගාමී උත්තමය ඒ අය උද්ද සෝස කියන කොටසට වැෙන. අතුරු දිග වසන සත්වය ඒ වගේම

높은 일을 하여 'uddhaṃsota', 곧 위로 흘러가는 길을 따라 다시 내려오지 않는 이들, magga phala와 jhāna를 얻은 ariya 성인들이 있다면, ariya 가운데 jhāna를 얻은 이들이나 anāgāmī 성인들이 있다면, 그들은 uddhaṃsota 무리에 듭니다.

කොටසට වැෙන. අතුරු දිග වසන සත්වය ඒ වගේම ඉහළ පැත්තට සම්බන්ධ වෙන්නා වූ ගුණධර්ම නාගාගයෙන් උසත් ගුණ ධර්ම වල පිහිටපු අය ඉන්නවා නම් උතුරු දිග වසන සත්වය උඩ දිග වසන සත්වය මේ විදිහට දස දිසාවක් සත්වයන්ගේ ගුණානුව වෙන් කරන්න පුළුවන්. මේ ක්‍රම

북쪽에 사는 satta, 그리고 위쪽으로 이어지는 덕, 높은 덕에 자리 잡은 이들이 있다면 그들이 북쪽에 사는 satta, 위쪽에 사는 satta입니다. 이렇게 satta들을 덕에 따라 열 방향으로 나눌 수 있습니다.

ගුණානුව වෙන් කරන්න පුළුවන්. මේ ක්‍රම දෙකක් ඒ ක්‍රම දෙකම පොතේ තියෙනවද බලන්න දෙයක් නැහැ. හේතුඵල ඇතුවයි දකින්නේ. ඉතින් මේ දෙකෙන්මත් වදන්න පුළුවන්. ඒ සියලුම සත්වයන්ගේ ගුණානුම ක්‍රමේදනෙන් හලයි ඊයට ගත්තේ. දිශාවෙන් දිශාවට ඉන්න සත්වය ඔය නෙන්න සමාදි දිසාව යට දිසාව උඩ දිසාව පසු දිසාව දු දිසාව වන් දිසාව මේ ආදි වශයෙන් දිසාව බලාගෙන එහෙමත් බලන්න පුළුවන්. ඉතින්

이 두 방식이 다 책에 있는지 찾아볼 일은 없습니다. 원인과 결과를 갖추어 보는 것입니다. 둘 다로 닦을 수 있습니다. 모든 satta를 덕에 따라 나누어 받아들인 것입니다. 방향마다 있는 satta를, 동쪽·아래쪽·위쪽·서쪽·남쪽·북쪽 따위로 방향을 보며 그렇게도 볼 수 있습니다.

දිසාව බලාගෙන එහෙමත් බලන්න පුළුවන්. ඉතින් මේ කොයි ක්‍රමය වැඩුව හරි මෙතන ගුණා මුල් කරෙන්න වඩනකොට එතන අපි ඒකත් දකිනවා. මේ ලෝක සත්‍යය පහත් වැඩ කරපුහම පහත් භාවයට පත් වෙලා දුක් විවි කොටසට වැටෙනවා. උසස් වැඩ කරලා ඉහළ තත්ත්වයටලා උතුම් ගුණයට යනවා. ඒ වගේ පහත්තර දුච්ච අයින් කරලා දාග සුචරිත භාවයට පත් වෙන එක උතුම් ගුණයක් ඒ වටම එකත් එය අපිට සිහි වෙනවා.

어느 방식을 닦든 덕을 앞세워 닦을 때 우리는 이것도 봅니다. 세상 satta가 낮은 짓을 하면 낮은 데 떨어져 괴로움을 겪는 무리에 듭니다. 높은 일을 하면 높은 자리, 빼어난 덕으로 갑니다. 그렇게 낮은 duccarita를 버리고 sucarita로 가는 것이 빼어난 덕이라는 것도 우리에게 떠오릅니다.

කුණුදා සත්වය දැක්ක. උත්තරී විතර ගුණධර්ම වගා කර ඉන්න සත්වයන්ට යහපත වෙන්න පවත්ව ගත්තාම මේකේ අපි චිත්ත ප්‍රසාදයෙන් එන හිතු පිහිටනවා. මේ ආදි වශයෙන් පහත් ධර්මයන්ගෙන් ඇති වෙන්වීමත්, ආදීනව දැකීමත් උසත් ධර්මයන්ගේ ආනිසංස දැකීමත් තියෙන මෙන්න මේ ක්‍රම දෙකට ආර්ය මාර්ගය පූර්ණය කරන විශාල උපනිසර සම්පත්තියක් ලැබෙනවා ඔය අදහසින්ම එදනවා. ඒ

쓰레기를 버리는 satta를 보았습니다. 가장 높은 덕을 닦는 satta들에게 좋은 일이 있기를 바랄 때 마음이 맑아져 자리 잡습니다. 이렇게 낮은 dharma에서 떨어지고 그 ādīnava를 보며, 높은 dharma의 ānisaṃsa를 보는 이 두 방식으로 ariya 길을 채우는 큰 upanissaya를 얻습니다. 바로 그런 뜻으로 하는 것입니다.

සම්පත්තියක් ලැබෙනවා ඔය අදහසින්ම එදනවා. ඒ නිසා ඒ පැත්තෙන් බලන ලෝකෝතර පැත්තට නැඹුරු වැඩියි ඒ ආකාරයෙන් දිශාසී කරන ඒක නමුත් මේ කාලේ වෙනකොට එහෙම දිශාසී කරන ක්‍රමයක්, භාවනාවක් පොත පතකවා අහන නැති නිසා අපිට මේක තේරුම් ගන්න බැරුවයි ඉන්නේ. මේවා ඉස්සර හෙළ අටුවාවල තිබිච්ච දේවල් නමුත් අද ඒවා වැහිලා තියෙන්නේ. ඒ නිසා අද දර්ක දකින්න අහන්න නැහැ. නමුත් අද බැුවත් ඕකේ

그래서 그쪽으로 보면 lokuttara 쪽으로 더 기울어 그렇게 방향을 펼치는 것입니다. 그런데 요즘은 그렇게 방향을 펼치는 방법, 그런 bhāvanā를 책에서 들을 수 없어 우리가 이것을 알지 못하고 있습니다. 이것들은 옛 Sinhala aṭṭhakathā에 있던 것인데 오늘은 덮여 있습니다. 그래서 오늘 보고 들을 수 없습니다.

දකින්න අහන්න නැහැ. නමුත් අද බැුවත් ඕකේ හේතුඵල වශයෙන් තේරුම් ගත්තට පස්සේ අඩිර සේ වෙනවා මේක පොදෙන් හොයන්න ඕනෙත් නැහැ. කාගෙ ඒවා ගේන්න ඕනෙත් නැහැ. මේකේ හේතුඵල වශයෙන් එහෙම තියෙනවා මේ බැලු දුකේ ආදීනව දකිනවා. දුච්චරිත වල ආදීනව දකිනවා. සුචරිතයේ ගුණ දකිනවා. ආනිසංස දකිනවා. නිවනේ ආනිශංස දකිනවා. ඒ ක්‍රමයක් තියෙනවා ඒක ආර්ය මාගයට උපනික්යි. ඒ නිසා ඔය ක්‍රම වලින් කරන්න පුළුවන්. ඕක මතක තියාගන්න නැවත නැවත අහනක තේරුමක් නැහ.

그러나 오늘이라도 원인과 결과로 알고 나면 쉬워집니다. 이것을 책에서 찾을 필요도, 누구 것을 가져올 필요도 없습니다. 원인과 결과로 그렇게 되어 있습니다. dukkha의 ādīnava를 봅니다. duccarita의 ādīnava를 봅니다. sucarita의 덕과 ānisaṃsa를 봅니다. nibbāna의 ānisaṃsa를 봅니다. 그런 방식이 있고, 그것이 ariya 길의 upanissaya입니다. 그러니 그 방식들로 할 수 있습니다. 이것을 기억해 두십시오. 거듭 물을 까닭이 없습니다.

දැන් මේ බොජ්ඣංග ධර්ම පැහැදිලි කර ඒවා වඩන ආකාරය පැහැදිලි කර දෙන්න තියෙනවා. දැන් මේ බොජ්ඣංග ධර්ම පිළිබඳයි දැන් මේ වගේ අපි මේ දහම් මාර්ගය අනුගමනය කරනකොට එක විදිහේ අපේ මානසිකත්වයන් තියෙන පිරිසක් ඉන්නේ.

이제 bojjhaṅga dharma를 풀고, 그것을 닦는 법을 풀어 드려야 합니다. bojjhaṅga dharma에 관해서인데, 우리가 이 dharma 길을 따를 때 저마다 다른 마음 바탕을 지닌 사람들이 있습니다.

සමහර අයට ශ්‍රද්ධාව අධීකයි. ධර්මය කියා දුනාම හොඳට විශ්වාසවන්ත වෙන්න පුළුවන් හැකියාවක් තියෙනවා කරුණු තේරුම් අරගෙන

어떤 이는 saddhā가 큽니다. dharma를 일러 주면 그 뜻을 알아 굳게 믿을 수 있는 힘이 있습니다.

සමහර වීර්යකයි. ඒගොල්ලෝ උත්සාහයෙන් වීර්යෙන් කෙහෙකු කටයුතු කළ ආර්ය මාර්ගය වල්ල හරි ප්‍රතිඵල ගන්නවා. වීර්යාදික

어떤 이는 viriya가 큽니다. 그들은 애쓰고 힘써 ariya 길을 닦아 결과를 얻습니다. viriya가 큰 이들입니다.

ශෘතාදී ඒ කියන්නේ දැනුවත් වෙනවා. හොඳට තේරුම් ගන්නවා. කියපු ගහම කියපු ගවහම මතකට ඒ වගේ මතක ලබා සභා ගැනීමේ ශක්තියක් තියෙනවා. සූපිරු දෙයින් යුත්ත වෙනවා. මේ තව කොටස කර හැටිය. තව කොටසක් ත්‍යාගාජිතයි. පරිත්

suta가 큰 이들, 곧 잘 배워 알고 잘 이해하는 이들입니다. 말해 주면 그대로 기억에 담아 두는 힘이 있습니다. 많이 들은 것을 갖춥니다. 이것이 또 한 무리의 모습입니다.

හැටිය. තව කොටසක් ත්‍යාගාජිතයි. පරිත් ත්‍යාග කරන්න අලෝභ, අද්වේශය අමෝහයට පත් වෙන්න පුළුවන් අලෝභයෙන් දෙන්න පුළුවන් දීලා වෙන් කරලා නිදහස් වෙන්න පුළුවන්. ඕන තරම් කොච්චර තියෙන ඇගීමක් බැඳීමක් ඔහොම මඩුවී ස්වභාවයන්ම මෙන්න මෙහෙම ත්‍යාගී ගුල තියෙනවා ඉන්නවා. අනුන්ගේ දුක දැක්කහම දිල්ල හිටෙනවා. ඒ වගේම උතුම් දේවල් වලට ගුර කරලා ඒවට උපුදකාර මේවා කරන්න හිතෙනවා පටිා කරන්න හිතෙනවා මේ මානසිකත්වයක් මේ ත්‍යාගාධික පුද්ගලයාගේ කැටු. තව කෙනෙක්

또 한 무리는 cāga가 큽니다. 내어 주어 alobha, adosa, amoha에 이를 수 있고, alobha로 줄 수 있고, 주고 떼어 놓아 벗어날 수 있습니다. 아무리 많이 있어도 들러붙음과 얽매임 없이 본디 이렇게 내어 주는 성품을 지닌 이들이 있습니다. 남의 괴로움을 보면 마음이 녹습니다. 또 빼어난 것들을 공경하여 그것을 돕고 싶고 받들고 싶어집니다. 이것이 cāga가 큰 사람의 마음가짐입니다.

ත්‍යාගාධික පුද්ගලයාගේ කැටු. තව කෙනෙක් ඉන්නවා ප්‍රඥාදකයි. මේ ප්‍රඥාදික පුද්ගලයාට ඒ එකක්වත් වතාවය නැහැ. එයා හොයන්නේ හැම වෙලේ ඉන්න මට ඕනේ මේ හේතුඵල යථාත්වය මේක වෙන්නේ කොහොමද මට ක්‍රමය කියා දුනා මට තේරුම් ගත්ත හැකි. අන්න එහෙම තේරුම් ගන්න එයාවේ මේ එහෙම වර්ණනා කරපු කෑලි ඔයා කියන හරි කෝ කියනවා. මට වැඩක් නැහ වයාත ඕවා නෙවෙයි මට ඕනේ. මට කෙලින්ම ගැඹුරු ධර්මය දෙන්න. අන්න එහෙම ඉල්ලීම ප්‍රඥාධිකාර ස්වභාවය. මෙන්න මෙහෙම එක

또 어떤 이는 paññā가 큽니다. 이 paññā가 큰 사람에게는 그런 것이 하나도 쓸모없습니다. 그는 늘 '나는 이 원인과 결과의 참모습을 원한다, 이것이 어떻게 되는지 방법을 일러 주면 나는 알아들을 수 있다'고 찾습니다. 그렇게 알려는 그에게 꾸며 말한 대목을 들려주면 '그 얘기는 됐습니다, 그런 것은 필요 없습니다, 바로 깊은 dharma를 주십시오' 합니다. 그렇게 청하는 것이 paññā가 큰 성품입니다.

ප්‍රඥාධිකාර ස්වභාවය. මෙන්න මෙහෙම එක පුද්ගලයාගේ ස්වභාවයක් තියෙනවා. එක එක විදිහේ ගති ලස්සන පුද්ගලයන්ට පිහිටලා තියෙනවා. මේ පිහිටීම නිසා මේ පුද්ගලයෝ ඒ කො තමන්ට ගැලපෙන ක්‍රමයකින් මාර්ගය අරගෙන වඩනකොටම දැනගෙන හිටියත් නැතම් මෙන්න මේ බොජ්ඣංග ධර්ම කියන ඒවා වැඩන. බොජ්ඣංග ධර්ම කියන්නේ

이렇게 사람마다 성품이 있습니다. 저마다 다른 성향이 사람들에게 자리 잡혀 있습니다. 이 자리 잡음 때문에 이 사람들은 자기에게 맞는 방식으로 길을 잡아 닦아 가는데, 알든 모르든 그러는 동안 이 bojjhaṅga dharma라는 것이 자랍니다.

ධර්ම කියන ඒවා වැඩන. බොජ්ඣංග ධර්ම කියන්නේ බොජ්ඣ බුද්ධත්වයන් අවබෝධය යථාබෝධය චතුරාර්ය සත්‍ය අවබෝධයට අංග වෙන ධර්ම වලට කියනවා බොජ්ඣංග ධර්ම චතුරාර්ය සත්‍ය ධර්මය අවබෝධ කර ගැනීමට යමක් හේතුකාරක වෙන කොටසක් ඇත්්ද අන්න ඒ කොටස් ටික තමයි බොජ්ඣංග කියන්නේ. ඉතින්

bojjhaṅga dharma란, bojjha 곧 깨달음, 참된 앎, 네 ariya sacca를 깨닫는 데 갈래(aṅga)가 되는 dharma를 bojjhaṅga dharma라 합니다. 네 ariya sacca dharma를 깨닫는 데 원인이 되는 부분이 있다면 그 부분들이 bojjhaṅga입니다.

කොටස් ටික තමයි බොජ්ඣංග කියන්නේ. ඉතින් ප්‍රධාන වශයෙන් ඒ කොටස් අත්‍යාවශ්‍ය අනුකරත් ඔක්කෝම එකතු කරලා ප්‍රධාන කොටස් හතකට බෙදලා පෙන්නුවා සත්ත බොජ්ඣංගය කියලා. අන්න සත්ත පුජ්ඣංග ධර්ම කියන්නේ නිවන් දැකීම සඳහා අවතික චතුරාර්ය සත්‍යය අවබෝධය පූර්ණ කර ගැනීමට අවශ්‍ය කරන මාර්ගය වළනකොට පිහිටිය යුතු අවස්ථා හතක ස්වභාවය ඒ පැත් හතක් කියන්නේ.

그 꼭 있어야 할 부분들을 모두 모아 주된 일곱 부분으로 나누어 보여 주신 것이 satta bojjhaṅga입니다. satta bojjhaṅga dharma란, nibbāna를 보기 위해, 네 ariya sacca의 깨달음을 채우는 데 필요한 길을 닦을 때 자리 잡아야 할 일곱 단계의 성품, 그 일곱 갈래를 말합니다.

සතිය කියන වචනයෙන් පෙන්නන්න. හැම වෙලේම අපි සිහි නුවණ කියන එක අපිට තියෙන්න ඕනේ. එතෙන් සිහි නුවණ කිව්වහම දැනගන්න ඕනේ මේ ලෝක සම්මතය සතිය කියන එක එකක්.

sati라는 말로 보여 줍니다. 우리는 늘 깨어 있는 지혜를 지녀야 합니다. 여기서 그것을 말할 때, 세상 통념의 sati라는 것은 또 다른 것임을 알아야 합니다.

මෙතන සතිය කියන්නේ. අපි ඉස්සෙල්ලාම බණ අහලා තේරුම් ගන්නවා නුවණින් මේ මේ දේවල් වලටයි අකුසල් කියන්නේ. මේ මේ දේවල් වලටයි කුසල් කියන්නේ. මේ කුසල් අකුසල් කියන එක නෙමෙ මේවටයි කියලා තෝරගන්න.

여기서 sati란, 먼저 bana를 듣고 지혜로 '이런 것들을 akusala라 하고, 이런 것들을 kusala라 한다'고 알아, kusala와 akusala가 무엇인지 가려내는 것입니다.

ඊට පස්සේ අපිට නුවණින් තෝරගත්ත දේවල් වශයෙන් අපි ගත්තහම අපි එදින්දා ජීවිතය කටයුතු කරගෙන යනකොට අපි හිතන කියන කරන අවස්ථා ඒ මොහොතෙදී. අපිට මතුවෙලා ඉන්න ඕනේ. ඒ අපි ඉස්සෙල්ලා තෝරාගත්ත යම් මේ අකුසල් දහමලට අයි සිතුවිල්ලක් ක්‍රියාවක් කතාවක්. මේ කියන්නේ කරන්න හිතන්න ඒ වගේම මේ කරන හිතන දේ කුසල ධර්මයන්ට හේතුකාරක වෙන දෙයක්. අන්න එහෙම මනා ඊයට එක මොහොතකට හැ ඕන. ඒ වැඩේ කරන්න බැහැ වෙනකොටම මේකේ මේ ජාතිය එකක්.

그다음 지혜로 가려낸 것들을 지니고 날마다 삶을 꾸려 갈 때, 우리가 생각하고 말하고 행하는 그 순간에 그것이 떠올라야 합니다. 먼저 가려 둔 akusala dharma에 속하는 생각이나 행동이나 말인지, 또 지금 하고 생각하는 것이 kusala dharma의 원인이 되는 것인지, 그렇게 바로 그 순간에 알아차려야 합니다. 그 일을 하지 못할 때에도 '이것은 이런 종류다' 하고 알아야 합니다.

මොලදි මෙහෙම එන්නේ නෑහ පුරුදු කරනකොට වැඩේ කරලා ඉවරයි දුටිය කාලත් ඉවරයි වැඩේ ප්‍රතිඵලක් ලැබෙනකොට තමයි මතක් වෙන්නේ අපෝච්චේ මෙහෙම කරවෙදනේ මට මෙහෙම වුනේ. මම වැඩක් නෙමෙලි.

처음부터 이렇게 되지는 않습니다. 익히는 동안에는 일을 다 저지르고 때도 다 지나서, 결과가 올 때에야 '아이고, 내가 이렇게 해서 이렇게 되었구나, 좋은 일이 아니었다' 하고 떠오릅니다.

ගහලා ඉවරලා පස්සේ අටහන්න එනවා ඒ අයට ඉස්සෙල්ලා තවල ඉවරලා ඉන්න පස්සේ තමයි අද දුක් විවිච්චේ මපරාධයක් වෙයි. මම බැන්නන්නේ මම ගැහුවන්නේ මම හිංගි කරන්නේ හිංසා කරන්නේ පාපයත්න දෘෂ්චර නොකට යුත්තනේ. පස්සේ මත හැබැයි පස්සේ මතු වුනත් ඒකත් මාර්ගය වැඩීමේ මුද

때리고 난 뒤에야 떠오릅니다. 다 하고 나서야 '오늘 이렇게 괴로운 것은 내 잘못이다. 내가 욕하고 때리고 해쳤구나. 악이고 duccarita이니 하지 말았어야 했다' 합니다. 나중에 떠오르더라도 그것도 길을 닦는 시작입니다.

පස්සේ මතු වෙන්න මතු වෙන්න මොකද වෙන්නේ ආයුසරයක් ඇහෙනකොට ඉස්සෙල්ලා මතු වෙන්න විනාඩ 10ක් 15 වගන් තරහ අඩු වුනාට පස්සේ මතු වෙන්නේ. දැන් අර වැරදි කරලා එහෙනම් විනාඩිය දෙකකෙන් මතු වෙලා එනවා. වැඩේ වැරදි. ඒ වනාට කොරලයි ඉවරයින්නේ. මම ප්‍රමා වුණා අප්‍රමාද වෙන්න ඕන. කරන්න ඉස්සෙල්ලා මේක තේරුම් ගත්ත මන භාවනයක් තියෙන්නේ නැහනේ. අන්න හිත ක්‍රියාත්මක

나중에 떠오르고 또 떠오르다 보면 어떻게 되는가. 처음에는 화가 가라앉고 10분, 15분쯤 지나서야 떠오릅니다. 그러다가 잘못을 하고 1~2분 만에 떠오릅니다. '일을 그르쳤다, 그래도 이미 해 버렸구나, 내가 pamāda했다, appamāda해야 한다. 하기 전에 이것을 알았더라면.' 그렇게 마음이 움직이기 시작합니다.

පටන් ගන්නවා. ඔහොම ඔහොම ක්‍රමක්‍රමයෙන් දීන වෙලා ගිහිල්ලා සමහර වෙලාවට ගහන්න අත උස්සනකොට මතක් වනවා ගහන්න ඉස්සෙල්ලා. දුශ්චසත්‍යයක් නොකරිතා.

그렇게 차츰 줄어들어, 어떤 때는 때리려고 손을 들 때, 때리기 전에 떠오릅니다. 그래서 duccarita를 하지 않습니다.

අන්න සතිය වැඩෙන හැටි. ඔන්න ඔය විදිහට වැරැද්ද වැරැද්ද හැටියට කරන්න හිතනකොටම හිතට එනකොටම දකින්න පටන් ගත්තො. ඇහිගිය ගහන මාත්‍රයෙන් හිතට එන්න එන මාත්‍රයක් එක්කම වැටහනොත් ඊට පස්සේ හිතට එන්න ඉස්සෙල්ලා වලාගෙනවා. වරද හිතට එන්න ඉස්සෙරලා වකින මාත්තයෙන් නැගුනාට පස්සේ. අන්න සති සම්බුන්ගය පූර්ණයි.

그것이 sati가 자라는 모습입니다. 그렇게 잘못을 잘못으로, 하려고 생각할 때, 마음에 떠오를 때 보기 시작합니다. 떠오르는 바로 그 순간에 알아차리면, 그다음에는 마음에 떠오르기도 전에 막습니다. 잘못이 마음에 떠오르기 전에 막는 데까지 자라면 sati sambojjhaṅga가 채워진 것입니다.

එකට පූර්ණ වෙන හැ. එතකන් එකෙන් එකට එකෙන් එකට ක්‍රමක්‍රමය ටිකෙන් ටික වැඩිලා තමයි මේ සතිය පූර්ණ වෙන්නේ. නිවන් අවබෝධ කරන්න මානසිකත්වය චිත්ත පාරිශුද්ධිය ඇති වෙන්න නම් මෙන්න මේ කියන ගුණාංගය පිහිටලා තියෙන්න ඕනේ නිතරම

한 번에 채워지지 않습니다. 그때까지 하나하나 차츰 조금씩 자라서 sati가 채워집니다. nibbāna를 깨닫는 마음가짐, 마음의 깨끗함이 생기려면 이 덕이 늘 자리 잡고 있어야 합니다.

යන කතා කරන කතා නොකරන වටින බලන මළමුත්‍රා පහ කරන කෑම ඉරියාවක්ම කරන මොහොතක් මොහොතක් පාසා අපේ සිතුවිලි ක්‍රියාවදන් එතන නැගෙන ඒ නැගෙන නැගෙන සිතිවිලි ක්‍රියාව වදන්න ඕන ඒවා මොනවට අයිති රාගයට ද්වේශයට මෝහයට අයිතිවීත රාගී නීත දෝෂී රීත මෝහී පැත්තට බල කරන්න අරියේ අදෝෂිය අමෝහී දේවල් මේ වගේ අපිට ඉස්සෙල්ලා මනා නොුවනට වැටහෙන්න පටන් ගන්න ඕනේ මේ ස්වභාවය.

걷고, 말하고, 말하지 않고, 둘러보고, 대소변을 보고, 먹고, 어떤 몸가짐을 하든 순간순간 우리 생각과 행동에서 솟아나는 그 생각과 행동이 rāga, dosa, moha 가운데 어디에 속하는지, rāga·dosa·moha 쪽으로 끄는지, 아니면 rāga 없고 dosa 없고 moha 없는 것인지, 이 성품이 먼저 지혜에 또렷이 드러나기 시작해야 합니다.

අන්න ඒ වැටහීමට අපි මනා සිහියෙන් ඉන්දුවන සිහිය කිව්වේ ඔන්න ඕකයි. ලෞකික සිහියක් තියෙනවා. ඔන්න ඒ සිහිය කල්පනා කරලා ඒ නුවණ ලෞකික නුවණයි ලෞකික සිහියයි අරගෙන ඒ සිහි නුවණ දෙකෙන් ලෝකයා විනාශ කරන්න වැඩ කරන්නත් පුළුවන්. මහා මාරක අවියෝදන ඉපදවන්නත් පුළුවන්.

