와하라까 코리아
CD022-11

CD022 · 11번째 · 1시간 22분 · 원문 녹음

dharma desanā 1

ධර්ම දේශනා 1

හොඳයි අද අපි අපේ ධර්ම සාකච්ඡාදී ආරම්භ කරමු. අද දවසල අපි ප්‍රශ්න සමූහයක්ම ලැබිලා තියෙනවා. එකින් එක අරගෙන අවස්ථාව හැටියට අපි ඒ ප්‍රශ්න සාකච්ඡා කරන්න බලාපොරොත්තු කරමු. අපි මේ කෙටීම

좋습니다. 오늘 우리의 dharma 이야기를 시작합시다. 오늘은 질문을 여럿 받았습니다. 하나씩 가져와서 형편에 따라 그 질문들을 이야기해 보려 합니다.

බලාපොරොත්තු කරමු. අපි මේ කෙටීම ප්‍රශ්නයක් අහලා තියෙනවා මුලින්ම දැනගත යුතු ප්‍රශ්නයක් අහන්න. ඔය බුදුන් වහන්සේගේ දහම කුමක්ද? උන්වහන්සේ පෙන්නන විමුක්ති මාගය කුමක්ද කියලා කෙටියෙන් සරලෝ පහදලා දිට කියලා ම ඉලීමක් කරලා තියෙනවා.

가장 짧으면서도 맨 먼저 알아야 할 질문을 하셨습니다. 부처님의 dharma 는 무엇인가? 그분이 보여 주신 vimutti 의 길은 무엇인가? 짧고 쉽게 풀어 달라고 청하셨습니다.

බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්නන දහම පිළිබඳව මෙන්න මෙච්චර ප්‍රධානම කාරණය සත්වයාට යම් අසාහනයක් තියෙනවානම්. අන්න ඒ අසානයට හේතුව මොකක්ද? ඒ අසානය ගොඩනැගවා නම් ඒකේ නවගන්නේ කොහොමද? ඒකට නවත්තන මාර්ගය මොකක්ද?

부처님이 보여 주신 dharma 에서 가장 중요한 점은 이것입니다. 중생에게 어떤 괴로움이 있다면, 그 괴로움의 원인은 무엇인가? 그 괴로움이 쌓였다면 그것을 어떻게 멈추는가? 멈추게 하는 길은 무엇인가?

මෙන්න මේක තමයි බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ධර්මයේ මූල මූල හරය.

바로 이것이 부처님 dharma 의 뿌리이자 알맹이입니다.

අසානයක් තියෙනවා. අසානයට හේතුවක් තියෙනවා. අසානය නිරෝධ කරගන්න ක්‍රමයක් තියෙනවා. ඒ නිරෝධ කරන්න මාර්ගයක් තියෙනවා. මෙන්න මේ කියන කාරණා ටික තමයි බුදු දහමෙ පෙන්නන්නා වූ මූලිකම මේ හරය ඔතනයි තියෙන්නේ.

괴로움이 있다. 괴로움의 원인이 있다. 괴로움을 그치게(nirodha) 하는 방법이 있다. 그 nirodha 에 이르는 길이 있다. 바로 이 점들이 부처님 가르침이 보여 주는 가장 근본이며, 알맹이는 바로 여기에 있습니다.

චතුරාර්ය සත්‍යය කියලා අපි කිව්වෙත් ඕකට

우리가 cattāri ariyasaccāni 라고 부른 것이 바로 그것입니다.

එතකොට අසාහනයක් තියෙනවා නම් මොනවද අපිට අසාහනයක් ඇතිවෙන්නේ.

그러면 괴로움이 있다면, 무엇 때문에 우리에게 괴로움이 생기는가.

දැන් මේ අසාහනය තේරුම් ගන්න ඕනේ.

이제 이 괴로움을 이해해야 합니다.

අසාහනයක් නැත්නම් අපිට මේ දහ්මයෙන් ඇතිවයක් නෑ.

괴로움이 없다면 우리에게 이 dharma 는 쓸모가 없습니다.

අසාහනයක් ඇති නිසාම තමයි අසහනයෙන් මිදීමක් අවශ්‍ය කරන්නේ.

괴로움이 있기 때문에 괴로움에서 벗어남이 필요한 것입니다.

එහෙනම් අසාහනයක් දැක්කේ නැත්නම් සහනයක් වශයෙන් දැක්ක නම් ඔහුට මේ ධර්මය තුළින් ගන්න අවශ්‍යතාවයක් නැහැ. යම් කියනයක් තියෙනවා නම් ප්‍රශ්නයක් නැහ.

그러니 괴로움을 보지 못하고 그것을 편안함으로 보았다면, 그에게는 이 dharma 에서 무엇을 얻을 필요가 없습니다. 편안함이 있다면 문제가 없지요.

සහනයක් නැති නිසා ඔහුට සහනය හොයාගෙන යන ප්‍රශ්නයක් තියෙනවා.

편안함이 없기 때문에 그에게는 편안함을 찾아 나서야 하는 문제가 있습니다.

අන්න ඒ සහනයක් හොයාගෙන යනවා නම් ඒක කුමක සහනයක් හොයාගෙන යනවද?

그 편안함을 찾아 나선다면, 그것은 어떤 편안함을 찾아 나서는 것입니까?

දැන් අපි හිතමුකෝ මෙහෙම දෙයක්.

이제 이런 것을 생각해 봅시다.

අපි කතාවක් අහලා තියෙනවා උපමාවක් මිදුරදුව ජලය වාගේ පේනවා. පිපාසිත මුවහැලා ජලය හොයාගෙන මිරුව පස්සේ ලොහු බඳිනවා.

우리가 들어 본 이야기, 비유가 있습니다. 신기루가 물처럼 보입니다. 목마른 사슴들이 물을 찾아 신기루를 뒤쫓아 달려갑니다.

දැන් ඊට පස්සේ අපි අහනවා අර ගිරිගෝ කියන්නේ අපි අර කියන්නේ මුවෝ කියන්නේ අපිට මනුස්සයෝ ටිකක්ම කියලා. මනුස්සයන්ට පේනවා නම් වතුර පිපාසයක් එහෙම හැදිලා.

그다음 우리는 말합니다. 그 사슴이라는 것은 우리, 곧 사람들을 가리킨다고. 사람들에게 목마름 같은 것이 생겼다면,

ඒ පිපාසයට පිරිසරණක් හොයාගන්නකොට ජලය වාගේ පේනවා නම් එහෙම මෙනෙහි ඈත ජල කදක් පේනවා වාගේ කාන්කාරවල අර අවුරන වැදුනහම වැලි රත් වෙලා හිටන් උඩ නැගෙනවා. ඒක තරහ ගිනි ගිනි පාට නොවන්න

그 목마름을 풀 의지처를 찾을 때 무언가가 물처럼 보인다면, 이를테면 멀리 물줄기가 보이듯이, 사막에 햇볕이 내리쬐면 모래가 달아올라 열기가 위로 솟아오릅니다.

නැගෙනවා. ඒක තරහ ගිනි ගිනි පාට නොවන්න ගිරි ජාලාවක්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒක ඈතනඳන් බැරුහම පේන්නේ හුළඟ දිවිසි දිසි යනවා. ලෙලදීමේ යන එකක් පේනවා. අර ගින්දත් එක්කලා ජලයක් යනවා වාගේ.

그것을 멀리서 보면 바람에 흔들리며 일렁이는 것처럼 보입니다. 그 열기와 함께 물이 흘러가는 것처럼.

ඉතින් අදහනයට ජලය හොයන පුද්ගලයා මිරිගුව තුළින් පිළිසරණක් හොයනවා නම් ඔහුට කවදාවත් ඒක පිළිසරණ මාර්ගයක් නෙමෙයි.

그래서 목말라 물을 찾는 사람이 신기루에서 의지처를 찾는다면, 그것은 결코 의지처가 되는 길이 아닙니다.

නමුත් මිරිඟුව ජලයයි කියලම හිගෙන ඉන්නවා නම් ඔහු හැමෙදීමේම ඒකෙම පිළිහරණක් ඉල්ලා හිටෙනවා.

그러나 신기루를 물이라고 믿고 있다면, 그는 언제나 바로 거기서 의지처를 구하며 머물게 됩니다.

ඒ වෙලයාට අපිට කියා දෙන්න වෙනවා ඉස්සෙල්ලම ඕක මිරිංගුව කියලා. ඕක ජලය නෙමෙයි කියලා.

그때 우리가 먼저 그에게 가르쳐 주어야 합니다. 그것은 신기루라고. 그것은 물이 아니라고.

අන්න ජලය බව දන්න නැති එකක් තියෙනවා නම් ඔහු වේගයෙන්ම පිරිසනාවන් තියාගෙන ඒ පසු පසම දුවනවා.

그것이 물이 아님을 모르는 채라면, 그는 목마름을 안고 재빨리 그 뒤를 쫓아 달립니다.

හැබැයි මෙනෙඟුව පසු පස දුවලා කවදාවත් ජලය හම්බවෙන්නේ නෑහ. ජලය වාගේ පේනවා. ගිහින් බලනකොට ප්‍රශ්නයක් මිසා තව තවත් පිපාසය වැඩි කරනවා. මරණයට පත් කරනවා මිසා කවද හරි. ඒ තුළින් ඕකට සැනසුමක් හම්බ වෙන්නේ නැහ.

그러나 신기루를 쫓아 달려서는 결코 물을 얻지 못합니다. 물처럼 보일 뿐이고, 가서 보면 문제만 생기고 목마름은 더욱 커집니다. 죽음에 이르게 할 뿐, 그것으로 위안을 얻는 일은 결코 없습니다.

මෙන්න මේ වගේ මිරිගුවක් වන්නේ ලෝකයක ආශ්වාදයක් පෙන්නුම් කරනවා.

바로 이런 신기루처럼 세상은 assāda(달콤한 즐김)를 보여 줍니다.

ආශ්වාද පිපාසය පංචකාම ආශ්වාදය පිපාසිත ලෝක සත්වයෝ පංචකාමය නැතිම පිපාසය සංසිඳවා ගන්න නිරුවක් පස්සේ යනවා වගේ පංචකාමය විද්‍යාමාන කරන යමක් ඇතනම් ඒ පස්සේ යනවා. පංචකාමය ඇති කරන්න හේතුකාරන වස්තු පස්සේ දුවනවා. ඒ පේන ආශ්වාදය බලාගෙන

assāda 에 목마른, pañcakāma 의 assāda 에 목마른 세상 중생들은 pañcakāma 가 없어 생긴 목마름을 달래려고, 신기루를 쫓아가듯이 pañcakāma 를 드러내 주는 것이 있으면 그 뒤를 쫓아갑니다. pañcakāma 를 일으키는 원인이 되는 대상들을 쫓아 달립니다. 눈앞에 보이는 assāda 를 바라보며.

ඉතින් එතකොට මෙන්න මේ නිසා මේ ආශ්වාදයේ ඒක මිරිගුවක් හා සමානව දැක්කේ නැති පුද්ගලයා

그래서 이 때문에, assāda 를 신기루와 같다고 보지 못한 사람은,

බුදු දහමෙන් මොකක්ද පෙන්නලා හදන ආශ්වාදය සැනසු ඒකෙන් අහගෙන පන්නන වැඩක්නේ කරන්නේ. අපි

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒකෙන් අහගෙන පන්නන වැඩක්නේ කරන්නේ. අපි සැනසුම හොයාගෙන ඊ පස්සේ යනවා.

우리는 위안을 찾아 그 뒤를 쫓아갑니다.

ඉතින් කියනවා ඕක පස්සේ යන්න එපා කියලා.

그런데 그것을 쫓아가지 말라고 합니다.

ඉතින් කොහොමද අපේ සැනසුම නැති ඇති වෙන්නේ කොහොමද? එතකොට ප්‍රශ්නට මුහුණ දෙනවා.

그러면 우리의 위안은 어떻게 생기느냐? 그때 문제에 부딪힙니다.

පංචකාම ආශ්වාදයන් බලාපොරොත්තුවෙන් යන පුද්ගලයා ඒ ආශ්වාදය ආදීනවයක් හැටියට පෙන්නලා ඒකේ යන්න එපා කිව්වොත් එහෙම තරහයි. කැමති නෑ ඒක.

pañcakāma 의 assāda 를 바라며 가는 사람에게 그 assāda 를 ādīnava(재난)로 보여 주며 그리로 가지 말라고 하면 화를 냅니다. 그 말을 좋아하지 않습니다.

අර මේව පස්සේ ජලය කියලා හිතාගෙන දෘෂ්ටියෙන් ඉන්න තාක්කල් ඔය පස්සේ ජලය හොයාගෙන යන්න එපා කියනවා නම් කැමති නැහ.

신기루를 물이라고 여기는 견해에 머무는 동안에는, 그 뒤로 물을 찾아가지 말라고 하면 좋아하지 않습니다.

අපේ බලාපොරොත්තු වෙන ප්‍රශ්නයට පිළිතුර හම්බුනේ නෑහ කියලා අර මිරිව පස්සේම ජලයගෙන් දුවනවා වාගේ

우리가 바라는 문제의 답을 아직 얻지 못했다며 신기루 뒤를 물인 줄 알고 달리듯이,

පංචකාම ආශ්වාදයක් නැති අසහනයෙන් ඒ පංචකාම පිපාසිතියා පෙළෙන්න අසහනයෙන් බේරීමට පංචකාමයව පස්ෙම යනවානම් යනවා නම් ඒක අත්ලපන් කියනවට කැමති නෑහ. ඒක සහන මාර්ගය නෙමෙයි කියනවට කැමති නෑ.

pañcakāma 의 assāda 가 없어 생긴 괴로움, 그 pañcakāma 에 목말라 시달리는 괴로움에서 벗어나려고 pañcakāma 를 쫓아간다면, 그것을 내려놓으라는 말을 좋아하지 않습니다. 그것이 편안함의 길이 아니라는 말을 좋아하지 않습니다.

නමුත් ඒ නිසා තමයි අවිද්‍යාවේ වැහුනහම ඇත්ත පේන්නේ නැතිකම වැහුනහම පුද්ගලයා හිතනවා ඒක තමයි ආශ්වාද මාර්ගය කියලා.

그러나 바로 그 때문에, avijjā 에 덮이면, 진실이 보이지 않는 어둠에 덮이면, 사람은 그것이야말로 assāda 의 길이라고 생각합니다.

බුදුරජාණන් වහන්සේ දුක පෙන්නන්න ඉස්සෙල්ලා පෙන්නුවා දුක පෙන්නුවා වාගේම ඕක දුකක් කියන එක වරහගන්න නම්. ඕකට දුකට හේතුව තියෙන්නේ ඔතන.

부처님은 무엇보다 먼저 dukkha 를 보이셨습니다. dukkha 를 보이신 것과 같이, 그것이 dukkha 임을 알아차리게 하시려고, 그 dukkha 의 원인이 바로 거기에 있다고 보이셨습니다.

දුක යම් තැනකද තියෙන්නේ? දුකට හේතුවත් ඒක වැඳිලා තියෙනවා.

dukkha 가 어디에 있는가? dukkha 의 원인도 바로 거기에 붙어 있습니다.

දැන් මොකක්ද දුකට හේතුව? ආශ්වාදාත්මක හැඟීම.

그러면 dukkha 의 원인은 무엇인가? assāda 를 느끼게 하는 느낌입니다.

පංචකාමයෝ ආශ්වාද සහිතයි පංචකාමයෝ මට ඕන කියන හැඟීමක් තියෙනවානම්. එයින් මගේ අසහනය දුරු කරගන්න පංචකාමයයි පිළිසන කියලා හිතනවා නම් ඒ හිතනට තාකල් ඒ පුද්ගලයා මොකත කරන්නේ පංචකාමයන්ගේ ආශ්වාද හොයාගෙන යනවා.

pañcakāma 에는 assāda 가 있다, 나는 pañcakāma 를 원한다는 느낌이 있다면, 그리고 그것으로 내 괴로움을 없애는 데 pañcakāma 가 의지처라고 생각한다면, 그렇게 생각하는 동안 그 사람이 하는 일은 pañcakāma 의 assāda 를 찾아다니는 것입니다.

පංචකාමයන්ගේ ආශ්වාද හොයාගෙන යනකොට ඒ පුද්ගලයාට ඒ පංචකාමය වුපක් වින්ද අවශ්‍ය කරන වැඩ පිළිවිලක් තියෙනවා.

pañcakāma 의 assāda 를 찾아다닐 때, 그 사람에게는 그 pañcakāma 를 누리는 데 필요한 일련의 과정이 있습니다.

අන්න දුක ඇති කරන වැඩපිළිවෙල තියෙන්නේ පංචකාමී නැමති දුකට හේතුව පස්සේ යනකොට දුකට හේතුව දුක නෑ.

dukkha 를 만드는 과정이 바로 거기 있습니다. pañcakāma 라는 dukkha 의 원인을 쫓아갈 때, dukkha 의 원인은 dukkha 로 보이지 않습니다.

දුකට හේතුව ප්‍රිය ස්වභාවයෙන් මධුර ස්වභාවයෙන් යුත්තයි. ප්‍රිය ස්වභාවයක් මධුර ස්වභාවයක් ඇති නිසාම ලෝක සත්වයෝ ඒ හොයාගෙන දුක පස්සේ හඹා යනවා. ඒකයි සිද්ධ වෙන්නේ.

dukkha 의 원인은 사랑스러운 성질, 달콤한 성질을 지니고 있습니다. 사랑스럽고 달콤한 성질이 있기 때문에 세상 중생들은 그것을 찾아 dukkha 를 뒤쫓습니다. 일어나는 일이 바로 그것입니다.

හැබැයි දුකට හේතුව මිරිගුවක් වාගේ ඇති සේ පෙන්නලා ඒක ගන්න වෙලෙට යනකොට ඒ තව ඇස් කරනවා. තව ඇසතින් පේනවා. ඒක ලබාගන්න ආයචරයාකාර දුක් ගෙන දෙෙන දේවල් ඒකට අවශ්‍ය උපක්‍රම ආදාගෙන ඒ පස්සේ හඹා යනවා.

그런데 dukkha 의 원인은 신기루처럼 있는 듯 보여서, 그것을 잡으러 가면 또 멀어집니다. 또 멀리 보입니다. 그것을 얻으려고 온갖 괴로움을 안기는 것들, 필요한 수단들을 동원해 그 뒤를 쫓습니다.

කෙටියෙන් ගන්නවා නම් මන වඩන රූපය ආශ්වාද සහිතයි. මන වඩන දර්ශන ආශ්වාද සහිතයි.

간단히 말하면, 마음에 드는 형상에는 assāda 가 있습니다. 마음에 드는 광경에는 assāda 가 있습니다.

අන්න ඒක මිරිගුවක් හා සමානව පෙන්නනවා කියන එක අපි තේරුම් ගන්න ඕනේ.

그것이 신기루와 같은 모습을 보여 준다는 것을 우리는 이해해야 합니다.

මන වඩන දර්ශන අවශ්‍ය පුද්ගලයා ඒ සඳහා හඹා යනකොට ඒ මන වඩන දර්ශනය නිකන් ලැබෙන්නේ නෑහැ. ඒකට අවශ්‍ය කරන උපකරණ ටිකක් තියෙන්නේ.

마음에 드는 광경을 원하는 사람이 그것을 쫓아갈 때, 그 광경은 그냥 얻어지지 않습니다. 거기에 필요한 도구들이 있습니다.

ඇහැක් ඕන ඒ මඩ වඩන දර්ශය දෙන්න අවශ්‍ය කරන ගෝචර රූපයක් ඕන.

눈이 있어야 하고, 그 마음에 드는 광경을 줄 대상인 형상이 있어야 합니다.

ඒ ඇහැයි රූපයයි දෙක නිසා හටගන්න චක්ඛු විඤ්ඤාණයක් ඇති කරගෙන අන්න එතන පටන් ගෙන ආශ්වාදයට අවශ්‍ය කරන වැඩපිල ගන්නවා.

그 눈과 형상 둘로 인해 생기는 cakkhu-viññāṇa 를 일으키고, 바로 거기서부터 assāda 에 필요한 과정을 밟습니다.

ඒක තමයි ලෝක සත්වයා ආශ්වාදය හොයාගන්න උපකරණ තියෙන්නේ.

그것이 세상 중생이 assāda 를 찾는 데 쓰는 도구입니다.

දැන් මේ ඇහැ හදාගත්තට පස්සේ මොකටද ඇහැ හදාගත්තේ? මළ වඩන ආශ්වාද ගන්න ඕන නිසයි.

그러면 이 눈을 만든 뒤에, 무엇 때문에 눈을 만들었는가? 마음에 드는 assāda 를 얻고 싶기 때문입니다.

හැබැයි ඇහැ අපිට මන වඩන ආශ්වාදයක් දෙන්නේ නැහ.

그런데 눈 자체가 우리에게 마음에 드는 assāda 를 주지는 않습니다.

රූපය මන ආශ්වාදයක් දෙන්නේ නැහැ. ඇහැයි රූපයයි නිසා හටගන්නා වූ යම්කිසි චක්ඛු විඤ්ඤාණයක් ඇති කරලා ඒවයයි තිබෙන්නා වූ උපමට්ටම ප්‍රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය ආශ්වාදයක් වශයෙන් ඇති කරවනකොට අපිට දෙනවා ඇහැට සැනසුමක්. ඇහෙන් ගන්න සැනසමක් ලබනවා.

형상 자체가 마음의 assāda 를 주지도 않습니다. 눈과 형상으로 인해 생기는 어떤 cakkhu-viññāṇa 를 일으켜, 거기에 있는 겉보기의 사랑스러운 성질, 달콤한 성질을 assāda 로 일으킬 때, 그것이 눈에 위안을 줍니다. 눈으로 얻는 위안을 얻습니다.

මනවඩන රූපයට කැමතියි. ඒ ආශ්වාද භුක්තිය ලබනවා.

마음에 드는 형상을 좋아합니다. 그 assāda 를 누립니다.

ඉතින් මේ ආශ්වාද භුක්තිය ලබාගත්තයි කියලා හිතන් කියන්නේ දැන් අපිට පේනවා හරි සැනසුමක් ලැබුණා කියලා. ලස්සන දේ වඩන්න හම්බ වුණා. මම හුවා පින්රේ මම පින් කරලා තියෙනවා මෙහෙම ලස්සන දෙයක් බලන්න මගේ පිනට තමයි මේ ලස්සන දේවල් පහළ වුනේ. දැන් එයා සතුුත් වෙනවා.

그래서 이 assāda 를 누렸다고 생각하면, 이제 우리 눈에는 참으로 위안을 얻었다고 보입니다. 아름다운 것을 볼 수 있었다. 나는 puñña 가 있다, 이런 아름다운 것을 볼 만큼 puñña 를 지었다, 내 puñña 덕분에 이 아름다운 것들이 나타났다. 이제 그는 기뻐합니다.

දැන් මේ සතුරු වෙදට කරන්නේ?

그런데 이 기뻐함은 무엇을 하는 것일까요?

දැන් අපි අහනවා ඊයේ බැලුවත්ද? බැලුවා ඇති වුණාද?

이제 우리는 묻습니다. 어제 보았습니까? 보고 나서 충분해졌습니까?

ඒකට උත්තරයක් නෑ.

거기에는 답이 없습니다.

ඊය ඇති වුනා නම් අදන් බලන්න ඕනේ නෑ කීහෙ. අද බලනවා. ඇති වෙයිද? හෙට බලන්න ඕනේ නැද් අද බලාපුවහම ආශ්වාදයක්.

어제 충분해졌다면 오늘은 다시 볼 필요가 없지요. 그런데 오늘도 봅니다. 충분해질까요? 오늘 보고 나면 내일은 볼 필요가 없을까요? 그것이 assāda 인데요.

ඒකට උත්තරයක් දෙන්න බැහ. දෙන උත්තරය මොකක්ද නෑන නැහත් විදිනවා හිරත් බලාපොරොත්තු වෙනවා.

거기에 답을 할 수가 없습니다. 하는 답이 무엇입니까? 충분하지 않은데도 누리고, 또 바랍니다.

එහෙනම් මෙච්චර කාලේ ආත්ම සංසාර ගමනක් තිබුණ අපි දැක්කේ නැහැ තිබුණද කියලා.

그렇다면 이토록 오랜 saṃsāra 의 여정이 있었는지, 우리는 직접 보지 못했습니다.

යම්කිසි මහා මහා ිරිසිවරු මහා ඥානවන්තයෝ තමන්ගේ දිවැසින් දැකලා පෙරවිදු වූ කඳපිළිවිල දැකලා මේ ලෝක සත්ය අප්‍රමාණ ඈත ඉඳන් මෙහෙම ගමනක් එනවයි කියලා කියා තියෙනවා.

어떤 위대한 isi 들, 큰 지혜를 지닌 이들이 자신의 dibbacakkhu 로 보고, 전생의 이어짐을 보고서, 이 세상 중생들이 헤아릴 수 없이 먼 옛날부터 이렇게 여정을 이어 왔다고 말했습니다.

හැබැයි අපිට මට්ටකය අවුරුදු තුනක් හතරක් ආය ඉඳලා ඊට පස්සේ හරියෙනවා. ඒකට කාගෙවත් කියවනක් අවශ්‍ය නැහැ. කවුරුවක් කිව්වට ශ්‍රද්ධාවෙන් අදහන්න අවශ්‍යතාවයක් නැහැ.

그런데 우리에게는 서너 살 무렵부터 그 뒤로는 분명합니다. 거기에는 누구의 말도 필요 없습니다. 누가 말했다고 saddhā 로 받아들일 필요가 없습니다.

අපේම අත්දැකීමක් තියෙන අවුරුදු තුන හතර කාට නම් අපි ආශ්වාදන්න පස්සේ යාපු හැට.

서너 살 무렵부터 우리가 assāda 를 쫓아온 모습은 우리 자신의 경험으로 있습니다.

ඉතින් දැන් මට වයස කීයද කියලා බලපු තමන්ට එනින් එක කෙනා 10 15 20 30 40 50 ගියාය තමන්ගේ වයසක් තියෙනවා.

이제 내 나이가 몇인지 보면, 저마다 열, 열다섯, 스물, 서른, 마흔, 쉰을 넘겼습니다. 각자 나이가 있습니다.

අහන ඔච්චර කාලයක් ඔය ආශ්වාදය බලාපොරොත්තු වෙන් ඔයා සැරි සැරවා නේද? ඔව්. දැන් මොකද කරන්න සන් තවත් සැරි සරන්දර බලාපොළොත්.

묻습니다. 그만큼 오랜 세월 그 assāda 를 바라며 헤매지 않았습니까? 예. 그런데 이제 무엇을 하려고 또 헤매기를 바랍니까?

ඔව් කියනවා. මොකටද ආශ්වාද හොයාගෙන. ඉතින් මෙච්චර කාල හොයුව ලැබුණා නම් ඇති වුණා. තවත් හොයාගෙන යන්න ඕනැ.

그렇다고 합니다. 무엇 때문에? assāda 를 찾아서. 그런데 이만큼 오래 찾아서 얻었다면 충분해졌을 텐데, 아직도 더 찾아가야 합니다.

එහෙනම් ඇයි යන්නේ දව හොයාගෙන මෙච්චර කල් බලාපොරොත් ආශ්වාදය කොච්චර අවුරුදු 30ක් 40ක් 50ක් කැටක් ලැබුවා. තව මදි වුණා.

그렇다면 왜 또 찾아갑니까? 이토록 오래 바라던 assāda 를 서른, 마흔, 쉰, 예순 해나 얻었습니다. 그래도 모자랐습니다.

පොඩ්ඩක්වත් ඇති වුණේ නැතුව. කියන්න පොඩයක්වත් ඇති වුණා කියලා. පොඩ්ඩක් හරි ඇති වුණා නම් ඒ පොඩ්ඩ අපේ අයින් වෙන්න ඕනේ.

조금도 충분해지지 않았습니다. 조금이라도 충분해졌다고 말해 보십시오. 조금이라도 충분해졌다면 그 조금만큼은 우리에게서 빠져나갔어야 합니다.

අයින් වෙලා නැහැනේ පොඩ්ඩක්වත්. එහෙනම් පොඩ්ඩක්වත් ඇති වෙලා නැහ.

조금도 빠져나가지 않았지요. 그렇다면 조금도 충분해지지 않은 것입니다.

කනෙන් මිහිරි ශබ්ද අහනවා.

귀로 달콤한 소리를 듣습니다.

තමන්ගේ වයස මට්ටම අරගෙන බලලා මතක තියෙන කාර්ය නම් මිහිරි සත්ද පස්සේ ගියා. ආශ්වාද ලැබුවා. අපි අහන්න දැන් ඇත්්ද පොඩ්ඩක් හරි ඇති වුනා නම් ඒ ටික මිනිහාට ඕනේ නැ. පොඩ්ඩක්වත් ඇති වෙලා නැති. ඒ නිසා තමයි ඒ වගේම බලාපොරොත්තුව තවයි විදිහට තියෙන්නේ.

자기 나이를 놓고 보면, 기억나는 때부터 달콤한 소리를 쫓았습니다. assāda 를 얻었습니다. 그럼 묻습니다. 이제 충분합니까? 조금이라도 충분해졌다면 그만큼은 그 사람에게 필요 없을 것입니다. 조금도 충분해지지 않았습니다. 그래서 바람이 예전 그대로 남아 있는 것입니다.

දැන් ලබනවා. ඇති වෙයිද? අපි හොඳට දන්නවා අත්දැකීමක් තියෙනවා. ඉස්සෙල්ලා ලැබුව ඇති වෙලා නැ පොඩ්ඩක්වත් දැන් ලැබුවත් ඇතිවීමක් නැ වෙන්නේ නැ.

지금 얻습니다. 충분해질까요? 우리는 잘 압니다, 경험이 있으니까요. 앞서 얻은 것으로 조금도 충분해지지 않았고, 지금 얻어도 충분해지지 않습니다.

න් අනාගතය ලැබුවොත් ඇතිවෙයිද?

그러면 앞으로 얻으면 충분해질까요?

හේත් උත්තරේ අපි අත්දැකීමෙන්ම තියෙනවා මේ ජාතිය කොච්චර දගුවත් ඉස්සෙල්ලා ඒවට වෙච්ච එක තමයි අනාගතයේදී ලබන ඒවට වෙන්නේ. දැන් ලබන්න තියෙන එකට වෙන්නේ. එහෙනම් ඇතිවීමක් නැති ආශ්වාදය.

그 답도 우리 경험 속에 있습니다. 이번 생에 아무리 많이 얻었어도, 앞서 얻은 것들에 일어난 일이 앞으로 얻을 것에도 일어납니다. 지금 얻을 것에도 일어납니다. 그렇다면 충분해짐이 없는 assāda 입니다.

