dharma desanā 1
ධර්ම දේශනා 1
අද අපිට ලැබිලා තියෙන ප්රශ්න හතර එක ප්රශ්නයක් තියෙනවා මේ උප්පාද ිති බංග කියන වශයෙන් ිතියක් තිබෙද කියලා ප්රශ්නයක් අහනවා.
오늘 우리에게 들어온 물음은 넷입니다. 그 가운데 하나는 uppāda, ṭhiti, bhaṅga라고 할 때 ṭhiti라는 것이 정말 있느냐고 묻습니다.
මේකදි විශේෂයෙන්ම හොඳින් තේරුම් ගන්න ඕනේ කාරණයක්
여기서 무엇보다 잘 알아 두어야 할 점이 있습니다.
අභිධර්මය තුළ චිත්තක්ෂණයක් තුළ තිබෙන අවස්ථාවක් තමන් උප්පාද සිති බවංග කියන වචනයෙන් පෙන්නලා තියෙන්නේ අවස්ථා තුනක් ගැන චිත්තක්ෂණය අවස්ථා තුනා.
abhidharma에서 uppāda, ṭhiti, bhaṅga라는 말로 보여 주는 것은 cittakkhaṇa 하나 안에 있는 세 국면, 곧 cittakkhaṇa의 세 단계입니다.
මෙතනදි හුඟෙන ප්රශ්නයක් මත්වෙලා තියෙනවා මේ ලෝකේ ස්ථිර දෙයක් නැත්නම් ටි වෙන්නේ කොහොමද කියලා ප්රශ්නයක්.
여기서 많은 이에게 물음이 생겼습니다. 이 세상에 굳건한 것이 없다면 ṭhiti가 어떻게 있을 수 있느냐는 것입니다.
ඒකයි මේ ථති කියන අවස්ථාව ගැන හරි තියෙන්නේ.
그래서 이 물음은 바로 ṭhiti라는 국면에 관한 것입니다.
උප්පාද අවස්ථාවයි භංග අවස්ථාවයි ගැන කියනවා ටි අවස්ථාවක් තිබුනොත් පැවැත්මක් ස්ථිර වෙනවා නේද කියන ප්රශ්නයක් හිතට එනවා. ඒකයි මේ ප්රශ්නයේ නගලා තියෙන්නේ.
uppāda 국면과 bhaṅga 국면을 말할 때, 만일 ṭhiti 국면이 있다면 있음이 굳건해지는 것 아니냐는 물음이 마음에 듭니다. 그래서 이 물음이 나온 것입니다.
ස්ථිර පැවැත්මක් ගැන කොතනහරි කිය වෙනවා නම් ඒක බුද්ධ දහමට එකකද කියන මේ තර්කය තමයි මේ ඉදිරිපත් කරලා තියෙන්නේ.
굳건한 있음을 어디서든 말한다면 그것이 부처님의 dharma에 맞느냐는 따짐이 여기 내놓아진 것입니다.
මේකෙදී අපි දකින්නම් මොකක්ද මේ ටි කියන්නේ?
그러면 이 ṭhiti라는 것이 무엇인지 살펴봅시다.
ඊට ඉස්සෙල්ලා මේ උප්පාද තිරිංග වශයෙන් කියන්න ඉස්සෙල්ලා මේ අපි දකින්න ඕන දෙයක් තියෙනවා
그 전에, uppāda, ṭhiti, bhaṅga를 말하기에 앞서 먼저 보아야 할 것이 있습니다.
මේ ලෝකයේ පවතින සියලුම අපි කතාවකින් කියනවා නම් ලෝකේ පවතින දෙයක් ගැන කතා කරනවා නම් ඒ පැවැත්මට අපි කතා කරන හැම දේකම අ ඉපදීමක් පැවැත්මක්,ැනසීමක්.
이 세상에 있는 것을 두고 말한다면, 그 있음 가운데 우리가 말하는 모든 것에는 생겨남, 머물러 있음, 사라짐이 있습니다.
මෙන්න මේ කාරණය විග්රහ වෙනවා. එහෙම පැවැත්ම නැහනම් ටි කියන්නේ පැවැත්ම කියන්නේ ස්ථිර පැවැත්මක් ගැනද කියන්නේ මොකක්ද කියන්නේ කියන එක හොඳට මනාසේ විග්රහ කරලා තේරුම් අරගන්න ඕනේ.
바로 이 점을 풀어 보아야 합니다. 그렇다면 ṭhiti, 곧 있음이라는 것이 굳건한 있음을 말하는 것인지, 무엇을 말하는 것인지를 잘 풀어서 알아들어야 합니다.
මේ ලෝකයේ පැවැත්මට හේතුකාරක වෙන මොන දෙයක් හරි තියෙනවා නම් ඒ කියන්නේ අපි යම්කිසි නමකින් අඳුන්වනවා නම් ඒ නමකින් අඳුන්වන්නේ මොකක්ද කියලා ඉස්සෙල්ලා තෝරගන්න ඕනේ. සම්මතයයි පරමාර්ථයයි කියන දෙකකින් සම්මතය මොකක්ද කියලා ඉස්සෙල්ලා තෝරාගන්න ඕනේ.
이 세상의 있음을 이루는 무엇이 있다면, 곧 우리가 어떤 이름으로 그것을 부른다면, 그 이름으로 부르는 것이 무엇인지 먼저 가려내야 합니다. sammuti와 paramattha 둘 가운데 sammuti가 무엇인지부터 가려내야 합니다.
අපි දැන් මනුස්සයා කියලා කියනවා. දැන් මනුස්සයා කියලා කියන්නේ විපරිණාමයට පත්වෙලා මොහොතක්වත් එකාකාර නොපැවච්චී විපරිණාමයට පත්වෙන ක්රම රටාවක් තුළ මිු ක්රමර හටහා සංපිණඩනය කරලා කාල සීමා තුළ සිද්ධ වෙන විභිනාමික ක්රමර හටාවක් සම්පිණඩනය කරලා ඒකට කියන නමක් තමයි මනුස්සයා කියන්නේ.
우리는 ‘사람’이라고 말합니다. ‘사람’이란, 한순간도 같은 모습으로 머물지 않고 바뀌어 가는 흐름을 어느 때 사이로 묶어 그것에 붙인 이름입니다.
සම්මතය කියන්නේ අන්න එහෙම එකක්.
sammuti란 바로 그런 것입니다.
පරමාර්ථයයි සම්මතයයි කියන දෙකේදී සම්මත කියන එක තෝරාගන්න ඕනේ.
paramattha와 sammuti 둘 가운데 sammuti를 먼저 가려내야 합니다.
බල්ලා කියලා කියනවා. ඒ සම්මතයක්.
우리는 ‘개’라고 말합니다. 그것은 sammuti입니다.
යම්කිසි ක්රියාධාමයක විපරිණාමික ක්රියාධාමයක යම් කාල සීමේමාවක් තුළින් ඒ නමින් කතා කරන්න පුළුවන්.
바뀌어 가는 어떤 흐름을 어느 때 사이 동안 그 이름으로 부를 수 있습니다.
ඒ අවස්ථාව ඉක්ම ගිහින්නේ නැත්නම්. ඔ සම්මත අවස්ථාව ඉක්ම ගිහින්නේ නැත්නම්. අන්න ඒකට කාල සීමාවක් තුළ සිද්ධ වෙන සිද්ධාන්තයක් මුල් කරලා තමයි සම්මත පනවන්නේ.
그 국면이, 그 sammuti의 국면이 지나가지 않은 동안 말입니다. 이처럼 어느 때 사이에 일어나는 일을 바탕으로 sammuti를 세웁니다.
අවස්ථා සම්පිණඩනයකට වෙන් කරගන්නවා යම්කිසි විදිහක සම්මත නමක්. ඒ අවස්ථා සම්පිඩනය හඳුන්වන්න.
여러 국면을 묶은 것을 부르려고 어떤 sammuti 이름을 따로 떼어 둡니다.
එක අවස්ථාවක් කියලා හොයිම දේකවත් මේ ලෝකේ සම්මතයක් පනවන්න බැ.
단 한 국면뿐인 것에는 이 세상에서 sammuti를 세울 수 없습니다.
කාල සීමාවක් නැති සම්මතයක් පනවන්න බැ යම් දේකට.
때의 길이가 없는 sammuti는 어떤 것에도 세울 수 없습니다.
ලෝකයේ සම්මත කරලා තියෙන හැම දෙයක්ම ලොකු හෝ කුඩා හෝ කාල සීමාවක් තුළ සිද්ධ වෙන්නේ විපරි විපරිණාමික අවස්ථා සම්පිදනය කිරීම කියන නමක් තමයි සම්මතය කියන්නේ.
세상에서 이름 붙여진 모든 것은, 길든 짧든 어느 때 사이에 일어나는 바뀌어 가는 국면들을 묶은 것이며, 그 이름을 sammuti라고 합니다.
ඒවා කියන එක වැටහෙනවත් කියලා හිතාගන්න ටිකක් හොඳට හිතලා බලන්න මොකක්ද මේ කියන්නේ.
이것이 무슨 말인지 알아듣도록 조금 깊이 생각해 보십시오.
මොහොතක්වත් එකාකාරව නොපැවතී ක්රියාත්මක වෙන්නා වූ ක්රියාධාමයන් හැරෙන්න මේ ලෝකය තුළ ස්ථිරව පවතින එකක් නෑහ.
한순간도 같은 모습으로 머물지 않고 움직이는 흐름들 말고는 이 세상에 굳건히 머무는 것은 없습니다.
[උගුර කෑරීම]
[목청 가다듬는 소리]
එහෙනම් මේ ලෝකයේ හැම සම්මතයක්ම පනවලා තියෙන්නේ ලොකු කුඩා කාල එකක්මයි. කාලයක් සම්බන්ධ නැති අවස්ථාවක් පනවන්න බැ.
그렇다면 이 세상의 모든 sammuti는 길든 짧든 때의 길이를 지닌 채 세워진 것입니다. 때와 얽히지 않은 국면은 세울 수 없습니다.
චිත්තක්ෂණය කියන්නේ අසුරු සැනක් ගහන මොහොතක් නැත්නම් තත්ත්වරයක් ඒ වගේ උපමාවක් පෙන්නනවා. කෝටි ලක්ෂයක් බෙදපුහම් පංගුවත් අරන් කාලයක් තුළ සිද්ධ වෙන ක්රියාධාමයකට කියන නමක්. තිපත්තනය ඒකත් එකක් නෙමෙයි. ඒකීයව පවතින හෙට කියන නමක් නෙමෙයි.
cittakkhaṇa에 대해서는 손가락 한 번 튕기는 순간이나 1초 같은 비유를 듭니다. 그것을 십만 꼬띠로 나눈 한 조각의 때 안에서 일어나는 흐름에 붙인 이름입니다. 그것 또한 하나가 아니며, 홀로 머무는 것을 일컫는 이름이 아닙니다.
තත්වරයෙන් කෝටි ලක්ෂයෙන් පංගුවක් අරගත්තා නම් ඒ පංගුවට බෙදුවොත් 10න් එක ආරම්භය. 10න්දෙ 10න්ත 10න්හ ඔහොම ගිහින් 10න් 999ට යනකම් ඒක පැවැත්ම.
1초를 십만 꼬띠로 나눈 한 조각을 다시 나누면, 첫째 몫이 시작입니다. 둘째, 셋째, 넷째… 이렇게 999째까지 가는 동안이 머묾입니다.
10 අන්තිම 10හය වෙන කොටස ඒක විනාශය. එහෙනම් භංගය.
마지막 몫이 사라짐입니다. 곧 bhaṅga입니다.
උප්පාද ිති භංග කියන අවස්ථා තුන චිත්තක්ෂණයක් තියෙනවා. මොකද හේතුව? චිත්තක්ෂණය කියන්නේ කාල මාත්රයක් අඩංගු සම්මතයක්. පරමාර්ථයක් නෙමෙයි චිත්තක්ෂණය කියන්නේ. ඒ තමයි ඉතාම කුඩා සම්මතය.
cittakkhaṇa에는 uppāda, ṭhiti, bhaṅga라는 세 국면이 있습니다. 왜 그럴까요? cittakkhaṇa란 때의 크기를 담은 sammuti이기 때문입니다. cittakkhaṇa는 paramattha가 아닙니다. 그것은 가장 작은 sammuti입니다.
එතන පටන්ගෙන අපි කිව්වොත් මේ ලෝකයේ සත්වල කියලා කිව්වා නම් එහෙනම් යම්කිසි මේ ලෝකය කියලා කිව්වානම් බාහිරමේ ලෝකය මහාකල්ප එකක් කියන කාලයක් අරගත්තහම ඒකත් මහා කල්පයක් කියන කාලයක් තුළ එහන උපරිණාමික ක්රියාදාමයක සම්මතයක් ඇති කරලා කිව්වේ එකක් තමයි ලෝකය. ඉතින් ලෝකයක්
거기서부터 말해 보면, 이 세상의 cakkavāḷa, 곧 바깥 세상이라는 것도 mahākappa 하나라는 때를 잡았을 때, 그 mahākappa 안에서 바뀌어 가는 흐름에 sammuti를 붙여 부른 것이 세상입니다.
කිව්වේ එකක් තමයි ලෝකය. ඉතින් ලෝකයක් තියෙනවා. ලෝකය හටගන්න කාලයක් තියෙනවා. ඒ ලෝකය හටගෙන ඒ වගේම හටගෙන පවතින කාලයක්, හටගෙන වැසෙන කාලයක්, වැනසිලා පවතින කාලයක් තියලා අන්තක්කල්පස්ස කියලා අන්තක්කල්පවක් මහාකල්ප එකයි කියලා.
그러니 세상이 있습니다. 세상이 생겨나는 때가 있고, 생겨나 머무는 때가 있고, 무너지는 때가 있고, 무너진 채 있는 때가 있어, antarakappa들을 두고 이것을 mahākappa 하나라고 합니다.
ලොකු සම්මතයක් තියාගෙන තියෙනවා ලෝකෙට. ඒකට අපි ලෝකය කිව්වා. එහෙනම් මේ සත්වයෝ ජීවත් වෙන සක්වල කියලා අපි කියනවා. මේ සක්වලක් සම්මත කරලා තියෙනවා ඒ විදිහට.
세상에는 이런 큰 sammuti가 붙어 있고, 우리는 그것을 세상이라 불렀습니다. 그리고 중생이 사는 곳을 cakkavāḷa라고 하는데, cakkavāḷa도 그렇게 이름 붙여진 것입니다.
එතන පටන් ගෙන කාල වකවානු හැමක්ම සහිත නමක් යොදලා යමක් හඳුන්වන්න මේ පැවැත්මේ යමක් හඳුන්වන්න නමක් යෙදලා තියෙන සියලු දේටම ඒ නමින් හඳුන්වන්න පුළුවන් කාලා වකවානුවක් තියෙනවා.
거기서부터 이 있음 가운데 무엇을 가리키려고 이름을 붙인 모든 것에는, 그 이름으로 부를 수 있는 때의 길이가 있습니다.
දැන් මිදිහේ කිව්වහම දල වශයෙන් අවුරුදු 120 කාල සීමාවක් සීමා කරගෙන ඒක ඒ කියන්නේ ආසන්න කාලයක් විතයි වැඩි වෙන්නත් පුළුවන් අඩු වෙන්නත් පුළුවන්.
‘사람’이라고 하면 대략 120년쯤의 때로 테두리를 지웁니다. 어림잡은 것이니 더 길 수도 짧을 수도 있습니다.
ඒ කාලය තුළ මිනිහා කියලා සම්පත කළා. මළමිනියට මිනිහා කියන්න බැ. උපදින්න ඉස්සෙල්ලා මනුස්සයා කියලා කතා කරන්න බැ. එපැත්මියේ පටන් ගෙනන ඔහු මැරෙනකක්. ඔහුට සම්මත කරනවා මනුස්සයා කියලා. ඒක සම්මතයක්.
그 동안을 ‘사람’이라고 이름 붙였습니다. 주검을 사람이라 할 수 없고, 태어나기 전을 사람이라 말할 수도 없습니다. 태어난 때부터 죽을 때까지 그를 사람이라 부릅니다. 그것이 sammuti입니다.
දැන් බල්ලා කියලා අපි වචනයක් සම්මත කරනවා. බල්ලා කියලා හඳුන්වන්න පුළුවන් ඒ නාමයෙන් හඳුන්වන්න පුළුවන්. උපතේ පළඟෙන බලු මැඩියත් බල්ලා. ඉපතන තැන් පටනු බල්ලා. මැරෙනකම්ම නාගි බල්ලා කියන්නත් අත සන්තිමට මූලත් බල්ලා.
이제 ‘개’라는 말을 정해 둡니다. 그 이름으로 부를 수 있습니다. 갓 태어난 강아지도 개이고, 태어난 때부터 개입니다. 죽을 때까지, 늙은 개도 개이고 마지막 끝까지 개입니다.
ලදරු බල්ලයි, නාගි බල්ලයි දෙන්න අතරම ඉන්නේ බල්ලෝ. තරුණ බල්ලත් බලලා, මැදි වයස් එකත් බල්ලා ගැටවර බල්ලා ඉතින් ඒකයි ඉතින් ළමා බල්ල ඉතින් ඒක මටම උන් ඉන්නවා.
강아지와 늙은 개 사이에 있는 것도 개입니다. 젊은 개도, 한창때 개도, 어린 개도, 아기 개도 모두 그 안에 있습니다.
ඉතින් ඔය අවස්ථා සම්පිදනයක් ඔක්කොම කරන බල්ලා කියලම කියන්න පුළුවන්. දැන් බල්ලා වෙනස් වෙන්නේ නැහැ නාති වුණා කියලා. ඌ බල්ලම මයි. මළට පස්සේ
그러니 그 국면들을 모두 묶은 것을 ‘개’라고 부를 수 있습니다. 늙었다고 해서 개가 바뀌지 않습니다. 여전히 개입니다. 죽은 뒤에는—
බල්ලම මයි. මළට පස්සේ බල්ලා මැරිලා. දැන් බල්ල කියලා හඳුන් දැන් බල්ලගේ මේ මලකුණ ඇට සැකිල්ලට එනඑකන් කියන්න පුළුවන් බලු මලකුණ ඇට සැකිල්ලට බලු මළකුණ කියන්නේ නෑහැ බළු ඇට සැකිල්ල කියනවා. ආ සම්මතය වෙනස් වුණා.
개가 죽었습니다. 이제 개의 주검은 뼈대가 될 때까지 개 주검이라 부를 수 있지만, 뼈대가 되면 개 주검이라 하지 않고 개 뼈대라고 합니다. sammuti가 바뀐 것입니다.
දැන් ඇට සැකිල්ල යන්තාක් කල් දිරකඩ වෙනකන් කොච්චර කල් යනවද ඇට සැකිල්ල ගැලවිලා කෑලි වැරෙනක. බළු ඇට සැකිල්ලා තියෙනවා. කෑලි කෑලි ගැලවිල්ලට පස්සේ බලු වැටක කියන සම්මතයට බැ. දැන් බලු වැට සැහැකිල්ල කියන්න බැහැ කෑලිව.
뼈대가 삭아 부서지기까지 얼마나 오래 걸리든, 뼈가 떨어져 조각나기 전까지는 개 뼈대가 있습니다. 조각조각 흩어진 뒤에는 개 뼈대라는 sammuti로 부를 수 없습니다. 조각들을 개 뼈대라 할 수 없습니다.
එහෙනම් මේ සම්මතයක් හැදෙන්නේ මෙන්න මෙහෙමයි. යම්කිසි කාල සීමාවක් තුළ විපරිණාමයට පත්වීම වැඩනසිලා යන ඒ කාල සම්පිඩනයක්. කාලය තුළ එන ක්රියා සම්පිඩනයක් එකතු කරලා. ඒකට තමයි අපි සම්මතයක් පනවන්නේ.
그러니 sammuti는 이렇게 생깁니다. 어느 때 사이에 바뀌어 가고 무너져 가는 것을 묶고, 그 때 안에 오는 움직임들을 하나로 모아서, 거기에 sammuti를 세웁니다.
මොනද ඒක හරි එහෙමයි. දැන් මනුස්සයා කියන්නේ ඒක සම්මතයක්.
그렇지요, 그런 것입니다. ‘사람’이란 sammuti입니다.
දැන් මනුස්සයා කියන එක හැදිලා තියෙන්නේ බාලා ලදරුව අවස්ථාව අවස්ථාව ඒ ඊට පස්සේ ගැටවර අවස්ථාව තරුණ අවස්ථාව මනුස්සයා ඉන්න නමෙ බැඩි වයස් අවස්ථාව මහළු අවස්ථාව මේ අදිස්ථා සම්ප්රීදනයටම කියනවා මනුස්සය අවස්ථාව එහා මනුස්සයා අන්න මනුස්සයා කියන සම්මතයෙන් ඔය අවස්ථාව ඔක්කොම ගන්න පුළුවන්. දැන් මේ ටි කියන වචනය පෙන්නන්නේ
‘사람’은 갓난아기 때, 어린 때, 그다음 사춘기, 젊은 때, 한창때, 늙은 때로 이루어져 있고, 이 국면들을 묶은 것을 사람이라 합니다. ‘사람’이라는 sammuti로 그 국면들을 모두 담을 수 있습니다.
පුළුවන්. දැන් මේ ටි කියන වචනය පෙන්නන්නේ දැන් මනුස්සයාගේ ටි අවස්ථාව කිව්වේ මොකක්ද? මනුස්සයා කියන නමින් හඳුනන්න පුළුවන් යම් කාලයක් තියෙනවද ඉපදීමකින් පස්සේ මරණය අතරතුර කාලය ඒ සම්මතයෙන් අමතන්න පුළුවන් කාලයට කියගිනවා බළු මිනිස්තිය අවස්ථාව
그러면 ṭhiti라는 말이 보여 주는 것, 사람의 ṭhiti 국면이란 무엇입니까? ‘사람’이라는 이름으로 알아볼 수 있는 때, 곧 태어남 뒤 죽음까지의 사이, 그 sammuti로 부를 수 있는 때를 사람의 ṭhiti 국면이라 합니다.
දැන් මිනිහා සම්මතය අහක් කරන්න බැහැ කොච්චර වෙනස් වුණාද වෙනස් නොම වීමක් නෙමෙයි මේ කියන්නේ. පිටි කිව්වේ මිනිහා කියන නමින් සම්මතයෙන් පවත්වන්න පුළුවන් යම් කාලේක මිනිස්තිය ඒකයි.
아무리 바뀌어도 ‘사람’이라는 sammuti를 떼어 낼 수 없습니다. 바뀌지 않는다는 말이 아닙니다. ṭhiti란 ‘사람’이라는 이름의 sammuti로 이어 갈 수 있는 어느 때의 머묾, 바로 그것입니다.
අවස්ථාවක තිබෙන්නා වූ ස්ථිර අවස්ථාවක් කියන එක නෙමෙයි මේ ති කියන්නේ.
ṭhiti란 어떤 국면에 있는 굳건한 상태를 말하는 것이 아닙니다.
උප්පාද ිබංග කියන එක අත්හරිච්ච. ලෝකයේ කිසිම වස්තුවක් සම්මත කරන්න පනවන්න පුළුවන් නම් ඒ මොකක්ද කියලා අපිට ප්රශ්නයා කරන්න වෙනවා.
uppāda, ṭhiti, bhaṅga를 버린다면, 세상의 어떤 것에 sammuti를 세울 수 있는지, 그것이 무엇인지 물어야 합니다.
සමහර අය කියනවා එතනම උපන්න වලා උපන්න වලා ඉපදුනා නැහනම් ඇති වුණා නැති වුණා ඇති වුණා එතන මෙහෙම බණක් කියනවා මේ කාලේ මැදක් ගැන කතා කරන්නේ නැති බණක්.
어떤 이들은 거기서 바로 생겨났다, 일어났다 사라졌다, 일어났다 사라졌다 하며, 때의 가운데를 말하지 않는 가르침을 폅니다.
අපි ඇහුවොත් එහෙම ඒ මැදක් නැති එක සම්මතයක් කියන්න කියලා මොකක් කියන්න?
그렇다면 우리가 묻겠습니다. 가운데가 없는 sammuti를 하나 대 보라고 하면 무엇을 대겠습니까?
මැදක් පේනවා නම් මැදක් පේන එකට මිනිහා කියන එකේ උපතයි. මිනිහා කියන එකේ මරණයයි දෙපැත්ත නම්.
가운데가 보인다면, ‘사람’의 태어남과 ‘사람’의 죽음이 두 끝입니다.
ඒ දෙක අපේ මැදක් නැද්ද?
그 둘 사이에 가운데가 없습니까?
මිනිහා කියන්නා වූ අවස්ථාව තුළ උපතයි මරණය අතර මැදක් නැහ. උපන්නේ දරුවෙක් මලේ මහල්. දරුවයි මහයි අතරේ මැදක් තිබුනේ නැද්ද?
사람이라는 국면 안에서 태어남과 죽음 사이에 가운데가 없습니까? 아기로 태어나 노인으로 죽었습니다. 아기와 노인 사이에 가운데가 없었습니까?
ඒ මැද මැදට කතා කරන්නේ මනුස්සයා කියන වචනය නෙමෙයි. මැද කාලේ කතා කරන්නේ වෙන නමකින්.
그 가운데를 일컫는 말이 ‘사람’이 아니란 말입니까? 가운데 때를 다른 이름으로 부른단 말입니까?
උපන් තැන් පටන් මනුස්සයෙක් මනුස්සයෙක් කියන වචනය භාවිතා කරපු සම්මතය මනුස්සය කියන සම්මතයෙන්ම ගෙනියන්න පුළුවන් කාලයේ තියෙනවා කවදා හරි එයා මැරෙනවා.
태어난 때부터 ‘사람’이라는 말을 쓴 그 sammuti를 그대로 이어 갈 수 있는 때가 있고, 언젠가 그는 죽습니다.
එතකම් මනුස්සයෙක්. මහළු මනුස්සයෙක් ගැටවර මනුස්සයෙක් තරුණ මනුස්සයෙක් මනුස්ස කියන කෑල්ලෙන් තමයි ඒ අවස්ථාව ථි අවස්ථා කියලා මනුස්සයත්වය කිය මනුස්සයා කියන එකෙන් තමයි මේ සිති අවස්ථාව පිනෙන්නේ.
그때까지 그는 사람입니다. 늙은 사람, 사춘기 사람, 젊은 사람, 모두 ‘사람’이라는 말로 그 국면, ṭhiti 국면을 일컫습니다. 사람다움, 곧 ‘사람’이라는 말로 이 ṭhiti 국면이 드러납니다.
දැන් මනුස්ස කියන්නේ තත්ත්වය ස්ථිර නැද්ද? එතන ඒ කාලි තුළ හැබැයි සම්මතය ස්ථිරත්වය කියන එකක්.
그러면 그 동안 ‘사람’이라는 상태는 굳건하지 않습니까? 그것은 sammuti로서의 굳건함입니다.
පරමාර්ථ වශයෙන් මොහොතක් පාසා වෙනස් වෙන්නා වූ ස්වභාවය කියන්නේ තව එකක්. පරමාර්ථය පරමාර්ථය වශයෙන් ගන්න ඕනේ මේ තිටි කියන අවස්ථාවේ සම්මතයෙන් සම්මතයෙන් කිව්වේ දේ තෝරාගන්න ඕනේ.
paramattha로 보면 순간마다 바뀌는 성품은 또 다른 이야기입니다. paramattha는 paramattha로 받아들여야 하고, 이 ṭhiti 국면에서는 sammuti로 말한 것을 가려내야 합니다.
දැන් තිටි කියන්නේ වචනය ස්ථිරයි කියන වචනයට ගන්න ගියොත් එහෙම කුමක ස්ථිරත්ත ෙද කියලා විග්රහ කරගන්න බැරි නිසා තමයි. ිතිය අවස්ථාවක් පනවනවා නම් ඒක ධර්මයට විරෝධී කියන්නේ.
ṭhiti라는 말을 ‘굳건하다’는 말로 받아들이고는 무엇이 굳건한지 풀어내지 못하니까, ṭhiti 국면을 세우면 dharma에 어긋난다고 말하는 것입니다.
දැන් අපි නානවා. නෑ මේ ආරම්භයක් තියෙනවා, නෑ අවසානයක් තියෙනවා නෑ මැදක් නැද්ද සබන් ගාන වෙලාවිලා ගත්තොත් එහෙම ඒකත් අර නාන අවස්ථාව එක කොටසක්.
우리가 목욕을 합니다. 시작이 있고, 끝이 있습니다. 가운데는 없습니까? 비누칠하는 때를 잡는다면 그것도 목욕하는 국면의 한 부분입니다.
වතුර බාධි 100ීක් නෑවා නම් මෙනෙහි පළවෙනි බාධිය නාන්න ආරම්භ කරන නෑම ආරම්භ කළා උප්පාද අවසාන සිවෙනි බාලිය නැවා නැම ඉවරයි බන්දෝ.
물 백 양동이로 목욕한다면, 첫 양동이를 부을 때 목욕이 시작되었습니다. uppāda입니다. 마지막 백째 양동이를 부으면 목욕이 끝납니다. bhaṅga입니다.
හතරිච්ච බාල්දී නමයනට මොකක්ද නෑමේ ිතිය අවස්ථාව නෑ සම්මතයේ ටිතිය අවස්ථාව විපරිණාම එකයි.
그 사이 아흔아홉째 양동이까지는 무엇입니까? 목욕의 ṭhiti 국면, sammuti의 ṭhiti 국면이며, 바뀌어 감입니다.
අවසරයි ස්වාමීන් වහන්ස ඔව් ඒ ආරම්භයක් ික්ම අවසානයක් පටන් ගන්නවානේ පටන් ගන්නවා. ආරම්භයත් එක්ක අවසානයක් පටන් ගත්තට අවසාන වුණේ නෑහ නේද?
(물음) 스님, 여쭙겠습니다. — 네. — 시작과 함께 끝도 시작되는 것 아닙니까? — 시작됩니다. 시작과 함께 끝이 시작되었어도 끝나지는 않았지요?
වතුර බාදී 10ක් නඑකි 10ස්වෙනි බාලිය නම් අවසාන 100ක් නානවා නම් 100වෙනි බාලිය නම් අවසාන බාල්දියේ පළවෙනි බාල්දිය නානකොට තව 1999කට අවසානය කරා යන්න එකක් ඉවරයි 999ක් තියෙනවා. දෙවෙනි බාදිය නානකොට කාලයෙන් දෙකෙන් දෙකක් ඉවරයි 1998ක් තව ගෙවෙන්න තියෙනවා. අවසානය කරා යාම ආරම්භයේ ගෙවී යාම.
물 열 양동이로 씻는다면 열째 양동이가 끝이고, 백 양동이라면 백째가 끝입니다. 천 양동이라면 첫 양동이를 부을 때 끝을 향해 하나가 끝나고 999개가 남습니다. 둘째 양동이를 부을 때 둘이 끝나고 998개가 남습니다. 끝을 향해 가는 것이 곧 시작이 닳아 가는 것입니다.
ඔය දෙක හැම එකම තියෙනවා. නමුත් නානවා කියන වචනය දැන් 99ි බාලදිය නානවා. තවත් ඔහු මොකක්ද කරන්නේ? නානවා කියන්නේ නැ වෙන එකක් කියන්න. තව නානවා.
그 둘은 어느 때나 함께 있습니다. 하지만 아흔아홉째 양동이를 부을 때 그는 무엇을 하고 있습니까? 목욕한다고밖에 달리 말할 수 없습니다. 여전히 목욕하고 있습니다.
බාල්දිය නාල භාදිය පැත්තකින් තිබ ආන්න නාර ඉවරයි.
양동이를 붓고 양동이를 한쪽에 내려놓으면 그때 목욕이 끝납니다.
දැන් නානවා කියන සම්මත උපතක් තිබුනේ නැද්ද? අවසානයක් තිබුනේ නැද මැතක් තිබුනේ නැද්ද?
그러면 목욕이라는 sammuti에 태어남이 없었습니까? 끝이 없었습니까? 가운데가 없었습니까?
අන්න ිති කියන්නේ ඔන්න ඕකටයි. වෙනස් නොවෙන එකක් පෙන්නන්න ටිති කියන අදහසක් ගත්තේ නැහ. ඒ නිසා තමයි කියන්නේ යෝ නිරුක්තින්
ṭhiti란 바로 그것을 말합니다. 바뀌지 않는 무엇을 보여 주려고 ṭhiti라는 생각을 쓴 것이 아닙니다.
නැහ. ඒ නිසා තමයි කියන්නේ යෝ නිරුක්තින් නොජානාති ජානාති පිට ගත්ත මුළු ත්රිපිටකය දැනගත්තත් වැඩක් නෑහ. ඒ පදයට සැක හැරලා ඒ පදෙන් කිව්වේ අදහස තේරුම් ගන්න පුළුවන් වෙන්න ඕනේ. පදේ පදයේ විකන් කිව්වේ. පදෙන් පදයේ සැකැරලා විග්රහ කරන්න ගිහිල්ලා. ඕක
그래서 ‘yo niruttiṃ na jānāti’라 했습니다. 말뜻을 모르면 Tipiṭaka 전체를 안다 해도 쓸모가 없습니다. 그 낱말에 대한 의심을 걷어 내고 그 낱말이 뜻하는 바를 알아들을 수 있어야 합니다. 낱말 하나하나의 뜻을 말한 것입니다.
පදයේ සැකැරලා විග්රහ කරන්න ගිහිල්ලා. ඕක තෝරාගන්න බැවා වනේ අන්ද ගෝගවී අන්දරියා කැනේ හැපෙනවා වගේ එනවා. තෝරගන්න බැරු වෙනවා. ධර්මය අධර්මය කරලා හිතනවා එතකොට සිති කිව්වේ මොකක්ද කියලා ඒ තැන තැනට ඔබන විදිහට ඒ ිතිය මොකක්ද කියලා තෝරගන්න බැ. එනම් තමයි ප්රශ්නය.
낱말을 붙들고 풀이하려다가 가려내지 못하면 눈먼 이가 이리저리 부딪히듯 됩니다. 가려내지 못하게 됩니다. dharma를 adharma로 여기게 됩니다. 그러면 ṭhiti가 무엇을 말하는지, 자리마다 맞게 ṭhiti가 무엇인지 가려낼 수 없습니다. 그것이 바로 문제입니다.
එහෙනම් සෑම සම්මතයකින්ම චිත්තක්ෂණය කියන්නේ ඉතාම කුඩාම කාල සීමාවකදී සම්මතය ලෝක සම්මත දේවල් වල.
그러니 세상에서 이름 붙인 모든 것 가운데 cittakkhaṇa란 가장 작은 때의 길이에 붙인 sammuti입니다.
එතකොට ඒ චිත්තක්ෂණය කියන එකෙත් උප්පාද ටිබංග කියන්නේ චිත්තක්ෂණයේ ටි අවස්ථාව කියන්නේ ඒ මැද අවස්ථාව චිත්තක්ෂණය කියලම කතා කරනවා මිසක් කයකට. ඒකට වෙන නමක් කියන්න බැහ. වෙන සම්මතයක් දාන්න බැහ.
그러면 cittakkhaṇa의 uppāda, ṭhiti, bhaṅga에서 ṭhiti 국면이란 그 가운데 국면이며, 그것도 그냥 cittakkhaṇa라고 부를 뿐입니다. 다른 이름을 붙일 수 없고, 다른 sammuti를 씌울 수 없습니다.
අර මනුස්සයා කියන එක නම් නාකි වුනත් මනුස්සයා ලදරුවත් මනුස්සයා කිව්වා වාගේ නාකි වුණයි කියලා මනුස්සයා නෙමෙයි දැන් එයා බල්ලේ කියන්න යන්නේ. වෙන නමක් කියන්න යන්නේ.
‘사람’이라는 말이 늙어도 사람, 아기여도 사람이라 하듯, 늙었다고 해서 그를 사람이 아닌 개라고 부르거나 다른 이름으로 부르지는 않습니다.
ඒ සම්මතයෙන් පවත්වන්න පුළුවන් නානවා කිව්වා නම් නානවා කියන එකේ හැම අංගයක්ම නානවා කියන කාලිමාවේ විපරිණාක කටයවල එකක්.
그 sammuti로 이어 갈 수 있는 것, 곧 ‘목욕한다’고 했다면, 목욕의 모든 부분은 목욕이라는 때의 테두리 안에서 바뀌어 가는 일입니다.
[උගුර කෑරීම]
[목청 가다듬는 소리]
පද එක වාදිය නානකොට වාදි උසලා ගන්නවා. වතුර ටික ඔලුවට දාගන්න හදනවා. ඒකත් අතර මග කාලම අවස්ථාවක්වත් එකාකාර පවතින කාල නෙමෙයි. විපරිණාමික ක්රියාවලියක් නැත්නම් ලෝකයේ කිසිම සම්මතයක් ගොඩනැගෙන නැහ.
첫 양동이로 씻을 때 양동이를 들어 올리고, 물을 머리에 부으려 합니다. 그 사이의 때도 한 국면조차 같은 모습으로 머무는 때가 아닙니다. 바뀌어 가는 흐름이 없으면 세상에 어떤 sammuti도 세워지지 않습니다.
විපරිණාමික ක්රියාවලියක් නැති තැනෙන සම්මත ගොඩනැගන්න බැහ.
바뀌어 가는 흐름이 없는 곳에는 sammuti를 세울 수 없습니다.
එහෙනම් මේ ලෝකේ කතා කරන චිත්තක්ෂණය කියන්නේ පරමාර්ථයක් කියලා කියන සම්මතයක් නිසා. චිත්තක්ෂණය කියලා හැඟින්න නෙමෙයි සම්මතයක්.
그러니 이 세상에서 말하는 cittakkhaṇa는 paramattha라고들 하지만 실은 sammuti입니다. cittakkhaṇa라고 부르는 그것은 sammuti입니다.
