dhamma desanā 1
ධර්ම දේශනා 1
සීල සත්ව විශුද්ධිය මුල් කරගෙන ආර්ය මාර්ගය වඩා ගැනීමට අවශ්ය කරන පහසුම කර්මස්ථානයක්
일곱 visuddhi를 바탕으로 ariya magga를 닦는 데 필요한 가장 쉬운 kammaṭṭhāna를
මුලටම තෝරාගන්න. ඔය කුමක් ගත යුතුද කියන කාරණය
맨 먼저 고르십시오. 무엇을 잡아야 하는가 하는 문제입니다.
මේකදි අපි තේරුම් ගන්න අවශ්යම කරන කොටස තියෙන්නේ සීල, විශුද්ධි, චිත්ත විශුද්ධි, දිට්ඨි විශුද්ධි, කංකා විතර විශුද්ධි, මග්ගාම මග්ග ඥාන දර්ස්සන විශුද්ධි පටිපදා ඥාන දර්සන විශුද්ධි ඥාන දර්ස්සන විශුද්ධි කියලා.
여기서 우리가 꼭 알아야 할 부분은 sīla visuddhi, citta visuddhi, diṭṭhi visuddhi, kaṅkhāvitaraṇa visuddhi, maggāmagga ñāṇadassana visuddhi, paṭipadā ñāṇadassana visuddhi, ñāṇadassana visuddhi입니다.
විසුද්ධ භාවයට පත්වෙන්න නැත්නම් ආර්ය මාර්ගය පූර්ණය කරගන්න සත්වයට පත්වෙන්න අවශ්ය කරන කාරණා හතක් තියෙනවා. අපි ඔට සප්ත විශුද්ධිය කියලා තියෙනවා. මෙන්න මේ
깨끗해지려면, 곧 ariya magga를 채워 이루려면 갖춰야 할 일곱 가지가 있습니다. 이를 satta visuddhi라고 합니다.
සත් විශුද්ධිය තෝරගන්න ඕනේ ආර්යෂ්ඨාංගික මාගය වඩන්න ඉස්සෙල්ලත්. මුලින්ම දැනගත යුතු කාරණයක්. දැන් හුඟුඟාක් විග්රහ
바로 이 일곱 visuddhi를 ariyaṭṭhaṅgika magga를 닦기 전에 먼저 가려 알아야 합니다. 맨 먼저 알아야 할 것입니다.
සහිතව තේරුම් ගන්න තියෙනවා එක එක සතර සතිපට්ඨානය වැඩීම ආදී වශයෙන් විග්රහ කරනකොට ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය විග්රහ කරනකොට ඉතින් මේක විග්රහ කර මූලික ධර්මය විග්රහ කරගත්තට පස්සේ අපි කොයි ව්යාකාරයෙන් ගත ගත්තත් ඒ අනුකූලව අපි හටියට ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය නැත්නම් යථාර්ථයෙන් පූර්ණය කරගෙන යනවා නම් සීල විශුද්ධියෙන් කෙරෙන්නෙත් ඒකමයි.
여러모로 풀어 이해할 것이 있습니다. 네 satipaṭṭhāna를 닦는 것 등으로 풀이할 때도, ariyaṭṭhaṅgika magga를 풀이할 때도, 기본 dhamma를 풀어 알고 나면 어떤 방식으로 잡든 그에 맞추어 ariyaṭṭhaṅgika magga를, 곧 있는 그대로의 실상을 채워 간다면, sīla visuddhi로 하는 것도 바로 그것입니다.
සිව විචරිතය පූර්ණය කරනවා කිව්වත්, සතර සතිපට්ඨානය පූර්ණය කරනවා කිව්වත් ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය පූර්ණය කරනවා කිව්වත්, සත්ත බොජ්ඣංග ධර්ම පූර්ණය කරනවා කිව්වත් මේ කොයි යකින් පෙන්නුවත් සත්තිස් බෝධි පාක්ෂික ධර්ම තුළින් නිවන් මගයි පෙන්නන්න.
세 가지 sucarita를 채운다고 하든, 네 satipaṭṭhāna를 채운다고 하든, ariyaṭṭhaṅgika magga를 채운다고 하든, satta bojjhaṅga를 채운다고 하든, 어느 쪽으로 보이든 서른일곱 bodhipakkhiya dhamma를 통해 nibbāna로 가는 길을 보여 주는 것입니다.
එහෙනම් මේකෙදී අපි හොඳින්ම තේරුම් අරගන්න ඕනේ සත්ව විශුද්ධි ක්රමයත් එක්තරා ක්රමයක්.
그러니 여기서 잘 알아 두어야 할 것은 일곱 visuddhi의 방법도 하나의 방법이라는 것입니다.
ඔය කියන්නේ සත්තිස් බෝධි පාක්ෂික ධර්මය වඩන ක්රමයක් තමයි සත්වුද්ධි මාර්ගයෙන් ගෙනියන ක්රමය.
곧 서른일곱 bodhipakkhiya dhamma를 닦는 한 방법이 일곱 visuddhi의 길로 이끄는 방법입니다.
දැන් ඔය ක්රමයම තමයි අනිත් ක්රමවලින් කිව්වත් ඔය හැම ක්රමයකින්ම විග්රහ කරන සත් විධි ක්රමය විග්රහ කරපු එක ඔන්න ත්රිවිධ සචරිත ක්රමය විග්රහ කරන්නත් පුළුවන්. ඒකම සතර සතිපට්ඨානය වශයෙන් විග්රහ කරන්නත් පුළුවන්.
이 같은 방법을 다른 방법으로 말해도, 어느 방법으로든 풀이되는 이 일곱 갈래 방법을 세 가지 sucarita의 방법으로도 풀이할 수 있습니다. 네 satipaṭṭhāna로도 풀이할 수 있습니다.
ඒ වගේම පංච ඉන්ද්රිය පංච බල සත්ත බොජ්ඣංග ආදී ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය ආදී වශයෙන් විග්රහ කරන්නත් පුළුවන්. කොයි අතින් විග්රහ කරගෙන ගියත් විග්රහ යන්නේ ඔය රටාවටයි. එකක් විග්රහ කරගත්තාම ඒ සෑම දෙයක්ම සෑම ක්රමයකම කර්මස්ථානයක් වඩනකොට සත්තිස් බෝධි පාක්ෂික ධර්ම තුළින් තමයි ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය පූර්ණය වෙන්නේ නැත්නම් සත්ත බොජ්ජක පූර්ණය වෙන්නේ ආදි වශයෙන් කොහොම කිව්වත් පූර්ණ වෙන්නේ සත්තිස් බෝධි පාක්ෂික ධර්ම තුළ
또 다섯 indriya, 다섯 bala, satta bojjhaṅga, ariyaṭṭhaṅgika magga 등으로도 풀이할 수 있습니다. 어느 쪽으로 풀어 가든 풀이는 그 틀을 따릅니다. 하나를 풀어 알면, 어떤 방법으로 kammaṭṭhāna를 닦든 ariyaṭṭhaṅgika magga가 채워지는 것도, satta bojjhaṅga가 채워지는 것도, 어떻게 말하든 채워지는 것은 서른일곱 bodhipakkhiya dhamma 안에서입니다.
විග්රහ කරගන්නට අපිට පේනවා. එකින් එකට ඒ බෝධි පාක්ෂික ධර්මයන්ට හෝ ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගයට හෝ සතර සතිපට්ඨානයට හෝ අළඟු වෙග්රහ කරගන්න පුළුවන්.
그렇게 풀이할 수 있음을 우리는 봅니다. 하나하나를 bodhipakkhiya dhamma에, ariyaṭṭhaṅgika magga에, 네 satipaṭṭhāna에 맞추어 풀이할 수 있습니다.
එතකොටයි තේරෙන්නේ ආර්යෂ්ඨ මොන විදිහෙන් හරි ශාසනික මාර්ගයක් අනුගමනය කළා නම් ඒක ත්රිවිධෝ චචරත්තය පූර්ණ කරන මාර්ගය. ඒ අනුව නම් ඒක විග්රහ කළ හැරේ. සතර සතිපට්ඨානය පූර්ණය කරන මාර්ගය වචනයෙන් නම් එහෙම විග්රහ කළ හැතේ. ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය පූර්ණ වෙන ආකාරයෙන් ඕනනම් එහෙම විග්රහ කළ හැකි.
그때에야 알게 됩니다. 어떤 식으로든 sāsana의 길을 따랐다면, 그것은 세 가지 sucarita를 채우는 길이라고 풀이할 수 있습니다. 네 satipaṭṭhāna를 채우는 길이라는 말로도 풀이할 수 있습니다. 원한다면 ariyaṭṭhaṅgika magga가 채워지는 방식으로도 풀이할 수 있습니다.
බොජ්ඣංග භාවනා වශයෙන් එහෙම විග්රහ කළ හැකි. කොයි ක්රමෙන් කරලත් කරන්නේ සත්තිස් බෝධිපාක්ෂික ධර්ම තුළින් නිවන් මග වැඩෙන හැටි. තේරුම් ගන්න ඕනේ.
bojjhaṅga bhāvanā로도 그렇게 풀이할 수 있습니다. 어느 방법으로 하든, 하는 일은 서른일곱 bodhipakkhiya dhamma를 통해 nibbāna의 길이 자라는 모습입니다. 이것을 알아야 합니다.
භවය
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
එන්න මේ තුළින් අපි දැනගන්න ඕනේ සීල විශුද්ධිය තෝරගන්න.
이를 통해 우리가 알아야 할 것은 sīla visuddhi를 가려 아는 것입니다.
දැන් අපි සමාදාන වෙන එකක් තියෙනවා නම් සමාදාන වෙන්නේ වතාව වත විශුද්ධියන නෙමෙයි.
우리가 받아 지니는(samādāna) 것이 있다면, 받아 지니는 것은 vata이지 visuddhi가 아닙니다.
අද වෙනකොට බොහෝකටම පටලවාගෙන තියෙන දෙයක්.
오늘날 많은 이들이 헷갈리고 있는 것입니다.
දැන් පංචශීල වත අෂ්ඨාංග සීල වත නවාංග උපසත වත ගිහි දස සීල වත සාමනයර දස සීල වත උපසම්පදා දස සීල වත කිව්වත් ඒ වගේම අපි ආජීවස්තමක සීලය කියලා කිව්වත් ඔය කොයි ආකාරයෙන් කිව්වත් ගිහි පැවිදි දෙපර්සවයටම යම්කිසි වටක් පූර්ණය කරනවා නම් යං සමාදානං තං වතං කියන එකට ඒක වැටෙනවා.
pañcasīla vata, aṭṭhaṅga sīla vata, navaṅga uposatha vata, 재가자의 dasa sīla vata, sāmaṇera dasa sīla vata, upasampadā의 sīla vata라 하든, ājīvaṭṭhamaka sīla라 하든, 어떤 식으로 말하든 재가·출가 두 무리가 어떤 vata를 채운다면 그것은 ‘yaṃ samādānaṃ taṃ vataṃ’이라는 말에 들어갑니다.
යම් සමාදානයක් ඇත්්ද ඒක වතකින්න.
받아 지니는 것이 있다면 그것은 vata입니다.
සංවරටේන සීලං. සංවරත්තයේ පිහිටීමක් ඇත්්ද ඒ සීලයග. දැන් මේක හොඳට තේරුම් ගන්න ඕනේ.
‘saṃvaraṭṭhena sīlaṃ’. saṃvara(단속)에 머무름이 있다면 그것이 sīla입니다. 이것을 잘 알아야 합니다.
සංවරත්තයේ පිහිටීමක් නැත්නම් සීලයක් පහළ වෙන්නේ නෑ. සංවරත්වයේ පිහිටීමෙන්මයි සීලයක් පහළ වෙන්නේ.
saṃvara에 머무름이 없으면 sīla는 생기지 않습니다. saṃvara에 머무름으로써만 sīla가 생깁니다.
සංවරත්වය කොහොමද පිහිටන්නේ? වතෙන් මොකක්ද කරන්නේ? මේ කියන කාරණා අපි එකින් එක විග්රහ කරලා දැනගන්න ඕනේ.
saṃvara는 어떻게 자리 잡습니까? vata로는 무엇을 합니까? 이것들을 하나하나 풀어 알아야 합니다.
වතකින් කරනවා සීලයට ආධාරයක් දෙනවා.
vata는 sīla에 도움을 줍니다.
වත නැති අයත් සීලය පූර්ණය කරගෙන තියෙනවා බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ ඉන්න කාලේ. එක වතක්වත් සමාදන් වුණේ නෑ. නමුත් බණ අහලා අවසාන වෙනකොට සෝතාපන්න වෙලා.
붓다께서 계시던 때에는 vata가 없는 이들도 sīla를 채웠습니다. vata를 하나도 받아 지니지 않았지만 가르침을 듣고 끝날 무렵 sotāpanna가 되었습니다.
සෝතාපන්න කෙනාට අඛණ්ඩ, අචිත්ර, අසබල, අකල්මාස කියන කැඩෙන්නේ නැති, සිදුරු වෙන්නේ නැති ඒ වගේම දුබල වෙන්න ඇති කාට බැඳෙන්න ඇති. සීල ගුණයක් ලැබෙනවා.
sotāpanna에게는 akhaṇḍa, acchidda, asabala, akammāsa라는, 깨지지 않고 구멍 나지 않으며 얼룩지거나 물들지 않는 sīla의 덕이 생깁니다.
හැබැයි වත කියන එක එහෙම නිර කැඩෙනවා. ඒකට හේතුව බලන්න ඕනේ.
그러나 vata라는 것은 그렇게 자주 깨집니다. 그 까닭을 보아야 합니다.
නොකැඩෙන්නේ ඇයි? නොකැඩෙන්නත් හේතුවක් තියෙනවා. මොකද මේ ධර්මය හේතුඵලවාදයක් ඇයි කැඩෙන්නේ නැත්තේ? ඇයි විඳෙන්නේ නැත්තේ? ඇයි සිදු වෙන්නේ නැත්තේ? ඇයි කාට බැඳෙන්නේ නැත්තේ? ඒකට හේතුව මොකක්ද ඒකත් අපි දකින්න ඕනේ.
왜 깨지지 않습니까? 깨지지 않는 데에도 까닭이 있습니다. 이 dhamma는 원인과 결과의 가르침이기 때문입니다. 왜 깨지지 않고, 왜 구멍 나지 않고, 왜 얼룩지지 않고, 왜 물들지 않습니까? 그 까닭이 무엇인지도 우리는 보아야 합니다.
දැන් අපි සමාධන් වෙලා ඉන්න දෙයක් තියෙනවා නම් සමාදන් වෙලා ඉන්න දේ තුළින් අපිට යම්කිසි ආකාරයකින් හොඳට හෝදිසියෙන් ඉන්නකා ඒ සමාදානය කැඩෙන්නේ නැතුව බේරගත්ත හැකි. අර මෙහෙම හිතන්නක න පොඩි උදාහරණයක් කර මේ ඉස්සෙල්ලා මූලික උදාහරණයෙන් තෝරගෙන ඉන්න ඕනේ.
우리가 받아 지닌 것이 있다면, 그것을 통해 늘 잘 살피며 지내면 그 samādāna를 깨지 않고 지켜 낼 수 있습니다. 이렇게 생각해 보도록 작은 예를 하나 들겠습니다. 먼저 기본이 되는 예로 가려 두어야 합니다.
යම් කෙනෙක්ගේ යම් හේතුවකින් අත කපනවා. මොනවා හරි අසනීපයක් නිසා ඒ අත කපනවා. අපි අත කපන්න ඉස්සෙල්ලා එයාට කියනවා. අහවල් ජාතිය බැරි වෙලාවත් අල්ලන්න එපා
어떤 사람이 어떤 이유로 팔을 잘라야 합니다. 무슨 병 때문에 그 팔을 자릅니다. 팔을 자르기 전에 우리는 그에게 말합니다. 이런 것은 어쩌다라도 만지지 마라.
කියලා. මේ මේ වගේ ජාතිය අල්ලන්න එපා. දැන් අපිට ඔහොම අපි කවුරුහරි කියනවා. මොන මොනවද අල්ලන්න එපා. ඉතින් අපි මොනවාහරි ජාති ටිකක් කියනවා. කොහේ ගියත්, කොහේදි දැක්කත් මෙන්න මේ මේ ජාතිය අල්ලන්න එපා.
이런저런 것은 만지지 마라. 누군가 이렇게 말해 줍니다. 무엇무엇을 만지지 말라며 몇 가지를 일러 줍니다. 어디를 가든, 어디서 보든 이런 것은 만지지 마라.
අර අත තියෙන සකල් අත් දෙක තියෙන සකල් ඒමුණු මනුස්සයා. හොඳට සෝදිකින් ඉන්න ඕනේ. ඕනක සමගුත් තියෙනවා නම් පුරුද්දට හරි අහුවෙනවා නම් ඇල්ලෙනවා නම්. එයා හොඳටියකින් ඉන්න ඕනේ ඒ කිව්ව ජාති මතක තියා ඉන්න ඕනේ. අල්ලන්නේ නැතුව බේරිලා ඉන්න. එයාටත් අල්ලන්න නැතුව ඉන්න පුළුවන්.
팔이 있는 동안, 두 팔이 있는 동안 그 사람은 늘 조심해야 합니다. 무엇이 곁에 있으면 버릇처럼이라도 손에 걸리고 잡히기 때문입니다. 그는 잘 살피며 일러 준 것들을 기억해 두어야 합니다. 만지지 않고 피해 있어야 합니다. 그도 만지지 않고 지낼 수 있습니다.
යම් හේතුවකින් මිනිහෙස කපනවා. අත් දෙක කපන්න සිද්ධ වුණා. දැන් අත් දෙක නැහැ. දැන් එහරත් කියන්න බැද? අහවල් ජාති එහෙම බැරිවත් අල්ලන්න එපා කියලා.
어떤 이유로 그 사람의 두 팔을 모두 잘라야 했습니다. 이제 두 팔이 없습니다. 이제 그에게도 ‘이런 것은 어쩌다라도 만지지 마라’고 말해야 합니까?
අවසියෙන් හිටියොත් එහෙම අයිද අත්දැක නැති කෙනාට කෙනෙකුගේ අද කපලා දැම්ම බනක්. එයා අවසීහෙන් හිටියත් සිහියෙන් හිටියත්. අල්ලන්න එපා කියන වචනේ කියන්නවත් ඕනැද එයාට ඕන කමක් නැහැ. මොකෝ අත්දැක නැහ නම් මොනවා අල්ලන්නද?
정신을 놓고 있으면 그런 일이 생길까요? 팔이 없는 사람, 팔을 잘라 버린 사람에게는 정신을 놓고 있든 깨어 있든 ‘만지지 마라’는 말조차 할 필요가 없습니다. 팔이 없는데 무엇을 만지겠습니까?
හොඳ අත් එක නැති බව එයා දන්නේ නැතුව ඉන්නවා. ඒත් අහුවෙයිද? අත්දක නැති බව සිහිකර කර ඉන්නවා. ඒත් අහුවෙයිද? කොහොමත් අහුවෙන ක්රම එයක්.
그가 팔이 없다는 것을 잊고 있어도 무엇이 잡히겠습니까? 팔이 없다는 것을 늘 떠올리고 있어도 잡히겠습니까? 어떻게 해도 잡힐 길이 없습니다.
හැබැයි අත් දෙක තියෙන තාක්කල් එයාට හොඳ පරිසමක් කියා දෙන්න ඕනේ. හැමියෙන් මනා සිහියෙන් ඉන්න හොඳ සිහියෙන් ඉඳලා මෙන්න මේ වැරදි වැරදි ටික හිතෙන් කයෙන් වචනයෙන් කරන්න එපා.
하지만 두 팔이 있는 동안에는 잘 조심하라고 가르쳐 주어야 합니다. 늘 바른 sati로, 좋은 sati로 지내며 이런 잘못들을 마음과 몸과 말로 하지 마라.
එහෙනම් එයාට ඒක හිත කය වචනය උපකරණයක් වෙලා තියෙනවා නම් යම්කිසි වැරදි වැඩකට. ඒ උපකරණයක් වෙලා තියෙනකන් එයාට සිද්ධ වෙනවා පරිසම් කරගන්න.
그러니 그에게 마음과 몸과 말이 어떤 잘못된 일의 도구가 되어 있다면, 그것이 도구로 있는 동안 그는 조심해야 합니다.
වත වත පරිස්සම් කරගන්න සිද්ධ වෙනවා. වතක හික්මලා ඉඳලා ඒ තුළින් එයාට සිද්ධ වෙනවා අර වැරදි පැත්ත දෘශ්චත්ති පත්ත නොකර ඉන්න.
vata를 지켜야 합니다. vata로 길들여져 지내며, 그것을 통해 잘못된 쪽, duccarita 쪽으로 가지 않고 지내야 합니다.
හොඳයි හිත තුළ ඒක වැද්ද ගැනීමට මූල ධර්මයක් තියෙනවා නම් හේතුවක් තියෙනවා. යම් ක්රමයකින් ඒ හේතුව බිද දැම්මනම්. දැන් ඉතින් එයාට වතකින් වැලලා තියෙනවා. ට වතකින් කරන්න දෙයක් නැහැනේ.
그런데 마음속에 그것을 끌어들이는 뿌리 dhamma, 곧 원인이 있다면, 어떤 방법으로 그 원인을 부수어 버렸다면, 이제 그는 vata로 묶어 둘 필요가 없습니다. vata로 할 일이 없지 않습니까?
දුචරිතයට හේතු කාරක වන්නා වූ මානසිකත්වයක් යම් කෙනෙක් නැති වුණානම් ඊට පස්සේ එයට දුච්චරිතයන්ගෙන් වෙන් වෙන්න වතප පනවන්න ඕනේ. පැනෙව්වක් නැතත් එයාගෙන් ඒක සිද්ධ වෙන්න විදිහක් නෑ. මොකද හේතුව? එයාගේ මානසිකත්වය තුළ ඒ දුච්චරිතය හටගන්න තිබිවිච්ච හේතුව නෑ.
duccarita의 원인이 되는 마음 상태가 어떤 사람에게서 없어졌다면, 그 뒤로 duccarita에서 떨어지게 하려고 vata를 정해 줄 필요가 있습니까? 정해 주지 않아도 그에게서 그것이 일어날 길이 없습니다. 왜 그렇습니까? 그의 마음 안에 그 duccarita가 생길 원인이 없기 때문입니다.
එහෙනම් ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය නැත්නම් මේ ආර්ය මාර්ගය කියන්නේ. ඔන්න ඒ දුෂ්චරිත හටගැනීමට තියෙන හේතුව විදහන ක්රමයක්.
그러니 ariyaṭṭhaṅgika magga, 곧 ariya magga라는 것은 duccarita가 생기는 원인을 부수는 방법입니다.
වත කියන්නේ ඒ හේතුව බිදෙන්නේ නැතුව ඒක පැත්තකින් තියෙනවා. හොඳට සිව් පුද්ධියෙන් පරිස්සං වෙවී නොකර ඉන්න ක්රමයක් උත්ච නොකර ඉන්න කෙරෙන්න එන්න ඉඩ තියෙනවා මොකද හේතුව තියෙන නිසා. එහම වෙලේම මනාසියකින් ඉඳලා ඒ මොනවා මම ප්රාණඝාත කරන්නේ නැහැ. ම හොර මැරව කරන්නේ නැහැ ම සුරා සූදුරා කරගන්න නැහැ ම බොරු කියන්නේ නැහැ. මහ කේලන් කියන්නේ නැහැ මම පරිසුවන කියන්නේ නැහ මලාප කියන්න නැහැ. [උගුර කෑරීම] මම හොඳ වෙච්ච වසක ඉඳලයි මේ ටික කරගෙන ඉන්නේ කියලා එයාට ඒක කරන්න.
vata는 그 원인을 부수지 않고 한쪽에 밀어 둡니다. sati를 잘 지니고 조심조심하며 저지르지 않고 지내는 방법입니다. 원인이 있으니 일어날 여지가 있습니다. 그래서 늘 바른 sati로 지내며 ‘나는 생명을 죽이지 않는다, 도둑질과 속임을 하지 않는다, 술과 노름을 하지 않는다, 거짓말하지 않는다, 이간질하지 않는다, 거친 말을 하지 않는다, 쓸데없는 말을 하지 않는다, 나는 좋은 사람이 된 뒤로 이것들을 지키고 있다’ 하며 그렇게 해야 합니다.
එයාගේ මානසිකත්වය සුද්ධ වුණා නම් යම් දවසක හරි ආකාර ක්රමයක් තුළින්. එයාට මම ප්රාණඝාත කරන්නේ නැහැ ම හොර මරවංචා කරන්න කියලා සමාදන් වෙන්න එකක් තියෙනවා අදි සමාදන් වුනත් එකයි නැතත් එකයි එයාගෙන් කෙරෙන්න හේතු නැහ. මොකද හිතේ හටගන්න තිබිච්ච කාට හටගත්තිය මුල කැපිලා.
어떤 날 어떤 바른 방법으로 그의 마음이 깨끗해졌다면, ‘나는 생명을 죽이지 않는다, 도둑질과 속임을 하지 않는다’고 받아 지니는 것이 있더라도, 받아 지니든 아니든 같습니다. 그에게서 그런 일이 일어날 원인이 없습니다. 마음에서 그것이 생길 수 있던 뿌리가 잘렸기 때문입니다.
මෙන්න මේකේ තියෙනවා අනුසය බිඳිනවා කියලා. හිත තුළ මතුවෙලා නැ. ඒකට හේතුකාරයක් ආපුහම මතු වෙන්න ඉඩ තියෙනවා.
여기에 anusaya를 부순다는 것이 있습니다. 마음 안에 드러나 있지 않을 뿐, 원인이 오면 드러날 여지가 있습니다.
ඒ නිසාම හේතුකාරයක් ආපු තැන මතුව මතු වෙන්න ඉඩ තියෙ මතු වෙන්න පුළුවන්. අන්න ඒට වතක් ආරක්ෂා කරෙන්න බොහෝම සිහියෙන් ඉන්න සිද්ධ වෙනවා ඒ කාලේ.
그래서 원인이 오는 곳에서는 드러날 수 있습니다. 그러니 vata를 지키려면 그동안은 아주 깨어 있어야 합니다.
යම් දසක අනුසය කියන අභ්යන්තරයෙන් ඒ අරමුණු ආවත් මතුවෙන්න තිබිවිච්ච හේතුව නැත්නම්. රාගය නැවති හේතුව හටගන්න තිබිච්ච රාග මූලය නැත්නම්. ද්වේශයට හේතුකාරය නැත්නම්, මෝහයට හේතුකාරය නැත්නම්. රාගය නිසා, ද්වේශය නිසා, මෝහය නිසා යම්කිසි දුච්ච චරිතයක් හෝ යම් පාපයක් සිද්ධ වෙන්න තිබුණා. දැන් එයාගෙන් සිද්ධ වෙන්න කොහොමත් ක්රමයක් නෑ. මොකද අනුසය විඳ හින්දා. අන්න
anusaya라는 안쪽에서, 대상이 와도 드러날 원인이 없어진 날, 곧 rāga가 생길 rāga의 뿌리가 없고 dosa의 원인이 없고 moha의 원인이 없다면 — rāga 때문에, dosa 때문에, moha 때문에 어떤 duccarita나 pāpa가 일어날 수 있었는데 — 이제 그에게서는 일어날 길이 전혀 없습니다. anusaya가 부서졌기 때문입니다.
ක්රමයක් නෑ. මොකද අනුසය විඳ හින්දා. අන්න අනුසය විඳිනවා කියන යමක් ඇත්්ද ආර්ය මාර්ගයෙන් සිද්ධ කරගන්නේ ඔන්න ඕකයි.
anusaya를 부순다는 것, ariya magga로 이루는 것이 바로 그것입니다.
මේකේ වාසනාව තියෙන්නේ බෞද්ධ කියන පිරිසයි.
이 행운을 지닌 것은 붓다의 가르침을 따르는 이들입니다.
එහෙනම් මේ බුදු දහම අහලා හරියාකාරයෝ තේරුම් අරගෙන ඒ සඳහා තිබෙන ඖෂධයක් තියෙනවා ඒ අනුසය විඳින ඖෂධයක්. අන්න ඒ ඖෂධය අරගෙන නිරෝගී වෙච්ච පුද්ගලයාටයි ඔය කියන වාසනාව හම්බ වෙන්නේ. ඔයිට පිටස්තර කිසිම ශාසනා කියන මාර්ගයක ඔය අනුසය බිදින ඖෂධය නෑ.
그러니 이 붓다의 가르침을 듣고 바르게 이해하면, 그것을 위한 약, anusaya를 부수는 약이 있습니다. 그 약을 먹고 병이 나은 사람에게 그 행운이 옵니다. 이 밖의 어떤 가르침의 길에도 anusaya를 부수는 약은 없습니다.
ඒ අනුසය බිඳින ඖෂධය නැති නිසා කොයි තරම් වතගෙන හිටියත් එයා වතේ ඉන්නවා මිසා. වතේ ඉඳලා හුරුපුරු කරගත්ත ගති ලක්ෂණය පහළ කරගන්නවා මිසා. අර අනුසය බිඳිනවා කියන එක සිද්ධ වෙන්නේ නැති වන එහෙනම් කොයි මොහොතක හරි කවදා හරි ආයේ සැරයක් අර අපි අදි මතක් කරෙනිට ආවර්ජනය අමතක වෙච්ච වෙලාවක මොහොතක හරි අරක කෙරෙන්න පුළුවන්.
anusaya를 부수는 약이 없으니, 아무리 vata를 지니고 있어도 그는 vata 안에 머물 뿐이고 vata로 익힌 성품을 드러낼 뿐입니다. anusaya를 부수는 일은 일어나지 않으니, 언젠가 어느 순간, 우리가 늘 떠올리던 다짐을 잊은 때에 그 일을 저지를 수 있습니다.
දැන් මෙන්න මේ වාසනාව තියෙන්නේ ආර්යයන්ට ආර්යෝ කියලා කියන්නේ ඔය ලෝභයට ද්වේශයට මෝහයට හේතුකාරකවන්න මූල ධර්මය හිතෙන් බිදිලා ගියයි. මාත්රයක් හරි බිදුනා නම් එතැන් පටන් ආර්ය මාර්ගයට අවතීරණ වුණා. එතන පටන් ගින්න ඒ මාත්රයෙන් මාත්රය බිඳලා මිදිලා කෙළවර කරපු දාට අරිහත්
이 행운은 ariya들에게 있습니다. ariya란 lobha, dosa, moha의 원인이 되는 뿌리 dhamma가 마음에서 부서진 이입니다. 조금이라도 부서졌다면 그때부터 ariya magga에 들어선 것입니다. 거기서부터 하나하나 부수고 벗어나 끝을 낸 날 arahant가 됩니다.
උන්වහන්සේගෙන් සියලු පව් වල ඔලට තිබවිච්ච අනුසය විදුනා. එහනම් ලෝභක්ෂයයි, ද්වේශක්යයි, මෝහක්යයි සම්පූර්ණයි.
그분에게서 모든 pāpa의 뿌리에 있던 anusaya가 부서졌습니다. 그러면 lobhakkhaya, dosakkhaya, mohakkhaya가 다 이루어집니다.
දැන් ලෝභක් ක්ෂේ කරන්න, ද්වේශක් ක්ෂේ කරන්න, මෝහක් ක්ෂය කරන්න මේ ආර්ය විනය තුළ මාර්ගයක් තියෙනවා මිසක්. කිසිම විදිහකින් ඔප්පු කරන්න බැහ මෙහින් බැහැර තැනක ආර්ය විනයෙන් බැහැරව රාගක් සේ වෙන්න, ද්වේශක් සේව මෝහක් සේ වෙන්නේ තව මගක් තියෙනවා කියලා බොනම තරිකට ඔප්පු කරන්න ක්රමයක් කියන්න පුළුවන්. අපි ඒකෙත් තියෙනවා අපි ඒකෙත් තියෙනවා කියලා කියන්න පුළුවන්. හැබැයි ඔප්පු කරන්න බැ. අවංකවම ඔප්පු කරලා පෙන්නන්න බැ. එහෙනම් ඒ සඳහා අවංකව ඔප්පු කරලා පෙන්නී හැකි හේතුඵල න්යායක් තියන්නේ එකම ධර්මය බුද්ධ ධර්ම.
lobha를 없애고 dosa를 없애고 moha를 없애는 길은 이 ariya vinaya 안에 있을 뿐입니다. 이 밖에, ariya vinaya 밖 어딘가에 rāga, dosa, moha를 없애는 다른 길이 있다고 어떤 논리로도 증명할 수 없습니다. ‘우리에게도 있다, 우리에게도 있다’고 말할 수는 있습니다. 그러나 증명할 수는 없습니다. 정직하게 증명해 보일 수 없습니다. 그것을 정직하게 증명해 보일 수 있는 원인과 결과의 이치를 지닌 유일한 dhamma가 붓다의 dhamma입니다.
මේක ඔප්පු කරන්න පුළුවන් කිසි ප්රශ්නයක් නැත.
이것은 증명할 수 있습니다. 아무 문제가 없습니다.
දැන් මේ සඳහා තියෙන හේතුඵල න්යාය නැ නියම ධර්මාව දුන්නේ බුදුරජාණන් වහන්සේ අන්න ඒක තමයි දහම් ඖෂධය කියන්නේ. ඒක බොහෝම
이를 위한 원인과 결과의 이치, 참된 dhamma를 주신 분이 붓다이십니다. 그것이 바로 dhamma라는 약입니다.
අතොලොස්සයි.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අපිට අද වෙලා තියෙන්නේ අතොළොස පැත්තකින් තියලා. අපි හුඟාක් වැල් වටාන් පස්සේ යනවා. හුඟාක් බාහිර ධර්මයන් පස්සේ යනවා. මුළ ත්රිපිටකය කටපාඩම් කරන්න ලැහැ තියෙනවා. පිරිස් සූත්ර කටපාඩම් කරගන්න ලැහැ තියෙනවා. ඕවා ඔක්කොම කටපාඩම් කර ගත්තා හිටියන් ත්රිපිටකධාරී ිස් වහන්සේලාගේ ලී ඉස්සරක්.
