dharma desanā 1
ධර්ම දේශනා 1
අද අපිට ධර්ම සාකච්ඡා සඳහා ප්රශ්න සමූහයක් ලැබිලා තියෙනවා. අපි එකින් එක අපිට අවශ්ය ප්රශ්න අරගෙන ඒ ආකාරයෙන් විසඳගන්න බලමු.
오늘 우리에게 dharma 이야기를 나눌 질문이 여럿 들어왔습니다. 하나씩, 우리에게 필요한 질문을 골라 그렇게 풀어 보겠습니다.
ඒක ප්රශ්නයක් ලැබිලා තියෙනවා මෙහෙම සිත ස්ථිරව පවත්ා දෙයක් නොවන බවත් පංචත්වාරයන්ට අනුව ඒ ඒ තන්හි ගැටෙන අරමුණු වලට අනුකූලව ඒ ඒ තණ්හ ඇතිවැන බවත් මා තේරුම් කෙනෙත්තේ. එසේවත් මනෝවාරය සහ මනෝවාර සිත් පිළිබඳව පැහැදිලි මදි එහයින් ඒ පිළිබඳව විස්තරයක් කරන්නේ කියලා. එතන් මේක කාටත් දැනගන්න ඒක හොඳයි.
이런 질문이 하나 들어왔습니다. "마음이 굳게 머무는 것이 아니라는 것, 다섯 문(pañcadvāra)에 따라 이곳저곳에 부딪히는 대상에 맞추어 그때그때 taṇhā가 일어난다는 것은 알겠습니다. 그런데 manodvāra와 manodvāra 마음들에 대해서는 잘 모르겠으니 그에 대해 풀어 주십시오." 이것은 누구나 알아 두면 좋은 것입니다.
ඇස, කන, දිව, නාසය, ශරීරය කියන මේ ඉන්ද්රිය පහට රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ කියන මාත්ර අරමුණු වෙනවා.
눈, 귀, 혀, 코, 몸이라는 이 다섯 indriya에는 rūpa, sadda, gandha, rasa, phoṭṭhabba라는 대상이 닿습니다.
ඔය ඉන්ද්රිය පහෙන් දැනෙන මාත්ර පහට ඒ අවස්ථාවේදී ඒ ඒ දැනෙන අවස්ථා පහ එනකොට ඉන්ද්රිය පහට දැනෙන හිත කොච්චරයි. චක්ඛු විඤ්ඤාණය, සෝත විඤ්ඤාණය, ගාන විඤ්ඤාණය, ජිව්හා විඤ්ඤාණය, කාය විඤ්ඤාණය කියන විඤ්ඤාණ පහක්. එහෙනම් පංච විඤ්ඤාණ පමණයි ඇහැ, කන දිව, නාසය ශරීරය කියන පහෙන් ලබන්න.
그 다섯 indriya로 느끼는 다섯 가지가, 그때그때 느끼는 다섯 경우로 올 때, 다섯 indriya로 느끼는 마음은 얼마나 될까요? cakkhuviññāṇa, sotaviññāṇa, ghānaviññāṇa, jivhāviññāṇa, kāyaviññāṇa라는 다섯 viññāṇa입니다. 그러니 눈, 귀, 혀, 코, 몸 다섯으로 얻는 것은 pañcaviññāṇa뿐입니다.
ඔයිට අමතර ලබන හැම එකක්ම මනෝවාරය.
그 밖에 얻는 모든 것은 manodvāra입니다.
චිත්ත වීතියක චිත්තක්ෂණ 17කින් 16ක් මනෝවාරය සම්බන්ධයි. එකක් විතරක් පංචත්ර සම්බන්ධව නැගෙන පංචත්්වාරය සම්බන්ධව නැගුණත් ඒකත් මනෝවාරය.
한 cittavīthi의 cittakkhaṇa 열일곱 가운데 열여섯은 manodvāra와 이어집니다. 하나만 pañcadvāra와 이어져 일어나는데, pañcadvāra와 이어져 일어나더라도 그것 역시 manodvāra입니다.
ඒක දේශනා කරලා තියෙනවා මෙහෙම දර වලින් කෙනෙක් ගින්නක් පත්තු කරනවා. කෙනෙක් පිදුරු වලින් පත්තු කරනවා, කෙනෙක් තෙල් වලින් පත්තු කරනවා.
이렇게 설하셨습니다. 어떤 이는 장작으로 불을 피우고, 어떤 이는 짚으로 피우고, 어떤 이는 기름으로 피웁니다.
මේ විදිහට එක ජාතියෙන් පත්තු කරනකොට දරවලින් පත්තු කරපු ගින්නට දරගින්න කියනවා. තෙලෙන් පත්තු කරපු ගින්නට තෙම් ගින්න කියනවා. පිදුරු වලින් පත්තු කරපු ගෙනට පිදුරු ගින්න කියනවා. මේ ආදී පස්කාර වර්ග පහකින් පත්තු කළත් ඒ නවෙන් කිව්වද ඒ ඔක්කොම එකම ගිනි.
이렇게 저마다 한 가지로 피울 때, 장작으로 피운 불은 장작불이라 하고, 기름으로 피운 불은 기름불이라 하고, 짚으로 피운 불은 짚불이라 합니다. 이처럼 다섯 가지로 피워도, 이름을 무어라 부르든 모두 같은 불입니다.
මුල් වෙච්ච කාරණය මුල් කරගෙන ඒකට ඒ නම තියෙනවා. නමුත් ගිනි ඔක්කොම ඒකයි.
바탕이 된 것을 따라 그 이름이 붙을 뿐, 불은 모두 하나입니다.
මෙන්න මේ වගේ හිත කියුවහම හිතට තමයි මේ ඔක්කොම අහගුන්නේ හිත කියන එකටයි අගු වෙන්නේ. මනසේ රැගින්නා වූ දේම තමයි. නමුත් මනසට අරමුණක් ඇති කරන්න ප්රධාන වෙච්ච කාරණය යම් ද්වාරයක් ප්රධාන වුණාද ඒ ද්වාරයේ නමින් ඒක හඳුන්වනවා. ඒකයි කරන්නේ.
이와 같이 마음이라 하면, 이 모든 것을 붙잡는 것은 마음이고 마음이라는 것에 걸립니다. mana가 받아들인 것 그대로입니다. 다만 mana에 대상을 일으키는 데 으뜸이 된 문(dvāra)이 어느 것이었는지, 그 문의 이름으로 부르는 것입니다. 그렇게 하는 것입니다.
දැන් කොළඹ කඩයක් දාලා තියෙන්න පුළුවන් බෙන් ඉන්න හොඳෙනෙත් ඒක බෙන් කඩිය කියලා කියන්නේ කොළොම බෙන් නෙමෙයි.
콜롬보에 가게를 낼 수 있는데, 벤토타 사람이 냈다면 그 가게를 '벤토타 가게'라 부릅니다. 그렇다고 콜롬보가 벤토타는 아닙니다.
මාතරෙන් එහෙනම් මුදලාලි කෙනෙක් ඇවිදිලා කඩයක් දානවා කොළොබ ඒකට මාතර කඩේ කියලා ගහනවා බෝඩ් එක හැඩේ තියෙන්නේ මාතර නෙමෙයි කොළඹ මුල් වෙච්ච එක්කෙනාගේ නමෙන් ඒක හැඳින්න ඕනේ.
마타라에서 장사꾼 한 사람이 와서 콜롬보에 가게를 내고 '마타라 가게'라는 간판을 답니다. 간판이 걸린 곳은 마타라가 아니라 콜롬보입니다. 바탕이 된 사람의 이름으로 그렇게 부르는 것으로 알아야 합니다.
මාතර කඩියේ මාත තියන්න ඕන වෙන්තර කේ බෙන්ත තියෙන්න ඕන කියලා අපි තරක කරන්න ගියොත් එහෙම හරියන්නේ නැ.
마타라 가게는 마타라에 있어야 하고 벤토타 가게는 벤토타에 있어야 한다고 따지려 들면 맞지 않습니다.
මෙන්න මේ වගේ ඇහැ මුල් කරගෙන හටගත්ත හිතුවට චක්ඛුත් ද්වාර හිත් තියෙනවා. කන මුල් කරගෙන හටගත්තේට සෝතවාර කියනවා. මේ විදිහට නාසය මුල් කරන් ඒ හිතා හටගන්න මුල් වුණේ ඒකට ගහනත් ද්වාර කියනවා. දිව මුල් කරන නම් හටගත්තේ ජිව්හාර කියනවා. කය මුල් කරන නම් හටගත්තේ කායා කියනවා. මන මුල්ක නම් හටගත්තේට මනෝ ද්වාර කියනවා. කොවි දවාරයෙන් ආවල් හටගත්ත හිත එකම හිතක්. ඒ නාම් එකම චිත්ත පරම්පරාවක්.
이와 같이 눈을 바탕으로 일어난 마음을 cakkhudvāra 마음이라 합니다. 귀를 바탕으로 일어난 것을 sotadvāra라 합니다. 이렇게 코가 바탕이 되어 마음이 일어나면 ghānadvāra라 합니다. 혀를 바탕으로 일어난 것은 jivhādvāra, 몸을 바탕으로 일어난 것은 kāyadvāra, mana를 바탕으로 일어난 것은 manodvāra라 합니다. 어느 문으로 왔든 일어난 마음은 같은 마음입니다. 그것들은 한 줄기 citta의 이어짐입니다.
එතකොට මේකෙදී වෙනසක් තියෙනවා මෙන්න මෙහෙම ඇස, කන, දිව, නාසය, ශරීරය කියන මේ ඉන්ද්රිය පහට අහුවෙන හිතක් හටගන්නවා. ඒක මුල් කරගෙන ඒ හේතුවෙන් හටගන්න හිත තමයි චක්ඛු විඤ්ඤාණ සෝත විඤ්ඤාණ ආදී වශයෙන් කිව්වේ. ඒකට තියෙන්නේ වර්තමාන මොහොත පමණයි ඒ මොහොත ඉක්ම ගී ගමන් ඒකට අවස්ථාව නෑ.
그런데 여기에 다른 점이 있습니다. 눈, 귀, 혀, 코, 몸이라는 이 다섯 indriya에 걸리는 마음이 일어납니다. 그것을 바탕으로, 그 까닭으로 일어나는 마음을 cakkhuviññāṇa, sotaviññāṇa 등으로 불렀습니다. 그것에게는 바로 지금 이 순간뿐이고, 그 순간이 지나가자마자 그것에게는 자리가 없습니다.
ඇහැට අරමුණක් ස්පර්ශ වෙනකොටම ඒ අරමුණක් ගෙවිලා යනවා. ස්පර්ශ කරපු ඇහැත් ගෙවිලා යනවා. ඊට පස්සේ අවස්ථාවක තියන්නේ තවත් ආකාරයට හටගත්ත මෝහ මාත්රයක් වෙනස් වෙච්ච ඇහැක් මාත්රයක් වෙනස් වෙච්ච අරමුණක්. වෙනස් වෙච්ච නැති වර්තමානයි කියන මොහොතක අපි සම්මත කරගත්ත ඒකත් සම්මතයක් මිසා පළමර්ථයක් වර්තමානයට තියන්න බැහැ.
눈에 대상이 닿자마자 그 대상은 스러져 갑니다. 닿은 눈도 스러져 갑니다. 그 뒤에 남는 것은 다른 식으로 일어난, 조금 바뀐 순간, 조금 바뀐 눈, 조금 바뀐 대상입니다. 바뀌지 않은 '지금'이라는 순간을 우리가 정해 둔 것도 sammuti일 뿐, 지금에 paramattha가 있을 수는 없습니다.
මෙන්න මේකයි කියලා කියන්න ඉස්සෙල්ලා ගෙවිලා ඉවරයි. බොහොම වර්තමානය කියන්න වර්තමාන කියන වචනය කියන්න ඉස්සෙල්ලා ගෙවිලා ඉවරයි වර්තමාන. ඒනිසා ඒක ලෝකයා සම්බත්ත අවස්ථාවක් තියෙනවා. අතීතයට ගිය යම්කිසි කාණ්ඩයක් බොහොම පැහැදිලිව මග සටහනක් වශයෙන් වදින වෙලාවල නම් ඒක වර්තමාන මොහොතේ කියලා සම්මතයක් උටගලා තියෙනවා. මේ පේන වර්තමාන මොහොත මේ ඇහෙන වර්තමාන මොහොත ඔය ආදී වශයෙන් ගතට වර්තමාන මොහොතක් නෑහ. ඒ ගත්ත එක සම්මතයක් පමණයි.
'이것이다' 하고 말하기도 전에 이미 스러져 버립니다. '지금'이라는 말을 꺼내기도 전에 지금은 지나가 버립니다. 그러니 그것은 세상 사람들이 정해 둔 자리일 뿐입니다. 과거로 넘어간 어떤 덩어리가 아주 또렷한 기억 자국으로 닿을 때, 그것을 '지금 순간'이라 부르기로 약속한 것입니다. 이 보이는 지금 순간, 이 들리는 지금 순간 하는 식으로, 실제로는 붙잡을 지금 순간이 없습니다. 그렇게 받아들인 것은 sammuti일 뿐입니다.
ඒ ඔක්කොම මනෝවාරයට ගියේ ආසන්න මතක සටහන් පැහැදිලිව පේන නිසා. ඒ මොහොතට අපි ඒ ආසන්න මතක සටහන් කොටස අල්ලගෙන කියනවා වර්තමාන මොහොතක පේනවා ඇහෙනවා. ගඳ සුවණ දැනෙනවා ආදී වශයෙන් අපිගමනය කරනවා. නමුත් ඔය දැනෙනවා ඇහෙනවා කියන ඔක්කොම මොහොතක දැනීම් අතීතයට ගියහම මනෝවාරයෙන් අර මතකයෙක් නගාපුවවා.
그 모든 것이 manodvāra로 넘어간 것은 바로 앞선 기억 자국이 또렷하게 보이기 때문입니다. 그때 우리는 그 바로 앞선 기억 자국 부분을 붙잡고 '지금 보인다, 들린다, 냄새가 난다' 하며 지냅니다. 그러나 느껴진다, 들린다 하는 그 모든 순간의 앎은 과거로 넘어간 뒤 manodvāra에서 기억으로 떠올린 것입니다.
මනසේ තියෙනවා ස්වභාවයක් අතීත අනාගත වර්තමාන තුන් කාලය අරමුණු කිරීමේ ශක්තිය. ඒකේ තියෙන්නේ මනසට පමණයි. ඇහැට නෑ, කනට නෑහ, නාසයට නෑ එහෙම ශක්තියක්. දිවට කයට නෑ.
mana에는 과거·미래·현재 세 때를 대상으로 삼는 힘이라는 성품이 있습니다. 그것은 mana에만 있습니다. 눈에도, 귀에도, 코에도 그런 힘이 없습니다. 혀와 몸에도 없습니다.
[උගුර කෑරීම]
(헛기침)
මනෝ දවාරය කියන කොටසේ මනස කියන කොටස ඇතුල් වෙච්ච අහ මනසේ තිබෙන්නා වූ ස්වභාවයක් තියෙනවා සතහම් අතීත ඒවා මතක් කරන්න පුළුවන් ශක්තියක්. මතක එන්නාගන්න පුළුවන්.
manodvāra라는 부분 안에 든 mana에는 지난 일들을 떠올릴 수 있는 힘이라는 성품이 있습니다. 기억을 불러올 수 있습니다.
ගෙවිල්ලා අතීතයට ගියේ ඒවය මතක සටහන නාම ගෝත්ර නාමගොත්තන්න ජීජීරති නාම ගෝතරය දිරන්නේ නැ. දිරාකු නැති නිසාම අතීතයට වෙච්ච එක මතක් කරන මතක් වෙනවා. ඒ ආකාරයෙන් වෙච්ච ආකාරයෙන්, කෙරිච්ච ආකාරයෙන්, හැදිච්ච ආකාරයෙන් මනසට ගෝචර වෙච්ච ආකාරයෙන්ම තමයි යලි මතක් කරනකොට එන්නේ.
스러져 과거로 간 것들의 기억 자국이 nāmagotta입니다. 'nāmagottaṃ na jīrati', nāmagotta는 늙지 않습니다. 늙지 않기 때문에 과거에 일어난 일을 떠올리면 떠오릅니다. 일어난 그대로, 행해진 그대로, 만들어진 그대로, mana에 닿은 그대로 다시 떠올릴 때 옵니다.
පුංචි කාලේ අපි ඔංචිලාව පදින්න ගිහිල්ලා නම් ඔංචිලාව කඩාගෙන වැටිලා ඔලුව පැලනවා නම් එහෙම දැන් අවුරුදු 50ක් 60ක් ගිහිලත් මතකයි. මතක් කරලා බලපු හාමර පුංචි කාලේ තිබන මතක රූපයට වයස ගිහෙන්නේ නැහ. අර
어릴 적 그네를 타러 갔다가 그네가 끊어져 떨어져서 머리가 깨졌다면, 이제 50년, 60년이 지나도 기억합니다. 떠올려 보면 어린 시절의 그 기억 모습은 나이를 먹지 않습니다.
තිබිච්ච පුංචිල්වස් වෙලා නැහ. ඒක වර්ණ වෙලා නැහ. හැබැයි ඒවය කෑලි එකක්වත් ලෝකේ නැහ. ඒ තිබිච්ච කයේ ස්වභාවය සම්පූර්ණ වෙනස් වෙලා. මතකයකට බැහැගත්ත හිතට ගොණු වෙච්ච යම් කොටසක් තියෙනවානවා. ඒකේ පුංචි එකා පුංචි එකා වාගේමයි මනසේ අවුරුදු 60 70 වගේ තමන් ගැන පුළුවන්වත් මතක් වෙන්නේ. අර ඔංචිලාව කඩා වැටිච්ච හැටි කෑ ගහියි අඩු හැටි දඹපු හැටි බේත් ගිඩ උස්සගෙන ගිය හැටි ඔක්කෝ ඒ ආකාරයමයි මතක් වෙන්නේ. ඒකට වයස ගිහන්නේ නෑ. අන්න තිරපු නැති.
그때의 어린 모습은 늙지 않았고 빛이 바래지도 않았습니다. 그런데 그 몸의 조각 하나도 지금 세상에 남아 있지 않습니다. 그때 몸의 모습은 완전히 바뀌었습니다. 기억으로 내려앉아 마음에 쌓인 어떤 부분이 있는 것입니다. 그 안의 어린아이는 어린아이 그대로여서, 예순, 일흔 살이 되어서도 자신에 대해 그대로 떠오릅니다. 그네가 끊어져 떨어진 모습, 소리 지르며 울던 모습, 버둥거리던 모습, 약 상자를 들고 가던 모습 모두 그대로 떠오릅니다. 그것은 늙지 않습니다. 그것은 낡지 않았습니다.
ඒකට ගෝචර වෙච්ච භෞතික ලෝකයේ තිබිච්ච දිරලා කැනසිලා. හැබැයි ඒ අනුව හටගත්ත මතක සටහන්න දිරලත් නෑහ වැනසිලත් නැහැ. යළි යලි හැබැයි ආවර්ජනය කරලා මතක් කරලා ගන්න ඕනේ. ආවර්ජනා කරනකොට අතීතයට ගිය නාම ගෝත්ර අරමුණු වෙනවා. අනේ ඒ නාම ගෝතරයට වයස ගියානම්. අනේ
그것에 닿았던 물질 세계의 것들은 낡고 무너졌습니다. 그러나 그에 따라 생긴 기억 자국은 낡지도 무너지지도 않았습니다. 다만 거듭거듭 āvajjana하여 떠올려야 합니다. āvajjana할 때 과거로 간 nāmagotta가 대상이 됩니다.
වෙනවා. අනේ ඒ නාම ගෝතරයට වයස ගියානම්. අනේ දැන් අර පුංචි කාලේ වැටිච්ච එක නම් දැන් මතක් කරනඕන අවුරුදු 60ක එක්කෙනෙක්. එහෙම එකක් එන්නේ නැහැ.
아, 그 nāmagotta가 나이를 먹었다면, 어린 시절에 떨어진 일을 지금 떠올릴 때 예순 살 사람이 떠올라야 할 것입니다. 그런 것은 떠오르지 않습니다.
ඒ පොඩි කාලේ හරි කොයි මොහොත හරි හිටපු කාලෙක තිබුණ ආකාරය ඒ ආකාරයෙන්ම මතක් වෙන්නේ. ඔය ක්රමය
어린 시절이든 어느 순간이든, 있었던 때의 모습 그대로 떠오릅니다.
වෙන්නේ. ඔය ක්රමය සාර අසංඛ්ය කල්ප ලක්ෂයක් ගත වෙලා සුමයට තාපසය වෙලා ඉවරණ ගත්ත වෙලාව මතක් කරනකොට ඒ ආකාරයම මතකය නැගිලා තියෙනවා මිසක් ඒ වතකයට සාරාසං කල්ප ලක්ෂයක් ගිහිලලාත් වයස ගියත් ඒක දිරිලා නෑ. ඒකනෑහැ. ඒක තමයි නාමගොත්තහම් නජීරතිය කිව්වේ. මෙන්න මේ වගේ
그런 식으로, 4 asaṅkhyeyya와 십만 kappa가 지나서 Sumedha tāpasa로서 vivaraṇa를 받은 때를 떠올리실 때도 그 기억은 그대로 일어난 것이지, 그 기억이 4 asaṅkhyeyya 십만 kappa를 지나며 나이를 먹어 낡은 것이 아닙니다. 그런 일은 없습니다. 그것을 'nāmagottaṃ na jīrati'라 한 것입니다.
නාමගොත්තහම් නජීරතිය කිව්වේ. මෙන්න මේ වගේ අපි මතක සටහනක් වශයෙන් මතකයට ගෝචර වෙන්න මතකයට ගුණ වෙන්නේ යමක් ඇත්නම් ඒවා හීන භවය මධ්යම භවය ප්රණීත භවය කියන මේ භව තුනක පිහිටනවා.
이와 같이 우리가 기억 자국으로서 기억에 닿고 기억에 쌓이는 무엇이 있다면, 그것들은 hīna bhava, majjhima bhava, paṇīta bhava라는 세 bhava에 자리 잡습니다.
මෙන්න මේ පිහිටන එකට කියනවා අභිසංඛාර විඤ්ඤාණය.
이렇게 자리 잡는 것을 abhisaṅkhāra viññāṇa라 합니다.
ඔය විඤ්ඤාණ කියන එකේ ක්රම දෙකක් තියෙනවා. පටිසන්ධිය ගැන දෙන එකට පටිසන්ධි විඤ්ඤාණය කියනවා. අර මතක සටහන් පහල නම් යම්කිසි භවයේ පිහිටනවා නම් ඒවට අභිසංඛාර විඤ්ඤාණ කියනවා. අභිසංඛාර විඤ්ඤාණයයි පටිසන්ධි විඤ්ඤාණයයි දෙකක්.
viññāṇa라는 것에는 두 가지 갈래가 있습니다. paṭisandhi를 주는 것을 paṭisandhi viññāṇa라 합니다. 그 기억 자국들이 어떤 bhava에 자리 잡는다면 그것을 abhisaṅkhāra viññāṇa라 합니다. abhisaṅkhāra viññāṇa와 paṭisandhi viññāṇa, 이렇게 둘입니다.
සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං කියනකොට හැමදෙනම තියෙන්නේ අභිසංඛාර විඤ්ඤාණය කියලා මතක් කරන්නෙත් නැහ. ඒ මොහොතේ වරහන් ඇතිවා පටිසන්ධි කියලා. ඔක්කොම පටිසන්ධි විඤ්ඤාණය මිසක් වෙන එකක් නෙම. ධර්මය පැහැදිලි කරලා විග්රහ කරලා තියෙන එක විග්රහ කරගන්න ක්රමයක් නැති වෙනවා ඕකෙන්.
'saṅkhārapaccayā viññāṇaṃ'이라 할 때, 모두들 그것이 abhisaṅkhāra viññāṇa라고는 떠올리지도 않습니다. 그 자리에 괄호를 치고 paṭisandhi라고 적어 넣습니다. 모두 paṭisandhi viññāṇa일 뿐 다른 것이 아니라고 합니다. 그 때문에 dharma에서 밝혀 풀어 놓은 것을 제대로 풀어낼 길이 없어집니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා විඤ්ඤාණයේ බීජයයි. තෘෂ්ණාව ජලයයි. අවිද්යාවෙන් වටවුන තෘෂ්ණා ජලයෙන් තෙූ විඤ්ඤාණ නති බීජය අභිසංඛාර වීජය තමයි පිහින්නේ. බීජය අභිසංඛාර දී ඒක තමයි භවය. භවය පිහිදනවා.
붓다께서 설하십니다. viññāṇa는 씨앗이고, taṇhā는 물입니다. avijjā로 덮인 taṇhā의 물에 젖은 viññāṇa라는 씨앗, 곧 abhisaṅkhāra 씨앗이 자리 잡습니다. 씨앗인 abhisaṅkhāra, 그것이 바로 bhava입니다. bhava가 자리 잡습니다.
මරණාසන්න මොකත් කර නැවත වාරයක් පුනර්භවයක් හටගන්නවා කියන්නේ. ඒක නැවතේ මතකය මතුවෙලා ඇවිදිලා. එදා වෙච්ච සිද්ධිය හා සමාන ක්රියාවලියක් විපාක වශයෙන්.
죽음이 가까울 때 다시 한 번 punabbhava가 일어난다는 것은, 그 기억이 다시 떠올라 오는 것입니다. 그날 일어난 일과 같은 과정이 vipāka로서 오는 것입니다.
ඒ රූපකාරයේ, වේදනා ආකාරය, සංඥා ආකාරයේ, සංඛාර ආකාරයේ, විඤ්ඤාණ ආකාරයේ විද්යාමාන කරමින් ඒ ආකාරයෙන් මතුවෙහා පේන වෙලාවක් යළිවා.
그 rūpa의 모습, vedanā의 모습, saññā의 모습, saṅkhāra의 모습, viññāṇa의 모습을 드러내며 그대로 떠올라 보이는 때가 다시 옵니다.
අන්න යළි ඇති වෙන්නා වූ දේ නිසා හටගන්න භවයට කියනවා පුනර්භවය යළි භවය භවයයි පුනර්භවයයි තෝරාගන්න ඕනේ.
그렇게 다시 일어나는 것 때문에 생기는 bhava를 punabbhava, 곧 다시 오는 bhava라 합니다. bhava와 punabbhava를 가려 알아야 합니다.
මේ ඇතිවෙන වෙනස්කම එක හැදෙනවා. මෙන්න මේ භවය හටගන්න අභිසංඛර, විඤ්ඤාණ කියන කොටස තමයි.
여기서 생기는 차이가 하나 있습니다. 이 bhava를 일으키는 것이 바로 abhisaṅkhāra viññāṇa라는 부분입니다.
අර අපි පස්සේ කාලෙක රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ කියන යම් මොහොතක අරමුණු කරනට, මතක් කරනකොට ක්රියාත්මක වෙන් අභිසංඛාර විඤ්ඤාණ කියන එක වෙනයි.
우리가 나중에 어느 순간 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa를 대상으로 삼아 떠올릴 때 작동하는 abhisaṅkhāra viññāṇa라는 것은 따로입니다.
රූපස්කන්ධය, වේදනා ස්කන්ධය, සංඥා ස්කන්ධය, සංඛාර ස්කන්ධය, විඤ්ඤාණ ස්කන්ධය වෙනයි. රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ වෙනස්. ස්කන්ධයයි ඕකයි දෙක එකට පටලවා ගත්තහම යථාර්ථය තෝරාගන්න බැරුව යනවා.
rūpakkhandha, vedanākkhandha, saññākkhandha, saṅkhārakkhandha, viññāṇakkhandha는 따로입니다. rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa와는 다릅니다. khandha와 이것 둘을 뒤섞어 버리면 참모습을 가려낼 수 없게 됩니다.
ස්කන්ධයට අයිතිය අතීත අනාගත වර්තමාන සියුම් ගන දුරළඟ හීන ප්රණීත යම් තැනක රූපයක් වීද යම් තැනක විද මතු යම් තැනක වන්නේද සියල්ල කැටි කළ විට රූපස්කන්ධය.
khandha에 드는 것은, 과거든 미래든 현재든, 미세하든 거칠든, 멀든 가깝든, 낮든 높든, 어디에 있는 rūpa든, 어디에 있었든, 앞으로 어디에 있을 것이든, 그 모두를 하나로 뭉친 것이 rūpakkhandha입니다.
රූපස්කන්ධය කියන එක දැන් අති පුරුදු වෙලා තියෙන්නේ ඕකට නෙමෙයි. මේ මස්ලේ කයතුලේ ඔක්කොම තියෙන හරිය විතරයි රූපස්කන්ධය. මේ විද්යාමාන වෙන එක විතරයි රූපස්කන්ධය. ඕක මොහොති මොහොත බිධි බිඳි යනවා. රූපස්කන්ධය බිදි යනවා. මේකේ හටගන්න ඒ ස්පර්ශය දැනට වේදනා මාත්රය තමයි වේදනා ස්කන්ධය කිව්ේ.
그런데 요즘 아주 익숙해진 rūpakkhandha라는 말은 그런 뜻이 아닙니다. 이 살덩이 몸 안에 있는 부분만이 rūpakkhandha, 지금 드러나는 이것만이 rūpakkhandha라고 합니다. 그것은 순간순간 부서져 간다, rūpakkhandha가 부서져 간다고 합니다. 여기서 일어나는 그 닿음을 지금 느끼는 vedanā 정도를 vedanākkhandha라 했습니다.
ඒකත් මේක ඇතුලෙමයි. මේ කයත් එක්ක කයෙන් පිට පංචස්කන්ධයක් නෑහ කියන එකට අද දහම තෝරන්න. හැබැයි බුදු දහමට සම්පූර්ණ විරුද්ධයි.
그것도 이 안에만 있다고 합니다. 이 몸과 함께할 뿐 몸 밖에는 pañcakkhandha가 없다는 쪽으로 오늘날 dharma를 풀이합니다. 그러나 그것은 붓다의 dharma와 완전히 어긋납니다.
පංචස්කන්ධය කියනකොට පංචස්කන්ධයට වයස කියන්න බැ. සාර අසංඛ්ය කල්ප ලක්ෂයකට ඉස්සෙල්ලා සුමේද තාපස වෙලා හිටපු රූපකාරය මතකයත් නැුවද? ඒ අතීත රූපස්කන්ධයයි.
pañcakkhandha라 할 때 pañcakkhandha의 나이를 말할 수 없습니다. 4 asaṅkhyeyya 십만 kappa 전에 Sumedha tāpasa로 있던 모습, 그 기억이 없습니까? 그것이 과거 rūpakkhandha입니다.
එදා වින්ද යම්කිසි වින්දනයක් සතුරක් ලැබුවද ඒ විවරණ ගන්න වෙලාවේදී ඒ සතුටු සහගතව ගත්තා වූ වින්දනයක් නැත්නම් එදා තිබි විචයට වේදනා ස්කන්ධය. ඒකත් වේදනා ස්කන්ධයටයි.
그날 누린 어떤 느낌, 기쁨을 얻었다면, vivaraṇa를 받던 때 기쁨과 함께 누린 그 느낌, 곧 그날 있었던 그것이 vedanākkhandha입니다. 그것도 vedanākkhandha에 듭니다.
එදා මේ බුදුරජාණන් වහන්සේ නේද වැඩියේ මේ මඩවල නේද? මම මේ විදිහට දිගා වෙලා මේ විදිහට ඉලා මේ මේ ඉවරණය ගන්නවා නැහනම් මේ විදිහට මම මගේ ජීවිත පරිත්යා කරනවා කියලා සැත හිටියා නම්. අන්න ඒ ආකාරය හැඟීමක් හැඳිනීමක් එදා ආවනවාගේ මොහොතේ. සාර අසංඛ කල්ප ලක්ෂයක් ගිහිල්ලා මතක් කරලා බලනකොටත් ඒ හැඟීම ඒ ආකාරයෙන් මාව අන්න එදා තිබ්ඤා ස්කන්ධය හා සම්බන්ධ අතීත කරගන්න.
'그날 이 붓다께서 지나가실 길이 이 진흙탕이 아닌가? 내가 이렇게 엎드려 이렇게 누워 vivaraṇa를 받든지, 그렇지 않으면 이렇게 내 목숨을 내놓겠다' 하고 마음먹고 있었다면, 그런 느낌과 알아봄이 그날 그 순간에 왔습니다. 4 asaṅkhyeyya 십만 kappa가 지나 떠올려 볼 때도 그 느낌이 그대로, 그날 있었던 khandha와 이어진 과거의 것으로 붙잡힙니다.
එතකොට මේ හේතු කරරට ලබනාවූ ශක්තිය මේ මේ ජීවිත පරිත්යාගයෙන් උත්සාහයෙන් වීරියෙන් මගේ බලාපොරොත්තුව ඉෂ්ට කරගෙන මිසක් නවතින්නේ නෑහැ කියලා ගත්තා සංඛාර ස්කන්ධය ලොව්තුරා බුද්ධත්වයට සංඛාර
그리고 이 까닭으로 얻는 힘, 목숨을 내놓는 애씀과 viriya로 내 바람을 이루기 전에는 멈추지 않겠다고 다진 것이 saṅkhārakkhandha, lokuttara buddhatta를 향한 saṅkhāra입니다.
එතකොට ඒ ටික ගොණු වෙලා පිහිටියා නම් යම්කිසි මානසිකත්වයක් තුළ දැනීමක් තුළ පිහිලා හිතම් මෙහෙබ පුත දෙයක් සිද්ධ වුණා කියන්නා වූ මානසිකත්වයක් ගොන්නගලා දුන්නා ඒක අතීත විඤ්ඤාණ ස්කන්ධයටයි.
그리고 그 모든 것이 쌓여 어떤 마음가짐, 어떤 앎 속에 자리 잡아 '이렇게 좋은 일이 일어났다' 하는 마음가짐이 쌓였다면, 그것은 과거 viññāṇakkhandha에 듭니다.
එන් අතීවර රූපත්කන්ධය, වේදනා ස්කන්ධය, සංඥා ස්කන්ධය, සංඛාර ස්කන්ධය, විඤ්ඤාණ ස්කන්ධය කියන එක අන්න අතීතයේ නම් ඒක මාත්රයක් ඔය කිව්. සාරා අසංඛ්ය කල්ප ලක්ෂයක් තුළ පිරිච්ච අප්රමාණ ස්කන්ධයන්ගෙන් අංශුව මාත්ර එකක් විතරක් එක අවස්ථාවක් විද්යාමාන වෙච්ච හරියක් විතරයි ඒ දීපකර පාදමුලියේදී සුමේද සාපත ඉවරණ ගත්තා කිව්වා. ඒ ටික එහෙනම් ඔට ඉස්සෙල්ලා තවත් වැය.
그런데 과거 rūpakkhandha, vedanākkhandha, saññākkhandha, saṅkhārakkhandha, viññāṇakkhandha라 하면, 방금 말한 것은 과거의 것 가운데 한 조각일 뿐입니다. 4 asaṅkhyeyya 십만 kappa 동안 채운 헤아릴 수 없는 khandha 가운데 티끌 하나, 한 경우에 드러난 부분일 뿐인 것이 Dīpaṅkara 발아래서 Sumedha tāpasa가 vivaraṇa를 받았다는 그 일입니다. 그러니 그보다 앞에도 더 있습니다.
එහත් රූපස්කන්ධ වල මතක සටහන් වලින් වේදනා ස්කන්ධ සංඥා ස්කන්ධයටත් අතීතයේ ඒවා මතක සටහන් වලින්. විසි අසංඛ කල්ප ලක්ෂයට ඉස්සෙල්ලා මම ආරම්භ කරා කියලා එහෙමත් බලහම ඒ කාලය දැක්.
그 rūpakkhandha들의 기억 자국으로, vedanākkhandha와 saññākkhandha도 과거의 그 기억 자국으로 있습니다. 20 asaṅkhyeyya 십만 kappa 전에 내가 시작했다 하는 식으로 보면 그때를 봅니다.
ඒ හරියත් අයිති පංචස්කන්ධයට අතීතීත පංචස්කන්ධය නැන් අතීතීත පංචස්කන්ධයට ආයුෂ කොච්චරද කියලා ඇහුවොත් එහෙම කවද පටන් ගත්තේ ඇහුවොත් අපි කියන්න දන්නේ නැහ. අනමතග්ගෝයම්භිකවේ සංසාරෝ පුබ්බා කෝටින්න පඤඥායති කියවතට වැටෙනවා. තව එහ තව එහන්න බැරුවත් ඉවරයක් වෙන්නේ නැහ.
그 부분도 pañcakkhandha, 과거 pañcakkhandha에 듭니다. 과거 pañcakkhandha의 수명이 얼마냐, 언제 시작했느냐 묻는다면 우리는 대답할 줄 모릅니다. 'anamataggoyaṃ bhikkhave saṃsāro, pubbā koṭi na paññāyati'라는 말씀에 이르게 됩니다. 더 저쪽, 더 저쪽으로 거슬러 가도 끝이 나지 않습니다.
අනාගත පංචස්කන්ධය දැන් එදා ඉවරණ දෙනාවේදීංකර බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්නනවා මින් මතු සාර අසංඛ කල්ප ලක්ෂයකට මත්වෙහි ඔබ මෙන්න මේ නමින් මෙන්න මේ වගේ මේ ඇස තුනන්ති වෘක්ෂය බෝධිය බවට පත්වෙලා අන්න ඒ බෝධියගදී මෙන්න මේ ආකාරයෙන් බුදු වෙනවා. මහා බද නැමිත කල්පයක් ලෝකේ පහළ වෙනවා. දැන් නෙමෙයි. මතු සාර අසංඛ කල්ප ලස්සන මත්තෙහි ඔන්න ඕක සිද්ධ වෙනවයි කියලා. දුන විවරණයක් තියෙනවා.
미래 pañcakkhandha. 그날 vivaraṇa를 주실 때 Dīpaṅkara 붓다께서 보여 주십니다. '이제부터 4 asaṅkhyeyya 십만 kappa 뒤에 그대는 이런 이름으로, 이런 assattha 나무가 bodhi가 되고 그 bodhi 아래에서 이렇게 붓다가 될 것이다. mahābhadda라는 kappa가 세상에 나타난다. 지금이 아니라 앞으로 4 asaṅkhyeyya 십만 kappa 뒤에 이 일이 이루어진다'고. 그렇게 주신 vivaraṇa가 있습니다.
සුද්ධෝ නමති පියකුරු දාම මහාමායානන් දේවියකට දාම ඔහු උපදිනවා එන් එතකොට ඔය ආදී වශයෙන් විග්රහයක් දුන්නා.
'Suddhodana라는 아버지와 Mahāmāyā라는 왕비에게서 그가 태어난다' 하는 식으로 그렇게 풀어 주셨습니다.
එතකොට යසෝදරානම් කුමරියට දාව මේමේ රාහුල් නම් පුතාපන්න දවසේ ඔබ මහා විනික්මන් කරනවා කියලා මේ වගේ ලොක විස්තරයක් දුන්නා. විවරණ විස්තරයක්. ඔය විවරණ විස්තරය දෙන්න දකොට ඒක වෙන්න තව සාරාසංඛ්ය කර්ම ලක්ෂයක් ඉදිරි කාලේ ඒකයි වෙන්නේ. අන්න අනාගත පංචස්කන්ධය ගොඩනැගිලා.
또 'Yasodharā라는 공주에게서 Rāhula라는 아들이 태어나는 날 그대는 mahābhinikkhamana를 한다'고 이처럼 큰 설명을 주셨습니다. vivaraṇa 설명입니다. 그 vivaraṇa 설명을 주실 때, 그 일이 일어나기까지는 앞으로 4 asaṅkhyeyya 십만 kappa가 남아 있었습니다. 그렇게 미래 pañcakkhandha가 세워졌습니다.
එදා ඉවරණ ගන්න වෙලාවේදී උතුන්වහන්සේ උදෙසා වෙන්න තියෙන ඒකාන්ත සිද්ධියක් වශයෙන් අනාගත පංචස්කන්ධය ගොන්නැගිලා ඉවරයි. එහෙනම් පංචස්කන්ධය කයට සීමා කරන්න පුළුවන්ද? ඒ ඒකන මොහොතට සීමා වෙලා තියෙනවද?
그날 vivaraṇa를 받으실 때 그분에게 반드시 일어날 일로서 미래 pañcakkhandha가 이미 쌓여 버렸습니다. 그렇다면 pañcakkhandha를 몸에 가둘 수 있습니까? 그 한 순간에 갇혀 있습니까?
එහෙනම් අතීත පංචස්කන්ධයෙන් මේ බුදුරජාණන් වහන්සේ ගෞතම බුදුරජාණන් වහන්සේ සිහි කරලා පෙන්නවා මෙන්න මේ කාලෙත් මට මතකා. අන්න අතීත පංචස්කන්ධය තවත් එය අතරත් තියෙනවා.
또 과거 pañcakkhandha로써 Gotama 붓다께서 떠올려 보여 주십니다. '이때의 일도 나는 기억한다.' 그것이 과거 pañcakkhandha이고, 그 사이사이에도 또 있습니다.
එදා දීපංක බුදුරජාණන් වහන්සේ අනාගත පංචස්කන්ධයක් දේශනා කළා උන්වහන්සේට අනාගතය ඔබට මෙන්න මෙහෙම එකක් වෙනවා. මෙන්න මේ තත්ත්වයට පත් වෙන්න. එහෙනම් අනාගත පංචාසකන්ධයත් ගොඩන්න නැගි කියලා ඉවරයි ඒක වෙනස් කරන්න බැහැ බුද්ධ දේශනාව වෙනස් වෙන්නේ. එහෙනම් ඒකාන්තයේ සිද්ධ වෙන සිද්ධියක් ඒක ගොඩන්න නැගිලා ඉවරයි. හැබැයි ඒකේ තිබිච්ච සතර මහාභූතය එදා නෑහ.