그 앎에 우리를 잘 깨어 있게 두는 것, sati란 바로 그것입니다. 세속의 sati도 있습니다. 그 sati로 궁리하고 그 지혜, 곧 세속의 지혜와 세속의 sati를 가지고 그 둘로 세상을 망가뜨리는 일도 할 수 있습니다. 엄청난 살상 무기를 만들어 낼 수도 있습니다.

එහෙමත් හැකියාවක් තියෙනවා. හැබැයි ඒවා මේ කියන මේ කියන සතියට අයිති ඒවා නෙමෙයි. ඒවට කියන්නේ මිච්ඡා සති කියලා. ඒ නුවණට කියන්නේ මිච්ඡා ඥාන සම්මා ඥාන සම්මා සතියට ඒවයි තියෙන්නේ නැ. ආර්ය මාර්ගයට හේතුකාරක වෙන්නේ නැ. කපටි නුවණ කපටි පොළ කියලා අපි කියන්නේ අන්න මිත්‍යා ඥාන.

그런 능력도 있습니다. 그러나 그것들은 여기서 말하는 sati에 속하지 않습니다. 그것을 micchā sati라 하고, 그 지혜를 micchā ñāṇa라 합니다. 그것들에는 sammā ñāṇa, sammā sati가 없습니다. ariya 길의 원인이 되지 않습니다. 우리가 교활한 지혜, 꾀라고 하는 것이 micchā ñāṇa입니다.

මිච්ඡා සති කියන එක ආවට පත්වෙනවා. වැද්දක් හරි කියලා තේරුම් අරගෙන අපි ඒවත් පත් යනවා. ඒ වැඩිය කරන්නුවහම අපි තීරණය අරන් තියෙන්නේ හරි එකක් වැරදි කියලා. පින් දෙයක් පහු කියලා පහු දෙයක් පින් කියලා මෙහෙම අදහස් තියෙනවා. ඉතින් මේ වගේ දේවල් වලදී පුද්ගලයාට වැදෙන්න සතිය මිච්ඡා සතිය.

micchā sati라는 것도 생깁니다. 잘못을 옳다고 알고 우리는 그것을 따라갑니다. 그 일을 할 때 우리는 옳은 것을 그르다고 정해 버립니다. puñña를 악이라 하고 악을 puñña라 하는, 이런 생각들이 있습니다. 이런 일에서 사람에게 생기는 sati가 micchā sati입니다.

එයා ඒ වැඩිය කරන්න හැදෙනකොටම යහපත් වැඩේ අයහපත් එකක් කියලා හැදිලා දරලා දානවා. එයාට හැදෙනවා යහපත්යක් කියලා මොනවාහරි අයහපත්යක් යහපත්යක් කියලා. ඒ වැඩේ කරන්න විමෝස කියන හොඳ යහපත් දෙයක් හම්බවුණේ

그는 그 일을 하려 할 때 좋은 일을 나쁜 것이라 여겨 내던져 버립니다. 또 무언가 나쁜 것을 좋은 것이라 여기고, 그 일을 하면 좋은 것을 얻는다고 생각합니다.

කියලා ඒකට වන්න. දැන් බොහෝකොටම බඹුරුදු මටදී ඔය වගේ දේවල් හරියට එනවා. අග්‍ර දානය දෙන්න ඕනේ කියලා බඹුලුව නානා ප්‍රකාරය දෘෂ්චයන් පෙන්නවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ ඉන්න කාලෙන්ටත් ඉතින් ඒගොල්ලෝ හිතාගත්තා දාන්නේ මේක තමයි කියලා මහා දුච්චරිත සතක්.

부처님께서 계시던 때에도 그들은 '이것이 바로 dāna다' 하고 여겨 큰 duccarita를 저질렀습니다.

ඉතින් මේ වගේ දේවල් බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙළලා තියෙනවා මේක දුච්චරිතයක් නිසා සුචරිතයක්වත් ගුණ ධර්මය අයිතිය එකක්වත් නෙමෙයි කියලා. අන්න එතනට මිච්ඡා සතියේ හිටපු පුද්ගලයා ඒක වැරැඳි බව දැනගෙන ධර්මය අහලා අන්න සම්මා සතියට දැන් නැıl බුදු වෙනවා. ඊට පස්සේ එබඳු අවස්ථාවක් එනකොට මේක වැරැද්දක් මේක දුච්චයක්, නොකට හිතිත්තක් මේක පින් වැඩක් නෙමෙයි කියලා තේරුම් ගන්න.

부처님께서는 이런 것들을 꾸짖으시며, 이것은 duccarita이므로 sucarita도 아니고 덕에 속하는 것도 아니라고 하셨습니다. 그때 micchā sati에 있던 사람이 그것이 잘못임을 알고 dharma를 들어 sammā sati로 옵니다. 그 뒤로는 그런 때가 오면 '이것은 잘못이다, duccarita다, 해서는 안 될 일이다, puñña가 되는 일이 아니다' 하고 압니다.

කල්‍යාණ මිත්‍ර සම්පත්තිය තුළින් තමයි මේ සත්ත බොජ්ඣංග ධර්මල සම්මා මුලටම ගන්න. සති සම්බුජ්ඣංගය කියන එක ඇති වෙෙන.

kalyāṇamitta를 만남으로써 이 satta bojjhaṅga dharma를 첫머리부터 바르게 받아들입니다. sati sambojjhaṅga가 생깁니다.

සතර සතිපට්ඨානය වඩනකොට මොහොතක් ගාන නනිමේ සති සම්පූර්ජය නැගින්න පටන් ගන්න. සතර සතිපට්ඨානය වඩන කෙනෙක් නිතරෝම සතිය පුරුදු කරන්න ඕනේ.

네 satipaṭṭhāna를 닦을 때 순간순간 sati sampajañña가 솟기 시작합니다. 네 satipaṭṭhāna를 닦는 사람은 늘 sati를 익혀야 합니다.

සතිය මොකක්ද පුරුදු කරන්නේ? මේ පින් මේ පව් මේ කුසල් මේ අකුසල් මේ ආර්ය මාර්ගය මේ ආදී වශයෙන් කරුණු හොඳේ තේරුම් අර තමන් කරන කියන හිතන මොහොතෙදීම ඒ කටයුත්ත ඒවයක් කෝකට අයිතිද කියලා බලන පාප සහගත නම් අකුසල් සහගත නම් වහපු පහකට දමන්න පුරුදු වෙන්න ඕනේ.

sati로 무엇을 익히는가. 이것은 puñña, 이것은 악, 이것은 kusala, 이것은 akusala, 이것은 ariya 길 — 이런 것을 잘 알아, 자기가 하고 말하고 생각하는 그 순간에 그 일이 어디에 속하는지 보고, 악이 섞였거나 akusala가 섞였다면 막아서 밀어내기를 익혀야 합니다.

අලෝභ අද්වේශ අමෝ සහගත යහපත් පැත්තට හැක්නවා නම් ඒ පැත්ත ඒ අනුව අනුගමනය කරන්න පුරුදු වෙන්න ඕනේ.

alobha·adosa·amoha가 섞인 좋은 쪽으로 기운다면 그쪽을 그대로 따르기를 익혀야 합니다.

ආර්ය මාර්ගය පූර්ණය වීමට හේතු වෙන ලෝකයේ ආදීනව දැකලා නිවන ආනිසංස දකින්න හේතුකාර වෙන අදහතක් නම් ේ ක්‍රියාත්මක වෙන්නේ හිතන්න කියන්න කරන්නේ ඒක බුදුන් මල් ගඩත් දරනවා වගේ උත්තර විතර ධර්මයක් ප්‍රණීත ධර්මයක් දැනෙන්න අනුගමනය කරන්න ඕනේ. මෙන්න මේක හරියාකාර තේරුම් පේරුම් කරලාද ඒ ක්‍රියාවෙන මොහොතෙන්ම මනසට දෙන්නේ. ඔන්න ඔය සති කියන සම්බුජ්ඣංගය තියෙන ගුණය. මේ

ariya 길이 채워지는 원인이 되는, 세상의 ādīnava를 보고 nibbāna의 ānisaṃsa를 보는 원인이 되는 뜻이 움직이는 것이라면, 그렇게 생각하고 말하고 행하는 것을 부처님께 꽃을 바치듯 가장 높은 dharma, 빼어난 dharma로 느끼며 따라야 합니다. 이것을 제대로 알아 그 행하는 순간에 바로 마음에 두는 것 — 그것이 sati sambojjhaṅga라는 덕입니다.

ඔය සති කියන සම්බුජ්ඣංගය තියෙන ගුණය. මේ ගුණය වැඩනහම කියනවා සති සම්බුජ්ඣංගය වැඩෙන නිතරෝම බලාපොරොත්තුව තියාගන්න ඕන මේ සති සම්බුද්ධය ඉන්ුතව ජීවත් වෙන්න.

이 덕이 자라면 sati sambojjhaṅga가 자란다고 합니다. 늘 이 sati sambojjhaṅga를 지니고 살기를 바라야 합니다.

එහෙම ජීවත් වෙන කෙනා ධර්ම ශ්‍රවණය කරන දහම් සිතුවිල්ලක් හිතනකොට තියෙන දහම් ගැටලුවක් විසඳ විසඳ මනසතින් බලනක විචක්ෂණ බුද්ධියෙන් ධර්මය සිහි කරන්න බුද්ධි ලේප බවට පත්වෙනවා.

그렇게 사는 사람은 dharma를 들을 때, dharma를 생각할 때 생기는 dharma의 물음을 풀고 풀며 마음으로 살펴, 날카로운 지혜로 dharma를 떠올리는 슬기로운 이가 됩니다.

මෙන්න මේකට කියනවා ධම්ම විචය සම්පජ්ඣංගද මේක නිවන් දැකීමට හේතු පාර සාක ධර්මය නිතර මනාසය සිහි කිරීම හරියාකාරව ධර්මය සිහි කිරීම හේතුඵල සහිතව ධර්මය සිහි කිරීම

이것을 dhammavicaya sambojjhaṅga라 합니다. 이것은 nibbāna를 보는 데 원인이 되는 것입니다 — dharma를 늘 마음에 떠올리는 것, 바르게 떠올리는 것, 원인과 결과를 갖추어 dharma를 떠올리는 것.

සතියෙන් යුක්තව කටයුතු කරන කෙනාට ලැබෙන විශේෂ වරප්‍රසාදයක් තමයි ධර්ම අවබෝධය කර ගැනීම සඳහා ධර්මය සිහි කරන්න හිත නැමෙන එක හිත නැඹු වෙන එක ඒ ධර්මය සිහි කරනකොට ප්‍රියතාවයක් ඇති වෙනවා. ප්‍රබෝධයක් ඇති වෙනවා. ඒ නිසා නිතරුවම දහම් සංකල්පනාවක ඉල්ලුරතු වෙනවා. තමන් කරන වැඩේ ධර්මානුකූලව මේක අධර්මයට ධර්මයට මෙන්න මෙහෙම විචක්ෂණ නුවණින් සිහිකර වීමේ හැකියාව ප්‍රගුණ කරන්න ඕනේ.

sati를 갖추고 행하는 사람이 얻는 특별한 혜택이, dharma를 깨닫기 위해 dharma를 떠올리는 쪽으로 마음이 굽고 기우는 것입니다. 그 dharma를 떠올릴 때 즐거움이 생기고 기운이 솟습니다. 그래서 늘 dharma 생각에 끌립니다. 자기가 하는 일이 dharma에 맞는지, 이것이 adharma인지 dharma인지, 이렇게 날카로운 지혜로 떠올리는 능력을 길러야 합니다.

එතකොට තම සමහරට සමාධියම කරගන්න මාධියක් එනවා ධම්ම විචය කියන මේ කොටස චතුරාර්ය සත්‍ය අවබෝධයට ප්‍රධාන කොටසක් බවට පත්වෙනවා. මේක කියන්නේ ධම්ම විතේ සම්බෝජ්ජාය.

그러면 어떤 이에게는 samādhi로 이어지는 바탕이 생기고, dhammavicaya라는 이 부분이 네 ariya sacca를 깨닫는 주된 부분이 됩니다. 이것을 dhammavicaya sambojjhaṅga라 합니다.

කර්මස්ථානයක් හරහා වඩනකොටත් ඒ කර්මස්ථානයෙන් කිය වෙන්නේ? ලෝකයේ ආදීනවත් නිවන ආනිසංසක් සිහි වෙන්න ඕන වෙන කර්මස්ථානය තුළින් ඔය ටික යලි යලි සිහි වෙනවා නම් ඒ ධර්මය සිහි කරන සිහි කරන මොහොතෙද සිහි වෙනකොට වැඩෙන පැත්තක් තියෙනවා ධර්මය පිළිබඳව. නොවැතහුණු දහම් කරුණු වැරහි පටන් ගන්නවා. වැටහුණු දහම් කරුණු ඔපනැන්ව පටන් ගන්නවා. මේ නිසා ධර්මය සිහි කරන පුද්දයාලයාට ධම්ම විචිය සම්බුජ්ඣංගි කියන චතුරාර්ය සත්‍ය ධර්මය අවබෝධ කර නැහම් නිවන් අවබෝධ කර ගැනීමට අවශ්‍ය කරන තවත් විශේෂ පැත්තක් වැඩෙනවා. මෙන්න මේකට කියනවා ධම්ම විචේ සම්පූජ්ජංගය.

kammaṭṭhāna를 통해 닦을 때도 그 kammaṭṭhāna로 무엇을 하는가? 세상의 ādīnava와 nibbāna의 ānisaṃsa가 떠올라야 합니다. kammaṭṭhāna를 통해 그것이 거듭 떠오른다면, 그 dharma를 떠올리는 순간 dharma에 관해 자라는 쪽이 있습니다. 알지 못하던 dharma가 이해되기 시작하고, 이해된 dharma는 더 빛나기 시작합니다. 그래서 dharma를 떠올리는 사람에게 dhammavicaya sambojjhaṅga라는, 네 ariya sacca를 깨닫고 nibbāna를 깨닫는 데 필요한 또 하나의 특별한 쪽이 자랍니다. 이것을 dhammavicaya sambojjhaṅga라 합니다.

එතකොට මොකද වෙන්නේ? ලෝකයා ප්‍රීතියට පත්වෙනවා ප්‍රීතියට පත්වෙන්න සුදුසු නැති දේවල් ඕන. ලෞකික සම්පත්තියක් ලැබිලා ලෝකය හා ප්‍රීතියට පත්වෙනවා. සතුටු වෙනවා.

그러면 어떻게 되는가. 세상 사람들은 기뻐합니다 — 기뻐할 만하지 않은 것들로. 세속의 복을 얻어 세상 사람들은 기뻐하고 즐거워합니다.

හැබැයි හරයක් ඇති සතුටු වෙන්නේ නැත්තේ ඒකේ යථාර්ථය දන්න නැති වෙනවා. වටිනා දෙයක් තිබුණා කියන්නේ නිච්චයි සැපයි ආත්මයි කියන දෘෂ්ටියෙන් ඉන්න පුද්ගලයත් ලෞකික සම්පත්තියක් ලැබිනා හරි ප්‍රීතියක් හටගන්නවා.

그러나 알맹이 있는 기쁨이 되지 못하는 것은 그 참모습을 모르기 때문입니다. nicca·sukha·attā라는 diṭṭhi를 지닌 사람도 세속의 복을 얻으면 값진 것을 얻었다며 기쁨이 생깁니다.

හැබැයි එයාගේ ප්‍රීතිය හරි වටිනා දෙයක් වුනාද අනිත්‍ය වූ දුක්ඛ වූ අනත්ත වූ ලෝකයක ලැබෙන දේවල් වලින් මොනවට සතුට වෙන්නද මොනවට ගන්න දෙයක්ද? මොන හරයක්ද එහෙම අවබෝධ වෙන කෙනාට ඒ කරගත්ත අර කාම ප්‍රීතිය අත්හැිදා ඒකෙන් වෙන් නිරාන්ත ප්‍රීතිය ලැබෙන්න පටන් ගන්න

그러나 그 기쁨이 정말 값진 것인가. anicca이고 dukkha이고 anatta인 세상에서 얻는 것들로 무엇을 기뻐하며 무엇을 붙잡으랴, 무슨 알맹이가 있으랴 — 그렇게 깨닫는 이에게는 그 kāma의 기쁨을 놓아 버리고, 그것과 떨어진 nirāmisa 기쁨이 생기기 시작합니다.

ඇසුලේ දුක දැක්කට පස්සේ වෙන්වීමෙන් දුකෙන් නිදහස් වෙන බව දැක්කට පස්සේ අත්රපුවහම ගෙනා වූ දාහයන්ගෙන් අථානයන්ගෙන් නිදහස් වීම කොච්චර ශාන්තද ප්‍රණීතද කියලා මතක් වෙනකොට නිවනේ ශාන්තිය සිහිවෙනා ඒ තුළින් නැගෙන චිත්ත ප්‍රසාදය මෙන්න මේ ප්‍රසාදය බලවත් වෙන්න.

들러붙음의 괴로움을 보고, 떨어짐으로써 괴로움에서 벗어남을 보고 나서 놓아 버리면, 타오르던 열기에서 벗어남이 얼마나 고요하고 빼어난지 떠오릅니다. nibbāna의 고요함이 떠오르고, 거기서 솟는 마음의 맑음 — 이 맑음이 힘을 얻습니다.

මූල පහන් වෙනවා, හිත පහන් වෙනවා. ගත හිත ප්‍රබෝධ වෙනවා. මෙන්න මේ ස්වභාවයට පත් කරන්නා වූ ගුණයක් ඇති වෙනවා. මෙන්න මේනිවන් නිවනට හේතු වෙන දහම් දැකලා ඒකට නැඹුරු වෙන දහම් දැකලා ඒකේ ප්‍රයෝජනය දැකලා සතුටක් වෙන්න පුළුවන් නම් මෙන්න මේ සතුට වෙන්න ස්වභාවයට කියනවා ප්‍රීති සම්බුජ්ඣංගය

얼굴이 밝아지고 마음이 밝아집니다. 몸과 마음에 기운이 솟습니다. 이런 성품으로 이끄는 덕이 생깁니다. nibbāna의 원인이 되는 dharma를 보고, 그쪽으로 기우는 dharma를 보고, 그 쓸모를 보아 기뻐할 수 있다면, 이 기뻐하는 성품을 pīti sambojjhaṅga라 합니다.

සතුටු වෙවී හිහුවේ හිටියට එහෙ මේක හම්බවෙන්නේ. ප්‍රීති සම්බුජංගය වරන්න කියලා එක්තරා උපාතකම් වගනේ එහෙම ස්ථානට වැදිලා කොච්චර හරි ඉන්න හරෙනවා.

기뻐하며 웃고 있다고 이것이 얻어지는 것이 아닙니다. pīti sambojjhaṅga를 닦는다며 어떤 수행처에서는 그런 곳에 들어가 한참 동안 웃게 합니다.

මොනවා කරන්නද මෝඩක දර ඕන එකක් කියගේ හිහය කිස්වාර මොකද ප්‍රීති සම්පෝජ වල

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඉතින් මෙහෙම කර්මස්ථානාචාර්යවරුවෝ ඉන්නවා මොනවට මේවා දෙනවද මොන තේරුමක් නැතුව මේවා කරනවද කියලා දන්නේ නැ. තේරුමක් නැතුව ඉනඉන්න එක මහා ගොකම මහා මොට්ටකමක් මිසක් මහා මෝලකමක් වෙනසක් වෙන එකක්.

이런 kammaṭṭhāna 스승들이 있습니다. 왜 이것을 주는지, 뜻도 없이 왜 이렇게 하는지 모릅니다. 뜻도 모르고 그러고 있는 것은 큰 어리석음, 큰 둔함일 뿐 다른 무엇이 아닙니다.

ඔක හොඳට පැහැදිලිව පේනවා මේ මොනව තේරුමක් නැති මන්ද බුද්ධි කියන්නේ නිතරම තියෙන ස්වභාවයක් තමයි එක්කෝ වඩනවා එක්කෝ විනාහ වෙනවා ඔය දේ ඉතින් ඕක ප්‍රීති සම්බුජ්ඣංගන හෙම නිවන් දැකලා ඉවර යන මෝඩ ඔක්කොන්ට වැඩෙන්න එපැට වඩන ඉතින් මොකක්ද මේ ප්‍රීති සම්බුජ්ජය මේක මහොස් තීක්ෂර නුවනට පහළ වෙන ගෝචර වෙන දෙයක් මේ සම්බුජ්ඣංග ධර්ම කියන්නේ. නිවන් අවබෝධ කරන්න හේතුකාරන දහම් කියන ඒවා සෙල්ලක් නෙමෙයි. මනා ප්‍රඥාවක් ඇති හොඳ සිහි නුවණක් ඇති උත්තමයට බහර වෙන

아주 또렷이 보입니다. 아무 뜻도 모르는 둔한 지혜는 늘 하나를 키우거나 망가뜨리는 성품입니다. 그렇게 해서 pīti sambojjhaṅga 따위가 자라 nibbāna를 보고 끝난다면 바보들 모두에게 자라야 하지 않겠습니까. 그러면 이 pīti sambojjhaṅga란 무엇인가. 이 sambojjhaṅga dharma는 날카로운 지혜에 드러나고 그 영역에 드는 것입니다. nibbāna를 깨닫는 원인이 되는 dharma는 놀이가 아닙니다. 훌륭한 paññā와 좋은 깨어 있음을 지닌 성인에게 드러나는 덕입니다.

ගුණයක්. එහෙනම් ඒ අය සතුරු වෙන්නේ මොනවද කියලාද? ප්‍රීති වෙන්නේ මොනවටද? මේ මග අනුගමනය කිරීමේ මට මෙබඳු රාග පහවෙලා යනවා. මෙබඳු ද්වේශ පහවෙලා යනවා. මෙබඳු මෝහ පහවෙලා යනවා. රාගක්ෂය, ද්වේශක්ය, මෝහක්ෂය වෙනවා නම් මේ හේතුව මට කොච්චර සංතෝසත ප්‍රණිත්ත මට නිවන අතළඟ නේද? නිවනට අප්‍රමාදව ගමන් කරන මග මේක නේද මට ඒක අහුවෙලා තියෙනවා නේද? දැන් මට ඒ වගේ මග අනුගමනය කිරීමේ ඉක්මන් කාන් නිවන් දකින්න පුළුවන් කියලා ඇතිවෙ චිත්ත ප්‍රසාදයෙන් ඇති වෙන්නාූ සතුටක් වෙනවා. මෙන්න මේ සතුටලා කියනවා ප්‍රීති සම්බුජ්ඣංගය.

그러면 그들은 무엇을 기뻐하는가, 무엇에 기쁨을 느끼는가. '이 길을 따르니 내게서 이런 rāga가 떠나간다, 이런 dosa가 떠나간다, 이런 moha가 떠나간다. rāga가 다하고 dosa가 다하고 moha가 다한다면 이 까닭이 내게 얼마나 기쁘고 빼어난가. nibbāna가 내게 가까이 있지 않은가? appamāda로 nibbāna에 가는 길이 이것 아닌가? 내가 그것을 붙잡았지 않은가? 이제 이런 길을 따르면 머지않아 nibbāna를 볼 수 있다' 하는 마음의 맑음에서 생기는 기쁨이 있습니다. 이 기쁨을 pīti sambojjhaṅga라 합니다.

ලෝකයාගේමේ කෝලා දැකලා හතුර වෙලා හිනානහ වන ප්‍රීති සම්බුජ්ඣංග නෙමෙයි. ඉතින් ඔය දකින්න ඕන තේරුම් ගන්න මේ කිව්වහම තේරුම් ගන්න වචන කිවට හරියන්නේ නැහැ.

세상 사람들의 우스개를 보고 웃는 것은 pīti sambojjhaṅga가 아닙니다. 이것을 보고 알아야 합니다. 말로만 한다고 알아지는 것이 아닙니다.

අන්න ඒ නිරාමිස ප්‍රීතිය ලැබෙනකොට ඒ පුද්ගලයාගේ හිත ලෝභයෙන්, ද්වේශයෙන්, මෝහයෙන් වෙන් කරනවා.

그 nirāmisa 기쁨이 생길 때 그 사람의 마음은 lobha, dosa, moha에서 떨어집니다.

ලෝභය බරක්, ද්වේශය බරක්, මෝහය බරක්. ස්වභාවයෙන් මේකේ ස්වභාවය මොකක්ද පහත් පැත්තට ඇදලාගන්නවා. පහත් පැත්තට අලදිනකොට පහතටමයි බහේ. පොළට බර වෙලා ජීවත් වෙනවා වාගේ මේ ශරීරයත් ඔක්කොම දැනෙන්නේ පල්ලෙහා පත් වෙලා අදංශක් නිදහස් වෙන බව පේන්නේ නැ. ඒක මනාසේ හිතනකොට හොඳට පැහැදිලිව පේනවා. සෝකය සංවේගය දුක ආදිය එනකොට මනස දූෂය වෙනකොට හැමවෙලේම පොළොව පැත්තට බර වෙනවා වෙනවා. නිදහස් වෙලා ඉහළට ඇදෙන ලක්ෂණයෙන් නෑ.

lobha는 무게이고, dosa는 무게이고, moha는 무게입니다. 본디 이것의 성품은 무엇인가 — 낮은 쪽으로 끌어당깁니다. 낮은 쪽으로 끌리니 아래로만 내려갑니다. 땅에 짓눌려 사는 것처럼 이 몸도 온통 아래로 느껴지고, 벗어나는 모습이 보이지 않습니다. 잘 생각해 보면 아주 또렷이 보입니다. 슬픔, 비통, 괴로움 따위가 와서 마음이 더럽혀질 때 늘 땅 쪽으로 무거워집니다. 벗어나 위로 끌리는 모습이 아닙니다.