චිත්ත චෛතසික රූප නිබ්බාන කියන යම් ඒ යම්කිසි ක්රියාදාමයක් තියෙනවා. ඒවා ක්රියාත්මක වෙන්නේ. ඒ ක්රියාත්මක කියන ක්රම රටාවක් තියෙනවා මේ ක්රම රටාවටයි පරමාර්ථ කියන්නේ. ක්රම රටාවට ගෝචර එන වස්තු සම්මත.
citta, cetasika, rūpa, nibbāna라고 하는 것들이 움직이는 어떤 흐름이 있습니다. 그것들이 움직이는 짜임새가 있는데, 바로 이 짜임새를 paramattha라고 합니다. 그 짜임새 안에 드는 것들은 sammuti입니다.
දැන් චිත්තක්ෂණය පරමා මාත්රයක්ද ඇහුවොත් චිත්ත චෛතසික පරමාර්ථ වෙන්නේ කොහොමද? මෙන්න මේ මේ ආකාරයේ ක්රියාකලාපයකින් මෙන්න මේ පඳු හිතක් හටගන්නවා. මෙන්න මේ සිද්ධාන්තයටයි පරමාර්ථය කිව්ේ.
그러면 cittakkhaṇa가 paramattha냐고 묻는다면, citta와 cetasika가 어떻게 paramattha가 되겠습니까? 이러이러한 움직임으로 이러한 마음이 일어난다는 바로 그 이치를 paramattha라고 했습니다.
ඒකට හටගන්නේ චිත්තයට පරමාර්ථ කියන්නේ නැහ. මේ මේ චිත්තයට මේ මේ චෛතසික මෙබඳු ආකාරයෙන් එකතු වෙනවා. ඒකයි ධර්මතාවය. අන්න සිද්ධාන්තය. ඔන්න ඔය සිද්ධාන්තයටයි පරමාර්ථ කියන වචනේ කියන්නේ. චිත්ත චෛතසික රූප පරමාර්ථ කියලා ගත්තා කිව්වත් මේක තෝරගන්න බැරුවයි ගන්නේ.
그렇게 일어난 마음을 paramattha라 하지 않습니다. 이러이러한 citta에 이러이러한 cetasika가 이런 식으로 어울린다는 것, 그것이 dhammatā, 곧 이치입니다. 바로 그 이치를 paramattha라는 말로 부릅니다. citta, cetasika, rūpa가 paramattha라고 받아들이는 것은 이것을 가려내지 못해서입니다.
රූප පරමාර්ථ කියලා හන කියන්නේ රූපයක් හැදෙන ආකාරයක් තියෙනවා. ක්රම රටාවක්. මෙන්න මේ ක්රම රටාව කොයි කාලෙවත් වෙනස් කරන්න පුළුවන් එකක් නෙමෙයි. ඒ නිසා කියනවා පරමාර්ථය වෙනස් වෙන්නේ නැ. පරමාර්ථය කියන්නේ චිත්තවත් චෛතසිකවත් රූපවත් නෙමෙයි. චිත්ත චෛතසික රූප සම්මත
rūpa paramattha라 함은 rūpa가 이루어지는 어떤 방식, 짜임새가 있다는 것입니다. 이 짜임새는 어느 때에도 바꿀 수 없습니다. 그래서 paramattha는 바뀌지 않는다고 합니다. paramattha는 citta도 cetasika도 rūpa도 아닙니다.
නෙමෙයි. චිත්ත චෛතසික රූප සම්මත ඒ සම්මත ක්රියාත්මක වෙන්නේ යම් රටාවකට. අන්න ඒ රටාව කිසි දවසක වෙනස් කරන්න බැරි නිසා ඒ අන්න ඒකට කියනවා පරමාර්ථය පරමාර්ථ චිත්තවත්, පරමාර්ථ චලසිකවත්, පරමාර්ථ රූපවත් ලෝකේ නෑ.
citta, cetasika, rūpa는 sammuti이고, 그 sammuti들은 어떤 틀을 따라 움직입니다. 그 틀은 어느 날에도 바꿀 수 없기에 그것을 paramattha라고 합니다. paramattha인 citta도, paramattha인 cetasika도, paramattha인 rūpa도 세상에 없습니다.
චිත්ත කියන්නේ සම්මත. චෛතසික කියන්නේ සම්මත රූප කියන්නේ සම්මත.
citta는 sammuti입니다. cetasika는 sammuti입니다. rūpa는 sammuti입니다.
හැබැයි චිත්ත කියන එක සම්මත වුනාද? ඒ චිත්ත හටගන්න ක්රමයක් තියෙනවා. දැන් සෝමනස්ස සහගත ඥාන සම්පිච්චත චිත්තයක් හටගන්න ක්රමයක් තියෙනවා. ඒක බල්ලෝ මරලා හිතනවා. ඒ ක්රමය ලබන්න බැ.
그러나 citta가 sammuti라 해도 그 citta가 일어나는 방식이 있습니다. somanassa-sahagata ñāṇa-sampayutta citta가 일어나는 방식이 있습니다. 개를 죽이고서 그런 마음을 품을 수는 없습니다. 그 방식을 얻을 수 없습니다.
පානගාතයක් කරලා හොරකමක් කරලා සෝමන කරලා ඥාන සම්පත්ත චිත්තයක් පහළ කරන්න බැහැ. එහෙම ක්රම කතාවක්. එහෙනම් ඒකට ගැලපෙන
술을 마시고 도둑질을 하고서 somanassa ñāṇa-sampayutta citta를 일으킬 수는 없습니다. 그런 짜임새의 이야기입니다.
එහෙම ක්රම කතාවක්. එහෙනම් ඒකට ගැලපෙන අලෝභ අද්දේශ අමෝහ මහා පුණ්ය කර්මයක් කරුවොත් අන්න ඒ පුණ්ය කර්මයක් සමග සම්බන්ධ වෙලා තමයි ඒකෙත් තියෙනවා.
그러니 그에 맞게 alobha, adosa, amoha로 큰 puñña kamma를 한다면, 그 puñña kamma와 이어져서 그것이 있게 됩니다.
ඒකට අනුකූල ක්රමයක්. ඊට අනුකූල වන්නා වූ ඒ අන්න ඒ පුණ්ය චෛතසිකයක් ලෞකික කුසල චෛතසිකයක් ගොඩනැගෙන්න. වන්නා වූ පුණ්ය කුසල කියන මේ දෙක ගොඩනැගෙන්න අවශ්ය කරන්නා වූ යම් වැඩ පිළිවිලලා තියෙනවා ක්රම රටාවක් තියෙනවා. ඒ ක්රම රටාවෙන් ලැබෙන්නේ ඒ ජාතියේ හිතක්.
그에 맞는 방식입니다. 그에 맞는 puñña cetasika, lokiya kusala cetasika가 세워지도록, puñña와 kusala라는 이 둘이 세워지는 데 필요한 차례와 짜임새가 있습니다. 그 짜임새에서 그런 종류의 마음이 얻어집니다.
එතකොට අන්න ඒක තමයි ඒ සිද්ධාන්තය. ඔන්න සිද්ධාන්තය පරමාර්ථයක්.
그것이 바로 그 이치입니다. 그 이치가 paramattha입니다.
අකුසල් සිගන්නවා කිව්වා නම් අකුසල් සිම්මත කියපු වචනක් සම්මත.
akusala가 일어난다고 했다면, akusala라는 말은 이름 붙인 말, 곧 sammuti입니다.
හැබැයි අකුසල් සිටගන්න ක්රමයක් තියෙනවා. මෙන්න මේ ආකාර වන්නා වූ ආකාරයෙන් ආවොත් පාප කර්මයක් කරන අවස්ථාවක් දැකලා ඒක ලෝභ සහගත පාප කර්මයක් නම් ඒ ලෝභ සහගත පාප කර්මය තුළ ආරම්භ කිරීම පටන් ගන්නකොට ලෝභය මුල් කරගත්ත හිතකින් ඒ ලෝභ කාරක අරමුණක් අහුවෙලා ඒක සතුටු වෙලා සෝමනගත වෙලා ඒක කරන්න ඒක වැරැද්දක් නෑහ කියන්න. දෘට්ඨිය සහ දෘෂ්ටිය සම්පිත්ත වෙලා
그러나 akusala가 일어나는 방식이 있습니다. 이러이러한 식으로 와서, pāpa kamma를 저지를 기회를 보고, 그것이 lobha가 따르는 pāpa kamma라면, 그 일을 시작할 때 lobha에 뿌리를 둔 마음으로 lobha를 부르는 대상을 붙잡고, 그것에 기뻐하고 들떠서, 그것을 하는 게 잘못이 아니라고 여기며,
කියන්න. දෘට්ඨිය සහ දෘෂ්ටිය සම්පිත්ත වෙලා යම්කිසි කෙනෙක් ඒක කරනවා නම් සෝමනස්ස සහගත දිට්ඨි සම්පවිච්ච සිත කියන සිත හටගන්න ක්රමය ඔන්න ඕකයි. අන්න ඒ ක්රම රටාවට කියනවා පරමාර්ථය.
diṭṭhi와 어울려 누군가 그것을 한다면, somanassa-sahagata diṭṭhigata-sampayutta citta가 일어나는 방식이 바로 그것입니다. 그 짜임새를 paramattha라고 합니다.
ඒකෙන් හටගත්ත සෝමනත්ත සහගත්ත දිට්ඨි සම්පිත හිත සම්මතයක්.
그렇게 일어난 somanassa-sahagata diṭṭhigata-sampayutta 마음은 sammuti입니다.
දැන් සම්මතයයි පරමාර්ථය තෝරගන්න ඕනේ අභිධර්මය පරමාර්ථයක්වට අභිධර්මය කියන එකේ පරමාර්ථය කිව්වේ මොකක්ද අන්න පරමාර්ථය දැනගන්න ඕනේ ඒක කිව්ප සම්මතය දැනගන්න ඕනේ.
이제 sammuti와 paramattha를 가려내야 합니다. abhidharma가 paramattha라 해도 abhidharma에서 말하는 paramattha가 무엇입니까? 그 paramattha를 알아야 하고, 그것이 말하는 sammuti를 알아야 합니다.
චිත්ත පරමාර්ථය චෛතසික පරමාර්ථය කියලා කියන්නේ. චිත්ත චෛතසික ධර්ම නෙමෙයි. චිත්ත කියන්නේ සම්මත. චෛතසික කියන්නේ පර සම්මත. හැබැයි චිත්තයි චෛතසිකයි දෙකෙන්. යම්කිසි කොටසක් තියෙනවා මේ මේ කාම සෝභන සිත් කියන ඒවට යෙදෙන්න චෛතසික කොටසක් තියෙනවා නම් ඒක පාප හිත් වල යෙදෙන්නේ නැ. අන්න ධර්මතාවයක්.
citta paramattha, cetasika paramattha라고 하는 것은 citta와 cetasika라는 dharma 자체가 아닙니다. citta는 sammuti, cetasika도 sammuti입니다. 하지만 citta와 cetasika 사이에서, kāma sobhana citta에 어울리는 cetasika 무리가 있다면 그것은 pāpa 마음에는 어울리지 않습니다. 그것이 dhammatā입니다.
මෙන්න මේ ධර්මතාවය පරමාර්ථයක්. මේක වෙනස් කරන්න බැ.
바로 이 dhammatā가 paramattha입니다. 이것은 바꿀 수 없습니다.
මේ කල්පේදී මෙන්න මේ පාප චිත්ත මේ චෛතසික සමඟ මෙන්න මේ පුණ්ය චෛතසික යෙදෙන්නේ නෑ. අහවල් කායනයි යෙදුනා. ඒ ජාති එකක් කියන්න කවදාවත් අතීතයේ එබැ. දැනුත් බැහ මතු වර්තමානය අනාගතයේදී කවදාවත් එහෙම එකක් යෙදෙන්නේ නෑහැ ඒ සිද්ධාන්තය ඒකමයි. අතීත අනාගත වර්තමාන කියන තුන් කල්ලි වෙනස් නොවන යම්කිසි පරමාර්ථ ධර්මයක් තියෙනවා. අන්න ඒ පරමාර්ථ ධර්මයට කියනවා පරමාර්ථය.
이 kappa에서 이 pāpa citta와 이 cetasika에 이 puñña cetasika가 어울리지 않습니다. 아무개 때에 어울렸다고 말할 수 있는 일은 지난날에도 없었고, 지금도 없고, 앞으로도 결코 그런 일은 어울리지 않습니다. 그 이치는 늘 같습니다. 지난, 오는, 지금의 세 때에 바뀌지 않는 어떤 paramattha dhamma가 있습니다. 그 paramattha dhamma를 paramattha라고 합니다.
මව් මැරීම ප්රියා මැරීම රහතන් මැරීම බුද්ධ ශරීරය ලේපැදීම සංඝ භේතය කියන පංචානන්ත අර කර්ම කියලා යම්කිසි කාලයක් අද කියනවා නම් යම්කිසි වෙන සිද්ධියක්. එහෙම කළොත් ඒක ආනන්ත්රය පාප කර්මයක් වෙනවා කියන යම්කිසි පර යම් ධර්මතාවයක් ඇත්්ද ඒක අතීතයෙත් එහෙමයි දැනුත් එහෙමයි මතුත් එහෙමයි. ඔය තුන් කාලට වෙනස් වෙන්නේ නැ.
어머니를 죽임, 아버지를 죽임, arahant를 죽임, 부처님 몸에 피를 냄, saṅgha를 가름이라는 다섯 ānantariya kamma가 있습니다. 오늘 어느 때 그런 일을 저지르면 그것이 ānantariya pāpa kamma가 된다는 dhammatā가 있다면, 그것은 지난날에도 그러했고 지금도 그러하며 앞으로도 그러합니다. 세 때에 걸쳐 바뀌지 않습니다.
වෙනස් වෙන්නේ නැත්තේ මොකක්ද? මේ සිද්ධාන්තය.
바뀌지 않는 것은 무엇입니까? 바로 이 이치입니다.
එහෙනම් සිද්ධාන්ත වලටයි පරමාර්ථ කියන්නේ. ඒ සිද්ධාන්ත වලට ගෝචර වෙන්නා වූ පියාදාමයට අවශ්ය කරන යම්කිසි නාම ධර්ම රූප ධර්ම කියන ඒවා පරමාර්ථ නෙමෙයි. ඒවා සම්මත.
그러니 이치를 paramattha라고 합니다. 그 이치에 드는 흐름에 필요한 nāma dhamma, rūpa dhamma들은 paramattha가 아닙니다. 그것들은 sammuti입니다.
දැන් හැම සම්මතයක්ම ක්රියාත්මක වෙනකොට ඒ සම්මතයේ විද්යාමාන වුනොත් ඒ සම්මතයේ විද්යාමානිච්ච සම්මත කාරණය උපතක් තියෙනවා. විපරිණාමික මැදක් තියෙනවා. කෙළවර වෙන අවස්ථාවක් තියෙනවා. ඒ විපරිණාමික මැදක් ඇත්නම් ඒ සම්මතයම ඒ කාලට කතා කරන්න පුළුවන් වෙන සම්මතියක් වෙනස් කරන්න ඕනේ නැහැ. අන්න වෙනස් නොවෙන සම්මතකාරී ක්රියා වෙනස් නොවෙන සම්මතය කතා කරන්න පුළුවන්. කාල සීමාවක් තියෙනවා නම් මෙන්න මේකට කියනවා ඒ සම්මතයේ ිති අවස්ථාව.
모든 sammuti는 움직일 때, 그 sammuti가 드러나면 태어남이 있고, 바뀌어 가는 가운데가 있고, 끝나는 국면이 있습니다. 바뀌어 가는 가운데가 있다면 그 동안을 같은 sammuti로 부를 수 있고 다른 sammuti로 바꿀 필요가 없습니다. 바뀌지 않는 sammuti로 말할 수 있는 때의 길이가 있다면, 이것을 그 sammuti의 ṭhiti 국면이라 합니다.
සම්මතය ත්ෘති අවස්ථාව කියන්නේ ඒ සම්මතය තුළ ස්ථිරව පවතින එකක් තියෙනවා කියන එක නෙමෙයි.
sammuti의 ṭhiti 국면이란 그 sammuti 안에 굳건히 머무는 무엇이 있다는 말이 아닙니다.
ඒ සම්මතයෙන් කතා කරන්න පුළුවන් නම් යම් කාල සීමාවත් තුළ යමකට. අන්න ඒ කාය පදාසය තුළ අතර කාලයට කියනවා ඒ සම්මතය ඉති අවස්ථාව ඒ සම්මතය ස්ථිරව පවතිනවා කියන අවස්ථාවක් නෙමෙයි කියන්නේ සම්මතයෙන් කියන්නේ කතා
어느 때 사이 동안 무엇을 그 sammuti로 부를 수 있다면, 그 사이의 때를 그 sammuti의 ṭhiti 국면이라 합니다. 그 sammuti가 굳건히 머무는 국면이 아니라, sammuti로 부를 수 있다는 말입니다.
දැන් බල්ලා කිව්වොත් බල්ලාව විපරිණාමයට පත් වෙනවා වයස යනවා ඔක්කොම වෙනවා බල්ලට හැබැයි නා වුණත් ඒකට බල්ලා කියන සම්මතය එහෙමමයි තවම උපන්ත් බල්ලෙක්. උපන් පැටියත් බල්ලෙක්.
‘개’라고 하면, 개는 바뀌어 가고 나이를 먹고 온갖 일이 일어나지만, 늙어도 ‘개’라는 sammuti는 그대로입니다. 갓 태어난 새끼도 개입니다.
අන්න ඒ වගේ සම්මත කිරීමට ඒ සම්මතයෙන් කතා කරන්න පුළුවන් නොවෙනස්ව කතා කරන්න පුළුවන් කාලයක් තුළ විපරිටිනාමික ක්රියා ස්වභාවයට තියෙනවා සම්මතයේ ිතිය අවස්ථාව
그처럼 바뀌어 가는 흐름 속에서 그 sammuti로 바뀜 없이 부를 수 있는 동안이 그 sammuti의 ṭhiti 국면입니다.
මෙන්න මේවා චිත්තක්ෂණය කියලා කියන්නේ. උපතක් තියෙනවා.
cittakkhaṇa란 바로 이런 것입니다. 태어남이 있습니다.
තත්ත්වරයෙන් කෝටි ලක්ෂයන් එක පංගුවක් හරි කාලයක් තියෙනවා. කෝටි ලක්ෂයන් එක පංගුව අපිට බෙදාගෙන හිතාගන්න බැරුවද හොබන් කෝටි ලක්ෂයන් එක පඟුවෙන් එක කියලා එකක් නැද්ද
1초를 십만 꼬띠로 나눈 한 조각만큼의 때가 있습니다. 그 한 조각을 우리가 나누어 떠올릴 수 없습니까? 십만 꼬띠 가운데 한 조각이라는 것이 없습니까?
18 විතේ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
තත්ත්වරයක් කෝටි ලක්ෂයට බෙදලා එක පංගුවක් ගත්තොත්. අපි දන්නවා තත්ත්වරයකින් කෝටි ලක්ෂ පංගුවක් එතන තියෙනවා. කාල මාත්රයක්.
1초를 십만 꼬띠로 나누어 한 조각을 잡는다면, 1초의 십만 꼬띠분의 한 조각이 거기 있다는 것을 우리는 압니다. 하나의 때의 크기입니다.
ඔය කාල මාත්රයෙන් එකක් කිව්වහම මෙහෙම එකක් වෙන්න බැරි. දහන එකක් කිව්වොත් වෙන්න බැ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අපිට මැනගන්න අපේ මානසිකත්වය ඉඩ මදි. හිතාගන්නවත් වෙලාවක් ඇති වෙලාවක් නෙමෙයි මේ. නමුත් අපි මේ සිද්ධාන්තය ක්රියාත්මක කරන්න පුළුවන් එකාකාරව නෙමෙයි ඒක කාල සීමාවක් තියෙනවා.
그것을 재기에는 우리 마음의 품이 모자랍니다. 떠올릴 수조차 있는 때가 아닙니다. 그러나 이 이치는 한결같이 움직이는 것이 아니라 때의 길이가 있습니다.
අන්න ඒ කාල සීමාව තමයි උප්පාද අවස්ථාව, ටිතිය අවස්ථාව, භංග අවස්ථාව කියලා අවස්ථා තුනකට බිදිරුවේ චිත්තක්ෂණය.
바로 그 때의 길이를 uppāda 국면, ṭhiti 국면, bhaṅga 국면이라는 세 국면으로 나눈 것이 cittakkhaṇa입니다.
චිත්තක්ෂණය ටී අවස්ථාවේදී ඒ කතා කරන්නේ ඒ චිත්තක්ෂණය කියලා.
ṭhiti 국면에서도 그것을 그 cittakkhaṇa라고 부릅니다.
දැන් අපි හිතමුකෝ මෙහෙම දෙයක්. යම්කිසි චිත්ර වීතියක් න්න. මේක හරි ගැඹුරු පැත්තක් මේ කියන හිත ගැන කියවෙනකොට මේ සිත විග්රහ කිරීමේදී චිත්ත වීතියක් හටගැනීමක් තියෙනවා. ඇහෙන් රූපයක් බලනකොට කනෙන් ශබ්දයක් අහනකොට මේ හැම එකෙදිම අරමුණක් ගන්නකොට ඒ අරමුණට අදාලව හිතක් හටගන්නකොට මේ පංචේන්ද්රියන් මුල් කරගන්න නම් හිතක් හටගන්නවා නම් ඒක චිත්තක්ෂණ 17ක චිත්ත වීතියක් ක්රියාත්මක වෙනවා කියලා කියනවා. චිත්තක්ෂණ වීතියක් චිත්තක්ෂණ 17ක්ක තියෙනවා.
이렇게 생각해 봅시다. citta vīthi라는 것이 있습니다. 이것은 마음을 말할 때 매우 깊은 쪽입니다. 마음을 풀이할 때 citta vīthi가 일어난다고 합니다. 눈으로 형상을 보고 귀로 소리를 들을 때, 그 모든 경우에 대상을 잡을 때 그 대상에 맞는 마음이 일어나는데, 다섯 indriya를 바탕으로 마음이 일어난다면 cittakkhaṇa 열일곱의 citta vīthi가 움직인다고 합니다. vīthi 하나에 cittakkhaṇa가 열일곱 있습니다.
මේකෙන් චිත්තක්ෂණය කියන එකත් ඒක සම්මතයක්.
여기서 cittakkhaṇa라는 것도 sammuti입니다.
දැන් අපි හිතමුකෝ ආවර්ජන චිත්තය කියලා එකක් තියෙනවා. අතීත භවංග භවාංග භවාංග උපච්චද ඔහොම ගිහිල්ලා පංචාරාවජ්ජන ඉතින් ඇහෙන් බලපු එකක් නම් චක්ඛු විඤ්ඤාණ ඊට පස්සේ සම්පටිච්චන ඊට පස්සේ සන්තීර්ණ ඊට පස්සේ ඔත්තපන ඊට පස්සේ ජවනින් ජවන හතක් යනවා. ඔහොමගේ සදාම්භා දෙකක් යන්න තියෙනවා. එහෙම යනවා. නැත්නම් භවංග කියාත් දෙකක් යනවා. එහෙම කියන චිත්තක්ෂණ 17 සම්පූර්ණය වෙනක යන ක්රමයක් තියෙනවා. ඔය 17ක සම්පීන චිත්ත වීතියක් කිව්වා. ඔන්න ඔය 14ෙන් එකක්
āvajjana citta라는 것이 있다고 해 봅시다. atīta bhavaṅga, bhavaṅga calana, bhavaṅgupaccheda, 그렇게 가서 pañcadvārāvajjana, 눈으로 본 것이면 cakkhuviññāṇa, 그다음 sampaṭicchana, 그다음 santīraṇa, 그다음 voṭṭhapana, 그다음 javana 일곱이 지나갑니다. 그리고 tadārammaṇa 둘이 지나가거나 bhavaṅga 둘이 지나갑니다. 그렇게 cittakkhaṇa 열일곱이 채워지는 방식이 있습니다. 이를 열일곱으로 된 citta vīthi라 했습니다.
චිත්ත වීතියක් කිව්වා. ඔන්න ඔය 14ෙන් එකක් ගත්තහම මේක එක චිත්තක්ෂණයක්. අපි ඕකෙන් ආවර්ජන චිත්තක්ෂණය හෝ චක්ඛු විඤ්ඤාණ චිත්තක්ෂණය හෝ සම්පරිච්චන චිත්තක්ෂණය හෝ සංකීර්ණ චිත්තක්ෂණය හෝ ඒ ආදී වශයෙන් ගත්තහම ඕක උපමාවක් වශයෙන් කියනම් තත්ත්වරයා කෝටි ලක්ෂයයිට බිඳුවොති තින් එක පංගුවත් අරන් කාල මාත්රයක් තුළ කාලයක් තමයි චිත්තක්ෂණයකය කියලයි ඒකට උපමාවක් පෙන්නන්නේ. ඒක ගාන දැනගෙන කියනවා නේ මේක උපමාවක්.
그 가운데 하나를 잡으면 그것이 cittakkhaṇa 하나입니다. āvajjana cittakkhaṇa든, cakkhuviññāṇa cittakkhaṇa든, sampaṭicchana cittakkhaṇa든, santīraṇa cittakkhaṇa든 그렇게 잡으면, 비유로 말해 1초를 십만 꼬띠로 나눈 한 조각만큼의 때가 cittakkhaṇa라고 보여 주는 것입니다. 셈을 알고서 하는 말이지만 이것은 비유입니다.
එතකොට මෙන්න මේ පසු එක චිත්තක්ෂණයක් අරගත්තහම තත්ත්වයෙන් කෝටි ලක්ෂයන් එක පංගුවත් තුළ උප්පාද වෙලා ටිති වෙලා භංග වෙනවා කියන්නා වූ මේ උප්පාද වෙලා භංග වෙන ඔය ආවර්ජන චිත්තක්ෂනය ගත්තා නම්
그러면 그중 cittakkhaṇa 하나를 잡아, 1초의 십만 꼬띠분의 한 조각 안에서 uppāda하고 ṭhiti하고 bhaṅga한다는, 그렇게 일어나 무너지는 āvajjana cittakkhaṇa를 잡았다면,
උප්පාද මුල මොහොතේ පටන් අපි හිතමු තත්වලයෙන් දැන් තත්ත්වලයෙන් කෝටි ලක්ෂ එක පංගුවට බෙදලා ගත්තොත් එහෙම 10න් පළවෙනි පංගුව උප්පාද අවස්ථාව දැන් දෙවෙනි පංගුවන් තුන්වෙනි පංගුවෙන් හතරවෙනි පංගුව මෙහෙම ගිලා තත්ත්වයෙන් කෝටි ලක්ෂ එක පංගුව සම්පූර්ණ වෙන්න යම්කිසි වෙලාවක් යනවා නම් ඒ අතර තුළදී ආවර්ජන චිත්තය කියලා මේකට කතා කරනවා මිසක්. ඒකට වෙන නමක් දාන්න බැ.
uppāda의 첫 순간부터, 그 1초의 십만 꼬띠분의 한 조각을 다시 나누었다고 해 봅시다. 첫째 몫이 uppāda 국면입니다. 둘째 몫, 셋째 몫, 넷째 몫, 이렇게 그 한 조각이 다 채워지기까지 어떤 때가 흐른다면, 그 사이에는 이것을 āvajjana citta라고 부를 뿐 다른 이름을 붙일 수 없습니다.
ඒක ආවර්ධන චිත්තක්ෂණයමයි. අන්න ආවර්ධන චිත්තක්ෂණය නමින් හඳුන් යම් කාල සීමාවක මැදක් ඇද්ද. ආවර්ජන චිත්තක්ෂණයේ ටිත අවස්ථාව. ආවර්ජනය නැමති චිත්තක්ෂණයේ ටියි.
그것은 여전히 āvajjana cittakkhaṇa입니다. āvajjana cittakkhaṇa라는 이름으로 알아보는 어느 때의 길이에 가운데가 있습니다. āvajjana cittakkhaṇa의 ṭhiti 국면, āvajjana라는 cittakkhaṇa의 ṭhiti입니다.
ටිති කියන්නේ ස්ථිරව පිහිටන අවස්ථාව කියන එක නෙමෙයි. දැන් ඕක වරද්දගෙන තමයි ිති අවස්ථාවක් නෑහ කියන එකෙන් තමයි හටගත්තා බෙදුනා හටගත්තා බෙදුනා හටගත්තා බෙදුනා මේ ජාතිය බණක් කියන්න. හැබැයි ධර්ම විරෝධීය
ṭhiti란 굳건히 자리 잡은 국면이라는 말이 아닙니다. 그것을 잘못 알아 ṭhiti 국면은 없다고 하면서, 일어났다 무너졌다, 일어났다 무너졌다 하는 식의 가르침을 펴는 것입니다. 그러나 그것은 dharma에 어긋납니다.
හටගත්තා බිඳුනා. දැන් මිනිහා කියන අවස්ථාව හටගත්තා ලතුරුදරු එක වශයෙන්. බිඳුනා මහල් එක්ක වශයෙන්. දැන් හටගත්තා බිතුනා එක තැන කිව්වොත් එහෙම එක ආකාරය හිටියා. බෙදෙනකොට මහල්ලා හටගනකොට දරුව.
일어났다, 무너졌다. ‘사람’이라는 국면은 갓난아기로 일어나 노인으로 무너졌습니다. 일어나고 무너진 것이 한자리에서라면 같은 모습이었을 것입니다. 무너질 때는 노인, 일어날 때는 아기입니다.
එතකොට ිදි අවස්ථාව නැතුව කොහොමද ඉස්තරිය විග්රහ කරන්නේ?
그렇다면 ṭhiti 국면 없이 그 머묾을 어떻게 풀이하겠습니까?
අම් මනුස්සයා කියන වචන සම්මතයට ඉති අර උපදුන තැන් පටන් මරණය දක්වා අතර අවස්ථාව වෙනස් නොවස්ථාවක් නිසා ිරටි අවස්ථාව කියන අර්ථය ගත්තොත් එහෙම ඕකයි වරදේ.
‘사람’이라는 말의 sammuti에서 ṭhiti는 태어난 때부터 죽음까지의 사이 국면입니다. ṭhiti를 바뀌지 않는 국면이라는 뜻으로 받아들인다면 거기서 잘못됩니다.
ිටි කියන එකට හේතුවක් නැද්ද කියන්නේ? ඇයි නැත්ත උපන්එක්කා මනුස්සයා මැරන එකත් මනුස්සයා තරුණයා කවුද මැදි වයස් ගයා මහල්ලා කවුද එයා මනුස්සයෙක් නෙමෙයි. එයාත් මනුස්සයා.
ṭhiti라고 할 까닭이 없다는 말입니까? 왜 없습니까? 태어난 이도 사람, 죽는 이도 사람이며, 젊은이는 누구입니까? 한창때인 이는? 노인은 누구입니까? 그는 사람이 아닙니까? 그도 사람입니다.
උපන්තයන් පටන් මනුස්සතිය ආරම්භ කළා නම් ඒ මනුස්සතියෙන් කතා කරන්න පුළුවන් අතර විපරිණාමික කාලයක් ඇත්ද ඒ කාලය තුළ විපරිණාමයට පත් නොවෙනවා නෙමෙයි. ඒ කාලය තුළත් මනුස්සයා කියන සම්මතයේ ති.
태어난 때부터 사람다움이 시작되었다면, 그 사람다움으로 부를 수 있는 사이의 바뀌어 가는 때가 있습니다. 그 동안 바뀌지 않는다는 것이 아닙니다. 그 동안도 ‘사람’이라는 sammuti의 ṭhiti입니다.
මනුස්සයා මලා කිව්ව තැනපටන් ථිතිය අවස්ථාව බලන්න.
‘사람’이라고 부른 그 자리부터 ṭhiti 국면을 살펴보십시오.
චිත්තක්ෂණය ගත්තත් ඔච්චරයි. ඉහළම තැනට ගත්තත් ඔච්චරයි. එහෙනම් මේ ලෝකයේ සම්මතයක් පනවනවා නම් යම්කිසි දේකද කාල සීමාව තුළ කාල මාත්රයක් හෝ වැඩි කාල සීමාව තුළ හෝ ඒ සම්මතයෙන් ඒ දේ හඳුන්වන්න පුළුවන්.
cittakkhaṇa를 잡아도 그와 같고, 가장 큰 것을 잡아도 그와 같습니다. 그러니 이 세상에서 어떤 것에 sammuti를 세운다면, 한 순간의 때든 더 긴 때든 어느 때의 길이 안에서 그 sammuti로 그것을 부를 수 있습니다.
එහෙම නොවන දෙයක් මේ ලෝකේ පහළ වෙන්නේ නැහ. තත්ව පුද්ගල දවස් අතරේ කිසිම දෙයක් පහළ වෙන්නේ නැහ.
그렇지 않은 것은 이 세상에 나타나지 않습니다. 중생이나 사람이나 날들 가운데 어떤 것도 그렇지 않게 나타나지는 않습니다.
පැවැත්මට අයිති යමක් පහළ වුණානම් නාම ධර්මයක් හෝ රූප ධර්මයක් පහළ වුණා නම් ඒ සැමකටම කාල සීමාව තුළ ඇතිවෙන විපරිණාමික අවස්ථාවක් සම්මත කරලා තියෙනවා. අන්න ඒකට කියනවා සම්මතය කියලා කියන්නේ අපි සම්මතයෙන් කතා කරනවා කියන්නේ ලෝකයි.
있음에 속하는 무엇이 나타났다면, nāma dhamma든 rūpa dhamma든 나타났다면, 그 모두에 대해 어느 때 사이에 생겨나는 바뀌어 가는 국면에 이름을 붙여 두었습니다. 그것을 sammuti라 하고, sammuti로 말한다는 것이 곧 세상입니다.
සම්මතය තුළ අදහස් ගන්නවා කියන්නේ ඔන්න ලෝකටයි. මෙන්න මෙහෙම සම්මත හටගන්නා වූ ලෝකය තුළද මේ සම්මත ක්රියාත්මක වෙන ක්රියා සිද්ධාන්ත තියෙනවා. මෙන්න මේ ක්රියා සිද්ධාන්ත වල කියනවා පරමාර්ථ මේ ඕක තෝරාගන්න ඕනේ.
sammuti 안에서 뜻을 잡는 것이 곧 세상입니다. 이렇게 sammuti가 생겨나는 세상 안에도 sammuti가 움직이는 움직임의 이치들이 있습니다. 이 움직임의 이치들을 paramattha라고 합니다. 이것을 가려내야 합니다.
එතකොට මේ ිතතියක් තිබේද කියලා අහනකොට සිතියක් නැත්නම් ඉපදුන එක්කෙනාද ඉපදුනට හේතු වෙච්ච කාරණය එහෙමම තිබුණා. මැරෙන්න පුළුවන්.
그러면 ṭhiti가 있느냐고 물을 때, ṭhiti가 없다면, 태어난 것이, 태어나게 한 까닭이 그대로 있는데 죽을 수 있겠습니까?
යමක් ඉපදින්න හේතුවක් ඇති වනානම්. ඒ හේතුව රණුනානම් උපතිය විද්යාමාන වුණේ. ඒ මොහොතෙම මැරෙනවා කිව්වොද උප්පත්තිය පවත්වන්න පුළුවන් හේතුව තියෙනකන් මැරෙන්න පුළුවන්ද?
무엇이 태어날 까닭이 생겼고, 그 까닭이 있어서 태어남이 드러났습니다. 그 순간 바로 죽는다고 한다면, 태어남을 이어 가게 하는 까닭이 남아 있는 동안 죽을 수 있겠습니까?
යමක් ඉපදුනේ හේතුවකින් ගලක් උඩ ගැහුවා. ගලක් උඩ ගැහුවහම ශක්තියක් ගලට ගැබ්බුණා. ගැබ්බුන මට්ටමට ගල උඩ යනවා. දැන් ගල උඩම ආරම්භ වෙච්ච හැටියම ගල පාත්ර වැටෙන්න පුළුවන්ද?
무엇이 까닭으로 태어났습니다. 돌을 위로 던졌습니다. 돌을 위로 던지면 돌에 힘이 담깁니다. 담긴 만큼 돌이 올라갑니다. 그런데 돌이 위로 오르기 시작하자마자 아래로 떨어질 수 있습니까?
ශක්තිය ගැබ්බෙලා තියෙනකන් උඩ යන්න නම් ඒක ශක්තිය ගැබ්බුනේ දැන් පාසටෙන්නේ කොහොමද නැහ උපන් තැන වැනසෙන්නේ කොහොමද
힘이 담겨 있는 동안에는 위로 올라갑니다. 힘이 담겨 있는데 어떻게 떨어집니까? 태어난 자리에서 어떻게 사라집니까?
ගල උඩ ගැහීම ආරම්භ කළා. ශක්තියක් ගලට ගැුණා ඒ වෙලාවේ. ගැබ්ව වෙච්ච ශක්තිය ගෙවෙනකන් ආයේ පල්ලට එන්න පුළුවන්ද ඒක? ඒකේ උඩත් නේද ආකර්ෂණය
돌을 위로 던지기 시작했습니다. 그때 돌에 힘이 담겼습니다. 담긴 힘이 다할 때까지 그것이 다시 아래로 올 수 있습니까? 위에서도 끌어당기는 힘이 있지 않습니까?
ඒ ආකර්ෂණය ඒ ශක්තිය ගෙවෙනවා ඉතින් මොහොතක් ගාන ක්රියාත්මක වෙනකොට ගෙවිලා ඉවර වුනාට පස්සේ තව උඩ යන්න පුළුවන්ද? දැන් බෑ දැන් පල්ලෙහට ඕනේ. එහෙනම් උඩට යෑම ආරම්භය පල්ලෙහට එහෙම අවසානය ඉන්නවා. ගල උඩේමේ
그 끌어당김이 그 힘을 순간마다 닳게 하고, 다 닳아 없어진 뒤에도 더 올라갈 수 있습니까? 이제는 못 갑니다. 이제는 아래로 와야 합니다. 그러니 위로 오름이 시작이고, 아래로 옴이 끝입니다.
