와하라까 코리아
CD025-20

CD025 · 20번째 · 1시간 13분 · 원문 녹음

tiparivaṭṭa dvādasākāra 풀이

ත්‍රිපරිවට්ඨ ද්වාදසාකාරය විග්‍රහය.

ේ ඒවං තිපරිවට්ඨං ද්වාසාං යථාභූතං ඥාන දස්සනං සවිසුද්ධං අහෝති. ඒ චතුරාර්ය සත්‍යය පිළිබඳව වට්ට තුනක් ඇති ආකාර 12ක් ඇති. ඒ චතුරාර්ය සත්‍යය පිළිබඳව යථාභූතත් ඥාන දර්ශනයේ ඉතාමත් පිරිසිදුව ලැබුවයි කියන එක නෙමෙයි බුදුරජාණන් වහන්සේ ලැබූ අවස්ථාවක් ගැන කියන්න.

‘Evaṃ tiparivaṭṭaṃ dvādasākāraṃ yathābhūtaṃ ñāṇadassanaṃ suvisuddhaṃ ahosi.’ 네 가지 ariya sacca에는 세 바퀴(vaṭṭa)와 열두 모습(ākāra)이 있습니다. 네 가지 ariya sacca에 대한 있는 그대로의 ñāṇadassana를 아주 깨끗하게 얻었다는 이 말을, 부처님께서 그것을 얻으신 그때의 이야기로만 말해 달라는 것이 아닙니다.

එතකොට මේ කියන අවස්ථා පිළිබඳව අටාකාර වූ මාර්ග ඵලය. ඒ කියන්නේ සෝවාන් මාර්ගය සෝවාන් ඵලය සකෘදාගාමී මාර්ගය සකෘදාගාමී ඵලය අරිහත් මාර්ගය අරිහත් ඵලය කියන මේදිට අනාගාම මාර්ගය අනාගාමී ඵලය අරිහත් මාර්ගය අරිහත් ඵලය කියන මේ මාර්ග ඵල අටට මාර්ග හතරයි ඵල හතරයි. මෙන්න මේ ටිකට සම්බන්ධ කරලා විග්‍රහයක් කරලා දෙන්න කියලා කියනවා මේ කියන චතුරාර්ය සත්‍යය පිළිබඳව.

지금 말하는 단계들, 곧 여덟 가지 magga와 phala—sotāpatti magga, sotāpatti phala, sakadāgāmī magga, sakadāgāmī phala, anāgāmī magga, anāgāmī phala, arahatta magga, arahatta phala—이 여덟, 곧 magga 넷과 phala 넷에 이어서 네 가지 ariya sacca를 풀어 달라고 합니다.

[උගුර කෑරීම]

[헛기침]

දැන් මේකෙදී අපි ඉස්සෙල්ලාම දකින්න ඕනේ වට්ට තුන සහ ආකාර 12 මොනවද කියන එක චතුරාර්ය සත්‍යය පිළිබඳව වට්ට තුන මොකක්ද ආකාර 12 මොකක්ද ඔය ටික පළම විග්‍රහ කරලා තේරුම් අරගන්න ඕනේ

여기서 우리는 먼저 세 바퀴와 열두 모습이 무엇인지를 보아야 합니다. 네 가지 ariya sacca에 대해 세 바퀴는 무엇이고 열두 모습은 무엇인지, 그것부터 풀어서 알아야 합니다.

දුක පිළිබඳව අවස්ථා තුනක් තියෙනවා. ආර්ය මාර්ගයක් පූර්ණය කරන කෙනෙක් මේ දුක පිළිබඳ දැනගත යුතු කාරණා තුනක්.

dukkha에 대해 세 단계가 있습니다. ariya magga를 채우는 사람이 이 dukkha에 대해 알아야 할 세 가지입니다.

දුක කියලා දැනගන්න. දුක කියන්නේ මොකක්ද කියලා දකින්න ඕනේ. ආර්ය විනයේ දුක කියලා කියන්නේ මොනවද?

dukkha라고 알아야 합니다. dukkha가 무엇인지 보아야 합니다. ariya vinaya에서 dukkha라고 하는 것은 무엇입니까?

ලෝකයා දුක කියන්නේ එක ක්‍රමයකට ආර්ය දුක දකින්නේ තව ක්‍රමයකට

세상 사람들이 말하는 dukkha는 한 가지 방식이고, ariya가 보는 dukkha는 또 다른 방식입니다.

ලෝකයා දුකයි කියලා දකිනවා ලෝක සම්මතය මේ කාටත් පේන්න තියෙන්නේ කාටත් දකින්න තියෙන්නේ දුකට.

세상 사람들도 dukkha를 봅니다. 세상의 합의로, 누구에게나 보이고 누구나 볼 수 있는 dukkha입니다.

මහළු වෙනවා, ලෙඩ වෙනවා. මැරෙනවා. ඉතින් කැමති දේ ලැබෙන්නේ නැ. අකර මැදි දේ සමඟ එක්කෙනවා. මේ වගේ තම තමන් කැමති ආකාරයෙන් නැති දේවල් ලෝකේ තියෙනවා.

늙고, 병들고, 죽습니다. 바라는 것은 얻지 못하고, 싫은 것과는 함께하게 됩니다. 이처럼 저마다 바라는 대로 되지 않는 일들이 세상에 있습니다.

දැන් මෙතන්දි අපි ඕක හොඳට තේරුම් අරගන්න ඕනේ. දුක කියන එක තෝරාගන්න ඕනේ. ආර්ය විනයේ දුක මොකක්ද? ලෝකයා දුකයි කියන එක මොකක්ද?

이제 여기서 이것을 잘 알아야 합니다. dukkha라는 것을 가려내야 합니다. ariya vinaya의 dukkha는 무엇이고, 세상 사람들이 dukkha라고 하는 것은 무엇입니까?

බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා මේ චතුරාර්ය සත්‍යයෙන් එක සත්වයක්වත්. ආර්ය විනය පෙන්නපු චතුරාර්ය සත්‍යයෙන් එකක්වත් අබුද්ධෝත්පාද කාලයක දැනගන්න කිසිම කෙනෙකුට ක්‍රමයක් නෑහ.

부처님께서는 이렇게 말씀하십니다. ariya vinaya가 보여 준 네 가지 ariya sacca 가운데 하나라도, 부처님이 나지 않은 때에는 누구도 알 길이 없다고.

එහෙනම් දුක දකිනවා නම් ආර්ය විනයෙක් වෙන්න දුක බුදුපියාණන් වහන්සේ නමක් ලෝකය පහළ වෙලා විග්‍රහ කරලා දුන්නට පස්සේ ඒ ලබන ධර්මඥානය තුළින් අවබෝධ කරගන්න එකක් නිසා.

그러니 dukkha를 본다면 그것은 ariya vinaya의 일이어야 합니다. 그 dukkha는 부처님 한 분이 세상에 나타나 풀어 주신 뒤에, 거기서 얻는 dhamma의 앎으로 깨닫는 것이기 때문입니다.

අන්න ඒ කාලෙක කිසි කෙනෙකුට ඒ දුක දකින්න බැහ කියන එක.

그래서 그런 때가 아니면 누구도 그 dukkha를 볼 수 없다는 것입니다.

එහෙනම් අපිට ලෙඩ වෙන දුක අප්‍රියන් සමඟ එක්වෙන්න වෙන දුක ශ්‍රී ප්‍රියේයන්ගේ වෙන් වෙන්න වෙන දුක එතකොට කැමති යමක් ලැබෙන්නේ නැත්නම් ඒකේ දුක මේ ආදී වශයෙන් මේ දුක් ටික අපිට දකින්න හම්බවෙන්නේ නැත් බුද්ධෝත්පාද කාල ජාති දුකක් ගැන ජරා දුකක් ගැන ව්‍යාධි දුකක්, මරණ දුකක් අප්‍රියන් හා එක්වීමේ දුකක්, ප්‍රියන්ගේ වෙන්වීමේ දුකක් කැමති දේ නොලැබීමේ දුකක් මේ ආදි වශයෙන් දුක් ගැන කියවෙනවා.

그렇다면 병드는 dukkha, 싫은 이들과 함께해야 하는 dukkha, 사랑하는 이들과 헤어져야 하는 dukkha, 바라는 것을 얻지 못하는 dukkha—이런 dukkha들을 부처님이 나신 때가 아니면 우리가 보지 못하는 것일까요? 태어남의 dukkha, 늙음의 dukkha, 병의 dukkha, 죽음의 dukkha, 싫은 이와 만나는 dukkha, 사랑하는 이와 헤어지는 dukkha, 바라는 것을 얻지 못하는 dukkha—이렇게 dukkha에 대해 말합니다.

දැන් මේ තියෙන තේරිගෙන් අපි ඒ බාහිර අය දකින දුක බෞද්ධයෝ පමණක් නෙමෙයි. බෞද්ධ අබෞද්ධ ඕනම කෙනෙක් පොදුවේ දකින දුකක් තියෙනවා ලෝකේ.

이제 여기서 가려 보면, 바깥 사람들도 보는 dukkha, 불자만이 아니라 불자든 아니든 누구나 함께 보는 dukkha가 세상에 있습니다.

එතකොට ඒ දුක අනිත් කාලේ දකින්න පුළුවන් නම් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා මේ දුක්ඛාර්ය සත්‍යය නම් බුද්ධෝත්පාද කාලයක බුදුරජාණන් වහන්සේ නමක් දේශනා කරලා ඒ දේශනාව තුළින් අවබෝධ කරගන්න තුරු. තව කෙනෙකුට දකින්න බැහ කියලා.

그 dukkha는 다른 때에도 볼 수 있지만, 부처님께서 말씀하시는 dukkha ariya sacca는 부처님이 나신 때에 부처님 한 분이 가르치시고 그 가르침으로 깨닫기 전까지는 누구도 볼 수 없다고 하십니다.

එහෙනම් අපි ලෝකයේ සම්මතයෙන් දකින්නා වූ දුක එකක් ආර්යව දුක්ඛාර්ය සත්‍යය කියලා දකිනේ තව එකක්.

그러니 세상의 합의로 보는 dukkha가 하나 있고, ariya가 dukkha ariya sacca로 보는 것이 또 하나 있습니다.

ඒ ආර්ය දුක්ඛාර්ය සත්‍යය කියන දුක මොකක්ද කියලා දැක්කේ නැත්නම්. ඒතාක් දුක මොකක්ද කියලාවත් දර්ශනය පහළ වෙන්නේ නෑ.

그 dukkha ariya sacca라는 dukkha가 무엇인지 보지 못한다면, 그때까지는 dukkha가 무엇인지에 대한 봄조차 일어나지 않습니다.

එහෙනම් මේ දුකයි කියලා දකින්න ඕනේ වට්ට තුන. දුක පිළිබඳ වට්ට තුන. මේ දුකයි කියලා දකින්න ඕනේ.

그러니 dukkha에 대해 보아야 할 세 바퀴가 있습니다. dukkha에 관한 세 바퀴입니다. 먼저 ‘이것이 dukkha다’라고 보아야 합니다.

මේ දුක පිරිසිද දැකගන්න ඕනෑ කියලා නිගමනය කරගන්න ඕනේ. දකින්න ඕන පර්ේෂණයට වහින්න. මේ දුක පිරිසිඳ දැනගත්තා කියන ඥානය පහළ වෙන්න ඕනේ. දුක පිළිබඳ අවස්ථා තුන ඕකයි.

‘이 dukkha를 두루 알아야 한다’고 매듭을 지어야 합니다. 보아야 할 살핌으로 들어가야 합니다. ‘이 dukkha를 두루 알았다’는 앎이 일어나야 합니다. dukkha에 관한 세 단계가 이것입니다.