그날 Dīpaṅkara 붓다께서는 미래 pañcakkhandha를 설하셨습니다. 그분에게 '앞으로 그대에게 이런 일이 일어난다, 이런 자리에 이른다'고. 그러니 미래 pañcakkhandha도 세워져 끝났고 그것을 바꿀 수 없습니다. 붓다의 설하심은 바뀌지 않습니다. 그러니 반드시 일어날 일로서 그것은 이미 세워졌습니다. 그러나 그 안에 있을 네 mahābhūta는 그때 없었습니다.
ඒ ඒ රූපස්කන්ධයට අනුකූල සතර මහාභූතයන්ග විද්යාමාන ස්කන්ධය පහළින් සාරාසංඛ්ය කල්පස්සයක් ගියාට පස්සේ මේ බුද්ධ ශාසනයේ.
그 rūpakkhandha에 맞는 네 mahābhūta로 드러나는 khandha는 4 asaṅkhyeyya kappa가 지난 뒤 이 붓다의 sāsana에서 나타났습니다.
එතකොට එදා තිබිච්ච සතර මහාභූතයෝ අර සොමේස සාපසයන්ගේ ඇඟේ තිබිච්ච සතර මහාභූතයෝ එදා ඒ කල්පේදී ඔක්කොමත් ඉවරයි ඒ කාලේ ඉරා අවුරුදු 6000 වර 80 අක හරි මැරනකොට එදා වෙනකොට ඒක දිලා ගියා වැනසිලා ගියා ඒ ආකාරය රූපස්කන්ධය ඔක්කොම ඒ මොහොතේ ඉවරයි.
그러면 그날 있던 네 mahābhūta, 곧 Sumedha tāpasa 몸에 있던 네 mahābhūta는 그 kappa에서 모두 끝났습니다. 그때 그 긴 수명을 다하고 죽을 때 그것은 낡아 무너져 갔고, 그 rūpakkhandha는 그 순간 모두 끝났습니다.
අන්න ඒවා ඔක්කොම ඉවර වුණා. අපිට මතක තියෙන්නේ කොහින්ද? අනාගතයේ මෙහෙම දෙයක් වෙනවා. අතීතයේ මෙහෙම දෙයක් වුණා දැන් මෙහෙම දෙයක් වෙනවා.
그것들은 모두 끝났습니다. 그러면 우리에게 기억은 어디에서 옵니까? 미래에 이런 일이 일어난다, 과거에 이런 일이 있었다, 지금 이런 일이 일어난다 하는 것은요.
ඒ නිසා සත්වයෙක් විද්යාමාන වෙනවා ඒ මෙන්න සත්වයා කියලා මතකයෙන් නගාගන්න ඔන්න ඔය කියන මතක සටහන් තුළින් [උගුර කෑරීම] අනාගත නිර්මාණත්මක මතක සටහන් අතීතයේ සිද්ධ වෙච්ච පිළිබඳ සිදු වුණේ පිළිබඳ මතක සටහන් වර්තමානයේ ක්රියාකාරී මොහොතක මතක සටහන් මතක සටහන් තුළින් අපි යමක් හඳුනාගන්නවා දැනගන්නවා මිසක්.
그러므로 중생(satta)이 드러나는 것, '이것이 중생이다' 하고 기억으로 떠올리는 것은 바로 그 기억 자국들을 통해서입니다. (헛기침) 미래를 짓는 기억 자국, 과거에 일어난 일에 관한 기억 자국, 지금 작동하는 순간의 기억 자국, 이 기억 자국들을 통해서만 우리는 무엇을 알아보고 압니다.
හිත කියලා යෑමක් තියෙනවා. හිතෙන් මේවා හඳුරන්න පුළුවන්. හිතට මේවා වැටහෙනවා ආදි වශයෙන් කිය සියලුම දෙයක් කියන්නේ. ඔන්න ඔය කියන මනෝවාරයට සම්බන්ධන මනස කියන කොටසට ගැබ්බ වෙච්ච. ඔන්න ඔය නාම ගෝත්ර වලින්. ඕට කියනවා නාම ගෝත්ර
마음이라는 것이 있다, 마음으로 이것들을 알아볼 수 있다, 마음에 이것들이 이해된다 하는 모든 말은, 그 manodvāra와 이어진 mana라는 부분에 담긴 바로 그 nāmagotta에서 나옵니다. 그것을 nāmagotta라 합니다.
මෙන්න මේ නාම ගෝත්රත් එක්ක හටගන්න සම්බන්ධතාවය නිසා තමයි අපිට යමක් හිතන්න කියන්න කරන්න පුළුවන්කම සියලු හැකියාවලන් ලැබෙන්නේ. මතකයක් නගන්න පුළුවන් වෙන්නේ.
이 nāmagotta와 함께 생기는 이어짐 때문에 우리가 무엇을 생각하고 말하고 할 수 있는 모든 능력이 생깁니다. 기억을 떠올릴 수 있게 됩니다.
ඉස්සර ඉගෙන ගත්ත එක මතක් වෙන්නේ. ඊට අනුකූලව දැන් කරන ක්රියාකලාපය අතීත අත්දැකීම් අරගෙන ඊට අනුකූලව දැන් ගොඩනගාගන්න වර්තමාන ක්රියාකාරීත්වය සිද්ධ වෙන්නේ අනාගතය මතක සා තුළින් අඩිතාලම දාගන්න ඔක්කොම කරන්නේ ඔන්න ඔය කියන සම්බන්ධතාවය උද එහෙනම් පංචස්කන්ධ සම්බන්ධතාවය උදහම් පංචස්කන්ධය කියලා කියන්නේ අර වගේ එක මොහොතක මේ ජීවිතයකට මේ රූපයකට සම්බන්ධ වෙලා මනුස්ස රූපයකට සත්ව රූපයකට සම්බන්ධ වෙලා ඉන්න මොහොතක ජීවත් වෙනවා කියලා වර්තමාන සම්මත මොහොතක වන ක්රියාකාරීත්යට සීමා කරපු එකක් නෙමෙයි පංචස්කන්ධය
예전에 배운 것이 떠오릅니다. 그에 맞추어 지금 하는 일, 과거 경험을 가져와 그에 맞추어 지금 세워 가는 현재의 작동이 일어나고, 기억을 통해 미래의 터를 닦는 것, 이 모두를 바로 그 이어짐으로 합니다. 그러니 pañcakkhandha의 이어짐으로 볼 때, pañcakkhandha란 앞서 말한 것처럼 이 삶에, 이 몸에, 사람의 몸이나 짐승의 몸에 이어져 산다고 하는 한 순간, 곧 현재라고 정해 둔 순간의 작동에 갇힌 것이 아닙니다.
අ පංචස්කන්ධ සංඛ්යාත දුක කියනකොට අතීතය මතක් කරලා දුක් විඳින ඒවායි අනාගතය මතක් කරලා දුක් හිට විඳිඳින ඒවයි දැන් ඒ මොහොතේ කරන දුක් විඳින ඒවායි ඔක්කොම අයිතිය පංචස්කන්ධ දුක්ඛය
pañcakkhandha라는 dukkha라 할 때, 과거를 떠올려 괴로워하는 것, 미래를 떠올려 미리 괴로워하는 것, 지금 그 순간에 괴로워하는 것 모두가 pañcakkhandha dukkha에 듭니다.
ඒක උපාදාන කරගත්තොත් ඒකේ බැඳුනොත් තමයි අත්හැරගන්න බැරි දුක පස්සේ යන්නේ.
그것을 upādāna하면, 그것에 묶이면, 놓을 수 없는 dukkha를 따라가게 됩니다.
ඒ පංචස්කන්ධ සංකත ගොඩනගපු එක නැති කරන්න අපිට බැහැ. ඒක ඇති කරන්න අපිට ඕන කමකුත් නැහ දුක නැති කරන්නේ. දුක හටගන්නේ ඒවා තිබුනට නෙමෙයි. ඒ පිළිබඳව බැඳීමෙන් හටගත්ත අසාහනයක්.
pañcakkhandha로 세워진 것을 우리는 없앨 수 없습니다. 그것을 일으키려는 것도 아니고, 우리가 없애려는 것은 dukkha입니다. dukkha는 그것들이 있어서 생기는 것이 아니라, 그에 대한 묶임에서 생긴 괴로움입니다.
දුක නැති කරගන්න අපිට අවශ්ය නම් ඒවර තියෙන ඡන්ද රාගය දුරු කරගත යුතු. පංචස්කන්ධය දුරු කරලා නෙමෙයි දුක නැති කරන්නේ ඡන්ද රාගය දුරු කරලා. ඒ නිසා මෙතනදි අපි දකින මේ මනෝවාරයට කියන්නේ මනෝවාරය කියන්නේ මනසට අරමුණු එකින් එක දෙන තැන.
dukkha를 없애고 싶다면 그것들에 대한 chandarāga를 버려야 합니다. pañcakkhandha를 버려서가 아니라 chandarāga를 버려서 dukkha를 없앱니다. 그러므로 여기서 우리가 보는 manodvāra란, mana에 대상을 하나씩 건네주는 곳입니다.
මනෝවාරය කියන්නේ මනස නෙමෙයි.
manodvāra는 mana가 아닙니다.
මනස සම්බන්ධ වෙලා තියෙනකොට මනස කියන දැනීම් සටහන් ඔක්කොම යම් තැනක පිහිටියද ඒකට කියනවා භවය කාම ධර්මයන් පිළිබඳ කාම ලෝකයේ සියලු කටයුතු පවතින එක කාම භවය නැත්නම් හීන භවය කියනවා.
mana와 이어져 있을 때 mana라는 앎의 자국들이 모두 자리 잡은 곳, 그것을 bhava라 합니다. kāma dharma에 관한, kāma 세계의 모든 일이 있는 것을 kāma bhava 또는 hīna bhava라 합니다.
රූපාවචර ධර්ම පිළිබඳව රූපාවචර ධර්මයන් නැහනම් රූපාවචර ධ්යානුලාභියකට ප්රථම ධ්යානය පටන් චතුරත්තානයට යනකම් ඒ කාලය තුළ ඇති වෙන්නා වූ රූප වේදනා සංඥා සංඛාර විඤ්ඤාණ යම් තැනක පිහිටෙනවද ඒක මධ්යම භවය හෙවත් රූප භවය කියලා එකට කියනවා.
rūpāvacara dharma에 관해, 곧 rūpāvacara jhāna를 얻은 이에게 첫째 jhāna부터 넷째 jhāna에 이르기까지 그동안 일어나는 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa가 자리 잡는 곳, 그것을 majjhima bhava 곧 rūpa bhava라 합니다.
ඒවා අරූප ලෝකයට සම්බන්ධ වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ පිළිබඳ මතක සටහනක් කරපු ක්රියාවලියක් ඒ පිළිබඳව ගොඩනැගිච්ච යමක් ඇත්නම් මනසේ. ඒක ප්රණීත භවය හෙවත් අරූප භවය පිහිටනවා.
arūpa 세계와 이어진 vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa에 관한 기억 자국을 만든 과정, 그에 관해 세워진 무엇이 mana에 있다면, 그것은 paṇīta bhava 곧 arūpa bhava로 자리 잡습니다.
න් ලෝක සත්යා එක්කෝ හීන භවේ එක්කෝ මධ්යම භවේ ඒ ප්රණීත භවය කියන මේ භව තුළක සංකල්පනය තුළ ඒ ගති රක්ෂණයෙන් ඒ තැනට ඔබන විදිහට පරිසරය හදාගෙන ඒ භවය ඇසුරු කරනවා.
세상 중생은 hīna bhava든 majjhima bhava든 paṇīta bhava든, 이 세 bhava 가운데 생각 속에서 그 성향을 지켜 그 자리로 이끌리도록 둘레를 만들어 그 bhava에 기대어 삽니다.
කාම භවයෙන් ධ්යානුලාභී නැතුව කාම ලෝකයේ පංචකාමයන් ඇතුළ ඉන්නකම්. ඔහු වෙතෙන් ගොන්නගාගත කාම භවය තුළ ඇසුරු කරලා. ඒ කාම භවය හා සම්බන්ධව ජීවත් වෙනවා.
jhāna를 얻지 못한 채 kāma 세계의 다섯 kāma 안에 있는 동안, 그는 스스로 쌓은 kāma bhava에 기대어 그 kāma bhava와 이어져 삽니다.
රූපාවචර ධ්යානයකට පත්වෙලා එතන ඉන්නේ. එතෙක් ගොන්නගලා තිබිච්ච අප්රමාණ සංසාරයක් තමයි ගොන්නගලා තිබිච්ච රූප භවය පිළිබඳ පංචස්කන්ධයන් ඇතුළු කරලා ඒ තුළින් එන්නා වූ අත්දැකීම් තුන කටයුතු කරමින් ඒ තුන ජීවත් වෙනවා. යම් මොහොතක අරූප භවයට හිත වැඩුවනම් අරූපය පරිවර්තනය වුණා නම් අන්න අර ප්රණීත භවය හෙවත් අරූප භවයට සම්බන්ධ යම්කිසි දෙයක් ඇද්ද ඒහා සම්බන්ධ දේ මතක සටහන් සහිතව කටයුතු කරමින් ඒ තුළ ජීවත් වෙන්න.
rūpāvacara jhāna에 들어 거기 머문다면, 그때까지 헤아릴 수 없는 saṃsāra에서 쌓여 온 rūpa bhava의 pañcakkhandha를 들여와 거기서 오는 경험 속에서 일하며 그 안에서 삽니다. 어느 순간 arūpa bhava로 마음을 닦았다면, arūpa로 옮겨 갔다면, 그 paṇīta bhava 곧 arūpa bhava와 이어진 무엇이 있다면 그와 이어진 것들을 기억 자국과 함께 다루며 그 안에서 삽니다.
මේ තුන් භවය තුළ සත්වයා ජීවත් වෙන්නේ තුන්වය උපාදානය කරලා. ඔය තුන් භවයේ උපාදානය අත්හැරියොත් තුන් භවයේම සම්බන්ධ භව ඉවරයි. උපාදාන නිරෝධන භව නිරෝධයි.
이 세 bhava 안에서 중생은 세 bhava를 upādāna하여 삽니다. 세 bhava에 대한 upādāna를 놓으면 세 bhava 모두와 이어진 bhava가 끝납니다. upādāna가 nirodha하면 bhava도 nirodha합니다.
එහෙනම් ඔය තුන් භවයේ සම්බන්තව යම්කිසි බැඳීමක් නිසා හටගන්නේ ඒවය ඇලි ඇලි යලිනගන යමක් තිබුණා. එහි ගොඩනගන්න තිබිච්ච භව ඉවරනවා. එහි උපදින්න තිබිච්ච ප්රතිඵලය භවයේ ප්රතිඵලය වන ජාතිය ඉවරයි. එහෙනම් තුූන් භවයේත්ම ඉවර නම් අසාහනයට හේතුකාරය වෙච්ච සූන් බව සම්බන්ධය ඉවර නම් එදාට කියනවා අරිහත් තිරිණව පෑ. ඕකයි කාරණය.
그러니 세 bhava와 이어진 어떤 묶임 때문에 생기는 것, 그것들에 거듭 달라붙어 다시 세우는 무엇이 있었습니다. 그것으로 세워질 bhava가 끝납니다. 그것으로 생겨날 결과, 곧 bhava의 결과인 jāti가 끝납니다. 이렇게 세 bhava 모두가 끝나면, 괴로움의 까닭이 된 세 bhava와의 이어짐이 끝나면, 그날을 두고 arahant가 nibbāna를 보았다고 합니다. 그것이 요점입니다.
මනෝරයට හැමේම අරමුණු වෙන්නේ. මොකද ඇහැට රූප අරමුණු වෙනවා වගේ ශබ්ද අරමුණු වෙන්නේ නෑහැ. ගන්ධ රස, ස්පර්ශ අරමුණු වෙන්නෙත් නෑහ ඇහැට ධර්ම වෙන්නත් නැහැ. කනට ශබ්ද අරමුණු වෙනවා මිසා රූප ගන්ධ රස, ස්පර්ශ අරමුණු වෙන්නේ නැහ. නාසයට ගන්ධාරමුණු වෙනවා මිසක් චක්ඛු සෝත ආදී නැහ පෙනීම ඇහීම රස දැනීම ස්පර්ශය අරමුණු වෙන්නේ නැහ. දිවට රස අරමුණු වෙනවා මිසක් සුවඳ. ඒ වගේම රූප ශබ්ද ගන්ධ අරමුණු වෙන්නේ නෑහැ, ස්පර්ශ අරමුණු වෙන්නේ නෑහැ. ධර්ම අරමුණු වෙන්නේ නෑ.
manodvāra에는 모든 것이 대상이 됩니다. 왜 그런가 하면, 눈에는 rūpa가 대상이 되듯 sadda가 대상이 되지는 않습니다. gandha, rasa, phoṭṭhabba도 대상이 되지 않고, 눈에 dharma가 대상이 되지도 않습니다. 귀에는 sadda가 대상이 될 뿐 rūpa, gandha, rasa, phoṭṭhabba가 대상이 되지 않습니다. 코에는 gandha가 대상이 될 뿐 봄, 들음, 맛, 닿음이 대상이 되지 않습니다. 혀에는 rasa가 대상이 될 뿐 냄새도, rūpa, sadda, gandha도 대상이 되지 않고, 닿음도 dharma도 대상이 되지 않습니다.
ඒ වගේම කයට පහස අරමුණු වෙනවා මිස. පොට්ඨබක් බෙහෙවත් කායේ ස්පර්ශය අරමුණු වෙනවා මිස. කයට පෙනීම අරමුණු වෙන්නේ නෑහැ. ඇහීම අරමුණු වෙන්නේ නැහ. ගඳ සුවඳ අරමුණු වෙන්නේ නෑහැ, රස අරමුණු වෙන්නේ නැ. ඒ වගේම ධර්ම අරමුණු වෙන්නේ නැ.
또 몸에는 닿음, 곧 phoṭṭhabba라는 몸의 닿음이 대상이 될 뿐입니다. 몸에는 봄도, 들음도, 냄새도, 맛도 대상이 되지 않고, dharma도 대상이 되지 않습니다.
මනසට ධර්ම වෙනවා. ධර්ම අරමුණු වෙනවා මනසට ඇහෙන් ගත්ත ඒවත් අරමුණු වෙනවා. කනෙන් ගත්තේ ඒවත් අරමුණු වෙනවා. නාසයෙන් ගත්තේ ඒවත් අරමුණු වෙනවා. දිවෙන් ගත්තේ ඒවත් අරමුණු වෙනවා. කයෙන් ගත්ත ඒවත් අරමුණ වෙනවා. මනසොනම් යවන්න පුළුවන් ඕන පැත්තකට අතීතත් අරමුණු වෙනවා, වර්තමානත් අරමුණු වෙනවා. අනාගතත් අරමුණු වෙනවා. ඔක්කොම අරමුණු කරන්න පුළුවන් මනසට. අන්න මනසේ තියෙන ස්වභාවය ඒකයි. ඉතින්
mana에는 dharma가 대상이 됩니다. dharma가 mana의 대상이 되고, 눈으로 받은 것도, 귀로 받은 것도, 코로 받은 것도, 혀로 받은 것도, 몸으로 받은 것도 대상이 됩니다. mana는 어느 쪽으로든 보낼 수 있어서 과거도, 현재도, 미래도 대상이 됩니다. mana는 모든 것을 대상으로 삼을 수 있습니다. 그것이 mana의 성품입니다.
අන්න මනසේ තියෙන ස්වභාවය ඒකයි. ඉතින් මනසෙන් යමක් අරමුණු කරලා ගන්න හරිය හරගන්න පුළුවන් ඔය ක්රමයට මනසෙන් ක්රියාත්මක කරන කොටස මනෝ ද්වාරයෙන් කරන්නේ. චක්ඛුත්වාරයෙන්, සෝතවාරයෙන්, ගානත්වාරයෙන්, ජිව්හාත්වාරයෙන්, කායාත්වාරයෙන් පංචත් ද්වාරයෙන් ගත්ත එක මනසට ඇතුරු කරන්නේ මනෝවාරයෙන්.
그러니 mana로 무엇을 대상으로 삼아 붙잡는 부분, 그런 식으로 mana로 작동하는 부분은 manodvāra로 하는 것입니다. cakkhudvāra, sotadvāra, ghānadvāra, jivhādvāra, kāyadvāra, 곧 pañcadvāra로 받은 것을 mana에 들이는 것은 manodvāra입니다.
ඇහැ කන දිව නාසය ශරීරය කියන මේ ඉන්ද්රිය පහට ගෝචර වෙන හරිය අරගෙන මනසට අරමුණු කරනවා මනෝවාරය කියන එක.
눈, 귀, 혀, 코, 몸이라는 이 다섯 indriya에 닿는 것을 가져다 mana에 대상으로 삼게 하는 것이 manodvāra라는 것입니다.
ඒ මනෝවාරය කියන එක පිහිටනකොට මනෝවාරය කියන එක නාම ධර්මයක්.
그 manodvāra라는 것이 자리 잡을 때, manodvāra는 nāma dharma입니다.
දැනීම් හැඳිනම් ඔක්කොම තියෙන්නේ නාම කොට නාම ලෝකය. අපිට මේ භෞතික ඇහැක දිවනාසය ශරීරයට ඝෝචර වෙන්නේ රූප භෞතික ලෝකය.
앎과 알아봄은 모두 nāma 쪽, nāma 세계에 있습니다. 우리의 이 물질인 눈, 혀, 코, 몸에 닿는 것은 rūpa, 곧 물질 세계입니다.
එහෙනම් පංචේන්ද්රිය ලෝකය පංචන්ද්රිය ලෝකය තමයි ලෝක සත්වය ලෝකය කියලා දකින්නේ. මනේන්ද්රිය ලෝකයක් තියෙන බවට ලෝක සත්යයාට දැනගැනීමේ හැකියාව ආවර්ජනය නොකර නිසා ඒක හරියාකාර විමර්ශනය නොකරපු නිසා. ඒ නිසා නොයෙක් ආකාරය විපරිත දර්ශන වලට ලෝක සත්යයා බහිනවා.
그래서 세상 중생은 pañcindriya 세계를 세계라고 봅니다. manindriya 세계가 있다는 것을 세상 중생이 알 수 있는 능력을 āvajjana하지 않았기 때문에, 제대로 살펴보지 않았기 때문입니다. 그래서 세상 중생은 여러 가지 뒤집힌 견해에 빠집니다.
අන්න මනෝවාරයට අරමුණු වෙන තියෙන්නේ මතක සටහන් කියලා අපි කිව්වේ මතක සටහන් යම් තැනක ඇද්ද ඒක තමයි මනෝරෝගය.
manodvāra에 대상이 되는 것은 기억 자국이라고 우리가 말했는데, 그 기억 자국이 있는 곳, 그것이 mano 세계입니다.
මතක සටහන් පිහිටම තියෙනවදර මොලේ මතක සටහන් පිහිටනවා කියලා අපේ පෙලක සර්ක කරනවා එක විදිහේ සර්ක කියනවා. හැබැයි මේක සර්කයක්වත් හරියා නවන්නේ නේ මේ පෙර භවයේදී
기억 자국은 어디에 자리 잡을까요? 우리 쪽 사람들은 뇌에 기억 자국이 자리 잡는다고 따지며 한결같이 그렇게 말합니다. 그러나 이것은 따져 보아도 맞지 않습니다.
සර්කයක්වත් හරියා නවන්නේ නේ මේ පෙර භවයේදී කෙනෙක් මේ භවයේ විස්තර කියනවා කිව්වොත් ඒ විස්තර බොහෝමකොට සාර්ථක වෙලා 175ක් සාර්ථක වෙලා තියෙනවා.
전생의 일을 이번 생에서 누군가 말한다고 하면, 그 이야기들은 대부분 맞아떨어졌고 75퍼센트쯤 맞았다고 합니다.
ඒ බලාපුවහම ඒ සාර්ථකත්වය 100ක් කරන්න පුළුවන්. මොකද හේතුව? දැන් අපෙන් ඇහුවොත් පෙර භවය එපා මේ භවයේ ආදී මතක සටහනක් කියන්නකෝ. මතකය කියන්නකෝ කිව්වා. අපේ මතකය ගොළු ගන්ලා අපි වෙංච හැටි කෙච්ච හැටි ඔක්කොම කියාගෙන යනවා.
살펴보면 그 맞음을 100퍼센트로도 만들 수 있습니다. 왜일까요? 지금 누가 우리에게 '전생 말고 이번 생의 어릴 적 기억을 말해 보라, 기억나는 것을 말해 보라' 하면, 우리 기억이 쌓인 대로 우리에게 일어난 일, 우리가 한 일을 죄다 말해 나갑니다.
දැන් අපි ගෙහ විද්යාත්මයෙක් නෙන පරිේෂකය එයාගේ පුංචි කාලේ විචිච්ච තොරතුරු හොයන්න ඒ කාලේ සිද්ධිය දන්න කරන අය හොයලා බලලා අහන්න ගියොත් එහෙම අර මනුස්සයා පෙනි පෙනී දැනගේ මනසට ගෝචර වෙච්ච එදා කිව්වේ එක ඒ ආකාරයෙන් ගිහිල්ලා ඔප්පු කරයි. මම දන්නේ නැහ නැ ඔහොම එකක් අපිට මතකත් නැහැ.
이제 우리가 과학자나 연구자가 되어, 그 사람이 어릴 적 겪은 일을 찾으려고 그 시절 일을 아는 사람들을 찾아가 묻는다면, 그 사람이 보고 느끼며 마음에 닿은 대로 말한 것을 그대로 가서 증명할 수 있을까요? '나는 모르겠어요, 그런 일은 우리 기억에 없어요' 합니다.
මේ ඔය විදිහ සෙල්ලන්ගේ තිබුනේ. අපේ දරුවෝ සෙල්ලම් කරන්න මම දුන්නෙත් නැ. අරියෙන්
그 놀이집이 이런 식으로 있었다고 해도, '우리 아이들에게 그런 놀이를 하라고 해 준 적도 없다'고 합니다.
සෙල්ලම් කරන්න මම දුන්නෙත් නැ. අරියෙන් ආතගෙන් කියවොත් එහෙම ළමය කිව් අතීතය අහලා එහනම් එයාගේ අහ දැනික්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
කවුද මට අම්මා කෙනෙක් හිටියා ඒ කාලේ අම්මාගේ නාම මේකයි සාර්තාගේ නම මේකයි මට සහෝදරියෙක් හිටියා එ අයගේ න එක මේකයි. ඉතින් සහෝදරියෝ දෙන්න ලංගී කෙනෙක් හිටියා එයාගේ නම මේකයි. අපි ඔක්කොම එක වෙලා සෙල්ලන්ගයක් හදාන්න මෙහෙම සෙල්ලම් කරනකොට මට සරපේකයා. මට මතකයි. දැන් ඔහොම එකක් කියන්න පුළුවන්. දැන් ඔය මතක සටහන ඔප්පු
'그때 내게 어머니가 있었는데 어머니 이름은 이것이고 아버지 이름은 이것이다. 누나가 있었는데 이름은 이것이다. 누나 둘에 여동생이 하나 있었는데 그 이름은 이것이다. 우리가 모두 함께 놀이집을 짓고 이렇게 놀다가 내가 뱀에 물렸다. 기억한다.' 지금 이런 식으로 말할 수 있습니다.
කියන්න පුළුවන්. දැන් ඔය මතක සටහන ඔප්පු කරන්න සාධක හොයන්න. ඒ පුද්ගෙලයා මේ ආතීත භවයක් නෙමෙයි මේ භවය මේ විච්ච සිද්ධිය. එදා තිබිච්ච හේතුකාර හොයන්න එදා තිබිච්ච අය හොයන්න යනවා. එයාගේ අම්මා අද ඉන්නවා ඔයාගේ නම මොකක්ද ඒ අහෙනගේ ඒ කාලේ අම්මා හොයාල ඔහු මම තමා. මතකද ළමයා අර සරපේක්ඛාව
이제 그 기억 자국을 증명할 근거를 찾습니다. 그 사람의 일은 전생이 아니라 이번 생에 일어난 일입니다. 그때 있었던 까닭을 찾고 그때 있었던 사람들을 찾으러 갑니다. 그의 어머니는 오늘도 살아 있습니다. '당신 이름이 무엇입니까?' 하고 물어 그때의 어머니를 찾아내니 '내가 맞습니다' 합니다.
හොයාල ඔහු මම තමා. මතකද ළමයා අර සරපේක්ඛාව මේ සෙල්ලන් කරන්න ගිය තෙනකදී එහෙම එකක් එහෙම වුණාද? අනේ මන්ද මට නම් එහෙම සරපයෙක් නම් කෑවා තමයි. බේතුත් කළා. කොච්චරයි සාධකයට හම්බ වෙන්නේ. කෙල්ලන්ගේ කොහෙද හදලා තියෙන? අනේ කවුද දන්නේ නැහැ. මට නම් දන්නේ නැහැ මට මතකක් නැහ. සහෝදරයාගෙන් අහනවා ඔයාට මතක සෙල්ලම් කරලා මට මතක නෑහ හිති මතකයි කියලා.
'기억하십니까? 아이가 놀러 간 곳에서 뱀에 물리는 그런 일이 있었습니까?' '글쎄요, 뱀에 물린 건 맞아요. 약도 썼고요.' 근거로 얻는 것이 고작 그만큼입니다. '놀이집은 어디에 지었습니까?' '누가 알겠어요, 나는 몰라요, 기억이 없어요.' 형제에게도 묻습니다. '같이 놀던 것 기억나요?' '기억 안 나요, 그런 것 같기는 한데.'
එහෙනම් මෙලවම පෙනිච්ච අතීත මතක සටහන් පරේෂයගේ පරීක්ෂා කරලා ඔප්පු කරන්න ගියොත් සිහ එකක් විතර හම්බ වෙයි කරුණු මතකය ඔප්පු කරන්න. අනික් අයගේ සාධක මතක නෑ කාර වුනාද දන්න ඉන්න.
이렇듯 이번 생에서 보인 과거 기억 자국을 연구자가 살펴 증명하려 해도, 그 기억을 증명할 사실은 백에 하나쯤 얻을 것입니다. 다른 사람들이 주는 근거는 '기억이 없다, 어떻게 됐는지 모른다'입니다.
හැබැයි ඔයි ඊට වඩා බලනකොට අර පෙර අත්ද බැව ගැන කිව්වහම මතක සටහන් හොයන්න ගියාට ඔඊට වඩා සාධක හම්බවෙලා තියෙනවා.
그런데 그보다, 전생에 대해 말했을 때 그 기억 자국을 찾으러 가 보면 오히려 그보다 더 많은 근거가 나왔습니다.
එහෙනම් කවුරු හරි කිව්වොත් එහෙම 100ක්ම ඕක හරි නෑහ. කියවිලා නෑ කිව්වොත් ඔප්පු කරන්න. අපිට මෙලවදී ඔප්පු කළ හැකි හැබේම අතීත මතකනා කියහම ඒක ඒගහල්ල ඔප්පු කරන්න ගියොත් එහෙම ඔච්චරක් කරුණු හොයා ගන්න හම්බ වෙන්නේ නැ. එහෙනම් කරුණු හොයාගන්න ලෝක සත්වයාගේ ලෝකයාගේ ඇතිවෙන්න තෘෂ්ටිය ඒක වැරදියි කියලා ඔප්පු කරන තරම් සාධක නෙමෙයි.
그러니 누군가 '그것은 100퍼센트 맞지 않다, 말한 대로가 아니다'라고 한다면 증명해 보라는 것입니다. 이번 생에서 증명할 수 있는 진짜 과거 기억이라 해도 그것을 남들에게 가서 증명하려 하면 그만큼의 사실도 찾지 못합니다. 그러니 찾아낸 사실이 부족하다는 것은 세상 사람들 사이에 생긴 그 견해가 틀렸다고 증명할 만한 근거가 못 됩니다.
ඕක අපි ධර්මානුකූලව තේරුම් ගන්නවා ාක එහෙනම් ඒ කියන්නේ මේ අත් බැව තුළ අපේ ජීවිතයේ පුංචි කාලේ වෙච්ච සිද්ධියක් ඔප්පු කරන්න අනික් අයගේ කරුණු හොයන්න ගියොත් වෙන එක එහෙනම් ඊට එහාත් බැවක වෙච්ච සිද්ධියක් ඔප්පු කරන්න අනික් අයගේ කරුණු හොයන්න කිව්ට හම්බ වෙුවේද සති කියලා.
그것을 우리는 dharma에 맞게 이해합니다. 곧 이번 생에서 우리 어린 시절에 일어난 일을 증명하려고 남들에게서 사실을 찾아도 그 정도라면, 그 너머의 생에서 일어난 일을 증명하려고 남들에게서 사실을 찾으라 하면 얼마나 얻겠느냐는 것입니다.
අපි ඕකෙන් දකින්න ඕනේ මිලව පෙනි පෙනීතිය තියෙන ඇත්ත දැනගන්න පුළුවන් සත්වය තුළ අපිට මතකය බොරුවක් නෙමෙයි කියලා අපි කවුරුත් දන්නවා. හැබැයි ඕක ඔප්පු කරන්න එදා තියෙන්නේ සාධක හොයන්න ගියොත් එහෙම හම්බ වෙන්නේ.
우리는 거기서 보아야 합니다. 이번 생에서 보이는 사실을 알 수 있는 중생으로서, 우리의 기억이 거짓이 아니라는 것은 우리 모두 압니다. 그러나 그것을 증명하려고 그때의 근거를 찾으러 가면 얻는 것은 그만큼뿐입니다.
එහෙනම් සසෙ ඊට ඉස්සෙල්ලා බවක මතක සටහන පෙන්නුවොත් ඒක ඔක්පු කරන්න සාධක හොයන්න ගිය කෙනාට හම්බවෙයිද එච්චර ලේතිය තියෙනවා. හැබැයි යම්කිසි තරමක් කියාපු මූලික මූරික හයෙන් එහෙම නංගොත් තියන එක නම් ඇත්ත එහෙම ගමක නමක් තියෙනවා ඒකත් ඇත්ත මෙහෙම ගෙයක් තිබුණා කියනවා ඒකත් ඇත්ත ඔය වගේ ටිකක් නම් මතක සටහනට [හාස්යය] ගන්න පුළුවන්. ඒකත් හොඳටම ඇති ඒ අතීත මතක සටහන ඔප්පු කරා.
그러니 그보다 앞선 생의 기억 자국을 보여 주었을 때, 그것을 증명할 근거를 찾으러 간 사람이 그만큼이라도 얻겠습니까? 그만큼 어려움이 있습니다. 그래도 어느 정도, 말한 기본적인 것들, 그런 이름이 있다는 것은 맞고, 그런 마을 이름이 있다는 것도 맞고, 이런 집이 있었다는 것도 맞고, 그 정도는 기억 자국으로 받아들일 수 있습니다. (웃음) 그것만으로도 그 과거 기억 자국을 증명하기에 넉넉합니다.
ඉතින් අතීත මතක සටහන්ට යනකොට එදා තිබ් මුලයේ තමයි ඔය මතක සටහන් තිබෙනේ කියමනම් ඒ එදා හිට මනුස්සයා බැ. ඒ අත්දැවමී හිටව මොලේ කුණු වෙලා දිරලා පහස වෙලා ඉවරයි. හැබැයි එයාගේ මතක සටහන් අනිත් මොලට ආවේ කො පස්සේ බලන්නයකගේ මොලියට ඔයි ඉන්නේ. එහෙනම් මොලේ මතක සටහන් තියෙනවා කියන කතාවක් කිව්වොත් ඒක එතනම බොරු වෙනවා.
과거 기억 자국을 두고, 그때 있던 뇌에 그 기억 자국이 있다고 한다면, 그때의 그 사람은 이제 없습니다. 그 경험을 한 사람의 뇌는 썩고 낡아 흙이 되어 끝났습니다. 그런데 그의 기억 자국이 어떻게 다른 뇌로 왔습니까? 나중에 태어난 어떤 아이의 뇌에 있습니다. 그러니 뇌에 기억 자국이 있다는 말은 거기서 바로 거짓이 됩니다.
අන්න නාම ගෝත්රය පිහිටෙන මතක නාම ගෝත්රය කියන්නේ මොලේ නෙමෙයි. මේ සෛල පද්ධතියෙන් හැදිච්ච පොලි යම්කිසි පැළඹිය ගිරිය අතරම් මේ ඔලු ඇතුලේ තියෙනවා කිව් මොලේ නෙමෙයි ඔය කියන්නේ.
nāmagotta가 자리 잡는 곳, 기억인 nāmagotta가 있는 곳은 뇌가 아닙니다. 세포 체계로 이루어진 어떤 덩어리, 머리 안에 있다는 뇌를 말하는 것이 아닙니다.
ඒක මාධ්යයක් විතරක්. ඇහැ කන දිවනාසය ශරීරයේනේ ඉන්ද්රියන්ගෙන් අරමුණු අරන් ගිහිල්ලා හදා මනෝවාරය හා සම්බන්ධ කරන්න ගත්ත එක්තරා මාධ්යයක අතර මැඩියෙක් විතරයි මේ මොලය කියන සෛල කොටස් එක.
그것은 매개일 뿐입니다. 눈, 귀, 혀, 코, 몸의 indriya에서 대상을 받아 manodvāra와 잇는 데 쓰는 어떤 매개, 중간 역할을 하는 것일 뿐인 것이 뇌라는 이 세포 부분입니다.
ඒක මතක සටහන් පවතින ස්ථානය නෙමෙයි. හැබැයි ඕකට ආබධාවක් වුනොත් මොකද වෙන්නේ? එතන් පටන් මතක සටහන් ගන්න තියෙනවා මාධ්යය නැති කරලා දැම්මොත් ඒක බැරි වෙන්න පුළුවන්. විකෘති වෙන්න පුළුවන්. එතකොට නියම විදිට හිත ක්රියාත්ම කරන්න බැරි වෙන්න පුළුවන්. දෙපෙන මානසයක්.
그것은 기억 자국이 머무는 곳이 아닙니다. 하지만 거기에 탈이 나면 어떻게 될까요? 기억 자국을 받는 매개를 망가뜨려 버리면 그때부터 그것이 안 될 수 있고 일그러질 수 있습니다. 그러면 마음을 제대로 작동시킬 수 없게 될 수 있습니다. 흐트러진 마음 상태가 됩니다.
ඉතින් මෙන්න මේ විදියට මේ මනෝවාරය කියන කොටස කියන්නේ. අන්න ඒ එකතු වෙන මනසට නැත්නම් මනෝ ලෝකයට තව තවත් මතක සටහන් යවන්නේ යමකින්ද එකතු කරන්නේ යම් තැනකින්ද අන්න ඒ එකතු කරන මූලස්ථානයට කියනවා දවාරයට කියනවා මනෝවාරය
이렇게 manodvāra라는 부분은, 그 모이는 mana 곧 mano 세계에 더욱더 기억 자국을 무엇으로 보내는지, 어디로 모으는지, 그 모으는 근원 자리, 그 문을 manodvāra라 합니다.
ඒ මනෝවාරය කියන එක විහිදන්න මනසට ගෝචර වෙන්නා වූ ඒ මනෝවාරයට ගෝචර වෙන්නේ මේ භෞතිකගේ දේක අදහස මනෝවාරයට යවන්න නැන් දැනුම් දෙන්න ඒ සංඥාව ඇති කරවන්න අවශ්ය කරන මාධ්යයක් තියෙනවා අති සූක්ෂම රූප ධාතුවක්. පරමාණුවක්. විද්යාඥයෝ කියන පරමාණුවක් ිසක් නෙමෙයි. බුදුරජාණන් වහන්සේ වන සුද්ධාස්සක නඇති පරමාණුව.
그 manodvāra라는 것이 펼쳐질 때, mana에 닿는, manodvāra에 닿는 것은 이 물질의 일을 manodvāra로 보내 알리고 그 saññā를 일으키는 데 필요한 매개가 있습니다. 아주 미세한 rūpa dhātu, 하나의 원자입니다. 과학자들이 말하는 원자가 아니라 붓다께서 말씀하신 suddhaṭṭhaka라는 원자입니다.
මෙන්න මේ සුද්ධාසකෙන් නැමිති පරමාණුව හිතමේ බලාපොරොත්තුවෙන් ඇලිච්ච නිසා හිතන්න තව ඕන නිසා. ඒ ලෝක සත්යයට හිටීමට කරුණු එකතු කර ගැනීමේ උපාදානය මුල් කරගෙන ඒ සඳහා ඒ මනසහා සම්බන්ධ කරන මධ්යස්ථානයක් වෙනවා.
이 suddhaṭṭhaka라는 원자는 마음의 바람에 붙어 있기 때문에, 더 생각하고 싶어 하기 때문에, 세상 중생으로 머물 거리를 모으는 upādāna를 바탕으로 그를 위해 mana와 잇는 중심점이 됩니다.
අන්න ඒ සම්බන්ධ වෙන මධ්යස්ථානයේ මනසේ ද්වාරය හෙවත් මනෝවාරය ඔන්න ඔතන ඇතිවෙන ඔය ඔය සුද්ධාස්සකය කම්පනය වෙනකොට ඒ කම්පනය වෙන්න සුද්ධාස්සකය යම්කිසි මනෝතලිය ගෑවිලා තියෙනවා.