පල්ලෙහට එහෙම අවසානය ඉන්නවා. ගල උඩේමේ එහෙමනම් මැද කාලේ තුළ විපරිණාමික වෙනසක් තිබුනේ නැද්ද? අර ශක්තිය ගෙවුනේ නැද්ද ගෙමෙමින් ක්රියාත්මක වු වලේ නැද්ද.
돌이 위에 있는 동안, 그 가운데 때에 바뀌어 가는 변화가 없었습니까? 그 힘이 닳지 않았습니까? 닳아 가면서 움직이지 않았습니까?
එහෙනම් ක්රතියක් නැති උපතයි බන්ගේ ඇයි පනවන්නේ කොතනින්ද? මොන දේටද පනවන්නේ? කෝ සිද්ධාන්ත
그렇다면 ṭhiti 없는 태어남과 bhaṅga를 어디서부터 세웁니까? 무엇에 세웁니까?
මොන දේටද පනවන්නේ? කෝ සිද්ධාන්ත හිතන්නේ නැතුව ඔලුවට ගන්න කහට ඇති වුණත් නැති වුණා ඇති වුනා ඇති වුණා. ඇතිවනා නැති වන ඔච්චරයි මේ ලෝකේ තියෙන්නේ කියලා.
이치는 어디 있습니까? 생각해 보지도 않고 머리에 넣어, 일어났다 사라졌다, 일어났다 일어났다, 일어나고 사라지는 것, 이 세상에 있는 건 그것뿐이라고 합니다.
ඇති වුණා නැති වුණා කියනටම යථාර්ථය නැහැනේ. ඇතූන්තයකින් නැත යනුවන්තයකින් මේ අන්තගැට නොබැස තථාගතයන් වහන්සේ මාධ්යය තුළින් යථාබෝධය ලැබුව.
일어났다 사라졌다는 말만으로는 참모습이 없습니다. ‘있다’는 한 끝, ‘없다’는 한 끝, 이 두 끝에 빠지지 않고 Tathāgata께서는 가운데 길을 통해 참된 깨달음을 얻으셨습니다.
අපිට දැන් මොකක්ද දෙන්න හදන්නේ? ලෝකේ තියෙන්නේ ඇති වුණා නැති වුණා. අතලමතානුයෝගයයි කාම සුකල්ලිකානුයෝගය එහෙනම් අන්ත දෙක ඇතු එකන්තයකි නැත යනුව ඒකාන්තයක. අන්ත දෙක කියන්නේ මේ ලෝකය ගැන කියන්න ගිහිලලා එහෙනම් අපිට නිවන් දකින්න පුළුවන්ද?
그들이 우리에게 주려는 것은 무엇입니까? 세상에는 일어났다 사라졌다뿐이라는 것입니다. attakilamathānuyoga와 kāmasukhallikānuyoga가 두 끝이듯, ‘있다’는 한 끝, ‘없다’는 한 끝입니다. 두 끝으로 세상을 말하려 해서 우리가 nibbāna를 볼 수 있겠습니까?
ඇත නැත හෝ ධර්මය හෝ හේතුඵල ධර්මය
있다, 없다, 아니면 dharma, 곧 hetu-phala dharma입니까?
ඇතනම් ඇති වෙන්න හේතුවක් තියෙනවා. නැතිනම් නැති වෙන්න හේතුවක් තියෙනවා. විපරිණාමයක් එන්න නම් විපරිණාමයක් වෙන්න හේතුවක් තියෙනවා. හේතුවක් නැති ඵලයක් ලෝකේ කියන්න බැහැ. ඒක බුදු දහම. එහෙනම් ඇත නැත කියන එක අහක්ලා හේතුඵල ධර්ම තුළින් ලෝකය ගැන විග්රහ කරන්න ඕනේ. ඇත නැත කියන්නේ ලෝකේ අන්ත දෙක. අන්ත දෙකෙන් නිවන් දකින්න බැහැ. යථාබෝධය ලබන්න බැහැ.
있다면 있게 되는 까닭이 있고, 없다면 없게 되는 까닭이 있습니다. 바뀜이 온다면 바뀌게 되는 까닭이 있습니다. 까닭 없는 열매는 세상에 말할 수 없습니다. 그것이 부처님의 가르침입니다. 그러니 있다 없다를 치워 두고 hetu-phala dharma로 세상을 풀이해야 합니다. 있다 없다는 세상의 두 끝입니다. 두 끝으로는 nibbāna를 볼 수 없고, 참된 깨달음을 얻을 수 없습니다.
තේරුම් ගන්න බැරි අයට ලෝකේ ඇති වුණා නැති වුණා ඇති වුණා නැති වුණා ඔච්චලයි ලෝකේ කියන්නේ කියලා. මොන ධර්මයට තලංගුවද කියන්නේ? ඉතින් ඕක තෝරාගන්න ඕනේ.
알아듣지 못하는 이들에게는 세상이 일어났다 사라졌다, 일어났다 사라졌다, 그것뿐입니다. 이것이 어느 dharma에 맞춘 말입니까? 그러니 이것을 가려내야 합니다.
ඇති වුණේ යම් හේතුවකින් ඉන්නවා. ඒකට ගොඩනැගිච්ච හේතුව ඒ ඇති වුණේ මොකක්ද? සම්මතයක්. ඒ සම්මතය ඒ සම්මතායෙන් පවත්වන්න පුළුවන් යම් කාලයක් තියෙනවා ඒකට ගැබිච්ච ශක්තිය නිසා. මොකද ඒ ශක්තිය තුළින් ඒ සම්මතයෙන් වෙනස් නොකළ ඒ සම්මතයෙන් පනවන්න පුළුවන් තැනක් තුළ විපරිණාමික ක්රියාත්මක ඒවා සිද්ධ වෙනවා. හැබැයි ඇතිවීමේදී ගැප් කරපු ශක්තිය යම්තා ගෙවෙන්න කල් යනවද? ඒක තමයි ඒක නැති වෙන්න තියෙන කාලය අතර කාලය. ඒ ශක්තිය ගෙවිලා ඉවරද? කායේ කාටවත් පවත්වන්න බැහැ. එතකොට ඒක වැටෙනවා.
일어난 것은 어떤 까닭으로 일어났습니다. 그 까닭으로 세워져 일어난 것은 무엇입니까? sammuti입니다. 그 sammuti로 이어 갈 수 있는 어느 때가 있는데, 그것은 담긴 힘 때문입니다. 그 힘으로, 그 sammuti를 바꾸지 않고 그 sammuti로 부를 수 있는 범위 안에서 바뀌어 가는 일들이 일어납니다. 그러나 일어날 때 담긴 힘이 다 닳기까지 얼마나 걸리느냐, 그것이 사라지기까지의 사이 때입니다. 그 힘이 다 닳았다면 누구도 그것을 이어 갈 수 없습니다. 그러면 떨어집니다.
හේතු බංකා නිරුජ්ජති හේතු පටිච්ච සමුතා මේ භූතය සකස් වෙන්නේ හේතුව ප්රත්ය කරගෙන ඒකෙන් සකස් වෙච්ච එක හේතුව භංග වෙන්නේ ඒකේ සකස් කරපු දේ එසේ ක්රියාත්මකයට හේතුව ගෙවෙනවා. හේතු ශක්තිය ගෙවෙනවා.
‘hetuṃ paṭicca sambhūtaṃ, hetubhaṅgā nirujjhati.’ 이것은 까닭을 의지해 이루어지고, 그것으로 이루어진 것은 까닭이 무너질 때 사라집니다. 이루어진 것을 그렇게 움직이게 하는 까닭이 닳아 갑니다. 까닭의 힘이 닳아 갑니다.
100 ටක් ගෙවනොත් ඒකේ ආයුෂ 100 ටක් ඉවරයි. 100දක් ගෙවෙනට ආයුෂ 100ක් ඉවරයි. 100 තුනක් ගෙවෙනට ආයුෂ 100 තුනක් ඉවරයි. සිගෙනහම ආයුස සියල්ලම ඉවරයි. එහෙනම් හේතු ආයෙසි ඉවර නම් ඵලය පවත්වන්න බැහැ. මොහොතක්වත් තිහා ඵලය පිදුනා. අන්න බන්දුන.
백분의 하나가 닳으면 그 목숨도 백분의 하나가 끝나고, 둘이 닳으면 둘이, 셋이 닳으면 셋이 끝납니다. 다 닳으면 목숨이 모두 끝납니다. 까닭의 목숨이 끝났다면 열매를 이어 갈 수 없습니다. 한순간도 머물지 못하고 열매가 무너졌습니다. 그것이 bhaṅga입니다.
එහෙනම් මේ ලෝකයේ හැමදේකටම හේතුවක් නිසා හටගත්ත ඵලයක් නම් ඇහිපිය ගහන මාත්රයක් ගත්තා ඒ මාත්රය වෙන ක්රියාකාරීත්වයක හේතුවක ඵලය.
그러니 이 세상 모든 것이 까닭으로 일어난 열매라면, 눈 한 번 깜박이는 동안을 잡아도 그 동안은 다른 움직임의 까닭이 맺은 열매입니다.
ආරම්භයේ හේතුව ආරම්භයේ හේතුව සම්පූර්ණයෙන් ඒ වැඩේ කරන්න හේතුව ඒකේ ගැබ්බුනේ. ඒකෙන් අවසානයේ ඒ හේතුව ගෙවිච්ච මොකද ගෙවෙන තිබිච්ච අතර තමයි ඒ හේතුවෙන් හටගත්ත සම්මතය ඒ සම්මතයෙන් කතා කරන්න පුළුවන් ටි අවස්ථාව
처음에 그 일을 해낼 까닭이 온전히 그 안에 담겼습니다. 끝에 그 까닭이 닳아 없어질 때까지, 닳아 가는 그 사이가 바로 그 까닭으로 일어난 sammuti를 그 sammuti로 부를 수 있는 ṭhiti 국면입니다.
උප්පාද ටි බංග අවස්ථා තුනක් ඇරපු අත්රපු නැතුව උප්පාද භංග විතරක් තියෙන්නේඑකක් ලෝකේ පෙන්නනවා කිව්වේ. මුළු ලෝකෙම පෙන්නන්න එකම නාම ධාතුවක්වත් රූප ධාතුවක්වත් නැහැ. ඉපදුනා මැරුණා කියන එකේ ඒ විතරක් තියෙන එකක් පෙන්නන්න. එහෙම කියනවා නම් ඒක ධර්මයට අදාල නැහැ. ඔප්පු කරන්න බැ.
uppāda, ṭhiti, bhaṅga 세 국면을 떼어 놓고 uppāda와 bhaṅga만 있는 것을 세상에 보여 준다고 하는데, 온 세상에 태어났다 죽었다는 그것만 있는 nāma dhātu나 rūpa dhātu는 하나도 보여 줄 수 없습니다. 그렇게 말한다면 그것은 dharma와 상관이 없습니다. 증명할 수 없습니다.
උදය ඥානය ලැබෙනවයි කියන වචනය අල්ලගෙන උදය ඥානය පෙන්නන්න ගිලා උදය කියන එකට හටගත්තා බිදුනා හටගත්තා බිදුනා දකිනහම උදයව් ඥානය පහළ වුණා කියලා තියෙනවා. ප්රශ්නය වතුවිලා තියෙන්නේ ඔතන
‘udaya ñāṇa가 생긴다’는 말을 붙들고, udaya ñāṇa를 보여 주려고, 일어났다 무너졌다 일어났다 무너졌다를 보면 udayabbaya ñāṇa가 생긴 것이라고 합니다. 문제는 바로 거기서 얽혔습니다.
අභිධර්මය උප්පාද ටී භංගයක් කියනවා. උදයව ඥානයෙන් උප්පාද භංගයක් දකින එකක් ගැන කියනවා.
abhidharma는 uppāda, ṭhiti, bhaṅga를 말합니다. udayabbaya ñāṇa는 일어남과 무너짐을 보는 것을 말합니다.
උදේ කියන්නේ උපන්නම් වේ කියන්නේ මලක්. ඇති වුණා නැති වුණා. ඇති වුණා නැති වුණා. ඕක දකින්නේ ඥානය කියලා හදාගන්න.
udaya는 태어남, vaya는 죽음이라 하여, 일어났다 사라졌다, 일어났다 사라졌다, 그것을 보는 것을 ñāṇa라고 만들어 버렸습니다.
ඥානයකට දකින්නේ මොකක්ද? උදයව් ඥානය කියන්නේ. දැන් ඕව මේ තෝරන්න නිසා ආචාර්ය වාදලය තෝරන්න කිසි තමයි මේ පටලවා වගෙන තියෙන්නේ.
ñāṇa로 보는 것이 무엇입니까? udayabbaya ñāṇa란 무엇입니까? 이런 것들을 가려내지 못해서, 스승들의 가르침이 가려지지 않아 이렇게 얽혀 버린 것입니다.
උදේ කියන්නේ යම්කිසි දෙයක් උදාව වෙනවා. හේතුවක් නිසා යම් ඵලයක් උදා වෙලා ක්රියාත්මක වෙනකොට ඒකෙන් මොකක්ද හටගත්තේ? ලෝකයට අයිති දෙයක්.
udaya란 무엇이 떠오르는 것입니다. 까닭으로 어떤 열매가 떠올라 움직일 때, 거기서 일어난 것은 무엇입니까? 세상에 속하는 것입니다.
ලෝකයට ඇති යමක් හටගත්තා නම් ඒක අනිච්චයි, දුක්ඛයි, අනත්තයි. ඔය ධර්මතාවයට ගොදුරුව අපි ඕක පස්සේ ගියා නම් අපිට සිද්ධ වෙන්නේ. වැය වෙන්නේ.
세상에 있는 무엇이 일어났다면 그것은 anicca, dukkha, anatta입니다. 그 dhammatā에 사로잡혀 우리가 그것을 좇는다면 우리에게 일어나는 일은 닳아 없어짐, vaya입니다.
කවදාවත් නිවනක් හම්බ වෙන්නේ නැහ. හටගන්න ලෝකෙ පස්සේ යනකන් නිවනක් හම්බ වෙන්නේ නැ. අන්න වැය වුණා.
결코 nibbāna를 얻지 못합니다. 일어나는 세상을 좇는 동안은 nibbāna를 얻지 못합니다. 바로 거기서 닳아 없어졌습니다.
උදේ වෙච්ච උදේ වෙච්ච හැම එකක් පස්සේම යනවා නම් වැය වෙනවා වැය වෙනවා මිසා කවදාවත් නිවනක්.
떠오른 것, 떠오른 것을 하나하나 다 좇는다면 닳고 또 닳을 뿐 결코 nibbāna는 없습니다.
උදේ හටගන්නේ මොකෙන්ද? අවිද්යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන් මූලික වෙලා හිතන් හටගන්න ඒ ආරම්භය හටගන්න.
udaya는 무엇에서 일어납니까? avijjā와 taṇhā에 뿌리를 두고 마음이 일어나며, 그 시작이 일어납니다.
එතනින් හටගන්න එකක් තියෙනවානම්. ඒ පස්සේ ගියොත් වෙන්නේ මිසක් කවදාවක් නිවන් දකින්න නෙමෙයි. නිවෙන්න හම්බවෙන්නේ නැහැ දැවෙන්නයි. දැවා නම් වැන තියෙන්නේ. ඔන්න වැය
거기서 일어나는 것이 있다면, 그것을 좇아가면 결코 nibbāna를 보지 못합니다. 식혀지는 것이 아니라 타오를 뿐입니다. 타오른다면 닳아 없어집니다. 바로 vaya입니다.
වස්තුව ගැන කියන කතාවක් නෙමෙයි ඕක ඥානයක්. ඥානයට දකින්නේ හටගත්ත නම් යමක් ඒ හටගත්තේ අනිච්ච දෙයක්, දුක්ඛ දෙයක්, අනත්ත දෙයක්. ඔය පස්සේ අපි අල්ලගෙන ඕගෙන් සැනසුමක් හොයාගෙන ගියා නම් අපිට වැය වෙන්න වෙන මිසක් කවදාව සැනසෙන්න හම්බ වෙන්න මෙන්න මේ නුවණ පහළ වෙච්ච දාට උදේ විඥානය පහළ වුණා.
이것은 사물에 대한 이야기가 아니라 ñāṇa입니다. ñāṇa로 보는 것은, 무엇이 일어났다면 그것은 anicca한 것, dukkha한 것, anatta한 것이라는 것입니다. 그것을 붙들고 거기서 편안함을 찾아간다면 닳아 없어질 뿐 결코 편안해질 수 없다는 이 슬기가 생긴 날, udayabbaya ñāṇa가 생긴 것입니다.
ලෝකේ හක්ම හටගන්න ඒවා ඇති වෙනවා නැති වෙනවා. ඇති වෙනවා නැති වෙනවා දැක්කට පස්සේ ඔහොම උදයගම් ති බලා ඉන්න චිත්තක්ෂණය බල.
세상에서 일어나는 것들이 일어나고 사라집니다. 일어나고 사라지는 것을 본 뒤에, 그렇게 udayabbaya를 보며 앉아 cittakkhaṇa를 보라는 것입니까?
චිත්තක්ෂණය කවුද දකින්නේ කන වෙන්න ඕන ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේගෙන් මෙහා චිත්තක්ෂණය දැක්කා කියලා යමෙක් කියනවා නම් අමූලික බොරුවක් වෙන්න බැරි දෙ. ඒක සර්වගෝචරයි.
cittakkhaṇa를 누가 봅니까? 부처님 말고 누군가 cittakkhaṇa를 보았다고 한다면 그것은 터무니없는 거짓말이며, 있을 수 없는 일입니다. 그것은 sabbaññu의 영역입니다.
උප්පාද ිරී භංග කියන මේ අවස්ථාව ගැන අපි අහන්නේ විශ්වාසයෙන් ශ්රද්ධාවෙන් අදහනවා. [උගුර කෑරීම] ඒක න්යාය ධර්මයට එකවා පේනවා මිසක් න්යාය ධර්මය දකින්න අපිට නොබැ.
uppāda, ṭhiti, bhaṅga라는 이 국면에 대해 우리는 듣고 믿음으로, saddhā로 받아들입니다. [목청 가다듬는 소리] 그것이 nyāya dharma에 맞아 보이기는 하지만, 그 nyāya dharma를 우리가 직접 볼 수는 없습니다.
අන්වීක්ෂයක් තියෙන කෙනා අන්වීක්ෂයෙන් බලලා හිතන් ලේ බිංදුවක් සුදු පාතයි තියෙනවා. ඒක මේ වගේ එක ඔයා වගේ දැල රටාවක් තියෙනවා කියනවා අන්යවිස්සයෙන් බලනවා.
현미경을 가진 사람은 현미경으로 보고서, 피 한 방울에 흰빛이 있고 이렇게 그물 같은 무늬가 있다고 말합니다. 현미경으로 봅니다.
දැන් අපිට අන්විෂයක් නෑ. අපි බලන්නේ ඇහි. අපේ තියෙන ඇහේ. බලපුහම මේක රතුපාටයි. ඒකේ දැල හටහාමක් මොකුත් නැහැ. සතු පාට වතුර බිංදුවක් ආවා එකක්. B බිංදුව කියලා. අපි දකින්නේ උච්චරයි.
우리에게는 현미경이 없습니다. 우리는 우리 눈으로 봅니다. 보면 이것은 붉습니다. 그물 무늬 같은 것은 하나도 없습니다. 붉은 물방울 하나, 핏방울일 뿐입니다. 우리가 보는 건 그만큼입니다.
අනවික්ෂය තියෙන එකනීක්ෂයෙන් බලපු හාම පේනවා. ඒක විහිදිලා පේනවා විශාල ප්රදේශයට එක ගුනහස් ගුණයක් ලොකු කරලා බලනකොට අර පේන සතුපාට ඒකෙන් පේන්නේ අන්යවික්ෂයෙන් ඒකෙන් පේන්නේ සුදු පාස දැල් රටාවක් වාගේ විසදලා මේ වදයක් ඔයා වගේ තියෙන ස්වභාවයකින් පේනවා. තව ටිකක් ලොකු එකක් බැලව ඕක ජාන වල හිටන් බලපු ජාන කියන එක බැරිහැ කිය බලන්න පුළුවන්.
현미경이 있는 이가 현미경으로 보면, 그것이 넓게 퍼져 보입니다. 수천 배로 키워 보면, 붉게 보이던 그것이 현미경으로는 흰 그물 무늬처럼 퍼져 벌집 같은 모습으로 보입니다. 더 큰 것으로 보면 유전자까지 볼 수 있습니다.
එහින් බලන බලන කණ්නාඩිය අනුව අන්වේක්ෂය අනුව ඒ ඒ වස්තුව ඉස්සෙල්ලා පිනිච්ච කරා වෙනස් විදිහට පේනවා. හැබැයි වෙනස් විදිහට පෙනෙන්න බොරුවක්ද? නැත්නම් ඒකේ තිබිච්ච සියුම් ඇත්තක්ද
그렇게 보는 렌즈에 따라, 현미경에 따라 그 사물이 처음 보이던 것과 다르게 보입니다. 그렇다면 다르게 보이는 것이 거짓입니까, 아니면 그 안에 있던 섬세한 참입니까?
ඇහෙන් බලනකොට දැකලා තියෙන්නේ ඇත්තද? අන්යවික්ෂයෙන් බලනකොට අපි ඒකේ වෙනසක් දැක්කන්න. ඒ වෙනස බොරුවක්ද? නෑ. ඒකේ සියුම් පැත්ත පෙනෙන්නේ අන්යවික්ෂයෙන් බලනකොට.
눈으로 보았을 때 본 것은 참입니까? 현미경으로 보니 우리가 그 안에서 다른 것을 보았습니다. 그 다름이 거짓입니까? 아닙니다. 현미경으로 볼 때 그 섬세한 쪽이 보이는 것입니다.
ඒ වගේ අපේ මනස අන්යවික්ෂයා සමානව ඥාන ශක්තියෙන් ප්රඥා ශක්තියෙන් වර්ධනය කරගත්තා කෙනා. අන්වික්ෂයෙන් ලෝකය බලනවාගේ ඔය වස්තු දිහා එහෙම බලන හැකියාවක් තියෙනවා. අන්න ඒ වෙලාවේදී අපිට මේ ඇහැට පේන හරියට පෙනිච්ච නැති. ඒක ක්රියාදාමයා සිද්ධ වෙන ආකාරය ඒකේ ස්වභාවික ආකාර. අන්න ඒ අන්යවික්ෂයක් වැනි මහා ප්රඥාවට පේනවා.
그처럼 자기 마음을 현미경처럼 ñāṇa의 힘, paññā의 힘으로 키운 사람은, 현미경으로 세상을 보듯 사물들을 그렇게 볼 수 있습니다. 그때는 우리 눈에 보이던 대로가 아니라, 흐름이 일어나는 방식, 그 본디 모습이 현미경 같은 큰 paññā에 보입니다.
අම් ලොකුම අන්ය වික්ෂය හම්බ වුනේ මනසෙන් බලන අන්වික්ෂය ලොව්රා බුදුරජාණන් වහන්සේ අනික් අයට ඔය අන්ික්ය හම්බවෙලා නැ සර්වච ඥානය නැවති අන්යවිස්සක්ය හම්බවෙන්න ඕන. ලෝකේ යමක යථාර්ථය ඉතාම සියු තැන බලන්න අනාවරණ ඥානය නැමති අන්යවිස්සයා හම්බ වෙන්න ඕනේ. අනාවර්ණ ඥානය, සර්වච ඥානය, ලොව්තුරා බුදුපියාණන් වහන්සේ මිසා මෙහා කෙනෙකුට නෑහ. නැන් චිත්ත චෛතසික ගැන බලන්න කියන්නේ. අන්න ඒ අමහා අන්වික්ෂ
가장 큰 현미경, 마음으로 보는 현미경을 얻으신 분은 부처님이십니다. 다른 이들은 그 현미경을 얻지 못했습니다. sabbaññutā ñāṇa라는 현미경을 얻어야 합니다. 세상 어떤 것의 참모습을 가장 섬세한 데까지 보려면 anāvaraṇa ñāṇa라는 현미경을 얻어야 합니다. anāvaraṇa ñāṇa, sabbaññutā ñāṇa는 부처님 말고는 누구에게도 없습니다. citta와 cetasika를 들여다보려면 바로 그 큰 현미경이 필요합니다.
ඒකෙන් බලවත් දුන්න දේවල් උන්වහන්සේ එපෙන පණිද්දය අනුව අපි උන්වහන්සේ කිරිය විශ්වාස කරලා න්යාය ධර්මයට අනුකූලත්වය පේන බව ගැලපෙන නිසා ඒක න්යාය ධර්මය වටහගන්න පුළුවන්. න්යාය ධර්මය ක්රියාකාරීත්ව අපිට පෙනුේ නැතුව මෙන්න මේ වගේ අභිධර්මය තුළ තියෙන කරුණු වල සත්යතාවය දැනගන්නේ පර්වජ් ගෝචර ඥානය පහළ කරලා නෙමෙයි.
그것으로 보시고 가르쳐 주신 것들을, 그분 말씀에 따라 우리가 그분을 믿고, nyāya dharma에 맞아 보이니 그 nyāya dharma를 알아들을 수 있습니다. nyāya dharma가 움직이는 모습을 직접 보지 못한 채로, abhidharma 안의 이런 내용들이 참이라는 것을 우리는 sabbaññu ñāṇa를 일으켜서 아는 것이 아닙니다.
අපිට ඒ ඥානය පහල වෙන්නේ නැහ ලොව්තුරා බුදු වෙන්න ඕන එහෙම හැබැයි න්යාය ධර්මයට එකඟ බව පැහැදිලිව පේනවා.
그런 ñāṇa는 우리에게 생기지 않습니다. 부처가 되어야 합니다. 그러나 nyāya dharma에 맞는다는 것은 또렷이 보입니다.
මොකද ඒ න්යාය ධර්මයට එකඟ වෙන්නේ ඉතා කුඩා දේක පටන් එන ඉතා ලොකු දේකට එනකන් ක්රියාත්මක වෙන්න න්යාය ධර්මයක් තියෙනවා. අන්න ඒ න්යාය ධර්මය බලාගෙන එනකොට ඔය කතාව තමයි හැමකම ක්රියාත්මක වෙන්නේ.
아주 작은 것에서부터 아주 큰 것에 이르기까지 움직이는 nyāya dharma가 있기 때문입니다. 그 nyāya dharma를 따라가 보면 어디서나 그 이야기대로 움직입니다.
සෑම සම්මතයක්ම ක්රියාත්මක වෙන පටිච්ච සමුප්පාද ධර්මානුනකූල ක්රියාවලියක් තියෙනවා.
모든 sammuti에는 paṭicca samuppāda dharma를 따라 움직이는 흐름이 있습니다.
ලොකු දේක පටන්ගෙන අපේ මනසෙන් තේරුම් ගන්න පුළුවන් පුංචි දේකට අනුකූලුව ඒක උපන් හැටි. ඒක ක්රියාත්මක වෙන හැටි, ඒක අවසාන වෙන හැටි. ඔන්න ඔය පටිච්ච සමුප්පාද ධර්මයට අනුකූලව අපිට පේන පේන වස්තුවන් ගැන සම්මතයන් ගැන බලනකොට අපිට ගෝචර කරගන්න පුළුවන් සම්මතියක් බලනකොට ඒවා ඒ න්යාය ධර්මයෙන් පිට පැනලා නැත්නම්. ඒ න්යාය ධර්මයට අනුකූලව වෙන බව පේනවනේ. කොච්චර ලොකු වුණත් කොච්චර පුංචිත් ඔය රටාවේ තමයි තියෙන්නේ කියලා අපිට විශ්වාස කරන්න පුළුවන්. මෙන්න මේක තියෙනවා බුද්ධියෙන් විශ්වාස කරන ධර්මයක් ලබාගත්තා.
큰 것에서부터 우리 마음으로 알아들을 수 있는 작은 것까지, 그것이 태어난 방식, 움직이는 방식, 끝나는 방식이 paṭicca samuppāda dharma를 따릅니다. 우리에게 보이는 사물들, sammuti들을 살펴보면, 그것들이 그 nyāya dharma 밖으로 뛰쳐나가지 않고 그 nyāya dharma를 따라 일어난다는 것이 보입니다. 아무리 크든 아무리 작든 같은 틀이라고 우리는 믿을 수 있습니다. 이것은 슬기로 믿는 dharma를 얻은 것입니다.
මෙන්න මේක තමයි මේ ලෝකේ තියෙන සියුම් තැනකම් බැලුවත් චක්රය ඕකයි.
이 세상에서 가장 섬세한 곳까지 살펴보아도 그 바퀴는 이것입니다.
ඒවා 10ක් එකට වැඩි කරලා වැඩි කිරීම දෙකෙන්. 2000යි කියනවා. 10,000 කියම 2000 කියලාම ඉතින් අපිට ඒකට ගානක් අපි කියනවා. වැඩි කරලා හිට
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
වැඩි කිරීමේ චක්රය දැක්කහම එක වැඩි කිරීම දෙක කිව්වොතු වෙන ක්රමයක්ද ඒ ක්රමය නේද ක්රමය? 1000 වැඩි 2000 කියලා දෙවරක් 1000 2000යි කියලා අපි ගාන උත්තරේ දැම්මාවා. එක වැඩි කිරීම දෙක කියන එක අපි දන්නේ නැති වුනත් අපි දන්නේ නැද්ද එක වැඩි කිරීම දෙක නම් දෙවරක් එක දෙකයි කියන්නේ.
곱셈의 틀을 보았다면, 1 곱하기 2를 말할 때 다른 방법을 씁니까? 같은 방법 아닙니까? 1000 곱하기 2는 1000이 두 번이니 2000이라고 답을 냈습니다. 1 곱하기 2를 따로 몰랐다 해도, 1 곱하기 2가 1이 두 번, 곧 2라는 것을 모르겠습니까?
දැන් ලොකු එක අපිට පේනවා නම් පොඩි එක පේන්නේ නැත්නම්. අපිට පොච්චර පුංචර ගිහි බැලුව තන්තිට බලනකොට සිද්ධ වෙන් ඔය සිද්ධාන්තය බව දැනගන්නවානේ. ලොකු දේක වුනත් මේක හැම දේකෙම බලනකොට වැඩි කිරීමේ සිද්ධාන්තය තමයි නැහැ. මේ සිද්ධාන්තයට අනුවායි වැඩි වෙන්නේ.
큰 것은 보이는데 작은 것은 보이지 않는다 해도, 작은 데까지 내려가 보면 같은 이치라는 것을 압니다. 큰 것이든 무엇이든 살펴보면 곱셈의 이치가 바뀌지 않습니다. 이 이치를 따라 늘어납니다.
ඒක ඒකෙටිපි ගන්න ක්රමයක් තියෙනවා. අන්න එතකොට අන්න ඒ වගේ ක්රමයක් තමයි. අපිට දැනගන්න පුළුවන් සම්මතයන් ධර්ම පටිච්ච සමුප්පාද චක්රානුසාරයෙන් ඒ න්යාය ධර්මය දැනගත්තහම කොයිතරම් සුළු මොහොතක සිද්ධ වෙන චක්රයක් වුනත් ඔය සිද්ධාන්තය තමයි සිද්ධ වෙන්න ඕනේ.
그것을 줄여서 하는 방법도 있습니다. 바로 그런 방법으로, sammuti와 dharma를 paṭicca samuppāda의 바퀴에 따라 그 nyāya dharma를 알게 되면, 아무리 짧은 순간에 일어나는 바퀴라도 그 이치대로 일어나야 한다는 것을 우리는 알 수 있습니다.
හැබැයි ඒක හරියටම අත්දැකලා බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්නනවා ඒක මම අත්දැකලා තියෙන්නේ දෙයක්. ඒක එහෙමයි. අන්න එහෙම පෙන්නපු ධර්මය තමයි චිත්තක්ෂණයක ආයු කාලය සහ චිත්තක්ෂණය තුළ පටිච්ච සමුප්පා ක්රියාත්මක වන ක්රියා සිද්ධාන්තයත් මෙන්න මෙහෙමයි සිද්ධ වෙන්නේ කියලා. දේශනා කරපු බුද්ධ දේශනාව වුන තමයි අපි ඒක තෝරාගන්නේ.
하지만 부처님께서는 그것을 몸소 정확히 겪으시고 ‘나는 이것을 겪었다, 그것은 이러하다’고 보여 주십니다. 그렇게 보여 주신 dharma, 곧 cittakkhaṇa의 목숨과, cittakkhaṇa 안에서 paṭicca samuppāda가 움직이는 이치가 이렇게 일어난다고 설하신 부처님 말씀을 통해 우리는 그것을 가려 받아들입니다.
ඒ නිසා ථිතියක් නැති සම්මතයක් ලෝකේ පනවන්න කිසිම කෙනෙකුට බැ. ිතතිය කියලා කියන්නේ ස්ථිර අවස්ථාව කියන එක නෙමෙයි. ඒ ඒ සම්මතයෙන් කතා කරන්න පුළුවන්. ඒ සම්මතය වෙනස් නොකර ඉන්න පුළුවන් යම්තා කාලයක විපරිණාමික ක්රියාවලියක් සිද්ධ වෙනත්ද අතර. මෙන්න මේ කාලයට කියනවා ිතතිය කියලා. ිතතියක් නැති පැවැත්මක් තුළ කිසිම සම්මතයක් පනවන්න බැ.
그러니 ṭhiti 없는 sammuti를 세상에서 세울 수 있는 사람은 아무도 없습니다. ṭhiti란 굳건한 국면이라는 말이 아닙니다. 그 sammuti로 말할 수 있고, 그 sammuti를 바꾸지 않고 둘 수 있는 어느 동안, 그 사이에 바뀌어 가는 흐름이 일어나는데, 바로 이 동안을 ṭhiti라고 합니다. ṭhiti 없는 있음 안에서는 어떤 sammuti도 세울 수 없습니다.
පුළුවන් කියලා කිව්වොත් මොකක්ද සිද්ධාන්තය? සිද්ධන් නොපන ඕනේ සිද්ධාන්තය මොකක්ද? අන්න එතන්දි අපිට දැනගන්න පුළුවන්. ඕක අපි හරියට විග්රහ ගලමක තෝරගන්න ඕනේ. එතයි දැනගන්න පුළුවන්.
세울 수 있다고 한다면 그 이치는 무엇입니까? 이치를 보여 주어야 합니다. 그 이치가 무엇인지, 거기서 우리는 알 수 있습니다. 이것을 제대로 풀이하여 가려내야 합니다. 그래야 알 수 있습니다.
යම්කිසි ද්රව්ය වස්තු දෙකක් අරගෙන අපි අපි හිතමු මෙන්න ලොකු දෙයක් ඕනේ නැ බ්ලේඩ් තල කෑල්ලක් ගහනවා මොකක් හරි මේ හිර වෙන්න එක පැත්ත ගහලා බ්ලේඩ් තල කෑහට ඇඟිල්ල තියෙනවා ගස්සනවා. දෙපැත්තේ බ්ලේට් තල දෙකක් පේනවා මැද පේන්නේ නැ.
물건 두 가지를 가져다 생각해 봅시다. 큰 것도 필요 없습니다. 면도날 조각 하나를 무엇에 끼워 한쪽을 고정하고, 면도날 끝에 손가락을 대어 튕깁니다. 양쪽에 면도날 두 개가 보이고 가운데는 보이지 않습니다.
වේගයෙන් බ්රීඩ්ට තලේ එහාටයි මෙහාටයි යනවා. අධිවේගයෙන් යනකොට මොකද වෙන්නේ දෙපැත්තෙම බ්රේට් තලක තියෙනවා වගේ පේනවා. මැද එහා මෙහා යනවා පේන්නේ නැහ. දැන් ඕක අපි එහා මේ පුංචි ළමිකින් කරපු අත්දැකීමක්නේ.
빠르게 면도날이 이쪽저쪽으로 오갑니다. 아주 빠르게 오가면 어떻게 됩니까? 양쪽에 면도날이 있는 것처럼 보입니다. 가운데서 오가는 것은 보이지 않습니다. 이것은 우리가 어릴 때 해 본 일이지요.
වාහනේ කම්ි කෑල්ලක් ඔයා එකක් අරගෙන යමකට තද කරලා තියලා ඇඟිල්ලෙන් ඇදලා අතඇහරපුවහම ඒක එහාට යනවා මෙහාට එනවා අදිගය. එහාට ගිහිල්ලා මෙහාට හැරෙනකොට වෙලාවක් එහෙනම් මෙහාට ගින් එහාට ඇහෙනකොට වෙලාවක් එහෙනවා ඒ නිසා දෙපැත්තේ කඳික් ඔ වගේ තියෙනවා. මැද මුකු පේන්නේ නැති වගේ හික් පේනවා.
자동차의 철사 조각 하나를 가져다 무엇에 단단히 고정하고 손가락으로 당겼다 놓으면 그것이 이쪽으로 가고 저쪽으로 옵니다. 저쪽으로 가서 이쪽으로 돌아설 때 잠깐의 때가 있고, 이쪽으로 와서 저쪽으로 돌아설 때 잠깐의 때가 있어서, 양쪽에 막대가 있는 것처럼 보입니다. 가운데는 아무것도 없는 것처럼 보입니다.
දැන් මේ මැද මුකුත් තිබුනේ නැද්ද? අර අපි දෙපැත්තේකමි මිදක තියලා ඒක දෙකක් වුණාද?
그러면 가운데에는 아무것도 없었습니까? 양쪽에 둔다고 그것이 둘이 되었습니까?
එහෙම එකක් නෙමෙයි එතන වුනේ. ඒ අපේ ඇහෙන් බලනකොට ඇහැ රැවතිච්ච හැ.
거기서 일어난 일은 그런 게 아닙니다. 우리 눈으로 볼 때 눈이 속은 것입니다.