ඇතිවීමක් නැති දෙයක් පස්සේ යනවා.

충분해짐이 없는 것을 쫓아가는 것입니다.

එහෙනම් අදහනය පොඩ්ඩක්වත් ඉවර කරන්නේ නෑ මේ ආශ්වාදය පස්සේ ගිහිල්ලා.

그렇다면 이 assāda 를 쫓아가서는 괴로움을 조금도 끝내지 못합니다.

එහෙනම් ආශ්වාදය හොයා යන බලාපොරොත්තුව තියෙන තාක්කල් ඔහු අසාහනයකින් පෙළෙනවා පළවෙනි අසාහනය ඔන්න ඔය අසාහනයෙන් පෙිලා ඔය අසාහනයෙන් පෙන්නන මන වඩන රූප මන වඩන සබ්ද මන වඩන ගන්ධ මන වඩන රස මන වඩන ස්පර්ශ කියන මේ පංචකාම ආශ්වාදය මුල් කරගෙන. ඔය ටික නිකන් ලැබෙන්නේ නැති නිසා. යමක යමක ස්පර්ශය ලැබෙන්න ඕනේ.

그러니 assāda 를 찾아가는 바람이 있는 한 그는 괴로움에 시달립니다. 첫째 괴로움이 바로 그것입니다. 그 괴로움에 시달려, 마음에 드는 형상, 마음에 드는 소리, 마음에 드는 냄새, 마음에 드는 맛, 마음에 드는 감촉이라는 이 pañcakāma 의 assāda 를 바탕으로 삼습니다. 그것들은 그냥 얻어지지 않으므로, 무엇인가와의 phassa(닿음)가 있어야 합니다.

ඇස රූපයන් සමඟ ස්පර්ශ වීමෙන්, කන සබ්දයන් සමඟ ස්පර්ශ වීමෙන් නාසය ගන්ධය සමග ස්පර්ශ වීමෙන්, දිව රසය සමග ස්පර්ශ වීමෙන් කය පොට්ඨබ්බයන් සමඟ ස්පර්ශ වීමෙන්. ඒකෙන් තමයි මේ ආශ්වාදය ලැබෙන්නේ නිකන් ලැබෙන්නේ. මතුව වෙන්නේ ඒක.

눈이 형상과 닿고, 귀가 소리와 닿고, 코가 냄새와 닿고, 혀가 맛과 닿고, 몸이 phoṭṭhabba 와 닿음으로써 이 assāda 가 얻어집니다. 그냥 얻어지는 것이 아닙니다. 그렇게 드러나는 것입니다.

එහෙනම් ආශ්වාදය බලාපොරොත්තු වෙනවා නම් ඒතා කල් ඔහුට ඇසක්, කනක්, නාසයක්, දිවක්, කයක් ඕන.

그러니 assāda 를 바라는 한 그에게는 눈, 귀, 코, 혀, 몸이 있어야 합니다.

පූපයක්, ශබ්දයක්, ගන්ධයක්, රසයක්, ස්පර්ශයක් දෙන්නේ යමකින්ද ඒ දේ ඕනේ. ඒක මම කරගෙන මගේ කරගෙන ඒ තුළින් ඒ ටික බලාපොරොත්තු වෙන්න ඕනේ. උපකාරකාල ටික ඔය ටිකයි.

형상, 소리, 냄새, 맛, 감촉을 무엇이 주든, 그것이 있어야 합니다. 그것을 내가 붙들고 내 것으로 삼아 그것을 통해 그것들을 바라야 합니다. 도구란 바로 그것들입니다.

ඒකට අවශ්‍ය කරන ඒ ලබාද දීමට අවශ්‍ය වෙන අඩුපාඩු ඔක්කොම සකස් කරගන්න ඕනේ. ආලෝකයක් ඕන. ඒ වගේ ඊටස පරිසරයත් ඕන.

그것을 얻는 데 모자란 것들을 모두 갖추어야 합니다. 빛이 있어야 합니다. 그런 주변 환경도 있어야 합니다.

මේ ආදී වශයෙන් ඒ සියල්ලටම අවශ්‍ය කරන රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ මන වඩන හැටියට ලබාමක්ද? ඒ සියල්ල ඕන

이렇게 그 모든 것에 필요한 형상, 소리, 냄새, 맛, 감촉을 마음에 들게 얻으려면? 그 모든 것이 있어야 합니다.

ඒ අනේ අවශ්‍ය කරන බඩුබාණ්ඩටි කොයි ජාති ඒවද අපේ බලාපොරොත්තුව ඉෂ්ට කරන ඒවල්ද එහෙම නැත්නම් ඒ බඩුබ්ඩවල ස්වභාවය මොකක්ද

그 필요한 물건들은 어떤 종류입니까? 우리 바람을 이루어 주는 것들입니까? 아니면 그 물건들의 본성은 무엇입니까?

යම් තැනක මන වඩන රූප බලන්න ඇහැක් හටගත්ත නම් අපි කැමතියි ඒක මනාසේ පෙනි පෙනි ඒ ආකාරයෙන් තියෙන්නම එහෙමම තියෙනවා නම් අපි කැමති නැහ ඒක කැඩෙනවට බිනවට වැනසෙනවාට අපි කැමති කැමති නැති තත්වයකට පත් වෙනවට අපි කැමති නැහ.

마음에 드는 형상을 보려고 눈이 생겼다면, 우리는 그것이 잘 보이는 채로 그대로 있기를 바랍니다. 그것이 망가지고 깨지고 무너지는 것을 바라지 않습니다. 원치 않는 상태가 되는 것을 바라지 않습니다.

නමුත් හැම කෙනෙක්ම ලබන ඇහැක් තියෙනවා නම් අපි අමකට කැමති නැද්ද ඒ කැමති නැති දේටමයි බුදුරුවේ.

그런데 누구든 얻은 눈이 있다면, 그것은 우리가 바라지 않는 바로 그 상태로 가게 됩니다.

අපි බලාපොරොත්තු වුනා ඇහැ මනාසය පවත්වාගෙන බල බලා ඉන්න නිරුපත්තිනිත ඇහැ.

우리는 눈이 잘 유지되어 늘 볼 수 있는, 탈 없는 눈을 바랐습니다.

මෙලොව උපන් කිසිම කෙනෙකුට ඒ ජාතියේ ඇස් දෙකක් හම්බවුන බව ඔප්පු කරන්න බැ.

이 세상에 태어난 누구도 그런 눈 두 개를 얻었다고 증명할 수 없습니다.

එහෙන හම්බවෙලා තියෙන්නේ කොහොම ඇස් දෙකක්ද? හටගත්ත මොහොත නම් හට ගන්නවා ගත්ත ඇස් දෙකක්. යම්කිසි බලයකින් මොනවාහරි බලයකින් හටගත්තා. උදංගම වුණා.

그렇다면 얻은 것은 어떤 눈 두 개입니까? 생긴 순간 생겨난 눈 두 개입니다. 어떤 힘, 무슨 힘인가로 생겨났습니다. udaya(일어남)가 되었습니다.

ඊට පස්සේ හටගත්ත එක අපි බලාපොරොත්තු වෙන ආකාරයේ අවස්ථාවක් මැඳී යනවා.

그 뒤 생겨난 것이 우리가 바라는 대로의 상태를 지나갑니다.

අත්ථංගම අවස්ථාව දැන් ඇහැ හොඳට පේන වැඩිච්ච ඇහැ බවට පත් වුණා.

atthaṅgama 의 단계 — 이제 눈이 잘 보이는, 다 자란 눈이 되었습니다.

දැන් ආශ්වාද අවස්ථාව වැඩි යනවා. ආශ්වාද අවස්ථාව හැබැයි වැහැරෙනවා. ආදීන අවස්ථාව ඒක වැඩලා යනවා. නෙක්කම

이제 assāda 의 단계가 지나갑니다. assāda 의 단계는 그러나 시들어 갑니다. ādīnava 의 단계, 그것이 자라 갑니다. 그리고 nissaraṇa.

උදයංගම අත්තංගම ආශ්වාද ආදීනව නෙක්කම්ම කියලා මෙන්න මේ අවස්ථා පහත් තුළින් ගලා යන ඒවා තමයි ඇහැ, කන නාසය, දිව, කය කියන්නේ.

udaya, atthaṅgama, assāda, ādīnava, nissaraṇa 라는 이 다섯 단계를 거쳐 흘러가는 것들이 바로 눈, 귀, 코, 혀, 몸입니다.

රූප ශබ්ද ගන්ධ රස ස්පර්ශ ධර්ම කියලා ඒවට ගෝචර වෙන යම් ගව්යක් තියෙනවා ඔය හැම එකක්ම ඔන්න ඔය කියන ධර්මතාවය තුළ ගලාගෙන යන දේවල් තමයි පහළ වෙන්නේ.

형상, 소리, 냄새, 맛, 감촉, dhamma 라는, 그것들의 대상이 되는 어떤 것이든, 그 하나하나가 모두 바로 이 dharma 의 이치 안에서 흘러가는 것들로 나타납니다.

නිකන් හටගන්නෙත් නෑහ හේතුවකින් හටගන්නවා. උදේංගම ඒකට කර්ම චිත්තාදී මූලික හේතුවක් අවශ්‍යයි. නොපෙන්න තැත්තා.

그냥 생기는 것도 아닙니다. 원인으로 생깁니다. udaya 입니다. 거기에는 kamma 와 citta 같은 근본 원인이 필요합니다. 눈에 보이지 않는 것입니다.

මව්කුසේදී අපි ඇහැ හැදුවද ඇහුවොත් මම දන්නෙත් නැ. අම්මා දන්නවද ඇහුවොත් අම්මා දන්නෙත් නැහ.

어머니 뱃속에서 우리가 눈을 만들었느냐고 물으면 나는 모릅니다. 어머니가 아느냐고 물으면 어머니도 모릅니다.

ඒක ධ්‍යානය කරන්න හිතු තාත්තා දන්නවද ඇහුවොත් බැහැ හදන්න මට පුතාට ඇහැක් හදන්න තාත්තා දන්න.

아버지가 아느냐고 물으면, 아버지도 아들에게 눈을 만들어 줄 줄은 모릅니다.

දන්න කෙනෙක් කවුරුවත් ඇත්ත වෙන්නේ නැ. දැනගෙන හැදුවෙන්න නැ.

아는 사람은 아무도 없습니다. 알고서 만든 것이 아닙니다.

නමුත් මේ අපි කරවන ආහාර තුළින්ම ගත්ත පෝෂණයකින් තමයි ඒකෙන්ම ගත්ත කොටසින්ම බල ඇදුරේ ඇහැක් හැදුනා. කනක් හැදුනා, නාහයක් හැදුනා, දෙවක් හැදුනා, කයක් හැදුනා, හිතක් හැදුනා.

그러나 우리가 먹은 음식에서 얻은 영양, 바로 그 한 부분으로 뱃속에서 눈이 생기고, 귀가 생기고, 코가 생기고, 혀가 생기고, 몸이 생기고, 마음이 생겼습니다.

මේ ඔක්කොටම මුලක් හැදුනා. රූප සබ්ද ගන්ධ රස ස්පර්ශ ධර්ම කියන මේවා ගෝචර වෙන්න චක්ඛු සෝත ගාන ජිව්හා කාය මන කියලා හයක් හැදුනා.

이 모든 것의 바탕이 생겼습니다. 형상, 소리, 냄새, 맛, 감촉, dhamma 가 대상이 되도록 cakkhu, sota, ghāna, jivhā, kāya, mana 라는 여섯이 생겼습니다.

අභ්‍යන්තර කොටස් හයකුත් බාහිර කොටස් හයකුත් මේ විදිහට සකස් වෙනවා.

안의 여섯 부분과 밖의 여섯 부분이 이렇게 갖추어집니다.

මේ ලෝකේ කවුද හැදුවේ කියලා ඇහුවොත් ඒකට තමන් හැදුවෙත් නැහැ, තාත්තා හැදුවෙත් නැහැ. අම්මා හැදුවෙත් නැහැ. මම ඉන්න ලෝකේ නෑ දෑයෙක් හැදි. හදපු කෙනෙක් අපි දන්නේ නැහැ. නමුත් හැදිලා තියෙනවා.

이 세상을 누가 만들었느냐고 물으면, 자기가 만든 것도, 아버지가 만든 것도, 어머니가 만든 것도 아닙니다. 내가 사는 세상에서 만든 이가 없습니다. 만든 이를 우리는 모릅니다. 그러나 만들어져 있습니다.

හැදිලා තියෙන්නෙත් එක්තරා ක්‍රම රටාවකට. ආවතට ගියාට මේක ිස්සරත්න ප තිස්සන්ගේ පලාවනලාව හැදිලා නැහ. මේක හැදිලා තියෙන්නේ පුදුම සියුම් විදිහකට

그것도 어떤 일정한 질서에 따라 만들어져 있습니다. 아무렇게나 엉터리로 만들어진 것이 아닙니다. 놀랍도록 섬세한 방식으로 만들어져 있습니다.

ඇහැක් හැදුනා නම් ඇහැ සකස් වෙන්න අවශ්‍ය කරන පෝෂණය ඇස් වලටුනහර ඒ වගේම අවශ්‍ය ලේනහර ඒ පෝෂණය ගිය යුතු දේවල් අපතරවය ගෙනියන්න ඕන මාර්ග ඒවා පිට කරන හැටි මේ ලෝකේ තියෙන අති සූක්ෂම කොම්පියුටර්ය

눈이 생겼다면, 눈이 갖추어지는 데 필요한 영양을 눈으로 나르는 줄기들, 그와 같이 필요한 핏줄들, 그 영양이 가야 할 곳과 노폐물을 실어 나르는 길, 그것을 내보내는 방식까지 — 이 세상에 있는 지극히 정교한 컴퓨터입니다.

මේ තරම් සූක්ෂම දෙයක් හදන්න හිටියා මිද්‍යාත්මය විද්‍යාවෙන් මෙච්චර දියුණු ලෝකය ඒක ඇහැ හරකෙන ක්‍රියාවලිය හදාගන්නත් බැහ.

이토록 정교한 것을 만들려 해도, 과학으로 이만큼 발전한 세상조차 눈이 보는 과정 하나 만들어 내지 못합니다.

ඊට වඩා අති හිරඋ වූසම කොම්පියුටරයක් වශයෙන් මේක හැදිලා තියෙනේවා.

그보다 훨씬 정교한 컴퓨터로 이것이 만들어져 있습니다.

හැබැයි ඉතින් අපිට කියන්න පුළුවන් කමක් නැහැ ආම්බුවෙන් ඉබේ හැදෙනවා කියන එක කොහොමද කියන්නේ ඉබේ මොනවද හැදෙන්නේ ඉබේ හැදෙනවා කිව්වොත් හේතුඵලයටත් ඟා විරුද්ධයි. පසම විද්‍යාවට ඔප්පු කරන්න බැහැ. යමක් ඉබේ වෙනවා කියලා.

그렇다고 저절로 생긴다고 말할 수도 없습니다. 저절로 무엇이 생깁니까? 저절로 생긴다고 하면 원인과 결과에도 어긋납니다. 과학으로도 무엇이 저절로 된다는 것을 증명할 수 없습니다.

නමුත් මේක වුන ක්‍රමයක් තියෙනවා. මේක තමයි ලොකුම ප්‍රශ්නේ.

그러나 이것이 이루어진 방식이 있습니다. 이것이 가장 큰 문제입니다.

අපේ හිත අභ්‍යන්තරයේ තුළ තියෙන ක්‍රියාකාරීත්වයක් අපිට නොපෙනී ක්‍රියාත්මක වෙනවා.

우리 마음 깊은 곳에 있는 어떤 작용이 우리에게 보이지 않게 움직이고 있습니다.

දැන් අපිට අපි හිතමුක දැන් මෙහෙම දෙයක්. අපිට කෙනෙක් කියනම් ඔයාගේ රූපය ඔයා මවලා පෙන්නන්න මවලා ගන්න බාන ගිහිල්ලා අපි පියවී අපි මේ පියවි කතා කර ඉන්නකොට මෙහෙම දේ කිව්වොත් කියලා.

이제 이런 것을 생각해 봅시다. 우리가 깨어서 이렇게 이야기하고 있을 때 누군가 '당신 모습을 마음속에 그려서 보여 주시오'라고 말한다면,

එහෙම දෙයක් අපිට හිතලා මේ අපි මෙහෙමයි හැඩේ ඔලුව හැඩේ මෙහෙමයි ඇඟේ හැඩේ මෙහෙමයි මේ ජාතියක් අපිට මවලා ගන්න කියලා බැහැරන්න හිතාගන්නත් බැ. අපි ඔය එකක්වත් හිතන්නේ නැති හීන අගින වෙලාව

그런 것을 떠올려 머리 모양은 이렇고 몸 모양은 이렇다는 식으로 그려 내라고 하면, 우리는 생각해 내지도 못합니다. 그런데 그런 것을 하나도 생각하지 않는 꿈꾸는 때에는,

අපේ අඩුළු එකක්වත් නැතුව ඇහැ කන දිව නාසය ශරීරය හැඩු ඇඳගත්ත ඇඳුම් පැළඳුම් ඔක්කොම ඇවිල්ලා.

모자란 것 하나 없이 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 모습, 입은 옷과 장신구까지 모두 나타납니다.

අපේ හීන කවුරුවත්ම ඇව්වද

우리 꿈을 누가 만들었습니까?

හීනෙන් අපිට රූපය ලස්සනට වෙන්න තියෙනවා අපේම රූපය හැදිලා. ඒක ඇහේ අඩුවකුත් නෑහැ, කනේ අඩුවකුත් නැහැ. නාසයේ දිවේ කය අඩුවකුත් නැහැ. ඇඳගත් ඇඳු පැළද කරලා තිබුණා ආකාරයේ ඒ විදිහටම ඇවිල්ලා පේනවා හීනේ. අපි ගමනක් යනවා.

꿈에서 우리 모습이 아름답게 나타납니다. 우리 자신의 모습이 만들어집니다. 눈에 모자람도, 귀에 모자람도, 코와 혀와 몸에 모자람도 없습니다. 입고 있던 옷과 장신구 그대로 꿈에 나타나 보입니다. 우리가 길을 갑니다.

මාව හීනේ මෙහෙම ගමනක් ගියා. කොහොමද ගියේ ඇඟේ හැටි කොහොමද මේ වගේමයි. අපි කෙනෙක් හම්බ වුණා අපි දන්නා අඳුරවන කෙනෙක් ඒ වගේමයි.

꿈에서 나는 이렇게 길을 갔습니다. 어떻게 갔는가, 몸 모양은 어땠는가, 바로 이것과 같습니다. 어떤 사람을 만났는데, 우리가 아는 사람, 그와 꼭 같습니다.

දැන් තව කෙනෙක් හෝ තමා හෝ මවලා බලන්න කිව්වොත් එහෙම අපිට බැහ කරගන්න.

그런데 다른 사람이나 자기 자신을 그려 보라고 하면 우리는 해내지 못합니다.

හැබැයි අපේ හිතක මරණ බලාපොරොත්තුවක් සීනේදී යම් තන්මත් ආවේ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

හැබැයි ඒ ආකාරයෙන් ඇවිල්ලා ලස්සනට පෙුණා.

그런데 그런 식으로 나타나 아름답게 보였습니다.

එහෙනම් මේ හිතකට තියෙන විචිත්‍රභාවය මහාබ පුදුමයි.

그렇다면 이 마음이 지닌 오묘함은 참으로 놀랍습니다.

හැඟවිල්ලක් තියෙන්නේ මේක. හිතාගන්න බැරි විදිහට මේ පීවී ලෝකේ ඉන්නකොට රූප බලන්න සද්ධහන්න යොමු වෙලා ඉන්නේ මේ භෞතික අය කයකින් රූප බලන්න ශබ්දහන්න ගඳ සුවඳ දැනගන්න රස දැනගන්න ස්පර්ශ දැනගන්න යොමු වෙලා ඉන්න වෙලාවට ඒ වගේ මානසිකත්වන්තයක් තියෙන වෙලාවක අපිට අර කියන ජාතිය රූපයක් කෙනෙක්ගේ රූපයක් මවන්නත් බැහැ. තමන්ගේ රූපය මවලා එහෙම යන්නත් බැහ.

이것이 알려 주는 것은 이렇습니다. 상상할 수 없을 만큼, 우리가 깨어 있는 세상에서 이 물질의 몸으로 형상을 보고, 소리를 듣고, 냄새를 알고, 맛을 알고, 감촉을 아는 데 마음이 쏠려 있을 때, 그런 마음 상태에서는 앞서 말한 그런 형상, 누군가의 모습을 그려 내지도 못하고, 자기 모습을 그려 내어 다니지도 못합니다.

එහෙම හීනෙන් ගමනක් යන විදිහට හැබැහින් දැන් ඇත් එක පියන් ටක් ගාලාමයි යනවා ඒ වගේ කියලා එහෙම එකක් කරන්නත් බැහැ. එහෙනම් ඒක සමාධියට පත් වෙලා ගැඹුරු පැත්තකට යන්න ඕනේ. හැබැයි එපධියක් මොකුත් නැති ඕනම කෙනෙකුට හීන පේනවා.

꿈에서 길을 가듯이 깨어서 '이제 한 걸음에 휙 간다' 하는 것도 하지 못합니다. 그러려면 samādhi 에 들어 깊은 쪽으로 가야 합니다. 그런데 samādhi 가 전혀 없는 누구에게나 꿈은 보입니다.

දැන් මෙතන්දි අපි දකින එක පැත්තක් තියෙනවා.

여기서 우리가 보는 한 면이 있습니다.

අපේ මනේන්ද්‍රිය කියන කොටසේ එක්තරා ස්වභාවයක් තියෙනවා ගති ලක්ෂණයට අනුකූලව ගති රුවක් මැවෙන්න.

우리 manindriya 라는 부분에는, 성향(gati)에 맞추어 성향의 모습이 그려지는 어떤 성질이 있습니다.

ගති හඬ ගති ගුණ ගති රුව මේවා එක අත්වැල් බැඳගත්ත දහම් තුනක්.

성향의 소리, 성향의 품성, 성향의 모습 — 이것들은 서로 손을 맞잡은 세 가지 이치입니다.

හිතට යම් හැඟීමක් එනකොටම ඒ හැඟීම ගති ගුණයට වැටෙනවා. හොඳ ගති ගුණයක් හෝ නර ගති ගුණයක්.

마음에 어떤 느낌이 오자마자 그 느낌은 성향으로 떨어집니다. 좋은 성향이든 나쁜 성향이든.

ඊට අනුකූලව ඔහුට ගති රුවක් නැතිවා. ඒ ගති ගුණයේ ස්වභාවය තමයි අනුකූල ගතිරුව.

그에 맞추어 그에게 성향의 모습이 생깁니다. 그 성향의 성질이 곧 그에 맞는 모습입니다.

ඉතින් මේක මම කරන එකක්වත් අනික් කෙනෙක් කරන එකක්වත් කවුරුවක් කරන එකක් නෙමෙයි ගති ගුණය උරුමය

그래서 이것은 내가 하는 것도, 다른 사람이 하는 것도, 누가 하는 것도 아닙니다. 성향의 물려받음입니다.

උරුම ගති හරුවක් තියෙනවා. ඒක විද්‍යාමාන ක්‍රමය. අන්න ඒ ගති රුවය හැඩිය මොකක්ද ඒක තමයි අපේ රූපයේ තියෙන්නේ.

물려받은 성향의 모습이 있습니다. 그것이 드러나는 방식입니다. 그 성향의 모습이 어떤 꼴이냐, 그것이 바로 우리 몸의 모습에 있습니다.

හැම තැනකම මැවිලා හැදිලා පේන රූප ගති ගුණයට අනුකූලවම මිච්ච ගති රූප මේක හිතක තිබෙන එක්තරා විචිත්‍ර සාවයක් හිගන්න බැරි අති සියුම් තැනක්.

어디서나 그려지고 만들어져 보이는 형상들은 성향에 꼭 맞게 그려진 성향의 모습입니다. 이것은 마음에 있는 어떤 오묘한 성질, 헤아릴 수 없는 지극히 섬세한 자리입니다.

මෙන්න මේ ස්වභාවය තුළින් රූප බලන ආසාව සබ්ද බලන ආසාව ගන්ධ බලන ආකහාණය කරන ආසාව රස බලන ආසාව ඒ පහද ලබන ආසාව තියෙනකොට ඒ ගති ලක්ෂණයක් අපිට කාම ගති ලක්ෂණයක් පහළ වෙනවා. කාමාස්වාදයන් වදීමට අවශ්‍ය මානසිකත්වයක ස්වභාවයක් පහළ වෙනවා. මෙන්න මේ කාමක ගතිය කාම ගතිය මෙන්න

바로 이 성질을 통해, 형상을 보려는 욕망, 소리를 들으려는 욕망, 냄새를 맡으려는 욕망, 맛을 보려는 욕망, 감촉을 얻으려는 욕망이 있을 때, 우리에게 kāma 의 성향이 나타납니다. kāma 의 assāda 를 누리는 데 필요한 마음 상태가 나타납니다.

වෙනවා. මෙන්න මේ කාමක ගතිය කාම ගතිය මෙන්න මේ ගතියේ ගතිරුව ඊට අවශ්‍ය ඇසක්, කනක්, නාසයක්, දිවක්, කයක් ඊට අනුකූලව නිර්මාණය කිරීම

바로 이 kāma 의 성향, 이 성향의 모습이 그에 필요한 눈, 귀, 코, 혀, 몸을 그에 맞추어 만들어 내는 것 —

මෙන්න මේකට නිර්මානාත්මක මානසික හැකියාව නිසා. මානසික කියන්නේ හිතෙන් හිතනවා නෙමෙයි. හැඟීමේ හැකියාව සංඥාවක් තියෙනවා, සංඥාවක් ඇති වෙනවා තියෙන්නේ ගති ලක්ෂණයක් තියෙනවා. මෙන්න මේ හිතක පහළ වෙන ගති ලක්ෂණය ගතිරුවක් හදනවා අනුකූලව.

이것은 만들어 내는 마음의 능력 때문입니다. 여기서 마음이라 함은 머리로 생각하는 것이 아닙니다. 느끼는 능력, saññā 가 있고, saññā 가 생기는 데에는 성향이 있습니다. 마음에 나타나는 이 성향이 그에 맞게 성향의 모습을 만듭니다.

ඒක තමයි ගතිය හැටිය.

그것이 성향이 작용하는 방식입니다.

ගතියේ ගතිරුව තමයි අපි මේ සූක්ෂම විදිහේ ශරීර ක්‍රියාවලියක් සකස් කරන්න. ඒක පවත්වන්න. ඒක තමයි සියල්ලෙන් පූර්ණව සකස් වෙන්නේ. මේක අපි දැනගැන ඉන්න අවශ්‍ය නැහ.

성향의 모습이 바로 우리의 이 섬세한 몸의 작용을 갖추고 유지하게 합니다. 그것이 모든 것을 온전히 갖추어 줍니다.

වෙන්නේ. මේක අපි දැනගැන ඉන්න අවශ්‍ය නැහ. දැනගෙන කරන වැඩ එකක් ඇති කරපු ගති ලක්ෂණය නිර්මාණය කරලා දෙන එක තව එකක්.

이것을 우리가 알고 있을 필요는 없습니다. 알고서 하는 일은 하나이고, 만들어진 성향이 그것을 만들어 주는 것은 또 다른 일입니다.

මෙන්න මේ යම්කිසි ගති ලක්ෂණයක් ඇති කරලා දෙන්නේ කවුද? අපි විසින්ම හිතලා කියලා කරලා ගත්ත දේ තුළින්මයි. ඒ තුළින්ම ඔය කියන ගති ලක්ෂණය ඇති කළේ.

이 성향을 만들어 주는 이는 누구입니까? 우리 스스로 생각하고 말하고 행한 것을 통해서입니다. 바로 그것을 통해 그 성향을 만들었습니다.

ඇති කරපු ගති ලක්ෂණය අපි හිතුවේ කොහොමද? කිව්වේ කොහොමද? කෙලේ කොහොමද? මොනවට අනුකූලවද? ඊට අනුකූලව ගති ලක්ෂණය කිව්වේ අපිට පහළ වෙන්නේ.

만들어진 성향 — 우리가 어떻게 생각했고, 어떻게 말했고, 어떻게 행했는가? 무엇에 맞추어서였는가? 그에 맞추어 성향이 우리에게 나타납니다.

මෙන්න මේක තමයි අපි භව කිව්වේ. යම් භවකට පත්වුණා.

바로 이것을 우리는 bhava 라고 했습니다. 어떤 bhava 에 이르렀다는 것입니다.

අන්න භව කියලා කියන්නේ හිතක් නෙමෙයි. භව කියන්නේ ඔන්න ඔය කියන ගති ලක්ෂණයක්. මෙන්න මේ භව හේතු වන භව පච්චයා ජාති කියන ක්‍රමෙන් තමයි ජාතිය පහළ කරන්නේ. සිද්ධාන්තය ලෝකයි.

bhava 라는 것은 마음이 아닙니다. bhava 는 바로 그 성향입니다. 이 bhava 가 원인이 되는 bhava-paccayā jāti 라는 방식으로 jāti(태어남)가 나타납니다. 그것이 세상의 원리입니다.

කාම භව නිසා කාම ජාති. කාම බව විවිධාකාරයි. විවිධාකාර කාම බව නිසා විවිධාකාර කාම ජාති පහළ වෙලා.

kāma-bhava 때문에 kāma-jāti 가 있습니다. kāma-bhava 는 여러 가지입니다. 여러 가지 kāma-bhava 때문에 여러 가지 kāma-jāti 가 나타났습니다.

එහෙනම් භව අංශයද භවයට අනුකූල රූපය නැහම් ගතියට අනුකූල රූපය ඒ ආකාර.

그러니 bhava 에 맞는 형상, 성향에 맞는 형상이 그런 식으로 나타납니다.

අපි කැමති වුනත් අකැමැති වුනත් කරන දෙයක් නැහ. ගතියට අනුකූල රූපය නිර්මාණය කිරීම තමයි ඒ ස්වභාවය. මෙන්න මේ නිසා තමයි ලෝක සත්වයා සූක්ෂම ඉන්ද්‍රිය පද්ධතියකෙන් පහළ වෙන්නේ.

우리가 좋아하든 싫어하든 어쩔 수 있는 일이 아닙니다. 성향에 맞는 형상을 만들어 내는 것, 그것이 본성입니다. 그래서 세상 중생은 섬세한 감관 체계를 지니고 나타납니다.