그 잇는 중심점이 mana의 문, 곧 manodvāra입니다. 거기서 생기는 그 suddhaṭṭhaka가 떨릴 때, 떨리는 그 suddhaṭṭhaka는 어떤 mano 면에 닿아 있습니다.
ම මේ ලෝක ඉන්ද්රිය එකක්. එන්නම් පංචන්ද භෞතික ලෝක තලය එකක්. මනෝ තලය තව එකක්. අන්න මනෝ තලයට ස්පර්ශ වීමට සම්බන්ධ කරපු ඉතාමත් කුඩා ඒක තමයි වස්තු රූපය කියලා කිව්වේ. නැව කියන සුද්ධාත්මකය. ඔන්න ඔය වස්තු රූපය යම්කිසි මොහොතක කම්පා වෙනවද? කැලෙනවද? චලනය වෙනවද? චලනය වෙනකොට අර කියන මනෝ තලය ස්පර්ශ වෙනවා.
이 세상의 indriya가 하나, 곧 pañcindriya의 물질 세계 면이 하나이고, mano 면이 또 하나입니다. mano 면에 닿도록 이어진 아주 작은 것, 그것을 vatthu rūpa라 했습니다. suddhaṭṭhaka라는 것입니다. 그 vatthu rūpa가 어느 순간 떨립니까? 흔들립니까? 움직입니까? 움직일 때 그 mano 면에 닿습니다.
අර වස්තු රූපය මනෝතලය එකවායක් ස්පර්ශ වෙනකොට ස්පර්ශ මාත්ර එකක් දැනෙනවා.
그 vatthu rūpa가 mano 면에 한 번 닿을 때, 닿음 정도의 하나가 느껴집니다.
ඒ ස්පර්ශ වීමේ යම් දැනීමක් ගොඩනැගුණද ස්පර්ශය නිසාම දැනීම් මාත්රයක් ඒ සමගනැගෙනවා ඒකට වේදනා මාත්රයක් තියෙනවා. ඒ වේදනා මාත්රය පිළිබඳ හැඳිනීම් මාත්රයක් පිළිබඳාවක් තියෙනවා. අන්න ඒක සංඥා මාත්රයක් එකතු වෙනවා.
그 닿음에서 어떤 앎이 세워졌다면, 닿음 때문에 앎 정도가 함께 일어나는데 거기에 vedanā 정도가 있습니다. 그 vedanā 정도에 대한 알아봄 정도가 있습니다. 그것이 saññā 정도로 더해집니다.
එතකොට ඒ මුල් කරන්නේ යම්කිසි ප්රියමනාපයක් හෝ අප්රිය අමනාපයක් පිළිබඳව මානසිකත්වයක් ඇති කරන්න හේතු මාත්රයක් ගොඩ නැදුනා. ඒ පිළිබඳ සංඛාර මාත්රයක් මතුවෙන්නේ.
그것을 바탕으로 어떤 좋아함이나 싫어함에 관한 마음가짐을 일으킬 까닭 정도가 세워집니다. 그에 관한 saṅkhāra 정도가 떠오릅니다.
ඒ පිළිබඳ දැනීමක් යන්නා වූ යම්කිසි ආකාරයේ දැනීම පිළිබඳ නිගමනයක් කළාද දැනීම විඤ්ඤාණ මාත්රයක් හටගන්නවා.
그에 관한 앎이 어떤 식의 앎으로 결론을 냈다면, 앎인 viññāṇa 정도가 생깁니다.
ඔන්න ඕකෙන් රූප මාත්රයක ස්වභාවයක් ඒ පිළිබඳව දැනෙන ස්වභාවයක් ස්පර්ශය රූප මාත්රයක් වේදනාවෙන් දැනෙන මාත්රයක්, සංඥාවෙන් හඳුරන මාත්රයක්, සංඛාරයෙන් ඒ ප්රිය අප්රිය හෝ ආදීවති ඒ පිළිබඳ ක්රියාත්මක වන මාත්රයක් ඒක ගොණු වෙච්ච විඤ්ඤාණ මාත්රයක් තියෙන මාතර පහක් හදලා පංචස්කන්ධයට ඇතුල් කරනවා.
그로써 rūpa 정도의 성품, 그에 대해 느끼는 성품, 곧 닿음인 rūpa 정도, vedanā로 느끼는 정도, saññā로 알아보는 정도, saṅkhāra로 좋음과 싫음 등에 관해 작동하는 정도, 그것이 모인 viññāṇa 정도, 이렇게 다섯 정도를 만들어 pañcakkhandha에 넣습니다.
අන්න වර්තමාන මොහොතක් මොහොතකින් අතීතයේට ගියත් නාම ගෝත්රයා බවට පත් කරලා ඇතුරු කරපු එක මනෝ තලය පිහිටනවා. මෙහෙම බිහිටන පිහිටනයට මනෝලය ඔහොම තරම් ඉල තියෙනවා.
지금 순간이 한 순간 만에 과거로 넘어가도, nāmagotta로 만들어 들인 것은 mano 면에 자리 잡습니다. 이렇게 자리 잡을 만큼 mano 면에는 그만한 자리가 있습니다.
ඒකේ තරම් අපිට හිතාගන්න පුළුවන් පැත්තක් නෙ මනෝරය ස්වභාවය ඉඳිකට තුලත් අරන් මනෝත ප්රදේශය විශාල සත්වයන් කැප කරන්න පුළුවන්. සීමා කරන්න බැ.
그 크기는 우리가 헤아릴 수 있는 것이 아닙니다, mano의 성품이란. 바늘 끝만 한 곳 안에서도 mano 영역에 큰 중생들을 담을 수 있습니다. 한계를 정할 수 없습니다.
දැන් මේ මනෝතලයේ ඔය නාමගෝතර ගැබ්බෙන මනෝතලය ප්රමාණයෙන් මගේ මනෝ තලය අනික් කෙනාට මිශ්ර වෙන්න අනික් කෙනාගේ මනෝතලය මට මිශ්ර වෙන්නේ යම් යම් ලෝක සත්යයෙක් ගිය මනෝතලය තව තවත් කෙනෙක්ගේ මනෝ තලයට මිශ්ර වෙලා බොන්නේ නැ.
이 mano 면에 nāmagotta가 담기는데, 그 mano 면의 크기로 보아도 내 mano 면이 남에게 섞이거나 남의 mano 면이 나에게 섞이지 않고, 어떤 세상 중생의 mano 면이 또 다른 이의 mano 면에 섞여 흐려지지 않습니다.
මේකත් එක්තරා විදිහට ලෝක ලක්ෂණය. ලෝකෙසේ අතීන්තියයි කිව්වේ ඒකයි. ඕක හිතලා වෙන කරන්න පුළුවන් දෙයක් නෙමෙයි. ලෝකේ ස්වභාවය නමුත් ඒ අචිත්ත ලෝක විසි ස්වභාවයක් තමයි ඒකින් එක මිශ්ර නොය එක.
이것도 어떤 면에서 세상의 특성입니다. 'loka visaya acinteyya'라 한 것이 이것입니다. 그것은 생각으로 어찌할 수 있는 것이 아닙니다. 세상의 성품입니다. 그 acinteyya한 세상 성품이 바로 하나하나가 섞이지 않는다는 것입니다.
දැන් ඕක තේරුම් ගැනීමට අපිට අදත් අපි මේ නවීන විද්යාව හොඳ උදාහරණ දෙෙනවා. මේ එකම විශ්ව තලය තුළ එක එක ජාතිය තරංග භාතිය එවනවා ගුවන් ඉදිරිය.
이것을 이해하는 데 오늘날 현대 과학이 좋은 보기를 줍니다. 이 하나의 우주 공간 안에서 라디오 방송이 갖가지 파동을 보냅니다.
කෙටි තරංග කියක කියයි, මධ්යම තරංග කියයි අති ඔය ආදි වශයෙන් කියා කිලෝ සයිකල් මෙච්චර ගාක තරංගයක් ඒ ආදි වශයෙන් ගනන් වෙමු තියලා එවර ක්රමයක් තියෙනවා.
단파니 중파니 하고, 몇 킬로사이클의 파동이니 하며 숫자를 매겨 보내는 방식이 있습니다.
දැන් ඒකෙන් අනුව යම් ශබ්ද කම්පනාදී රූප කම්පන සබ්ද කම්පන වලට ඇති වෙන්නා වූ යම්කිසි තරංග පන්තියක් එවනවා. ඒ ගුවන් නිදිලිය යනකොට එනවා වගේ රූප වාහින ඇතුරට ඒ විශ්වයම තව එකක් එවනවා. දැන් ඕ දැන් ලස්ස කීයක් එවලා ඇත්ත ලස්ස ගානක් ඔය විදිහට ශබ්ද කම්පන තරංගනවා. හැබැයි එකින් එක අපිට වෙන් කරලා ගන්න පුළුවන් ක්රමයක් තියෙනවා. තව එකක් හොඳ වෙන්නේ නැහැ.
그에 따라 소리 떨림이나 영상 떨림에 맞게 생기는 어떤 파동 줄기를 보냅니다. 라디오가 보내듯 텔레비전도 같은 우주 안에서 또 하나를 보냅니다. 지금 몇십만, 몇백만 개를 그렇게 떨림으로 보냅니다. 그러나 하나하나를 우리가 따로 받아 낼 방법이 있습니다. 다른 것과 엉키지 않습니다.
අතර මැදි හැතැක්ම සදහස් ගානක් ආවා. එකක ටිකක් කමිස් කරනවා. ඒ ඔක්කොටම ඉඩ සලයක්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ටිකක් කමිස් කරනවා. ඒ ඔක්කොටම ඉඩ සලයක් ඇති වුණේ. ඔය තරංග පන්තිය අපූර්ණවට විසර නොවී. මේ විෂය තුළම එකින එකට බාධකයක් නොවයි මේ විස්සේ තුළම ක්රියාත්මක වෙනවා.
그 모두에게 자리가 생겼습니다. 그 파동 줄기들은 흩어지지 않고, 이 세계 안에서 서로 걸림 없이 이 우주 안에서 작동합니다.
මෙන්න මේ වගේ එක එක සත්වයාට තියෙනවා තරංග පන්තියක්. ඒ තරංග පන්තිය එක සත්වයකේ තරංග පන්තිය අනික් කෙනාට සම නෑ.
이처럼 중생마다 저마다의 파동 줄기가 있습니다. 한 중생의 파동 줄기는 다른 이의 것과 같지 않습니다.
විවිධ ඒ කෙනෙක් ඇඟිරි සලකුණක් අර නම් තව කෙනෙක් ඇඟිලි සලකුණක් සමද කියලා බලනකොට කෝටියක් ඇඟිරි සලකුණ බැලුවා සමන.
갖가지입니다. 한 사람의 지문과 다른 사람의 지문이 같은지 보면, 천만 개의 지문을 보아도 같은 것이 있습니까?
මේ ද්රව්ව්ය මස්තුමේ කයීම එක කොටස කොච්චර අසමන අති සූක්ෂම වන්නා වූ චිත්තය කොච්චර අසම ඉන්න කොහොමවත්ම තව සත්යගේ තිබෙන තරංග පන්තියක් චිත්ත සඟ පන්තියක් තවත් කියන චිත්ත සංක පන්තියක් හා සම්බන්ධ කරන්න බැ.
이 물질 덩어리인 몸의 한 부분도 이렇게 서로 다른데, 아주 미세한 citta는 얼마나 다르겠습니까. 어떻게 해도 한 중생의 파동 줄기, 곧 citta 파동 줄기를 또 다른 이의 citta 파동 줄기와 이을 수 없습니다.
හැබැයි එකගේ චිත්තංගපත් පත්තිය ඔවුන්ම් නිෂ්පාදනය කරගත්තා වූ දැනීම හැඳිනීම ආදීන රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ කියන අර නාම ගෝත්ත සටහන් කරනවා. ඒකින් එකට සම්බන්ධ සමුත් පවතිනවා.
그러나 저마다의 citta 파동 줄기는 스스로 만들어 낸 앎과 알아봄 같은 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa라는 nāmagotta를 새겨 둡니다. 하나하나 이어져 함께 있습니다.
ඒ ඔහුගියෙන්ම ගති රක්ෂණයට අනුකූල එන. හැම. ගති වෙනස් වෙන්නෙත් කොටත් අනුරූපව අර ඈඳුනු ස්වභාවය වෙනස් නොවී. අනුරූපව වෙනස් වෙලා හිතනම් අර රෑනටම සම්බන්ධ පවතිනවා. මෙන්න මේ රෑණ කාටවත් කඩන්න බැ. කාටවත් වෙනස් කරන්න බැ.
그 흐름 그대로 성향을 지키는 데 맞게 옵니다. 성향이 바뀌어도 그에 맞게, 그 이어진 성품은 바뀌지 않고, 맞게 바뀌더라도 그 줄에 이어져 있습니다. 이 줄은 누구도 끊을 수 없고 누구도 바꿀 수 없습니다.
තව කෙනෙකුට මේකට ඇඟිලි ගහන්න බැ. හැබැයි ඔන්නම් ස්පර්ශ කරලා ඒකේ අරමුණ දැනගන්නත් පුළුවන්. අරමුණ දැනගත්තට ඒකට පහර ගහන්න බැ.
다른 사람이 여기에 손댈 수 없습니다. 다만 닿아서 그 대상을 알 수는 있습니다. 대상을 알았다고 해서 그것을 칠 수는 없습니다.
මෙන්න මෙහෙම හැකියාවක් තියෙනවා. මනසේ මෙන්න මේ හැකියාව නිසා එක සත්වය තවත් සත්වයකට වෙන් වෙන්නත් ඔන්න පරිචිත්ත විජාන ඥානය වනි අපි චේතෝපරිය ඥානය වන ඥානයකින් අනික සිද්ධිය ඉල්ලගෙන අරගෙන බලාගන්න එහෙම හැකියාවකුත් තියෙන නව පහර ගහන්න ඒක වෙනස් කරන්න අයිතියක් නෑහ පුළුවන් කමක්.
이런 능력이 있습니다. mana의 이 능력 때문에 한 중생이 다른 중생과 갈라지고, paracittavijānana ñāṇa 곧 cetopariya ñāṇa라는 앎으로 남의 일을 들여다볼 수 있는 능력도 있지만, 그것을 치거나 바꿀 권리나 능력은 없습니다.
මේක තමයි ලෝක විෂය තුළ සත්වය අතීතයයි, ලෝක විෂය අතීතයි, ධර්ම විෂය අතීතයයි කිව්වේ. සාමාන්ය කෙනෙකුට හිතලා මේවා නිවීරණය කරන්න බැහැ. ඒ තරම් අති සූක්ෂමයි.
이것이 '세상 영역 안에서 중생은 acinteyya, 세상 영역은 acinteyya, dharma 영역은 acinteyya'라 한 것입니다. 보통 사람이 생각으로 이것들을 결정할 수 없습니다. 그만큼 아주 미세합니다.
ලොව්තුරා බුද්ධඥානයට තමයි මේක සම්බන්ධතාවය ඇයි මෙහෙම නොවෙන්නේ? ඇයි මෙහෙම වෙන්නේ ආදී වශයෙන් විග්රහ කිරීමේ අංඟ සම්පූර්ණ න්යාය ධර්ම ගන්න පුළුවන්. නමුත් ඒ ඥානය දියුණු කරගත්ත ශ්රාවකයින්තක් ඕවා එක්තරාම හට්ටමට වෙදාගන්න පුළුවන් මේ මිනිස්සුකෙද තියෙන ප්රශ්න මට්ටම වෙහෙන්න හොඳටම ඇති ශ්රාවක ඥානයක්.
이 이어짐은 lokuttara buddha ñāṇa에 속합니다. 왜 이렇게 되지 않는가, 왜 이렇게 되는가 하며 풀어내는 갖춘 이치(dharma)를 그 ñāṇa로 쥘 수 있습니다. 그러나 그 ñāṇa를 닦은 sāvaka들도 이것들을 어느 수준까지는 쥘 수 있습니다. 이 사람들이 가진 문제 수준을 푸는 데는 sāvaka ñāṇa로 충분합니다.
ඒකෙන් මිනිහ ව ප්රශ්නයකට උත්තරය ශ්රාවකයන් වහන්සේ නමකට යානින් විශ්ව ගෝචර කරලා.
그로써 sāvaka 한 분이 ñāṇa로 우주를 비추어 사람의 질문에 답할 수 있습니다.
ඉතින් මෙන්න මේ ශක්තිය ක්රමයක් නිසා තමයි කියන්නේ මේ හැම සත්වයෙකුටම ඒ වගේ එක එක්කෙනාට වෙන් වෙච්ච චිත්ත සරලංග පන්තියක්. ඒ ඒ පුද්ගලයාගේ නිෂ්පාදනය හා සම්බන්ධව තියෙනවා. ඒකෙන් ඔහු නිපදන නිපදන හැම එකක්ම නාම ගෝත්ර වශයෙන් අර භවය තැන්පත් වෙනවා.
이런 힘의 방식 때문에 모든 중생에게 저마다 따로인 citta 파동 줄기가 있다고 하는 것입니다. 그것은 각 사람이 만들어 낸 것과 이어져 있습니다. 그로써 그가 만들어 내는 모든 것이 nāmagotta로서 그 bhava에 가라앉습니다.
භවයේ සීමාව මෙච්චරයි කියලා නිගමනය කරන්නත් බැ. අපිට අප්රමාණ දුර හිතන්න පුළුවන්. ඒසාක් ඒ භවය අහ විසිල්ලා තියෙන්නේ. භවයට සීමා තියන්න අපිට බැහැ මිච්චර උසයි, මෙච්චර මහ හතයි, මිච්චර පළලයි, මෙච්චර දිගයි කියලා එහෙම සීමා පනවන්න බැ.
bhava의 한계가 이만큼이라고 결론 낼 수도 없습니다. 우리는 헤아릴 수 없이 먼 곳까지 생각할 수 있습니다. 그만큼 그 bhava는 펼쳐져 있습니다. bhava에는 한계를 둘 수 없습니다. 이만큼 높다, 이만큼 크다, 이만큼 넓다, 이만큼 길다 하는 한계를 둘 수 없습니다.
මේ විඤ්ඤාණයට සීමාව පනවන්න බැහැ අනන්ත විඤ්ඤාණය කියලා. විඤ්ඤාණය අනන්තයි කියලා කිව්වා. එහෙනම් විඤ්ඤාණ ලෝකයට පිහිටපු පංචස්කන්ධයටයි සියල්ලම රූප ලෝකෙත් අනන්තයි, වේදනා ලෝකෙත් අනන්තයි, සංඥා ලෝකෙත් අනන්තයි, සංඛාර ලෝකෙත් අනන්තයි විඤ්ඤාණ ලෝකෙත් අනන්තයි.
이 viññāṇa에는 한계를 둘 수 없어서 ananta viññāṇa라 합니다. viññāṇa는 끝이 없다고 하셨습니다. 그러니 viññāṇa 세계에 자리 잡은 pañcakkhandha 모두가 그러해서, rūpa 세계도 끝없고, vedanā 세계도 끝없고, saññā 세계도 끝없고, saṅkhāra 세계도 끝없고, viññāṇa 세계도 끝없습니다.
විඤ්ඤාණය යම් තැනකට රූපයෙන් තොරව, වේදනාවෙන් තොරෝ, සංඥාවෙන් තොරව, සංඛාරයෙන් විඤ්ඤාණික ගමනක් හෝ හිතටීමක් හෝ පැවැත්මක් හෝ චුතියක් හෝ නොගිය එහෙනම් පිහිදන්නෙත් ඔය කරමෙන්
viññāṇa가 rūpa 없이, vedanā 없이, saññā 없이, saṅkhāra 없이 어디로 가거나 머물거나 이어가거나 cuti하는 일은 없으니, 자리 잡는 것도 그런 방식으로입니다.
අනන්ත විඤ්ඤාණයේ කොයි තරම් දුරක හරි වෙච්ච සිද්ධියක් මතකයෙක් නැගුවොත් එබන් විඤ්ඤාණය පහළ වීමට හේතු වෙච්ච රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර එතන ගොන්නැගිලයි එතනේ විඤ්ඤාණය පහළ වුනේ.
끝없는 viññāṇa 가운데 아무리 먼 곳에서 일어난 일을 기억으로 떠올려도, 그 viññāṇa가 나타나게 한 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra가 거기 쌓여 있었기에 거기서 viññāṇa가 나타난 것입니다.
හරි ගැඹුරු මේ හරි තේරුම් ගන්න හරි අමාරුයි.
아주 깊어서 이해하기가 무척 어렵습니다.
නමුත් මේ අනන්තව ලෝකයේ අපි හිතමු අපි වෙනසක් වලක ඉපදිලා ඉන්න කාලයක් ගැන හිටියා කියලා. අද අපිට මතක් කරන්න පුළුවන් මෙන්න මේ කාලේ මෙන්න මෙහෙම සක්වලක හිටියා කියලා. එහෙනම් ඒ විඤ්ඤාණ නාම ගෝත්තරය එච්චර සක්වලටත් ඈත ඈතඑක අල්ලගන්න අන්න ඒකයි කිව්වේ සීමා කරන්න බැරි අනන්ත විඤ්ඤාණයක් ගැන. විඤ්ඤාණය අනන්තයි කිව්වේ. අරමුණු කිව්වොත් අහුවෙනවා.
그러나 이 끝없는 세계에서 우리가 다른 cakkavāḷa에 태어나 살던 때가 있었다고 해 봅시다. 오늘 우리는 '이때 이런 cakkavāḷa에 있었다'고 떠올릴 수 있습니다. 그러면 그 viññāṇa의 nāmagotta는 그토록 먼 cakkavāḷa까지도 붙잡습니다. 그래서 한계를 정할 수 없는 끝없는 viññāṇa를 말한 것입니다. viññāṇa는 끝이 없다고 한 것입니다. 대상으로 삼으면 붙잡힙니다.
අරමුණු නොකළොත් එහෙම විඤ්ඤාණය විසුරු වුනොත් තමයි අනන්තයට නාලා විසුරවන්න පුළුවන්. ඔන්නනම් පටුකොල අන්තිම බිංදුවර බස්සන් පුළුවන්.
대상으로 삼지 않아 viññāṇa가 흩어지면 끝없음으로 퍼뜨릴 수 있습니다. 또 좁혀서 마지막 한 점까지 내려앉힐 수도 있습니다.
ඒ කියන්නේ තමා විසින් විඤ්ඤාණය පවත්වාගෙන විඤ්ඤාණය අරමුණු කරන ආවර්ජනය අපි සීමා කරමු. ඒ මට්ටමට හිතන්න ඒහාට පේන්නේ නැ.
곧 스스로 viññāṇa를 지니면서 viññāṇa를 대상으로 삼는 āvajjana를 우리가 좁혀 봅시다. 그 수준에서 생각하면 그 너머는 보이지 않습니다.
අන්තිමට ආකිංජඤ්ඤායතන කියන තලයි දිෂ් නම් අරගත්තහම විඤ්ඤාණය බහිනවා ඉතාම තුන් මාතයකට. ඒයින් පින් කිසිම මතක සම්බන්ධයක් නැහැ. බාහිර ලෝකේ අරමුණ එකක්වත් සම්බන්ධ වෙන්නේ. හැබැයි ඒවා තියෙනවා. නාම ගෝචරට වශයෙන් විසෙල් අනන්තව තියෙනවා. හැබැයි අපි සම්බන්ධ වුනේ නැති නිසා දැනීමට ගෝචර නැහ.
마지막에 ākiñcaññāyatana라는 단계에 들면 viññāṇa는 아주 작은 정도로 내려앉습니다. 그로부터는 어떤 기억과도 이어짐이 없습니다. 바깥 세계의 대상 하나와도 이어지지 않습니다. 그러나 그것들은 있습니다. nāmagotta로서 펼쳐져 끝없이 있습니다. 다만 우리가 이어지지 않았기에 앎에 닿지 않는 것입니다.
අන්න එහෙම දැනීමෙන් හරයක් නෑහ වැඩක් නෑහ කියලා අත්හැරීගෙන අත්හැරියෙන චන්ත රාගයෙන් දුරු කරගෙන යනකොට විඤ්ඤාණ මාත්රයට වැස්සොත් මොකද වෙන්නේ?
그런 앎에는 알맹이가 없고 쓸모가 없다며 놓아 버리고, 놓으면서 chandarāga를 버려 나아가 viññāṇa 정도로 내려앉히면 어떻게 될까요?
ආසින් චන්යාය අතරන කියන දෙන්න දෙකක් මීටනවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
තවත් බැස්වොත් එහෙම නිව සංඥා නාසං තියෙනවා මේක හිඳෙන්නම යනවා. විඤ්ඤාණය ආවර්ජ නොකරනම මාතෘාවොත් නිරෝධ සමපත්තිය.
더 내려앉히면 nevasaññānāsaññāyatana가 있습니다. 이것은 거의 다 사라져 갑니다. viññāṇa를 āvajjana하지 않는 정도에 이르면 nirodha samāpatti입니다.
විඤ්ඤාණය විඤ්ඤාණයත් එක්ක සම්බන්ධීව. දැන් විඤ්ඤාණයත් එක්ක සම්බන්ධව තියෙන එකක්. අපි විද්යාපාමාන සත්වයායයි විද්යාමාන වෙන විඤ්ඤාණය ඒකයි. අන්න අපි කර අභිසංඛාර විඤ්ඤාණය කියන එකට ගත්ත දෙයක් තියෙනවා. ඒක අපි විද්යාමාන වෙන විඤ්ඤාණය. ඒකේ සත්වයෙක් වශයෙන් ඒ ඒ වර්තමාන මොහොතක ක්රියාත්මක විඤ්ඤාණයක් තියෙනවානම්. මෙන්න මේ ක්රියාත්මක වෙන විඤ්ඤාණය ඒකක්යි. ඒ ක්රියාත්මක වෙන විඤ්ඤාණය තමයි සත්වයෙක් පනවන්න පුළුවන්.
viññāṇa는 viññāṇa와 이어져 있습니다. 지금 viññāṇa와 이어져 있는 것이 하나 있습니다. 우리가 드러나는 중생이고, 드러나는 viññāṇa가 그것입니다. 우리가 abhisaṅkhāra viññāṇa라고 한 것이 있는데, 그것이 우리로 드러나는 viññāṇa입니다. 그 안에 중생으로서 그때그때 지금 순간에 작동하는 viññāṇa가 있다면, 이 작동하는 viññāṇa는 하나입니다. 그 작동하는 viññāṇa로 중생을 가리킬 수 있습니다.
විඤ්ඤාණිය ක්රියාත්මකයෙන්ම යම් දවසක නතර වුණා. තවත් විඤ්ඤාණ සාකච්ඡේ පනවන්න බැ.
viññāṇa의 작동 자체가 어느 날 멈추었다면, 더는 viññāṇa로 무엇을 가리킬 수 없습니다.
රූපයෙහි ඡන්දරාගයේ වේදනාවෙහි චන්ද රාගය සංඥාවෙහි, සංඛාරයෙහි, විඤ්ඤාණය කියන පංචස්කන්ධයේ ඡන්දර රාගය දුරු කරන්න නම් යම් දවස චන්ද රාගය දුරු කරන නිසා ඒවා සමග විද්යාමානය සත්ව ක්රියාකාරීත්වය කෙළවර වුන නිසා. සත්වයා යමකින් පැන්නුවද ඒක ඉවරයි.
rūpa에 대한 chandarāga, vedanā에 대한 chandarāga, saññā, saṅkhāra, viññāṇa라는 pañcakkhandha에 대한 chandarāga를 버린다면, 어느 날 chandarāga를 버렸기에 그것들과 함께 드러나던 중생의 작동이 끝났기 때문에, 중생이 무엇으로 가리켜졌든 그것은 끝납니다.
අන්න ඒකට ගහ නිවන් දැක්ක කෙනාගේ නැවත ඉපදුමක් නෑහ. ක්රියාත්මක වීමක් නෑහ කියලා. හැබැයි පංචස්කන්ධය වශයෙන් හටගත්ත එක. ඒක ඒක කවුද නැති කරේ?
그래서 nibbāna를 본 이에게는 다시 태어남이 없고 작동함이 없다고 합니다. 그런데 pañcakkhandha로 생겨난 것, 그것은 누가 없앴습니까?
ඒක අපිට මොකද දැන් සත්වයා ඇති වුණාද නැති වුණාද ආදී වශයෙන් ප්රශ්න කරනකොට අරිහතුන් වහන්සේගේ ස්වභාවය අහන්න එපා කිව්වා තේරුම් ගන්න බැරි නිසා.
그것이 우리에게 무슨 상관입니까. 중생이 생겼느냐 없어졌느냐 하는 식으로 물을 때, arahant의 성품은 묻지 말라고 하셨습니다. 이해할 수 없기 때문입니다.
ඕක කිව්ව තෝරගන්න එබැ ලෝකයට ඒ අතීත අනාගත වර්තමාන ගොඩනගලා තිබිච්ච ගොඩනගන්න ලැහැති වෙච්ච නිර්මාණය කරපු ඒක නැද්ද ඇහුවොත් ඒ තියෙනවා කිව්වොත් සත්වයා තව ඉන්නවා කියලා එහෙනම් මුලා දෘෂ්ටියකට බිනවා.
그것을 말해 주어도 세상은 가려내지 못합니다. 과거·미래·현재에 세워져 있던 것, 세워질 차례가 된 것, 지어진 그것이 없느냐고 물을 때 '있다'고 하면 중생이 아직 있다는 말이 되니, 그러면 미혹한 견해에 빠집니다.
ඒකත් නෑ කිව්වොත් එහෙම අනිසර කියනවා මොකවත්ම නැති වෙන එකක් නෙවෙයි කියන්නේ. සත්යයා කියන එකක් නැද්ද? නැත කියන දෘෂ්ටියට බහිනවා. උච්ඡේ දෘෂ්ටියට බහිෙනවා.
그것마저 없다고 말하면, 아무것도 남김없이 사라져 버린다는 말이 아니라고들 합니다. 'satta 라는 것이 없느냐?' 하고 물어 '없다'고 하면 없다는 견해에 빠집니다. uccheda-diṭṭhi 에 빠지는 것입니다.
[උගුර කෑරීම] මේ ශාස්ත දෘෂ්ටියටයි උච්ඡේ දෘෂ්ටියටයි ලෝක සත්යා බහිනවා. පිරණවන් පයාපු කෙනා ඉන්නවද නැද්ද කියන මේ දෙකට උත්තර දෙන්න කියියත් ඔය කරන
[목을 가다듬음] 세상 satta 들은 이 sassata-diṭṭhi 와 uccheda-diṭṭhi 에 빠집니다. parinibbāna 에 든 이가 있느냐 없느냐, 이 두 물음에 답하라고 하면 말입니다.
යම් හේතුවක් නිසා ඵලයක් වශයෙන් ක්රියාත්මක වෙච්ච ක්රියාධාමේ තියෙන තාක්කල් සත්වයා විද්යා මාන.
어떤 까닭 때문에 그 열매로서 움직이게 된 작용이 남아 있는 동안은 satta 가 있는 것입니다.
ඒ ක්රියාකාරීත්වය හේතු නැත්නම් ඵලය නැතිවීම කෙරවලකොත් සත්වයාය ක්රියාත්මකේ නැත්නම් එතන සත්වය පනවන්න බැ.
그 작용이, 까닭이 없어 열매도 없어지는 데에 이르러 끝나 버리면, satta 가 움직이고 있지 않다면, 거기에 satta 를 세워 부를 수 없습니다.
යම් රූපයකින්, යම් වේදනාවකින්, යම් සංඥාවකින්, යම් සංඛාරයකින්, යම් විඤ්ඤාණයකින් ක්රියාත්මක වෙන යමක් යම් තැනක පනවන්න පුළුවන් නම් ඒතාට තාක් සත්වය පැනෙ.
어떤 rūpa, 어떤 vedanā, 어떤 saññā, 어떤 saṅkhāra, 어떤 viññāṇa 로 움직이는 무엇인가를 어느 자리에 세워 부를 수 있다면, 그만큼까지 satta 라고 부를 수 있습니다.
අන්න සත්වයා කාමාවචර ලෝකේ ඉන්නවා රූපාවචර ලෝකේ ඉන්න, අරූපාවචරේක අරූපාවචර බමය කියලා ඉන්නවා.
그러니 satta 는 kāmāvacara 누리에 있고, rūpāvacara 누리에 있고, arūpāvacara 에서는 arūpāvacara brahma 라고 하여 있습니다.
දැන් එයා අහවත්නි ක්රියාත්මකයි ඔයාදි වශයෙන් කියන්න පුළුවන්. එහෙනම් සත්වයා ක්රියාත්මක වෙන්නේ ඔය ටික ක්රියාත්මක වුණා. එහෙනම් චන්ද රාගය දුරු කිරීමේ යම්
이제 그는 아무 곳에서 움직이고 있다는 식으로 말할 수 있습니다. 그러니 satta 가 움직인다는 것은 바로 그것들이 움직였다는 것입니다.
වුණා. එහෙනම් චන්ද රාගය දුරු කිරීමේ යම් තැනකදී රූපස්කන්ධය ක්රියාත්මක වුණේ නැත්නම් වේදනා ස්කන්ධය, සංඥාය ස්කන්ධය, සංඛාර ස්කන්ධය, විඤ්ඤාණ ස්කන්ධය ක්රියාත්මක වුනේ නැත්නම් ඒ සත්වයා දැන් කවුරු වුණාද කියලා හන කිව්වොත් වෙච්ච කෙනෙක් පනවන්න බැහ. කෝ සත්වයා කිව්ව පනවන්න බැ.
그렇다면 chanda-rāga 를 걷어 낸 어느 자리에서 rūpakkhandha 가 움직이지 않고, vedanākkhandha, saññākkhandha, saṅkhārakkhandha, viññāṇakkhandha 가 움직이지 않는다면, '그 satta 는 이제 누가 되었느냐?' 하고 물어도 무엇이 된 누군가를 세워 부를 수 없습니다. 'satta 는 어디 있느냐?' 해도 세워 부를 수 없습니다.
අන්න කෙළවර මේ ඇති කලින් මේ වේ අන්න මේ ඇති කලි වේ.
그것이 끝입니다. '이것이 있을 때 이것이 있다.' 바로 이것이 있을 때 이것이 있는 것입니다.
ඉමස්මීං සති ඉදන් හෝති ඉමස්ස උප්පාදා එදන් උප්පජ්ජ මේ ඇති කල්ලි මේ වේ මේ උපන් මේ උපදිමස්මෙන් අසති ඉදන් නහෝති ඉමස්ස නිරෝධා ඉදන් නිරුච මේ නැති කල්ලි මේ නොවේ. මෙය නිරෝධ කල්ලි මේ නිරෝධ වේ. නිරුච උදා වෙන්නේ නැ. අන්න ධර්මය තුළින් යථාර්ථය
imasmiṃ sati idaṃ hoti, imassuppādā idaṃ uppajjati — 이것이 있을 때 이것이 있고, 이것이 일어나서 이것이 일어난다. imasmiṃ asati idaṃ na hoti, imassa nirodhā idaṃ nirujjhati — 이것이 없을 때 이것이 없고, 이것이 그칠 때 이것이 그친다. 그친 것은 다시 일어나지 않습니다.
වෙන්නේ නැ. අන්න ධර්මය තුළින් යථාර්ථය දැනගන්න ක්රම
바로 그것이 dhamma 를 통해 있는 그대로의 참모습을 아는 길입니다.
ඉතින් මෙතන මේ මනෝවාරය හා මනෝවාරයේ සිත් පිළිබඳව දැන් මෙතනින් දැනගන්නවා මනෝවාරයට යන වල එක ක්රමයක්. මනෝවාරය කියන්නේ ඕකයි.
그런데 여기서 manodvāra 와 manodvāra 의 citta 에 관해, 이제 여기서부터 알게 됩니다. manodvāra 로 들어가는 길 가운데 하나입니다. manodvāra 란 바로 그것입니다.
එතකොට හිතෙන් හිතන්න පුළුවන්. හිතට ගත්තඒවා ගැන හිතන්න පුළුවන්. ඔන්නනම් ඒවයෙන් හිතුවිලි ගොඩනගන්නත් පුළුවන්.
그러면 마음으로 생각할 수 있습니다. 마음에 받아들인 것들에 대해 생각할 수 있습니다. 그렇다면 그것들로 생각을 쌓아 올릴 수도 있습니다.
බාහිරින් නොගෙන ඇහෙන් නොගෙන, කනෙන් නොගෙන, නාසයෙන් නොගෙන, දිවෙන් නොගෙන, කයෙන් නොගෙන ඒ හා සම්බන්ධයකින් නොගෙන ඒවයෙන් ගත්ත ඒවා පිළිබඳව මුල් කරගෙන එතන ඒ ආශ්රය පිහිටලා.
바깥에서 받지 않고, 눈으로도 귀로도 코로도 혀로도 몸으로도 받지 않고, 그것들과 이어지지 않고도, 그것들로 받았던 것들을 바탕으로 삼아 거기에 의지처가 자리 잡습니다.
හිතෙන් හිතන්නත් පුළුවන් ගත්තඒවා පිළිබඳව අතක සටහන් අරමුණු කරන්නත් පුළුවන් සිහි කරන්නත් පුළුවන්. ඒ පිළිබඳව කටයුතු කරන්න පුළුවන්.
받아들인 것들에 대해 마음으로 생각할 수도 있고, 기억의 자국을 대상으로 삼을 수도 있고, 떠올릴 수도 있습니다. 그것에 관해 무엇인가 할 수 있습니다.
පංචාර ආවර්ධනය පංචාර ආවර්ජනය ඕනේ නැහ. මනෝර ආවර්ජනය කියන එකයි කියන්නේ දෙකක්.
pañcadvārāvajjana 는 필요 없습니다. manodvārāvajjana 라는 것, 이것이 두 가지입니다.
මනෝවාරය අවශ්ය වෙන කොටස් දෙකක් තියෙනවා. ඒක මනෝවාරය අවශ්ය වෙන්නේ පංචස්වාරයෙන් ගත්ත අරමුණු පිළිබඳව ඒවයෙන් අවශ්ය මනෝවාර වීති ගොඩනගලාගලා ඒ තුළින් යළි යළි ඒ රස විදින්න.
manodvāra 가 필요한 부분이 둘 있습니다. 하나는, 다섯 문으로 받은 대상에 관해 manodvāra 가 필요한 경우로, 그것들로 필요한 manodvāra vīthi 를 쌓아 올려 그것을 통해 그 맛을 거듭거듭 누리려는 것입니다.
ඇහෙන් යමක් ගත්තට පස්සේ ඇහෙන් දර්ශන අරමුණක් අරගෙන පළවෙනි චක්කුත්ර චිත්තවීතියක් ගොරනගලා ඒ අරමුණ ආශ්වාද ජනකනම් ඒක දැනගන්න ඕනකම ලෝක සත්යයාට දැනගැනීමේ බලාපොරොත්තුව තියෙන නිසා. ඒක මොකක්ද කියලා බලන්න තවත් චිත්ත මනෝර චිත්ත වීති තුනක් ඉපදු වෙනවා මනෝරය ඇතුළු කරගෙන.
눈으로 무엇을 받은 뒤, 눈으로 보이는 대상을 받아 첫 cakkhudvāra citta-vīthi 를 쌓습니다. 그 대상이 즐거움을 일으키는 것이라면 그것을 알고 싶어집니다. 세상 satta 에게는 알고자 하는 바람이 있기 때문입니다. 그것이 무엇인지 보려고 manodvāra 를 끌어들여 manodvāra citta-vīthi 가 세 번 더 일어납니다.
පංචස්ත්රයෙන් ගත්තා අරමුණක් මනෝවාරයට අරගෙන ඒ මනෝවාරය ඇසුරු කරමුණ හිතම හිටව යලි යලි චිත්ත වීටි තුනක් නිස්සාදනය කර තමයි පංචත්්වාරයන් ගත්ත එකක් නිශ්චය කරගන්නේ මෙන්න මෙහෙම එකක් ගත්තේ කියලා.
다섯 문으로 받은 대상을 manodvāra 로 가져와, 그 manodvāra 를 의지해 citta-vīthi 세 개를 거듭 일으키고 나서야, 다섯 문으로 받은 것을 '이러이러한 것을 받았다'고 확정합니다.
අති සූක්ෂම පැලපිලියනක් ඔය කියන්නේ.
아주 미묘한 흐름을 말하는 것입니다.
ඕකට කියනවා අනුපද්ද ආධාරක චිත්ත වීති චිත්තක්ෂණ 17ක් ආයුෂ ඇති මනෝර චිත්ත වීති කියලා.
이것을 anubandhaka citta-vīthi, 곧 cittakkhaṇa 17개의 수명을 지닌 manodvāra citta-vīthi 라고 합니다.
මේක ඕනැවෙන්නේ පංචවාරය හා සම්බන්ධ වැඩපිල කරන කෙනෙකුට.
이것은 다섯 문과 이어진 과정을 거치는 사람에게 필요합니다.
ධ්යානලාභියවර ධ්යාන සමාපත්තිය ඉන්නකොට ඕක අවශ්ය නැ. එයා පංචස්වාරය සම්බන්ධව නෙමෙයි යන්නේ පූර්ණ මනෝ්වාදය සිද්ධ වීති. ඒ සිද්ධ වීතයට චිත්තක්ෂන සීමාවක් නෑ. සමහර ලක්ෂ කෝටි ප්රකෝටි ගානක් ගිහි කෙනවර කරන්නත් පුළුවන්.
jhāna 를 얻은 이가 jhāna-samāpatti 에 들어 있을 때는 그것이 필요 없습니다. 그는 다섯 문과 이어져 가는 것이 아니라 온전히 manodvāra vīthi 로 갑니다. 그 vīthi 에는 cittakkhaṇa 의 한계가 없습니다. 어떤 것은 십만, koṭi, pakoṭi 수만큼 이어지다 끝날 수도 있습니다.