දැන් පුංචි ළමයෙක් ටෝපියක් අරන් ගිහිල්ලා නම් දෙන්න හදලා හතක් ගන්නවා. චොකුලට් එකක් අරන් ගිලා ළමයා දෙන්න හදන දෙන්න නැතුවට අහකට ගන්නවා. ගන්න හදනකොට එන්න එන්න ළමයාක් හිට මනස පෑරෙනවා. ඊට පස්සේ අනන්න පටන් ගන්නවා. තව ළම විනග ආ මේක ඔය අන්න කියලා දෙන්න හැදු මරලා මන් තවත් ික්සිතය වෙනවා. දෙන්න හදනට කෑ ගහන පොළොවේ අඩි හප් හප දඟලලා දඟලා කෑ ගහනවා. උඩ පයින්නේ නෑ පොළොවේම හැරෙනවා. දුවේ හෙනම් බිම පෙර දෙනවා. පොළොවේ බස් කන්න හදනවා. බස්ලේ කයක් තියෙන හින්දා පල්ලෙහට ඇද්දින නැතුව යමසක් නැත්නම් පල්ලෙහටම යනවා. ඒ වෙලාවේ අන්න මානසිකත්වය හැද නැ.

작은 아이가 사탕을 들고 가는데 누가 달라고 하면 꽉 쥡니다. 초콜릿을 들고 가는 아이가 주지 않으니 빼앗습니다. 빼앗으려 하면 아이 마음이 점점 찌푸려지고 그러다 울기 시작합니다. 또 '이거 내놔' 하며 빼앗으면 더 화가 납니다. 빼앗으려 하면 소리치며 땅에 발을 쿵쿵 구르고 뒹굴며 악을 씁니다. 위로 뛰지 않고 땅바닥에서만 돕니다. 바닥에 드러눕습니다. 흙을 먹으려 듭니다. 무게가 있어서 아래로 끌릴 수밖에 없어 아래로만 갑니다. 그때 마음가짐이 좋지 않습니다.

සතුටට පත්වෙනකොට උඩ පහිනවා හිහ වෙනවා. ලෞකික පැත්තෙනුත් තියෙනවා උඩට ඇදෙන ලක්ෂන.

기쁠 때는 위로 뛰고 웃습니다. 세속 쪽에서도 위로 끌리는 모습이 있습니다.

මරණ ගෙදරයක් වුනාම සෝකය වැඩිනවා. බිව පෙරවිලා අඬනවා. ඇඟේ හරි පොළොවේ හරි අද හැපෙනවා පය හැපෙනවා දනවනවා. පොළොවේ හැපෙනවා.

초상집이 되면 슬픔이 커집니다. 바닥에 누워 웁니다. 몸이나 땅을 치고, 발을 구르고, 무릎을 꿇습니다. 땅에 부딪힙니다.

යම්කිසි විශාල සතුරක් ඇති වුනාහම උඩ පහිනවා හිහ වෙනවා සතුටු වෙනවා. දැන් මේ දෙකෙන් පේනවා සතුට ඉහසට දුක සෝකය සංවේගය මාසික දූෂිතාවය පහළ වෙනවා. ආකර්ෂණය යෙදෙන හැම. දැන් මේ

큰 기쁨이 생기면 위로 뛰고 웃고 즐거워합니다. 이 둘에서 보듯이 기쁨은 위로, 괴로움·슬픔·비통·마음의 더러움은 아래로 갑니다. 끌림이 그렇게 작용합니다.

වෙනවා. ආකර්ෂණය යෙදෙන හැම. දැන් මේ පස්සබ්දිය කියලා කියන්නේ සැහැල්ලු බව සැහැල්ලු වුනානම් ගත හිත ස්වභාවයෙන්ම ඉහළට ඇදෙන ලක්ෂණයක් එනවා. මේකේ ලෞකික ලක්ෂණය අරට පොඩ්ඩක් තිබුණද? ලෝකෝතර වශයෙන් ලෝභයෙන්, ද්වේශයේ, මෝහයෙන් නිදහස් වෙලා අලෝභී අේශී අමෝහී මානසිකත්වය එනකොට ඒ මානසිකත්වය හැමදේම උඩට උස්සනවා. ඒ මානසිකත්වය යමිනි ශාරීරිකව බැඳිලා තියෙනකොට ශරීරයත් එක්කලා උඩුස් කරනවා. සැහැල්ලු කරනවා.

passaddhi란 가벼움입니다. 가벼워지면 몸과 마음이 본디 위로 끌리는 모습이 옵니다. 그 세속의 모습이 조금이라도 거기 있었습니까? lokuttara로 lobha, dosa, moha에서 벗어나 alobha·adosa·amoha의 마음가짐이 오면 그 마음가짐이 모든 것을 위로 들어 올립니다. 그 마음가짐이 몸에 묶여 있을 때 몸도 함께 들어 올립니다. 가볍게 합니다.

ඔලුව පාත් කරන්නද කිව්වොත් හරියට කෙනෙක් හිටිනවා. කඳ පාත් කර ගත්තොත් භාවනාවිච්ච පස්සද්ධය ලැබුණා නම් කෙලීම ඉන්ප්‍රින් එක නමති අද දි කිරින් හිටනා වගේ ලස්සනත

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

හිටිය. ඉදගෙන ඉන්න ආසනයේද ඉන්නේ කියලා තේරෙන්නේ නැහ උඩනුස්සලග මෙන්න මේ ගදිරසනයට කියනවා පස්සද්ධිය කියන සම්බුජ්ඣංගය පහළ වෙනවා. එන්න පස්සද්ධි සම්බන්ගේ ස්වභාවය

앉아 있는 자리에 있는지도 모를 만큼 위로 들려 있습니다. 이런 앉음을 두고 passaddhi sambojjhaṅga가 나타난다고 합니다. 그것이 passaddhi sambojjhaṅga의 성품입니다.

රාගක්ෂයට ද්වේශයට මෝහක්ෂයට හේතු වෙන විදිහේ දහම අවබෝධය ලැබෙන්න ලැබුණේ. අලෝභ අද්වේශ අමෝහ ගුණය වැඩමින් ඒ වගේම ඒකෙන් නොපිහිදා. රාග අක්ෂයට, ද්වේශ අක්ෂයට, මෝහ අක්ෂයට අවශ්‍ය වෙන පූර්ණ නිදහස් භාවයට හිතෙනවා. අන්න ඒ නිදහස්භාවය තමයි මේ ආර්ය විනයේ පෙන්නපු සැහැල්ලුව.

rāga가 다하고 dosa가 다하고 moha가 다하는 원인이 되는 dharma 깨달음을 얻어, alobha·adosa·amoha의 덕을 키우며 그것에도 머물지 않고, rāga·dosa·moha가 다하는 데 필요한 온전한 벗어남으로 마음이 갑니다. 그 벗어남이 ariya vinaya에서 보여 준 가벼움입니다.

එතන්දි ඇතිවෙන සැහැල්ලුව විශාල සැහැල්ලුවක් තමන් ආසනයක ඉන්නවා නම් ආසනයට බලක් දැනෙන්නේ නැ. තමන් ඉන්නේ පාල වෙලාවගේ පුරුන් පොදවා වගේ දැනෙන්න පටන් ගන්නවා. ඇඟේ වෙහෙසක් නැතුව යනවා. ඔලුව පාසර වැටෙනවා කියලා බය වෙන්න එහෙම තියකුත් නැහැ. ස්වභාවයෙන්ම ඒ ආකර්ෂණකින් ඔසවා ඉන්නවා මාල දරුවෙක් වඩා ඉන්න මව්පියෙන් දරුවෙක් වඩා ඉන්නකොට දරුවහට ගන්න නැතුව මව්පියන්ගේ භාරයෙන් උස්සවා වගේ. අර පස්ස සද්ධියේදී ඇතිවෙන්න එක්තර ආකර්ෂණයකින් මේ ශරීරයක් ගත හිත සැහැල්ලු කරලා ඔසවාගෙන පවතිනවා. හේතුව කඳවන්න මහන්සින්න දෙයක්.

그때 생기는 가벼움은 큰 가벼움입니다. 자리에 앉아 있으면 자리에 무게가 느껴지지 않습니다. 자기가 솜뭉치처럼 느껴지기 시작합니다. 몸에 피로가 없어집니다. 머리가 아래로 떨어질까 두려워할 것도 없습니다. 본디 그 끌림으로 들려 있습니다. 부모가 아이를 안고 있을 때 아이가 힘쓰지 않고 부모의 힘으로 들려 있는 것처럼, passaddhi에서 생기는 어떤 끌림이 이 몸과 마음을 가볍게 하여 들어 올리고 있습니다. 몸을 버티느라 애쓸 일이 없습니다.

මෙන්න මෙවඳ විශාල සැහැල්ලුවක් ඇති වෙනවා. මෙන්න මේ සැහැල්ලුව මේ යථාබෝධය ලබා ගැනීමට නිදහස් මානසිකත්වයෙන් හිතන්න අවශ්‍ය වෙන විශාල වටිනා පසුතලයක්. මෙන්න මේ නිසා මේ ගති ලක්ෂණාපුවහ කියනවා පස්සද්ධි සම්පජ්ඣංගය වැරලා.

이렇게 큰 가벼움이 생깁니다. 이 가벼움은 참된 깨달음을 얻기 위해 벗어난 마음으로 생각하는 데 필요한 크고 값진 바탕입니다. 그래서 이 성품을 지니면 passaddhi sambojjhaṅga가 자랐다고 합니다.

මේකේ එකටම වැඩෙනකොට චතුරයට වැඩෙනවා. චතුරදයට වැඩුනහම සැහැල්ලුවේ මේ ශරීරයේ දිහා අඟ පතංගයක් තියා මේ රූපකාරයක් තියෙනවද කියන තෙනවා හිතන පයිකර ආලෝකය ආලෝකය සමාන බරක් නැති ආලෝකමේ සැහැල්ලුවක් ඇති වෙනවා. මෙන්න මේක මේ සැහැල්ලුව ඇති වෙනකොට ගුණයට කියනවා පස්සද්ධි සම්පජ්ජාන.

이것이 함께 자라 네 번째(jhāna)까지 자랍니다. 네 번째까지 자라면 그 가벼움 속에서 이 몸에 팔다리는커녕 형체가 있는지조차 느껴지지 않습니다. 빛처럼, 무게 없는 빛 같은 가벼움이 생깁니다. 이 가벼움이 생길 때의 덕을 passaddhi sambojjhaṅga라 합니다.

ඒ මේ ගුණට ආවට පස්සේ තිබිච්ච කම්මැකන්, ඇඟ මැකම් එකක්වත් නැ. ධර්ම අවුජන මනාසය ප්‍රබෝධවන්තව මනස පිහිටලා. පෙර යම් උත්සාහයක් දැරුවනම් ධර්මය ශේ කරන්න පැයක් වෙන් කරා නම් එහෙම දැන් ඔනම් පැය හතරක් පහක් වෙන් කරන්නත් පුළුවන් කිසි අමාරුවක් නැ. අර සැහැල්ලුව නිසා ලබනවා. විශාල සුඛයක් ලැබිලා බොහොම ප්‍රබෝධයක් ඇති කරලා ඒ නම නැඹරු කරලා තියෙනවා. කිසිම මැතිකමක් ඇති වෙන්නේ.

이 덕에 이르면 있던 게으름, 몸의 나른함이 하나도 없습니다. dharma를 깨닫는 데 마음이 기운차게 자리 잡습니다. 예전에 dharma를 닦는 데 한 시간을 냈다면, 이제는 원하면 네다섯 시간도 낼 수 있고 아무 어려움이 없습니다. 그 가벼움 때문입니다. 큰 sukha를 얻어 아주 기운이 솟고 그쪽으로 기울어 있습니다. 아무 지침도 생기지 않습니다.

කිතුුවොත් උත්සාහ කරන්න පැය දෙකක් ඉන්නවා, තුනක් ඉන්නවා, හතරක් ඉන්නවා මේ විදියට මේ ධර්මය චී කරන වාදී වශයෙන් ඒ සඳහා වෙන් කරනවා කිව්වේ. කිසි අමාරුවක් නැතුව උත්සාහයෙන් වීර්ය වෙන් කරන්න පුළුවන් හැකියාවක් ලබනවා. මෙන්න මේ ඇතිවෙන විශේෂ වීර්ය. ධර්මාවබෝධයට නැඹුරු වෙන්නේ නැඹුරුවේ ඇතිෙන විශේෂ වීර්ය තමයි විරිය සම්බුජ්ඣංගය කියන්නේ.

애쓰려 하면 두 시간, 세 시간, 네 시간도 이렇게 dharma를 떠올리는 데 낸다는 것입니다. 아무 어려움 없이 애써 viriya를 낼 수 있는 능력을 얻습니다. 이렇게 생기는 특별한 viriya, dharma 깨달음으로 기울면서 생기는 특별한 viriya가 viriya sambojjhaṅga입니다.

මේ සති සම්ජයත්, ධම්ම විච සම්යත්, ප්‍රීති සම්බුජ්ඣංගයත්, පස්සද්ධාද සම්බුජ්ඣංගයත් විරිය සම්බුජ්ඣංගය එතකොට ඇලීමට, ගැටීමට මුලාවට හේතු වෙන රෝභ, ද්වේශ, මෝහ තමයි මේ හිත විශිත කරලා ඒ අතර මේ අතර විසෙව්වේ. කැලපෙන්නේ.

이렇게 sati sambojjhaṅga, dhammavicaya sambojjhaṅga, pīti sambojjhaṅga, passaddhi sambojjhaṅga, viriya sambojjhaṅga가 있습니다. 그런데 들러붙음과 부딪힘과 헷갈림의 원인인 lobha, dosa, moha가 이 마음을 흩뜨려 이리저리 흩어 놓고 어지럽혔습니다.

දැන් මේ ආර්ය මාර්ගය හැලීම වීත රාගී, වීත දෝෂී, වීත මෝහී ගුණ මතු කරන එකක්. ලෝභය, ද්වේශය, මෝහය අහල තියන එකක්. ඒවා ඉවත් කරන්න.

ariya 길은 rāga를 떠나고 dosa를 떠나고 moha를 떠난 덕을 드러내는 것입니다. lobha, dosa, moha를 걷어 내는 것입니다. 그것들을 없애는 것입니다.

මෙන්න මෙතන මොකද වෙන්නේ? යම්කිසි ධර්ම මාර්ගයට හිත යොමු කරලා අවධානය යොමු කළා නම් බාහිර වික්ෂිතාවයක් නැතුව මනාසය යොමු වෙලා හිම් ඒ තරුම මාගධය තුළ අවබෝධය ලබන්න සමාවීය හිත පිහිටනවා. මෙන්න මේක තාහම කියනවා සමාධි සම්බුජ්ජන්න සම්මා සමාධිය.

여기서 어떻게 되는가. 어떤 dharma 길에 마음을 두고 주의를 기울였다면, 바깥으로 흩어지지 않고 마음이 잘 모여 그 길 안에서 깨달음을 얻도록 마음이 고르게 자리 잡습니다. 이것을 samādhi sambojjhaṅga, sammā samādhi라 합니다.

මෙන්න මෙතෙන්ට ආවට පස්සේ ලෝකය අනිච්ච වශයෙන්, දුක්ඛ වශයෙන්, අනත් වශයෙන් පෙරී යම්සී කර යම් වැටහීමක් ආවදහස් ගුණේ බලවත් වෙලා හනම් යථාතය වැටහෙන පටන් ගන්නවා. සමාධියේ යථාභූතත් ඥාන දර්ශනය ලබා දෙනවා. යථාභූතත් ඥාන දර්ශනය නිර්වේදයක්, නිර්වේදය විරාගයක්, විරාගිය විමුක්තියක්, විමුක්ති ඥාන දර්ශනයක් ලබාග ඒක ධර්මයක් විදි සමාධියෙන් කරනවා. ආර්ය මාර්ගයෙන් ලැබිච්ච සමාධි සම්බුජ්ඣංගයෙන් ඔන්න ඔයන නිදහසට පත් වුනාට පස්සේ නිවනට ආසන්න කරලා හිත පිහිටනවා හිත විසිරෙන්නේ නැහැ.

여기 이르면 세상을 anicca, dukkha, anatta로 보는 앎이 와서 그 덕이 힘을 얻으면 참모습이 드러나기 시작합니다. samādhi가 yathābhūta ñāṇadassana를 줍니다. yathābhūta ñāṇadassana는 nibbidā를, nibbidā는 virāga를, virāga는 vimutti를, 그리고 vimutti ñāṇadassana를 얻게 합니다. 이 dharma를 samādhi로 해냅니다. ariya 길에서 얻은 samādhi sambojjhaṅga로 그 벗어남에 이른 뒤에는 마음이 nibbāna 가까이 자리 잡고 흩어지지 않습니다.

අත්හැරී ගිය නොවැරී ගිය මිදී ගිය නිදහසේ පිහිටලා තියෙනවා. ලෝකය හා බැඳෙන හැදෙන මානසිකත්වය නැ. මෙන්න මෙදෙනට ආපුම උපේක්ෂාවට පත් වුණා නිවනට ආසන්න කරම පිහිටියා.

놓아 버리고, 얽매이지 않고, 풀려난 벗어남에 자리 잡고 있습니다. 세상에 묶이고 얽히는 마음가짐이 없습니다. 여기 이르면 upekkhā에 이르러 nibbāna 가까이 자리 잡은 것입니다.

මෙන්න මෙතන්කන් තිගෙන් අත්දැකෙනකොට මොකද න්නේ ඵලය ලබනවා. අත්දැකීමට ආධාර වෙන විශාල උපේක්ෂා සම්බුජ්ජන්නය. උපේක්ෂා කිව්වේ උපේ ආසන්නයි. ඒක්ෂා කියලා පෙන්නුවේ ක්ෂය කිරීමට එක්වීමට ආසන්නයි කියන එක.

여기까지 겪어 알게 될 때 어떻게 되는가. 열매(phala)를 얻습니다. 그 겪음을 돕는 큰 upekkhā sambojjhaṅga입니다. upekkhā에서 'upa'는 가깝다는 뜻이고, 'ekkhā'는 다함(khaya)과 하나가 되는 데 가깝다는 것을 보여 줍니다.

මොනවද රාග අක්ෂය කරන්න, ද්වේශ අක්ෂය කරන්න මෝහ අක්ෂය කරන්න යමක් හරා එක්ව විය යුතුද අන්න ඒවීමට ආසන්න වෙලා ඉන්න වෙලාව තමයි උපේක්ෂා කියන්නේ. උපේක්ෂා කියන්නේ මුකුත් නැතුව ඉන්නවා කිව්වත් වට එහෙම වැරෙන්නේ නිවන සඳහා අවශ්‍ය කරන්නා වූ රාග අක්ෂයට, ද්වේශ අක්ෂයට, මෝහ අක්ෂයට අවශ්‍ය කරන්නා වූ යම්කිසි ධර්මයක් ඇතුල ඒ විරාගී ධර්මයට හිත ඉතාම ආසන්න වෙලා.

rāga를 다하고 dosa를 다하고 moha를 다하는 데 무엇과 하나가 되어야 하는가, 그것에 가까이 있는 때를 upekkhā라 합니다. upekkhā를 아무것도 없이 있는 것이라고 해도 그런 것이 아니라, nibbāna에 필요한 rāga·dosa·moha의 다함에 필요한 어떤 dharma, 그 virāga dharma에 마음이 아주 가까워진 것입니다.

ධර්මය තුළ හිත පිහිටත් නිදහස්ව තියෙන වෙලාවට කියනවා උපේක්ෂාව. මෙන්න මේක තමා ආර්ය විනය උපේක්ෂා සම්බුජ්ඣංගය.

dharma 안에 마음이 자리 잡고 벗어나 있는 때를 upekkhā라 합니다. 이것이 ariya vinaya의 upekkhā sambojjhaṅga입니다.

අන්න ඒ යෝගීලඟක් තියෙනවා උපේක්ෂාව. ධ්‍යානයට සමිලා ඉන්නකොට චතුරත ධ්‍යානය උපේක්ෂා ආයකතා. හැබැයි ඒක මේ කියන ආර්ය විනය සම්පජ්ඣංගය නෙමෙයි. ආර්ය උපේක්ෂාව ලැබෙන්නේ ආර්ය ධර්මය තුළින් ලැබූ සමාධියයි.

yogī들에게도 upekkhā가 있습니다. jhāna에 들어 있을 때 네 번째 jhāna에서 upekkhā를 얻습니다. 그러나 그것은 여기서 말하는 ariya vinaya의 sambojjhaṅga가 아닙니다. ariya upekkhā는 ariya dharma를 통해 얻은 samādhi입니다.

එහෙනම් සම්මා සමාධියයි. අන්න ඒ සම්මා සමාධිය තමයි මෙතන කිව්වේ සමාධි සම්බුජ්ජාංගය කියලා. සම්මා සමාධිය වෙන්නේ කොහොමද? ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගයේ අංග හතක් පරිවාර කන්න තමයි. සම්මා සමාධිය පවතින. සම්මා සමාධියට පරිවාර අංග හතාය. සම්මා දිට්ඨිය සම්මා සංකල්ප්පය සම්මා වාචා සම්මා සම්බීව සම්මා වායාම සම්මා සති කියන මේ මාර්ග අංග හත සම්මා සමාධියට පරිවාරයි.

그러니 sammā samādhi입니다. 그 sammā samādhi를 여기서 samādhi sambojjhaṅga라 했습니다. sammā samādhi는 어떻게 되는가. ariya aṭṭhaṅgika magga의 일곱 갈래가 둘러싸서입니다. 그래야 sammā samādhi가 있습니다. sammā samādhi를 둘러싼 일곱 갈래 — sammā diṭṭhi, sammā saṅkappa, sammā vācā, sammā ājīva, sammā vāyāma, sammā sati — 이 길의 일곱 갈래가 sammā samādhi를 둘러쌉니다.

දැන් සම්මා සමාධිය අතැනක තියෙන ඔය අං හතක් එතන තියෙනවා. දැන් ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගයෙන් යුත්තයි. ඔය අටෙන් පිරිලා කටයුතු කරනකොට අන්න එතෙන් ලැබෙනම් පරමාර්ථ අත පිරි කළා. අටකින් පිරිච්ච කටයයි දැන් තියෙන්නේ. සම්මා සමාධියේ තියෙන කෙනාට ආර්ය අෂ්ඨායක වාගේ අටකින් පිරිලා තියෙන කටයක තමයි ඔහු ඉන්නේ.

sammā samādhi가 있는 곳에 그 일곱 갈래가 있습니다. 그래서 ariya aṭṭhaṅgika magga를 갖춥니다. 그 여덟으로 채워 행할 때 거기서 얻는 것이 paramattha의 여덟 parikkhāra입니다. 이제 여덟으로 채워진 parikkhāra를 지닌 것입니다. sammā samādhi에 있는 사람은 ariya aṭṭhaṅgika magga라는 여덟으로 채워진 parikkhāra 안에 있습니다.

ඒ උත්තමයාට අට පිරක් තියෙනවා. අට පිරික කිට

그 성인에게는 여덟 parikkhāra가 있습니다.

ලෝක සංවතය අට පිරික ඕන කෙනෙකුට මෙහර වර එතක කපි පොඩි කැපුවොත් අන්දපීම එක ඇන්දෙවා කියපීම එක තිසර අඬ අඬා කිව්වත් එයාටත් එහෙම කරලා අට පිර කරලා දෙන්න පුළුව. හැරි පළතකවත් නෑහැ අට පිර හිමිය කරන. අට

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

පිරේ පරමාර්ථ අට පිර හිමිය යම් කෙනෙකුටද සම්මත අට පිර එතනට හිමි.

paramattha의 여덟 parikkhāra를 지닌 이가 바로 통념의 여덟 parikkhāra에도 걸맞은 주인입니다.

ඉතින් ඕකත් දකින්න ඕන ගැඹුරු පැත්ත. එහෙනම් අත පිරි කරකින් පවතින පැවිද්දට එන්න ඕනම්. සම්මා සමාධියට ඔය ගිහිය පැවතුන් ඇවිදින ඉන්න ඕන. සම්මා සමාධියට ආව නම් ආර්ය විනය තුළ ආර්ය ධර්මය තුළින් ආපු සම්මා සමාධිය ලැබූ කෙනාට ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගයෙන් යුක්තයි. මාර්ගය ලැබිලා තියෙනවා. අට පිරිගට හිමිකාරය

그 깊은 쪽도 보아야 합니다. 그러니 여덟 parikkhāra로 이어지는 pabbajjā에 오려면 sammā samādhi에 이르러야 합니다. sammā samādhi에 왔다면, ariya vinaya 안에서 ariya dharma를 통해 온 sammā samādhi를 얻은 이는 ariya aṭṭhaṅgika magga를 갖춥니다. 길을 얻었습니다. 여덟 parikkhāra의 주인입니다.

ඒ කෙනාට පිරිකර දැඩුවා නම් මැඩිකල් යන්න ඉස්සෙල්ලා

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අනාගාමී ඵලය හෝ අරිහත්යට පත් වෙනවා ඒකා මාර්ග ඵල අවබෝධය ලැබෙනවා. එයාගේ කවදාවත් ලෝකයට දුච්චරයක් බිහි වෙන්නේ නැහ. ලෝකයට මහා ශාන්තියක් බිහි වෙනවා. ඒ ටික කර ගත්තේ

anāgāmī phala나 arahant에 이릅니다. magga phala 깨달음을 얻습니다. 그는 결코 세상에 duccarita를 낳지 않습니다. 세상에 큰 평화를 낳습니다.