오늘 우리는 그것을 한쪽에 밀어 두었습니다. 우리는 쓸데없는 군더더기를 많이 좇고, 바깥 것들을 많이 좇습니다. 온 tipiṭaka를 외우려 듭니다. paritta sutta를 외우려 듭니다. 옛날에는 그것을 모두 외운 tipiṭaka를 지닌 스님들이 있었습니다.
හැබැයි පෘථග්ජන කියන තත්ත්වයම නැති තිටධාර ිස්වලා හිටපු බව ධර්මය හොඳට පැහැදිලි සඳහා වෙනවා. ත්රිපිටකේම කටපාඩම් ඉන්න අර්ථවත් දැනගත්තා කෘපජ්ජනභාවය ඉක්ම ගිහිල්ලා නැති අය ඉඳලා තියෙන බව ඔප්පු කරලා තියෙන්නේ. පින්දා තියෙනවා.
그러나 puthujjana의 처지조차 벗어나지 못한 tipiṭaka 지닌 스님들이 있었다는 것이 dhamma에 분명히 드러납니다. tipiṭaka를 다 외우고 뜻까지 알면서도 puthujjana의 처지를 넘어서지 못한 이들이 있었음이 증명되어 있습니다. 그렇게 나와 있습니다.
එහෙනම් කටපාදම් කරගන්න එක මතක් කරලා තියාගන්න එක අර්ථ වටහා තේරුම් අරන් පමණක් ඉඳීම. මේ කියන රාගක්ෂයට, ද්වේශ අක්ෂයට, මෝහක්යට අවශ්ය වන දහම් ඖෂධය එතන තිබිලා නැහ. තිබිලා තියෙනවා. පරිහරණය කරලාන.
그러니 외워서 기억해 두고 뜻을 헤아려 이해하는 데만 머문다면 — rāgakkhaya, dosakkhaya, mohakkhaya에 필요한 dhamma의 약이 거기 없었던 것이 아닙니다. 있었습니다. 다만 쓰지 않았습니다.
ඇයි බෙහෙත් ගෙනිලා බෙහෙත් ලියපු පොතක් කරගෙන පොත කටපාන් කරෙන්න ඔක්කොම කරගෙන තියෙනවා. බෙහෙත් හදන හැටි දන්නවා, කියන හැටිත් දන්නවා, කරන හැටිත් දන්නවා. හොන හැටිත් දන්නවා ඔක්කොම පොතෙන් ඉගෙන ගත්තා. හැබැයි මොහොතක්වත් අපි බෙහත හදලා පාවිච්චි කිරීමේ කාර්යද වැසෙ නැත්නම්. අපේ ලිඩේ මාත්රයක්වත් හොඳ වෙන්න විදික් නැහැ පොත කොච්චර කටපාඩම් කරගෙන තිබුණත් බෙත් පොත
약을 가져와 약을 적은 책을 만들고 그 책을 외우는 것까지 다 했습니다. 약 만드는 법도 알고, 말하는 법도 알고, 하는 법도 알고, 달이는 법도 압니다. 모두 책에서 배웠습니다. 그러나 잠깐이라도 약을 만들어 쓰는 일을 하지 않았다면, 약 책을 아무리 외웠어도 우리 병은 조금도 나을 길이 없습니다.
මෙන්න මෙහෙම දෙයක් තමයි මේ ත්රිපිටකය කටපාඩම් කරගන්න ගියත් ත්රිපිටකයේ අර්ථ ඔක්කොම දැනගෙන හිටියත් ඒ පුද්ගලයා නියම් දහම් මාර්ගය තුළ මොහොතකින් හරි එතෙන්ට ආවේ නැත්නම් ඒ ක්රමය තුළින්. ඔබට බෙහෙත් පෙවිලා නැහ. එතකොට බෙහෙත් හැදිලා නැ.
tipiṭaka를 외우려 들고 tipiṭaka의 뜻을 다 알고 있더라도, 그 사람이 참된 dhamma의 길에 그 방법으로 잠깐이라도 들어오지 않았다면 바로 이와 같습니다. 약을 먹지 않은 것입니다. 약이 만들어지지도 않은 것입니다.
මෙන්න මෙහාට කියනවා පද පරමයි. පදය පරම කරගෙන ජීවත් වෙනවා. ඒක තමයි වටිනාම තියන. ඉතින් ඒ තමයි කොයි පොතේ තියෙන්නේ? කොතනද තියෙන්නේ? මොන සූත්රයද ඕ කියා තියෙන්නේ? අපි පිළිගන්නේ නැහැන නැහනම්. මෙන්න බැන්නම් නිගමනය වෙනවා. එහෙනම් එයාට පරම වෙලා තියෙන්නේ මොලේ නෙමෙයි. බුද්ධිය නෙමෙයි. පදය
이런 이를 padaparama라고 합니다. 낱말을 으뜸으로 삼고 삽니다. 그것이 가장 값진 것입니다. ‘그것이 어느 책에 있는가? 어디에 있는가? 어느 sutta에서 그렇게 말했는가? 아니면 우리는 받아들이지 않는다.’ 이렇게 결론을 내립니다. 그러니 그에게 으뜸이 된 것은 머리도 아니고 지혜도 아니고 낱말입니다.
අන්න පදය පරම කරගත්ත එක්කෙනාට කියනවා පද
낱말을 으뜸으로 삼은 사람을 padaparama라고 합니다.
පරමය. පද පරමයට නිවන්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මේ ඕක අපි හොඳට පැහැදිලිව දැනගන්න ඕනේ. පද නරකයි කියනවා නෙමෙයි. මොන පදයේ හරි බුද්ධිගික ගෝචරව තේරුම් අරගෙන ඒකෙන් නිවන් මග හෙළි දක්කන්න පුළුවන් වෙන්න ඕනේ. ඒක හොඳ දේශකත්වය.
이것을 분명히 알아야 합니다. 낱말이 나쁘다는 것이 아닙니다. 어떤 낱말이든 지혜로 이해해서 그것으로 nibbāna의 길을 밝혀 보일 수 있어야 합니다. 그것이 좋은 가르침입니다.
ඒක හරි වැදගත්. දේශකයන් වහන්සේලා ත්රිටක ධර්මය හදාරන්න ඕනේ. හදාලලා බුද්ධිගෝචර කරගන්න ඕනේ. ඒ බුද්ධිගෝචර කිර දේශනා කරපුවහම විශාල වාසනාවක් ලැබෙනවා.
그것은 아주 중요합니다. 가르침을 펴는 스님들은 tipiṭaka의 dhamma를 배워야 합니다. 배워서 지혜로 이해해야 합니다. 지혜로 이해해 가르치면 큰 복이 생깁니다.
අපවාද කරනටවනේ මැට පෝටිලා හාමුදුරුවෝ ත්රිපිටකාරී වෙලා කකුසඳ කෝනාගම කාශ්යප කියන බුදුරජාණන් වහන්සේලා කාලෙම ධර්ම දේශනා කර ඇදිල්ලා මේ ගෞතම බුදුරජාණන් වහන්සේ කාලේ ධර්ම දේශනා කර ඉඳලා හිටන් එයා උද්දාමයට පත් වෙලා හිටන් ගිහලා බුදුරජාණන් වහන්සේට කියා හිතු. ස්වාමීනි මෙච්චර කාලයක් ඉඳලා. මම ධර්ම දේශනා කරමින් එන්න. යන්න ඇරලා හට බුදුරජාණන් වහන්සේ ුච්ච කෝටල යනවද කියලා ඇවා. තුුච්ච පෝටල ගිලා කතා කළා.
Poṭṭhila 스님은 tipiṭaka를 지닌 분으로 Kakusandha, Koṇāgamana, Kassapa 붓다 때부터 dhamma를 가르쳐 왔고 이 Gotama 붓다 때에도 가르쳐 왔습니다. 그는 우쭐해져 붓다께 가서 ‘세존이시여, 저는 이렇게 오랫동안 dhamma를 가르쳐 왔습니다’ 하고 말씀드렸습니다. 붓다께서는 ‘빈 Poṭṭhila(tuccha Poṭṭhila)여, 왔는가, 가는가’ 하고 그를 tuccha Poṭṭhila라고 부르셨습니다.
මොකද කිව්වේ? තමා තමාගේ වැඩේ කරගන්නේ නැතුව අනුන්ට බණ කියා ඉන්නම් හඹු උඹේ වැඩේ කර ගත්තේ නැහැනේ. මේ සැරේවත් ඕකෙන් අහක් වෙලා තමන් වැඩි කරගන්න බලපා. කියලා අවවාදයක් කළා.
무슨 뜻이었습니까? ‘자기 일은 하지 않고 남에게 가르침만 펴고 있으니 너는 네 일을 하지 못했다. 이번에라도 거기서 물러나 네 일을 하도록 하라.’ 이렇게 타이르신 것입니다.
දැන් මේක හරි වැදගත් අපි.
이것이 아주 중요합니다.
දැන් මෙන්න මේ වෙලාවේදී ඒ පෝටිල හාමුදුරුවන්ට එක සිද්ධියක් වුණා. දැන් තමන් ත්රිපිටකරී හැබැයි තමන් තමන්ගේ වැඩිය කරගන්න කල්පනා කරනවා තමන්ගේ ත්රිපිටක ධාරීත්වය තමන්ට මදිවෙලා.
그때 Poṭṭhila 스님에게 한 가지 일이 일어났습니다. 그는 tipiṭaka를 지녔지만 자기 일을 하려고 생각해 보니 tipiṭaka를 지닌 것만으로는 모자랐습니다.
එහෙනම් අනුන්ගේ ආධාරයක් අවශ්ය නෑහැ සෝතාපන්න ඵලයට පත් වෙච්ච තැන් පටන්. නමුත් එතන්ට පත් වෙලා නොවට නිසා අනුන්ගේ ආධාරයක් ඕනෑන දෙෙන එයාට අවශ්යයි.
sotāpatti phala에 이른 때부터는 남의 도움이 필요 없습니다. 그러나 그는 거기에 이르지 못했기에 남의 도움이 꼭 필요했습니다.
කොච්චර ත්රිපිටකධාරී වෙලා හිටියත් එයාට සිද්ධ වුණා. කොච්චර ධර්ම දේශනා කරමින් හිටියත් එයාට සිද්ධ වුණා. ආචාර්යවරයෙක් හමුවෙලා ආචාර්යවරයගේ උපදෙස් පරිදි මාර්ගය වඩා ගැනීමට පළමු උපදෙස ගන්නා.
아무리 tipiṭaka를 지녔어도, 아무리 dhamma를 가르쳐 왔어도, 그는 스승을 만나 스승의 가르침대로 길을 닦기 위해 첫 가르침을 받아야 했습니다.
මාර්ගය ලැබිලා තිබුණ නම් එහට එච්චර කර පසුහුවෙන්න දෙයක් නෑ. අලු තරමෙන් සෝතාපන්නවලා තියෙන්නේ.
길을 얻었더라면 그렇게까지 애쓸 것이 없었을 것입니다. 조금만 해도 sotāpanna가 되었을 것입니다.
අන්න ඒ නිසා තමයි එයාට සිද්ධ වුණේ ගුරුවරයෙක් හොයාගෙන කර්මස්ථානයක් ගන්න.
그래서 그는 스승을 찾아 kammaṭṭhāna를 받아야 했습니다.
මේ වෙල ගුරුවරයෙක් හොයලා කර්මස්ථානයක් ගන්න බලාපොරොත්තු වෙන් මෙයා නොයෙක් නොයෙක් කර්මස්ථානාචාරයල ටියා. නමුත් මෙයාගෙන් බණ අහලා මෙයා ධර්මාසනයේ තියෙනලා බණ අහපු අය තමයි මේ දැන් කර්මස්ථානාචර.
스승을 찾아 kammaṭṭhāna를 받으려고 그는 여러 kammaṭṭhāna 스승들에게 갔습니다. 그런데 그 kammaṭṭhāna 스승들은 바로 그가 법좌에 있을 때 그에게서 가르침을 들은 이들이었습니다.
ඒගොල්ලෝ කියන අපි කොහොමද ඔබ වහන්සේට කර්මස්ථානා වෙන්නේ? අපි ඔබ වහන්සේට ගරු කරලා ධර්මයන් වහන්සේ නමක් හැටියට ගරු කරලා බණ අහලා තියෙන කෙනෙක්. ඔබ වහන්සේ සම්බ කරලා තියෙන කෙනෙක් ඉතින් ඔබ වහන්සේ අපි ළඟ දැනන ගස්සවන්න අපි කැමති නැහැ. අනේ ස්වාමීන් වහන්සේ කොහේහරි කමක් නෑහැ ගිහිල්ලා වෙන කෙනෙක් හොයාගන්න අපිට නම් ඔබ වහන්සේට කර්මස්ථාන දෙන්න විදිහක් නෑහැ කියලා ඔය විදිහට ප්රතික්ෂේප කරා.
그들은 말했습니다. ‘우리가 어떻게 스님의 kammaṭṭhāna 스승이 되겠습니까? 우리는 스님을 dhamma를 가르치는 분으로 공경하며 가르침을 들은 사람들입니다. 스님께 배운 사람들이니, 우리 앞에 스님을 무릎 꿇게 하고 싶지 않습니다. 스님, 어디든 가셔서 다른 분을 찾으십시오. 우리는 스님께 kammaṭṭhāna를 드릴 수 없습니다.’ 이렇게 거절했습니다.
අන්තිමට බොහෝම දුර පලාතක ගිහිල්ලා ආරංචයක් තියෙනවා හොඳ කර්මස්ථානාචාර්යවරය කියනවා කියලා බලන පුංචි හාමුදුරුව නමක්. අවුරුදු හත අටකි බොහොම බලාපාලය හාමුදුරුවෝ නමක් හම්බ වුනේ. හැබැයි මානාකාරකමක් තිබුනේ නැහැ. ඇයට ඕනේ කොහොමහරි නිවන් දකින්න ඒ නිසා කැමති වුණා. උන්වහන්සේලාන් ගෞරවයෙන් ඉඳලා ඒ කර්මස්ථානය ගන්න
마침내 아주 먼 곳에 훌륭한 kammaṭṭhāna 스승이 있다는 소식을 듣고 가 보니, 일곱여덟 살쯤 된 아주 어린 스님 한 분을 만났습니다. 그러나 그는 자만심이 없었습니다. 어떻게든 nibbāna를 보고 싶었기에 받아들였습니다. 그분을 공경하며 kammaṭṭhāna를 받으려 했습니다.
ඉතින් උන්වහන්සේ ප්රකාශ කළේ මොකද මම කියන විදිහට අකුත් නෑහට පිළිපදින්න පුළුවන් නම් ඔබ කර්මස්ථාන දෙනවා මම බාර ගන්නවා හිතුවා කාර නම් බාර ගන්න ඔබ හිතු මතේ ඔබේ දැනීමෙන් ඔබේ හිතු මත ඒවා කරන්න ගියොත් මම කියන එක පැත්තකින් තියෙන ඔබ වහන්සේ කැමති එහකට යන්න මගෙන් කර්මස්ථානයක් අවශ්ය නම් මම කියන විදිහට ඒ කටයුත්ත කරන්න පුළුවන් නම් මම බාරගන්න
그 어린 스님은 말했습니다. ‘제가 말하는 대로 어김없이 따를 수 있다면 kammaṭṭhāna를 드리겠습니다, 맡겠습니다. 스님 생각대로, 스님 지식대로 하시려면 제 말을 밀쳐 두는 것이니 원하는 곳으로 가십시오. 저에게서 kammaṭṭhāna를 원하신다면, 제가 말하는 대로 하실 수 있다면 맡겠습니다.’
දන්නවා බොරු කෙනෙක් නෙමෙයි ඒ අනුව අහලා මාර්ගය වඩලා ප්රතිඵල ලැබුවා ඉන්නවා. මාර්ගය හොඳට තේරෙන්නේ දක්ෂ කර්මස්ථානාචාර්ය බව පැහැදිලි.
그분은 거짓된 사람이 아니었습니다. 들은 대로 길을 닦아 결과를 얻은 분이었습니다. 길을 잘 아는 솜씨 좋은 kammaṭṭhāna 스승임이 분명했습니다.
මැරෙන්න කිව්වත් මම මැරෙනවා. කියන එක කරනවා. මේ අධිෂ්ඨානය අරගෙන කිව්වා ඔබ වහන්සේ කියන යමක් ඇත්නම් ඒ සියල්ල තමන් අවනත්. ම මම ඒක පිළිගන්නා මටමස්ථාන දේ. ඒ වරේ එහෙනම් හොඳට ඇඳගන්නකෝ. කවුරෙම හොඳට ඇඳගෙන පොරවා ගන්නකෝ. පොරවා ගත්තා.
‘죽으라 하셔도 죽겠습니다. 말씀대로 하겠습니다.’ 이렇게 결심하고 말했습니다. ‘스님께서 말씀하시는 것은 모두 따르겠습니다. 받아들이겠습니다. 저에게 kammaṭṭhāna를 주십시오.’ 그러자 ‘그럼 가사를 잘 여미십시오, 잘 두르십시오’ 했고, 그는 가사를 둘렀습니다.
ලොකු මඩවලක් පෙන්නලා එහෙනම් කිව්වා අන්න අර මඩවලේ පස්ස බලන්නේ නැතුව මාකයි යන්නේ. එන්න දැන් ඉස්සරහට යන්න. දැන් ඒ කර්මස්ථානය මොකක්ද මේ කොරන් හතන කියලවත් ඇහුවේ නැහැ. මේක කර්මස්ථානයක්ද මේ මේක මාර්ගයක්. එහෙමවත් කතා කරන්න ගියේ නැහැ. වෙන එකක් වෙච්ච මම කිව්වේ කරනවා කියලා මළවරේ ගියා.
큰 진흙 웅덩이를 가리키며 말했습니다. ‘저 진흙 웅덩이로 뒤돌아보지 말고 들어가십시오. 앞으로 가십시오.’ 그는 그 kammaṭṭhāna가 무엇인지, 무엇에 좋은지조차 묻지 않았습니다. ‘이것이 kammaṭṭhāna입니까, 이것이 길입니까’ 하고 따지지도 않았습니다. ‘무슨 일이 생기든 말씀대로 하겠다’ 하며 진흙 웅덩이로 들어갔습니다.
දන මට්ටමක් ගියා පස වලන්න ඇයි ඉතින් කියලාම යනවා. ආපහු ප්රතිඥාවක් හම්බවෙන්නේ නැ. ආපහු වෙන්න කියලා කියන්නේ නෑ. යන්න කිව්වා මිසා ඉතින් එන්න කිව්වෙන ගියා දිගට ඉන මට්ටමක් ගියා කවත්තට යනවා. පපු මට්ටමලා ගියා කවත්ත යනවා. වෙන එකක් වෙච්ච අය මැ මරෙන එකක් හරි යනවා. කරමට්ටක් ගි ගියා. බොහොහමාරුවෝ දැන් කරවටක් මඩේ ඉරිලා. තව තියෙන්නේ නාහට යන්න විතර ගියොත් මැරෙනවා. මැරනොත් මැරිච්ච අය මම ම කියනඑක් යනවා කියලා යනකොට අන්න උන්වහන්සේගියන ඇහුණා ආ දැන් නවතින්න. හැලෙන්න ආපහු හැරුනා. දැන් ගොරට එන්න.
무릎 높이까지 갔습니다. ‘왜 그러십니까’ 하는 말도 없이 계속 갑니다. 돌아오라는 말이 없습니다. 가라고만 했지 오라고는 하지 않았으니 계속 갔습니다. 허리 높이까지 가도 계속 갑니다. 가슴 높이까지 가도 계속 갑니다. 무슨 일이 생기든, 죽게 되더라도 갑니다. 목 높이까지 갔습니다. 스님은 이제 목까지 진흙에 빠졌습니다. 조금 더 가서 코까지 차면 죽습니다. ‘죽으면 죽는 것, 나는 말씀대로 간다’ 하며 가는데 그분의 목소리가 들렸습니다. ‘아, 이제 멈추십시오. 돌아서십시오. 이제 뭍으로 나오십시오.’
ගොරතාවක්.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔන්න මම ඒකයි කිව්වේ දැන් කර්ම අපි ත්රිවිටකය බලන්න ගිහිල්ලා හිතන් බැලුවොත් එහෙම ඕකගේ සිද්ධිය නැහැ. නිරුක්තිය නැහ. ත්රිපිටක එ ඊට පස්සේ මල හොද ගත්තට පස්සේ භාවනාවක් දුන්නා කියලා තියෙනවා. ඒකෙන් දක් වුණා කියලා තියෙනවා. ඉතින් අපි දන්නේ නැහැ මොකක්ද ඒ කළේ?
제가 말한 것이 이것입니다. tipiṭaka를 뒤져 생각해 보면 이 일의 풀이가 없습니다. nirutti가 없습니다. tipiṭaka에는 그 뒤 진흙을 씻은 다음 bhāvanā를 주었고 그로써 깨달았다고만 나와 있습니다. 그래서 우리는 그것이 무엇이었는지 모릅니다.
මේ ආර්ය විනය තුළ කවදාවක් හරයක් නැති දෙයක් කර්මස්ථානාචරය දෙන්නේ නැහ. ධර්මය හරි නම්, මාර්ගය හරි නම් වැඩක් නැති දෙයක් දෙන්නේ නැ. හැබැයි මේක විග්රහ කරලා දෙන්න ඕනෙත් නෑ.
이 ariya vinaya 안에서 kammaṭṭhāna 스승은 결코 알맹이 없는 것을 주지 않습니다. dhamma가 바르고 길이 바르다면 쓸데없는 것을 주지 않습니다. 다만 이것을 풀어 줄 필요가 없었습니다.
දැන් අපි ඇහුවොත් එහෙමයි. ඔය රෙඩ ඇඳගෙන ඉන්නකෝ කිව්වොත් එහෙම කාට හරි කියනවා. ඉතින් ඊට පස්සේ අපි පස්සේ කාලේ කනවා මෙහෙම කිව්වා කියලා තිබුනොන් රෙද්ද ඇඳගන්න කිව්වේ කොහෙද කියලා තිබුනේ නැහැනේ කිව්වොත් එහෙම ඒකත් අපිට කියාලා තියන්න ඕද ඉඳ ඇඳ ගන්න මිසක් වෙන කොහේ ඇඳගන්න ඉතින් ඇඟට ඇඳ ගන්නා මිසක් වෙනම මොනවටත් අඳවලා ඉන්නේ. ඉතින් ඒක කියා දෙන්න ඕනේ.
가령 우리가 누군가에게 ‘이 천을 입고 있으라’고 한다고 합시다. 나중 시대에 ‘이렇게 말했다’고만 적혀 있고, ‘천을 어디에 입으라고 했는지는 적혀 있지 않다’고 한다면, 그것까지 적어 두어야 합니까? 허리에 두르는 것이지 어디 다른 데 입겠습니까? 몸에 입는 것이지 따로 무엇에 입혀 두겠습니까? 그런데도 그것을 가르쳐 주어야 하게 됩니다.
අන්න ඒ වගේ මේ දහම් දැනුවත්ව ඉන්න කාලයට මේ නිරුක්ති වැටහෙන අවස්ථාවක් තිබුණා. ඔය අවස්ථාවක් පහුකාලික නැතිවෙලා ගියා. ඊට පස්සේ කියන්න සිද්ධ වෙනවා සෙද්ද ඉනේම ඇඳගන්න කියලා කියන්න වෙනවා. අන්න ඒ වගේ අවස්ථාවක් අදත් මතු වෙලා තියෙනවා. මේ නිරුක්ති මතුවෙලා තියෙන්න ඕන කාලේදී මතු වෙලා නැ.
그와 같이 dhamma를 알던 때에는 이런 nirutti를 알아듣는 기회가 있었습니다. 그 기회가 뒷날 사라졌습니다. 그 뒤로는 ‘천을 허리에 두르라’고까지 말해야 하게 됩니다. 그런 처지가 오늘도 생겨 있습니다. nirutti가 드러나 있어야 할 때에 드러나 있지 않습니다.
දැන් මඩවලේ කරවටක් ගිහිල්ලා ආපහු වෙන්න කිව්වහමහම මේකේ නිරුක්තිය මොකක්ද? මේකෙන් පෙන්නපු දහම්ම අදහසක් එහෙම තිබුණාද? ඕක පොතේ නැති නිසාද විග්රහ කරන්න ඕනේ. මොතේ ඕක වෙනම විග්රහ කරලා නැතුව අපි ඒකත් දකිනවා.
진흙 웅덩이에 목까지 들어갔다가 돌아오라고 한 것의 nirutti는 무엇입니까? 이로써 보여 준 dhamma의 뜻이 있었습니까? 책에 없으니 풀이해야 합니까? 책에 따로 풀이되어 있지 않아도 우리는 그것을 봅니다.
මේ මඩවලක් උපමා කරලා තියෙන්නේ කාමය. කරවටක් කාම වඩේ ඉරිලා මේ ලෝක සත්යව ජීවත් වෙන්නේ. මෙන්න මේක තමයි මේ උපමාව.
여기서 진흙 웅덩이에 빗댄 것은 kāma입니다. 이 세상 중생은 목까지 kāma의 진흙에 빠져 살고 있습니다. 이것이 이 비유입니다.
කාම වඩේ කරවටක් ඇලයි මේ ලෝක සත්වයෝ පංචකාමයේ රස ආශ්වාදය බැඳි බැඳී ඉන්නේ. දැන් පංචකාමය රස ආශ්වාදය බැඳි බැඳී ඉන්න සාමාන්ය මනුස්සයෙක් තමයි බණ කියලා සුද්ධ කරලා ගොඩට ගන්න තියෙන්නේ. සුද්ධවන්තයන් ගොඩට ගන්න දෙයක් නෑනේ.
이 세상 중생은 목까지 kāma 진흙에 붙어 다섯 kāma의 맛과 즐거움에 묶여 있습니다. 다섯 kāma의 맛과 즐거움에 묶여 있는 보통 사람을 가르침으로 깨끗이 하여 뭍으로 끌어올려야 합니다. 깨끗한 이를 뭍으로 끌어올릴 일은 없지 않습니까.
අශුද්ධ වෙලා ඉන්න කෙනෙක් සුද්ධ කරනවාම නිසා සුද්ධ වෙච්ච කෙනෙක් සුද්ධ කරන්න දෙයක් නැහ.
더러워진 사람을 깨끗이 하는 것이니, 깨끗해진 사람은 깨끗이 할 것이 없습니다.
එහෙමනම් අපිට අරිහතුන් වහන්සේගේ සුද්ධ කරන්න දේකුට නැහැ. පරපත්තය රහිත වෙච්ච අනුන්ගේ ආධාරයක් නැතුව මාර්ගය දැනගත්ත කෙනාටත් සමුතු මාර්ගය කියා දෙන්න දෙයක් නැහ. ඊටත් මෙහා ඉන්නවා නම් යම්කිසි කෙනෙක් පෘථග්ජන භාවයෙන් ඉක්ම යන්න බලාපොරොත්තු වෙන්නේ. ආර්ය මාර්ගයට පත්වෙන බලාපොරොත්තුවෙන් ඉන්නවා නම් ඔය මූලික අවස්ථාවෙන්නේ කරවටක් ආවාම වඩේ එරිලා.
그러니 arahant를 깨끗이 할 것은 없습니다. 남에게 기대지 않고 남의 도움 없이 길을 안 이에게도 길을 가르칠 것이 없습니다. 그보다 아래에서 puthujjana의 처지를 넘어서기를 바라는 이, ariya magga에 들기를 바라는 이라면, 그 첫 단계는 목까지 kāma 진흙에 빠져 있는 상태입니다.
ලස්සන රූපයක් දකහම බලන්න නැතුව ඉන්න බැහ බලන්න ආසයි. හොඳ මිහිරි ශබ්දයක් ආපුවහම ඒක අහන්න ආසයි. ඒකේ කාමාශවාද විඳින්න ආසයි. සුවඳක් දැක්කහම නිකන් ඉන්න බැහැ. අරන් ඉඹලා බලන්න ආසයි. රසයක් දැක්කහම ඉන්න බැහැ කාලා බලන්න ඕනේ. ක සහ බලන්න හිතෙනවා. පහසක් මතක් වුනා පහස විඳින්න හිතෙනවා. ඒකේ ආසාවෙන් බැඳිලා.
아름다운 모습을 보면 보지 않고는 못 배기고 보고 싶어 합니다. 좋은 달콤한 소리가 오면 듣고 싶고 그 즐거움을 누리고 싶어 합니다. 향기를 맡으면 가만있지 못하고 가져다 맡아 보고 싶어 합니다. 맛있는 것을 보면 가만있지 못하고 먹어 봐야 하고 맛보고 싶어집니다. 감촉이 떠오르면 그 감촉을 누리고 싶어집니다. 그 바람에 묶여 있습니다.
මෙන්න මේ තත්ත්වයට පත්වෙලා ඉන්නවා නම් එයාට කියනවා කරවටක් කාම මඩේට ඉන්න පුද්ගලයා.
이런 처지에 있다면 그를 목까지 kāma 진흙에 빠진 사람이라고 합니다.
දැන් එහෙනම් අපි ඉස්සෙල්ලාම සුද්ධ වෙන්න තියන්නේ ඔතන ඉඳලා. එහෙනම් මේක තමයි මේ කරවටක් යන්න ඉඩ හැරියේ.
그러니 우리가 맨 먼저 깨끗해져야 할 곳은 거기서부터입니다. 그래서 목까지 들어가게 둔 것입니다.
ඉදැරලා මෙයාගේ අඩුපාඩුවක් පෙන්නා දුනා. දැන් ආපහුවේ. දැන් ඒ ආපහු ආවා.
그렇게 해서 그의 모자람을 보여 주었습니다. 이제 돌아오라. 그래서 그는 돌아왔습니다.
ආපහු ආවේ කොහොමද කරවටක් මඩේ ඉරිලා ඉන්න පුද්ගලයාගේ කකුල් දෙක දියේ තියෙන්නේ අඩි අයි දෙකයි. උඩට හනම් පියවර තියෙනකොට මඩිය
어떻게 돌아왔습니까? 목까지 진흙에 빠진 사람의 두 발 사이는 두 자쯤입니다. 뭍 위라면 걸음을 내디딜 수 있지만, 진흙 속에서는
ගිහින් තියන දැන් බඹ ගාන කෑතට
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දැන් මෙයාට පුළුවන්ද කකුල දික් කරලා මඩ නැති එකපාරට ගොඩරිය තියා. එහෙම පාදයක් අයිතිද මේ මනුස්සයා ැම් මේ හාමුදුරුවන් නෑ මේ අරයි දෙකයි අන්තිම ඈත් කරලා තියන්න පුළුවන්. අකුල දෙකේ දුර ප්රමාණ මඩේ ඉන්නකොට එච්චර තියාගන්නත්.
이제 그가 다리를 뻗어 진흙 없는 뭍에 단번에 발을 디딜 수 있겠습니까? 이 사람, 이 스님에게 그런 걸음이 있습니까? 없습니다. 두 발을 끝까지 벌려도 두 자 거리인데, 진흙 속에 있을 때는 그만큼도 내딛지 못합니다.
නිදහස් පොලේ අඩි දෙකක් එකපාර උසර කකුල තියෙන ඉස්සරහට ගියාට කරවටක් මඩේ ඉරිලා ඉන්න පුද්ගලයාට කොහොම කොහොම ගොරෂන්න එහෙම වඩිය තියන්න බලයක්වත් නැහැ. පුළුවන්කමක්. බොහෝම උත්සාහ කරලා වීර්ය කරලා එහෙනම් අඩි භාගයක් විදිච කකුල ඉස්සරහට අරගෙන තියලා අනිත් කකුල බොහොම අමාරුවෙන් ඉස්සරන් තියලා මෙහෙමයි මුල තියෙන්න ඕනේ.
자유로운 땅에서는 두 자를 한 번에 다리를 들어 앞으로 내딛지만, 목까지 진흙에 빠진 사람은 아무리 해도 뭍으로 그렇게 발을 내디딜 힘도 재주도 없습니다. 아주 애쓰고 힘을 내어 반 자쯤 한 다리를 앞으로 옮겨 디디고, 다른 다리를 아주 힘겹게 앞으로 옮겨 디디고, 처음에는 이렇게 해야 합니다.
එහෙනම් අඩිය තියන්නේ කොහෙද අර කරවටක් මඩලා තියෙන රි මඩේ ඉරිලා ඉන්න පුද්ගලයාගේ ඉන්න තැන මඩගොලේ ඉඳලා. ගොඩපැත්තට තියෙන මඩේ. මඩ පැත්තට තියෙන වඩේ කියවිය තව ගැඹුරට ගිහිල්ලා මැරෙනවා හිරවෙලා. ගිලෙනවා. ගොඩ පැත්තට තියෙන මඩේ අඩි කාලයෙන් බාගෙන් ටික ටික අඩිය තියලා බොහොම උත්සාහයෙන් ඉස්සරහට ඉස්සරහට එන්න ඕනේ. හැබැයි පොඩ්ඩක් හරි ඉස්සරහට ආපු ගොඩ පැත්තට තියෙන මලට අඩිය තිබ්බොත් පොඩ්ඩක් හරි ගොඩ එනවා මිසක් මලට යන්නේ නැ. හැබැයි අඩිය තිබ්බේ මඩ තමයි.
그러면 발을 어디에 디딥니까? 목까지 진흙에 빠진 사람이 있는 그 진흙 구덩이에서 뭍 쪽에 있는 진흙에 디딥니다. 진흙 쪽에 디디면 더 깊이 들어가 갇혀 죽습니다. 가라앉습니다. 뭍 쪽 진흙에 4분의 1자, 반 자씩 조금씩 발을 디디며 아주 애써 앞으로 앞으로 나와야 합니다. 그렇게 조금이라도 앞으로 나와 뭍 쪽 진흙에 발을 디디면 조금씩이라도 뭍으로 나오지 진흙 속으로 들어가지 않습니다. 그래도 발을 디딘 곳은 진흙입니다.