හතකි සීමා වෙන්නත් පුළුවන්. ඒකට 17ක සීමාවක සම්බන්ධයක් නැ.
일곱에서 그칠 수도 있습니다. 거기에는 17이라는 한계와 아무 상관이 없습니다.
ඒක හරි ගැඹුරු පැත්තක් ඔය කියන්නේ. විග්රහ කරගත්තා හරි අමාරගුවම තෝරාගන්න.
이것은 매우 깊은 쪽 이야기입니다. 풀어 놓아도 알아듣기가 아주 어렵습니다.
ඉතින් මෙහෙම මනසට ගත්ත දේවල් තමයි අපි නිතරම නැවත නැවත මතක් කරන්නේ. ඊයේ දැකපු දේ අද මතක් කරන්නේ මනෝවාරයෙන්. ඒ මතක සටහන අපි ගන්නවා මනෝවාරයෙන්. මනෝවාරයට ගන්න ඉස්සෙල්ලා මනසෙන් ගන්නවා. මනසෙන් මතක් කරනවා.
이렇게 마음에 받아들인 것들을 우리는 늘 거듭거듭 떠올립니다. 어제 본 것을 오늘 떠올리는 것은 manodvāra 로 합니다. 그 기억의 자국을 우리는 manodvāra 로 받습니다. manodvāra 로 받기 전에 마음으로 받습니다. 마음으로 떠올립니다.
ඕකට කියනවා දවාර මුක්ත කියලා. ද්වාර මුක්ත චිත්ත. ද්වාර මුතයි කියලා වචනයක් අපේ අ අපි අ අපි ධර්මයේ තියෙනවා.
이것을 dvāravimutta, 곧 dvāravimutta citta 라고 합니다. 우리 dhamma 에는 dvāravimutta 라는 낱말이 있습니다.
දැන් ද්වාර මුක්ත සිත් හටගන්නේ කොහොමද? ද්වාර සිත් මොනවද? ද්වාර මුක්ත සිත් මොනවද කියලා හොයාගන්න ඕනේ.
그러면 dvāravimutta citta 는 어떻게 일어납니까? 문에 매인 citta 는 무엇이고 dvāravimutta citta 는 무엇인지 찾아내야 합니다.
දැන් පටිසන්ධියට හේතු වෙනකොට ද්වාර මුක්ත චිත්තයක් කියලා කියනවා. පටිසන්ධි චිත්තය හටගන්නකොට දවාර මුමුක්ත.
paṭisandhi 의 까닭이 될 때 그것을 dvāravimutta citta 라고 합니다. paṭisandhi citta 가 일어날 때는 dvāravimutta 입니다.
පංචාරයෙන් ඉස්සෙල්ලා ගන්න එක මනෝවාරයට ගිහිල්ලා මනෝවාරයෙන් එහාට ගතිහ හිත කියන එකක් තියෙනවා.
다섯 문으로 먼저 받은 것이 manodvāra 로 가고, manodvāra 너머에 gati 마음이라는 것이 있습니다.
දැන් අපි හිතමු යම්කිසි අරමුණක් දැකලා කෙනෙක් බය ගන්න භයානක අරමුණක් පෙන්නන ඇහැ කන දිවනාසය ශරීරයග මේවට ගෝචර වෙලා භයානක අරමුණක් ආපුහම ඒ අරමුණ නිසා හටගන්නවා බය හිතා.
이렇게 생각해 봅시다. 어떤 사람이 무서운 대상, 겁을 먹게 하는 대상을 봅니다. 눈·귀·혀·코·몸 같은 것에 닿아 무서운 대상이 들어오면, 그 대상 때문에 겁먹은 마음이 일어납니다.
දැන් ආපු අරමුණ ගෙවිලා ගියා. ඇත බයත් ගෙවුණා. අරමුණ ගෙවනාට බය ගෙවුත් නැ.
이제 들어온 대상은 지나가 버렸습니다. 그러면 겁도 지나갔습니까? 대상은 지나갔어도 겁은 지나가지 않았습니다.
එහෙනම් බය මොකෙන්ද හපත්තේ? මොන හිතෙන්ද? පංචවාරයත් නෙමෙයි මනෝ ද්වාරයත් නෙවෙයි.
그러면 그 겁은 무엇으로 생긴 것입니까, 여러분? 어떤 마음으로 생긴 것입니까? 다섯 문도 아니고 manodvāra 도 아닙니다.
එහෙනම් බයවම මතුවෙවි යළි යලි බයක් වෙනවා. බයම හැඟීමට නැගෙනවා. යළි යළි බය නැගෙනවා. අන්න ගති බය ගතියක් ආවා. ගති ලක්නවා.
그러면 겁이 저절로 솟아올라 거듭거듭 겁이 납니다. 겁이 느낌으로 솟아오릅니다. 거듭거듭 겁이 솟습니다. 바로 거기서 gati, 겁먹은 gati 가 생긴 것입니다. gati 가 자리 잡습니다.
මෙන්න මේ වගේ ගතිය තමයි කෙනෙක්ගේ උපත හේතු වෙන්නේ.
바로 이런 gati 가 어떤 이의 태어남의 까닭이 됩니다.
මුල් වෙච්ච කාරණය පංචන්වාරයෙන් ගන්න පුළුවන්. අර ගතියක් ඇති කරගුණා.
뿌리가 된 일은 다섯 문으로 받은 것일 수 있습니다. 그것이 저 gati 를 만들어 낸 것입니다.
මේ ගතිය කියන්නේ ඇහෙන් ගත්ත එකක්වත්, කනෙන් ගත්ත එකක්වත්, නාසයෙන් ගත්ත එකක්වත්, දිවෙන් ගත්ත එකක්වත්, කයෙන් ගත්ත එකක්වත් හිතන්න එකක්වත් නෙමෙයි. ඕවා නැතුව පහල වෙච්ච එක එහෙකුත් නෙමෙයි.
이 gati 라는 것은 눈으로 받은 것도, 귀로 받은 것도, 코로 받은 것도, 혀로 받은 것도, 몸으로 받은 것도, 생각한 것도 아닙니다. 그렇다고 그것들 없이 나타난 것도 아닙니다.
ගති නිමි අන්න ගති නිමිත්ත කිව්වෙත් අන්න ඒකයි. ඒවා නිසාම මුලින් අල්ලා දීලා සකස් කරලා දුන්නට පස්සේ.
gati-nimi… 그래서 gati-nimitta 라고 한 것이 바로 그것입니다. 그것들 때문에 처음에 붙잡아 다듬어 준 뒤에 생기는 것입니다.
එහෙනම් ගතිය තුළ ඉන්නවා. ඒ ගතිය ඇනවෙන එක.
그러면 그 gati 안에 머물게 됩니다. 그 gati 가 이어지는 것입니다.
ළමයෙකුට අල්ලගෙන ගැහුවා. ඇැලුවා. ඌ දැන් අඬනවා පැවන්න.
어떤 아이를 붙잡고 때렸습니다. 이제 그 아이는 한참을 웁니다.
ඒ පස්සේ අන්න එතර ගහන වේදනාව නෑ. ඒකෙදී ඇති වුන සෝකාකුල භාවයක් තියෙනවා. සෝකාකුල භාවය ගතියක් වුණා. දැන්
그 뒤로는 맞은 아픔은 없습니다. 그러나 그때 생긴 슬픔에 잠긴 마음이 남아 있습니다. 슬픔에 잠긴 마음이 gati 가 된 것입니다.
තියෙනවා. සෝකාකුල භාවය ගතියක් වුණා. දැන් ඔය ගති ලක්ෂණය ඔහුගේ මනසේ යම්තාක් වෙලා ක්රියාත්මක වෙනවා ඒ තාක්කල් ඒ ගතිය ක්රියාත්මක කරලා හනම් බාහිර ඉපද වුනා යම්කි ක්රියාපලාවය.
이제 그 gati 의 모습이 그의 마음에서 움직이는 동안은, 그 gati 를 움직여서 밖으로도 어떤 작용의 열매가 생겨납니다.
ගතිය සෝකාකුල නම් ඒ ගතිය මතු කරගෙන දෙනා සෝකාකුල ස්වභාවයක් බාහිරට.
gati 가 슬픔이라면 그 gati 를 끌어올려 밖으로도 슬픔에 잠긴 모습을 드러냅니다.
අන්න කෙනෙක් මරණාසන්න මොකද කරන්නේ? ගතියක් ඇති කළාට පස්සේ. මනස මරන්න අපිට බැ. ඇස මැරිය හැකි, කය මැරිය හැකි, කන මැරිහැ, නාසය මැරිහැ, දිව මැරිහැ, කය මැරිහැ. ගතිය මරන්න අපිට ගතිය මරන්න වෙන එකක් නෙමෙයි.
그러면 죽음에 가까운 사람은 무엇을 합니까? gati 를 만든 뒤에 말입니다. 우리는 마음을 죽일 수 없습니다. 눈은 죽을 수 있고, 몸도, 귀도, 코도, 혀도, 몸도 죽을 수 있습니다. 그러나 gati 를 죽인다는 것은 우리가 할 수 있는 일이 아닙니다.
ඇහැ කන දිවනාසය ශරීරයේ බෝම්බයක් අහලා පුකුරලා ගියා. ගතියට බෝම්බ වදින්නේ නැ. මිසයිල ගහන්න බැ. ඒක්ම භෞතික ලෝකේ තියෙන ඒවා
폭탄이 터져 눈·귀·혀·코·몸이 산산이 부서졌다고 합시다. 그래도 gati 에는 폭탄이 맞지 않습니다. 미사일로 칠 수도 없습니다. 그런 것은 모두 물질 누리에 있는 것들입니다.
මෙන්න ඒ නිසා කෙනෙක් මැරෙනකොට පහළ කරලා විචියම් ගතියක් තියෙනවා නම් ගති චිත්තය කියන එකනේ මනෝවාරය මනස හා සම්බන්ධ ද්වාර මුක්ත චිත්තය
그러므로 사람이 죽을 때 드러나 있는 어떤 gati 가 있다면, gati citta 라는 것은 manodvāra, 곧 마음과 이어진 dvāravimutta citta 입니다.
ඔන්න ඔය චිත්තය තමයි ඊළඟ උප්පත්තියක රවස කියලා පසුබරය හදන්නේ.
바로 그 citta 가 다음 태어남의 바탕을 마련합니다.
ඇහෙන් පේන එකවත් කනෙන් ඇහෙන එකවත් නෙමෙයි. ආපු ගති ලක්ෂණය ඒ නිසා තමයි අපිට ඒක භවයකින් ඊළඟ භවයට උප්පත්තිය ආවට පස්සේ ගතිය නිසා උපාවට පස්සේ. අනිත් භවය ඇහිච්චා පිනිච්චා එකක්වත් මතගෙන
눈으로 보이는 것도 귀로 들리는 것도 아닙니다. 들어온 것은 gati 의 모습입니다. 그래서 gati 때문에 한 bhava 에서 다음 bhava 로 태어난 뒤에는, 앞 bhava 에서 듣고 본 것을 하나도 기억해 오지 못합니다.
ඊට ඉස්සෙල්ලා භවය තිච්ච ඇහිච්ච ඒවා පිනිච්ච ඒවා මතගෙන නැත. ඒක ගන්නවානම් අර ගතිය ආශ්රයෙන් ගිහිල්ලා ඒ ගතිය පහළ වුනේ මොනෙහකින්ද කියලා බලනකොට අන්න ගතිය පහළ වෙන්න මුල බලපුවහම පේනවා පංචන්ද්රිය ගෝචර වෙච්ච මූල සිද්ධිය. අන්න ඒහා භවය දකිනවා.
그 앞 bhava 에서 듣고 본 것들을 기억해 오지 못합니다. 그것을 얻으려면 저 gati 를 따라가서 그 gati 가 무엇으로 나타났는지를 살펴야 합니다. gati 가 나타난 뿌리를 살피면, 다섯 감관에 닿았던 뿌리 사건이 보입니다. 거기서 저쪽 bhava 를 봅니다.
භවය නොදකින්න හේතුව ඔන්න ඔය සූක්ෂම දෙන තේරුම් ගැන අපිට යන්න බැරි නිසා.
우리가 bhava 를 보지 못하는 까닭은 그 미묘한 것들을 알아차리는 데까지 갈 수 없기 때문입니다.
යම් ගතියකට ගියාම අපි ගතියෙහි ගතියේ ගති ස්වභාවයට ඇලෙනවා. ඒකට වහල් වෙනවා.
어떤 gati 에 들어가면 우리는 그 gati 의 성질에 달라붙습니다. 그것의 종이 됩니다.
ඒක මධ්යස්ථ බවට පත් වුනොත් කොහොමද මේ ගතිය ආවේ කියලා. ඒක නොඇගෙන ගියහම මෙන්න මේ අරමුණේ නෙවෙයි මේ ගතිය ආවේ කියලා දැනගත්ත හැකි. අන්න එදා අර ඊළඟ භවයට යනවා. භවය ආවර්තනය කරන්න පුළුවන්. පෙරවිසු කඳපිලු ආවර්තනය කරන්න පුළුවන් වෙන්නේ ඔහොමක්.
그것이 치우치지 않는 데에 이르면 '이 gati 는 어떻게 왔는가' 하고 살필 수 있습니다. 거기에 달라붙지 않고 나아가면 '이 gati 는 이 대상에서 온 것이 아니구나' 하고 알 수 있습니다. 그때 다음 bhava 로 넘어갑니다. bhava 를 거슬러 떠올릴 수 있습니다. pubbenivāsa 를 떠올릴 수 있게 되는 것은 그렇게 해서입니다.
ඉතින් කාම ලෝකය කාම අදහසයෙන් ඉඳගෙන භවය ඇලුමත් අරින්න බැරි නිසා. අර ගතිය පිළිබඳ ඇලීම වහල් බව අහරින්න බැරි නිසා ඒ ගතියෙන් ඉගම ගිහිල්ලා එහා පැත්ත බලන්න බැ.
그런데 kāma 누리에서 kāma 의 뜻을 품고 지내며 bhava 에 대한 달라붙음을 놓지 못하기 때문에, 그 gati 에 대한 달라붙음과 종살이를 놓지 못하기 때문에, 그 gati 를 넘어 저쪽을 볼 수 없습니다.
ඕකයි හේතු.
그것이 까닭입니다.
දැන් ඒක ඇති වෙන්නේ. ගතියක් නිසා පරිවර්තනයක් චුති පටිසන්ධිය අවස්ථාවකයි.
이제 그런 일이 생기는 것은 gati 때문에 바뀜이 일어나는 cuti-paṭisandhi 의 때입니다.
දැන් ලෝක සත්යයා චුත වුනේ චුත වුණේ නැත්නම් පටිසන්ධි වශයෙන් අවතනක් නැතුව සසර ගමන ආවා නම් අන්න ඒ එන කට්ටිය තමයි හුඟ දෙනෙක් පෙර බව ගැන ජාති සමාධ ඥානයෙන් එහෙම කියන්නේ.
세상 satta 가 cuti 할 때, paṭisandhi 로서 큰 바뀜 없이 saṃsāra 길을 왔다면, 바로 그렇게 온 이들이 대개 jātissara-ñāṇa 로 지난 삶을 이야기하는 사람들입니다.
මරණ විතරක් චුත නැහ. ආ චුත නැ. මරණය කිව්වත් ජුතිය නෙමෙයි හිතන. ශරීරය මැරලා ගියා. අර කියන මානසිකත්වය ලැබූ අත්දැවසු භවය මැරලා ගියේ නැහ. එහෙම නම් චුති පරිසන්දි වුනොත් එහෙම කියන්න බැරු වෙනවා. එහෙම කියන්න පුළුවන්
죽음만으로 cuti 가 되는 것이 아닙니다. 죽음이라고 해서 곧 cuti 라고 생각하면 안 됩니다. 몸은 죽어 사라졌지만, 겪어 온 그 마음가짐의 bhava 는 죽지 않았습니다. 그러니 cuti-paṭisandhi 에서 바뀜이 일어나면 그렇게 말할 수 없게 됩니다.
කියන්න බැරු වෙනවා. එහෙම කියන්න පුළුවන් නම් දිවසක් පහළ කරපු කෙනෙකුට කියන්න පුළුවන් එහෙම නැති අනිත් කෙනෙකුට ඒ ටික කියාගන්න හැබැයි.
그렇게 말할 수 있다면, dibba-cakkhu 를 일으킨 사람이라야 말할 수 있습니다. 그렇지 않은 다른 사람은 그것을 다 말해 내지 못합니다.
ඒක හොයාගන්න බැරුව යනවා. එහෙම නැත්නම් ඒකට හේතුකාරක වන්නාවූ දිවෙසක් ලැබෙන්න ඕනේ. පුණ්ය ඉතියෙන් හරි කර්ම විපාක ඉදියකින් හරි එහෙම නැත්නම් ධ්යාන ඉරධියකින් හරි. ඒකට ගැලපෙන ඉරදියක් ලැබුවොත් එහෙම කියන්න පුළුවන්. ඒක සාමාන්ය මනසකට ගෝචර නැහැ. ඒ
그것을 찾아내지 못합니다. 아니면 그 까닭이 되는 dibba-cakkhu 를 얻어야 합니다. puñña-iddhi 로든, kamma-vipāka iddhi 로든, jhāna iddhi 로든 말입니다. 거기에 맞는 iddhi 를 얻으면 그렇게 말할 수 있습니다.
පුළුවන්. ඒක සාමාන්ය මනසකට ගෝචර නැහැ. ඒ නිසා හුඟා පෙර බව කියන අය මම ඉස්සෙල්ලාත් බැවේ මෙහෙම හිටියා මෙහෙම හිටියා මෙහෙම තැනක හිටියා මනුස්සයෙක් නම් මනුස්සයෝ ගැනම කතා කරන
그것은 보통 마음이 닿을 수 있는 것이 아닙니다. 그래서 지난 삶을 말하는 사람들은 대개 '나는 앞 생에 이러했다, 이러이러한 곳에 있었다' 하는데, 사람이었다면 사람 이야기만 합니다.
දැන් අත්දැව් ගණනාව කියාගෙනත් යනවා. ඔය මෝහනය කරලා ආදි වශයෙන් ගන්නත් එහෙම ක්රම තියෙනවා. හැබැයි ගිය මම බලේක වෙලා හිටියා ඊට පස්සේ විහක් වෙලා හිටියා කියලා කියන්න තාවඑක අහු වෙලාවේ නැ.
요즘은 여러 생을 줄줄이 말하기도 합니다. 최면 같은 것으로 알아내는 방법도 있습니다. 그러나 '나는 고양이였다가 그다음에 다른 짐승이었다'고 말하는 경우는 아직 한 번도 잡힌 적이 없습니다.
බලලේක් වෙලා ඉඳලා මිනිහෙක් වෙන්න නම් චුති පටිසන්ත අතර ගති වෙනස් වීමක් වෙන්න ඕනේ. බලල් ගතිය මිනිස් ගතියට හැරෙන්න මිනිස් කයපදනවා. අන්න චුටිපටිසන්ධිය අතර ගතියක් වුනාත්නම් නම් ගතිය මාධ්යක් වෙලා හටන් ගතියෙන් තමයි ඊළඟ බවට පරිවර්තනය කළේ. ඒ
고양이였다가 사람이 되려면 cuti 와 paṭisandhi 사이에 gati 의 바뀜이 일어나야 합니다. 고양이의 gati 가 사람의 gati 로 바뀌어 사람 몸을 얻습니다. cuti 와 paṭisandhi 사이에 gati 가 생겼다면, 그 gati 가 다리가 되어 그 gati 로 다음 bhava 로 넘어간 것입니다.
ගතියෙන් තමයි ඊළඟ බවට පරිවර්තනය කළේ. ඒ නිසා යම්කිසි කෙනෙක්ගේ අතීත පෙර බව ගැන මෝහණය කරලා බලාගෙන ගියා. ජාතිස් මරණ ඥානය වෙන්නේ ඒකේ ළමයි ඔය කියන කතා අරගෙන බැලුම පෙර බව කියන ළමයි. ඒ ළමයිට කාටවත් කියලා නැහැ මෙච්චර කාලෙකද බලයෙක් වෙලා හිටියා, බල්ලෙක් වෙලා හිටියා, ඊට පස්සේ මිනිහෙක් වෙලා හිටියා කියලා එහෙම එකක් කියලා.
그래서 어떤 사람의 지난 삶을 최면으로 살펴 왔습니다. jātissara-ñāṇa 라는 것도, 지난 삶을 말하는 아이들의 이야기를 모아 살펴보면, 그 아이들 가운데 누구도 '얼마 동안 고양이였고, 개였고, 그다음에 사람이었다'고 말한 적이 없습니다.
දැන් ඒකෙත් හොඳ පැහැදිලි දෙයක් තියෙනවා. ළමයි මනෝවිකාර කියනවා නම් ඕවා කියන්න ඕනේ. ළමයි ඔය සිද්ධි දන්නේ නැහ. ගති පරිවර්තනය වෙන හැති සසර ගමනක් හැදෙන හැති දන්නේ නැහැ. හැබැයි බල්ලු බලල්ලුත් දැකලා
여기에도 아주 뚜렷한 점이 하나 있습니다. 아이들이 마음의 탈로 지어내는 것이라면 그런 말도 해야 할 것입니다. 아이들은 그런 일들을 모릅니다. gati 가 어떻게 바뀌는지, saṃsāra 길이 어떻게 만들어지는지 모릅니다.
දන්නේ නැහැ. හැබැයි බල්ලු බලල්ලුත් දැකලා තියෙනවා ඊට ඉස්සෙලලා මිනිස්සු වෙලා දැකලා තියෙනවා. අහලා තියෙනවා. බල්ලෙක් වෙලා හිටියා මිනිහෙලා හිටියා තිස්ස කියලා ඔහොමත් ඒ අහලා තියෙනවා. අහගත්ත මානසික විකෘතියකින් ළමයි කතා කරනවා නම් ඔය විදිහට එක එක්කෙනාගෙන් අහගත්තෙන්.
그러나 개도 고양이도 본 적이 있고, 그 전에 사람들도 본 적이 있고, 들은 적도 있습니다. '개였다가 사람이었던 Tissa' 같은 이야기도 들어 봤습니다. 들은 것으로 생긴 마음의 뒤틀림 때문에 아이들이 말하는 것이라면, 이 사람 저 사람에게서 들은 대로 그렇게 말할 것입니다.
ඔය ළමයිට පපූර්වට කියන්න පුළුවන් මම බල්ලෙක් වෙලා අහවල් ගෙදර හිටිය. බල්ලෙක් වෙලා අහවල් ගෙදර හිටියා ඊට ඉස්සෙලා හිටියා මම මිනිහෙක් වෙලා අහවල් ගෙදර හලනවා ඒ ජාතියක් කියන්න ඕනේ. හැබැයි
그런 아이라면 '나는 개였을 때 아무개 집에 있었다, 그 전에는 사람이었을 때 아무개 집에 있었다' 같은 말을 할 수 있어야 합니다.
ගෙදර හලනවා ඒ ජාතියක් කියන්න ඕනේ. හැබැයි අහමවා බැරි වෙලාවත් එහෙම එකක් ඔය මෝහ විද්යාත්මය මෝහය එකට කට්ටියටවත් අහුවෙලා නැහ. ළමයගේ පෙර බව මෝහනයෙන් අහගෙන කිව්වා. අතීතේ ඒ ජාතිය එකක් කියනවා.
그러나 그런 것은 최면을 다루는 사람들에게도 한 번도 잡힌 적이 없습니다. 아이의 지난 삶을 최면으로 들어서 말한 것도, 지나간 생 하나를 말할 뿐입니다.
එහෙම කියන්න බැරුව යනවා. කියන්න කියත් ඒක තෝරාගන්න බැරි සත්වයට පත් වෙනවා. එයාගේ මනසට ගෝචන ඇති වෙන ආවර්ජනය කරන්න බැහ.
그렇게 말하지 못하게 됩니다. 말하라고 해도 그것을 가려내지 못하는 satta 가 됩니다. 그의 마음에 닿아 떠오르는 것을 거슬러 떠올리지 못합니다.
මේ භවයට ඉස්සෙල්ලා ඉස්සෙල්ලා භවයක් ගැන අහපු තැනකි එක ළමය. ඒ වගේ යම්කිසිද්ධියකින් අරගෙන මෝහ විද්යාත්මය ක්රමයකින් විරයාත්මය අරගත්ත ක්රමයකින්. ඊට ඉස්සෙල්ලා භවය කියනවා ඇය ළමට කතා කරන්න බැ.
이 bhava 바로 앞의 bhava 에 대해 들은 아이가 있다고 합시다. 그렇게 어떤 일을 계기로, 최면 같은 방법으로 알아낸다 해도, 그 아이는 그보다 더 앞의 bhava 에 대해서는 말하지 못합니다.
මොනවත් කියන්නේ ඒ භවය තුළ ක්රියාත්මක වනට ප්රතිචාර දෙන්න. ඒකෙන් හරි ගෙනියත්.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒ තමයි ඇද කර පස්සේ ඒ භව ගමඇති ලක්ෂන තිබ්බට පස්සේ අත් දෙකයි කකුල් දෙකයි බෙම තියාගෙන ඇඹරි ඇඹර එහාට යනවා මෙහාට යනවා.
그런 bhava 의 자국이 남아 있으면, 두 손과 두 발을 땅에 짚고 기어서 이리저리 다닙니다.
අහපර උත්තර දෙන්න. ඊට පස්සේ මොකද කරන්නේ? එක එක්කෙනා ඇඟේ ඇති වෙන්නේ. ඥා කිව්වා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අන්න බලවේගේ අත්වක් ලබලා තිබිච්ච මේ බවට ඉස්සෙල්ලා බලත් බවක් ලබා තිබෙන ළමයෙක්ගේ ස්වභාවය ගතිය පෙන්නන්න පුළුවන් ගති ලක්ෂණය එයාගේ කරන දෙන්නේ. ඒත්තර ගත්තහම ඒ ගතිය ක්රියාත්මකා.
바로 이 bhava 바로 앞에 고양이로 살았던 아이의 모습입니다. 그 gati 를 드러낼 수 있습니다. 그 gati 의 모습이 제 할 일을 합니다. 계기가 생기면 그 gati 가 움직입니다.
ඉතින් ඒ ගති ලක්ඛණය දැනුත් ඒ ළමයාගේ ක්රියාත්මකව තිබුනවා. පොඩි ළමයා කාලේදී මොන විදිහෙන්වත් බැහැ කරවල මුට්ටිය පේන්න තියා. ඔක්කොට හොරෙන් කියලා පැන කරවල කැහලා කාලයක් යනවා.
그 gati 의 모습이 지금도 그 아이에게서 움직이고 있었습니다. 아주 어렸을 때는 마른 생선 단지를 눈에 띄는 데 둘 수가 없었습니다. 모두 몰래 뛰어들어 마른 생선을 꺼내 먹곤 했습니다.
අර ගති ලක්ෂණය බලලා වෙලා හිටපු ගැති ලක්ෂණය මිනිස්සු වෙලා හිටපු මත්බැවිලි ක්රියාත්මක වම කරව ළමයි කන්න.
고양이였을 때의 그 gati 모습이 사람이 된 지금도 움직여서, 아이가 마른 생선을 먹는 것입니다.
ඒ ළමයා කැමතින ලුණු විරි දාලා ිලා කන්න. ඔක්කොටම හොරෙන් අන් ලැජ්ජා හින්දා වටවිලා කවුරුවන්න නැතිහම හොරම මු්ටියලා කරුරලකලා කරන්න බැ.
그 아이는 그것을 소금과 고춧가루를 쳐서 먹기를 좋아합니다. 부끄러우니 모두 몰래, 둘러보다가 아무도 없으면 몰래 단지에서 꺼내 먹습니다. 그러지 않고는 못 배깁니다.
අර ගති ලක්ෂණය [හාස්යය] එන හැටි.
그 gati 의 모습이 이렇게 나옵니다. [웃음]
ඉතින් ඔය වගේ යම්කිසි භවයෙන් භවයට පරිවර්තනය වෙනකොට චුතිපත් අතර හතරක් තියෙන භවයක පරිවර්තනයක් ආවත් ඕක කියන්න නම්.
그러니 이렇게 어떤 bhava 에서 bhava 로 넘어갈 때, cuti-paṭisandhi 사이에 gati 가 있어 bhava 의 바뀜이 왔다 해도, 이것을 말하려면,
ඒකෙන් එහාට කියන්න නම්. ඒවය නොවැලෙන නොබැඳෙන දිව තත්ත්වයට ධ්යාන ලබන ඒකෙන් දිවැසක් පහළ කරලා ඒ දිවැසට ගෝචර කර ගත්තොත් ඒ හර කීකින්න මම හරකයෙක් එක්කලා හිටියා, බල්ලෙක් වෙලා හිටියා ඊට පස්සේ වෙලා මෙන්න මෙහෙම කෙනෙක් වෙලා හිටියා. එහෙම විග්රහ කරගෙන යන්න පුළුවන්. ඒක හරාවගේ ජාති පරණ ඥානය කියන එකවත් එහෙම කියන්න බැහ. ඉතින් මේ ඔක්කොම පෙන්නන්න මේ
그 너머까지 말하려면, 그런 것에 달라붙지도 묶이지도 않는 하늘 같은 경지의 jhāna 를 얻고 그것으로 dibba-cakkhu 를 일으켜 그 dibba-cakkhu 에 닿게 해야, '나는 소였다, 개였다, 그다음에 이러이러한 사람이었다' 하고 말할 수 있습니다. 그렇게 풀어 나갈 수 있습니다. 그것 없이는 jātissara-ñāṇa 라는 것으로도 그렇게 말할 수 없습니다.
කියන්න බැහ. ඉතින් මේ ඔක්කොම පෙන්නන්න මේ ඔබට පෙන්නුවේ මනෝවාරය සහ මේ මනස ක්රියාත්මක වෙන ආකාරය පෙන්නන්න
이 모든 것을 여러분에게 보여 드린 것은 manodvāra 와 이 마음이 움직이는 모습을 보여 드리려는 것이었습니다.
මතක සටහන් එන්නේ යයි නොවෙන්නේ යයි. සමහර අය මතක් වෙන්නේ ඇයි මතක් නොවෙන්නේ යයි. විශේෂ කරුණත් මතක් වෙන්න නොවෙන්න හේතු මොනවද ඒකට පෙන්නපුම කාරණය ඉතින් මනෝවාරය කියන එකේ ස්වභාවය ඒකයි. ඉතින් මනෝවාරයෙත් මනෝවාර චිත්ත වීති හටගන්න ඕනේ.
기억의 자국이 왜 떠오르고 왜 떠오르지 않는지, 어떤 사람은 왜 기억하고 왜 기억하지 못하는지, 특별한 일이 떠오르거나 떠오르지 않는 까닭이 무엇인지 — 그것을 보여 드린 것입니다. manodvāra 라는 것의 성질이 그렇습니다. 그러니 manodvāra 에서도 manodvāra citta-vīthi 가 일어나야 합니다.
මනෝවාර ක්රම දෙකක් තියෙනවා ද්වාර මුක්ත සිත් එකක්. අන්න ද්වාර මුත සිත් වලින් තමයි අපි අර ගති ලස්සන වලට පත්වෙලා ඉන්නේ.
manodvāra 의 길은 두 가지가 있는데, 하나는 dvāravimutta citta 입니다. 바로 그 dvāravimutta citta 들 때문에 우리는 저 gati 의 모습에 사로잡혀 있습니다.
කෙනෙක් වර්ණාසන්න මොහොතක ද්වාර මුක්ත චිත්තයේ තමයි හේතු වෙන්නේ. ඊළඟ අත්යවක් ගොඩනගීමට අවශ්ය කරන පරිසරය ශක්තිය උදා කරන්න.
사람이 죽음에 가까운 때에는 dvāravimutta citta 가 까닭이 됩니다. 다음 삶을 쌓는 데 필요한 둘레와 힘을 마련하는 것입니다.
දැන් චක්කුත්්ජාර ධද් දාරික මරණාසන්න චිත්ත වීතිය කියලා ගන්නවා මරණ ආසන්න චිත්ත වීතිය.
이제 cakkhudvārika 니 하는 maraṇāsanna citta-vīthi, 곧 죽음에 가까운 citta-vīthi 라는 것을 말합니다.
ආසන්න චිත්ත වීතිය ඇයි තියෙන්නේ. ඒක කියන්නේ චුත වෙලා පටිසන්ධි ලබනකොට චුතිය චිත්තජ නෙමෙයි පටිසන්ධි චිත්තජ නෙමෙයි. කර්මජ පූර්ණ කර්මජයි. එහෙනම් චිත්ත වීතය චිත්තක්ෂන 17ක් අතර දාන්න පුළුවන්ද කර්ම ක්රියාවලිය.
āsanna citta-vīthi 는 왜 있습니까? cuti 하고 paṭisandhi 를 얻을 때 cuti 는 cittaja 가 아니고 paṭisandhi 도 cittaja 가 아닙니다. kammaja, 온전히 kammaja 입니다. 그렇다면 kamma 의 흐름을 citta-vīthi 의 cittakkhaṇa 17개 사이에 넣을 수 있겠습니까?
එහෙනම් චුති චිත්තයි පටිසන්ධි චිත්තියයි කියලා චිත්තක්ෂන දෙකක් දාන්න පුළුවන්ද චිත්ත විතය චිත්තක්ෂන දෙක පටලවාගෙන තියෙන්නේ.
그렇다면 cuti citta 와 paṭisandhi citta 라는 cittakkhaṇa 둘을 넣을 수 있겠습니까? citta-vīthi 와 cittakkhaṇa 둘을 뒤섞어 놓은 것입니다.
ශුති චිත්තිය කියලා ඇ චිත්තක්ෂණයක් පටිසන්ධි චිත්තක්ෂණ තව චිත්තක්ෂණයක් චිත්තක්ෂණ චිත්ත මිත්ති චිත්තක්ෂණ වල දැන් මොතේ චුති පටිසන්නම් මූල ධර්මයට විරුද්ධයි. ශුතියයි පටිසන්ධියයි භවාංගයයි
cuti citta 를 cittakkhaṇa 하나로, paṭisandhi 를 또 다른 cittakkhaṇa 하나로 놓고 cittakkhaṇa 들 사이에 cuti-paṭisandhi 를 넣는 것은 뿌리 dhamma 에 어긋납니다.
විරුද්ධයි. ශුතියයි පටිසන්ධියයි භවාංගයයි පූර්ණ කර්මජයි. චිත්ත ජිගන්න වික් ඒකට නෑහ කියලා. චිත්ත අවශ්ය නැහ. හැබැයි හිතින් නිබලා මුල දෙන්න ඕනේ. දුන්නට පස්සේ කර්ම චක්ර ක්රියාකාරට බැස්සට පස්සේ දාරමිතයි.
cuti 와 paṭisandhi 와 bhavaṅga 는 온전히 kammaja 입니다. 거기에는 citta 가 필요 없습니다. 다만 마음이 처음에 뿌리를 주어야 합니다. 그것을 주고 나서 kamma 바퀴의 움직임에 들어간 뒤에는 문에서 벗어난 것입니다.
ඒක දාරයෙන් ගන්න චිත්ත විතිහා සම්බන්ධ නැහැ. ආසන්න චිත්ත
그것은 문으로 받는 citta-vīthi 와 이어져 있지 않습니다. āsanna citta 는—
ඔව් ආසන්නනේ මරණ ආසන්න චිත්ත වී විදියනේ.
네, āsanna, 곧 죽음에 가까운 citta-vīthi 말입니다.
ඉතින් ආසන්න හිත විදියට අන්තිමට කර්ම ක්රියාකාරීච්චය නැවතිලා නැවත ආරම්භ කරන්නා වූ ස්ථානය තමයි චුති චිත්තක්ෂණය ළඟදී කර්මජ ක්රියාකාරීත්වය ගෙනාප එක ඉවරයි. ඒ භවයේ ශක්තිය ඉවරයි. පටිසන්ධිය වෙලාදී නැවත කර්ම ක්රියාකාරීත්වයක් ආරම්භව හටගන්නවා. ඒ නිසා කර්ම වෙනස් වීමක් තමයි එතන සිද්ධ වෙන්නේ. හරි ගැඹුරු
그러니 가까운 마음으로서, 마지막에 kamma 의 움직임이 멈추고 다시 시작되는 자리가 cuti cittakkhaṇa 입니다. 그 가까이에서 그 kammaja 움직임이 가져온 것은 끝납니다. 그 bhava 의 힘이 끝납니다. paṭisandhi 때 다시 kamma 의 움직임이 시작되어 일어납니다. 그래서 거기서 일어나는 것은 kamma 의 바뀜입니다.
තමයි එතන සිද්ධ වෙන්නේ. හරි ගැඹුරු පැත්තක් අභිධර්මය කිය දන්නේ නැතුව තම අර දන්නායක කිය පදෙන නිසා අපි ට විග්රහ කළේ. අනික් අයට ඔබ තෝරාගන්න හරි අමාරුයි. නැත්නම් ඉතිරිසියේ දකින්නේ නැතුව ඔය එහා හිටගෙන කතා කරන්නත් බැ.
아주 깊은 쪽 이야기입니다. abhidhamma 를 모르고서는 힘들지만, 알아듣는 분들이 계시기에 우리가 풀어 드린 것입니다. 다른 사람들에게는 알아듣기 아주 어렵습니다. 그렇지 않으면 속속들이 보지 않고서는 그 앞에 서서 말할 수도 없습니다.
දල වශයෙන් යමක් දැනගන්නවා හැර. ඒ මනෝර සිත් කියන්නේ අන්න ඒවයි.
대강 무엇인가를 아는 것 말고는요. manodvāra citta 라는 것은 바로 그런 것들입니다.
මේ පිළිබඳව තේරුම් ගන්න බැරි හරියක් එහෙම තිබුණා නැවත අහන්න.
이에 대해 알아듣지 못한 부분이 있으면 다시 물어보십시오.
දැන් මේ තව ප්රශ්නයක් එහෙමවා තියෙනවා මේ හටගත් සියල්ලෙන් නිදහස් වේවා වෙද්වා මේ පිළිබඳව දහම් විග්රහයක් කරා දෙන්න කියලා ඉල්ලීමක් කරනවා.
이제 또 물음이 하나 있습니다. '일어난 모든 것에서 벗어나기를' — 이것에 대해 dhamma 풀이를 해 달라는 부탁입니다.
දැන් හටගත්ත සියල්ලෙන් නිදහස් වෙනවයි කියලා කියනකොට අපි දකින්න නිදහස් වෙන ක්රම දෙකක් තියෙනවා.
일어난 모든 것에서 벗어난다고 할 때, 우리가 보기에 벗어나는 길은 두 가지가 있습니다.
අපිට කරන්න පුළුවන් එකක් තියෙනවා. සිද්ධ කරන්න පුළුවන් එකක් තියෙනවා. සිද්ධ වෙනකන් බලා අඉන්න එකක් තියෙනවා.
우리가 할 수 있는 것, 이루어 낼 수 있는 것이 하나 있고, 이루어질 때까지 기다려야 하는 것이 하나 있습니다.
හටගත්ත සියල්ලෙන් නිදහස් වීම ක්රම දෙකකින් සිද්ධ වෙන්නේ.
일어난 모든 것에서 벗어나는 일은 두 가지 길로 이루어집니다.
එකක් තමයි හටගත් සියල්ලෙහි ඡන්ද රාගය නිදහස් වෙ. ඒක අපිට ආර්ය මාර්ගයලා කරගන්න පුළුවන් දෙයක්.
하나는 일어난 모든 것에 대한 chanda-rāga 에서 벗어나는 것입니다. 그것은 우리가 ariya-magga 로 해낼 수 있는 일입니다.
හටගත්ත සියල්ලෙහි ආසාවෙන් යම් බැඳීමක් තිබුණා. ඒ ආසාවෙන් ඇලෙන පැදෙන බව භවය නිදහස් වීම චන්දාගෙන් නිදහස් වීම ඒක ආර්ය මාර්ගය බලලා ලෝකේ අනිච්ච වශයෙන්, දුක්ඛ වශයෙන් දැකලා අනත්ත වශයෙන් දැකලා අසාරයි කියලා දැකලා. අසාරත්වයක් තියෙන මම මොනවට බැඳෙන්නද කියලා. යථාභෝධය තුළින් අන්න ඒ බැඳීමෙන් නිදහස් වෙනවා. මෙන්න මේ නිදහස් වීම තමයි අරිහත් ඵලය කියන්නේ.
일어난 모든 것에 바람으로 맺은 어떤 묶임이 있었습니다. 그 바람으로 달라붙고 묶이는 bhava 에서 벗어나는 것, chanda 에서 벗어나는 것입니다. 그것은 ariya-magga 로 살펴 세상을 anicca 로, dukkha 로, anatta 로 보고, 알맹이가 없다고 보아, '알맹이 없는 것에 내가 왜 묶이겠는가' 하는 것입니다. 있는 그대로의 깨달음으로 그 묶임에서 벗어납니다. 바로 이 벗어남을 arahatta-phala 라고 합니다.
සියල්ල පිළිබඳවම ඡන්ද රාගයෙන් නිදහස් වීම ආර්ය මාර්ගය වැඩීමේ ඉහළම ප්රතිඵලය අරිහත් වෙළ ආකාරයෙන්ම ඡන්දර රාගය නිදහස් වෙනවා.