මහා ශාන්තියක් බිහි වෙනවා. ඒ ටික කර ගත්තේ නැති කෙනාට අර පිරි කර දුන්න තමයි අදුරාට බැලි පිය දුන්නා වගේ වෙන්නේ. රඳ දෙයක් නැති ටී ටිකක් හරි කියන්න වෙනවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඉතින් මේක අපි දකින්න ඕනේ මෙන්න මේ විදිට මේ බොජ්ඣංග ධර්ම අපි වගන්න කොහොමහරි උත්සාහ කරන්න ඕනේ. ඉතින් මේක පද වශයෙන් දැක්කේ නැතුව මේ ලෝකේ අනේ අනිච්චයි, දුක්ඛයි, අනත්තයි කියන එක මට වැටහෙනවා. ඒක ඉතින් මට අල්ලන්න දෙයක් නැහැ හරයක් නැහැ කියලා අත්න එක නි නොක නිදහස් වෙන එකයි මට තියෙන වැදගත්ම දේ.

그러니 우리는 이것을 이렇게 보아야 합니다. 이 bojjhaṅga dharma를 어떻게든 닦으려 애써야 합니다. 이것을 낱말로 알지 못하더라도, '이 세상은 anicca, dukkha, anatta라는 것이 내게 드러난다. 그러니 붙잡을 것도 알맹이도 없다 하여 놓아 버리고 얽매이지 않고 벗어나는 것이 내게 가장 중요하다.'

මේ ලෝකේ මොනවද මට කොන්න තියන්නේ මොනවා කියද කතා කරන්න තියෙ වැඩක් නැදති ඔල්පල් ගැන කතා කරලා වැඩක් නැහැනේ. මේ මේ ආකාරයෙන් වැඩෙන මානසිකත්වය මේ සත්ත බොජ්ග නොදැන වඩුනවා. නොදැන නෙමෙයි. පදන වඩුනවා. සත්ත බොජ්ග ධර්මය දන්නවා. විග්‍රහ කරගන්න බැහැ ඥාන ශක්තියක් නැති නිසා. ඒකයි වෙනස. නමුත් සත්ත පෝඤාගන වැඩි අරිහත්යට පත් වෙච්ච කිරෙක් නැහ.

'이 세상에서 내가 붙잡을 것이 무엇이며, 쓸데없는 잡담을 해서 무엇 하랴.' 이렇게 자라는 마음가짐은 satta bojjhaṅga를 모르고도 닦습니다. 모르는 것이 아니라, 낱말로는 모르면서 닦습니다. satta bojjhaṅga dharma를 압니다. 다만 ñāṇa의 힘이 없어 풀어 말하지 못할 뿐입니다. 그것이 차이입니다. 그러나 satta bojjhaṅga를 닦지 않고 arahant이 된 이는 없습니다.

පද වශයෙන් එකක්වත් දන්න තිය අරිහත් පත් වෙන්න පුළුවන්. හැබැයි පද වශයෙන් ඒවා විග්‍රහ කරන්න දන්නේ නැතුවට ඒ දේශනා ඥානයටයි ඒක තියෙන්නේ. පරමාර්ථ වශයෙන් ඒ බොජ්ඣංග ධර්මල පින්දා තමයි අරිහත්යට පත් වෙන්නේ. මාර්ගය වැඩෙන්නේ.

낱말로는 하나도 모르면서 arahant이 될 수 있습니다. 다만 낱말로 풀 줄 모르는 것은 desanā ñāṇa에 달린 일입니다. paramattha로는 그 bojjhaṅga dharma를 채워야 arahant이 되고, 길이 자랍니다.

ඒක තමයි කිව්වේ ඉන්ද්‍රිය සංවදී යුක්ත පුද්ගලයාට එකක් වඩනකොට තුනක් වැඩෙනවා. කාය සුචරිතය වාග සුචරිතය මනෝසුචරිතය කියන තුන වැඩෙනවා ඉන්ද්‍රිය භාවනාව නැති එක කරනකොට

그래서 indriya saṃvara를 갖춘 사람에게 하나를 닦으면 셋이 자란다고 했습니다. indriya bhāvanā라는 하나를 하면 kāya sucarita, vacī sucarita, mano sucarita라는 셋이 자랍니다.

තුනක් වැඩෙන කෙනාට හතරක් වැඩෙනවා. කායානුපස්සනාව වැඩෙනවා, වේදනානුපස්සනාව වැඩෙනවා, චිත්තානුපස්සනාව වැඩෙනවා, ධම්මානුපස්සනාව වැඩෙනවා.

셋이 자란 이에게는 넷이 자랍니다. kāyānupassanā가 자라고, vedanānupassanā가 자라고, cittānupassanā가 자라고, dhammānupassanā가 자랍니다.

ඒ හතරක් වැඩනහම අටක් වැඩෙනවා. සම්මා දිට්ඨිය වැඩෙනවා, සම්මා සංකප්පය වැඩෙනවා. සම්මා වාචා වැඩෙනවා, සම්මා කම්මන්ත වැඩෙනවා. සම්මා ආජීව වැඩෙනවා. සම්මා වායා වඩෙනවා. සම්මා සතිය වැඩෙනවා සම්මා සමාධිය වැඩෙනවා. හතක් වැඩිච්ච එක්කෙනාට අටක් වැඩෙනවා.

그 넷이 자라면 여덟이 자랍니다. sammā diṭṭhi가 자라고, sammā saṅkappa가 자라고, sammā vācā가 자라고, sammā kammanta가 자라고, sammā ājīva가 자라고, sammā vāyāma가 자라고, sammā sati가 자라고, sammā samādhi가 자랍니다. 일곱이 자란 이에게 여덟이 자랍니다.

අටක් වැිච්ච කෙනාට හතක් වැඩෙනවා. සති සම්පජ්ඣංගය වැටෙනවා. ධම්ම විචය සම්පජ්ඣංගය වැඩෙනවා. සම්බුජ්ඣංගය වැඩෙනවා, පස්සද්ධි සම්බුජ්ඣංගය වැටෙනවා. විරිය සම්බුජ්ඣංගය වැඩෙනවා. සමාධි සම්බුජ්ඣංගය වැඩෙනවා. උපේක්ෂා සම්බුජ්ඣංගය වැඩෙනවා. හතක් වැනිච්ච කෙනාට එකක් ලැබෙනවා. විමුක්තිය ඵලය ලැබෙනවා.

여덟이 자란 이에게 일곱이 자랍니다. sati sambojjhaṅga가 자라고, dhammavicaya sambojjhaṅga가 자라고, (pīti) sambojjhaṅga가 자라고, passaddhi sambojjhaṅga가 자라고, viriya sambojjhaṅga가 자라고, samādhi sambojjhaṅga가 자라고, upekkhā sambojjhaṅga가 자랍니다. 일곱이 자란 이에게 하나를 얻습니다. vimutti라는 열매를 얻습니다.

බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා ඔය ක්‍රමයට එකක් වඩන්න අනික්වාෙනවා. ඔය ලැබෙන ක්‍රමය ඔන්න ඕකයි කියලා සස්සනට විග්‍රහ කරලා පෙන්නලා තියෙනවා. එකක් වඩන්නේ තුනක් වැඩියි. තුනක් වැඩෙන්නේ හතරක් වැඩියි. හතරක් වැඩෙන්නේ අටක් වැඩි. අටක් වැඩෙන්නේ හතක් වැඩේ හතක් වැඩෙන්නේ එකක් වැඩියි. ඔහොම මූල ධර්මයක් පෙන්නලා විදිහට විග්‍රහ කරනවා මේ ආර්ය මාර්ගය වැඩේ නැහැ.

부처님께서는 이 방식으로 하나를 닦으면 다른 것이 자란다고 설하십니다. 얻는 방식이 바로 이것이라고 sāsana에서 풀어 보여 주셨습니다. 하나를 닦으면 셋이 자라고, 셋이 자라면 넷이 자라고, 넷이 자라면 여덟이 자라고, 여덟이 자라면 일곱이 자라고, 일곱이 자라면 하나가 자랍니다. 이렇게 보여 주신 근본 dharma대로 풀지 않으면 이 ariya 길은 자라지 않습니다.

[උගුර කෑරීම] ඉතින් මේක බොහොම පහදුවම බලන්න පුළුවන් එකක් වඩනකොට අනිවා දැනගත්තේ නැතත් වැරෙනවා.

[목을 가다듬음] 이것은 아주 쉽게 볼 수 있습니다. 하나를 닦으면 몰라도 다른 것이 자랍니다.

ඒක මොකක්ද? ඉන්ද්‍රිය භාවනාව නැති ඒක වඩන්න. ඇහැයි, කනයි, නාසයයි, දිවයි, කයයි, මනයි කියනවා. මෙන්න මේ ටික. රාගයට, ද්වේශයට, මෝහයට ඇදෙනවා නම් ඒක මනා සිහියෙන් ඉඳලා දැකලා. ඒ බදු ඇසුරෙන් අත්හරින්නවා.

그것이 무엇인가. indriya bhāvanā라는 것을 닦는 것입니다. 눈, 귀, 코, 혀, 몸, 마음이라 합니다. 이것들이 rāga, dosa, moha로 끌린다면 잘 깨어 있어 그것을 보고, 그런 것과 어울림을 놓습니다.

රාග අක්ෂයට, ද්වේශ අක්ෂයට, මෝහ අක්ෂයට හේතු වන දෙයක් බව දන්නවා නම් ඒ සඳහා නම් මෙහෙ ඇවි ඇතන. දේනාසය ශරීරයන්. ඒවට මෙහෙ යවන්න. ඔය රිය කරනකොට වැඩක් නැති ඔක්කොම ඉන්ද්‍රිය අසංවරය ඉවරයි.

rāga·dosa·moha를 다하게 하는 원인이 되는 것임을 안다면 그것을 위해서는 눈, 귀, 코, 몸을 쓰십시오. 그렇게 할 때 쓸데없는 indriya의 다스리지 못함이 모두 끝납니다.

ලේසියම ඉන්ද්‍රිය භාවනාවකුට වැඩෙනවා. මේ මොකක්ද ඉගෙන ගන්න තිය දැනුවත් වෙන්නයි තියෙන්නේ ඉගෙනගන්න නෙමෙයි.

아주 쉽게 indriya bhāvanā가 자랍니다. 여기 무엇을 배울 것이 있습니까. 깨어 알기만 하면 되지, 배우는 것이 아닙니다.

මනා සිහියෙන් ඉඳලා දැනගන්න ඕනේ ලෝකය ඇසුරට වැටෙන්නා වූ ඉන්ද්‍රියන් ඒ සඳහා මෙහෙවන්න පටන් ගත්තු. එහි ඡන්දරාගයේ බැරි බැඳී ලෝකය ඇතුළට නම් ගත්තො. ඔහුට ලැබෙන්නේ ඉන්ද්‍රිය අසංවරතාවය මිසාට ඉන්ද්‍රිය සංවර භාවනාවක් ලැබෙන්නේ නැ.

잘 깨어 있어 알아야 합니다. 세상과 어울리는 데 떨어지는 indriya를 그쪽에 쓰기 시작하여 chanda rāga에 얽매여 세상 안으로 들어갔다면, 그가 얻는 것은 indriya를 다스리지 못함일 뿐 indriya saṃvara bhāvanā는 얻지 못합니다.

ඇත් දෙක පියාගෙන හිටියට අරටම අන්ධය වාගේ බීරාව වාගේ කම් අහන්න නැ කන් ඇහුම්කල් දෙන්නේ නැතුව හිටියට එහෙම ආර්ය මාර්ගයට වැඩෙන්නේ නැහැ. එහෙමත් අන්න පරිබ්‍රාජකය ඉගෙනගැනීමක් තිබුණා. ඉන්ද්‍රිය භාවනාවන් තියෙන ඇහැ තියෙද්දි අන්දයෙක්ගේද කන තියෙද්දි බීහිරයෙක්ගේද මේ විදිහට කියන භාවනාවක් ඒගොල්ලෝ කියා තියන්නා.

두 눈을 감고 장님처럼, 귀머거리처럼 듣지 않고 귀 기울이지 않고 있다고 ariya 길이 자라지 않습니다. 그런 paribbājaka의 가르침도 있었습니다. indriya bhāvanā라며, 눈이 있는데도 장님처럼, 귀가 있는데도 귀머거리처럼 있으라는 bhāvanā를 그들은 일러 두었습니다.

මේ බුදුරජාණන් වහන්සේගන්නත් එක්තරා කෙන එක ඇවිල්ලා අහනවා ස්වාමීනි ඔබ වහන්සේත් ඉන්ද්‍රිය භාවනාව දෙනවද හරිට මහා පණ්ඩිතයක් දන්න කෙනෙක්වා ගිහිල්ලා බුදුරජාණන් වහන්සේ ඉදිරිය අහනවා. එක්තරා මනුස්සයෝ

부처님께도 어떤 이가 와서 묻습니다. '스님, 당신께서도 indriya bhāvanā를 주십니까?' 아주 대단한 학자인 양 아는 체하는 사람이 가서 부처님 앞에서 묻습니다. 어떤 사람이었습니다.

බුදුරජාණන් වහන්සේ යනවා බමුණ ඔබ ඉන්ද්‍රිය භාවනාව දන්නවද මම දන්නවා. කියන්න බලන්න ඇත්ත දෙක අන්ධයක වාගේ ඉන්න ඕනේ. කන් දෙකේදී බීරයෙක් වාගේ ඉන්න ඕනේ. එහෙමයි වතුනේ. ඔය විදිහට උත්තරයක් දුරුනා.

부처님께서 말씀하십니다. '바라문이여, 그대는 indriya bhāvanā를 아는가?' '저는 압니다.' '말해 보라.' '두 눈으로는 장님처럼 있어야 하고, 두 귀로는 귀머거리처럼 있어야 합니다. 그렇게 하는 것입니다.' 그렇게 대답했습니다.

මේ බුදුරජාණන් වහන්සේ යනවා එහෙනම් මේ ජාත්‍යාන්ත ජාති පදරය කියලා දන්න අහලා තියෙනවද උපදිම ඇස් අන්ධ උපදිම කම්බීරී ඔය දෙෙන ඉන්ද්‍රිය භාවනාව සම්පූර්ණ කරන්න පුළුවන් නේද වැරදි තිස්සය නිකන්ම ලැබෙනවා නේද? එහෙනම් ඔබ කියන භාවනාව වැඩෙන්න වැඩි හරියායි අන්දෙන්ටයි විහරන්ටයි. ඔබ රටාව වලා ගන්නඕනේ ඒගොල්ලෝ එක විතර වැඩෙනවන.

부처님께서 말씀하십니다. '그렇다면 날 때부터의 장님, 날 때부터의 귀머거리를 알거나 들어 본 적이 있는가? 날 때부터 눈멀고 날 때부터 귀먼 그 둘은 indriya bhāvanā를 다 이룰 수 있겠구나. 그냥 얻는 것 아니냐? 그렇다면 그대가 말하는 bhāvanā는 장님과 귀머거리에게 가장 잘 자라겠구나. 그대는 그들을 본받아야 하겠다, 그들에게 그만큼 자란다니.'

මේ විදිහට ගින්න අර මනුස්සයාට උත්තරයක් දෙන්න නැතුව පින් බලාගෙන ඉන්නවා.

이렇게 말씀하시자 그 사람은 대답하지 못하고 말없이 앉아 있습니다.

ආනන්ද හාමුදුරුවෝ ඔතන ඉන්න වෙලාවක බුදුරජාණන් වහන්සේ යනවා ආනන්ද වන්නකෝම එක්තරා ගුරුවරයේ ගෝඩයෙකුට ඉන්ද්‍රිය භාවනාව කියලා දියලා තියෙන ඇස් දෙක තියෙද්දී අන්ධයෙක් වාගේ ඉන්නේදන්න කන්දක තියද්දි වීර එක්කෝ වාගේ ඉන්නේද කියලා මේ විදිහට උගන්න. මේ මම අහන්නේ ඒකයි මේ පුද්ගලයගෙන් අහන්නේ.

Ānanda 스님이 그곳에 계실 때 부처님께서 말씀하십니다. 'Ānanda, 보아라. 어떤 스승이 어리석은 이에게 indriya bhāvanā를 일러 주었는데, 두 눈이 있는데 장님처럼 있으라, 귀가 있는데 귀머거리처럼 있으라고 이렇게 가르친다. 그래서 내가 이 사람에게 그것을 묻는 것이다.'

ජාත්තාන්ධයයි, ජාත්‍යන්දයයි, ජාති පදිරයයි කියන මේ අන්ධ බිහිරි දෙන්නද මොනව දැනගන්න ඕනේ නැහ ඉන්ද්‍රිය භාවනාව වැඩෙන්න එපැයි කියලා.

'날 때부터의 장님과 날 때부터의 귀머거리, 이 둘은 아무것도 알 필요 없이 indriya bhāvanā가 자라야 하지 않겠느냐'고 하신 것입니다.

ස්වාමීන් ඉන්ද්‍රිය භාවනාව දේශනා කරන්න කාලයයි ස්වාමීනි මේ උතුම අවස්ථාවයි කියලා ඉල්ලීමක් කළා ආනන්ද හාමුදුරුවෝ. හොඳයි එහෙනම් ආනන්ද මේ ටික අහගන්න කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ ඉන්ද්‍රිය භාවනාව වඩන හැටි.

Ānanda 스님이 '스님, 지금이 indriya bhāvanā를 설하실 때입니다, 이것이 좋은 기회입니다' 하고 청했습니다. '좋다, Ānanda, 이것을 잘 들어라' 하시며 부처님께서 indriya bhāvanā를 닦는 법을 설하셨습니다.

මේ ආර්ය විනේ ආර්ය ධර්මය තේරුම් අරගත්තට පස්සේ මේ ලෝකේ අනිච්ච වශයෙන්, දුක්ඛ වශයෙන්, අනත්ත වශයෙන් තේරුම් අරගෙන වටහාගෙන මේ ලෝකය අසාරයි මේ පැවැත්ම අසාරයි කියලා වටහාගත්ත කෙනා. මෙහෙන් අත්හැරී නොවැඩී මිදී මේ චන්ද රාගයන්ගේ මිදී නිදහස් වීමක් ඇත්ත ඒ ශාන්ත වූ ප්‍රණීත වූ නිදහස් වීම නිවන කියලා දැනගත්ත කෙනා එතන පටන් ගෙන අතර නැඹුරු වෙලා.

ariya vinaya에서 ariya dharma를 알고 나서, 이 세상을 anicca, dukkha, anatta로 알아 깨닫고, 이 세상은 알맹이가 없고 이 존재도 알맹이가 없다고 깨달은 사람, 여기서 놓아 버리고 얽매이지 않고 벗어나 chanda rāga에서 풀려나는 것이 있다면 그 고요하고 빼어난 벗어남이 nibbāna라고 안 사람은, 거기서부터 그쪽으로 기웁니다.

මේ ඇහෙන් පේන රූප පේනකොට අහක බලන්නේ නැහ. මනා ඉවසීමෙන් යුත්ත රූ ඒ රූපය මොකක්ද කියලා හඳුනාගන්නවා. මේ ප්‍රියමනාප රූපයක් මේ අප්‍රියමනාප රූපයක් මේ ආවේ. මේක ඇහැට ප්‍රියමනාපයි. මේ දර්ශනය ප්‍රියමනාපයි. මේක අප්‍රියයි යමනාපයි.

이 눈에 rūpa가 보일 때 그는 외면하지 않습니다. 잘 참고 그 rūpa가 무엇인지 알아봅니다. '이것은 마음에 드는 rūpa다, 이것은 마음에 들지 않는 rūpa다. 이것은 눈에 즐겁다, 이 모습은 즐겁다. 이것은 싫고 마음에 들지 않는다.'

සතුරුදත් ලෝක සත්වයා ප්‍රියමනාපයක් එනකොට ඇලෙනවා උද්ධම් වෙනවා. අමනාපයක් දර්ශනයක් එනවට ගැටෙනවා වික්ෂි වෙනවා. මෙන්න මේ දෙකට වැටෙන්නේ නෑ ආර්ය ධර්මය. දත්තය.

보통 세상 satta는 즐거운 것이 오면 들러붙고 들뜹니다. 싫은 모습이 오면 부딪히고 흐트러집니다. ariya dharma를 아는 이는 이 둘에 떨어지지 않습니다.

එතන්දි ඉවසීමනා සිහියෙන් කල්පනා කරලා බලන්නවා මේ සිද්ධ වුන සිද්ධිය මොකක්ද? මේ පැවැත්මක් හැදුනා. ප්‍රියමනාපයක් විද්‍යාමාන වුණා. මන වඩන්න රූපයක් දැකලා මේකේ හරිය මොකක්ද කොහොමද මේකේ උපන්නේ මේ ප්‍රියමනාප මානසිකත්වයක් ඇති කරපු දර්ශනය කොහොමද හත ගත්තේ මෙන්න මේ හටගත්ත ක්‍රමය බලනවා.

그때 잘 참고 깨어 생각해 봅니다. '일어난 이 일은 무엇인가? 하나의 존재가 생겼다. 마음에 드는 것이 나타났다. 마음을 끄는 rūpa를 보고서. 이것의 알맹이는 무엇인가? 이것은 어떻게 생겼는가? 이 즐거운 마음가짐을 일으킨 모습은 어떻게 생겨났는가?' 이렇게 생겨난 방식을 봅니다.

එතකොට දකිනවා ඒකට අවශ්‍ය වෙච්ච. ඇස නිසා මේ අරමුණු වෙච්ච රූපය නිසා ඒ අරමුණු වුනාහම ඒකෙන් හටගත්තා වූ චක්ඛු විඤ්ඤාණය මේ පෙනීම මුල් කරගෙන ඒ පෙනීමේ දක්ෂණයක් වශයෙන් මේ ප්‍රිය ස්වභාවයෙන් විතර දර්ශනය පහළ වුණා. මෙන්න චක්ඛු විඤ්ඤාණයක් හටගත්ත හැ. මේක දන්නවා.

그러면 그것에 필요했던 것을 봅니다. 눈 때문에, 대상이 된 이 rūpa 때문에, 그것이 대상이 되자 거기서 생긴 cakkhu viññāṇa — 이 봄을 바탕으로, 그 봄의 한 모습으로 이 즐거운 성품의 모습이 나타났다. 여기 cakkhu viññāṇa가 생겨난 방식이 있다. 이것을 압니다.

මෝට පුද්ගලයා මුලාවට පත් වෙච්ච පුද්ගලයා මේ ප්‍රියමනාපය ඇලෙනවා. ඇලුට ඕකට රාගිනි, ද්වේශ ගිනි, මෝහ ගෙනි ාදියට මුල් වෙන සසර ගමනට මුල් වෙන ඇලුම් කරපු දහමක් ලෝකේ හටගන්නවා.

어리석은 사람, 헷갈린 사람은 이 즐거운 것에 들러붙습니다. 들러붙으면 rāga의 불, dosa의 불, moha의 불 따위의 뿌리가 되고 saṃsāra 길의 뿌리가 되는, 들러붙는 dharma가 세상에 생깁니다.

ඒක මහා ආදීනවියා දැනගත්තා කෙනා. ඒක මහා භයානක බව, උගුලක් බව දැනගත්තා කෙනා. මේ හටගත්ත ඒවය හරයක් තියෙනවද හරයකින් හටගත්තද කියලා විම බල.

그것이 큰 ādīnava임을 안 사람, 아주 무섭고 덫임을 안 사람은, 이 생겨난 것들에 알맹이가 있는지, 알맹이로부터 생겨났는지 살펴봅니다.

මේ මනා දර්ශනය හටගැනීමට මන වඩන දර්ශනය හටගැනීමට මොනවද ආධාර වුනේ? ඇහැ ආධාර වුණා, රූපය ආධාර වුණා, චක්ඛු විඤ්ඤාණය ආධාර වුණා.

이 즐거운 모습, 마음을 끄는 모습이 생기는 데 무엇이 도왔는가? 눈이 도왔고, rūpa가 도왔고, cakkhu viññāṇa가 도왔다.

මෙන්න මේ සඳහා ආධාර වෙච්ච ඇහැ මොකක්ද ඒ කොහොම වත්තුරද? මම කියලා ගන්න. මගේ කියලා ගන්න. මගේ ආත්මයා කියලා ගන්න සුදු වස්තුවක්ද මේ පහළ වෙන ඇහැ කියලා ඒකේ හැදි කොහොමද?

이것을 도운 눈은 무엇인가, 그것은 어떤 것인가? '나'라고, '내 것'이라고, '나의 attā'라고 붙잡을 만한 것인가, 이 나타나는 눈이? 그 됨됨이는 어떠한가?

මේක අනාදිය පටන් තිබිච්ච සදාතනික වස්තුවක් නෙමෙයි මේ සඳහා ගත්තෙම ඇහැ. මේක සකස් වෙච්ච එක සංකතයක්. ආකෝ ධාතුවෙන්, තේජෝ ධාතුවෙන්, වායෝ ධාතුවෙන්, පඨවි ධාතුවෙන් කියන ධාතු හතරක සම්පිදනයකෙන් සකස් වෙච්ච එකක් තමයි මේ හැරියා. අනාදිය පටන්ති සදාතනික වස්තුවක් නෙමෙයි.

이것은 시작 없는 때부터 있어 온 영원한 것이 아니다. 이를 위해 생긴 눈이다. 이것은 짜인 것, saṅkhata다. āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, pathavī dhātu라는 네 dhātu가 모여 짜인 것이 이 눈이다. 시작 없는 때부터의 영원한 것이 아니다.

මේකේ නිකන් හටගත් එකක් නෙමෙයි පටිච්ච සමුප්පන්න

이것은 그냥 생긴 것이 아니라 paṭicca samuppanna다.

ආපෝ ධාතුව ආපෝ ධාතුව හැටියට පැත්තක තිබුණා නම් තේජෝ ධාතුව තේජෝ ධාතුව හැටියට පැත්තක තිබුණා නම් වායෝ ධාතුව වායෝ ධාතු හැටියට පැත්තක තිබුණා නම් පඨවි ධාතුව පඨවි ධාතුව හැටිය පැත්තක තිබුණම් ඇහැ කියන ගුලිය හටගන්න විදිහක් නෑහ.