නමුත් අපි ක්රියා සිද්ධාන්තයක් අපි දන්නවා මේකේ දෙපැත්තට ක්රියාත්මක වීම නිසා එක පැත්තක එක පැත්තට ගිහිල්ලා අනිත් පැත්තට ඇහන්න කාලයක් නිසා ඒ පැත්තට ගිහම අනිත් පැත්තට යන්න කාලයක් ඇරෙන නිසා මේ දෙපැත්ත ඇතුර ඇහැට ගෝචර වෙන කම්බි දෙක පේනවා. අවස්ථා දෙකක්. මැද වේගයෙන් ගමන් කරන නිසා මැද කම් යනවා කියලා ඇහැට පේන්නේ නැහැ. මොකද ඇහැට ගෝචර වෙන්නේ නැති නිසා. ඒ නිසා මේ දෙපැත්තේ කම්ි දෙකක් අපිට පේන්නේ කියලා අපි සිද්ධාන්තය තෝරගන්නවා.
그러나 우리는 움직임의 이치를 압니다. 이것이 양쪽으로 움직이기 때문에, 한쪽으로 갔다가 다른 쪽으로 돌아서는 데 때가 걸리니, 양쪽 끝에서 눈에 잡히는 막대 두 개가 보입니다. 두 국면입니다. 가운데는 빠르게 움직이므로 가운데로 지나가는 것이 눈에 보이지 않습니다. 눈에 잡히지 않기 때문입니다. 그래서 양쪽에 막대 두 개가 보이는 것이라고 우리는 이치를 가려냅니다.
මෙන්න මේ වගේ අපිට මැද පෙනුනේ නැතුව මොකක්ද වෙලා තිබිච්ච ක්රියාවලිය. දෙපැත්තේ කම්බි දෙකක් තිබුනේ නෑ එක කම්බිය දෙපැත්තට ගැත්තෙනකොට ඇතිවන දෙපස පෙනීම මායාව විතරයි අපි දැක්වේ. ඒක අපි දන්න හින්දා ඒක එහෙමයි කියලා දන්න.
이처럼 가운데가 보이지 않았어도 어떤 흐름이 일어났는지, 양쪽에 막대 두 개가 있었던 것이 아니라 막대 하나가 양쪽으로 튕길 때 생기는 양쪽 모습이라는 허깨비만 우리가 보았다는 것을 압니다. 그것을 알기에 그렇다고 아는 것입니다.
දැන් මේ ටියුබ්ලයිට් එක පත්තු කරුවට පස්සේ නැ මේ මේ බල්බ් එයක් පත්තු කළාට පස්සේ නොනැවතී ගලන විදරාවක් මේකේ තියෙනවා වගේ අපිට මේ වෙනසක් පේනැසට එළියක් පේනවා. නමුත් මේක තත්ත්වරයකට 50ක් දෙවාරයක් නිවෙනවා පත් වෙනවා.
형광등을 켠 뒤에, 아니 이 전구를 켠 뒤에, 멈추지 않고 흐르는 전기가 있는 것처럼 우리 눈에는 아무 변화 없이 빛이 보입니다. 그러나 이것은 1초에 쉰 번의 두 배로 꺼졌다 켜졌다 합니다.
අපිට නිවෙන අවස්ථාව හොයන්නත් බැහැ. පත් වෙන අවස්ථාව හොයන්නත් බැහ. අපිට පෙන්නන්නේ පත් වෙලාවම. නිමෙන අවස්ථාවත් ටුබ්බලයිට් එක එළියේ අපි දකින්නේ නැහැ. මේ මේ බල්බ් එකේ එළියේ අපි දකින්නේ නැහ.
우리는 꺼지는 때도 찾을 수 없고 켜지는 때도 찾을 수 없습니다. 우리에게 보이는 건 켜진 모습뿐입니다. 형광등 빛에서도, 이 전구 빛에서도 꺼지는 때를 우리는 보지 못합니다.
නමුත් මේකේ විද්යානුකූල ක්රමටාවක් වල බැලුවොත් ඒ ක්රමට පෙන්නන පැහැදිලි කරලා මේක පත්තුවේ වෙලාම තියෙන්නේ නැහැ. මේක නිවෙනවා, පත්තු වෙනවා, නිවෙනවා පත් වෙනවා මෙහෙම කඩ කඩා වෙලා ඉන්නා වූ විවිධි හරහා මේකේ තියෙන්නේ. තත්ත්වය ඇත් තුළ 50 දෙවාරයක් මේක එළිය කඩවි කරන්න ටික නතල වෙවි එන්නේ.
그러나 과학의 방법으로 살펴보면, 그 방법이 밝혀 주듯 이것은 늘 켜져 있는 것이 아니라 꺼지고 켜지고 꺼지고 켜지며 끊어졌다 이어졌다 하는 흐름입니다. 1초 안에 쉰 번의 두 배로 빛이 끊기며 이어져 오는 것입니다.
හැබැයි ඉතින් ඒ ක්රමයද ඇත්ත අපිට මේ ඇහට පේන එකද ඇත්ත කියලා ඇහුවොත් අපි මොකක් කියන්නේ අර විද්යාුකූලව පේන එක ඇත්ත කියනවා මි නිසා මේ ඇහැ ඕක අපි පිළිගන්නේ නැහැ. එහෙමනම් අපිට පේන්න බැහැ. අපි එහෙම පිළිගන්නවද? නිගමනය කරනවද?
그런데 그 방법이 참이냐, 우리 눈에 보이는 것이 참이냐고 묻는다면 우리는 무엇이라 하겠습니까? 과학으로 보이는 것이 참이라고 하고, 이 눈에 보이는 대로는 받아들이지 않습니다. 우리에게 보이지 않으니 아니라고 받아들이거나 결론 내립니까?
මෙන්න මේ වගේ බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙලා තියෙන මේ දහම් වල ඒ දහම් න්යායක් තියෙනවා. ඒ න්යාය තේරුම් ගන්න පුළුවන් අපේ ඉන්ද්රිය ගෝචර මානසිකත්වය මදි ඒක එහෙද කියලා දකින්න.
이처럼 부처님께서 보여 주신 이 가르침들에는 가르침의 nyāya가 있습니다. 그 nyāya를 그대로 보기에는 우리의 감관에 매인 마음이 모자랍니다.
ඒ නිසා අපිට පුළුවන් කමක් නෑහැ චිත්තක්ෂණයේ උප්පාද බන්ධ හොයන්න අපිට හැකියාව නෑහ. ඒක අනාවණත් ඥානය ඇති ලොව්තුරා බුදුරජණන් වහන්සේලාට ගෝචර වෙච්ච දෙයක් මිසක් අනිකාට ගෝචර නෑහ. නමුත් එක දෙයක් අපි දන්නවා. මේ ලෝකයේ අපි සම්මතයකින් හඳුන යමක් ඇත්නම් ඒ සම්මතයෙන් ගොන්නැගෙන උපතක් හටගන්නකොටම ඒ උපත තුළ ක්රියාත්මක වෙලා ඒ සම්මතයෙන්ම කියන්න පුළුවන් කාල සීමාව තුළ ක්රියාත්මක කරවන්න පුළුවන් ශක්තියක් ඒක ගැබ්ෙලයි උපත හටගන්නේ.
그러니 우리는 cittakkhaṇa의 uppāda와 bhaṅga를 찾을 수 없습니다. 그럴 힘이 없습니다. 그것은 anāvaraṇa ñāṇa를 지니신 부처님들께만 드러나는 것이지 다른 이에게는 드러나지 않습니다. 그러나 한 가지는 우리가 압니다. 이 세상에서 sammuti로 알아보는 무엇이 있다면, 그 sammuti로 세워지는 태어남이 일어날 때, 그 태어남 안에서 움직여 그 sammuti로 부를 수 있는 동안 움직이게 할 힘을 담은 채 태어남이 일어난다는 것입니다.
ඒ කාල සීමාව තුළ ක්රියාත්මකට ඒ ශක්තිය ගෙවෙනවා. ඒ ශක්තිය නිසා ගොඩනැගිච්ච දේ ඒ ශක්තිය ගෙවනාම කෙළවර වෙනවා. මේ අය ධර්මය.
그 동안 움직이며 그 힘이 닳습니다. 그 힘으로 세워진 것은 그 힘이 닳으면 끝납니다. 이것이 dharma입니다.
ඒ නිසාම උපතක් පේනවා, විපරිණාමයක් පේනවා, වැනසීමක් පේනවා සියලු සම්මතයන් තුළ චිත්තක්ෂණය කියන්නේ සම්මතය. කොච්චර වේගයෙන් සිද්ධ වුනත් ඒ සම්මතය තුළ උපතක් පෙනවා, විපරිණාමයක් පේනවා, වැනසීමක් පේනවා. එහෙනම් උපාදයක් නැති, ත්රිතියක් නැති බංගයක් ගැන කතා කරන්න බැහ.
그래서 모든 sammuti에는 태어남이 보이고, 바뀌어 감이 보이고, 사라짐이 보입니다. cittakkhaṇa란 sammuti입니다. 아무리 빠르게 일어나도 그 sammuti 안에 태어남이 보이고, 바뀌어 감이 보이고, 사라짐이 보입니다. 그러니 uppāda도 ṭhiti도 없는 bhaṅga를 말할 수 없습니다.
උප්පාදත් එක්ක භංගයක් කතා කරන්න ක්රමයක් නෑ. උප්පාද වුන ශක්තිය තියෙන තාක්කල් ඒකක උප්පාද මිසක් සිති වෙන්න බැ. භංග වෙන්න බැ. ඒ ශක්තිය ගෙවිච්ච වෙලාවක බංග වෙනවා මිසක් නොගෙවි බංග වෙන්න බැරිනම්. ඒ ශක්තිය ගෙවුණට පස්සේ බංග නොවීතියන්නත් බැරිනම්.
uppāda와 함께 곧바로 bhaṅga를 말할 길은 없습니다. uppāda의 힘이 남아 있는 동안 그것은 uppāda의 힘으로 머물 뿐 bhaṅga가 될 수 없습니다. 그 힘이 닳은 때에 bhaṅga가 될 뿐, 닳지 않고서는 bhaṅga가 될 수 없고, 그 힘이 닳은 뒤에는 bhaṅga가 되지 않고 버틸 수도 없습니다.
අන්න භංග අවථාවට ඒ නිගමනය කරන.
bhaṅga 국면은 그렇게 결론 내립니다.
යමක් ගොඩනගන්න ශක්තියක් දුන්න නම් ඒ ගොඩනැගීම තුළ එසේ පවත්වන්න ඒ ශක්තිය ක්රියාත්මක වෙන මොහොතක්වත් එහෙම නොවෙන දෙයක් ලෝකේ පෙන්නන්න නැහ. එහෙනම් උපාද විච්ච ගමන් භංග වෙන දෙයක් ලෝකේ පෙන්නන්න යන්නේ ඔයට තෝරගන්න බැරුව.
무엇을 세우는 힘을 주었다면, 그 세워진 것을 그렇게 이어 가도록 그 힘이 움직이는 동안 그렇지 않은 것은 세상에 하나도 보여 줄 수 없습니다. 그러니 uppāda하자마자 bhaṅga하는 것을 세상에 보여 주려는 것은 이것을 가려내지 못해서입니다.
ඉතින් ඇති වුණා නැති වුණා ඇති වුණා නැති වුණා කිව්වට මේක තෝරගන්න බැහැ. උදය ඥානය පස්සේ බංග ඥානය කිය
그러니 일어났다 사라졌다, 일어났다 사라졌다 말한다고 이것을 가려낼 수는 없습니다. udaya ñāṇa 다음에 bhaṅga ñāṇa라고 하는데—
දැන් උදයව් ඥානය කියන එකෙන් දැක්කාට පස්සේ අපි දකිනවා. උදා වෙන හැම දෙයක්ම තියෙනවා නම් ඒ අය ස්වභාවය මොකක්ද? වැය වෙලා යනවා නැහ අපි විනාශයට පත් වෙනවා. එහෙම පස්සේ ගියොත් වෙන්නේ ඒකයි. එහෙනම් මොකද වෙන්නේ? අපි දැනගන්නවා ඒ තුළට ගියොත් සිද්ධ වෙන්නේ ඒ ටික.
udayabbaya ñāṇa로 본 뒤에 우리는 봅니다. 떠오르는 모든 것이 있다면 그것의 본바탕은 무엇인가? 닳아 없어지는 것, 우리가 무너짐에 이르는 것입니다. 그렇게 좇아가면 그렇게 됩니다. 그러면 어떻게 됩니까? 그 안으로 들어가면 바로 그런 일이 일어난다는 것을 우리는 압니다.
මේක බිදහරිනව. ඒ බිදහැරීමෙන් තමයි අපිට සැනසීම හම්බ වෙන්නේ. භංග කරන්න ඕනේ.
그래서 이것을 끊어 냅니다. 그 끊어 냄으로 우리는 편안함을 얻습니다. bhaṅga를 해야 합니다.
උදේ වෙන දෙයක් පස්සේ ඒකේ ස්වභාවය දැකනවා වැය වෙලා යනවා විනාශයට පත් වෙන එකක් බව දැනගත්තා නම් එබන්ධ දේවල් භංග කරලා දානවා මිසා. ඒකත් එක්කලා අපේ සම්බන්ධයක් තියාගන්නේ නැහැ. දැන් ධම්මා සමන් නිරෝ ධම්ම කිව්වන්න ඒකයි. අපි ඒක දකින්න ඕනනේ භංග ඥානය
떠오르는 것을 좇다가 그것의 본바탕을 보고, 그것이 닳아 없어지고 무너짐에 이르는 것임을 알았다면, 그런 것들을 끊어 버릴 뿐 그것과 우리 사이에 이어짐을 두지 않습니다. ‘yaṃ kiñci samudayadhammaṃ sabbaṃ taṃ nirodhadhammaṃ’이라 하신 것이 바로 이것입니다. 우리가 그것을 보아야 합니다. 그것이 bhaṅga ñāṇa입니다.
බිඳෙනවා බිඳෙනවා කියලා දැකගන්න ඒක නෙමෙයි. යමක් ඇතුරු කරන්න ගියාම දුක හටගන්නවා නම්. ඒ දේ පහළ කිරීම නවත්තලා දානවා භංග කරලා දානවා. ඒකත් එක අපි සම්බන්ධයක් නැ. අන්න ඒ ඥානය පහල නම් භංග ඥානය පහළ වුණා.
무너진다, 무너진다 하고 보는 것이 아닙니다. 무엇을 붙들려 할 때 괴로움이 일어난다면, 그것을 일으키기를 멈추고 끊어 버립니다. 그것과 우리는 이어짐이 없습니다. 그 ñāṇa가 생겼다면 bhaṅga ñāṇa가 생긴 것입니다.
කතාව හරි අත්ර අන්න ඒකයි කියන්නේ. එහෙනම් උදව්ව්ය ඥානය කියන එකේ වචනය වැරදි නැහැ. භංග ඥානය කියන එක වචන වැරදි නැහක ඥානයක් තමා. ඥානයක් වෙන්නේ කොහොමද? ලෝකයත් ලෝකය හටගන්න හැටි දැක්කහම ලෝකය හැටි දැක්කහම ඒකේ හරයක් නෑ කියලා දැක්කහම ඊළඟ තීරණයක් එනවා හරයක් නැති ලෝකය තුළ මම මොකට සැරි සරනව ඒකෙන් අත්හැරීම ිඳිය යනවා මිසක් වෙන මොකක් කරන්න දන්න භංග ඥාන
그것이 옳은 이야기입니다. 그러니 udayabbaya ñāṇa라는 말도 틀리지 않았고, bhaṅga ñāṇa라는 말도 틀리지 않았으며, 그것은 분명 ñāṇa입니다. 어떻게 ñāṇa가 됩니까? 세상과 세상이 일어나는 방식을 보고, 세상의 모습을 보고, 거기에 알맹이가 없다는 것을 보면, 다음 결정이 옵니다. 알맹이 없는 세상 안에서 내가 무엇 하러 떠돌겠는가. 그러면 놓아 버리고 끊어 낼 뿐 달리 무엇을 하겠습니까? 그것이 bhaṅga ñāṇa입니다.
ඉතින් භංග භංග කියලා හිටියට වංග ඥාන පහළ වෙන්නේ නැ. උදය උදය උදය කියලා හිටියට උදයව්ය ඥානය පහළ වෙන්නේ නැහැ. නමුත් ඥාන භාවනා කියන එකක් අතු දෙනවා අවිදුවට බංග භංග කියන්න බය බය කියන්න බය වුනාම හරි ඥානය පහළ වුණා කියන.
그러니 bhaṅga, bhaṅga 하고 앉아 있는다고 bhaṅga ñāṇa가 생기지 않습니다. udaya, udaya, udaya 하고 앉아 있는다고 udayabbaya ñāṇa가 생기지 않습니다. 그런데 ‘ñāṇa bhāvanā’라는 것을 모르는 이들에게 가르치며, bhaṅga bhaṅga 하라, 두렵다 두렵다 하라, 두려워지면 ñāṇa가 생긴 것이라고 합니다.
ඉතින් බය බය කියග ඉන්නකොට බයක් වඑනවලු. ඉතින් එහෙම තමයි ඉතින් මොනවාහරි කිය කිය කිය ඉන්නකොට ඒ පුද්ගලයාට ඒ ගති ලක්ෂණය පහලුනොත් එහෙම බය බය කියනවා බය ගතිය පහළිමන් බය වෙනවා සමහර.
그러니 두렵다 두렵다 하고 있으면 두려움이 온다는 것입니다. 무엇이든 자꾸 말하고 있으면 그 사람에게 그런 버릇이 생기듯, 두렵다 두렵다 하면 두려움이 생겨 어떤 이는 두려워합니다.
බය වෙන්නේ මොකටද? මෙබඳු හටගත්ත දේවල් වලින් ගෙනියන්නේ විනාශයට නම් දුක් කරදරයට ඇත්ද ලබනවා නම් ඒක වංග කරලා දමනවා කිය බංග කළ යුතුයි. ඒ තුළ තවත් නොගැවසිය යුතුයි. ගැවසෙන්න එනවා නම් ඒක මහා බය වී යුතු කාත් නෑ.
무엇을 두려워합니까? 이렇게 일어난 것들이 무너짐으로, 괴로움과 시달림으로 이끈다면, 그것을 끊어 버린다, 끊어야 한다, 그 안에서 더는 머물지 말아야 한다는 것입니다. 그 안에 머물려 한다면 그것이야말로 크게 두려워할 일입니다.
ගැවසෙන්න බය වෙනවා ඊට පස්සේ මොකද විනාශයටනේ අහන්නේ. ගිනි ගන්න ලෝක රෝගය පැත්ත යනවා ඒපෑහැගේ ඇවසෙන්න ගියොත්. එතකොට පුද්ගලයා බයඇයිනේ ඒක එයා ආදීනව දකින්නේ නැත්ත මේකට හින්දා මෙච්චර කල් මෙච්චර කල් මේ දුක් ගින්නේ ආවේ. ඔය පස්සේ ගිහින්න ඒ ආදීනව දැකෙන
머물기를 두려워합니다. 그 뒤엔 무너짐을 청하는 것이니까요. 그 안에 머물러 가면 불타는 세상의 병 쪽으로 갑니다. 그러면 그 사람은 두려워합니다. 그는 이 위험을 봅니다. 이것 때문에 이토록 오래 이 괴로움의 불 속을 지나왔구나, 그것을 좇았기 때문이구나 하는 위험이 보입니다.
ඉතින් ඔය ඥාන ටික ඔක්කොම වහල නැන්නනවා ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් අනිච්ච වශයෙන්, දුක්ඛ වශයෙන්, අනත්ත වශයෙන් දැක්කෙනා අනිකව අමුතුවෙන් කියන්න දෙයක් නෑ. ඔක්කෝම ඥාන පහළ වෙනවා. ඒක අමුතව වඩන්න එකක් නෙමෙයි.
그 ñāṇa들은 모두 이것을 보여 줍니다. 있는 그대로를 anicca로, dukkha로, anatta로 본 사람에게는 따로 말할 것이 없습니다. 모든 ñāṇa가 생깁니다. 따로 키워야 할 것이 아닙니다.
නිර්වාණ ධාස ඔව් දැන් නිර්වාණ කියන වචනය නිවන කියන වචනය ගත්තොත් නියන්නයි, වයන්නයි, ණයන්නයි නිවන නෙමෙයි.
(물음) nibbāna dhātu는요? — 네, nibbāna라는 말, ‘nivana’라는 말을 잡아 보면, ni, va, na라고 소리 내는 것이 nibbāna는 아닙니다.
දැන් ඕක තෝරගන්න දැන් නිවන කියන සම්ම නිවන කියන වචනේ සම්මතය. සම්මතය බිඳගෙන පරමාර්ථය දකින්න ඕන.
이것을 가려내야 합니다. nibbāna라는 말은 sammuti입니다. sammuti를 깨뜨리고 paramattha를 보아야 합니다.
නිවන නමින් යම් වචනයක් ඇත් නෑ ඒක වචන පතයක්. ඒ වචනය තුළින් නිවන දකින්න බැහැ. ඒ වචනය තුළින් මොකක්ද කිව්වේ කියලා අදහස තේරුම් අරගත්තහම ඒ අදහසය තුළින් ඕනෑහු නිවන තෝරගන්න.
nibbāna라는 이름의 어떤 말이 있다면, 그것은 말의 길일 뿐입니다. 그 말로는 nibbāna를 볼 수 없습니다. 그 말로 무엇을 말했는지 뜻을 알아들으면, 그 뜻을 통해 nibbāna를 가려내야 합니다.
රාගක් හේ නිබ්බානං, ද්වේශක් එහෝ නිබ්බානං, මෝහක් හේ නිබ්බානං. දැන් නිබ්බාන කියන්නේ මොකක්ද? බැඳීමෙන් නික්මීම බැඳීමෙන් නික්මනට පස්සේ ඒ බැඳීම නිසා යමක් හටගත්තා නම් යම් ගින්නක් හටගත්තා නම් බැඳීම අත්හැරුනහම ඒ ගින්න සහසම්බන්ධය ඉවරයි. නිවිලා ගියා.
‘rāgakkhayo nibbānaṃ, dosakkhayo nibbānaṃ, mohakkhayo nibbānaṃ.’ 그러면 nibbāna란 무엇입니까? 묶임에서 벗어남입니다. 묶임에서 벗어난 뒤, 그 묶임 때문에 무엇이, 어떤 불이 일어났다면, 묶임을 놓으면 그 불과의 이어짐이 끝납니다. 꺼져 버렸습니다.
හැබැයි ඒක හඳුන්වන්න ගත්ත වචනයක් නැත්නම් ඒක ලෝක සම්මත වචනයක් මිසක්. සම්මතය තුළින් පරමාර්ථය පනවන්න බැ. පරමාර්ථය යථාබෝධයට ගෝචර වෙනවා නිසාත් වචන පත ඉක්මෙව්වා.
그러나 그것을 가리키려고 쓴 말은 세상의 sammuti 말일 뿐입니다. sammuti로 paramattha를 세울 수는 없습니다. paramattha는 참된 깨달음에 드러나는 것이기에 말의 길을 넘어섰습니다.
එකුත් පිරිණුවන් පෑ ගුදුවරයන් වහන්සේලා යම් සිතකින් පනවන්නෙක් පනවා නම් එපදු හිතක් නැත්නම්. යම් රූපයකින් පනවන්නෙක් පනවා නම් එබඳ රූපයක් නැත්නයි. අය යම් වේදනාවකින් පනවන්නෙක් පනවා නම් එබඳ වේදනාවක් නැත්න. යම් සංඥාවකින් යම් සංඛාරයකින් යම් විඤ්ඤාණයකින් පනවන්නේ පනවන්න නම් ඒ බලමුදු සංඥාව සංඛාරයක් විඤ්ඤාණයක් නැත්නම්. එහෙනම් වචන පත ඉක්ම නිවන ගැන හඳුන්වන්න දෙන්න ආසන්න සම්මත වචනයක් කියනවා නිසා. ඒ සම්මත වචනේ වචන පථයක් නිසා. පැවැත්මහා සම්බන්ධව ක්රියාත්මක වෙන වචනයක් නිසා. ඒ වචනේ නිවන නෙමෙයි. හරි ගැඹුරු තැනක්.
부처님들께서도, 어떤 마음으로 일컫는 이가 일컫는다면 그런 마음이 없고, 어떤 rūpa로 일컫는다면 그런 rūpa가 없고, 어떤 vedanā로 일컫는다면 그런 vedanā가 없고, 어떤 saññā, saṅkhāra, viññāṇa로 일컫는다면 그런 saññā, saṅkhāra, viññāṇa가 없다고 하셨습니다. 그러니 말의 길을 넘어섰습니다. nibbāna를 가리키려고 가까운 sammuti 말을 쓰는 것이니, 그 sammuti 말은 말의 길이고, 있음과 얽혀 움직이는 말이기에, 그 말이 nibbāna는 아닙니다. 아주 깊은 곳입니다.
ඕක තෝරගන්න හරි අමාරු නියන්න කියන්න වයන්න කියන්න ණයන්න කියන්න යම්කිසි කාලයක් යන්නේ නැද්ද නිවන කියන වචනය කතා කරන්න ගියො. ඒ පදය කියන්න අපිට කාල සීමාව කියන්නේ නැද්ද
이것을 가려내기는 무척 어렵습니다. ni라고 하고 va라고 하고 na라고 하며 nibbāna라는 말을 하려면 얼마간의 때가 걸리지 않습니까? 그 말을 하는 데 때의 길이가 들지 않습니까?
නිවන අකාලික නම් පදය කාලයි නේද නිවනින් පෙන්නපු පරමාර්ථය අකාලිකයි. කාලය එහා සම්බන්ධ කරන්න බැ. හැබැයි නිවන කියන එක හඳුනාගත්ත පදය කාල නැද්ද? කාලයක් යන්න නැද්ද කියන්නේ? එහෙනම් පදය නිවනද? පදය කාලිකයි. එහෙනම් නිවන හඳුනේ මොකෙන්ද?
nibbāna가 akālika라면 말은 때에 매여 있지 않습니까? nibbāna로 보여 준 paramattha는 akālika입니다. 때와 이을 수 없습니다. 그러나 nibbāna를 가리키는 말은 때에 매여 있지 않습니까? 때가 걸리지 않습니까? 그러면 그 말이 nibbāna입니까? 말은 kālika입니다. 그러면 nibbāna는 무엇으로 알아봅니까?
කෝ පද හැබැයි පද තුළින් ගිහිල්ලා පරමාර්ථයට අවබෝධ වුනහම එන් නිවන කියන එකේ ස්වභාවය තමන් දැනගන්නවා මිසා. ඒ නිවනේ ස්වභාවය කාලය හා සම්බන්ධ දේකින් උපමා කරන්න බැ. සම බැ. එහෙනම් පදවලින් නිවන පෙන්නන්න බැ.
말이 어디 있습니까? 다만 말을 거쳐 paramattha에 이르러 깨달으면, nibbāna의 본바탕을 스스로 알 뿐입니다. 그 nibbāna의 본바탕은 때와 얽힌 무엇에도 견줄 수 없고, 같은 것이 없습니다. 그러니 말로는 nibbāna를 보여 줄 수 없습니다.
ඒ නිවන ගැන කියනකොට නිවන කියන එක පෙන්නපු අදහස අකාලික බව දකින්න ඕනේ. අකාලික වූ නිවන. දැන් නිවන කියන එක අපි සම්මතයෙන් පෙන්නපුහම සම්මතය බිදගෙන පරමාර්ථය දකින්න ඕනේ.
nibbāna를 말할 때, nibbāna라는 말이 보여 주는 뜻이 akālika임을 보아야 합니다. akālika한 nibbāna입니다. nibbāna를 sammuti로 보여 주었으니 sammuti를 깨뜨리고 paramattha를 보아야 합니다.
පෙන්නපු සම්මතය තුළින් පෙන්නන්න පුළුවන් නම් එහෙම නිවන ලෝකය හරි පෙන්නන්නේ එහක. ඒ නිසා සම්මතය තුළින් කතාවට නිවන පෙන්නන්න බැ. ඒක අවබෝධ දහමක් කිව්වේ ඒකයි.
보여 준 sammuti로 보여 줄 수 있다면 그것은 nibbāna가 아니라 세상을 보여 주는 것입니다. 그러니 sammuti로 된 말로는 nibbāna를 보여 줄 수 없습니다. 그래서 깨달음의 dharma라고 하는 것입니다.
යම් තැනක යමක් අත්හැරී ගියා නම්, නොවැලී ගියා නම්, මිදී ගියා නම් එතන මොනවයක් කතා කරන්නද එතන මොකක්වත් ඇති වුණාද කතා කරන්න? මෙච්චර කල් ඇති වෙලා තිබිච්ච ගින්නක් නැති වෙලා ගියා මිසා නිමු මිසක්. අමුතු එකක් හටගත්ත.
어느 곳에서 무엇이 놓여 버렸다면, 들러붙지 않게 되었다면, 벗어났다면, 거기에 대해 무엇을 말하겠습니까? 거기에 말할 무엇이 생겨났습니까? 이제껏 있던 불이 꺼져 버렸을 뿐, 새로운 무엇이 일어난 것이 아닙니다.
එහෙනම් ඉතින් අමුතඑකක් හටගත්තේ නැත්නම් පැවැත්ම සඳහා භාවිතා කරන මොන වචනය දාන්නද ඉතින්?
새로운 무엇이 일어나지 않았다면, 있음에 쓰는 말 가운데 어떤 말을 붙이겠습니까?
පෙර රාගයක් තිබුණා දැන් ඒ රාගය ක්ෂය කරලා දැමට පස්සේ. ඒ අවස්ථාවද දැන්න නෑ කියනවා මිසා නෑ කියන වචනයෙන් කියන අපි හඳුන්ගන්න ඕනේ ඒ තුළින් පෙන්නපු නැති දෙයක් කතා කරන්න වචනක් නෑ.
전에는 rāga가 있었습니다. 이제 그 rāga를 다 없앤 뒤의 그 국면을 우리는 ‘없다’고 말할 뿐입니다. ‘없다’는 말로 알아들어야 합니다. 그 말로 보여 준 없는 것을 말할 말은 없습니다.
අර එක අවස්ථාවක් තියෙනවා අර නැත යන වචනයක් මට අසන්නව ලැබේවා කියතයි අපිදි ප්රාර්ථනාවක් කරපු දරුවෙක්.
이런 이야기가 있습니다. ‘없다’는 말을 듣게 되기를 하고 바란 아이 이야기입니다.
එයාට නැති කැවුම් පෙන්නන්න ඕනෑ කියලා අම්මා කොහොමහරි? කැවුන් නෑ කිව්වම ඒ නැති කැවුත් දෙන්න කිව්වද ඒළමයා නෑ කියන එක අඳුරන්නේ නැ. ඒ නැති කැවලින් දෙන්න කිව්වා.
어머니가 어떻게든 그에게 ‘없는 kävum’을 보여 주어야 했습니다. kävum이 없다고 하자, 그 아이는 그러면 없는 kävum을 달라고 했습니다. 그 아이는 ‘없다’는 것을 알지 못했습니다. 그래서 없는 kävum을 달라고 했습니다.
ඊට පස්සේ සම බොරුවට අත දාලා මේකට මේක ඔහොමහමහරි ගියා දෙන්නම් කියලා බොරුවට අත දාලා ඉවරලයි තමන් මුට්ටියට අත්දාව ඕන නැති කැවුන්ගිහදුනාලු නිකමක් හිස් මුට්ටියක්. මේ හරි ඇරලා වල්ලනකොටත් මට පේන්නේ නැතිබම නැති කැමේ නෑහ කියන්නේ මොකක්ද කියලා ඒ කියලා දෙන්න. ඒ අවස්ථාවේදී ඊළඟ එක මහා පුණ්යක් තියෙනවා දේවතාව කැවම්ම ඇහුවාලු. දැන් නැති කැව හොයාගන්න බැරුව කියලා. ඊට පස්සේ නැති කැවම දෙන්න ගියක ඉල්ල ඉල්ල කෑ ගැහුවාල අනිසර.
그래서 어머니는 거짓으로 손을 넣는 시늉을 하며 주겠다고 하고는 빈 항아리에 손을 넣어 없는 kävum을 보여 주려 했다고 합니다. 그저 빈 항아리였지요. 열어 보여 주며 ‘없다’는 게 이런 것이라고 알려 주려 했습니다. 그때 아이의 큰 공덕 덕에 신이 그 항아리를 kävum으로 채웠다고 합니다. 없는 kävum을 찾지 못할까 해서였지요. 그 뒤로 아이는 없는 kävum을 자꾸만 달라고 졸랐다고 합니다.
මොකද දිව්ය මේ කැවුම් මිනිස්සු වෙන ඒවට වැඩියේ. දිව්යම මේ මැවීමක් මිසා ඒක විශාල රසියෙන් වැඩියි. ඒ නිසා නැති කැවම ඉල්ලා ළමිනුක් කෑ ගහන්න පට මේ නැති කයුන් ගෙනා කෑහැ ගිහිල්ලා දුන්නාඩුව ළමයා අනිත් එයාගේ ළම ඉන්න එතකොට පටන් නැති කැවන් ඉල්ලා කෑ ගැහුවා වගේ. ඉතින් ඒ වගේම මොකද නෑ කියන එක
신들의 kävum은 사람들이 만든 것보다 훨씬 낫기 때문입니다. 신이 지어낸 것이니 맛이 훨씬 뛰어났습니다. 그래서 아이는 그 뒤로 없는 kävum을 달라고 울며 졸랐습니다.
ගැහුවා වගේ. ඉතින් ඒ වගේම මොකද නෑ කියන එක තෝරාගන්න බැරුවා වාගේ. නිවන කියන වචනයෙන් නිවන තෝරාගන්න බැරි අයට. හැමදේම කතා කරනවා නිවන එයා කොහොමද නිවන හැටි කොහොමද ඔය ප්රශ්නේ එනවා. ඒ නිවන හැටි උපමාවකින් කියන්න බැයිිද? ඕකම එනවා කොච්ච තරහ
그처럼 ‘없다’를 가려내지 못하는 것처럼, nibbāna라는 말로 nibbāna를 가려내지 못하는 이들은 늘 nibbāna는 어떤 것이냐, 어떻게 생겼느냐 묻습니다. 비유로라도 말해 줄 수 없느냐는 물음이 자꾸만 나옵니다.
මොකද හේතුව? නිවන කියන්නේ ඇති දෙයක් කියන හැඟීමේ ඉන්න සාක්කල්. ඒ පුද්ගලයා ඇති දේකින් සම්මතපන්න ඕන. නිවන කියන්නේ නැති දෙයක් කියලා හිතුවොත් එහෙම නැති දේකට මොකද දඟලනවද කියලා එතන ප්රශ්නයක් ඇති කරගන්න.
왜 그럴까요? nibbāna가 있는 무엇이라는 느낌에 머무는 동안은, 있는 무엇으로 이름 붙여 주기를 바랍니다. nibbāna가 없는 것이라고 생각하면, 없는 것을 얻으려고 왜 애쓰느냐는 물음을 만들어 냅니다.
එහෙනම් ඇත නැතය කියන මේ අන්ත දෙකම අයින් කරලා වන යථාර්ථය දකින්න. ඇත නැත කියන දෙකෙන් ලෝකේ ලෝකයන් තුළින්. ලෝකෝත්තර ධර්මය වන්න බැ.
그러니 있다 없다는 두 끝을 모두 치우고 참모습을 보아야 합니다. 있다 없다는 둘로는, 세상의 것들로는 lokuttara dharma가 될 수 없습니다.
ඒකයි [උගුර කෑරීම] කාරණය. එහෙනම් විපරිණාමයක් මේත ඇතිවීම නැතිවීම කියන එක ගත්තොත් විපරිණාමයක් කියන කතාව ගන්න බෑහැනේ. මොකක්ද විපරිණාමය? ඇතිවීමයි නැතිවීමයි හැරින්න ලෝකේ තව දෙයක් නැත්නම්. ප්රිපර්ණාමයකුත් නෑහනේ.
그것이 [목청 가다듬는 소리] 요점입니다. 그렇다면 바뀌어 감은 어떻습니까? 생겨남과 사라짐만 잡는다면 바뀌어 감이라는 이야기는 할 수 없습니다. 바뀌어 감이란 무엇입니까? 생겨남과 사라짐 말고 세상에 다른 것이 없다면 바뀌어 감도 없는 것입니다.
දකින්න අන්න ඒකයි කියන්නේ. ඒ කරුණු කරගත්තහම ඔය අදහස වෙනවද ඇතිවීමයි නැතිවීමයි උදය උදයිය උදය කියන්නේ ඒක කියලා දැනගත්තහ එහෙම ගත්තකම තමයි.
보십시오. 그래서 하는 말입니다. 그 점들을 따져 보면, 생겨남과 사라짐, udaya가 그것이라고 아는 그런 생각이 맞습니까? 그렇게 받아들이는 것이지요.
ඇතිවීම නැතිවීම ඇතිවීම නැතිවීම කියන දෙකකට හිත පිහිටවන්නේ ඕකේ. ඇති වුණා නැති වුණා ඇති වුණා නැති වුණා. යථාර්ථයෙන් අහකට පහිනවා. හේතුඵල ධර්මයනිනුත් අහකට පැලලා.
생겨남 사라짐, 생겨남 사라짐이라는 둘에 마음을 세우면, 일어났다 사라졌다, 일어났다 사라졌다 하며 참모습에서 벗어나 버립니다. hetu-phala dharma에서도 벗어나 버립니다.
ඇති වෙන්නේ මොන හේතුවකින්ද? නැති වෙන්නේ කුමකින්ද? හේතුම් පටිච්ච සංභූතං හේතු භංගා නිරුජ්ජති. ඔය මූල ධර්මයෙන් අහකට පැන්න කතා කරන්න වෙන්නේ.