모든 것에 대한 chanda-rāga 에서 벗어나는 것, ariya-magga 를 닦은 가장 높은 열매인 arahant 가 되는 길로 chanda-rāga 에서 벗어납니다.
හැබැයි හටගත්ත සියල්ලෙන් නිදහස් වෙන්න උන්වහන්සේ පිරණවා පානකන් ඉන්න ඕනේ. එතකන් හටගත්ත සියල්ලෙම කයත් හටගත්ත සියල්ලටයි.
그러나 일어난 모든 것에서 벗어나려면 그분은 parinibbāna 에 들 때까지 기다려야 합니다. 그때까지는 몸도 일어난 모든 것에 속합니다.
ඇඳුමක් පැළඳුපත් වෙලා හටගත්ත ඒවට අයිතියි. සකස් වෙච්ච අතරයි තියෙන්නේ. සකස් වෙච්ච එක නිදහස් වෙන්න බැහැ සත්යයට පත් වුනා.
옷이며 쓰는 물건도 일어난 것에 속합니다. 지어진 것들 가운데 있는 것입니다. 지어진 것에서는 벗어날 수 없다는 것이 참입니다.
මතු සකස් කරන්න තිබෙන හේතුවක් වශයෙන් තියෙන ඡන්ද රාගයක් තිබුණාද? ඒකෙන් නිදහස් වුන හැ.
앞으로 지어 낼 까닭으로 있는 chanda-rāga 가 있었습니까? 그것에서는 벗어났습니다.
එහෙනම් හටගත්ත සියල්ලෙන් නිදහස් වෙන්න අවශ්ය වෙනවා. අවස්ථා දෙකකින් සිද්ධ වෙන්නේ.
그러니 일어난 모든 것에서 벗어나야 합니다. 그것은 두 단계로 이루어집니다.
හටගත්ත සියල්ලෙන් නිදහස් වෙන්න අවශ්ය කෙනා ඒ වහල් භවෙන් නිදහස් වෙලා ඡන්ද රාගයෙන් නිදහස් වෙන්න ඕනේ පළමු. ඒකෙන් අරිහත් පත් වෙන්න ඕනේ.
일어난 모든 것에서 벗어나고자 하는 이는 먼저 그 종살이 bhava 에서 벗어나 chanda-rāga 에서 벗어나야 합니다. 그것으로 arahant 가 되어야 합니다.
ඊට පස්සේ හදහා අටගත්ත සියල්ලෙන් නිදහස් වෙන්න අවස්ථාව වෙනකන් බලා ඉන්න ඕනේ. මොකක්ද අවස්ථාව? කවදා හරි ජීවිතේ අවසානය. ඒ ජීවිතයේ අවසාන මොහොත දෙන එකක් ඉන්න වෙනවා.
그 뒤에 일어난 모든 것에서 벗어날 때가 올 때까지 기다려야 합니다. 그때가 언제입니까? 언젠가 오는 삶의 끝입니다. 그 삶의 마지막 순간을 기다려야 합니다.
හටගත්ත සියල්ලයෙන් නිදහස් වෙන්න.
일어난 모든 것에서 벗어나려면 말입니다.
ඉතින් අපි ඕක දැකගන්න ඕනේ හටගත්ත සියල්ලෙන් නිදහස් වෙත්තා කියන කල් තියා නිදහස් වෙන්න ගියොත් එහෙම හරියන්නේ
그러니 우리는 이것을 알아야 합니다. 일어난 모든 것에서 벗어난다고 하면서 때가 되기도 전에 벗어나려 들면 제대로 되지 않습니다.
නැහැම්පි ගොඩේ තම්පි රුවා වගේ. මොකද හත් ගව්වත් දිහා හම්බි අඹුඩ ගහනේ පීනන්න පටන් ගත්තා කියලා අපේ හාස කතාවක් තියෙනවා. ප්රස්ථාපතිතු
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අන්න ඒ වගේ ලැහැෙනවා.
바로 그런 꼴이 됩니다.
අපි අය හටගත්ත සියල්ලෙන් නිදහස් වෙන්නේ. වැඩ කරන්නෙත් නැහැ ගෙදර වැඩ කරන්නෙත් නැහැ. මොකුත් නැහැ ඔක්කොම දාලලා හටගත්ත සියල්ල නිදහස් වෙන්න ය.
우리 가운데 어떤 이들은 일어난 모든 것에서 벗어나겠다며 일도 하지 않고 집안일도 하지 않고 아무것도 하지 않은 채 모두 내던집니다. 일어난 모든 것에서 벗어나겠다고요.
ඒක දහම් විරෝධී වැඩක් නිසා. යථාභෝධය වැඩක් නෙමෙයි.
그것은 dhamma 에 어긋나는 짓이기 때문입니다. 있는 그대로 깨닫는 일이 아닙니다.
හටගත සියල්ල ඡන්දර රාගයෙන් නිදහත වෙලා අපේ වැඩ කටරියට කරගෙන ඉන්න ඕනේ.
일어난 모든 것에 대한 chanda-rāga 에서 벗어나면서도 우리 할 일은 제대로 해 나가야 합니다.
ඒදින් හින්දා අපට යමක් කරන්න නැත්නම් ඒ යුතුකම සලකන්න යුතුකම කරන්න ඕනේ. කළ යුතු යමක් ඇත්නම් මේ ජීවිතය නිසා නොපසු වටව නොපැකිලව ඒක කරගෙන යන්න ඕනේ.
그러니 우리가 해야 할 무엇이 있다면 그 도리를 살펴 도리를 해야 합니다. 이 삶 때문에 해야 할 일이 있다면 물러서지 않고 망설이지 않고 해 나가야 합니다.
ඒක ඡන්ද රාගය නෙමෙයි.
그것은 chanda-rāga 가 아닙니다.
ඒ ඒ දේ පිළිබඳ යම් ඇලීමක් බැඳීමක්කින් හැඳෙනවා අන්න ඒකේ චන්දාවය.
이것저것에 어떤 달라붙음과 묶임으로 엮이는 것, 바로 그것이 chanda 입니다.
දැන් කසාය පිළිබඳ අපේ ඇලීමක් නෑහ, බැඳීමක් නෑහ. හැබැයි කසායේ ප්රයෝජන දැකලා අපි කෙස් ගහ ටික හරියට කරගෙන යනවා. බොහොම සැලකිල්ලෙන් කරනවා කසා හිඳින එක තෙහට හිඳගන්නවා කසායෙ හදාගන්නවා.
이제 달인 약물(kasāya)에 대해 우리에게는 달라붙음도 묶임도 없습니다. 그러나 약물의 쓸모를 알기에 우리는 그 차례를 제대로 밟아 갑니다. 아주 정성껏 합니다. 약물을 졸이는 일도 알맞게 졸이고 약물을 만듭니다.
හැබැයි ඒක තෙල් වලටවත් බෙහෙත් වලටවත් කිසිම ප්රියභාවයක් නැහැ. ප්රිය කරලා ඇලෙන්න දෙයක් නැහැ. හැබැයි දන්නවා මේක මේ ලෙඩේට මේක කරගත යුතු.
그러나 기름이나 약에 대해 아무런 좋아함도 없습니다. 좋아해서 달라붙을 것이 없습니다. 다만 이 병에는 이것을 해야 한다는 것을 압니다.
ඒ ලෙඩයට ප්රතිකාරය ප්රත්ය වශයෙන් මේක දිය යුතුයි. ඒගේ බඩිගින්නත් මහා රෝගයක්. බඩිගින්නට කන්න දිය යුතුයි. පිපාස රෝගයක්. පිපාසයට බොන්න තියෙයි.
그 병의 다스림으로서 이것을 주어야 합니다. 배고픔도 큰 병입니다. 배고픔에는 먹을 것을 주어야 합니다. 목마름도 병입니다. 목마름에는 마실 것이 있어야 합니다.
චඡන්දර රාගය නිසා චන්ද රාගය හටගන්න ක්රමයත් අවිද්යාවෙන් හටගන්න රෝගය ටික බිඳගත්ත ය අවිද්යා ප්රතිඵලයෙන් හටගන්න රෝගය ටික බිඳෙන ඉන්න ඕනේ.
chanda-rāga 때문에 chanda-rāga 가 일어나는 길과, avijjā 로 생기는 병들을 부수어야 합니다. avijjā 의 열매로 생기는 병들을 부수며 지내야 합니다.
බඩිගින්න අවිද්යාවේ රෝගයක් නෙමෙයි.
배고픔은 avijjā 의 병이 아닙니다.
බඩිගින්න අවිද්යාවෙන් හටගත්ත පැවැත්මේ දෙවෙනි ප්රතිඵලය රෝගයක්. ඵලය හේතු ඵලය රෝගයක් ඒක.
배고픔은 avijjā 로 생긴 있음의 두 번째 열매로서의 병입니다. 까닭과 열매에서 열매 쪽의 병입니다.
අවිද්යාවේ හේතුවෙන් කය නැමති ඵලය හටගත්තා. කය නැමැති දැන් ඵලය හේතුවේ ඵලයයි. ඵලයට එනවා බිගිනි වේදනා පිපාස ඔක්කොම එනවා. කැක්කුම වේදනාව දාහේ එනවා.
avijjā 라는 까닭으로 몸이라는 열매가 생겼습니다. 몸이라는 것은 이제 까닭의 열매입니다. 그 열매에 배고픔의 아픔, 목마름이 모두 찾아옵니다. 쑤심과 아픔, 화끈거림이 찾아옵니다.
ඉතින් ඒවා අවිද්යාවේ රෝග නෙමෙයි. අවිද්යාවේ රෝග මොනවද?
그러니 그것들은 avijjā 의 병이 아닙니다. 그러면 avijjā 의 병은 무엇입니까?
අනිච්ච, දුක්ඛ වූ, අනත්ත වූ ලෝකය නිච්චයි, සුඛයි, ආත්මයි කියන දෘෂ්ටියේ පිහිටලා මන වඩන රූප පස්සේ, ශබ්ද පස්සේ, ගන්ධ පස්සේ රස පස්සේ ස්පර්ශය ගිහිල්ලා ඒ තුළින් ගොඩනගාගන්න ලෝකයක් තියෙනවා.
anicca 이고 dukkha 이고 anatta 인 세상을 nicca 이고 sukha 이고 atta 라고 보는 견해에 자리 잡고, 마음을 끄는 형색을 좇고 소리를 좇고 냄새를 좇고 맛을 좇고 닿음을 좇아가서 그것으로 쌓아 올리는 세상이 있습니다.
මෙන්න මේ නිසා අසහනයට පත් වෙනවා. පෙර නොතිබූ අසහනයට ඔබට මුහුණ දෙන්න වෙනවා. අන්න අවිද්යාවෙන් හටගත්ත.
바로 이것 때문에 괴로운 들끓음에 빠집니다. 전에 없던 들끓음을 맞닥뜨려야 합니다. 그것이 avijjā 로 생긴 것입니다.
හිතේ හටගන්නවා ගන්නා මොනවා හරි යම්කිසි ගති ලස්සනක් ටිකක්. ගොඩනගන්න කාමය මුල් කරගත්ත පංචකාමය මුල් කරගත්ත නැත්නම් මානය ඊර්ෂියාව ක්රෝධය වෛරය මානය ඵලගැනීම ඒ ජාතියකක් මුල් කරගෙන ඔබවයි යමක් ගොඩනගාගත්තහම
마음에 어떤 gati 의 모습들이 생겨납니다. kāma 를 뿌리로 한, pañca-kāma 를 뿌리로 한, 아니면 māna, 시샘, 성냄, 미움, 앙갚음 같은 것을 뿌리로 하여 여러분이 무엇인가를 쌓아 올리면,
මෙන්න මේ නිසා අසහනයට පත් වෙනවා. මෙන්න මේ අසාහන රෝගය කියනවා ගොඩ නගාගත්ත අවිද්යාවේ රෝගය
바로 이것 때문에 들끓음에 빠집니다. 이 들끓음의 병을 쌓아 올린 avijjā 의 병이라고 합니다.
බඩිගින්න පිපාසයාදිය අවිද්යාවෙන් ගොඩනගපු රෝග නෙමෙයි. අවිද්යාවෙන් ගොඩනගපු දේක දෙවෙනි ප්රතිඵල ඒකයි ඕකේ තියෙන්නේ වෙනකොට
배고픔과 목마름 같은 것은 avijjā 가 쌓아 올린 병이 아닙니다. avijjā 가 쌓아 올린 것의 두 번째 열매입니다. 거기에 있는 것은 그것입니다.
අව්යාපෘත කර්ම කිව්වෙත් ඔන්න ඔත පුඤ්ඤාපි එතකොට කුසල අකුසල අව්යාපිස කුසල අකුසල දෙකම දාන්න බැහ ඒක විපාක වශයෙන් ලැබෙනී ඉතින් අන්න ඒ නිසා
avyākata kamma 라고 한 것도 바로 그것입니다. kusala, akusala, avyākata 가운데, kusala 로도 akusala 로도 넣을 수 없는 것으로, vipāka 로 받는 것입니다.
විපාක වශයෙන් ලැබෙනී ඉතින් අන්න ඒ නිසා මොකද වෙන්නේ මෙතන්දි අපි දැනගන්න ඕනේ සියල්ලෙන් නිදහස් වෙන්න අවශ්යමයි. අව්යාකෘතියනුත් නිදහස් නොවනොත්.
그러니 여기서 무슨 일이 일어나는지 우리는 알아야 합니다. 모든 것에서 벗어나는 것이 꼭 필요합니다. avyākata 에서도 벗어나지 못하면,
එහෙම නැත්නම් කුසල් අකුසල් නොවෙන යම් විපාකයකින් හටගත්ත යමක් ඇත්තන නම් ඒකින් නිදහස් නොවුනොත්. ඒ නිසා වෙන්නේ දුක විඳින්න වෙනවා. අරිහත්යට පත් වෙනවා බඩිගිනසන්න වෙනවා. බඩිකින්නේ දුක විඳින්න වෙනවා. ආහාර නොකත්ත බඩිගිනි.
아니면 kusala 도 akusala 도 아닌 어떤 vipāka 로 생긴 무엇이 있어 그것에서 벗어나지 못하면, 그 때문에 괴로움을 겪어야 합니다. arahant 가 되어도 배가 고파집니다. 배고픔의 괴로움을 겪어야 합니다. 먹지 않으면 배가 고픕니다.
පිපාස වෙනවා ජලය නුන්න. ආනන්ද විපාසාවේ
물을 마시지 않으면 목이 마릅니다. 'Ānanda, 목이 마르다'—
වතුර ටිකක් දෙන්න ලොතර අවබදලා පුර වුනද වෙරෙන්නේ?
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
තුන් වතාවක් ආනන්ද ිපාසය වතුර ටිකක් දෙන්න.
세 번이나 'Ānanda, 목이 마르다, 물을 좀 다오' 하셨습니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ තිලීමක් කරනවා. පිපාසය දුකක්. ඒක අසහනය හැබැයි ලෝතරා බුදුවෙලාවක් ඒකෙන් මිදෙන්න බැරුව කියලා.
Buddha 께서 보여 주시는 것입니다. 목마름은 dukkha 입니다. 그것은 들끓음입니다. 그러나 세상을 넘어선 Buddha 가 되어서도 그것에서 벗어날 수 없다는 것입니다.
කවද පිරණවන් පාන්නේ ඊට පස්සේ නම් විපාසය කියලා කෙවත් ආනන්ද කියලා කෙනෙක් හඳුනන්නවත් ඒකක්ම සම්බන්ධයක් නැහැ.
parinibbāna 에 드신 뒤에는 목마름이라는 것도, Ānanda 라는 사람을 알아보는 일도 아무 상관이 없습니다.
පිපාසත් එක තිච්ච සියලු සීල සම්බන්ධ ඉවරයි බඩිගින්න එක තිච්ච සීල සම්බන්ධ ඉවරයි. ීත උෂ්ණ එක තිිච්ච සියලු සම්බන්ධ ඉවරයි. කය තරාගන්න යන්න එන්න ඇපෙන්න හොන්න පිරිසුදු ගන් තිබිච්ච සියලු සම්බන්ධ ඉවරයි. හිත පිළිබඳව යම් තිසකින් ගොඩනැගෙන්න හිතේ වේදනාව තිබිච්ච සියලු සම්බන්ධ හිත පිළිබඳ ඉවරයි. නැ ගත හිත පිළිබඳව තිබුනේ නාම රූප ධර්ම පිළිබඳ සියලු සම්බන්ධය කෙළවර වෙච්ච ධාරාව.
목마름과 맺었던 모든 끈이 끝납니다. 배고픔과 맺었던 모든 끈이 끝납니다. 추위와 더위와 맺었던 모든 끈이 끝납니다. 몸을 지탱하고, 오가고, 씻고, 눕고, 깨끗이 하던 모든 끈이 끝납니다. 마음에 어떤 까닭으로 쌓이던 마음의 아픔과 맺었던 모든 끈도 끝납니다. 마음에 대해 남아 있던, nāma-rūpa dhamma 와의 모든 끈이 끝난 흐름입니다.
අන්න එදාට තමයි බලාපොරොත්තු වෙන්නේ සියලු දුකෙන් නිදහස්.
그날이 바로 우리가 바라는 모든 dukkha 에서 벗어나는 날입니다.
ඉතින් ඒක අපි බලාපොරොත්තු වෙනවා නම් අපිට අයින් කරන්න එකක් තියෙනවා. අයින් වෙනකන් ඉන්න එකක් තියෙනවා.
그러니 그것을 바란다면, 우리가 걷어 내야 할 것이 하나 있고, 걷힐 때까지 기다려야 할 것이 하나 있습니다.
අන්න අවිද්යාවේ විපාක වශයෙන් ගොඩැගලා දුන්න යම් ජාතියක් ඇද්ද ඒ ගොඩනැගලා දුන්න ජාතිය තුළ අපිට අයින් කරන්න බැරි අර කියන අව්යාකෘත ධර්මයක් ගොඩනගලා දුන්න නම් ඒක ගෙවෙනකන් ඉන්න ඕනේ.
avijjā 의 vipāka 로 쌓여 주어진 어떤 태어남이 있다면, 그렇게 주어진 태어남 안에서 우리가 걷어 낼 수 없는 avyākata dhamma 가 쌓여 주어졌다면, 그것이 다할 때까지 기다려야 합니다.
ඒවා ගොඩනගමින් යම්කිසි මානසික අධානයක් වින්න පැත්තක් තියෙනවානම් ඒක යථාර්ථය අවබෝධ කරගෙන ඒක විධරන්න කලන්දරාගය විදරීමෙන් නිදහස් වෙන්න ඕනේ අන්න ඒ වගේ අපි සියල්ලෙන් නිදහස් වෙන්නේ එහෙමයි.
그것들을 쌓아 가며 어떤 마음의 붙듦을 겪는 쪽이 있다면, 그것은 참모습을 깨달아 chanda-rāga 를 부수어 그것에서 벗어나야 합니다. 우리가 모든 것에서 벗어나는 것은 그렇게 해서입니다.
හටගත් සියල්ලෙන් නිදහස් වෙන්නේ දෙආකාරයට හටගත්ත සියල්ල පිළිබඳ ඡන්දර රාගයෙන් නිදහස් වෙලා කොටසකෙන් නිදහස් වෙලා. සෝපදිශේෂ නිර්වාණය කියලා ඒකට කිව්වා.
일어난 모든 것에서 벗어나는 것은 두 가지로입니다. 일어난 모든 것에 대한 chanda-rāga 에서 벗어나 한 부분에서 벗어나는 것, 그것을 sopādisesa-nibbāna 라고 했습니다.
ඊට පස්සේ හටගත්ත සියල්ල විපාකය ගිවිලා ගිහිල්ලා කෙළවරච්ච ධර්මය ඒකෙන් නිදහස් වුනේ. අනුපති ශේෂ නිර්වාණය කි. ඒ අනුපති ශේෂ නිර්වාණය ලබන්න බැකමි ඕන. සෝපදිශේෂ නිර්වාණය කෙලෙස් නිර්වාණය කෙලෙස් නිවාහැරීමේ මතු කරගන්න ඕකා
그 뒤에 일어난 모든 것의 vipāka 가 다하여 끝난 dhamma, 그것에서 벗어나는 것을 anupādisesa-nibbāna 라고 합니다. 그 anupādisesa-nibbāna 를 얻으려면 기다려야 합니다. sopādisesa-nibbāna 는 kilesa 의 nibbāna, kilesa 를 꺼 버리는 것으로, 그것은 우리가 이루어 내야 합니다.
දැන් බෙල්ල කපාගෙන මැරින කියලා කියන්නේ බෙල්ල කපාගෙන මැරවීමේ සිද්ධ වෙන්නේ කය සම්බන්ධ වෙන්නා වූ අර විපාකයෙන් ගොඩනගාගන්න ගත උපක්රමය
이제 목을 그어 죽었다고 할 때, 목을 그어 죽는 일에서 일어나는 것은 몸과 이어진 저 vipāka 로 쌓아 올린 꾀입니다.
දැන් ඒ උපක්රමය හරියන අයත් තියෙනවා වරදින අයත් තියෙනවා.
그 꾀가 맞아떨어지는 사람도 있고 빗나가는 사람도 있습니다.
ඒක සම්පූර්ණියම් කරන්න පුළුවන් සසර ඡන්ද රාගය දුරු කිරීමට හේතුකාරය ඇතුව යම් කෙනෙක් හිටියොත්. ඒ අවසාන ප්රතිඵලය ලබලා තිබුණ නම් ඡන්ද රාගය විදරලා තිබුණ නම් නැවත මතු හටගන්න
그것을 온전히 이룰 수 있는 것은, saṃsāra 의 chanda-rāga 를 걷어 낼 까닭을 갖춘 사람이 있을 때입니다. 그 마지막 열매를 얻었다면, chanda-rāga 를 부수었다면, 앞으로 다시 일어나지 않습니다.
රහත් වෙන්න නෑ රහත් වුනේ කරාගත්තට පස්සේනේ.
그 전에 arahant 가 된 것이 아닙니다. arahant 가 된 것은 목을 그은 뒤입니다.
බෙල්ල කපාගෙන වැරදි ඉස්සෙලලා අරිහත් වෙන බෙල්ල කපනාවගේ අරිහත් නැහ. බෙල්ල කපාගත්ත කපාගත්තට පස්සේ මැරෙන්න ඉස්සෙල්ලා හරිත් වෙන්නේ.
목을 긋기 전에 arahant 가 된 것이 아닙니다. 목을 긋는 이는 arahant 가 아닙니다. 목을 그은 뒤, 죽기 전에 arahant 가 되는 것입니다.
දැන් ඔ වෙනසක් ඔතන තියෙන්නේ. දැන් අපි දකින්නේ මොකක්ද? එතකොට ඇඟේ තිබෙන වේදනාව ඔක්කොම දැවුණා බෙල්ල කපා ගත්තට පස්සේ මොකද වුනේ?
거기에 있는 다름은 그것입니다. 그러면 우리가 보는 것은 무엇입니까? 몸에 있던 아픔이 다 타 버린 듯한데, 목을 그은 뒤 무슨 일이 일어났습니까?
දැන් අපි දකිනවා මෙහෙම දෙයක්. සමසිරිසී වෙනවා කියලා වචනයක් තියෙනවා. යම්කිසි ස්ථානයකින් ජීවිතයේ ඉදිර සිදෙන මොහොතේ අරිහත්වයක් ලැබුනොත්. ජීවිතයේ සඳීමයි අරිහත්ය ඵලයයි දෙක එකට ලබනවා. ඒකට කියනවා සමසීම වෙනවා.
이제 우리는 이런 것을 봅니다. samasīsī 가 된다는 말이 있습니다. 어떤 자리에서 삶이 끊기는 바로 그 순간에 arahant 됨을 얻는 것입니다. 삶이 끊기는 것과 arahatta-phala 둘을 함께 얻는 것입니다. 그것을 samasīsī 가 된다고 합니다.
ඒ කියන්නේ මරණාසන්න මොහොතෙදී චුත වෙන මොහොතට එනකොට ඒ මොහොතේදී අරිහත් ලබලා චිත වෙනවා අවසානය
곧 죽음에 가까운 순간, cuti 하는 순간에 이르러 그 순간에 arahant 됨을 얻고 cuti 하는 것, 그것이 끝입니다.
අත්දැකී අත්දැකීම ලබාගන්න බැ අත්දැකීම කියන්නේ මෙහෙමයි. අරිහත්යට ලැබුණු බව ආවර්ජනා කරන්න වෙලාවක් නෑ. ආවර්තනා කළොත් නෑහැ. ම අරිහත්යට පත් වුණා කියලා දකින්න. එහෙම සිදන්න වෙලාවක් නෑ.
그 겪음을 맛볼 수는 없습니다. 그 겪음이란 이렇습니다. arahant 됨을 얻었다는 것을 돌이켜 볼 겨를이 없습니다. 돌이켜 보아 '내가 arahant 가 되었다'고 볼 겨를이 없습니다. 그렇게 할 시간이 없습니다.
හැබැයි අරිහත්යට පත්වුණා. හේතු රෝදනම් ඵල නිරෝධ. මතු පැවැත්මට තිබෙන හේතු ඔක්කොම නිරෝධ කරගන්නවා.
그러나 arahant 가 되었습니다. 까닭이 그치고 열매가 그쳤습니다. 앞으로 있게 할 까닭들을 모두 그치게 합니다.
කය නිසා පවතින යම් දුකක් තියෙනවා නම් මේ දුකයි ඉවසන්න බැරි. ඒ දුක ඉවසන්න බැරිකමින් ඒ දුක හාරගත්තේ කය නිසාන.
몸 때문에 있는 어떤 괴로움이 있다면, 이 괴로움을 견딜 수 없는 것입니다. 그 괴로움을 견디지 못해 그 괴로움을 짊어진 것도 몸 때문입니다.
මතු ඇහැක් බලන බලාපොරොත්තු කෙළවර නම්. අහන බලාපොරොත්තු කෙළවර නම්. ගඳ සුව දැනගන්න බලාපොරොත්තුව කෙළවර නම්. රස දැනගන්න බලාපොරොත්තුව කෙළවර නම්. පහස ලැබෙන බලාපොරොත්තුව කෙළවර නම්. එයාට හිතන බලාපොරොත්තුවක් නැත්නම්. දැන් එයාට තව අයින් කරන්න බලාපොරොත්තුවක් නැහ. හැබැයි ඒ ටික ඔක්කොම අහක් වෙලා.
앞으로 눈으로 보려는 바람이 끝났다면, 들으려는 바람이 끝났다면, 냄새를 맡으려는 바람이 끝났다면, 맛을 알려는 바람이 끝났다면, 닿음을 얻으려는 바람이 끝났다면, 그에게 생각하려는 바람도 없다면, 이제 그에게는 더 걷어 낼 바람이 없습니다. 그것들은 모두 치워졌습니다.
අර විපාක කය ලැබුනට පස්සේ කය නිසා හටගන්නේ යම තුවාලෙක වේදනාවක්, ගෙඩියක වේදනාවක් හරි දැවිල්ලක් පිච්චිලක් හරි එහෙම දැනෙනවා. ඒක විපාක වේදනාව.
저 vipāka 의 몸을 얻은 뒤에는 몸 때문에 상처의 아픔이나 종기의 아픔, 화끈거림이나 데인 아픔 같은 것을 느낍니다. 그것이 vipāka vedanā 입니다.
දැන් එයාට අඩුමා තියන්නේ දුකෙන් නිදහස් වෙන්නේ ඒ විපාක වේදනාවෙන් නිදහස් වෙන එක විතරයි. බලාපොරොත්තු ඔක්කොම නැති වුනා කියන්නේ
이제 그에게 남은 모자람은, 괴로움에서 벗어난다는 것이 그 vipāka vedanā 에서 벗어나는 것뿐이라는 점입니다. 바람이 모두 없어졌다는 것은,
දැන් බලාපොරොත්තු තුනිය ඔක්කොම නැති වුණත් දැන් මෙයා එක දෙයක් තියෙනවා. විපාක වේදනා පිනවද උපේක්ෂාවට පත් වුනේනේ. ඒ නිසා එයට වික්ෂි සිත්තතාවයක් තියෙන.
이제 바람이 모두 없어졌어도 그에게는 한 가지가 남아 있습니다. vipāka vedanā 에 대해 upekkhā 에 이르렀습니까? 그렇지 못하니 그에게는 흐트러진 마음이 있습니다.
දැන් විපාකය එනකොට කයේ ස්වභාවය මේකයි කියලා දැනගත්තන. අන්න ඒ ටිකත් අයින් කරන්න ඕනේ.
이제 vipāka 가 올 때 '몸의 성질이 이렇다'고 알게 됩니다. 그 남은 것마저 걷어 내야 합니다.
කාමරාගත් නෑහ, රූප රාගත් නෑහ, අරූප රාගත් නෑහ. නමුත් මාන, උද්දච්ච, අවිද්යා කියන පොඩ්ේ පොඩ්ඩක් හිතුව තියෙනවා.
kāma-rāga 도 없고, rūpa-rāga 도 없고, arūpa-rāga 도 없습니다. 그러나 māna, uddhacca, avijjā 라는 것이 마음에 아주 조금 남아 있습니다.
අන්න ඒ පොඩ්ඩ ඉවර කරන්න බැරි නිසා. තමාට ඇතිවෙන වේදනා පිළිබඳව අසානී උද්දච්චයක් ඇති වෙනවා. උදහස් බවක් විසුරුණ බවක් ඇති වෙනවා.
그 조금을 끝내지 못했기 때문에, 자기에게 생기는 아픔에 대해 편치 않은 uddhacca 가 생깁니다. 성난 마음, 흩어진 마음이 생깁니다.
අවිද්යාව නිසා ඒක තෝරගන්න බැ ඒක හැටිනේ.
avijjā 때문에 '그건 원래 그런 것이다'라고 가려내지 못합니다.
හටගත්ත දේක හැටියමයි මොනවා කරන්නද? ගෙවෙන නිඑකන් ඉන්නවා. අර කම්පා වෙන දෙයක් නැහ. ඔන්න ඔය පොඩ්ඩ හතන නැහ.
일어난 것은 그저 그런 것인데 무엇을 하겠습니까? 다할 때까지 지냅니다. 흔들릴 것이 없습니다. 그 조금이 없는 것입니다.
අන්න මාන උද්දච්ච අවිද්යාවතින් අයින් කරන්න තියෙන්නේ ඔන්න ඔය පොන්ට
māna, uddhacca, avijjā 로서 걷어 내야 할 것이 바로 그 점입니다.
යම් දුකට කරදරයකට පත් වෙනකොට ඒක ඉතින් ලෝක ස්වභාවය ඕක තමයි මේක තියෙන
어떤 괴로움이나 어려움을 만날 때 '그것이 세상의 성질이다, 이것이 있는 동안은'—
කන්න න් ඒකක් වෙච්චා ඒවල දාගේ වෙච්චා මට
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒකේ ප්රශ්නය අන්න ඒ ටිකත් පූර්ණ වෙච්චහමයි අරිහත්වය පූර්ණ වෙන
'그것이 내 문제다' 하는 것, 그 부분까지 온전해질 때 arahant 됨이 온전해집니다.
කොයි තැනක් ගැඹුරුද ඒ අන්න ඒ ටික පූණ නැති නිසා තමයි බෙල්ල කපා ගන්නේ ඒ වෙනකොට අනාගන්න
어디가 깊은 곳입니까? 바로 그 부분이 온전하지 않기 때문에 목을 긋는 것입니다.
කපා ගන්නේ ඒ වෙනකොට අනාගන්න ඒ වෙනකොට අනාගන්න අනන්මිත් ඒක අන්තේ තියෙනවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අරිහත් මා අරිහත් මාර්ගය බලලා තියෙන්නේ. කාම රාගත් නෑහැ, රූප රාගත් නැහැ, අරූප රාගත් නැහැ. බිඳලායි ටික
arahant ma— arahant-magga 를 닦아 놓았습니다. kāma-rāga 도 없고, rūpa-rāga 도 없고, arūpa-rāga 도 없습니다. 그것들은 부수었습니다.
මාන උද්දච්ච විද්යා කියන එක ඔය පොඩ්ඩ තමයි අන්තිමට ඉතුරු වුනේ. මානය නිසා අල්ලගත්ත පොඩ්ඩක් තිබුණා අත් මේ මානය.
māna, uddhacca, avijjā 라는 그 조금이 마지막에 남았습니다. māna 때문에 붙잡은 조금이 있었습니다. 바로 이 māna 입니다.
දැන් මට මේ දුක එනවනේ. මට තවම හිතෙනවනේ. අනේ මට කියන එකත් එක්ක සම්බන්ධ වෙන්නේ අන්න ඔය පොඩ්ඩ තිබුණා.
'이제 나에게 이 괴로움이 오는구나.' '나는 아직도 이렇게 느끼는구나.' '아이고 나야' 하는 것과 이어지는 그 조금이 있었습니다.
මේ මම කියලා හදාගත්තා අවිද්යාව කුණුගොඩ නෙමෙයි දුක දෙන්නේ.
'나'라고 지어 놓은 이 avijjā 의 쓰레기 더미가 괴로움을 주는 것이 아니겠습니까?
ඒක වැඩිකාලු පවතින්නේ නැහ කොයි මොහොතට ගෙවිලා යන ගෙවිල්ල ගෙවි.
그것은 오래 가지 않습니다. 어느 순간에든 다해 갑니다. 다해 가는 것은 다해 버립니다.
ස්වාමීන් වහන්ස ඒක ප්රාණඝාතයෙන් ඒ ප්රාණඝාතය කියලා කියන්නේ අනිත් කෙනවට හිංසා කිරීම.
"스님, 그것은 pāṇātipāta 에 드는 것입니까?" — pāṇātipāta 라는 것은 남을 해치는 것입니다.
යම් කෙනෙකුට හිංසාවක් පීඩාවක් කරපු ප්රාණඝාත පාපයට අහුවෙන්නේ. තමා තමාට සිදුව ගැනීම නෙමෙයි.
누군가를 해치거나 괴롭혀야 pāṇātipāta 의 pāpa 에 걸립니다. 자기가 자기에게 하는 것은 아닙니다.
තමන් තව පිරෝනි හිදිද්දී.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
තමන් අනුන්ට යම්ම අවඩක් කරොත් තමයි ප්රාණඝාතයට අසු වෙන්නේ. තමාගේ ජීවිතය සමාන ඇති කරගැනීම ප්රාණඝාතයට අසු වෙන එකක් නෙමෙයි.
자기가 남에게 어떤 해를 끼쳐야 pāṇātipāta 에 걸립니다. 자기 목숨을 끝내는 것은 pāṇātipāta 에 걸리는 일이 아닙니다.
ඒක හැබැයි හේතු ඵලයක් තියෙනවා. මොකටද නැති කරගත්තේ? එතනයි ඒක බලපාන්නේ. තමන්ගේ ජීවිතය නැති කරගත්තේ මොන හේතුවද? සමහර කෙනෙක් අනුන්ගෙන් ඵල ගන්නත් ඕක කරනවා.
그러나 거기에도 까닭과 열매가 있습니다. 무엇 때문에 끝냈느냐, 거기서 영향을 줍니다. 무슨 까닭으로 자기 목숨을 끊었습니까? 어떤 이는 남에게 앙갚음하려고 그렇게 하기도 합니다.
මම ඉන්න කන්නේ ඔක්කොම කරන්න හිටපු පිරිඳවලක් කරන්න. ඔව් කනටි බලන්න ඔව් වහගිලා මැරෙනවා මත් ඔව් එතකො බලාගෙන
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මත ඔරගන්න ඵල ගැනීමේ මානසිකත්වයක් තුළින් තමගේ ජීවිතය නැති කරගන්න පුළුවන් කෙනෙක්
앙갚음하려는 마음가짐으로 제 목숨을 끊을 수 있는 사람도 있습니다.
පලක් තමන්ට තමන් ගහගන්නේ තරහ ගියහම අනුරගහන තමන්ගේ තමන් ගහගන්නේ
화가 나면 앙갚음으로 자기가 자기를 때립니다. 남을 때리는 대신 제 자신을 때리는 것입니다.
ඒ අනුවමයි ඒ යන්නේ. අනුග පගන කරනවා වැඩ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
එතකොට පාප ඈ එතකොට පාපය මි
"그러면 pāpa 는…?" "네?" "그러면 pāpa 는요?"
ඇයි නැත්තේ පාපයක් තියෙනවා ඒ ප්රාණඝාත පාපය නෙමෙයි. ඒකන තියෙන්නේ වෙන ප්රාණඝාත චේතනාවෙන් හටගන්න පාපය නෙමෙයි එතන තියෙන්නේ.
왜 없겠습니까, pāpa 는 있습니다. 다만 pāṇātipāta 의 pāpa 는 아닙니다. 거기 있는 것은 pāṇātipāta cetanā 로 생기는 pāpa 가 아닙니다.
එතන තියෙන්නේ ද්වේශය මුල් කරගත්ත ද්වේශ සහගත පාපයක්.
거기 있는 것은 dosa 를 뿌리로 한, dosa 가 함께하는 pāpa 입니다.
හිතේ හටගන්න අවිද්යා ව්යාපාද ව්යාපාදය මුල් කරගත්ත පාපය
마음에 생기는 abhijjhā, byāpāda — byāpāda 를 뿌리로 한 pāpa 입니다.
මනස මුල් කරගත්තා කයෙන් හටගන්න පාප තුන එක ප්රාණඝාථා අදත්තා අද දාන කාම මිත්යාචතා කය නිසා හටගන්න පවතුනා.
마음을 뿌리로 하여 몸으로 생기는 pāpa 셋은 pāṇātipāta, adinnādāna, kāmesu micchācāra 로, 몸 때문에 생기는 pāpa 입니다.
මුසාවාද පිසුනාවාත පසාවාද සම්ප කළම වචන නිසා හදගන්න පවතිනවා.
musāvāda, pisuṇāvācā, pharusāvācā, samphappalāpa 는 말 때문에 생기는 pāpa 입니다.
අවිජ්ජා ව්යාපාද විච්ඡා දිට්ටන්නේ දැඩි ලෝභය සහ වෛරය නැ ව්යාපාදය මිත්යා දෘෂ්ටිය
abhijjhā, byāpāda, micchādiṭṭhi — 거센 lobha 와 미움, byāpāda, micchādiṭṭhi 입니다.
ව්යාපාද කියන්නේ තමන් වැහැරෙන පැත්තට වැටෙන තමන් විනාශ වෙන පැත්තට
byāpāda 란 자기가 시들어 가는 쪽으로, 자기가 무너지는 쪽으로 떨어지는 것입니다.
අර ඒක මනුස්සයෝගේ මේ කඩේක අපි දැක්ක සිල්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
30ක්. ඒ වෙනි එහේ කඩේ තිබෙනවා මේ කනුවක්. එළියනවර මේ ඉස්සරහ තියෙන ලෑලි වහන කනුවක්.
저쪽 가게에 기둥이 하나 있습니다. 가게 앞에 널빤지 지붕을 받치는 기둥입니다.
වෙන ඉඳලා ඉන්න එකප නැගිට වැදෙන පනව ඔන්න අම්මෝ ූවි කියලා අල්ල ගත්තත් ගහගෙන ගහගෙන
거기 앉아 있다가 일어나면서 머리를 부딪치자 '아이고!' 하며 그 기둥을 붙잡고 치고 또 칩니다.
ගාලා අලු පන හතර වදාවක් තව ගමන හැතෙනත තැන ගෙඩිගැරුනවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
කවුරු තියෙන පළිගාන තමන්ට වෙච්ච තමා විසින්ම පළි ගතා තමන්ට දැන් මේකට කනුව සතික් නෙමෙයි.
누구에게 앙갚음하는 것입니까? 자기에게 일어난 일을 자기 스스로 앙갚음하는 것입니다. 이 기둥은 살아 있는 것도 아닌데 말입니다.
මේකට කියනවා දස විධ ආග්රෝස වස්තු. ඔයින් නවයක් ආගාද වස්තු. නවධ ආගාද වස්තු නමයක්. දසවෙනි එක තමයි අස්ථාන රූපය.
이것을 열 가지 āghātavatthu 라고 합니다. 그 가운데 아홉이 āghātavatthu, 아홉 가지 āghātavatthu 입니다. 열 번째가 aṭṭhāna-kopa 입니다.
අස්ථාන පීඩනය හේතුවක් නැති තරහ යා. කෙනෙක් පුද්ගලයෙක් අරුන් නොකරන තරහ.
aṭṭhāna, 자리가 아닌 데서 나는 성, 까닭 없는 성냄입니다. 어떤 사람이 일으키지도 않은 성냄입니다.
සමහර අයට පුද්ගලයෝ වැඩක් කරන්න ගිහිල්ලා වැඩ කරන්න බැරිුවහම දඹලා ගහලා කලා පොඩි කර විසි කරනවා ඒක
어떤 사람들은 무슨 일을 하려다 잘 안 되면 내던지고 두들기고 부수어 집어던집니다.
ඒකන හැති. ඔව් තමා තමාට වේදනා දීර්ව.
바로 그런 것입니다. 네, 자기가 자기에게 아픔을 주는 것입니다.
අස්ථාන ගෝපය කිව්වේ. ඒකත් ද්වේශ සහගත පවලට වැටෙන්නේ මනසේ හටගන්නා වූ මනස මුල් කරගත්ත පව්වලට බාහිර පුද්ගලත් එයක් එතන මුල් වුණේනේ.