එයා මොකද කරන්නේ? එකෙන් එකට ආවා. ටිකෙන් ටික ගොඩට ආවා විදිහට.
그는 어떻게 했습니까? 하나씩 하나씩, 조금씩 뭍으로 나왔습니다.
දැන් ඉතින් ඉතුරු විස්තර මෙයාට තේරුම් ගන්න නෝනා තියෙනවා. මේ දන්නේ නැති පොඩි දේකින් වැහිලා හිටියේ. එහෙනම් මෙයා බණ
이제 나머지는 그가 스스로 알 수 있었습니다. 그는 모르는 작은 것 하나에 가려 있었을 뿐입니다.
දේකින් වැහිලා හිටියේ. එහෙනම් මෙයා බණ කියන්නේ කොහොමද? කෙලින්ම අරිහත්යට පත් වෙන්න බණ කියනවා. මෙන්න මෙච්චර කල් කොරලා තිබිට සාමාන්ය විනය බණ අහන්න ගියහම අරිහත්වයට පත් වෙන බණ තමයි ඉස්සෙල්ලම කියන්නේ කොහොමද ගොඩේ? ඕක මතහරින්න ඕන සියල්ල මත්රින්න ඕනේ.
그러면 그는 어떻게 가르쳤습니까? 곧장 arahant가 되라는 가르침을 폈습니다. 이렇게 오랫동안 해 왔는데, 보통 사람이 가르침을 들으러 가면 맨 먼저 arahant가 되는 가르침을 들려주니 어떻게 뭍에 오르겠습니까? ‘그것을 버려야 한다, 모든 것을 버려야 한다.’
එතන බෑ මේ මාර්ගය බලන්න. දැන් ඔය ජාතිය පන අදක් කියනවා. පණක් අහන්න ගියාම සම්පූර්ණ සුද්ධ වෙච්ච පුද්ගලයෙක් කරන්නේ සෝවාන් වෙන්න පෙන්නන්න. විග්රහ කරනකොට පෙන්නන්න යන්නේ. අන්තිමටම සුද්ධ වෙච්ච පුද්ගලය ලක්ෂණයට පත් වෙච්ච කෙනෙක් තමයි සෝවාන් වෙන්නේ. දැන් ඔය වගේ තත්ත්වයට පෙන්නලා හිටම් බන කියන කෙලෙන සිතක් අදක් තියෙනවා. අර කෝටිලා හාමුදුරුවන්ගේ ධර්ම දේශනා කරපු ක්රමය
거기서는 이 길을 볼 수 없습니다. 오늘도 그런 식의 가르침을 폅니다. 가르침을 들으러 가면 완전히 깨끗해진 사람이 되어야 sotāpanna가 된다고 보여 주려 합니다. 풀이하면서 그것을 보여 주려 합니다. 맨 끝까지 깨끗해진 사람의 모습에 이른 이가 sotāpanna가 된다는 식으로 그런 처지를 보여 주며 가르치는 경향이 오늘 있습니다. 바로 Poṭṭhila 스님이 dhamma를 가르치던 방식입니다.
එහෙනම් ගොඩ පැත්තට තියෙන වඩ කිව්වේ දැඩි කාමයන්ගෙන් ලිහිල් කාමයට ටිකෙන් ටික අඩු කරගන්න ඕනේ. එකපාරක අඩු කරන්න බැහ. මහා කාමයකට බැහැලා හිටපු පුද්ගලයාට එකපාරය ඒකෙන් ගොඩ ඉන්න බැ.
그러니 뭍 쪽 진흙이란, 거친 kāma에서 가벼운 kāma로 조금씩 줄여 가야 한다는 뜻입니다. 단번에 줄일 수는 없습니다. 큰 kāma에 빠져 있던 사람은 단번에 거기서 나올 수 없습니다.
එහෙනම් පුද්ගලයා ක්රමක් ක්රමයෙන් ගොඩ ඉන්න ඕනේ. ඉස්සෙල්ලාම දැනගන්න ඕනේ කාමයෝ ආදීනව සහිත බව.
그러니 사람은 차근차근 나와야 합니다. 맨 먼저 kāma가 ādīnava를 지니고 있다는 것을 알아야 합니다.
කාමයෝ බල්ලන්ට අහුවෙච්ච මස් කටුවාගේ උකුස්සන්ට අහුවෙච්ච මස් කැටි වාගේ. ඇට සැකිලි වාගේ හරයක් නැති ඒවා. ගිනිගොඩක් වාගේ. ඉතින් මේ මේ ආකාරයෙන් කාමයන් නිසා තිබෙන ආදීනව ඉස්සෙල්ලා අහලා තේරුම් ගත්ත කෙනෙකුටයි ඕනකම ලැබෙන්නේ. අනේ මටත් ඒ ගිනි ගොඩක් වනි කාමයන් නිසා රාග ද්වේශ මෝහ කිනන්යන් දැවෙන්න සිද්ධ වෙනවා. ඒ නිසා අසානරිත්වයක් ඇති වෙනවා. සසර ගමනේ පාපයන් කරගන්න සිද්ධ වෙනවා. ඒවය විපාකය කරන්නට ගියොත් සතර අපාගත වෙලා අප්රමාණ කාලයක් දුක් විදිහින් සිද්ධ වෙනවා. සසරේ අනාථ වෙන්න සිද්ධ වෙනවා. කවදා ගොඩ ඉන්නද කවදා නිදහස් වෙන්නද මෙන්න මේ කියන අදහස ඉස්සෙල්ලා ආපුවහම ඒ පුද්ගලයාට ඕනකමක් ඇති වෙනවා. මට මේ රාග සහගත ද්වේශ සහගත මෝහ සහගත ගිනිගෙන දෙන ලෝකයේ වැඩපිළිවෙලේ අහක් වෙන්න ලැබුණා නම් කොච්චර ශාන්තද කොච්චර ප්රණීතද මම කොච්චර අනාථභාවයෙන් නිදහස් වෙනවද ඒ ටික කරගත්ත දවසක් මට ලැබුනොත් එදක් නේද මගේ සැනසීම හම්බ වෙන්නේ කියලා. මෙන්න මේ මූලික අදහස හිතට එන්න ඕනේ.
kāma는 개가 문 뼈다귀 같고, 매가 문 고깃덩이 같고, 해골처럼 알맹이가 없고, 불무더기 같습니다. 이렇게 kāma 때문에 생기는 ādīnava를 먼저 듣고 이해한 사람에게 바람이 생깁니다. ‘아, 나도 불무더기 같은 kāma 때문에 rāga, dosa, moha의 불에 타야 한다. 그래서 불안이 생긴다. saṃsāra의 길에서 pāpa를 지어야 한다. 그 과보를 받으면 네 apāya에 떨어져 헤아릴 수 없는 세월 괴로움을 겪어야 한다. saṃsāra에서 의지할 데 없이 떠돌아야 한다. 언제 뭍에 오르고 언제 풀려날까.’ 이런 생각이 먼저 오면 그 사람에게 바람이 생깁니다. ‘rāga와 dosa와 moha로 불타는 이 세상의 일에서 벗어날 수 있다면 얼마나 고요하고 얼마나 뛰어날까. 의지할 데 없는 처지에서 얼마나 풀려날까. 그것을 해내는 날이 온다면 그날에야 나의 평안을 얻겠구나.’ 바로 이 기본 생각이 마음에 와야 합니다.
ඒ නිසා කාමයන්ගේ ආදීනව පිළිබඳව විස්තර කරලා අහනකොට ඔය අදහස එනවා. හැබැයි කරවටක් බැහැලා ඉන්න තත්ත්වය හිටපු කෙනාට ඔය අදහස කොච්චර ආවත් මෙච්චර කල් ඇසුරු කරපු රූප රාගයෙන්, සද්ධ රාගයෙන්, ගන්ධ රාගයෙන්, රස රාගයෙන්, පොට්ඨබ්බ රාගයෙන් මිදෙන්න බැ. පංචකාමයෙන් මිදෙන්න බැ. හැබැයි ක්රමක්රමයෙන් එයා මත්වෙන පැත්තත්ගන්නවා.
그래서 kāma의 ādīnava를 자세히 듣고 나면 그 생각이 옵니다. 그러나 목까지 빠져 있던 사람에게는 그 생각이 아무리 와도, 이토록 오래 가까이한 rūpa rāga, sadda rāga, gandha rāga, rasa rāga, phoṭṭhabba rāga에서 벗어날 수 없습니다. 다섯 kāma에서 벗어날 수 없습니다. 그러나 차근차근 그는 취하지 않는 쪽을 잡아 갑니다.
පංචකාමය ඇසුරු කළත් පංචකාමය මත් වෙන්නේ නැ. මත් වුන පුද්ගලයාට ධර්මය පේන්නේ නැ. එයාට විශාල ප්රමාදයක් වෙනවා. එයාට ඒක අච්චරලා යන්න බැ. එහෙනම් මොකද වෙන්නේ? එයා මජ්ජ වෙලා මත් වෙනවා. පමාද කියලා ප්රමාද වෙනවා ටහන කියලා අල්ලගන්න. එහෙනම් මජ් පමාද ටහන කියන දෙකට වැටලා ඉන්නේ.
다섯 kāma를 가까이해도 다섯 kāma에 취하지 않습니다. 취한 사람에게는 dhamma가 보이지 않습니다. 그는 크게 느슨해지고 그것을 넘어서지 못합니다. 그러면 어떻게 됩니까? 그는 majja, 곧 취합니다. pamāda, 곧 느슨해집니다. ṭhāna, 곧 붙잡습니다. 그러니 majja·pamāda·ṭhāna에 빠져 있는 것입니다.
දැන් මොකටද ඇලලා ඉන්නේ? මොනවද මත්තු වුනේ? සුරාවෙන් සහ මේරයේ මත් වෙලා.
그러면 무엇에 붙어 있습니까? 무엇에 취했습니까? surā와 meraya에 취했습니다.
දැන් සුරාව මොකක්ද? මේරේ මොකක්ද? දැන් මොකද මෙන්න මේවා තමයි නිරුක්තිය දකින්නේ නැතුව අපි ලෝකයේ අර බණ පොත් වලින් පෙන්නලා තිබෙන ආකාරයෙන් සුරාවයි මෙහේරයයි විග්රහ කරන්න ගියාම ඇල්කහල් වලට සීමා කරගන්න. රාරක්වා ආදී වන්නා වූ දේවල් වල තියෙන මත්තෙන ඒවරට සීමා කරගන්නවා. ඉතින් කියනවා පිට්ට සුරා, ඕදන සුරා, පුෂ්ප සුරා, පල්ලව සුරා මේ ආදි වශයෙන් සුරා පහක් වෙන් කරනවා කියලා ඕකට මේරා කියනවා කියලාා යම් තැනක මේරා එතන කියන්නේ ඔය වගේ කියනවා. ලෞකික අර්ථ කියනවා.
surā는 무엇이고 meraya는 무엇입니까? 이런 것들의 nirutti를 보지 못한 채 세상의 가르침 책에 나온 대로 surā와 meraya를 풀이하면 술에 한정하게 됩니다. 아락 같은 것에 든 취하게 하는 것으로 한정합니다. 그래서 piṭṭha surā, odana surā, puppha surā, pallava surā 하는 식으로 다섯 surā를 나누고 그것을 meraya라고 한다는 등, 어디서나 meraya를 그렇게 말합니다. 세간의 뜻을 말하는 것입니다.
ඊට වඩා හරි ගැඹුරු අර්ථයක් මේ තියෙන්නේ ශික්ෂාපදය සුරා කියලා කියන්නේ මොනවක්ද? සරාගික බව සුරා කියන්නේ සරාගය මේරා කියන්නේ මිහිරියාව සරාගයෙන් මිහිරියාව ලබන නිසා පංචකාම අත්හරින්න බැ.
이 sikkhāpada에는 그보다 훨씬 깊은 뜻이 있습니다. surā란 무엇입니까? sarāga, 곧 rāga가 있음입니다. surā는 sarāga이고 meraya는 달콤함입니다. sarāga로 달콤함을 얻기에 다섯 kāma를 버릴 수 없습니다.
රූප කාමයෝ සරාගයි. හරි මිහිරියාවක් තියෙනවා. ශබ්ද කාමයෝ සරාගයි. හරි මිහිරි ආශ්වාදයක් තියෙනවා. ගන්ධ කාමයෝ සරාගයි. හරි මිහිරි ආශ්වාදයක් තියෙනවා. සස කාමයෝ සරාගයි. ඒකේ මිහිරි ආශ්වාදයක් තියෙනවා. පොට්ඨබ්බ කාමයෝ සරාගයි. ඒකේ මිරි ආශ්වාදයක් තියෙනවා. මෙන්න මේ නිසා කවදාවත් රූප කාම ශබ්ද කාම ගන්ධ කාම රස කාම පොට්ඨබ්බ කාම කියන මේ පංච කාමයෝ සරාගික නිසා මීහිරියාවෙන් යුත්ත නිසා. ඔන්න ඔය පංච කාමයන්ට කියනවා සුරාමේරය.
rūpa kāma는 sarāga이고 아주 달콤합니다. sadda kāma는 sarāga이고 아주 달콤한 즐거움이 있습니다. gandha kāma는 sarāga이고 아주 달콤한 즐거움이 있습니다. rasa kāma는 sarāga이고 달콤한 즐거움이 있습니다. phoṭṭhabba kāma는 sarāga이고 달콤한 즐거움이 있습니다. 이렇게 rūpa, sadda, gandha, rasa, phoṭṭhabba kāma라는 다섯 kāma는 sarāga이고 달콤함을 지녔기에, 이 다섯 kāma를 surāmeraya라고 합니다.
ඔන්න ඒ සුරාමේරය තියෙන තාක්කල් මේ පෘථග්ජන ලෝක සත්යයක මත් වෙනවා. මත් වුනාට පස්සේ ලෝකය අත්යාග වෙන්න බැහැ ප්රමාද වෙනවා. එයාට මේ ලෝකෙට වඩා වැඩි දෙයක් නෑහැ. ලෝකෝතර අත්තයට හිත හින්නේ නැහ බයයි. ලෝකය ඇතුළු කරන එකෙම ටහන කිය අල්ලගන්න.
그 surāmeraya가 있는 동안 이 puthujjana 세상 중생은 취합니다. 취한 뒤에는 세상을 버리지 못하고 느슨해집니다. 그에게는 이 세상보다 더한 것이 없습니다. lokuttara 쪽으로 마음이 기울지 않고 두려워합니다. 세상을 껴안는 것, 그것을 ṭhāna, 곧 붙잡음이라 합니다.
එහෙනම් ලෝක සත්යයා මේ සසර ගමන සැරි සරණ පෘථග්ජනය පංචකාමය නැමැති සුරාවෙන් මිහරියාවට පත්වෙලා ඒ පංචකාමය මත්වෙලා පංචකාමී ප්රමාද වෙමින් පංචකාමී අල්ලගෙන ජීවත් වීමට කියනවා සුරා මේරය මජ්ජ පමාදට රහ පස්වෙනි සික්ඛ හාපදයකින් අපිට විග්රහ කරලා තියෙන්නේ ගැඹුරු දහම අර්ථය වැහිච්ච දහම අර්ථය ඕකයි.
그러니 saṃsāra를 떠도는 puthujjana 세상 중생이 다섯 kāma라는 surā로 달콤함에 이르러 다섯 kāma에 취하고, 다섯 kāma에 느슨해지며, 다섯 kāma를 붙잡고 사는 것을 surāmeraya-majja-pamādaṭṭhāna라고 합니다. 다섯째 sikkhāpada로 우리에게 풀이된 깊은 dhamma의 뜻, 가려진 dhamma의 뜻이 바로 이것입니다.
මෙන්න මේක තමයි ශාසනික දහම් අර්ථය. ලෞකික දහම් අර්ථය මොකක්ද? මත්වෙන ප්රමාදෙන දේවල්. එහෙනම් මත්වැන් වලින් මත් වෙන්න ප්රමාද වෙන්න යන්නේ නැහ. මත්වයන් ප්රමාදෙන මත් පැන් වලින් වරකීම කියන සීමා කරගත්ත රෞකිකත්වයට ඔය අර්ථය සීමා වෙනවා.
이것이 sāsana의 dhamma 뜻입니다. 세간의 dhamma 뜻은 무엇입니까? 취하고 느슨하게 만드는 것들입니다. 곧 술로 취하거나 느슨해지지 않는 것, 취하고 느슨하게 만드는 술을 삼가는 것으로 한정한 세간적인 뜻에 머뭅니다.
එහෙනම් අපිට දැන් මේ කරගන්න තියෙන වැදගත්ම හරියක් තමයි පංචකාමය නැමති සුරාවෙන්, මේරයෙන් මත්වෙලා, ප්රමාද වෙලා මේ පංචකාම ලෝකය අල්ලගන්න බලාපොරොත්තුවක් තියෙනවා නම් මෙන්න මේකෙන් ඉක්මෙන්න අපි මොකක්ද කරන්න ඕනේ? මේක ඉන්නකන් රාග සහගතයි, ද්වේශ සහගතයි, මෝහ සහගතයි. බය වෙනවා, තැටි ගන්නවා, පලා යනවා. නොයෙක් එක ආකාර වෙහෙ විඳින්න සිද්ධ වෙනවා අසානකාරී වෙනවා. මානසිකත්වය කායිකත්වය සැමෙලි අසානකාරීත්වයට ගෝචර වෙනවා. ශාන්ත බව ප්රණීත බව දැකගන්න පුළුවන් කමක් නෑ ඕක ඉන්න එක. එහෙනම් මූලිකම බණ අහපු හාහම අපි ලැබෙන ප්රතිඵලය දකින්න ඕනේ. මේ තුළ ඉන්නකම් මේ දාහේ එනවා.
그러니 우리가 지금 해야 할 가장 중요한 일은 이것입니다. 다섯 kāma라는 surā와 meraya에 취하고 느슨해져 이 다섯 kāma의 세상을 붙잡으려는 바람이 있다면, 여기서 넘어서려면 무엇을 해야 합니까? 이것이 있는 동안은 rāga가 따르고 dosa가 따르고 moha가 따릅니다. 두려워하고, 떨고, 달아납니다. 여러 가지 시달림을 겪어야 하고 불안해집니다. 마음과 몸 모두 불안에 휩싸입니다. 그 안에 있는 동안은 고요함과 뛰어남을 볼 수 없습니다. 그러니 맨 처음 가르침을 들었을 때 얻는 결과를 보아야 합니다. 이 안에 있는 동안은 이 타오름이 옵니다.
ඔය පංචකාමයෙන් වෙන්වෙලා ගියා නම් ඔය දාහයෙන් මිදෙනවා. පංචකාමයක් සමග දාහයෙන් මිදිච්ච සැනක් හොයන්න බැ. පංචකාමයත් එක්ක ගිනි හම්බ වෙනවා. පංචකාමයෙන් බැහැරලා ගියාට පස්සේ නිවන හම්බ වෙනවා. අන්න නිවන දැනගන්න ඉස්සෙල්ලාම ක්රම. ගිනි කොහෙද තියෙන්නේ? නිවන කොහෙද තියෙන්නේ කියලා ඉස්සෙල්ලා දැකලා ඉන්න ඕනේ.
다섯 kāma에서 떨어져 나가면 그 타오름에서 벗어납니다. 다섯 kāma와 함께하면서 타오름에서 벗어난 순간은 찾을 수 없습니다. 다섯 kāma와 함께 불이 옵니다. 다섯 kāma 밖으로 나간 뒤에 nibbāna를 얻습니다. nibbāna를 알려면 맨 먼저, 불은 어디 있고 nibbāna는 어디 있는지를 먼저 보아 두어야 합니다.
මේක තමයි කියන්නේ කර්මස්ථාන වන්ද ඉස්සෙල්ලා හුලප්පු වෙන්නේ නැතුව කලබල වෙන්නේ නැතුව පසුතලය දැනගන්න කියලා. ගිනි කොහෙද තියෙන්නේ නිවීම කොහෙද තියෙන්නේ? ඔය දෙක දැකලා තියෙන්න ඕනේ.
이것이 kammaṭṭhāna 전에 허둥대지 않고 서두르지 않고 바탕을 알라는 것입니다. 불은 어디 있고 꺼짐은 어디 있습니까? 그 둘을 보아 두어야 합니다.
පංච කාමත් එක්ක ගිනි තියෙනවා.
다섯 kāma와 함께 불이 있습니다.
ඊට පස්සේ පංච කාමයන්ට පත්වෙන පුද්ගලයා පංචකාමය මත් වෙනකොට ප්රමාද වෙනකොට අල්ල ගන්නකොට පංචකාම භුක්තියට අවශ්ය කරන්නා වූ වස්තු කාමයක් ඇසුරු කරනවා. පංච කාම ක්ලේස කාමයට වැටෙනවා.
그 다음, 다섯 kāma에 이른 사람은 다섯 kāma에 취하고 느슨해지고 붙잡으면서, 다섯 kāma를 누리는 데 필요한 vatthu kāma를 가까이합니다. 다섯 kāma, 곧 kilesa kāma에 떨어집니다.
ක්ලේශ කාමය නිසා පුද්ගලයා වස්තු කාමයට වැටෙනම් පංච කාමයට අවශ්ය කරන දේවල් උපකරනැස් කරන්නද ගිහිල්ලා.
kilesa kāma 때문에 사람은 vatthu kāma에 떨어져, 다섯 kāma에 필요한 것들, 그 도구를 모으러 나섭니다.
ලස්සනට මුලා වෙච්ච පුද්ගලයා ලස්සන නිසා මල්ගෝවනවා, හැඩ වැඩ කරනවා, සුන්දර ලෝකයක් මවා ගන්නවා. නොයික ආකාරේ වස්තු කාම රැස් කරනවා.
아름다움에 홀린 사람은 아름다움 때문에 꽃밭을 가꾸고, 꾸미고, 아름다운 세상을 지어냅니다. 여러 가지 vatthu kāma를 모읍니다.
ඒ වගේ මන වඩන්නා වූ ශබ්ද කාමයට කැමති කෙනා ඒ සංගීත වාණන්ද ඒකට අවශ්ය කරන්නා වූ දේවල් ඔක්කොම වස්තු කාම වශයෙන් රැස් කරගන්නවා. ගන්ධ කාමයට ඕන කෙනා සන්ට් වර්ග, පවුලට වර්ග, හොඳ සුවඳ ගහන දේවල් ක්රීම් වර්ග ඔක්කොම අරගෙන ඒවා පස්තුකාමයෙන් රැස් කරනවා. රසාවමයෙන් මත් වෙච්ච කෙනා රස යේදන්නේ මොන මොන ජාතිය ආහාරද ඒවා රැස් කරලා තියාගන්නවා. හොඳ රසවත් ආහාර වස්තු කාම පහසට පංච ස්පර්ශ කාමයට කැමැත්තේ යම්කිසි දෙයක්ද ඇඳපු කොට්ටමට් යාන වාහන ආදී පටන්ගෙන ඉන්න සුව දෙන්න කායික සුඛය දෙන්න ඒවත් ඉස් නම් පුරුෂෝ පුරුසෝ නම් ඉස්ත්රී ආදී වශයෙන් ඉස්ත්රී පුරුෂ වශයෙන් සම්බන්ධයක්. මේ සියලුම දේවල් වස්තු කාම වශයෙන් රැස් කරගන්නා.
마찬가지로 마음을 끄는 sadda kāma를 좋아하는 이는 음악과 악기, 그에 필요한 것들을 모두 vatthu kāma로 모읍니다. gandha kāma를 원하는 이는 향수, 분, 좋은 향이 나는 것들, 크림 같은 것을 모두 가져다 vatthu kāma로 모읍니다. 맛에 취한 이는 어떤 음식이 맛을 내는지 그것들을 모아 둡니다. 맛난 음식이라는 vatthu kāma입니다. 감촉, 곧 다섯째 phassa kāma를 좋아하는 이는 침대, 베개, 탈것 등 몸에 편안함을 주는 것들, 그리고 여자에게는 남자, 남자에게는 여자처럼 여자와 남자 사이의 관계까지, 이 모든 것을 vatthu kāma로 모읍니다.
වස්තු කාමය අත්හරගන්න බැහැ. කාමය මත් වෙලා ඉන්න එකක්. ඒ නිසා ගින්නට තවත් පිදුරු දාගත්තා වාගේ. ඇවිලෙන ගින්නට පිදුරු දානවා වාගේ. වස්තු කාමයන්ට අවශ්ය කරන දේවල් රැස් කරන්න ගිහිල්ලා කාම වස්තු රැස් කරන්න ගිහිල්ලා එයා මහා ගින්නක් දල්වාගෙන මහා දාහයට පත් වෙලා දැවෙන්න පටන් ගන්නවා.
vatthu kāma를 버릴 수 없습니다. kāma에 취해 있기 때문입니다. 그래서 불에 짚을 더 넣는 것과 같습니다. 타오르는 불에 짚을 넣는 것과 같습니다. vatthu kāma에 필요한 것들을 모으러, kāma vatthu를 모으러 가서 그는 큰 불을 지피고 큰 타오름에 빠져 타기 시작합니다.
මෙන්න ගිනි වැඩි වෙන්න හේතු.
이것이 불이 커지는 원인입니다.
එහෙනම් අපි ක්රමා ක්රමයෙන් දැනගන්න ඕනේ ගිනි අඩු කරන්නේ මොනවද? කවදා හරි යමක් නිසා ගිනි හටගන්නවා නම් ඒ දේ අපිගේ ඇසුරේ නැත්නම් ඒ හේතුවෙන් හටගන්න ගින්න නිවුණා. අන්න නිවන් දකින හැටි.
그러니 차근차근 알아야 합니다. 불을 줄이는 것은 무엇입니까? 무엇 때문에 불이 일어난다면, 그것이 우리 곁에 없을 때 그 원인으로 일어나는 불은 꺼집니다. 이것이 nibbāna를 보는 방법입니다.
ඉස්සෙල්ලා ගිනි දකින්න ඕනේ. නමුත් ලෝක තත්ත්වයක් ගින්නක් නෙමෙයි ඔයා දකින්නේ සිසිලා.
먼저 불을 보아야 합니다. 그러나 세상 사람은 그것을 불이 아니라 시원함으로 봅니다.
කවදාව ලස්සන දෙයක් ගිනේ කියලා දකින්නේ නෑ. මන වඩන යම්කිසි වස්තු කාමයක් ගෙන දෙන ලස්සන රූපයක් තිබුනොත් මගේ වාසනාව සසර පින් කරලා තිබෙච්ච හිඳයි මට මේක හම්බ වුනේ. මම කොච්චර වාසනාව අන්තිද සන්තෝස වෙනවා මිසා. අනේ මට ගිනිගොඩක් අහුනා කියලා මේකේ දැනෙනවද? ඒකේ දැවෙන්නේ නැ.
아름다운 것을 불이라고 보는 일은 결코 없습니다. 마음을 끄는 어떤 vatthu kāma를 가져다주는 아름다운 모습이 있으면 ‘내 복이다, saṃsāra에서 공덕을 지었기에 이것을 얻었다, 나는 얼마나 복이 많은가’ 하며 기뻐할 뿐, ‘아, 내게 불무더기가 걸렸구나’ 하고 느낍니까? 그것에 타고 있다고 느끼지 않습니다.
හොඳට හොඳ මිහිරි නාදියක් තමන්ට සතු කර ගැනීමට අවශ්ය කරන බඩු භාණ්ඩයක් ඒකට අවශ්ය කරනා වූ සංගීත භාණ්ඩයක් මොනවා හරි කමක් නැහැ. ඒකට අවශ්ය කරන විශේෂ රූප වාහිනී යන්ත්රයක් ඇසට රේඩියෝ යන්ත්රයක් වුන කමක් නැහැ. සඟීතය හොඳට දෙනවා නම් බොල් හඬ නැත්නම් හරි මිහිර හරි සන්තෝසයෙන් බදාගෙන ගෙනක් තියාගන්නා වස්තුකාමී ශබ්ද කාමයට අවශ්ය කරන්නා වූ වස්තුව වෙන රැස් කළා. හැබැයි එයා සන්තෝස වෙනවා මිසක් මට කොච්චර වාසනාවද මගේ පෙර පිනක්ද මට මේවා හම්බ වෙනවා. උද්දාමී සතුටු වෙනවා මිසක්. එයා දකිනවද මේ වස්තු කාමස්තු කාම වස්තු ගිනි කියලා. එයා දකින්නේ නෑ.
좋은 달콤한 소리를 자기 것으로 만드는 데 필요한 물건, 악기든 무엇이든, 그것을 위한 텔레비전이든 라디오든 상관없습니다. 음악을 잘 들려준다면 낮은 소리든 높은 소리든 달콤하게, 기뻐하며 끌어안고 가져와 둡니다. vatthu kāma를 좇는 이가 sadda kāma에 필요한 vatthu를 모았습니다. 그러나 그는 ‘나는 얼마나 복이 많은가, 전생의 공덕인가, 이런 것을 얻다니’ 하며 들떠 기뻐할 뿐, 이 kāma vatthu가 불이라고 봅니까? 보지 않습니다.
ඒ වගේම මිහිරි සුවඳ දෙන්න. සෙන්ට් එකක්, පවුඩර් එකක් අවශ්ය කරන සුවඳ මලා මොනවා හරි කමක් නෑහ. හම්බ වුනහම මගේ හරි වාසනාවක්. මම පින් කරලා තියෙනවා. සංසාරය පින් කරලා ඇති මේවා ලැබෙන්න. නැත්නම් අපිට මේවා ලැබෙනවද? අපි කොච්චර වාසනාවන්තයද මෙහෙම ග කිය ග කිය සතුටු වෙනවා මිසා. එයා කවදාවත් දැකලා නෑ. මට සුවඳෙන ගිනි ගොඩක් හම්බවෙලා තියෙනවා කියලා. එයාගේ ගින්නක් දැකලා නෑ.
또 달콤한 향을 주는 향수, 분, 향기로운 꽃, 무엇이든 얻으면 ‘나의 큰 복이다, 공덕을 지었다, saṃsāra에서 공덕을 지었기에 이것을 얻었다, 아니면 우리가 이것을 얻겠는가, 우리는 얼마나 복이 많은가’ 하고 말하며 기뻐할 뿐, ‘향기로운 불무더기를 얻었다’고는 결코 보지 않습니다. 그는 불을 보지 못했습니다.
ඒ වගේම හොඳ රසවත් දේවල්. මගේ වාසනාවට සසරක් ගන් දීලා දීපු වාසනාව තමයි මේ හම්බවෙන්නේ කියලා. බොහෝම උද්දාමයෙන් රසවත් දේවල් වැඩියෙන් හම්බවෙනවා නම් මම බෞභෝග සම්පත් තියෙනවා. මට හිතු පැතු සම්පත් තියෙනවා රස ආහාර තියෙනවා කියලා. සන්තෝසයෙන් ඒවා අරගෙන සතුටු වෙනවා මිසක්. එයා ඒ වස්තු කාමයට අයිති ඒ කාම වස්තු ගිනි දෙන දේවල් කියලා දැකලා නෑ. මට ගිනි ගොඩාක් හම්බවුනා කියලා එහෙම හිතන ගතියක් නෑහ. එහෙනම් එයා සිරක් හැටියට ගන්න.
또 좋은 맛난 것들도 그렇습니다. ‘내 복으로, saṃsāra에서 베푼 보시의 복으로 이것을 얻는다’ 하며 크게 들떠, 맛난 것을 많이 얻으면 ‘나는 재물이 있다, 바라던 재물이 있다, 맛난 음식이 있다’ 하며 기쁘게 받아 즐길 뿐, 그 vatthu kāma에 속한 kāma vatthu가 불을 주는 것들이라고 보지 않습니다. ‘내게 불무더기가 많이 왔다’고 생각하는 마음이 없습니다. 그러니 그는 시원함으로 받아들입니다.
හොඳ ස්පර්ශයේ දෙන හොඳ පහස දෙන සුඛාශ්වාදයේ තියෙන යම් යම් භාන්න හම්බ වුනානම් ඉස්ත්රී පුරුෂ වශයෙන් හම්බ වුණානම් මේ සියල්ලම ඔහු හ මහා වාසනාවක් පහළ වෙච්ච හැටියට හිතනවා මිසක්. එයා පොඩ්ඩක්වත් දැකලා නැහ. ඒවයෙන් ගිනි හටගන්නවා වගේ.
좋은 감촉, 좋은 phassa를 주는 즐거움이 있는 물건들을 얻었거나, 여자·남자로서 짝을 얻었다면, 이 모든 것을 큰 복이 내린 것으로 생각할 뿐, 그것들에서 불이 일어난다는 것을 조금도 보지 못합니다.
ඒවා ගිනි වස්තු බව දැකලා නැ. ඒවා සිල් වස්තු කියලා දකිනවා. ඒවා සුව හැටියට දකිනවා මිසක් දුක් වස්තු කියලා දකින්න බැහ. මෙන්න මේ නිසා අනාර්යකුට කවදාවත් දුක්ඛාර්ය සත්යය දකින්න බැ.
그것들이 불의 vatthu임을 보지 못하고 시원한 vatthu라고 봅니다. 즐거움으로 볼 뿐 괴로움의 vatthu로 보지 못합니다. 그래서 ariya가 아닌 이는 결코 dukkha ariya sacca를 볼 수 없습니다.
එහෙනම් මොනවද දකින්නේ? ජාති දුකයි, ජරා දුකයි, ව්යාධිය දුකයි, මරණය දුකයි ආදි වශයෙන් අපි ලෞකික අර්ථයකින් විග්රහ කරලා තියෙන්නේ ජාතිපි දුක්ඛා ජරාපි දුක්ඛා, ව්යාධිපි දුක්ඛෝ මරණංපි දුක්ඛං ආදි වශයෙන් අපි ඕක දැකලා ඒවා දුකයි කියලා කියනවා.