මේ දුකයි කියලා දකින්න ඕනේ ඒක හැබැයි අන්‍ය ලෝකයා දැක්කේ නැත්ති දුකක් වෙන්නත් ඕන. සාමාන්‍ය ලෝකයා දකින එක බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්නපු දුක්ඛාර්ය සත්‍යයට අයිති නැත්නම්.

‘이것이 dukkha다’라고 보아야 하는데, 그것은 다른 세상 사람들이 보지 못한 dukkha여야 합니다. 보통 세상 사람들이 보는 것은 부처님께서 보여 주신 dukkha ariya sacca에 들지 않으니까요.

බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්නපු දුක මොකක්ද කියලා දකින්න ඕනේ ඒක දැනගන්න. ඒක පිරිසිඳ දකින්නත් ඕනේ.

부처님께서 보여 주신 dukkha가 무엇인지 보아야 하고, 그것을 알아야 합니다. 그것을 두루 보아야 합니다.

දැක්කට පස්සේ ඉගමනය එන්න ඕනේ. මීට වහා දකින්න දෙයක් නෑ. යන් තරමක් දුක ගැන දැනගත යුතු හරියක් තිබුණාද මම ඒ ටික පිරිසිද දැනගත්තා එයා අන්තිම නිගමනය එන්න ඕනේ.

본 뒤에는 매듭에 이르러야 합니다. ‘이보다 더 볼 것이 없다. dukkha에 대해 알아야 할 만큼의 것이 있었다면 나는 그것을 두루 알았다’—그런 마지막 매듭에 이르러야 합니다.

මේ ඒ දුකට හේතුවයි කියලා දකින්න ඕනේ. දුකට හේතුව පහ කළ යුතුයි කියලා දකින්න ඕනේ.

‘이것이 그 dukkha의 원인이다’라고 보아야 합니다. ‘dukkha의 원인을 버려야 한다’고 보아야 합니다.

ඒ දුකට හේතුව මම පහ කළා කියන්නේ ගමන කරන්න ඕනේ. දුකට හේතුව පිළිබඳ අවස්ථා තුන. පට්ට තුන

‘그 dukkha의 원인을 나는 버렸다’는 매듭에 이르러야 합니다. dukkha의 원인에 관한 세 단계, 세 바퀴입니다.

මේ දුක්ඛ නිරෝධයයි කියලා යමක් දකින්න ඕනේ. [උගුර කෑරීම]

‘이것이 dukkha nirodha다’라고 보아야 합니다. [헛기침]

මේ දුක්ඛ නිරෝධය ප්‍රත්‍යක්ෂ කළ යුතුයි නිගමනයට වහින්න ඕනේ.

‘이 dukkha nirodha를 몸소 이루어야 한다’는 매듭으로 들어가야 합니다.

ඒ දුක්ඛ නිරෝධය ප්‍රත්‍යක්ෂ කළා කියන්නා වූ නිගමනයට එන්න ඕනේ.

‘그 dukkha nirodha를 몸소 이루었다’는 매듭에 이르러야 합니다.

මේ දුක්ඛ නිරෝධගාමිණී ප්‍රතිපදාවයි කියලා දකින්න ඕනේ.

‘이것이 dukkha nirodha gāminī paṭipadā다’라고 보아야 합니다.

ඒ ප්‍රතිපදාව භාවනා කළ යුතුයි වැඩිය යුතුයි කියලා දකින්න ඕනේ. ඒ ප්‍රතිපදාව වැඩුවා කියලා දකින්න ඕනේ.

‘그 paṭipadā를 닦아야 한다, 키워야 한다’고 보아야 합니다. ‘그 paṭipadā를 키웠다’고 보아야 합니다.

එතකොට එහකට තුන ගානේ හතරට එහෙනම් දුක හේතුව නිරෝධය මාර්ගය කියන හතරට එකකට තුන ගානේ 12ක් එනවා. වට්ට තුනයි ආකාර 12යි.

그러면 하나에 셋씩, 넷—dukkha, 원인, nirodha, magga—하나마다 셋씩 해서 열둘이 됩니다. 세 바퀴와 열두 모습입니다.

ඔන්න ඔය ටික යථාභූතත් ඥාන දර්ශන් මනාසයේ සහමුලින් සුද්ධ ඇතුව දැක්ක නම් එදා අරට කියනවා ඒවන් තිපරිවට්ඨං ද්වාදං යථාභූතං ඥාන දස්සනං සුසුද්ධං අහෝති කියලා. ඒ කිව්වේ ඒකයි.

이것들을 있는 그대로의 ñāṇadassana로 뿌리째 깨끗하게 보았다면, 그날 ‘evaṃ tiparivaṭṭaṃ dvādasākāraṃ yathābhūtaṃ ñāṇadassanaṃ suvisuddhaṃ ahosi’라고 말합니다. 그 말이 바로 이것입니다.

දැන් මේ ටික සුවිසුද්ධං අහෝසිය කියන තත්ත්වයෙන් සම්පූර්ණයෙන් දැක්කන්න. දුක පිරිසිඳු දැනගත්තා සමුදය දුරු කළා, නිරෝධය ප්‍රත්‍යක්ෂ කළා මාර්ගය වැඩුවා කිය තීරණය කරන්න පුළුවන් වුනා නම් විදාට අරිහත් උන්වහන්සේ නම අරිහත්යට පත් වෙනකන් මේ අන්තිම තීරණය එන්නේ නෑ.

이제 이것들을 ‘suvisuddhaṃ ahosi’라는 상태로 온전히 보아서, dukkha를 두루 알았고 samudaya를 버렸고 nirodha를 몸소 이루었고 magga를 키웠다고 판단할 수 있게 되었다면, 그날 그분은 arahant가 됩니다. arahant가 되기 전까지는 이 마지막 판단이 오지 않습니다.

දැන් සෝවාන් පුද්ගලයා තීරණය මොකක්ද? මේ දුකයි කියලා දර්ශනය කළා. දුක්ඛ දර්ශනය මේක දුකට හේතුවයි කියලා දැනගත්තා. මේ දුක නිරෝධයයි කියලා දැක්කා.

그럼 sotāpanna의 판단은 무엇입니까? ‘이것이 dukkha다’라고 보았습니다—dukkha를 봄입니다. ‘이것이 dukkha의 원인이다’라고 알았습니다. ‘이것이 dukkha nirodha다’라고 보았습니다.

දුක්ඛ නිරෝධගාමී ප්‍රතිපදාම මේකයි කියලා සැක නැතුව දැක්කා. දැක්කාට අනුගමනය කරලා අත්දැකීම ලැබුවේ නැ. දැකීමයි අත්දැකීමයි දෙකක්.

‘dukkha nirodha gāminī paṭipadā가 바로 이것이다’라고 의심 없이 보았습니다. 보았지만 따라 행하여 몸소 겪음을 얻지는 못했습니다. 봄과 몸소 겪음은 서로 다른 두 가지입니다.

මේ කාරණා දෙක තේරුම් ගන්න ඕනේ. දැකීම එකක් දැකීමේ අත්දැකීම තව එකක්.

이 두 가지를 알아야 합니다. 보는 것이 하나이고, 본 것을 몸소 겪는 것이 또 하나입니다.

පඤ්ඤාවන්තස්ස ආයන් ධම්මෝ නායන් ධම්මෝ දුප්පඤ්ඤස්ස කියලා පෙමු මේ ධර්මය ප්‍රඥාවන්තයාටයි දුෂ්ප්‍රඥාට නෙමෙයි කියලා සියල්ලට දකින්න බැ. ධර්මය දැකීමේ ඥානයේ ඇති අයට පමණයි මේ හැකියාව තියෙන්නේ.

‘Paññavantassāyaṃ dhammo, nāyaṃ dhammo duppaññassa’—이 dhamma는 paññā 있는 이를 위한 것이지 paññā 없는 이를 위한 것이 아니라고 했습니다. 모두가 볼 수는 없습니다. dhamma를 보는 앎이 있는 이들에게만 이 힘이 있습니다.

එහෙනම් ත්‍රිහේතුක පුද්ගලයෙක් හැටියට ඉපදිලා ධර්මාවබෝධ කරන්න හේතු සම්පත් ඇත්තෙක් වෙලා ඒ ධර්මය අහන්න ලැබිලා අහපු ධර්මය තුළින් තමන්ට නුවණටෝචර වෙලා සැක නැතුව ඒක තේරුම් ගත්තා නම් හරියට හරි මේ ක්‍රමය කියලා.

그러니 tihetuka 사람으로 태어나 dhamma를 깨칠 원인과 바탕을 갖추고, 그 dhamma를 들을 기회를 얻어, 들은 dhamma가 자기 슬기에 와닿아 의심 없이 ‘바로 이 길이 맞다’고 알았다면,

අන්න එයාට හම්බවෙනවා සෝවාන් ඵලය මෙතන්ට පත් වුනාහම කියනවා සෝතාපන්න ඵලයට පත්වුණා.

그 사람은 sotāpatti phala를 얻습니다. 여기에 이르면 sotāpatti phala에 이르렀다고 합니다.

අන්න සෝතාපන්න ඵලයට පත්වීමට අහන්න පටන් ගත්ත තැන පටන්ගෙන එක මාත්‍රයෙන් මාත්‍රය තේරුම් ගන්න පටන් ගත්ත මොහොතේ පටන් ගා. ඔහු සෝවාන් මාර්ග අනුගාමිකත්වයේ ඉන්නේ.

sotāpatti phala에 이르려고 듣기 시작한 곳에서부터, 조금씩 조금씩 알아 가기 시작한 그 순간부터, 그는 sotāpatti magga를 따르는 자리에 있습니다.

ඒක හරියට වැටහුනාට පස්සේ ඔහු සෝවාන් ඵලයට එනවා.

그것이 제대로 와닿은 뒤에 그는 sotāpatti phala에 이릅니다.

දැන් මේක ගැඹුරෙන් තෝරාගන්න ඕනේ ප්‍රශ්නයක්.

이제 이것은 깊이 가려내야 할 물음입니다.

මේ ඔක්කොම තෝරාගන්න ඉස්සෙල්ලා බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්නපු දුක කොහොමද දකින්නේ? ඒ දුකේ වෙනස මොකක්ද කියලා දකින්න ඕනේ.

이 모든 것을 가려내기 전에, 부처님께서 보여 주신 dukkha를 어떻게 봅니까? 그 dukkha가 어떻게 다른지 보아야 합니다.

දැන් අපි ඇහුවොත් මෙහෙම දෙයක්. යම්කිසි හතුරෙන් මිතුරු වෙසින් ඇවිදිල්ලා ලද අවස්ථාවකෙදී බොහෝම තීක්ෂණ උපක්‍රම සීලීව පුද්ගලයා විනාශ කරමන්න ඔහුගේ දේපොල සියලු සන්තක දේ විනාශ කරමන්න කෙනෙක් එනවා.

이제 이런 것을 물어보겠습니다. 어떤 원수가 벗의 탈을 쓰고 찾아와서, 기회가 오면 아주 날카로운 꾀로 그 사람을 망치고 그의 재산과 가진 모든 것을 망치려고 옵니다.

හැබැයි එන්න එහෙම කෙනෙක් හැටියට පෙන්නලා නෙවෙයි. ඉතාම හොඳ මිත්‍රයෙක් හැටියට පෙන්නලා

하지만 그런 사람으로 보이며 오지 않습니다. 아주 좋은 벗으로 보이며 옵니다.