그것을 aṭṭhāna-kopa 라고 했습니다. 그것도 dosa 가 함께하는 pāpa, 마음에서 생기는, 마음을 뿌리로 한 pāpa 에 듭니다. 바깥 사람이 거기서 뿌리가 된 것이 아니니까요.
ඉතින් ඒක පාපයක් තමයි. ඉතින් එහෙම හටගත්තා භාවයගෙන් යම්කිසි තමගේ සේදීවහනි කරගන්න පුළුවන්.
그러니 그것은 분명 pāpa 입니다. 그렇게 일어난 마음 때문에 자기 목숨을 해칠 수도 있습니다.
හැබැයි ඒ නිසා තමන්ට සිද්ධ වෙනවා. කාලාන්තරයා යනකන් ඒකේ විපාකය විදෙන්නේ. එතකොට විපාක දෙනවා කියනවා මිද වමයි කියන්නේ.
그러나 그 때문에 자기에게 일이 생깁니다. 오랜 세월이 지나도록 그 vipāka 를 겪습니다. 그러면 vipāka 를 준다는 말은,
ඉතින් ඒක තමයි කියන්නේ. ඉතින් එයා ගත්ත විපාකය දැන් සමහර වෙලාට එයා ඒ ලෝකේ ඉපදිලා. ඒ කරගත්ත විපාකය අනුව එයාට විපාක දෙනවා කියන්නේ එයාම මනසින් ගොඩනැගාගතකෝ එකක් ඒක. මනසේ දූෂිතතාවය ඇති කරෙන මනසේ දූෂිතතාවයෙන් කෙනෙක් නිසා හෝ එයා පිරිහීමට පත් වෙනවා. කෙනෙකුට ඔය පහර ගහන්නේ නැතුව
바로 그것을 말하는 것입니다. 그가 받은 vipāka 로 때로는 그런 누리에 태어납니다. 그 지은 것에 따라 vipāka 를 준다는 것은 그 자신이 마음으로 쌓아 올린 것입니다. 마음의 더러움이 생기고, 그 마음의 더러움 때문에 그는 무너져 갑니다.
පත් වෙනවා. කෙනෙකුට ඔය පහර ගහන්නේ නැතුව ඊට පස්සේ එයාට හැම ඉල්ලේම පේන්න පටන් ගන්නවා ඒ මානසිකත්වයම උදා වෙනවා. ඊට පස්සේ මැවිලලාම පෙන්නන්න පටන් ගන්නවා එ අයට ඒ ජාතියම කරදර කරන්න එනවා.
누가 그를 때리지 않아도, 그 뒤로 그에게는 곳곳에서 무엇인가 보이기 시작합니다. 그 마음가짐 그대로가 되살아납니다. 그 뒤로 그런 것들이 지어져 보이기 시작하고, 그런 무리가 그들을 괴롭히러 옵니다.
ඊට පස්සේ එයා කරන්නේ ඒ ලෝකේ වහ හොනවා. මැරිච්ච ලෝකෙත් වහලා හොයනවා.
그 뒤에 그가 하는 일은 그 누리에서도 독을 마시는 것입니다. 죽은 뒤의 누리에서도 독을 찾습니다.
ඒ වගේ ක්රම තියෙනවා. දැන් ගෙදර අනිත් අය තරහ වෙලා දෙන්නා කැමැත්තෙන් ගලක් ගන්න පැනලා මැරනොත් එහෙම ඔය තරුණ තරුණ ඉතින් ඒ ඒ ක්රියාවලිය ඔතනම සිද්ධ වෙනවා ඒ ගන්ධබ්බ ලෝකවල
그런 일들이 있습니다. 이제 집안 사람들이 반대해서 둘이 함께 바위에서 뛰어내려 죽는 젊은이들이 있다면, 그 일이 바로 거기 gandhabba 누리에서 그대로 일어납니다.
අතනින් පැන්නා මැරුනා අනිත් පැත්තෙන් කැරකිලා ආයති ඉන්නවා දැකා අමැරිලනේ අරඉන්නේ දෙන්නා එකතු වුනා අපි මැරෙමුද මැරෙමු අපිට ඕනේ නෑ ජීවත් වෙනවා. අත්ල
저쪽에서 뛰어내려 죽었는데, 다른 쪽으로 돌아 나와 보니 다시 살아 있습니다. '죽지 않았네' 하고 둘이 다시 만나 '우리 죽을까?' '죽자, 우리는 살고 싶지 않아' 합니다.
මැරෙමු අපිට ඕනේ නෑ ජීවත් වෙනවා. අත්ල පැදකින් ගිය කිගව හැදිලා සින්දුවක් කිය සමන් එහෙම අර සන්තෝෂයෙන් ආ කියලා අය අර පෙරෙම ගන්ධාපද ලෝකේ දෙන්නා අත්ත වැර පැත්තෙනදි සින්දුවක් කියලා පහිනවා ගලපන්නට අර වගේම ඇවිල්ලා පේනවා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
කෑලි කැඩලා විසිවුණා ගියා. ආය පනකොට ගහගුල දෙන්නත් දෙපැත්තේ.
몸이 조각조각 부서져 흩어져 버렸습니다. 다시 뛰어내리니 둘이 또 양쪽에 있습니다.
ආයෙෂ ආයු මැරෙමුද අපිට වැඩක් නැහැ මේ විදි හොඳයි ආයෙත් තත්වල බැඳගෙන අර සින්දුව කියන්නේ ආයු මයින්න ඕක කෙරවරක් එන්නේ නැහ දහස් කෝටියා කියලා. සමහර වෙලාට කර්ම හතිය ගෙවෙන්නේ කක්ද එදා වෙනකන් ඔය සිද්ධිය ඔය විදිහට ඔයගොල්ලෝක යනවා.
다시 '우리 죽을까? 이렇게 사는 건 쓸데없어' 하고 다시 서로 묶고 그 노래를 부릅니다. 이것은 천만 번이 되어도 끝나지 않습니다. 때로는 kamma 의 힘이 다하는 그날까지 그 일이 그렇게 그들에게 되풀이됩니다.
අද ඔක් තියෙනවා. අදත් ඕක දකින්න තියෙනවා. ඕ ඕගේ අවස්ථාව දැකපු අය තියෙන්නේ. ඒ කියන්නේ සාමාන්ය අර මනස ක්රියාත්මක වෙන අනුකූල වෙන වෙලාවට ඔය වගේ වෙච්ච සිද්ධිය ඔය විදිහටම දකිනවා. නැ කෙනෙක් ගහකින් වැල්ලා කෑ ගැහුවොත් ගලකින් පල්ලට වැල්ලා සේ දීහානි කරේ ඔහොම දෙයක් වුනොත් සමහර වෙලාවට ඔය සිද්ධිය අනික් අයට මේ අදෘෂ්යමාන හඬකින් වාගේ ඇහෙන අවස්ථාවල් තියෙනවා.
오늘도 그런 일이 있습니다. 오늘도 그것을 볼 수 있습니다. 그런 장면을 본 사람들이 있습니다. 곧 보통 마음이 거기에 맞게 움직이는 때에 그렇게 일어난 일을 그대로 봅니다. 또 누가 나무에서 떨어지며 소리쳤거나, 바위에서 떨어져 목숨을 해친 일이 있으면, 때로는 그 일이 다른 사람들에게 보이지 않는 목소리처럼 들리는 때가 있습니다.
මොකද වෙන්නේ ගන්ධබ්බ ලෝකේ ඔහු ඒ ක්රියාවලිය තව යන්නේ.
왜 그러냐 하면, 그가 gandhabba 누리에서 그 일을 계속 이어 가기 때문입니다.
ඒකයි හේතු. ඉතින් අස්ථානානය හිටියා විපාකය නැති වෙන්නේ නැහ. ඒවටත් විපාකයක් තියෙනවා. ඒවය ඇති විපාකය තමයි ප්රවෘති විපාක.
그것이 까닭입니다. 그러니 aṭṭhāna 라 해도 vipāka 가 없어지지는 않습니다. 그것들에도 vipāka 가 있습니다. 그것들의 vipāka 가 pavatti-vipāka 입니다.
ඒ කර්මයක් මිසා කර්ම ඵදයක් කරගන්න බැරි වුණා. කර්ම පතයක් නොවන නිසා කර්මයක් පතින ප්රවෘති භාගෙන් යම් යම් භවයක උපන්නොත් උම් උපත්තන්නේ ක්රියාත්මකමක විභාගයක් බවට
그 kamma 를 kamma-patha 로 만들지는 못했습니다. kamma-patha 가 아니기 때문에, 그 kamma 가 pavatti 쪽으로 작용하여 어떤 bhava 에 태어나면 그때 움직이는 vipāka 가 됩니다.
පත් වෙනවා. හැබැයි දෙල්ලන් වැඩක් නෙමෙයි ඒක ඈ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
කවදා හරි ඒ මනත් වෙන්නේ මේක වැඩක් නැති එකක් කියලා දැනෙන්නේ කවක්ද එදා වෙනකන් ඉවරයක්නේ.
언젠가 그 마음이 '이것은 쓸데없는 짓이다'라고 느끼게 될 때, 그날이 올 때까지는 끝이 없습니다.
ඒ කර්මනු කර්මානුරූප ඒක ශක්තිය අපිට කියන්න බැහැ කොච්චරද කියලා.
그 kamma 를 따르는, kammānurūpa 의 그 힘이 얼마나 되는지 우리는 말할 수 없습니다.
දැන් බුදුන් කෙරෙහි චිත්ත ප්රහාදයක් හටගත්තා කියන්නේ බුදුරජාණන් වහන්සේට කරපු අමුත්තක් නෑහ. අපිට හටගත්තේ අපේ මනසේ අලෝභ අද්දේශ මේ චිත්ත ප්රසාදයක්.
이제 Buddha 께 citta-pasāda 가 일어났다는 것은 Buddha 께 무슨 별다른 일을 해 드린 것이 아닙니다. 우리에게 일어난 것은 우리 마음의 alobha, adosa 의 citta-pasāda 입니다.
හැබැයි ඒ ප්රසාදයත් අර ප්රවෘතිය පම ගෙන දෙනවා.
그러나 그 pasāda 도 pavatti 의 열매를 가져다줍니다.
මතක් වෙනවා මතක් එන කාලේ ශාන්තිය මතුවෙනවා. ක
떠올릴 때마다, 떠오르는 때마다 고요함이 솟아오릅니다.
මතුවෙනවා. ක පින්ව පටන් දෙ පින් පින් කෙරුවොත් වෙන්න බැ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
නැ දැන් යම්කිසි පුද්ගලයෙකුට පුළුවන් ඒ පුද්ගලයාගේ ශක්තියට ගැප් කරන්න පුළුවන් පුණ්ය ශක්තියක්. පින් දීමෙන්.
아닙니다, 이제 어떤 사람은 그 사람의 힘에 보탤 수 있는 puñña 의 힘을 줄 수 있습니다. puñña 를 나누어 줌으로써입니다.
පින් දීම එකක් අනුමෝදන් වීම තව එකක්. දස පින් ක්රියාවල වලින් දෙකක් ඒකයි. දෙන එක අනුමෝදන් විය යුතුමයි ලැබෙන්න කියලා එහෙම එකක් නෑහ. පිදීම එක පුණ්යක්ියාවක්. ඒක ඒක රටාවක්. අනුමෝදන් වීම තව රටාවක්.
puñña 를 나누어 주는 것이 하나이고, anumodanā 가 또 하나입니다. 열 가지 puñña-kiriya 가운데 둘이 이것입니다. 주는 것을 꼭 anumodanā 해야만 받는다는 것은 없습니다. 바치는 것이 하나의 puñña-kiriya 입니다. 그것이 한 갈래이고, anumodanā 는 또 다른 갈래입니다.
ඔන්නම් පින් අනුමෝදන් වෙන්න දෙන්න ඕනේ නෑ. අපි කියන්න ඕනේ ඉන්නේ.
그러니 puñña 를 anumodanā 하는 데에는 꼭 우리가 주어야 할 필요가 없습니다. 우리가 이름을 불러 줄 필요도 없습니다.
දැන් ගෙදරක දානයක් දෙනවා. සහක දානයක් දෙනකොට අපි දැන් අපේ ආච්චියට ආතර හරි මැච්ච එක්කෙනා මුල් කරලා කිව්වා.
이제 어떤 집에서 dāna 를 올립니다. saṅgha-dāna 를 올릴 때 우리는 우리 할머니나 할아버지, 돌아가신 분을 앞세워 이름을 부릅니다.
හැබැයි ඔය වෙලාවේ තව ඉන්න පුළුවන් කාත මුත්ත නතා පනත්තා තව ඉස්සෙල්ලා හිටපු අය. ඒගලන්ගේ නම් ගොරත් දන්න එන්නේ නැහැ අපි කිව්වේ එන්නේ නැහැ.
그러나 그때 증조할아버지, 고조할아버지, 그보다 더 앞선 분들도 있을 수 있습니다. 우리는 그분들의 이름조차 모르고, 부르지도 않았습니다.
ඒගරන් සතුුරු වෙන්න පුළුවන් ඔන්නනම් ඒ විදිහිල්ලා අනුව සතුරනොත් එයාට අපි දෙන්න ඕනේ නැ පනක් ලැබෙනවා. අන්න පින් අනුමෝදන් වීමේ පුණ්යාව
그분들이 기뻐할 수 있습니다. 그렇게 기뻐한다면 우리가 주지 않아도 그분은 puñña 를 얻습니다. 그것이 anumodanā 의 puñña 입니다.
පින් අනුමෝදන් වෙන්න නම් අපි දෙන්නට අවශ්ය නැහැ. අපි රුදුන්නා කියලා ප්රශ්නයක් නැහැ. දීපු දේ අනුමෝදන් වෙනවා නම් අපිට දීපු පනයි අනුබෝදන් වෙච්ච පනයි වින දෙකක් එනවා. එක පිනෙ කොටස් දෙකක්. එහෙමයි සකස් වෙන්නේ. සීන කරන්න හේතු ඵලයක්.
puñña 를 anumodanā 하는 데에는 우리가 줄 필요가 없습니다. 우리가 주었느냐 아니냐는 문제가 되지 않습니다. 주어진 것을 anumodanā 하면 주어서 얻은 puñña 와 anumodanā 해서 얻은 puñña, 두 puñña 가 옵니다. 한 puñña 의 두 갈래입니다. 그렇게 이루어집니다. 까닭과 열매입니다.
ඉතින් ඒකත් හේතුවක ඵලයක් ඉතින්. ඒ කියන්නේ අස්ථාන අස්ථාන කුපිත්තතාවයත් ඒකත් මෝහය මුල් කරගන්නේ. කාටහරි කරපු දේ ේ බල කරපු දේකම නෙමෙයි.
그러니 그것도 하나의 까닭과 열매입니다. 곧 aṭṭhāna 의 성냄도 moha 를 뿌리로 합니다. 누구에게 해 준 일이나 억지로 시킨 일 때문이 아닙니다.
දැන් තමන් විසින් යම්කිසි විදිහකින් අස්ථාන මෝහය මුල් කරගෙන මුලා මුල් කරගෙන ඇති කරගන්නා වූ එක්තරා මුලා දෘෂ්ටියක් තියෙනවා. ඒ මුලා වෘට්ටියෙන් හටගන්න එක තමයි ඒ කියන්නා වූ අස්ථාන කෝපය.
이제 자기 스스로 어떤 식으로 aṭṭhāna 의 moha, 어리석음을 뿌리로 하여 만들어 낸 어리석은 견해가 하나 있습니다. 그 어리석은 견해에서 생기는 것이 바로 aṭṭhāna-kopa 입니다.
අස්ථානකෝපයක් මතු කරනවා. ඒකට හේතුව මෝහය. ගුණ මෝහිකයයි. මෝහ මූලිකයි. අස්ථානකෝපය
aṭṭhāna-kopa 를 일으킵니다. 그 까닭은 moha 입니다. moha 를 뿌리로 합니다. 그것이 aṭṭhāna-kopa 입니다.
විතිකිජ්ජා සම්පිට්ට හිතයි උද්දච්ත්ත සම්පිට්ට හිතයි.
vicikicchā-sampayutta citta 와 uddhacca-sampayutta citta 입니다.
සැකය එකක්. අනුන් කරපු වරසක් නෑ. ඒ වුනාට සැකයි.
의심이 하나입니다. 남이 잘못한 것은 없습니다. 그런데도 의심합니다.
දැන් සැකයට පාත්ර වෙනකොට අන්ය පුද්ගලයෙකුට ගැලු බැන්නෙත් නැහ. අන්ය පුද්ගලයෙක් කොහු සැක කරවන්න වැඩක් කළෙත් නැ. තනාගයම මනසේ මෝහය මුල් කරගෙන ඔහු සැකයක් හදාගන්නවා.
이제 의심에 사로잡힐 때, 다른 사람이 그를 꾸짖은 것도 아닙니다. 다른 사람이 의심하게 할 무슨 일을 한 것도 아닙니다. 혼자서 마음의 moha 를 뿌리로 하여 그는 의심을 만들어 냅니다.
සැකෙන් දුක් විඳිනවා.
의심으로 괴로움을 겪습니다.
ඒ ඔහුගේ අවිද්යාව තමයි. ඒක වැඩක් නැති අසාර දෙයක් බව හිස් දෙයක් බව දැක්කේ නැති ඒක.
그것이 바로 그의 avijjā 입니다. 그것이 쓸데없고 알맹이 없고 빈 것임을 보지 못한 것입니다.
ඒ නිසා ඒ සැකය මුල් කෙනෙකු දුක් විඳිනවා.
그래서 그 의심을 뿌리로 하여 사람이 괴로움을 겪습니다.
එක්කෝ උද්දච්ච වෙනවා. එක්කෝ විදිඥා එක්කෝ උද්දච්ච උද්දච්චන උදහස බවට පත් වෙනවා. අනෙමා අස්ථාන ගෝපය කිව්වේ.
아니면 uddhacca 에 빠집니다. vicikicchā 이든 uddhacca 이든, uddhacca 는 성냄으로 바뀝니다. 그것을 aṭṭhāna-kopa 라고 했습니다.
මේ උද්දච්ච සහ විධිකිච්චා කියන්නේ මේ හිත මෝහ මූලික හටගන්න.
이 uddhacca 와 vicikicchā 라는 것은 moha 를 뿌리로 생기는 마음입니다.
මේ අභිජ්ජා ව්යාපාද මිත්යා දිට්ඨිය කියන්නේ මේවයෙන් යුද්ධ වෙලා අන්ය පුද්ගලයට පහරගෙන අන්ය පුද්ගලයට අවඩක් වුනොත් ඒක කර්ම පතයක් වෙනවා.
이 abhijjhā, byāpāda, micchādiṭṭhi 라는 것은, 이것들로 싸우고 다른 사람을 때려 다른 사람에게 해가 가면 kamma-patha 가 됩니다.
කර්ම පතයක් වුනොත් ජන කර්මයක් ශක්තියක් උපද්ද වෙනවා. අපාගත වෙන්න හරි ඒක හේතු වෙනවා. අර අස්ථානුකෝපය කියන එක වෙච්ච තැනක
kamma-patha 가 되면 janaka-kamma 의 힘이 생깁니다. 그것이 apāya 에 떨어지는 까닭이 되기도 합니다.
වෙනවා. අර අස්ථානුකෝපය කියන එක වෙච්ච තැනක මොන වෙන ජනක හේතුවකින් සිද්ධ වෙච්ච තැනක එතනිදි ගෙවල්ලා සිද්ධ වෙනවා. ප්රවෘත්ති භාග වත අන්න ඒකයි ප්රවෘතිපාග වශයෙන්
저 aṭṭhāna-kopa 라는 것이 일어난 자리, 다른 janaka 까닭 없이 일어난 자리에서는, 거기서 pavatti 쪽으로 다해 갑니다. 그래서 pavatti-bhāga 로서라고 하는 것입니다.
ඉතින් හටගත් සියල්ලෙන් නිදහස් වෙන්නේ ඒ ක්රමයටයි. ඉස්සෙල්ලා ඡන්දරාගයෙන් නිදහස් වෙන්න ඕන විපාකයෙන් නිදහස් වෙන අවස්ථා වෙනකන් ඉන්න ඕනේ.
그러니 일어난 모든 것에서 벗어나는 것은 그런 방식입니다. 먼저 chanda-rāga 에서 벗어나야 하고, vipāka 에서 벗어날 때가 올 때까지 기다려야 합니다.
තවත් ඒ වගේ ප්රශ්නයක් තියෙනවා මොකක්ද මේ දහම් පාසල් ගුරුවරයෙක් වශයෙන් ගන්නකොට මේ නිවැරදි බුදු දහම අහගෙන ඒ විදිහට දැන් තෝරාගත්ත දේට දහම් පාසලය උගන්න බැහැ කියන එකයි මේ කියන්නේ. ඉතින් එක එහෙම තමා දහම්
그런 물음이 또 하나 있습니다. 무엇이냐 하면, dharma 학교 선생으로서 이 바른 Buddha의 dharma를 듣고 이제 그렇게 가려 뽑은 것을 dharma 학교에서는 가르칠 수 없다는 것입니다.
එකයි මේ කියන්නේ. ඉතින් එක එහෙම තමා දහම් පාසලේ ඉල්ලා දෙන එක මොනවද ඒක අපි කියා දෙන්න ඕනේ කොච්චර ඇත්ත වුනා නම් සනිකව කියා දෙන්න බැහැ. දැන් මේකේදිසි
그러니 그건 그렇습니다. dharma 학교에서 요구하는 것, 그것을 우리가 가르쳐야 합니다. 아무리 참되더라도 그대로 가르칠 수는 없습니다.
කියා දෙන්න බැහැ. දැන් මේකේදිසි ප්රශ්නයක් තියෙනවා මේ සංගමේද සූත්රයට තනුකූල මේ ධර්මය අධර්මය කිරීම බුද්ධ භාෂිතියක් අභාසික් කිරීම දැන් මේවා සංඝේට අයත් වෙනවා. දැන් මේක අයත් වෙන ක්රමයක්
이제 여기서 물음이 하나 있습니다. saṅghabheda에 관한 sutta에 따르면, dharma를 adharma로 만들고 Buddha의 말씀을 Buddha의 말씀이 아닌 것으로 만드는 일, 이런 것들은 saṅgha에 속하는 일입니다.
අයත් වෙනවා. දැන් මේක අයත් වෙන ක්රමයක් තියෙනවා. මොකද මේකෙත් තියෙනවා අපි අර කර්මයයි කර්ම පතයයි ගොඩැගෙනවා වාගේ. මේ
이것이 거기에 해당하는 방식이 있습니다. 왜냐하면 여기에도, 우리가 kamma와 kammapatha가 쌓인다고 말하는 것과 같은 것이 있기 때문입니다.
කර්මයයි කර්ම පතයයි ගොඩැගෙනවා වාගේ. මේ කානන්තර පාප කර්මයා බවට පත් වෙන්න නම් මේ සංඝ භේදය කියන එක සම්පූර්ණ වෙන්න අර උපසම්පදා භික්ෂූන් වහන්සේ නවා පෝය කරන පෝය සීමාවත් වලදී මේ යම්කිසි ක ධර්මය අධර්මය හැටියට අධර්මය ධර්මය හැටියට කරපු ප්රකාශයක් කරලා ඒක යථාර්ථය කියනකොට පිළිගත්තේ නැතුව කොරසක් වෙන් කරෙන්න ගිහිල්ලා තමයි වෙනම සංඝ කර්මයක් කළා නම්.
이것이 ānantarika pāpa kamma가 되려면, saṅghabheda가 온전히 이루어지려면, upasampadā를 받은 bhikkhu들이 uposatha를 하는 uposatha sīmā 안에서 dharma를 adharma로, adharma를 dharma로 내세우는 말을 하고, 참된 것을 일러 주어도 받아들이지 않은 채 한 무리를 갈라 나가 따로 saṅghakamma를 했다면,
අන්න ඒ වෙලාවේදී සංඝ බේල පාප කර්මය කියන ආනන්ර පාප කර්මය සිද්ධ වෙන්නේ.
바로 그때 saṅghabheda라는 ānantarika pāpa kamma가 이루어집니다.
එතකොට අනික් අනික් කිවා මහා පාප කර්ම තමයි. ධර්මය අධර්මය කරන එක, අධර්මය ධර්මය කරන එක, සංඝ භේද පාප තියෙන ආනන්ද පාප කර්මයට වැටෙන්නේ නැ. හැබැයි මහා බලවත් පාප අපාගත් වෙන්න හිතු වෙන්න පාප තමයි ඒවා.
그러면 나머지 것들도 큰 pāpa kamma입니다. dharma를 adharma로 만들고 adharma를 dharma로 만드는 것은 saṅghabheda라는 ānantarika pāpa kamma에 들지는 않습니다. 하지만 apāya에 떨어지게 하는 매우 힘센 pāpa가 바로 그것들입니다.
ඉතින් මේ මැදි අපි දකින්න නවා මෙන්න මෙහෙම දෙයක්. එතකොට දැන් භාසියක්මේ
그러니 여기서 우리는 이런 것을 봅니다.
දෙයක්. එතකොට දැන් භාසියක්මේ බුද්ධ භාෂිතය නොවන දෙයක් බුද්ධ භාෂිතයක්ට අපිට උගන්නන්න සිද්ධ වුනොත් මේක අපේ රැකියා බපනා නම් අපි ඒ නළමට කියා දෙන්න ඕනේ. මෙන්න ඉස්කෝලේ ප්රශ්න වලට උත්තර
그러면 이제, Buddha의 말씀이 아닌 것을 Buddha의 말씀으로 우리가 가르쳐야 하게 되었을 때, 이것이 우리 생업이라면 우리는 아이에게 이렇게 가르쳐야 합니다.
ඕනේ. මෙන්න ඉස්කෝලේ ප්රශ්න වලට උත්තර ලියන මේ ක්රමය
‘자, 이것이 학교 시험 문제에 답을 쓰는 방법이다.’
මෙන්න මේ උත්තරය ලියව්වොත් මෝන උගම්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
බොඩුවක් වුනක් කමක් නැහැ. මේක හරි දන්නේ මේ දැන් ඉන්න කට්ටිය මෙන්න මේකට මෙහෙම උත්තරයක් දුන්නා. හැබැයි ඕකේ යථාර්ථය මේකයි. ඕක මතක තියාගන්න ඕක ලියන්න
‘상관없다. 이것을 옳다고 아는 지금 사람들은 이 물음에 이런 답을 내놓았다. 하지만 그 참모습은 이것이다. 그것을 기억해 두고, 시험에는 그 답을 써라.’
අපි නිදහස් වෙන්නේ එහෙමයි. මෙන්න සද්දය මෙන්න නිවන් මල්වල ඒක දැනගනම් තමන්ගේ වැඩේ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
කරගන්න ඔන්න ඔය පණ්ඩිතය ඉල්ලන්නේ ඕකට මෙන්න මේ උත්තරය. හැබැයි ඕකේ ගැලපෙන උත්තරය නෙමෙයි නැවත ඉල්ලන්නේ ඕක විභාගයෙන් ලකුණු ගන්නඕන නම් ඒකනේ ඒක ලියන්න. ලියන්න ලකුණු කරන්න ඉල්ලන්නේ ඒකනේ
‘자기 일은 자기가 해 나가라. 저 학자들이 이 물음에 요구하는 것은 이 답이다. 하지만 그들이 요구하는 것은 알맞은 답이 아니다. 시험에서 점수를 받고 싶다면 그것을 써라. 점수를 매기려고 요구하는 것이 그것이니까.’
ඇත්ත කිව් පිළිගන්නේ නැහැනේ. ඇත්තට මතක තියන්න තමන්ගේ මාර්ගය වලාගන්න.
참된 것을 말해도 받아들이지 않지요. 참된 것은 기억해 두고 자기 길은 자기가 지키십시오.
ඔය ටික ඉල්ලන කෙනාට ඉල්ලන දේ කියලා දෙන්න.
그것을 요구하는 사람에게는 요구하는 것을 가르쳐 주십시오.
ඒගොල්ලෝ ඉල්ලන්නේ උද්ද
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අර සිංහයා ළඟට යන්න සත්තුව අල්ලගන්න උපක්රමයක් හෙදු. ළඟට ගියාට පස්සේ වරදක් තියෙන්න වල රජ්ජුරුවන් වහන්සේ අනිකන්න නිකන් බැහැ. දඬුව මත් දෙන්න.
저 사자 이야기처럼, 짐승들을 곁으로 오게 해서 잡는 꾀를 썼습니다. 곁에 온 뒤에도 잘못이 있어야지, 왕이라도 그냥 아무 까닭 없이 벌을 줄 수는 없었습니다.
සේ අපි මයි කට ගඳද සුවඳද කියන ගඳයි කිව්වහම රජ්ජුලුවන්ට අපහද කියලා එක මරනවා. සුවඳයි කිව්වාොත් කොහොමද මක්ට සුවඳ වෙන්නේ තෝ බොරු කිව්වා කියලා මරනවා.
그래서 ‘내 입 냄새가 고약하냐, 향기로우냐?’ 하고 묻습니다. 고약하다고 하면 왕을 모욕했다고 죽입니다. 향기롭다고 하면 ‘어떻게 내 입이 향기로울 수 있느냐, 네가 거짓말을 했다’ 하고 죽입니다.
හැබැයි දෙකේම මරණ ගන්න හැබැයි නරියකගේ අවස්ථාවත් ආවොත් යනලු එහාට පිබෙනවලු මෙහාට පිපිනවලුට ගිහිල්ලා ඉන්නවලු කඳි ගානවලු මොකද එතකොට වෙලා තියෙන්නේ. කියා අපි මර කටුව දවස් ගානකෙන හාමුදුරුවෝ නේ හින්දි ගඳ තේරෙන්නේ නැහැ සුව තිරෙන්නේ නැහ කියලා.
어느 쪽이든 죽음을 맞습니다. 그런데 여우 차례가 오자, 이쪽으로 가서 재채기를 하고 저쪽으로 가서 재채기를 하고, 가서 기침을 해 댔답니다. ‘그래 어찌 된 것이냐?’ 하니, ‘임금님, 제가 며칠째 감기에 걸려서 고약한 냄새도 향기도 맡을 수가 없습니다’ 하고 말했습니다.
තෝනම් කපඩියම තමයි තෝ පල බේන්නේ. තෝ විතරයි බින්න කිව්වා. ඌ මරාගන කෑවේ නැහැ.
‘너는 정말 꾀 많은 녀석이로구나. 너만 살아남는구나’ 하고 말했습니다. 사자는 여우를 죽여 잡아먹지 않았습니다.
දැන් අපිටත් සිද්ධ වෙන්නවා ඔය වැදි ඔන්න ඔහොම මේවා පරා
이제 우리에게도 바로 그런 일이 생깁니다.
දැන් අපි ඇත්ත කියන්න ගියොත් අපිට ඒ ප්රශ්නයක් තියෙනවා. අනිත් පැත්තෙන් ගහන්න බොරු කියන්න කිව්වොත් අපාගතෙන පාපයක් සිද්ධ වෙනවා. ඔය දෙකම ගන්න නැතුව කියනවා
지금 우리가 참된 것을 말하려 들면 그런 곤란을 겪습니다. 다른 쪽으로, 거짓말을 하라고 하면 apāya에 떨어질 pāpa가 생깁니다.
සිද්ධ වෙනවා. ඔය දෙකම ගන්න නැතුව කියනවා මෙන්න මේකෙන් උඹලා මේක එහෙම ලියලා ඇත්ත මේකේ තෝර. ඉල්ලන එක ඕක නම් ඉල්ලපු එක දී බලි
그 둘 어느 쪽도 택하지 않고 이렇게 말합니다. ‘여기서 너희는 이것을 이렇게 써라. 참된 것은 이것이니 가려 알아라. 요구하는 것이 그것이라면 요구한 것을 내주어라.’
පාපේ ඉතින් පාපේට අපි යන්නේ උන් ඉල්ලන්නේ ඒකන ඉතින් වෙන මොකක්ද දෙන්නේ අපි දකිනවා නම් ඒ ළමයට කියා දෙන්නේ අපි වින අයට කිව්වේ නැහැ ළමනේ කියා දෙන්නේ. ළමියට කියා දෙන්නේ අධර්මය
그러면 그것이 pāpa일까요? 우리가 pāpa로 가는 것일까요? 저들이 요구하는 것이 그것인데, 달리 무엇을 주겠습니까. 우리가 보기에, 우리가 그 아이에게 가르치는 것은 다른 사람들에게 말한 것이 아니라 아이에게 가르치는 것입니다.
කියා දෙන්නේ. ළමියට කියා දෙන්නේ අධර්මය අධර්මය හැටියට ධර්මය ධර්මය හැටියට කියා දීලා මෙන්න මේක අනුගමනය කරන්න ඕගේ ඇත්තයි. නමුත් ඉල්ලන්නේ බොරුව මෙන්න මේ එකයි.
아이에게는 adharma를 adharma로, dharma를 dharma로 가르쳐 주고, ‘이것을 따르거라, 이것이 너에게 참된 것이다. 하지만 저들이 요구하는 것은 거짓, 바로 이것이다’ 하고 말해 줍니다.
බොරුවක් නම් ඉල්ලන්නේ. ඒගොල්ලෝ ඒක නම් ඒකේ පිළිතුරු හැටියට භාර ගන්නේ. විවාහ ගෙපිල්ලා ජයගන්න තියෙන්නේ ඒකනම්.
요구하는 것이 거짓이라면, 저들은 그것을 답으로 받아들입니다. 시험에서 이기려면 그것이 필요하다면 말입니다.
දැන් ඒ ළමැට යම් දවස යමක් කියා දෙනවා. මොකද ඔබලා යම් දාසක ඔය කියන තැනට යයි. ඔය බොරුව තුළින්ම තමයි යන්නේ. ඔන්න ඔතෙන්ට ගිය දවස්වට ඔබට හැකියාවක් ඔබලයි කාට හරි හම්බ වුනොත් එදාට ඔය කියන්නා වූ ඔය පාඩම් මාලාවේ යථාර්ථය දෙන්න මෙන්න මේකයි ඇත්ත කියලා.
이제 그 아이에게 언젠가 무언가를 가르쳐 줍니다. ‘너희는 언젠가 그들이 말하는 그 자리에 오를 것이다. 바로 그 거짓을 거쳐서 오르게 된다. 그 자리에 오른 날, 너희에게 힘이 있어 누군가를 만나게 되면, 그날에는 그 교과 과정의 참모습을 ‘이것이 참된 것이다’ 하고 내주어라.’
ඒක දෙන්න පුළුවන් දවසක් එනවා.
그것을 내줄 수 있는 날이 옵니다.
කන මැදිරියා එළිය කරන්නේ ඉර පායනකම්. ඉර පෑවට පස්සේ කලමැදින්නට තරහ කරන්න බැහ.
반딧불이는 해가 뜰 때까지만 빛을 냅니다. 해가 뜬 뒤에는 반딧불이가 나설 수 없습니다.
ඒ වගේ අපිට තියෙන්නේ මොකක්ද? ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් දැනගෙන මේකේ විහළ ප්රතිඵලය මතු කරගන්න. එහෙම මතු වෙලා නැති නිසා තමයි කලැඳි කර ඉන්නේ. මොකද හර පාවිලා නැති නිසා. ඉර වැහිලා ගිය නිසා. දැන් තියෙන්නේ වැහිච්ච ආලෝකය නැවත මතු කරන්න අපි ඒ කරගන්න.
그처럼 우리에게 있는 일은 무엇입니까? 참된 것을 있는 그대로 알고 그 너른 열매를 드러내는 것입니다. 그것이 드러나지 않았기 때문에 반딧불이들이 판을 치는 것입니다. 해가 뜨지 않았기 때문에, 해가 가려졌기 때문입니다. 이제 할 일은 가려진 빛을 다시 드러내는 것, 우리가 그것을 해내는 것입니다.
උපක්රම සීලීව කරන්න ඕනොතේදී උපක්රමය අරගන්න ඕන.
슬기롭게 해야 할 때는 upāya를 써야 합니다.
පාපියා සිද්ධ වෙන්නේ යම් කෙනෙක් සැවැට්ටුව
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අපි ඒ ළමයාට ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් පෙලා දීලා මේක අනුගමනය කරන්න. ගිහිල්ල ප්රශ්නය ඕකනවා.
우리는 그 아이에게 참된 것을 있는 그대로 풀어 주고 ‘이것을 따르거라, 가서 시험 문제는 그렇게 치러라’ 하고 말합니다.
ඒක හද අපි ඉනම් මේ කොළේ ඉරුව ඔයා රුපියා 10ක් දෙනවා කියලා. ඉතින් මම කුලේට දා රුපද වෙනවා. මට ඒකෙන් එිහා හට අවශ්ය නැහැ. රුපයක් දහන නැ මම ඒ වැටිය කරනවා. හැබැයි මේක පවුණා මම කරන්නේ නැහැ.
그것은 이런 것과 같습니다. 누가 ‘이 종이를 찢으면 10루피를 주겠다’ 하면, 나는 품삯으로 10루피를 받습니다. 그 이상은 바라지 않습니다. 10루피 받고 그 일을 합니다. 하지만 그것이 pāpa라면 나는 하지 않습니다.
ඉතින් අරගොල්ලන් මහාචාරවරු ඉල්ලන්නේ. ඈ මහාචාර ඉල්ලන්නේ මෙන්න මේකට මේ පිළිතුර සියල්ලා. දැන් එයාගේ පොතේ තියෙන්නේ ඒකනේ.
그러니 저 교수들이 요구하는 것, 교수가 요구하는 것은 ‘이 물음에는 이 답’입니다. 그 사람 책에 있는 것이 그것이니까요.
සාතන් වහන්සේ කියන්නුවොත් තේරනේ. ඒ තේරනේ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒ උත්තරේ ලියන්න කිව්ුත් පෙනෙ කරන්න දෙයක් නැහැ.
그 답을 쓰라고 하면 달리 할 수 있는 것이 없습니다.
ඉතින් මේක සම්ප්රයෝගියා ඉස්කෝලේ ඉගෙන ගන්නවාය කියන එක සම්යාප්ර ප්රයෝගයක් මිසක් ඒක පිනක් පවතට දාන්න පුළුවන් එකක් නෙමෙයි. පාස වෙලා ඉගෙනගැනීම කියන්නේ ආර්ය මාර්ගයක් නෙමෙයි. ඒක සම්ප්රයෝගයක්.
그러니 학교에서 배운다는 것은 하나의 요령(samprayoga)일 뿐이지, puñña나 pāpa에 넣을 수 있는 것이 아닙니다. 시험에 붙어 배우는 것은 ariya magga가 아닙니다. 그것은 요령입니다.
දැන් ඔක්කොම ඉගෙන උපාධිය පාස් කරලා ආවට පස්සේ යම්කි කෙනෙකුට අහනවා. දැන් මොකටද ආවේ රස්සාවක් කරන්න. මොනවද කියලා දැන් උපාධීරන එකයි ඉගෙන ගත්තා. දැන් මෙතන තියෙන්නේ මේසන්න වැඩ වඩු වැඩ. ඉතින් ඔයා මේසන වැඩ දන්නවද? අඩු වැඩ දන්නවද? මොනවද දන්නේ?
이제 다 배우고 학위를 따고 나온 뒤에 누가 묻습니다. ‘무엇 하러 왔소?’ ‘일자리를 얻으러요.’ ‘무엇을 할 줄 아오?’ ‘학위 공부만 했습니다.’ ‘여기 있는 일은 미장 일, 목수 일이오. 미장 일을 아오? 목수 일을 아오? 무엇을 아오?’
ඒ නිසා ජීවත් වෙන්න ගැටයක් ගහගන්නවත් දන්නේ නැහැ. අඩුගන්න පළංචියක් බැඳගන්නවත් දන්නේ නැහ. ඉතින් ඔයා ඔයාට උබැන්නුවෙ මොනවද
그러니 먹고살려고 매듭 하나 묶을 줄도 모르고, 하다못해 비계 하나 묶을 줄도 모릅니다. 그러면 당신에게 무엇을 가르쳤단 말입니까?
අන්න එතන තියෙනවා උපක්රමයක් ලා
바로 거기에 꾀가 하나 있습니다.
රස්සාවල් අත්නම් නොම්බර අදිනවා වගේ හරි නරන්නද
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
රස්සාවල් තියෙන්නේ සීමාවක් නම් ඒකෙන් එහට කියලා නුඹරයක් නුම්බර අදිවා. බොරු නුඹර් ටිකක් දාලා හැබෑ නුඹර දාලා කලවලා ගනිල. නොබැර හැදිච්ච එකට රස්සාව අන්න ඒ ජාතිකක් තමයි රස්සාව හා සම්බන්ධව ජීවන පාය හා සම්බන්ධව වැඩක් නොවන දෙයක්කින් පුද්ගලයාට ගැඹුරු ගැඹුරු දෙයක් දීලා ඔය තුළින් කොටසක් වෙන් කරගෙන ඒක ඉගෙන ගත්ත කොටස රස්ථාවකට සූසෝ කියන එක
일자리에 한도가 있으면 그 너머로는 번호를 뽑습니다. 가짜 번호 몇 개를 넣고 진짜 번호를 넣어 뒤섞습니다. 뽑힌 번호에 일자리를 주는 그런 식입니다. 일자리나 살림살이와는 아무 상관 없는 깊고 깊은 것을 사람에게 가르쳐 놓고, 그 가운데 한 부분을 떼어 그 배운 부분을 일자리에 알맞다고 하는 것입니다.