එතකොට මෙන්න මේ පහළ කරන හැම එකක්ම ඔය ගති ලක්ෂණෙන් උදය අංගම කරලා දෙනවා. ඇහැ, කන, නාසය, දිව, කය ඒවට අවශ්‍ය කරන්නා වූ පරිසරය තුළ අවශ්‍ය කරන පෝෂණය අරගෙන ඒකෙන් උදා කරලා දෙනවා. මතු කරලා දෙනවා. සකස් කරලා දෙන ක්‍රමය.

그러면 이렇게 나타나는 모든 것을 그 성향이 udaya 하게 해 줍니다. 눈, 귀, 코, 혀, 몸, 그리고 그것들에 필요한 환경 속에서 필요한 영양을 가져와 그것으로 일으켜 주고, 드러내 주고, 갖추어 주는 방식입니다.

හිත කරන එකක් නෙමෙයි අර ගති ලක්ෂණය ඉන්නා මතු කරන දෙයක්. අපි ඉනවට කර්ම ශක්තිය කියලා. ගති මතු කරන ශක්තියට කියනවා කර්ම ශක්තිය.

마음이 하는 것이 아니라 그 성향이 드러내는 것입니다. 우리는 그것을 kamma 의 힘이라고 합니다. 성향을 드러내는 힘을 kamma 의 힘이라고 합니다.

මෙන්න මේ ශක්තිය මතු කරලා දුන්නාහම උදේගම වුනහම ඒ ශක්තිය කෙටෙක් දුරට කුමල දෙයක් ලබා ගැනීමටද අවධානය යොමු කරලා මතු කරලා ශක්තිය ගොඩනාගලා තිබුනේ.

이 힘이 드러나 udaya 하게 되면, 그 힘은 어느 만큼, 무엇을 얻는 데 주의를 두고 쌓였었는가에 따릅니다.

මන වටන රූපයක් ආශ්වාදය විඳීම සඳහා ගොඩන්නගාගන්න. මන ශබ්දයක්, ගන්ධයක්, රසයක්, ස්පර්ශයක් ආශ්වාද වෙන මට්ටමට ගොඩනගාගන්න තමයි මේකේ මූලික බලාපොරොත්තු.

마음에 드는 형상의 assāda 를 누리려고 쌓은 것입니다. 마음에 드는 소리, 냄새, 맛, 감촉이 assāda 가 되는 수준까지 쌓는 것, 그것이 이것의 근본 바람입니다.

අන්න ඒ බලාපොරොත්තුව මුල් කරගෙන තමයි ඒකට අවශ්‍ය කරන පරිසරයට ශක්තිය ගොඩනැපි.

그 바람을 바탕으로, 거기에 필요한 환경을 향해 힘을 쌓았습니다.

මෙන්න මේ ගොඩනගාපු ශක්තිය ක්‍රියාත්මක වෙන්නේ කවද හරි අන්න ඒ බලාපොරොත්තුට අවශ්‍ය ප්‍රමාණය ඉක්ම නොයන ඒ ප්‍රමාණයට සමවෙන පරිදි.

이렇게 쌓인 힘은 언제나 그 바람에 필요한 만큼을 넘지 않고 그만큼에 꼭 맞도록 작용합니다.

එහෙනම් රූපයක් පෙනෙන මට්ටමට ඇහැ. ඒකට ඝෝන කරගන්න පුළුවන් මට්ටමට රූපයක්. ඒ ඒ ගති ලක්ෂණයට අනුකූල පට පහළ වෙනවා.

그러니 형상이 보이는 정도만큼의 눈, 그 눈이 받아들일 수 있는 정도만큼의 형상 — 저마다의 성향에 맞게 나타납니다.

ගති ලක්ෂණය දූෂය නම් ඒ ගති ලක්ෂණයේ දූසය ගති ලක්ෂණයත් එක්කලා සම්බන්ධ වෙලා දෙක කලන් වෙනවා. දූසිය ගතියයි ආශ්වාද විදීම සඳහා නිර්මාණය කර ගැනීමේ ගතියයි. මේ දෙකම වෙනවා.

성향이 더럽혀졌다면, 그 성향의 더러움이 성향과 함께 엮여 둘이 섞입니다. 더럽혀진 성향, 그리고 assāda 를 누리려고 만들어 내는 성향. 이 둘이 함께 일어납니다.

යමක් නිර්මාණය කර ගැනීමේ ආශ්වාදයට හිත හිටපුහා එහි ඇළුම් කිරීම යම්තාක් බලවත්ද ඒ බලවත් වෙන තරමටම ඔහු ඒක මොන කාලින් හරි ලබන්න බලාපොරොත්තු වෙනවා.

무언가를 만들어 내는 assāda 에 마음이 머물러 있을 때, 거기에 대한 집착이 강할수록 그만큼 그는 언젠가는 그것을 얻으려 합니다.

සමහර වෙලකට අයුක්තයෙන් අසාධාරණයෙන් අවැලා අනුදවලා හිංගි හින්සා කරලා ලබන්න බලාපොරොත්තු වෙනවා. [උගුර කෑරීම]

때로는 옳지 않게, 부당하게, 속이고 괴롭히고 해쳐서라도 얻으려 합니다. [헛기침]

එහෙනම් යුක්තයෙන් සාධාරණත්වයෙන් ධර්මයෙන් කියලා ලබන්න බලාපොරොත්තු වෙන්නේ. මෙන්න මේ යම්කිසි ක්‍රමයකින් ගන්නකොට එක්කෝ ඒ ලබන්න බලාපොරොත්තුව වෙච්ච ක්‍රමයට ඕනේ.

아니면 옳게, 공정하게, dharma 에 맞게 얻으려 합니다. 이렇게 어떤 방식으로 얻을 때, 얻으려던 그 방식에 따라,

ඒ මානසිකත්වය දූෂ්‍ය භාවයට හෝ ප්‍රන්න භාවයට පත්වෙනවා.

그 마음은 더럽혀지거나 맑아집니다.

ඒක බළු විදිහට දුසේ වුනොත් එහෙම අර ගති ලක්ෂණයේ ගතිය නිකන්ම ගතිය නෙවෙයි බළු ගතියක් වෙනවා. අන්න එතකොට භව මොකක්ද? බළු බව එහෙනම් බළු බවෙන් හටගන්න ජාති බළු ජාති මිසක් වෙන ඒවා නෙමෙයි. මොකද බළු විදිහට දූසේ වෙච්ච එක ඒ වගේම උල් වෙච්ච හොම්බක් ඒ විදිහටම ඇඟක් ඒකට ගැලපෙන විදිහේ ඇඟක් ඇතුව හටගන්න ගතිරුවක් හටගන්නවා. ඒ ගතිරුව හැටියට කියනවා බළු ගතිරුව බල්ලගේ රුව අන්න බළු ගතිය රුව ඒකයි.

그것이 개처럼 더럽혀진다면, 그 성향은 그냥 성향이 아니라 개의 성향이 됩니다. 그때 bhava 는 무엇입니까? 개의 bhava 입니다. 그러면 개의 bhava 에서 생기는 jāti 는 개의 jāti 일 뿐 다른 것이 아닙니다. 왜냐하면 개처럼 더럽혀진 것이, 그처럼 뾰족한 주둥이와 그에 걸맞은 몸을 지닌 성향의 모습을 일으키기 때문입니다. 그 성향의 모습을 개의 모습이라 합니다. 개의 성향의 모습이 바로 그것입니다.

ආකාරය විදිහට අරගෙන ඒකෙන් ජනිත කරනකොට අපි දන්නේ නැහැ. ගතිය පහළ කළා නිසා හැදුවේ අපි නෙමෙයි. අන්න ඒ පහළ කරපු ගතිය ශක්තිය පහළ

그런 방식으로 받아서 그것으로 생겨나게 할 때 우리는 모릅니다. 성향을 일으켰기에 만들어진 것이지, 우리가 만든 것이 아닙니다.

නෙමෙයි. අන්න ඒ පහළ කරපු ගතිය ශක්තිය පහළ වුණේ එබන්දක් නඉපදවන්න නිසා එබඳු සුවක් අන බොන දෙන්න ඉපදුනා මිසක් වෙන එකක් නඉපදවන්නේ නෑහැ ඒ ගතිය තියෙනවා. ඒ ගතිය

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

නඉපදවන්නේ නෑහැ ඒ ගතිය තියෙනවා. ඒ ගතිය තුළින් පැවැත්ම යම්තාක් ගෙනියනවද බැලීම ඇසීම ආදී ක්‍රියාකාරී ඔක්කොම ලබාදීමට හේතුකාරක වෙලා දූෂය නම් දූෂය විදිහට හෝ ප්‍රසන්න නම් ප්‍රසන්න විදිහට ලබන්න හෝ අනුකූල වන්නාව තත්ත්වයෙන් උපදිනවා. ජාතිය පහළ කරනවා. අන්න පහළ කරපු ජාතියක් හටගන්නේ ඔන්න ඔය ක්‍රමය.

그 성향이 있습니다. 그 성향으로 존재를 이어 가는 한, 보고 듣는 등 모든 작용을 주는 원인이 되어, 더럽혀졌으면 더럽혀진 대로, 맑으면 맑은 대로 얻도록 그에 맞는 상태로 태어납니다. jāti 를 나타냅니다. 나타난 jāti 가 생기는 것은 바로 그런 방식입니다.

එහෙනම් මේ ආශ්වාදය පස්සේ යන්න ස හදාගත්ත සියලුම ජාති වල ස්වභාවය මොකක්ද?

그렇다면 이 assāda 를 쫓으려고 만든 모든 jāti 의 본성은 무엇입니까?

ඔය විදිහට උදයංගමයක් වෙලා කාලහගමය කියලා ඒ ආශ්වාදය ලබා ගැනීමට අවශ්‍ය කරන මට්ටමට ඒ මට්ටමට සීමා කරලා ඒක ඇති බවට පත්වෙනවා.

그렇게 udaya 하여, 그 assāda 를 얻는 데 필요한 수준까지, 그 수준으로 한정되어 존재하게 됩니다.

ඊට පස්සේ ආශ්වාද විඳින අවස්ථාවට ඒක ගෝචර වෙනවා. හැබැයි ඒකේ ස්වභාවයක් තියෙනවා සදා කර ආශ්වාද විදිහට එයා පත් කළේ නැහ.

그 뒤 assāda 를 누리는 단계에서 그것이 대상이 됩니다. 그런데 그것에는 본성이 있어서, 그를 영원히 assāda 를 누리게 해 주지는 않습니다.

ශක්තියකින් ගොන්නපු දේ සීමා සහිත නිසා ඒ ශක්තියට අනුකූලව කාලය ගෙවිලි යනකොට ඒකත් ආදීනව සත්‍යයට හෙවත් වැයෙන තත්ත්වයට පත් වෙනවා. ඒ ආශ්වාද කාල සසීමාව කෙළවර වෙච්චහම ඒක පවත්වන්න විදිහක් නෑහැ. හේතුවේ බලය ඉවරයි. එහෙනම් ඵලය පැවැත්තුවේ හේතුව නිසා මිසා නිකන් නෙමෙයි. ඒ නිසා හේතුව කෙළවර වෙච්චහම ඵලය පවතින ඵලය කෙළවර වනවා ගෙනා මරණය

힘으로 쌓은 것은 한계가 있으므로, 그 힘에 따라 시간이 흘러가면 그것도 ādīnava 의 진실, 곧 닳아 없어지는 상태에 이릅니다. 그 assāda 의 시간 한계가 끝나면 그것을 유지할 길이 없습니다. 원인의 힘이 다했습니다. 결과는 원인 때문에 유지되었을 뿐 그냥 유지된 것이 아닙니다. 그래서 원인이 끝나면 유지되던 결과도 끝납니다. 그것이 죽음입니다.

මෙන්න මේ විදිහට හටගත්ත දෙයක් ඔය ආකාරයෙන් උදා වෙන්නේ නිකන්.

이렇게 생겨난 것은 그런 식으로 그냥 일어나지 않습니다.

ඒකට උදාරීමට අවශ්‍ය කරන අපි සප යන්න ඕනේ. කවුරු හෝ සපයෙලා දෙන්න ඕනේ. මෙන්න මේ සපයලා දෙන වැඩපිල්ලක් තුළින් මේක ඔය නගාසිව ගන්න ඕනේ.

그것이 일어나는 데 필요한 것을 우리가 마련해야 합니다. 누군가 마련해 주어야 합니다. 이렇게 마련해 주는 과정을 통해 이것을 일으켜 세워야 합니다.

ඇහැ නිකන් හම්බ වෙන්නේ නැහ. රක්ෂණය කරන්න ඕනේ, පෝෂණය කරන්න ඕනේ. ඒකට අවශ්‍ය පෝෂණය දෙන්න ඕනේ. දුන්නහම තමයි ඒක වැඩගෙන අර ශක්තිය ක්‍රියාත්මක කරලා නැහැ ඇහැ වඩන්නේ. කන නාසය දිව කය ඔක්කොම වදන්න. එහෙනම් කයට

눈은 그냥 얻어지지 않습니다. 보호해야 하고, 길러야 합니다. 필요한 영양을 주어야 합니다. 주어야 그것이 자라고, 그 힘이 작용해서 눈을 키웁니다. 귀, 코, 혀, 몸도 모두 키우려면 그렇습니다.

කන නාසය දිව කය ඔක්කොම වදන්න. එහෙනම් කයට ආහාර දෙන්න ඕනේ. ජලය දෙන්න ඕනේ. අවශ්‍ය කරන සතර මහාභූතය ලං කරලා දෙන්න ඕනේ. සතර ධාතු ලං කරලා දෙන්න ඕන. ඒ ලං කරලා දීමේ වැඩ පිළි නොකළොත් එහෙම අර කය මැරෙනවා. පවත්වනට

그러니 몸에 음식을 주어야 합니다. 물을 주어야 합니다. 필요한 네 mahābhūta 를 가져다주어야 합니다. 네 dhātu 를 가져다주어야 합니다. 그 가져다주는 일을 하지 않으면 그 몸은 죽습니다. 유지하려면 그래야 합니다.

නමුත් කය අපිට අවශ්‍ය දෙයක් වුන නිසා ඒ ගතිය එහට අනුකූල අපිත් මානසිකත්වය ඒ අනුකූල නිසා ඒ බල කය පවත්වා ගැනීමට අපිට ඕනකම තියෙන නිසාම අපි කය මැරෙන්න දෙන්නේ නැහැ හැදුනහම.

그러나 몸은 우리에게 필요한 것이 되었기에, 그 성향이 거기에 맞고 우리 마음도 거기에 맞기 때문에, 그 몸을 유지하고 싶기 때문에, 생겨난 뒤로는 몸이 죽게 두지 않습니다.

ඒ ජීවත් කිරීමේ ශක්තියට අවශ්‍ය ආධාර උපකාර අපි හිත හිතා ගොඩනගනවා.

살게 하는 그 힘에 필요한 도움을 우리는 궁리하고 또 궁리해서 쌓습니다.

හිත හිතා ගොඩනගලා හිනා හිතාම කවනවා පවනවා ඔක්කොම දෙනවා. ඒකෙන් මොකක්ද කරන්නේ සතර ධාතුව ආපෝ ධාතුව, තේජෝ ධාතුව, වායෝ ධාතුව, පඨයෝ ධාතුවකෙන් ධාතු හතර උත්සාහයෙන් වීර්ියයෙන් ගොඩනගලා හදලා එදා කරලා දෙනවා.

궁리해서 쌓고, 궁리해서 먹이고 마시게 하고 모두 줍니다. 그것으로 무엇을 하느냐면, 네 dhātu, 곧 āpo-dhātu, tejo-dhātu, vāyo-dhātu, pathavī-dhātu 네 가지를 애쓰고 viriya 를 들여 쌓아 마련해 줍니다.

මෙන්න මේ දීම වෙහෙදින් අපි කරනවා.

이 주는 일을 우리는 수고롭게 합니다.

කන්න දෙන එක සැප නෑ. ඒක වෙහෙසක්. හරි හම්බ කරන්න මහත් වෙන එක වෙහෙසක්. හැබැයි කයෝ නෑ කියන්නා වූ ආශ්වාද මට්ටමේ ඉඳගෙන ඒ වෙහෙස බලන්නේ නැතුව ඒ දුක විඳ විඳා ඒකට අවශ්‍ය ලං කරලා තියෙනවා. උදයන්ගේ මෙහට නැගී සිටීමට පැවැත්වීමට අවශ්‍ය කරන දේ ලං කරලා දෙනවා වෙහෙසින්. හැබැයි වෙහෙස වෙහෙසක් හැටියට ගන්න නෑහ නමුත් විදින්නේ වෙහෙසක්.

먹여 주는 것은 즐거움이 아닙니다. 그것은 수고입니다. 벌어들이느라 애쓰는 것도 수고입니다. 그런데 몸이라는 assāda 의 수준에 머물러 그 수고를 보지 않고, 그 괴로움을 겪고 또 겪으며 필요한 것을 가져다 놓습니다. 일어나 서 있고 유지되는 데 필요한 것을 수고로 가져다줍니다. 그런데 수고를 수고로 여기지 않습니다. 그래도 겪는 것은 수고입니다.

ඊට පස්සේ බලාපොරොත්තුව ඉක්ම යන තැනට වැටෙනවා. අත්තංගමේන් ආදීන වලට එනකොටම. අනේ මම මෙහෙම නොබෙනෙන්න නැහැක් බලාපොරොත්තු වුණේ නැහ. කැත වෙච්ච එකක් මෝරපු එකක් බලාපොරොත්තු වුණේ නෑ. තරුණ වයසය තරුණ සත්වයට ගැලපෙන විදිහට මට ආශ්වාදයන් විඳින්න බලාපොරතු ඉන්දිය පද්ධතියකි මම බලාපොරොත්තු වුණේ. එඳු වැහැ, කනක්, නාසයක්, දිවක් හයක් මම බලාපොරොත්තු වුණේ. නමුත් මේ වැහැරෙනවනේ.

그 뒤 바람을 넘어서는 자리로 떨어집니다. atthaṅgama 를 거쳐 ādīnava 에 이르자마자 이렇게 됩니다. '아, 나는 이렇게 되기를 바란 게 아니었는데. 추해진 것, 늙어 버린 것을 바라지 않았다. 젊은 나이에, 젊은 존재에게 걸맞게 assāda 를 누릴 감관 체계를 나는 바랐다. 그런 눈, 귀, 코, 혀, 그 여섯을 바랐다. 그런데 이것이 시들어 가는구나.'

මේ ගෙවිලා යනවා මේ. අනේ ගෙවෙන්න එපා වැහැරෙන්න එපා කිවලට හරියන්නේ නැහ. ඒකට උරුමේ වෙනවා. මෙන්න ධර්මතාවය.

이것이 닳아 갑니다. '닳지 마라, 시들지 마라' 해도 소용없습니다. 그것을 물려받습니다. 이것이 dharma 의 이치입니다.

මෙන්න මේක තමයි ලෝකේ ධර්ම ස්වභාවය. ලෝකේ ධර්ම හැටිය. ධර්මතාවය කිගියේ ලෝකේ යමක් හටගන්නේ කොහොමද? කුමල ආකාරයෙන්දී දැරීම ආරම්භ කළේ. එසේ දරා හිටින්නේ ඇයි? වෙනස් වීමට ගෝචර වෙන්නේ ඇයි? ඒක වැනසෙන්නේ ඇයි?

바로 이것이 세상의 dharma 본성입니다. 세상의 dharma 방식입니다. dharma 의 이치라고 한 것은 이것입니다. 세상에서 무엇이 어떻게 생겨나는가? 어떤 방식으로 지탱되기 시작했는가? 왜 그렇게 지탱되는가? 왜 변화의 대상이 되는가? 왜 그것이 무너지는가?

ඒකට අවශ්‍ය කරන දරාපු යමක් තියෙනවා එසේ දරන්න. දරාපු දේට අනුකූලව තමයි දරාපු දේවල වෙනස් වීමට අනුකූලව තමයි ඒකේ වෙනස්කම් වෙන්නේ. ගොඩනැගෙන්නේ ගොඩනැගිලා විද්‍යාමානව පවතින්නේ වැහැරිලා යන්නේ,ැනසිලා යන්නේ ඒරුමාව යනුව මිසක් අපිට ඕනවට අපිට කැමැත්තලා නෙමෙයි. මෙන්න මේ නිසා කියන අපි කැමැත්තට අනුකූලව පවතින ලෝකයක් නෑහැ. ධර්මතාවයට අනුකූලව විද්‍යාමාන වෙන ලෝකයක්.

그것을 그렇게 지탱하는 데 필요한, 지탱하는 무엇이 있습니다. 지탱한 것에 맞추어, 지탱한 것들의 변화에 맞추어 그것의 변화가 일어납니다. 쌓이고, 쌓여 드러나 있고, 시들어 가고, 무너져 가는 것은 그 물려받음에 따를 뿐, 우리가 원하고 좋아해서가 아닙니다. 그래서 우리 뜻대로 유지되는 세상은 없습니다. dharma 의 이치에 맞게 드러나는 세상입니다.

ලෝකයේ ධර්මතාවයට අනුකූලව විද්‍යාමාන වෙනවා මිසා කැමැත්ත අනු විද්‍යාමාන වෙන්නේ නැහ. හැබැයි මෙච්චර කාලය තුළ අපි උත්සාහ කරන්නේ වෛද්‍යවරු උත්සාහ කරන්නේ ඒ ධර්මතාවයට විරුද්ධව සතන් කරලා. කැමැත්තට අනුකූලව පවත්වන ලෝකයා ගොඩනගන්නා.

세상은 dharma 의 이치에 따라 드러날 뿐, 바람에 따라 드러나지 않습니다. 그런데 이토록 오랫동안 우리가 애쓰는 것, 의사들이 애쓰는 것은 그 dharma 의 이치에 맞서 싸워서 바람대로 유지되는 세상을 세우려는 것입니다.

ලෝකේ කවක්ද හටගත්ත එදා පටන්වත් එක ජාතිය වෛද්‍යවරු ඉඳලා තියෙනවා. අදත් ඉන්නවා. ඒ වගේ නොයෙක් ආකාරයක මේ කය හදලා දෙන්න ව්‍යායා අරමවා ඉස්සරත් තිබුණා අදත් තියෙනවා. ඉතිහාස ගත කරන්න ඕන අපි අවුරුදු දහස් ගාන්ධ ඉස්සෙල්ලා බලුවහමත් ඒගොල්ලොත් වಾಯයා කරලා තියෙනවා.

세상이 생겨난 그날부터 의사들은 있었습니다. 오늘도 있습니다. 그처럼 갖가지로 이 몸을 만들어 주는 운동도 예전에 있었고 오늘도 있습니다. 역사를 거슬러 수천 년 전을 보아도 그들도 운동을 했습니다.

ඒ අපි පාරම්පරිකවත් කියනවා කය හදන ව්‍යායාම පුම්බනේ ඒවා අරවන්ම කටය ඇතිවවා කියලා එක ජාතිය.

우리 전통에서도 몸을 만드는 운동, 몸을 부풀리는 그런 것들로 몸을 키운다는 이야기가 있습니다.

ඉතින් බොඩි බිල්ඩින් කියයි මේවා මැගි එක හදනවා. නමුත් එක බොඩි බිල්ඩින් කියන එකත් හද නෑ. එදා හදපු අයත් අද නෑහැ අද අය හැරිලා ගිහිල්ලා. අවුරුදු 80ි බිල්ලේ කය

그래서 body building 이라며 근육을 만듭니다. 그러나 body building 으로도 [몸을 지키지] 못합니다. 그때 몸을 만든 사람들도 오늘 없고, 오늘 사람들도 시들어 갔습니다.

හැරිලා ගිහිල්ලා. අවුරුදු 80ි බිල්ලේ කය බලපු හාම පේනවා. අවුරුදු 8ති බොරපු කපන් කරනවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

තරුණ කාලේ පුම්බාගේ නිදසනම් අන්තිමට වැහැලා ගිය එකක් බැලී හැ. තව ටික කාලයක් ගියාම ඇට කට බැලි හැගේ ඒකත් දිරිලා යනවා බැලිය. එහෙනම් ධර්මතාවයට සතන් කරලා ධර්මතාවය ජයගත්තා කිසිම කෙනෙක් මේ ලෝකේ පහළ වෙලා නැහ. මොකද හේතුව? ඒ ධර්මතාවයක් කියන්නේ ඕකයි.

젊을 때 부풀렸던 근육이 끝내 시들어 버린 것을 보십시오. 조금 더 지나면 뼈와 살, 그것도 삭아 가는 것을 보십시오. 그렇다면 dharma 의 이치와 싸워 그것을 이긴 사람은 이 세상에 하나도 나타나지 않았습니다. 왜인가? dharma 의 이치라는 것이 바로 그것이기 때문입니다.

ඒක සනාතනික ධර්මතාවය සදාතනික ධර්මතාවයක්. ඒ ධර්මතාවය ස්වභාවයමක්ද? ඒ ස්වභාවය එහෙමවත්මයි.

그것은 sanātana, 영원한 dharma 의 이치입니다. 그 이치의 본성은 무엇인가? 그 본성은 늘 그대로입니다.

මෙන්න මේකට කියනවා ධර්ම නියමය.

이것을 dharma-niyāma 라고 합니다.

ඔය නියමය කඩ කරපු කෙනෙක් මේ ලෝකේ නැහ. නියමය වෙනස් කරන්න පුළුවන් කෙනෙක් මේ ලෝකේ නැහ. ලොව්තුරා බුදු වුණා කිව්වත් කයට වෙන්න තියෙන හදී ඔය ටිකම වුණා. එහම් ලොව්තුරා බුදු වුනත් නියමය වෙනස් කරන්න බැ.

그 법칙을 깬 사람은 이 세상에 없습니다. 그 법칙을 바꿀 수 있는 사람도 이 세상에 없습니다. lokuttara 의 부처님이 되셨어도 몸에 일어날 일은 그대로 일어났습니다. 그러니 부처님이 되셔도 법칙은 바꿀 수 없습니다.

ඒන් මෙහා කාරුවක් ගැන කතා කරන්න දෙයක් ඇත්දෙන්නවා. පුළුවන්කමක් මෙච්චර කල් වෙලත්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඇත්දෙන්නවා. පුළුවන්කමක් මෙච්චර කල් වෙලත් නෑහ. එහෙනම් වෙන්න හේතු නැහ. මෙන්න මේක දැනගත්තා නම් අපි දකිනවා ධර්මය වෙනස් වෙන්න හේතු නැ.

이토록 오랜 시간이 지났어도 그럴 수 있었던 적이 없습니다. 그렇다면 그렇게 될 까닭이 없습니다. 이것을 알았다면 우리는 dharma 가 바뀔 까닭이 없음을 봅니다.

හැබැයි ධර්මය කියලා පොත් වල ලියාගත්ත පද වෙනස් කළ හැ ඕනේ මත දාන්න පුළුවන්. හැබැයි ධර්මය කියන්නේ ඒවා නෙමෙයි. ඔය පුෂ්කල පොත ලියා තිබිච්චක් නෙමෙයි ධර්මය කියන්නේ.

그런데 dharma 라며 책에 적어 놓은 낱말들은 바꿀 수 있고, 원하는 견해를 덧붙일 수도 있습니다. 하지만 dharma 는 그것이 아닙니다. 그 야자잎 책에 적혀 있는 것이 dharma 가 아닙니다.

ඒකෙත් ධර්මය තියෙනවා. මොකක්ද ධර්මය? පෘෂ්කලව පත හැදුවා උදේංගම කරන්න. අ සරලවල ටික අරගෙන සබලා ඔක්කොම කරලා හිටන් මැදලා ඔක්කොම කරලා එක්කෙනෙක් ගාන්න කෑලි කපලා ඔක්කොම කරලා පුස්කොල පොතක් නිර්මාණය කරලා. උදේංගම අවස්ථාව

거기에도 dharma 가 있기는 합니다. 그 dharma 가 무엇인가? 야자잎 책이 만들어져 udaya 하는 것입니다. 야자잎을 가져다 삶고, 펴고, 문지르고, 하나하나 조각으로 잘라서 야자잎 책을 만듭니다. udaya 의 단계입니다.

ඉතින් ඒ පුස්කලයේ තියෙන හය හත්තිය කොච්චරද ඊට අනුකූල කාලයක් ඒක බාහිර වන්නාවූ හදුරු කරදරට දුරු වෙුවේ නැත්නම් අවුවට වැසට පින්නට ගොදුරුවේ නැතුව ආරස්සකව තැබුවොත් අවුරුදුක් හරි 100ක් හරික් හරික් හරි තියෙන්නේ. අත්සන්දර. හැබැයි ටික කාලයක්

그 야자잎이 얼마나 튼튼한가에 따라 그에 맞는 시간 동안, 바깥의 해충과 위험을 피하고 햇볕과 비와 이슬에 노출되지 않게 잘 보관하면 한 해든 백 해든 그 이상이든 남아 있습니다.

තියෙන්නේ. අත්සන්දර. හැබැයි ටික කාලයක් කරන පරණ පුෂ්කල ආදීන ආස්වාදය ඒක ඉවරයි. අල්ලපුවහුවහම කැන්න මට ඕනේ දිරලා. දැන් පිටු පෙරිලන්න ඕනේ බොහොම පරිස්සරමය මොකද අල්ලුවොත් යම්ලුවක් කැඩෙනවා. මොකද ආදීන අවස්ථාවට කෑ. ඊට පස්සේ වන්නට කොයි වෙල හරි පොත්කල ඔක්කොම කුඩු වෙලා වැටන දවසක් එනවා කොච්චරක් වෙන්න හිටියා. නිස්සරයි.

그러나 얼마 지나면 오래된 야자잎 책은 ādīnava — assāda 는 끝났습니다. 만지면 삭아서 부스러집니다. 이제 책장을 넘기려면 아주 조심해야 합니다, 만지면 어딘가 부서지니까요. ādīnava 의 단계에 왔기 때문입니다. 그 뒤 언젠가는 책장이 모두 가루가 되어 떨어지는 날이 옵니다. 아무리 지키려 해도. nissaraṇa 입니다.

එහෙනම් හදපුස්කල පුතක් උදයංගම අත්තංගම ආශ්වාද ආදීනව නිස්සරණ කියන මෙන්න මේ ධර්මතාවයට අනුකූලව ඔය ක්‍රම රටාවට අනුකූලව ගෙවිලා වෙනසි යන්න.

그러니 만들어진 야자잎 책은 udaya, atthaṅgama, assāda, ādīnava, nissaraṇa 라는 이 dharma 의 이치, 이 질서에 따라 닳고 변해 갑니다.

අන්න ඒකේ ස්වභාවය ධර්මය කියන්නේ ඔන්න ඕකයි. පුෂ්කල පොතේ ධර්මය ඕකයි.