어떤 까닭으로 생겨납니까? 무엇으로 사라집니까? ‘hetuṃ paṭicca sambhūtaṃ, hetubhaṅgā nirujjhati.’ 이 뿌리 dharma에서 벗어나 말하게 되는 것입니다.
හේතුවක් නිසා නම් පහළ වුණේ. ඒ හේතුවට සෙම් ඒක පවත්වන්න හේතුව එකාකාර නැත්නම්. ඒ මටමට හේතුව ගෙවෙනවානම්. ගෙවිලා ඉවර වෙච්ච දාට ඵලය ගෙවිලා ඵලය විද්යාමාන වෙන්නේ නැහ. යම් ඵලයක් විද්යාමාන වෙන්නේ හේතුවක් ක්රියාත්මක වෙනකන්.
까닭으로 나타난 것이라면, 그 까닭이 그것을 이어 가게 합니다. 까닭이 한결같지 않다면, 조금씩 까닭이 닳아 간다면, 다 닳아 끝난 날에는 열매도 닳아 더는 드러나지 않습니다. 어떤 열매든 까닭이 움직이는 동안만 드러납니다.
සදාතනික හේතුවක් ලෝකයේ කිසිම ඵලය කර යුදවන්න බැ. සධාතනික ඵලයක් ලෝකේ ඇතිවෙන්න විදිහක් නැත්තේ. සධාතනික හේතුවක් ගැප් කරන්න බැරි නිසා.
영원한 까닭으로는 세상에서 어떤 열매도 맺게 할 수 없습니다. 세상에 영원한 열매가 생길 길이 없는 것은 영원한 까닭을 담을 수 없기 때문입니다.
මොනවාහරි අහන්න එකක් තියෙනවා නම් ඒක අහලා විස්දාගන්න තව මොනවාහරි හිතෙනවා නම් ප්රශ්නයක් එනවා නම් ඒක තේරුම් ගන්න.
물을 것이 있으면 물어서 풀어 가십시오. 무엇이든 떠오르거나 물음이 생기면 그것을 알아들으십시오.
තව මේ ප්රශ්නයක් තියෙනවා රූපාවචර අරූපාවචර භව සැකසුම පිළිබඳව අවබෝධ කර දෙන්න කියලා ඉල්ලීමක් කරනවා. දැන් මේකෙත් දකින්න අපි දැන් මොකද භව පිළිබඳව විග්රහ කරනකොට මෙන්න මෙහෙම තියෙනවා.
또 하나 물음이 있습니다. rūpāvacara, arūpāvacara bhava가 이루어지는 방식을 알려 달라는 부탁입니다. 여기서도 보면, bhava를 풀이할 때 이렇습니다.
දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේගෙන් අහනවා ආනන්ද හාමුදුරුවෝ ස්වාමීනි භවය භවය කියනවා. මොකක්ද මේ භවය කියන්නේ? කියලා මේක බුදුරජාණන් වහන්සේගෙන් අහනවා.
Ānanda 스님께서 부처님께 여쭙니다. 세존이시여, bhava, bhava라고들 하는데 이 bhava란 무엇입니까? 이렇게 부처님께 여쭙니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ ආනන්ද හාමුදුරුවන්ගෙන් අහනවා ආනන්ද කාම ලෝකයේ කාම විපාකයක් විද්යාමාන නොවෙනවා නම් භවයක් විද්යාමාන වෙනවද? ඒනම් වෙන්නේ නෑ.
부처님께서 Ānanda 스님께 되물으십니다. Ānanda여, kāma 세계에서 kāma vipāka가 드러나지 않는다면 bhava가 드러나겠느냐? 그렇지 않습니다.
කාම ලෝකයේ කාම විපාකයක් විද්යාමාන වෙන නිසාම කාම භවයක් පනවනවා.
kāma 세계에서 kāma vipāka가 드러나기 때문에 kāma bhava를 세웁니다.
දැන් කාම භවයට යන්නේ මොකක්ද? කාමභවයේ සම්බන්ධ වෙන්නේ කොහොමද කියන එක ඒ සූත්රයක විග්රහ වෙනවා.
kāma bhava로 가는 것은 무엇이며 kāma bhava와 어떻게 이어지는지, 그 sutta에서 풀이됩니다.
යම් කාමාවචර ලෝකයේ කාමය සඳහා යම් කර්මයක් සිද්ධ කරනවානම් හිතෙන් කයෙන් වතනින් කර්මයක් සිද්ධ කරනවා නම් අන්න ඒ කර්මය කුඹුරයි. තෘෂ්ණාව ඒකට හපෙන ජලයයි. සහජාත අභිසංඛාරයයි යම් යමකින්. ගොඩන්නැගෙන එයා විඤ්ඤාණයක් ඇත්්ද විඤ්ඤාණයේ බීජයයි.
kāmāvacara 세계에서 kāma를 위해 어떤 kamma를 짓는다면, 마음으로 몸으로 말로 kamma를 짓는다면, 그 kamma가 밭입니다. taṇhā는 그것을 적시는 물입니다. sahajāta abhisaṅkhāra로 세워지는 viññāṇa가 있다면 그 viññāṇa가 씨앗입니다.
අවිද්යාව නැමති බැම්මෙන් බැඳිලා තෘෂ්ණාව නැමති ජලයෙන් වටවෙච්ච කර්මය නැමති කුඹුරට විඤ්ඤාණය නැමති බීජය තැන්පත් වීම කර්ම විපාකය හටගැනීමට මූලලාභ කරනවා. සහජාත කර්ම බීජය කොහෙද පිහිටන්නේ කර්ම භවය.
avijjā라는 둑으로 둘러싸이고 taṇhā라는 물로 에워싸인 kamma라는 밭에 viññāṇa라는 씨앗이 자리 잡는 것이 kamma vipāka가 일어나는 뿌리가 됩니다. sahajāta kamma 씨앗은 어디에 자리 잡습니까? kamma bhava입니다.
අන්න ඒ කර්ම බීජයේ නැවත වාරයක් කාම ලෝකයේ උප්පත්තියක් ඇති කරන්න හේතු වෙලා උප්පත්තියට අවශ්ය කරන කර්ම බීජය වෙනවා.
그 kamma 씨앗이 다시 한 번 kāma 세계에 태어남을 일으키는 까닭이 되어, 태어남에 필요한 kamma 씨앗이 됩니다.
ඒ නිසා ඔහු හිතින් කරන ලල ලද යම්කිසි අනුකූල කර්මයක් ඇත්නම් ඔහුට කුඹුර සකස් වෙනවා. අර බීජයට ඇවිදිලා තැන්පත් වෙන්න ඕන. ඒ තමයි ඔහු මතු මතු කරන.
그래서 그가 마음으로 지은 그에 맞는 kamma가 있다면 그에게 밭이 마련됩니다. 그 씨앗이 싹터 자리 잡아야 합니다. 그것이 그가 앞으로 앞으로 짓는 것입니다.
අවිද්යා බැම්මෙන් වටවෙලා තෘෂ්ණා නැති ජලයෙන් තෙත් කරමින් කර්මය නැවති අර කාමාවචර ක්රියාකලාපය සිද්ධ කරනකොට අන්න අර සම්බන්ධ වෙජාත කර්ම බීජය කියලා තන්පත් වෙච්ච කර්ම භවය තැන්පත් වෙච්ච කර්ම බීජය උප්පත්ත වශයෙන් ඇවිදිලා පිහිටනවා. අන්න ඒ බීජය පැලවීම නිසා පෙර කරන ලදිය යම් කර්මයක් ඇට නම් දැන් විපාකයට එනවා.
avijjā의 둑으로 둘러싸이고 taṇhā라는 물로 적시면서, kamma라는 밭에서 kāmāvacara의 일들을 할 때, 그와 이어진 sahajāta kamma 씨앗, 곧 kamma bhava에 자리 잡은 kamma 씨앗이 태어남으로 싹터 자리 잡습니다. 그 씨앗이 싹트기에, 전에 지은 kamma가 있다면 이제 vipāka로 옵니다.
හරි ගැඹුරු තැනක් විග්රහ කරලා තියෙන්නේ උපමාවක. ඒ අනන්තර සමනන්තර ප්රත්ය දෙකයි මේ පෙන්නන්නේ.
아주 깊은 곳을 비유로 풀이해 놓은 것입니다. 여기서 보여 주는 것은 anantara와 samanantara라는 두 paccaya입니다.
අවශ්ය සමන්තරය හැදුනාම අනන්තර වශයෙන් පහල වෙලා තිබිච්ච කර්ම බීජය ඒකට එනවා. අන්න ඒ කරනද පාප කර්මයක් හෝ පුණ්ය කර්මයක් කරනකොට කර්ම භවයේ තැන්පත් වෙච්ච සහජාත කර්ම බීජය විඤ්ඤාණය හටගත්තේ. ඒකට අවශ්ය වෙන සහජාත අභිසංඛාරය අන්න ඒ අභිසංඛාර වශයෙන් ගොඩන්නගපු බීජය ඒක තමයි අර තැන්පත් වෙලා කර්මභාවය තැන්පත් වෙලා තිබිලා අනුකූල වන්නා වූ සමනන්තරය සකස් වෙනකොට අන්න ඒ අනන්තර වශයෙන් හටගත්ත වී බීජය ඒකෙන් සම්පත් වෙනවා. ඒකෙන් තමයි පෙර කර්මයක් දැන් විපාක බවට පසුකාලික විභාග බවට පත් වෙන්නේ.
필요한 samanantara가 갖추어지면 anantara로 생겨 있던 kamma 씨앗이 거기로 옵니다. pāpa kamma든 puñña kamma든 지을 때, kamma bhava에 자리 잡은 sahajāta kamma 씨앗, 거기서 viññāṇa가 일어났고, 그에 필요한 sahajāta abhisaṅkhāra, 그 abhisaṅkhāra로 세워진 씨앗이 kamma bhava에 자리 잡고 있다가, 그에 맞는 samanantara가 마련되면 anantara로 생긴 그 씨앗이 이루어집니다. 그렇게 해서 전의 kamma가 이제 나중의 vipāka가 되는 것입니다.
කාමාවචර කර්මයක් කළොත් කාමාචර විපාකය දෙනක ඒක කාම භවයේ පිහිටෙනවා කිව්වේ ඒකයි.
kāmāvacara kamma를 지으면 kāmāvacara vipāka를 주니, 그것이 kāma bhava에 자리 잡는다고 한 것이 그 뜻입니다.
එතකොට යම්කිසි පුද්ගලයෙක් මේ කාම කාමයට හේතුකාරක අත්හැරලා ගන්ධ රස ස්පර්ශ කියන මේවායින් ආශ්වාද විදීමට ඇස කන මන කියන මේවා අරගෙන කටයුතු කරනකොට තමයි කාම භවයට අවශ්ය කරන කටයුතු සකස් වෙන්නේ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ආශ්වාද වශයෙන් ගන්ධයක්, රසයක්, ස්පර්ශයක් අරගන්නවා නම් කාමාශ්වාදය වශයෙන් ගරනීමට හේතුකාරන මූලික ඉන්ද්රිය තුන කාම ලෝකය හටගන්න ඇසයි, කනයි, මනයි කියන මේ ඉන්ද්රිය තුනේ ඒවට ආධාරගන්න කොටස් ටික කාම භවයේ වැඩවලට අයිති.
즐김으로서 냄새, 맛, 닿음을 받아들인다면, kāma 즐김으로 받아들이게 하는 바탕 indriya 셋이 kāma 세계를 일으킵니다. 눈, 귀, 마음이라는 indriya 셋에서도 그것들을 돕는 몫은 kāma bhava의 일에 속합니다.
ගන්ධයක් ආග්රාණය කරන්න, රසයක් බුක්තින්න, පහසක් මුක්තින්න බලාපොරොත්තුවක් නැති. ඊට එහා කොටසක් මේ ලෝකේ තියෙනවා.
냄새를 맡고, 맛을 즐기고, 닿음을 누리려는 바람이 없는, 그 너머의 영역이 이 세상에 있습니다.
දැන් අපි අහනවා ශාන්ත බුදු පිළිමයක් දිහ බලා ඉන්න. නැත්නම් බුද්ධ ප්රතිමාවක් හැටියට අපි හදලා තියෙන එළලා තියෙන බුද්ධ ප්රතිමාවක් දිහා බලා ඉන්නකොට අපිට යම් සැනසුමක් දැනෙන්නේ නැත්ත සුවයක් දැනෙන්නේ නැත්නම්.
고요한 부처님 상을 바라보고 있을 때, 또는 우리가 만들어 모셔 둔 부처님 상을 바라보고 있을 때, 어떤 편안함, 어떤 기쁨이 느껴지지 않습니까?
ධර්මයට කැමති ඒ වගේම ඒ ධර්මකාමීන්ගේ මනසට පිළිමේ බුද්ධ ප්රතිමාදී වලා ඉන්නකොට විශාල ශාන්තියක් දැනෙන්න පටන් ගන්නවා. හැරුද්ධ පුද්ගලයාට නම් මේක දැනෙන ඕක මැටි ගොඩක් කිය ඉන්න කෙනාට ඒක දැනෙන්නේ නැහැ.
dharma를 좋아하는 이들, 그런 dharma를 아끼는 이들의 마음에는 부처님 상을 바라보고 있을 때 큰 고요함이 느껴지기 시작합니다. 그러나 적대하는 사람, 그것을 흙더미라고 말하는 사람에게는 느껴지지 않습니다.
ඕක රූකඩයක් කිය ඉන්න කට්ටියක් ඉන්නවා. ඒගොල්ලන්ටත් ඒක දැනෙන්නේ නැහැ. ඔය රූකොල වල බත්පැම් තියන්නේ මොකට දාගා අයට ඒක දැනෙන්නෙත් නැහැ. එහෙමයි නෙමෙයි.
그것을 인형이라고 말하는 무리가 있습니다. 그들에게도 느껴지지 않습니다. 인형에게 왜 밥을 올리느냐는 이들에게도 느껴지지 않습니다. 그런 것이 아닙니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ගුණ සිහි කරගත්තහම ඒ රුව තුළින් නික්මෙන්නා වූ යම් ශාන්ත ස්වභාවය බලා ඉන්න කෙනෙකුට හිත නිමිල යනවා. ශාන්ත දර්ශනයක් හිතට පහළ වෙනවා.
부처님의 덕을 떠올리며 그 모습에서 흘러나오는 고요한 바탕을 바라보는 이에게는 마음이 가라앉습니다. 고요한 모습이 마음에 떠오릅니다.
දැන් මේ ඒ ශාන්ත දර්ශනයේ සුවඳ වශයෙන් ආග්රහණය කරන එකක්ද? රස වශයෙන් අපි භුක්ති විදෙන එකක්ද? කායික පහසක් වශයෙන් භුක්ති විදෙන එකක්ද? ඔය තුනට අයිති නැ. ඔය තුනට අයිති නැහැනේ.
이 고요한 모습은 냄새로 맡는 것입니까? 맛으로 즐기는 것입니까? 몸의 닿음으로 누리는 것입니까? 그 셋에 속하지 않습니다. 그 셋에 속하지 않지요.
ඔය තුනට අහක් කරපුහම ඉතුරු වෙන කොටසක් තියෙනවා ආශ්වාදයෙන් දර්ශන සහ ශ්රවණ ආශ්වාදය මෙන්න මේ හරිය කියනවා රූපාවචර දහම.
그 셋을 빼고 남는 즐김의 몫이 있습니다. 보는 즐김과 듣는 즐김입니다. 이 부분을 rūpāvacara dharma라고 합니다.
දැන් මේක තේරගන්න රූප භවයේ ඉපදීමට හේතු කාරකයා සකස් වෙන ක්රමය මොකක්ද?
이것을 알아듣기 위해, rūpa bhava에 태어나게 하는 까닭이 이루어지는 방식은 무엇일까요?
අනාගාමී වෙච්ච එක්තරා උපාසක මහත්මයෙක් හිටියා.
anāgāmī가 된 어떤 upāsaka가 있었습니다.
මේ උපාසක මහත්මයාගේ බලාපොරොත්තුක් තියෙනවා මණ නම් ආය සැරයක් මේ සසල මතු ඉපදීමට හේතු කාර්කයක් පතන් නෑහ බලාපොරොත්තු වෙන්නේ නැහ.
이 upāsaka에게는 바람이 있었습니다. 다시는 이 saṃsāra에 태어날 까닭을 바라지 않았습니다. 그런 바람이 없었습니다.
මය ගමන මෙයින්ම ඉවරයි. මම හිතන්නේ එහෙමයි කියලා හිතාගෙන ඉන්නවා.
‘내 길은 이번으로 끝이다. 나는 그렇게 생각한다’ 하고 지냈습니다.
හැබැයි එයාට කාමා ආශ්වාදයන් හිබාන කිසිම බලාපොරොත්තුවකුත් නෑහ.
그에게는 kāma 즐김에 대한 바람도 전혀 없었습니다.
හැබැයි මෙයා මොකද කරන්නේ? බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ශාන්ත දර්ශනය දකින්න. රහතන් වහන්සේලාගේ ශාන්ත දර්ශනය දකින්න. උන්වහන්සේලා කියලා දහම් කතා කරන්න ධර්ම ශ්රවණය කරන්න හරි ආසයි.
그런데 그가 무엇을 했느냐 하면, 부처님의 고요한 모습을 뵙는 것, arahant들의 고요한 모습을 뵙는 것, 그분들과 dharma 이야기를 나누고 dharma를 듣는 것을 무척 좋아했습니다.
නිතරම හිත තියෙන්නේ ජේතවනාරාමයට කොයි වෙලාවද යන්නේ. උදේට දවලට හවසට ලැබෙ ලැබෙන අවස්ථාව චේතනාරාමයට ගිහිල්ලා ඔය ඇසුරේ තමයි ඉන්නේ. හැප උප් කරමින් කටයුතු කරමින් විශාල සැනසිල්ලක් ලබනවා.
늘 마음이 언제 Jetavanārāma에 갈까 하는 데 가 있었습니다. 아침이든 낮이든 저녁이든 틈이 날 때마다 Jetavanārāma에 가서 그분들 곁에 머물렀습니다. 시중들고 일을 거들며 큰 편안함을 얻었습니다.
මට නම් මේ දුක් දෙන සංසාර ගමනේ ආය ඉපදින්න ඕනේ නෑහ කියත් ඉන්නවා.
‘나는 이 괴로운 saṃsāra 길에 다시 태어나고 싶지 않다’고 말하며 지냈습니다.
හැබැයි අත්හැරිලා තිබුනේ කාම ලෝකේ කාම ආශ්වාදය පිළිබඳ බලාපොරොත්තු ගන්ධ රස ස්පර්ශ ලබන බලාපොරොත්තුව අත්හැරිලා
그러나 그가 놓아 버린 것은 kāma 세계의 kāma 즐김에 대한 바람, 냄새와 맛과 닿음을 얻으려는 바람이었습니다.
දැන් මෙහෙම ඉඳිලා මොකද කරන්නේ? මෙහෙම ඉඳලා. අන්තිම වනට මොකද කරන්නේ? ඒ උපාසක මහත්තය අමලා.
그렇게 지내다가 어떻게 되었을까요? 그렇게 지내다 마지막에 그 upāsaka는 죽었습니다.
මැරණට පස්සේ නිදාගෙන විවිධිවා වගේ සිහිවෙලා බලනකොට බඹල අවිහ කියන බ්රහ්ම ලෝකේ බ්රහ්මය කියලා.
죽은 뒤, 잠에서 깨어나듯 정신이 들어 보니 그는 Avihā라는 brahma 세계의 brahma였습니다.
කල්පනා කරනා මට මොකද වුනේ? මරණයෙන් කෙළවර වෙයි කියලා හිතා හිටියට කෙළවර වුණේ නැහැනේ.
그는 생각했습니다. 내게 무슨 일이 일어난 걸까? 죽음으로 끝나리라 여겼는데 끝나지 않았구나.
මේ කොහේද? මේ අහ කියන බ්රහ්ම ලෝකය අනාගාමී පුද්ගලය උපදින බ්රහ්ම ලෝකෙන් එකක්. පල්ලෙහා බ්රහ්ම ලෝකය. අවිහ අතප්ප සුදස්ස සුදස්සී අකනිට්ඨ කියන මේ බ්රහ්ම ලෝකේ. අවිහ කියන බ්රහ්ම ලෝකේ උපන්න.
여기가 어디인가? 이 Avihā라는 brahma 세계는 anāgāmī가 태어나는 brahma 세계 가운데 하나로, 가장 아래 세계입니다. Avihā, Atappā, Sudassā, Sudassī, Akaniṭṭha라는 brahma 세계 가운데 Avihā에 태어난 것입니다.
අනේ මම ඉපදීමක් බලාපොරොත්තු වුණේ නෑහ. ඇයි මට මෙහෙම උපදින්න සිද්ධ වුනේ අය ආයෙ. බ්රහ්මයෙක් කියලා හරි ඇයි මම උපන්නේ?
아, 나는 태어남을 바라지 않았는데 왜 이렇게 다시 태어나게 되었나. brahma로라도 왜 태어났나.
කල්පනා කරලා බලනකොට මතක් වුණා හේතුව මම මේ කාම වස්තූන් කෙරෙහි කොච්චර බලාපොරොත්තුව අත්හැරලා හිටියද මට බුදුරජාණන් වහන්සේ කෙරෙහි ශාන්ත ස්වභාවයෙන් උන්වහන්සේ සමඟ දහම් උන්වහන්සේ සමඟ උගින් අහන ධර්ම ශ්රවණය රහතන් වහන්සේලාගේ ශාන්ත ගතිගුණ චරිත ලක්ෂණ උන්වහන්සේලා ඇසුරේ අහඬ තියෙන හඬ මට කොච්චර පියවුණාද
곰곰이 생각해 보니 까닭이 떠올랐습니다. 내가 kāma의 대상들에 대한 바람은 아무리 놓아 버렸어도, 부처님의 고요한 모습, 그분과 나눈 dharma, 그분께 직접 들은 dharma, arahant들의 고요한 성품과 행실, 그분들 곁에서 듣던 목소리가 내게 얼마나 사랑스러웠던가.
මෙන්න මම අත්හැරලා තිබිච්චි උපාදානය කරපු මෙන්න මේකට මම ආසා කළා අන්න ඒ ප්රසාදයට මම ප්රිය කළාේ. අන්න ඒ නිසා හටගත්ත භවයනේ මට මේ වුනේ. මෙන්න රූප භවය මගේ ගොඩොන නැගුනේ ලෝකෙන්න.
내가 놓지 못하고 붙든 것이 바로 이것이구나. 나는 이것을 바랐고, 그 믿음의 기쁨을 사랑했다. 그래서 일어난 bhava가 내게 이렇게 된 것이구나. 내게 rūpa bhava가 세워졌구나.
රූප භවය ගොඩනැච්ච නිසා මට මේකේ රූප බවට භව පච්චිහා ජාති කියලා රූප ජාතියේ උපන්දන්න. රූපාවචර ලෝකේ උපන්න ඒක. දැනු මම දැනගත්තේ ඒකේ ආදීන.
rūpa bhava가 세워졌기에 ‘bhavapaccayā jāti’라, rūpa jāti에 태어났다. rūpāvacara 세계에 태어난 것이다. 이제야 그 위험을 알았다.
පහම මැදිලා බුදුරජාණන් වහන්සේලා අනේ ස්වාමීනි. රූපාවචන බඹලව උපදිල හේතු වුනේ මට ඔබ වහන්සේ කිරෙහිත් තුන ධර්මය කිරෙහිත් අසීමිත ආසාවක් බලාපොරොත්තුවක් ආශ්වාදයක් විඳිධ හිටියා. මගේ උපාදානය මේ ධර්මයෙන් අහර ගිහින් තිබුනේ. මේ ධර්මය උපාදානය කරගත්ත නිසා මට අනුකූල භවයක් හම්බවුණා ඒකේ මට ජාතියක් හම්බවෙනවා මට අද උපදි සිද්ධ වුණා. හැබැයි මේ ආදීනේ මම එදා දෙන ගත්තා
그는 내려와 부처님께 말씀드렸습니다. 세존이시여, 제가 rūpāvacara brahma 세계에 태어난 까닭은, 세존과 dharma에 대해 끝없는 그리움과 바람과 즐김을 누리고 있었기 때문입니다. 제 upādāna는 이 dharma에 매여 있었습니다. 이 dharma를 붙들었기에 그에 맞는 bhava를 얻었고, 거기서 jāti를 얻어 오늘 태어나게 되었습니다.
වුණා. හැබැයි මේ ආදීනේ මම එදා දෙන ගත්තා නම් මම ඔය ධර්මය පස්සේ යන්නෙත් නැහ. ඒ ඒ උපාදානයක් ඉවර කරගන්නවා.
그때 이 위험을 알았더라면 저는 그 dharma마저 붙들어 좇지 않고, 그 upādāna를 끝냈을 것입니다.
මෙහෙම කියලා හිතන්නම් ඒ බ්රමයන් ගියා කියලා තියෙනවා. මෙන්න රූපාවචර ලෝකය උපදින්න හේතු වෙන්නේ එක්තරා රූපාවචර සංඛාර.
이렇게 말씀드리고 그 brahma는 떠났다고 합니다. 이처럼 rūpāvacara 세계에 태어나는 까닭은 어떤 rūpāvacara saṅkhāra입니다.
එතකොට අරූපාවචර යනවා මොකද වෙන්නේ? දැන් මේ රූපාවචර භවය ගැන දැනගත්තට පස්සේ ඒකේ ආදීනව දැනගත්තට පස්සේ මේකේ උපන්නොත් මට මේ විදිහට මේ පංචස්කන්ධයක් සහිතව මෙබඳන්නා වූ යලි පැවැත්මක් මතු අත්බැවක් තබන්න වෙනවා. අසාර පැවැත්ම තුළ තව හිටියත් අසාරයි.
그러면 arūpāvacara로 가는 것은 어떻습니까? rūpāvacara bhava를 알고 그 위험을 안 뒤, 여기에 태어난다면 나는 이렇게 다섯 khandha를 지닌 채 이런 거듭된 있음, 앞으로의 태어남을 지녀야 한다. 알맹이 없는 있음 안에 더 머물러도 알맹이가 없다.
ඔය අදහස එනවත් එහෙම තව එකක් මතක් වෙනවා. මොකද රූපාවචර ලෝකයේ පැවැත්මට හේතුව අර කියන විදිහට ලෝක සත්යයාමේ කාමය අත්හැරපු ඉතුරු රූප ස්වභාව ගැන ඒවට තියෙන බැඳීම තියෙනවා. ලෝක සත්යයාට සත්වයා අරමුණු වීම නතර වෙන්නේ නෑ.
그런 생각이 들면 또 하나가 떠오릅니다. rūpāvacara 세계에 있게 하는 까닭은, 앞서 말했듯 세상 중생에 대해 kāma는 놓았어도 남은 rūpa의 모습들에 대한 묶임이 있다는 것입니다. 세상 중생이 대상이 되는 일이 그치지 않습니다.
දයානුකම්පාවෙන් හෝම සත්වය ඇසුරු කරනවා. අනේ මේ දුක්ඛිත සත්වයින්ට යහපතක් වෙනවා නම් ඔය අතින් මේ සත්වයා අරමුණු කරන්නා වූ මානසිකත්වය නැති වෙන්නේ නැ සරපාවචර භවය ස්වභාවය ඒකයි.
자비로 중생과 어울립니다. 아, 이 괴로운 중생들에게 좋은 일이 있기를 하고 말입니다. 그렇게 중생을 대상으로 삼는 마음이 사라지지 않는 것, 그것이 rūpāvacara bhava의 본바탕입니다.
ඒකෙදී එහාට දකින්න හම්බ වෙනවා. මම කොච්චර ශාන්ත වුණත්, මම කොච්චර අවිහිංසා වුණත්. මට දකින්න හම්බවෙනෙ මේ කපාටාගන්න. ගහ මරාගන්න හිංග හිංසා කරගන්න ලෝක සත්යය කෙවරක් නැතුව.
거기서 그 너머를 보게 됩니다. 내가 아무리 고요해도, 아무리 해치지 않아도, 세상 중생이 끝없이 서로 베고 때려죽이고 괴롭히는 모습을 보게 됩니다.
සමහර අයනවා. බොහෝ සංවේගයට පත්වෙනවා. සමහර අය දැවෙනවා. මම සැනසුන්ට අනේ මේ ලෝක සත්යයෙන් කරගන්න අපරාධයක් කියලා දකිනඕන මටත් හිතට විශිද්ධතාවයක් එා.
어떤 이는 몹시 마음이 아파하고, 어떤 이는 속이 탑니다. 나는 편안해도, 아, 세상 중생이 저지르는 이 잘못들을 보아야 하니 내 마음에도 어지러움이 옵니다.
පේන්න තිබුණේ මේක වෙන්නේ මට නිවන් නොපෙනෙෙන තැනක් තිබුණා කොච්චර හොඳ. මෙන්න මේ මානසිකත්වය වෙනකොට කියනවා අරූප සංඛාරයට ආරම්භ කරලා. තවත් නොපෙනෙන තැනක හරි ඉන්නයි ඕනම තියෙන්නේ.
이것이 보이지 않는 곳이 있다면 얼마나 좋을까. 이런 마음이 될 때 arūpa saṅkhāra가 시작되었다고 합니다. 보이지 않는 어딘가에라도 있고 싶은 것입니다.
ජීවත් වීමේ බලාපොරොත්තුව කෙළවර කරන නැති නිසා. ජීවත් වීම උපාදාන කරගත්ත නිසා ජීවිතයක් හම්බ වෙන්න ඕනේ. ඒ නිසා ජීවිතයක් නැති වෙන්න බැ. ජීවිත උපාදානය තිබිච්ච නිසා.
살고자 하는 바람을 끝내지 않았기 때문입니다. 삶을 붙들었기에 삶을 얻어야 합니다. 그러니 삶이 없어질 수 없습니다. 삶에 대한 upādāna가 있었기 때문입니다.
මෙන්න මේකට කියනවා උප්පත්ති පටිලාභී සංයෝජන ජීවිත බලාපොරොත්තුව තියෙන තාක්කල්.
이것을 uppattipaṭilābhika saṃyojana라고 합니다. 삶에 대한 바람이 있는 동안 말입니다.
ඒ නිසා ඔහුට මොකද වෙන්නේ? අරූප ලෝකේ උප්පත්තියට හිටියෙන උපාදානය තියෙනවා. යම්දාසකේ ජීවිත බලාපොරොත්තුව කෙළවර කළා නම් අරූප ලෝකේ උප්පත්තියට හිතු වෙන්නා වූ බලාපොරොත්තුවක් නැත්නම් අරූප භවයත් නෑ.
그러니 그는 어떻게 됩니까? arūpa 세계에 태어나게 할 upādāna가 있습니다. 언젠가 삶의 바람을 끝냈다면, arūpa 세계에 태어나게 할 바람이 없다면, arūpa bhava도 없습니다.
එහෙනම් කාම ලෝකයේ බලාපොරොත්තු තියා ඉන්න නිසා තාක්කල් කාමාශවාදය මූලික කරගත්ත බලාපොරොත්තුවෙන් ජීවත් වෙන්න බලාපොරොත්තුව තියෙන සක්කල්. ඔහුට කාම භවය නිදහසක් නැ.
그러니 kāma 세계에 대한 바람을 지니고, kāma 즐김에 뿌리를 둔 바람으로 살고자 하는 바람이 있는 동안, 그에게는 kāma bhava에서 벗어남이 없습니다.
කාම වස්තුවන් අත්හැරලා ලෝකයාට සැනසුම ලබා දෙන්න හෝ තුණාය මෛත්රිය ලෝකය ඇසුරු කරන්න හෝ බලාපොරොත්තු ලෝක පැවැත්මේ රූප ධර්මයන් ඇසුලේ බලාපොරොත්තු තියෙන සක්කල් රූප භවයෙන් අහක් වීමක් ඔහුට නෑහ. ඔහු රූපවය තුළ ඉන්නවා.
kāma의 대상들을 놓아 버리고도, 세상 사람들에게 편안함을 주거나 karuṇā와 mettā로 세상과 어울리려는 바람, 세상의 있음 가운데 rūpa dhamma와 어울리려는 바람이 있는 동안, 그에게는 rūpa bhava에서 벗어남이 없습니다. 그는 rūpa bhava 안에 있습니다.
අනේ ඒවා දකින්න වෙනකොටත් දුකයි කරදරයි මට නොදකින තෙනක ඉන්න තියනම් කොච්චර හොඳ මානසිකත්වයක් පුහම අරූප භවයට බලාපොරොත්තු වෙනවා. ඒ බලාපොරොත්තු ඉන්න තාක්කල් අරූප භවයේ නිදහසක් නැහැ. ඔහුට අරූපාවය ලැබෙනවා.
아, 이것들을 보는 것도 괴롭고 시달린다, 보지 않는 곳에 있을 수 있다면 얼마나 좋을까 하는 마음이 되면 arūpa bhava를 바랍니다. 그 바람이 있는 동안 arūpa bhava에서 벗어남이 없습니다. 그는 arūpa bhava를 얻습니다.
අනේ මේ පැවැත්මරයක් නැහැනේ කියලා දැනගෙන කෙළවර කරන්න ඕනේ කිව්වනම් කොයි තනකවත් මොන භවයක්ද පැවැත්ම ඇති වැඩක්නේ. පැවැත්ම අසාර කියා පූර්ණ අවබෝධය ලැබුනම් අරිහත් එතන්ට ආවනම් ඔහුට තුන් භවයම බලාපොරොත්තු ඉවරයි තුන් භවයම ඉවර කළා. භවය හා සම්බන්ධ නැත්නම් භව භව නිරෝධා ජාති නිරෝධෝ ජාති නිරෝධා ජරාමරණ නිරෝධයි. එහෙනම් එතන උන්වහන්සේටයි ජරාමරණ ගෙදෙන්නා වූ කොතනක හෝ පැවැත්මක් නැති වෙන්නේ. පැවැත්ම කෙළවර කරන. ඉතින් තුන් භවය ඔය ආකාරයි. එක එක භවයට සකස් වෙන්නේ භවය සකස් වෙන ආකාරය ඕකයි.
아, 이 있음에는 알맹이가 없구나 알고서 끝내야겠다고 한다면, 어디서든 어떤 bhava든 있음이 무슨 소용인가, 있음은 알맹이가 없다고 온전히 깨달아 arahant에 이르렀다면, 그에게 세 bhava에 대한 바람은 끝났습니다. 세 bhava를 모두 끝냈습니다. bhava와 이어지지 않으니 ‘bhavanirodhā jātinirodho, jātinirodhā jarāmaraṇanirodho’입니다. 그러니 거기서 그분에게만 늙음과 죽음이 따르는 어디에서의 있음도 없어집니다. 있음을 끝냅니다. 세 bhava는 이와 같습니다. 각 bhava에 이르는 것, bhava가 이루어지는 방식은 이것입니다.
තේරුම් ගන්න බැරි හරියක් තියෙනවා නම් අහලා තේරුම් ගන්න.
알아듣기 어려운 부분이 있으면 물어서 알아들으십시오.
දැන් මේ තව එකක් තියන්නේ මොකක්ද? ජාතික රූපාවින් නීනාලිකාවස්සේ ප්රචාරය වූ භව විස්තරයේ ඒ වගේ නැවතත් අහන්න අහපු නැති අයටත් අහන්න තියෙනවා හොඳයි කියන එක පෙන්නවා. ඉතින් ඒකම තමයි අපි දැන් මේ කළේ.
또 하나 있는 것은 무엇입니까? 국영 Rūpavāhinī 방송에서 나간 bhava 풀이를 다시 들을 수 있으면 좋겠다, 듣지 못한 이들도 들을 수 있으면 좋겠다는 것입니다. 지금 우리가 한 것이 바로 그것입니다.
කාම භවයට පත් වෙන්නේ කුමක් නිසාද? කාම ආශ්වාදය හොඳයි, ප්රියයි, මනාපයි කියන මේ තෘෂ්ණාව නිසා. එහි උපාදාන වශයෙන් බැඳීම නිසා. අන්න උපාදාන පත් හා බවෝ කියන ස්වභාවය ලැබෙනවා.
무엇 때문에 kāma bhava에 이릅니까? kāma 즐김이 좋고 사랑스럽고 마음에 든다는 이 taṇhā 때문입니다. 거기에 upādāna로 묶이기 때문입니다. 그래서 ‘upādānapaccayā bhavo’라는 성품이 얻어집니다.
කාමයට හේතු වෙන භවක ඉන්නවා නම් ඒකේ පැදුරනහමයි හටගන්නේ. කාමවස්තු ප්රියයි මනාපයි යහපතයි කියන හැඟීමෙන් පංච කාමයෝ ප්රියයි මනාපයි යහපතයි කියන හැඟීමෙන් ඒකේ බැඳුනොත් ඒ හේතුවෙන් ඔහු කාම භවයට අවශ්ය කරන පරිසරය හදාගන්නවා.
kāma로 이끄는 bhava에 있다면 그것은 묶임으로 일어납니다. kāma의 대상이 사랑스럽고 마음에 들고 좋다는 느낌으로, 다섯 kāma가 사랑스럽고 마음에 들고 좋다는 느낌으로 거기에 묶이면, 그 까닭으로 그는 kāma bhava에 필요한 환경을 지어 냅니다.
එතකොට උපාදාන වෙනවා කියන්නේ ඒ ආසනයට වැදිලා හිටියා. බැඳිලා හිටියා. එතකොට සිද්ධ වෙන ක්රියාවකාරීත්වය මොකක්ද? ඒකට අවශ්ය භවයේ එෙවත් ශක්තියක් නිර්මාණය වෙනවා. භව කියන වචනයෙන් පෙන්නේ මොකක්ද? යමක් සකස් කිරීමට අවශ්ය කරන නිර්මාණත්මක ශක්තිය ගොඩනැගුණනම්. අන්න ඒ ගොඩනගපු එක තමයි භව කියලා කිව්වේ.
upādāna란 그 자리에 박혀 있었다, 묶여 있었다는 것입니다. 그러면 일어나는 움직임은 무엇입니까? 그 bhava에 필요한 힘이 지어집니다. bhava라는 말이 보여 주는 것은 무엇입니까? 무엇을 이루는 데 필요한 지어내는 힘이 세워졌다면, 그 세워진 것을 bhava라고 했습니다.