āpo dhātu가 āpo dhātu대로 한쪽에, tejo dhātu가 tejo dhātu대로 한쪽에, vāyo dhātu가 vāyo dhātu대로 한쪽에, pathavī dhātu가 pathavī dhātu대로 한쪽에 있었다면 눈이라는 덩이가 생길 길이 없다.

එහෙනම් මේ ධාතු හතර එක්කලා මේ ඇහැ කියන ස්වභාවයට පරිවර්තනය කරලා මේ ඇහැ කියන ගුලිය හැදුවේ කොහොමද? නිකන් හටගන්න විදිහක් නෑහ හේතුවක ඵලයක් වශයෙන් හටගන්න.

그렇다면 이 네 dhātu를 모아 눈이라는 성품으로 바꾸어 이 눈 덩이를 만든 것은 어떻게인가? 그냥 생길 길은 없다. 원인의 결과로 생긴다.

යම්කිසි ශක්ති විශේෂයක් ක්‍රියාත්මක වුණා. පටිච්ච සමුප්පන්න ක්‍රියාදාමය පරිදි මේ ඇහැ නැමති ජාතිය හටගන්නවා.

어떤 특별한 힘이 작용했다. paṭicca samuppanna의 흐름대로 눈이라는 jāti가 생긴다.

මෙන්න මේකෙන් ධර්මය හරියාකාරව විග්‍රහ කරලා ගන්නවා. කොහොම ඇහැ හටගත්ත ඇහෙනි චක්ඛු ධාතුව හටගත්තේ කොහොමද? මොනවද ඒකට ඕන?

이것으로 dharma를 바르게 풀어 봅니다. 눈은 어떻게 생겼는가, cakkhu dhātu는 어떻게 생겼는가? 그것에 무엇이 필요한가?

අන්න පටිච්ච සමුප්පාදයෙන් පෙන්නනවා ධර්මට ශක්තියක් අවශ්‍යයි. ඇහැ නැමැති ජාතිය හතගන්න භව පච්චයා ජාති කියන සිද්ධාන්තයෙන් ඒකට හේතුකාරක වන්නා වූ නිර්මාණාත්මක ශක්තියක් අවශ්‍යයි. දැන් මොකටද භව කිව්වේ?

paṭicca samuppāda로 보여 줍니다. 힘이 필요하다. 눈이라는 jāti가 생기려면 'bhava paccayā jāti'라는 이치에서 그것의 원인이 되는, 만들어 내는 힘이 필요하다. 그러면 왜 bhava라 했는가?

ඇහැ නැමැති ජාතිය නිෂ්පාදනය කිරීමේ ක්‍රියාභාවයක් ඇති. ඔන්න ඔය ක්‍රියාවලිය සිද්ධ කරන්න යම්කිසි ඇහැට සම්බන්ධ ආපෝ ධාතුව, තේජෝ ධාතුව, වායෝ ධාතුව, පඨවි ධාතුව නොවන්න ඒවා කිරීමට අවශ්‍ය කරන ශක්ති විශේෂයක් අවශ්‍යයි.

눈이라는 jāti를 만들어 내는 작용이 있다. 그 과정을 일으키기 위해서는, 눈에 관계된 āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, pathavī dhātu를 그렇게 만드는 데 필요한 특별한 힘이 있어야 한다.

මෙන්න මේ ශක්ති විශේෂය නොපෙන ශක්ති විශේෂයක්. මෙන්න මේ ශක්ති විශේෂය යම් ආකාරයෙන් ක්‍රියාත්මක වෙනකොට ඊට අනුකූලව පිහිටන මේ ධාතු හතරේ කොටස් ඇහැක් හටගැනීමට අවශ්‍ය කරන ශක්ති විශේෂයක්ට අනුව පිහිටියොත් ඒකෙන් ඇහැ කියන වස්තුව හටගැනීමට ක්‍රියාත්මක වෙනවා. එකක් හැදෙන්නේ නැ.

이 특별한 힘은 보이지 않는 힘이다. 이 힘이 어떤 식으로 작용하느냐에 따라, 그에 맞게 자리 잡는 네 dhātu의 부분들이 눈이 생기는 데 필요한 힘에 따라 자리 잡으면, 그로써 눈이라는 것이 생기도록 작용한다. 그냥 만들어지지 않는다.

ඇහැ හටගැනීමට යම්කිසි ශක්තියක් ආවද මේක තමයි ඒකරයි කියන භවය. මෙන්න ඇහැ පටිච්ච සමුප්පන්න වෙන හැ. ඇහැ නැමති ජාතිය පටිච්ච සමුප්පන්න වෙන. භව පචයා ජාති සිද්ධහ.

눈이 생기는 데 어떤 힘이 왔다면 이것이 바로 bhava다. 여기서 눈이 paṭicca samuppanna 된다. 눈이라는 jāti가 paṭicca samuppanna 된다. bhava paccayā jāti가 이루어진다.

එහෙනම් මේ භව නැමති මේ ශක්තිය කුමකින්ද හටගත්තේ? [උගුර කෑරීම] මේකට මුල මොකක්ද නිකන් හටගන්න බැහැ. අහන්න හටගන්න බැ. එහෙනම් මේක හටගත්තේ කුමක් නිසාද?

그렇다면 bhava라는 이 힘은 무엇으로 생겼는가? [목을 가다듬음] 이것의 뿌리는 무엇인가? 그냥 생길 수는 없다. 그러면 이것은 무엇 때문에 생겼는가?

ලෝක සත්වයෙක් හැටියට ඡන්ද රාගයෙන් බැඳිලා දර්ශනය කොච්චර වදිනවද බලාගෙන් ඉන්න දැක්නම් කොච්චර හොඳද ඒ සඳහා මෙහෙවන වැඩ පිළිවෙලට මතු මතුත් හඹා යා යුතු බැදුන හැදුන මානසිකත්වයක් ඇති වුණා කවද හරි අපිට මතගෙන නැතුව අන්න ඒ එකට කියනවා උපාදානයක් සිද්ධ වුණා.

세상 satta로서 chanda rāga에 묶여 '보는 모습이 얼마나 값진가, 보고 있으면 얼마나 좋은가' 하며, 그것을 위해 일하는 방식대로 앞으로도 쫓아가야 할 묶이고 얽힌 마음가짐이 언젠가, 우리가 기억하지 못하는 때에 생겼다. 그것을 upādāna가 일어났다고 합니다.

මනස තුළ සිද්ධ වුන ගර්ශනය වැඩීමේ උපාදානය බැඳීම සඳහා උපාදානයක් ඇතිවෙන එකේ ප්‍රතිඵලය මොකක්ද බැලීම සඳහා නිෂ්පාදනය කරන ජාතිය පහළ කරන බව හටගැන මෙන්න උපාදාන පත්‍යා බව කියන එකේ සිද්ධා ඒ පටිච්ච සමුමදයනේ ඇහුවේ ඔය යන්නේ පටිච්ච සමුප්පාදය විස්තරය තමයි ඒකට සම්බන්ධ වෙලා.

마음 안에서 일어난, 봄에 대한 upādāna, 묶임 — 봄을 위해 upādāna가 생기는 것의 결과는 무엇인가. 봄을 위해 만들어 내는 jāti를 나타나게 하는 bhava가 생긴다. 여기 'upādāna paccayā bhava'라는 이치가 있습니다. paṭicca samuppāda를 물으셨는데, 지금 하는 것이 그 paṭicca samuppāda 풀이에 이어져 있습니다.

එහෙනම් මොන උපාදානයද බැලීමේ ක්‍රියාවලිය සඳහා බැඳිලා. ඒ නිසා හටගත්තා මානසිකත්වයෙන් ගොඩන්නැගුරු ශක්තිය තමයි භව ශක්තිය. ඒ ගොඩන්නගාපු දේ තමයි අනුකූලව සතර මහාභූතයන් එකතු කරලා ඇහැ නැමති ගුලිය කොතන හරි හැදෙන්නේ.

그렇다면 어떤 upādāna인가. 보는 과정을 위해 묶인 것이다. 그래서 생긴, 마음가짐으로 쌓은 힘이 bhava의 힘이다. 그 쌓은 것에 맞게 네 mahābhūta를 모아 눈이라는 덩이가 어딘가에서 만들어진다.

එහෙනම් මේ ගුලිය හැදුන මේ යාතිය මේ අත්බැවි මේ ශක්තිය නිපදවා වෙන්න බැහ මේ අත්බැවි. මේ අත්බැවි ජාතිය හටගත්තා නම් භව පච්චයා ජාති කියන ශක්තියන මේ ජාතිය හටගන්නා. එහෙනම් මේ අත්බැව නිර්මාණය කරන භවය මේක හටගත්තා නම් ඒ නිර්මාණය කරන ශක්තිය හටගත්තේ ඊට ඉස්සෙල්ලා වෙන්න ඕනේ.

그렇다면 이 덩이가 만들어진 이 jāti, 이 생이 그 힘을 만들어 낼 수는 없다. 이 생의 jāti가 생겼다면 bhava paccayā jāti라는 힘으로 이 jāti가 생긴 것이다. 그렇다면 이 생을 만드는 bhava가 생겼다면 그 만드는 힘은 그보다 먼저 생겼어야 한다.

හටගන්න න්‍යාය ධර්මය මොකක්ද උපාදාන පදියා බව බැලීමේ දර්ශනය වටිනවයි කියන මානසිකත්වය ඒ මානසිකත්වයෙන් ඒ වැඩීමේ ධර්මතාවය සමග දැඩිව බැඳුනහම මානසිකත්වයෙන් බැඳුනහම ඇති වුන ශක්තිය තමයි මේ භව ශක්ති හැටියට නිෂ්පාදනය නිදහස් කරේ.

생겨나는 법칙은 무엇인가. upādāna paccayā bhava다. '봄의 모습이 값지다'는 마음가짐, 그 마음가짐으로 봄의 성품에 굳게 묶였을 때 생긴 힘이 bhava의 힘으로 만들어져 풀려난 것이다.

එහෙනම් කවදා හෝ වැඩීමේ ආසාව බලවත් වෙච්ච උපාදානයක් තිබිලා තියෙන්න ඕනේ. එහෙනම් ඒක මේ භවයෙන් මේ ජාතිය හටගැනීමට තිබුණා නම් ඒක එයා ඒකේ නිෂ්පාදනය මේ භවයේ වෙන්න බැ. එහෙනම් කවදා හරි කොහේ හරි ඊට ඉස්සෙල්ලා බවක තමයි ඔවුන් උපාදානය වෙලා තියෙන්න ඕනේ.

그렇다면 언젠가 보고자 하는 바람이 거세진 upādāna가 있었어야 한다. 이것이 이 bhava에서 이 jāti가 생기게 했다면, 그것이 만들어진 것은 이 bhava일 수 없다. 그렇다면 언젠가 어딘가, 그보다 앞선 bhava에서 upādāna가 되어 있었어야 한다.

බැම් සඳහා උපාදානය කුමක් නිසාද? බැට අවශ්‍ය දේ බැලුවහම ඒ ඒතැන හා වුනහම තමයි. ඒ ඒ දර්ශනයන් හා සම්බන්ධ වුනාම තමයි. ඒක හොඳයි කියලා නිගමනය කරලා ඒකේ වැඩිව යලි යලිත් එබඳුපසව හබා යන මානසිකත්වය උදාව වන අන්න එතන්ට කියනවා රූප තණ්හා රූපීම සඳහා ඇතිවන තණ්හා මුල් කරගෙන රූප උපාදානයක් හටගත්තා.

봄에 대한 upādāna는 무엇 때문인가? 보기에 필요한 것을 보았을 때, 그것들에 닿았을 때, 그 모습들과 이어졌을 때다. '그것이 좋다'고 결론 내리고 그것에 들러붙어 거듭 그런 것을 쫓아가는 마음가짐이 생기는 그 자리를 rūpa taṇhā라 합니다. 보기 위해 생기는 taṇhā를 뿌리로 rūpa upādāna가 생겼다.

ඒ නිසා රූප බැලීමට අවශ්‍ය කරන දෙයක් නිෂ්පාදනය කරන බවක් හටගත්තා ඒකෙන් මෙයත් බැවේ රූප බලන්න ජාතියක් වශයෙන් ඇහැ හටගත්තා. මෙන්න පටිච්ච සමුප්පන්නයි කිව්වේ ඔන්න ඕක

그래서 rūpa를 보는 데 필요한 것을 만들어 내는 bhava가 생겼고, 그로써 이 생에서 rūpa를 보는 jāti로 눈이 생겼다. paṭicca samuppanna라 한 것이 바로 이것이다.

දැන් එතන රූප තණ්හාව හටගත්තේ මොකක් නිසාද රූපයන් පිළිබඳව එකතු වීමට අපි දර්ශනයේදී රූප සමඟ එකතු වෙන්න හිතුවා. රූප එනකොට අත්හැරියේ නැහැ මග ඇරියේ නැහැ. ඒවා ස්පර්ශ කරන්න පටන් ගත්තා එදා. එහෙනම් මොකෙන් එදා ස්පර්ශ කරේ. එදත් ඇහැත් ිවිලා තියෙන්න ඕනේ. නැත්නම් ස්පර්ශ කරන්න ඇහැට රූපයක් ස්පර්ශ කරලා තමයි එතොවත් පටන් කරන්නේ.

그러면 거기서 rūpa taṇhā는 무엇 때문에 생겼는가? rūpa와 어울리려고, 우리는 봄에서 rūpa와 하나 되려 했다. rūpa가 올 때 놓지 않았고 피하지 않았다. 그날 그것들에 닿기 시작했다. 그렇다면 그날 무엇으로 닿았는가? 그날도 눈이 있었어야 한다. 아니면 닿을 수 없다. 눈에 rūpa가 닿아야 시작된다.

ඒ වින්දනය නිසා තමයි ඒකේ බැදුනේ තණ්හාවෙ. එහම් මනවරණ දර්ශනයක් මීට පෙරත් ඇවිදි තියෙන්න ඕනේ. ඒක හරි ආශ්වාදය නිසා තමයි තණ්හාවෙන් ඒකේ බැඳුනේ. එහෙනම් රූප වේදනාවක් රූප වින්දනයක් මීට ඉස්සෙල්ලා පහළ වෙලා තියෙන්න ඕන. රූප පිළිබඳ වේදනාවක්.

그 느낌 때문에 taṇhā로 그것에 묶였다. 그렇다면 마음을 끄는 모습이 이전에도 있었어야 한다. 그것이 아주 맛있었기(assāda) 때문에 taṇhā로 그것에 묶였다. 그렇다면 rūpa vedanā, rūpa를 느낌이 이전에 나타나 있었어야 한다. rūpa에 대한 vedanā가.

වේදනාව හටගත්තහම වේදනා, පච්චයා තණ්හා කියලා සම්බන්ධ වුණා.

vedanā가 생기자 'vedanā paccayā taṇhā'로 이어졌다.

වේදනා සම්බන්ධ වෙන්න හේතුව මොකක්ද? ඇහැට රූපයක් ස්පර්ශී මේ ඇහැ ගොඩනැගුවේ මීට ඉස්සෙල්ලා දේකින් මීට පෙත් ඇහැත් තියෙන්න ඕනේ ඒ ඇහැට රූපයක් ස්පර්ශ වෙන්න ඕනේ ඒ ඇහැට රූපයක් ස්පර්ශ වීම නිසා අවිද්‍යාවෙන් තෘෂ්ණාවේ වටිනාදියකෙන් දෘෂ්ටියෙන් ස්පර්ශ කරපු නිසා රූප සංස්පර්ශයක් වුනා. එහෙනම් අන්න පස්ස පච්චයා වේදනා කියන සිද්ධාන්තයෙන් ඔය ශක්තිය ඉපදිලා තියෙනවා මොහුද ඇහැ හදන ශක්තිය ඉපදිවි පස්ස පච්චයා වේදනා කියන සිද්ධාන්තය එතෙන්න ගන්න ිලා.

vedanā가 이어진 까닭은 무엇인가? 눈에 rūpa가 닿음이다. 이 눈은 이전의 것으로 쌓였다. 이전에도 눈이 있었어야 하고, 그 눈에 rūpa가 닿아야 한다. 그 눈에 rūpa가 닿았기에, avijjā로, taṇhā로, '값지다'는 diṭṭhi로 닿았기에 rūpa samphassa가 되었다. 그렇다면 'phassa paccayā vedanā'라는 이치로 그 힘이 생겨났다. 눈을 만드는 힘이 생겨날 때 phassa paccayā vedanā라는 이치가 거기 들어 있다.

ස්පර්ශුවේ මොකක් නිසාද සලායතන පත්‍යා පස්සෝ කියන සිද්ධය. ඇහැ ඇහැ වැටියට තියෙන්න හැරියා නම් ඒ භවය අද මේක වෙන්නේ නැ. පෙනෙෙන එක බලන්ද රාගයෙන් බැඳිලා බලන්න ගිය නිසා තමයි.

닿음은 무엇 때문인가? 'saḷāyatana paccayā phasso'라는 이치다. 눈이 그저 눈으로만 있었다면 그 bhava, 지금 이것은 되지 않았다. 보이는 것을 chanda rāga에 묶여 보러 갔기 때문이다.

ඒ ඇහැ ඒ දර්ශනය සඳහා ආයතනයක් කරගත්ත නිසා තමයි. චක්කායතනය පහළ වෙච්ච නිසා තමයි සලායතන පටියා පස්සෝ කියන එක සිද්ධ වෙන්න හේතු. ඇහැ ඉන්ද්‍රියාපෙන් තියෙන්න බැරි යන නිදහස් වෙලා ඡන්දර රාගයෙන් බැඳිලා ගොඩනාගන්න නැතුව බල බලා ඔය ප්‍රශ්නය නෙනේ.

그 눈을 그 봄을 위한 āyatana로 삼았기 때문이다. cakkhāyatana가 나타났기에 saḷāyatana paccayā phasso가 일어나는 원인이 되었다. 눈이 그저 indriya로 벗어나 있지 못하고, chanda rāga에 묶여 쌓으며 보고 또 보아서 이 문제가 생겼다.

අන්න බලා ගොඩනගන්න පටන් ගත්තට පස්සේ මොකද වුනේ? සලායතන පච්චයා පස්වෝ කියන සිද්ධාන්තයෙන් සම්බන්ධ වුනේ. චක්කායතන මුල් කර චක්ඛුප සංස්පර්ධය කර සලායතන පච්චය

보며 쌓기 시작한 뒤 어떻게 되었는가? saḷāyatana paccayā phasso라는 이치로 이어졌다. cakkhāyatana를 뿌리로 cakkhu samphassa가 되었다.

පස්වකින් සිද්ධාන්තයට අනුව දාලා බලයි තෝරගත්තේ ඕක ශක්‍රය දීලා තියෙනවා ගාන හදාගන්න ඕනේ කිව්වේ යෝ.

saḷāyatana paccayā phasso라는 이치에 따라 공식에 넣어 셈을 풀어야 한다고 했습니다.

සරලායතන පත්තයා පස්වෝ චක්‍රය චක්කායතන පත්තයා එතන පැනේ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒ අය චක්ඛු සම්පස්ස අනේ චක්‍රයට දාලා ගාන හදාගත්තා. සලායතන පත්‍යාපස්සෝ කියන සිද්ධාන්තයෙන් චක්‍රය දුන්නට පස්සේ මොන සලායතනද?

그들은 cakkhu samphassa를 공식에 넣어 셈을 풀었습니다. saḷāyatana paccayā phasso라는 이치를 공식으로 준 뒤에, 어떤 saḷāyatana인가?

මොන සලායතනයෙ මේක මොකක්ද? එකක් මේ තියෙන්නේ. චක්කායතනය සලායතන කිව්වේ ආයතන හයක්. චක්කායතන සෝතායතන ගානායතන දිව් ආයතන කායායතන මනායතන කියන ඒ හයෙන් දැන් අපි චක්‍රයට දාලා ගාන හදාගන්නකර දැන් ඕනේ මේ ඇහැ පිළිබඳ ප්‍රශ්න සිඳන්න එහෙනම් මෙතන හදගත්තේ චක්කායතන

어떤 saḷāyatana인가, 이것은 무엇인가? 여기 있는 것은 하나다. saḷāyatana란 여섯 āyatana다 — cakkhāyatana, sotāyatana, ghānāyatana, jivhāyatana, kāyāyatana, manāyatana. 그 여섯 가운데 지금 공식에 넣어 셈을 풀 때, 눈에 관한 문제를 풀려면 여기서 풀 것은 cakkhāyatana다.

එහෙනම් සලායතන පච්චයා පස්සෝ කියලා හටගත්තේ චක්ඛු සම්පස්සය චක්කායතන පච්චයා චක්ඛු සම්පස්සයෝ කියලා චක්ඛරයෙන් ගාන හදාගන්න ඕනේ අන්න ඒ තවරයි පටිච්ච සමුප්පාදය දහ විග්‍රහය

그렇다면 saḷāyatana paccayā phasso로 생긴 것은 cakkhu samphassa다. 'cakkhāyatana paccayā cakkhu samphasso'라고 공식으로 셈을 풀어야 한다. 그것이 paṭicca samuppāda dharma의 풀이다.

සලායතන පත්වයා පස්සව කියන සිද්ධාන්තය චක්‍රය අරගෙන නේ ඇහැ නිෂ්පාදනය වන ආයතනය මොකක්ද ස්පර්ශය මොකක්ද කියලා බලනකොට චක්කායතන පත්වයා චක්ඛු සම්පස්සෝ කියලා තෝරගන්න ඕනේ. අන්න ගාන හදන හරි දැනගත්ත නම් චක්‍රය දැනගත්ත නම් ගණන් හදන් දැනගන්නා කිව්වකයි. එතකොට පටවිද තියෙනවා. ඇහැ හටගත්ත එක කොහොමත කරගන්න පටිච්ච සමුප්පාදය ආධාර කරගත්ත අය [උගුර කෑරීම]

saḷāyatana paccayā phasso라는 이치를 공식으로 삼아, 눈을 만들어 내는 āyatana가 무엇이고 닿음이 무엇인지 볼 때 'cakkhāyatana paccayā cakkhu samphasso'라고 가려내야 한다. 셈을 바르게 알면, 공식을 알면 셈을 풀 줄 안다는 것이다. 그렇게 paṭicca samuppāda를 도구 삼아 눈이 생긴 것을 알아내는 것이다. [목을 가다듬음]

දැන් චක්කායතනය හටගත්තේ කොහොමද නාම රූපච්චා සරායතන සිද්ධාන්තය චක්කායතනය හටගත්තේ.

그러면 cakkhāyatana는 어떻게 생겼는가? 'nāmarūpa paccayā saḷāyatana'라는 이치로 cakkhāyatana가 생겼다.

ඇසට හේතුකාරක වන දර්ශන නාම රූපය ඇස නැමති ආයතනය බසවා ගත්තහම ඇහැ ආයතනයක් කරලා වස්සා ගත්තහම ඒ හේතුවෙන් තමයි හටගත්තේ නාම රූප ඇහට බලන දර්ශන නාම රූප ඇහැට පෙර නාම රූප දෙක මොකක්ද හරි ලස්සන රූපය හරිම ආශ්වාදයි.

눈의 원인이 되는 봄의 nāmarūpa가 눈이라는 āyatana에 내려앉자, 눈을 āyatana로 삼아 자리 잡게 하자 그 까닭으로 생겼다. 눈으로 보는 봄의 nāmarūpa — 눈에 앞선 nāma와 rūpa 둘은 무엇인가. 아주 아름다운 rūpa, 아주 맛있음이다.

කාරණාද එකක් තියෙනවා. රූපයත් බැහැ ගත්තා මානසිකත්වයෙන් රූප හැඩරුවක් බැහැගත්තා. ඒක හරි ලස්සනයි, හරි සුන්දරයි, හරි ශාන්තයි සුවයි කියලා මනසිකත්වයකුත් ඒකත් එකට බැහැගත්තා. නාමයයි රූපයයි දෙකම බැහැගත්තා ආයතන ඉද්දි කියලා නාම රූප හැටවා. කොහෙද බැහැගත්ත විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම රූපං.

까닭이 하나 있다. rūpa도 받아들였고, 마음가짐으로 rūpa의 모양을 받아들였다. '그것이 아주 아름답고, 아주 곱고, 아주 고요하고 편하다'는 마음가짐도 함께 받아들였다. nāma와 rūpa 둘 다 받아들였다. āyatana가 되도록 nāmarūpa를 받아들인 곳은 어디인가 — viññāṇa paccayā nāmarūpaṃ.

එයා හිතට ඇහෙන් බලන හිතට ඇහැට පේන පෙන ස්වභාවය ගෙන දෙන හිතට ඒ මට්ටමේ ඉල්ලෙන්නේ නැතුව රාගයට මුල් කරලා ආශ්වාදය දර්ශන ආශ්වාදයට මුල් කරගත්ත දර්ශන මානසිකත්වයට යොමු කරලා කහට ගන්නගත්ත මානසිකත්වයකින් චක්ඛු විඤ්ඤාණයක් හදාගත්තා.

그는 눈으로 보는 마음, 눈에 보이는 성품을 가져다주는 마음에서 그 정도에 머물지 않고, rāga를 뿌리로, 봄의 맛을 뿌리로 한 봄의 마음가짐으로 돌려, 물든 마음가짐으로 cakkhu viññāṇa를 만들었다.

චක්ඛු විඤ්ඤාණ පත්‍යා චක්ඛු නාම රූප චක්ඛු විඤ්ඤාණය මුල් කරගෙන ඒකට වැහැගත්තා නාම රූප දෙයක්. දර්ශන ආකාරයක් සහ ආශ්වාදාත්මක බව. මෙන්න මේක වැහැගත්ත නිසා තමයි ඇහැ යළි යලිටත් යමකලා ආයතනය බවට පත් ව. මේ පෙර භවය පරකු කපන්න.

cakkhu viññāṇa paccayā cakkhu nāmarūpa — cakkhu viññāṇa를 뿌리로 그것에 nāmarūpa 둘을 받아들였다. 봄의 모양과 맛있음이다. 이것을 받아들였기에 눈이 거듭거듭 āyatana가 되었다. 이것이 앞선 bhava를 따져 보는 것이다.