බොහොම හොඳ දේවල් ගෙනක් දීලා, කවට්ටලා තමයි ඇවිදිලා හිතන් සහගත ඉන්නේ අර මාරු මරුවා නැහනම් අර මරණයට පත් කරන්න විනාශයට පත් කරන්න ආපු අසත්පුරුෂයා. ඒක හංගගෙන තවත්නවා මහා සත්පුරුෂය මහා යහපත් පුද්ගලයෙක් හැටියට ඇවිතින්නවා. හොඳ මිත්‍රයෙක් හැටියට එනවා.

아주 좋은 것들을 가져다주며 속이고 와서 지내는 이는 사실 죽음을 부르는 자, 죽음과 파멸로 몰아넣으려고 온 나쁜 사람입니다. 그것을 숨기고 아주 착하고 좋은 사람인 양 와서 지냅니다. 좋은 벗으로 옵니다.

අපි දන්නේ නැත්නම් අපිවසන්න ආපු කෙනෙක් කියලා. අපි ඔහු සමඟ මිතුරු වෙනවා.

우리를 망치러 온 사람이라는 것을 모르면, 우리는 그와 벗이 됩니다.

බොහොම හොඳකෙනෙක් කියලා කියා හලකනවා. දකින්නේ නැතුව ඉන්නත් බැහ. මග ඒ තරමට ප්‍රසාදය පල කරනවා. උදව් කරනවා. අපිට ලොකු විශ්වාසය දිනා ගන්නවා. දැන් මේ විදිහට කටයුතු කරනකොට

아주 좋은 사람이라고 칭찬합니다. 그를 보지 않고는 못 배깁니다. 그만큼 기쁜 마음을 드러냅니다. 그는 도와주고, 우리의 큰 믿음을 얻어 냅니다. 이렇게 행동할 때,

අපි හිතනවා බොහෝ වැදගත් මිත්‍රයෙක් මට හම්බවෙලා ඉන්නේ.

우리는 아주 귀한 벗을 만났다고 생각합니다.

දැන් ඔහුට යම්කිසි ප්‍රශ්නයක් තියෙනවා. ප්‍රියයන්ගෙන් එක්කීමේ දුකක් එවීමේ සැපක් ඔහුට දැයෙනවා.

이제 그에게 어떤 문제가 생깁니다. 사랑하는 이와 함께하는 즐거움을 그는 느낍니다.

මට ප්‍රියෙක් හම්බවුනා. මේ ප්‍රියා සමගවීම කොච්චර සැපද මොහුගෙන් වෙන්වීම කොච්චර දුකද අනේ මට මේක දකින්නවත් නැත්නම් මට මෙච්චර ආදරය මෙච්චර හොඳයි මට උදව් කරනවා උපකාර කරනවා හොඳ මිත්‍රයා ආවේ නැහැනේ දවස් ගානෙකින් තරහ වෙලාව දන්නේ නැහ අනේ මොකද දන්නේ නැහ. ඒ හරි අමාරුවක් එනවා.

‘내가 사랑하는 이를 만났다. 이 사랑하는 이와 함께하는 것이 얼마나 즐거운가. 그와 헤어지는 것은 얼마나 괴로운가. 아, 그를 보지도 못하면… 나를 그렇게 아끼고, 그렇게 좋고, 나를 돕고 보살펴 주던 좋은 벗이 며칠째 오지 않네. 화가 난 건지 모르겠다, 아이고 왜 그런지 모르겠다.’ 그렇게 몹시 힘들어집니다.

දැන් අර මිත්‍රයා කියලා හිතා ඉන්නේ එක්කෙනා ප්‍රියයි. දැන් ඔබට ප්‍රියයන් සහ එක්වීමේ සැපක් දැෙනවා.

이제 벗이라고 여기는 그 사람이 사랑스럽습니다. 이제 당신은 사랑하는 이와 함께하는 즐거움을 느낍니다.

ඒ ප්‍රියගෙන් වෙන්වීම දුකක් කියලා දකිනවා. අප්‍රිය කියලා ඔහුට දකින්න හේතු නැහ. ඔහු රැවටිලා ඉන්න හින්දා.

그 사랑하는 이와 헤어지는 것을 dukkha로 봅니다. 그를 싫은 사람으로 볼 까닭이 없습니다. 속고 있기 때문입니다.

දැන් ඔහු දකිනවා එක දුකක්.

이제 그는 dukkha 하나를 봅니다.

අර අසත්පුරුෂයා ප්‍රියමනාප වේශයෙන් ඇවිදින් ඉන්න අසත්පුරුෂයා. ඒ අසත්පුරුෂයා බව නැත්නම් ලෝකට තමන්ට විනාශයක් කරන්න ආපුය කියලා දන්නේ නැති තාක්කල් ඔහුට වැඩක් කරන්න ආපු යහපතක් කරන්නා වූ පුද්ගලයෙක් කියලා හිතා ඉන්න තාක්කල්

그 나쁜 사람, 사랑스럽고 마음에 드는 모습으로 와 있는 나쁜 사람—그가 나쁜 사람이라는 것, 자기를 망치러 왔다는 것을 모르는 동안, 자기에게 좋은 일을 해 주러 온 사람이라고 여기는 동안,

ඔහුට දැන් ප්‍රියයන්ගේ වෙන්වීමේ දුකයි අප්‍රියන්හා එක්වීමේ දුකයි කියන දෙකෙන් ආවොත් මොකක්ද ඉන්නේ?

그에게 사랑하는 이와 헤어지는 dukkha와 싫은 이와 함께하는 dukkha, 이 둘 가운데 어느 것이 있습니까?

අර ආපු අසත්පුරුෂයාගෙන් වෙන් වෙන එක දුකයි කියන්නේද? ඔයට වෙන්නේ දුකක් හදන්නේ නේද?

그 나쁜 사람과 헤어지는 것이 dukkha라고 하겠지요? 그에게는 그것이 dukkha를 만드는 것 아니겠습니까?

ඔහුහම හරි සැපක් දැනෙනවා. හැබැයි වෙලා තියෙන්නේ අප්‍රියේය. මහා විනාශරයෙක් තමාගේ සියලු දේ වනසන්න තමාගේ ජීවිතය වනසන්න ආපු කෙනෙකු එක් වුනේ. හැබැයි ඒක හැඟිවිලා තිබිච්ච නිසා අපි හිතා ඉන්නවා මට යහපත කරලා දෙන්න ආපු උදව් උපකාර කරලා දන්න ආපු හොඳ පුද්ගලයෙක්.

그와 함께하면 아주 즐겁게 느낍니다. 그러나 실제로 함께한 것은 싫은 자입니다. 큰 파괴자, 자기의 모든 것과 자기 목숨을 망치러 온 사람과 함께한 것입니다. 하지만 그것이 숨겨져 있었기 때문에 우리는 ‘나에게 좋은 일을 해 주고 도와주러 온 좋은 사람’이라고 생각하고 있습니다.

දැන් කවද හරි මේ පුද්ගලයා දැනගත්තොත් මේ මට උදව්වක් කරන්න උපකාරයක් කරන ආකාරයෙන් ඇවිදිලා මට යහපතක් කරන්නදින් ඇවිදන් ඉන්නේ මහා කුමන්තරන කාලී මහා අසත්පුරුෂයෙක් මහා දරුණ සෞද්ධ පුද්ගලයෙක්ම ඇවිදින් ඉන්නේ කියලා දැනගත්තොත් එහෙම කවදා හරි එදා අරට වෙනසක් වෙන්නේ නැද්ද මෙච්චර කල් ආපු අදහසය වෙනසක් වෙලා වෙන්නේ නැද්ද?

이제 언젠가 이 사람이, ‘나를 돕고 보살피는 척하며 나에게 좋은 일을 해 주려고 와 있는 이가 사실은 큰 음모를 꾸미는 아주 나쁜 사람, 아주 무서운 사람이었구나’라고 알게 된다면, 그날 그에게 달라지는 것이 없겠습니까? 지금껏 가져온 생각이 바뀌지 않겠습니까?

දැන් මෙච්චර කල් ප්‍රියගෙන් වෙන්වීම දුකක් කියලා ආවා දැන් මේක ප්‍රිය හැටියට අරි තියන්නේ අප්‍රියය

지금껏 사랑하는 이와 헤어지는 것이 dukkha라고 여겨 왔는데, 이제 보니 사랑하는 이로 붙잡고 있던 것은 싫은 자였습니다.

දැන් මෙයාගෙන් වෙන් වුනොත් දැන් මොකද හිතෙන්නේ? තවත් මේක අගෙන් වෙන් වෙන්නේ ලොකු දෙයක් මට වුනේ. මහ විනාශයක් වෙන්න ගිහිල්ලා මාව වැලකු ඇන්තම් බේරුණා.

이제 그와 헤어지면 어떤 생각이 듭니까? ‘그에게서 벗어난 것이 나에게 큰일이었다. 큰 파멸이 닥칠 뻔했는데 막아 주어서 겨우 살았다.’

දැන් ඒ අතර හිනවා. ආවොත් මොකද වෙන්නේ? අර වචන දැනගන්න ඉස්සෙල්ලා ආවොත් හරි සන්තෝසයෙන් බාර ගන්නවා මට ප්‍රිය හම්බුනා කියලා. දැන් ආවත් මොකද වෙන්නේ? මහා ගිනි ගෙඩියක් ඔවන් ආවා. ලොකු විනාශයක් න්දයි යන්නේ. දැන් අර ප්‍රියභාවය තියෙනවා.

이제 그 사이에 그가 온다면 어떻게 됩니까? 그 사실을 알기 전에 왔다면 ‘사랑하는 이를 만났다’며 아주 기쁘게 맞이했을 것입니다. 이제 오면 어떻게 됩니까? 큰 불덩이가 온 것입니다. 큰 파멸로 가는 것입니다. 이제 그 사랑스러움이라는 것이 거기 있습니다.

දැන් ඔහුට තියෙන්නේ දුක වෙනස් වුණේ නැද්ද? ඉස්සෙල්ලා දුක තිබුනේ මොකටද? දැන් දුක තියෙන්නේ මොකේද?

이제 그에게 있는 dukkha가 바뀌지 않았습니까? 전에는 dukkha가 무엇에 있었고, 이제는 무엇에 있습니까?

අසත්පුරුෂයා අසත්පුරුෂයා විදිහට දැක්කට පස්සේ ඉස්සෙල්ලා එක් වුනහම ප්‍රියභාවයක් තිබුණා ඔබ සතුටු වුණා ඒකෙන්. දැන් එක් වුනහම ඔහු හු එදා වෙච්ච නැති දුකක් දකිනවා එතන.

나쁜 사람을 나쁜 사람으로 본 뒤에는—전에는 함께하면 사랑스러움이 있어 당신은 그것으로 기뻤습니다. 이제는 함께하면 그는 그때는 없던 dukkha를 거기서 봅니다.

අන්න ප්‍රිය හැටියට ආපු එක්කෙනා ප්‍රියෙක් නෙමෙයි කියලා දැනගත්ත දවසට ඔහුගේ විශාල පරිවර්තනයක් වෙනවා දුක පිළිබඳ වැටහීම.

사랑하는 이로 온 그 사람이 사랑하는 이가 아니라는 것을 안 날, 그에게 dukkha에 대한 알아차림의 큰 바뀜이 일어납니다.

එතෙතෙක් ඔහු දුකයි කියලා හිතා හිටිය නැති සැපයි කියලා හිතා හිටපු එක තමයි දැන් ඔහු දුකයි කියලා හරියටම දකින්න පටන් ගන්නේ. මෙන්න ආර්යෝ දකින දුක මෙන්න මේ විදිහක.