කාමයේ කාම ධර්මයෝ ගොඩනගන්න අවශ්ය කරන ශක්තිය යම් සෙනකින් ගොඩනැගුණා නම් ඒ කාම වස්තුන් උපාදානය කර ගැනීමේ. නැහනම් ඒවැ තව තවත් තුළට පැවැත්විය යුතුයි. ඉතිහා ඒ පසුපත හඹා යා යුතුයි කියලා. ඒකට බැඳුනා නම් උපාදාන වුනා නම් ඒකට අවශ්ය කරන ශක්තිය නෝද වුනා උපාදාන පත්වියා බහු කියලා.
kāma 속에서 kāma dhamma들을 세우는 데 필요한 힘이 누군가에게 세워졌다면, 그것은 kāma 대상들을 붙든 데서, 곧 그것을 더더욱 이어 가야 한다, 그 뒤를 좇아가야 한다고 하는 데서입니다. 거기에 묶였다면, upādāna가 되었다면, 그에 필요한 힘이 세워졌습니다. ‘upādānapaccayā bhavo’라는 것입니다.
ඒ රූපාවචර ධර්මය හොඳයි කියලා ඒක ඉද කියලා හැඟීමක් ආවා නම් ඒකට අවශ්ය වෙන පසුතලය ඔහු හු ගොඩනගෙන මානසිකත්වය හුළඟ තිබුණා නම් ඔහුට ඒ උපාදානය අත් ඇඩලා නැහැ. උපාදාන පච්චයා බව කියන සිද්ධාන්තයෙන් එතන රූප ලෝකය ඉපදීමට යමක් නිර්මාණය කළොත්ද ඒ නිර්මානාත්මක ශක්තියෙන් ඉපදෙනවා.
rūpāvacara dharma가 좋다, 그것이 낫다는 느낌이 왔다면, 그에 필요한 바탕을 그가 세우는 마음이 그 안에 있었다면, 그는 그 upādāna를 놓지 못한 것입니다. ‘upādānapaccayā bhavo’라는 이치로, 거기서 rūpa 세계에 태어나도록 무엇을 지어냈다면 그 지어내는 힘으로 태어납니다.
මට මේ ලෝකේ ඇසුරේ ඉන්න ඕනේ නැහ. නමුත් ජීවත් වෙන්න ඕනේ. ජීවත් වීමේ බලාපොරොත්තුව තියොක්කල් අරූප භවයම එව්වේ නැ.
‘나는 이 세상과 어울려 있고 싶지 않다. 그러나 살고는 싶다.’ 살고자 하는 바람이 있는 동안 arūpa bhava는 그치지 않습니다.
එහෙනම් ජීවත් වීම බලාපොරොත්තුව තියෙන ජීවිතයක් ගොන්න ශක්තිය ගෙන දුන්නා. ලෝකය හා සම්බන්ධ රූප ධර්මය හා සම්බන්ධ බවෙන් අහක් වෙච්ච නිසා රූප ලෝකය උප්පත්තියෙන් ඉවත් කළා. නමුත් ඔහුගේ පැවැත්ම ඉවර වුනේ නැහැ. ඔහු අරූප උප්පත්තියෙන් අරූප භවයට පත් වෙනවා. අරූප ජාතියෙත් භව පච්චයාජාති කියලා ඒකට අවශ්ය ජාතිය ඒකට හම්බවෙනවා. අරූප ජාති නාම ජාතියක්.
그러면 살고자 하는 바람이 삶을 세울 힘을 주었습니다. 세상과 이어진, rūpa dhamma와 이어진 bhava에서 벗어났기에 rūpa 세계의 태어남에서는 벗어났습니다. 그러나 그의 있음은 끝나지 않았습니다. 그는 arūpa 태어남으로 arūpa bhava에 이릅니다. arūpa jāti에서도 ‘bhavapaccayā jāti’라 하여 그에 필요한 jāti를 얻습니다. arūpa jāti는 nāma jāti입니다.
රූප ජාති කියන්නේ සතර මහාභූත සහ ඒවා වායේ උපාදාය රූප රූප ඒ ටිකෙන් තමයි මේ රූප ලෝකේ හටගන්නේ.
rūpa jāti란 네 mahābhūta와 그에 기댄 upādāya rūpa로, 그것들로 이 rūpa 세계가 일어납니다.
ඒවට මුල් වෙච්ච නාම ලෝකයක් තියෙනවා. ඒ නාම ලෝකයට ආයතනය මනායතනය මනායතනය පිහිටනවා මනෝ රූපයකින්. මනෝ රූපයකින් පිහිට එතනත් රූපයක් තියෙනවා. ඒක අර සතර මහාභූත සහ උපාදාය රූප කියන ඒවන් හටගත්ත එක නෙමෙයි. ඒක මනෝ රූපයක් වශයෙන් හටගත්තා මනෝමය රූපය.
그것들의 뿌리가 되는 nāma 세계가 있습니다. 그 nāma 세계에 manāyatana가 있고, manāyatana는 mano-rūpa에 자리 잡습니다. mano-rūpa에 자리 잡으니 거기에도 rūpa가 있습니다. 그것은 네 mahābhūta와 upādāya rūpa에서 일어난 것이 아니라 mano-rūpa로 일어난 것, manomaya rūpa입니다.
දැන් අපි හීනයක් දකිනකොට හීනෙන් අපේ ශරීරය අපිට පේනවා. අපි යනවා ඒකේ මේ ලෝකයේ විද්යාමානිච්ච භෞතික වූ ආපෝ ධාතුව, තේජෝ ධාතුව, වායෝ ධාතුව, පඨය ධාතුව එහෙම තිබුණද? නෑ ඒ ටික නැහ. මේ ලෝකේ තිබිච්ච තිබුනේ. හැබැයි හීන ලෝකේ රූපයක් තිබුනේ නැද්ද? රූපයෙත් තිබුණා.
우리가 꿈을 꿀 때 꿈속에서 우리 몸이 보입니다. 우리는 거기서 다니지요. 그런데 그 안에 이 세상에 드러나는 물질인 āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavī dhātu가 있었습니까? 아니요, 그것들은 없었습니다. 그것들은 이 세상에 있었습니다. 그러나 꿈 세계에 rūpa가 없었습니까? rūpa도 있었습니다.
හැබැයි හීන ලෝකේ තව කෙනෙක් හිටියා තමුත් එක්කලා අපි මවාගෙන හෝ බලනවා එහෙම මිසක්.
꿈 세계에서 다른 사람이 함께 있었다 해도, 그것은 우리가 지어내서 본 것일 뿐입니다.
අපේ යාළුවේ හීනෙන් දැකට පස්සේ දවල් අපි නැගිල්ලා ගිහිල්ලා වුවොත් එහෙම ඊය ආව මහා හබෙට හීනෙන් කිව්ව දියයි. එහෙම කෙනෙක් ද ම දන්නේ නැහ මදියාගෙන් නෙමෙයිලා හිටිය මගේ වැඩන්න වැඩක් කරක හිටිය කියලා මිනිහා කියන්න පුළුවන්.
친구를 꿈에서 본 뒤 낮에 일어나 찾아가서 ‘어젯밤 꿈에 너를 봤어’ 하면, 그 사람은 ‘나는 그런 것 몰라, 나는 내 일을 하고 있었어’라고 말할 수 있습니다.
එහෙනම් මම දැක්කේ එක්කෙනා කවුද මගේ මනසින් මවාගත්ත මනෝරූපයක් නේද ඒ පුද්ගලයා යාළුවා ආදි වශයෙන් දැක්කේ.
그러면 내가 본 사람은 누구입니까? 내 마음이 지어낸 mano-rūpa를 그 사람, 친구로 본 것 아닙니까?
මම උඹලගේ දෙට ආවා හීනේ. ඔය ඉස්සරහා තියෙනවා මහ ගහ දැක්කා අඹ ගහක් තියෙනවා මම ඒකත් දැක්කා කියනවා. කොහෙ දැක්කා අඹ ගහ දකින්නේ ඒක දැන් කපලා මාසයක් විතෙනවා කියලා මිනිහා කියන්න පුළුවන්. අපි
‘꿈에 너희 집에 갔어. 앞에 큰 나무가 있더라, 망고나무가 있어서 그것도 봤어’ 하면, 그 사람은 ‘어디서 망고나무를 봤다는 거야, 그건 베어 낸 지 한 달쯤 됐어’라고 말할 수 있습니다.
විතෙනවා කියලා මිනිහා කියන්න පුළුවන්. අපි දැක්ක අඹ ගහ මොකක්ද ඉස්සෙල්ලා ඒගෙදිට ගියාම අපේ මනසට වට්ටව ගත්ත මනෝරූපයේ අමගහත් දැකලා අපි මනෝ ලෝකයෙන් අපි එයාගේ එයාගේ වත්තගේ ගේමාගේ යාළුව අහම්බෙන්න ගියා නම් ඒ මනෝ ලෝකේ මාව ගත්ත එක නේද ගියේ?
우리가 본 망고나무는 무엇입니까? 전에 그 집에 갔을 때 우리 마음에 담아 둔 mano-rūpa 속의 망고나무를 보고, 우리가 마음 세계에서 그 사람의 정원과 집, 친구를 찾아갔다면, 그것은 마음 세계에 담아 둔 것으로 간 것 아닙니까?
එහෙනම් භෞතික ලෝකේ තිබිවිච්ච ගහක දැක්කාද අපි හවල තිබවිච්ච හිද්ධිය දැක්කද පැටුනද මම මේ කිව්වේ
그렇다면 물질 세계에 있던 나무를 본 것입니까, 그 순간 거기 있던 일을 본 것입니까? 제 말을 알아들으셨습니까?
අපි මාසෙකට ඉස්සෙල්ලා යාළුවෙක්ගේ ගෙදරට යනවා හම්බෙ යන්නලා ගෙදර මහා අම්බ ගහ තියෙනවා මෙතුලේ. අපිට දැන් ඕක අපේ මනසේ වැටලා යාළුවයි ගෙහෙත් දන්නවා. ගෙ හැටිත් දන්නවා අඹ ගහ වෙච්ච හැටිත් දන්නවා.
한 달 전에 우리가 친구네 집에 갑니다. 그 집 마당에 큰 망고나무가 있습니다. 그것이 우리 마음에 담깁니다. 친구도 알고 집도 알고, 집 모양도 알고 망고나무 모양도 압니다.
මාසෙකට විතර පස්සේ අපි හීනයක් දකිනවා. අර යාළුව එයා ගෙදරෙට්ට හීනෙන් යනවා අපි. යනකොටත් තරම් අම ගහ මුලට යාළුවත් කියලා කතා කර කර ඉන්නවා අපි හීනෙන් දැක්කා තිය.
한 달쯤 뒤에 우리가 꿈을 꿉니다. 꿈에서 그 친구 집에 갑니다. 가 보니 망고나무 밑에서 친구와 이야기를 나누고 있는 꿈을 꾸었습니다.
ඊට පස්සේ උදේ නැගිටිලා හටඟන් ගිහිල්ලා යාළු හම්බවෙලා හටන් ගි ගිහිල්ලා කියන්න බලක ඒ අඹ ගහ කපලා මාසය සුමන් ගානක් වෙනවා. එතන අඹ ගහක් ඇත්තෙම නෑහැ කිය මිනිස්සු කපලා දාලා කියනවා. එහට අපේ මනසේ මාසයක් ගියාට පස්සේ අර අම ගහ තිබුනේ නැ.
아침에 일어나 서둘러 찾아가 친구를 만나 이야기하니, 그 망고나무는 베어 낸 지 한 달 남짓 되었다고 합니다. 거기엔 이제 망고나무가 아예 없다, 사람들이 베어 버렸다고 합니다. 그곳에는 한 달이 지난 뒤 그 망고나무가 없었습니다.
දැන් මොකද වෙලා තියෙන්නේ? එහෙනම් මේ භෞතික ලෝකේ තිබිච්ච දෙයක්ද අපි හීනෙන් දැක්වේ. එහෙනම් අපේ මනෝ ලෝකයට වැටිච්ච දෙයක්.
그러면 무슨 일이 일어난 것입니까? 꿈에서 본 것이 물질 세계에 있던 것입니까? 우리 마음 세계에 떨어진 것입니다.
අන්න අපේ මනෝ ලෝකයට වැදිච්ච දකිනවා මනෝමය වශයෙන්. ඒවත් අර කියන්නේ සතර මහාභූත රූපද ඒ රූප නැවට රූපයක් තිබුනේ නැ. මනෝ රූපයක් තිබුනේ. මෙන්න මේ වගේ අරූපාවචර ලෝකේ රූපයක් නෑ කියන්නේ නැහැ. ඒකෙම මේ භෞතික සතර මහාභූතයන්ගේ රූපය ඒකේ නෑ. හැබැයි මනෝ ලෝකය ගත්ත මනෝ සටහන් රූපයක් තියෙනවා. අන්න ඒ මනෝසටහන් රූපයෙන් තමයි අරූප ලෝකේ උපදින්නේ.
우리 마음 세계에 들어온 것을 마음으로 지은 것으로 봅니다. 그것들이 네 mahābhūta로 된 rūpa였습니까? 그런 rūpa가 아니라 mano-rūpa가 있었습니다. 이처럼 arūpāvacara 세계에 rūpa가 전혀 없다는 것이 아닙니다. 거기에 이 물질인 네 mahābhūta의 rūpa는 없습니다. 그러나 마음 세계가 담은 마음의 자국, rūpa가 있습니다. 그 마음 자국의 rūpa로 arūpa 세계에 태어나는 것입니다.
ඒ නිසා එයාට තව කෙනෙක් කියන බණ අහන්නවත් තව කෙනෙක් හා සම්බන්ධයක් ලෝකය හා සම්බන්ධයක් වෙන්න විදිහක් නෑහ. එහෙම අරමුණු වෙන්නේ නැ. මනෝ ලෝකෙට මනෝ ලෝකයම අරමුණු වෙවී තියෙනවා මිසක්. ඒනිසා අරූපාවචර ලෝකය බණ අහන්න බැහැ කිව්වේ ඔන්න ඕකයි.
그래서 그는 다른 이가 들려주는 가르침을 들을 수도, 다른 이와, 세상과 이어질 수도 없습니다. 그렇게 대상이 되지 않습니다. 마음 세계에는 마음 세계만 대상이 되고 있을 뿐입니다. arūpāvacara 세계에서 가르침을 들을 수 없다고 한 것이 바로 이 때문입니다.
එයාට ඒ ලෝකය අරමුණු වෙනවා. තව එකක් ගන්න බැ.
그에게는 그 세계가 대상이 됩니다. 다른 것을 잡을 수 없습니다.
තමා තුළ තමාට ඕන හිටිය ජීවත් වීම මුල් කරගත්ත මානසිකත්වය තියෙනවා. ඒ මානසිකත්වය හුව ඒ තුළ ජීවත් වෙනවා. ඒකයි එතන තියෙන්නේ. හැබැයි අර රූප ලෝකෙට ගියාට පස්සේ අර රූපාවචර ආශ්වාද උපාදානය කරලා තියෙනකන් තමයි අර රූපස්තු රඹ ගහ එහෙම දැක්කේ. අරූප ලෝකෙට ගියාට පස්සේ ඒවා දකින්නෙ. එබු පරිසරයත් එයා අහක් කරල ගින් තියෙන්නේ. රූප ලෝකෙති රූප සටහන් පරිසරය අහක් වෙලා ජීවත් වීමේ බලාපොරොත්තු අත්හැරලා නැතුව හිටිය නිසා. ජීවත් වෙලා ඉන්න බව හොඳට පැහැදිලිව වැටහෙනවා බොහොම නිදහස් වෙනවා. කිසීම කරදරයක් නැති, කිසිම ගැටීමක් නැති ශාන්ත ජීවිතයක් තියෙනවා කියලා විතරක් වැටහෙනවා.
자기 안에 자기가 원하던, 살아 있음에 뿌리를 둔 마음이 있습니다. 그 마음 안에서 삽니다. 거기 있는 건 그것입니다. 그런데 rūpa 세계에 갔을 때는 rūpāvacara 즐김을 붙들고 있는 동안 rūpa 대상인 망고나무 같은 것을 보았습니다. arūpa 세계에 간 뒤에는 그런 것을 보지 않습니다. 그런 환경을 그가 치워 버렸습니다. rūpa 세계의 rūpa 자국 환경은 치워졌지만 살고자 하는 바람은 놓지 않았기 때문입니다. 살아 있다는 것만 또렷이 알아차리며, 아주 홀가분해집니다. 아무 시달림도 없고 아무 부딪힘도 없는 고요한 삶이 있다는 것만 알아차립니다.
අන්න ඒක තමයි අරූපාවචර භමයාට වැටහෙන වැටහන්නේ. එයාට ලෝකයත් එක්ක කිසිම පුද්ගලයෙක් එක මොනම විදිහින්මත් අරමුණු වශයෙන් සම්බන්ධ වෙන්න බැ. මොකද හේතුව? අරූප භවයේ තිබෙන්නා වූ ස්වභාවය නිර්මාණය කරලා දෙන්නේ එබඳුන්නා වූ තනි පුද්ගලයෙකුගේ ජීවත් ශාන්ත ජීවත් වීමේ මානසිකත්වය පමණයි.
그것이 arūpāvacara 존재가 알아차리는 것입니다. 그는 세상의 어떤 사람과도 어떤 식으로든 대상으로서 이어질 수 없습니다. 왜 그럴까요? arūpa bhava의 바탕을 지어 주는 것은 그런 홀로인 사람의 고요히 살고자 하는 마음뿐이기 때문입니다.
ඒ නිසා අරූප ලෝකය තුළ රූප දකින්න බැරි වෙන්න හේතුව ඒකයි. එයා මනෝ රූපයක් වශයෙන්වත් දකින්නේ නැහැ. අර රූපාවචර ගති ලක්ෂණය තින් නිසා තමයි අපි මනසින් රූප දැක්කන්නේ අර ඒ බවත් අපි කිව්වේ සතර මහාභූත නෑහ කිව්වේ ඒකයි. මනසින් දකින රූප වල මනසින් හැදෙන ලෝකය සතර මහාභූත නෑ කිව්වේ ඒකයි.
그래서 arūpa 세계에서는 rūpa를 볼 수 없습니다. mano-rūpa로도 보지 않습니다. rūpāvacara의 성향이 있기에 우리가 마음으로 rūpa를 보는 것입니다. 그래서 거기에 네 mahābhūta가 없다고 했습니다. 마음으로 보는 rūpa, 마음으로 지어지는 세계에는 네 mahābhūta가 없다고 한 것이 그 뜻입니다.
ඔව් ආකාසාන අංචායතන විඤ්ඤාණ අංචායතන ආකිංචඤ්ඤායතන නේව සංඥා නාසඤ්ඤායතන කියන මේ හතරම. ඒ හතරේම තියෙන්නේ ඔය කියන්නා වූ අරූප ස්වභාවය.
네. ākāsānañcāyatana, viññāṇañcāyatana, ākiñcaññāyatana, nevasaññānāsaññāyatana, 이 넷 모두에 있는 것은 방금 말한 arūpa의 바탕입니다.
ජීවත් වීමේ බලාපොරොත්තුව මුල් කරගත්ත කිසිම රූප වස්තුවක් හා සම්බන්ධ පළවෙනි අවස්ථාව තමයි නිදහස් ආකාශය. අහසක් පේනවා මිසක්, අහසක් වැටහෙනවා මිසක්. අහසක ඉන්න පුද්ගලයෙක් මම කියා වැටහෙන්නෙත් නැ. මම යන හැඟීමට රූපකාරයක් වැටහෙන්නෙත් නෑහැ. පළවෙනි ආකාශානංචාසන අරූපයා.
살고자 하는 바람에 뿌리를 두고, 어떤 rūpa 대상과도 이어지지 않은 첫째 국면이 바로 걸림 없는 허공입니다. 허공이 보일 뿐, 허공이 알아차려질 뿐입니다. 허공 속에 있는 한 사람으로서 ‘나’라는 것도 알아차려지지 않습니다. ‘나’라는 느낌에 어떤 모습도 알아차려지지 않습니다. 첫째, ākāsānañcāyatana arūpa입니다.
ඒ ආකාශානංචය උපන්න කෙනාට නිදහස් ආකාශයක් දැනෙනවා මිසක්. ඒ කල්ප ගානක් ඉන්න එකකන් එයා ඉන්නේ එතන. එයා ඉන්නේ සැනසුමකින්. මොකද කපනවා, කොටනවා, ගහ මරා ගන්නවා, රණ්ඩු වෙනවා එකක් පේන්නේ නෑ ඒ ලෝකේ. ඉන්න එකක්. එහෙම කවුරුවත් ඒකේ නෑ. තමා හැට තව කවුරුවත් නැහ.
ākāsānañcāyatana에 태어난 이에게는 걸림 없는 허공이 느껴질 뿐입니다. 여러 kappa 동안 그는 거기 있습니다. 그는 편안히 있습니다. 왜냐하면 베고, 찍고, 때려죽이고, 다투는 것이 그 세계에서는 보이지 않기 때문입니다. 그런 이는 거기 아무도 없습니다. 자기 말고 아무도 없습니다.
තනිකර ආකාශයක් උඩ බැලුවත්, යට බැලුවත්, වට බැලුවත් හැම තැනකම ආකාශයක් දැනෙනවා. දැනෙන ආකාශයක් තුළ දැනීම තියෙනවා මිසක්. ඒක පුද්ගලයෙක් වශයෙන් ඉදගෙන ආකාශය බලනවත් නෙමෙයි. මෙන්න ආකාශානායතනය ස්වභාවය.
오로지 허공뿐입니다. 위를 보아도 아래를 보아도 둘레를 보아도 어디서나 허공이 느껴집니다. 느껴지는 허공 안에 앎이 있을 뿐입니다. 한 사람으로 앉아 허공을 바라보는 것도 아닙니다. 이것이 ākāsānañcāyatana의 바탕입니다.
ඒ ආකාශයත් අරමුණු වනවා නම් දැනීම අරමුණු වෙන අවස්ථාවක් තියෙනවා ඇයි වගේම අනන්තෝ උඩට වට හැමතෙනම දැනෙනවා. දැනීමට ගෝචරෙන අතිරේක දෙයක් නෑ. දැනීමෙන් දැනීම ගෝචර කරනවා.
그 허공마저 대상이 된다면, 앎이 대상이 되는 국면이 있습니다. 그와 같이 끝없이 위로 둘레로 어디서나 느껴집니다. 앎에 드러나는 것 말고 다른 것은 없습니다. 앎으로 앎을 대상으로 삼습니다.
ඇලීමට, ගැටීමට රාග, ද්වේශ, මෝහ අහලකවත් නැති නිසා, ඇත් නිසා. ඒ තරමට නිමිදා. විශාල සැහැල්ලුවක් තියෙනවා. ශාන්තයි ප්රණීතයි.
들러붙음, 부딪힘, rāga, dosa, moha가 가까이에도 없기에 그만큼 고요합니다. 큰 가벼움이 있습니다. 고요하고 빼어납니다.
ඒ නිසා ඒක දුකක් නෙමෙයි. අනික් අයට බලනවා එහෙම වුනොත් එහා මහා ඉරිය විලිංග වහන්නා වගේ දුකක්නේ කවුරුවත් දකින්නේ නැහනම් කියලා ඒ අදහස් එන්නේ ඊට පල්ලෙහා ඉන්න අයියා මානසිකත්වය.
그러니 그것은 괴로움이 아닙니다. 다른 이들이 보기엔, 그렇게 되면 크게 갇힌 것 같은 괴로움 아니냐, 아무도 보지 못한다면 하고 생각하겠지만, 그런 생각은 그보다 아래에 있는 이들의 마음에서 나옵니다.
ඒ මට්ටමට වැදිච්ච කෙනාට ඒක ශාන්තයි ප්රණීතයි.
그 단계에 든 이에게 그것은 고요하고 빼어납니다.
ඒක විඤ්ඤාණංචන්ද ඒකත් අරූප ආකිංචඤ්ඤායතන කියන ඒකෙත් ඉතාම කුඩා වෙලා බිංදුවක් තරම් ප්රමාණයට බැහැලා. දැනීම් බිංදුවක් වෙන මිසක් ඒකට ගෝචර වෙච්ච බාහිර ලෝකයක් කිසිම එකක් නෑ. ඒක තමයි ආකිංචංඤ්ඤායතන ස්වභාවය.
그것이 viññāṇañcāyatana이고, 그것도 arūpa입니다. ākiñcaññāyatana에서는 그것마저 아주 작아져 점 하나만큼으로 줄어듭니다. 앎의 점 하나가 될 뿐, 그것에 드러나는 바깥 세계는 아무것도 없습니다. 그것이 ākiñcaññāyatana의 바탕입니다.
නේව සංඥා නාසං එතන ස්වභාවය ඒත් තරහ සැනසුමක් දකිනවා.
nevasaññānāsaññāyatana의 바탕은 그보다 더 큰 편안함을 봅니다.
දැනීම ගොඩනගන්නත් දැනීම පවත්වන්නත් වෙහෙසක් ඕනේ. ඒ වෙහෙසත් අත්හැරපුහම උත්සාහිරියේ අත්රපුහම ඊටත් තරම් කොච්චර ශාන්ත ප්රණිතුද අන්න එහෙම දැනීම දැනීම ගොඩනැගීමට බලාපොරොත්තු වෙන උත්සාහ වීරිය අත්රපුහම ලැබූ ශාන්ත ප්රණී තත්ත්වය තමයි නේව සංඥා නාසංතනයේදී ආරම්භ කරන්නේ.
앎을 세우는 데도, 앎을 이어 가는 데도 수고가 듭니다. 그 수고마저 놓아 버리고 애씀을 놓으면 그보다 얼마나 더 고요하고 빼어나겠습니까. 그렇게 앎을 세우려는 애씀과 힘씀을 놓아 얻은 고요하고 빼어난 상태가 nevasaññānāsaññāyatana에서 시작됩니다.
හැබැයි ජීවිතාව තියෙන නිසාම දැනීම ගොඩනගනවා. ගොඩනගන උත්සාහිරිය අතරම ආයතර ගොඩනගපු දැනීමිල්ලා යනවා. ඇවර නම් ආයේ මරණ බයක් එනවා. ගීතාව නිසා ආයේ සරයක් ගොඩන්න නගනවා තව පාරක්. ගොඩ නගමින් ඉන්නේ නැහැ. ඒකත් වෙහෙතක්. ඒ වෙහෙරු මිදිලා ශාන්ත ප්රීතයෙන් ආය ඉන්නකොට ආයත මේ ගොඩනැගිච්ච දැනීම ආයි ගෙවිලලා යනවා. ගෙවිල්ලා ගිහිල්ලා ඒක කෙළවර වෙන්න එනවා. කෙළවර වුනොත් එහෙනවා දැනීම ඉවරණා මරණය ආයසරයක් ටිකක් ගොඩනගනවා.
그러나 살고자 하는 바람이 있기에 앎을 세웁니다. 세우는 애씀을 놓은 사이에 세워 둔 앎이 닳아 갑니다. 다 닳으면 다시 죽음의 두려움이 옵니다. 살고자 하는 바람 때문에 다시 한 번 세웁니다. 계속 세우고 있지는 않습니다. 그것도 수고이니까요. 그 수고에서 벗어나 고요하고 빼어나게 다시 있으면, 세워 둔 앎이 또 닳아 갑니다. 닳아서 끝나려 합니다. 끝나면 앎이 끝나니 죽음입니다. 그래서 다시 조금 세웁니다.
අවශ්ය මට්ට අපිට ඉදිලා ගොඩනගන ලැක තියා ගන්නවා. දැන් අපි හිතමුකෝ අපි යමක් ගොඩනගනකොට අපිට අවශ්ය වෙලාවට අවස්ථේ කරගන්න ආහාරයක් ගොඩනගනවා. මේ ඒකක්. ඒකේ වටිනාකමක් හිතලා ඒක ලොකු වැදගත් කියලා හිතලා. තමන්ට වැඩි ප්රමාණයක් ගොන්නලා ඔ සටුවේ තියන්න ගොඩනග උත්සාහ වෙී මහන්සි වෙම් කෙනෙක් ගොවිතැන් කරනවා. ගොවි තැන් කර හදා හදා ආටු කොටුව පුරුවාගෙන වැඩි මහන්සියක් වෙවී ඉන්නවා.
필요한 만큼만 세워 둡니다. 이렇게 생각해 봅시다. 우리가 무엇을 쌓을 때, 필요한 때에 쓰려고 먹을거리를 쌓아 둡니다. 그런데 그것을 값지고 아주 중요하다고 여겨, 더 많이 쌓아 곳간에 넣어 두려고 애쓰고 힘쓰며 농사를 짓는 사람이 있습니다. 농사짓고 또 지어 곳간을 가득 채우며 더 많이 지쳐 갑니다.
දැන් මේ වැඩක් නැති කර මෙච්චර මහන්සි වෙන්න ෙන්න ඕනේ නැහැ. කන්න බොඩ විතරෙන්න ඕනේ මට වැඩේ පාහන් තියලා දක්කු විදනේ මොකද කරන්නේ කණ්ඩ බොන්න අවශ්ය ගා තන්න ඉපදනවා. දැන් මේ දින වැඩි වෙහෙස විඳින්නේ කවුද අර වැඩියෙන් අටුකොට පුරුවා ගන්න ඕනේ එක්කෙනා වැඩිපුර උත්සාහය වීරිය වඩලා එහෙනම් ඒ පුරණගා එයාට වෙහෙස වැඩියි.
‘쓸데없이 이렇게까지 고생할 필요 없다, 먹고 마실 만큼이면 된다’ 하고 먹고 마실 만큼만 짓는 사람이 있습니다. 둘 가운데 누가 더 지칩니까? 곳간을 더 채워야 하는 사람이 애씀과 힘씀을 더 키우니 그만큼 더 지칩니다.
ඒක වැඩක් නැහැ මට කණඩ බොල්ල තිබුනහම ඇති අනිකරණ නිකන් අපතනේ. අපතේ නා ගොළු ගහන මොනවා කරන්නද මේ තණ්හාවට කියලා හිඳන් දැඟලලා. ඒකත් අයලා අරලා හිඳන් අර යන්තම් මට්ටමට අවශ්ය මට්ටමට කරගන්න කෙනාට ඒ සඳහා කරන උත්සාහ ඉවිරියේ තව අරට වඩා අඩු.
‘그건 쓸데없다, 먹고 마실 것만 있으면 된다, 나머지는 헛되다, 이 taṇhā 때문에 헛되이 아등바등 무엇 하랴’ 하고 그것마저 내려놓고 겨우 필요한 만큼만 하는 사람은, 그 일에 드는 애씀과 힘씀이 앞사람보다 적습니다.
අන්න ඒ වගේ ලෝකයේ ස්ථිරව පැවැත්මක් හදාගෙන හිර කරන්නේ, සද කරෙන්න ඒක නොනැසී පවත්වාගෙන ගෙනියන්න. සංඛාර ගොඩනගෙන කෙනා උත්සාහය වැඩියි. ඒ සඳහා වීර්ිය වැඩියි. වැඩිපුර උත්සාහයක් වීර්යා කරනකොට මනසින් වෙහෙස විඳිනවා වැඩියි.
그처럼 세상에서 굳건한 있음을 지어 가두려고, 영원하게, 사라지지 않게 이어 가려고 saṅkhāra를 쌓는 사람은 애씀이 더 큽니다. 그 힘씀이 더 큽니다. 더 애쓰고 힘쓸수록 마음으로 겪는 지침이 더 큽니다.
පැවැත්මට මාත්රයට පමණක් ආවත් හැරියෙන් නම් මට ඇති ඊට වඩා කරන්න ඕනේ නැහැ. ඒකෙත් ම බැඳිලා නැහැ කියන මානසිකත්වය ඊට වඩා තවත් නිදහාව පැවැත්ම තුළ තියෙන ලෞකිකත්වයක් තුළ යන කෙනෙකුට යන්න පුළුවන් උපරිම නිදහස ඔච්චරයි.
‘그저 있을 만큼만 애쓰면 된다, 그 이상은 할 필요 없다, 그것에도 묶여 있지 않다’는 마음은 그보다 더 홀가분합니다. 있음 안의 lokiya 속에서 가는 사람이 이를 수 있는 가장 큰 홀가분함이 그만큼입니다.
පැවැත්මේ ආසාව විඳරින්න ලෞකික භාවනාවක බලයට බැ. ඒ ප්රඥාව එන්නේ නැ. ඒනිසා ඔතෙට දැනගන්නම් ලෞකිකයි.
있음에 대한 갈망을 깨뜨리는 것은 lokiya bhāvanā의 힘으로는 안 됩니다. 그 paññā가 오지 않습니다. 그래서 거기까지는 lokiya임을 알아야 합니다.
තිලක් අවබෝධ කියන එක සංයට යන්න බැරි යන්න පුළුවන්. එයා යන ක්රමය තව එකක්. ඔය සාමාන්ය ලෝකයා යන ක්රම එකක්. සාමාන්ය ලෝකයා අනිච්ච, දුක්ඛ, අනත්ත වශයෙන් දැකලා නෙමෙයි ඔය ගමන යන්නේ.
tilakkhaṇa를 깨달은 이도 그곳으로 갈 수 있습니다. 그가 가는 길은 다릅니다. 보통 세상 사람이 가는 길은 또 다릅니다. 보통 세상 사람은 anicca, dukkha, anatta로 보고서 그 길을 가는 것이 아닙니다.
එකින් එකට මේ ලෝකේ තිබෙන්නා වූ බාහිර බාධකන්. වැඩක් නැති දේ දැකලා කියා හිතම් දකින්නේ නෑ.
그들은 이 세상의 바깥 걸림돌들을 하나씩 내려놓을 뿐, 그것을 쓸모없는 것으로 보는 것은 아닙니다.
වැඩක් නැති දෙයක් කියියා දැකලා යන කෙනා ඉන්නවා නම් ඒ ආර්ය මාර්ගය යන අය. එයා අත්හැරගෙන යන්නේ එක ක්රමයකට. අනිච්ච නම්, දුක්ඛ නම්, අනත්ත නම් හරයක් නැත්නම් අසාර ලෝකයක් පස්සේ මම සැරි සැරලා මොනවා ලබාගන්නද? වැඩක් නැති අසාර දුකක් පස්සේ සැරිසර වෙහෙත විඳිනවා නිසා. ගන්න හරයක් නෑනේ. ඒ නිසා මම අත්හැරින්න වැලීමේදී යනවා කියන එක තමයි ආර්යයන්ගේ ධ්යාන මාර්ගය. ස්වාමී ම අර කොඩනීමයි නැති
쓸모없는 것이라고 보고서 가는 이가 있다면 그는 ariya 길을 가는 이입니다. 그는 다른 방식으로 놓아 가며 갑니다. anicca라면, dukkha라면, anatta라면, 알맹이가 없다면, 알맹이 없는 세상을 좇아 떠돌며 내가 무엇을 얻겠는가? 쓸모없는 알맹이 없는 괴로움을 좇아 떠돌며 지칠 뿐이니, 가질 알맹이가 없다. 그러니 놓고 들러붙지 않으며 간다는 것, 그것이 ariya들의 jhāna 길입니다.
ධ්යාන මාර්ගය. ස්වාමී ම අර කොඩනීමයි නැති වෙලා යන උපමානට ගොඩනකොට ඔව් තිලක්ෂණ අවබෝධ තියෙන කෙනකොට එහෙම ගොඩන අවස්ථාව
(물음) 스님, 앞서 쌓았다가 사라져 가는 비유로 보면— 네 — tilakkhaṇa를 깨달은 이에게도 그렇게 쌓는 국면이 있습니까?
නැ ත්රිලක්ෂණ අවබෝධ තියෙන එකන අතෙදි යථාබෝධය ලබනවා පූර්ණ වශයෙන්. එයා දකිනවා මනෝ සංඛාර කියන නෙමෙයි අනිච්ච දුක්ඛ අනත්ත සත්වය හිත කියන්නේ මොකක්ද කියලා හරියට වටහගන්නේ ඔතෙන්දි හිත කියන්නේ සදාතනිකත්වයක්වත් පවතින එකක්වත් නෙමෙයි. මේ දැනීම කියන්නේ වේදනා සංඥා කියන්නේ ගොඩනගනැහැ. වේදනා සංඥා මනෝසංඛාරයි. එයා දකිනවා මනෝ සංඛාරයක් ගොඩනගනවා ගොඩ නගපු එකට යළි යලි ගොඩ නැගුවොත් ගොඩනගපු එකට නැති වෙනවා පේන්නේ නැහ.
아닙니다. tilakkhaṇa를 깨달은 이는 거기서 온전한 참된 깨달음을 얻습니다. 그는 mano-saṅkhāra를 중생이 아니라 anicca, dukkha, anatta로 봅니다. 거기서 마음이 무엇인지 제대로 알아차립니다. 마음은 영원하지도, 머무는 것도 아닙니다. 이 앎, 곧 vedanā와 saññā는 세워지는 것입니다. vedanā와 saññā는 mano-saṅkhāra입니다. 그는 mano-saṅkhāra가 세워지는 것을 봅니다. 세운 것 위에 거듭거듭 세우면 세운 것이 사라지는 것이 보이지 않습니다.