එහෙනම් ඒ නාම රූප කුමක් නිසා අද දාය විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම රූප මේ කහට ගන්න ගතා මානසිකත්වයට තමයි මේක පස්වා ගන්න ඕනේ. විඤ්ඤාණය විසිදුව තිබුණම් එහෙම ලස්සන පස්සේ යන මානසිකත්වයක් උදා වෙන්නේ නැ. මුලා වෙන ලස්සන පස්සේ යන මානසිකත්වයක් උදා වෙන්නේ නැහැ. ඒක ලස්සන කියන්නේ මුලාවක් කියලා දැනගෙන මර උඩක් කියලා දැනගත්ත මානසිකත්වයක් තිබුනනම් එහෙම දකිනකොටම ඕන ලස්සනයි. මර උලක් නම් දැක්කා.

그렇다면 그 nāmarūpa는 무엇 때문인가 — viññāṇa paccayā nāmarūpa. 이 물든 마음가짐에 이것을 앉혀야 한다. viññāṇa가 맑았다면 그렇게 아름다움을 쫓는 마음가짐은 생기지 않는다. 헷갈려 아름다움을 쫓는 마음가짐은 생기지 않는다. 아름다움이란 헷갈림이고 죽음의 덫이라고 아는 마음가짐이 있었다면, 보자마자 아름다운 그것을 죽음의 덫으로 보았을 것이다.

ලෝක සත්‍යයා හරි ලස්සන එකක් දැක්කා කියලා උද්දාම. මහා මර උකුලක් දැක්කා කියලා ඥානවන්තයා ඒකෙන් ඇති වෙනවා. ලස්සන කියන්නේ මර උකුලක්. මරුවගේ තොන්දුවක්. මේකට අහුවෙලා තමයි ලෝක සත්වයන් කෙලෙස් වෙන්නේ. මනස දූෂය වෙන්නේ ඒක.

세상 satta는 아주 아름다운 것을 보았다고 들뜬다. 지혜로운 이는 큰 죽음의 덫을 보았다고 그것에서 떨어진다. 아름다움은 죽음의 덫, Māra의 올가미다. 여기에 걸려 세상 satta가 더럽혀진다. 마음이 더럽혀지는 것은 그것 때문이다.

එහෙනම් මම ඒක සිහි කරන්නවත් බලාපොරොත්තු වෙන්නේ නෑහ කියලා ඒකෙන් ඇත්ත වෙනවා අන්න ඉන්ද්‍රිය භාවනාව ආවා.

'그렇다면 나는 그것을 떠올리기조차 바라지 않는다' 하고 그것에서 떨어집니다. 그것이 indriya bhāvanā가 온 것입니다.

පෙර වගේ ඉන්ද්‍රිය භාවනාව කොරලා නොතිබවිච්ච නිසා ඉන්ද්‍රිය අසංවර කරගත්තා අපි ඔතෙන්දි අවිද්‍යාව නිසා හිතෙන් කයෙන් වචනයෙන් ඒ පැත්තට අවශ්‍ය කටයුතු කරලා ඇහැ යොමු කරමින් ඒ කටයුතු කරලා සංඛාර ගොන්නගාගත්තා අන්න චක්ඛු මුල් කරගත්ත රූප සංඛාර ගොන්න නැති.

예전에는 indriya bhāvanā를 하지 않았기에 indriya를 다스리지 못했습니다. 그때 우리는 avijjā 때문에 마음과 몸과 말로 그쪽에 필요한 일을 하고, 눈을 돌리며 그 일을 하여 saṅkhāra를 쌓았습니다. 눈을 뿌리로 한 rūpa saṅkhāra를 쌓았습니다.

අවිද්‍යාව නිසා ඇත පෙනුේ නැති නිසා අවිද්‍යා පච්චයා සංඛාරා කියන තැනින් චක්ඛු විඤ්ඤාණයට හේතු වෙන්නා වූ චක්ඛු ගොඩනගාගත්තා ඔන්න ඔය ක්‍රමය ඇස නිෂ්පාදනය කරගත්තා.

avijjā 때문에, 참을 보지 못했기에, 'avijjā paccayā saṅkhārā'에서 cakkhu viññāṇa의 원인이 되는 눈을 쌓았습니다. 그 방식으로 눈을 만들어 냈습니다.

අවිජ්‍යා පච්චයා සංඛාර කියලා අහයක් නිපදවීට අවශ්‍ය කරන මූල ධර්මය හදන්න. හිතෙන් කයෙන් වචනය යමක් කළ යුතුද අන්‍ය ඒ ටික කරන්න පටන් ගන්නත්තා.

avijjā paccayā saṅkhārā라 하여 눈을 만들어 내는 데 필요한 근본 dharma를 만들려고, 마음과 몸과 말로 해야 할 것, 그것을 하기 시작했습니다.

වැඩීම සඳහා ලස්සන වැඩීම සඳහා යමක් ඔප්නැන්විය යුතුද හිතලා වචනයක් තියෙන ක්‍රියාවක් නගලා ලස්සන වෙනවා. ලස්සන වෙලා ලස්සන බලනවා. ලස්සන බලන්න ඕන නිසා ලස්සන වෙනවා. දොයෙක් දේවල් උලා ගන්නවා. හැඩුව කරගන්නවා. විරිලා බලනවා කණ්නාඩියට කොහොමද සුදු දත්තික හැඩ කොහොමද මුලින්.

보기 위해, 아름다움을 보기 위해 무엇을 빛내야 하는지 생각하고 말하고 행하여 아름다워집니다. 아름다워져서 아름다움을 봅니다. 아름다움을 보고 싶어서 아름다워집니다. 온갖 것을 바르고 꾸밉니다. 거울 앞에서 비춰 봅니다 — 얼굴은 어떤지, 하얀 이는 어떤지, 모양은 어떤지 처음부터.

හද හදා බලනවා මොකක්ද හිතෙන් කයෙන් වචනයෙන් දර්ශනය මුල් කරගත්ත සංඛාර ගොඩනාගන්න මේ ඇහැ හටගන්න බුළු වෙත ඇහැ නැ ජාතිය හටගන්න සංඛාරය ගොඩනා වෙනවා. ඔය සංඛාරය ගොඩනැරග සාකල් මත නම් මතු ජාතියක් එපා නම් ආයේ උපදින්නේ නෑහැ කියලා කොච්චර කෑ ගැහුවත් හරියන්නේ නැහැ. මේ මස්කුණක් එහෙන මේ ඇස් ගුලිය හටගන්න උප්පත්තියට මතු උප්පත්තියට හේතු කර ඔහොම ලබුණා. ඒක එපානම් හේතුව

고치고 고치며 봅니다. 그것이 무엇인가 — 마음과 몸과 말로 봄을 뿌리로 한 saṅkhāra를 쌓아, 눈이 생기도록, 눈이라는 jāti가 생기도록 saṅkhāra가 쌓입니다. 그 saṅkhāra를 쌓는 동안에는, 다음 생이 싫다고, 다시는 태어나지 않겠다고 아무리 외쳐도 소용없습니다. 이 살덩이, 이 눈알이 생기는 태어남, 다음 태어남의 원인을 그렇게 만들었습니다.

හේතු කර ඔහොම ලබුණා. ඒක එපානම් හේතුව අත්හරින්න ඕනේ. හේතුව අත්හරින්න එතකොට ඵලය විපදිවලා කොච්චර එපා කිව්වත් කුණු ඵලය අත්හැරෙන්නේ නැහැ. කුණු හේතුවක් ඇරියේ නැත්නම්. කුණු හේතුව තියාගෙන මට්ටන් ජාසතිවත් ආයේ උපදින්න එපා. ආයේ උපදින්න එප වගේ එකේ ඉන්නවා. හරියන්නේ නෑ වැඩි. උපදින්න එපාරනාව උපදින්න හේතුව දැකලා ඒ හේතුව නිරෝධ කළොත් උපත නිරෝධයි. මම ඉපදේවා ඉපදේවා උපදින්න.

그것이 싫다면 원인을 놓아야 합니다. 원인을 놓지 않으면 결과가 생겨나, 아무리 싫다 해도 썩은 결과는 놓아지지 않습니다, 썩은 원인을 놓지 않는다면. 썩은 원인을 지닌 채 '다음 생에는 다시 태어나지 말기를, 다시 태어나지 말기를' 하고 있습니다. 소용이 없습니다. 태어나지 않으려면 태어나는 원인을 보고 그 원인을 nirodha 하면 태어남이 nirodha 됩니다. '내가 태어나지 말기를' 하는 것으로는 안 됩니다.

එහෙනම් කියන කියමනේ නෙමෙයි යෝක තියෙන්නේ. හේතුව දකින්න ඕනේ ඵලය දකින්න ඕනේ. හේතුව නිරෝධයට මොකක්ද කරන්න ඕනේ කියලා දැකලා. මෙන්න මේ හේතුව නිරෝධ කළ යුතුයි කියලා දැකලා. ඒ ඇහැ ඇහැ නැමැමති ජාතිය හටගැනට හේතුව පෙර භවය නිරෝධ කරන්න නම් මේ භවයට ඇහැක් හටගන්නේ නැහැ. ඒක හොරගන්න බැරි වෙච්ච අවිද්‍යාවෙන් ආපු නිසා තමයි මේ භවය ඇහැක් හතගත්තේ. මේ භවයේ දිවටිය කරගන්න පුළුවන් මදු ඇහැ හට නොගන්නවද?

그러니 하는 말에 있는 것이 아닙니다. 원인을 보아야 하고 결과를 보아야 합니다. 원인을 nirodha 하려면 무엇을 해야 하는지 보고, 이 원인을 nirodha 해야 한다고 보아야 합니다. 눈이라는 jāti가 생긴 원인인 앞선 bhava를 nirodha 했다면 이 bhava에 눈이 생기지 않았을 것입니다. 그것을 하지 못한 avijjā로 왔기에 이 bhava에 눈이 생겼습니다. 이 bhava에서 그것을 해낸다면 다음에는 눈이 생기지 않겠지요?

එහෙනම් මේ භවයේදී ඇහැ සංවර කිරවා නම් ඔය විදිහට ධර්මය දැකලා පටිච්ච සමුප්පන්න බව දැකලා මෙන්න මේක නිකන් හටගන්නේ නැහැ. කවුරු හදතු එකක් නෙමෙයි මට බේරෙන්න පුළුවන් පිරිසනක් තියෙනවා. මොකක්ද? මම මේක හටගන්න හැටි දකිනවා හටගන්න හේතුව දකිනවා. මේක නැති කරන හැටි දන්නවා නැති කරනකෙන මාර්ගයක් දන්නවා. මෙන්න මේ බුදු දහමට මම දන්න නිසා. මට අද බුදු පිරිසරණයි ඒ ධර්මය පිරිසරණයි තියෙනවා. මට තියෙන්නේ අනුකූලව සංගත්තයට පත් වෙලා හික්විලා එතන්ට පත් වෙන එක.

그렇다면 이 bhava에서 눈을 다스린다면, 그렇게 dharma를 보고 paṭicca samuppanna임을 보아 — '이것은 그냥 생기지 않는다, 누가 만든 것도 아니다. 내가 벗어날 수 있는 의지처가 있다. 무엇인가? 나는 이것이 생기는 방식을 보고, 생기는 원인을 본다. 이것을 없애는 방식을 알고, 없애는 길을 안다. 이 buddha dharma를 알기에 내게 오늘 Buddha라는 의지처와 Dhamma라는 의지처가 있다. 내게 남은 것은 그에 맞게 saṅgha의 자리에 이르러 거기까지 가는 것이다.'

එහෙනම් සඟ සරණ මෙන්න මේක මම තෙරුවන් සරණින් මතු දුකෙන් බේරෙනවා කියලා අදද හිලා කවර කරගන්නවා වැඩක් ඇති කුණු ආශ්වාද පසේ ලස්සන මුල් කරගත්ත ආශ්වාද පසේ යවන්න නැතුව. ඒක හරයක් නැති හිත් දෙයක් උස්සක් [උගුර කෑරීම] බව තේරුම් අරගෙන ධර්මානුකූලව අද සංවර කරගත්තා නම් අන්න දැන් අපි ගියේ

'그러면 Saṅgha라는 의지처까지 — 이 tiratana 의지처로 앞으로의 괴로움에서 벗어난다' 하고, 쓸데없는 썩은 맛, 아름다움을 뿌리로 한 맛을 쫓아가지 않고, 그것이 알맹이 없는 빈 것임을 [목을 가다듬음] 알아 dharma에 맞게 오늘 다스렸다면 —

අද සංවර කරගත්තා නම් අන්න දැන් අපි ගියේ පටිලෝම පටිච්ච සමුප්පාදය බලාගෙන ගියේ මේ මස් දේ සහිත ඇස්ගුලිය හටගැනීමට හේතු වෙච්ච අතීත කාරණය කරන්න. දැන් අනුලෝම පටිච්ච සමුප්පාදය තේරුම් ගන්න ඕනේ මෙතන පටන් ගි මතු ඇහැක් හටගැනීමට තියෙන්නේ කොහොමද? දැන් මොකක්ද වෙන්නේ?

지금까지 우리는 paṭiloma paṭicca samuppāda를 보며 갔습니다. 이 살과 피가 있는 눈알이 생긴 과거의 까닭을 알려고 말입니다. 이제 anuloma paṭicca samuppāda를 알아야 합니다. 여기서부터 다음 눈이 어떻게 생기는가? 지금 무엇이 일어나는가?

ලස්සන බලනවා කියන එක හරිම ආශ්වාදයි හරිම හොඳයි කියන මානසිකත්වයක් හරි ගත්ත නම් මුලා මානසිකත්වයක්. අවිද්‍යා සහගත මේ ලෞකිකත්වය හරයක් නෑහ කියලා දකින්නේ නැතුව ලස්සන හරි වැදගත් දෙයක් හරයක් හැටි දෙයක් කියලා මානසිකත්වය එතන රැවටිලා එතන බැඳුරන්නනම් අපි මොකද කරන්නේ? ලස්සන ඇහෙන් ලස්සන වෙන්න සහ ඇහෙන් ලස්සන බලන්න අවශ්‍ය කටයුතු කරගෙන යනවා.

아름다움을 보는 것이 아주 맛있고 아주 좋다는 마음가짐을 붙잡았다면 그것은 헷갈린 마음가짐, avijjā가 섞인 것입니다. 이 세속에 알맹이가 없음을 보지 못하고 아름다움이 아주 중요하고 알맹이 있는 것이라고 마음이 거기 속아 묶인다면, 우리는 무엇을 하는가? 눈으로 보기에 아름다워지고, 눈으로 아름다움을 보는 데 필요한 일을 해 나갑니다.

මෙහෙම කරන්න ගියානම් මොකක්ද වෙන්නේ? අන්න ඒ නොදැන ඇත්ත නොදැනීම නිසා හටගත්තා වූ හිතෙන් කයෙන් වචනයෙන් කටයුතු කරලා මේ දර්ශන මාත්‍රය නිසා මේ දර්ශනය හරි සාර දෙයක් එන මුලාවට පත්වෙලා ඒ පසු දර්ශනයන් යළි යලිත් ලබා ගැනීමද ඒ පස් පස හබා යන්න යමක් හිටිය යුතුද කිය යුතුද කළ යුතුද හිතෙන් කයෙන් වචනයෙන් ඒක කරනකොට දර්ශන නැමති ඇහැ නැමැති ජාතිය හටගන්න සංඛාරය හිතෙන් කය වචනයෙන් නිබෙව්වා. කාය සංඛාර, වච සංඛාර, මනෝ සංඛාර අන්න අවිද්‍යා පච්චයා සංඛාර කියන එකෙන් ඇහැ හටගන්න හටගත්ත ක්‍රමය. ඇහැ නැව ජාතිය හටගන්න තිබිච්ච හැතුව. ඊට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? ලස්සන බලන

이렇게 하면 어떻게 되는가? 참을 모름에서 생긴 마음과 몸과 말의 일을 하여, 그저 봄일 뿐인 이 모습이 아주 알맹이 있다는 헷갈림에 빠져 그런 모습들을 거듭 얻으려, 그것을 쫓아가려 무엇을 생각하고 말하고 해야 하는지 — 마음과 몸과 말로 그것을 할 때, 봄이라는, 눈이라는 jāti가 생길 saṅkhāra를 마음과 몸과 말로 만들어 냈습니다. kāya saṅkhāra, vacī saṅkhāra, mano saṅkhāra — avijjā paccayā saṅkhārā로 눈이 생긴 방식, 눈이라는 jāti가 생길 원인입니다.

හැතුව. ඊට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? ලස්සන බලන මානසිකත්වයක් තියෙනවා නම් හැමේම අදහනී මානසිකත්වයක්. පබස්සර විදෙක් මේ චිත්තං කියලා තියෙන්න බැ. ආගන්තකෝ පකිලසවෙන් කිල්ති වුණා.

그다음 어떻게 되는가? 아름다움을 보는 마음가짐이 있다면 그것은 늘 더러운 마음가짐입니다. 'pabhassaram idaṃ cittaṃ'이라고 할 수 없습니다. 'āgantukehi upakkilesehi upakkiliṭṭhaṃ' — 들어온 더러움으로 더럽혀졌습니다.

ලස්සන නැද්දී රූප රාගයෙන් වෙච්ච මානසිකත්වයක් හටගත්තහම රූප රාගයෙන් දෙන්නේ යමකින්ද ඒ පසු පස හඹා යන මානසිකත්වය ගොඩනගනවා. ගොඩනගලා හිත කය වචනය කියන මේ තුන ක්‍රියාත්මක කරවනවා ඊට අනුව එතකොට නිපදෙනවා අන්න සංඛාර අවිජාපයා සංඛාර කියලා කියේ මේ ඇහැ හට නැවති ජාතිය හටගන්න සංඛාරයෙන් ඉපදි. එතකොට විඤ්ඤාණය පහළ වෙලා

아름다움을 두고 rūpa rāga로 된 마음가짐이 생기면, rūpa rāga로 무엇을 쫓는 마음가짐을 쌓습니다. 쌓아서 마음·몸·말 셋을 그에 따라 움직이게 합니다. 그러면 만들어집니다. 그것이 avijjā paccayā saṅkhārā라 한 것, 눈이라는 jāti를 낳을 saṅkhāra로 태어났습니다.

සංඛාරයෙන් ඉපදි. එතකොට විඤ්ඤාණය පහළ වෙලා මොකද වෙන්නේ? දස්වාද ගෙනදෙන්නා වූ දර්ශනයන් බලන්න හිපින මානසිකත්වයක් ගොඩනා කළා. මතු මතුත් බලාපොරොත්තු ඒ පස්සේ පත හබා යන බලාපොරොත්තු ඇති කරන මානසිකත්වයක් ගොරනාගලා තියෙනවා. මෙන්න හටගත්තා සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණ

그러면 viññāṇa가 나타나 어떻게 되는가? 맛을 가져다주는 모습을 보고 싶어 하는 마음가짐을 쌓았습니다. 앞으로도 바라며 그것을 쫓아가는 바람을 일으키는 마음가짐을 쌓아 두었습니다. 여기 saṅkhāra paccayā viññāṇa가 생겼습니다.

ඊට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? ඒ මානසිකත්වයෙන් බෝධිසියෙන් ඉන්නවා කොයි වෙලාවේද ලස්සන එකක් එන්නේ? මම බලාපොරොත්තු වෙන ජතියක් මහත්තට ඇහැ ගහන්න ලැබෙන්නේ කොයි වෙලාවද කොතනද එහෙමවා තියෙන්නේ? හිත කයාවතනය සතුරවමින් ඒ තැන් වලට ගිහිල්ලා එනකොටම මොකද කරන්නේ? ඒ නාම රූපය වස්ස ගන්නවා. විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම රූප. ආ හරි අරම බලාපොරොත්තුව ලත්තන එකක් ආය හම්බ වුණා. මෙන්න හැදත මෙන්න ආස්වාද ස්වභාවය. නාම

그다음 어떻게 되는가? 그 마음가짐으로 깨어 기다립니다. '언제 아름다운 것이 오나? 내가 바라는 종류가 눈에 띄는 것은 언제, 어디에 그런 것이 있나?' 마음과 몸과 말을 바삐 놀려 그런 곳에 가서, 오자마자 무엇을 하는가? 그 nāmarūpa를 받아들입니다. viññāṇa paccayā nāmarūpa. '아, 맞다, 그 바라던 것을 다시 만났다.' 여기 얽힘, 여기 맛의 성품이 있습니다.

මෙන්න හැදත මෙන්න ආස්වාද ස්වභාවය. නාම රූපච්චා සලාත නම් ඇහැ යොමු කරනවා අහගෙන යවන්නේ නැහ. කොච්චර හරි බලනවා කොච්චර හරි බලනවා. මොකක්ද කරන්නේ? ඇහැ ආයතනයක් කළාට කාමක ආශ්වාදය සඳහා දර්ශන ආශ්වාදය සලායතන පච්චාද ඉතින් එතන ඒ ස්පර්ශ කරනවා. කොච්චර ශාන්ත කොච්චර සුව හරිම හැද.

nāmarūpa paccayā saḷāyatana — 눈을 돌리면 외면하지 않습니다. 한참을 보고 또 봅니다. 무엇을 하는가? 눈을 kāma의 맛, 봄의 맛을 위한 āyatana로 삼았습니다. saḷāyatana paccayā — 그러고서 거기 닿습니다. '얼마나 고요하고 얼마나 편한가, 참 좋다.'

ඉතින් ඔතන පටන් ගන්නේ ඉතින් එකෙන් එකට එකෙන් එකට මනස දුවනවා කියලා වැඩක් නැත.

그렇게 거기서 시작하면 하나에서 하나로 마음이 달린다는 것은 말할 것도 없습니다.

කතා කරන්න යන්න ඇහෙනම්. අල්ලගන්න ඇහන්නම් නිව ගන්න හැදම් වැනද ගන්න හැන්නම් ඉතින්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එකෙන් එකට එකෙන් එක හිත යනවා මහා දූෂිතාය අපා පංච කාමය වශයෙන් ඔයම ඒකින් පටන්ගින්න දුනවා ගිනි අරගත්ත එකන් ඒකින්න හැමතනම දල්වාගෙන යනවා වාගේ. වෙදුරු ගොඩක එක පැත්තට ගිනි තිබ්බහම මුළු ගිනි ගොඩම පිදුරු ගොඩම දවාගෙන යනවා වාගේ. දර්ශන

하나에서 하나로 마음이 가서 큰 더러움, pañcakāma로 번집니다. 그것 하나에서 시작해 불이 붙은 것이 모든 곳을 태워 가듯이, 짚더미 한쪽에 불을 붙이면 온 짚더미를 다 태워 가듯이 말입니다.

පිදුරු ගොඩම දවාගෙන යනවා වාගේ. දර්ශන කාමයට ගියාට පස්සේ පොඩ්ඩක් කතා කරන්න දැන්නම් ශ්‍රවණ කාම කියලා. පොඩ්ඩක් ඉඹලා බලන්න ඇහෙනම් ආග්‍රහණ කාමීටත් කියලා. කස ඉඳලා බලන්න හන්නම් එකින් එකට එකින් එකට ගිහිල්ලා ස්පර්ශ කාමයටත් ිත ගිහිල්ලා. පංච කාමය නැවති ගින්නාවලු විවා ඇති. ගිනිගොඩට පැත්තකින් ගිනි තිබ්බහම මුණු ගිනිගොඩටම ඔක්කොම ගින් ඉන්දන වලට ඔක්කොටම ගිනිගත්තා පංච කාම වස්තුවටම ගිනි අරගෙන පංච කාමයට ඔව පෙළෙකුවා ඒකෙන් පටන් ගෙනවා.

봄의 kāma로 간 뒤에는 조금 말을 걸고 싶어지면 듣는 kāma로, 조금 냄새를 맡아 보고 싶으면 냄새의 kāma로, 곁에 앉아 보고 싶으면 — 하나에서 하나로 가서 닿음의 kāma로까지 마음이 갑니다. pañcakāma라는 불길입니다. 불더미 한쪽에 불을 붙이면 온 불더미, 모든 땔감에 불이 붙듯이 pañcakāma의 모든 대상에 불이 붙어, pañcakāma에 시달리는 일이 그것에서 시작됩니다.

දැන් ඒකෙන් අඩික ඕනම තියෙන්නේ මේ චක්ඛු නැමති රූපය උපදින හැට නැත්නම් චක්ඛු ජාතිය පහල වෙන හැටි බලාගන්න මේ ආපහ වෙන්නේ අනුලෝ පටිච්ච සමුප්පාදය දැන් මොකද වෙන්නේ?

이제 거기서 우리에게 필요한 것은 눈이라는 rūpa가 생기는 방식, 곧 눈이라는 jāti가 나타나는 방식을 보는 것입니다. 지금 보는 것은 anuloma paṭicca samuppāda입니다. 이제 어떻게 되는가?

සලායතන පච්චයා පස්සෝකින් ස්පර්ශ කරනට පස්සේ පච්චයා වේදනා දැන් වින්දනය වෙනවා. දර්ශන වින්දනය විඳිනකොට මොකද වේදනා පච්චයා තණ්හා දාලා යන්නද බැලුනයිද තණ්හා පච්චයා උපාදාන බැඳුනායි ඒකේ. අන්‍ය ශක්තිය වත්තුලා එන්න එන්න වර්ධනය වෙලා උපාදාන පච්චයා බහු කියලා ශක්තියක් නෙපද වෙලා නිදහස් කළා විශ්වයට

saḷāyatana paccayā phasso로 닿은 뒤 phassa paccayā vedanā — 이제 느낍니다. 봄의 느낌을 누릴 때 vedanā paccayā taṇhā — 들러붙습니다. taṇhā paccayā upādāna — 그것에 묶였습니다. 그러자 힘이 쌓여 점점 자라 upādāna paccayā bhava라는 힘이 만들어져 우주로 풀려났습니다.