그때까지 dukkha라고 생각하지 않고 즐거움이라고 여기던 바로 그것을, 이제 그는 dukkha라고 정확히 보기 시작합니다. ariya가 보는 dukkha가 바로 이런 식입니다.

දැන් අපි මෙතෙන්දි දැනගන්න ඕනේ. මොනවද මේ සැපයි කියලා ලෝකයා ගන්න ඔක්කොම කැටි කරලා ගත්තහම මේ දුක කියන කොටස අපි දැක්කේ නැති කොටසක් තියෙනවා කොහෙද තියෙන්නේ.

이제 여기서 알아야 합니다. 세상 사람들이 즐거움이라고 여기는 것을 모두 모아 보면, 그 가운데 우리가 보지 못한 dukkha라는 부분이 있는데, 그것이 어디에 있습니까?

ලෝකයට අයිතිය හරිය අයිත් දුක තියෙන්නේ. ලෝකේ නැති තැන දුක නෑහ කියලා කිව්වට දැන් ඕක පිළිගන්න බැහැ. මොකද හේතුව? ලෝකයට අයිති හරිය යමක්ද ඒ ටික සැප දෙන දේ කියලා අපි හිතා ඉන්න තාක්කල් අපිට යහපත කරන දේ කියලා හිතා ඉන්න තාක්කල්. මෙන්න මේකට කියනවා පොදු ලෝක සත්වයාගේ මානසිකත්වය.

dukkha는 세상에 속한 부분에 있습니다. 세상이 없는 곳에는 dukkha가 없다고 말해도 지금은 그것을 받아들일 수 없습니다. 왜냐하면 세상에 속한 것이 무엇이든 그것을 즐거움을 주는 것이라고 우리가 여기는 동안, 우리에게 좋은 것을 해 주는 것이라고 여기는 동안은 말입니다. 이것을 보통 세상 satta의 마음가짐이라고 합니다.

පොදු ලෝක සත්වයා ඇත්ත දැනගන්නතුරු ඕක දකින්නේ නෑ.

보통 세상 satta는 참을 알기 전까지는 이것을 보지 못합니다.

එහෙනම් පොදු ලෝක සත්වයා අර මේකේ යථාර්ථය පෙන්නවා දෙන්න උත්තමය කවදාවත් නොහිටියනවා. ඒ තාක්කල් තමන්ට තනිකර තමාගේ මානසිකත්වයෙන් මේක දැනගන්න බැ.

그러니 보통 세상 satta에게 이것의 참모습을 보여 줄 거룩한 분이 결코 없다면, 그때까지는 자기 혼자만의 마음가짐으로는 이것을 알 수 없습니다.

දැන් ඇහුවොත් මොනවද ප්‍රිය කරන්නේ? ප්‍රිය කරන දෙයක් මේ ලෝකේ නැද්ද කියලා අපි කෙනෙක්ගෙන් අහනවා.

이제 누군가에게 묻습니다. 무엇을 사랑합니까? 이 세상에 사랑하는 것이 없습니까?

රූප අතර නැද්ද? එයා කියනවා රූප අතර තියෙනවා.

모습들(rūpa) 가운데 없습니까? 그는 모습들 가운데 있다고 말합니다.

අඹු දරුව ප්‍රියයි. ස්වාමීන් පුරුෂ එයා ප්‍රියයි. ගේදර කඩන් ලස්සනට හදාපුවා කරපුවා ප්‍රියයි. මහිරි ශබ්ද ප්‍රියයි. ගන්ධ රස, ස්පර්ශ ප්‍රියයි. ඇයි නැත්තේ? ඕන තරම් තියෙනවට ප්‍රිය

아내와 아이가 사랑스럽고, 남편이 사랑스럽습니다. 집과 가게를 예쁘게 꾸민 것이 사랑스럽습니다. 달콤한 소리가 사랑스럽습니다. 냄새, 맛, 닿음이 사랑스럽습니다. 왜 없겠습니까? 사랑하는 것은 얼마든지 있습니다.

දැන් එයා ප්‍රියන්ගෙන් වෙන් වුනොත් එහෙම දුකක් නේ එයා.

이제 그가 사랑하는 것과 헤어지면 그것이 그에게 dukkha입니다.

ලබන වින්ද්‍රණයන් වේදනාවලින් වෙන් වුනොත් දුකක්.

얻는 느낌, 곧 vedanā에서 떨어지면 dukkha입니다.

ලැබෙන සංඥා රූප සංඥා, සද්ද සංඥා, ප්‍රියමනාපය ඒවා ලැබෙනවා නම් ඒවා සැපයි කියලා හිතාගන්න. ඒවෙන් අහක් වෙන දුකක් වෙනවා.

얻는 saññā—모습의 saññā, 소리의 saññā—마음에 드는 것들을 얻으면 그것을 즐거움이라고 여깁니다. 그것에서 떨어지면 dukkha가 됩니다.

ඔහු ඒ සඳහා මොනවාහරි කරනවා නම් කරන කටයුතු කරනවා නම් ඒවා ලබාගන්න ඒවා සාර්ථක වෙන බව ලැබෙන ලකුණක් තියෙන බව එහෙම පේනවා නම්. ඒවට බොහොම සන්තෝසයි ඒ වැඩ කරන්නේ. හිතෙන් කයින් වචනයෙන් ඒ සඳහා ක්‍රියාත්මක කරන්නේ හරි සතුටින්.

그것을 위해 무언가를 한다면, 그것을 얻으려고 하는 일들이 잘될 조짐이 보이면, 그 일을 아주 기쁘게 합니다. 마음과 몸과 말로 그것을 위해 아주 즐겁게 움직입니다.

ඒ සංඛාර සැපයි කියලා හිතෙනවා.

그 saṅkhāra를 즐거움이라고 여깁니다.

ඒ නිසා ඇති කරගන්නා වූ මාස මානසික තත්ත්වයන් මම මෙඳු කෙනෙක් මට මෙබඳු දේ හම්බ වුණා. මම මේ බඳු ආශ්වාද විඳින්නේ මට හම්බ වුණා. මට කොච්චර ලොකු සුවයක්ද දැෙන්නේ. මේ ආදි වශයෙන් මානසිකත්වයක් ගොන්නගාගන්න එයා විඤ්ඤාණයක් තියෙනවාන විඤ්ඤාණ කොටසක් තියෙනවාන ලෝක සත්ත්වයා ඒවරත් හරි කැමතියි.

그 때문에 일으키는 마음 상태들—‘나는 이런 사람이다, 나에게 이런 것이 생겼다, 나는 이런 즐거움을 누리게 되었다, 나는 얼마나 큰 편안함을 느끼는가’—이렇게 마음가짐을 쌓아 올리는 viññāṇa가 있지 않습니까? viññāṇa라는 부분이 있지요. 세상 satta는 그것들을 아주 좋아합니다.

එහෙනම් මේ එක විදිහකින් ලෝකේ සියලුම ලෝකය විග්‍රහ කරන එක තමයි රූපස්කන්ධය, වේදනා ස්කන්ධය, සංඥා ස්කන්ධය, සංඛාර ස්කන්ධය, විඤ්ඤාණ ස්කන්ධය කියන්නේ. කොටස් පහකට මේ ලෝකේ වෙන් කළා. මෙන්න ස්කන්ධ වශයෙන් ලෝකේ බලන හැටි.

그러니 이렇게 세상 전체를 한 가지 방식으로 풀이한 것이 rūpa khandha, vedanā khandha, saññā khandha, saṅkhāra khandha, viññāṇa khandha입니다. 이 세상을 다섯 부분으로 나눈 것입니다. 이것이 khandha로 세상을 보는 방식입니다.

මේ මුළු ලෝකේ සියල්ල කියන්නේ මුළු ලෝකෙට අයිති යමක් ඇත්නම්. බලන්න. ඒ ලෝකයෙම දැකගන්න ක්‍රම කීපියා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළා.

이 온 세상, 모든 것이란 온 세상에 속한 무엇이든 있는 것을 말합니다. 보십시오, 그 세상을 보는 몇 가지 방법을 부처님께서 가르치셨습니다.

එකක් තමයි ස්කන්ධ වශයෙන් බලන්නේ. පහකට බෙදලා බලන්න ඔය ලෝකයෙන් ඔයින් අහස ලෝකයක් පනවන්න කාටවත් බැ. යම් තරමක් ලෝකේ පනවනවා නම් ඔය ස්කන්ධ පහ තුළ පනවන්න ඕනේ. ඔයින් පිටසස්ටරට ලෝකයක් පනවනවාවයි කිව්වොත් හේතු නැහ.

하나는 khandha로 보는 것입니다. 다섯으로 나누어 보면, 그것 밖에 또 다른 세상을 세울 수 있는 사람은 아무도 없습니다. 세상을 세운다면 그 다섯 khandha 안에서 세워야 합니다. 그 밖에 세상을 세운다고 하면 근거가 없습니다.

ගෝචර නැති දෙයක් තමයි පනවන්න වෙන්නේ. එහෙනම් ගැලපෙන්නේ නැහැ. හේතු සාතක සාක්ෂිය ඔප්පු කරන්න බැහැ. මෙන් එහා ලෝකයක් ගැන.

닿을 수 없는(gocara가 아닌) 것을 세워야 합니다. 그러면 맞지 않습니다. 그 너머의 세상에 대해서는 근거와 증거로 밝힐 수 없습니다.

රූපස්කන්ධයට අයිති යන් තරමක් ඇත්්ද? වේදනා ස්කන්ධයට, සංඥා ස්කන්ධයට, සංඛාර ස්කන්ධයට, විඤ්ඤාණ ස්කන්ධය අයිති යම් තරමක් ඇද්ද. සත්වයා සහයා පනවනවා නම් ඔය ටික තුළ පනවනවා මිසක්. ඔයිට අමතර දේකින් සත්වය පනවන්න ලෝකයා පනවන්න ඉතුරු වෙලා නැහ.

rūpa khandha에 속한 것이 얼마나 있든, vedanā khandha, saññā khandha, saṅkhāra khandha, viññāṇa khandha에 속한 것이 얼마나 있든, satta를 세운다면 그 안에서 세우는 것이지, 그 밖의 것으로 satta나 세상을 세울 것은 남아 있지 않습니다.

මෙන්න මේක විමර්ශනය කරලා ඉස්සෙල්ලා බලාගන්න ලෝකේ මොකක්ද කියලා හොයාගන්න. මේ ස්කන්ධ වශයෙන් ලෝකේ හොයන හැටි.

이것을 살펴서 먼저 세상이 무엇인지 찾아내야 합니다. 이것이 khandha로 세상을 찾는 방식입니다.

තව එකක් තමයි ධාතු වශයෙන් හොයන. චක්ඛු ධාතු, රූප ධාතු, චක්ඛු විඤ්ඤාණ ධාතු, සෝත ධාතු, සද්ද ධාතු, සෝත විඤ්ඤාණ ධාතු ගාන ධාතු, ගන්ධ ධාතු, ගාන විඤ්ඤාණ ධාතු ජිවහා ධාතු, රස ධාතු, ජිවහා විඤ්ඤාණ ධාතු, කාය ධාතු, පොට්ඨබ්බ ධාතු, කාය විඤ්ඤාණ ධාතු, මනෝ ධාතු, ධර්ම ධාතු, මනෝ විඤ්ඤාණ ධාතු ධාතු 18කට බෙදලා.

또 하나는 dhātu로 찾는 것입니다. cakkhu dhātu, rūpa dhātu, cakkhu viññāṇa dhātu, sota dhātu, sadda dhātu, sota viññāṇa dhātu, ghāna dhātu, gandha dhātu, ghāna viññāṇa dhātu, jivhā dhātu, rasa dhātu, jivhā viññāṇa dhātu, kāya dhātu, phoṭṭhabba dhātu, kāya viññāṇa dhātu, mano dhātu, dhamma dhātu, mano viññāṇa dhātu—열여덟 dhātu로 나눕니다.