그것이 그 본성입니다. dharma 라는 것은 바로 그것입니다. 야자잎 책의 dharma 는 그것입니다.

ලිය තියෙන ඒවා මේ ලෝක සත්‍යය හදාගත්ත ප්‍රයෝගය යමක් යමක් පෙන්නන්න හදපු කාය විඤ්ඤක්ති වචී විඤ්ඤපති කියන දෙකෙන් කාය විඤ්ඤක්ති කියන කයෙන් පනවන ඒවා සඳහන් කරලා දුන්න මේ රූප මුල් කරගෙන එහෙනම් මේ බාහිර ලෝකේ දෙයක් මුල් කරගෙන අපි හිතෙන් ගත්තා මේ මේ විදිහ වයන්න කියන්න. මේ විදිහට ලිය. මෙහෙම හැඩ ගහලා එනම් හැඩයක් ගමු. මෙන්න මේ විදිහට ආලකහම මේකට වයන්න කියලා කියමු කියලා මිනිසු සම්මත කරගන්නා

적혀 있는 것들은 세상 중생이 만들어 낸 방편입니다. 무언가를 보여 주려고 만든 kāya-viññatti 와 vacī-viññatti 두 가지 가운데, 몸으로 표시하는 kāya-viññatti 로 적어 놓은 이 글자 모양을 바탕으로, 곧 바깥 세상의 무언가를 바탕으로 우리가 마음으로 정했습니다. '이것은 이렇게 읽자, 이렇게 쓰자, 이런 모양을 그리면 이렇게 읽자'고 사람들이 약속한 것입니다.

අයන්න කිව්ව මෙන්න මේකට ආයන්න නැ කියව මේකට මොනවාහරි මිනිස්සු සම්මතන හදාගත්ත එක ඕකේ ලියනවා. ඒක මිනිස්සුන්ගේ සම්මත කියන එකක් මිස ධර්මය කියන්නේ ඕක නෙමෙයි. ධර්මය පොඩ්ඩක් වෙනස් කරන්න බැ. මොකක්ද ධර්මය

'이것은 a 로 읽자, 이것은 ā 로 읽자' 하는 식으로 사람들이 약속해 만든 것을 거기에 적습니다. 그것은 사람들의 sammuti(약속)일 뿐 dharma 는 그것이 아닙니다. dharma 는 조금도 바꿀 수 없습니다.

පොඩ්ඩක් වෙනස් කරන්න බැ. මොකක්ද ධර්මය කිව්වේ? ඒ දේ යමක් නිසා ගොඩනැගෙනවද? ඒ ගොඩනැගිච්ච දේට මොන ශක්තියක්ද අවශ්‍ය වුණේ? ඒ ශක්තියේ ස්වභාවය කොහොමද? ගොඩනැගිච්ච දේක ක්‍රියාකාරීත්වය ඒ ශක්තිය ගෙවෙනවා. ඒ ශක්තිය යම්මක් දරලාා හිටියා රෝම වැඳිලා හිටියේ ශක්තියට අනුකූලව ගොඩනැගෙනවා. ඒ ශක්ති විශේෂයට අනුකූලව එකේ විද්‍යාමානයලා ශක්තිය ගෙවෙනකොට ගෙවිලා ශක්තිය කෙළවර වෙන්නට ඒක කෙළවරයි. මෙන්න ධර්මය.

dharma 가 무엇이라 했습니까? 그것이 무엇 때문에 쌓이는가? 쌓인 것에 어떤 힘이 필요했는가? 그 힘의 본성은 어떠한가? 쌓인 것이 작용하며 그 힘이 닳아 갑니다. 그 힘이 무언가를 지탱하고 있었고, 그 힘에 맞추어 쌓입니다. 그 힘의 특성에 맞추어 드러나 있다가, 힘이 닳아 다하면 그것도 끝납니다. 이것이 dharma 입니다.

මේක පොතක ලියලා හැලම වෙන් කිව්වා වෙනස් කරන්න පුළුවන් එකක් නෙමෙයි. කිසිම කෙනෙකුට ලොකුකමට පූජිවර වෙනස් කරන්න පුළුවන් එකක් නෙමෙයි. මෙන්න මේ කියන ධර්මතාවය

이것은 책에 적었다고, 따로 말했다고 바꿀 수 있는 것이 아닙니다. 어떤 사람도 위세를 부려 바꿀 수 있는 것이 아닙니다.

නෙමෙයි. මෙන්න මේ කියන ධර්මතාවය බුදුපියාණන් වහන්සේ ලෝකය යථාර්ථයෙන් අනික් අය ඕක බලන්නේ නැහැ. ආශ්වාද බලබලා ඉන්නවා මිසක් ඔය යථාර්ථය බලන්න නැති නිසා. අනික් අයට මේ ආශ්වාද පස්සේ යනකොට මානසිකත්වය වැහෙනවා.

바로 이 dharma 의 이치를 부처님은 세상의 있는 그대로로 보셨습니다. 다른 이들은 그것을 보지 않습니다. assāda 만 바라보고 있을 뿐 그 실상을 보지 않기 때문입니다. 다른 이들은 assāda 를 쫓을 때 마음이 덮입니다.

ධර්මය හැඟවෙනවා. ආශ්වාදයට යනක ආශ්වාද පස්සේ යන මානසිකත්වය දුරු කරලා. ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් බලන්න. මනස නිදහස් කරපුට පස්ෙ යමක ඇති ආකාරය පෙන්නහම ඔන්න ඔය ටික දැක්කා.

dharma 가 드러납니다. assāda 로 가는, assāda 를 쫓는 마음을 없애고 진실을 있는 그대로 보십시오. 마음을 풀어놓은 뒤 무엇이 있는 그대로 보이자, 바로 그것들을 보았습니다.

ලෝකේ යමක් මෙන්න මෙහෙමයි ධර්මතාවයෙන් හටගන්නවා කියන්නේ. උදයංගම අත්තංගම ආශ්වාද ආදීනව නිස්සරණ කියන. මෙන්න මේ චක්‍රියෙන් පිට පැනපු දෙයක් ලෝකේ නෑ. ඔන්න ඔය තුළයි දරන්නේ.

세상의 어떤 것이든 이렇게 dharma 의 이치로 생겨납니다. udaya, atthaṅgama, assāda, ādīnava, nissaraṇa 라는 이 바퀴에서 벗어난 것은 세상에 없습니다. 바로 그 안에서 지탱됩니다.

ඔයි වෙන දේ දරන්නේ නැ. මෙන්න මේ ටික දැක්කට පස්සේ ඒදු දෙයින් දරන ලෝකේ ඇයි අපි උස්සගෙන ඉන්නේ?

그것 말고 다른 것으로 지탱되지 않습니다. 이것을 본 뒤에, 그런 것으로 지탱되는 세상을 왜 우리가 짊어지고 있습니까?

ඒක හරිද? න්න ඒ ලෝකයෙන් අපිට සැනසුමක් දේ උස්සගෙන ඉන්නවා. ලක්ෂණය කර යුතු පෝෂණය කළ යුතු යමක් ඔන්නම්. හැදුනානම්. එහෙම නොකළොත් ඒක වෙහෙසක් පෙනවානම්.

그것이 옳습니까? 그 세상에서 위안을 얻는다며 짊어지고 있습니다. 보호하고 길러야 할 무언가가 생겼다면, 그렇게 하지 않으면 그것이 수고를 드러낸다면 말입니다.

පිපාසයෙන් ඉන්න බැහ වෙහෙසයි බඩිගිෙන ඉන්න බැහ වෙහෙසයි. මොනවාහරි කොහොමහරි කන්න දෙන්න වෙනවා.

목마른 채로 있을 수 없으니 수고롭고, 배고픈 채로 있을 수 없으니 수고롭습니다. 무엇이든 어떻게든 먹여야 합니다.

අපිම අපිම ගති ලක්ෂණයක් හොඳයි කියලා ගත්ත එක නිගමනය අපිටම දැනෙන්න ගොඩනැගිච්ච දේ අපිටම හිදවනවා.

우리 스스로 어떤 성향을 좋다고 받아들인 결론, 우리가 느끼려고 쌓은 것이 우리 자신을 찌릅니다.

අන්න ඒ වේදනා දෙවනවා. ඒ වෙලාවේදී ඒකන්න බැරුව යනවා. ආශ්වාදයක් බලාපොරොත්තුවෙන් ආදීනව කඳක් උස්සගත්තා.

그 아픔을 줍니다. 그때는 그것을 감당하지 못하게 됩니다. assāda 를 바라며 ādīnava 의 짐 덩이를 짊어진 것입니다.

ආදීනව කඳ උස්සන්නයා කවදාවත් පංචකම ආශ්වාදය ආශ්වාදය වටිනාදියන හැඟීමෙන් බලාපොරොත්තුව අත්හැරුණා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ආදීන මොකක්ද? ගොඩනැගෙන්න අවශ්‍ය කරන ශක්තිය නබෙවය මොකක්ද ආශ්වාදය පසේ හඹා යන මානසිකත්වය

ādīnava 는 무엇입니까? 쌓이는 데 필요한 힘을 만드는 것은 무엇입니까? assāda 를 쫓는 마음입니다.

ආශ්වාදය පසේ හඹා යන මානසිකත්වය අපි කෙළවර කරා නම් අර වගේ ආදීනව පොදියක් මතු කරන්නා වූ වැඩ පිළි ගොන්නැගෙන්නේ නෑ.

assāda 를 쫓는 마음을 우리가 끝냈다면, 그런 ādīnava 보따리를 드러내는 과정은 쌓이지 않습니다.

එහෙනම් සැප හොයාගෙන, දුක හොයාගෙන, උපේක්ෂාව හොයාගෙන දැනීම් මතු කර මේ රූප දැනීමක්, මේ ශබ්ද දැනීමක්, මේ ගන්ධ දැනීමක්, මේ රස දැනීමක්, මේ ස්පර්ශ දැනීමක්, මේ දැනෙනවා දැනීමක් කියලා. එවන් දැනීමක් තුළ ගෝචර වෙන්න, ගොඩනැගෙන්න අවශ්‍ය කරන උපකරණ සකස් කළේ නැත්නම්.

그렇다면 즐거움을 찾고, 괴로움을 찾고, upekkhā 를 찾아 앎을 드러내는 — 이것은 형상의 앎, 이것은 소리의 앎, 이것은 냄새의 앎, 이것은 맛의 앎, 이것은 감촉의 앎, 이것은 느껴지는 앎이라는 — 그런 앎의 대상이 되고 쌓이는 데 필요한 도구를 갖추지 않았다면,

ස්පර්ශ වෙන්න දේවල් නැති නිසා ඒ දැනීම් පහළ වෙන්නේ නැතුව යනවා.

닿을 것이 없기 때문에 그 앎들은 나타나지 않게 됩니다.

ස්පර්ශ වෙන්න දෙයක් නැති වුණා. එතන ආයතනත් නැති වෙන්න ඕනේ.

닿을 것이 없어졌습니다. 그러면 거기서 āyatana 도 없어져야 합니다.

අර විදිහ අපිට එකතු කරන ස්ථාන ටික ඇහැ කන දිවනාසේ ශරීරය මනත් එතන නැති වෙනවා.

그렇게 우리에게 모아 주던 자리들, 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음도 거기서 없어집니다.

ඒවා අපි ප්‍රයෝජනයට ගැනීම අතර කළොත් ඒ ටිකත් ජලිවර නැගෙන අවස්ථාව කෙළවර වෙනවා.

그것들을 쓰는 일을 그만두면, 그것들이 다시 일어날 기회도 끝납니다.

එහෙනම් ජාති ටික කෙළවර වෙලා ගියන්න. පෝෂණය කරන්න රක්ෂණය කරන්න පවත්වන්න කිහතක් තිබුනම් ඒ වෙහෙත එතන ඉවරයි. ඇති තෙන වෙහෙත නැති තෙන නැ.

그러면 jāti 들이 끝나 버립니다. 기르고 보호하고 유지해야 할 무엇이 있었다면, 그 수고는 거기서 끝납니다. 있는 곳에는 수고가 있고, 없는 곳에는 없습니다.

ගොඩ නැගිච්ච තැන වෙහෙද වින්දා ගොඩ නැගි නැති තන වෙහෙසක් ගොඩ නැගෙන්නේ නැ.

쌓인 곳에서는 수고를 겪었고, 쌓이지 않은 곳에서는 수고가 쌓이지 않습니다.

මෙන්න මේක තේරුම් ගත්තට පස්සේ අපි දකිනවා. එහෙනම් අපිට අසානය ගොඩනැගිලා තියෙන්නේ ආශ්වාදය නෙමෙයි. ආශ්වාදය අසානයට හේතුව ඒ ආශ්වාදය හොඳයි කියලා ගත්ත මුලා අදහස නිසා තමයි ආශ්වාදය අත්හරින්න බැරු. යළි යළි ඒව මත හඹා යන්න.

이것을 이해한 뒤 우리는 봅니다. 그렇다면 우리에게 쌓인 괴로움은 assāda 그 자체가 아니라, assāda 가 괴로움의 원인입니다. 그 assāda 를 좋다고 여긴 미혹한 생각 때문에 assāda 를 놓지 못합니다. 거듭거듭 그것을 쫓습니다.

ඒ හඹායන්න නිසාම අසාහනකාගී දුකගෙන ගොඩක් ගොඩනැගෙනවා. ආදීනවද දෙයක් ගොඩනැගෙනවා. මෙන්න මේ ගොඩනැගෙන නිසා මොකද වෙන්නේ? ලෝක සත්ත්වයාට දුකෙන් නිදහස් වීමක් නෑ.

그렇게 쫓기 때문에 괴로움이 담긴 dukkha 의 무더기가 쌓입니다. ādīnava 가 쌓입니다. 이렇게 쌓이기 때문에 어떻게 되는가? 세상 중생에게 dukkha 에서 벗어남이 없습니다.

යමක් ගොඩනැගුවා නම් ජාතියක් ගොඩනැගුවා නම් ජරාවක් ගොඩනැගුවා වෙනවා. මොකද හැම ජාතියක්ම ජරාවට පත්වෙන නිසා. ඒක ජරාවට පත්වීම ධර්මතාවය නිසා. ජාතියක් ගොඩනැගා ගත්තොත් ජරාවත් ගොරනැගුවොත්.

무언가를 쌓았다면, jāti 를 쌓았다면 jarā(늙음)를 쌓은 것이 됩니다. 모든 jāti 는 jarā 에 이르기 때문입니다. jarā 에 이르는 것은 dharma 의 이치 때문입니다. jāti 를 쌓으면 jarā 도 쌓은 것입니다.

ජාතියක් ගොන්නැගුවොත් ව්‍යාධිය වැහැරියාම ඒකේ ධර්මතාවයක් නිසා. ජාතියක් ගොන්නනකොට ව්‍යාධියයි මුලත් ගොන්න නැැගුවා.

jāti 를 쌓으면 vyādhi(병), 곧 시들어 감이 그 dharma 의 이치이므로, jāti 를 쌓을 때 vyādhi 의 뿌리도 쌓았습니다.

ජාතියක් ගොන්න නැැගුවොත් මරණයට පත් වෙන්න නිසා මේ ජාතිය ජාතිය ගොන්නැගෙනවා කියන්නේ මරණය මුලකුත් ගොඩනැගුවොත්.

jāti 를 쌓으면 죽음에 이르기 때문에, jāti 가 쌓인다는 것은 maraṇa 의 뿌리도 쌓았다는 것입니다.

බලාපොරොත්තු සුන්වීම නිසා සෝකයක් සුසුම් ලෑමක්, කායික මානසික වෙහෙසක් දුකක් විඳිනවනේ. ඒකේ මුලත් ගොඩනැගි.

바람이 꺾여 soka, 한숨, 몸과 마음의 수고와 괴로움을 겪지요. 그것의 뿌리도 쌓았습니다.

ජාතියක් ගොඩනැගීමේදී අපි හිතුවක් නැතත් අයිතිව ගොඩනැගින්න. ජරා මරණ සෝක පරිදේව දුක් දොමනත් සභායාස සියල්ලුම ගොඩන්නැගෙන්න මග පැහැදි.

jāti 를 쌓을 때, 우리가 생각하지 않았어도 저절로 쌓입니다. jarā, maraṇa, soka, parideva, dukkha, domanassa, upāyāsa 모두가 쌓일 길이 열렸습니다.

එහෙනම් ඒ ටිකේ නම් අසාහනයේ තිබුණේ.

그렇다면 괴로움 속에 있던 것은 바로 그것들입니다.

අසාහනයට මුල ජාතිය ගොඩනැගීම කියලා දැක්කහම ඒ ජාතිය ගොඩනැගෙන්නේ ඔය කියන ශක්ති විශේෂවත් භව ගොඩනැගීමෙන් බව දැක්කා නම් භව ගොඩනැගෙන්නේ එබඳු වන්නාළුේ ගති ලස්සන ඒවය බැඳිලා හරි වටිනාදයක් කියන ආශ්වාදයෙන් ඒකේ බැඳී ඉන්න උපාදානය නිසා බව දැක්කන්න නම්

괴로움의 뿌리가 jāti 를 쌓는 것임을 보면, 그 jāti 가 앞서 말한 특별한 힘인 bhava 가 쌓여서 생긴다는 것을 보았다면, 그리고 bhava 가 쌓이는 것은 그런 성향, 아름다운 것들에 묶여 참으로 값지다고 여기는 assāda 에 매여 있는 upādāna 때문임을 보았다면,

ඒකට හේතුව ඒ තැන් ආශ්‍රය කිරීම නිසා ඇති කරගත්තා වූ ඒ ආශ්වාදයේ ඇලීම කිය දැක්කනම්

그 원인이 그 대상들을 가까이해서 생긴 assāda 에 대한 들러붙음임을 보았다면,

ඒ තණ්හාවට මුල ඒ ආශ්වාද වින්දනය පිළිබඳව එහි යථාර්ථය නොහිත ආශ්වාද වශයෙන් හිටීම කියලා දැක්කන වේදනාව බව ප්‍රිය වේදනාව ආස්වාද වේදනාව බව දැක්කන

그 taṇhā 의 뿌리가 assāda 를 누림에 대해 그 실상을 생각지 않고 assāda 로만 여기고 머문 것임을 보았다면, 그것이 vedanā, 곧 사랑스러운 vedanā, assāda 의 vedanā 임을 보았다면,

අන්න ඒ ආශ්වාද වේදනාව ඇහැ රූපය කන ශබ්දය නාසය ගන්ධය දිව රසය ආදීවන මේ එකින්න එකට ස්පර්ශ වීම නිසා ඒ නිසා එකතු වීම නිසා ඇති වෙන්නා වූ මුලා දිෂ්ටියෙන් ඇති කරත ස්පර්ශය බව දැක්කන්න ආ

그 assāda 의 vedanā 가 눈과 형상, 귀와 소리, 코와 냄새, 혀와 맛 등 하나하나가 닿아서, 모여서 생기는, 미혹한 견해로 만든 phassa 때문임을 보았다면,

ඒකට හේතුව මේ ඇසකනම් දිවනාසය ශරීරය ආදී මේ එනදි ටික බව දැක්කන්නම්.

그 원인이 이 눈, 귀, 혀, 코, 몸 같은 감관들임을 보았다면,

එතකොට ඒකට හේතුව ඒ වෙනුවෙ මතු කරගත්තා වූ මානසිකත්වයෙන් ගෝචරක වූ මනසකින් ගොඩන්නැගු බව දැක්කන්න. නැත්නම් ආශ්වාද මානසිකත්වයක් තුළින් ගොන්නැගුණ බව දැක්කන්නම්.

그리고 그 원인이 그것을 위해 일으킨 마음, 대상을 받아들이는 마음으로 쌓인 것임을, 다시 말해 assāda 의 마음을 통해 쌓인 것임을 보았다면,

ඒ ආශ්වාද මානසිකත්වය ගොන්නැගුණේ ඒවා ආශ්වාද යනකයි ඒවා හොඳයි කියලා ඒ පස්සේ පස්සේ හඹා යන හිටි ක්‍රියාවදන් ගොන්නගමු නිසා බව දැක්කම්.

그 assāda 의 마음은, 그것들이 assāda 를 주고 좋다고 여겨 그 뒤를 쫓는 마음의 작용으로 쌓였기 때문임을 보았다면,

එහෙම ගොඩනගන්න හේතුව ඒ ආශ්වාදය හොඳයි කියන දෘෂ්ටිය බව දැක්කා.

그렇게 쌓는 원인이 그 assāda 가 좋다는 diṭṭhi(견해)임을 보았습니다.

එයා නිගමනය කරනවා මෙන්න මේ ආශ්වාදය හොඳයි කියන දෘෂ්ටියක් දරලා දැම්ම එදාට අවිද්‍යාව ඉවරන්නා.

그는 결론을 내립니다. 이 assāda 가 좋다는 diṭṭhi 를 내려놓은 그날, avijjā 는 끝납니다.

ඒ ටික ඉවරණ නම් මොකද වෙන්නේ?

그것이 끝나면 어떻게 됩니까?

හොඳයි කියන දෘෂ්ටිය ඉවරණා නම් ප්‍රියයි මනාපයි කියලා බැඳෙන සූසුයි කියන දෘෂ්ටිය අහනලා ගියානම්. අසාර දෙයක් පස්සේ සාර කියලා හිතා හිටිය කියලා ඇත්ත දැක්කනම්. එතනින් එහා දාය සැරයක් මතු කරගන්න තිබුණ බලාපසොත්තු කෙළවර වෙනවා.

좋다는 diṭṭhi 가 끝나면, 사랑스럽고 마음에 들어 매달리게 하는 diṭṭhi 가 사라지면, 알맹이 없는 것을 알맹이 있다고 여기고 있었다는 진실을 보면, 그로부터 더는 알맹이를 일으키려던 바람이 끝납니다.

හිත ක්‍රියා පදන් සාරයි කියන හැඟීමෙන් ඒ සාරත්වය ගොඩනගන්න ඕනෑ කියන මානසිකත්වයෙන් හිත ක්‍රියාදන ගොඩනැගීම නතර වෙනවා. එහෙනම් සංඛාර නිර නෝතයි.

알맹이가 있다는 느낌으로 그 알맹이를 쌓아야 한다는 마음에서 나오던 마음의 작용이 멈춥니다. 그러면 saṅkhāra 는 nirodha 입니다.

එහෙනම් ඒ නිසා හටගන්න මානසික ගති ලක්ෂණයක් තිබුණ නම් එහි ඇදට බැඳෙනවා. ඒ ගති ලක්ෂණය ඇති මානසික ගතිය නිරෝධ වෙනකොට විඤ්ඤාණ නිරෝධයි.

그로 인해 생기는 마음의 성향이 있었다면 거기에 매입니다. 그 성향을 지닌 마음이 nirodha 되면 viññāṇa 가 nirodha 됩니다.

එතකොට ඒකෙන් ගොඩනැගන්න ශක්තියක් ගොඩනැගේ විඤ්ඤාණ නම් ඒ විඤ්ඤාණ රෝදනම් ශක්ති ගොඩනැගි නිරෝධ වුනා නම් නාම රූප පහළ කිරීම නිරෝධයි.

그러면 그것으로 쌓이던 힘, 쌓인 viññāṇa, 그 viññāṇa 의 힘이 nirodha 되었다면 nāmarūpa 를 나타내는 것도 nirodha 됩니다.

එහෙනම් ඇස කන දිවනාසය ශරීරයේ මනයි යම්කිසි දෙයක් මේ සතර මහාභූතයන්ගෙන් හටගන්නවා නම් සතර ධාතුන්ගෙන් හටගන්නවා නම් ඒ හටගැනීමත් නිරෝධයි.

그러면 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음 같은 것이 네 mahābhūta, 네 dhātu 에서 생겨난다면, 그 생겨남도 nirodha 됩니다.

එහෙමනම් ඇහැට රූපයක් ස්පර්ශ වෙන්න යම් ක්‍රමයක් තිබෙනවා. ඒ ක්‍රමය දැන්නේ නැති නිසා ස්පර්ශයක් නිරෝධයි.

그러면 눈에 형상이 닿는 어떤 방식이 있는데, 그 방식이 없으므로 phassa 가 nirodha 됩니다.

එහෙනම් ඒ හේතුන් හටගන්නා වූ දැනීමක් පහළ වෙන්න යම් ක්‍රමයක් තියෙනවා නම් ඒ දැනීමට ක්‍රමයන් නැති නිසා වේදනත් නිරෝධයි.

그러면 그 원인들로 생기는 앎이 나타나는 어떤 방식이 있다면, 그 앎의 방식이 없으므로 vedanā 도 nirodha 됩니다.

එහෙනම් වේදනාවකින් ආශ්වාදයකින් තිබුනේ නැත්නම් මතු මතු ඇලීමට යම් හේතුවත් නෙම ඇලීමත් නිරෝධයි තණ්හාත් නිරෝධයි. එහෙනම් බැඳෙන්න තිබි වෙච්ච හේතු ඇලුනොත් ඇලෙන්නඑනම් බැඳෙන්න හේකුත් නෑහැ. උපාදානත් නිරෝධයි. එහෙනම් මතුවට එබඳු ගති ලක්ෂණයක්

그러면 vedanā 도, assāda 도 없다면 앞으로 들러붙을 원인도 없어 들러붙음도 nirodha, taṇhā 도 nirodha 됩니다. 그러면 매일 원인도 없습니다. upādāna 도 nirodha 됩니다.

නිරෝධයි. එහෙනම් මතුවට එබඳු ගති ලක්ෂණයක් ඇති ශක්තියක් නිෂ්පානය කිරීමේ හේතුවක් තිබුණනම් ඒ ශක්තිය නැති නිසා භවත් නිරෝධයි. එහෙනම් මතු ජාතියක් හටගැනීමක්

그러면 앞으로 그런 성향을 지닌 힘을 만들어 낼 원인이 있었다면, 그 힘이 없으므로 bhava 도 nirodha 됩니다.

නිරෝධයි. එහෙනම් මතු ජාතියක් හටගැනීමක් යමකින් වුණාද ඒ ජාතිය හටගැනීම ඉවර නම් ඒ ජාතිය මුල් කරගෙන හටගත්ත ජරා මරණ සෝක පරිදේව දුක් දොම්මනස් උපායාස සියල්ල ඉවරයි. එහෙනම් එදා අර කියනවා අසාහනයෙන් මිදුන.

그러면 앞으로의 jāti 가 무엇으로 생겼든 그 jāti 의 생겨남이 끝나면, 그 jāti 를 바탕으로 생긴 jarā, maraṇa, soka, parideva, dukkha, domanassa, upāyāsa 모두가 끝납니다. 그러면 그날, 앞서 말한 괴로움에서 벗어났습니다.

එහෙනම් අසාහනයත් අසාහනයට හේතුවත් අසාහන නිරෝධයත් ඔන්න ඔය ටික.

그러니 괴로움, 괴로움의 원인, 괴로움의 nirodha 가 바로 그것입니다.

යම් කෙනෙකුට අධානය නිරෝධ කරගන්න ඕනම් ඔන්න ඕකට තියෙන නිරෝධ කරන මාර්ගය ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් සිහි කරලා දැනගන්න

누구든 이것을 nirodha 시키고 싶다면, 그것을 nirodha 시키는 길을 진실 그대로 sati 하여 아십시오.

යමක යථාර්ථය දකින්න වටිනා දේවල් වටතේ වටිනවා කියලා හිතාගෙන හඹා යන්නේ.

무엇이든 그 실상을 보십시오. 값지다고 여겨서 쫓아가는 것입니다.

මල වටන රූප වශයෙන් ගියොත් වටිනාකමක් හම්බ වෙනවද සබ්ද ගන්ධ රස ස්පර්ශ වස්සේ ගියොත් බලාපොරොත්තු වෙන වටිනාකම ලැබෙනවද ඉෂ්ට වෙනවද හරයක් තියෙනවද

마음에 드는 형상을 따라가면 값진 것을 얻습니까? 소리, 냄새, 맛, 감촉을 따라가면 바라던 값어치를 얻습니까? 이루어집니까? 알맹이가 있습니까?

කවුද හරයක් ලබා ගත්තේ වැටින්නේ? දුක වින්දාමි මිසක් ලැබූ හරයක් ආගටවත් තියෙනවද?

누가 알맹이를 얻었습니까? 괴로움을 겪었을 뿐, 얻은 알맹이가 누구에게라도 있습니까?

එහෙනම් ඇයි ඒ ආශ්වාදය ගොඩනැගෙන්නේ.

그렇다면 왜 그 assāda 가 쌓입니까?

අන්න එතනදි අපිට හොඳ පිළිතුරක් එනවා.

바로 거기서 우리에게 좋은 답이 옵니다.

යමකට ආසාවක් ඇති වෙන්න හේතුවක් තියෙන්න ඕනේ.

무언가에 욕망이 생기려면 원인이 있어야 합니다.

අන්න අපිට හැඟවිච්ච පැත්ත විහ විග්‍රහ කරලා ගන්නකොට කියනවා. දුකෙහි දුක නෙමෙයි අපි බලන්නේ.

우리에게 드러난 면을 풀어 보면 이렇게 말합니다. 우리가 보는 것은 dukkha 속의 dukkha 가 아닙니다.

නිවන් දකින්න ඕනම් ආසාවන්ගේ දුක දකින්න ඕනේ. ආසාවන්ගේ යථාර්ථය දැකලා ආසාව වසාරයි කියලා දකින්න ඕනේ.

nibbāna 를 보고자 한다면 욕망의 괴로움을 보아야 합니다. 욕망의 실상을 보아 욕망이 알맹이 없다고 보아야 합니다.

ආසාව වසාරයි කියලා දකින්නේ නැති සක්කල්. අනේ මැරෙන එක කොච්චර දුකද ලෙඩ හැදෙන එක කොච්චර දුකද කියලා කොච්චර හිතුට පුළුවන්කමක් නෑහ නිවන් අවබෝධ කරන්න. මොකද හේතුව? ඒ දුකට හේතුව අත්හැරගන්න බැහැ ඵලය හැටිය දැක්ක.

욕망이 알맹이 없다고 보지 못하는 동안은, '아, 죽는 것이 얼마나 괴로운가, 병드는 것이 얼마나 괴로운가' 아무리 생각해도 nibbāna 를 깨달을 수 없습니다. 왜인가? 결과만 보아서는 그 괴로움의 원인을 놓지 못합니다.

ඵලය කොච්චර දුකක් කියලා දැක්කා හේතුව අරගන්න බැරි වෙන්නේ මොකද ඒක ආස්වාදනක නිසා.

결과가 얼마나 괴로운지 보았어도 원인을 놓지 못하는 것은, 그것이 assāda 를 주기 때문입니다.