මොකක්ද ඉපදි? කවදා හරි අලි යලිත් මතු මතුත් දෙයක් බලන්න මේ ඇහැ පුහුණු වෙලා ගියත් කවදා හරි. මතු එකක් ඔන්නග අයින්න බලන්න ඕනෑ කියන මානසිකත්වයෙන් යොදලා ඉවරයි ලෝකය.

무엇이 생겼는가? 언젠가 거듭 앞으로 무언가를 보도록 이 눈이 길들여졌으니, 언젠가 앞으로 그런 것을 보아야 한다는 마음가짐으로 이 세상을 써 버린 것입니다.

අන්න ඒ ශක්තිය මොකද වෙන්නේ ගිහිල්ලා කර්ම බවක් වශයෙන් අශකෙන් එකින් එක ගොඩ ගහන්න ගොඩගහඬ එකින් එක ආසේවන ප්‍රත්‍යයකෙන එකින් එක සේවනය කිරීම ලැබෙන ප්‍රත්‍යයෙන් බලවත් වෙලා උප්පත්ත බවයට යන ශක්තියක් ගොන්නගලා නිදහස් වුණා. අපි දන්නේ නැහ ගොන්නගලලා තියෙන්නේ මාව ඒක හැංගිලා ගොඩ නැගිලා. කොතනහයි මෙතනේ මැරලා ගියා නම් ඒ ගේ ඒ අත් බැරින්නේ. මේ අත් බැලින් මැරලා ගියා නම් මොකද වෙන්නේ?

그 힘은 어떻게 되는가. kamma bhava로서 하나하나 쌓이고, āsevana paccaya로, 하나하나 거듭함으로 얻는 조건으로 힘을 얻어 upapatti bhava로 가는 힘이 쌓여 풀려났습니다. 우리는 모르지만 숨어서 쌓여 있습니다. 여기서 이 생에서 죽었다면, 이 생에서 죽으면 어떻게 되는가?

භවපත්ියා ජාති කියලා උප්පත්ත බව උප්පත්ත ජාතිය කියලා කොහේ හරි ඇහැක් හටගන්න අවශ්‍ය කෙනා අර භවය ක්‍රියාත්මක වෙලා ඇහැ නැමති සතර මහාභූතයන්ගේ මුලිය ආයේ හදනවා. හැදුර ආයේ ආයජාතය ලැබුණා. අන්න අනුරම පටිච්ච සමුප්පාදය බලනවා මතු ඇහැක් හටගන්න නැ.

bhava paccayā jāti — upapatti bhava, upapatti jāti로, 어딘가 눈을 얻어야 할 이에게 그 bhava가 작용하여 눈이라는 네 mahābhūta의 덩이를 다시 만듭니다. 만들어서 다시 jāti를 얻었습니다. 이것이 anuloma paṭicca samuppāda로 앞으로 눈이 생기는 것을 보는 것입니다.

මේ ඇහැ හටගත්ත හැටි පෙර හේතු වෙනවා. දැන් මේ ඇහැ මොකක්ද? ඒකත් අනිච්ච දුක්ඛ අනත්ත එකක්. හරයක් ඇති එකක් නෙමෙයි. මුලා මාර්ගයක වැඩපිළිලටල සම්බන්ධ වෙන කුණුගොඩට අයිති එකක්. මෙතනින් ගොඩ නගාගන්න එකින් මතු එහෙම කුණු ගොඩක් හදනවා මෙන්න මේක.

이 눈이 생긴 방식은 앞선 원인입니다. 이제 이 눈은 무엇인가? 그것도 anicca, dukkha, anatta입니다. 알맹이 있는 것이 아닙니다. 헷갈린 길의 일에 이어지는 썩은 더미에 속하는 것입니다. 여기서 쌓은 것으로 앞으로 그런 썩은 더미를 또 만듭니다.

දැන් පෙර ඇහැ කියන්නේ මොකක්ද ඒකත් සංඛතායි පරිතපන්නයි. දැන් ඇහැ මොකක්ද සංඛතායි පටිච්ච සමුප්පන්නයි. මතු හැදුනොත් මොකක්ද හැදෙන්නේ? සංඛත වූ පටිච්ච සමපන්න වූ ඇහැ තමයි මතු හටගන්නේ. එහෙනම් මේ ඇහැ කියන්නේ මෙහෙම එකක්. විග්‍රහ කරලා පටිච්ච සමුප්පාදයෙන් අන්න ප්‍රතිලෝම වශයෙන් දැකලා පුරුදු වුනාද? ඇහැ කියන්නේ මෙන්න මේ ජාතිය එකක්. සංඛතායි පටිච්ච සමුප්පන්නයි.

앞선 눈은 무엇인가? 그것도 saṅkhata이고 paṭicca samuppanna입니다. 지금의 눈은 무엇인가? saṅkhata이고 paṭicca samuppanna입니다. 앞으로 만들어지면 무엇이 만들어지는가? saṅkhata이고 paṭicca samuppanna인 눈이 앞으로 생깁니다. 그러니 이 눈은 이런 것입니다. paṭicca samuppāda로 풀어 paṭiloma로 보아 익혔습니까? 눈이란 이런 종류입니다. saṅkhata이고 paṭicca samuppanna입니다.

දැන් මේක ඇසුරු කළොත් මොකද වෙන්නේ? වැටෙන්නේ කාමය. කාමය නිසා මොකද වෙන්නේ? දූසිත භාවයට පත් වෙනත් ක්ෂේ වෙනවා. කොහෙද හරියන්නේ? ක්ෂේ ධර්මයක් වෙනවා. ඒ ධර්මය ඇසුරු කර තවත් හිටියොත් මොකක්ද? Vැනලාම යනවා. හතර අපාගත වීමට යනක වැසිලා යනවා. වය ධර්මයක් වෙනවා. එහෙනම් මේක හොඳ එකක් ලබා දෙන එකක් නම් නෙමෙයි මේ මෙයා මේ ඇස්බුලිය කියන්නේ. මේකම මට මාර්ගය. කවදා

이제 이것과 어울리면 어떻게 되는가? kāma에 떨어집니다. kāma 때문에 어떻게 되는가? 더러워지고 닳아 갑니다. 그것이 어디에 맞겠습니까 — khaya dharma가 됩니다. 그 dharma와 더 어울려 있으면 어떻게 되는가? 덮여 버립니다. 네 apāya로 가도록 덮여 갑니다. vaya dharma가 됩니다. 그러니 이것은 좋은 것을 주는 것이 아닙니다, 이 눈알이라는 것은.

ඇස්බුලිය කියන්නේ. මේකම මට මාර්ගය. කවදා හරි මම ක්ෂේභාවයට බයභාවයට පත් කරන්න. මගේ ගුණ පිරිවා දවන්න. මේ ගුලියත් එක්කලා මේ සෙල්ලමට ගියොත්. මේ ඇස් ගුලිය අරගෙන ඔය සෙල්ලමට දසන සෙල්ලමට ගියොත්. මට වෙන්නේ ක්ෂේ වැය වෙන්න ක්ෂේ ධර්මයක් වැඩය ධර්ම ක්ෂේ ධර්මයක් මේක වැහැරිලා ක්ෂේවීම පැත්තක සිද්ධ වෙලා කුණු වෙලා මැරලා යන එක තව පැත්තකින් සිද්ධ වෙනවා. එහෙමත් ක්ෂේව ධර්මයි වය ධර්මයි.

이것이 바로 나의 죽음입니다. 언젠가 나를 닳음과 무너짐에 이르게 하고 내 덕을 태워 버릴 것입니다, 이 덩이와 함께 이 놀이에 간다면. 이 눈알을 가지고 그 놀이에 가면 내게 일어나는 것은 닳고 무너짐입니다. khaya dharma, vaya dharma — 한쪽에서는 시들어 닳아 가고, 다른 쪽에서는 썩어 죽어 갑니다. 그렇게 해서도 khaya dharma, vaya dharma입니다.

මේක ඇසුරු කරන්න ගියොත් මානසික වශයෙන් සේවෙලා හිටන් පහත් බවට පත් වෙනවා. කෙලෙස් කෙලෙසින් යනවා. කාම ලේලේසයන් කෙලෙසෙනවා. කාම ලේශයන් කෙලෙස් වුනොත් මොනව තේරුම් ගන්න බැරි අන්ධ වූ බාල වූ මුලා සත්වයට පත් වෙලා හිතන් වැඩසුණු පුද්ගලයෙක් බවට පත් වෙනවා. මල පුද්ගලයෙක් වාගේ, තිරිසෙනෙක් වෙලා හරි, හතර හදාගතව හරි මොට්ටේ වෙලා හරි අර පමාදෝ මච්චනෝ පදන් කිව්වා මළවෙනිආවගේ ජීවත් වෙන තත්ත්වට පත් වෙනවා. ඔය ධර්මයට

이것과 어울리면 마음으로 닳아 낮은 데로 떨어집니다. kilesa로 더럽혀집니다. kāma kilesa로 더럽혀집니다. kāma kilesa로 더럽혀지면 아무것도 알지 못하는 눈먼, 어리석은, 헷갈린 satta가 되어 마음이 망가진 사람이 됩니다. 송장 같은 사람이 되거나, 짐승이 되거나, 네 apāya에 떨어지거나, 둔해져서, 그 'pamādo maccuno padaṃ'이라 한 대로 송장처럼 사는 처지가 됩니다. 그 dharma에 떨어졌습니다.

ජීවත් වෙන තත්ත්වට පත් වෙනවා. ඔය ධර්මයට වැටුනා. එහෙනම් කවදාවත් මේ ඇහැ පරිහරණය කරලා සුන්දර ලෝකේ බලන්න ගියොත් සංකත වූ පටිච්ච සමපන්න වූ හිස් දේකින්. වැඩක් ඇති දේකින් නෙමෙයි. කරන්න ගිය වැඩපිළිත් බවට පත් කරලා වනසලා දමන එකක් නිසා කොහෙද හත.

그러니 결코 이 눈을 써서 아름다운 세상을 보러 간다면, saṅkhata이고 paṭicca samuppanna인 빈 것으로, 쓸모 있는 것이 아닌 것으로, 하려던 일을 망가뜨려 없애 버리는 것이니 어디에 맞겠습니까.

ඒක නේද මේ එහෙනම් මේ උගුල නේද මේ? එහෙනම් මේ මානසිකත්වය තුළ ලෝකයා සවර්න උගුල තමයි මන වඩන රූප. මන වඩන රූප පස්සේ ගියො සසර ගම හැදෙන්න මෙහෙමයි කියලා දැන තැනක්ක සිහි කරන්න. මෙන්න ඉන්ද්‍රිය භාවනාව. මොට වෙලා ඉන්න එකක් නෙමෙයි ඉන්ද්‍රිය භාවනාව කියන්නේ.

이것이 바로 그 덫 아닙니까? 그렇다면 이 마음가짐 안에서 세상을 잡는 덫이 마음을 끄는 rūpa입니다. 마음을 끄는 rūpa를 쫓아가면 saṃsāra 길이 이렇게 만들어진다고 알아 깨어 있는 것 — 이것이 indriya bhāvanā입니다. indriya bhāvanā란 둔하게 있는 것이 아닙니다.

දැකපු දැකපු අරමුණ තුළ යථාභයේ පටිච්ච සමුප්පන්නව දකින්න පුළුවන් නම්. හේතුඵල සහිතව ගොඩොනැගිච්ච සංඛතත්වය පටිච්ච සමුප්පන්නත්වය දකින්න පුළුවන් නම්. ඒ ඇසුරු කරන්න ගියහම ඇතිවෙන ක්ෂේභාවය වැයභාවය දෙයාකාරයෙන් දකින්න පුළුවන් නම්. ඒ පුද්ගලත් නැවත වාරයක් මේ ඇහැත් එක්ක තිය සම්බන්ධය තියෙන මානසිකත්වයක් තිබුවා නම් ඒ චන්ද රාගය ඉදුරුවෙලා යනවා.

본 대상마다 그 참모습을 paṭicca samuppanna로 볼 수 있다면, 원인과 결과로 쌓인 saṅkhata임과 paṭicca samuppanna임을 볼 수 있다면, 그것과 어울리면 생기는 닳음과 무너짐을 두 가지로 볼 수 있다면, 그 사람에게 다시 눈과 얽히는 마음가짐이 있었더라도 그 chanda rāga가 떨어져 나갑니다.

එහෙනම් දර්ශන ආශ්වාදය පිළිබඳ යම් චන්ද රාගයෙන් වටිනාදයක් කියන මනසක් තිබනම් මානසිකත්වයක් ගොඩොනැගිලා තියෙන නම් අවිද්‍යාව. අවිද්‍යාවේ යථාර්ථය දැක්කට පස්සේ අවිද්‍යාව අවිද්‍යාව හැටියට දකිනවා. විද්‍යාව විද්‍යාව හැටියට දකිනවා. විද්‍යාවට අනුකූලව ධර්මානුකූලව මෙනෙහි කරන ධම්ම විච සම්පජ්ඣංගය ඔතන වැඩෙ. වැඩෙනකොට මෙච්චර කාල අහුවෙලා තිබ්චන ඇති හොරේ අහුවෙනවා. දැන් මොකද වෙන්නේ? මෙච්චර කල් මට හැඟවිලා පහර දුන්නේ නැ හොරා මට අහු වුණා.

봄의 맛에 대해 chanda rāga로 값지다고 여기는 마음이 있었다면, 그런 마음가짐이 쌓여 있었다면 그것이 avijjā입니다. avijjā의 참모습을 본 뒤에는 avijjā를 avijjā로 봅니다. vijjā를 vijjā로 봅니다. vijjā에 맞게, dharma에 맞게 마음에 두는 dhammavicaya sambojjhaṅga가 거기서 자랍니다. 자라면 이제껏 숨어 있던 도둑이 잡힙니다. 이제 어떻게 되는가? '이제껏 내게 숨어서 해치던 도둑이 내게 잡혔다.'

මම මුලා කරපු එකා අහු වුණා. ඒ ඡන්දර රාගයට දැන් මල්ලන්ගේ ඉඩ ගත්නේ. ඡන්දර රාගය නිදහස් වෙනකොට මොකද දෙන්නේ අන්න ඇති වෙනවා ප්‍රීතිය සම්පජ්ඣන්න නිදහස් ප්‍රීතිය දහත් දැකපු ප්‍රීතිය සැහැල්ලුව ලැබෙනවා. මෙච්චර කලින් දාහේ දැන්නේ නැ. කාන්දමක හැදෙනවා වගේ ලස්සන දකින දකින්න ගානේ පස්සෙන් ගැන ඔහ ඒ පත්තෙන් කෑදකට බලමු. කෑදන මානසිකත්වය දැන්නේ නැහැ. පැහැදිලි. පස්සි සම්පූජ්ජංගිය වැඩෙනවා.

'나를 헷갈리게 한 놈이 잡혔다.' 그 chanda rāga가 이제 설 자리를 잃습니다. chanda rāga에서 벗어나면 무엇이 오는가 — pīti sambojjhaṅga, 벗어난 기쁨, dharma를 본 기쁨이 생기고 가벼움을 얻습니다. 이제껏 있던 뜨거움이 이제는 느껴지지 않습니다. 자석에 끌리듯 아름다운 것을 볼 때마다 뒤쫓아 '저쪽에서 실컷 보자' 하던 탐내는 마음가짐이 이제는 느껴지지 않습니다. 맑습니다. passaddhi sambojjhaṅga가 자랍니다.

දැන් දකිනවා නිබ කොච්චර ශාන්තද ප්‍රණීතදද ලෝකේ කොච්චර ආදීනවද සිහි කරන්නද සිහි කරන්න උත්සාහය වීරිය එතන වැටෙනවා ධර්මාවබෝධය ලබන්න පූර්ණ කරගන්න විරිය සම්පජඤ්ඥාගයත් වැඩෙනවා.

이제 nibbāna가 얼마나 고요하고 빼어난지, 세상이 얼마나 ādīnava인지 봅니다. 그것을 떠올리고 떠올리려는 애씀과 viriya가 거기서 자랍니다. dharma 깨달음을 채우려는 viriya sambojjhaṅga도 자랍니다.

අලෝභ අද්වේශ අමෝහ මානසිකත්වයෙන් තව ලෝභ අක්ෂය ද්වේශ අක්ෂය මෝහ අක්ෂය මග පාදනකොට අන්න සමාධි සම්පජ්ඣංගයට වැල්ලාකන් ඇඩීමක් ගැටීමක් මුලාවක් නේ සමාධිය හිට පිහිටලා එන සම්මා සමාධි ලැබෙනවා. සම්මා සමාධි මානසිකත්වයට මනා පහළ වෙලා හිටන් සම්මා ඥානය පහළ වෙලා හටන් දකිනවා. අනිච්චයි දුක්ඛයි අනත්තයි කියන එක හරියටම හරි. අල්ලන්න කිසිම දෙයක් නෑහැ. ඒක සම්පූර්ණයි.

alobha·adosa·amoha의 마음가짐으로 lobha·dosa·moha가 다하는 길을 닦을 때 samādhi sambojjhaṅga로, 들러붙음도 부딪힘도 헷갈림도 없는 samādhi가 굳게 자리 잡아 sammā samādhi를 얻습니다. sammā samādhi의 마음가짐이 잘 나타나 굳고, sammā ñāṇa가 나타나 굳어서 봅니다. anicca, dukkha, anatta라는 것이 꼭 맞다. 붙잡을 것이 하나도 없다. 그것이 온전하다.

අත්හැරීම විදි නොවීක ඵලය ලබන සම්මා විමුක්තියට පත් වුනහම කෙළවර වන දර අරිහත් ඵලය. ඔතන් දැකා එක වැලා වැල්ලා එක ඵලින් පලෙන්න නැින්දානවා. ආර්ය ඵලයක් ඔන්නනම් ඇහැ මුළු කරගෙන නිවාන් දකින්න පුළුවන් ඔය. අනික ඔක්කො පැත්තකිටිය.

놓아 버리고 얽매이지 않는 열매를 얻는 sammā vimutti에 이르면 그 끝은 arahant phala입니다. 그렇게 ariya phala를 얻는다면, 눈 하나를 뿌리로 삼아서도 nibbāna를 볼 수 있습니다. 다른 것은 다 제쳐 두고서라도.

ොක නින්නම

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

පරිත හා සමවාදව දැකලා අතීතය ගැන සැකෙත් නැහැ, දැන් සැකෙත් නැහැ. මතු සැකෙත් නැහැ. මම ඒක ඉන්නවද හිතෙන මුලාවත් ඉවරයි. යථාර්ථය දැකම නිවන් නාවද කරන්න ඔය ටික. මෙන්න ඉන්ද්‍රිය භාවනාව.

그렇게 보고 나면 지난 것에 대한 의심도 없고, 지금에 대한 의심도 없고, 앞으로에 대한 의심도 없습니다. '내가 그것으로 있다'는 헷갈림도 끝났습니다. 참모습을 보아 nibbāna를 깨닫는 것이 이것입니다. 이것이 indriya bhāvanā입니다.

කන ගැනත් ඔය විදිහ හිතුවා නම් නාසය දිව කය ගැනත් ඔය අනුසාරයෙන් හිතලා තේරුම් ගත්තා නම් ඒවට ඒවට එන එන අරමුණක් ගන්නේ ඔය ක්‍රමයට හිතන්න පටන් ගත්තා. ඉස්සෙල්ලාම ඔය ටික තේරුම් ගත්තේ නැතුව ටික දවසක් හිතනකොට හොඳ හුරුවක් ලැබෙනවා.

귀에 대해서도 그렇게 생각했다면, 코와 혀와 몸에 대해서도 그렇게 미루어 생각하여 알았다면, 그것들에 오는 대상마다 그 방식으로 생각하기 시작했다면 — 처음에는 다 알아듣지 못해도 며칠 생각하다 보면 좋은 익숙함이 생깁니다.

දහම් විමසනය කරන හුරුවක් ලැබෙන්න ලැබෙන්නේ දහම් මග වැඩිලා ධර්මාවබෝධයට අතින ඥානය පහළ වෙනවා. යාව දේව ඥානමත්තාය පටිස්සතිමත්තාය ඔතනට පහළ වෙනවා. ඥානය බුදුපත් වෙනවා සතියෙන් බුදුන්පත් වෙනවා. බුදුන්පත් වෙන්න එන්න මොකද දැන්න එච්චරක රූප කාමයෝ නිශ්‍රය කරන්නේ. දැන් අනිශ්‍රය කරනවා. නිශ්‍රය කරන්නේ නැහ. අනිත්‍ය විහර දැන් ලෝකය හරයක් තියෙනවා කියලා මුලාව ඉවරයි නැතකින් ලෝකයේ උපාධියති ලෝකේ උපාදානසෙන් අල්ලන්නේ නැ.

dharma를 살피는 익숙함이 생기면 dharma 길이 자라 dharma 깨달음에 이르는 ñāṇa가 나타납니다. 'yāvadeva ñāṇamattāya paṭissatimattāya'가 거기에 나타납니다. ñāṇa가 크게 자라고 sati가 크게 자랍니다. 크게 자라면 어떻게 되는가. 이제껏 rūpa와 kāma에 기대던 것을 이제는 기대지 않습니다. 'anissito ca viharati.' 이제 세상에 알맹이가 있다는 헷갈림이 끝났으니 세상에서 아무것도 upādāna로 붙잡지 않습니다.

ඒවා අපි භික්ඛවේ භික්ඛු කායේ කායානුපස්සය වෙන කායානුපස්සනාව ඕක කරලා නම් ඕක කායානුපස්සනාව ඕකේ වේදනාව අසාරත්වය දැකනවා ඒක වේදනානුපස්සනාව ඒ සිතේ තියෙන දූෂිතාවය දැකන චිත්තානුපස්සනාව ලෝක ධර්මතාවය වටහගෙන අතර වැඩිමි මිදී නම් ධම්මානුපස්සනාව සතර සතිපට්ඨානය දැලයි ඉවරලා.

그것이 'idha bhikkhave bhikkhu kāye kāyānupassī viharati', 곧 kāyānupassanā입니다. 그렇게 했다면 그것이 kāyānupassanā이고, 그 vedanā의 알맹이 없음을 보면 vedanānupassanā, 그 마음에 있는 더러움을 보면 cittānupassanā, 세상의 dharma 성품을 알아 놓아 버리고 얽매이지 않고 벗어나면 dhammānupassanā입니다. 네 satipaṭṭhāna가 다 이루어졌습니다.

එහෙනම් ආර්ය අෂ්ඨාංගික දැක්කේ සම්මා දිට්ඨිය කල්පනා කළා සම්මා සංකල්පය වචනය භාවිතා කරා සම්මාට අය යහපත් පැත්තට ක්‍රියාවේදී අයහපත් පැත්තට නිවන් පැත්තට සම්මා කම්මාන් ජීව පැවැත්මදිවා යහපත අවබෝධ කරගන්න ඒ සඳහා කැප කළත් සම්මා ආජීව උත්සාහ වීරේතුව ධර්මාවබෝධයට සම්මා වායා සත්‍ය සත්‍යාකාරයෙන් වටහා ගත්තා තේරුම් ගත්තා සම්මා සතිය අකම්ප බවයට පත් වුණා සම්මා සමාධිය එහෙනම්

그러면 ariya aṭṭhaṅgika magga로 보자면, 그렇게 본 것이 sammā diṭṭhi, 그렇게 생각한 것이 sammā saṅkappa, 말을 바른 쪽으로 쓴 것이 sammā vācā, 행동에서 나쁜 쪽을 버리고 nibbāna 쪽으로 간 것이 sammā kammanta, 삶을 좋음을 깨닫는 데 바친 것이 sammā ājīva, dharma 깨달음에 애쓰고 힘쓴 것이 sammā vāyāma, 참을 참대로 깨닫고 안 것이 sammā sati, 흔들림 없음에 이른 것이 sammā samādhi입니다.

සමාධිය එහෙනම් අර හතර වඩනකොට එතකොට හටක් වැඩුනා. දැන් හොඳට මන සතිය තියෙනවා. සති සම්පජ්ජන් විචක්ෂණ බුද්ධියෙන් දැන් ධර්මය බලන්න පුළුවන් හැකිය.ක්ෂණ බුද්ධියෙන් ධර්මය බලන්න හැකියාව තියෙනවා. ධම්ම විචේ සම්පජ්ඣංගය ඒ වගේම නිදහස් වුණ නිරාමිස ප්‍රීතියට පත්වෙලා තියෙනවා. ධර්මය දකින්න දකින්න ප්‍රීති සම්පජ්ඣංගය සැහැල්ලුවට පත්වෙලා තියෙනවා ගත හිත පස්සති සම්පජ්ඣංගය.

그러니 그 넷을 닦을 때 여덟이 자랐습니다. 이제 깨어 있음이 잘 있습니다 — sati sambojjhaṅga. 날카로운 지혜로 dharma를 볼 수 있습니다 — dhammavicaya sambojjhaṅga. 또한 벗어난 nirāmisa 기쁨에 이르러 있습니다 — dharma를 볼수록 pīti sambojjhaṅga. 몸과 마음이 가벼움에 이르러 있습니다 — passaddhi sambojjhaṅga.

එතකොට උත්සාහය විරිය වර්ධනය වෙනවා යථාබෝධය ලබන්න අප්‍රමාදී වෙනවා. විරිය සම්බුජ්ජන් වෙන අකල්පය භාගයෙන් අලෝභ අද්වේශ අමෝහ ගුණයට පත් වනා ලෝභ ද්වේශ මෝහ ඉක්මය යනවා. සමාධි සම්බුජ්ඣංගය නිවන කරලා ලං කරලා හිට පිහිටවනවා. උපේක්ෂා සම්බුජ්ඣාන් සත්ත බොජ්ඣංගය වැෙනවා.