සත්ව පුද්ගල සහ ලෝකය සියලුම සත්වයෝ සහ ලෝකය ඔයින් පිටස්ර මොනවාහරි කෑල්ලක් පනවන්න පුළුවන්ද ඇහුවොත් ඔය ධාතු 14ෙන් අහකලා කොච්චර කල්පනා කරලා තව එකක් ධාතුවක් පෙන්නන්න බැහැ මෙන්න මේක ලෝකෙට අයිතිය කියලා.

satta와 사람과 세상, 모든 satta와 세상 가운데 그 밖에 무슨 조각이라도 세울 수 있느냐고 물으면, 그 dhātu들을 빼고는 아무리 생각해도 ‘이것이 세상에 속한다’며 또 다른 dhātu를 보여 줄 수 없습니다.

මේ ලෝකේ පෙන්නවපු තව ක්‍රමයක් ධාතුවක්. සියලුම ලෝකේ ඔයටියේ තියෙනවා.

이것이 세상을 보여 주신 또 하나의 방법, dhātu입니다. 온 세상이 그 안에 있습니다.

අනික්මය තමයි ආයතන 12කට බැඳිව්. චක්ඛායතනයේ, රූපායතනය, සෝතායතනය, සද්ධායතනය, ගානායතනය, ගන්ධායතනය, ජිව්හායතනය, රසායතනය කායායතනය, පොට්ඨබ්බායතනය මනායතනය ධර්මයතනය

다른 하나는 열두 āyatana로 나눈 것입니다. cakkhāyatana, rūpāyatana, sotāyatana, saddāyatana, ghānāyatana, gandhāyatana, jivhāyatana, rasāyatana, kāyāyatana, phoṭṭhabbāyatana, manāyatana, dhammāyatana.

මෙන්න මේ ආයතන 12න් අහ කරපු ලෝකයක් පනවන්න හිතුවොත් සත්වය පනවන්න හිතුවොත් පනවන්න හේතු නෑ පෙන්නන්න ක්‍රමයක් නෑ. ඔයින් පිටස් වන පෙන්නන්න කෑල්ලක් එකක්වත් ඉතුරු වෙලා. එහෙනම් සියලු ලෝකයම ආයතන 12කන් පැනි.

이 열두 āyatana를 뺀 세상을 세우려 하거나 satta를 세우려 하면, 세울 근거가 없고 보여 줄 길이 없습니다. 그 밖에 보여 줄 조각은 하나도 남아 있지 않습니다. 그러니 온 세상이 열두 āyatana로 세워집니다.

ඔන්න ස්කන්ධ වශයෙන් බැලුවහම දකින ලෝකෙම තමයි ධාතු වශයෙන් දකින ලෝකයෙන් අපි අරගත්තේ. ආයතන වශයෙන් දකින ලෝකයෙන් ගත්තේත් ඒ ටික

khandha로 볼 때 보는 바로 그 세상을 우리는 dhātu로 보는 세상에서도 가져왔습니다. āyatana로 보는 세상에서 가져온 것도 바로 그것입니다.

ස්කන්ධ ධාතු ආයතන පටිච්ච සමුප්පාදය අවිද්‍යා සංඛාර විඤ්ඤාණ නාම රූප සලායතන ස්පර්ශ වේදනා තණ්හා උපාදාන බව ජාති ජරා මරණකින්න මේ 12 අහත් කරලා තවත් ලෝකෙට අයිත් දෙයක් පනවනවා කිව්වොත් පනවන්න හේතු නැහ.

khandha, dhātu, āyatana, paṭicca samuppāda—avijjā, saṅkhāra, viññāṇa, nāmarūpa, saḷāyatana, phassa, vedanā, taṇhā, upādāna, bhava, jāti, jarāmaraṇa—이 열둘을 빼고 세상에 속한 또 다른 것을 세운다고 하면 세울 근거가 없습니다.

ඔය 12 පනවන්න පුළුවන් ඔය මුළු ලෝකෙට ඔය 12 අහු නොයෙන තවත් ලෝකයක් ඇත්තෙත් නැ.

그 열둘로 세울 수 있습니다. 온 세상에서 그 열둘에 걸리지 않는 또 다른 세상은 없습니다.

ලෝකයයි යම් තරමක් සත්වයයි යම් තරමක් පනව නම් ඔය පටිච්ච සමහපදයේ කාරණා 12ක් තියෙනවා. ඔය කාරණා 12ට ගෝචර වෙච්ච හරිය අහ කරපුවහම තවත් ඉතුරු වෙච්ච හරියක් මෙන්න මේ ටික සත්වයකින් තව පනවන්න බැරිලා ඉතුරු පටිච්ච සමුප්පාදය ඔය ටිකෙන් කියා පෙන්නන්න.

세상이든 satta든 얼마만큼 세운다면, paṭicca samuppāda에 열두 가지가 있습니다. 그 열두 가지에 닿는 부분을 빼고 나면 satta로 더 세울 수 있는 남은 부분은 없습니다. paṭicca samuppāda는 그것들로 말해 보여 줍니다.

තව සමථය කොහේවත් නෑ පෙන්නන්න පුළුවන් ක්‍රමයක් නැහ.

그 밖의 어디에도 보여 줄 수 있는 방법이 없습니다.

එහෙනම් අපිට තියෙන්නේ ඔන්න ඔය කාරණා ටිකෙන් ඉස්සෙල්ලා ලෝකේ හොයාගන්න.

그러니 우리에게는 먼저 그것들로 세상을 찾아내는 일이 있습니다.

ලෝකයත්, ලෝක සමුදයත්, ලෝක නිරෝධයත්, ලෝක නිරෝධ මාර්ගයත් කියන්නෙත් දුකත් දුකට හේතුවත්, දුක්ඛ නිරෝධයක් දුක්ඛ නිරෝධ මාර්ගයක් කිව්වා ඔය පහම හතරම.

세상과 세상의 samudaya와 세상의 nirodha와 세상의 nirodha에 이르는 magga—이것은 dukkha와 dukkha의 원인과 dukkha nirodha와 dukkha nirodha magga라고 한 바로 그 넷입니다.

තව ක්‍රමයකින් කියනවා ලෝකයත්, ලෝක සමුදයත්, ලෝක නිරෝධ, ලෝක නිරෝධ මාර්ගයක්. ඒකම තමයි කිව්වේ දුකත් දුකට හේතුවත්, දුක්ඛ නිරෝධයත්, දුක්ඛ නිරෝධ මාර්ගයත් කියලා චතුරාර්ය සත්‍යය කිව්වෙත් ඔය.

또 다른 방법으로 세상, 세상의 samudaya, 세상의 nirodha, 세상의 nirodha magga라고 말합니다. 그것이 곧 dukkha, dukkha의 원인, dukkha nirodha, dukkha nirodha magga라고 한 것이고, 네 가지 ariya sacca라고 한 것도 그것입니다.

චතුරාර්ය සත්‍යය තව විදිහෙන් එක්කෙන ක්‍රමයක් තමයි ලෝකයත්, ලෝක සමුදයත්, ලෝක නිරෝධයත්, ලෝක නිරෝධ මාර්ගයක් කියන්නේ.

네 가지 ariya sacca를 달리 말하는 방법이 세상, 세상의 samudaya, 세상의 nirodha, 세상의 nirodha magga입니다.

දැන් ඉතින් මේ ටිකේදී අපි දකින්න ඕනේ. ඔන්න චතුරාර්ය සත්‍යය කිව්වේ මොකක්ද අහපුහම දුකක් දුකට හේතුවක් කිව්වහම තේරුම් ගන්න බැරි වුණානම් තව ටිකක් එහාට ගිහිල්ලා බලන්න ඕනේ. ඒ දුක කිව්වේ මොකක්ද?

이제 여기서 우리가 보아야 합니다. 네 가지 ariya sacca가 무엇이냐고 물을 때 dukkha와 dukkha의 원인이라고 해서 알아듣지 못했다면, 조금 더 나아가 보아야 합니다. 그 dukkha라는 것이 무엇입니까?

ලෝකයත් ලෝක සමුදයත්. අන්න ලෝකයට අයිති හරියෙන් පෙන්නනවා දුක සහ දුකට හේතුව. ලෝකයත් කිව්වේ දුක හරිය. ලෝක සමුදය කිව්වේ දුකට හේතු වෙච්ච හරිය.

세상과 세상의 samudaya입니다. 세상에 속한 부분으로 dukkha와 dukkha의 원인을 보여 줍니다. 세상이라고 한 것은 dukkha 부분이고, 세상의 samudaya라고 한 것은 dukkha의 원인이 된 부분입니다.

ලෝක නිරෝධය කිව්වේ දුක්ඛ නිරෝධය ලෝක නිරෝධ මාර්ගය කිව්වේ දුකට හේතු වෙන්නා වූ මාර්ගය හොයලා දුක හොයලා දුකට හේතු කුමකින්ද දුක ආවේ අන්න ඒ හේතුව අයින් කරුවහම මේ දුක නැති වෙනවා කියන මේ ක්‍රමය ඔන්න ඔය කියන කාරණා පිළිබඳව දකින්න ඕන හරිය තමයි ඔය කිව්වේ.

세상의 nirodha는 dukkha nirodha이고, 세상의 nirodha magga는—dukkha의 원인을 찾고 dukkha를 찾아, 무엇으로 dukkha가 왔는지 그 원인을 치우면 이 dukkha가 사라진다는 이 방법입니다. 그것들에 대해 보아야 할 부분이 바로 그것입니다.

එහෙනම් දුක පිරිසිද දැනගන්න ඕනෑ කිව්වේ ලෝකය පිරිසිඳ දැනගන්න ඕනැතිය කියන එක තව ක්‍රමයකින් කියනවනේ.

그러니 dukkha를 두루 알아야 한다는 것은 세상을 두루 알아야 한다는 것을 달리 말한 것입니다.

දැන් ලෝකයේ මය පිරිසිඳිනවා කියන්නේ ඒකත් දකින්න ඕන.

이제 세상을 ‘두루 안다(pirisiñdinavā)’는 것이 무엇인지도 보아야 합니다.

පිරි කියන්නේ ප්‍රියභාවය පිරියාව ප්‍රිය බව ප්‍රිය බව හිදින තාක්කල් මේ ලෝකේ ඇත්ත දකින්න බැ.

‘piri’는 사랑스러움, 곧 사랑함을 말합니다. 사랑스러움을 끊지(siñda) 않는 동안에는 이 세상의 참을 볼 수 없습니다.

යමකට ප්‍රියද ඒ තාක්කල් ඒකේ ඇත්ත පේන්නේ නැ. ඒක තමන්ට හොඳයි කියලා තමන්ගේ දෘට්ටිය අනුව පේනවා මිසක්. ඒක ඇත්ත බලාගන්න බැ. තමන්ට ප්‍රිය දේක ඇත්ත නැත්ත හොයන්න ගියොත් මේක සාමාන්‍යයෙන් ලෝකේ හරි හිතාගන්න බැරි දෙයක්. ප්‍රිය තාක්කල් ඉන්න තාක්කල් ඇත දකින්න.

무엇을 사랑하는 동안에는 그것의 참이 보이지 않습니다. 자기에게 좋다고 자기 견해대로 보일 뿐, 그 참을 볼 수 없습니다. 자기가 사랑하는 것의 참과 거짓을 찾으려 하면, 이것은 보통 세상에서 아주 생각하기 어려운 일입니다. 사랑하는 동안에는 참을 볼 수 없습니다.