ආශ්වාදය ගොඩනැගෙන අතරහන් හේතුව දුරු වෙලා යනවා නම් ඵලය දුරු වෙන්නේ ඒකෙ. හේතුව ඇතිෙන ඵලය හටගන්නවා. හේතුව නැත්නම් ඵලය නැති වෙන්නේ. එහෙනම් මාර්ගය මොකක්ද? හේතුව ගොඩනැගෙන්නේ යම්කිසි ආශ්වාදයක් නිසා නම් වටිනවා කියන හැඟීමක් ඇති වුණා ඒ ආශ්වාදයට මෙන්න මේ ටික සුද්ධ කරලා බලාගත්තු දාලා.

assāda 가 쌓이는 사이에 원인이 사라진다면 결과는 그로써 사라집니다. 원인이 있으면 결과가 생기고, 원인이 없으면 결과가 사라집니다. 그렇다면 길은 무엇인가? 원인이 어떤 assāda 때문에 쌓인다면, 그 assāda 에 값지다는 느낌이 생긴 것이니, 바로 이것을 깨끗이 해서 보아야 합니다.

අපිට පේනවා අපි හැවටිල්ලක හිටපු බව.

그러면 우리가 속고 있었음이 보입니다.

නිකන් ඕක බැලුවට තේරෙන්නේ නැහ. පුංචි කාලේ පුංචි ළමයා පෝම්පිටු වෙනවා වැලි සෙල්ලම්බත්තු වෙනවා කිය වැඩ කරන වෙලාවේදී. ඒ තමයි විශාල ආශ්වාදයක් විඳිනවා ඒක.

그냥 보아서는 알 수 없습니다. 어릴 때 꼬마가 놀이에 빠지고 모래 놀이에 빠져 놀 때, 그것이 아주 큰 assāda 를 누리는 것입니다.

ඔය ආශ්වාද මාංසිකත්වය තියෙනකන් ඔය වෙලා ම හිර කරලා තිබොත් ගෙට දාලා දොරවහලා තිබච්චර අතයිද කොච්චර දුක් වෙයිද? අර අනිත් ළමයි සෙල්ලම් කරනවා මට සෙල්ලම් කරන්න යන්න දෙන්නේ නැහැ. අම්මා තාත්තා යන්න දෙන්නේ නෑහැ කිය කියේ කොච්චර නම් වේදනාවක් ඉඳ දුන්නේ නැහැ.

그 assāda 의 마음이 있는 동안 그때 아이를 가두어 집에 넣고 문을 닫아 두면 어떻겠습니까, 얼마나 괴로워하겠습니까? '다른 아이들은 노는데 나는 놀러 못 가게 한다, 엄마 아빠가 못 가게 한다'며 얼마나 아파하겠습니까.

ඔය පුංචි ලාභාර වයසේ ගෙවිලා ගිහිල්ලා සුණයට ආවට පත් වො.

그 어린 나이가 지나가고 젊은이가 됩니다.

එයාගේත් අම්මා ඉන්නවා පැත්තට යනවා එහෙම නෙමෙයි. කෙල්ලම් කරන්න. කොහොම පිට එහෙම යනවා නෙමෙයි පල්ලි අද ගනවා නෙමෙයි කියලා එහෙම කිව්වොත් එහෙම මොකක් කියන්න. අර තරණය

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එහෙමත් කියන්න හේතුක් තියෙනවා.

그렇게 말할 까닭도 있습니다.

අර පුංචිළමයාට එහෙම කිව්වට සරණයට එහෙම කියන්න හේතුවක් නැහැ. මොකද තරුණයට එහෙම බලාපොරොත්තුවක් නෑහැ. ඒකෙන් ආශ්වාදයක්

어린아이에게는 그렇게 말해도, 젊은이에게 그렇게 말할 까닭은 없습니다. 젊은이에게는 그런 바람이 없기 때문입니다.

බලාපොරොත්තුවක් නෑහැ. ඒකෙන් ආශ්වාදයක් ලබන්න බැහැ. එයා දැකලා ඉවරයි එක්තරා මට්ටමක ලෞකිකත්වය තුළත් පුංචි ළමයි හරයක් නැති දේවල් මහා වටිනා දේවල් හැටියට කළාට ඔය මොනවා කරන්නද? මොකක්ද ඕකින් ගන්න තියෙන දේ අපිට ඔයි ඊට වඩා වැඩ. ඔය මොනවද ඒ විකාරය? අන්න එහෙම මානසිකත්වය පරිවර්තන වෙලා.

그것으로는 assāda 를 얻을 수 없습니다. 그는 이미 보았습니다. 세속의 어느 수준에서나마, 어린아이들이 알맹이 없는 것을 대단히 값진 것처럼 하지만, '그걸로 무엇을 하겠나? 그걸로 얻을 게 뭔가? 나에게는 그보다 나은 일이 있다. 그 무슨 터무니없는 짓인가?' — 그렇게 마음이 바뀌었습니다.

එහම් මේ ආසාදය සෙල්ලම් පත්තු වෙනවා කියන වැඩේ නෙමෙයි තිබුනේ.

그렇다면 이 assāda 는 놀이에 빠지는 그 일 자체에 있던 것이 아닙니다.

අර ලබා මනසේ තිබිච්ච දුට්ටියේ ඒ දෘට්ටිය බිඳිලා යනවා ඒකේ යථාර්ථය දැක්ක එදාට වැඩිමහ බවට පත් වෙනකොට එහෙනම් එදාට සෙල්ලන් යන්නකෝ යන්න එපා කියන්න ඕනෙත් නැ. සෙල්ලන් යන්න දැක් මට හරි හිතට අඩු පාඩුවක් කියලා දැන එහෙම එකක් දැනෙන්නෙත් නැහ.

어린 마음에 있던 diṭṭhi 에 있었습니다. 그 실상을 본 날, 어른이 될 때 그 diṭṭhi 가 깨집니다. 그러면 그날부터는 놀러 가라, 가지 마라 할 필요도 없습니다. 놀러 가지 못해도 마음에 모자람이나 손해가 있다는 느낌조차 없습니다.

ඉවිය යුත්ත නොවිය යුත්ත කියලා එහෙම ප්‍රශ්නයත් නැහැ.

해야 할 것, 하지 말아야 할 것이라는 문제도 없습니다.

හෙල්ලන් අර පුංචි එහෙම් ලබා සෙල්ලම් කළ යුතුද නොකළ යුතුද අඹට පයිනවාද නැද්ද ඔයාදි වශයෙන් කියන ඒවා ඔය පත්තු ගහනවා අතේ පත්තු ගහනවා ඔයා වශයෙන් කිය එකේ දුවනවා ඒ දේවල් එක්කෙනෙක් දුවනවා එක අ කල්ලන්න පන්නනවා මේ වගේ දේවල් ඒ පුංචි ළමෙන්ගේ සෙල්ලනම් ඉතින් ඔය අපිට ආශ්වාද ගන්න දේවල් නෙමෙයි ලොකු කෙනෙක් වුනහම න ළමාව වයසට විශාල ආශ්වාදයක් මොකද ඒවා හොඳයි කියන දෘෂ්ටිය නිසා.

어린아이가 놀아야 하나 말아야 하나, 망고나무에 오르나 마나 하는 것들, 팽이를 치고, 손뼉을 치고, 서로 쫓아 달리고 하는 그런 어린아이들의 놀이는 어른이 되면 우리에게 assāda 를 주는 것이 아닙니다. 어린 나이에 큰 assāda 였던 것은 그것들이 좋다는 diṭṭhi 때문입니다.

ඒතේ වැඩි යමක් දැනගත්ත අර පත් වෙන්නේ තමයි අපිට අර දෘෂ්ටිය ඇරුනේ.

그보다 큰 무언가를 알게 되었을 때, 우리에게서 그 diṭṭhi 가 떨어져 나갔습니다.

හැබැයි පොඩි එකාගේ මානසිකත්වයෙන් ඊතිහාර අත්දැකීමක් ලබන්න බැරි තත්ත්වයට මන්ධ බුද්ධිය කියලා කියන පොඩි එකත් ගිහින් යන පොඩි සේලන් කරනවා. අර මන්ධ බුද්ධි කරා නැහ. ඌටි එක ආශ්වාදය.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මොකද හේතුව? එයිට වැඩි මනස් යමර හිත තියෙනවා. ඊට වඩා සාරවත් යමක් දැකලා.

왜인가? 그보다 큰 마음이 있기 때문입니다. 그보다 알맹이 있는 것을 보았기 때문입니다.

ඊට පස්සේ ඒ අරක අසාරත්වය දැක්කා නම් අන්න එකක් සාරයි අරක අසාරයි කියලා දකිනවා.

그 뒤 저것의 알맹이 없음을 보았다면, 이것은 알맹이가 있고 저것은 알맹이가 없다고 봅니다.

සාරයි කියලා නොදැක කවදාවත් පුළුවන්කමක් නෑහ අසාරයි කියලා දැකගන්නේ.

알맹이 있는 것을 보지 못하면 결코 알맹이 없다고 볼 수 없습니다.

කොච්චර අසාරත්වයක් පේනත් ඊතිහාය අන්න එකක් නෑ සාරත්වය දකින්න ඕනේ.

아무리 알맹이 없음이 보여도, 그보다 나은 것, 알맹이 있는 것을 보아야 합니다.

නැවේ අර ඇරන් යන කකුටක්. සූ කියලා එලොකුවහම නැවෙන් උඩට ගිහිල්ලා ගියා ගොඩබිමක් හොයෙනවා. යන්න ගොඩබිමක් දැකේ නැත්නම් මොකද කරන්නේ ආයිතර කුම ගහේම වහනවා. මොකද යන්න තැනක් නැත්නම් මිදෙන්න විදිහක් නැ. [සංගීතය]

배에 싣고 가는 까마귀처럼. 바다 한가운데서 배에서 날아올라 땅을 찾습니다. 갈 땅이 보이지 않으면 어떻게 합니까? 다시 돛대에 내려앉습니다. 갈 곳이 없으면 벗어날 길이 없으니까요. [음악]

මෙන්න මේ වගේ ලෝක සත්‍යයාලට යමක් දුකයි කියලා දැනගත්තා, අසාරයි කියලා කියා දැනගත්තා. එහෙනම් කුමක්ද සාර කියලා දැකේ නැත්නම්.

이처럼 세상 중생들이 무언가가 괴롭다고 알고, 알맹이 없다고 알았어도, 무엇이 알맹이 있는지를 보지 못한다면,

ඔහුට පිහිටන්න තැනක් නැහ. අර අසාරත්වයෙන් මිදෙන්න ක්‍රමයක් නැ.

그에게는 머물 곳이 없습니다. 그 알맹이 없음에서 벗어날 방법이 없습니다.

මෙන්න මේ නිසා මේකේ පෙන්නනවා යමක් අත්හැරී ගියා නම්, නොඇලී ගියා නම්, මිදී ගියා නම් එතන දුක නෑහ. එතන අසාහනය නැහ. එතන ශාන්තයි ප්‍රණීතයි.

그래서 여기서 보여 줍니다. 무언가를 놓아 버렸다면, 들러붙지 않았다면, 벗어났다면, 거기에는 dukkha 가 없습니다. 거기에는 괴로움이 없습니다. 거기는 고요하고(santa) 빼어납니다(paṇīta).

එහෙනම් එයා මොකක්ද දකින්නේ? පැවැත්මක් තුළම තියෙනවා. මතු ජනිත වීමට හටගන්න ශක්තිය නැති. අන්‍ය මට්ටමක් දකිනවා මෙලොව ඉන්නකන් ශාන්ත වූ ප්‍රණීත වූ.

그러면 그는 무엇을 봅니까? 존재 안에 있으면서도 앞으로 태어날 힘이 없는, 이 세상에 있는 동안 고요하고 빼어난 다른 차원을 봅니다.

අන්න ඒකට කියනවා අරිහත් ඵලය කියලා.

그것을 arahatta-phala 라고 합니다.

අරිහත් ඵලය කියන්නේ නිවන නෙමෙයි.

arahatta-phala 는 nibbāna 가 아닙니다.

අරිහත් ඵලය කියන්නේ රාගය, ද්වේශය, මෝහය ක්ෂය කරපු හාම පැවැත්ම තුළ මැරෙනකන් නැත්නම් අන්තිම කෙළවරන නිකන් ඉන්න ශාන්ත වූ මානසිකත්වය.

arahatta-phala 란 rāga, dosa, moha 를 다 없앤 뒤, 존재 안에서 죽을 때까지, 곧 마지막 끝까지 그저 머무는 고요한 마음입니다.

අන්න ඒක දැක්කට පස්සේ දකිනවා අර රාග, ද්වේශ, මෝහ සහිත නැතිවෙන ගිනි මෙතන නැහ.

그것을 본 뒤에는, rāga, dosa, moha 와 함께하던 그 불길이 여기에는 없음을 봅니다.

ඒක නිසා ගිනි තියෙන්නේ තැන් යම් අසාරයක් ඇත්්ද මෙතන ඊට වඩා සාරයි. පිහිටන්න තැනක් තියෙනවා.

그러니 불이 있는 곳에 어떤 알맹이 없음이 있다면, 여기는 그보다 알맹이가 있습니다. 머물 곳이 있습니다.

අන්න ඒ නිසා අරිහත් ඵල චිත්තයේ පිහිටනවා.

그래서 arahatta-phala 의 마음에 머뭅니다.

ඒ චිත්තය ඉක්මවන්න.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එහෙනම් පැවැත්ම නැති කළේ නෑ ජීවත් වෙලා ඉන්න.

그렇다고 존재를 없앤 것이 아닙니다. 살아 있습니다.

එක දෙයක් කළා. රාග ගිනි, ද්වේශ ගිනි, මෝහ ගිනි හටගන්න යම් පැවැත්මක් ඇත්්ද ඒ පැවැත්මේ වෙන් වුනා. ගිනි නිවුණා නිවුණා.

한 가지를 했습니다. rāga 의 불, dosa 의 불, moha 의 불이 생기는 존재가 있다면 그 존재에서 떨어져 나왔습니다. 불이 꺼졌습니다, 꺼졌습니다.

මෙන්න මේක නිවන් දැකපු හිත.

이것이 nibbāna 를 본 마음입니다.

දැන් මේ තවත් ප්‍රශ්නය උත්තර එක ලාමේ ඉන්නේ.

이제 또 다른 질문의 답이 이 안에 있습니다.

විසංඛාර ගතං චිත්තං කිය ඔන්න ඕකට ඔන්න විසංඛාර ගතා හිතයි අරිහත් ඵල චිත්තය. ඒ චිත්තය ඇතුළු කරන යම් ගතක් ඇත්්ද ඒ ගතායි හිතයි දෙක තමයි විසංඛාර ගතයි. දැන් මේ විසංඛාර ගත හිත කියන අරිහත් ඵල චිත්තය අරිහත් ඵලය ඇසුරු කරන්නා වූ යම්කිසි කයක් ඇත්නම්, ගතක් ඇත්නම්. ඒ ගතයි හිතයි දෙකේ ස්වභාවය කවදාවත් මතු අල්ලවක් මතු ජාතියක් පහළ කරන්නා වූ බලයක් ඇති එකක් නෙමෙයි.

visaṅkhāragataṃ cittaṃ 이라고 하는 것이 바로 이것입니다. visaṅkhāra 에 이른 마음, 곧 arahatta-phala 의 마음입니다. 그 마음을 담고 있는 몸이 있다면, 그 몸과 마음 둘이 visaṅkhāragata 입니다. 이 visaṅkhāragata 의 마음, 곧 arahatta-phala 의 마음, 그리고 arahatta-phala 가 의지하는 어떤 몸이 있다면, 그 몸과 마음 둘의 본성은 결코 앞으로의 붙잡음, 앞으로의 jāti 를 나타낼 힘을 지닌 것이 아닙니다.

අන්න ඒ නිසා මතුවට හටගන්නා වූ යම් ජාතියක් ඇත්්ද ඒ ජාතිය හටගැනීමට විසංඛාර ගත හිත ක්‍රියාත්මක වෙන්නේ නැ.

그래서 앞으로 생겨날 어떤 jāti 가 있다 해도, 그 jāti 를 생기게 하는 데 visaṅkhāragata 의 마음은 작용하지 않습니다.

රාගයෙන් නිවුණු, ද්වේශයෙන් නිවුණු, මෝහයෙන් නිවුණු නිවී සැනසී ගියඒ ගත හිත කොච්චරක මෙහෙ පැවතුනා.

rāga 가 꺼지고, dosa 가 꺼지고, moha 가 꺼져 고요히 가라앉은 그 몸과 마음이 이곳에 얼마 동안 머물렀든,

ඊළඟ අත්වා ගොඩනැගීමට අවශ්‍ය කරන කිසිම බලයක් ඒකෙන් ගොඩනැගන්නේ නැති නිසා. ඒ අවසාන ගත සිත කොයි බොහොතක් යුත වෙනවද පිරිණවන් පානවද එයින් ඒක ඉවරයි. එයින් මතු ගොඩනැගීමක් නැති නිසා ජීවත් වෙලා ඉන්න කටටු කරන්න පුළුවන් එකම දේ අරිහත් ඵලයට පත් වෙන එක මිසක් එයින් එහාට කරන්න පුළුවන් එකක් එතන නැ.

다음 존재를 쌓는 데 필요한 어떤 힘도 거기서 쌓이지 않으므로, 그 마지막 몸과 마음이 어느 순간 떠나든, parinibbāna 에 들든, 그것으로 끝입니다. 그로부터 더 쌓임이 없으므로, 살아 있는 동안 할 수 있는 단 한 가지는 arahatta-phala 에 이르는 것이며, 그 너머에 할 수 있는 것은 거기에 없습니다.

දැන් අරිහත්ඵල චිත්තයේ ඉන්න කෙනාට පෙනීම තියෙනවා, ඇහීම තියෙනවා, ගඳ සුවඳීම තියෙනවා. රහැනීම තියෙනවා. ස්පර්ශ දැනීම ඔක්කොම තියෙනවා. හැබැයි එහි බැඳුල යන ඡන්දර රාගයක් ඇත්්ද ඒක.

그런데 arahatta-phala 의 마음에 있는 이에게도 보는 것이 있고, 듣는 것이 있고, 냄새 맡는 것이 있고, 맛보는 것이 있고, 감촉을 느끼는 것도 모두 있습니다. 그러나 거기에 매이는 chandarāga 가 있습니까? 그것이 없습니다.

මෙන්න විසංඛාර ගතයේ සිටයේ තියෙන ලක්ෂණ ඡන්දර රාගය කිව්වේ මොකක්ද වතිනවයි කියන හැඟීමක් ඒ වගේම හිත අවිද්‍යාව නිසා මුලාවට පත්වීමක් යම් තැනක කියනවා නම් එබඳ ස්වභාවය යම් තැනක නැද්ද ඡන්ද රාගය එතන එහෙනම් ඡන්දර රාගය නැති හිතුවිල්ල

이것이 visaṅkhāragata 의 마음에 있는 특징입니다. chandarāga 라고 한 것은 무엇인가? 값지다는 느낌, 그리고 마음이 avijjā 때문에 미혹에 빠지는 것을 말한다면, 그런 성질이 없는 곳, 거기에는 chandarāga 가 없습니다. 그것이 chandarāga 없는 마음입니다.

ඒ අවස්ථේ මේ ජීවිතය පවත්වනකම් යමක් කළ යුතුද

그 상태에서 이 삶을 이어 가는 동안 해야 할 일이 있습니까?

බඩින්න ආහාරයක් ගන්න ඕනේ. පිපාසයට වතුර ටියබොන්න ඕනේ. ඇඟේ කුණු ආපුවහම කුණු වතුගන්න ඕනේ නාගන්න ඕනේ. ඇඳුවා ඇදගන්න ඕනේ. තෙමෙනවට කොහේහරි ඉන්න ඕනේ. මෙන්න මේ ආකාර මානසිකත්වයක් ඉතුරු වෙනවා. ඒ මානසිකත්වය කවදාවත් සසර ගමන හදන්න හේතු වෙන්නේ නැහ.

배고프면 음식을 먹어야 합니다. 목마르면 물을 조금 마셔야 합니다. 몸에 때가 끼면 씻어야 합니다, 목욕해야 합니다. 옷을 입어야 합니다. 젖지 않게 어딘가에 머물러야 합니다. 이런 마음이 남습니다. 그 마음은 결코 saṃsāra 의 여정을 만드는 원인이 되지 않습니다.

මතු මතුත් මන වඩන රූප බලන්න ඕනේ. මතු මතුත් මන වඩන ශබ්ද අහන්න ඕනේ. මතු මතුත් මන වඩන ගන්ධ ආග්‍රහණය කරන්න ඕනේ. මතු මතුත් මන රස ස්පර්ශ කරන්න ඕනේ. මතු මතුත් පහස ලබන්න ඕනේ. මෙන්න මේවා ගැන හිත හිතා මතු මතු හිතන්න ඕනේ කියලා මෙන්න මේ මානසිකත්වය මතු මතු ඇති කරන්න හේතු වෙනවා. මතු මතුත් ඒවට අවශ්‍ය දේ උපකරණ ඇති කරන්න හේතු වෙනවා. ඒවට කියනවා ජනක කර්ම ශක්තිය නැත්නම් උප්පත්තිය පටිලාභය කෙළෙන මානසිකත්වය

앞으로도 계속 마음에 드는 형상을 보아야 한다, 마음에 드는 소리를 들어야 한다, 마음에 드는 냄새를 맡아야 한다, 맛과 감촉을 누려야 한다, 이것들을 생각하고 또 생각해야 한다 — 이 마음이 앞으로를 일으키는 원인이 됩니다. 앞으로도 그것에 필요한 도구를 만드는 원인이 됩니다. 그것을 janaka-kamma 의 힘, 또는 uppatti-paṭilābha 를 일으키는 마음이라고 합니다.

උප්පත්තිය පටිලාභී කර්ම කියලා. මෙන්න මේ උප්පති පටිලාභී කර්මයා අරිහත්යට පත් වුන දැන පටන් පහල වෙන්නේ නැහ.

uppatti-paṭilābhika kamma 라고 합니다. 이 uppatti-paṭilābhika kamma 는 arahatta 에 이른 날부터 나타나지 않습니다.

එහෙනම් මතු මතු තියාගන්න බලාපොරොත්තු මතු මතු ප්‍රයෝජන ගන්න බලාපොරොත්තුව එහෙම එකක් ඇති වෙන්නේ නැහ. ඒ සඳහා මම ජීවත් විය යුතුයි කිය දෙයක් ඇති වෙන්නේ නැහ. තමා නිසා හෝ අනුන් නිසා හෝ මතු ජීවත් වෙන්න ඕනෑ කියන බලාපොරොත්තුව නැති වෙලා යනවා. අන්න අරිහත් ඵලයෙන් සිද්ධ වෙන සිද්ධිය.

그러면 앞으로도 붙들어 두려는 바람, 앞으로도 쓰려는 바람, 그런 것이 생기지 않습니다. 그것을 위해 내가 살아야 한다는 것이 생기지 않습니다. 자기 때문이든 남 때문이든 앞으로 살아야 한다는 바람이 사라집니다. 그것이 arahatta-phala 로 일어나는 일입니다.

මතු ජීවත් වෙන්න බලාපොරොත්තුව නැත්නම් මතු ජීවත් වෙන ශක්තියක් ගොඩනගන්නේ. මතු ජීවත් වෙන ශක්තියක් ගොඩනාගන්න නැත්නම් මේ අන්තිම කයයි මතු කය ගොඩනගන්නේ නෑ.

앞으로 살려는 바람이 없으면 앞으로 살 힘을 쌓지 않습니다. 앞으로 살 힘을 쌓지 않으면 이것이 마지막 몸이고, 다음 몸을 쌓지 않습니다.

මතු හිතන බලාපොරොත්තුව ඉවර නම් මතු හිතක් ගොරනගන්නේ නෑ. එහෙනම් රූපයි, වේදනයි, සංඥායි, සංඛාරයි, විඤ්ඤාණයි ගොරනගන්න නැත්නම් පංචස්කන්ධය ගොඩනගන්න නැත්නම් විද්‍යාමාන වෙච්ච සත්වයා එතනින් කෙළවරයි.

앞으로 생각하려는 바람이 끝나면 다음 마음을 쌓지 않습니다. 그러면 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa 를 쌓지 않는다면, pañcakkhandha 를 쌓지 않는다면, 드러나 있던 중생은 거기서 끝납니다.

සත්වයා විද්‍යාමාන වුනා නම් දුක විද්‍යාමානයි. සත්වයා කෙළවර වුනානම් එතනින් දුක කෙළවරක්.

중생이 드러나 있으면 dukkha 가 드러나 있습니다. 중생이 끝나면 거기서 dukkha 도 끝납니다.

න් රාගී, ද්වේශ ගිනි, මෝහ ගෙනි නිවාගත්තා සැනසිල්ලෙන් ජීවත් වෙනවා අරිහතුන් වහන්සේ පිරණා පාල

그러니 rāga, dosa, moha 의 불을 끈 arahant 들은 parinibbāna 까지 평안히 삽니다.

බණධිකින්න නිසා වෙනගිනි පිභාසය නිසා වෙනගිනි. කයට ඇතිවෙන්න සීත උෂ්ණ මැසිමදුරු කරදර කැක්කුම් වේදනා සීදීම වාපිසෙමූ ආපලා මේ ආදී වශයෙන් කායික වශයෙන් එන්නා වූ යම් දුක්ගෙන් තියෙනවා නම් උන්වහන්සේගේ අන්තිම දේහය අවසානය පිරණව පැවෙන් ඒක ඉවරයි.

배고픔 때문에 생기는 불, 목마름 때문에 생기는 불, 몸에 닥치는 추위, 더위, 모기와 파리의 괴롭힘, 쑤심과 아픔 같은, 이렇게 몸으로 오는 괴로움이 있다면, 그분의 마지막 몸이 다하여 parinibbāna 하면 그것도 끝납니다.

එහෙනම් සියලු දුකෙන් නිදහස් වෙනවා කියන්නේ අනුපති ශේෂ නිර්වාණ ධාතුව කියන කෙළවර එතකන් පුළුවන් දුකෙන් නිදහස් වෙන්න පුළුවන් රාගින්නෙන්, ද්වේශ ගින්නෙන්, මෝහ ගින්නයෙන් එවන දාහයෙන් නිදහස් වෙලා අරිහතුන් වහන්සේගේ ජීවිතය ගත කළ හැ.

그러니 모든 dukkha 에서 벗어난다는 것은 anupādisesa-nibbānadhātu 라는 마지막입니다. 그때까지는 rāga 의 불, dosa 의 불, moha 의 불에서 오는 타오름에서 벗어나 arahant 의 삶을 살 수 있습니다.

දැන් අපි ගත්තා නම් එහෙම අසාහනන් එකක්වත් ඉතුරු වෙන්නේ නැහැ. ඔතෙට පත් වුනාට පස්සේ.

우리가 그렇게 해냈다면 괴로움은 하나도 남지 않습니다. 거기에 이른 뒤에는.

අනික් අයට තියෙන අසහනය එතන්ට පත් වුන කෙනාට නෑහ. එහෙනම් අපිට හිෙනවට වැඩියි

다른 이들에게 있는 괴로움이 거기에 이른 이에게는 없습니다.

කෙනාට නෑහ. එහෙනම් අපිට හිෙනවට වැඩියි අපි හිතවාගන්නේ ිවිච්ච හරියෙන් නෙමෙයි. අපිට මතු තිබිච්ච බලාපොරොත්තුවක් ආශ්වාද අවස්ථාවයක් නැතිවීම නිසා ඇතිවෙන වෙහෙද ඒකට පාදා පැමිණීම ඇතිෙන වෙහෙද නිසා අපි වැඩියෙන් හිදුම් කර.

그러니 우리는 실제로 일어난 만큼이 아니라 생각보다 더 크게 괴로워합니다. 앞으로 있으리라던 바람, assāda 의 기회가 사라져 생기는 수고, 거기에 기대어 생기는 수고 때문에 우리는 더 크게 아파합니다.

කුංචි ළමයාට අයියා හරි අක්කා හරි කමක් නෑහ නංගිට මල්ලිට පාරක් ගහපුවහම ඔය ළමයි ටික බලාගෙන

어린아이의 경우, 오빠나 언니가 동생에게 한 대 때리면,

මල්ලිට පාරක් ගහපුවහම ඔය ළමයි ටික බලාගෙන ඉන්න අපේ නිකන් හිට පල්ලගෙන එෙට්ටලා කොහෙවත් යන්න එපා කියලා. ළමයි ටික ටදලා අම්මතා ඈත ගියොත් එවෙඩේ ගහනවා. මුලට පොඩ්ඩක් කෙල්ලගෙන ඉන්නවා ඉතින් නංගි හරියක් අහර නැ ඒක කවු හරි එක්කෙනෙ ඊට පස්සේ මොකද කරන්නේ දුබලය ඉන් පාර කාල ස හද නැතුව ඉඳලා. අම්මා හරි දාත්තා හරි

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

නැතුව ඉඳලා. අම්මා හරි දාත්තා හරි ගෙදරෙන්නේ හවස්සේ. මේ විදෙන්නේ එතකොට යටගිරියෙන් කෑ ගහගෙන අම්මේ මට අයියා ගැවුූ කියුවනවා.

엄마나 아빠가 저녁에 집에 옵니다. 그러면 목청껏 소리치며 '엄마, 오빠가 나 때렸어' 하고 이릅니다.

කොයි වෙලාව උදේ ගහලා තියෙන්නේ. හිදිලා තියෙන්නේ කොල අම්මා ආපුහම ඒක තාත්තා ආපුවහම මොකක්ද මේ දුන්නේ? අන්න අපිට වෙලා තියෙන දෙයක් තමයි අපිට යමක් සිද්ධ වුනහම ඒකට ප්‍රතික්‍රමයක් ගන්න බලාපොරොත්තු වෙනවා නම් මතු මතු. අපේ අමාරුව වෙහෙස ඔක්කොම දැඩි වෙන්නේ අන්න ඒ බලාපොරොත්තුවත් එක්ක.

때린 것은 아침이었고 아팠던 것도 그때였는데, 엄마가 오고 아빠가 오면 이게 무슨 일입니까? 바로 그것이 우리에게 일어나 있는 일입니다. 무슨 일이 일어났을 때 그에 대한 대응을 앞으로 얻기를 바란다면, 우리의 아픔과 수고는 모두 그 바람과 함께 커집니다.

අපි දැනගත්තා නම් අපිට මේ ලෝකේ පිළිසරණක් නෑහ. කැඩෙන ඒවට, විදෙන ඒවට, වැනසෙන ඒවට කොයිට පිළිසරණව? කැඩෙන දෙයක්ම කැඩෙනවා, විදෙන දෙයක්ම බිදෙනවා, වැනසෙන දෙයක්ම වැනසෙනවා.