ඉතින් බලපුවහම අර වැඩොළට ගන්න ගිය නායකයෙක් දැන් ගන්නවාස කියලා රාජිගේ පෙන මේක මට කන්න මට ඕනේ මෙතන වැඩක් හරියට කරන්න පුළුවන් මිනිහෙන්නේ ඒ වැඩක් කරන්න ඔබ ඉගෙන ගත්තේ නැහනම් ඔබ මට සුදුසු නැහැ ඕක කියන්නේ නැද්ද
그러니 일꾼을 뽑으러 간 우두머리가 이제 뽑겠다고 하면서 ‘나에게 필요한 것은 여기 일을 제대로 할 수 있는 사람이오. 그 일을 할 줄 배우지 않았다면 당신은 나에게 맞지 않소’ 하고 말하지 않겠습니까?
නමුත් ඒ වගේ අදමෙන් තියෙන ක්රමය ඔන්න ඔහොම එකක්. ධමන්ගේ කාලි වන මොකද අධ්යාපනය කියන එක එදා දුන්නේ ඔහොම නෙමෙයි. එදා දුන්නේ අවශ්ය දේ ගැන්නුවා. ජීවත් වෙන්නට අවශ්ය දේ ගලා දුන්නා. ඒක විශාල සාර්ථකත්වයක් ලැබුවා. එයා ඉගෙන ගත්තේ යමක් තියෙනවා. මොනවද ඉගෙනගන්න තියෙනවා. ම අහවල් විවන්ද ඉගෙන ගත්තා. ඒ විසේ පිළිබඳව සසර දැනුමක් ලැබුවා. එහෙනම් ඒ විසේ පිව රසා කරනටු සුසයෙ ඒක ගන්නවා.
하지만 오늘날 있는 방식이 그렇습니다. Buddha 때에는 배움을 그렇게 주지 않았습니다. 그때는 필요한 것을 가르쳤습니다. 살아가는 데 필요한 것을 이어 주었습니다. 그것은 큰 성과를 거두었습니다. 그는 배운 것이 있었습니다. 무엇을 배웠느냐 하면, 이런저런 독에 관한 앎을 배웠고, 독에 관한 온전한 앎을 얻었습니다. 그러면 독을 다루는 일에 알맞다고 그를 받아들입니다.
ඉතින් අර කඩාසයක අසං කර පින් කරලා කෝටයක් ඇද ගත්ත ජායයා රූපයකුත් එක්ක තියාසියක් අදි කරම උපාය තියලා ඕකට මොනවද තියා දැක මලිහම් කරද මහනවට දෙන්න නෙමෙයි වැඩක් පලක් කරන්න පුළුවන් දන්න කියලා කියන්නේ එතයි තිගාල
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
කොලේකට සල්ලි දෙන්නේ නැහ මල්ල හැච් එක ඕකට ගිහිල්ලා නම් ඒ ජාතිය සල්ලි දෙන්න තැනකෙම
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ගන්නේ. ඉතින් එයා ඒ ජාතියම හදාගත්ත කූඩක ව්යාපාරයක් තියෙනවා. උපාධි ජොබ්බ කියලා
그래서 그런 식으로 꾸며 낸 가짜 사업 같은 것이 있습니다. ‘학위 일자리’라는 것 말입니다.
එකක් රජයෙන් දියලා ටම් මිනිස්සුන්ගේ සල්ලිය එකතු කරලා හනම් වැඩියෙන් ඉගෙන ගතලා දෙන්න එක. ඉතින් ඒකට ගින්න ඵලය. ඒකන එකතු කරගන්නයි කියලා යවන්නවා. හැබැයි දන්න ගේල් මලක් නැහැන.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඉතින් එහෙම කට්ටියෙන්ම ගිහිල්ලා ඉතින් ඔය තවදන් වලින් ආචාර්ය මහාචාර්ය ඔය අති විඥයනයට ගිහිල්ලා අන්තිමට ක්රිකට් ගහන එකක් පින් ගියා බුදු දහමට ලියනවා. තමුනු සතුරු වෙන අනු සතුරු වෙනවා අපි. උපමාව ශ්රීගට් ගැට. දැන් මේ වගේ ඒවා ලියන කාලේ
그렇게 그런 무리를 거쳐 박사, 교수 같은 드높은 앎에 이르러서는, 마침내 크리켓을 하는 것이 puñña라고 불교에 대해 써 댑니다. 내가 즐거우면 남도 즐거워진다, 그 비유가 크리켓이라는 식입니다.
ශ්රීගට් ගැට. දැන් මේ වගේ ඒවා ලියන කාලේ ඇයි තියෙනවා. මේ කාලේ වෙනකොට දැන් කොරන්නට දෙයක් නෑහැ. ඉතින් අපිට ඕකට අන්න ඒ දැන්
이제 이런 것을 쓰는 시대가 와 있습니다. 이 시대에 이르러서는 어찌할 도리가 없습니다.
දෙයක් නෑහැ. ඉතින් අපිට ඕකට අන්න ඒ දැන් ඔය ඉල්ලන ඒවට ප්රතිඵලය ඉල්ලන්නේ ඔය ජාතිය වැඩපිලක්. ඉතින් ඕක යවනා අපිට නිගමනය කරන්න වෙන්නේ. ඕක ඉගෙනගන්න නම් ළමයි ඉස්කෝලේ යවන්න ඕනේ නැහැ කියන එක. එහෙම
그러니 지금 저들이 요구하는 것, 바라는 결과는 그런 종류의 일입니다. 그렇다면 우리가 내릴 수밖에 없는 결론은, 그것을 배우게 하려면 아이들을 학교에 보낼 필요가 없다는 것입니다.
ඉස්කෝලේ යවන්න ඕනේ නැහැ කියන එක. එහෙම කරන්න කිව්වොත් හදාගෙන තියෙන මේ රාමුවක් තියෙනවා මහා ප්රයෝග රාමුවක්. ජීවත් වෙලා තියෙන්නේ ඔය රමුව තුළ. ඒ නිසා ළමයාට ජීවිතය ගත කරන්න වෙනවා. ඒ තුළ හේතල්ල දැනගෙනවා.
그렇게 하라고 하면, 짜 놓은 틀이 있습니다. 거대한 요령의 틀입니다. 우리는 그 틀 안에서 살고 있습니다. 그러니 아이는 그 안에서 삶을 꾸려 가야 합니다. 그 안에서 까닭들을 알아 가면서 말입니다.
දැනගෙන යම්කිසි දෙෙනෙක් කටයුතු කරන පුද්ගලයයි. ඒක දෘෂ්ටියෙන් ඒක දෘෂ්ට වෙලා කටයුතු කරන පුද්ගලයයි දෙන්නේ.
알고서 행동하는 사람이 있고, diṭṭhi와 하나가 되어 행동하는 사람이 있습니다. 이 둘입니다.
දැනගෙන කටයුතු කරන පුද්ගලයාට දිට්ඨි විප්පවිද්ධ හිත් නිසා දිට්ඨි සම්පිත හිත් හටගන්නේ නෑ.
알고서 행동하는 사람에게는 diṭṭhi-vippayutta citta가 있으므로 diṭṭhi-sampayutta citta가 일어나지 않습니다.
සතර අපා ගත වීමට හේතු වෙන්නේ දිට්ඨි සම්පුක්ත හිත. දිට්ඨි විපවිට්ත හිතෙන් ගත කරන කෙනා සම්ප්රයෝගයෙන් තමන්ගේ වැඩය කෙන තමන් වමි මිදෙනවා.
네 apāya에 떨어지게 하는 것은 diṭṭhi-sampayutta citta입니다. diṭṭhi-vippayutta citta로 살아가는 사람은 요령으로 자기 일을 해 나가면서 스스로 벗어납니다.
ලෝකෙට ගැටෙන්න යන්නේ නැ. ඒකයි හේතු.
세상과 부딪치러 가지 않습니다. 그것이 까닭입니다.
බුදු දහම තියෙන්නේ යමකි යමකි නිවන් මග ඇවිලෙනවානම් ඒ ඇවිෙන එක අයින් කරන්න. නිවන් මන බාධක නැත්නම් යමෙක්. ඒ පස්සේ යන්නේ නැතුව නිවන් මග හදාගන්න අප්රමාදව.
불교는, 무엇이 nibbāna의 길에 걸리면 그 걸리는 것을 치우라고 있는 것입니다. nibbāna의 길에 걸림돌이 아니라면 그것을 쫓아가지 말고 appamāda로 nibbāna의 길을 닦으라는 것입니다.
දැන් අපි හදන්නේ ලෝකයේ තිබෙන්න සියලුම වැරදි දහම් වැරදි පැත්ත හරි හරි ගස්සන්න තලන් කරලා ඒ තුළින් ගොඩ නගාගන්න ලෝකයක් හදන්න අපි ඉඳන් කරන්න. දැන් මේක රෝගෙ කරන්න බැරි දෙයක්.
그런데 지금 우리는 세상에 있는 온갖 그릇된 가르침을 옳은 쪽으로 흔들어 바로잡고 두들겨서, 그것으로 세상을 새로 세우려고 앉아서 애씁니다. 이것은 할 수 없는 일입니다.
අපි අපි තියෙන අඩුපාඩුව සකස් කරෙන්න අපි සකස් වෙන ගමන්. කෙනෙකුට අවවාදයක් අනුශාසනාවක් කරනවා නම් ඒ වෙලාවේදී කරන්න ඕනේ හරි පැත්ත.
우리는 우리에게 있는 모자람을 고치면서 스스로 다듬어져 가야 합니다. 누군가에게 충고하고 가르침을 줄 때는 그때 옳은 쪽을 말해 주어야 합니다.
එරිය කරලා කැමති නම් එරිය කරගන්න ඔබ එපාන නම් ඔබ කරගන්න. ඒක ඔබේ වැඩක්. අපි එතන ඉන්න ඕනේ. ඒ තත්ත්වය ඉක්මග අපි ගැටීමට පාතර වෙනවා මිසක් යථාර්ථය කරා එන්න බැරුව යනවා.
밝게 드러내 주고, 원하면 받아들이고 원하지 않으면 마음대로 하라, 그것은 당신 일이다 — 우리는 거기에 머물러야 합니다. 그 선을 넘어서면 우리는 부딪침에 빠질 뿐, 참모습에 이르지 못하게 됩니다.
ඉතින් මේකදි අපි භාවිතා කරන්න තියෙන්නේ එච්චරයි. ළමීට පෙන්නවා දෙනකොට ළමට කියන්නේ මෙන්න මේකේ යථාර්ථයක් තියෙනවා මෙන්න මෙහෙම
그러니 여기서 우리가 쓸 것은 그것뿐입니다. 아이에게 보여 줄 때 아이에게 ‘여기 이것의 참모습이 있다, 이렇다’ 하고 말해 줍니다.
දැන් එයා බොරුවක්ද කියා දුන්නේ ළමන්ට එයාට පවතිද්ද එයා බොරුවක් කියා දුන්නේ නැහැ. මෙන්න එයා තහසේ මෙන්න බොරුවින් බොරුව තුළ තමයි මේ ලෝකේ යන්නේ. ඇත්ත තුළ යන්නේ නෑ ලෝකේ.
그러면 그 사람이 아이들에게 거짓을 가르친 것입니까? 그에게 pāpa가 됩니까? 그는 거짓을 가르치지 않았습니다. 이 세상은 거짓 속에서 굴러갑니다. 세상은 참된 것 속에서 굴러가지 않습니다.
දැන් ඉතින් එතන ඒ බොරුව තුළ බොරුව ගොඩනැගෙන තන අපිට ඉන්න පුළුවන් ක්රම දෙකකට. ඒකත් දිට්ඨි විපවිත්තව ඉන්න පුළුවන් ඒකත් දිට්ඨි සම්පිත්තව ඉන්න පුළුවන්. දෘෂ්ටිය සමඟ දුනොත් ඔහු මිත්යා දෘෂ්ටියි. ඔහුට පාපයක් නැගෙනවා.
이제 거짓 위에 거짓이 쌓이는 그곳에서 우리는 두 가지로 있을 수 있습니다. diṭṭhi-vippayutta로 있을 수도 있고 diṭṭhi-sampayutta로 있을 수도 있습니다. diṭṭhi와 함께 간다면 그는 micchā diṭṭhi입니다. 그에게 pāpa가 생깁니다.
දෘෂ්ටියෙන් තොරවහු තුළ ඇසුරු කරන්න පුළුවන්. එතකොට ඕකින් ඇත් වෙන පැත්තට වැදෙනවා. කවදත් එතන හිත බැඳෙන්නේ නැහැ. උපාදානයක් යෙදෙන්නේ නැහ. හතර අපාගත උපාදානයක් යෙදෙන්නේ නැහ.
diṭṭhi 없이 그 안에서 지낼 수 있습니다. 그러면 그는 그것에서 멀어지는 쪽으로 갑니다. 거기에 마음이 묶이는 일이 결코 없습니다. upādāna가 생기지 않습니다. 네 apāya로 이끄는 upādāna가 생기지 않습니다.
එතකොට ඒ තුළින් ඕනේ ලෝකය තුළ අපේ වැඩිය කරගන්න.
그러면 그렇게 해서 이 세상 안에서 우리 일을 해 나갑니다.
සියලුම පව් කරන ආකාරයෙන් ගිහිල්ලට ලෝකෙර පව් කර ආර්ය මාර්ගය පූර්ණය පැත්තට යන්න බැ.
온갖 pāpa를 저지르는 식으로 세상에서 pāpa를 지으면서 ariya magga를 채우는 쪽으로 갈 수는 없습니다.
ඒක අරිහත්යට පත්වුණ කෙනා. අන්තිම තීරණයක් වෙනවා ජීවිතාවෙත් අන්තිම කෙනවලට ඉවර කරපු කෙනා. මොන හේතුවක් නිසා මට අංශ මාත්ර අවක් අසාධාරණයක් කරන්න අවශ්ය නැහ කියලා.
그것은 arahant가 된 사람입니다. 마지막 결단이 서는 것이지요. 삶의 끝에 이르기까지 다 끝마친 사람으로서, 어떤 까닭으로도 나는 털끝만 한 잘못도, 부당한 일도 할 까닭이 없다는 것입니다.
එයාගේ ජීවිතය ඊට පස්සේ මිවකම් පූර්ණ සුද්ධතාවයකින් ගත වෙනවා. ඒ අරිහතුන් වහන්සේගේරියා ස්වභාවය ඊට මෙහා ගන්න බැහ කෙනෙකුට.
그 뒤로 그의 삶은 죽을 때까지 온전한 깨끗함 속에서 흘러갑니다. 그 arahant의 됨됨이를 그보다 아래 있는 사람이 가져다 쓸 수는 없습니다.
මහන්නේ අරිහත්යට පත්වුන අරිහත්තුන් වහන්සේගෙන් බලාපොරොත්තු වෙන්නා වූ චිත්ත ස්වභාවය ක්රියා ස්වභාවය අපි මම ඔබලයක් බලාපොරොත්තු වෙන්නේ නැහැ. බුදුරජාණන් වහන්සේ පැහැදිලිව දේශනා කරලා තියෙනවා. ඔබලට කරන්න පුළුවන් හරියක් තියෙනවා. තේරුම් ගන්න පුළුවන් හරියක් තියෙනවා. ඒ මට්ටමයි ඔබ බලාපොරොත්තු වෙන්නේ. අරිහතුන් වහන්සේගේ ස්වභාවයත් ඔබලයක් බලාපොරොත්තු වෙන්නේ නෑහ කියන එක පෙන්නනවා.
arahant가 된 arahant에게서 바라는 마음의 됨됨이와 행동의 됨됨이를 우리는, 나는 여러분에게서 바라지 않습니다. Buddha께서 분명히 가르치셨습니다. 여러분이 할 수 있는 몫이 있고 알아들을 수 있는 몫이 있으며, 여러분에게 바라는 것은 그 수준이라고요. arahant의 됨됨이를 여러분에게 바라지 않는다는 것을 보여 주신 것입니다.
ඉතින් ඒ නිසා අපි දැනගන්න ඕනේ අපි ඉන්න මට්ටමේදී අපිට මග වැඩෙන්න බාධකන ආර්ය මාගී යථාබෝධය ලබාගන්න යමක් බාධකන ඒකෙන් ඒකෙන් මිදෙන්න ඕනේ ඉස්සෙල්ලාම
그러니 우리가 알아야 할 것은, 우리가 있는 수준에서 길이 자라는 데 걸림돌이 되는 것, ariya의 참된 깨달음을 얻는 데 걸림돌이 되는 것이 있다면 먼저 그것 하나하나에서 벗어나야 한다는 것입니다.
ඒකෙන් යථාබෝධය පූර්ණ වෙච්ච මට්ටමට අපේ හිත නිරායාසයෙන්ම කොච්චර ලෝකේ ආත්මලාභය ලබන්න මොනවා තිබුණත් ඒකෙන් ඈත් වෙලා යයි. ඊට පස්සේ එයාට තේරෙ. අර ළමයාට හරි තේරෙන්නේ.
그렇게 해서 참된 깨달음이 온전해진 수준에 이르면, 세상에서 제 이득을 얻을 거리가 아무리 많아도 우리 마음은 저절로 그것에서 멀어집니다. 그때 그에게 알게 됩니다. 저 아이라도 알게 됩니다.
මට වැඩක් නෑහ මේ අසාධාරණ වැටහ රස්ථාවල් කරා මොනවර ජීවත් වෙන්නද මට මේ ගෙවල් දොරවල් හදාගෙන මේ ලෝකයා සුන්දරයා කියන ලෝකේ මොනවරට ජීවත් වෙන්නද මට ඔය වැඩක් නැහැ. මට වඩා හොඳයි මේ ජීවිතයෙන් ඈත් වෙලා පැවිද්දට යන එක ඒක
‘부당한 품삯과 일자리로 어떻게든 살아갈 까닭이 나에게는 없다. 집을 짓고, 아름답다고들 하는 이 세상에서 어떻게든 살아갈 까닭이 없다. 이 삶에서 떠나 pabbajjā로 가는 것이 나에게 더 낫다.’
එතන් හරි තව තව සුද්ධ වෙන එක ඒ ළමයාගේ අවබෝධය මට්ටමට ඒ ටික හිතේ.
아니면 적어도 더욱더 깨끗해지는 길로 — 그 아이의 깨달음 수준에 따라 그렇게 마음먹게 됩니다.
දැන් අපි එදා ඉන්නවා නෑ මේකෙම හිටගෙන අර පව ටිකක් නොකරන ක්රමයක් හදාගන්න ඕනේ කියලා.
그런데 지금 우리는 거기에 있지 않고, 바로 여기 서서 저 pāpa 몇 가지를 짓지 않는 방법을 만들어야 한다고 합니다.
දැන් අසූචනයත් ඕනේ මැස් පල්ලගන්නත් ඕන අසූච මිට බළවා කියන මැස්ව පන්න ක්රමෝ වෙනවා වගේ ඔන්න ඕකට
이것은 똥도 갖고 싶고 파리도 쫓고 싶어서, 똥 무더기를 둔 채 파리 쫓는 방법을 찾는 것과 같습니다.
ඒ වගේ පංචකාමේ නැමති මඩ පංචකාමේ නැමති අසූචය මිඩොළ වඕකෙන් අහක වූ බුද්ධ ජීවිත හදන්න හදනවා.
그처럼 pañca kāma라는 진흙, pañca kāma라는 똥 무더기 속에서, 그것과 동떨어진 Buddha의 삶을 만들려고 애씁니다.
වෙන මොනවා කියලා හරියන්නේ නැහැ ඒක අයින් කරන්න. ඒක අයින් කරනකොට අපේ මේ බලාපොරොත්තු දැන්ට මේ ගතකට ගිහි ජීවිතය කියන එක සම්පූර්ණ දුරස් වෙලා යනවා. අනුක්රමී සිද්ධ වෙනවා. ඒ වෙලාවට මොකද කියන්නේ යන්නේ?
그것을 치우는 것 말고는 아무것도 들어맞지 않습니다. 그것을 치우면 지금 우리가 바라는 이 집안 살림, gihi의 삶이라는 것이 아주 멀어져 갑니다. 차츰차츰 그렇게 됩니다. 그때 무엇이라고 할까요?
දැන් අපි පව් නැතුව මේකෙන් ජීවත් වෙන එක හදනවා කිව්වේ පංචකාමය ඝෝජන වෙලා ඒකේ භුක්තියට හදාගෙන ඒකේ වැඩ පිළිවතුර ඉඳගෙන සාධාරණ ජීවිත හොයනවා. සාධාරණ ක්රම හොයෙනවා.
지금 우리가 pāpa 없이 이 안에서 살 길을 만든다는 것은, pañca kāma에 붙어 그것을 누리도록 꾸려 놓고 그 짜임새 안에 앉아서 올바른 삶을 찾고 올바른 방법을 찾는 것입니다.
දැන් අපේ ක්රමයකයි බලාපොරොත්තු වෙන්නේ. හැබැයි සාධාරණ ක්රමයට ළමයා ඈ ඇඳලා හැදිුනොත් මොකද කියන්නේ මම යන අහන්න නික දෙන්න.
지금 우리가 바라는 것은 그런 방법입니다. 하지만 그 올바른 방법으로 자란 아이가 ‘저 떠나게 허락해 주세요’ 하면 무엇이라고 할까요?
ඒ වෙලාවට ඇහුවොත් එහෙම ඇයි අම්මේ පවුද අමට පින්ද මම යන්න හදන වන නතර.
그때 아이가 ‘어머니, 제가 가려는 것이 pāpa입니까, puñña입니까?’ 하고 묻는다면,
අනත්ත සංසාරය දුක් වෙන්නේ නැලා ලැබිච්ච මිනිස්සු සත්්දයගයින් අප්රමාතව නිවන් දකින්න බලාපොරොත්තු මම යන්න හදන්නේ කියවොත් එහෙම අම්මා මොකද ඒකට කියන්න කිව් දැන් මොකද කියන්නේ
‘끝없는 saṃsāra에서 괴로워하지 않으려고, 얻기 어려운 사람 몸을 얻은 김에 appamāda로 nibbāna를 보기를 바라며 가려 합니다’ 하고 말하면, 어머니는 그것에 대해 뭐라고 할까요? 이제 무엇이라고 할까요?
ඒක නම් ඉඩ දෙන්න බැහ පුතේ මොනවා කිව්වද අපි කොහෙද තියෙන්නේ බලන්න
‘그건 허락할 수 없다, 얘야. 무슨 소리를 하는 거니. 우리가 어디에 있는지 좀 봐라.’
අන්න ඒක තමයි කියන්නේ පංචකාම නැමැති මඩ ගෝහරුවේ ඉඳගෙන මඩ හෝදන්න හැදුව ඒ කරන්න බැහ. හැබැයි බුදුරජාණන් වහන්සේ
바로 그것을 두고, pañca kāma라는 진흙 구덩이에 앉아서 진흙을 씻으려 한다고 하는 것입니다. 그렇게는 할 수 없습니다.
ඒ කරන්න බැහ. හැබැයි බුදුරජාණන් වහන්සේ අනුපූරව ශික්ෂා අනුපූරව මේ සීල ක්රම දුන්නා. අනුකූරව මාර්ගය අනුපූරව යන්න
하지만 Buddha께서는 anupubba sikkhā, 차례를 따르는 sīla의 방법을 주셨습니다. 차례를 따르는 길, 차례대로 가라는 것입니다.
අනුකූරව යනකොට එතෙන් එතන පත්වෙනකොට එතනින් එතනින් ඉක්ම යන්න මගක් බැහැ. ඒ වෙලාවේදී ඒකෙන් ඉක්ම යන්න
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
සමහර අය ඉන්නවා පව් නොකරගෙන ඉන්නකොට අන්තින්තයට බලනකොට එයාට දැන් පොළොව කොඩන්න හින්නේ නැ. පවු නිසානේ මේ සත්තු කැපෙනවනේ. අපරාධයන් එහෙම හිතෙනවා. පොළොව පූජ් ජාල හින්නේ නැ. එතකොට දැන් මම කොවි තැන් කරගන්නේ කොහොමද ඉන්නේ කොහොමද?
어떤 사람들은 pāpa를 짓지 않으며 지내다가 끝까지 살펴보니, 이제 땅을 팔 마음이 나지 않습니다. pāpa 때문에, 그러면 생명들이 잘려 나가니까요. 죄를 짓는다는 생각이 듭니다. 땅을 갈 마음이 나지 않습니다. 그러면 나는 어떻게 농사를 짓고 어떻게 살아갈까요?
දැන් මේ ජීවිතය කතා කරන්න බැ. එහෙනම් මම දැන් පරිවර්තනය වෙන්න ඕනේ ඒවා නොකරන්න තැන. එහම් ලියවු සත් ගෙඩියක්වන්න නිදහස් අහසක්වන්න පැවිද්ද මේවයෙන් අහක් වෙලා ඉන්න එකම තැනයි කියා හිතා. අහක් වෙලා ඉතින් කටයුතු කරතිය තියන්න තියෙන එක කියලා. එයා එතෙන්ට වහින්නවා. අන්න එතෙන්ට හිත වැලිච්ච කෙනා අනුකූරව යන ක්රමෙන් එතනදී එයා ඒකට යන්නේ.
이제 이 삶을 이어 갈 수 없습니다. 그렇다면 나는 이제 그런 일을 하지 않는 자리로 옮겨 가야 합니다. 자유로운 하늘처럼, pabbajjā만이 이런 것들에서 떨어져 지낼 수 있는 단 하나의 자리라고 생각합니다. 떨어져서 지낼 곳은 거기라고 여기고 그는 그리로 기웁니다. 그리로 마음이 기운 사람은 차례를 따르는 방법으로 그때 거기로 가게 됩니다.
ඉතින් ඊට මෙහා ඉන්න පල්ලෙහාමිද කෙනෙක් ඕවා කරන්න හොඳ නෑහැ ඔයා කරන්න හොඳ නෑහැ කිය නවත්තන්න ගියොත් ඒක මේ දෙයක් විතරයි හිතන යමක් යමක් නිසා හිත නොව වැඩෙනවානම් ඒකාන්තයෙන් අයින් කරන්න ඕනේ. හිත වැඩෙනවා නම් දැනගන්නේ කොහොමද යමකට යමකට බැඳිලා තිබෙනේ යම් ඡන්දර රාගයක් බැඳීමක් ඇත්්ද ආසාවයෙන් ඇලීමක්, දැඩි ඇලීමක් ඇත්්ද ක්රමක්රමයෙන් දුරු වෙනවා පෙනි.
그런데 그보다 아래 수준에 있는 사람을 두고 ‘그런 일 하면 안 된다, 당신이 하면 안 된다’ 하며 막으려 든다면, 그것은 한쪽만 생각하는 것입니다. 무엇 때문에 마음이 자라지 않는다면 그것은 반드시 치워야 합니다. 마음이 자라는지 어떻게 압니까? 이것저것에 묶여 있던 chanda-rāga, 묶임, 갈망으로 들러붙음, 단단히 들러붙음이 있었다면 그것이 차츰차츰 떨어져 나가는 것이 보입니다.
දේපොළවලට තිබිච්ච ආසාව ඉර කඩන් වලට තිබිච්ච ආසාව මිලදල් වලට තිබිච්ච ආසාව ගෙවල් දොරවල හදන්න තිබිච්ච ආසාව අමු දරුවන් පෝසනය කරගෙන නිකන් ඒ බැඳි දීලා තිබිච්ච ආසාව මේ වගේ කෙළවරක් නැති ආසාවන් ඒකෙන් එක මිදි මිදී යනවා නම් පෙනෙන්නේ මට දැන් ගිය අවුරුද්ද වෙනකොට මෙන්න මෙච්චර මෙහෙම ආසාවන් ඇලීන් තිබුණා.
재산에 대한 갈망, 땅에 대한 갈망, 돈에 대한 갈망, 집을 지으려는 갈망, 자식을 기르며 묶여 있던 갈망, 이렇게 끝없는 갈망들에서 하나씩 하나씩 벗어나고 있다면 보입니다. ‘지난해까지 나에게는 이만큼의 갈망과 들러붙음이 있었다.
මේ අවුරුද්දට මෙන්න මේ ධර්මාවබෝධය තුළින් අසාරත්වය වැටලා මෙන්න මෙච්චර අත් ඇැරලා ගියා. දැන් මටර තම මෙච්චරයි තියෙන්නේ. එහෙනම් මගේ හිත වැඩෙනවාන.
올해는 이 dharma를 깨달은 덕에 덧없음을 알아보고 이만큼 내려놓았다. 이제 나에게는 이만큼만 남았다. 그렇다면 내 마음이 자라고 있구나.’
එහෙනම් බාධකයක්නේ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔය ක්රමයට තමන් දැනගන්න ඕනේ තමා හිත නිවන කරා යනවද කියලා. දැක දැක යන නිවන බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්නනේ. මාත්රයක් අත්දැක්කන මාත්රය වැටහෙනවා. මම මෙච්ච දුරට නිවන් දැකලා.
그런 식으로 자기 마음이 nibbāna로 가고 있는지 스스로 알아야 합니다. Buddha께서 보여 주신 nibbāna는 보면서 보면서 가는 nibbāna입니다. 겪어 본 만큼 그만큼이 알아집니다. ‘나는 이만큼 nibbāna를 보았다.’
ඒක දකින්න. නිවන් දැකලා කියන්නේ මොකක්ද? රාගය නිසා පෙර මගේ මෙච්චර සත්වීමක් ආවා. දැන් ඒ රාග සත්වීම මෙච්චර අඩුයි. ද්වේශය නිසා මට මෙච්චර දැවීමක් ඉස්සර ආවා. දැන් ඒ ද්වේශයෙන් නිසා එන දැවීම මෙච්චර අඩු වෙලා. මුලාව නිසා මේ ලෝකේ කරුණු තේරුම් ගන්න බැරුව මම මේ එක තැන හිර වෙලා බැසි බැඳී හිදිලා තේරුම් ගන්න බැරුවේ දැන් ඒ තත්ත්වය මිදිලා මට මෙච්චරමක් තේරෙනවා. එහෙනම් ගිය මාසේට වඩා මේ මාසේ කොහොමද වැඩිලාද අඩුවෙලාද? වැඩිලා එහෙනම් මගේ මාගය හරි. මට වැඩෙනවා. අනේ වැඩෙන එක හොයාගන්නේ ඔතනින්
그것을 보십시오. nibbāna를 보았다는 것이 무엇입니까? ‘전에는 rāga 때문에 이만큼 애가 탔다. 이제 그 rāga로 애타는 것이 이만큼 줄었다. 전에는 dosa 때문에 이만큼 타들어 갔다. 이제 dosa에서 오는 타들어 감이 이만큼 줄었다. 어리석음 때문에 세상일을 알아듣지 못하고 한곳에 갇혀 얽매여 알아듣지 못했는데, 이제 그 상태에서 벗어나 이만큼 알게 되었다.’ 그렇다면 지난달보다 이번 달은 어떻습니까? 늘었습니까, 줄었습니까? 늘었다면 내 길이 옳습니다. 나는 자라고 있습니다. 자라는 것은 거기서 찾아내는 것입니다.
නිවන් දකිනවා කියන්නේ මේ ධ්යාන සමාපත්තිය සම්බන්න මට බෑැනේ කියින්නේ එක නෙමෙයි. ඒක වෙනන්තයයි. ඒක චේතෝ විමුක්තිය. නිවන් දැකීම ප්රඥාවෙන් මුක්තිය රාගක්ෂ සේවය වෙනවා නම්, ද්වේශක් සේවෙනවා නම්, මෝහක් සක්ෂේ වෙනවා නම් යථාබෝධය තුළින් ඔහුට නිවන් මග වැඩෙනවා. ඔහු ඒ තුළින් නිවන් මග තේරුම් ගන්න ඕනේ. ඕක අහක් වෙලා හිතේ දැන් හොයන්නේ නෙමෙයි එක ඒ කෙනාගේ තියෙන සහතික දෙන්න කෑලි ඕම මේ අපිට අල්ලගෙන උඩ ගිය වාගේ දැක්කා හීනියක් දැක්කා මෙහෙමයි ඇඟ පිට්ලා යනවා දැක්කා අලු වෙලා යනවා දැක්කා දැන් අර රහත් ඵලය ඔය ජාතියාව දෙන්න හදනවා.
nibbāna를 본다는 것은 ‘jhāna samāpatti를 이루지 못해서 나는 안 된다’ 하는 것이 아닙니다. 그것은 다른 갈래입니다. 그것은 ceto-vimutti입니다. nibbāna를 보는 것은 paññā-vimutti입니다. rāga가 다하고, dosa가 다하고, moha가 다한다면 참된 깨달음을 통해 그에게 nibbāna의 길이 자랍니다. 그는 그것을 통해 nibbāna의 길을 알아들어야 합니다. 그것과 동떨어진 데서 찾는 것이 아닙니다. 어떤 사람들이 주는 증명서 쪼가리들, ‘들어 올려져 하늘로 올라가는 것 같았다, 꿈을 보았다, 몸이 빠져나가는 것을 보았다, 재가 되는 것을 보았다’ 하는 그런 것으로 지금 arahant의 열매를 주려고 합니다.
ඕවන් නෙමෙයි තමන්ම තේරාගන්න ඕනේ. තමන්ගේ අත්දැකීම් සහිත මේ ලෝකේ ජීවත් වෙන මන වඩන රූප මන වඩන ශබ්ද තමා කරා එනවා. මන වඩන ගන්ධ රසපද තමා කරා එනවා. දේපොලව ඉඩ කරන් යාන වාහන සැප සම්පත් තමා කරා ඇදිලා එනවා. ඒ වෙලාවේදී මම ගන්න තීරණ මොනවද අන්න එතනයි හොයාගන්න වුනේ නිවිලද නැද්ද කියලා.
그런 것이 아니라 스스로 가려내야 합니다. 자기 겪음과 함께 이 세상을 살아갈 때, 마음을 끄는 형색, 마음을 끄는 소리가 자기에게 옵니다. 마음을 끄는 냄새와 맛과 닿음이 자기에게 옵니다. 재산, 땅, 탈것, 호사가 자기에게 끌려옵니다. 그때 내가 내리는 결정이 무엇인가, 바로 거기서 식었는지(nibbuta) 아닌지를 찾아내야 합니다.
රාගක් ක්ෂේ වෙලාද රාගයට බැඳිලාද? අනික් කෙනාට යමක් හම්බ වෙනවා. මට එන්න දියුන්නඑ අනික අරන් ගියා. මට ද්වේශයෙන් එනවද නැද්ද? ද්වේශක් ක්ෂේද ක්ෂේණ නම් එන්නේ නෑහැ. ඒකේ ප්රශ්නයක් නෑ.
rāga가 다했는가, rāga에 묶였는가? 다른 사람이 무언가를 얻습니다. 나에게 올 것을 다른 사람이 가져갔습니다. 나에게 dosa가 일어나는가, 아닌가? dosa가 다했다면 일어나지 않습니다. 거기에 아무 문제가 없습니다.
අන්න එතනින් හොයාගන්න බැහ තමන් නිවන් දැකපු මට්ටම ඔය මට්ටම ැලා එක එක්කෙනාගේ සාදීකෙන් නිවන් දකින්න බැහ. ඒ මට්ටමේෙන් තමන් කොච්චර තුර නිවන් දැකලා කියලා තමන් දැනගන්න. ඒක තමන්ගේ අත්දැකීම ඒක සාක්ඛාතයි.
바로 거기서 자기가 nibbāna를 본 수준을 찾아내야 합니다. 그 수준을 저마다 다른 사람의 증언으로 nibbāna를 볼 수는 없습니다. 그 수준에서 자기가 얼마나 nibbāna를 보았는지 스스로 알아야 합니다. 그것은 자기 겪음이고, 그것이 sakkhāt, 몸소 겪는 것입니다.
ඒ ධර්මය ධර්මානුකූලවමයි ඒ තත්ත්වය ලැබිවේ. සන්දිට්ඨිකයින තන තමන්ටම පේනවනේ. අකාලිකයි පස්සේ ලබන එහෙකුත් නෙමෙයි. කාලය හා සම්බන්ධ ධර්මයන්ගේ වෙන් නිවනත් දැකලා තියෙන්නේ. එතනත් ඒකේ ප්රතිඵල දකිනවා. ඒ ඒතනම ප්රත්යක්ෂ කරා. එහි පස්සේ ඒකයි.
그 상태는 dharma에 맞게, 바로 dharma 그대로 얻어진 것입니다. sandiṭṭhika, 스스로에게 보이지요. akālika, 나중에 얻는 것도 아닙니다. 때와 얽히지 않은 nibbāna를 본 것입니다. 거기서 그 열매를 봅니다. 바로 그 자리에서 몸소 확인합니다. 그것뿐입니다.
ඉතින් මේක හටගන්නේ මේ න්යායෙන් කියලා දකිනවා ඔබන එක ඥානවන්තව ප්රත්යක්ෂ කරලා ඥානවන්තව චතුරාර්ය සත්ය දකින්න නුවනින් ඔය ප්රත්යක්ෂ කරග දන්නනවා. පච්චත්තාබ්බ වෙන්නේ ඕක ඔතනම තියෙනවා මිසක් රාගයෙන්වත් වහන එකක් නෙමෙයි ධර්මය ප්රතිඵලයන් තමන්ම දකින්න ඕනේ.
그러니 이것은 이런 이치로 일어난다고 보는 것, opanayika입니다. 슬기롭게 몸소 확인하고, 슬기롭게 cattāri ariyasaccāni를 보도록 지혜로 확인하며 압니다. paccattaṃ veditabbo, 그것은 바로 거기 있는 것이지 rāga 같은 것으로 덮이는 것이 아닙니다. dharma의 열매는 스스로 보아야 합니다.
ඉතින් ඒ නිසා ඔය වෙලාවේදී අපි දකින්න ඕනේ මේ වගේ යක්කිසි දෙයක් කියනකොට මෙන්න මේකේ යථාර්ථය මෙන්න මෙච්චරයි. කරගන්න කැපිටි නම් කරගන්න බැරි හෙනම් මම මොනවා කරන්න ඔන්න කියන්න ඕන. මෙන්න මේකට කිය මෙන්න මේකට අපිට කියන්න ගියා තියරිලා තියෙන්නේ බොරුව මෙන්න ඉස්කෝල උගන්නවද කියලා තියෙන්නේ මෙන්න මේ බොරුවයි. ඒකම ඉන්නේ. ඔය දරුවෝ නිගමනයක් කරගන්න ඔය තරව යන ගමනක ඒකට අධිකාරය ඒගොල්ලොම මගේ හරියම මම කරනවා. මම අනුන්ගීව බලන්න ගියා මට අමාරුක වැටෙන්න එනවා.
그러니 그때 우리가 보아야 할 것은, 이런 무언가를 말할 때 ‘여기 이것의 참모습은 이만큼이다. 할 수 있으면 하고, 할 수 없으면 내가 어떻게 해야 하는지 말해라’ 하는 것입니다. 이것에 대해 우리가 말하려 했던 것은, 이론에 있는 것은 거짓이고 학교에서 가르치는 것은 이 거짓이라는 것입니다. 그것뿐입니다. 아이들은 그 길을 가면서 스스로 결론을 내립니다. 그에 대한 권한은 그들 자신에게 있습니다. 나는 내 몫을 제대로 합니다. 남의 일을 들여다보려 하면 나에게 곤란이 닥칩니다.
බුදු දහම තියෙන්නේ ඇත්ත නැත්ත ලෝකයට කියා දෙයක් තමන් තමන් වැඩි කරගන්නේ. ඔය සීමාව ඉක්මපු වූ බුදු දහමක් තුළ තමයි අද අපි නඟ යන්නේ. අනික හදන්න අනික් ලෝකේ හදන්න සීමා ඉක්ම යනවා. ඒක අතිදානයක්.
불교는 세상에 참과 거짓을 일러 주고 저마다 스스로를 키워 가게 하는 것입니다. 그 선을 넘어선 불교 속에서 오늘 우리가 가고 있습니다. 남을 고치려, 다른 세상을 고치려 하면서 선을 넘어갑니다. 그것은 지나친 것입니다.
ඉතින් අපි ඕක දකින්න ඕන අධිදාවෙට ගියොත් එහෙම අපි ගැටෙනවා. ඒ දූෂතාවයත්නම් අපිට මාර්ගයට බාධා පැමිණෙනවා. අනිත් පුද්ගලයෝ හදන්න ගියොත් එහෙම සිද්ධ වෙන්නේ ඒකයි. එක පැත්තක වැටෙ
그러니 우리는 그것을 보아야 합니다. 지나치게 나아가면 우리는 부딪칩니다. 그 거슬림 때문에 우리 길에 걸림돌이 생깁니다. 남을 고치려 들면 일어나는 일이 바로 그것입니다.
එහෙම සිද්ධ වෙන්නේ ඒකයි. එක පැත්තක වැටෙ නිගැනට වේලු අනාරාමී අනිත් පැත්තේ චුන්ද ලෝක දුක ඒක එක්ක හදන්න කියන බුදුරජාණන් වහන්සේ රත්ම
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒගොල්ලන් වැඩි ඒගොල්ලෝ කරගන්න. නිකන් අනි පැත්තෙන් කෑ ගහනවා. අනිත් පැත්තෙන් හරි ත්ද සූත්ර ඌරව මරනවා. ඌරු කොට සුද්ධ කරන්න කියත් නැහැ. එයා පන්න කියත්න. නිකන් ඒ පන්න ගියෙත් නැහැ. ඔබලා ඔබල කැඩියි කරගන්න.
그들 일은 그들이 하게 두라는 것입니다. 괜히 다른 쪽에서 소리만 지릅니다. 다른 쪽에서는 Cunda sūkarika가 돼지를 잡습니다. 돼지우리를 깨끗이 하라고 하지도 않았고, 그를 쫓아내라고 하지도 않았습니다. 쫓아내러 가지도 않았습니다. ‘너희는 너희 일을 해라.’