තමන්ගේ දරුවා ඉන්නවා තව කෙනෙක්ගේ දරුවෙක් ඉන්නවා. තමන්ගේ දරුවා තමන්ට ප්‍රියයි. අනිත් කෙනාගේ දරුවට ඒ පියාවේ නැහැ.

자기 아이가 있고 다른 사람의 아이가 있습니다. 자기 아이는 자기에게 사랑스럽습니다. 다른 사람의 아이에게는 그런 사랑이 없습니다.

ළමයි දෙන්න නැකලා හඬු වෙනවා. ඒක ළමයෙක් කන්ලමයාට ගැහුවා. දෙන්න නැකිලා ගහගත්තා. දැන් අම්මලා දෙනා වෙනේනවා බලා ඉන්නවා දරුවෝ දෙන්නගේ විස්තරය කියන්න. දැන් කවුද වැරදිය?

두 아이가 다투어 소란이 납니다. 한 아이가 다른 아이를 때렸습니다. 둘이 엉겨 붙어 싸웠습니다. 이제 두 엄마가 서서 두 아이의 사정을 이야기하려 합니다. 이제 누가 잘못했습니까?

තමන්ගේ පුතා හරිද අනිකයි වැරදේ.

자기 아들은 옳고 다른 아이가 잘못했습니다.

කොච්චර දැඟලුවත් කොච්චර මොනවා කිව්වත් මගේ පුතා කියන දෘෂ්ටිය ඉන්න නිසා කාල එකා වැරදි කියලා අම්මා කැමැත්තෙන් කියන්න යන්නේ නැහැ. කොරන්න දෙයක් නැත කියන්න පුළුවන් කිව්වත් අරහැ පුරපුර කියා මෙහාට මර යන්න කියලා ඇදගෙන ගිහිල්ලා. යන්න එපා ඕකක් කරලා ඊට පස්සේ සෙල්ලමට කියලා අනිකට වහිනවා මේසා.

아무리 버둥거리고 무슨 말을 해도 ‘내 아들’이라는 견해가 있어서, 엄마는 기꺼이 자기 아이가 잘못했다고 말하지 않습니다. 어쩔 수 없다고 말할 수는 있어도, ‘거기 가지 말고 이리 와’ 하며 끌고 가서 ‘저런 짓 하고 나서 놀러 가지 마라’ 하며 다른 쪽에 덮어씌웁니다.

තමන්ගේ කානම් වැරදිලා නෑහ. ඕ කොච්චර ගණන් ගන්න දෙයක්ද අහුණත් වැරද ඕක කොච්චර ලොකුවට ගන්න දෙයක්ද? ඔය ඊට වඩා වෙන්නේ නැද්ද. ඔය ජාතියකක් කියලා හරි වහනවා මිසා. අවංකවම පිළිගන්නේ නැහැ. ඒක අවංකම වැරැද්දක් තියෙන.

자기 아이는 잘못하지 않았습니다. ‘그게 그렇게 따질 일이냐, 조금 잘못한 걸 그렇게 크게 볼 일이냐, 그보다 더한 일도 있지 않냐, 다 그런 거다’ 하며 덮을 뿐 솔직하게 받아들이지 않습니다. 솔직히 잘못이 있는데도요.

මොකද හේතුව මගේ පුතා කියන දෘෂ්ටිය වැහිෙනන්න අන්න ප්‍රියභාවය

왜냐하면 ‘내 아들’이라는 견해가 덮고 있기 때문입니다. 바로 그 사랑스러움입니다.

ඔය ප්‍රියභාවය හිත දැම්මදා තමයි ඕගේ ඇත්ත දකින්න පුළුවන්. අර දරුවෝ දෙන්නාම තමන්ගේ නොවන බාහිර කෙනෙක් බලා ඉන්නවා විදිහට ඔබට මොකද ඔ ගැන පේන්නේ?

그 사랑스러움을 마음에서 끊어 낸 날에야 그것의 참을 볼 수 있습니다. 그 두 아이를 자기 아이가 아닌 바깥 사람이 보듯이 보면, 그것에 대해 무엇이 보입니까?

ඒටනාව අපූර්ව කියාගෙන පුළුවන් ප්‍රිය

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

භාවයක් දෙන්නගම නැත්නම් නෑ දෙයක්කෙම කිීමවත් උරුමෙවත් හිමිකින්කමක් නැත්නම්. මධ්‍යස්ථ ළමයි දෙන්න දිහැ බැලුවොත් මෙන්න මේක ඇතුන සිද්ධ වුණේ. මෙන්න මේ වෙලාව මෙයා මෙහෙම කළා ඊට පස්සේ මේක වුණේ. ඔන්න ඔය විදිහට එකෙන් එක එකින් එක විග්‍රහ කරන්න පුළුවන් හැකියාවක් ලැබෙන්නේ.

두 아이 어느 쪽에도 사랑스러움이 없다면, 핏줄이나 물려받음이나 가짐의 관계가 없다면, 가운데 서서 두 아이를 보면 ‘안에서 일어난 일은 이것이다, 이때 이 아이가 이렇게 했고 그 뒤에 이렇게 되었다’—이렇게 하나하나 풀어 볼 수 있는 힘이 생깁니다.

දැන් මොකද වෙන්නේ? ප්‍රියභාවය අන්න ප්‍රියභාවයක් තියෙනවා නම් ප්‍රියභාවය දුරු කරපුවහම සිද දාපුවහම පිරි සිද දකිනවා. එහෙනම් දුක දකින්න බැහ පිරි සිඳින.

이제 어떻게 됩니까? 사랑스러움이 있다면, 그 사랑스러움을 치우고 끊어 내면 ‘두루(piri-siñda)’ 봅니다. 그러니 사랑을 끊지 않고는 dukkha를 볼 수 없습니다.

එහෙනම් මොන මොනවද ප්‍රිය වෙන්නේ? ලෝකයට අයිති යමක් ඇත්්ද ඒ ටික ප්‍රියයි කියලා හිතා ඉන්න තාක්කල් අපිට ඇත්ත දකින්න බැහ. ඇත්ත වැහෙනවා.

그러면 무엇 무엇이 사랑스러워집니까? 세상에 속한 무엇이든, 그것들을 사랑스럽다고 여기는 동안에는 우리가 참을 볼 수 없습니다. 참이 가려집니다.

එහම් ලෝකයට අයිතිය අපි බලාගන්න ක්‍රම කිව්වා. කීහපයක්. ඇහැ රූපය, කන ශබ්දේ, නාසයේ, ගන්ධය, දිව, රසයේ, කය පොට්ඨබ්බය බණ ධර්ම කියලා ඔය විදිසය බෙදලත් පෙන්නවා ඉන්ද්‍රිය වශයෙන්.

그래서 세상에 속한 것을 보는 방법들을 말했습니다. 몇 가지입니다. 눈과 모습, 귀와 소리, 코와 냄새, 혀와 맛, 몸과 닿음, 마음과 dhamma—이렇게 여섯으로 나누어 indriya로도 보여 줍니다.

චක්ඛු එතන් චක්ඛායතන රූපායතන සෝතායතන සද්ධායතන ආදී වශයෙන් කිව්වා ආයතන කිව්වේ අපි එකතු කරන්න ගත්ත ස්ථාන ප්‍රියයි මනාපයි කියලා අල්ලගත්ත තැන්. මේ ලෝකයට අයිති. ප්‍රියමනාප අල්ලගත්ත දැන් තව කමෙක් කියනවා. ඇස ලෝකයට අයිතියි. ඒකට ප්‍රියමනාපයි.

cakkhāyatana, rūpāyatana, sotāyatana, saddāyatana 등으로 말했습니다. āyatana라고 한 것은 우리가 모으려고 잡은 자리, 사랑스럽고 마음에 든다고 붙잡은 곳입니다. 이것은 세상에 속합니다. 사랑스럽다고 붙잡은 것을 또 다른 방법으로 말합니다. 눈은 세상에 속합니다. 그것을 사랑스럽다고 여깁니다.

ඒ ඇසින් දකින යම් රූපයක් තමන්ට ප්‍රියමනාපයක් කියලා ගෝචර කරගත්තා නම් ඒකත් තමා සතු කරගන්න හදන වස්තුවක්. තමා කැමති දෙයක්.

그 눈으로 보는 어떤 모습을 자기에게 마음에 드는 것으로 받아들였다면, 그것도 자기 것으로 삼으려는 물건이고 자기가 좋아하는 것입니다.

කනටත් අපි ප්‍රියයි. කන්තයක් මිහිරි ශබ්දයක් එනවා නම් ඒකටත් අපි ප්‍රියයි. අමිති එකක් එනවා නම් ඒකට අපි ගැටෙනවා. කනයි ශබ්දයයි.

귀도 우리는 사랑합니다. 귀에 달콤한 소리가 오면 그것도 우리는 사랑합니다. 듣기 싫은 것이 오면 그것에 부딪칩니다. 귀와 소리입니다.

නාසයයි ගන්ධයයි. නාසයට ප්‍රියයි. ගන්ධය හොඳ එකක් එනවා නම් ප්‍රියයි. අනිකට ඒකට ඇලෙනවා. නරක එකක් එහෙනම් අප්‍රියයි ඒකට ගැටෙනවා.

코와 냄새. 코를 사랑합니다. 좋은 냄새가 오면 사랑스럽고, 또 거기에 달라붙습니다. 나쁜 것이면 싫고 거기에 부딪칩니다.

ඔය දෙකම එක අපේ තරඟ ඉවරයක්නේ. අප්‍රියක ඵලවාහරින්නත්, ප්‍රිය එක ඇදගන්නත් අපේ මානසිකත්වය ගොන්නැගිලා ඇලීමයි ගැටීමයි දෙක එතන මතු වෙන්නේ.

이 두 가지 모두 우리의 끝없는 다툼이지요. 싫은 것은 밀어내고 좋은 것은 끌어당기려고 우리 마음가짐이 쌓여, 달라붙음과 부딪침 두 가지가 거기서 솟아오릅니다.

කන්නට ශබ්දයක් ආවත් ඒ වගේ ඇහැට රූපයක් ආවත් ඒ වගේ නාසයට ගන්ධයක් ආවත් ඒ වගේ දිවට රසයක් ආවත් ඒ වගේ කයට පොට්ඨබ්බයක් ඒ වගේ ස්පර්ශයක් ආවත් ඒ වගේ මනසට ධර්මයක් ආවත් ඒ වගේ.

귀에 소리가 와도 그렇고, 눈에 모습이 와도 그렇고, 코에 냄새가 와도 그렇고, 혀에 맛이 와도 그렇고, 몸에 phoṭṭhabba, 곧 닿음이 와도 그렇고, 마음에 dhamma가 와도 그렇습니다.

ඇලෙන්නේ ගැටෙන්නේ ඕක අල්ලගෙන ඉන්න තාකාල වටිනා දෙයක් තියෙනවා කියලා හිතා ඉන්න තාකාව. මෙන්න ලෝකයට අයිති කොටස දකින හැටි.

달라붙고 부딪칩니다. 그것을 붙잡고 있는 동안, 값진 것이 있다고 여기는 동안 말입니다. 이것이 세상에 속한 부분을 보는 방식입니다.

ඉතින් අපි මේකෙදි දකින්න ඕනේ. මේ ප්‍රියභාවයක් මධුරභාවයක් අපේ හිත බැඳිලා තියෙනවා නම් ඡන්දර රාගය කිව්වේ ඔබ මෙන්න මේ ඡන්ද රාගය දුරු කරන තාක්කල්. ඡන්ද රාගයෙන් බැඳිලා ඉන්න තාක්කල්. ප්‍රිය සිඳලා දැක්කේ නෑ. අපි දැකලා තියෙන්නේ ප්‍රියභාවය හිඳින්නේ නැතුව. එහෙනම් පිරිසිඳ දැක්කා කියන එක අපිට වෙන්නේ.