그러면 무엇을 봅니까? jāti는 dukkha, jarā는 dukkha, byādhi는 dukkha, maraṇa는 dukkha라는 식으로, 세간의 뜻으로 ‘jātipi dukkhā, jarāpi dukkhā, byādhipi dukkhā, maraṇampi dukkhaṃ’을 풀이하여 그것을 보고 괴롭다고 말합니다.
එහෙනම් ජරාවට පත් වෙන එක දුකයි. වැහැරෙන එක දුකයි. මරණයට පත් වෙන එක දුකයි කියලා අපි ඔතනත් කියනවා. හැබැයි අනිසරය කියනවා ආර්යයෝ හැරෙන්න දුක්ඛාර්ය සත්යය කාටවත් දකින්න බැහ කියලා.
늙는 것은 괴롭다, 쇠약해지는 것은 괴롭다, 죽는 것은 괴롭다고 우리는 거기서도 말합니다. 그러나 ariya 말고는 아무도 dukkha ariya sacca를 볼 수 없다고 합니다.
ඉතින් කියාකන්න දුකාරි හතිය ආරියෝ දන්න එක කියලා කිව්වොත් එහෙම බෞද්ධයෙකුට අබෞද්ධයෙක් එහෙම ජරාව දුකයි ව්යාධිය දුකයි මරණය දුකයි. ඒ කියන්නේ ජරාවුයි ඔබ දුක කියලා දන්නේ. අපි ජරාව කෑනොත් අපිට දුක වැන්නේ නැහැ කියලා ඔබේ හිටියා. ඇහුත් මොකක් කියන්න දැන්ට වැරනොත් උේ කොඳුනොත් උත් පේ නැතුව ගිය කම් ඇහෙන ගිය දුකයි කියලා දකිනවා කියලා දා වෙනවා. අපි යි දුකාර්ය දකින්න අපි දකි. අපේ ඇස් කන්ද වුනාත් අපිට දුක නැද්ද? අපේ කොඳු වුනත් අපේ ඇඟ ඇහැත් අපිට දුක දැෙන්නේ නැද්ද. අපි සැපක් කියලා හිතාගන්නද? ඇහුත් මොනවා කියන්නේ?
그러니 ‘dukkha ariya sacca는 ariya만 안다’고 하면, 붓다를 따르지 않는 이가 따르는 이에게 묻습니다. ‘늙음이 괴롭고 병이 괴롭고 죽음이 괴롭다 — 그것을 당신들만 괴롭다고 아는가? 우리는 늙어도 괴롭지 않다고 여기는 줄 아는가? 우리도 쇠약해지면, 등이 굽으면, 눈이 안 보이고 귀가 안 들리게 되면 괴롭다고 본다. 우리 눈이 멀어도 괴롭지 않겠는가? 등이 굽고 귀가 먹어도 괴롭지 않겠는가? 그것을 즐거움이라 여기겠는가?’ 이렇게 물으면 무엇이라 하겠습니까?
අපේ තර්කය හරිද එතකොට බෞද්ධයෝ විතරයි දුකාර්ය සත්ය දකින්නේ. අබෞද්ධයන්ට අන්යාගමිකට දුක්ඛාර්ය සත්යය දකින්න බැහ කියලා අපි මූල නිගමනයක පිහිටලා ඉතින් ජාතියේ දුකයි, ජරාව දුකයි, ව්යාදේ දුකයි, මරණය දුකයි කියලා දුක විග්රහ කරනවා.
그러면 우리 논리가 맞습니까? 붓다를 따르는 이들만 dukkha ariya sacca를 보고, 따르지 않는 이들, 다른 가르침을 따르는 이들은 볼 수 없다는 기본 결론에 서서, jāti는 괴롭다, jarā는 괴롭다, byādhi는 괴롭다, maraṇa는 괴롭다고 dukkha를 풀이합니다.
අර මනුස්සය බැරිලා හරි ඇහුවොත් එහෙම නැව වැහැරෙනකොට උඹලා ඉතරක් අපිට වැරෙනකොට අපි සැප ගිලා හිතා ඉන්නවා. අපිට යන්න න්න බැම්, නැකිට ගන්න බැරි නම් උඹලට ිතනත් ඒක දුක කියලා තෙරෙන්න නැහුවොත් එහෙම ඕක අපිට තෙරේ නැති හුවොත් අපි මොනවා කියන්න මොන හේතුඵලෙන් ඔප්පු කරන්නද මොට වින්ද වෙනවාද අපි?
그 사람이 혹시 ‘쇠약해질 때 너희만 그런가? 우리는 쇠약해질 때 즐겁다고 여기고 있겠는가? 걷지 못하고 일어나지 못하게 되면 우리가 너희처럼 그것이 괴로움인 줄 모르겠는가?’ 하고 묻는다면, 우리는 무엇이라 하겠으며 어떤 원인과 결과로 증명하겠습니까? 무엇으로 이기겠습니까?
එහෙනම් අන්න දකින්න නැති දෙයක් තියෙනවා අපි අන්න අපි ඉස්සෙල්ලා කිව්වේ ජාතියෙ පංචකාම සම්පත්තිය සැපයි කියලා දකිනවා මිසක් ඒක දුකයි කියලා දකින මාර්ගයක් තියෙනවා ආර්යට හැබැයි උඩින්ි මත්තෙන් බැලුවාට කාටවත් හිතෙන්නේ නැහ. කොහොමද පංචකාම සම්පත් දුක වෙන්නේ?
그러니 보지 못한 것이 있습니다. 앞에서 말했듯 세상 사람은 다섯 kāma의 풍요를 즐거움으로 볼 뿐, 그것을 괴로움으로 보는 길은 ariya에게 있습니다. 그러나 겉으로 보아서는 아무도 그렇게 생각하지 않습니다. 다섯 kāma의 풍요가 어떻게 괴로움이 됩니까?
එහෙම දකින ශක්තියක් ඉස්සෙල්ලා නැහැ. අන්න දහම් මාල යථාර්ථය වැටහිලා තිබුණනම් අන්න එතෙන්දි දැනගන්නවා. ඒක දුක වෙන්නේ කොහොමද මෙන්න මේක අපි ඉස්සෙල්ලා දැනගන්න ඕනේ. කොච්චර භාවනා කරන්නේ මම බන්ද දකින්න බැහැ මෙන්න මේ මූල ධර්මය දැනගන්නඑකක්.
처음에는 그렇게 볼 힘이 없습니다. dhamma의 뿌리가 되는 실상을 깨달았다면 그때 압니다. 그것이 어떻게 괴로움이 되는지. 이것을 먼저 알아야 합니다. 이 뿌리 dhamma를 알지 못하면 아무리 bhāvanā를 해도 볼 수 없습니다.
එහෙනම් චතුරාර්ය සත්යය පිළිබඳව දුක්ඛාර්ය සත්යය පළමු දකින්න ඕනේ. දුක දකිනවා කියලා අපි දකින්නේ අද ලෝක සම්මතය කවුරුත් දකින දුක ඔය ලෝක සම්මතය කවුරුත් දකින දුක දැකලා නිවන් දකිනවා නම් එහෙම ලොව්තුරා බුදුවරු පහළ වෙන්න ඕනේ නෑහැ නිවන් දකින්න.
그러니 cattāri ariya sacca에서 dukkha ariya sacca를 먼저 보아야 합니다. 그런데 dukkha를 본다고 할 때 우리가 보는 것은 오늘날 세상 관습대로 누구나 보는 괴로움입니다. 누구나 보는 그 괴로움을 보고 nibbāna를 본다면, nibbāna를 보게 하려고 lokuttara 붓다가 나타날 필요가 없습니다.
මොකද බුදුරජාණන් වහන්සේ එහෙමම දේශනා කරනවා දුක්ඛාර්ය සත්යය යම් කෙනෙක් දැක්කා නම් ඔහු දුක්ඛ සමුදාර්ය සත්යයක් දකී දුක්ඛ නිරෝධ ආර්ය සත්යයක් දකිය දුක්ඛ නිරෝධ ගාමි ප්රතිපදාර්ය සත්යයක් දකිය. සුකාරය සත්යක් නම් හොඳට වැ. අනිත් තුනක් දකිනවා. ධර්මය හොඳට පැහැදිලිව පෙලා තියෙනවා.
붓다께서 바로 이렇게 설하시기 때문입니다. 누군가 dukkha ariya sacca를 보았다면 그는 dukkha samudaya ariya sacca를 보고, dukkha nirodha ariya sacca를 보고, dukkha nirodha gāminī paṭipadā ariya sacca를 본다. dukkha ariya sacca를 제대로 보면 나머지 셋도 봅니다. dhamma에 아주 분명히 나와 있습니다.
එහෙමනම් අර වහළු වෙන එක, වයසට යන එක, ලෙඩ හැදෙන එක, නැකිලාගන්න බැරි වෙන එක, දුකයි කියන එක නම් ඔය දුක්ඛාර්ය සත්යය කියන්නේ. අබුද්ධෝත්පාද කාලෙත් ඕක දැක්ගත් එයා නිවන් දකින්න එපැ පොඩ්ඩක්. ඒක දුකක් කියලා දක් නම් එයා දුකට හේතු ව වැහිලා තියෙන්න දුක නිරෝධය වැිලා තියෙන්න ඕන. දුක්ඛ නිරෝධ මාර්ගය වැටිලා තියෙන්නේ. එහ ලුත දුර පහළ වෙන්න ඕනේ නැ. ඒක දුක නම් ඕක නම් දුකාරිහත්තිය කියන්නේ.
그러니 쇠약해지는 것, 나이 드는 것, 병드는 것, 일어나지 못하게 되는 것이 괴롭다는 것이 dukkha ariya sacca라면, 붓다가 나지 않은 때에 그것을 본 이도 nibbāna를 조금은 보아야 하지 않겠습니까. 그것을 괴로움으로 보았다면 dukkha의 원인도 드러나고, dukkha의 nirodha도 드러나고, dukkha nirodha의 길도 드러났어야 합니다. 그렇다면 lokuttara 붓다가 나타날 필요가 없습니다. 그것이 dukkha ariya sacca라면 말입니다.
ලොව්තුරාදුර පහල වෙන්න ඕනේ නැ චතුරාර්ය සත්ය කියා දෙන්න.
cattāri ariya sacca를 가르치러 lokuttara 붓다가 나타날 필요가 없을 것입니다.
මොකද මේක හේතුඵල නියමයක් තියෙනවා. ධර්මයට බහා බලන්න විනයට බහා බලන්න සැසඳෙනවා නම් ගන්න මෙන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කිව්වේ සතර මහා පදේශක් පෙලා තියෙන්නේ ඕකයි.
여기에는 원인과 결과의 법칙이 있기 때문입니다. dhamma에 대어 보고 vinaya에 대어 보아 들어맞으면 받아들이라 — 붓다께서 설하신 네 mahāpadesa가 나타내는 것이 바로 이것입니다.
දැන් බහා බලනවා අපි විනයට බහා බලනවා. දැන් බලනකොට මේ පේන්නේ ලස්සනට සැසඳෙන්නේ නැහ කියලා.
그러니 대어 봅니다. vinaya에 대어 봅니다. 대어 보니 잘 들어맞지 않는다는 것이 보입니다.
න් ජාතිය දුකයි, ජරාව දුකයි, ව්යාධිය දුකයි, මරණය දුකයි. ඉතින් ඔහොම කියනවා. දැන් ඉතින් ඔහොම කිය කිය කිය ඉන්න කෙනෙගෙන් අහනවා.
jāti는 괴롭고, jarā는 괴롭고, byādhi는 괴롭고, maraṇa는 괴롭다 — 그렇게 말합니다. 그렇게 늘 말하는 사람에게 물어봅니다.
දැන් ආත්්චියාද කියමුකෝ දැන් දුවට දරුවෙක් හම්බවෙනවා. එෝ පුතාගේ නෝනාට දරුවෙක් හම්බවෙලා. මොකද කියන්නේ? කොහොමද දරුව?
할머니라고 합시다. 딸에게 아이가 생깁니다. 아들의 아내에게 아이가 생겼습니다. 무엇이라 합니까? ‘아기는 어때?’
ඉරදි සත්වයා බලන්න බැන් ආසාවේ බෝල ගිඩියයි කොල්ලක්.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මට දැක්කාහම ආසාවද ආය ජාතිය දුකයි කිව්වේ කෙනා කියන්නේ නැද්ද ඕක
보면 사랑스럽습니까? jāti는 괴롭다고 말하던 그 사람이 그때는 그렇게 말하지 않습니까?
තමන්ගේ හරි තමන්ගේ දුවට හරි දරුවෙක් හම්බවෙලා ඉන්නට හොඳ බෝලක දිවායගේ කොල්ලෙක් ලස්සනක එක් ක හම්බවෙලා ඉන්නවා කිව්වා අය සන්තෝස වෙලා කියන්නේ කො අනේවන් දුක් ගොඩක් හම්බවෙලා කියනවද කියයි වැටහී එහෙ ඒක දුකක් දැකලා නෑ.
자신이나 딸에게 아이가 생겨 통통하고 예쁜 사내아이가 태어났다고 하면 그 사람은 기뻐하며 무엇이라 합니까? ‘아이고, 괴로움 덩어리가 생겼구나’ 하고 말합니까? 그것을 괴로움으로 보지 않았습니다.
එතකොට කොහොමද එයා දකින්නේ එතක දැක්කේ කොහෙද? ඔවදුකාරය සතිය දැකලා. එයා ජාතිය සැපයි කියලා පෙනි පෙනී දකිනවා. අන සැනෙක් මැරිලා.
그러면 그는 어떻게 봅니까? 어디서 보았습니까? dukkha ariya sacca를 보았습니까? 그는 jāti를 뻔히 즐거움으로 봅니다. 이번에는 다른 누군가가 죽었다고 합시다.
කොහෙද ගිය කියලා හොයන්නට කාස්තර කියන තැනෙක්ක හරි කමක් නැහැ. කවුරුහරිබන් ශක්තියක් තියෙන කෙනෙක් ගුප්ත ශක්තියක් තියෙන කෙනෙක් හරි කමක් නෑහැ ගිහිල්ලා අහලා හොයලා බලනකොට අන්න දිව්ය ලෝකේ පපිදාල. දැන් හරි සන්තෝසයි. අපය ගිහින් කිව්වොත් එහෙම පති පිරිසන් ලෝක කිව්වොත් එහෙම දුකක්.
어디로 갔는지 찾으려고 점쟁이든, 무슨 힘이 있는 이든, 신비한 힘이 있는 이든 찾아가 물어보니 ‘저 deva 세상에 태어났다’고 하면 아주 기뻐합니다. apāya에 갔다고, 축생이나 peta 세상에 갔다고 하면 괴로워합니다.
දැන් එයා ජාති දුක දැක්න. ඉතින් අනේක් කොච්ච ඒ වළමකු දිව්ය ලෝකේ උපන්න ඉවරෙන්නේ නැතුව එහෙම කියනවා. නෑ සන්තෝස වෙනවා.
이제 그는 jāti의 괴로움을 보았습니까? ‘아이고, 그 불쌍한 이가 deva 세상에 태어나다니’ 하고 말하지 않습니다. 아니, 기뻐합니다.
ප්රේතයෙක් වෙලා ඉන්නවලු. පිනක් වෙලා දිව්ය ලෝකෙට යවන්න බැයි පුළුවන් නම් එහෙම හරි සන්තෝසයි දිව්ය ලෝකේ කියලා. එහෙනම් අපි දැන් මෙතන ඔක්කොම ජාති දුකයි කියලා දැකලා තියෙනවද?
peta가 되어 있다고 하면, 공덕을 지어 줘서 deva 세상으로 보낼 수 있다면 deva 세상이라니 아주 기뻐합니다. 그렇다면 우리는 여기서 모든 jāti를 괴롭다고 보았습니까?
තිරිසන් ජාති දුකයි කියන්න පුළුවන්. පිරේත ඒකාපන්න පිර ජාති දුකයි. අපාය ගියොත් අපාගත ජාති දුකයි. එහෙම කියනවා. දෙවියෙක් වුනොත්, බ්රහ්මයෙක් වුනොත් එහෙම දුකට ගියා කියලා අපි පිළිගන්නවා.
축생 jāti는 괴롭다고 말할 수 있습니다. peta로 태어나면 peta jāti는 괴롭습니다. apāya에 가면 apāya jāti는 괴롭다고 합니다. 그렇게 말합니다. 그런데 deva가 되거나 brahma가 되면 괴로움으로 갔다고 우리가 받아들입니까?
එහෙනම් අපි ඒක පිළිගන්නේ නැහ. දැන් එතකොට මොනවද මේ අපිට පෙන්නලා තියෙන්නේ? ජාතිය දුකයි කිව්වොත්. අපි කවදා දැන් ඕකේ තත්වයෙන් ඉක්ම ගිහිල්ලා ඕක පිළිගන්න.
아니, 우리는 그것을 받아들이지 않습니다. 그러면 우리에게 보여 준 것은 무엇입니까? jāti는 괴롭다고 하면, 언제 우리가 그 처지를 넘어서서 그것을 받아들이겠습니까?
එහෙනම් මූල ධර්මයක් වශයෙන් අපි ඔතෙට එන්නේ කොහොමද
그러면 뿌리 dhamma로서 우리는 어떻게 거기에 이릅니까?
එක්තරා ිස්න් වහන්සේ නමක් අරණ්යක වැඩ ඉන්නකොට එක්තරා මනුස්සයෙක් ඇතින්න ස්වාමීනි ඔබ වහන්සේලා මේ අරණ්ය වලට එලා මේ කැලෑවලු හුදකලාව පාලු දිවියක් ගත කරමින් ඉන්නේ ඇයි මොනවා දැකලද මොන සුවයක් දැකලද ඔය ඉන්නේ? මේ ලෝකේ ඔක්කොම දුකයිනේ. මේ ලෝකේ දුක නිසා මේකෙන් අහක් වෙන්න තමයි අපි මේ උත්සාහ කරන්නේ වීර්ය කරන්නේ මේ විදිහට හොඳ විවේකී ජීවිතයක් ගලකෙන්න. මේ මහනවා පුදුම මහන පෙනි පෙනී තියෙන සැපටත් දුකයි කියන එකක් මොකක්ද මේක අමුතු ජාතිය බනක් කියලා යන්න ගියා. මේ ඔක්කොම දුකයි කියනවා. මේ පෙනි පෙනී සැප තියෙනවා. සැප පෙනි පෙනී තියෙද්දි මේක දුකයි කියලා කියන්නේ මේ මෝඩයක් කවුද කියලා යන්න.
어느 스님이 숲에 머물 때, 한 사람이 와서 말했습니다. ‘스님, 스님들은 이 숲에, 이 밀림에 와서 홀로 쓸쓸한 삶을 사시는데 왜입니까? 무엇을 보고, 어떤 즐거움을 보고 이렇게 계십니까?’ ‘이 세상은 모두 괴로움이지 않습니까. 이 세상이 괴롭기에 거기서 벗어나려고 우리는 이렇게 애쓰고 힘쓰며 고요한 삶을 보냅니다.’ 그러자 그는 ‘이 스님 참 이상하다. 뻔히 보이는 즐거움을 괴롭다고 하다니, 이게 무슨 이상한 가르침인가’ 하며 가 버렸습니다. ‘모두 괴롭다고 한다. 즐거움이 뻔히 있는데 이것을 괴롭다고 하는 이 바보는 누구인가’ 하며 갔습니다.
දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේට මේ කාරණය ආරංචි වුණා. ආරංචි ක්ෂුවටරට එන්න කියන්න ගි. මහන ඒ මනුස්සයා ප්රශ්නයක් අහන්න ඔබ කොහොමද සිදු? ස්වාමීන් මේ ලෝකෙම දුකයි කියලා මම කිව්වා. ඒ මනස මොකද කිව්ේ? පෙනි පෙනී තියෙන සැප පෙනි පෙනී තියෙද්දි. මේ ලෝකේ දුකයි කියන මෝඩයක් අහවතිලා යන්න ගියා.
붓다께서 이 일을 들으셨습니다. 듣고 그 bhikkhu를 오라 하셨습니다. ‘bhikkhu여, 그 사람이 물었을 때 너는 무엇이라 했느냐?’ ‘세존이시여, 이 세상은 모두 괴롭다고 했습니다.’ ‘그 사람은 무엇이라 했느냐?’ ‘즐거움이 뻔히 보이는데 이 세상이 괴롭다고 하는 바보라고 꾸짖으며 갔습니다.’
ඉතින් බුදුරජාණන් වහන්සේ අහනවා ඇයි මෝඩේ එහෙම කිව්වේ? කවුද එහෙම බණක් කියා තියෙන්නේ? මම දේශනා කරලා තියෙනවද මේ ලෝකේ ඔක්කොම දුකයි කියලා. කවුද එහෙම බණක් කිඉන්නේ?
붓다께서 물으셨습니다. ‘어리석은 이여, 왜 그렇게 말했느냐? 누가 그런 가르침을 폈느냐? 내가 이 세상이 모두 괴롭다고 설했느냐? 누가 그런 가르침을 폈느냐?’
ඉතින් මහණ මේ ලෝකයේ ප්රිය ස්වභාවයක්, මධුර ස්වභාවයක් නැත්නම් ලෝක සත්යයා මේ සැරිසරණවද ඇලෙනවද? ප්රිය ස්වභාවයක් ඇති නිසාම මධුර ස්වභාවයක් ඇති නිසාම නේද මේ ලෝක සත්යයා මේකේ සැරි සරන්නේ ඇලෙන්නේ? සසර හොඳයි කියන්නේ. නැත්නම් කියනවද මේකේ යම්කිසි ආදීනවයක් තිබිලා මේක හැඟවිච්ච ආදීනවයක් මේක එළිබැස්සේ වෙේ නැත්නම් මේ සත්යයා මිදෙනවද?
‘bhikkhu여, 이 세상에 사랑스러운 성질, 달콤한 성질이 없다면 세상 중생이 여기를 떠돌며 붙겠느냐? 사랑스러운 성질, 달콤한 성질이 있기에 세상 중생이 여기를 떠돌고 붙는 것이 아니냐? saṃsāra가 좋다고 하는 것이 아니냐? 또 여기에 숨은 ādīnava가 있어 그것이 드러나지 않는다면 중생이 벗어나겠느냐?’
එහෙනම් මේ ලෝකයේ ප්රිය ස්වභාවයක්, මධුර ස්වභාවයක් මතුවෙලා තියෙනවා ලෝක සත්යයා ඕකට ඇලෙනවා. ඒක නෑහ කියන්න බැහැ. ඒක තමයි දුකට හේතුව. දුකට හේතුව දුක නෙමෙයි. දුකට හේතුව ප්රියයි මධුරයි. ඒ ප්රිය මධුර දේ ඇසුරු කරන්න ගිහිල්ලා දුකට වැඩෙනවා.
그러니 이 세상에 사랑스러운 성질, 달콤한 성질이 드러나 있고 세상 중생은 거기에 붙습니다. 그것이 없다고 할 수 없습니다. 그것이 dukkha의 원인입니다. dukkha의 원인은 dukkha가 아닙니다. dukkha의 원인은 사랑스럽고 달콤한 것입니다. 그 사랑스럽고 달콤한 것을 가까이하다가 dukkha로 자라 갑니다.
අන්න ඒකයි හැඟවිච්ච ආදීනව. හැඟවිච්ච ආදීනවය මතු කරගන්න ඕනේ. එතකොට මතුවෙලා තිබෙන්නා වූ අර මායා සහගත සුඛ ස්වභාවයෙන් අර ආදීනවය ආයයි යටපත් කරන්න බැ.
그것이 숨은 ādīnava입니다. 숨은 ādīnava를 드러내야 합니다. 그러면 겉에 드러난 환영 같은 즐거움으로 다시는 그 ādīnava를 덮을 수 없습니다.
උපමාවක් වශයෙන් පෙන්නනවා. මත්වැන් බීමට සිසි වෙච්ච මනුස්සයෙකුට, කැමති මනුස්සයෙකුට ඒ සිරිසි කරන සුවඳත්, රසයත්, ඒ මත් ස්වභාවයත් ඇති කරලා මත් පැවැන් විදුරුවක් දීලා. හරි සන්තෝසයෙන් ඉන්නකොට කියනවා. කැමති නම් බොන්න. හැබැයි ඔබට වහ දාලා.
비유로 보여 줍니다. 술 마시기를 좋아하는 사람에게 군침 돌게 하는 향과 맛, 취하게 하는 성질을 갖춘 술 한 잔을 주었습니다. 그가 아주 기뻐하고 있을 때 말합니다. ‘마시고 싶으면 마셔라. 하지만 거기에 독을 탔다.’
දැන් මොකද කරන්නේ? ඒ සුවඳත් දැනෙනවා. ඒ රහත් දැනෙනවා. විවහම වෙරි වෙන එකත් හරි. මත්වෙන එකත් හරි. හැබැයි මරණය මරණය සමහන දුක් පත් වෙන්න පුළුවන් මේ වහ ගැපුනහම ඒකේ තියෙනවා වහ වහක් කරලා බොන්න විහියකුත්.
이제 어떻게 합니까? 그 향도 느껴지고 그 맛도 느껴집니다. 마시면 취하는 것도 맞습니다. 그러나 이 독이 퍼지면 죽거나 죽을 만큼 괴로울 수 있습니다.
දැන් බොනවත් වහදාලා තියෙන බව දන්නවා නම් කොච්චර පරිය වුණත් අර මත්වන් ටික බොන්නේ නැහ. මොකද ආශ්වාදය එක ගුණයක් නම් ආදීනව ඔය දහස් ගුණයක්. එයා දකිනවා කාල එහම් ආශ්වාදය ආශ්වාදය හැටියට දකින්න ආදීනවය ආදීනවය හැටියට දකින්න අන්න එදාට නිසරණය නිස්සරණය හැටියට දකින්න
이제 마시겠습니까? 독을 탔다는 것을 안다면 아무리 좋아해도 그 술을 마시지 않습니다. assāda가 한 배라면 ādīnava는 천 배이기 때문입니다. 그는 봅니다. assāda를 assāda로 보고, ādīnava를 ādīnava로 보는 그날, nissaraṇa를 nissaraṇa로 봅니다.
එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ධර්ම ආශ්වාදය නෑහ කියලා අමුතු බණ කියන්න ගියාමයි මේ ප්රශ්නය අපි. දැන් මේ නිසා අද වෙනකොට කියනවා.
그러니 붓다께서 설하신 dhamma에 assāda가 없다고 이상한 가르침을 펴는 데서 이 문제가 생깁니다. 그래서 오늘날 이렇게 말합니다.
බුදු දහම කියන්නේ දුක පෙන්නනගමක් කියලා හිටම් මේ වගේ අංවඩුවක් ගහන්න යනවා. අන්යාගමිකයවොත් මේක තියෙන්නේ. බුදු දහම කියන්නේ ලෝකෙට දුක පෙන්නන එකක්.
‘붓다의 가르침은 괴로움을 보여 주는 가르침’이라며 이런 낙인을 찍으려 합니다. 다른 가르침을 따르는 이들에게 이런 생각이 있습니다. ‘붓다의 가르침은 세상에 괴로움만 보여 주는 것이다.’
මෙහෙම කියන්න යනවා. අන්න බුදු බණ පටනි කරලා බුදු බණ විරුද්ධ කරලා කතා කරන්න ගිය අය කරලා තියෙන අවල්ල මේකෙන් ලෝකෙට මතු වෙලා තියෙන අදහස මේ සියල්ල දුකයි සියල්ල දුකයි කියලා කියන්න පටන්ගෙන තියෙනවා බොහෝ කොටම. මෙන්න මේ නිසාම අර පහර කන්න වෙලා තියෙනවා. මේක උත්තර දෙන්න බැරුව ඇකිලින්ත් වෙලා තියෙනවා.
그렇게 말하려 합니다. 붓다의 가르침을 깎아내리고 맞서 말하던 이들이 일으킨 소란 때문에 세상에 생긴 생각입니다. ‘이 모든 것이 괴롭다, 모든 것이 괴롭다’고 많은 이들이 말하기 시작했습니다. 바로 이 때문에 공격을 받게 되었습니다. 이에 답하지 못해 움츠러들게 되었습니다.
කවුරු දේශනා කරපු එකක්ද දේශනා කළේ කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ වනවා කවුද මෝඩය සියල්ල දුකයි කියලා කිව්ේ.
‘누가 설한 것이냐, 모든 것이 괴롭다고 말한 바보가 누구냐’ 하고 붓다께서 꾸짖으셨습니다.
සියල්ල දුක නම් ලෝක සත්වය ඇලෙනවද? ප්රිය ස්වභාවයක් මධුර ස්වභාවයක් ලෝකේ නැත්නම් මේ ලෝක සත්වය ඇලෙනවද?
모든 것이 괴롭다면 세상 중생이 붙겠습니까? 세상에 사랑스럽고 달콤한 성질이 없다면 세상 중생이 붙겠습니까?
එහෙනම් බුදුරජණන් වහන්සේ මේ ලෝක සත්යයා රැවැට්ටුවේ නැහ. ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් පෙන්නුවා. යථාර්ථය මතු කරගන්න සත්යය පෙන්නුවා. දැන් පේන්න තියෙන දේ පේන්න තියෙන ආකාරය හරියට පෙන්නවා.
그러니 붓다께서는 세상 중생을 속이지 않으셨습니다. 사실을 있는 그대로 보여 주셨습니다. 실상을 드러내 진리를 보여 주셨습니다. 보이는 것을 보이는 그대로 바르게 보여 주셨습니다.
දැන් මේ ටික අපි දැක්කේ නැතුව අපි දුක කොහෙද තියෙන්නේ කියලා දැක්කේත් නැහැ. සියල්ල දුකයි කිව්වහම අපිට හොයාගන්න එන්නේ පැටළුමකට ගියා. අපි අපේ නුවණ මෙහෙ යවලා නෑ දැන්. බුද්ධිය මෙහෙ යවලා නෑ. කියන්නන්නාලේ කියනවා.
이것을 보지 않고서 우리는 괴로움이 어디 있는지도 보지 못했습니다. ‘모든 것이 괴롭다’고 하니 찾아내려다 헷갈림에 빠졌습니다. 우리는 지혜를 여기에 써 보지 않았습니다. 생각을 여기에 써 보지 않았습니다. 남이 말하는 대로 따라 말합니다.
එතකොට බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ධර්මයට විරුද්ධ දෙයක් කියනවා.
그러면 붓다께서 설하신 dhamma에 어긋나는 것을 말하게 됩니다.
සබ්බේ සංඛාරා දුක්ඛාතී කියන මේ වචනය අරගෙන ඇයි කියා තියෙන්නේ නෙමෙ සියලු සංඛාරය දුකයි කියලා කියන්නේ නැ. දැන් අහනවා. මොකද සියල දුක නැ කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කාලා නැහැ කියන්නේ කොහොමද සබ්බේ සංඛාරා දුක්ඛා කියලා නැද්දේ.
‘sabbe saṅkhārā dukkhā’라는 이 말을 가져와서, 모든 saṅkhāra가 괴롭다고 하지 않았느냐며 묻습니다. ‘모든 것이 괴롭다고 붓다께서 설하지 않으셨다니 어떻게 그렇게 말하는가? sabbe saṅkhārā dukkhā라고 하지 않았는가?’
දැන් ආපු අපි මොකක්ද වෙන්නේ උත්තර? අන්න අපිට වැදගත් දෙයක් තියෙනවා ඔ නිරුක්ති තෝරලා.
그러면 우리의 답은 무엇입니까? 여기에 우리에게 중요한 것이 있습니다. nirutti를 가려야 합니다.
ඔව වෙළ දහමේ අර වෙළ දහම වාගේට නිරුපතියක්.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
සංඛාර තෝරලා කෝ මොනවද සංඛාර කියලා? තෝරලා නැහ.
saṅkhāra를 가렸습니까? saṅkhāra가 무엇인지 가렸습니까? 가리지 않았습니다.
දැන් මේ ටික මේ පසුතලය දෙන්න වෙනවා මේ බණ කියන්න ඉස්සෙල්ලා කර්මස්ථාන දෙන්න ඉස්සෙල්ලා මේවා දීලා ඉන්න වෙනවා. මේ පසුතලය හදන්න වෙනවා. එහෙනම් අපි කොනවද කරන්නේ කොහෙද දුක දකින නැත්ත කොහොමද ඉන් එහාට යන්නේ. දුක වෙන් කරගන්න නැතුව කොහොමද දුකෙන් මිදෙන්නේ? දුකෙන් මිදෙන මග දන්න නැතුව මොකක්ද බලන්නේ?
이 바탕을 가르침을 펴기 전에, kammaṭṭhāna를 주기 전에 먼저 주어야 합니다. 이 바탕을 만들어야 합니다. 그러지 않으면 우리는 무엇을 합니까? 괴로움이 어디 있는지 보지 못하고 어떻게 그 너머로 갑니까? 괴로움을 가려내지 못하고 어떻게 괴로움에서 벗어납니까? 괴로움에서 벗어나는 길을 모르고 무엇을 봅니까?
අන්න තේරුම් ගන්න ඕනේ. දැන් මේ ටික අපි ඉස්සෙල්ලා හොඳට දකින්න ඕනේ. සංඛාර කියන්නේ මොනවද?
그것을 알아야 합니다. 이것을 먼저 잘 보아야 합니다. saṅkhāra란 무엇입니까?
දැන් සංඛාර කියනකොට දැන් අද හිතෙන්නේ මේ ලෝකේ හැමතැනම තියෙන්නේ සංඛාර. දැන් හිතනවා මේ විදියහට මේ ලෝකේ හැමතැනම සංඛාර නම් බුදුරජාණන් වහන්සේ පංචස්කන්ධයක් ලෝකේ කියලා දේශනා කරන්න ඕනද? සංඛාරස්කන්ධය කියනව ඉවරයි. ඒකස්කන්ධය පුළුවන් ලෝක පෙන්න්න.
saṅkhāra라고 하면 오늘날 이 세상 어디에나 있는 것이 saṅkhāra라고 생각합니다. 이렇게 생각해 봅시다. 이 세상 모든 곳이 saṅkhāra라면 붓다께서 세상을 pañcakkhandha라고 설하실 필요가 있었겠습니까? saṅkhārakkhandha라고만 하면 끝입니다. 그 khandha 하나로 세상을 보일 수 있습니다.