우리가 알았다면 — 이 세상에는 우리에게 의지처가 없습니다. 깨지는 것, 부서지는 것, 무너지는 것에 어떤 의지처가 있겠습니까? 깨지는 것은 깨지고, 부서지는 것은 부서지고, 무너지는 것은 무너집니다.

අනික් අයට තියෙන්නෙත් ඔය ටික තමයි කාටවත් මේකේ මේ පැවැත්ම පතුල පෙනිසන්ක් ලබන්න කෙනෙක් නැහැ. කාගෙන් පසන්නද කාට කියලා මොනවා හොරගන්නද කියලා දැක්ක වුනාට ඒක එපැසීමෙන් එතනින් නතර වුනා මිසාර වේදනාව එන්නේ නැ.

다른 이들에게 있는 것도 그것뿐입니다. 이 존재 속에서 누구에게서도 의지처를 얻을 수 있는 이는 없습니다. 누구에게 기대고 누구에게 무엇을 얻겠느냐고 보았다면, 그 기대를 접는 데서 멈출 뿐, 아픔이 찾아오지 않습니다.

ආධාරයක් එනවා කියලා පේනවා නම් තමන්ට. ඒ පස්සේ විශාල වශයෙන් උද්වේගයක් නැගිලා සැකවර්ණ පිරිසරණ හොයාගෙන යන්නේ. ඒව කම්පා ඇති වෙන්නේ. කරදරයක් වුනානම් බේරගන්න කෙනෙක් ඉන්නවා කියලා හැඟීමක් තියෙනකොට තමයි ඒකට ඇදිලා යන්නේ. මෙන්න මේ වගේම සසර

도움이 온다고 자기에게 보이면, 그 뒤로 크게 들뜸이 일어 의지처를 찾아갑니다. 그래서 흔들림이 생깁니다. 곤란해지면 구해 줄 사람이 있다는 느낌이 있을 때 그리로 끌려가는 것입니다.

තමයි ඒකට ඇදිලා යන්නේ. මෙන්න මේ වගේම සසර ගමන තුළ අපිට එකින එකා අන්‍යවනෝ සහයෝගයෙන් ගොඩනගාගත්ත අර මානසික තාවකාලික ලෝකය තුළ අපි පිළිසරණක් ඇතිහැ හැටියට මායාවකින් රවර්වට එකින එකාගෙන්ම පිළිසරණ හොයනවා.

이처럼 saṃsāra 의 여정 속에서 서로서로 도와 쌓아 온 그 일시적인 마음의 세상 안에서, 우리는 의지처가 있다는 환상에 속아 서로에게서 의지처를 찾습니다.

මට කරදරයක් වුනාම අහවල් කෙනා ඉන්නවා. මම බය නැහ. දැන් මෙහෙම අදහස් කරනවා. දැන් මේ වගේ අරගෙන එකින එකා විශාල දුක්කම්පටිළු ලෝකයක අසානී දාහ සහිත ලෝකයක රාගින්නෙන්, ද්වේශ ගින්නෙන්, මෝහ ගින්නෙන් දැවෙනවා.

'내게 어려움이 생기면 아무개가 있다, 나는 두렵지 않다' 이렇게 생각합니다. 이렇게 서로를 붙들고, 큰 dukkha 에 흔들리는 세상, 괴로움의 열기가 있는 세상에서 rāga 의 불, dosa 의 불, moha 의 불로 타오릅니다.

ඒ නිසාම ඇතිවෙන ජාතිය පවත්වන්න හදනකොට බැරි නිසා ජාතිය පවත්වන්න ඕන මානසිකත්වය තියෙනවා. ජාතිය ඉන්න දැවෙනවා. මම බලාපොරොත්තු වෙන ජාති මේවා මට ලැබෙන්නේ වෙන ජාති.

그래서 생긴 jāti 를 유지하려 하지만 그럴 수 없기에, 그래도 jāti 를 유지하려는 마음은 있습니다. jāti 의 불로 탑니다. 내가 바란 jāti 가 아니라 다른 jāti 를 얻습니다.

බලාපොරොත්තු වෙනවා ජාතියක් හොඳ ජාතියක්. ලැබෙන්නේ නරක ජාතියක්. එයා ජාතිකින්නෙන් දැව වෙනවා. බලාපොරොත්තු වෙච්ච එක මෙසේ පවතිනවා නම් කැමතියි නමුත් මෙසේ පවතින නැ ජනාවට පත්වෙනවා. හරි වැඩේ වුනේ ජරා ගින්නෙන් දැවෙනවා.

좋은 jāti 를 바랍니다. 얻는 것은 나쁜 jāti 입니다. 그는 jāti 의 불로 탑니다. 바란 것이 그대로 있기를 원하지만 그대로 있지 않고 jarā 에 이릅니다. 결국 jarā 의 불로 탑니다.

බලාපොරොත්තු වුනේ මෙහෙම නිරෝගීව මේ ආකාරයෙන් හොඳින් පවතින එක නමුත් ඒක වැහැරෙනවා. ව්‍යාධිගින්නෙන් දැවෙනවා. බලාපොරොත්තු

이렇게 병 없이 잘 유지되기를 바랐지만 그것은 시들어 갑니다. vyādhi 의 불로 탑니다.

ව්‍යාධිගින්නෙන් දැවෙනවා. බලාපොරොත්තු වෙනේ ජීවත් කරවන්න නමුත් ඒක මළක් මරණ ගින්නෙන් දැවෙනවා. බලාපොරොත්තු වෙන ඔවල්

살게 하기를 바랐지만 그것이 죽습니다. maraṇa 의 불로 탑니다.

ගින්නෙන් දැවෙනවා. බලාපොරොත්තු වෙන ඔවල් ලබාගෙන ඔය ටික ජාති ජරා ව්‍යාධි මරණ කියන ඒවට පත් කරන්න නැතුව මට ඕන හැටියට පවත්වන්න ඒක එසේ පවත්තෙන්නේ නැති සෝකය ඇති වෙනවා. සෝක ගින්නෙන් දැවෙනවා. ඒ වගේම

바라던 것들을 얻어 jāti, jarā, vyādhi, maraṇa 에 이르지 않게 내 뜻대로 유지하려 했으나 그렇게 유지되지 않아 soka 가 생깁니다. soka 의 불로 탑니다.

වෙනවා. සෝක ගින්නෙන් දැවෙනවා. ඒ වගේම පරිදේව ගින්නෙන්. ඒකටම අනේ මට මේක ලබාගන්න බැනේ. මට නැති වුනානේ. ලැබෙන තිබිච්ච එක ආවේ නැ. මේ පරිදේව ගින් තැවෙනවා. කායික

그와 같이 parideva 의 불로도 탑니다. '아, 나는 이것을 얻지 못하는구나, 잃어버렸구나, 얻으려던 것이 오지 않았구나' 하며 parideva 의 불로 애태웁니다.

ආවේ නැ. මේ පරිදේව ගින් තැවෙනවා. කායික වශයනුත් වෙහෙතට පත් වෙලා දුක්ඛ ගින්නෙන් දැවෙනවා. මානසික වශයෙන් දොම්නස් වෙලා දෝමනස්ස ගින්නෙන් දැෙනවා. දැඩි ආයාසයට පත්වෙලා වෙච්ච දේක හැටියට උපායාස ගින්නෙන් දැවෙනවා. ඉතින් ඔය එකොලොස් ගින්නකින් දැවෙන්න පටන් ගත්තහම ගිරිගන්න

몸으로도 지쳐서 dukkha 의 불로 탑니다. 마음으로 우울해져 domanassa 의 불로 탑니다. 몹시 애가 타서 upāyāsa 의 불로 탑니다. 이렇게 열한 가지 불로 타기 시작하면 불이 붙습니다.

මෙන්න මේ දාහය තමයි ලෝක සත්‍යයන්ට තියෙන අසහන. ඔය එකොස් කින්නේ නැත්නම් ලෝක සත්ත්වයාට අවසානයක් නෑ. එහෙනම් පැවැත්මයි යම් තැනක ඇත්්ද එකොළොස් ගින්නෙන් තොර පැවැත්මක් නැති නිසා පැවැත්ම ගින්නෙත්තයි කිව්වේ ඕකයි. මහණෙනි සියල්ල ගිනිගත්තේ. ඔන්න ගිනිගත්තේ.

이 타오름이 세상 중생의 괴로움입니다. 그 열한 가지 불이 없다면 세상 중생에게 괴로움은 없습니다. 그런데 존재가 있는 곳에는 열한 가지 불 없는 존재가 없기에, 존재가 불타고 있다고 하신 것이 바로 이것입니다. 'bhikkhu 들이여, 모든 것이 불타고 있다.' 바로 불타고 있습니다.

න් ඇස ගිනිගත්තේ, රූපය ගිනිගත්තේ, චක්ඛු විඤ්ඤාණය ගිනිගත්තේ චක්ඛු සම්පත්තිය ගිනිගත්තේ චක්ඛු සම්පස්සජා වේදනාව ගිනිගත්තේ. කන ගිනිගත්තේ, ශබ්දය ගිනිගත්තේ සෝත විඤ්ඤාණය ගිනිගත්තේ සෝත සම්පස්සය ගිනිගත්තේ සෝත්ත සම්පස්ස ජා වේදනාව ගිනිගත්තේ.

눈이 불타고, 형상이 불타고, cakkhu-viññāṇa 가 불타고, cakkhu-samphassa 가 불타고, cakkhu-samphassajā vedanā 가 불탑니다. 귀가 불타고, 소리가 불타고, sota-viññāṇa 가 불타고, sota-samphassa 가 불타고, sota-samphassajā vedanā 가 불탑니다.

නාසය ඉගෙනිගත්තේ, ගන්ධය ගිනිගත්තේ ගාන විඤ්ඤාණය ගිනිගත්තේ, ගාන සම්පස්සයෝ ගිනිගත්තේ ගාන සම්පස්සදාජා වේදනාව ගිනිගත්තේ

코가 불타고, 냄새가 불타고, ghāna-viññāṇa 가 불타고, ghāna-samphassa 가 불타고, ghāna-samphassajā vedanā 가 불탑니다.

දිව ගිනිගත්තේ රසය ගිනිගත්තේ ජිව්හා විඤ්ඤාණය ගිනිගත්තේ ජිව්හා සම්පස්සය ගිනිගත්තේ ජිවහා සම්පස්සජා වේදනාව ගිනිගත්තේ කය ගිනිගත්තේ පොට්ඨබ්බයෝ

혀가 불타고, 맛이 불타고, jivhā-viññāṇa 가 불타고, jivhā-samphassa 가 불타고, jivhā-samphassajā vedanā 가 불탑니다.

ගිනිගත්තේ කය ගිනිගත්තේ පොට්ඨබ්බයෝ ගිනිගත්තේ කාය විඤ්ඤාණය ගිනිගත්තේ කාය සම්පස්සයෝ ගිනිගත්තේ කාය සම්පස්සජා වේදනාව ගිනිගත්තේ මන ගිනිගත්තේ ධම්මයෝ ගිනිගත්තේය

몸이 불타고, phoṭṭhabba 가 불타고, kāya-viññāṇa 가 불타고, kāya-samphassa 가 불타고, kāya-samphassajā vedanā 가 불탑니다.

ගිනිගත්තේ මන ගිනිගත්තේ ධම්මයෝ ගිනිගත්තේය මනෝ විඤ්ඤාණය ගිනිගත්තේය මනෝ සම්පස්සයෝ ගිනිගත්තේ මනෝ සම්පස්සා වේදනාව ගිනි ගත්තේ

마음이 불타고, dhamma 들이 불타고, mano-viññāṇa 가 불타고, mano-samphassa 가 불타고, mano-samphassajā vedanā 가 불탑니다.

කුමකින් ගෙනිගත්තේ රාගින්නෙන් ගිනි ගත්තේ, ද්වේශ ගින්නෙන් ගිනි ගත්තේ, මෝහ ගින්නෙන් ගිනිගත්තේ ජාතිගින්නෙන්, ජරාගින්න, ව්‍යාධිගින්න, මරණ ගින්නෙන්, සෝක ගින්නෙන්, පරිදේව ගින්නෙන්, දුක් ගින්නෙන්, දෝමනස්ස ගින්නෙ උපේක්ෂා උපායාස ගින්නෙක් කියන මේ කොළොස් ගින්නෙන් ගිනිගත්තේ මෙසේ සියල්ල ගිනිගත්තේ සියල්ල ඇවිල ගත්තේ ඔය වචනයින් පෙන්න එහෙනම් මෙන්න ගින්න

무엇으로 불타는가? rāga 의 불로 불타고, dosa 의 불로 불타고, moha 의 불로 불타고, jāti 의 불, jarā 의 불, vyādhi 의 불, maraṇa 의 불, soka 의 불, parideva 의 불, dukkha 의 불, domanassa 의 불, upāyāsa 의 불 — 이 열한 가지 불로 불탑니다. 이렇게 모든 것이 불타고, 모든 것이 타오른다고 그 말씀으로 보이셨습니다. 그러니 이것이 불입니다.

ඔය ගින්න ගින්න හැටියට දැක්කට පස්සේ ඇයි ඔය ගින්නට වැඩෙන්නේ? මන වඩන රූප පස්සේ යන බාන්සිකත්වය නිසා. මන වඩන ශබ්ද මන වඩන ගන්ධ මන වඩන රස මන වඩන බොට්ඨබ මන වඩන ධර්ම පසේ හබාන මාසිකත්වය නිසයි ඔන්න ඔය ගින්නට හේතුකාරක හටගන්න.

그 불을 불로 본 뒤에, 왜 그 불이 커지는가? 마음에 드는 형상을 쫓는 마음 때문입니다. 마음에 드는 소리, 마음에 드는 냄새, 마음에 드는 맛, 마음에 드는 감촉, 마음에 드는 dhamma 를 쫓는 마음 때문에 그 불의 원인이 생깁니다.

ඔන්න ගින්න ගින්න හැටියට දැක්කා නම් ඒකෙන් ගිනි ගත්තහම දැවෙන බව දැක්කා නම් මෙන්න මේ හඹා යන මානසිකත්වය යම් තැනක නැද්ද එතන ඔගේ ඔය ගින්න නිවෙන බව දැක්ක නම් අන්න ඒ හඹා යන මානසිකත්වය යම් තැනක නැත්නම් නැති කරගන්න මොකද කරන්න ඕනේ? ඒකේ අසාරත්වය ධර්මානුකූලව දැකලා දකින්න ඕනේ. බොරුවට

불을 불로 보았다면, 불이 붙으면 탄다는 것을 보았다면, 이 쫓는 마음이 없는 곳에서는 그 불이 꺼진다는 것을 보았다면, 그 쫓는 마음을 없애려면 무엇을 해야 합니까? 그것의 알맹이 없음을 dharma 에 맞게 보아야 합니다.

ධර්මානුකූලව දැකලා දකින්න ඕනේ. බොරුවට රැවටෙනවා නෙමෙයි. ඇති ආකාරයෙන්ම අසාර දේ අසාර හැටියට දකිනවා. අසාර දේ සාරා හැටියට දකින මුලාව තුළ සත්වයයි ඉන්නේ. ඇත්ත මොකක්ද අසාර දේ අසාර හැටියට දැකීම. අන්න ඒකට තියෙන වාගය ප්‍රඥාවෙන් කරගත්තහම වත්පුරුලා හිටන් මෙතනට පත් වෙනවා නෙමෙයි. ප්‍රඥාව මෝරලා ප්‍රඥාව පූර්ණය කරගෙන ඔන්න ඔතටා සාරත්වය දකිනවා. එදාටයි නිවන. වත්තු

거짓에 속는 것이 아닙니다. 알맹이 없는 것을 있는 그대로 알맹이 없다고 봅니다. 중생은 알맹이 없는 것을 알맹이 있다고 보는 미혹 속에 있습니다. 진실은 무엇인가? 알맹이 없는 것을 알맹이 없다고 보는 것입니다. 그 길을 paññā 로 닦을 때 — vatta 를 지켜서 여기에 이르는 것이 아닙니다. paññā 가 익고 paññā 를 온전히 하여 바로 거기서 알맹이를 봅니다. 그날이 nibbāna 입니다.

ඔතටා සාරත්වය දකිනවා. එදාටයි නිවන. වත්තු වුරපු අයට නිවන කිව්වහම සීලපත පරාම වහන්සේට වැටෙනවා. ඒක වැරදි ආකල්පය. වත්තුරලා නිවන් හම්බවෙන්නේ නැහැ. ප්‍රඥාව තුළින් නිවනට එන්න ඕනේ.

vatta 를 지키는 이들에게 nibbāna 를 말하면 sīlabbata-parāmāsa 에 빠집니다. 그것은 잘못된 태도입니다. vatta 를 지켜서 nibbāna 를 얻는 것이 아닙니다. paññā 를 통해 nibbāna 에 와야 합니다.

වත කියන එක ඒ නිසා ජීවිතයේදීමේ ඇති වෙන්නා වූ එක එක විවිධාකාර අදහස් තියෙන මිනිස්සු මේ තියෙන පැටල් ඇවිලි වලින් බේරෙන්න කරදර වලින් බේරෙන්න මේ යුක්තියක් අයුත්තියක් කියලා හදාගෙන සාධාරණ අසාධාරණ දෙකක් හදාගෙන මේ ලෝකේ එක එක සර්ක වාදකන මිනිස්සුන්ගෙන් බේරෙන්න බේල්ලා යන්න ජීවත් වෙන්න හදාප එකක් තමයි වත්තික.

vatta 라는 것은, 삶에서 생기는 갖가지 생각을 지닌 사람들이 이곳의 엉킴과 다툼에서, 곤란에서 벗어나려고, 옳음과 그름을 만들고 공정과 불공정 두 가지를 만들어, 이 세상의 여러 다투는 사람들에게서 벗어나 살아가려고 만든 것이 vatta 입니다.

කළ යුතු දේ කරන්නේ නැහැ. කම්මැකමට නිකන් ඉන්නවා. එක්කෙනෙක් තව කෙනෙක් වැඩ කරනවා වැඩියෙන් කරනවා. ඒක දැක්කට පස්සේ අනික තව ටිකක් අනිකා වැඩ ගන්නවා. ඔන්න ඕවගේ යාතිය කරන නෙමෙයි එකින එකාගේ යන්න ඕනේ විපාතික වැඩපිල්ලක් තියෙනවා. ඔන්න ඔය ජීවත් වෙන කාලය තුළ ඕකෙන් බේරෙන්න ඕකට යම්කිසි සහනයක් සලසන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ වත් ටිකක් පනවලා තියෙනවා.

해야 할 일을 하지 않고 게을러 그냥 있습니다. 한 사람은 다른 사람보다 일을 더 많이 합니다. 그것을 보고 다른 이가 또 일을 떠넘깁니다. 그런 식이 아니라 저마다 밟아야 할 절차가 있습니다. 살아가는 동안 그것에서 벗어나고 거기에 어떤 편안함을 주려고 부처님은 vatta 몇 가지를 정해 두셨습니다.

යන්න ඕනේ මෙහෙමයි එන්න ඕනේ මෙහෙමයි, කන්න ඕනේ මෙහෙමයි, බොන්න ඕනේ මෙහෙමයි. ගුරුවරයාට සලකන්න ඕනේ මෙහෙමයි ගුරුවරයා ගෝලයාට සලකන මෙන්න මෙහෙමයි කරන්න ඕනේ. එකක් නෑ එකක් නෑහැර පෙලා තියෙනවා වැඩපිළිවෙලා. මොකද පෙන්නන්න ඥානවන්ත පිරිනිවට ඕක කියා දෙන්න ඕනේ නැහ. වැසෙි ලියාට පස්සේ හෝදන්න කියලා දෙන්න ඕනේ නැහැනේ. කවුරුවත් ඒක තමන් දැනගන්නවා. හැබැයි මෝඩ ඒකත් කියන්න වුණා.

이렇게 가야 하고, 이렇게 와야 하고, 이렇게 먹어야 하고, 이렇게 마셔야 한다. 스승을 이렇게 모셔야 하고, 스승은 제자를 이렇게 대해야 한다. 하나도 빠짐없이 절차를 늘어놓으셨습니다. 지혜로운 이들에게는 그것을 가르칠 필요가 없습니다. 변소에 다녀온 뒤 씻으라고 가르칠 필요가 없지요. 누구나 스스로 압니다. 그런데 어리석은 이들에게는 그것까지 말해야 했습니다.

බුදුරජාණන් වහන්සේ අතටර වැසිකිලිගිලින් හෝදවන් කියලත් පැනවා. හෝදන්න නැතුව හිටියා ඒ කාල

부처님은 변소에 다녀온 뒤 씻으라는 것까지 정하셨습니다. 씻지 않고 지내던 그 시절이었습니다.

වින පිටේ වල්ලන මොක්ත ඉඳලා තියෙන්නේ කෙනට කියන්න වටියන්නේ නැහැ. නමුත් හිත හදෙනවා මොකක් වෙත ඉඳලා තියෙන්නේ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

වල්ගේ කපලා එළියට ගත්තා කැලින් එළියට ගත්ත මධුර වගේ ඉඳලා තියෙන්නේ කියලා හැරගෙන මොකද

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මධුර වගේ ඉඳලා තියෙන්නේ කියලා හැරගෙන මොකද ඒ තරම් මේ කියා තියෙන්නේ ඒවා හැටි බලපු මොනවාහරි කිව්වා කිව්ව පොඩ් කරනවා. එයින් එහාට හදලා හිතලා බලලා කල්පනා කරන්නේ නැ.

왜 이렇게까지 말씀하셨는가 하면, 그런 이들을 보셨기 때문입니다. 무엇이든 말하면 말한 그대로만 합니다. 그 너머로 생각하고 따져 보지 않습니다.

කුසට බැම්මක් බඳගන්න හෙත තියෙනවා නම් බිම කියනවා. ඒ පටිපිලලා බඳිලා කිව්වේ නැහැනේ නිකන් න්න. ඉතින් අහනකොට කියනවා. එහෙනම් පටිපෙලක් බැඳගන්න. බදි මොනවයන්ද බදින්න කිව්වේ නැහැනේ කියලා සද්දය නැතුව ඉන්නවා. ගල් වලින් බැඳගන්න ඉතින් විදහට ගල්ලනත් පැඳගන්න. ඊට පස්සේ ඒ ගල් එහෙම හෙල්ලෙනවා. ඒන් පඩිපිල හයි කරන්නත් කිව්වේ නැහැනේ කියලා ආය හැහරයක් කියන එකවා. ඕකට ගහගන්න මැටි ටිකක් ඔය හයි වෙන්නේ. ආ මැට්ියක් ගහන්න එකම ගහන්න. කොහෙද මැටි ගන්න කිව්වේ නැහැ කියලා ආ නිකන් ඉන්නවා. ඔතන අහලා දෙනෙක් මැටි ටිකක් කපලා ගිහිල්ලා මෙන්න මෙහෙම කොරපලා කිව්වා ඒක හොරනවා. ඉතින් ලේසලා වැටෙනවා.

거처에 계단을 만들 필요가 있으면 땅을 [그대로 둡니다]. '계단을 쌓으라고는 하지 않았잖습니까' 하며 그냥 있습니다. 그래서 물으면 '그럼 계단을 쌓으라'고 합니다. 그러면 '무엇으로 쌓으라고는 하지 않았잖습니까' 하며 말없이 있습니다. '돌로 쌓으라' 하면 대충 돌을 쌓습니다. 그러면 돌이 흔들립니다. '계단을 단단히 하라고는 하지 않았잖습니까' 하며 또 핑계를 댑니다. '진흙을 발라야 단단해진다, 진흙을 발라라' 하면, '어디서 진흙을 가져오라고는 하지 않았잖습니까' 하며 또 가만히 있습니다. 거기서 '진흙을 파 와서 이렇게 바르라'고 하면 그렇게 바릅니다. 그러면 미끄러져 넘어집니다.

ඉතින් අත්ලක් බැඳගරිලා කියනවා. මොකෙන්ද අත්ල බැඳගන්න කිව්වේ නැ අත්ලලා බදින ඕකට අහල් ජාති ලන් ටිකක් අිල අහවල් ජාති ලේ ටිකක් අිලා මෙහෙම කර පලලා කියිවොත් ඒක කරනවා. මෙන්න මෙහෙම විදිහ ඒවන් තමයි හොඟාක් ඔය විනයයි ඔය වත්විලි පනව තියෙන ඒවා තියෙන්නේ.

그래서 '난간을 만들라'고 하면, '무엇으로 난간을 만들라고는 하지 않았잖습니까' 합니다. 그래서 '어떤 나무 몇 개, 어떤 나무 몇 개를 가져와 이렇게 하라'고 말하면 그렇게 합니다. 이런 식으로 vinaya 와 vatta 가 정해진 것이 많습니다.

පොදුම හෙදෙනවා ඉතින් මේ වගේ දේවල් අරගෙන බලපුහම මොකක්ද මේ කරලා තියෙන්නේ?

놀랍습니다. 이런 것들을 보면 도대체 무슨 일을 한 것인가 싶습니다.

තමන්ට හිතලා මතලා යමක් කරගන්න ඕන තරම් පුළුවන් වරදක් නොවෙන්න කෙනෙකුට කරදරයක් නොවෙන්න කෙනෙකුට වරදක් නොවෙන්න තමන් යන එන කරන කියන කටයුතු වලදී තමන්ට තියෙනවල ඇති පුද්ගලයවරු හොඟා හිතලා කරගන්න පුළුවන්. නමුත් මෙන්න මේ වගේ තැම් වලට පවා එහෙම දෙයක් නොකරපු විදිහේ සංඝයා වහන්සේලා ිසතක් ඒ කාලේ ඉඳලා තියෙනවා. එතනින් තමයි හුඟාක් තුනට ඔය විනය නීතිය ඇරඹු.

스스로 생각하고 따져서 얼마든지 할 수 있는 일, 잘못 없이, 남에게 폐 끼치지 않고, 남에게 해가 없게 오가고 하고 말하는 일을, 분별 있는 이들은 잘 생각해서 할 수 있습니다. 그러나 이런 데서조차 그렇게 하지 못한 saṅgha 들이 그 시절에 있었습니다. 거기서부터 많은 vinaya 규율이 시작되었습니다.

කෙළ ගහන්න එපා කිව්වා කෙල ගහන්න ව නෑ කඩිය කියලා තියා ඉන්න.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

තනපළ මත කෙල ගහන්න එපා. කෙළ ගහන්න එපා කිව්වන් අනින් කරන්න ද කෙල ගහන්න දෙනා කිව්වේ නැහැනේ. ඒක ගිහිලිනවා ගිල ගිහ.

'침상 위에 침을 뱉지 말라.' 침 뱉지 말라 하셨는데 어디에 뱉으라고는 하지 않으셨다며 삼켜 버립니다.

ඉතින් අප්‍රියා ආපුවහම කෙලේ කෙලටියක් ආපුවහම තරොල් නැත්තෙන්නට කෙල ගහපන් කියලා කිව්වහම එතන කෙල ගහනවා. කිව්ව තැනක් වුන

그래서 가래가 나오면 '타구에 뱉으라'고 하시자 거기에 뱉습니다.

කිව්වහම එතන කෙල ගහනවා. කිව්ව තැනක් වුන මුත්‍රා කරන හැමතැනම ඔය හැමතැනම මුද්‍රා කරන්න එපා එක නිහර මුත්‍රා කර බලලා කියලා.

뱉을 곳이 정해졌습니다. 소변을 아무 데나 보니, '아무 데서나 소변 보지 말고 한곳에서 보라'고 하셨습니다.

ඒක තැන දැන් මුත්තරා කරන්න ගියා මෙතන පේනවා. මොකද කරන්නේ ගිය ඉන්නවා. ඔතන් වහපාල විවහම වහගන්නවා.

그 한 자리로 소변을 보러 갔는데 여기서 다 보입니다. 그래서 가리개를 하라고 하시자 가립니다.

ඊට පස්සේ එතන මඩ වෙනවා. මුත්‍රා වෙලා. ඒ ගහනම් වල වක් හදලා වලට යන්න හදපල්ලගෙන. ඉතින් ඒක හදනවා. වලේ රොඩු හිර එනවා ගිහිල්ලා. ඔය රොඩු ටික අරගන්න උඩින් මොනවා හරි උවාරණයක් කරලා කියනවා. එතකොට වහලයක් ගහනවා. කිව්වා ඒ ටික විතරයි පන්න මෙන්න මේ ජාතිය වැඩපිලා කරපු බව විදි හොඳ ලස්සන පෙලා තියෙනවා. ඉතින් බලපුහම පුදුම හිතෙනවා මේ පුදුම දෙයක් මේ පැනවිලා තියෙන්නේ කියලා. සාමාන්‍ය මනුස්සයකට හිතලා බලලා කොච්චර කරගන්න පුළුවන් දේවල්ද

그 뒤 거기가 소변으로 진창이 됩니다. 그러자 '구덩이를 파서 구덩이로 흘러가게 하라'고 하십니다. 그래서 만듭니다. 구덩이에 쓰레기가 들어갑니다. 그 쓰레기를 막으려면 위에 무언가 덮개를 하라고 하십니다. 그러자 지붕을 칩니다. 말씀하신 그만큼만 합니다. 이런 식으로 절차를 정하신 모습이 잘 나와 있습니다. 그래서 보면 놀랍습니다. 이런 놀라운 것까지 정해져 있다니. 보통 사람이라면 생각해 보고 얼마든지 할 수 있는 것들인데요.

න් මානසිකත්වයේ මම පුදුමාකාර සිද්ධියක් හිතන්න බැරි දෙයක් තියෙන්න ඔය වගේ තැන්වල

그런 데에는 그런 마음과 관련해 놀랍고 생각할 수도 없는 일이 있습니다.

ඉතින් මේවට අපි දකින්න ඕනේ බුදුරජාණන් වහන්සේ ඒ නිසා පෙන්නුවා මොකක්ද ඔබ ළම හිතලා බලන්න යමක් යමක් නිසා පව් සිද්ධ වෙනවා නම් ඒ දේ කරන්න එපා.

그러니 이런 데서 우리가 보아야 합니다. 부처님은 그래서 보이셨습니다. 여러분이 생각해 보아서 무엇무엇 때문에 pāpa 가 생긴다면 그것을 하지 말라고.