그러면 애씀과 viriya가 자라 참된 깨달음을 얻으려 appamāda 합니다 — viriya sambojjhaṅga. 흔들림 없이 alobha·adosa·amoha의 덕에 이르러 lobha·dosa·moha를 넘어갑니다 — samādhi sambojjhaṅga. nibbāna에 가까이 하여 굳게 자리 잡게 합니다 — upekkhā sambojjhaṅga. 이렇게 satta bojjhaṅga가 자랍니다.

නිවනට ලං වෙන්න ලං වෙන්න නිවන ශාන්තයි ප්‍රණීතයි. නිවන ශාන්තයි ප්‍රිතයි ලෝකය අහදීනවයි කියලා දකින්න දකින කෙන මහා ප්‍රඥාව වැඩි වඩිලා නිදහස් වෙලා අත්හැදි යනවා ලෝකෙට නැවත වාරයක් කවදාවත් අල්ලන්න නැති නිදහස් වෙන්න මානසිකත්වයකින් තමන්ට යනවා නිදහස් එකක් කියලා. නැවතම් අල්ලන්න හේතු නැහ. හොඳට තේරෙනවා.

nibbāna에 가까워질수록 'nibbāna는 고요하고 빼어나다, 세상은 ādīnava다'라고 보는 사람은 큰 paññā가 자라 벗어나 놓아 버립니다. 세상을 다시는 결코 붙잡지 않을 벗어난 마음가짐으로 '나는 벗어났다' 하고 갑니다. 다시 붙잡을 까닭이 없습니다. 아주 또렷이 압니다.

කරදසියා වතුර දැම්මහම වතුර අල්ලනවා පේනවා. කෙල් ටිකක් ගාලි වෙලා වතුරට දාලා වනවා. වතුර අල්ලන්න නැති බව වැටහෙනවා පේනවා. ඒ වගේ ඉස්සෙල්ලා හිතට මන වඩන රූපයක් එනකොට කිව් බහිනවා පේනවා. ඔබ වෙලා ඇතුලට යනවා. දැන් මන වඩන රූපයක් පේනකොට තෙච්ච කන දාසිය වතුර අල්ලන්න නැතුව ලිස්සලා ගියා වගේ ආවා ගියාමි නිසා කල්ලපු එකක්. බැඳුන්ේ නෑ

종이에 물을 부으면 물이 스며드는 것이 보입니다. 기름을 조금 발라 물에 넣으면 물이 스며들지 않는 것이 보입니다. 그처럼 예전에는 마음에 마음을 끄는 rūpa가 오면 젖어 들어 안으로 스며드는 것이 보였습니다. 이제는 마음을 끄는 rūpa가 보여도, 기름 바른 종이에 물이 스며들지 않고 미끄러져 내리듯 왔다가 그냥 갑니다. 묶이지 않았고 안에 얽히지 않았습니다.

හැදුන්ේ නෑහැ ඇතුලේ. ලස්සන හැටියට පේන තිබිච්ච ලෝකය කියන එක ඒ විදිහට පෙනුනා. ලෝක සම්මතය ඕගට තමයි ලස්සනාව කියන්නේ කියලා දකිනවා. හැබැයි අල්ලන්න වටිනාකමක් නැති නිසා මගේ හිතට බැහැගත්තේ නැහැ කියලා කියලහත් දකිනවා. නිදහස් වන බවත් වටිනවා.

아름답게 보이던 세상이 그렇게 보였습니다. 세상 통념으로는 그것을 아름다움이라 하는 줄 봅니다. 그러나 붙잡을 값어치가 없어 내 마음에 들어오지 않았다는 것도 봅니다. 벗어남이 값지다는 것도 봅니다.

අන්න එතන දැනගත්තනා එයා දකිනවා. මම ලෝකයෙන් නිදහමෙක් හැටියට බැඳිද්දි වෙච්ච යම්කිසි දැනක් තිබුණාම් තව නිදහස් වෙච්ච බව ඔහොම දකිනවා ම පලහින් දකින හැට.

그때 알게 된 그는 봅니다. 세상에 묶여 있을 때 있던 것이 무엇이었는지, 그리고 벗어난 뒤의 모습이 어떤지를 그렇게 봅니다. 그것이 열매를 보는 방식입니다.

ඉතින් මෙබඳු මාර්ගය අනුගමනය කරලා මෙබඳුඵලයක් මට ලැබුණා. ඒ නිසා මෙන්න මේ ආකාරය ක්ලේශයා ප්‍රහීණ වෙලා ගියා. නිරෝධ වුණා. තව ඉතුරු එහෙම තියෙනවද අරිහත්යට පත් වෙලා නැත්නම් පේනවා තා මේ මේ මාත්‍රයක් මට තව ඉතුරු. එහෙනම් මම ඒක ඉවර කරගන්න උත්සාහ කරලා මාර්ගය වඩන්න වන අදහසක් ෙනවා. ඉවරම කරලා තියෙනවා පේනවා.

'이런 길을 따라 이런 열매를 얻었다. 그래서 이렇게 kilesa가 버려져 갔다, nirodha 되었다.' 아직 남은 것이 있는가 — arahant이 되지 않았다면 '이만큼이 아직 내게 남았다'고 보입니다. 그러면 '그것을 끝내려 애써 길을 닦아야지' 하는 생각이 듭니다. 다 끝냈다면 끝낸 것이 보입니다.

කෝ අල්ලනවද? නෑ ගේනා. මොනවත් ඉතුරු තියෙනවද? මොකුත් ඉතුරු නැහැ. ඔක්කොම ගෙවිලා. එහෙනම් මොනවාර මට ඒ ටික පේනවා. මාර්ගය පේනවා, ඵලය පේනවා. නිවන පේනවා. කෙලෙස් ඉතිරි නෑ කියලා දකිනවා. ඉවරයි කියලා දකින්න. අන්න අරිහත් ඵලයට පත් වුනාට පස්සේඒ ප්‍රත්‍යවේ සහ ඥාණ හතර පහල තමන් තමාගේ තත්ත්වය වැටගන්න.

'붙잡는가? 아니다. 남은 것이 있는가? 아무것도 없다. 다 다했다.' 그러면 그것이 내게 보입니다. 길이 보이고, 열매가 보이고, nibbāna가 보입니다. kilesa가 남지 않았다고 봅니다. 끝났다고 봅니다. arahant phala에 이른 뒤 그 paccavekkhaṇa ñāṇa가 나타나 자기 상태를 압니다.

ඉතින් ගැඹුරු එකපාර ඇහුවහම තේරුම් ගන්න බැහැ. නමුත් අහනකොට අහනකොට වැඩෙයි මේ කියන ධර්මය මොකක්ද කියලා. ඉතින් මෙන්න මේ විදිට තමයි අපි මේ දකින්නේ.

깊은 것은 한 번 들어서는 알 수 없습니다. 그러나 듣고 또 들으면 이 dharma가 무엇인지 앎이 자랍니다. 그래서 우리는 이렇게 보는 것입니다.

මේ ඇහැ මුල් කරගෙන දැක්කා වාගේම කන්න ශබ්දයක් එනවා. අපි ඔය ක්‍රමයට දකින්න පුරුදු වෙනවා. මනාසේ ඉවරලා මොකක්ද මේ ආ මිහිරි ශද්දයක්. මොන ජාතියේ මිහිරක්ද කාම ආශ්වාදගෙන තියෙන දෙන මිහිරි. ඉස්තියට පුරුෂ නාදයක්, පුරුෂයට ස්තී නාදයක්. එහෙම නැත්නම් කාමයට හැඟීම ඇති කර නාදයක්. ඒ විදිහේ දෙයක් නෙමෙයි යා. එහෙනම් කාම සංඥාවක් හටගන්නට කාම රාගයක් හටගන්නට හේතුකාරක වෙන සද්දයක් එහෙම ආපනම් ඉස්සෙල්ලාම ඇරගන්නේ ඒක. ඒටත් ඉස්සෙල්ලා අරගන්න එකක් තියෙනවා. ද්වේශයට පත් කරන කටුක් එකක් එහෙම ආවවා නම් විධාන හොඳට කියන එක තේරුම් ගන්න ඕන. එහෙන සත්දය මොකක්ද අපි දන්නේ? ආවට පස්සේ අඳුගන්නේ මේක ප්‍රණීත එකක් මේක කටුකක්.

눈을 뿌리로 본 것처럼, 귀에 소리가 옵니다. 그 방식으로 보기를 익힙니다. 잘 깨어 '이것은 무슨 달콤한 소리인가, 어떤 달콤함인가, kāma의 맛을 주는 달콤함인가? 여자에게 남자 목소리, 남자에게 여자 목소리, 아니면 kāma의 느낌을 일으키는 소리 — 그런 종류는 아닌가?' 그렇다면 kāma saññā, kāma rāga가 생기는 원인이 되는 소리가 왔다면 먼저 그것을 떼어 냅니다. 그보다 먼저 떼어 낼 것도 있습니다. dosa로 이끄는 거친 소리가 왔다면 그것을 잘 알아야 합니다. 소리가 무엇인지 우리가 어떻게 압니까? 온 뒤에 알아봅니다 — 이것은 빼어난 것, 이것은 거친 것.

ප්‍රණී එකක් ආනම් මොකද ඇවිල්න්න හිටෙනවා. අමිරි එකක් ආවා නම් ගැටෙන්න හිටෙනවා. ඇලීමයි ගැටීමයි මුලාවකින්න දුරුෂිතතාවය මතු වෙන්නේ.

빼어난 것이 오면 들러붙고 싶어집니다. 듣기 싫은 것이 오면 부딪히고 싶어집니다. 들러붙음과 부딪힘과 헷갈림으로 더러움이 올라옵니다.

එහෙනම් කනට ශබ්දයක් ඇහෙනකොට සිද්ධ වෙන්න ස්වභාවය මේකයි. පෘථග්ජන ලෝක සත්වය අම්කිත කරන්නේ මෙහෙම ශබ්දයක් ඇට ඒන් එහර හිතාගන්න මානසිකත්වයක් නැති නිසා එක්කෝ ඇලෙනවා, එක්කෝ ගැටෙනවා එක්කෝ මුලා වෙනවා. ඇලිලා ගැටිලා මුලා වෙලා ඒ පැත්තේ ගිහිල්ලා සේවභාවයට වයභාවයට පත් වෙලා බැ.

그러니 귀에 소리가 들릴 때 일어나는 성품이 이것입니다. puthujjana 세상 satta는 이런 소리가 들릴 때 달리 생각할 마음가짐이 없어 들러붙거나, 부딪히거나, 헷갈립니다. 들러붙고 부딪히고 헷갈려 그쪽으로 가서 닳고 무너집니다.

ආර්ය ධර්මය තේරුම් ගත්ත ඒ තත්ත්වය පහළ වෙන්න හේතු නැහ. ඒ නිසා මම ඇලෙන්නේ නෑහැ, ගැටෙන්නේ නෑහැ මුලා වෙන්නේ නැහැ. මේකේ යථාර්ථය දකින්න පුද්දු වෙච්ච ආකාරය මේකත්

ariya dharma를 안 이에게는 그런 상태가 나타날 까닭이 없습니다. '그래서 나는 들러붙지 않고, 부딪히지 않고, 헷갈리지 않는다.' 이것의 참모습을 보도록 익힌 방식으로 이것도 봅니다.

බලනවා. එහෙනම් කය කියන්නේ මොකක්ද? සතර මහා භූතයන්ගෙන් ගොඩැගිලා තියෙන වස්ගුලියක් තමයි මේ එහෙනම් ගෞමේ ගුරියතා මේ කන කිව්වේ. මේක නිකන් හටගත්ත ඉස්සරලා තිබුණත් නැහැ මේක සකස් වෙච්ච එකක්. මොන සතර මහාභූතයන්ගෙන් කවද හරි සකස් වුණා. කොහොමද සකස් වුනේ? අර ඉස්සෙල්ලා දැක්කා වගේ පටිච්ච සමුප්පන්න දකි මෙහෙමයි මේක සකස් වුනේ. පෙර භවයේදී මෙන්න මේ ආකාරයට සම්බන්ධ සාකින් භව හටගෙන ඒ භවපත් ජාතියලා උප්පත්ත භවයකින් උප්පත්තිය ජාතියක් හටගත්ත කියන ප්‍රතිඵලය තමයි සතර මහාභූතයන් එක් කරලා හිතුරතලයක් හදන කන කියන හැරතලයට ගොඩනා නගලා දුන්නේ. එහෙනම් පටිච්ච සමුප්පන්න

그렇다면 귀란 무엇인가? 네 mahābhūta로 쌓인 살덩이가 이 귀입니다. 이것은 그냥 생긴 것도, 처음부터 있던 것도 아닙니다. 짜인 것입니다. 어떤 네 mahābhūta로 언젠가 짜였습니다. 어떻게 짜였는가? 앞서 본 것처럼 paṭicca samuppanna로 봅니다. 이렇게 짜였습니다. 앞선 bhava에서 이렇게 이어진 saṅkhāra로 bhava가 생기고, bhava paccayā jāti로 upapatti bhava에서 upapatti jāti가 생긴 결과가, 네 mahābhūta를 모아 귀라는 것으로 쌓아 준 것입니다.

නගලා දුන්නේ. එහෙනම් පටිච්ච සමුප්පන්න මේකත් දැක්කලා සද්දය ඇසුරු කරන්න ගිහිල්ලා සද්දායට බැඳිද ගියොත් මනස දූෂ්‍ය භාවයට පත් වෙලා ක්ෂේය භාවයට වය භාවයට පත් වෙලා හිතකම් මානසික වශයෙන් ආධ්‍යාත්මික වශයෙන් පිරිලා යනවා.

그렇다면 이것도 paṭicca samuppanna임을 보고, 소리와 어울리러 가서 소리에 묶이면 마음이 더럽혀져 닳고 무너져, 마음으로도 안으로도 시들어 갑니다.

කවදාවත් නැසුමක් ලැබෙන්නේ මේ වස්තුවක් සේ වෙලාවේ ඇවිලා යනවා ස්වභාවය කියන ලෝක ධර්මතාවයක් එහෙනම් මෙතන එකකවත් ගන්න හරයක් නැහ. ආධ්‍යාත්මික වශයෙන්වත් බාහිර වශයෙන්වත් මේ ශබ්දය මුල් කරගෙන ගන්න හරයක් මට නෑහ. මේ පස්සේ බැඳෙන්න ගියොත් මොකද වෙන්නේ?

결코 쉼을 얻지 못합니다. 이것은 언젠가 타 버리는 성품이라는 세상의 dharma 성품입니다. 그렇다면 여기에는 붙잡을 알맹이가 하나도 없습니다. 안으로도 밖으로도 이 소리를 뿌리로 붙잡을 알맹이가 내게 없습니다. 이것을 쫓아 묶이면 어떻게 되는가?

සේභාවයට වයභාවයට පත් වෙලා එයා ලෝක ආශ්වාදය හොඳයි කියන තැන්ට බැඳනම් නැවත කන හට ගැනීමට හේතු වාර්ය මය අයින් වෙන්නේ නැහ. එහෙනම් අල්ලගන්න මිහිර එක මාර තොණ්ඩුවක් මාර උගුලක් නිසා. මේකෙ මට අල්ලගන්න දෙයක් නැහ කියලා වටහා ගත්තහම එකෙන් එකට එකින් එකට ආශ්වාදයගෙන් මිදිලා යනවා. සද්දය ඇහිච්චාරය ඒකේ ස්වභාවයක් දැනිච්චාල හැබැයි මට ඒක හොඳයි කියලා බැඳෙන මානසිකත්වයක් තියරුවා නම් ඒක මට අන්න නිදහස් වුණා.

닳고 무너져, 그가 세상의 맛이 좋다는 데 묶이면 다시 귀가 생기는 원인에서 벗어나지 못합니다. 그러니 붙잡는 달콤함은 Māra의 올가미, Māra의 덫입니다. '여기 내가 붙잡을 것이 없다'고 깨달으면 하나하나 맛에서 벗어나 갑니다. 소리가 들렸고 그것의 성품을 느꼈지만, 그것이 좋다고 묶이는 마음가짐이 없었다면, 그로써 나는 벗어난 것입니다.

අනුකූරව නිදහස් කරන්න ඕන නිසා එකපාරක සියලු මිහිරි සත්ව නැති කරන්නේ නෑ. දහම් හඬ, පිරිත් නාදය ඒවා නැති කරන්නේ නැ. ඉස්සෙල්ලම නැති කරගන්නේ මොකක්ද? කාමයට හේතු වෙන ඒවා, ද්වේශයට හේතු වෙන ඒවා. ලෝභයට හේතු වෙන, ද්වේශයට හේතු වෙන හදක් තියවු නම් ඉස්සෙල්ලා ඒක නැති කරගන්න. තවදුරටත් අපි පුළුවන් නම් කාමයට හේතු වෙන හටක් තියෙනවා ඒක නැති කරගන්න.

차근차근 벗어나야 하므로 한 번에 모든 달콤한 소리를 없애지는 않습니다. dharma의 소리, paritta 소리는 없애지 않습니다. 먼저 무엇을 없애는가? kāma의 원인이 되는 것, dosa의 원인이 되는 것입니다. lobha나 dosa의 원인이 되는 소리가 있다면 먼저 그것을 없앱니다. 나아가 할 수 있다면 kāma의 원인이 되는 소리가 있으면 그것을 없앱니다.

තවදුරටත් හේතුකාර වෙනකොට රූපනා රූප සබ්ද රූපය අහන්න රූපාවචර යම්කිසි ආශ්වාදයක් දෙන හඬක් තියෙනවා නම් පිරිස හඬ ඒ වගේම දහම් මිහිරි ආදය එහෙම රූපාවචරයි. ඒකත් මට රූපාවචරේ කක් හටගන්න හිතුෙනවා කිය දැන ගත්තොත් ඒකත් අයින් කරගන්න මට්ටම හිනා අරිහත් මාර්ග පූර්ණය කරගෙන කරෙන්නම්. මට ඒකේ වැඩකුත් නැහැ කියලා ඒකෙත් චන්දාගේ

더 나아가, rūpāvacara의 맛을 주는 소리가 있다면 — paritta 소리나 dharma의 달콤한 소리 같은 것은 rūpāvacara입니다 — 그것도 내게 rūpāvacara의 귀가 생기는 원인이 된다고 안다면, 그것도 떼어 내어 arahant 길을 채워 갑니다. '그것도 내게 쓸모없다' 하여 그것에 대한 chanda rāga도 놓습니다.

අත්හන්න. අත්දෙනා එතනින් බෙදලා. ඇයිට මෙහා අතෙන්නෙ මතට මනිනවා. ඒනිසා අයින් එහා

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අතරින්නේ ලෝභයට ද්වේශයට මෝහයට හේතු වෙන්න යම් නාදයක් ඇත්ද ඒකට හේතු කරගෙන නාදය සමග බැඳීමක් ැඳීමක් චන්ද රාගයක් වුනා ඒකයි ඉස්සෙල්ලා අත්රගන්නේ.

먼저 놓는 것은, lobha·dosa·moha의 원인이 되는 어떤 소리가 있다면 그것을 원인으로 한 소리와의 묶임, 얽힘, chanda rāga입니다. 그것을 먼저 놓습니다.

ඊට පස්සේ කාම සුගතියට උපදින්න සීතය වුනේ කාම හඬ තවෙනවා. හැබැයි දූෂ වෙන කාම හලක් ආවතම තමයි සතර අපා වෙත පැත්තට යන්නේ. එහෙම නොවන කාම හරක්කානම් කාම රූප උප්පත්තිය කණක් හටගන්න හිතු වෙනවා. ඒකත් මහා මතයක්. එහෙනම් කාමාස්වාදයන්ගේ ආදීනව දැකලා ඒකනොත් බේදෙනවා කියලා ගත්තහම අනාගාමී ඵලයනකම මැරි.

그다음, kāma sugati에 태어나는 원인이 되는 kāma 소리가 있습니다. 다만 더러워지게 하는 kāma 소리가 오면 네 apāya 쪽으로 갑니다. 그렇지 않은 kāma 소리라면 kāma 세계의 태어남에서 귀가 생기는 원인이 됩니다. 그것도 큰 짐입니다. 그러니 kāma의 맛의 ādīnava를 보아 그것에서 벗어난다면 anāgāmī phala까지 이릅니다.

ඊට පස්සේ බණ අහඬ පිරිත් හඬ වෙනවා. ඒ නාතට සබන් දීගිලා ඒක සාන්තා ප්‍රිතයක් කියලා ගන්න කියලා. එතන බැඳුනොත් ඉන්නවා. මම රූප ලෝකයෙන් ඉක්මන්න බැට කනක් පහළ වෙන හේතු තියෙනවා තම. එහෙනම් රූප ලෝකේ උපන්න පැවැත්මක් ඒ සමත ඒ පැවැත්මක් එපා ම පැවැත් ඉවර කරන්න හැදන කියලා දැනගත්තා නම් අයත් මාර්ගය පූර්ණය කරගෙන ඉන කියලා රූප රාග අරූප රාග ඉවර වෙන්න ඒක බැඳීමෙන් හිතව කරනවා. එහෙනම් එයාට මොනවා අහනේ හින්න තත්ව පත් දවසට ඇහෙන ඒවා ඇහෙනවා. අහන්දර රාජියක් නැවනවා.

그다음 bana 소리, paritta 소리가 있습니다. 그 소리에 묶여 그것이 고요하고 빼어나다고 붙잡는다면, 거기 묶이면 거기에 머뭅니다. '나는 rūpa 세상을 넘지 못하고 귀가 나타날 원인이 남아 있다. 그렇다면 rūpa 세상에 태어나는 존재, 그 존재도 싫다, 존재를 끝내야 한다' 하고 알았다면, arahant 길을 채우며 rūpa rāga와 arūpa rāga가 끝나도록 그 묶임에서 마음을 거둡니다. 그러면 그에게 들리는 것은 들리지만, 듣고 싶은 바람은 사라집니다.

මෙන්න මෙතනට පදෙලා කෙල වුනොත් සරිහක් ඵලය විරෝධියා වෙනවා ඒ මාර්ගයට මෙම රූප ශබ්ද

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

විරෝධියා වෙනවා ඒ මාර්ගයට මෙම රූප ශබ්ද ගන්ධ රස ස්පර්ශ කියන මේවා ලබන ඇස කන දිවනාසය ශරීරය මන කියන මේ ඉන්ද්‍රිය ටික කියන්නේ. ඔය විදිහට එකින් එකට සංකතයි, පටිච්ච සමුප්පන්නයි ක්ෂේ ධර්මයි වය ධර්මයි කියන මේ සිද්ධාන්තය ම හිතන්න ඕනේ. මෙන්න මේකට කියනවා ආර්යවෙනි

그 길에서 이 rūpa, sadda, gandha, rasa, phoṭṭhabba를 얻는 눈·귀·혀·코·몸·마음이라는 이 indriya들을 그렇게 하나하나 saṅkhata, paṭicca samuppanna, khaya dharma, vaya dharma라는 이 이치로 생각해야 합니다. 이것을 ariya vinaya의 indriya bhāvanā라 합니다.

ඉන්ද්‍රිය භාවනාව එකක් කරපුවහම ඔක්කොම ලැබෙනවා කි නො කරපුවහමයි. ඉති තේරුම් ගත්තා නම් නිවන් දකින්න එක ගැඹුරු වැඩියි යලි යලි අහනකොට තමයි තේරුම් ගන්නත් පුළුවන් වෙන්නේ. එක කටිපත කරපුවා හරි යලි යලි අහලා අහලා එහෙම ගන්න පුරුදු වෙන්න ඕනේ. මොකද ආසේවිතාය භාවිතාය බහුලීගුතාය යානිකතාය වත්තු කතාවය ආදී වශයෙන් වෙනවා ඒ කියන්නේ ආරු කරන්න භාවිතා කරන්න බොහෝකොට ඇතුළු කරන්න යානයක් මෙන් කරගන්න වස්තුවක් කරගන්න

indriya bhāvanā 하나를 하면 모두를 얻는다는 것을 이렇게 알았다면, nibbāna를 보는 그 하나는 아주 깊어서 거듭 들어야 알 수 있습니다. 한 번 해 보았더라도 거듭 듣고 또 들어 그렇게 받아들이기를 익혀야 합니다. 왜냐하면 'āsevitāya bhāvitāya bahulīkatāya yānīkatāya vatthukatāya' 따위로 말씀하셨으니, 곧 익히고, 닦고, 많이 하고, 수레처럼 삼고, 바탕으로 삼으라는 것입니다.

ඒ ආකාරයෙන් කියන එක අරගෙන එකින් එකෙ එකට සම්බන්ධ කරලා දැනගෙන ප්‍රගුණ කරගත්තහ මෙන්න මේ උත්සාහය තුළින් මාර්ගය වැඩෙනවා ධර්මාවබෝධය ලැබෙනවා. යළි යලි විමර්ශනය කරන්න ඕනේ යළි යළි ආවර්ජනය කරන්න ඕනේ. එතකොට තමයි ශක්තිය ලැබෙන්නේ.

그렇게 말씀하신 것을 받아들여 하나하나 이어 알고 길러 가면, 이 애씀으로 길이 자라고 dharma 깨달음을 얻습니다. 거듭 살피고 거듭 되새겨야 합니다. 그래야 힘을 얻습니다.

ඔය අපි ඉස්සෙල්ලා මූලික වශයෙන් දැනගත්තහම අපිට පුළුවන් නිවන් දැකීමට මාර්ගය තමන්ටම පැහැදිලි කරගන්න Yeah.

그것을 먼저 기본으로 알아 두면, nibbāna를 보는 길을 스스로 또렷이 할 수 있습니다.

번역 고르기