අන්න ධර්මයට දාලා බලන නැහ. දැන් බහා හිටන්න ඕනේ හරියට එහෙනවා. එහෙනම් පංචස්කන්ධයක් වෙන් කරන්න ඕන නැ කියලා. මේ ලෝකෙම තියෙන්නේ සංඛාර කිව්වා මේ ලෝක සංඛාර විඤ්ඤාණ කියන කොටස් පහකින් මේ ලෝකේ පෙලා තියෙනවා.
dhamma에 넣어 보지 않습니다. 대어 보면 바로 드러납니다. 그렇다면 pañcakkhandha를 나눌 필요가 없다는 것이 됩니다. 이 세상 전체가 saṅkhāra라고 한다면 말입니다. 그러나 이 세상은 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa라는 다섯 부분으로 나와 있습니다.
සංඛාර කියන්නේ එක කොටසක් පමණයි. සබ්බයේ සංඛාර කියන්නේ ඒ සංඛාර කියන කොටසට අයිති සියල්ල. මුළු ලෝකෙම කියන එක නෙමෙයි මෙතන සබ්බේ සංඛාර කියන්නේ.
saṅkhāra는 그중 한 부분일 뿐입니다. sabbe saṅkhārā란 saṅkhāra라는 부분에 속한 모든 것입니다. 여기서 sabbe saṅkhārā는 온 세상을 말하는 것이 아닙니다.
දැන් සංඛාර කියන එකේ වචනේ නිරුක්තිය දකින්න ඕනේ. මේ සං වචනයෙන් පෙන්නන්නේ මුළු ලෝකේ හටගන්න දේවල්. යමක් යමක් එකතු වෙලා යමක් ගොඩනැගෙනද මෙන්න මේ එකතුවන්ගෙන් හටගන්න දේවල් වලට සංවා.
saṅkhāra라는 낱말의 nirutti를 보아야 합니다. ‘saṃ’이라는 말로 보여 주는 것은 온 세상에서 생겨나는 것들입니다. 무엇과 무엇이 모여 무엇이 이루어진다면, 이 모임에서 생겨나는 것들을 ‘saṃ’이라 합니다.
ආපෝ ධාතු, තේජෝ ධාතු, වායෝ ධාතු, පඨවි ධාතු කියන ධාතු හතර එකතු වෙලා හටගත්ත ද්රව්ය වස්තු ධාතු හතරෙන් එකතු වෙච්ච සං.
āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavī dhātu라는 네 dhātu가 모여 생겨난 물질, 네 dhātu로 모인 것이 ‘saṃ’입니다.
අන්න ධාතු හතර එකට යෝග වුනාම සංයෝග වුණා. එකට බැඳුනහම සම්බන්ධ වුණා. එකට පිටුනහම සංපිණ්ඩ වුණා. අන්න ලෝකේ හටගන්න හැ.
네 dhātu가 함께 이어지면 saṃyoga가 되었습니다. 함께 묶이면 sambandha가 되었습니다. 함께 뭉치면 saṃpiṇḍa가 되었습니다. 이것이 세상이 생겨나는 방식입니다.
වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ කියන චිත්ත චෛතසික කියන් එකට බැඳුනහම ඒ ඒ ජාතිය හිත් හටගන්නවා. අන්න සං හටගත්තා.
vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa라는 citta와 cetasika가 함께 묶이면 그런저런 마음이 생겨납니다. 그렇게 ‘saṃ’이 생겨났습니다.
එතකොට නාම ධර්ම හටගන්නෙත් සං කියන්නේ එකතුවෙන්. වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ එකින එකට සංයෝග වෙලා සම්බන්ධ වෙලා, සංපිණ්ඩ වෙලා සකස් වුනහම හටගන්නවා අන්න සංවල්.
그러니 nāma dhamma가 생겨나는 것도 ‘saṃ’, 곧 모임으로입니다. vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa가 서로 이어지고 묶이고 뭉쳐 갖추어지면 ‘saṃ’들이 생겨납니다.
මෙන්න මේවා කරන්නේ යමක්ද? මේවා නිකන් හටගන්නේ නෑ. යම්කිසි ක්රියාධාමයකට ගෝචර වෙච්ච නිසයි මේවා ඒ ඒ ආකාරයෙන් ගොඩනැගෙන්නේ.
이것들은 무엇이 만듭니까? 이것들은 그냥 생겨나지 않습니다. 어떤 작용의 흐름에 놓였기 때문에 이것들이 그런저런 모습으로 이루어집니다.
එහෙනම් මෙන්න මේ ක්රියාදාම යම්කිසි බලවේගයකින් සිද්ධ වෙනවද? මේක උත්සාහයක් නිසා, වීර්ියක් නිසා ගොඩනගනවා මිසක්. උත්සාහයක්, වීරියක් නිසා මතු කරපු ශක්ති විශේෂයක් ක්රියාත්මක වීමේ ගොඩනැගෙනවා මිසා. ක්රියාත්මක වෙනවා මිස.
그러면 이 작용의 흐름은 어떤 힘으로 일어납니까? 애씀과 viriya 때문에 이루어질 뿐입니다. 애씀과 viriya로 일으킨 특별한 힘이 작용하여 이루어질 뿐, 작용할 뿐입니다.
නැත්නම් මේ නාම ධර්මයක් හෝ රූප ධර්මයක් නිකන් ගොඩනැකෙන්නේ නෑහ කොතනකවත් එහෙනම් මේ සංා වූ ක්රියාවලිය යමකින් කරනවද මෙන්න මේ කරන වැඩපිලා තියෙන්නේ එන්නේ ක්රියාදාමයට කියනවා සංඛාර
그렇지 않으면 nāma dhamma든 rūpa dhamma든 어디서도 그냥 이루어지지 않습니다. 그러면 이 ‘saṃ’이라는 과정을 무엇으로 합니까? 이 하는 일, 그 작용의 흐름을 saṅkhāra라고 합니다.
යමක් අපිට කරගන්න ආසයි. ඕනකමක් තියෙනවා. ගෙයක් හදාගන්න ඕනේ ලස්සන ගෙයක්. ආවා නිගමනී.
우리가 무엇을 하고 싶어 합니다. 바람이 있습니다. 집을, 아름다운 집을 짓고 싶습니다. 그렇게 마음먹었습니다.
දැන් ලස්සන ගිය කියන්නේ ගඩොල්, වැලි, උළු, ලී ඔක්කොම එකට එයා කරපු එක කරපු වැටෙනවා කතේ කෘතය කරපු එක සංඛත සංඛතයක් හැදුනේ මොකෙන්ද අර අත්තිවාරන් දාලා ඔක්කොම බිත්්තියි බැඳලා ඔක්කොම කරලා, ගහලේ ගහලා ඔක්කොම කරලා මහා වීර්ය උත්සාහයෙන් වීර්යයෙන් මහා වැඩපිලක් කිරීමේ ප්රතිඵලය තමයි. සංඛාරවල ප්රතිඵලය තමයි සංඛතයක් ගොඩනැගීම. ඒ නැවති සංඛතය ගොඩනැගුණේ.
아름다운 집이란 벽돌, 모래, 기와, 나무를 모두 함께 엮어 그가 만든 것입니다. 만든 것, kata, 곧 만든 것이 saṅkhata입니다. 그 saṅkhata는 무엇으로 생겼습니까? 기초를 놓고, 벽을 쌓고, 지붕을 얹고, 큰 애씀과 viriya로 큰일을 해낸 결과입니다. saṅkhāra의 결과가 saṅkhata를 이루는 것입니다. 그렇게 saṅkhata가 이루어졌습니다.
එහෙනම් ගෘහය කියන්නේ සංඛාරයක් නෙමෙයි සංඛයක්. ගෘහය ගොඩනැගුණේ සංඛාර නිසා. එහෙනම් අනුන්ගේ ශ්රමය නිසා. විශාල ශ්රමයක් වැය කරලා ඕනේ එකින් එක පොඩි අගන්න.
그러니 집은 saṅkhāra가 아니라 saṅkhata입니다. 집은 saṅkhāra 때문에 이루어졌습니다. 곧 사람들의 수고 때문입니다. 큰 수고를 들여 하나하나 쌓아야 합니다.
මෙන්න මේ සං එකතුව ක්රියාත්මක කරන්න. අපි ධාරිය මුකුරු දාගෙනත් මහන්සි වෙනවා. වෙහෙස වෙනවා. මෙන්න මේ වෙහෙස වෙන ක්රියාධාමය කාර සං කං නැමති එකතුවක් ක්රියාත්මක කරන්න යම් උත්සාහයක් විහසක් ගන්නවද මෙන්න මේක දුක නැද්ද.
이 ‘saṃ’의 모임을 일으키려고 우리는 땀을 흘리며 애쓰고 지칩니다. 이 지치는 작용의 흐름 — ‘saṃ’이라는 모임을 일으키려고 쏟는 애씀과 수고 — 이것이 괴로움이 아닙니까?
දැන් ඕක සැනසුමදාරය මුකු කරන්න වැඩ කරන එක සැපද යමක් ගොරනාගන්න උත්සාහ කරනවා වීර්යිය කරනවා. උත්සාහ කරන එක වීර්ය කරන එක සැපද
그것이 편안함입니까? 땀 흘리며 일하는 것이 즐겁습니까? 무엇을 이루려고 애쓰고 힘씁니다. 애쓰고 힘쓰는 것이 즐겁습니까?
හැබැයි මෙන්න මේක වැහිලා තියෙනවා එක දේකින්. මොකටද මේ තරම් උත්සාහ කරන්නේ? මොකටද මෙච්චරට වීර්ය කරන්නේ කුමක් නිපදවන්නද? මතු අනාගතයේදී මෙන්න මේ බඳු ඵලයක් සුවදායික ඵලයක් බලාපොරොත්තු වෙනවා. අන්න ප්රිය ස්වභාවයක් තියෙනවා මධුර ස්වභාවයක් තියෙනවා ඔන්න ඒ ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය නිසාම ඒ දේ කරා හිත තියාගෙන ඒ ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය යමකින් විද්යාමාන කරනවද? මෙන්න මේ ටික බලාපොරොත්තු වෙයි මොකද කරන්නේ ලෝක සත්වයා අන්න දුකට හේතු එතනයි තියෙන්නේ. ඒ නිසා වෙහෙසෙනා පොර වදනවා. කාර කරනවා.
그러나 이것은 한 가지에 가려 있습니다. 왜 이렇게 애쓰고, 왜 이렇게 힘씁니까? 무엇을 만들려고? 앞날에 이런 결과, 즐거움을 주는 결과를 바랍니다. 사랑스러운 성질이 있고 달콤한 성질이 있습니다. 그 사랑스러운 성질, 달콤한 성질 때문에 마음을 그것에 두고, 그 사랑스럽고 달콤한 것이 무엇으로 나타날지 바라며 세상 중생은 움직입니다. 바로 거기에 괴로움의 원인이 있습니다. 그래서 지치고 몸부림치며 일합니다.
මෙන්න සංඛාර ඉන් ගොඩනැගෙන හදන්නේ පුණ්ය දෙයක්. ඒ පුන්ය දේ ගොණගන්න කරන වැද කුලියට කෙනා පුණ්ය සංඛාර ගොන්නගාගන්නේ ආශ්වාද ලබන්න පාප දෙයක් නම්. ඒ ගොන්න කරන උත්සාහය ඉරීරියට කියනවා පාප සංඛාර නම් පුංච සංඛාර එතකොට ගොඩනගාගන්න බලාපොරොත්තු වෙන්නේ එබඳු ප්රිය ආශ්වාදයක් අප්රිය දෙයක් නේද මධ්යාස දෙයක්. නැත්නම් එදින් නිසා ජීවත් වෙන්න අවශ්ය දෙයක්. ඕකට කියනවා ආනිංජාභි සංඛාර
이것이 saṅkhāra입니다. 그것으로 이루는 것이 공덕이 되는 일이라면, 그 공덕을 이루려고 하는 일을 puñña saṅkhāra라 합니다. 즐거움을 얻으려 이루는 것이 pāpa라면, 그것을 이루려는 애씀과 viriya를 pāpa saṅkhāra, 곧 apuñña saṅkhāra라 합니다. 이루려는 것이 사랑스럽지도 사랑스럽지 않지도 않은 가운데의 것, 곧 그저 살아가는 데 필요한 것이라면 그것을 āneñjābhi saṅkhāra라 합니다.
ඕකට හරි උත්සාහයක් වීර්යක් හැදෙනවා නම් සංඛාර කියන්නේ ඔන්න ඔය කරන උත්සාහයට වීර්ය සංඛාර ද්රව්ය වස්තු නෙවෙයි. යම් ද්රව්ය වස්තුවක් නාම ධර්මයක් හෝ රූප ධර්මයක් ගොඩනගන්න යම් උත්සාහයක් වීරියකෙන උත්සාහයක වීර්යක යෙදෙනවද? මෙන්න මේ කරන උත්සාහය වීර්ය ආධ්යාත්මිකවෙන සංඛාර
그것을 위해 애씀과 viriya가 생긴다면, saṅkhāra란 바로 그 애씀과 viriya입니다. saṅkhāra는 물질이 아닙니다. 어떤 물질, nāma dhamma나 rūpa dhamma를 이루려고 애씀과 viriya를 들인다면 — 그 들이는 애씀과 viriya가 안쪽의 saṅkhāra입니다.
දුන්න ශක්ති විශේෂය ලෝකෙත් ක්රියාත්මක වෙනවා. අපි ආධ්යාත්මික ගොඩනැගලා ශක්ති විශේෂයක් බාහිරියට බැහැර කරපුවහම බලවා ශක්ති විශේෂයක් ගොඩනගපු නිසා. ඒක විවර වෙනකන්. අතනමග ක්රියාදාමයක් හැටියට ක්රියාත්මක වෙනවා ඒ ශක්තිය විවර වෙනකන්.
그것이 낸 특별한 힘이 바깥 세상에서도 작용합니다. 우리가 안에서 일으킨 특별한 힘을 밖으로 내보내면, 그 힘을 일으켰기에 그것이 다 풀릴 때까지 하나의 작용 흐름으로 작용합니다. 그 힘이 다할 때까지.
හැබැයි බාහිර ලෝකය ක්රියාත්මක වෙන අංශු මාත්ර ශක්තියක් ක්රියාත්මක වෙනවා නම් මනසින් ගොඩනගලා දුන්න ඒවා නිසා තමයි ඒ ක්රියාවලිය බාහිර ලෝකේ දකින්න හම්බවෙන්නේ. බාහිර සංඛාරයක් ඉපද වුණා නම් අභ්යන්තරයෙන් නිකදපු උත්සාහය වීරය ප්රතිඵලයක් තමයි බාහිර ක්රියාත්මක වෙන්නේ.
바깥 세상에서 아주 작은 힘이라도 작용한다면, 마음으로 일으켜 준 것 때문에 그 과정이 바깥 세상에서 보이는 것입니다. 바깥 saṅkhāra가 생겼다면, 안에서 일으킨 애씀과 viriya의 결과가 밖에서 작용하는 것입니다.
අපිට පේන්නේ නෑහ නිරුක්ත බැ. බාහිර ලෝකයේ ක්රියාත්මක කෙනෙහි අපිට පේනවා. වැහි වහෙනවා. කඳු කඩාගෙන යනවා. සුළුසුලන් එනවා. විශාල බලවේග ක්රියාත්මක වෙනවා. මේවා ඔක්කොම පේනවා.
우리는 그것을 보지 못합니다. nirutti를 모릅니다. 바깥 세상의 작용은 우리에게 보입니다. 비가 내리고, 산이 무너지고, 회오리바람이 옵니다. 큰 힘들이 작용합니다. 이것들은 모두 보입니다.
ඔයවත් යම් ක්රියාවලියක් සිද්ධ වෙලා තව තවත් දේවල් නෙපද ඕනේ. අන්න ඒවට ක්රියා ශක්තිය කොයින්ද කවදා හරි මනසකින් ගොඩනගලා විහිදෝ කිව්වා. විහිදෝයා දෙවෙනි ඵලය.
그것도 어떤 과정이 일어나 또 다른 것들을 낳아야 합니다. 그것들의 작용하는 힘은 어디서 옵니까? 언젠가 어떤 마음이 일으켜 내보냈다고 합니다. 내보낸 것의 둘째 결과입니다.
අන්න බිහිදුවොන වෙලාවේදී ආධ්යාත්මික වශයෙන් අපි සංඛාර නඉපද ඕන. මෙන්න මේක සංඛාරයක්. එහෙනම් උත්සාහයක්, වීර්ියක්. ඒ නදෝභ සංඛාරය බාහිර දුන්න කාලේ තියෙනකන් බාහිර ක්රියාත්මක වෙනවා. එහෙනම් ඒකත් අපි දුක සේ ගොඩනගපු දේක ප්රතිඵලයක් නිසා සැප සේ ගොල්ලනුපු එකක් නෙමෙයි.
내보낼 때 안에서 우리는 saṅkhāra를 일으켜야 합니다. 이것이 saṅkhāra입니다. 곧 애씀이고 viriya입니다. 그 saṅkhāra를 밖으로 내보낸 힘이 남아 있는 동안 밖에서 작용합니다. 그러니 그것도 우리가 괴롭게 이룬 것의 결과이지 즐겁게 이룬 것이 아닙니다.
හැබැයි මේ සංඛාරට අපි ප්රියයි. මොකක් නිසාද? මටු අර බලාපොරොත්තු වෙන ප්රිය ස්වභාවයක්, මධුර ස්වභාවයක් යමකින් ජනිත කරනවා නම් යං රූපයක අන්න ඒකට ප්රියයි. යම් වේදනාවකින් මතු කරනවා නම් ඒකට ප්රියයි. සැප වේදනාවක් ඇත්නම් ඒකට ප්රියයි. මෙන්න මේ නිහයි ප්රිය ස්වභාවයට හිත තියාගෙන කොච්චර මහන්සි වනක් කමක් නෑහැ කොච්චර උත්සාහ කාක් කමක් නෑහැ මේකේ ප්රතිඵලයක් ලැබෙනවා මෙහෙම ආශ්වාද යනවා. අන්න ඒ ආශ්වාද මායාව තුළින් අර දුක වහනවා. මෙන්න මේ නිසා ලෝක සත්යයාට මේ සංඛාර දුකයි කියලා පේන්නේ.
그러나 우리는 이 saṅkhāra를 좋아합니다. 무엇 때문입니까? 앞날에 바라는 사랑스러운 성질, 달콤한 성질을 무엇이 낳는다면, 어떤 rūpa라면 그것을 좋아합니다. 어떤 vedanā로 드러낸다면 그것을 좋아합니다. 즐거운 vedanā가 있다면 그것을 좋아합니다. 이 때문에 사랑스러운 성질에 마음을 두고 ‘아무리 지쳐도 괜찮다, 아무리 애써도 괜찮다, 이것의 결과를 얻는다, 이런 즐거움이 온다’ 합니다. 그 즐거움의 환영으로 괴로움을 덮습니다. 이 때문에 세상 중생에게는 이 saṅkhāra가 괴롭다고 보이지 않습니다.
මිහෙ කුඹුරක් වැඩ කරනවා. කරසාරව හැදෙනවා. හැදෙනවා දකින්න දකින්න පෝර ගහනවා, බෙහෙත් ගහනවා. වල් පැලෙලනවා. ඒස්ඳන් බඳිනවා. වතුර නවත්තන නවත්තනවා. බයින්න ඕන බස්සවනවා. ඔක්කොම කරලා හදලා මිනිහා කරනවා මහන්සියමයි වෙන්නේ දාඩියමගුරු. හැබැයි දවෑම දිහා බලලා සතුටු වෙනවා. හොඳට හැදෙනවා. හැබැයි කොහෙන්ම හොඳට හැදි එහනම් කොළා විතරක් ආවා නම් එහෙම නැතුි වුණා පල දාලා නැහ නම් එහෙම ේ වෙච්ච මහන්සිය.
어떤 사람이 논을 일굽니다. 벼가 무성하게 자랍니다. 자라는 것을 보며 거름을 주고, 약을 치고, 잡초를 뽑고, 둑을 쌓고, 물을 가두고, 빼야 할 때는 뺍니다. 모든 것을 다 해 기르느라 그 사람은 지치고 땀에 젖습니다. 그러나 날마다 그것을 바라보며 기뻐합니다. 잘 자란다고. 그런데 너무 잘 자라기만 해서 잎만 나고 이삭이 패지 않았다면 그동안의 수고는 헛것입니다.
එහෙනම් එයා සතුටු වෙන්නේ ඵලාව ගැන හිතලා. කොහෙම හොඳට හැදෙන නෙමෙයි සතුටු වෙන්නේ. කියන ඔය හොඳට වැඩිපුර හැදිොත් එහෙම ඵලදාව නැති වෙනවා කියලා හොඳට හැදිෙන සතුටු වෙන්නේ නැහැ. ඵලදාව එන්නේ කොයි ක්රමෙන් කියා දැක්කොමට හැදෙනවා තමයි ඒ හැදීම දැකලා සතුටු වෙන්නේ. එහෙනම් ඔයම සරසරව හැදිලා තියෙනවා දැක සතුටු වෙන්නේ ඵල දාව ගැන හිතාගෙන.
그러니 그가 기뻐하는 것은 거둘 것을 생각해서입니다. 그저 잘 자라서 기뻐하는 것이 아닙니다. 너무 무성하면 거둘 것이 없다는 것을 알면 잘 자라도 기뻐하지 않습니다. 거둘 것이 생기는 방식으로 자라는 것을 볼 때에야 그 자람을 보고 기뻐합니다. 그러니 벼가 무성히 자란 것을 보고 기뻐하는 것은 거둘 것을 생각하기 때문입니다.
මෙන්න මේ වගේ ලෝක සත්වයාමේ ආශ්වාදයක් බලාපොරොත්තුේ. යමකින් දෙන ආශ්වාදය හිත බැඳගෙන එබඳු ආශ්වාදයක් ලබන බලාපොරොත්තුවෙන් ඒ දේ ඉපදවන්න උත්සාහ ගන්නවා, වීර්ය ගන්නවා කෙළවරක් නැ. මෙන්න මේ සංඛාරයන්ගේ ಹೆැපීම දුකයි කියලා පේන්නේ අර ආශ්වාදය වහන නිසා. ඉව් සංඛාර සැපයි කියලා හිතාගන්නා.
이처럼 세상 중생은 즐거움을 바랍니다. 무엇이 주는 즐거움에 마음을 묶고, 그런 즐거움을 얻으리라는 바람으로 그것을 낳으려 끝없이 애쓰고 힘씁니다. 이 saṅkhāra의 고단함이 괴롭다고 보이지 않는 것은 그 즐거움이 덮기 때문입니다. 그래서 saṅkhāra를 즐겁다고 여깁니다.
ඔක්කොම හදලා කරලා ඇහුනාට පස්සේ අිලා ගියා හේන්නේ. ඇහුනාට පස්සේ මොකද කරන්නේ? බලනකොට කැදිලා උදේ බලනකොට ඔක්කොම එහෙන ඔක්කොම කුමට අලි කාලේ. අප්පොච්චියේ වෙච්ච මහන්සියක්. කොච්චර මහන්සි වුණත් කොච්චර වෙහෙස වුනත්ද තමයි වෙහෙස දකින්නේ. අන්න සංඛාර දුක්ඛය දකිනවා.
다 기르고 이삭이 팬 뒤에 코끼리가 왔다고 합시다. 아침에 일어나 보니 모두 코끼리가 먹어 치웠습니다. ‘아이고, 그 수고를!’ 아무리 지치고 아무리 애썼어도 그때에야 그 고단함을 봅니다. 그때 saṅkhāra dukkha를 봅니다.
ප්රතිඵලය ගන්න බැරි වුණාන. ප්රතිඵලය හම්බ වුණා නම් අර ආශ්වාදය වහනවා සංඛාර සැපයි කියන දෘෂ්ටියක් ඇති කරනවා. කොච්චර මහන්සික් කමන්න ප්රතිඵලය හොඳට තියෙනවා. මහන්සිය හරි සාර්ථකයි. ඒ මහන්සිය දුකමයි. දුක් සහගත මහන්සිය අන්න අර ප්රතිඵලයක තියෙන ආශ්වාදයෙන් වහනවා.
결과를 얻지 못했으니까요. 결과를 얻었다면 그 즐거움이 덮어 saṅkhāra가 즐겁다는 diṭṭhi를 일으킵니다. ‘아무리 지쳐도 괜찮다, 결과가 좋다, 수고가 아주 보람 있다.’ 그러나 그 수고는 괴로움 그 자체입니다. 괴로움에 찬 수고를 결과에 있는 즐거움이 덮습니다.
මෙන්න ලෝක සත්යයා නොදැකපු දුකක්. කොයි දුක සාමාන්ය ලෝකයා දකින්නේ. යමක් ආශ්වාද ජනකද මෙන්න මේ ආශ්වාදය හිත බැඳ ගැනීම නිසා. ඒ ආශ්වාදය වටිනවා කියන තීරණය නිසා. ලෝක සත්වයාට විද්යාමාන වුනත් විද්යාමාන වුනේ දුකක් කියලා පේන්නේ. අන්න බාහිර ලෝකයා නොදකින දුකක්.
이것이 세상 중생이 보지 못한 괴로움입니다. 보통 세상 사람은 어떤 괴로움을 봅니까? 무엇이 즐거움을 일으킨다면 그 즐거움에 마음을 묶고 그 즐거움이 값지다고 정해 버리기 때문에, 세상 중생에게는 드러나 있어도 괴로움으로 보이지 않습니다. 이것이 바깥 세상 사람들이 보지 못하는 괴로움입니다.
ඔය දුක බාහිර ලෝකයා දකින්නේ නැහ. දැන් ආර්යෝ දකින්නේ කොහොමද? ආර්යෝ කවදා හරි දකිනවා. මේ ප්රිය ස්වභාවයයි මධුර ස්වභාවයයි කියන මේවා හරයක් නෑහ. හරයක් නෑහැ කියලා දකින දහම ක්රමය බුදුරජාණන් වහන්සේ තුළ නැත්තක්මයි දුන්නේ බොරුවක් නෙමෙ බොරුවෙන් හැටි වෙන්නේ. හරයක් නැති නිසාම හරයක් නෑහ කියලා බලන්න ක්රමයක් තිබිලා මෙන්න මේ විද්යා සිද්ධාන්තයට අනුව බලන්න.
그 괴로움을 바깥 세상 사람은 보지 못합니다. 그러면 ariya는 어떻게 봅니까? ariya는 언젠가 봅니다. 이 사랑스러운 성질과 달콤한 성질에 알맹이가 없다는 것을. 알맹이가 없다고 보는 dhamma의 방법을 붓다께서 주셨는데, 없는 것을 꾸며 준 것이 아니고 거짓이 아닙니다. 알맹이가 없기에 알맹이가 없다고 보는 방법이 있으니, 이 이치에 따라 살펴보라는 것입니다.
ආගම් වේදයක් මේකේ නැ. කොළමති වේදයකුත් නෑහ. ගිහි පැවිදි වේදයකුත් නෑහ. කාට හරි නුවණ තියෙනවා නම් කල්පනා කරලා බලන්නකෝ ඇත්තද කියලා. ඒක කල්පනා කරන මොහොතක් වුනා නම් ඔහු ගමන් කරන්නේ ආර්ය මාර්ගයේ ලෝක සමත ලේබලය කෝක වුණා.
여기에는 종교의 구분이 없습니다. 이런저런 무리의 구분도 없습니다. 재가·출가 구분도 없습니다. 누구든 지혜가 있다면 이것이 참인지 생각해 보십시오. 그것을 생각하는 순간이 있다면, 세상 관습의 꼬리표가 무엇이든 그는 ariya magga를 걷고 있는 것입니다.
මෙන්න ආර්ය එක්කවෙනි හැරි දැනගන්න ඕනේ. ආර්යකින් ලෝක සමතයෙන් බේබලවලින් ඉන්න එකෙ පල්ලියේ ඉන්න පාද ලහති වෙලා එන් කල්පනා කරන්න නම් ඔය ක්රමය ඇත්තද කියලා පාද අනුගමනය කරන්නේ ඒ වෙලාවේදී සම්මතයෙන් නමුත් මාර්ගය ආර්ය මාර්ගය ආර්ය මාර්ගය යම කරනවා. ඒක ලෝකේ අර පේන්නේ. බෞද්ධයෙක් කියලා කෙනෙක් ඉන්නවා සිවුරුදාගත්ත ස්වාමීන් වහන්සේ නමක් ඉන්නවා. ත්රිපිටකරිය වෙලා ඉන්න පුළුවන්. එයා ආශ්වාදෙන එයා ඕව ගුණේ මම හොඳ ලස්සන ගයක් හදාගන්න ඕ ඉන්න තැන් හොඳට තියෙන්න ඕනේ. මේ ඔක්කොම හදලා මාබල අල්ලා තියෙන්න ඕනේ මෙහෙමයි ලස්සන තියෙන්න එපැ. එයා එතන නම් ඉන්නේ. එයා දේවලයෙන් බෞද්ධයි ආර්ය මාර්ගයෙන් පිටයි.
ariya가 어떻게 되는지 알아야 합니다. 세상 관습의 꼬리표로는 교회에 있는 신부라도, 그가 ‘이 방법이 참인가’ 하고 생각한다면, 그때 관습으로는 그 종교를 따르지만 길로는 ariya magga를 걷습니다. 세상에서는 이렇게 보입니다. 붓다를 따른다는 사람이 있고, 가사를 입은 스님이 있습니다. tipiṭaka를 지닌 분일 수도 있습니다. 그가 즐거움에 빠져 ‘나는 좋은 아름다운 집을 지어야 한다, 머무는 곳이 좋아야 한다, 모두 지어서 대리석을 깔아야 한다, 이렇게 아름다워야 하지 않겠는가’ 한다면, 그가 거기 머문다면, 그는 꼬리표로는 붓다를 따르는 이지만 ariya magga 밖에 있습니다.
මෙන්න මේක තේරුම් ගන්න ඕනේ. අ මේ බෞද්ධ අබෞද්ධම ඉන්නෙත් එක්තර භේද පිණ්ඩාලකට භේද කරගන්න තාට. මේ නිසා පක්ෂ භේදයක් හැදෙනවා. ආගම් භේදයක් හැදෙනවා. එක එක විදිහේ නිර්තල භේදයක් හටගන්නවා. සීලවන්ත ගුණවන්ත වේදයක් හටගන්නවා. මේ ලෝක සම්මතයන් අසුරු කරලා හදාගන්න වේදය.
이것을 알아야 합니다. 붓다를 따르는 이와 따르지 않는 이가 있는 것도 일종의 갈라 놓기 때문입니다. 이 때문에 편 가르기가 생깁니다. 종교의 갈라짐이 생깁니다. 여러 가지 갈라짐이 생깁니다. sīla를 지닌 이, 덕 있는 이라는 갈라짐이 생깁니다. 이것은 세상 관습에 기대어 만든 갈라짐입니다.
ඒ තුළින් අපිට යන්න බැහැ ආර්යත්යය කරා. ඔය සම්මතය පැත්තකින් තියලා සම්මතය ඉක්මවාගේ පරමාර්ථයක් දකින්න ඕනේ. මේ පරමාර්ථය තුළින් තමයි නියම බෞද්ධත්වයට පත් වෙන්නේ.
그것을 통해서는 ariya에게 갈 수 없습니다. 관습을 밀어 두고 관습을 넘어 paramattha를 보아야 합니다. 이 paramattha를 통해서만 참으로 붓다를 따르는 이가 됩니다.
තමන්ගේ බුද්ධිය පුබදුවාගන්නේ සත්ය ක්රමය දරාගෙන හරියට හිතනවා නම් මොන ආගමක කියලා ලේබලේ කොහොම තිබුණත් එන්න පුළුවන්කමක් තියෙනවා ඔතෙන්න.
자기 지혜를 깨워 참된 방법을 지니고 바르게 생각한다면, 어느 종교의 꼬리표가 어떻게 붙어 있든 거기에 올 수 있습니다.
දැන් මේ අපිට ඕන හැටියට කියනවා නේ මේ සාක්ෂිය ඇතුව ඔප්පු කරන.
우리가 그냥 마음대로 말하는 것이 아니라 증거를 들어 증명합니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ ඉන්න කාලේදී බමුණු ආගම දරනවා. එක්තරා බමුණු පිරිසගේ නායකයෙක් බුදුරජාණන් වහන්සේ හමුවෙන්න කියලා. බුදුරජාණන් වහන්සේගෙන් බණ අහලා ඔය කියන යථාබෝධ ඥානය ලබාගත්තා.
붓다께서 계시던 때 brāhmaṇa의 가르침을 따르는 이들이 있었습니다. 어느 brāhmaṇa 무리의 우두머리가 붓다를 뵈러 갔습니다. 붓다께 가르침을 듣고 있는 그대로 깨닫는 앎을 얻었습니다.
ලබාගත්තට පස්සේ එයාට දැන් තේරෙනවා. ශක්තිය මේකයි. හරයක් නැති ලෝක ස්වභාවය හරියටම ඇත්ත කවුරුත් මේක වෙනස් කරන්නද? මේක තමයි යථහත්ය. මේකෙන් මිදුනොත් නිවන. ඔය ටික තේරුම් ගත්ත. මේ නිවන් මග ගෙනක් දුන්න බුදුපියාණන් වහන්සේ කට විශාල ගෞරවයක් හටගත්තා.
그것을 얻은 뒤 그는 알게 되었습니다. 이것이 힘이다. 알맹이 없는 세상의 성질, 그것이 바로 참이다. 누가 이것을 바꾸겠는가. 이것이 있는 그대로의 진실이다. 여기서 벗어나면 nibbāna다. 그것을 이해했습니다. 이 nibbāna의 길을 가져다주신 붓다께 큰 공경이 생겼습니다.