එළ කෝටියක් ශික්ෂාපද රඟු මෙන්න මේ ත්‍රී ශික්ෂාවේ ප්‍රඥාවන්තය අනුගමනය කරලා හටම් නිවන් දකිනවා කියලා පෙන්නවා. අධිශීල සික්ඛා අධිචිත්ත සික්ඛ අධිපඤ්ඤා සික්ඛා කිය මෙන්න ත්‍රී ශික්ෂාව ගන්න

150여 가지 sikkhāpada 를 담은 이 tisikkhā 를 지혜로운 이가 따라서도 nibbāna 를 본다고 보이십니다. adhisīla-sikkhā, adhicitta-sikkhā, adhipaññā-sikkhā, 이것이 tisikkhā 입니다.

මේක අනුගමනය කරන කෙනා කුඩා කුඩා ඇවැත්වන්න වැටීමත් වෙනවා නැගීමත් වෙනවා. අනුගමනය කරන කෙනාට සීල සමාධ ප්‍රඥා මාර්ගය පූර්ණ වෙලා අරිහත්ඵලයට පත් වෙන්නත් පුළුවන්.

이것을 따르는 이는 작은 āpatti 에 떨어지기도 하고 다시 일어서기도 합니다. 따르는 이는 sīla, samādhi, paññā 의 길을 온전히 하여 arahatta-phala 에 이를 수도 있습니다.

ඒ නිසා මේ ශාසනයේ තියෙන එකන් මෙන්න ත්‍රී ශික්ෂාව වඳ නෑහ. මොකද මම ඇවැත් පනවලා

그래서 이 sāsana 에 있는 이 tisikkhā 는 헛되지 않습니다.

ශික්ෂාව වඳ නෑහ. මොකද මම ඇවැත් පනවලා නෑහැ. තාංචි පනවලා නෑහ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එන්න මේ නිසා මේ ශාසනයේ තියෙන කනුත් මේ ත්‍රි ශික්ෂාව වන්දනයක් ප්‍රතිඵල තියෙනවා කියලා දේශනා කරනවා. අද ඒ ටික තියෙන්නේ නිසා මම තේරෙනවා.

그래서 이 sāsana 에 있는 이 tisikkhā 를 지키면 결실이 있다고 설하십니다. 오늘 그것이 있기에 나는 그렇게 이해합니다.

එහෙනම් අපිට අද යමක් යමක් නිසා පව් සිද්ධ වෙනවා නම් ඒ දේ කරන්නේ නැ. යමක් යමක් නිසා අනුන්ට කරදරයක් වෙනවා නම් ඒ ඒ මනාසිය ඒක වළක් කරනවා.

그러니 오늘 우리는 무엇무엇 때문에 pāpa 가 생긴다면 그것을 하지 않습니다. 무엇무엇 때문에 남에게 폐가 된다면 sati 를 잘 지켜 그것을 피합니다.

ඒ මග ආර්ය මාර්ගය වඩන්න පහසුම ලේසිව මාර්ගය ඒක මොකදවත් ඕනේ නැහ. බුදුරජාණන් වහන්සේ ඒ ශික්ෂාව නිදහස් කරලා දීලා තියෙනවා. ඒව ඥානවන්තයන්ටම ටික කරගන්න පුළුවන් නිසා.

그 길이 ariya-magga 를 닦는 가장 쉬운 길입니다. 다른 무엇도 필요 없습니다. 부처님은 그 sikkhā 를 풀어 주셨습니다. 지혜로운 이들은 스스로 해낼 수 있기 때문입니다.

අඩමසක් පාසා පොහ කරන ඒ වැඩපිලෝ කරන්න බැහ බැරි කිව්වහම බුදුරජාණන් වහන්සේ මෙන්න මේ ක්‍රමය කරන්න කියලා ක්‍රමයක් දුන්නා. ඒ ක්‍රමය දීපු නිසාද කිසි ප්‍රශ්නයක් නැතුව පුළුවන් යමක් යමක් නිසා පව් සිද්ධ වෙනවා නම් මනාසියෙන් ඉඳිලා ඒක අත්හරින්නවා.

보름마다 uposatha 를 하는 그 절차를 할 수 없다고 하자, 부처님은 '이 방법대로 하라'며 방법을 주셨습니다. 그 방법을 주셨기에 아무 문제 없이, 무엇무엇 때문에 pāpa 가 생긴다면 sati 를 잘 지켜 그것을 놓아 버립니다.

රාගයට ද්වේශයට මෝහයට හේතු වෙනවා නම් දැනගෙන අත්හරිනවා.

rāga, dosa, moha 의 원인이 된다면 알고서 놓아 버립니다.

මනා සිහියෙන් ඉඳලා ටික කරගෙන ගියහම තමාගේ හිත දන්නවා මල් ළඟ පව් නෑ පව් වැඩ නෑ. අවිත්තියක් අසාධාරණයක් නෑහ. කාටවත් අවදලා නැහ.

sati 를 잘 지켜 그렇게 해 나가면 자기 마음이 압니다. 내게는 pāpa 가 없다, 나쁜 짓이 없다, 불의와 불공정이 없다. 누구도 속이지 않았다.

එහෙනම් ඒ මානසිකත්වය පරිශුද්ධ එතනින්ම දන්නවා මම ළඟ පිරිසිදු අවංකත්තත්වය තියෙනවා.

그러면 그 마음은 깨끗합니다. 바로 거기서 압니다. 내게는 깨끗한 정직함이 있다.

මගේ වැඩපිළ වචන පිරිසිදුවදුව ක්‍රියාකලාපී අවංකයි. මගේ සිතුවිලි පවිත්‍රයි.

내 행동과 말은 깨끗하고, 행위는 정직하다. 내 생각은 맑다.

මම කොහෙවත් දෘෂ්ට වශයෙන් අල්ලන්නේ නෑහ ප්‍රභාස් කරයි. එහෙනම් අවංකයි, පිරිසිදුයි, පවිත්‍රයි, ප්‍රභාසරයි කියන මෙන්න මේ සීල විශුද්ධිය පිහිටනවා. මෙන්න මෙතනයි සීල, විශුද්ධිය.

나는 어디에서도 견해로 붙잡지 않는다, 빛난다(pabhassara). 그러면 정직하고, 깨끗하고, 맑고, 빛난다는 이 sīla-visuddhi 가 자리 잡습니다. 바로 여기가 sīla-visuddhi 입니다.

ඔන්න ඔය සීල විශුද්ධිය සිහි කරගෙන යන කෙනාට චිත්ත විශුද්ධියට සතර දෙන්න වැඩෙනවා. ධ්‍යාන හතරම ලැබෙනවා.

그 sīla-visuddhi 를 떠올리며 나아가는 이에게 citta-visuddhi 로 넷이 자랍니다. jhāna 네 가지를 모두 얻습니다.

හරිම ලේසි ක්‍රමයක්. අද අතව ලපුවහම අත්දැකීම ලබපු ක්‍රමයක්. එයා මොනව ඒක සැක හිතන්න දෙයක් නැහ.

아주 쉬운 방법입니다. 오늘 해 보면 경험할 수 있는 방법입니다. 거기에 의심할 것이 없습니다.

මේ ඕනම ක පළවෙනිම භාවනාව අවංකයි කිරිසිදුවෙයි පවිත්‍රයි ප්‍රභාසයි. ඔතනින් පටන් ගත්තහම බලාගෙන් ඉද්ද ධ්‍යානවට හිට යනවා. සම්පූර්ණ වෙනවා.

누구에게든 첫째 bhāvanā 는 정직, 깨끗함, 맑음, 빛남입니다. 거기서 시작하면 보고 있는 사이에 jhāna 에 이릅니다. 온전해집니다.

ඉතින් මෙතනින් පටන් ගන්නකොට අපි දකිනවා. අන්න ධ්‍යානයට ගියට පස්සේ අපි දකිනවා එකින් එක හිතේ ශාන්තයි ප්‍රණීතයි. ඒ ටිකේ ශාන්ත ප්‍රණී බව අත්දැක්කට පස්සේ දකිනවා.

그래서 여기서 시작하면 우리는 봅니다. jhāna 에 든 뒤에 마음 하나하나가 고요하고 빼어남을 봅니다. 그 고요하고 빼어남을 경험한 뒤에 봅니다.

කුඩා හෝ වරදක් පාපයක් අසාධාරණයක් කරනකොට මානසිකත්වය කොච්චර මේ පල්ලට වැටලා දාහින් ගිනිගන්නවද? අර තිබුණ ශාන්ත ප්‍රණීත මානසිකත්වයට වඩාචල පල්ලෙහද කියලා. තමාටම අත්දැකීම් ලැබෙනවා.

작은 잘못이나 pāpa 나 불공정을 저지를 때 마음이 얼마나 아래로 떨어져 열기로 불타는지. 그 고요하고 빼어났던 마음보다 얼마나 아래인지. 스스로 경험을 얻습니다.

ඒ මොහොතේ මොහොට සුද්ධ කරගන්න පුළුවන් අර උසස්තෙට මේ පහෙන් වෙන්න වැටෙන්නේ මොකටද? මගේ මනස කොච්චර පැහැපත්ව තිබුණත් කොච්චර ශාන්තව පිහිටියත් ඒ ශාන්ත ප්‍රණීත සුවය කොච්චර සැනසුම්ද මේක කොච්චර කිරිටියද අන්න අපි දකිනවා.

그 순간순간 깨끗이 할 수 있는데, 그 높은 곳에서 이 낮은 곳으로 왜 떨어지는가? 내 마음이 아무리 맑았고 아무리 고요했어도, 그 고요하고 빼어난 행복이 얼마나 위안이었는지, 이것이 얼마나 더러운지, 바로 우리가 봅니다.

ගොමස්කර ඇඳුමක් ඇඳගෙන ඉන්න එක්කෙනාට ඕගේ මල ටිකක් ගෑ වුනාට කුණ ටිකක් ගෑ වුනට කිසිම ගානක් නෑහ.

때에 찌든 옷을 입은 사람에게는 때가 조금 묻어도, 오물이 조금 묻어도 아무렇지 않습니다.

හැබැයි ඔය පුද්ගලයාව ඇඳුම හොඳටම හෝදලා සුද්ධ කරලා නැවත වාරයක් කොප කරලා ගත්තොත් හරි නැත්නම් තාං ඇඳුමක් අරගෙන ඇන්දොත් හරි. ඒක පොඩ්ඩක් මලව කිලුටු පොඩ්ඩක් ගෑ වෙනකොට ලොකු අඩු මළුවක් පේනවා. වෙනසක් පේනවා.

그런데 그 사람이 옷을 잘 빨아 깨끗이 하고 다시 다려 입거나, 새 옷을 입으면, 때가 조금만 묻어도 크게 모자람이 보입니다. 차이가 보입니다.

ඒ වගේම කිළුට වෙන් වෙලා හොඳට පැහැපත් වෙලා පේනවා මොකද හැමතැනම පිරිසිදුව කියන හෙක කුණු පොඩ්ඩක් ගයු වනාම ඒක හොඳට පේන්නේ.

그처럼 때가 빠져 깨끗하게 빛나 보이면, 모든 곳이 깨끗하니 조금만 때가 묻어도 잘 보입니다.

ගොමස් කර වෙච්ච කුණු ඇඳුමක කුණු ගොඩක් ඇවුනත් පේන්නේ නෑහැ මුත්තා මෙන්න මේ වගේ ශුද්ධභාවයට මානසිකත්වය ධ්‍යානයෙන් පත් කරගත්ත මනසට ගොමස්කඩ ඇඳුම පිරිසිදු කළා වාගන්න. දැන් ඒ පිරිසිදු කරපු පුංචි කුළු පොඩ්ඩක් ගෑ වෙච්චකම් පේනවා වගේ ඉතාම අල්ප මාත්‍රව වන්නා වූ යම්කිසි පළුදක් වුනාද පාපයක් වුනා නම් තාලා පේන්න පටන් ගන්නවා වැටහන්න පටන් ගනවා කිළුටු වුණා. වහාමය ඉවත් කරගෙන සුද්ධ කරගන්නවා. අරකුණු පොඩ ගත්ත ඒ නිසා මේකේ හොඳටම තමන්ගේ මනස දකින හොඳම කණ්නාඩිය තමයි ධ්‍යානය.

찌든 옷에는 때가 잔뜩 묻어도 보이지 않지만, jhāna 로 이렇게 깨끗한 상태에 이른 마음은 찌든 옷을 깨끗이 빤 것과 같습니다. 깨끗이 빤 옷에 작은 얼룩만 묻어도 보이듯이, 아주 작은 흠이나 pāpa 가 생기면 곧 보이기 시작하고, 더러워졌음을 알아차리기 시작합니다. 곧바로 없애서 깨끗이 합니다. 그 작은 얼룩을 걷어 냅니다. 그래서 자기 마음을 보는 가장 좋은 거울이 jhāna 입니다.

ඉතින් ධ්‍යාන මහන්නේ සමථය වරණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා මොකද වැඩූ සමථඇති ඇත්ත කෙනාට ප්‍රඥාව පහළ වෙනවා. ශීක්ෂණ වෙනවා. විශාල උපනිසරයක්.

그래서 jhāna 의 길, samatha 를 부처님이 설하십니다. 왜냐하면 samatha 를 닦은 이에게 paññā 가 일어나기 때문입니다. 수련이 됩니다. 큰 upanissaya 입니다.

ඒකට ඉතින් ඒ විදිහට මෙන්න විත මාර්ගය බලාගන්න. හැර අපි දකින්න විමුක්ති මාර්ගය ඒ විමුක්ති මාර්ගය ගහෙන් ගෙඩියෙන් නැහැ. එක පාර ගිහිල්ලා ාරිහත්යට පත් වෙන එකක් නෙමෙයි. අනුක්‍රමය ඕන අනුපූරව ශික්ෂා අනුපූරව ක්‍රමයක් තියෙනවා. තේසිම ක්‍රමය

그러니 그렇게 vimutti 의 길을 보십시오. 우리가 보아야 할 vimutti 의 길, 그 길은 단번에 되는 것이 아닙니다. 한 번에 가서 arahatta 에 이르는 것이 아닙니다. 차례가 있어야 합니다. anupubba-sikkhā, 차례를 밟는 방법이 있습니다.

අනුපූරව ක්‍රමයක් තියෙනවා. තේසිම ක්‍රමය මොකක්ද? මේ ලෝකේ අසාරත්වය යථාර්ථයෙන් ඉස්සෙල්ලා ධර්මතාවය වටහා ගන්නවා. මොකක්ද ලෝකේ තියෙන්නේ? කැමති සේ පවතින ලෝකයක් මෙහෙ නැහ. බලාපොරොත්තු වෙන කිසිම දෙයක් කැමති සේ නැහැ. ඇයි කැමති සේ නෑ කියන්නේ?

가장 쉬운 방법은 무엇인가? 먼저 이 세상의 알맹이 없음을 실상대로, dharma 의 이치로 이해합니다. 세상에 있는 것이 무엇인가? 바라는 대로 유지되는 세상은 여기 없습니다. 바라는 어떤 것도 바라는 대로 있지 않습니다.

කැමති සේ නැහැ. ඇයි කැමති සේ නෑ කියන්නේ? උදයංගම අත්තංගම ආස්වාද ආදීනව නිස්සරණ කියන්නේ මෙන්න මේ පහට ගෝචර වෙනවා. අපි කැමැත්තෙන් බදා ඉන්න මම මගේ කියන ඔක්කොම එහෙනම් අපිට තියෙන පස්සේ තියන මේ මමයි මගේ කියලා බදාගත්තේ ඒවා තුළ

왜 바라는 대로가 아니라고 하는가? udaya, atthaṅgama, assāda, ādīnava, nissaraṇa 라는 이 다섯에 놓이기 때문입니다. 우리가 바라며 끌어안은 '나'와 '내 것'이라는 모든 것, '나와 내 것'이라고 끌어안은 그것들 안에서도.

අන්න ඒ ධර්මතාවය ඒක නම්. ඒකෙන් අපිට අසාහනයක් ඇති වෙනවා. එහෙනම් මමයි මගේ

그 dharma 의 이치가 그렇습니다. 그것으로 우리에게 괴로움이 생깁니다.

අසාහනයක් ඇති වෙනවා. එහෙනම් මමයි මගේ කියලා බදාගත්තේ ඇයි? ආශ්වාදයට උපකරණ නිසා.

그러면 왜 '나와 내 것'이라고 끌어안았는가? assāda 의 도구이기 때문입니다.

එහෙනම් ඒ ආශ්වාදය මොකක්ද? ඒ ආශ්වාදය තියෙන නිසා තමයි සද්දයා උපකරණ හොයන්නේ.

그러면 그 assāda 는 무엇인가? 그 assāda 가 있기 때문에 중생이 도구를 찾는 것입니다.

එහෙනම් ඒ ආශ්වාදයෙන් මිදෙන්නේ කොහොමද? අන්න අපි දැනගන්න වටිනාම දෙයක් තියෙනවා. මාගය වන්න කෙනා ආශ්වාදයෙන් මිදෙන හැටි බලාගන්න ඕනේ.

그러면 그 assāda 에서 어떻게 벗어나는가? 여기 우리가 알아야 할 가장 값진 것이 있습니다. 길을 닦는 이는 assāda 에서 벗어나는 방법을 보아야 합니다.

ආශ්වාදයෙන් මිදුනොත් එයාට ප්‍රශ්නයක් නැහැ. උපකරණ ඕනේ නෑ. ආශ්වාදය සඳහා ගන්න උපකරණ වල අවසාවයක් නෑ.

assāda 에서 벗어나면 그에게는 문제가 없습니다. 도구가 필요 없습니다. assāda 를 위해 쓰는 도구가 필요 없습니다.

එහෙනම් ආශ්වාදය කුමක් නිසාද? අන්න ඒක දැකගන්න ඕනේ.

그러면 assāda 는 무엇 때문에 생기는가? 그것을 보아야 합니다.

වතුර බොනකොට හරි ආශ්වාදයි. මොකක් නිසාද කාටද? පිපාසිතන පුද්ගලයාට පිපාසිය නැති පුද්ගලයා වතුරවනට ආශ්වාද වෙන්නේ.

물을 마실 때 참 좋습니다. 무엇 때문에, 누구에게 그렇습니까? 목마른 사람에게입니다. 목마르지 않은 사람에게도 물이 assāda 가 됩니까?

ශරීරය දාඩිය දාලා උෂ්ණ වෙලා තියෙන වෙලාවට සීතල හරි ආශ්වාදයි.

몸이 땀 흘려 더울 때는 시원함이 아주 좋습니다.

සීතලය වෙගල වෙලින් මෙනිහට අතල ආශ්වාද ආන්න හිතලා බලන්න

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අඩි සීලයෙන් වෙවුලෙලා ඉන වෙනට උෂ්ණ ආශ්වාදයි. දාිය දාගෙන නඟ රහත් වෙලා ඉන වෙනත් උෂ්ණ ආශ්වාද

추위에 떨고 있을 때는 따뜻함이 좋습니다. 땀 흘리며 몸이 달아 있을 때도 따뜻함이 좋습니까?

අන්න වෙනසක් තියෙනවා. එහෙනම් අපි මේ ලියල ලබන ආශ්වාද ද්‍රව්‍ය වස්තු නිසාද එහෙම නැත්නම් යම්කිසි දේ උණතාවයක් නිසාද ආසවාද දැයෙන්නේ

차이가 있습니다. 그러면 우리가 얻는 assāda 는 물질, 대상 때문입니까, 아니면 무언가의 모자람 때문에 assāda 가 느껴지는 것입니까?

ඔන්න තේරුම් ගන්න ඕනේ. ඇඟේ උෂ්ණයේ මූලතාවයක් ආපුවහම උෂ්ණ ආශ්වාදයි.

이해해야 합니다. 몸에 열이 모자라면 따뜻함이 assāda 입니다.

ශරීරය උෂ්ණ වුනොත් සීතලේ වණතාවයක් තියෙනවා. එතකොට සීතලේ ගාන්නට දෙන එකන් සමවභාවය නකන් සීතල ආශ්වාද

몸이 더우면 시원함이 모자랍니다. 그때 시원함을 더해 균형이 될 때까지 시원함이 assāda 입니다.

බඩිගිනි වුනොත් ආහාරය ආස්වාදයි. බල පිටෙන එක සමවයට පත්වෙන එක. ඊට පස්සේ කෑවොත් අපිරියයි.

배고프면 음식이 assāda 입니다. 배가 차서 균형이 되면, 그 뒤에 먹으면 싫어집니다.

පිපාසය ආවොත් ජලය ආස්වාදයි. පිපාසය නැත්නම් ජලය ආශ්වාදයක් නෑ.

목마르면 물이 assāda 입니다. 목마르지 않으면 물은 assāda 가 아닙니다.

අන්න ඇතිවෙනස්කම් බලන්න.

그 차이를 보십시오.

කෙනෙක් කියලා ප්‍රියමනාපයක් නැති අප්‍රිය අමනාපයෙන් ඉන්නවාන. ඇඟ ස්පර්ශ කරනටත් තරහයි. හොඳට සත්සය ඉන්නවා නම් තව තවත් ඇලෙනවා.

누군가를 좋아하지 않고 싫어하는 상태라면, 몸에 닿는 것조차 화가 납니다. 잘 기뻐하고 있다면 더욱 달라붙습니다.

කලහ මල පැත්තන්න ඒවා. මග හරියන්නේ නැ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ස්වාමි පුරුෂයා භාර්ය තරහ වෙලා භාර්ය ස්වාමි පුරුෂයා තරහ වෙලා ඉන්න වෙලාව අනේ ඒ

남편과 아내가 서로 화가 나 있을 때,

ස්වාමි පුරුෂයා තරහ වෙලා ඉන්න වෙලාව අනේ ඒ තරහෙන් එ ඔලුවෙ මත ගන්න මොකක් කියන්න? පලහන්න ගහන පලා යන්න. නවා තව මගුලට අත ගානවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒකෙන් බැන පැනත් යන්නවා. මට ගහලා දැන් එනවා අත ගාන. දැන් ඔහොමත් කියනවා. දැන් මොකද පෙන්නේ? තමන්ට ප්‍රියමනාපය ඇති වුනාද ඒකට ඇති වෙන්නේ මොකක් නිසාද? ඒ වෙලාවේ උණතාවයත් ඒ කරලා එනවා.

꾸짖으며 뛰쳐나가기도 합니다. '나를 때려 놓고 이제 와서 손을 대느냐' 이렇게도 말합니다. 이것이 무엇을 보여 줍니까? 자기에게 좋아함이 생겼다면 그것이 무엇 때문에 생기는가? 그때의 모자람이 그렇게 만들어 옵니다.

සබ්බේහිම මේ පියේහි මනාපේහි නානා භාවෝ විනාභාවෝති පබ්බිතේන අභින්නං පච්චවෙක් මේ සියලු ප්‍රියමනාප දේවල් නානා භාවයට පත්වෙනවා.

'Sabbeheva me piyehi manāpehi nānābhāvo vinābhāvo'ti pabbajitena abhiṇhaṃ paccavekkhitabbaṃ' — 모든 사랑스럽고 마음에 드는 것들은 달라지게 됩니다.

එක එක ආකාරයට පත්වෙනවා. විනාශයට පත් වෙනවා. අපිට ඕන ආකාරයට පත් වෙන්නේ නෑ. විවිධයන්ට පත් වෙනවා.

갖가지로 됩니다. 사라지게 됩니다. 우리가 원하는 대로 되지 않습니다. 여러 가지로 바뀌어 갑니다.

ඒව හැටිය එහෙමයි කියලා දැනගත්තොත්. එන්න එන්න ඒ ආශ්වාද එන වස්තුවන් කෙරෙහි කලකරෙනවා.

그것들이 그런 것임을 알면, 점점 그 assāda 를 주는 대상들에 싫증이 납니다.

ඒ ආශ්වාදය කෙරෙහි කලකිරෙනවා. මෙවදු අසාර දෙයක්න.

그 assāda 에 싫증이 납니다. 이토록 알맹이 없는 것이었구나.

මෙන්න මේ කලකිරුනට පස්සේ ආශ්වාද මානසිකත්වය තුළින් උණතාවයක් ගොන්නගේ මානසිකත්වයක් ගොන්න නගයි තියෙන්නේ සත්වයන්ට. ඒ නිසායි පංචකාමයෝතාවගීන් යුත්තයි. පංචකාම ඕතාවගිය යුත් මානසිකත්වය නිසා පංචකාමයෝ ආශ්වාදය දැනෙනවා. පංචකාමයෝ අසාරයි කියලා දැනගත්තහම

이렇게 싫증이 난 뒤에는 — 중생에게는 assāda 의 마음을 통해 모자람의 마음이 쌓여 있습니다. 그래서 pañcakāma 는 모자람과 함께합니다. pañcakāma 에 대한 모자람의 마음 때문에 pañcakāma 가 assāda 로 느껴집니다. pañcakāma 가 알맹이 없다고 알면,

ඕනේ මානසිකත්වය ගොන්නගන්නේ නැතුවහම අන්න සමාවයට පත් මානසික අත්තය ගොන්න ගුවහුවහම කියනවා සමාධි මනසක් ගොන්න ලැබුණා. සමභාවයට හිටු මනස. අන්න සමාධිය ප්‍රගුණ කරන්න කිව්වේ ඕකට සමභාවයට මනද හිටියට පස්සේ ඕන මනසක් නැති නිසා ආශ්වාදයව තෘප්තියක් දෙන්නේ නැ.

원하는 마음을 쌓지 않게 되면, 균형에 이른 마음이 쌓이면, samādhi 의 마음을 얻었다고 합니다. 균형에 선 마음입니다. samādhi 를 닦으라고 하신 것이 바로 그것입니다. 마음이 균형에 선 뒤에는 원하는 마음이 없으니 assāda 가 만족을 주지 않습니다.

ආශ්වාදයෝ ආශ්වාදය සැනීමක් ගැන්නේ නැහැ. එහෙම එකක් අවශ්‍ය නැති වෙනවා. අන්න පූර්ණ වෙන තැන

assāda 로 채워 받으려 하지 않습니다. 그런 것이 필요 없어집니다. 그것이 온전해지는 자리입니다.

සමභාවයට පත්න මනස ආශ්වාදයන්ගෙන් පූර්ණයි. ඒ නිසා ඒකට ආස්වාදය පස්සේ යන්න ඕන කමක් නෙ.

균형에 이른 마음은 assāda 에 대해 이미 차 있습니다. 그래서 assāda 를 쫓을 필요가 없습니다.

ඒ ආශ්වාදය ප්‍රිය. ඒ නිසා ආස්වාදගෙන දෙන්න යම් වස්තුවක් කෙනෙහි යම් හිතක් තිබුණද ඒ හිත පහළ වෙන්නේ නැහ. අන්න සමභාවයට පත්වා සමාධිකට.

그 assāda 가 사랑스러웠기에 assāda 를 주던 어떤 대상에 어떤 마음이 있었다면, 균형에 이른 samādhi 로는 그 마음이 일어나지 않습니다.

ඒ නිසා තියෙනවා මහන්නේ සමාධිය වඩන සමාධිය වඩනකොට

그래서 samādhi 를 닦는 길이 있습니다. samādhi 를 닦을 때,

[උගුර කෑරීම] ආශ්වාදයයි කියලා අපි ඉතින් බලාපොරොත් වෙලා තිබපිච්ච දේ දැන් එතන ඒකට අවස්ථිතාවයක් මේ තත්ත්වයට පත් වෙනවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

බුදු ගුණ සිහි කරනකොට දහම් ගුණ සිහි කරනකොට සඟගුණ සිහි කරනකොට උපක්‍රමයෙන් ඔතන්ට එනවා. උපක්‍රමය හිත සමුභාවයට පත් වෙනවා.

buddha-guṇa 를 떠올리고, dhamma-guṇa 를 떠올리고, saṅgha-guṇa 를 떠올릴 때 방편으로 거기에 이릅니다. 방편으로 마음이 균형에 이릅니다.

වීත රාගී, වීත දෝෂී, වීත මෝහී බුදු ගුණ, දහම් ගුණ, සඟගුණ සිහි කරනකොටත් මනස ඒ සම්භාවයට පත් වෙනවා. සමභාවයට පත් වුනාද

vītarāga, vītadosa, vītamoha 인 buddha-guṇa, dhamma-guṇa, saṅgha-guṇa 를 떠올릴 때에도 마음은 그 균형에 이릅니다.

සම්භාවයට පත් වෙනවා. සමභාවයට පත් වුනාද යම් මනසක් මන වඩන රූප මන වඩන්නේ නැ. පෙර මන වැඩුවා දැන් මන වඩන්නේ නෑ. මන වඩන සද්ද පෙරනම් හරි ආසයි අහන්න. දැන් එහෙම ආශ්වාදයක ප්‍රශ්නයක් නැහ. මන වඩන ගන්ධ, මන වඩන රස, මන පහද පෙර ආශ්වාදයි. දැන් ඒකේ ප්‍රශ්නයක්නේ. මොකද සමභාවයට පත් මනසක් තියෙන නිසා කය සමභාවයට පත් කරලා.

균형에 이른 마음에는 마음에 드는 형상이 더는 마음에 들지 않습니다. 전에는 마음에 들었지만 이제는 아닙니다. 마음에 드는 소리는 전에는 듣기를 몹시 좋아했지만 이제는 그런 assāda 의 문제가 없습니다. 마음에 드는 냄새, 맛, 감촉도 전에는 assāda 였습니다. 이제 거기에 무슨 문제가 있습니까? 균형에 이른 마음이 있기에 몸도 균형에 이르게 했습니다.

හිත සමාධි වෙනකොට ගත සමාධියට අනුකූල වෙන්න.

마음이 samādhi 에 들 때 몸도 samādhi 에 맞추어집니다.

හිත ද්වේශයට පත් වුනොත් ගත ද්වේශයට අනුකූල වෙනවා. ලිය දූසය වෙනවා. මූණ සෞර වෙනවා. අන්න වෙනස් වීම. හිත රාගයත් නැත් ගත රාගයට අනුකූල වෙනවා. ඊට අනුකූලව සකස් වෙනවා.

마음이 dosa 에 들면 몸도 dosa 에 맞추어집니다. 피가 더러워지고 얼굴이 험악해집니다. 그것이 변화입니다. 마음이 rāga 에 들면 몸도 rāga 에 맞추어집니다. 그에 맞게 갖추어집니다.

හිත ශාන්ත වුනොත් ගත ඊට අනුකූල වෙලා ශාන්ත බවට සකස් වෙනවා. හිත රාගී වුනොත්, වීත දෝෂී වීත මෝහී වුනොත් ගත ඊට පුළුවන් සකස් වුනහම ගතය කම්පා නෑ. මතක් කැළඹ වෙන්නේ නෑ. අන්න එදාට තමන්ගේ බලාපොරොත්තුව තිබිච්ච ප්‍රශ්න ඉවරයි.