දැන් අපි තම යම්කිසි දෙන්නට වතුර ටියක් එවනවා. එවලා හිටන් අපි නතර කරනවා. හෙපු වතුර ටිය හිඳිලා යනවා. බැහැලා යනවා. ඉවර බව පේනවා. ආයුසරයක් එවනවා. ඒගොල්ලන් නතර කරනවා. ඒ ටිකත් ඇවිල්ලා හටන් ගහගෙන ගියා පල්ලෙහට ගහගෙන ගියා වේලා හිදිලා ගියා. ඒකත් දකිලා. දැන් අපි ඔය කියන දෙක දකින්න පුළුවන්ද එක දිගටම වතුර එව්වොටික ටික එව්වොත් ඕක දකිනවා. ඒ වතුර ටිකට වෙන දේ. අර ඒපු වතුර ටික හිඳෙන හරිය හිඳෙනවා, බහින හරිය බහිනවා තමයි එක වැල නොකැඩිය එව්වා. හැබැයි ඒකත් දකින්න බැරි වෙනවා. වැල නොකැඩි වතුර පාරක් එව්වොත් හිඳෙන එක බැහැලා යන එකෙ ඉවර වෙනවා, නවතිනවා ආයි ගොන්නැගෙනිව දකින්න බැහ.
이렇게 생각해 봅시다. 어딘가로 물을 조금 흘려보냅니다. 흘려보내고는 멈춥니다. 흘려보낸 물이 스며들고 흘러내려 끝나는 것이 보입니다. 다시 한 번 흘려보내고 멈춥니다. 그 물도 와서 아래로 흘러내려 마르고 스며 버립니다. 그것도 봅니다. 그런데 물을 쉬지 않고 계속 흘려보내면 그 둘을 볼 수 있습니까? 그 물이 어떻게 되는지 볼 수 있습니까? 보낸 물은 스밀 만큼 스미고 흘러내릴 만큼 흘러내리지만, 끊기지 않게 보내면 그것을 볼 수 없게 됩니다. 끊김 없는 물줄기를 보내면 스미는 것, 흘러내려 끝나는 것, 멈추는 것, 다시 쌓이는 것을 볼 수 없습니다.
අන්න ඒ වගේ එක දිගටම එවනවා වගේ තමයි ආකිංචඤ්ඤායතනයෙන් මෙහාට තියෙන දැනීම කොනැගීම. ඒ වෙලාවට එවනවා ඉවර වෙනවට අයිති වෙනවා. ඉවර වෙනවට අයිති වෙනවා. ඔන්න නොය කරමයට එවෙන එක තමයි කරන්නේ නිව සංඥා නා සංඥාතේ.
그처럼 계속 흘려보내는 것이 ākiñcaññāyatana까지의 앎 쌓기입니다. nevasaññānāsaññāyatana에서는 그때그때 보내고, 끝나는 쪽에 맡겨 둡니다. 그렇게 끊어 보내는 것을 하는 것입니다.
මෙන්න මෙතන්දි දකිනවා. මේ හිත කියලා ගොඩනැගෙන්නේ උත්සාහයෙන් වීර්යෙන් දැනීම ගොඩනැගෙන නිසා. ගොඩනගන්න ගොඩනගන දැනීමට මොකද වෙන්නේ? යලි යලි ගොඩනැගි නැත්නම් ඒක ගෙවිලා යනවා. මොකුත් ඉතුරු කරන්නේ නැ. එතකොට ආයසරයක් මරණය සිද්ධ වෙනවා හින් නිසා ආයුසරයක් හදනවා. දැනීමයි හැඳිනීමයි තුළින් ජීවිතය ගොඩනැනවා.
여기서 그는 봅니다. 이 마음이라는 것은 애씀과 힘씀으로 앎이 세워지기에 세워진다는 것을. 세운 앎은 어떻게 됩니까? 거듭 세우지 않으면 닳아 없어지고 아무것도 남기지 않습니다. 그러면 죽음이 일어나니 다시 한 번 세웁니다. 앎과 알아봄으로 삶을 세웁니다.
ආහිතරයක් ඒක උත්සාහය විවේ අතරුවම ඒ දැනීම හැඳිනීම ගෙවිලා යනකොට දකිනවා හිත ගෙවිලා ගියා. එහෙනම් ගොඩ නගෙවිල යනවා. මොකුත් ඉතුරු කරන්නේ නැ. ආයි ගොඩනගනවා. ආයිත් එකත් මුකුත් ඉතුරු කරද ගෙවිලා යනවා. ඉතින් මම දැනීමක් ගොඩනගනවා දැනීම මට මොනවද දුන්නේ? ගොන්නගපු දැනීම හැඳිනීම ලබා දුන්න ප්රතිඵලය මොකක්ද? ගොන්නගන්න උත්සාහයක් වීරයක් කරලා ලබා දුන ප්රතිඵලයක් නැතුව ගෙවිලා ගියා. මේකද? මේ කරන වැඩ පිළිවෙල.
다시 한 번 그 애씀을 놓아둔 사이에 앎과 알아봄이 닳아 가는 것을 보면, 마음이 닳아 없어졌습니다. 세운 것이 닳아 가며 아무것도 남기지 않습니다. 다시 세웁니다. 그것도 또 아무것도 남기지 않고 닳아 갑니다. 그러니 내가 앎을 세우는데, 앎이 내게 무엇을 주었는가? 세운 앎과 알아봄이 준 열매는 무엇인가? 세우려고 애쓰고 힘썼지만 아무 열매도 주지 못한 채 닳아 없어졌다. 내가 하는 일이 이것인가?
ඉතින් දැනීම හැදෙනීම ඇති හරය මොකක්ද කියලා දැකද අර මනෝ සංඛාරයන්ගේ අනිච්ච දුක්ඛ අනත්තත්වය දැකලා සදහම කෙළවර කරනවා
그래서 앎과 알아봄에 무슨 알맹이가 있는지 보고, mano-saṅkhāra의 anicca, dukkha, anatta를 보고서 영원히 끝냅니다.
තියෙන්න. ඊට පස්සේ ඉරධ හමවෙනවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
සමහර අසඤ්ඥා වෙන අසංඥ වෙනවයි කියලා කියන්නේ දැන් ඔයන්නේ යථාබෝධය තුළ යන එක දැන් යථාබෝධය තුළින් යම්කිසි කෙනෙක් දකිනවා නම් දැනීමයි හැඳිනීමයි ගොඩනගනවා. ගොඩනගන එක අන්තිම කෙරවල ගොඩනගන හැටි දකිනවා. ඒකට ගැන උත්සාහය වීර්ය දකිනවා. ගොඩනගෙන ඒක ගෙවිලා යනවා දකිනවා. ඒ නිසා දැනීමේ හැඳිනීමේ හරයක් නෑහ කියලා දැකලා නතර කරනවා. මේ එක ක්රමයක්.
어떤 이들은 asañña가 된다고 합니다. 그런데 지금 말하는 것은 참된 깨달음 안에서 가는 길입니다. 참된 깨달음으로 누군가 본다면, 앎과 알아봄을 세우는 것을 봅니다. 세우는 것을 끝까지, 세우는 방식을 봅니다. 그에 드는 애씀과 힘씀을 봅니다. 세운 것이 닳아 가는 것을 봅니다. 그래서 앎과 알아봄에 알맹이가 없다고 보고 멈춥니다. 이것이 한 방식입니다.
යම්කිසි පුද්ගලයෙක් සංඥාව ගොඩනගනකොට ඒ සංඥාව පිළිබඳව ආවර්ජනා කරන්නකම්මැලි වෙනවා. ගොන්නන සංඥාව ආවර්ජනා කරන්න කම්මැලියි. ආවර්ජනා කරන්න නැතුව ඉන්නවා.
어떤 사람은 saññā를 세울 때 그 saññā를 돌아보기를 귀찮아합니다. 세운 saññā를 돌아보기가 귀찮습니다. 돌아보지 않고 지냅니다.
දැන් අපි හිතමුකෝ මෙහෙම දෙයක්. අර පුංචි රමිනුත් ඔහොම වැඩක් කරනවා. කවුරු හරි ගහන්න එහෙම අහපුහම නැත්නම් මොනවා හරි බය වුනොත් එහෙම ඇස් දෙක පියාගන්නවා. දැන් පේන්නේ නැහැනේ. පොඩ්ඩලා මේ හරි ඇස් පියාගත්තහම අනික් අයක් පේන්නේ නෑහ කියන්නේ. හැඟෙන්න තියෙන ලේසිම ක්රමය පුංචි ළමයි ඇත් දෙක පියාගන්නේ. දැන් එයාට හිතනේ එයා ඇත් දෙක පියාගත්තහම එයාට අනික් කෙනා පේන්න නැති නිසා හතරක් එයාට පේන්නේ නෑහ කියලා. නොදන්නකම නේද ඕක කරන්නේ. එහෙනම් හතර නැති වෙනවා දස්සක තියාගත්තට හතර තමන්ට පේ පේන්නේ නැති වෙනවා විතරයි.
이렇게 생각해 봅시다. 어린아이들도 그런 짓을 합니다. 누가 때리려 들거나 무엇에 겁이 나면 두 눈을 감습니다. 이제 안 보이지요. 아이들은 눈을 감으면 다른 사람도 자기를 못 본다고 여깁니다. 숨는 가장 쉬운 방법이 어린아이가 두 눈을 감는 것입니다. 그 아이는 자기가 눈을 감으니 상대가 안 보이고, 그러니 적도 자기를 못 본다고 생각합니다. 모르니까 그러는 것 아닙니까? 적이 사라지는 것이 아니라, 눈을 감고 있으니 적이 자기에게 안 보일 뿐입니다.
මෙන්න මේ වගේ මේ සංඥාවෙහි තිබෙන්නා වූ දුක දැකලා ආදීනව දැකලා. ඒකෙන් බේරෙන්න එයා මොකද තමන් සංඥාව ආවර්ජනා නොකර ඉන්නවා. සංඥාවක් ආවර්ජනා නොකර ඉන්නකොට සංඥා නිරෝධ වෙනවා. සංඥා නිරෝධ වෙනවා කියලා කියන්නේ සංඥාව නැති වුණා නෙමෙයි. මුල නැති වුණා නෙමෙයි. ආවර්ජනා කරන්නේ නැතුව හිටපු නිසා වැහිලා තියෙනවා. යථාබෝධය නැහ. මිස අසං්ඥ
이처럼 saññā에 있는 괴로움을 보고 위험을 보고서, 거기서 벗어나려고 그는 saññā를 돌아보지 않고 지냅니다. saññā를 돌아보지 않고 있으면 saññā가 멎습니다. saññā가 멎는다는 것은 saññā가 없어진 것이 아닙니다. 뿌리가 없어진 것이 아닙니다. 돌아보지 않고 있었기에 덮여 있는 것입니다. 참된 깨달음이 없습니다.
වැහිලා තියෙනවා. යථාබෝධය නැහ. මිස අසං්ඥ සත්යයට හිත වැඩුව කෙනාට සිද්ධ වෙන්නේ යථාබෝධයක් නැතුව තමන් රැවටෙනවා. මම ඔක්කොම අත්හැරියා ඇති. අසං්ඤ සත්යය මිදෙන්න ඕනේ අසං්ඥ සත්යයට පත් වෙච්ච කෙනා මහාකල්ප 500ක් ඒ අසං්ඥ ශක්තියෙන් ඉඳලා. ඒ ශක්ති විශේෂය ඉව වුනාට පස්සේ. කර්ම ශක්තිය ක්රියාත්මක වෙනවා මනසට ධර්මයක් ගට්ටනය කරලා දෙනවා කර්ම ශක්තිය. ගට්ටනය කරලා දුන්නහම ආය සැරයක් අර සංඥාව පහළ වෙනවා. එතනින් තමයි ආයේ සංඥාවේ.
asaññasatta로 마음을 키운 이에게 일어나는 일은, 참된 깨달음 없이 스스로 속는 것입니다. ‘나는 모든 것을 놓았다, 됐다’ 하고 말입니다. asaññasatta에 이른 이는 그 asañña의 힘으로 mahākappa 오백 동안 머뭅니다. 그 특별한 힘이 다하면 kamma의 힘이 움직여 마음에 dhamma를 부딪쳐 줍니다. 부딪쳐 주면 다시 한 번 saññā가 일어납니다. 거기서부터 다시 saññā가 시작됩니다.
කර්මානරූප කර්මානරූප වෙන්නේ. චිත්තානරූප වෙන්න බැහ එයාට. මොකද හිතකිලුව ඉතින් අසං වෙනවා කියන්නේ හිත අකුලෝනවා. අකුල හතබනවා. ස්වාමීන් වහන්සපත්ති
kammaja rūpa, 그는 kammaja rūpa가 됩니다. 그에게는 cittaja rūpa가 될 수 없습니다. 마음이 오그라들었기 때문입니다. 그러니 asañña가 된다는 것은 마음이 오그라드는 것, 웅크리는 것입니다.
අකුල හතබනවා. ස්වාමීන් වහන්සපත්ති වුනා භවයට ප්පත්තේ තියෙනවද
(물음) 스님, 그렇게 된 것에도 bhava로 이어지는 kamma가 있습니까?
තියෙනවා තියෙනවා. මොකද ඕක බ්රහ්මත්වයටනේ හේතු වෙන්නේ. ඕක රූපාවචරක් කාමාවචර අරමුණක් නෙමෙයි. පව් නෙමෙයි. ලෝක සම්මත කුසල් පැත්තක්. කාලේ කියගෙවනවා විතරයි කාලේ ගෙවනවා විතරයි. සසරේ ඉපදෙදමින් දුක් විදිමින් මේ කුණු කයක් අරගෙන දැඩි යන කාලේ මහාකල්ප පන්තිවට නවතිනවා. ඔච්චරයින්නේ.
있습니다, 있습니다. 그것이 brahma가 되는 까닭이 되기 때문입니다. 그것은 rūpāvacara이지 kāmāvacara 대상이 아닙니다. 나쁜 짓이 아닙니다. 세상이 인정하는 kusala 쪽입니다. 그저 때를 보낼 뿐입니다. 때를 보낼 뿐입니다. saṃsāra에서 태어나며 괴로움을 겪으며 이 썩을 몸을 지니고 지나는 때가 mahākappa 오백 동안 멈추는 것입니다. 그것뿐입니다.
ඒකලා මෙහාට ආශ්චශරයක් සිහිය ආවට පස්සේ මේ පෘථග්ජන පුද්ගලයෙක්ගේ තිබා වූ දිවැසකට අභිඥා ලැබුවත් අන්තක්කල්ප ගානයි බලන්න පුළුවන් ඔය මහාකල්ප 500ක් බලන්න කොහොමත් හැකියාවක් න.
그 뒤 이쪽으로 와서 다시 한 번 정신이 든 뒤, 이 범부가 지닌 하늘눈으로 abhiññā를 얻는다 해도 antarakappa 몇 개를 볼 수 있을 뿐, mahākappa 오백을 볼 힘은 도무지 없습니다.
ඒ නිසා එයා බලනකොට එයාගේ මුල පලාගෙන යනකොට එයාට පෙරවිදු කඳ පිරල දකින නුවණකින් එහෙම බැලුවොත් දිව වැසකින් බැලුවොත් එහෙම මම අහම්බෙන් පහළ වෙච්ච සත්වයෙක් මිසා මට මුලක් නෑහැ ම මගේ මුල මට අහු වුණා කියලා හැඟීමක් එන්නේ.
그래서 그가 자기 뿌리를 더듬어 볼 때, 전생을 보는 슬기로 보거나 하늘눈으로 보면, ‘나는 우연히 나타난 중생일 뿐 내게는 뿌리가 없다, 내 뿌리를 찾았다’는 느낌이 옵니다.
මට දැනීමක් ඇති වුණා. ඊට ඉස්සෙල්ලා මම හිටියේ නැහ. මොකද හිටියේ නෑ කියන්නේ? අර මහාකල්ප 500 බැලීමේ ඥාන ශක්තිය නැති නිසා ඔහු ඉතානවා ඔහු අලුතෙන්ම ලෝකයට ිස වෙච්ච සත්වය එහෙම බුද්ධයා ලෝකයට ඔය ජාතියේ ධර්මයක් පෙන්නන්න පටන් ගන්නවා.
‘내게 앎이 생겼다. 그 전에는 나는 없었다.’ 왜 없었다고 합니까? mahākappa 오백을 볼 ñāṇa의 힘이 없기에, 그는 자기가 세상에 새로 나타난 중생이라고 여깁니다. 그렇게 그런 ‘깨달은 이’가 세상에 그런 종류의 dharma를 보여 주기 시작합니다.
62ක් මිත්යා දෘෂ්ටිය එකක් ඇති වෙලා කිය පෙන්නා ඔය හිතුවෙන් මේ සත්වයා ආදියේ හිටියේ නැහැ. සත්වයා අහම්බෙන් හටගන්නේ ධාතූන්ගෙන් හටගත්තේ මේ ආදී වශයෙන් ගන්න දෘෂ්ටියකට එනවා. අරගෙන මේ සත්වයාට මුලක් පනවනවා කියලා. මෙන්න මේ ජාතියේ වාදයක් ඇති වෙනවා. 62ක් මිත්යාට කියන එකක් තමයි ඊලඟට දෙන්නේ.
예순두 가지 그릇된 견해 가운데 하나가 생겨, 그렇게 생각하여 중생은 처음에는 없었다, 중생은 우연히 생겨났다, 요소들에서 생겨났다 하는 식의 견해에 이릅니다. 그리고 중생에게 뿌리를 세웁니다. 이런 종류의 주장이 생깁니다. 예순두 가지 micchādiṭṭhi 가운데 하나가 그다음에 오는 것입니다.
ඉතින් මේ නිසා මේ ලෝක සත්වයෙකුට යථාර්ථය දකින්න නම් මේ දැනීම හම් ගන්නේ නැ. දැනීම තුළින්ම දැනීමේ මූලලාරම්භය හේතුඵල වශයෙන් දකිනවා. කුමක් නිසාද මේ දැනීම හැඳීම හටගන්නේ? ඒකට මුල මොකක්ද දැකා අන්න ඒ යන මාර්ගය ආර්ය මාර්ගය එතනින් හේතුව දකිනවා. දැනීමට හේතුව
그러니 세상 중생이 참모습을 보려면 이 앎을 덮어 버리는 것이 아닙니다. 앎을 통해서 앎의 뿌리와 시작을 hetu-phala로 봅니다. 무엇 때문에 이 앎과 알아봄이 일어나는가? 그 뿌리는 무엇인가? 그것을 보는 길이 ariya 길입니다. 거기서 까닭을 봅니다. 앎의 까닭을 봅니다.
දැනීම අමතක කරන්න පුළුවන්. අර පේන එක්කෙනා ඇපියා ගත්තහම පේන්නේ නැතුව වාගේ. හිතන එක්කෙනා හිතන්නේ නැතුව ඉන්නේ පුරුදු කළොත් එහෙම හිතෙන්නේ නැතුව යනවා. හිතන්නේ නැතුව පුරුදු කරාලා යථාපෝදි නැහ.
앎을 잊을 수는 있습니다. 보는 이가 눈을 감으면 안 보이는 것처럼요. 생각하는 이가 생각하지 않기를 익히면 생각이 떠오르지 않게 됩니다. 그러나 생각하지 않기를 익힌다고 참된 깨달음이 있는 것은 아닙니다.
නිරෝධයට දැන් ලෞකික දැනනකින් ගිහි්ලා නිරෝධයට සමවදින්න බැහැනේ කො කොහොමත් යන්න බැහැ. මොකද නිරෝධයට යන්න බැරි. සංඥා ජීවිත කියන එක අත්හැරෙන්න නම් කවදා හරි අනිච්ච වශයෙන්, දුක්ඛ වශයෙන්, අනත්ත වශයෙන් දැකලා තියෙන්න ඕනේ. ඒ දැකීම අත්තරන කෙනෙකුට ජීවිතාව පැවැත්ම ආසාව අහක් කරන්න පැවැත්මේ වටිනාකම දුරු කරන්න බැහැ.
lokiya 앎으로 가서는 nirodha에 들 수 없습니다. 어떻게 해도 갈 수 없습니다. nirodha에 갈 수 없기 때문입니다. saññā, 곧 삶이라는 것을 놓으려면 언젠가 anicca로, dukkha로, anatta로 보았어야 합니다. 그 봄이 없는 이는 삶에 대한 갈망, 있음에 대한 갈망을 치울 수 없고, 있음의 값어치를 떨쳐 낼 수 없습니다.
ස්වාමී දැන් ආර්ය මාර්ගයකොට දැමට සණ ආස පස්සේ නිරෝධයට නැහනේ. ඔව් එතනින් පස්සේ ආවනේ දැන් චතුරාසත්ය අවබෝධ වෙනවා කියලා සූත්රව කියලා එතනින් පස්ස.
(물음) 스님, ariya 길에서는 그 뒤에 nirodha로 가지 않는 거지요? — 네 — 그 뒤에 sutta에서는 네 가지 성스러운 진리를 깨닫는다고 하니 그 뒤에….
මේ ඒ කියන්නේ මෙහෙමයි.ඒ එක කොටසක් පමණයි. සියල්ලම නෙමෙයි.
그것은 이런 것입니다. 그건 한 부분일 뿐, 전부가 아닙니다.
ශ්රද්ධා විමුක්ත ඉන්නවා. ප්රඥා විමුක්ත කියලා කොටසක් ඉන්නවා. එතකොට ඒ වගේම එතන ඉන්නවා තව කාය සක්ඛී දිට්ඨප්පත්ත ඔය ආකාරයෙන් යන කොටසක් එනවා. අරිහත් අවබෝධ කරන ක්රම ශ්රද්ධා විමුක්ත දිට්ඨප්පත්ත කායසක්ඛී ඔබතෝ විමුක්ත මේ ක්රමයට ඇතිවෙන ක්රමයක් තියෙනවා. ඉතින් ඒ නිසා මේ හැම ක්රමයකින්ම දකින කෙනා ඔය විදිහට ගිහිල්ලා දකින්නේ නෑහය නෙමෙයි. අන්න ඔබ තෝ විමුක්ත පුද්ගලයා රහතන් වහන්සේ ඔය ක්රමයට ගිහිල්ලා නේව සංඥා නාසය සංඥාය තෙන්න කියලා නිරෝධය ප්රත්යක්ෂ කරලා. ඊට පස්සේ කෙලෙස් මේ උපාදානයන් සියල්ල හිඳවා දනවා. අන්න එයා උපතෝ විමුක්තයි.
saddhāvimutta가 있습니다. paññāvimutta라는 무리가 있습니다. 또 거기에 kāyasakkhī, diṭṭhippatta, 이런 방식으로 가는 무리가 있습니다. arahant를 깨닫는 길로 saddhāvimutta, diṭṭhippatta, kāyasakkhī, ubhatovimutta, 이런 방식으로 이루어지는 길들이 있습니다. 그러니 모든 길로 보는 이가 다 그렇게 가서 보는 것은 아닙니다. ubhatovimutta인 arahant는 그 길로 가서 nevasaññānāsaññāyatana에 이르고 nirodha를 몸소 겪은 뒤, 번뇌와 upādāna를 모두 끊어 버립니다. 그가 ubhatovimutta입니다.
ඒ අති ඒ ශ්රේෂ්ටම කෙනෙක්
그는 가장 뛰어난 이입니다.
දැන් ආර්ය අෂ්ඨාංග මාර්ගය මතර සතිපට්ඨානය වඩා
(물음) 이제 ariya aṭṭhaṅgika magga와 satipaṭṭhāna를 닦으면—
එහෙමමයි යන්නේ. ඒ යන එකේ නෙමෙයි වෙනස තියෙන්නේ. ඒ යෑමේදී තම තමන් සසර ගමනේදී හදාගෙන ආපු යම්කිසි ක්රම රටාවක් ඇත්ද තමන්ගේ ශ්ද්ධා ඉන්ද්රිය වීර්ය ඉන්ද්රිය සති ඉන්ද්රිය සමාධි ඉන්ද්රිය ප්රඥා ඉන්ද්රිය වැඩූ ක්රමයක් තිබුණද? ඒකට හේතුකාරක නගලා තිබුණද? ඒ මට්ටම අනුව තමයි ඔය තත්වයන්ට පත් වෙන්නේ.
그렇게 갑니다. 다름은 가는 데 있지 않습니다. 가면서 각자 saṃsāra 길에서 지어 온 어떤 짜임새가 있는지, 자기의 saddhā indriya, viriya indriya, sati indriya, samādhi indriya, paññā indriya를 키운 방식이 있었는지, 그 까닭을 쌓아 두었는지, 그 수준에 따라 그런 상태에 이르는 것입니다.
එහෙනම් දැන් අපි හිතමුකෝ මෙහෙම දෙයක් සිව් පිරිසි ව්යාප මහරහත් ඵලයට පත්වෙන්න කියලා වෙනම ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගයක් නැහැ. අවිඥාලාභී මහ රහත් ඵලයට කියාලා වෙන ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගයකුත් නැහැ. ත්රිවිද්යාලාවී මහ රහත් ඵලයට කියලා අවිද්ය වෙනම ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගයකුත් නෑහ. ප්රඥා විමුක්තිය අර ශ්රද්ධා විමුක්තිය අර කියලා වෙන ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගයකුත් නැහැ. මේ සියල්ලටම තියෙනේ එකම ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය.
이렇게 생각해 봅시다. catupaṭisambhidā를 지닌 큰 arahant의 열매에 이르는 따로 된 ariya aṭṭhaṅgika magga는 없습니다. chaḷabhiññā를 지닌 큰 arahant의 열매에 이르는 다른 ariya aṭṭhaṅgika magga도 없습니다. tevijjā를 지닌 큰 arahant의 열매에 이르는 따로 된 ariya aṭṭhaṅgika magga도 없습니다. paññāvimutti, saddhāvimutti를 위한 다른 ariya aṭṭhaṅgika magga도 없습니다. 이 모두에게 있는 것은 하나의 ariya aṭṭhaṅgika magga입니다.
දැන් මෙහෙම හිතන්නකෝ මැනික් ගල් ටිකක් ගෙනහල්ලා ඒක ඔපමට්ටම් කරන්නා වූ යම්කිසි අන්තර සූත්රයකට දාලා මැණික් ගල් කපනවා. කපලා ඔප කරනවා.
이렇게 생각해 보십시오. 보석 몇 개를 가져다, 다듬어 윤을 내는 어떤 기계에 넣어 보석을 깎습니다. 깎아서 윤을 냅니다.
දැන් ඕකට ගන්නවා ගෙව්ඩ කියන කෑල්ලකුත් ගන්නවා. ගෝමේද කියලා ඇහෙකුත් ගන්නවා. ඔය තව තවත් එකේ තියෙන කාක නිල් ඒ වගේ එක ජාති ගන්නවා. දියමන්තියකුත් ගන්නවා. ඔක්කොම කපලා කපලා එක විදිහටම කැපුවා. අන්තිලා ඔක්කොම තියලා පැත්තකින් තියලා බලනවා ඔක්කොම කපාපු ක්රමය සමානයි. කපපු එකම ඇතිව කැපුවේ වර්ණය කොහොමද? දිෂ්න කොහොමද කියලා. බලමු විවිධාකාරයි නේද?
geuda라는 조각도 넣고, gomeda라는 것도 넣고, 그 밖에 묘안석, 청옥 같은 여러 종류도 넣고, 다이아몬드도 넣습니다. 모두 똑같은 방식으로 깎았습니다. 그리고 모두 한쪽에 늘어놓고 보면, 깎은 방식은 똑같습니다. 같은 것으로 깎았는데 빛깔은 어떻습니까? 반짝임은 어떻습니까? 보면 갖가지 아닙니까?
මැණික් කපන එකම යන්ත්රය දාලා උපමට්ටම් කරලා ගත්ත මැණික් ටික වෙනම තියලා බලපුවහම මැණික් වල විවිධාකාර දිෂ්නය. අන්න ඒව්වා වගේ ඔක්කොම මැණික් තමන්. කැපු මැනික් හින්දා තමයි. හැබැයි මැණික් කියන නමෙන් සම්මත වුනාද? සියල්ල සමාන මැනික්නේ.
보석 깎는 같은 기계에 넣어 다듬은 보석들을 따로 늘어놓고 보면, 보석마다 반짝임이 갖가지입니다. 그래도 모두 보석입니다. 깎은 보석이니까요. 보석이라는 이름으로 불린다면, 모두 같은 보석 아닙니까?
දියවන්තිය කියන එක හරි තද බොහොම තීක්ෂණ ගලා. ඒක කපලා ගත්තට පස්සේ ඒකෙන් විශාල දිෂ්නයක් විහිදුනා. ස්වභාවයත් වෙනස්කි.
다이아몬드는 아주 단단하고 매우 날카로운 돌입니다. 깎고 나면 그것에서 큰 반짝임이 퍼졌습니다. 바탕도 다릅니다.
ඒ සුදුනිල ආදී වශයෙන් කියනඑලුවහම ඒකට ගැලපෙන ඉල්ලක් ඒකෙත් තියෙනවා. ඒක එක ඒක වර්ණ විහිදෙනවා. ගෝමේජ පච්ච ඔය වගේ තියෙන ගල් තියනවා. ඒවා නේ ඒකේ කහ පාරටක් තියෙනවා රතු පාටලක් තියෙනවා. ඒ වගේ පාරට තියෙනවා මිසක් ඉතින් ඒකේ අර වගේ දිෂ්නයක් විහිදෙන්නේ නැහැ. එක එක මට්ටක්. කපපු ක්රමය ඒකයි.
흰 청옥, 푸른 청옥 같은 것을 보면 그에 맞는 빛이 그 안에도 있어 여러 빛깔이 퍼집니다. gomeda 같은 돌들도 있는데, 그것들에는 노란 줄, 붉은 줄 같은 결이 있을 뿐 앞의 것처럼 반짝임이 퍼지지는 않습니다. 저마다 수준이 다릅니다. 깎은 방식은 같은데도요.
ඒ වුනාට ගලට උරුම ස්වභාවයක් තිබුණා එකේ මට්ට. මේ වගේ ශ්රද්ධාධික පුද්ගලයෝ, වීර්යාධික පුද්ගලයෝ, සතියක පුද්ගලයෝ, සමාධි අධික පුද්ගලයෝ, ප්රඥාධික පුද්ගලයෝ කියලා මේ ආකාරයෙන් ඉන්ද්රිය නානත්වයක් තියෙනවා. ඕගෙන් ප්රඥා පුද්ගලයෙක්. ඔය ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය වැඩුවොත් එහෙම එයාට සිවි පිළිස ව්යාප වැනි අර විදිහේ අට්ඨ සමාපත්තිලාභී එබන්ධ තත්ත්වය ඒවා ලැබෙනවා. සමාධිය අධික පුද්ගලයාට අත්ත සමාපත්ති ලැබෙනවා. ප්රඥාදික පුද්ගලයාලා සිවි පිළිසින් පත් වෙනවා. ඒක ඊටත් එහා එකක්.
그러나 돌마다 타고난 바탕이 있어 그 수준이 있었습니다. 이처럼 saddhā가 두드러진 사람, viriya가 두드러진 사람, sati가 두드러진 사람, samādhi가 두드러진 사람, paññā가 두드러진 사람, 이렇게 indriya의 갖가지가 있습니다. 그 가운데 paññā 쪽 사람이 ariya aṭṭhaṅgika magga를 닦으면 catupaṭisambhidā 같은 상태를 얻습니다. samādhi가 두드러진 사람은 aṭṭhasamāpatti를 얻습니다. paññā가 두드러진 사람은 catupaṭisambhidā에 이릅니다. 그것은 그보다 더 너머의 것입니다.
එතකොට සමාධියට වැටුත් එතකොට ශ්රද්ධාතික පුද්ගලයා ශ්රද්ධා විමුක්තිය වෙනවා. වීර්යාක පුද්ගලයාට එනකොට අර කාය ශක්ඛී කියන මට්ටමට එනවා. මේ සතා සතිය අද්ධි පුද්ගලයා ප්රඥා විභිමුක්තියෙක් වෙනවා.
그러면 saddhā가 두드러진 사람은 saddhāvimutta가 됩니다. viriya가 두드러진 사람은 kāyasakkhī라는 단계에 이릅니다. sati가 두드러진 사람은 paññāvimutta가 됩니다.
[උගුර කෑරීම] සමාධිය අධික පුද්ගලයා සමාධිලාභී වෙනවා. ප්රඥා පුද්ගලයා සිව්වි පිරිසෙන් පත් වෙනවා. මෙහෙම එකින් එකට එකින් එකට අරිහත් ඵලය කාටත් සමානයි.
[목청 가다듬는 소리] samādhi가 두드러진 사람은 samādhi를 얻는 이가 됩니다. paññā 쪽 사람은 catupaṭisambhidā에 이릅니다. 이렇게 하나하나 다르지만, arahant의 열매는 누구에게나 같습니다.
අරිහත් ඵලයත් එක්ක ලැබෙන්නා වූ බාහිර දේවල් තමයි ඔය අෂ් සමාපත්තිය කියන ඒවා. ඒ වගේම ත්රිවිද්යා, වක්ර විද්යාව, ආදි වශයෙන් කියන ඒ ඔක්කොම බාහිර ප්රතිඵල අරිහත් ඵලින් ඔය ශ්රද්ධාමුත්ත කෙනාත් සමානයි. උපතෝ විමුක්ත ඉහළ එක්කෙන සමානයි. සිව පිරිසි ව්යාප මහරතන් වහන්සේත් ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේත් අරිහත් ඵලයෙන් සමානයි රහතන් වහන්සේ.
arahant의 열매와 함께 얻어지는 바깥 것들이 aṭṭhasamāpatti 같은 것들입니다. tevijjā, chaḷabhiññā 같은 것도 모두 바깥 열매입니다. arahant의 열매로는 saddhāvimutta인 이도 같고, 가장 높은 ubhatovimutta인 이도 같습니다. catupaṭisambhidā를 지닌 큰 arahant도, 부처님도 arahant의 열매로는 같은 arahant이십니다.
උන්වහන්සේ වෙනස් වෙන්නේ අන්ය ඥානගේ. ඒක තමයි උන්වහන්සේගේ තියෙන වෙද. අරිහත් ඵලය බුදුරජාණන් වහන්සේ සමානයි අරිහතුන් වහන්සේ සමානයි. ඒක දේශනා කළම තියෙනවා. ඵල සමාපත්තිය වෙනසක් ඵලය වෙනසක්.
그분이 다르신 것은 다른 ñāṇa들에서입니다. 그것이 그분이 지니신 다름입니다. arahant의 열매로는 부처님과 arahant가 같습니다. 그렇게 설하신 것이 있습니다. phala-samāpatti가 다르고 열매가 다른 것입니다.
ඉතින් ඒ නිසා මේ භව කියන වචනය නානා ප්රකාරයෙන් යෙදෙනවා. මේවාකින් එක දකින්න ඕනේ.
그러니 bhava라는 말은 여러 가지로 쓰입니다. 그 가운데 하나하나를 보아야 합니다.
දැන් මේ සසර ගමනට හේතුකාරක බව තමයි ඔය විදිහට යෙදෙන්නේ. සංසාර ගමට හිතු වෙන බව යම් යම් දේකට අනුකූල එකක එක යම් තද බවක් තියෙනවා නම් තව එක තද බවක් තියෙනවා. තද බවට තද භව සමානයි. එතනත් අපි භව කියලා වචනයක් කිව්වා. ඒ තවත් අර්ථයක්. කළු බව සුදු බව ගුණවත් බව අගුණවත් බව තවත් එක බව තියෙනවා.
여기서는 saṃsāra 길의 까닭이 된다는 뜻으로 그렇게 쓰입니다. saṃsāra 길의 까닭이 되는 bhava입니다. 무엇에 맞는 어떤 단단함이 있다면 또 다른 단단함이 있습니다. ‘단단한 bava’도 bhava와 같은 말이니, 거기서도 우리는 bava라는 말을 썼습니다. 그것은 또 다른 뜻입니다. 검은 bava, 흰 bava, 덕 있는 bava, 덕 없는 bava, 또 다른 bava가 있습니다.
ස්වාමීන් වහන්ස මේ ක්ෂමේමේමේ සිතිවිල්ලේදීත් භවය සකස් වෙන වෙනවානේ එන්නම් එක චිත්තක්ෂණයක් තුළ චිත්තක්ෂණ 16ක් ක්රියාත්මක චිත්තේ පටිච්ච
(물음) 스님, 이 한 생각 한 생각에서도 bhava가 이루어지는 것이니, 그렇다면 cittakkhaṇa 하나 안에서 cittakkhaṇa 열여섯이 움직이는 것입니까?
චිත්තක්ෂණ 16ක් ක්රියාත්මක චිත්තේ පටිච්ච සමුප්පාද චක්ර 16ක් ක්රියාත්මක වෙනවා. මේවා කියන්න ගියොත් එහෙම ඔලුව හිර වෙනවා. මොකද මේ තේරුම් ගන්න පුළුවන් දෙයක් නෙමෙයි. එක චිත්තක්ෂණයක් විග්රහ කරන්න ගියොත් එක චිත්තක්ෂණයක් තුළ 16 ආකාරයක පටිච්ච සමුප්පන්න ක්රියාවලියක් සිද්ධ වෙලායි චිත්තක්ෂණය ටති බවට පත් වෙන්නේ. ටිතිපූර්ණ වෙන්නේ.
마음에서 paṭicca samuppāda 바퀴 열여섯이 움직입니다. 이런 것을 말하려 들면 머리가 꽉 막힙니다. 알아들을 수 있는 것이 아니기 때문입니다. cittakkhaṇa 하나를 풀이하려 하면, cittakkhaṇa 하나 안에서 열여섯 가지 paṭicca samuppāda 흐름이 일어나야 cittakkhaṇa가 ṭhiti에 이르고, ṭhiti가 채워집니다.
අවස්ථා හතරක් හැදෙනවා. පටිච්ච සමුප්පාද හතරක් ක්රියාත්මක වෙලා තමයි සම්පූර්ණ වෙච්ච පටිච්ච සමුප්පාදියක් ගොඩනැගෙන්නේ. ඒ කියන්නේ රූපයක් හෝ චිත්ත රූපයක් ගොඩනගමු.