මට ශාස්තෘ ධර්මය දුන්න උන්වහන්සේ මම දැන් කොහොම අත්හරින්නෙද. මම අනාත බවෙන් නිදහස් කරගත්තේ උන්වහන්සේගේ ධර්මය අහලානේ මම නිදහස් වුනේ. ඒ ධර්මය මට කියා දුන්නා බුදුපියාණන් වහන්සේට මට ගරු කරන්න එපැද.
‘스승의 dhamma를 주신 그분을 내가 이제 어찌 저버리겠는가. 의지할 데 없는 처지에서 내가 풀려난 것은 그분의 dhamma를 들어서다. 그 dhamma를 가르쳐 주신 붓다께 내가 공경해야 하지 않겠는가.’
හැබැයි මට දැන් ගිහින් ජීවත් වෙන්න තියන්නේ මගේ අනිත් පිරිස අතර. දැන් පිරිස කවදාවක් කැමති නැහ. බුදුරජාණන් වහන්සේට ගරු කරනවද? ගරු කළොත් එහෙම බයිනවා. බුදුරජාණන් වහන්සේට අදොස් තියෙනවා. ගරු කරන පිරිසට දොස් තියෙනවා. හැබැයි දැන් මේ ඒකේ නායකයා අර ඉන්න බැහැ. ගරු නොකර
‘그러나 나는 돌아가 내 무리 사이에서 살아야 한다. 무리는 결코 좋아하지 않는다. 붓다를 공경하면 꾸짖는다. 붓다를 탓하고, 공경하는 이들도 탓한다.’ 그렇다고 이제 그 우두머리는 공경하지 않고는 견딜 수 없었습니다.
දැන් එයා කල්පනා දැන් මට හරි වැඩියි. දැන් වෙනුදා වාගේ මගේ පිරිසත් එක්කලා කරත්ත බැඳගෙන මම මේ විදිහට යනකොට මගේ වැඩකට බැරිලා හරි බුදුරජාණන් වහන්සේ අතර මගදි මම දැවොත් එහෙම පිණ්ඩපාත වඩන වෙලාවක හරි චාරිකාව වඩන වෙලා උන්වහන්සේ දැක්කොත් මම කොහොමද උන්වහන්සේට ගඩු කර යන්නේ. ඒක මට දැන් සුදුසු නෑහැ. මට ඒක කරන්න බැහ. ඒ නිසා මට ගරු කරන්න සිද්ධ වෙනවා. ඔය මම ගරු කළොත් මගේ පිරිස මටත් බයිනවා. බුදුරජාණන් වහන්සේලාත් බයිනවා.
그는 생각했습니다. ‘이제 아주 곤란하다. 예전처럼 내 무리와 함께 수레를 매고 가다가, 혹시 길에서 붓다를 만나면, 탁발하러 다니실 때나 유행하실 때 그분을 뵈면, 어찌 그분께 공경하지 않고 지나가겠는가. 그것은 이제 내게 맞지 않다. 그렇게 할 수 없다. 그러니 공경해야 한다. 그런데 공경하면 내 무리가 나를 꾸짖고 붓다도 꾸짖을 것이다.’
දැන් මම මේකේ උපක්රමයක් හොයන්න ඕනේ කියලා. එයා මොකද කරන්න කියනවා ස්වාමීනි මෙන්න මේකයි දැන් සිද්ධියේ. මේ විදිහට ඔබ වහන්සේ වඩනවා දැක්කොත් දැන් මට කවදාවත් ඔබ වහන්සේට කරුණු කර බැහැ. මගේ හිත විශාල ප්රසාදයක් ඔබ වහන්සේ කෙනෙහි තියෙන්නේ. මම ඔබ වහන්සේට වැඳුමක් ගැන කියනවා. මම මෙහෙම වැඳුම තියෙන ඔබ වහන්සේට වදිලා හතක පිළිගන්නා. මොකක්ද මේ වැඳුම? මගේ කට්ටියට අහුවෙන්න ැතිවෙන වැඳුමක්.
‘이제 방법을 찾아야 한다.’ 그는 이렇게 말씀드렸습니다. ‘세존이시여, 사정이 이렇습니다. 지나시는 모습을 뵈어도 저는 드러내 놓고 세존께 공경할 수 없습니다. 제 마음에는 세존께 큰 믿음이 있습니다. 세존께 드리는 절을 말씀드리겠습니다. 저는 이렇게 절하겠으니 세존께서 받아 주십시오. 이 절이 무엇인가 하면, 제 무리에게 들키지 않는 절입니다.’
මම ඔබ වහන්සේ දැක්ක ගාම මගේ තලක් මාත ගහලා බැඳගන්නවා. ඒ මගේ තියෙන තලක්ව ගැලව්වා කියලා ඔබ වහන්සේ පිළිගන්නා. මම ගැලවන්නේ නැ. ඒක හොඳට හිරකලා බැඳගන්නවා. ඊට පස්සේ තමයි හරි ගැහිල ටිකක් හොඳට හැද ගැහෙනවා. ඒ මම මගේ කරත්වයෙන් බැසා කියලා හිතාගන්නා. ඔබ වහන්සේට ගරුත්. මම මේ හරකට කෝටුව දිගා කරනවා. ඔබ වහන්සේ දිගා වෙලා නමස්කාර කළා කියලා හිතාගන්නා.
‘세존을 뵙자마자 저는 머리에 두른 터번을 동여매겠습니다. 그것을 터번을 벗은 것으로 받아 주십시오. 저는 벗지 않고 오히려 단단히 동여매겠습니다. 그 다음 몸을 조금 흔들어 움직이겠습니다. 그것을 제가 수레에서 내려 세존께 공경한 것으로 여겨 주십시오. 저는 소에게 막대기를 내뻗겠습니다. 그것을 세존 앞에 엎드려 절한 것으로 여겨 주십시오.’
ඊට පස්සේ ආයසරයක් මම හරි ඉඳගන්නා. ඒවන්ම ආයුත් වෙලා ඉඳගත්තා කියලා හිතාගන්නා. මම ආයුස හරයා අර තලක් පාවට අත තියලා හද ගහගන්නවා. ඒ වගේම නැවත මගේ තලක් පාව බැඳගත්තා කියලා හිතාගන්න. මම ජක්ලා හරකර අන්න දීලා ගමන යන්න. ඒ මම ඔබ මතයට ගරු කරලා ගන්න ගියා කියලා මෙහෙම නමස්කාරයක් කියලා ඉලාව හිතාගන්න. මේ නමස්කාරය මගේ පිරිසට පේන්නේ. මගේ පිටස තරහත් නෑහැ මම ඉක්ලා.
‘그 다음 저는 다시 제대로 앉겠습니다. 그것을 다시 일어나 앉은 것으로 여겨 주십시오. 저는 다시 터번에 손을 대어 고쳐 매겠습니다. 그것을 다시 터번을 맨 것으로 여겨 주십시오. 저는 소를 몰아 길을 가겠습니다. 그것을 세존을 공경하며 떠난 것으로, 이런 절로 여겨 주십시오. 제 무리에게는 이 모습만 보입니다. 그러면 무리의 미움도 사지 않고 넘어갑니다.’
මම මෙහෙම නමස්කාරයෙන් ඔබ වහන්සේ නමස්කාර කරන බුදුරජාණන් වහන්සේ අනුමත කළා. දැන් වැදගත් දෙයක්.
‘이런 절로 세존께 절하겠습니다’ 하니 붓다께서 허락하셨습니다. 이것이 중요합니다.
දැන් ලෝක සමතයෙන් ඒ බුනා ඉන්නේ කොහෙද අරගෙන බමුණු ආගමය. නමුත් එයා ඉඳලා තියෙන්නේ කොහෙද බුදු දහම. අනික් අයෞද්ධයෝ අබෞද්ධය අතර මෙයා බෞද්ධය දැන් ලෝකේ හදන්නවද?
세상 관습으로 그 brāhmaṇa는 어디에 있습니까? brāhmaṇa의 가르침에 있습니다. 그러나 그가 실제로 있는 곳은 어디입니까? 붓다의 가르침입니다. 따르지 않는 다른 이들 가운데서 그는 붓다를 따르는 이입니다. 세상이 이것을 알아봅니까?
මෙන්න මෙහෙම ක්රම තියෙනවා. ඒ නිසා අපිට බෞද්ධ අබෞද්ධ මේ ලෝකේ ආදම්මතින් තෝරගන්න බැ.
이런 방법이 있습니다. 그러니 우리는 붓다를 따르는 이와 따르지 않는 이를 이 세상의 종교로 가려낼 수 없습니다.
අපි හිතා ඉන්න මහා දැඩි නරක ආගම කියන එකේ සම්මතිය ඉන්න පුළුවන් බෞද්ධයෙක් අපි හිතා ඉන්න මහා බෞද්ධයි කියලා හිතා ඉන්න සම්මතය දුක ඉන්න පුළුවන් අබෞද්ධය දැන් බෞද්ධ අබෞද්ධ කියන වචනයෙන් ගන්නකොට මේ සම්මත බෞද්ධ අබෞද්ධ දෙකෙන් මේක තෝරන්න බැ. අන්න ආර්ය බෞද්ධ ආර්ය අබෞද්ධ තෝරගන්න ආර්යයන්ට ගැලපෙන විදිහට අබෞද්ධ බෞද්ධ තෝරගන්න ක්රමය
우리가 아주 나쁜 종교라고 여기는 관습 속에도 붓다를 따르는 이가 있을 수 있습니다. 우리가 대단히 붓다를 따른다고 여기는 관습 속에도 따르지 않는 이가 있을 수 있습니다. 붓다를 따르는 이·따르지 않는 이라는 말을 쓸 때, 관습상의 이 두 가지로는 가려낼 수 없습니다. ariya로서 따르는 이와 따르지 않는 이를 가려야 합니다. ariya에게 맞게 따르는 이와 따르지 않는 이를 가리는 방법입니다.
දැන් මේක අපි දකින්න ඕනේ. මෙන්න මේක අපි තමයි අපි දකින්නේ.
이것을 우리는 보아야 합니다. 이것을 우리가 봅니다.
මෙන්න සංඛාර සැපයි කියලා හිතා ඉන්නේ මෙන්න මේ අවිද්යාවක් උඩ. අවිද්යාව නිසා නිගමනයක් දහලා ඉන්නවා. ලෝකයේ යම් ප්රිය ස්වභාවයක් ඇත්ද මධුර ස්වභාවයක් ඇත්්ද මේවා හරි සාරයි. ඒවා අසාර නෑ. මෙන්න අවිද්යාවේ තේරෙන.
saṅkhāra를 즐겁다고 여기는 것은 바로 avijjā 위에서입니다. avijjā 때문에 결론을 내려 두고 있습니다. 세상에 있는 사랑스러운 성질, 달콤한 성질, 이것들은 아주 알맹이가 있다, 알맹이 없지 않다. 이것이 avijjā에서 드러나는 것입니다.
අවිද්යාව නිසා මේ සං එකතු හිත පිළිබඳ වේවා, ගත පිළිබඳවා මේ තියෙන එකතු ලෝකය පිළිබඳවා. ඕවා සාරයිකෙන් නිගමනය ඉන්න තාක්කල් කියනවා අවිද්යා පත්යා සංඛාරා අවිද්යා නිසා සාරයි කියන නිගමනයක් එනවා. යමක් සාරයි කියලා නිගමනය ඉන්න තාකල් ඔහුට කොච්චර වෙහෙස වුනත් මහන්සි වුණත් ඒ වෙහෙස මහන්සය තේරෙන්නේ නැහ. ඒක සැපක් කියලා හිතාගෙන සංසාර සැපක් කියලා හිතාගෙන කාර කරන්න පටන් ගන්නවා. සාරත්වය කියන ප්රියමනාපදී සැපයි කියන දෘෂ්ටිය නිසා හිතෙන් කයෙන් වචනයෙන් ඊළඟ කටයුතු කරන්න පටන් ගත්තහම කියනවා අවිද්යා පත්ත කරෙන සංඛාර හටගන්න. දැන් අවිද්යා පට්චා සංඛාර කියන වචන කිව්වට ඔය ධර්මය තේරෙන්නේ නැහ.
avijjā 때문에 이 ‘saṃ’의 모임이 — 마음에 대해서든 몸에 대해서든 이 모인 세상에 대해서든 — 알맹이 있다는 결론에 있는 동안을 avijjā paccayā saṅkhārā라고 합니다. avijjā 때문에 알맹이 있다는 결론이 옵니다. 무엇이 알맹이 있다는 결론에 있는 동안 그는 아무리 지치고 수고해도 그 수고를 알아차리지 못합니다. 그것을 즐거움으로 여기고 saṅkhāra를 즐거움으로 여기며 일하기 시작합니다. 알맹이 있음, 곧 사랑스럽고 마음에 드는 것이 즐겁다는 diṭṭhi 때문에 마음과 몸과 말로 다음 일들을 하기 시작하면, 그것을 avijjā paccayā saṅkhārā가 생긴다고 합니다. ‘avijjā paccayā saṅkhārā’라는 말을 했다고 그 dhamma가 이해되지는 않습니다.
දැන් තේරෙනවා. අවිද්යා පත්තට් සංඛාර වෙන්නේ මොන රටාවල අනුව අවිද්යාව නිසා මේ ලෝකේ සාරයි කියන නිගමනයක් දෘෂ්ටියකට බැහැගන්න. මේ සංසාරයි කියන දෘෂ්ටිය ඉන්නවා. ඔහු එතන සංසාරය. ඔන්න සංසාරය තියෙන්නේ. ඔය සාරයි කියන දෘෂ්ටියෙන් සාරයි කිව්ව කොටසේ යථාර්ථය දකිනවා අනිච්ච වශයෙන්, දුක්ඛ වශයෙන්, අනත්ත වශයෙන්. ඔය සාරයි කියන ඒවා අනිච්චයි කියලා දකිනවා, දුක්ඛයි කියලා දකිනවා අනත්තයි කියලා දකිනවා.
이제 이해됩니다. avijjā paccayā saṅkhārā가 어떤 틀로 일어나는지. avijjā 때문에 이 세상이 알맹이 있다는 결론, diṭṭhi에 빠집니다. ‘saṃ이 sāra(알맹이)다’라는 diṭṭhi에 있습니다. 그가 거기 있는 것이 saṃsāra입니다. 거기에 saṃsāra가 있습니다. 그 알맹이 있다는 diṭṭhi로 알맹이 있다고 한 부분의 실상을 anicca로, dukkha로, anatta로 봅니다. 알맹이 있다던 그것들을 anicca라고 보고, dukkha라고 보고, anatta라고 봅니다.
මෙන්න මේක තෝරාගන්න ඕනේ දහම් ඖෂධය ගන්න. අකාරයෝ නෙමෙයි බලන්න. සාරයි කියන යථාර්ථය දකින්න ඕන.
dhamma의 약을 먹으려면 이것을 가려야 합니다. 겉모습을 보지 말고, 알맹이 있다는 것의 실상을 보아야 합니다.
යං ලෝකේ පිය රූපං සත රූපං එතේසාහා උප්පජ්ජමාණා උප්පජ්ජති එත නිවීසවානා නිවීසති. ලෝකේ යම් ප්රිය ස්වභාවයක් ඇත්්ද මධුර ස්වභාවයක් ඇත්්ද මේ තෘෂ්ණාව එහි උපදිනවා ඇහි පවතිනවා. එහෙනම් අපිට තියෙන්නේ මේ තෘෂ්ණාව උපදින තැන පවතින තැන දැකලා. ඒ තෘෂ්ණාව උපදින්න හේතුව දැකලා තෘෂ්ණාව උපදින්න තියෙන හේතුව නිරෝධ කළොත් තෘෂ්ණාව නැති ඵලය නිරෝධ වුනාම තණ්හක්යෝ සබ්බ දුක්ඛං ජිනාතය කියන යථාර්ථයට එන්න.
‘yaṃ loke piyarūpaṃ sātarūpaṃ etthesā taṇhā uppajjamānā uppajjati ettha nivisamānā nivisati.’ 세상에 사랑스러운 성질, 달콤한 성질이 있다면 이 taṇhā는 거기서 생기고 거기에 머뭅니다. 그러니 우리는 이 taṇhā가 생기는 곳, 머무는 곳을 보고, taṇhā가 생기는 원인을 보아, 그 원인을 nirodha하면 taṇhā 없음이라는 결과로 nirodha되어 ‘taṇhakkhayo sabbadukkhaṃ jināti’라는 실상에 이릅니다.
එහම් තණ්හාවයි ක්ෂය කරන්න ඕනේ. තණ්හාව ක්ෂේ කරන්න නම් තණ්හාව බැිලා තියෙන්නේ කොහෙද මොන වැයද මන වඩන රූපවල මන වඩන ශබ්ද මන වඩන ගණධ මන වඩන රස මන වඩන ස්පර්ශ මන වඩන ධර්ම මෙන්න මේ මන වඩන්නා වූ හයකාරයන් අරමුණු තුළ ඒ අය තමයි මේ ප්රිය ස්වභාවයෙන් මධුර ස්වභාවයෙන් හිත බැඳෙන්නේ. මෙන්න දුකට හේතුව තියෙන තැන්. තෘෂ්ණාව හටගන්න තැන්.
그러니 taṇhā를 없애야 합니다. taṇhā를 없애려면 taṇhā가 어디에, 무엇에 묶여 있는지 보아야 합니다. 마음을 끄는 rūpa, 마음을 끄는 sadda, 마음을 끄는 gandha, 마음을 끄는 rasa, 마음을 끄는 phassa, 마음을 끄는 dhamma, 이 마음을 끄는 여섯 가지 대상 안에서 사랑스러운 성질, 달콤한 성질에 마음이 묶입니다. 여기가 dukkha의 원인이 있는 곳, taṇhā가 생기는 곳입니다.
මෙන්න මේක දකින්න ඕනේ. කවදා හරි මෙන්න මේක අසාර කියලා දැක්ක නම්. කිසිම පුද්ගලයෙකුට මේ දහම් ඖෂධය නැවැටින පුද්ගලයෙකුට තමන්ට හෝ ටිකක් සාමාන්ය හිතුවිල්ලි එකන් හිතලා හෝ ප්රියයි මනාපයි කියන ඒවා අසාරයි කියලා දකින්න බැහ. මෙන්න මේසා ආර්ය භාර්ගය අනුගමනය නොකරන කෙනෙකුට ප්රියමනාපයෝ වසාරයි කියලා දකින ක්රමයක් නැති නිසා ආර්ය මාර්ගයක් වැඩෙන්න විදිහක් නෑහ ඒ අයට.
이것을 보아야 합니다. 언젠가 이것이 알맹이 없다고 보았다면 말입니다. 이 dhamma의 약이 닿지 않은 사람은 누구도, 스스로든 보통 생각으로 헤아려서든, 사랑스럽고 마음에 드는 것들이 알맹이 없다고 볼 수 없습니다. ariya magga를 따르지 않는 이에게는 사랑스럽고 마음에 드는 것이 알맹이 없다고 보는 방법이 없으므로, 그들에게는 ariya magga가 자랄 길이 없습니다.
ප්රියමනාපය වසාරයි කියන එකම ක්රමයක් තියෙනවා මොකක්ද ඔය ප්රියයි මනාපයි යහපතයි කියලා හිතා ඉන්නවා අනිච්චද නිච්චද බලන්න යමක් අනිච්ච නම් ඒක දුකද සැපද කියලා බලන්න යමක් අනිච්ච නම් දුක නම් ඒක අත්තද අනත්තද කියලා නිගමනය කරන්න ඔන්න විග්රහය
사랑스럽고 마음에 드는 것이 알맹이 없다고 보는 유일한 방법이 있습니다. 무엇입니까? 사랑스럽고 마음에 들고 좋다고 여기는 것이 anicca인지 nicca인지 보십시오. 무엇이 anicca라면 그것이 dukkha인지 sukha인지 보십시오. 무엇이 anicca이고 dukkha라면 그것이 atta인지 anatta인지 결론 내리십시오. 이것이 풀이입니다.
දැන් අපි බලාගෙන යන්න ඕනේ. යද අනිච්චං තංදුක්ඛං කියලා විග්රහ කරලා තියෙනවා මේ දහම ඖෂධ යමක් අනිත්ය නම් ඒක දුකයි කියලා සිංහල උත්තර දෙනවා. භාරිති යනවා. යමක් ස්ථිර නැත්නම් ඒක දුකයි. ඔහොම උත්තරයක් දෙනවා.
이제 우리는 살펴 가야 합니다. 이 dhamma의 약에 ‘yad aniccaṃ taṃ dukkhaṃ’이라고 풀이되어 있는데, 싱할라어로는 ‘무엇이 anicca라면 그것은 괴롭다’, ‘무엇이 영원하지 않다면 그것은 괴롭다’고 답합니다. 그렇게 답합니다.
යමක් කිව්වහම මේ ලෝකේ අර ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය විතරයක් නෙමෙයි අත්රිය අමදුර ස්වභාවය අහුවෙලා නැ. ප්රිය ස්වභාව මධුර ස්වභාව එකක් නම්. ඒ වතා ගැතිලා තියෙන්නේ. අක්රිය අමදුර ස්වභාවද ගානක්. දහස් ගාණක් අපේ අමර ස්වභාවයන්ගෙන් වට කරපු එකක් තමයි ප්රිය මධුර එක
‘무엇’이라고 하면 이 세상의 사랑스러운 성질, 달콤한 성질만이 아니라 사랑스럽지 않고 달지 않은 성질도 걸리지 않습니까? 사랑스럽고 달콤한 것이 하나라면, 그것을 둘러싼 사랑스럽지 않고 달지 않은 것은 몇 개입니까? 수천의 달지 않은 것들이 둘러싼 것이 사랑스럽고 달콤한 하나입니다.
මන වඩන රූපයක් හදාගන්න එයා ඒ සඳහා වෙන සියලුම මහන්සිය අප්රියයි අමතුරයි. හැබැයි මනවදන රූපය කියලා තිබෙන මායාවට වැටීම වසඟ වීම නිසා අර වෙහෙස දුකක් හිරෙන්නේ නැති එකමයි තියෙන්නේ. නමුත් විදෙලා තියෙන්නේ. අප්රිය අමදුර දුකක් වො.
마음을 끄는 모습 하나를 만들려면, 그것을 위해 드는 모든 수고는 사랑스럽지 않고 달지 않습니다. 그러나 마음을 끄는 모습이라는 환영에 빠져 휘둘리기 때문에 그 수고가 괴롭게 느껴지지 않을 뿐입니다. 그러나 겪은 것은 사랑스럽지 않고 달지 않은 괴로움입니다.
එතකොට අපි දකිනවා. මොකක්ද? එහෙනම් මේ ප්රියයි මධුරයි කියන යමක් ඇටනම්. අපි අන්න ඒකේ යදාර්ථය දකින්න ඕනේ. ඒ ප්රිය මධුර නෑහ කියලා කිව්වොත් එහෙම ධර්මයට විරුද්ධයි. ඒ පේන නිසා කියනවා ආශ්වාදය ආශ්වාදය හැටියටම දකින්න. නැතුව ඒක අහ කරලා බලන්න බැහැ. පැවැටද වෙනවා එතකොට ලෝක සත්යයට බොරු කිව්වා වෙනවා. බොරුවෙන් ඇත්ත කරගන්න බැහ. ඇත්තොම පෙන්නන්න ඕනේ. ඒකේ යථාර්ථයම දක්වන්න ඕනේ.
그러면 우리는 봅니다. 무엇입니까? 사랑스럽고 달콤하다는 것이 있다면 우리는 그 실상을 보아야 합니다. 그 사랑스럽고 달콤한 것이 없다고 하면 dhamma에 어긋납니다. 그것이 보이니 assāda를 assāda 그대로 보라고 합니다. 그것을 빼 놓고 볼 수 없습니다. 그러면 세상 중생에게 거짓을 말하는 것이 됩니다. 거짓으로 참을 이룰 수 없습니다. 사실 그대로 보여야 합니다. 그 실상 그대로 드러내야 합니다.
එහෙනම් ප්රිය මධුර එකක් හදාගන්න අප්රියා අමුදුර කීයක් පරිවාහාර කරමින් තියෙනවද ප්රිය මධුර එකමත් මැදි කරගන්න අන්න අපි දකින තියෙන්නේ. ප්රිය මධුරක නෑහැ කියලා අපි නිගමනය කළේ නැහ.
그러니 사랑스럽고 달콤한 것 하나를 만들려고 사랑스럽지 않고 달지 않은 것을 얼마나 거느리며 그 하나를 가운데 두는지, 그것을 우리는 보아야 합니다. 사랑스럽고 달콤한 것이 없다고 결론 내린 것이 아닙니다.
ලස්සැන කියන ප්රිය මධුර එකක් හදාගන්න. මිහිරි හඬ කියන එකක් හදාගන්න. මිහිරි ගන්ධය නැමති එකක් හදාගන්න. මිහිරි රසය නැමති එකක් හදාගන්න. මිහිරි ස්පර්ශය නැවති එකක් හදාගන්න. අපි කොච්චර දුක් විඳිනවද? අන්න එක පැත්තක් දකින්න ඕනේ. ඒවා නිකන් ලැබෙන්නේ නෑ. අහම්බෙන් පහළ වෙන්නේ නෑ.
아름다움이라는 사랑스럽고 달콤한 것 하나를 만들려고, 달콤한 소리 하나를, 달콤한 향 하나를, 달콤한 맛 하나를, 달콤한 감촉 하나를 만들려고 우리는 얼마나 괴로움을 겪습니까? 그 한 면을 보아야 합니다. 그것들은 그냥 얻어지지 않습니다. 우연히 나타나지 않습니다.
මොකක් නිසාද? ඔය ලස්සන කියන, සුවඳ කියන, රස කියන ඒ වගේම මේ රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, පොට්ඨබ්බ ධර්ම කියන මේ මන වරන්න යමක් හැතනම් ඔය තුළ කියනවා නම් ඔය මන වඩන ස්වභාවය කුමක බැඳිලද? තැවරිලද තියෙන්නේ? මෙන්න මේ ධර්මානුකූලව බලන්න ඕනේ.
무엇 때문입니까? 그 아름다움이라는, 향기라는, 맛이라는, 또 rūpa, sadda, gandha, rasa, phoṭṭhabba, dhamma라는 마음을 끄는 것이 있다면, 그 마음 끄는 성질은 무엇에 묶이고 무엇에 발려 있습니까? 이것을 dhamma에 맞게 보아야 합니다.
දැන් කය ලස්සනයි කියනවා. ලස්සන කයක් හදාගන්න උත්සාහ කරනවා. දැන් ලස්සනයි කියන එක බැඳිලා තිබුනේ. මොනවයද කියලා බලන්න අන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ ක්රමයක් දුන්නා. හොයාගන්න.
몸이 아름답다고 합니다. 아름다운 몸을 만들려고 애씁니다. 그 아름다움이 무엇에 묶여 있었는지 보라고 붓다께서 찾는 방법을 주셨습니다.
දැන් හිත බැඳෙන එකක් තියෙනවා ලස්සන ලස්සන කයක්. දැන් ඕකේ ඇත්ත නැත්ත බලන්න ලස්සන නෑහ කියලා කිව්වේ නැහැ බුදුරජාණන් වහන්සේ. එහෙම එකක් තියෙනවා. එහෙම එකක් විද්යාමානවා. විද්යාමානය වෙන නිසා තමයි ලෝක සත්ත්වය පිය බදුල වශයෙන් කිය බැඳෙන්නේ. ඒක නැගිවොත් එහෙම බොරුවක්. අන්න ඒක තමයි දුකට හේතුව. ලස්සන රූපයක් දුකට හේතුවක් කරගත්තා.
마음이 묶이는 것, 아름다운 몸이 있습니다. 그것의 참과 거짓을 볼 때 붓다께서는 아름다움이 없다고 하지 않으셨습니다. 그런 것이 있습니다. 그런 것이 드러납니다. 드러나기에 세상 중생이 사랑스럽고 달콤한 것으로 여겨 묶입니다. 그것을 없다고 하면 거짓입니다. 그것이 dukkha의 원인입니다. 아름다운 모습을 dukkha의 원인으로 삼은 것입니다.
දැන් ලස්සන රූපය විග්රහ කරලා බලන්න එතකොට ඇත්ත පෙනිය. කොහොමද බලන්නේ? ඔය හොඳට ලස්සන කියන පුද්ගලයෙක් අරගෙන කොච්චර හිත බැඳෙනවද කියලා බලන්න කොච්චර සුන්දර කොච්චර ලස්සනද කොච්චර ආශ්වා ජනකද ඇසුරු කරන්න ලැබුණාම කොච්චර හොඳද නානා ප්රකාර අදහස් බැඳෙනවා.
아름다운 모습을 풀어 보십시오. 그러면 사실이 보입니다. 어떻게 봅니까? 아주 아름답다는 사람을 하나 두고, 마음이 얼마나 묶이는지 보십시오. 얼마나 고운지, 얼마나 아름다운지, 얼마나 즐거움을 일으키는지, 가까이할 수 있다면 얼마나 좋을지, 온갖 생각이 묶입니다.
එතකොට ලස්සන කිව්වේ මොකක්ද ගියා පොඩ්ඩක් බලන්න කොහෙද තියෙන්නේ කියලා බලන්න ගලවන්න කෙස් ටිකත් අයින් කරන්න ලොම් ටිකත් අයින් කරන්න නියපතු ටිකත් අයින් කරන්න බැ ටිකත් අයින් කරන්න කනත් අයින් කරන්න නහරත් අයින් කරන්න ඇතත් අයින් කරන්න ඇට විදුත් අයින් කරන්න කෑලි 32කට අයින් කරලා තව එකක් තිබුනේ ලස්සන කියිගත් අයින් කරන්න බලන්න තියෙනවද කියලා
그러면 아름답다는 것이 무엇이었는지, 어디 있는지 좀 보십시오. 떼어 내 보십시오. 머리털도 떼어 내고, 몸털도 떼어 내고, 손발톱도 떼어 내고, 이도 떼어 내고, 살갗도 떼어 내고, 힘줄도 떼어 내고, 살도 떼어 내고, 뼈와 골수도 떼어 내어 서른두 조각으로 나눈 뒤, 아름다움이라는 또 하나가 있었는지 그것도 떼어 내 보십시오.
ලස්සන එක වෙදලා බෙලා කෑලි 3කට අයින් කළා. දැන් ලස්සන කිය එකක් තිබුණා අපි වෙනිය ඒක ඒකත් අයින් කරන්න බැලු හැම කෝ ඒක කොහෙ තියෙන්නේ? දැන් 33 වෙනි එක අයින් කරන්න විදිහක් නැහැ. 32 අයින් කරනට ඉවරයි. පස්සන කියන විදින්නේ අර 32ේ සුභ අසුභ 32ක එකතුවකින් ලස්සන කියන එකක් මතු වුණා.
아름다운 것을 갈라 서른두 조각으로 떼어 냈습니다. 아름다움이라는 것이 있었으니 그것도 떼어 내려 하면, 그것은 어디 있습니까? 서른셋째를 떼어 낼 길이 없습니다. 서른둘을 떼어 내면 끝입니다. 아름다움이라고 느낀 것은 그 서른둘의, subha·asubha 서른둘의 모임에서 드러난 것입니다.
එහෙනම් ලස්සන කියා දව්වයක් වස්තුවක් ලෝකේ වෙනම තිබුනේ නැහ. මොනවා ඇති වුනේ. අර අසුභිගම අපි නවලා ඒ අසුභම තමා එක විදිහට පිහිටියේ. ඒකෙන්ම උපමට්ටම තමයි ලස්සන කිව්වේ. ඒ අය හැඩිය තමයි හැඩ තලේ කිව්වේ. එහෙනම් කුණු කොටස් තීට්ඨයක හැඩ තලේ දැකලා එනම් හරි හැඩයි. හරි හැඩ පුරුෂයා හරි හැඩ ඉස්ත්රය කිව්. අර කෑලි තී් එකමයි එක වෙතේ හැඩ ගහලා තිබි. ඒකෙන්ම උපමට්ටම තමයි හරි පාටයි. හරි පෙනුමයි. ඒ කෑල්ලිකමයි.
그러니 아름다움이라는 물질이 세상에 따로 있지 않았습니다. 무엇이 생겼습니까? 그 asubha를 접어 그 asubha가 한 모양으로 자리 잡았을 뿐입니다. 그것의 겉면을 아름답다고 했습니다. 그 모양을 맵시라고 했습니다. 썩는 조각 서른둘의 맵시를 보고 ‘아주 곱다, 아주 고운 남자, 아주 고운 여자’라고 했습니다. 그 서른두 조각이 한 덩어리로 모양을 이룬 것입니다. 그것의 겉면이 ‘빛깔이 좋다, 보기 좋다’는 것입니다. 그 조각들뿐입니다.
ඔය කෑල් ටික ඇරෙන්න තව ලස්සන කියලා එකක් ලෝකේ තිබුනේ නැහැ මෙන්න ඇත්තක්. බොරුවෙන් හැදැටි නැහ. ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් බලන්න දුන්නා. මෙන්න බලනකොට පෙන්නවා ලස්සන කියන්නේ ආදීනව මැද්දෙන් ආදීනව තුළින් ඔපනැන්වෙලා තිබිච්ච මායා දර්ශනයක් ඇරෙන්න තව දෙයක් ලස්සන කියලා අපිට අල්ලන්න එකක් තිබුනේ නැ. ලස්සන අල්ලගන්න ගියොත් අල්ලගන්න සිද්ධ වෙන්නේ අර කෑලි 32
그 조각들 말고 아름다움이라는 다른 것은 세상에 없었습니다. 이것이 사실입니다. 거짓으로 만든 것이 아닙니다. 있는 그대로 보게 해 주셨습니다. 보면 보입니다. 아름다움이란 ādīnava 한가운데서, ādīnava를 통해 윤이 나 있던 환영일 뿐, 아름다움이라고 잡을 만한 다른 것은 없었습니다. 아름다움을 잡으려 하면 잡게 되는 것은 그 서른두 조각입니다.