마음이 고요해지면 몸도 거기에 맞추어 고요하게 갖추어집니다. 마음이 vītarāga, vītadosa, vītamoha 가 되면 몸도 그에 맞게 갖추어져, 몸이 흔들리지 않습니다. 마음도 어지러워지지 않습니다. 그날 자기가 바라던 데서 생긴 문제들이 끝납니다.

ආසාවන්ගෙන් එතෙර වෙන්නේ කොහොමද කිය ප්‍රශ්නය වෙලා තියෙන්නේ ආසාවන් කුළු ගන්නන නිසා. ආසාවන් කුලප්පු කරන නිසා. දැන් ඒ ප්‍රශ්න එවුරුනා නම් වැඩක් නැති පත් නිකන් අත්ඇලා දැන් මෙහෙ.

욕망을 어떻게 건너느냐가 문제가 된 것은 욕망이 들끓게 하기 때문입니다. 욕망이 미치게 하기 때문입니다. 이제 그 문제가 끝났다면 쓸모없는 것을 그냥 놓아 버립니다.

අන්න වේශයම නිවන් දකින ක්‍රමය

그것이 nibbāna 를 보는 방법입니다.

ප්‍රශ්නයක් නැති එක්කෙනාට හත්හරින්න මරුව ප්‍රශ්නයක් ඇති එක්කෙනාටනේ අත්හරගන්න ඕනකමක් තියෙන කෙනාටයි අත්හරගන්න අමාරු ඕනකමක් නැති වුනානම් දැන් හරි ලේස තියෙන්නේ අත්හරගන්න අත්හර ගැනීම පරමාර්ථය වෙලා තිබුණා යම් කෙනෙකුට ඡන්දරාගයෙන් ඒකේ ඇලෙන්න බැඳෙන එක අහක් කරගන්න ඕනකමක් තිබුණනම්. වැඩක් නැති එක දැනගත්තට පස්සේ තමන්ට වැඩක් නැති වුනාට පස්සේ. දැන් ලේසියෙන්ම චන්ද රාගය එතනම මිදිලා යනවා. නිදහස් වෙනවා. නාය ගොඩන්නැගෙන හිතුවක් නෑනේ. අන්න චන්ද රාගයෙන් ලෝකෙ නිදහස් වෙන හැද. අන්න මාර්ගය

문제가 없는 이에게 놓기는 어렵지 않습니다. 문제가 있는 이, 원하는 마음이 있는 이에게 놓기가 어렵습니다. 원함이 사라졌다면 이제 놓기가 참 쉽습니다. 놓아 버림이 목표였던 이에게, chandarāga 로 거기 들러붙고 매이는 것을 치우고 싶었다면, 쓸모없음을 안 뒤, 자기에게 쓸모없어진 뒤에는, 이제 아주 쉽게 chandarāga 가 바로 거기서 풀려 나갑니다. 자유로워집니다. 다시 쌓으려는 생각이 없으니까요. 그것이 chandarāga 에서 세상이 벗어나는 방법입니다.

රාගයෙන් ලෝකෙ නිදහස් වෙන හැද. අන්න මාර්ගය මේ හැමේ මාර්ගය අනුගමනය කරනවා නම් මේ ලෝකයේ යථාර්ථය දකින්න ඕනේ. ප්‍රියයි, මනාපයි, යහපතයි කියන ඒවා තුළ කැමති සේ පවත්හ බවක් නැති බව.

그것이 길입니다. 이 길을 따르려면 이 세상의 실상을 보아야 합니다. 사랑스럽고, 마음에 들고, 좋다는 것들 안에 바라는 대로 유지되는 것이 없다는 것을.

ඒ වගේම කැමති සේ යමක් පවතින්නේ නැ. ඉච්ච සේ නෑ. කැමති සේ නැහැ. නැ.

그처럼 바라는 대로 유지되는 것은 없습니다. 바람대로 되지 않습니다. 바라는 대로가 아닙니다. 아닙니다.

එතකොට අපිට ඒකේ ප්‍රියමනාපයෙන් බැඳෙ යම් පිච්චං නොලබනිති කම්පි දුක්ඛං. දුක ඇති වෙනවා යම් කැමති යමක් නොලැබේ නම් ඒක දුකයි.

그러면 거기에 좋아함으로 매이는 데서 — 'yampicchaṃ na labhati tampi dukkhaṃ', 바라는 것을 얻지 못하면 그것도 dukkha 입니다. 바라는 무엇을 얻지 못하면 그것이 dukkha 입니다.

ඉතින් කැමති යමක් ලැබෙනවාද අපි අසුරු කරන ඒවයෙන්. අකැමැතිය යමන ලැබෙන්නේ. කැමති දේ ලැබෙන්නේ නැති එක දුකක්. කැමති සේ නැහ.

우리가 의지하는 것들에서 바라는 것을 얻습니까? 바라지 않는 것을 얻습니다. 바라는 것을 얻지 못하는 것이 dukkha 입니다. 바라는 대로가 아닙니다.

මේ කැමති සේ තියෙන ලෝකේ කොහේ තියෙන්නේ? බලකහම කැමති සේ තියෙන එකක් හොයන්න ගියොත් හැමටිල්ලක් මිසා. කැමති සේ පවති එකක් තිබුණා නම් අපිත් එතන හිටියා නම්. අපි අද එතන නිසා මෙතන ඉන්න පුළුවන්ද

바라는 대로 있는 세상이 어디에 있습니까? 보면, 바라는 대로 있는 것을 찾아 나서는 것은 속임일 뿐입니다. 바라는 대로 유지되는 것이 있었다면, 우리도 거기 있었다면, 우리가 오늘 거기를 떠나 여기 있을 수 있겠습니까?

යමක් කැමති සේ පවත්වන්න පුළුවන්කමක් තිබුණා අපි ඉන්නේ අද කැමි සේ පවත්වන්න පුළුවන් තැන

무언가를 바라는 대로 유지할 수 있었다면, 우리는 오늘 바라는 대로 유지할 수 있는 곳에 있을 것입니다.

කැමේ පවත්වන්න බැරි වෙච්ච නිසා තමයි අපි අද මෙතන ඉන්නේ අනත්ත සංසාරයේ කොහේ හිටලා ආවා කිව්වා දිවියෙක් වුනත්, බ්‍රහ්මයෙක් වුනත්, මනුස්සයෙක් වුනත් කැමති සිහිය පවත්වාගන්න පුළුවන් කැමති වෙනවා අපි මැරෙන්න කැමති නැහ.

바라는 대로 유지하지 못했기에 우리는 오늘 여기 있는 것입니다. 끝없는 saṃsāra 의 어디에서 왔든, deva 였든, brahma 였든, 사람이었든, 바라는 대로 유지할 수 있기를 바랐습니다. 우리는 죽고 싶지 않습니다.

දෙවියෙක් කෙනා දෙවි බව කැමති නැහැ. නමුත් යුත වෙන්න ලැබුණා. ඒ හින්දායි මෙතන ඉන්නේ. දැන් මෙච්චර කලූ අනන්ත අප්‍රමාණ දෙවි බව තිබුණත් එකක්වත් කැමති ඉන්න පුළුවන් දෙවි බව හම්බවෙලා නැති වට සාක්ෂියක් නේද ඕක යම් තැනක අවුරුදු කල්ප ගණන් ජීවත් වෙන්න බම්මය කියලා ඉන්න තිබුණා කිව්වා. අපිත් ඕබය හිටියානම්. ඒවා කැමති සේ පැවතිලා නැතිවරට සාක්ෂියක් තමයි අද අපි මෙතන ඉන්නේ.

deva 는 deva 의 자리를 잃고 싶지 않습니다. 그러나 떠나게(cuti) 되었습니다. 그래서 여기 있습니다. 이토록 오랜 세월 헤아릴 수 없는 deva 의 자리가 있었어도, 원하는 대로 머물 수 있는 deva 의 자리를 하나도 얻지 못했다는 증거가 그것 아닙니까? 몇 kappa 동안 살 수 있는 brahma 의 자리가 있었다고 합니다. 우리도 거기 있었다면, 그것들이 원하는 대로 유지되지 않았다는 증거가 바로 오늘 우리가 여기 있다는 것입니다.

ඒ ජීවිතය පවත්වාගන්න ඕනකමක් තිබුන්නනම්, හැකියාවක් තිබුනම් අපි අද මෙතන නැහ එතන හිටපු අත්ද බැරි. එහෙනම් අනන්ත සංසාරේ පටන් මේ වෙනක අපිට අපි කැමති සේ පවත්වාගෙන ඉන්න අද්දවක් හම්බවෙලා නැහ.

그 삶을 유지하려는 바람이 있었고 그럴 능력이 있었다면, 우리는 오늘 여기 없고 거기 있었을 것입니다. 그러니 끝없는 saṃsāra 에서 지금까지 우리는 원하는 대로 유지할 수 있는 처지를 얻은 적이 없습니다.

පළවෙනි එකේ ජීවත් වෙන ආසාව එහෙනම් ඒ ආසාව පවත්වලා ත්්‍යාවක් හම්බවෙලා නැ.

첫째로 살고 싶은 욕망 — 그 욕망을 이룰 수 있는 처지를 얻은 적이 없습니다.

ඒ වැදි රැස් කරගත්ත යමක් මගේ කිව්වානම් අද ඒවා එකක්වත් මගේ කියන මාතෘක මතක සටහනවද එහෙනම් ඒවා කැමති නැ.

그동안 모아 놓고 내 것이라 했던 것들, 오늘 그중 하나라도 내 것이라고 기억에 남아 있습니까? 그렇다면 그것들은 바라는 대로가 아닙니다.

කැමති යමක් නැත්නම් ඒක අපි අපේ හරයක් තියෙනවද? ඒක අපේ කරගන්න හැදුවට පුළුවන් වෙයිද

바라는 대로 되는 것이 없다면, 거기에 우리의 알맹이가 있습니까? 그것을 우리 것으로 만들려 해도 될 수 있겠습니까?

ලබන්න බලාපොරොත්තු වෙන ආශ්වාදයක් ඇයි අපි බලාපොරොත්තු වෙන්නේ? අන්න එකෙන් එකව දකින්න ඕනේ.

얻기를 바라는 assāda 를 우리는 왜 바랍니까? 그것을 하나하나 보아야 합니다.

යම්කිසි දෙයක් දුක් වෙලා මහන්සි වෙලා ආශ්වාදයක් ගන්න බලාපොරොත්තු වෙනවා නම් අපිට දුකක් නැතුව මහන්සියක් නැතුව ඒ ආශ්වාදය ගන්න තනවා මේ දෙකෙන් කද වටින්නේ? දුක් වෙලා, මහන්සි වෙලා, වෙහෙස වෙලා ආශ්වාදයක් ගන්නවා ඒකනේ. දුකක් නැතුව මහන්සියක් නැතුව වෙහෙසක් නැතුව ආශවාදයක් ගන්නවා ඒකයි.

무언가로 괴롭고 지쳐 가며 assāda 를 얻기를 바란다면, 그리고 괴로움도 지침도 없이 그 assāda 를 얻을 수 있다면, 둘 중 무엇이 값집니까? 괴롭고 지치고 수고하며 assāda 를 얻는 것, 그리고 괴로움도 지침도 수고도 없이 assāda 를 얻는 것.

දැන් මේකින් කොහෙකද වටින කියලා පෙරකේ දුක් වෙලා මහන්සි වෙලා ආශවාදය ගන්න එකට වැඩිය. දුකක් නැතුව මහාක් නැතුව වෙහෙසක් නැතුව ආශ්වාදය ගන්න එක වටිනවා කියලායි

이 중 무엇이 값지냐고 하면, 앞의 것, 괴롭고 지치며 assāda 를 얻는 것보다, 괴로움도 지침도 수고도 없이 assāda 를 얻는 것이 값지다고 합니다.

ඊට පස්සේ අපි ආශ්වාදයක් ගන්නකොට ක්‍රියාවලියක් නැද්ද කියලා බලනවා.

그 뒤 우리는 assāda 를 얻을 때 어떤 작용이 없는지 살펴봅니다.

යම්කිසි පුද්ගලයෙක් ක්‍රියාත්මක වෙනවා. ඇහෙන් රූපය බලන්න ක්‍රියාත්මක වෙන්න ඕනේ. කනින් සත්වය අහන්න ක්‍රියාත්මක වෙන්න ඕනේ. නාසයට ගන්ධයක් ගන්න ඒ මොහොතට හරි ක්‍රියාත්මක වෙන්න ඕනේ. මලක් ළඟට ගෙනක් දුන්නත් අනික් අය ගෙනක් දුන්න අපි උත්සාහයක් වීරයන් ඉන්න තෙන්න මල් වට්ටියක් ගෙනක් දුන්නත් එකක් ගෙනක් දුන්නත්. ඒක ඉඹලා අපි එතන ක්‍රියාවලියක් කරනවා.

어떤 사람이 움직입니다. 눈으로 형상을 보려면 움직여야 합니다. 귀로 소리를 들으려면 움직여야 합니다. 코로 냄새를 맡으려면 그 순간만이라도 움직여야 합니다. 꽃을 곁에 가져다주어도, 다른 이가 가져다주어 우리가 애쓸 필요 없이 꽃바구니를 가져다주어도, 한 송이를 가져다주어도, 그것을 맡으며 우리는 거기서 어떤 작용을 합니다.

එතකොට අපි අහනවා මොකක්ද ඒ මොකටද ආග්‍රහණ ආශ්වාදය ගන්න ඔය ආග්‍රාන ආශ්වාදය විපින් කරන ඔය ක්‍රියාවලිය සෙන් ගරුපිය කලා ඇඟේ ගාගෙන ඉඹලා බලන්න ඔය ක්‍රියාවලියක් නැතුව ලැබුණා නම් ඒ දෙකෙන් කොකද හොද කියලා.

그때 우리는 묻습니다. 냄새의 assāda 를 얻으려고, 그 냄새의 assāda 를 위해 하는 그 작용 — 향료를 몸에 바르고 맡아 보는 그 작용 — 없이 얻을 수 있다면, 둘 중 무엇이 낫냐고.

උත්සාහයක් වීරියයක් නැතුව නිකන් වලා නම් ඒකයි හොඳ කියන්න වඑකන කරන්න. එහෙනම් උඩට ඇදලා ගන්න එකක් නැතුව ඔය ආස්වාදය ලැබෙන.

애쓰고 정진하지 않고 그냥 된다면 그것이 낫다고 할 것입니다. 그렇다면 위로 들이마시는 일 없이 그 assāda 를 얻는 것이 낫겠지요.

උඩලාට [ගොරවනවා] අතිනවා හුස්මක්. ඇදලා ආශවාදය ගන්නවා. හුස්මක් වදින්න මහන්සි වෙන්න නැතුව ආශ්වාදය ගන්න තියනම් කොකද හොඳ හුස්මක් අඳින මහන්සි වෙන්නේ නැත්නම් ඒක හොඳයි කියලා.

위로 [코를 들이켜는 소리] 숨을 들이켭니다. 들이켜서 assāda 를 얻습니다. 숨을 들이켜는 수고 없이 assāda 를 얻을 수 있다면 어느 것이 낫습니까? 숨을 들이켜는 수고를 하지 않는다면 그것이 낫다고 합니다.

දැන් ආශ්වාදය සඳහා මනස ක්‍රියාත්මක වෙනවා. මනස ක්‍රියාත්මක කරන එක වෙහෙසක් වෙනවා. ඔය ආශ්වාදය නිසාම මානසික වෙහෙසක් විඳිනවා. ඒ මානසික වෙහෙසක් නැතුව ඉන්න තිබුණා කොච්චර හොඳ

이제 assāda 를 위해 마음이 움직입니다. 마음을 움직이는 것이 수고가 됩니다. 그 assāda 때문에 마음의 수고를 겪습니다. 그 마음의 수고 없이 있을 수 있었다면 얼마나 좋겠습니까.

ඒකත් හොඳයි. දැන් ආශ්වාදයෙන් තෘප්තිත් නම් පූර්ණ ආහිත මනසක් ගියා යක්ට කරලා නාහයෙන් උඩලාට අදිනවා අර සුවල එකපාරක් ඇදා දෙකක් ඇදා ඇති. ඇති කියන වචනයක් ආවා.

그것도 좋습니다. 이제 assāda 로 만족해 온전하다면 — 코로 그 향기를 위로 들이켭니다. 한 번 들이켜고 두 번 들이켜고, 충분하다. '충분하다'는 말이 나왔습니다.

දැන් ඇති කියන මට්තන දිගටම තිබුණා නරක ඔක්කොම ඉවරයි.

이제 그 '충분하다'는 수준이 계속 이어졌다면 나쁜 것은 모두 끝납니다.

රසයක් වින්ද ඇති කියන තැනක් ආවා. අන්න ඒ ඇති කියනට ඇති වුන මානසික මට්ටම දිගටම තිබුණනම් යම් පහසක් විඳිනවා ඇති කියන මට්ටමක් එනවා. ඒ මට්ටම දිවටම තිබුණනේ.

맛을 누리다 '충분하다'는 자리가 왔습니다. 그 '충분하다' 할 때 생긴 마음의 수준이 계속 이어졌다면. 어떤 감촉을 누리다 '충분하다'는 수준이 옵니다. 그 수준이 계속 이어졌다면,

ආයේ රූපයක්, ශබ්දයක්, ගන්ධයක්, රසයක්, ස්පර්ශයක් පස්සේ යන්න ඕනේ.

다시 형상, 소리, 냄새, 맛, 감촉을 쫓아가야 하겠습니까?

එහෙනම් ඒ සඳහා විදිහති වෙච්ච සියලු දුක්ඛන් දලනාවෙන් බිඳින්න ඕනේ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එහෙනම් එතන නිදහස් නැද්ද?

그렇다면 거기서 자유롭지 않겠습니까?

අන්න සියල්ල කියන තැනක් එනවා. සියල්ලෙම ශෘද්ධ වෙනවා. ඉන්න එහා අවශ්‍ය නැහ.

'모든 것이 충분하다'는 자리가 옵니다. 모든 것에서 깨끗해집니다. 그 너머는 필요 없습니다.

මෙන්න මෙව මානසිකත්වයක් සමාධියෙන් උදා කරලා දෙනවා.

이런 마음을 samādhi 가 일으켜 줍니다.

අන්න ඒ නිසා සමාධි සමාධිමත් හිතට රූප ශබ්ද ගන්ධ රස ස්පර්ශන පංචකාමයන් පස්සේ යන්න කිසිම ඕනකමක් නැති වෙනවා. හැබැයි වැඩුණු සමාධිය වඩන සමාධියට නෙමෙයි. වඩන සමාධිය කියන එකුන්ක් යන්න ඕනේ. ඒක දුක්ඛා පටිපදාභිඥා සුඛා පටිපදා කියන එකට එන්න සමුකක් අල්ලන්න ඕනේ. වැඩෙන්න ඕනේ.

그래서 samādhi 를 지닌 마음에는 형상, 소리, 냄새, 맛, 감촉이라는 pañcakāma 를 쫓을 바람이 전혀 없어집니다. 그런데 이것은 다 자란 samādhi 의 이야기이지, 닦고 있는 중의 samādhi 가 아닙니다. 닦는 samādhi 는 더 나아가야 합니다. dukkhā paṭipadā khippābhiññā, sukhā paṭipadā 라는 데로 오려면 samādhi 를 붙잡아야 합니다. 자라야 합니다.

න් සමාධිය වඩන්න කියන්න විතරන්. දාසවිතාවය භාවිතා බහුලීපතා ඇසුරු කරන්න භාවිතා කරන්න බොහෝකොට ඇතුරු කරන්න. කරන්න ඒ පුත්ලට මොකද වෙන්නේ? අර තිලෙන බාහිර බලාපොරොත්තු පංචකාමයන් පිළිබඳ බලාපොරොතු එන්ද එන්න හිඳිලා හිඳිලා ගිහිල්ලා බිංදුවර වහිලා.

samādhi 를 닦으라고만 말하는 것이 아닙니다. āsevitā, bhāvitā, bahulīkatā — 가까이하고, 닦고, 많이 행하라고 합니다. 그렇게 하면 그 사람에게 어떻게 되는가? 남아 있던 바깥의 바람, pañcakāma 에 대한 바람이 점점 줄고 줄어 영으로 내려갑니다.

අන්න බිංදුවර බැසදාට අරිහත්යට හේතු වෙන උපේක්ෂා ඒකග්ගතාවෙන්න එහෙනම් උපේක්ෂා මට්ටමට හිත අරගෙන සංඛාර උපේක්ෂා ඥානයට ආවාසබ්බ සංඛාර පිළිබඳව සබ්බ සංඛාරයේ අනිරත සංඥා පහාණ සංඥා, විරාග සංඥා, නිරෝධ සංඥා සබ්බ සංඛාරය අනභිරත සංඥා අන්න ඔතෙන් දරඑකාවක් වැඩිලා තමයි ඊට පස්සේ තමයි අන්තිමට මොහොතේ තමයි අරිහත්ඵල චිත්තටිය පහළ වෙන්නේ මාර්ග චිත්තිටිය පහළ වෙන්නේ. කිව්වා එතනින් එහාට ඒක ස්ථිර වුණා.

영으로 내려간 날, arahatta 의 원인이 되는 upekkhā 와 ekaggatā 로 갑니다. 그러면 upekkhā 의 수준으로 마음을 가져가 saṅkhārupekkhā-ñāṇa 에 이르고, 모든 saṅkhāra 에 대해 sabbasaṅkhāresu anabhirati-saññā, pahāna-saññā, virāga-saññā, nirodha-saññā, sabbasaṅkhāresu anabhirati-saññā 가 바로 거기서 굳게 자라고, 그 뒤 마지막 순간에 arahatta-phala 의 마음, magga 의 마음이 일어납니다. 그로부터 그것이 굳건해졌습니다.

එහෙනම් ඊට පස්සේ කිසිම අභිරතියක් නැ තත්ත්වයට පත් වුණා මනස. එහෙනම් ඊට පස්සේ ආයසරයක් මේ ලෝකේ එයාට හොර දෙයක් නැහ.

그러면 그 뒤 마음은 아무 abhirati(즐거움)도 없는 상태에 이르렀습니다. 그 뒤로는 이 세상에 그가 바랄 것이 다시는 없습니다.

මොනවා කරන්නද ජීවත් වෙන්න? උපන් නිසා ජීවත් වෙනවා පිරණවපාන එච්චරයි ඉතුරු වෙන්නේ. ඒ සහනය එතෙන්ට පත්

무엇을 하려고 살겠습니까? 태어났으니 parinibbāna 까지 삽니다. 남는 것은 그뿐입니다.

එච්චරයි ඉතුරු වෙන්නේ. ඒ සහනය එතෙන්ට පත් වුන අය ලබනවා මිසක්. ඒ ඒ මට්ටමට පත් වෙච්ච කෙනා ඒක සහනය ලබනවා මිසක්. එතනට පත් නෝන කැඩින් දත්ත එයක් නැති නිසා ඒක සහනයක්ද කියලා හිතාගන්න බැහ.

그 편안함은 거기에 이른 이들만 얻습니다. 그 수준에 이른 이만 그 편안함을 얻을 뿐, 거기에 이르지 못한 이는 겪어 본 것이 없기에 그것이 편안함인지 상상조차 하지 못합니다.

අනික් ඉතින් විශාලු පාළුවක් ආවා. කවුරුත් එක්ක කතා කරන්නත් නැහැ. මොකකුත් නැහැ. කොයහාට හරි කොටි වෙලා ඉඳගෙන ඉන්න කාමරයක හරි, කුටියක හරි උදේර හෑකම් කාලේ එනවා. ඊළඟ දවෙත් එහෙමයි. ඊළඟ දවසෙත් එහෙමයි. අනේ මොකක්ද වෙම අමුතු ජීවිතය දැන් ඕක හිෙනා සාමාන්‍ය අයට.

다른 이들에게는 이렇게 보입니다. '큰 쓸쓸함이 왔구나. 누구와 이야기하지도 않고 아무것도 없다. 방이나 kuṭi 구석에 웅크리고 앉아 아침부터 저녁까지 지낸다. 다음 날도 그렇고, 그다음 날도 그렇다. 아, 이 무슨 이상한 삶인가.' 보통 사람들은 그렇게 생각합니다.

අපි එහෙම ඔහොම දැන් අප්පච්චි ඊට වඩා හොඳයි හිරේවි ළඟ වොග ඉන්නකම හිරකාරය තියෙනවානේ කතා කරන්නේ. එහෙම හැඟීමක් එනවා.

우리 같으면 '차라리 감옥이 낫겠다, 감옥에서는 죄수들끼리 이야기라도 하잖나' 하는 느낌이 듭니다.

අන්න ඒක තමයි කියන්නේ ඒ මානසිකත්වය ගොඩනැගෙන තුරු. ඒක සැනසුමක් නෙමෙයි. [උගුර කෑරීම] එකින් එකට ඒ සැනසුම එන්නේ එහෙමයි.

그것은 그 마음이 쌓이기 전까지의 이야기입니다. 그들에게 그것은 위안이 아닙니다. [헛기침] 그 위안은 하나하나 그렇게 찾아옵니다.

ඉතින් දේශනා කරපු විමුක්ති මාර්ගය ඔය ආකාරයි.

그래서 설하신 vimutti 의 길은 그와 같습니다.

ප්‍රඥාව තුළින්ම යථාර්ථය දැකගෙන ලෝකයේ යම් අසාරත්වය තේරුම් අරගෙන ගැනීම පමණ අපිට කරන්න තියෙන්නේ. අසාරයි කියලා වැටහෙනකොටම

paññā 로 실상을 보고 세상의 알맹이 없음을 이해하는 것, 우리가 할 일은 그것뿐입니다. 알맹이 없다고 알아차리자마자,

යම් ඡන්දර රාගයකින් බැඳීමක් තිබුණාද ඒක අත්හැරී නොවැලීම විදියන්.

chandarāga 로 매여 있던 것이 있었다면 그것이 놓여 들러붙지 않게 됩니다.

ඡන්දරාගයේ අත්හැරී නොන වැලී මිදී යමක් වුනාද අසහනිය මානසිකත්වය නැතිලා සමතුලිතතාවයට පත් වෙනවා. අනුකූල වෙච්ච ගත ඊටනුලට සමභාවයට පත්වෙනකොට ගතින් හිතෙන් සමාධිය පිහිටපුවහම යථාර්ථය දක් කෙනාට සමාධිය පිහිටුවහම දැනගත්තේ යථාර්ථය ඔප්න ඇඟිලා ඉවරයි.

chandarāga 에서 놓여 들러붙지 않고 벗어나면 괴로운 마음이 사라져 평형에 이릅니다. 맞추어진 몸도 그에 따라 균형에 이르고, 몸과 마음에 samādhi 가 자리 잡으면, 실상을 본 이에게 samādhi 가 자리 잡으면 알아낸 실상이 바로 거기 들어맞아 끝납니다.

අවශ්‍ය ප්‍රතිඵලය ලැබිලා ඉවරයි. මොකරණයක් කරගන්නවා. යථා දැක්කහම අනිත්‍ය වූ, දුක්ඛ වූ, අනත්ත වූ ලෝකයෙහි යම්කිසි තැනකත්නම් ඇත්තේ ගිනි අසහනය එබඳුන්නා වූ මානසිකත්වය යම් තැනක නැද්ද එතන නිවුණා.

필요한 결과를 이미 얻었습니다. 있는 그대로 보면, anicca 하고 dukkha 하고 anatta 인 세상 어디든 불과 괴로움이 있는데, 그런 마음이 없는 곳, 거기서 꺼졌습니다.

අන්න ඒක දැක්ක නම් අනිය මට එතෙන්නට පත් වෙන්න නැත්නම් කියන්නාවූ අධිෂ්ඨානය තමයි ඉන්නේ. සමාධිය තුළින් එතනට පත් වෙනකොට බලාපොරොත්තුව ඉෂ්ට වෙලා. අන්න එතෙන්දි

그것을 보았다면, 나도 거기에 이르겠다는 adhiṭṭhāna 만 남습니다. samādhi 로 거기에 이를 때 바람이 이루어집니다.

බලාපොරොත්තුව ඉෂ්ට වෙලා. අන්න එතෙන්දි ඒ තමයි සන්තන්ත. ඒතං සන්තං ඒතං පනිතං යද්දං සබ්බ සංඛාර සමතු අන්න හවා තීරණය එහෙම ශාන්තයි එහෙම ප්‍රණීතයි මොකක්ද සියලු සංඛාරයන්ගේ සමථයක් ඇත්්ද සබ්බූපදි පටිනිස්සග්වෝ සියලු උපදීන්ගී නොපිළිගැන්මක් ඇද නොබැඳීමක් ඇද තණ්හාක්ඛයෝ මේ තණ්හාවේ ක්ෂය වීමක් ඇද විරාගෝ රාගයෙන් වෙන් වීමක් ඇත්්ද නිරෝධෝ මේ සැරි සැරීමේ නික්මීමක් ඇත්්ද නිබ්බානන්තිමේ බැඳීම වල මුලින් නික්මී යාමක් ඇත්්ද අන්න ඒක ශාන්තයි ප්‍රණීතා කියලා නිවන ශාන්ත ප්‍රණීතත්වය අත්දැක්කහම

거기서 'etaṃ santaṃ etaṃ paṇītaṃ yadidaṃ sabbasaṅkhārasamatho sabbūpadhipaṭinissaggo taṇhākkhayo virāgo nirodho nibbānaṃ' — 이것은 고요하고 이것은 빼어나다. 곧 모든 saṅkhāra 의 가라앉음, 모든 upadhi 를 받아들이지 않음과 매이지 않음, taṇhā 의 다함, rāga 에서 떠남, 이 헤맴에서 빠져나옴, 매임의 뿌리에서 빠져나감 — 그것이 고요하고 빼어나다 하여, nibbāna 의 고요함과 빼어남을 경험하면,

ඔන්න ඔතන හිලා පිහින්නවා අන්තිම ඒ තමයි විසංඛාර ගතං චිත්තං කිව්වේ. නිවන් පිහිටපු හින්

바로 거기에 마음이 마지막으로 자리 잡습니다. 그것을 visaṅkhāragataṃ cittaṃ 이라 한 것입니다. nibbāna 에 자리 잡은 마음입니다.

ඔය ටික කෙටියෙන් කිව්වට දීර්ඝ විස්තරයක් මේකෙන් ආවා. මොකද බුදු දහම කියන්නේ මොකක්ද කියන එකත් ඔය ටික තමයි දැනගන්න ඕනේ

이것을 짧게 말한다고 했지만 여기서 긴 설명이 나왔습니다. 부처님 가르침이 무엇이냐는 것도 바로 이것을 알아야 하기 때문입니다.

හිටියෙන් ඇහුවත්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

번역 고르기