그러니 여기서 우리가 보아야 합니다. 사랑스러움과 달콤함이 우리 마음에 묶여 있다면—chanda rāga라고 한 것이 그것입니다—이 chanda rāga를 치우기 전까지, chanda rāga에 묶여 있는 동안에는 사랑을 끊고 본 것이 아닙니다. 우리는 사랑스러움을 끊지 않은 채로 보았습니다. 그러니 두루 보았다는 것이 우리에게 일어났겠습니까.

එහෙනම් ඇහැ පිරි සිඳ දකින්න ඕනේ ප්‍රියභාවය අත්හැරලා දාලා දකින්න ඕන ඇහේ හැටි.

그러니 눈을 두루 보아야 합니다. 사랑스러움을 내려놓고 눈이 어떤지를 보아야 합니다.

රූපයක හිතු වෙන්න ප්‍රියභාවයක් ඇද්ද ඒක ඉඳලා දකින්න ඕනේ රූපය හැදි. ඒක වැහෙනවා තමන්ගේ ආත්ම දෘෂ්ටිය අනුකූල ආත්මලාභුවාය වැටහෙන්නේ. ප්‍රශ්නේ විසද දෙන්න එහෙමයි. ඇත්ත දකින්න බැහ.

모습에 대해 마음에 사랑스러움이 있다면 그것을 끊고 모습이 어떤지 보아야 합니다. 그렇지 않으면 그것이 가려지고, 자기 attā 견해에 맞추어 자기에게 이득인 것으로만 보입니다. 물음을 풀어 주어도 그렇습니다. 참을 볼 수 없습니다.

එහෙනම් කන පිළිබඳව ප්‍රියභාවයේ හඳපුයි දකින්නේ කනේ ස්වභාවය.

그러니 귀에 대한 사랑스러움을 끊고서야 귀의 참모습을 봅니다.

සද්දයට තියෙන ප්‍රියභාවය හඳ දාලා බැලු දාටයි සද්දය යථා ස්වභාවය දකින්නේ. හොඳද නරකද? වැටගත් දෙයක්ද නැද්ද?

소리에 대한 사랑스러움을 끊고 본 날에야 소리의 참모습을 봅니다. 좋은지 나쁜지, 값진 것인지 아닌지.

දිව පිළිබඳ ප්‍රියභාවය හිඳපු දාටයි දිවේ යථා ස්වභාවය දකින්නේ.

혀에 대한 사랑스러움을 끊은 날에야 혀의 참모습을 봅니다.

කසය පිළිබඳ ප්‍රියභාවයේ හෙද දාපු දවසටයි කසවල තියෙන යථා ස්වභාවය දකින්න.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

කයට තියෙන ප්‍රියභාවය හිඳාපදාටයි කයේ යථා ස්වභාවය දකින්නේ.

몸에 대한 사랑스러움을 끊은 날에야 몸의 참모습을 봅니다.

කයෙන් යම් පොට්ඨබ්බයක් ආශ්වාදයක් ඇත්්ද ස්පර්ශයක් ඇත්්ද ඒ ස්පර්ශවල ප්‍රියභාවය හිඳා බුදාටයි ඒවය යථාර්ථය දකින්නේ.

몸으로 어떤 phoṭṭhabba, 즐거움, 닿음이 있다면, 그 닿음의 사랑스러움을 끊은 날에야 그것들의 참모습을 봅니다.

මනසට තිබෙන ආශ්වාදය මනසට තියෙන ප්‍රියභාවය හිඳ දාපු දාටයි මනසේ යථා ස්වභාවය දකින්නේ.

마음의 즐거움, 마음에 대한 사랑스러움을 끊은 날에야 마음의 참모습을 봅니다.

මනසට ගෝචර කරන ධර්මයන්ගේ ප්‍රියභාවී සිද්ධාදාතයි. ඒවය යථා ස්වභාවය දකින්න.

마음에 닿는 dhamma들의 사랑스러움을 끊은 날에야 그것들의 참모습을 봅니다.

අන්න ඒ දැකීම ආරම්භ කරන්නේ ප්‍රියභාවයේ සඳීමට ඉස්සෙල්ලා.

그 봄은 사랑스러움을 끊기 전에 시작됩니다.

ඒක ප්‍රියද අප්‍රියද කියලා දැක්කහම ඉස්සෙල්ලාම ධර්මානුකූලව නිගමනයක් කරගන්න වෙනවා. ඇසේ ස්වභාවය, කනේ ස්වභාවය, නාසයේ ස්වභාවය, දිවේ ස්වභාවය, කයේ ස්වභාවය, මනේ ස්වභාවය කියන මේවා. රූපයන්ගේ ස්වභාවය, සද්දයන්ගේ ස්වභාවය, ගන්ධයන්ගේ, රසයන්ගේ, ස්පර්ශයන්ගේ ධර්මයන්ගේ ස්වභාවය මොකක්ද කියලා. ඉස්සෙල්ලා දැකගත්ත දවසක් එනවා නම්.

그것이 사랑스러운지 싫은지 보았을 때, 먼저 dhamma에 맞게 매듭을 지어야 합니다. 눈의 모습, 귀의 모습, 코의 모습, 혀의 모습, 몸의 모습, 마음의 모습, 그리고 모습들, 소리들, 냄새들, 맛들, 닿음들, dhamma들의 참모습이 무엇인지를. 먼저 그것을 보는 날이 온다면,

පළමු දැකීම එනකොටම එක්තරා කොටසක් බිඳිලා යනවා අර බැඳිලා තිබිච්ච සන්දරාගයෙන් ඒවට තිබෙන ආසාවය ඒවා වටිනවයි කියලා අnoල්ලගත්ත දෘෂ්ටියෙන් දෘෂ්ටියෙන් අහක් වෙනකොටම ඇත්ත දකිනකොටම කොටසක් බිදිලා යනවා. එහි තියන වටිනාකම හිතෙන් ගත්ත වටිනාකම හිතෙන් ගොඩන්නගාගත්ත වටිනාකම බිඳිලා යනවා. අන්න බිදිලා ගිය යම් කොටසක් ඇත්නම් දකිනකොට බිඳී ගිය චන්දාගයේ කොටස තමයි ඔහුගෙන් යථාබෝධය වැටහිච්ච දුක වැටහිච්ච කොටස.

처음 보는 바로 그때, 어떤 부분이 부서져 나갑니다. 묶여 있던 chanda rāga로 그것들에 대해 가졌던 바람, 그것들이 값지다고 붙잡은 견해에서 벗어나는 때, 참을 보는 때에 한 부분이 부서져 나갑니다. 거기에 두었던 값어치, 마음으로 매긴 값어치, 마음으로 쌓아 올린 값어치가 부서집니다. 보는 때 부서져 나간 chanda rāga의 부분이 바로 그에게 있는 그대로의 깨달음으로 와닿은, dukkha가 와닿은 부분입니다.

එහම් දුක සම්පූර්ණ වැටහෙන්නේ නෑ. දැක ඵලියට කොහොමද දකින්නේ?

그렇지만 dukkha가 다 와닿지는 않습니다. 본 결과로 어떻게 봅니까?

අන්න ප්‍රඥාවෙන් දකින්න ඕනේ අපිට කොච්චර කැමති වුනත් අකැමති වුනත් ඇත්ත දකින්න ඕනේ.

paññā로 보아야 합니다. 우리가 아무리 좋아하든 싫어하든 참을 보아야 합니다.

ඇත්ත දකින්න නම් බලනකොට මොකක්ද දකින්න ඕනේ?

참을 보려면, 볼 때 무엇을 보아야 합니까?

අනිච්චයි, නිච්චයි කියන දෙකෙන් අපි හිතා ඉන්නේ නිච්චයි කියලා හෝ ගත්තනම්. ඒකේ යථා ස්වභාවය අනිච්චයි.

anicca와 nicca 둘 가운데 우리가 nicca라고 여기고 있거나 그렇게 붙잡았다면, 그것의 참모습은 anicca입니다.

ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් දැකපු උත්තමයෙක් දැකලා අත්දැකීම ලබලා දැකගත යුතු සත්‍යය මෙන්න මේකයි මේ විදිහට හිතන්න කියලා.

참을 있는 그대로 본 거룩한 분이 보고 겪고 나서 ‘보아야 할 참은 이것이다, 이렇게 생각하라’고 보여 주십니다.

ඇහැ අනිච්චයි, දුක්ඛයි, අනත්තයි කියලා බලන්න කියලා පෙන්නවා මෙන්න මේකයි මේකේ ඇත්ත. ඕක ඇත්ත තමන්ට ඇහක් පිළිබඳ ආසාව ඇරගන්න බැරි වුණත් පුළුවන් වුණත්. ඇත්ත මොකක්ද කියලා ඉස්සෙල්ලා බලාගන්න

‘눈은 anicca, dukkha, anatta라고 보라’고 보여 주시며 이것이 그것의 참이라고 하십니다. 그것이 참입니다—자기에게 눈에 대한 바람을 내려놓을 수 없든 있든. 참이 무엇인지 먼저 보십시오.

ඇහැ අනිච්චයි, දුක්ඛයි, අනත්තයි කියන එකට වැටෙනවද නැද්ද කියලා බලන්න

눈이 anicca, dukkha, anatta라는 데에 들어맞는지 아닌지 보십시오.

රූපය අනිච්චයි, දුක්ඛයි, අනත්තයි කිව්වහම ඒකට වැටෙනවද නැද්ද කියලා බලන්න

모습이 anicca, dukkha, anatta라고 할 때 그것에 들어맞는지 아닌지 보십시오.

කන අනිච්චයි, දුක්ඛයි, අනත්තයි කියන එක ඇත්තද? ශබ්දය අනිච්චයි, දුක්ඛයි, අනත්තයි කියන එක ඇත්තද? නාසය අනිච්චයි, දුක්ඛයි, අනත්තයි කියන එක ඇත්තද? ගන්ධය අනිච්චයි, දුක්ඛයි අනත්තයි කියන එක ඇත්තද? දිව අනිච්චයි, දුක්ඛයි අනත්තයි කියන එක ඇත්තද? රසය අනිච්චයි, දුක්ඛයි අනත්තයි කියන එක ඇත්තද? කය අනිච්චයි, දුක්ඛයි, අනත්තයි කියන එක ඇත්තද? කොට්ටබ්බයෝ අනිච්චයි, දුක්ඛයි අනත්තයි කියන එක ඇත්තද? මන අනිච්චයි, දුක්ඛයි අනත්තයි කියන එක ඇත්තද? ධර්මයෝ අනිච්චයි, දුක්ඛයි අනත්තයි කියන එක ඇත්තද?

귀가 anicca, dukkha, anatta라는 것이 참입니까? 소리가 anicca, dukkha, anatta라는 것이 참입니까? 코가 anicca, dukkha, anatta라는 것이 참입니까? 냄새가 anicca, dukkha, anatta라는 것이 참입니까? 혀가 anicca, dukkha, anatta라는 것이 참입니까? 맛이 anicca, dukkha, anatta라는 것이 참입니까? 몸이 anicca, dukkha, anatta라는 것이 참입니까? phoṭṭhabba가 anicca, dukkha, anatta라는 것이 참입니까? 마음이 anicca, dukkha, anatta라는 것이 참입니까? dhamma들이 anicca, dukkha, anatta라는 것이 참입니까?