අන්න අපි දකින්න ඕනේ එකක්.
이것이 우리가 보아야 할 것입니다.
මේ තැනැත්තා ලැබුනේ නැත්නම් මේ තැනැත්තේ ලැබුනේ නැත්නම් මගේ ජීවිතයත් පට පාක එකේ ඉන්න තරුණයකුට හෝ තරුණෙකුට කියනවා. දැන් ඕනෑමද ඕනෑමයි නැත්නම් වහවනවා. මැරෙනවා. මට එපාන නැහ ජීවත් වෙලා වැඩකුත් නැහැ. පොඩ්ඩක් හිටපන්කෝ. ඔව මොකක්ද ලානේ බලනකොට රන් කඳක් ඔයාගේ අර මනුස්සයා අර පේමිය අර වෙච්චරියෙත් ඔහොම උත්තරයක් දෙනවා. ඔය රන් කඳම උඹලාට ආපුව දෙනවා. මම පුළ සුළු දෙයක් කරනවා ඉස්සෙල්ලා බරකිල්ලා බලප.
‘이 사람을 얻지 못하면 내 삶은 끝장이다’ 하는 젊은 남자나 젊은 여자에게 묻습니다. ‘그렇게 원하는가?’ ‘원합니다. 아니면 독을 먹고 죽겠습니다. 살 이유가 없습니다.’ ‘잠깐 기다려 봐라. 그래, 네 그 사람이 무슨 금덩이라도 되느냐?’ 사랑에 빠진 이는 그렇다고 대답합니다. ‘그 금덩이를 너에게 그대로 돌려주겠다. 내가 작은 일 하나만 하겠다. 먼저 무게를 달아 보아라.’
කිලෝ 4යි කිලෝ 50යි මිච්චරයි ගාන කියලා ගාන තියෙනවා. එක කිලෝ බාත්රයක්වත් අයින් කරන්න දෙන්නේ. ගත්තා ඇසිට් ටිකක් හිච්චෙන අම්ලයක් ඇතිලවා මූණි අතුරලා ඕහ අරන් පලයක්
‘몇 킬로, 50킬로, 이만큼이다’ 하고 무게가 나옵니다. ‘1킬로그램도 덜어 내지 않겠다.’ 그리고 타는 듯한 산을 조금 가져와 얼굴에 바르고 ‘이제 가져가라’ 합니다.
දැන් කනින්ක දැන් මුණන් දිහා බල මලයක් ආවා වගේ මලයක් වම පිදලා. දැන් මොකද කරන්නේ?
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ිලා බලපාම සංකඳ බැලු බරුවෝ නේද සංඛාර එහෙම තියෙනේ අරම පලයන්න දැන් ගෙනනියයි.
‘달아 보면 무게는 그대로가 아니냐, 그대로 있으니 이제 데려가라.’
දැන් මෙච්චර කාර සංකීර නිගමනේ දුන්නේ මොකක් නිසාද? අර හංකඩේ තිබිච්ච මූණේ හංකඩේ තිබ්ච්ච ඔපට්ල පැහයක් නිසා. එහෙනම් ඒක මොකේද තිබුනේ? අර හංකඩේමයි.
그토록 굳은 결심을 한 것은 무엇 때문이었습니까? 얼굴 살갗에 있던 윤기 때문입니다. 그러면 그것은 어디에 있었습니까? 바로 그 살갗에.
අන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්නා දුන්නේ මෙන්න මේ ක්රමයට බලන්න. මේ මිනිහා රැවටිලද නැද්ද ඉන්නේ? මේ ලස්සන කියන්නේ රැවටීම කරේ ඇත්තකටද? මෙන්න මේක බලන්න. ඔය ලස්සන කියන එකෙන් කවටලා වට කරලා තිබුනේ කුණුගොරක්ද? හොඳ එකක්ද? හොඳේ එකක් කියලා හැඟිව්වේ මොකක්ද? ඔන්න මායා දර්ශනයට මත් වුනහම පුද්ගලයාට පේන හැටි.
붓다께서 보여 주신 것은 이 방법으로 보라는 것입니다. 이 사람은 속고 있지 않습니까? 이 아름다움이라는 것이 사실을 속인 것이 아닙니까? 이것을 보십시오. 그 아름다움으로 감싸 둘러 둔 것이 썩은 덩어리입니까, 좋은 것입니까? 좋은 것이라고 느끼게 한 것은 무엇입니까? 환영에 취하면 사람에게 이렇게 보입니다.
එහෙනම් ඒ පුද්ගලයාලා ඊට පස්සේ උස්සගෙන ගිහිල්ලා මොකක්ද බලාපොරොත්තු වෙන්නේ? එයාට මොනවා කිව්වත් දන්නේ නැහැ. ඒ ලස්සන කියන මායාවෙන් අර තිවච ආදීන ඔක්කොම වහල ගෙන තියෙන්නේ මොකක්ද උදේ ඉනාට රෑ වනකන් කුණු පිට කරන කුණු කඳා. දැන් මොකද කරන්නේ? නාන්ද උද්ධ වෙන්නද මෙන්න සබන් දෙනවා. උදේ ඉඳන් රෑපිට නම් ගඳ පිට කරන කුණු කඳා. හෝදා ගන්න ආ මේ සුවඳට උලාගන්න ඒකත් ගිහින් තියෙනවා අමතර උලා ගත්තටම එබලබලා ඔයා හරි සුවඳයි.
그러면 그 사람은 그 뒤 데려가서 무엇을 바랍니까? 그에게 무슨 말을 해도 알아듣지 못합니다. 그 아름다움이라는 환영으로 그 ādīnava를 모두 덮어 둔 것은 무엇입니까? 아침부터 밤까지 더러운 것을 내보내는 썩은 몸뚱이입니다. 이제 어떻게 합니까? 씻어 깨끗해지라고 비누를 줍니다. 아침부터 밤까지 냄새를 내보내는 썩은 몸뚱이를 씻게 하고, 향을 바르라고 줍니다. 그것도 다른 데서 가져온 것을 덧바른 것인데, 바르자마자 ‘아주 향기롭다’고 합니다.
දැන් අපි උඩ මයාගේ කොච්චර හවට්ටාගෙනද පිංක ගාපු සුදේ පැට උලා බැ උලා බැලුවන නම් ෙ ඒ සුවඳක් දෙන්නේ. මේ සැනන්ට් එක හරි සුවඳ දයිනේ කියන්න නැතුව ඒක ඇඟේ ගාලා බලලා ඔයා සෝන් තයිනේ කියලා. ඇත්ත මොකක්ද
우리는 그 위에서 얼마나 속고 있습니까? 분을 발라 보면 향기가 나니까요. ‘이 향수가 아주 향기롭다’고 하지 않고, 몸에 발라 보고 ‘너 아주 향기롭다’고 합니다. 사실은 무엇입니까?
අන්න කල්පනා කරලා ගන්න මේ ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් බලන්න බුදු ගණ කියන්නේ පොතේ තියෙන එක නෙමෙයි විග්රහ කරගන්න ඕන. විග්රහ කරලා ඇත්ත දකින්න ඕනේ. මෙන්න මෙහෙම දකිනකොට අපිට පෙන කොච්චර මාලයාවකට කැවටිලද මේ ඉන්නේ.
생각해서 이 사실을 있는 그대로 보십시오. 붓다의 가르침은 책에 있는 것이 아니라 풀어 보아야 하는 것입니다. 풀어서 사실을 보아야 합니다. 이렇게 보면 우리가 얼마나 큰 환영에 속아 있는지 보입니다.
ඇදතිය ඇඟි ඇඟට නම් මේක හරියන්නේ නැහැ. මෙන්න මේ ඇඳු නම් මගේට හොඳට මැච්වා. එහෙම කියලා මොකද කරන්නේ? ඇඟට ගැලපෙන ඇඳුම කියලා ඇඳුමක් අරගන්න අර ඇඳුරුව ටික ඇඳුම වැහිලා ගියාට පස්සේ දැන් අඳුට නම් ඔයාට ලක්වනවා. දැන් ඇම ඇඳුමේ ලස්සනද බැලුවේ පුද්ගලයාට ආරෝපණය වෙලා පුද්ගලයා ලස්සන හිතාගත්තා. අන්න ඇඳුවෙන් ඔපනම් ගත්තා කනරාපර වලින් ඔප නම් ගත්තා, සුවද ගහගත්තා, වග්නය ගාගත්තා, ඇඩ ගහගත්තා පිටිින් වල ලවුල් අරගත්ත ඒකට දැන් ඉතින් අපි රැවටිලා මෙයා හරි ලස්සනයි කියලා බැසිකිගමනයක.
‘이 옷은 내 몸에 맞지 않는다. 이 옷이 나에게 잘 어울린다.’ 그렇게 말하며 어떻게 합니까? 몸에 맞는 옷을 사서 그 흉한 곳들을 옷으로 가리고 나면, 이제 그 옷 덕에 사람이 돋보입니다. 옷의 아름다움을 보았는데 그것이 사람에게 덧입혀져 사람이 아름답다고 여겼습니다. 옷으로 윤을 내고, 장신구로 윤을 내고, 향을 뿌리고, 화장을 하고, 맵시를 내고, 분을 발랐습니다. 그것에 우리는 속아 ‘이 사람 아주 아름답다’는 결론에 빠졌습니다.
දැන් මේ අපි ඉතින් අපි රවට්ටා ගත්තා. ඇත්ත ඔතන නැහ. මෙන්න ලස්සන කියන මායාව මායාවක් හැටියට බලන්න. ඉන්ද්රාලයක් වාගේ ලෝක සත්වයා රවට්ටනවා.
이렇게 우리는 스스로를 속였습니다. 사실은 거기 없습니다. 아름다움이라는 환영을 환영으로 보십시오. 그것은 마술처럼 세상 중생을 속입니다.
මොනවද ලෝක සත්යයා අල්ලා දාන්නේ මොකේට ඔය කුණුගොඩට ඒ කුණුගොල ගත්ත තැන් පටන් ලස්සන මුවා වෙල ලස්සනට රැවටිලා ඒක ගත්ත තැන් පටන් ඔහු මොකක්ද කරන්නේ? අරන් තියෙන්නේ මොකක්ද? ගඳ ගහන එකක් ඒ නිසා හෝදන්න ඕනේ. ජරාව වෙන එකක් ඒ නිසා සුද්ධ කරන්න ඕනේ දිලා පත් වෙන එකක් කන්න දුන්න නැහ නම් පෝෂණය කරන ඒ නිසා අවශ්යම දීලා පෝෂණය කරන්න ඕනේ. ලෙඩ හැදෙන එකක් ඒ නිසා බෙහෙත් දෙන්න ඕනේ. ඔක්කොම කරලා දුන්නා සදාගෙන හිටියත් අර මායාව ගෙවිලා යනවා. කුණුගොඩ ඊට පස්සේ කරගහගන්න ඕනේ. දැන් නීතියට අහු වෙලා. ෑයන්ට අහුවෙලා. වෙන බාහිර හිටවත්කමට අහුවෙලා. මොනවා කරන්නද ලස්සන හින්දා ඒ කාලේ ගත්තා මම ගියා. දැන් බලපු අවුරු පහද ගියේ දැන් ඒක අගේ හැටි මේක හැටි. අනේ වෙච්ච දෙයක්. දැන් මොනවා කරන්නද නීතිය අර පැත්තෙන් හිර කරලා තියෙනවා හොඳට යුක්ති ධර්මය කියලා එකක් ඒ පැත්තෙන් හිර කරලා හොඳට ශිෂ්ඨාචාරය කියලා එකක් ඒ පැත්තෙන් හිර කරලා හොඳට දැන් ශිෂ්ඨාචාරය නිසා නීතිය නිසා අරකන් ධර්මය නිසා ඉන්නවා මිසා ලස්සන හින්දා ඉන්නවද නැන් ලස්සන තමයි කොටු කරලා දුන්නේ. කොටු කරගන්නකන් ලස්සන තිබුණා. කොටු කරලා දුන්නට පස්සේ ඒක ගියා.
세상 중생을 어디에 붙잡아 넣습니까? 그 썩은 덩어리에. 그 썩은 덩어리를 받아들인 때부터, 아름다움에 가려 아름다움에 속아 그것을 받아들인 때부터 그는 무엇을 합니까? 받아들인 것은 무엇입니까? 냄새 나는 것이니 씻어 주어야 합니다. 늙어 가는 것이니 손질해야 합니다. 배고파하는 것이니 먹을 것을 주어 길러야 합니다. 병드는 것이니 약을 주어야 합니다. 모든 것을 다 해 주며 가꾸어도 그 환영은 닳아 없어집니다. 그 뒤로는 그 썩은 덩어리를 짊어지고 가야 합니다. 이제 법에 걸렸습니다. 친척들에게 걸렸습니다. 바깥의 체면에 걸렸습니다. ‘어쩌겠는가, 아름다워서 그때 받아들였는데, 다섯 해쯤 지나니 이 꼴이다. 아이고, 일이 이렇게 되었다.’ 이제 어쩌겠습니까? 법이 저쪽에서 꽉 묶고 있고, 도리라는 것이 이쪽에서 꽉 묶고, 예절이라는 것이 또 꽉 묶고 있습니다. 이제 예절 때문에, 법 때문에, 도리 때문에 함께 사는 것이지 아름다움 때문에 사는 것이 아닙니다. 가둔 것은 아름다움이었습니다. 가둘 때까지는 아름다움이 있었습니다. 가두고 나니 그것은 사라졌습니다.
එහෙනම් ලස්සන කියන්නේ හීනෙන් ගෑ සුවඳක් ඔයාගේ දකින්න කිව්වේ ඕකයි. අන්න මේ ලෝක අපි මායාව දකින්න ඕන. මෙන්න දුකට හේතුව දුකට හේතුව සාරද අසාරද කියලා බලන්න දුකට හේතුව කියන ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය අපි මොනවද කොටු කරන්නේ ආහාර වූ දුක්ගොඩකට කොටු කරලා ලබනවා ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය නැති මායාව
그러니 아름다움이란 꿈속에서 바른 향과 같다는 것, 보라고 한 것이 이것입니다. 이 세상의 환영을 보아야 합니다. 이것이 dukkha의 원인입니다. dukkha의 원인이 알맹이 있는지 없는지 보십시오. dukkha의 원인인 사랑스러운 성질, 달콤한 성질로 우리는 무엇에 갇힙니까? 사랑스럽지 않은 괴로움 덩어리에 갇히고, 얻는 것은 사랑스럽고 달콤한 성질 없는 환영입니다.
එහෙනම් මායාවේ තිබෙන ස්වභාවය එකක් නම් ආශ්වාද එකක් නම් ආදීනවදක් වට කරලා තියෙනවා. ඔය ආදීනවද සිහි කරන්න පටන් ගත්තා නම් අන්න වහදාපු මත්තන් බීදුරු වගේ දකින්න. මෙත්තන්න වලා ආවාදය තියෙනවා වහදාපක බොන්න. ආශ්වාද මායාව තියෙනවා. ආවාද මායාවට කැවටිලා අය දුක අරගහන්නේ නැහ. අන්න ඥානවතක.
그러니 환영의 성질이 하나라면, assāda가 하나라면, 그것을 둘러싼 ādīnava는 수천입니다. 그 ādīnava를 떠올리기 시작하면 독을 탄 술잔처럼 보입니다. 술에는 즐거움이 있지만 독을 탄 것을 마십니까? 즐거움의 환영은 있습니다. 그러나 즐거움의 환영에 속아 괴로움을 붙잡지 않는 이, 그가 지혜로운 이입니다.
එහ කවුරුවත් කිව්වේ නැහැ මේක එපා කියලා දැන්. දැන් බුදුහම නිගරු කරලා හරි යනවද? බුද්ධහම දුක පෙන්නවා ආගමක් කියලා නැ බුද්ධ දහම දුකට හේතුවක් පෙන්නපු ආගමක්. දුක විතරක් පෙන්නුවෙන්නේ. දුක නිරෝධ කරන එකත් පෙන්නපු එකක්. දුක නිරෝධ මාර්ගයක් පෙන්නපු එකක්. එහෙනම් බුදු දහම කොච්චර සන්සා බුදු දහම දුක පෙන්නාගමක් කිව්වොත් යථාපය දන්න නැති අය කියන කතාවක් වෙනවා.
아무도 ‘이것을 버려라’고 억지로 말하지 않았습니다. 그런데 붓다의 가르침을 깎아내리며 가겠습니까? 붓다의 가르침은 괴로움을 보여 주는 가르침이 아닙니다. 괴로움의 원인을 보여 준 가르침입니다. 괴로움만 보여 준 것이 아닙니다. 괴로움의 nirodha도 보여 주었습니다. 괴로움의 nirodha에 이르는 길도 보여 주었습니다. 그러니 붓다의 가르침이 괴로움을 보여 주는 가르침이라고 하면, 실상을 모르는 이들의 이야기가 됩니다.
මෙන්න අපි දකින්න ඕන තැන. එහෙනම් මේ එක දෙයක් මේ අරගත්තා. හරිම සුවඳයි. හරි ප්රණීත සුවඳක් දෙන පත් වෙන් ගාන. අපිට ගෙනක් දෙනවා. දැන් ගෙනක් දුනාට පස්සේ අපි කියනවා. ආ පොඩ්ඩක් ඕක කැරලා තියකෝ. හුඟක් සුවද හුඟක් වටිනවද කීයක් දීලා කෑවක් ගාන්න එබ අහවල් හෝට හරිම රහයි හරිම සුවඳයි කෑම එහෙනම් ඒකෙන් කෑන එකක් අරා වරෙන්ක තිබ්බා. වරුවක් තියලා අර ඉන්නේ නැහැ ගලින්ක බලන්න අරක
여기가 우리가 보아야 할 곳입니다. 그러니 한 가지를 들어 봅시다. 아주 향기롭고 아주 맛난 향을 내는 밥 한 접시를 가져다줍니다. 그러면 우리는 말합니다. ‘아, 그것을 잠깐 덮어 두게. 아주 향기롭고 아주 값지네. 얼마 주었나? 어느 식당 것인가? 아주 맛있고 향기로운 음식이군.’ 그래서 먹지 않고 반나절 두었습니다. 반나절 두었다가 열어 보십시오.
ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවයෝ අප පා පිල්ලු කරද ගහනවා මේකත පිල්ලු වෙලා. එහෙනම් අර බත් ගාන තිබිච්ච රොඩ දැන් එපා වෙලා. එහෙන පිල්ලු ගහව බත් ගාන කිරිලා බැලුවොත් එහෙම කිලෝ එකක් නැති වෙන කිව්ව එකම තියෙනවා. හැබැයි ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය ඒක අතුරු දහන් වෙලා.
사랑스러운 성질, 달콤한 성질은 사라지고 구더기가 꿇어 있습니다. 그러니 그 밥 접시가 이제 싫어졌습니다. 구더기 낀 밥 접시를 달아 보면 무게는 그대로입니다. 그러나 사랑스러운 성질, 달콤한 성질은 사라져 버렸습니다.
එහෙනම් ගෑවිලා තිබිච්ච ප්රිය ස්වභාවයක් මධුර ස්වභාවයක් තිබුණා ඒ තුළ ඒක අල්ලගන්නකන් ඒක බුක්ති ඉඳිනකන් විතරයි ඒ මාති. අල්ලගත්තට පස්සේ බුක්ති ඉඳනට පස්සේ ප්රිය ස්වභාවයෙන් මධුර ස්වභාවයෙන් අල්ලගෙන තියෙන්නේ මොකක්ද? වැඩ කරන නැති නිස්සාර ගොඩක්. අ නිස්වාර ගොඩකට කොටු කරන්න දාලාට තිබවිච්ච මාරාව තමයි අර සුවඳ කිව්වේ.
그러니 발려 있던 사랑스러운 성질, 달콤한 성질이 그 안에 있었습니다. 그것을 붙잡을 때까지, 누릴 때까지만 그 환영입니다. 붙잡은 뒤, 누린 뒤에 사랑스러운 성질, 달콤한 성질로 붙잡고 있는 것은 무엇입니까? 쓸모없는 알맹이 없는 덩어리입니다. 그 알맹이 없는 덩어리에 가두려고 발라 둔 환영이 그 향기라는 것이었습니다.
අනු ලස්සනය හැටි සුවය හැටි. රසය හැටි. දැන් මෙන්න මේ ආකාරයෙන් මේ හිතට දුකට හේතුව ප්රියේ ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය හැම වෙලාවෙම බැඳිලා තියෙන්නේ, සැඳිලා තියෙන්නේ සත්වයාටු කරන්න. කොටු කරා වෙලාවේ මොකද වෙලා තියෙන්නේ? ේ ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය ගිලිහිලා යනවා. හැබැයි කොටු වෙච්ච එකෙන් මිදෙන්න බැහැ. මේ නිසාම තමයි ලෝක සත්වයා පවට කොටු කරන්නේ.
아름다움도 그렇고, 향기도 그렇고, 맛도 그렇습니다. 이렇게 dukkha의 원인인 사랑스러운 성질, 달콤한 성질은 언제나 중생을 가두려고 묶여 있고 발려 있습니다. 가두었을 때 어떻게 됩니까? 사랑스러운 성질, 달콤한 성질은 벗겨져 나갑니다. 그러나 갇힌 것에서 벗어날 수 없습니다. 바로 이 때문에 세상 중생이 pāpa에 갇힙니다.
අර ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය නිසාම මොන කාලෙන් හරි මම අයිති කරගන්නවා මගේ කරගන්නවා. මම කරගන්නවා. ඒ තත්ත්වයට මම පත් වෙනවා. ඒක මගේ කරගන්නවා. අන්න මායා දර්ශනය සහ තව මුලාවකින් එහාට කියන නිසා මත් කළා. මත් කරලා මොකද කරන්නේ? අයිුතුකමකට අසාධාරණික සත්වයා පෙළඹුවා. අයිුතුකමෙන් අසාධාරණය වකද වෙන්නේ මහා පාපයට කරගහගත්තා. තත්වරයක් තුළ ඇති කරගන්න පාපය ගෙවන්න අවුරුදු කල්ප ගානක් යනවා.
그 사랑스러운 성질, 달콤한 성질 때문에 ‘언젠가 나는 이것을 가지겠다, 내 것으로 하겠다, 그 처지에 이르겠다’ 합니다. 환영과 또 다른 미혹으로 취하게 했습니다. 취하게 하여 어떻게 합니까? 중생을 부당함과 불의로 몰아갔습니다. 부당함과 불의 때문에 큰 pāpa를 짊어졌습니다. 1초 사이에 지은 pāpa를 갚는 데 kappa를 몇 번이나 지나야 합니다.
මට විරුද්ධයි මගේ සේවලාපයට විරුද්ධ එකක්. මේකට විරුද්ධ සටන් කරන එකක්. මට ජීවත් වෙන්න දෙන්න හොඳ නැහ. අහුවෙෙනවා කමරනවා. ගත්තා නිගමන. මම භාර්ය ආවා ගෙනාවා. මම ස්වාමීරක්ය කියලා ගියා. මේ තැනත්ත හෝ මේ තැනත්ත එක පැහැරගන්න හදනවා. හැබැයි හොඳ වැඩක් කරන්නක අහුවෙච්චා කොයි ඉල් දෙනවාකට වහ ටිකක් දෙනවාකට වහ ටිකක්. කනවා පොල්ලකින් මැරෙන්නේ. බස බැසා නිගමන. නිගමනේ දැඩි වුණා නම් මොකද වෙන්නේ?
‘나를 거스르는 것, 내 바람을 거스르는 것이 있다. 이것에 맞서 싸우는 것이 있다. 나를 살게 두지 않는다. 걸리면 죽이겠다.’ 이렇게 결론을 냈습니다. ‘나는 아내를 데려왔다, 나는 남편이라고 갔다. 이 사람 또는 저 사람이 그것을 빼앗으려 한다. 걸리기만 하면 독이라도 주든지 몽둥이로 쳐 죽이겠다.’ 화가 나서 결론을 냈습니다. 결론이 굳어지면 어떻게 됩니까?
සත්වරයයි ගියේ පොල්ලෙන් ගහලා මරන්න ප්රණගාත පාප කර්මය ගෙවන්න කොච්චර කල් තියද කරගත්ත පාපයෙන් හටගත්ත දූසිතාවය ගෙවන්න හතර අපාගත වෙලා කල්ප කාලාන්තරයක් යන්න.
1초 사이에 몽둥이로 쳐 죽이러 갔습니다. pāṇātipāta라는 pāpa kamma를 갚는 데 얼마나 걸립니까? 지은 pāpa로 생긴 더러움을 갚으려면 네 apāya에 떨어져 kappa의 세월을 지나야 합니다.
එහෙනම් තත්ත්වයක් තුළ මායාව අහු කළේ මොකක් නිසාද? අර ප්රිය ස්වභාවයට මධුර ස්වභාවයට විරුද්ධවාට මම ඉඩ දෙන්නේ නැහ. බැස පනගෙන මත් වෙලා අනිත් අසාධාරණයක් කළා. එයා ප්රිය ස්වභාවය මතුර ස්වභාවය හිතේ බැඳිලා හැඳිලා තිබුනේ නැත්නම් ඕක වචින් අර ප්රාණඝාත කෙරෙනවද? කෙරෙන්න හේතුවක්.
그러니 한순간에 환영이 붙잡은 것은 무엇 때문입니까? 그 사랑스러운 성질, 달콤한 성질을 거스르는 것에 ‘나는 자리를 내주지 않겠다’ 하고 화가 나 취해서 다른 불의를 저질렀습니다. 그에게 사랑스러운 성질, 달콤한 성질이 마음에 묶이고 발려 있지 않았다면 그 pāṇātipāta가 저질러지겠습니까? 저질러질 원인이 있겠습니까?
හොරකමක් කෙටෙනවද? සුරාවක් සූදුවක් දුරාචාරයක් බොරුවෙන් හැවටීමක් කෙල්ල මේ මිදවීමක් කරන්න හේතු තියෙනවද දශ අකුසලයන්ම කරන්න තියෙන හේතු ඔක්කොම හැදිලා තියෙන්නේ මොකක්ද ඔන්න ඔය ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය නිසා කරන මත් වීම
도둑질이 저질러지겠습니까? 술, 노름, 그릇된 짓, 거짓으로 속이기, 이간질을 할 원인이 있겠습니까? dasa akusala를 저지를 원인은 모두 무엇으로 생겼습니까? 바로 그 사랑스러운 성질, 달콤한 성질 때문에 생기는 취함입니다.
මෙන්න ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය ප්රිය නෑ මධුර නෑ කියන්නේ නැතුව ඒ ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය නිසා අපිට කොයි තරම් ආදීනව ඇති කරනවද ඒක අපිට කොච්චර අවැල ඇති කරනවද අපිට යහපතක් වෙන්නද ඔය පෙනී සිටින්නේ එහෙනම් අපි රවටන මායාව මෙන්න මේක දකින්න ඕනේ ඇම ගහලා බිලී කුද ඇමට පස්සේ මාළුවා ඇම නිසා ගිලිනවා බිලීකෝ. බිලී කො විතරක් දැමනම් කවදාව ඒගවල් ගහන්නේ නැහැ. බිලී කොක වහලා පිටින් ගහපු ඇම නිසා හැමටා ආස ආවේ ඒකට ගහපු මාළුවන්ට බිලිවක පැටලෙන්න වෙනවා.
사랑스러운 성질, 달콤한 성질을 두고, 사랑스럽지 않다거나 달지 않다고 말하지 않고, 그 사랑스러운 성질, 달콤한 성질 때문에 우리에게 얼마나 ādīnava가 생기는지, 얼마나 해가 생기는지, 우리에게 좋은 것처럼 보이는 것인지, 곧 우리를 속이는 환영을 보아야 합니다. 미끼를 꿴 낚싯바늘을 물고기는 미끼 때문에 삼킵니다. 낚싯바늘만 넣으면 결코 물지 않습니다. 낚싯바늘을 덮고 밖에 꿴 미끼 때문에 탐이 나서 문 물고기들은 낚싯바늘에 걸리게 됩니다.
බැරි වෙලාව හරි මාළුවෙක් දන්නවා නම් එහෙම මාව කොටු කරන බිලී කොක්ක අහලයි මේ ඇම තියෙන්නේ කියලා එහෙම මළුවා කවදාවත් අර ඇම කන්න යන්නේ නැහ. මෙන්න මේ වගේ ලෝකයේ බිළිබාන හැම පහක් තමයි මන වඩන රූප මන වඩන ශබ්ද මන වඩන ගන්ධ මන වඩන හද මන වඩන ස්පර්ශ කියන්නේ කියලා. ඔන්න ඔ යන ඇනගහ දාතින බිළිකුතාව මේ ලෝකේ හැමතම තියෙන්නේ.
혹시 물고기가 ‘나를 가두는 낚싯바늘에 이 미끼가 꿰어 있다’는 것을 안다면, 그 물고기는 결코 그 미끼를 먹으러 가지 않습니다. 이처럼 세상에 미끼 다섯 가지가 있습니다. 마음을 끄는 rūpa, 마음을 끄는 sadda, 마음을 끄는 gandha, 마음을 끄는 rasa, 마음을 끄는 phassa입니다. 그 미끼를 꿴 낚싯바늘이 이 세상 모든 곳에 있습니다.
අහුනහම කොටු වෙනවා. මෙන්න මේක නුවණින් විමසාලා තේරුම් ගත්තාට එයා දකිනවා ලෝකයේ ප්රිය ස්වභාවයක් ඇත්්ද? මධුර ස්වභාවයක් ඇත්්ද? අසාරයි.
걸리면 갇힙니다. 이것을 지혜로 살펴 이해한 이는 봅니다. 세상에 사랑스러운 성질, 달콤한 성질이 있다면 그것은 알맹이가 없다고.
කැමති සේ නෑ. ඒ ප්රිය ස්වභාවයට මධුර ස්වභාවයට කැමතියි. හැබැයි කැමති වෙන්නේ මොකටද? නිරුපත්තිව කරදරයක් නැතුව භුක්ති විඳින්න. නමුත් ලෝකය තුළ ප්රිය ස්වභාවය, මධුර ස්වභාවය කියන්නේ මොකක්ද? අව කොටු කරන්න තියෙන ඇමක් නම්. කොහෙද අපි කැමැත්ත එක හිටු වෙන්නේ? අපි ඉච්ච වශයෙන් කැමති වශයෙන් යම්කිසි දෙයක් බලාපොරොත්තු වුනා නම් අන්න ඒ පිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවයදෙන යමක් ඇත්ත නම් කැමති සේ නැහ. ඉච්ච සේ නැති නිසා අනිච්චයි කිව්වේ. ඉස්ථිර නැති නිසා
뜻대로 되지 않습니다. 우리는 그 사랑스러운 성질, 달콤한 성질을 좋아합니다. 그런데 무엇을 위해 좋아합니까? 아무 탈 없이 누리려고 좋아합니다. 그러나 세상에서 사랑스러운 성질, 달콤한 성질이란 무엇입니까? 우리를 가두는 미끼라면, 우리의 바람이 어디서 이루어지겠습니까? 우리가 바라는 대로(icchā) 무엇을 바랐다면, 그 사랑스럽고 달콤한 것이 있다 해도 바라는 대로 되지 않습니다. 바라는 대로 되지 않기에 anicca라고 한 것입니다.
නිසා අනිච්චයි කිව්වේ. ඉස්ථිර නැති නිසා ගත්ත ගම මොකද වෙන්නේ? අපිට යදාර්ථය වැටහිලා නැහ. ඒකේ ආදී නෙවෙයි ඒකෙන්ම දකින්න ඕනේ. දැන් ප්රිය ස්වභාවයේ මධුර ස්වභාවයේ ආදී නෙවෙයි ඒකෙන්ම දකින්න ඕනේ. ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය ස්ථිර නැති හින්දයි මට එපා වෙන්නේ කිව්වා නම් එහෙම ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය යථාර්ථය දැකලා නෙමෙයි නිගම නිතර. ඒක ස්ථිර නැති නිසා.
‘영원하지 않기 때문’이라고 받아들이면 어떻게 됩니까? 우리는 실상을 깨닫지 못합니다. 그것의 ādīnava를 바로 그것 자체로 보아야 합니다. 사랑스러운 성질, 달콤한 성질의 ādīnava를 바로 그것으로 보아야 합니다. ‘사랑스럽고 달콤한 것이 영원하지 않아서 싫어진다’고 했다면, 그것은 사랑스럽고 달콤한 것의 실상을 보고 내린 결론이 아닙니다. 그저 영원하지 않기 때문일 뿐입니다.
ඉස්ථිර නෑහ කියලා ගත්තහම යම්කිසි දේක ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය යථාර්ථය වැටින්නේ නැති නිසා. ඒක ඉස්තරම් තව එකක් පස්සේ යනවා. දන්නවා නිගමනයට ඒක ඉස්තර නැති හින්දා තව එකක් පස්සේ යන්න. ඕකෙන් තමයි සසර ගමන හැදිದಿලා තියෙන්නේ. ඉස්ලා නැති හින්දා තව එකක් හොයන හින්දා. එහෙනම් ස්ථිර නෑහ කියන එක ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය අත්හරවන්න බලන්න පුළුවන් වචනයක් නෙමෙයි. එහෙනම් මොකක්ද වෙන්නේ? කැමති සේන. කැමති සේ නැත්නම් තව එකක් අල්ලන්න කියන්නේ නැහ කැමති සේ තියන එකක් අහුවෙ නැති නිසා. ඉස්තර නැත්නම් ඉස්තර නැතිනට ආශ්වාදය ඇරෙන්නේ නැති නිසා ඔහු වෙන එක පස්සේ යනවා.