අන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ දුන්න තියන කෙනාට කියා දෙන්න නොපිළිගන කෙනාට කියන්න දියන්න එබලා ඕගොල්ලගේ වැඩේ කරගන්න. එතන කම්පාවත් තිබුනේ නැ.
바로 그렇게 Buddha께서는 받아들이는 사람에게는 가르쳐 주고, 받아들이지 않는 사람에게는 ‘너희 일은 너희가 하라’고 하셨습니다. 거기에 흔들림이 없었습니다.
දැන් අපේ පන්සලේ අනිත් පැත්තට උරුටුක් එහම දැම්මො මොකක් හරිද සචරය ඔක්කොම ගෙනල්ලා ඔක්කොම කරලා පාතාලි හය බාර දෙනවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔය වැටිය තමන්ගේ තත්ත්වය හැටියට ඒ ක්රමය වෙනස්. ඒක අද තියෙන ක්රම. තෝසරා බුදුරජාණන් වහන්සේ එහෙම ක්රමයක් අනුගමනය කළේ නෑ.
그 일은 저마다 처지에 따라 하는 것입니다. 그 방법은 다릅니다. 그것은 오늘날 있는 방법이지, Buddha께서는 그런 방법을 따르지 않으셨습니다.
ඉතින් අපි හදන්නේ ලෝකේ ප්රාණඝාතය වෙන් කරඕන නීතිමනවද සංවිධාන පිහිතුවනවා.
그런데 우리는 세상에서 pāṇātipāta를 떼어 내려고 법을 만들고 단체를 세웁니다.
ඒ වගේ දේට අපේ කාලය වැය කරලා හිතන්න අපි මොකද කරන්නේ හැමදේම දවස ගාන බැලොත් වික්ෂිත්්ත මනසින් කාලයකවලා තියෙනවා.
그런 일에 우리 시간을 들여 궁리하면서 우리가 무엇을 하고 있습니까? 날마다 날을 세어 보면, 흐트러진 마음으로 시간이 흘러가 버렸습니다.
ඌරට පොච්චර කිව්වත් ඕව හදන්න බෑනේ. මුලින් මුදලාට කොච්චර කිව්වත් බැහැ හරක් මරලා පේරන්න බලන්න. කන්න අපරාධය. අපි ඕ ගැන කිය ඉන්නවා අපි වැඩේ කරගන්න. ඒනේ අය ඒ වැඩේ නත කරන්නෙත් නැහැ. ඌර මරණකා ඌරව මරග නත කරන්නෙත් නැහැ. අපි වැඩේ කරගන්නෙත් නැහැ. අපි උන්න බැන්න. උන්න කියව කියව ඉන්න.
돼지 잡는 이에게 아무리 말해도 그것을 고칠 수 없습니다. 처음부터 아무리 말해도 소를 잡는 것을 막을 수 없습니다. 먹는 것이 죄라고 우리는 그 이야기만 하고 앉아 있지, 우리 일은 하지 않습니다. 그 사람들은 그 일을 그만두지도 않습니다. 돼지 잡는 이는 돼지 잡기를 그만두지 않습니다. 우리는 우리 일도 하지 않습니다. 우리는 그들을 꾸짖고, 계속 떠들고만 있습니다.
ඒක ිස්ූන් වහන්සේ නමක් අඩිපාරක් දිගේ යනවා දැකලා ඒක දේවතාවයෙක් අහනවලු ඔබ වහන්සේ කොහෙද හැමදාම යන්නේ. මේ ධර්ම දේශනාවක් කරනවා කාර්ය අර වැඩිායකයෙක් ඉන්නවා ඒ පැත්තේ
bhikkhu 한 분이 오솔길을 따라 가는 것을 보고 한 devatā가 물었답니다. ‘스님, 날마다 어디로 가십니까?’ ‘저쪽에 사냥꾼이 하나 사는데, 그에게 dharma를 설하러 갑니다.’
ඔබත් වැඩක් කරගන්න නෑහ වැදෙන අය නැ දෙන්නම අපා කතෙන රක්න කරගන්න කියලා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මේ ධර්මයට අගෞරව කරන පුද්ගලයා පස්සේ ගිහින් ගිහින් ඔබ ධර්මය කියන්න යනවා පිළිගන්න එක නෙමෙයි. ඔබගේ කාලේ නිකන් විස්සිත්්තේවි ගාය කරනවා ඔබගේ වැඩ කරගන්නෙත් නැ. ලැබිච්ච අවස්ථාව දෙකෙන්ම දෙන්නටම ප්රයෝජනයක් නෑහ කියලා. එපැත්ත අර බණ කියන්නද ඔබ වහන්සේ ඔබට එවලාගන්න කියලා.
‘이 dharma를 업신여기는 사람 뒤를 따라가 dharma를 설하러 가시지만, 그는 받아들이지 않습니다. 스님 시간은 그냥 흐트러진 채 흘러가고, 스님 일도 하지 못합니다. 얻은 기회가 두 분 모두에게 아무 쓸모가 없습니다. 저쪽에 가서 설하실 것이 아니라 스님 자신을 돌보십시오.’
ඉතින් අද වැද්දට බණ කියන්නේ එහ තමයි මේ මිනිස්සුන් කරගෙන යන්නේ.
그런데 오늘날 사람들이 하고 있는 것이 바로 사냥꾼에게 dharma를 설하는 그 일입니다.
මේ බුදුරජාණන් වහන්සේ එක් තරහා බමුණ එක්කනින් අහනවා. ස්වාමීනි ඔබ වහන්සේ මේ එපා කියන පැත්තටම නරක දේවල් එපා කියන පැත්තටම බණ කියනවා. වෙන ක්රමයක් නැහැනේ. නා.
어떤 brāhmaṇa가 Buddha께 여쭈었습니다. ‘세존이시여, 당신께서는 ‘하지 말라’는 쪽으로만, 나쁜 것을 하지 말라는 쪽으로만 dharma를 설하십니다. 다른 방법은 없습니까?’
බමුණ එහෙම එකක් තියෙනවා. මට ඒකේ එකක් කියන්නේ. බමට ඔබට ඕන තරම් ප්රාණඝ ගාත කරප. සත් හිංසා කරනවා. එහෙම කරන ඒකට දෘෂ්ටිය ඇවිල්ලා ඒක හොඳයි කියලා ඉන්න ඔබට. නිරය හෝ තිරිසංෝනිය හෝ මේ දෙක් පනවන්න පුළුවන්.
‘brāhmaṇa여, 그런 것이 있습니다. 그 하나를 말해 주겠습니다. brāhmaṇa여, 당신이 원하는 만큼 생명을 죽이십시오. 생명을 해치십시오. 그렇게 하면서 그것이 좋다는 diṭṭhi를 품고 지내는 당신에게는 niraya나 tiracchāna yoni, 이 둘 가운데 하나를 정해 줄 수 있습니다.
මරණයෙන් පස්සේ ඒකාත්යය ඔසවාගත්ත පලක් බිම තියෙනවා වගේ ඔබගේ හින් දිරය උපත තියෙනවා.
죽은 뒤에는 들고 온 짐을 땅에 내려놓듯이 반드시 당신은 niraya에 태어납니다.
ඔබට ඔන්නම් කරප. බලමනේ ඔබට ඕන තරම් හොර මැරවංචා කරප. ඒවා කරා. එහෙම ජීවත්. ඒ දෘෂ්ටිය හොඳයි කියලා ඉන්න ඔබට ඒ හේතය මෙතනින් මැරිලා ගිහිල්ලා. නිරයට හෝ සිරි සංයෝනයට හෝ ගිහිම උපදින්න සිද්ධ වෙනවා. කැමති නම් කරනවා. ඔය ජාතිය දේශනාවක් කරලා
원한다면 하십시오. 보자, 원하는 만큼 훔치고 속이십시오. 그렇게 하며 사십시오. 그 diṭṭhi가 좋다고 여기며 지내는 당신은 그 까닭으로 여기서 죽어 niraya나 tiracchāna yoni에 가서 태어나야 합니다. 원한다면 하십시오.’
කැමති නම් කරනවා. ඔය ජාතිය දේශනාවක් කරලා දසක් හොයල ගැන ස්වාමීනි ඔබ වහන්සේ කරන්න කියා දේශනා කළත් මතක් එන වලා තඟ හිරිවන්නා හිතෙ මිදෙන පැත්තම මාල වෙනවා මිසක් කොච්චරගවත් යන්නේ නැහ මේ පැත්තට ඔබ වහන්සේ නියම විදිට හේතුඵල ධර්මය දේශනා කරනවා කියන උත්තරමයෙක් වෙන්නේ මට හොඳට පැහැදිලිව පේ වනවා කියලා අර පමණ ප්රශංසාවක් කරලා ගියා. ඒ ධර්මය අහලා පැහැදිලි.
이런 식의 가르침을 듣고 brāhmaṇa는 말했습니다. ‘세존이시여, 당신께서 하라고 설하셨지만, 마음은 벗어나는 쪽으로만 기울 뿐, 조금도 이쪽으로 가지 않습니다. 당신께서는 원인과 결과의 dharma를 제대로 설하시니 참으로 훌륭하십니다. 저에게 아주 또렷이 보입니다.’ 그렇게 크게 기리고 떠났습니다. 그 dharma를 듣고 맑은 믿음을 얻은 것입니다.
දැන් කරන්න කිව්වත් කරන්න විදිහක් නෑහ. මොකද මෙහෙම බලපන් වන්න නම් කළොත් මේකයි සිද්ධ වෙන්නේ. කැමතක් කරන කළොත් සිද්ධ වෙන්නේ මේකයි. අන්න ඒක තමයි බුදුරජාණන් වහන්සේ එතුන දහම්.
이제는 하라고 해도 할 수가 없습니다. 왜냐하면 이렇게 하면 이렇게 되고, 그 반대로 하면 저렇게 된다는 것을 보기 때문입니다. 그것이 바로 Buddha께서 거기서 보이신 dharma입니다.
අපි අද ඒ ක්රම දෙකම අපි ලඟේ නැතුව කරන්න. සතුන් මරන්න එපා, හරකම් කරන්න එපා, කාමේ වරදවාහ කරෙන්න එපා බොරු කියන්න එපා. ඇයි එපා කිව්වේ ඒකට උත්තරය දෙන්නේ නැහ. කොච්චර එපාද කිවත් කරනවා. එක එක්වත් හදාගන්න බැරි වුණා.
오늘날 우리는 그 방법을 다 놓아 버리고 합니다. 생명을 죽이지 마라, 훔치지 마라, 삿된 음행을 하지 마라, 거짓말을 하지 마라. 왜 하지 말라는지 그 답은 주지 않습니다. 아무리 하지 말라고 해도 합니다. 하나도 고치지 못했습니다.
ප්රාණඝාත කළොත් මෙන්න මේ විනාශය. ප්රාණඝාහත නොකළොත් ශාන්ත ගුනියෙන් හිටියොත් මෙන්න මේ යහප. හොරව වැරවංචාක් කළොත් මෙන්න මේ විනාශය හේතුව මෙන්න මේකයි වෙන්නේ. ඒකෙන් වෙන් වුනොත් මෙන්න මේ යහපතයි. ඔන්න ඔය ශ්රවණයෙන් මෙන්න මේකයි ධර්මය ඔබ කැමැත්ත කරනවා. දැන් මොකක් කියන්න? ඔය ධර්මය යම් කෙනට අවබෝධ වුනොත් එහෙමයිද? කරන තන්ට අපි අනුබල දුන්නද?
생명을 죽이면 이런 망가짐이 옵니다. 생명을 죽이지 않고 고요한 성품으로 지내면 이런 좋은 일이 옵니다. 훔치고 속이면 이런 망가짐이 오고, 그 까닭은 이것입니다. 그것에서 떨어지면 이런 좋은 일이 옵니다. 그렇게 들려주고 나서, ‘이것이 dharma이니 원하는 대로 하라’ 합니다. 자, 무엇을 말하는 것입니까? 그 dharma를 누군가가 깨닫는다면, 그렇게 하는 것에 우리가 힘을 보탠 것입니까?
අනුබලයක් එතන නැහැ. අන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ දහම දේශනා කරපු ක්රමය ඒ හේතු පෙන්නන ක්රමය පැත්තකින් තියලා හේතු හේතු හංගලා අපි යම්කිසි විධානයකට බැහැලා ඉන්නේ. අර කරන්න එපා, මේක කරන්න එපා, මෙහෙම කරපන් අර එහෙම කරපන් පව් කරන්න එපා කරපන්. ඔහොම දැනගෙනලයි අපි ඔහොම උපදින්නේ.
거기에는 부추김이 없습니다. 그것이 Buddha께서 dharma를 설하신 방법입니다. 그 까닭을 보여 주는 방법은 한쪽에 치워 두고 까닭들을 감춘 채, 우리는 명령에 빠져 있습니다. 저것 하지 마라, 이것 하지 마라, 이렇게 해라, 저렇게 해라, pāpa 짓지 마라. 그런 식으로 알고서 우리는 그렇게 태어나 자랍니다.
ඉතින් ඒකේ කෙනෙකුට යථාබෝධයක් ලැබෙන්නේ නැතුව ගන්න නිගමනය කරන්න ක්රමයක් නැහැ. බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ තමාගේ නුවණට ගෝචර වෙලා තමන් ඒක අත්හරින්න. ඒ තමම තේරුම් ගන්න
그러니 누군가가 참된 깨달음을 얻지 않고서는 결론을 내릴 길이 없습니다. Buddha께서 설하신 것은, 자기 지혜에 들어오게 해서 스스로 그것을 내려놓으라는 것, 스스로 알아들으라는 것이었습니다.
එහෙනම් මේ දියවි උසස්ම දේ මොකක්ද ඒ තමන්ට අවබෝධය ලැබෙන විදිහට කරුණු කියා දෙන්න යථාබෝධය ලැබෙන විදිහට ධර්මය පෙන්නවා දෙන්න කළ යුතු උදව් උපකාරය විතරයි.
그렇다면 세상에서 가장 높은 것은 무엇입니까? 스스로 깨달을 수 있도록 일들을 가르쳐 주고, 참되게 깨달을 수 있도록 dharma를 보여 주는 도움, 오직 그것뿐입니다.
අපි විධානය කරන්න නියෝග කරන්න ගියොත් එහෙම වික්ෂිද්ධතාවය විදිලේ පහුවෙනවා නිසා අපිට ඒ අවශ්ය දෙන්නට එන්න බැරුව යනවා. හරියට ඔය ක්රමය කරෙන්න කියලා නම් බලා ඉදදි මේ විශාල යහපතක් සිද්ධ වෙනවා.
우리가 명령하고 지시하려 들면 흐트러짐 속에 시간이 번개처럼 지나가 버려 필요한 것을 주지 못하게 됩니다. 그 방법대로 제대로 해 나가면 큰 좋은 일이 일어나는 것을 보게 됩니다.
තව මේ තදංග විමුක්තිය යන්න පහදලා දෙන්නේ. දැන් තදංග විමුක්ති, විස්කම්භ විමුක්ති, සමුච්ඡේද විමුක්ති, පටිපස්සද්ධි විමුක්ති නිස්සරණ විමුක්තිය මේ විමුක්තියත් කොටස් ආකාර පහක් තියෙනවා.
이어서 tadaṅga vimutti를 풀어 드리겠습니다. tadaṅga vimutti, vikkhambhana vimutti, samuccheda vimutti, paṭippassaddhi vimutti, nissaraṇa vimutti, 이렇게 vimutti에는 다섯 갈래가 있습니다.
මේ තදංග විමුක්තිය කියලා කියන්නේ අපි තුළ තියෙන්න ඕනේ. ඒ ඒ මොහොතේදී යම්කිසි කටක් කරනකොට රාගයට හේතු වෙනවද ද්වේශයට හේතු වෙනවද මෝහයට හේතු වෙනවද ඒ මොහොතේ දකින තීක්ෂණ නුවණින් දැනගෙන ඒ මොහොතෙදීම මේකට හේතු වෙන බව දැකලා ඒකෙන් අත්හැරවා නම් ලැබෙන්න සැනසිදෙන මේකයි තදංග විමුක්තිය කියන්නේ.
tadaṅga vimutti라는 것은 우리 안에 있어야 하는 것입니다. 그때그때 무슨 일을 할 때, 그것이 rāga로 이끄는지, dosa로 이끄는지, moha로 이끄는지를 그 순간 보는 날카로운 지혜로 알아차리고, 바로 그 순간 이것이 그리로 이끈다는 것을 보고 그것을 내려놓으면 얻게 되는 가라앉음, 이것을 tadaṅga vimutti라고 합니다.
තත් අංග කියන්නේ තදංග ඒ මොහොත ඒ ඒ අවස්ථාවේ
tat aṅga, 곧 tadaṅga란 그 순간, 그때그때의 자리를 뜻합니다.
ඒ ඒ දැන් අපි හිතමු කෙනෙක් බනි එනවා. දැන් අපිට ඒ මොහොතෙම එන්න ඕනේ. බැන්නට බයින්න කිව්වොත් ගැහුවට ගහන්න කිව්වොත් ගැටෙනවට ගැටෙන්න කිව්වොත් මට මේ මොහොතෙම ඒ මගේ හිතුවිලි ක්රියාවතන් රාගයට ද්වේශයට මෝහයටයි වැටෙන්නේ කෝකට වැටෙන්නේ. ද්වේශ සහගත සිතුවිලි. ද්වේශ මෝහ සහගත හිත, ද්වේශ මෝහ සහගත ක්රියා, ද්වේශ මෝහ සහගත කතා ඒක නේද? මේ මොහොතේ මම මෙසේ ක්රියා කළොත් වැටෙන්නේ.
예를 들어 누가 욕을 하며 온다고 합시다. 우리는 바로 그 순간에 깨어 있어야 합니다. 욕하니 맞받아 욕하라, 때리니 맞받아 때리라, 부딪쳐 오니 맞받아 부딪치라 한다면, ‘바로 이 순간 내 생각과 행동이 rāga, dosa, moha 가운데 어디로 떨어지는가? dosa가 섞인 생각, dosa와 moha가 섞인 마음, dosa와 moha가 섞인 행동, dosa와 moha가 섞인 말, 그렇지 않은가? 이 순간 내가 이렇게 하면 거기로 떨어진다.’
එහෙනම් ඒ මොහොතේ විමුක්තිය ලබන්නා මෙතනම රාග අක්ෂේ නම්, ද්වේශ අක්ෂේ නම්, මෝහක්ේ නම් මට මෙතන විමුක්තිය තියෙනවා. එහෙනම් මම ගතේදී කියවෙ මොකක්ද මම මෙතන මට කොච්චර බැන්නත් මම මේකට ගුපිත නොවී. කුපිත සහගත මානසිකත්වයක් ගොන්නගන්නේ නැත්නම්. ඒ මොහොතේ ඔහු විමුක්තිය ලබලා.
그렇다면 그 순간 vimutti를 얻는 사람은, 바로 여기서 rāga가 다하고 dosa가 다하고 moha가 다한다면 ‘나에게 여기서 vimutti가 있다’고 합니다. 그렇다면 무엇을 말하는가 하면, 여기서 아무리 욕을 먹어도 나는 성내지 않는 것, 성난 마음을 쌓지 않는 것입니다. 그렇다면 그 순간 그는 vimutti를 얻은 것입니다.
ඔහුට එතන මේකේ ප්රතිඵලය පේනවා. බැනලා බැලලා යහනේ.
그는 거기서 그 열매를 봅니다. 상대는 욕을 하고 쳐다보다가 가 버립니다.
හැබැයි වචනයක් හරි කිව්වා නම් මම ඔය දස් හගන්න බලාගෙන ගියේ.
하지만 내가 한마디라도 했다면, 그는 때리려고 벼르고 있었던 것입니다.
කටවියාගේ සද්දයට බිම්බලාගෙන ගොනාව වාගේ හිටියා ුරාව වගේ හිටියා. බිල් වාගේ හිටියා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒක තමන් ඉන්නාහම. මට හිටියා දුක හිතුනා වෛර හැටිය ඔහොමත් අහන්න හම්බවෙනවානේ කියන එකක්.
그렇게 가만히 있으니, 나에게는 오히려 안타까운 마음이 들었습니다. ‘이런 미움도 다 있구나, 이런 소리도 듣게 되는구나’ 하는 정도입니다.
හැබැයි කට දෙන්න ගිහිල්ලා ුටිකනේ කොච්චර ඉන්නවද. වැඩි හරියක් ගුටි ගාලා තියෙන්නේ වැඩි හරියක් තමන්ත් වේදගෙන තියෙන්නේ.
하지만 말대꾸하러 갔다가 얻어맞은 사람이 얼마나 많습니까. 대부분 얻어맞았고, 대부분 스스로도 고통을 겪었습니다.
බැරි වුණා හරි වුනා හරි ඒකට එක ටික කරගෙන අපිට යන නිසා. එහම් බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්නපු ධර්මය තුළ තියෙන්නේ යමක් යමක් නිසා රාගය, ද්වේශය, මෝහය හටගන්නවානම් ලෝභය, ද්වේශය, මෝහය එනවා නම් ඒකෙන් ඒකෙන් වලකින්න. ඉතින් ඒක අපි දැනගන්න ඕනේ අපි නිකන් එ නිසා ඒ මොහොත තුළ අපි කරා එන දේ තුළින්. අන්න ඒ මොහොතේදී අපිත් දක්ෂ වුනොත්
못하든 해내든, 그 몫을 해 가며 가는 것이니까요. 그러니 Buddha께서 보이신 dharma 안에 있는 것은, 무엇 때문에 rāga, dosa, moha가 일어난다면, lobha, dosa, moha가 온다면 그것 하나하나에서 물러서라는 것입니다. 그러니 우리는 그것을 알아야 합니다. 그 순간 우리에게 다가오는 것을 통해서 말입니다. 그 순간 우리가 능숙하다면,
රාගක්ෂයට, ද්වේශ අක්ෂයට, මෝහ අක්ෂයට නැඹුරු වෙන විදිහට අපි කටයුතු අඳුරුවගන්න ඒබේ විමුක්තිය එවෙලින්ම පේනවා. මෙන්න මේකයි තදංග විමුක්තිය කියන්නේ.
rāga가 다하는 쪽, dosa가 다하는 쪽, moha가 다하는 쪽으로 기울도록 행동을 익혀 가면 그 vimutti가 곧바로 보입니다. 이것이 tadaṅga vimutti입니다.
තදංග විමුක්තිය අත්යාවශ්ය අවශ්යයි.
tadaṅga vimutti는 꼭 있어야 합니다.
දැන් මේ වගේම තමයි ක්ෂණික සමාධිය. ඒකත් තසංග සමාධිය.
그와 마찬가지로 khaṇika samādhi가 있습니다. 그것도 tadaṅga samādhi입니다.
ඒ ඒ මොහොතේ සමාධිය තියෙන්න ඕනේ. රාගයට වැටෙනවා නම් සමාධියක් නෑහ. ආර්ය සමාධියක් නැහ. ද්වේශයෙන් මෝහයට වැටනවා නම් ආර්ය සමාධියක් නෑහ. මේකේ පටන් ගන්නේ ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ වලින්. රාග රාග දුරු කරන්න ඊළඟට ඉස්සෙල්ලාම ලෝභයට, ද්වේශයට, මෝහයට වැටෙනවානම් තමන් කරනවා කියන හිතන දේවල් ඇහැට රූපයක් ගැටෙන වෙලාව, කන්නට ශබ්දයක් ඇහෙන වෙලාව ඒ වගේම නාසයට ගන්ධයක් දැයෙන දිවට රසයක් දැයන, කයට පහසක් දැනෙන හිතට ධර්මයක් ඇදිලා එනවා. ඔය කියන මොහොතෙදී ඇලීමට හේතු වෙන, ගැටීමට හේතු වෙන මුලාවට හේතුකාරක වෙන ජාතිය අරමුණු වෙන්න පුළුවන්.
그때그때 samādhi가 있어야 합니다. rāga에 떨어진다면 samādhi가 없습니다. ariya samādhi가 없습니다. dosa나 moha에 떨어진다면 ariya samādhi가 없습니다. 이것은 lobha, dosa, moha에서 시작합니다. rāga를 떨쳐 내려면, 먼저 lobha, dosa, moha에 떨어지는지를 봅니다. 자기가 하려고 생각하는 일들, 눈에 형색이 부딪칠 때, 귀에 소리가 들릴 때, 그리고 코에 냄새가, 혀에 맛이, 몸에 닿음이 느껴질 때, 마음에 dhamma가 끌려올 때, 그 순간에 들러붙게 하고 거슬리게 하고 어리석게 만드는 그런 대상들이 올 수 있습니다.
මනා සිහියෙන් ඉඳගෙන ඒ මොහොතේදී ඒකට ඇලෙන්නේ නැතුව ගැටෙන්නේ නැතුව මුලාවට පත් වෙන්නේ නැතුව ඒ මොහොත ධර්මානුකූලව සිහි කරලා ඉඳන් ඒකෙන් රාගයෙන්, ද්වේශයෙන්, මෝහයෙන් සංසිදෙන්න පුළුවන් නම් කැනසෙන්න පුළුවන් නම් මෙන්න මේ මට්ටමට සදංග විමුක්තිය ලැබෙනවා.
바른 sati로 머물며 그 순간 그것에 들러붙지 않고, 거슬려하지 않고, 어리석음에 빠지지 않고, 그 순간을 dharma에 맞게 떠올리며 머물러서 rāga, dosa, moha에서 가라앉을 수 있다면, 편안해질 수 있다면, 바로 그 수준만큼 tadaṅga vimutti를 얻습니다.
ක්ෂණික සමාධිය එතන තියෙනවා. ඒ නිසා ඒක අත්යාවශ්යමියයි.
khaṇika samādhi가 거기에 있습니다. 그러니 그것은 꼭 있어야 합니다.
ඒ මොහොතකදී ලැබුවට පස්සේ උපචාර සමාධි කියන්නේ යම්කිසි වැඩපිළක් එක දිගට අපිට කරගෙන යන්න වෙනවා. ඒක එක ඒක විදිය වැඩ පිළිවෙලව.
그 순간에 그것을 얻은 뒤, upacāra samādhi라는 것은 어떤 일을 줄곧 이어서 해 나가야 하는 것입니다. 그것은 하나의 짜임새 있는 일입니다.
දැන් වාහනයක් වාහනයක් පදවන උපචාර සමාධියකින් වාහනය පදවන්න ඕනේ. ඒ ඒ මොහොත තුළ? එයා දකින්න ඕනේ. ඒකට යොමු වෙන්න.
예를 들어 차를 모는 사람은 upacāra samādhi로 차를 몰아야 합니다. 그때그때 그는 보아야 합니다. 거기에 마음을 쏟아야 합니다.
මම මේ කරන වැඩේ මොකක්ද? වාහනය පදවනවා. ජීවිත කීයක් මගේ සැකවන්නේ දැන් තියෙන්නේ. මම පොඩ්ඩක්ත වෙනස් කරමු. ජීවිත විශාල ගණක්තුනී. මහා විනාශයක් වෙනවා. මම වෙන ඉන්නේ දෙව කල්පනා කරන්නයි ම වෙන එක කතා කරන්නයි හිත් මොකද වෙන්නේ. කොයි මොහොතේ අර අන්තර්ය අවස්ථාවේ ඊද දන්නේ. එ මම හැම මොහොතකම මනා සිහියන්න නුවනින් ඉඳලා. ඒක හදුරුවන්න ඕනේ. එහැ ඔහු යම්කත පැයක් ඔහු ගමන කියන්න ඔහු පැයක් තුළ උපචාර සමාධියෙන් ඉන්න ඕනේ. උපචාර සමාධිය කියන්නේ ඒ තමා කරන වැඩේ දැනගෙන ඒකෙන් තමන්ටත් අනුන්ටත් අවැඩක් නොවෙන විදිහට කළ යුතු යහපත් ක්රමානුකූලව නුවණින් යුක්තව කටයුතු කරලා. ඒ වැඩේ හරි ආකාරය කරන්න පුළුවන් පුද්ගලයෙක් වෙන්න ඕනේ.
‘내가 지금 하는 일이 무엇인가? 차를 몰고 있다. 지금 내 손에 목숨이 몇이나 맡겨져 있는가. 내가 조금만 어긋나도 많은 목숨이 사라지고 큰 망가짐이 생긴다. 내가 딴생각을 하고 딴 이야기를 하고 있으면 마음이 어떻게 되겠는가. 어느 순간에 위험한 때가 올지 누가 아는가.’ 그러니 그는 순간순간 바른 sati와 지혜로 머물도록 익혀야 합니다. 한 시간을 간다면 그 한 시간 동안 upacāra samādhi로 있어야 합니다. upacāra samādhi란, 자기가 하는 일을 알고 자기에게도 남에게도 해가 되지 않도록 해야 할 좋은 일을 차례에 맞게 지혜롭게 해 나가는 것입니다. 그 일을 제대로 해낼 수 있는 사람이 되어야 합니다.
ඕක වැරදීමෙන් තමයි උපචාර සමාධිය වැරදීමෙන් තමයි හුඟා කැක්සින්නට වෙන්නේ.
그것이 어긋나서, upacāra samādhi가 어긋나서 많은 탈이 생깁니다.
අන්න එතකොට අර්පනා සමාධි කියන එක ඔයට හරහා සත් වශයෙන් වෙනස් දෙකක්.
그러면 appanā samādhi라는 것은 그 둘과 바탕부터 다릅니다.
ඒක යම්කිසි දෙනටලා ඉඳගෙන එරමිනියෙකුතාගෙන හරි පහසු ආකාරයෙන් ඉඳගෙන බාහිර වැට කරස ඔක්කොම අයින් කරලා දාලා චිත්ත අභ්යන්තරයන් විසති නැති වෙන හිත තියලා තව හිතෙන් අයිතින බාහිර කරන ක්රම දේවල් අයින් කරලා ගත්ත කර්මස්ථානයක නිතර සිහි කරමින් ඒ තිබෙන්නාවූ යහපත් ගති ලක්ෂයන් දනකූල හිත පතුරවලා ඒ තුළින් ධ්යානලාභී වෙනවා නම් අන්න ඒ තියෙනවා අර්පනා සමාධිය
어딘가에 가부좌를 틀고 앉거나 편한 자세로 앉아, 바깥일을 모두 치워 두고, 안으로 흐트러지지 않는 마음을 두고, 마음을 바깥으로 끌고 가는 것들을 치운 뒤, 붙잡은 kammaṭṭhāna를 줄곧 떠올리며 그 좋은 성품에 맞게 마음을 퍼뜨려서 그렇게 jhāna를 얻는다면, 바로 거기에 appanā samādhi가 있습니다.
තදංග ඒ වගේම තදංග විස්කම්භ සමුච්ච පටිපස්සද්ධි නිස්සරණ කියලා. කෙලෙස් ප්රහාණය කරන ඕන පටන් ගන්නේ අර කියන්නේ ක්ෂණික සමාධි ආකාරය.
tadaṅga — 그와 마찬가지로 tadaṅga, vikkhambhana, samuccheda, paṭippassaddhi, nissaraṇa가 있습니다. kilesa를 버리는 일은 앞서 말한 khaṇika samādhi의 방식에서 시작합니다.
අන්න එතන් සදංග ප්රහාණය වෙනවා.
바로 거기서 tadaṅga pahāna가 일어납니다.
ඉතින් ඒ ඒ මොහොතේදී අපි සිහියෙන්ම හිටියා නම් තදංග ප්රහාණය දිගින් දිගටම නැගිලා එනවා. එතකොට මොකද වෙන්නේ? යම් පාප විඤ්ඤාණයකට පාප සංඛාර ආහාරයක් වෙලා තිබුණා. දැන් ඒ ආහාර නිරෝධ වෙනවා. ආහාර නෑ එතන අන්න හරි මාගිය වැඩෙන හැටි.
그러니 그때그때 우리가 sati를 지니고 있었다면 tadaṅga pahāna가 줄곧 자라 올라옵니다. 그러면 어떻게 됩니까? 어떤 pāpa viññāṇa에 pāpa saṅkhāra가 āhāra가 되어 있었습니다. 이제 그 āhāra가 멈춥니다. 거기에 āhāra가 없습니다. 바로 그렇게 바른 길이 자랍니다.
ආහාර නිරෝධයෙන් විඤ්ඤාණ නිරෝධ වීම. දැන් මොන ආහාර නිරෝධ වෙන්නේ? ලෝභ ආහාර නිරෝධයෙන් ලෝභ විඤ්ඤා නිරෝධ වෙනවා. මොකද හේතුව? අපි තසංග විමුක්තිය තුළින් ලෝභය ආදීනව දැකලා ලෝභක් සේ ආනිසංස දැකලා ඒ මොහොතෙදී අපි ලෝභයට එන වැඩපිලක් හිතෙන් කය වචනය කරන්නේ. අන්න සදංග විමුක්තිය එතන ලැබෙනවා. ඒ සදංග විමුක්තිය ඊළඟට මොකද වෙන්නේ?
āhāra가 멈추어 viññāṇa가 멈춥니다. 어떤 āhāra가 멈추는가? lobha의 āhāra가 멈추어 lobha viññāṇa가 멈춥니다. 왜 그런가? 우리가 tadaṅga vimutti를 통해 lobha의 허물을 보고, lobha가 다함의 이로움을 보고, 그 순간 lobha로 이끄는 일을 마음과 몸과 말로 하지 않기 때문입니다. 거기서 tadaṅga vimutti를 얻습니다. 그다음 그 tadaṅga vimutti는 어떻게 됩니까?
ආයසරයක් ඒ යහපත් අරමුණ සිහින්නගෙන ඉන්නකන් විතරයි අපිට මේ විමුක්තිය තියෙන්නේ. අනිත් වෙලාවට ආයසරයක් ආපහු අර පැරණි මානසිකත්වයට ගොදුරු වෙන්න පුළුවන්. මොකක් නිසාද? ලෝභ, විඤ්ඤාණ, ද්වේශ, විඤ්ඤාණ, මෝහ විඤ්ඤාණ අපි බලවත්නම්.
그 좋은 대상을 떠올리고 있는 동안만 우리에게 이 vimutti가 있습니다. 다른 때에는 다시 저 예전 마음가짐의 먹이가 될 수 있습니다. 무엇 때문입니까? 우리 안에 lobha viññāṇa, dosa viññāṇa, moha viññāṇa가 힘세다면 그렇습니다.
ඒ නිසාම තමයි අර මේ අලෝභ, අද්වේශ, අමෝහයට හේතුවෙන් දහම් සිතුවිල්ලකට හිත තියාගෙන ඉන්න එක අත්විච්ච ගමන් වයසනයක් වික්ෂ සිද්ධ වෙන්නේ. එහෙනම් විස්කම්භ වෙලා නැත්තේ.
바로 그 때문에, alobha, adosa, amoha로 이끄는 dharma 생각에 마음을 두고 있던 것을 놓는 순간 흐트러짐(vikkhepa)이 일어납니다. 그렇다면 아직 눌러지지(vikkhambhita) 않은 것입니다.
එහම් තදංග ප්රහාණයෙන් නිරුත්ත ඕන. දැම් මේ තදංග විමුක්තියෙන් විමුක්තිය ප්රගුණ යනකොට ලෝභ විඤ්ඤාණයට ද්වේශ විඤ්ඤාණයට මෝහ විඤ්ඤාණයට යමක් ආහාර වෙනවද ඒ සංඛාරය දැන් ඉන්න විදිහක් නැතිව. කොන්න නැගෙන්න විදිහක් නැ. අන්න සංඛාර නිරෝධයෙන් විඤ්ඤාණ නිරෝධ වෙනවා.
그러니 tadaṅga pahāna로 이어 가야 합니다. 이제 tadaṅga vimutti로 vimutti가 익어 가면, lobha viññāṇa, dosa viññāṇa, moha viññāṇa에 āhāra가 되던 saṅkhāra가 이제 머물 길이 없어지고 일어날 길이 없어집니다. 그러면 saṅkhāra가 멈추어 viññāṇa가 멈춥니다.
ඒ කියන්නේ ලෝභ සංඛාර නිරෝධයෙන් ලෝභ විඤ්ඤාණ නිරෝධයි. ද්වේශ සංඛාර නිරෝධයෙන් ද්වේශ විඤ්ඤා නිරෝධයි. මෝහ සංඛාර නිරෝධයෙන් මෝහ විඤ්ඤාණ නිරෝධයි. අන්න විඤ්ඤා නිරෝධ වුනාට පස්සේ මොකද වෙන්නේ?
곧 lobha saṅkhāra가 멈추어 lobha viññāṇa가 멈추고, dosa saṅkhāra가 멈추어 dosa viññāṇa가 멈추고, moha saṅkhāra가 멈추어 moha viññāṇa가 멈춥니다. viññāṇa가 멈춘 뒤에는 어떻게 됩니까?
දැන් අර අරමුණ හිත හිතා ඉන්න ඕනේ නැ යහපත් අතරමටම නැගෙන විදිහක් නැහැ. මොකද කියන්නේ විඤ්ඤා නිරෝධ නාම රූප නිරෝධයි. බිද්ධ තෙනක් නෑ. එහෙනම් විස්සිත් මානසිකත්වයක් එන්න විදිහක් නැ අන්න විස්කම්නා ප්රහාණය වෙනවා. හදාංග ප්රහාණය ලැබිට දෙවෙනි ප්රතිඵල
이제는 그 좋은 대상을 줄곧 떠올리고 있지 않아도 됩니다. 일어날 길이 없습니다. 왜냐하면 viññāṇa가 멈추면 nāmarūpa가 멈추기 때문입니다. 일어날 자리가 없습니다. 그렇다면 흐트러진 마음가짐이 올 길이 없습니다. 바로 vikkhambhana pahāna가 일어납니다. tadaṅga pahāna를 얻은 뒤의 두 번째 열매입니다.
දැන් විස්කන්ධනය වුනාට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? ලෝභ විඤ්ඤාණය නිසා ද්වේශ මෝහ විඤ්ඤාණයන් නිසා යථාර්ථය වහගෙන හිටියා. ඒවා ආවර්ණ නීවර්ණ ලෝභ ද්වේශ මෝහ ඒ ටික නැති වෙලා ගියට පස්සේ එතෙක් කල් අහලා තිබිච්ච යථා ධර්මය පිළිබඳව මනා පැහැදිලිව පේන්න පටන් ගන්නවා.
이제 vikkhambhana가 된 뒤에는 어떻게 됩니까? lobha viññāṇa 때문에, dosa와 moha viññāṇa 때문에 참모습이 가려져 있었습니다. 그것들은 덮개, nīvaraṇa입니다. lobha, dosa, moha 그것들이 사라진 뒤에는 그때까지 들어 왔던 참된 dharma가 아주 또렷하게 보이기 시작합니다.
ඕගොල්ලටත් තරුණ විදර්ශනාව ප්රබල ඵලයෙත් නැගිලා. නැගිලා ආවට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? තීක්ෂණ විදර්ශනාව නැගින්න පටන් ගාන. අන්න එතෙන්නේ සමුච්ඡේදා ප්රහාණය වෙනවා. සහරලින්ම පිළිදි ආය හැහරක් ඒ අවබෝධය ආවට පස්සේ වෙනස් වෙන්නේ.
여러분에게도 taruṇa vipassanā가 힘찬 열매와 함께 자라 오릅니다. 자라 오른 뒤에는 어떻게 됩니까? tikkha vipassanā가 자라 오르기 시작합니다. 바로 거기서 samuccheda pahāna가 일어납니다. 뿌리째, 그 깨달음이 온 뒤에는 다시 돌아가지 않습니다.
ඊට පස්සේ නියම සුදුසු තැනකදී මොකද වෙන්නේ? සම්පූර්ණ හිතත් ගතත් ඔක්කොම නිදහස් කරලා පරිවර්තන අවස්ථාවක් එනවා මාර්ග ඵලයන් අන්න මාර්ග ඵල අවබෝධය ඉල්ලා පටිපස්සද්ධි නිසා පටිපස්ස කියන මේ විමුක්තිය මාර්ග අවස්ථාව සම්පූර්ණය වෙන්න මොහොතේ ලැබිලා පටිපස්දෙන් එතකොට ඒ වගේම නිස්සරණ විමුක්තිය දලා ඵලය ලබනවා. ඵලය ලැබුවනට පස්සේ මාර්ග ඵලය පුරුදු වුණා.
그 뒤 알맞은 자리에서 어떻게 됩니까? 마음도 몸도 모두 풀려나는 뒤바뀜의 순간이 옵니다. magga-phala입니다. magga-phala의 깨달음, paṭippassaddhi로 말미암아 paṭippassaddhi라는 이 vimutti를 magga가 완성되는 순간에 얻습니다. 그러면 paṭippassaddhi에 이어 마찬가지로 nissaraṇa vimutti를 얻어 phala를 얻습니다. phala를 얻은 뒤에는 magga-phala가 몸에 익습니다.
තදංග වික්කම්බන සමුච්ඡේද පටිපස්සද්ධි නිසරණ කියලා ඔය ක්රමයට විමුක්ති ලබනවා. නිසාමය මූතියට පත් වුනාට පස්සේ ඒකාර්ථයෙන් ස්ථිරයි මාර්ගඵල ලාභී
tadaṅga, vikkhambhana, samuccheda, paṭippassaddhi, nissaraṇa, 이런 차례로 vimutti를 얻습니다. 흔들림 없는 벗어남에 이른 뒤에는 한마디로 굳건한 magga-phala를 얻은 사람입니다.