네 국면이 생깁니다. paṭicca samuppāda 넷이 움직여야 온전한 paṭicca samuppāda 하나가 세워집니다. 곧 rūpa든 citta rūpa든 하나를 세우는 것입니다.
යම්කිසි චිත්තක්ෂණයක් ගොඩනැගෙන්න ඒකට අවශ්ය කරන්නා වූ ඒ රූපය ගොඩනැගෙන මට්ටමට එනකොට පටිච්ච සමුප්පාදය චක්ර හතරක් ක්රියාත්මක වෙලා.
어떤 cittakkhaṇa가 세워지려면, 그에 필요한 rūpa가 세워지는 단계에 이르기까지 paṭicca samuppāda 바퀴 넷이 움직입니다.
ඒකෙන් හතරෙන් තුනක්. රූපය සම්බන්ධ නැති නාම රූපයක් කියලා හදන එකක්. නාමස්කන්ධයක් එක්කලයි ඒක ගොඩන්නැගෙන.
그 넷 가운데 셋은 rūpa와 이어지지 않은, nāma rūpa라 부르는 것을 짓는 것입니다. nāma-khandha와 함께 세워집니다.
දැනගන්න මම කෙටියෙන් කියන්නේ හැබැයි මේක විග්රහ කරන්න ගියොත් එහෙම ඕගොල්ල සඳහා තේරුම් ගන්න අමාරු ුඟක් අල්ලා යන එකක්. හැබැයි නිවන් දකින්න මේවා දැනගන්න අවශ්ය නැහැ. නමුත් මෙහෙම ගැඹුරක් බුදුපියාණන් වහන්සේ අවබෝධ කරලා තිබෙන කියලා උන්වහන්සේගේ බුද්ධඥානයේ ශ්රේෂ්ඨත්වය පෙන්නන්න ගැඹුරු බව පෙන්නන්න ඒ හටගන්න ැටි දේශනාවේ තියෙන ආකාරයෙන් කියන්න මෙහෙම විදියට
여러분이 알도록 짧게 말하는 것입니다. 이것을 풀이하려 하면 여러분이 알아듣기 매우 어려운 데까지 갑니다. nibbāna를 보는 데 이것을 알 필요는 없습니다. 그러나 부처님께서 이렇게 깊은 것까지 깨달으셨다는 것, 그분 깨달음의 슬기가 얼마나 뛰어나고 깊은지 보여 드리려고, 그것이 일어나는 방식을 가르침에 있는 대로 이렇게 말해 보겠습니다.
අවිජ්ජා පච්චා සංඛාරා සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං විඤ්ඤාණ පච්චයා නාමං නාම පත්යා චට්ඨායතනං චට්ඨායතන පච්චයා පස්සෝ පස්ස පච්චයා වේදනා වේදනා පත්යා තණ්හා තණ්හා පත්යා උපාදානං උපාදාන පත්්යා භව භව පච්චයා ජාති ජාති පත්යා ජරා මරණා මේ චිත්තක්ෂණයක ආරම්භක අවස්ථාවේ පටිච්ච සමුප්පාද දැන් මතක කියවුනේ නැහැ කලා කලායතන ගැන චාය චට්ඨායතන කියලා වචනයක් කියව්.
‘avijjāpaccayā saṅkhārā, saṅkhārapaccayā viññāṇaṃ, viññāṇapaccayā nāmaṃ, nāmapaccayā chaṭṭhāyatanaṃ, chaṭṭhāyatanapaccayā phasso, phassapaccayā vedanā, vedanāpaccayā taṇhā, taṇhāpaccayā upādānaṃ, upādānapaccayā bhavo, bhavapaccayā jāti, jātipaccayā jarāmaraṇaṃ.’ 이것이 cittakkhaṇa 첫 국면의 paṭicca samuppāda입니다. 여기서는 saḷāyatana라고 하지 않았습니다. chaṭṭhāyatana라는 말을 썼습니다.
දෙවනි එකනම් අවිජ්ජා පච්චයා සංඛාරා සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං විඤ්ඤාණ පච්චයා නාමං නාම පච්චයා පස්සෝ එතන චට්ඨායතන පස්ස පත්යා වේදනා වේදනා පත්යා තණ්හා තණ්හා පත්යා උපාදානා උපාදාන පත්යා භව භව පත්යා ජාති ජාති පත්යා ධරා වරණං ඒ චිත්තක්ෂණයේ දෙවෙනි අවස්ථාව සම්පූර්ණ කර පටිච්ච සමහප්පාදය.
둘째는 ‘avijjāpaccayā saṅkhārā, saṅkhārapaccayā viññāṇaṃ, viññāṇapaccayā nāmaṃ, nāmapaccayā phasso’입니다. 여기서는 chaṭṭhāyatana입니다. ‘phassapaccayā vedanā, vedanāpaccayā taṇhā, taṇhāpaccayā upādānaṃ, upādānapaccayā bhavo, bhavapaccayā jāti, jātipaccayā jarāmaraṇaṃ.’ 그 cittakkhaṇa의 둘째 국면을 채우는 paṭicca samuppāda입니다.
තුන්වෙනි අවස්ථාවේදී අවිජ් පච්චයා සංඛාරා සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම රූපං නාම රූපච්චයා චට්ඨායතනං චට්ඨායතන කියන වචනය එතුම් මිසත් තව මනායතනයෙන් මිසක් සලායතන කියන එකට රූපය දුන්නේ නැ. චරායතන පච්චයා පස්ව පස්ස පච්චයා වේදනා, වේදනා පච්චා, තණ්හා, තණ්හා පච්චයා, උපාදාන උපාදාන පච්චයා භව භව පච්චයා ජාති, ජාති පච්චයා ජරාමරලා මේ තුන්වෙනි එක චිත්තක්ෂයන ිතිය අවස්ථාව සම්පූර්ණ වෙනකොට තමයි
셋째 국면에서는 ‘avijjāpaccayā saṅkhārā, saṅkhārapaccayā viññāṇaṃ, viññāṇapaccayā nāmarūpaṃ, nāmarūpapaccayā chaṭṭhāyatanaṃ’입니다. 여기서 chaṭṭhāyatana라는 말은 manāyatana를 가리킬 뿐, saḷāyatana에 rūpa를 준 것이 아닙니다. ‘chaṭṭhāyatanapaccayā phasso, phassapaccayā vedanā, vedanāpaccayā taṇhā, taṇhāpaccayā upādānaṃ, upādānapaccayā bhavo, bhavapaccayā jāti, jātipaccayā jarāmaraṇaṃ.’ 이 셋째로 cittakkhaṇa의 ṭhiti 국면이 채워집니다.
අවිද්යා පච්චයා සංඛාරා සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණ විඤ්ඤාණ පච්චයා නාම රූපං නාම රූපච්ඡා සලායතනා සලායතන පච්චයා පස්ව පස්ස පච්චයා වේදනා, වේදනා, පච්චයා තණ්හා, තණ්හා පච්චයා, උපාදානා උපාදාන පච්චයා බහු භව පච්චයා ජාති, ජාති පච්චයා ජරා මරණං කියලා අන්න ඒක ජරා මරණයකනට බංග වුණා. අන්න භංග අවස්ථාව ඔන්න පටිච්ච සමුප්පාද හතරක් ඔය විදිහට ක්රියාත්මක වෙලා තමයි. ඔය ආකාරයෙන් යන්නේ පංග වෙනකොට අවස්ථා හතරක් ගඑනවා. ඔය හතර යන්නේ. හතර ආකාරයකින් ඔය හතර එක ක්රියාත්මක වෙලා.
그때 ‘avijjāpaccayā saṅkhārā, saṅkhārapaccayā viññāṇaṃ, viññāṇapaccayā nāmarūpaṃ, nāmarūpapaccayā saḷāyatanaṃ, saḷāyatanapaccayā phasso, phassapaccayā vedanā, vedanāpaccayā taṇhā, taṇhāpaccayā upādānaṃ, upādānapaccayā bhavo, bhavapaccayā jāti, jātipaccayā jarāmaraṇaṃ’ 하여, 그것이 jarāmaraṇa로 bhaṅga되었습니다. 그것이 bhaṅga 국면입니다. 이렇게 paṭicca samuppāda 넷이 움직여 그렇게 갑니다. bhaṅga에 이르기까지 네 국면이 생깁니다. 그 넷이 그렇게 갑니다. 네 방식으로 그 넷이 하나하나 움직입니다.
ඕක ම ගැඹුරු බව දැනගන්න නමුත් මේ නොකියා බැරි නිසා කියා දෙන්නම් ඕක එතනක් නවතික හොයි. ඒ නිසා.
그만큼 깊다는 것을 알라고, 말하지 않을 수 없어서 알려 드리는 것이니, 여기서 멈추는 게 좋겠습니다. 그래서입니다.
පළවෙනි පටිච්ච සමුප්පාදය චක්ර හතරකින් ක්රියාත්මක වෙනවා. අවිජ් පච්චයා සංඛාර අවිජ්ජා අවිජ්ජා හේතුක සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං සංඛාර හේතුකක් විඤ්ඤාණ පච්චයා නාමං විඤ්ඤාණ හේතුකං නාම පත්යා චට්ඨායතනං නාම හේතුං චට්ඨායතන පච්චයා පස්සෝ චට්ඨායතන හේතුකෝ පස්ස පත්යා වේදනා පස්ස හේතුකා වේදනා පච්චයා තණ්හා වේදනා හේතුකක් තණ්හා පච්චයා උපාදානං තණ්හා හේතුකං උපාදාන පච්චයා භව භව පටච්චයා ජාති ජාති පට්ඨා ජරා මරණා මෙන්න පළවෙනි පටිච්ච සමුප්පාදය හේතු පටිච්ච සමුප්පාදය ඉස්සෙල්ලා කිව්වේ
첫째 paṭicca samuppāda는 네 바퀴로 움직입니다. ‘avijjāpaccayā saṅkhārā’, 곧 avijjāhetukā saṅkhārā, ‘saṅkhārapaccayā viññāṇaṃ’, 곧 saṅkhārahetukaṃ viññāṇaṃ, ‘viññāṇapaccayā nāmaṃ’, 곧 viññāṇahetukaṃ nāmaṃ, ‘nāmapaccayā chaṭṭhāyatanaṃ’, 곧 nāmahetukaṃ chaṭṭhāyatanaṃ, ‘chaṭṭhāyatanapaccayā phasso’, 곧 chaṭṭhāyatanahetuko phasso, ‘phassapaccayā vedanā’, 곧 phassahetukā vedanā, ‘vedanāpaccayā taṇhā’, 곧 vedanāhetukā taṇhā, ‘taṇhāpaccayā upādānaṃ’, 곧 taṇhāhetukaṃ upādānaṃ, ‘upādānapaccayā bhavo, bhavapaccayā jāti, jātipaccayā jarāmaraṇaṃ.’ 이것이 첫째 paṭicca samuppāda, hetu paṭicca samuppāda입니다.
හේතු පටිච්ච සමුප්පාදය ඉස්සෙල්ලා කිව්වේ පච්ච පච්ච පටිච්ච සමුප්පාදය අ ඒකේ තියෙනවා සම්පිත්ත පටිච්ච සමුප්පාදය කියලා ක්රියාත්මක වෙනවා පළවෙනි එකේම කොටස අවිජා පච්චයා සංඛාර අවිජ්ජා සම්පිත්තා සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං සංඛාර සම්පිටත්තං විඤ්ඤාණ පච්චයා නාමං විඤ්ඤාණ සම්පිත්තං නාම පච්චා චට්ඨායතනං නාම සම්පිත්තං චට්ඨායතන පච්චයා පස්සෝ චට්ඨායතන සම්පිත්තෝ පස්ස පච්චයා වේදනා පස්ස සම්පිට්ඨා වේදනා පච්චයා තණ්හා වේදනා සම්පිට්ඨා තණ්හා පටච්චයා උපාදාන තම් තණ්හා සම්පිට් උපාදාන පච්චයා බෝව පච්චයා ජාති ජාති පට්යා ජරා සාමරණ මෙන්න පළවෙනි පටිච්ච සමුප්පාද චක්රයන් ඉස්සරාවම චිත්තක්ෂණය පළවෙනි කොටසේ ආරම්භින චක්රයේ දෙවෙනි ක්රියාව කියලා.
앞서 말한 것은 paccaya paṭicca samuppāda입니다. 거기에는 sampayutta paṭicca samuppāda라는 것도 있어, 첫째 안의 한 몫으로 움직입니다. ‘avijjāpaccayā saṅkhārā’, 곧 avijjāsampayuttā saṅkhārā, ‘saṅkhārapaccayā viññāṇaṃ’, 곧 saṅkhārasampayuttaṃ viññāṇaṃ, ‘viññāṇapaccayā nāmaṃ’, 곧 viññāṇasampayuttaṃ nāmaṃ, ‘nāmapaccayā chaṭṭhāyatanaṃ’, 곧 nāmasampayuttaṃ chaṭṭhāyatanaṃ, ‘chaṭṭhāyatanapaccayā phasso’, 곧 chaṭṭhāyatanasampayutto phasso, ‘phassapaccayā vedanā’, 곧 phassasampayuttā vedanā, ‘vedanāpaccayā taṇhā’, 곧 vedanāsampayuttā taṇhā, ‘taṇhāpaccayā upādānaṃ’, 곧 taṇhāsampayuttaṃ upādānaṃ, ‘upādānapaccayā bhavo, bhavapaccayā jāti, jātipaccayā jarāmaraṇaṃ.’ 이것이 첫째 paṭicca samuppāda 바퀴, 맨 앞의 cittakkhaṇa 첫 몫에서 시작하는 바퀴의 둘째 움직임입니다.
එතන දෙකයි තුන හේතු පටිච්ච සමුප්පාදය ප්රච පටිච්ච සමුප්පාදය සම්පිත පටිච්ච සමුප්පාදය තුන. අනික යනවා ඕකම අඤ්ඤ මඤ්ඤ පටිච්ච සමුප්පාදියා තව ක්රමය තුන.
거기서 둘, 셋, 곧 hetu paṭicca samuppāda, paccaya paṭicca samuppāda, sampayutta paṭicca samuppāda가 셋입니다. 또 하나 가는 것이 aññamañña paṭicca samuppāda입니다. 또 다른 방식입니다.
අවිජ්ජා පච්චයා සංඛාරා සංඛාර පච්චයාපි අවිද්යා සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං විඤ්ඤාණ පච්චයාපි සංඛාරා විඤ්ඤාණ පච්චයා නාමං නාම පච්චයාපි විඤ්ඤාණං නාම පච්චයා චට්ඨායතනං චට්ඨායතන පච්චයාපි නාමං චට්ඨායතන පච්චයා පස්සෝ පස්ස පච්චයාපි චට්ඨායතනා පස්ස පච්චයා වේදනා වේදනා පච්චයාපි පස්සෝදනා පටච්චයා තණ්හා තණ්හා පටච්චයාපි වේදනා තණ්හා පච්චයා උපාදානා උපාදාන පත්යාපි තණ්හා උපාදාන පච්චයා බහු භව පච්චයා ජාතිපති ජාති පත්යා ජරාපරව ඔන්න ඔය හතර ආකාරයකින් හේතු හේතු ප්රත්යයක් සම්පිට්ත අඤ්ඤ මඤ්ඤ හතර ආකාරයකින් ක්රියාත්මක කියන පටිච්ච සමුප්පාදියත් චිත්තක්ෂණය ආරම්භයේ පළවෙනි කොටසට සිද්ධ වෙනවා. ඔතන හතරයි. ඔය ක්රමයටම ඔය කියන කාරණා හතරෙන් යුක්තව ඔය දෙවෙනි, තුන්වෙනි, හතරවෙනි පච්ච සමුපස්සක් කරන දැම 16 ආකාරයට පටිච්ච සමුප්පාද ක්රියාවලියා සිද්ධ කළමයි චිත්තානයේ ිති අවස්ථාව පූර්ණ කරලා බංක ලක්ෂනට යන්න.
‘avijjāpaccayā saṅkhārā, saṅkhārapaccayāpi avijjā, saṅkhārapaccayā viññāṇaṃ, viññāṇapaccayāpi saṅkhārā, viññāṇapaccayā nāmaṃ, nāmapaccayāpi viññāṇaṃ, nāmapaccayā chaṭṭhāyatanaṃ, chaṭṭhāyatanapaccayāpi nāmaṃ, chaṭṭhāyatanapaccayā phasso, phassapaccayāpi chaṭṭhāyatanaṃ, phassapaccayā vedanā, vedanāpaccayāpi phasso, vedanāpaccayā taṇhā, taṇhāpaccayāpi vedanā, taṇhāpaccayā upādānaṃ, upādānapaccayāpi taṇhā, upādānapaccayā bhavo, bhavapaccayā jāti, jātipaccayā jarāmaraṇaṃ.’ 이렇게 hetu, paccaya, sampayutta, aññamañña라는 네 방식으로 움직이는 paṭicca samuppāda가 cittakkhaṇa 시작의 첫 몫에서 일어납니다. 거기서 넷입니다. 같은 방식으로 이 네 가지를 갖추어 둘째, 셋째, 넷째 paṭicca samuppāda를 이루어, 열여섯 가지로 paṭicca samuppāda 흐름이 일어나야 cittakkhaṇa의 ṭhiti 국면이 채워지고 bhaṅga로 갑니다.
දැන් මේක විග්රහ කරන්න ගිය කවද විග්රහ කරලා ඉවර කරන්නේද?
이것을 다 풀이하려 들면 언제 다 풀이하겠습니까?
තේරේ [උගුර කෑරීම] ශුති චිත්තක් ශුති චිත්තක්ෂණයයි පටිසන්ධි චිත්තක්ෂණය ගැන කතා කරන්න යනකොට චිත්තක්ෂණය මොකක්ද කියලා අඳුරගත්තා නම් කවදා කෙළවර කරගන්න මේක හරි ගැඹුරු. ඒ නිසා මේ චිත්තක්ෂණ කතාවත් එක්ක ළමේ එක එක්කෙනාගේ වැල් වටාටන් අල්ලගෙන හට ගත්තා බිඳුනා හටගත්තා බිඳෙනවා කියන අයගේ කතාව වලින් යථාර්ථයක් නැහැ.
[목청 가다듬는 소리] cuti cittakkhaṇa와 paṭisandhi cittakkhaṇa를 이야기하려 하면, cittakkhaṇa가 무엇인지 알아본다 해도 언제 끝을 내겠습니까. 이것은 매우 깊습니다. 그러니 이 cittakkhaṇa 이야기와 함께, 이 사람 저 사람이 넝쿨 끄트머리를 붙들고 일어났다 무너졌다, 일어났다 무너진다 하는 이야기에는 참모습이 없습니다.
ඇත්ත දැනගන්නකොට අපිට ඕන හැටියට කියන්න බැහැ. එහෙනම් හටගත්තා බිදු අතර කාලේ තමයි බුදුරජාණන් වහන්සේගේ දේශනාවේ පටිච්ච සමුප්පාදය මේ තුළ චිත්තක්ෂණය පටිච්ච සමුප්පාදය අතර විග්රහ කරලා තියෙන්නේ ඔහොමයි. ඔය 16 ආකාරය පටිච්ච සමුප්රවලින්. ඔය 16 ආකාරයෙන් බිදන පැත්තකට දාලා හටගත්තා බිඳෙනවා හටගත්තා බිඳෙන කිව්ව හරි හරියනවා.
참을 알면 우리 마음대로 말할 수 없습니다. 일어남과 무너짐 사이의 때를 두고 부처님 가르침에서는 cittakkhaṇa 안의 paṭicca samuppāda를 그렇게, 열여섯 가지 paṭicca samuppāda로 풀이해 두셨습니다. 그 열여섯 가지를 한쪽에 밀쳐 두고 일어났다 무너진다, 일어났다 무너진다 하면 맞겠습니까?
ඉතින් ඒකයි කියන්නේ ගැඹුරු වැඩියි. ඉතින් ගැඹුරු දේවල් ගැඹුරේ අපි කියන්න ගියට අපි ඔලු අවුල් වෙයි. එච්චරයි වෙන්නේ කවද ම හිර කරගන්න දැනගන්න. හරි ගැඹුරු. ඉතින් ඒ නිසා අපි ඔච්චර අවශ්ය නැහැ නිවන් දකින්න.
그래서 너무 깊다는 것입니다. 깊은 것을 깊이 말하려 들면 머리만 어지러워집니다. 그것뿐입니다. 언제 다 붙잡아 알겠습니까. 아주 깊습니다. 그러니 nibbāna를 보는 데 그렇게까지는 필요 없습니다.
මේ මොනවා හටගත්තත් හටගත්ත දේවල් අපි කැමති සේ නැහැනේ. ඕක පේනවනේ ඔප්පු වෙනවානේ. කැමති සේ නැත්නම් ඒකෙන් අපිට දුක හටගන්නේ. දුක අසාහනය එන්නේ ඒකෙන්. එහෙම එහෙනම් කැමති සේ නැත්නම් දුකත් හටගන්නවා නම් ඒවා හරයක් නැහැනේ. හරයක් නැත්නම් මම ඒක මන්න තීරණය මොකක්ද? අල්ලගන්නවද? අත්හරිනවද? එහි ඡන්දර රාගයෙන් බැඳෙනවද නැද්ද? චන්ද රාගය හෙවත් ඡන්දයෙන් රාගයෙන් ඒකේ බැඳෙනවා නම්. ඒක තමයි මේ තණ්හා මුල. ඒක බැඳිලා ඉන්න තක්ක තණ්හා පච්චයා උපාදානා උපාදාන පච්චයා බව භව පච්චයා ජාතිය ඔකට වැටෙනවා. ඉතින් ඒ
무엇이 일어나든 일어난 것들은 우리 뜻대로 되지 않습니다. 그건 보이고 드러납니다. 뜻대로 되지 않으니 거기서 괴로움이 일어납니다. 못마땅함이 거기서 옵니다. 그러니 뜻대로 되지 않고 괴로움이 일어난다면 거기엔 알맹이가 없습니다. 알맹이가 없다면 나의 결정은 무엇입니까? 붙듭니까, 놓습니까? 거기에 chandarāga로 묶입니까, 아닙니까? chandarāga, 곧 바람과 탐냄으로 거기에 묶인다면 그것이 taṇhā의 뿌리입니다. 묶여 있는 동안 ‘taṇhāpaccayā upādānaṃ, upādānapaccayā bhavo, bhavapaccayā jāti’로 거기에 빠집니다.
බව භව පච්චයා ජාතිය ඔකට වැටෙනවා. ඉතින් ඒ නිසා අපිට ඒකෙන් මිදෙන්න ඕනම්. ඒකේ තියෙන ආසාව දුරු කරගන්න ඕනේ යථාර්ථයෙන් දැකලා. යථාර්ථය දැක්කහම ආසාව දුරු කරන්න අුතුවෙන් කරන්න දෙයක් නැහැ. යථාර්ථය දැක්ක මට්ටමට ඡන්තර රාගය දුරු වෙනවා. ඒ මට්ටමට ලෝකේ ඒ දුක පැත්ත නිරෝධ වෙනවා. එහෙම සුද්ධ වෙනවා.
그러니 우리가 거기서 벗어나려면 그것에 대한 갈망을 참모습으로 보고 떨쳐 내야 합니다. 참모습을 보면 갈망을 떨치려고 따로 할 일이 없습니다. 참모습을 본 만큼 chandarāga가 떨어져 나갑니다. 그만큼 세상의 괴로움 쪽이 멎습니다. 그렇게 깨끗해집니다.
ඉතින් එහෙම මිසක් මේක සෙල්ලවමක් නෙමෙයි මේ පටිච්ච සමුප්පාදය විග්රහ කරන්න ගිහිල්ලා කිව්වට මේක හරි ගැඹුරුයි. ඔය විතරන්නේ. ඊට පස්සේ දැන් පටිච්ච සම චක්රෙන එකට රාග හිතට එක විදිහක්, ද්වේශ හිතට එක විදිහක්, මෝහ හිතට එක විදිහක්. විතිකිකිච්චා හිතට තව විදිහක්. ඒ විදිහට යනවා. උද්දච්ච හිතට එක විදිහක්. එතකොට ඒ එකිනිකට පළිත්තම පාවක් කර ක්රියාත්මක වන විදිහක්. නිවන් දකින කෙනාට ආර්ය මාර්ගයට තව විදිහක්. ඒක කුසල මූල පච්චයා, සංඛාර, සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණ කියලා වැඩෙන ක්රමයට ඒක. ඒකේ වේදනා පච්චයා තණ්හා එන්නේ නැ. වේදනා පච්චා පසාදෝ පසාද පච්චයා අධිමුඛෝ අධිමුඛ පච්චයා බව භව පච්චයා ජාති කියලා ලක හැදිලා ඒව මේ ධම්මාන සමුදය හෝටිය කියලා කෙළවර වෙන එකක් තියන්නේ අපිට නිවන් දකින්න
그런 것이지, 이것은 장난이 아닙니다. paṭicca samuppāda를 풀이하려 들면 이것은 아주 깊습니다. 그것뿐이 아닙니다. 그다음엔 paṭicca samuppāda 바퀴가 rāga 마음에 한 방식, dosa 마음에 한 방식, moha 마음에 한 방식, vicikicchā 마음에 또 한 방식, uddhacca 마음에 한 방식으로 갑니다. 그 하나하나에 맞춰 움직이는 방식이 있습니다. nibbāna를 보는 이에게는 ariya 길에 맞는 또 한 방식이 있습니다. 그것은 ‘kusalamūlapaccayā saṅkhārā, saṅkhārapaccayā viññāṇaṃ’ 하고 자라 가는 방식입니다. 거기서는 vedanāpaccayā taṇhā가 오지 않고, ‘vedanāpaccayā pasādo, pasādapaccayā adhimokkho … bhavapaccayā jāti’로 이어져, ‘dhammānaṃ samudayo hoti’로 끝나는 것이 우리가 nibbāna를 보는 데 있습니다.
ඉතින් ඒ නිවන් දකින්න බලන පටිච්ච සමුප්පාදය ඒකක්. ඒකෙත් අවිජ්ජා පච්චයා සංඛාර නැහ. කුසල මූල පච්චා සංඛාර කියලා ඒක පටන් ගන්නේ. ඉතින් ඒක අපිට නිවන් දකින්න අවශ්යක. ඉතින් නිවන් දකින පච්ච සමුප්පාදය දැනගන්නවා නම් ඉතින් ඒකුඟක් හොඳයි.
nibbāna를 보도록 이끄는 paṭicca samuppāda는 그것 하나입니다. 거기서는 avijjāpaccayā saṅkhārā가 아니라 kusalamūlapaccayā saṅkhārā로 시작합니다. 그것이 우리가 nibbāna를 보는 데 필요합니다. nibbāna를 보는 paṭicca samuppāda를 안다면 그것은 아주 좋습니다.
ලෝක පැවැත්ම එකක් ලෝකේ නැවැත්ම එකක්. නිවන් දකින්න ගව නම් වැඩපිළිලට ප්රඥා පහල් කරන පටිච්ච සමුප්පාදය එකක්. ඉතින් එච්චර ගැඹුරක් අවශ්ය නැහැ ගැඹුර ඕනැ මොකද මේක හොවාරවුසන අයටමයි. සැක නම් කුකුස් නම් මේක කොහොමද වෙන්නේ කියලා එහෙම හොයනවා නම් ඒ අයට වෙන්න මෙන්න මේ ආකාරයට පෙන්නන්න දහම් ටික තියෙන්නේ. ඒ තරම් දුරුදි කියන්න අවශ්ය නැහැ නිවන් අවබෝධ කරා.
세상의 이어짐이 하나, 세상의 멎음이 하나, nibbāna를 보려는 이에게 paññā를 일으키는 paṭicca samuppāda가 하나입니다. 그렇게까지 깊이는 필요 없습니다. 그 깊이는 파고드는 이들에게만 필요합니다. 의심이나 망설임이 있어 이것이 어떻게 되느냐고 찾는 이들에게 보여 주려고 이런 가르침들이 있는 것입니다. nibbāna를 깨닫는 데 그렇게 멀리까지 갈 필요는 없습니다.
ඉතින් ඒ නිසා මේක හරි අමාරු මේ අත්යාවශ්ය හරියක් මේක දුන්නේ මොකද මෙලොව ජීවත් වෙන මනුස්සයාට මෙලොව ජීවත් වෙන ජාතියක් හැදෙන හැටි දැනගත්තහම අපි දැනගන්නා මේ ජාතියක් හැදෙන හැටි තමයි ඉමක් සති ඉදන් හෝති කියන වචනයෙන් පෙන්නේ. මේ ඇති කල්ලි මේ වේ. මෙන්න ඉස්සෙල්ලම සහජාත කර්මයක් නැත්නම් හරි බීජයක් හටගන්න නෑහැ හැටි. කර්ම බීජයක් හටගන්න නැහැ හැටි. මතු භවයක උප්පත්තිය ඉමස්ස උප්පාදා ඉදං උප්පජ්ජති කියලා පෙන්නුවේ. අන්න ඒ බීජය හටගත්තට පස්සේ ඒ බීජය යළි ක්රියාත්මක වෙලා වර්ණාසන්න මොහොතක පටිච්ච සමුප්පාියා ක්රියාත්මක වෙලා ඒකෙන් පහළ කරනවා ජාතිය.
그래서 이것은 아주 어렵지만, 꼭 필요한 부분을 준 까닭은, 이 세상에 사는 사람에게 이 세상에 사는 jāti가 어떻게 생기는지 알게 하려는 것입니다. jāti가 생기는 방식을 ‘imasmiṃ sati idaṃ hoti’라는 말로 보여 줍니다. 이것이 있을 때 이것이 있다. 먼저 sahajāta kamma가 없으면 씨앗이 일어날 수 없다는 것, kamma 씨앗이 일어날 수 없다는 것입니다. 앞으로의 bhava에 태어나는 것은 ‘imassuppādā idaṃ uppajjati’로 보여 주셨습니다. 그 씨앗이 일어난 뒤 그 씨앗이 다시 움직여, 죽음에 가까운 순간에 paṭicca samuppāda가 움직여 jāti를 일으킵니다.
එහෙනම් පටිච්ච සමුප්පා චක්රයේ සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණ කියන එක පටිසන්ධි විඤ්ඤාණය කියලා කිව්වේ. අන්න අර දෙවෙනි වතාව සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං කියලා තෙන්නේ චක්ඛු විඤ්ඤාණං සෝත විඤ්ඤාණං ආදී විග්රහ කළේ සහජාත පටිච්ච සමුප චක්රය. සහජාත වශයෙන් සහජාත කර්ම චක්රය සහජාත කර්ම කියන්නේ යම්කිසි කෙනෙක් කර්මයක් ගොඩනගනවා. කර්ම බීජයක් ගොඩනගන තැන ඒ ගොඩනගන්න හේතු වෙන පරිච්ඡ හාම තමයි මේ පැවැත්ම තුළ තියෙන්නේ. අන්න ඒක දැනගත්තහම අපිට පුළුවන් ඊළඟටයි දැනගන්න වෙන්නේ ඒක කොමද සතර උපතේ තියෙන පටිච්ච සමුප්පාද ක්රියාවලියේ කොතනද සිද්ධ වෙන්නේ? ඒක සිද්ධ වෙන්නේ චුත වෙලා පටිසන්ධි වෙන ක්රියාවලියත් එක්ක සම්බන්ධ ව එතන හින්දා මේ දැන් මේ කරන ප්රවෘත්ත විපාක හැටියට මේ කරන තියෙනවානම්. ඒවර තියෙනවා පටිච්ච සමුප්පාදයක්. ඒක මෙලෝ හටගන්න පටිච්ච සමුප්පාදය.
그렇다면 paṭicca samuppāda 바퀴의 ‘saṅkhārapaccayā viññāṇaṃ’을 paṭisandhi viññāṇa라고 한 것입니다. 그리고 둘째로 ‘saṅkhārapaccayā viññāṇaṃ’이라 하여 cakkhuviññāṇa, sotaviññāṇa 등으로 풀이한 것은 sahajāta paṭicca samuppāda 바퀴입니다. sahajāta로, sahajāta kamma 바퀴입니다. sahajāta kamma란 누군가 kamma를 세우는 것입니다. kamma 씨앗을 세우는 자리에서 그것을 세우는 까닭이 되는 것이 이 있음 안에 있습니다. 그것을 알면 그다음에 알게 되는 것은, 그것이 네 태어남의 paṭicca samuppāda 흐름 가운데 어디서 일어나느냐입니다. 그것은 cuti하여 paṭisandhi하는 흐름과 이어져 일어납니다. 그러니 지금 여기서 pavatti vipāka로 일어나는 것이 있다면 거기에도 paṭicca samuppāda가 있습니다. 그것은 이 세상에서 일어나는 paṭicca samuppāda입니다.
ඒකනි සංඛාර පටච්චා විඤ්ඤාණං කියනට පටිසන්ධි විඤ්ඤාණය දාන්න බැ.
거기서의 ‘saṅkhārapaccayā viññāṇaṃ’에는 paṭisandhi viññāṇa를 넣을 수 없습니다.
අන්න ඒකයි වෙනස. ඉතින් ඒ නිසා මේ කිව්වා කතාව පටලොවාගෙන තියෙන නිසා මහාසාගරයක් වාය කිව්වේ ඒකයි. එකින් එකට විග්රහ කරලා මේ තෝරලා බේරිලා ගන්න ඕනේ මේ මේ කොයි තැන පටිච්ච සමුප්පාදය මෙතන් පැවැත් පටිච්ච සමුප්පාදය මොකක්ද ඒ වගේම බතු උපදින්න හේ තියෙන පටිච්ච සමුප්පාදය පටන් ගන්නේ කොතනින්ද? ඒකේ ආරම්භය කොතනද? කොතන කොයි විදිහටද වෙන්නේ? හරි ගැඹුරු පැත්තක්. මේ හරිය සෙල්ලමක් නෙමෙයි මේ ගැඹුරුම හරිය.
그것이 다름입니다. 이 이야기를 뒤섞어 놓았기에 큰 바다라고 한 것입니다. 하나하나 풀이하여 가려내고 떼어 내야 합니다. 어느 자리의 paṭicca samuppāda인지, 여기서의 있음의 paṭicca samuppāda는 무엇인지, 그리고 앞으로 태어나게 하는 paṭicca samuppāda는 어디서 시작하는지, 그 시작은 어디인지, 어디서 어떻게 일어나는지. 아주 깊은 쪽입니다. 이 부분은 장난이 아니라 가장 깊은 부분입니다.
මෙලෝ ජාති හටගන්න පටිච්ච සමුප්පාදය තේරුම් ගත්තට පස්සේ ගුරුවරයෙක් ඕනේ නැහ. 44ක් ඥාන පහළ වෙනවා පටිච්ච සමුප්පාදය පිළිබඳව. ඊට පස්සේ එයාට තව ගුරුවරය ඕන නැහ නිවන් දකින එකක්. ආය කවුරුවත් බණ කියා දෙන්න ඕනේ නැහැ.
이 세상의 jāti가 일어나는 paṭicca samuppāda를 알아들은 뒤에는 스승이 필요 없습니다. paṭicca samuppāda에 대해 마흔네 가지 ñāṇa가 생깁니다. 그 뒤로 그에게는 nibbāna를 보는 데 더 스승이 필요 없습니다. 누구도 다시 가르침을 들려줄 필요가 없습니다.
ඒ ඥාන හතර 44ක් ඥාන බවට විග්රහ වෙනවා. විස්තර වෙලා යනවා ඊට පස්සේ. ඉතින් 44ක් හෝ 7ක් පටිච්ච සමුප්පාදය පිළිබඳ ඇති ඥාන දර්ශනය යම් කෙනට පහළ වුණානම්. ඒ ටික ඔහුට නිවන් දකින එකන් ඇති කවුරුවත් ගුරුවරය කෝන් නෑයක් කියලා දේශනා කරලා තියෙනවා. ඉතින් ඒ ටිකවත් දෙන්න තමයි තරම් බැලුවේ ඔය කොටසේ කොරස ටිකක් හරි කියා දෙන්න යන්නේ ඒ ටික.
그 네 ñāṇa가 마흔네 가지 ñāṇa로 풀이됩니다. 그 뒤로 자세히 펼쳐집니다. 그러니 paṭicca samuppāda에 대한 마흔네 가지나 일흔일곱 가지 ñāṇadassana가 누군가에게 생겼다면, 그것으로 그가 nibbāna를 보기에 넉넉하며 어떤 스승도 필요 없다고 설하셨습니다. 그래서 그것만이라도 드리려고, 그 부분의 조금이라도 가르쳐 드리려고 애쓴 것입니다.
ඊට පස්සේ ගුරුවරයක අවශ්ය නැහ. කාගිනවා අහන්න දෙයක් නෑහැ ඊට පස්සේ නිවන් දකින හැට වරදින්නෙත් නැහ.
그 뒤에는 스승이 필요 없습니다. 누구에게 물을 것도 없고, 그 뒤에는 nibbāna를 보는 길이 어긋나지도 않습니다.
ඉතින් ඒ වගේ හරි කියුරා. ඒ 44ක් ඥාන දර්ශනය පටිච්ච සමුප්පාදය දැනගත්තා නම් ඔහු සෝතාපන්නයි ඔහුට ප්රඥාදික සෝතාපන්නයෙක් වෙනවා. ආයසර කමතුවෙන් සසර ගමනවත් ඔහුට ඒකාන්තයෙන් නිවන් කෙරවර කරලා යනවා මිසාතර මග වෙන්නේ නෑ.
그처럼, paṭicca samuppāda에 대한 마흔네 가지 ñāṇadassana를 알았다면 그는 sotāpanna입니다. 그는 paññā가 두드러진 sotāpanna가 됩니다. 다시 saṃsāra 길을 간다 해도 그는 반드시 nibbāna로 끝맺고 갈 뿐, 도중에 멈추지 않습니다.
G ගැඹුරු
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)