‘영원하지 않다’고 받아들이면, 어떤 것의 사랑스럽고 달콤한 성질의 실상을 깨닫지 못하기 때문에, 그것이 영원하지 않으니 또 다른 것을 좇습니다. 영원하지 않다는 결론으로 또 다른 것을 좇습니다. 그것으로 saṃsāra의 여정이 만들어졌습니다. 영원하지 않으니 또 다른 것을 찾기 때문입니다. 그러니 ‘영원하지 않다’는 말은 사랑스럽고 달콤한 것을 버리게 하는 말이 아닙니다. 그러면 무엇입니까? ‘뜻대로 되지 않는다’는 것입니다. 뜻대로 되지 않는다면 또 다른 것을 잡으라고 하지 않습니다. 뜻대로 되는 것은 어디에도 걸리지 않으니까요. 영원하지 않다고만 하면, 영원하지 않아도 즐거움은 사라지지 않으니 그는 다른 것을 좇습니다.
යන එක කැමති සේ නැහ කියලා දැනගත්තොත් ඒකෙන්ම ඒකේ යථාර්ථය දැනගන්නවා. අන්න වැහිලා තියෙන තැන. යමක් කැමති සේ නැද්ද ඒක දුකයි. යමක් ස්ථිර නැද්ද ඒක දුකයි කිව්වා.
가는 곳마다 뜻대로 되지 않는다는 것을 알면 바로 그것으로 그 실상을 압니다. 그곳이 가려져 있던 곳입니다. ‘무엇이 뜻대로 되지 않는다면 그것은 괴롭다’여야 하는데, ‘무엇이 영원하지 않다면 그것은 괴롭다’고 했습니다.
ලෝකයේ කොච්චර ස්ථිර නැති වුණත් ප්රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවය තියෙන අවිද්යාමාන වෙනවා. අප්රිය අමදුර දේවල් ලෝකේ විද්යාමාන වෙනවා. යමක් ඉස්ථිර නැත්නම් ඒක දුකයි කිව්වොත් අර අප්රිය අමදුර ස්වභාවය ඒවා ඉස්ර නැහනම් ඒකත් දුකද?
세상에서 아무리 영원하지 않아도 사랑스럽고 달콤한 성질은 드러납니다. 사랑스럽지 않고 달지 않은 것들도 세상에 드러납니다. ‘무엇이 영원하지 않으면 괴롭다’고 하면, 그 사랑스럽지 않고 달지 않은 것들이 영원하지 않을 때 그것도 괴롭습니까?
අංශ භාග හැදෙනවා පිරිකාව හැදෙනවා ඒකත් යමක් කියනයි. යමක් ස්ථිර නැත්නම් ඒක දුකයි කිව්වා. පන්සභාගේ පිළිිකාව ස්ථිර නැත්නම් ඒකත් දුක.
반신불수가 생기고 암이 생깁니다. 그것도 ‘무엇’에 듭니다. ‘무엇이 영원하지 않으면 괴롭다’고 했으니, 반신불수나 암이 영원하지 않다면 그것도 괴롭습니까?
හෝ ධර්මයට ගැලපෙන්න. ධර්මයට බහා හින්නේ. හෝ විනයට බහායි හින්නේ කොහොමද ධර්මයට බහා හිටිය නැත්නම් කොහොමද විනයට පස්සවා ගන්නේ? ධර්මයට බහා හිටියොත් කාරණා අකාරණා හරියට තේරුම් අරගෙන ඊට පිරිපදෙනවා. එතකොට විදෙන එහෙනම් විනය ගන්න නම් ධර්මය දැකලා තියෙන්න ඕනේ. ධර්මය දැකෙන තාක්කල් විනය ගන්න විදිහක් නෑහ.
dhamma에 들어맞아야 합니다. dhamma에 대어 보아야 합니다. vinaya에 대어 보아야 합니다. dhamma에 대어 보지 않고 어떻게 vinaya에 대어 보겠습니까? dhamma에 대어 보면 옳은 까닭과 그른 까닭을 바르게 알고 그에 따라 실천합니다. 그러니 vinaya를 지니려면 dhamma를 보았어야 합니다. dhamma를 보지 못하는 동안은 vinaya를 지닐 길이 없습니다.
කර්මය දකින්න ඕනේ. ඒ නිසා කියනවා යෝ ධම්මං පස්සති සෝමං පස්සති යෝ විනයන් පස්සති සසෝමං පස්සවති දේශනා කළේ නෑ. ධම්මෝ හවේ රක්ක ඇති ධම්මචාරි ධම්මෝච යථා ධම්මෝ යථාතෝ තථා පටිපජ්ජීතබ්බයි. හැම වෙලේම ධර්මයයි මුල් කළේ. විනය මුල් කරලා කතා කළේ නැහ. ඔය හැමතැනක පෙන්නලා තියෙන්නේ ධර්මය දකින්න ඕන.
dhamma를 보아야 합니다. 그래서 ‘yo dhammaṃ passati so maṃ passati’라고 하셨지, ‘yo vinayaṃ passati so maṃ passati’라고 설하지 않으셨습니다. ‘dhammo have rakkhati dhammacāriṃ’, 그리고 dhamma를 그대로 실천해야 한다고 하셨습니다. 늘 dhamma를 앞세우셨습니다. vinaya를 앞세워 말씀하지 않으셨습니다. 어디서나 보여 준 것은 dhamma를 보아야 한다는 것입니다.
ධර්මය දැක්කේ නැත්නම් ඔබට විනයක් කෝලගන්න බැහ. ධර්මය දැක්කා නම්, ධර්මයෙන් දැක්ක නම් මේක වැඩ සහිතයි මේක අවඩ සහිතයි. මේක දරන්නේ මෙන්න මේ බදු වැඩ සහිත දෙයක්. මේක මෙන්න අවෙලත් දරන එකක්. මෙන්න මේක දකිනවා. දැක්කට පස්සේ අපි නිගමනයා කරනවා යමක් නිසා අවැල නම් ඒක නොකළ යුතු. යමක් වැඩ සහකතන කළ යුතු. නොකළ යුත්ත නොකළ යුත්ත හැටිය දැනගිනවා. කළ යුත්ත කළ යුත්තේ හැටිය තැන ක්රියාත්මක වෙනවා. අන්න විනය.
dhamma를 보지 못하면 vinaya를 지닐 수 없습니다. dhamma를 보았다면, dhamma로 보았다면, ‘이것은 이롭다, 이것은 해롭다, 이것을 지니면 이런 이로움이 있다, 이것은 해를 지닌다’ 하고 봅니다. 본 뒤에 결론을 내립니다. 무엇 때문에 해롭다면 그것은 하지 말아야 할 것, 이롭다면 해야 할 것. 하지 말아야 할 것을 하지 말아야 할 것으로 알고, 해야 할 것을 해야 할 것으로 행합니다. 그것이 vinaya입니다.
දැන් ඔය කියන විනය මිසා හදාපු විනයක් අපි දන්නේ කොහොම ඒක විනයක්ද නැද්ද කියලා. විනය විනය හැටියට දකින්න නම් ධර්මය ධර්මය හැටියට දකින්න ඕනේ. ධර්මය ධර්මය හැටියට දැක්කහම විනය එතනම මතු වෙනවා. මෙන්න මේකේ කියනවා අභි විනය
이 vinaya 말고 만들어 낸 vinaya가 vinaya인지 아닌지 우리가 어떻게 압니까? vinaya를 vinaya로 보려면 dhamma를 dhamma로 보아야 합니다. dhamma를 dhamma로 보면 vinaya가 바로 거기서 드러납니다. 이것을 abhivinaya라고 합니다.
ඔය හැඟිවිලා තියෙන ධර්මය තමයි අපි දකින්නේ අභිධර්මය හැඟවිලා තියෙන හින්දා වචින්න බැහැ. හැඟිවිලා තියෙන ධර්මය මොකක්ද? දහසක් ආදීනව හැඟවිලා. හැඟිච්ච දහසක් ආදීනව මතු කරගන්න පුළුවන් වුනානම් ධර්මය තුළින් ධර්මයෙන් අභිධර්මයට ආවා.
그 숨은 dhamma를 우리가 보는 것이 abhidhamma입니다. 숨어 있으니 쉽게 보이지 않습니다. 숨은 dhamma는 무엇입니까? 수천의 ādīnava가 숨어 있습니다. 숨은 수천의 ādīnava를 드러낼 수 있다면, dhamma를 통해 dhamma에서 abhidhamma에 이른 것입니다.
එතකොට දකින්න හම්බවෙනවා මෙච්චර කල් සම්මත කරගත්ත පදයක හිටියට විනයක් කියලා හදාගත්තක හිටියා මිසක් අභිය තිබුනේ. අභිධර්මය වතුවිලාට පස්සේ අභිධර්මය තුළින් දකිනවා. අභ්යන්තරය තිබිච්ච ධර්මය තුළින් මෙන්න දහසක් ආදීනවා. අභිධර්මයෙන් දැක්කා. එහෙනම් මම දන්නේ තීරණය මොකක්ද පිළිපනේ මොකටද ඒ පස්සේ තව තවත් ගිය මම අනාතයි. ඒක අත්හැරියොත් නාතයි. අනාථ දැක්කා අනාත හැටියට නාත දැක්කා නාත හැටියට අන්න අනාථ නාත දැක්කා නම් කියනවා බුදුන් දැක්කා.
그러면 보게 됩니다. 이토록 오래 관습으로 정한 낱말에 머물고 vinaya라고 만든 것에 머물렀을 뿐, 깊음(abhi)은 없었다는 것을. abhidhamma가 드러난 뒤에는 abhidhamma를 통해 봅니다. 안에 있던 dhamma를 통해 수천의 ādīnava를 abhidhamma로 보았습니다. 그러면 ‘내가 내린 결정은 무엇이었나, 왜 그것을 붙잡고 더욱 좇았나. 나는 의지할 데가 없다(anātha). 그것을 버리면 의지처가 있다(nātha).’ anātha를 anātha로, nātha를 nātha로 보았습니다. anātha와 nātha를 보았다면 붓다를 보았다고 합니다.
කොදද අනාත නාසත කියන්නේ? අප්පටිම බුදු. අනාත නාථ ප්රතිමාවක් නෑ. බුදුන්ට ප්රතිමාවක් නැහ. බුදුන් කියන්නේ අනාත නාත. අනාථ අනාථ හැටියට දැක්ක නම් නාත නාත හැටියට දැක්කනම් ඔහු අනාථ දැකලා තියෙනවා නා දැකලා තියෙනවා අනාත නා දැක්ක නම් බුදුන් දැක්කා. බුදු දැක්කනම් ධර්මය දැක්කා. ධර්මය දැක්කා නම් පුදුන් දැක්කා. මෙන්න පුදුන් දකින හැ.
anātha와 nātha란 무엇입니까? appaṭima 붓다. anātha·nātha에는 견줄 모습(paṭimā)이 없습니다. 붓다께는 견줄 모습이 없습니다. 붓다란 anātha·nātha입니다. anātha를 anātha로, nātha를 nātha로 보았다면 그는 anātha를 보고 nātha를 보았습니다. anātha·nātha를 보았다면 붓다를 보았습니다. 붓다를 보았다면 dhamma를 보았습니다. dhamma를 보았다면 붓다를 보았습니다. 이것이 붓다를 보는 방법입니다.
එහෙනම් ධර්මය තුළින් අපි දකින්න ඕනේ මෙන්න අනාථ දෙයක් අනාථයට පත් කරන ආදීනව දහසක් ආදීනව ආශ්වාද නැමැති මායාවකින් වහලා අපිටනවා. මෙන්න හැඟේ අභ්යන්තරයේ හැඟිවිලා තියෙන ධර්මය. මෙන්න මේක මතු කරගන්න පුළුවන් වුනා නම් එදාට කිව්වා අභිධර්ම ධර්මස්සන් හිටියා කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ ඉන්න එකක්. එහෙනම් අභි අභිධර්මය කියන්නේ විනේ සූත්ර අභිධර්මය කියන්නේ. ඒ ත්රිපිටකය ඒක ධර්මයමයි.
그러니 dhamma를 통해 우리가 보아야 할 것은, 의지할 데 없게 만드는 것, 의지할 데 없음에 빠뜨리는 수천의 ādīnava를 assāda라는 환영으로 덮어 우리를 속인다는 것입니다. 이것이 안에 숨은 dhamma입니다. 이것을 드러낼 수 있다면, 붓다께서 계시던 때 abhidhamma를 아는 이들이 있었다고 한 것이 바로 그것입니다. 흔히 abhidhamma라고 하면 vinaya, sutta, abhidhamma의 abhidhamma를 말하는데, 그 tipiṭaka는 모두 dhamma입니다.
ඒක ධර්මය තුළ තියෙන විශේෂ කොටස නිසා ඒකට අභිධර්මය කිව්ේ. අවබෝධ කරගන්න අභිධර්මය එකක් ඔය ධර්මය තියේෂ කොට අභි ධර්මය කිව්ේ තව එකක්. බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ ඉන්න කාලු අභි ධර්ම දේශනා කරන විශෂන් වහන්සේලා හිටියා මොකක්ද ඔන්න ඔය හැඟවීලා තියෙන ආදීනව මතු කරලා පෙන්නන්න පුළුවන් දක්ෂතාවය ස්තේ හිටියේ. ඒ අය ටිකේ අභිතර භික්ෂූන් වහන්සේලා.
그것은 dhamma 안의 특별한 부분이라서 abhidhamma라고 했습니다. 깨달아야 할 abhidhamma가 하나이고, dhamma의 특별한 부분을 abhidhamma라 한 것이 또 하나입니다. 붓다께서 계시던 때 abhidhamma를 가르치는 뛰어난 스님들이 있었습니다. 그분들은 무엇을 지녔습니까? 그 숨은 ādīnava를 드러내 보여 주는 솜씨를 지녔습니다. 그분들이 abhidhamma의 bhikkhu들이었습니다.
මෙන්න ජාතිය මෙන්න ජාතියට හේතුව මෙන්න ජාතිය නිරෝධය මෙන්න ජාති නිරෝධ මාර්ගය. හරි ආකාරයව විග්රහ කරලා දෙනවා. අභ්යන්තරයේ හැඟවලා තියෙන ආදීනව පෙිලා ජාතිය හැටි පෙන්නෙනවා.
‘이것이 jāti, 이것이 jāti의 원인, 이것이 jāti의 nirodha, 이것이 jāti nirodha의 길’ 하고 바르게 풀어 줍니다. 안에 숨은 ādīnava를 보여 jāti의 실상을 보여 줍니다.
නමුත් ඒකට මොකද කියන්නේ? ජාතියද දුකයි කියලා ජාතියි දුක්ඛා කියලා තේරුවාද ජාතියද දුකයි. පාසා නිරුක්ති අනුව ජාතිය ද දුකයි කියලා තේරුවා ජාතියි දුක්ඛා කියලා.
그런데 그것을 무엇이라 합니까? ‘jātipi dukkhā’를 ‘jāti도 괴롭다’고 풀었습니다. 말의 nirutti대로 ‘jāti도 괴롭다’고, jātipi dukkhā를 그렇게 풀었습니다.
දැන් ඇත්ත බලාපුවහම නිවනට ගෝචර වෙනවද? අර ප්රියමනාපක ස්වභාවයක් ඇති ජාති තියෙනවා නම් ඒ ප්රියමනාප ස්වභාවය දුක. ඒක දුක නෑ. ඒක නිසා තමයි සත්වය ඇලෙන්නේ.
사실을 보면 그것으로 nibbāna에 닿습니까? 사랑스럽고 마음에 드는 성질이 있는 jāti가 있다면, 그 사랑스럽고 마음에 드는 성질이 괴로움입니까? 그것은 괴로움이 아닙니다. 그것 때문에 중생이 붙는 것입니다.
එහෙනම් මොකක්ද පින් ජාති අපි දුක්ඛා ජාතිපි දුක්ඛා. අපි ජාති දුකයි. ජාති අපි කියන එකයි වදින්නේ ජාති පිගියා. ජාතිය දර්තය නෙමෙ භාෂා නිරෘත්තිය පද නිරුක්තියක් තියෙනවා පද නිරුක්තිය දකිනකන් ධර්මය තෝරන්නද?
그러면 ‘jātipi dukkhā’란 무엇입니까? jāti api dukkhā입니다. jāti와 api라는 말이 붙어 ‘jātipi’가 된 것입니다. jāti의 실상이 아닙니다. 말의 nirutti, 낱말의 nirutti가 있습니다. 낱말의 nirutti를 보지 않고 dhamma를 가리겠습니까?
ජාති අපි දුක්ඛා ජාතිපි දුක්ඛා. අපි කියන්නේ අපි ඉරියාවෙන් අපි හොයාගන්න ඕනේ. ප්රී ඉරියාව ප්රියාව අපි ඉරියාව අප්රියාව අන්න අපි කියන වචනය පෙන්නවේ මොකක්ද අප්රිය සහගත බව ජාති අපි කියන්නේ අප්රිය ජාති අපි ජාති අප්රිය ජාති රූපයි.
jāti api dukkhā, jātipi dukkhā. ‘api’라는 것을 우리는 piya에서 찾아야 합니다. piya는 사랑스러움, appiya는 사랑스럽지 않음입니다. ‘api’라는 말이 보여 주는 것은 무엇입니까? 사랑스럽지 않음입니다. ‘jāti api’란 사랑스럽지 않은 jāti입니다. 사랑스럽지 않은 jāti의 모습입니다.
දැන් මේකට කිසිම තර්කවාදයක් ගේන්න බැහ. අපිට දුක දෙන්නේ අප්රිය ජාති. ප්රිය ජාති දුක දෙන්නේ නැහැනේ. ජාති කියන පොදුනම ගත්තහම මේකේ ප්රිය ජාති තියෙනවා ඒවට හිත ඇලෙනවා. අප්රිය ජාති තියෙනවා ඒවට ගැටෙනවා.
여기에는 어떤 논쟁도 끌어올 수 없습니다. 우리에게 괴로움을 주는 것은 사랑스럽지 않은 jāti입니다. 사랑스러운 jāti는 괴로움을 주지 않지 않습니까. jāti라는 공통 이름으로 보면, 사랑스러운 jāti가 있어 마음이 거기에 붙고, 사랑스럽지 않은 jāti가 있어 거기에 부딪힙니다.
ජාති දෙආකාරයි. කොස ප්රිය ජාති කොටසක් අප්රිය ජාති. ඒ සියලුම ජාති දුකයි කිව්වොත් එහෙම ලෝකයා ගණන් ගන්නේ නැ. අප්රිය ජාති දුකයි. ජාතියල අප්රිය ජාති තියෙනවා. එහ ජාති කියන්නේ මව්කුසෙන් උබිහි වෙනවා විතරක් නෙමෙයි ජාති කියන්නේ. ජාති විවිධාකාරයක් ප්රමාණයි. ලෝකේ හටගත්ත හැම එකක්ම හටගත්තට පස්සේ හටගත්ත ඒවා ජාති.
jāti는 두 가지입니다. 사랑스러운 jāti와 사랑스럽지 않은 jāti입니다. 그 모든 jāti가 괴롭다고 하면 세상 사람은 귀담아듣지 않습니다. 사랑스럽지 않은 jāti가 괴롭습니다. jāti 가운데 사랑스럽지 않은 jāti가 있습니다. jāti란 어머니 배에서 태어나는 것만이 아닙니다. jāti는 여러 가지입니다. 세상에서 생겨난 모든 것, 생겨난 뒤의 그것들이 jāti입니다.
මෙන්න ජාති තෝරගන්න ඕනේ. ජාති කුඩා ජාති තියෙනවා මහා ජාති තියෙනවා. කුඩා කුඩා හැදිලා හටගත්ත මහ ජාති තියෙනවා. ලොකු ලොකු ගොඩවල් වලට ඒ සම්මත තියාගන්නවා. පුංචි පුංචි ගොඩවල් වලට ඒ මට්ටමේ සම්මත තියාගන්නවා. කෙස් ජාති, ලොම් ජාති, නියපොතු ජාති, දත් ජාති, හංජාති, නහර ජාති, ඇට ජාති ඔය ජාති වචනය අදත් අපි ළඟ භාවිතා වෙනවා. ඔය ඔක්කොම ජාති ගස් ජාති, ගල් ජාති, ගල් ජාති, පස් ජාති ඔය ජාති තමයි ඔක්කොම අජීවී වෙලා ඒවා තියෙනවා අජීවී ඒවා තියෙනවා. ඔක්කොම ජාති.
jāti를 가려야 합니다. 작은 jāti가 있고 큰 jāti가 있습니다. 작은 것들이 모여 생긴 큰 jāti가 있습니다. 큰 덩어리에는 그에 맞는 관습적 이름을 붙이고, 작은 덩어리에는 그 수준의 관습적 이름을 붙입니다. 머리털 jāti, 몸털 jāti, 손발톱 jāti, 이 jāti, 살갗 jāti, 힘줄 jāti, 뼈 jāti — 이 jāti라는 말은 오늘도 우리 사이에서 쓰입니다. 모두 jāti입니다. 나무 jāti, 돌 jāti, 흙 jāti — 생명 없는 것들도 있습니다. 모두 jāti입니다.
මේ ජාතිය අතර ප්රිය ජාති තියෙනවා අප්රිය ජාති තියෙනවා. ඔය ජාතිය ප්රිය ජාතියක් ආවොත් මිහසුවයි කියලා ගන්නවා. අප්රිය ජාතියක් ආපුහම දුකයි කියලා ගා.
이 jāti 가운데 사랑스러운 jāti가 있고 사랑스럽지 않은 jāti가 있습니다. 사랑스러운 jāti가 오면 즐겁다고 받아들입니다. 사랑스럽지 않은 jāti가 오면 괴롭다고 받아들입니다.
මෙන්න අපි දකින්න ඕනේ ඉස්සෙල්ලාම මේකක් ජාතියල වෙනසක් තියෙනවා. සියලුම ජාති දුකයි කිව්වොත් එහෙම ලෝකේ දුකයි කිව්වහම බුදුරජාණන් වහන්සේ ඇයි මෝඩේ එහෙම කිව්වේ කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ ඇහ කිව්වනේ ලෝකේ ප්රිය ස්වභාවයක් මධුර ස්වභාවයක් නැත්නම් ලෝක සත්යය ඇලෙනවද අප්රිය අම ස්වභාවයක් නැත්නම් ලෝකේ මිදෙනවද? මේ දෙකම විද්යාමානයි.
우리가 맨 먼저 보아야 할 것은 jāti에 차이가 있다는 것입니다. 모든 jāti가 괴롭다고 하면 — 세상이 괴롭다고 했을 때 붓다께서 ‘어리석은 이여, 왜 그렇게 말했느냐’ 하고 물으셨지 않습니까. ‘세상에 사랑스럽고 달콤한 성질이 없다면 세상 중생이 붙겠느냐, 사랑스럽지 않고 달지 않은 성질이 없다면 세상에서 벗어나겠느냐.’ 이 둘 모두 드러나 있습니다.
එහෙනම් ජාතිය ලෝ දෙකම විද්යාමානයි. ප්රිය ජාති තියෙනවා අප්රිය ජාති තියෙනවා. දැන් ප්රිය ජාති දුකයි කිව්වොත් පිළිගන්න හේතු නැ. අප්රිය ජාති දුකයි. ප්රිය ජාති දුකට හේතුවයි. අන්න දුකයි දුකට හේතුවයි ජාති වලින්ම දකින්න ඕන.
그러니 jāti에도 둘 다 드러나 있습니다. 사랑스러운 jāti가 있고 사랑스럽지 않은 jāti가 있습니다. 사랑스러운 jāti가 괴롭다고 하면 받아들일 까닭이 없습니다. 사랑스럽지 않은 jāti가 괴롭습니다. 사랑스러운 jāti는 괴로움의 원인입니다. 괴로움과 괴로움의 원인을 바로 jāti에서 보아야 합니다.
ප්රිය ජාති දුකට හේතුව ප්රිය ජාති නිසා අල්ලන්න ගියාහම අහුවෙන්නේ අප්රිය ජාති. ප්රිය ජාතිය එකක් අල්ලන්න ගියාම දහසක් අප්රිය ජාතියල කොටු වෙනවා. එහෙනම් අප්රිය ජාතිය අතරින් මයි ප්රිය ජාතියක් මතුවෙලා පේන්නේ. ඒ ප්රිය ජාතිය සැප සහගත නිසා, ප්රිය ස්වභාවයෙන් මධුර ස්වභාවයෙන් යුත්ත නිසාම තමයි ලෝකේ සත්වයා අල්ලගන්න ගියාම අප්රිය ජාති වලට කොටු වෙන්නේ.
사랑스러운 jāti가 괴로움의 원인입니다. 사랑스러운 jāti 때문에 붙잡으러 가면 걸리는 것은 사랑스럽지 않은 jāti입니다. 사랑스러운 jāti 하나를 붙잡으러 가면 천의 사랑스럽지 않은 jāti에 갇힙니다. 그러니 사랑스럽지 않은 jāti 사이에서 사랑스러운 jāti 하나가 드러나 보입니다. 그 사랑스러운 jāti가 즐거움을 지니고 사랑스럽고 달콤한 성질을 지녔기에, 세상 중생은 그것을 붙잡으러 가서 사랑스럽지 않은 jāti에 갇힙니다.
හැම ගහන්න ගියාම බිළි කොහොකට කොටු වෙනවා වාගේ. ප්රිය ජාතිය අල්ලන්න ගිහිල්ලා අප්රිය ජාති වලට කොටු වෙනවා. අප්රිය ජාති දුකයි. ප්රිය ජාති දුක නෑහ. ප්රේයයික් දුකට හේතුව. එහෙනම් ජාති තුළම විද්යාමානය වෙනවා දුක සහ දුකට හේතුව.
미끼를 물러 가면 낚싯바늘에 갇히는 것처럼, 사랑스러운 jāti를 붙잡으러 가서 사랑스럽지 않은 jāti에 갇힙니다. 사랑스럽지 않은 jāti가 괴롭습니다. 사랑스러운 jāti는 괴로움이 아닙니다. 사랑스러운 것은 괴로움의 원인입니다. 그러니 jāti 안에 괴로움과 괴로움의 원인이 함께 드러납니다.
අන්න අපි දෙකම දකින්න ඕනේ. ඒක දැක්කේ නැත්නම් අපි බොරුවට රැවටෙනවා. යථාර්ථවත් ඇත්ත ගන්න දන්නේ නෑ. එහම් බොරුවට රැවටින එක බුදු දහම නෙමෙයි. බුදු දහම කියන්නේ හැම දේකම හරි ඇත්ත දකින්න ඕනේ.
그 둘을 모두 보아야 합니다. 그것을 보지 못하면 거짓에 속습니다. 있는 그대로의 사실을 잡을 줄 모릅니다. 거짓에 속는 것은 붓다의 가르침이 아닙니다. 붓다의 가르침이란 모든 것에서 바른 사실을 보아야 하는 것입니다.
එහෙනම් ප්රිය ජාති දුකට හේතුවයි අප්රිය ජාති දුකයි. අන්න ජාති අපි දුක්ඛා. අප්රිය ජාති දුකයි.
그러니 사랑스러운 jāti는 괴로움의 원인이고, 사랑스럽지 않은 jāti가 괴로움입니다. 그것이 jāti api dukkhā, 곧 사랑스럽지 않은 jāti는 괴롭다는 뜻입니다.
ජරාපි දුක්ඛා. ජරා කියනකොට දිරා යන ඔක්කොම ජරා. එහෙනම් මේ ලෝකේ ප්රිය ස්වභාවයෙන් මධුර ස්වභාවයෙන් යුත්තක් ඒවත් දිහා යනවා. අප්රිය අමදුරවත් දිා යනවා. ඒ සැම ජාති වලටම දිරා යාම උරුමයි.
jarāpi dukkhā. jarā라 하면 낡아 가는 모든 것이 jarā입니다. 이 세상에서 사랑스럽고 달콤한 것도 낡아 갑니다. 사랑스럽지 않고 달지 않은 것도 낡아 갑니다. 모든 jāti에 낡아 감이 따릅니다.
ලෝකේ යම් ජාතියක් හටගත්තද ප්රිය ජාති, මධුර ජාති වේවා. අපේ අමධුර ජාති වේවා මේ ඔක්කොමත් ජරාවට පත්වෙනවා. එතකොට ප්රිය ජාති ජරාවට පත් වෙනවා නම් අපි ඒකට දුක් වෙනවා. අප්රිය ජාතියක් ජරාවට පත් වෙනවා. බිරා යනවා. ඒකනත් දුක.
세상에 어떤 jāti가 생겼든, 사랑스러운 jāti든 달콤한 jāti든 사랑스럽지 않고 달지 않은 jāti든, 이 모두 jarā에 이릅니다. 사랑스러운 jāti가 jarā에 이르면 우리는 슬퍼합니다. 사랑스럽지 않은 jāti가 jarā에 이르러 낡아 갑니다. 그것도 괴롭습니까?
යම්කිසි ජාති වශයෙන් අපි උපමාවක් වශයෙන් ගන්නවා. ගමක ඉන්නවා මහා දාමරික සල්ලාලයෙක් බේබද්ධය ගමටම එපා කරපු එකෙ. මේක හොඳට හයහත් ඇතුව ඉන්නවානම්. ධමේ මිනිහෙදර දුරට පාට යන්න බැහැ දොට බැහලා යන්න බැ. ගහනවා, බයිනවා, හිං කරනවා, කඩාව වදා ගන්නවා. නොයෙක් හිඟි හිංසා කරනවා. දැන් මේ දාමරික ජාතියක් අපි දැක්කා. අපි ප්රිය ජාතියක් නෙමෙයි ඒක අප්රිය ජාතියක්. අපිට දුක ගෙන දෙනවා. දැන් ඔය ඔය දාමරිකයා දිනන්න පටන් ගන්නවා හැරෙන්න පටන් ගන්නවා. එදක් හැදිලා හරි අසනීකක් මොකක් හරි වෙලා හරි වයස ගිහින් හරි. දැන් මේක වැහැලා මේකට දැන් හැරමිටියේ යන්න වෙලා.
어떤 jāti를 비유로 들겠습니다. 마을에 큰 깡패, 건달, 술꾼이 있어 온 마을이 질려 합니다. 그가 힘이 넘칠 때는 사람들이 그 집 근처로 지나가지도, 그 앞길로 내려가지도 못합니다. 때리고, 욕하고, 괴롭히고, 빼앗습니다. 온갖 괴롭힘을 합니다. 우리는 이런 깡패 jāti를 보았습니다. 그것은 사랑스러운 jāti가 아니라 사랑스럽지 않은 jāti입니다. 우리에게 괴로움을 줍니다. 그런데 그 깡패가 낡기 시작하고 시들기 시작합니다. 병이 났든, 무슨 탈이 났든, 늙었든. 이제 쇠약해져 지팡이를 짚고 다녀야 합니다.
දැන් අර ගමේ හිටිසිල දුකද අනේ අර අපිට දාමරිකම් කරපු අපේට යනකොට පාර ඉන්නට මග රැකලා ගහපු අනේ බලන්නකෝ හැරමිටියක් අරන්ඳයි යන්නේ අපිට හරි දුකයි කියනවද? තන්තං ඇති දෙයියෝ බැලුවා වාගේ ඕකට ලෙඩක් හැදිලා අපි පැත්ත වැටලා ගියකන් අපි වේරුනා. පතුරු වෙනවානේ?
그러면 그 마을 사람들이 슬퍼합니까? ‘아이고, 우리에게 깡패 짓을 하던, 우리가 지나갈 때 길을 막고 때리던 그 사람이, 보라, 지팡이를 짚고 다니니 우리가 너무 슬프다’고 합니까? ‘신이 굽어보셨는지 저놈이 병이 나서 쓰러지기까지 우리가 얼마나 시달렸던가’ 하며 속이 후련해하지 않습니까?
එහෙනම් සියලු ජරා ලෝක සත්යයාට දුකද. එහෙනම් මේ ජරාවල තියෙනවා ප්රිය ජරාවක් තියෙනවා අප්රිය ජරාවක් තියෙනවා. ප්රිය ජරාවලහත් එයාට ප්රිය දේ ජරාවට පත් වෙනව නම් දුකයි. අප්රිය දේවල් ජරාවට පත් වෙනකොට ඒක දුක නැ.
그러니 모든 jarā가 세상 중생에게 괴롭습니까? 이 jarā에는 사랑스러운 jarā가 있고 사랑스럽지 않은 jarā가 있습니다. 사랑스러운 것이 jarā에 이르면 괴롭습니다. 사랑스럽지 않은 것이 jarā에 이를 때는 괴롭지 않습니다.
එහෙනම් අපි අප්රිය කරන්නේ මොන ජරාවක ප්රිය දේවල් ජරාවට පත් වෙන්න නම් අපි ඒක ප්රිය කරන්නේ නැහ. මේ ජරා අපි දුක්ඛා ජරා අපි දුක්ඛා අප්රිය ජරාවක් තියෙනවා අපිට යමක් ප්රිය නම් මතුර නම් ඒක ජරාවට පත් වෙනන්ට අපි කැමති නැහැ. මෙන්න අප්රිය ජරා ඕකේ ප්රිය ජරාවක් තියෙනවා. අපිට අවැඩ කරනවා නම්, අපිට හිං හිංසා කරනවා නම් ඒක ජරාවට පත් වෙනකොට අපිට ඒක දුක නැහ.
그러면 우리가 싫어하는 것은 어떤 jarā입니까? 사랑스러운 것들이 jarā에 이르는 것을 우리는 좋아하지 않습니다. 이것이 jarā api dukkhā입니다. 사랑스럽지 않은 jarā가 있습니다. 우리에게 사랑스럽고 달콤한 것이 jarā에 이르는 것을 우리는 원하지 않습니다. 이것이 사랑스럽지 않은 jarā입니다. 사랑스러운 jarā도 있습니다. 우리에게 해를 끼치고 우리를 괴롭히던 것이 jarā에 이를 때는 우리에게 괴롭지 않습니다.
එහෙනම් අපිට දුක දෙන්නේ මොනවයද අපි
그러면 우리에게 괴로움을 주는 것은 무엇입니까?
අප්රිය කරන දෙයක් ජරා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)