ඇත්ත බව මට වැටහුණ ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් මට තේරුණ එක ඇත්ත තමයි. කවදා හරි අවංක ඔය උත්තරය දෙන්න පුළුවන් වුනානම් තමන්ට වැහිලා.

‘참이라는 것이 나에게 와닿았다, 참을 있는 그대로 내가 알았다, 그것은 참이다’—언젠가 솔직하게 이 대답을 할 수 있게 되었다면, 그것이 자기에게 와닿은 것입니다.

එදාට කියනවා සෝතාපන්න. අන්න සෝතාපන්නාව කියන්නේ ඔන්න ඔතනටයි. ඔහු ආය ආපහු යන්න ක්‍රමයක් නෑහ. මොකද ඔහු දැක්කා ඇත්ත.

그날 sotāpanna라고 합니다. sotāpanna라고 하는 것은 바로 거기입니다. 그는 다시 돌아갈 길이 없습니다. 참을 보았기 때문입니다.

මෙන්න මේ වෙලාවේදී කියනවා ලෝකය පිළිබඳ ඇත්ත දැක්කා. දැකපු ඇත්තට පත් වුණේ නෑ තව. අත්දැකීමතාවය නෑ. ඇත්ත බව දැක්කාම මිසක් ඇත්ත අත්දැක්කේ නෑ. මෙන්න ඇතිෙන වෙනස. දැකීමයි අත්දැකීමයි දෙකක්.

이때에 세상에 대한 참을 보았다고 합니다. 본 참에 아직 이르지는 못했습니다. 몸소 겪음이 없습니다. 참이라는 것을 보았을 뿐 참을 몸소 겪지는 않았습니다. 이것이 생기는 차이입니다. 봄과 몸소 겪음은 두 가지입니다.

දැන් දැකපු ඇත්තේ මම පිහිල්ලද ඒක ඇත්තනම් ගන්න තීරණය මොකක්ද

이제 본 참을 내가 받아들였는가? 그것이 참이라면 내려야 할 판단은 무엇인가?

අන්න ප්‍රඥාවන්ත තීරණයක් එනවා අනිච්ච නම්, දුක්ඛ නම්, අනත්ත නම් ඒක මමයි කියලා ගන්න සුදුසු මමත්වයෙන් බදාගන්න ඒ තුළ පවතින්න සුදුසු කැනසුමක්ද හම්බවෙන්නේ, දුකක්ද හම්බ වෙන්නේ?

그러면 paññā 있는 판단이 옵니다. anicca라면, dukkha라면, anatta라면, 그것을 ‘나’라고 잡는 것이 마땅한가? ‘나’로 끌어안고 그 안에 머무는 것이 마땅한가? 편안함을 얻는가, dukkha를 얻는가?

මෙන්න මේ තීරණය ආපහ තමාට තීර්වා මට කොච්චර අත්හරගන්න බැරි වුණත් ඇහැ පිළිබඳ ආසාව කවදා හරි මේක අත්තහන්නකන් සෑනසුමක් නම් ලැබෙන්නේ නැ.

이 판단을 다시 자기에게 내립니다. ‘내가 아무리 눈에 대한 바람을 내려놓을 수 없더라도, 언젠가 이것을 내려놓기 전까지는 편안함을 얻지 못한다.’

අනිච්ච වූ දෙයක්, දුක්ඛ වූ දෙයක්, අනත්ත වූ දෙයක් තුළින් මම සැනසුමක් බලාපොරොත්තු වෙනවා මේක වෙන්නෙත් නැහ. හැබැයි මට වුනට ඇහැ පිළිබඳව දාසාව අත්හැරිලා නැහ.

‘anicca인 것, dukkha인 것, anatta인 것에서 나는 편안함을 바란다. 그것은 이루어지지 않는다. 하지만 나에게는 아직 눈에 대한 바람이 놓아지지 않았다.’

එහෙනම් මට දැන් හොරන් දෙකක් නැද්ද? ඇත්ත දැක්කා ඇත්තේ නිගමනෙත් ආවා. යම් දවසක ඇහැ පිළිබඳව අත්හැරීමක්, නොයැල්මක්, මිදීමක් එහි ආසාව ආසාව ඇහැ වටිනවා කියලා ගත්ත ආසාවේ බිංදුවට අත්හැරීමක්, නොඇල්ක්, විදීමක් වුනා. අන්න ඒක අත්හැරී ගියදාට ඇහැ පිළිබඳ සිවිච්ච බලාපොරොත්තුව ඉවරයි වටිනා නැති දේට බලාපොරොත්තු කැපිය යුතු නෑහ කියන එක පූර්ණ වෙනදා.

그러면 나에게 이제 두 갈래가 있지 않습니까? 참을 보았고 참된 매듭에도 이르렀습니다. 어느 날 눈에 대한 내려놓음, 달라붙지 않음, 벗어남—눈이 값지다고 잡은 바람이 영으로 떨어지는 내려놓음, 달라붙지 않음, 벗어남이 일어났습니다. 그것이 내려놓아진 날 눈에 대해 가졌던 바람이 끝납니다. 값없는 것에 바람을 둘 까닭이 없다는 것이 다 채워지는 날입니다.

එහෙනම් මේක මට වෙලා නැත්නම්. දැන් මට කරන්න වැඩපිලක් තියෙනවා.

그러니 이것이 나에게 아직 일어나지 않았다면, 이제 나에게는 해야 할 일이 있습니다.

අන්න දැන් අපි දැනගන්නවා. දුක කියන්නේ මොකක්ද? දැනගත්තා අනිච්ච වශයෙන්, දුක්ඛ වශයෙන්, අනත්ත වශයෙන් දැක්කට පස්සේ ඇහැ දුකයි කියලා දැනගත්ත නම් ඒක පිරිසිඳ දැනගන්න ඕනේ. පිරි සිදපු තරමට තමයි ඒකේ යථාර්ථය වැටහීම එන්නේ.

이제 우리는 압니다, dukkha가 무엇인지. anicca로, dukkha로, anatta로 본 뒤에 눈이 dukkha라고 알았다면, 그것을 두루 알아야 합니다. 두루 끊은 만큼 그것의 참모습이 와닿습니다.

එහෙනම් මෙන්න මේකට කියනවා පිරිසිඳ දැනගැනීමේ කාර්යක් ඔහුට තියෙනවා. ඇහැ පිළිබඳව යම් ප්‍රියමනාපයක ආසාවෙන් බැඳිලා ඉන්න තාක්කල් වැඩේ සම්පූර්ණ නෑ.

그래서 이것을 두고 그에게 두루 알아야 할 일이 있다고 합니다. 눈에 대해 마음에 드는 바람에 묶여 있는 동안에는 일이 끝나지 않습니다.

ඒ තාකල් ඇහැ වටිනවා කියන බලාපොරොත්තුවක් තියෙනාකල් ඇහැක් බලාපොරොත්තු වෙනවා. ඇහැ පිළිබඳ බලාපොරොත්තුව අත්හැරින්න නැත් කල් ඔහුට ඇහැ පිළිබඳ ඡන්ද රාගයේ තියෙනවා.

그때까지, 눈이 값지다는 바람이 있는 동안에는 눈을 바랍니다. 눈에 대한 바람을 내려놓지 않는 동안 그에게는 눈에 대한 chanda rāga가 있습니다.

ඡන්ද රාගය තියෙන තාක්කල් ඒක උපාදානයක් වෙනවා. මතුවට ඇහැක් හටගන්න මේ අය නැත්නම් තව එකක් හටගන්නව ඇති මානසිකත්වය ශක්තිය බිහි කිරීම විහිම තව නතර වෙලා නැහ. එහෙනම් මොකද වෙන්නේ? මේක අත්රෙනකොට අපි විඤ්ඤාණයේ ශක්තියක් සහගතව ක්‍රියාත්මක කරලා තියෙනවා. මතු එපදු දෙයක් සකස් කරලා යලි ගොඩනගලා අර මමෙක් කියලා ගොඩනගපු එකට යලිත් ඇහැක් ලබා දීමට මග පවන්නවා.

chanda rāga가 있는 동안 그것은 upādāna가 됩니다. 앞으로 눈이 생겨나게 할, 곧 또 하나를 일으킬 마음가짐의 힘을 내뿜는 일이 아직 멈추지 않았습니다. 그러면 어떻게 됩니까? 이것을 놓아 버릴 때 우리는 viññāṇa의 힘을 함께 움직여 놓았습니다. 앞으로 그런 것을 마련하고 다시 쌓아, ‘나’라고 쌓아 올린 것에 다시 눈을 주는 길을 엽니다.

එහෙනම් භවය තුළ ඇහැක් ලබා දීමට අවශ්‍ය කරන ශක්ති විශේෂය ගෙවිලා ඉවර නැත්නම්. මේ ඇහැ නැති වෙනකොට තව ඇහැක් ලබා දෙන්න අවශ්‍ය කරන ලෝක ක්‍රියාකාරීත්වය සිද්ධ වෙනවා.

그러니 bhava 안에서 눈을 주는 데 필요한 특별한 힘이 다 닳아 없어지지 않았다면, 이 눈이 사라질 때 또 다른 눈을 주는 데 필요한 세상의 움직임이 일어납니다.

ශක්රය ක්‍රියාත්මක වෙනවා. එතකොට මොකද වෙන්නේ? තව කොහේ හරි ආයුසරයක් ඇහැක් අරගෙන පෙනී සිටින්නේ. මානසිකත්වයක් කායිකත්වයක් ගොන්නගන්න ඔන්න ඔය බලය ක්‍රියාත්මක වෙනවා.

그 힘이 움직입니다. 그러면 어떻게 됩니까? 다른 어딘가에서 다시 눈을 가지고 나타납니다. 마음과 몸을 쌓아 올리도록 바로 그 힘이 움직입니다.

අන්න ඒ නිසා මොකද වෙන්නේ? මේ භවයෙන් මේ ඇහැ ඉවර වුනහම මතු බවයක කොයි ආකාර හෝ ඊට අනුකූල ඇහැක් හටගෙන ආයුසරයක් අර සම්බන්ධතාවය උපාදානයේ එහවත් බැඳීමේ සම්බන්ධතාවය පවත්වනවා.

그래서 어떻게 됩니까? 이 bhava에서 이 눈이 끝나면, 앞으로의 bhava에서 어떤 모습으로든 그에 맞는 눈이 생겨나, 다시 그 이어짐, upādāna라는 묶임의 이어짐을 이어 갑니다.

මෙන්න මේ උපාදාන කියන බැඳීමේ සම්බන්ධතාවය ඇති නිසා යමකින් යමක් හටගැන එව්වා නම් ශක්තිය විහිදෙව්වේ එතනින් එතනයි මෙතනයි උපාදානය නැමති රෑණනයෙන් බැඳෙනවා.

이 upādāna라는 묶임의 이어짐이 있어서, 무엇에서 무엇이 생겨나 힘을 뿜어냈다면 거기와 여기가 upādāna라는 밧줄로 묶입니다.

මෙන්න මේ උපාදානයදී රෑණේ බැඳිච්ච නිසා තමන්ට තේරෙනවා. ඉස්සර මම ඇහැක් අරගෙන අහවල් තැන හිටියා. එතනින් මැරිලා මම දැන් මෙතන ඇහැක් අරගෙන ඉන්නවා කියලා. අර මම කියන සංඥාව අන්න අර බැඳිලා තියෙන අර උපාදානැහැණේ.

이 upādāna라는 밧줄로 묶였기 때문에 자기에게 이렇게 느껴집니다. ‘전에 나는 눈을 가지고 어디에 있었다. 거기서 죽어 나는 지금 여기서 눈을 가지고 있다.’ 그 ‘나’라는 saññā가 바로 묶여 있는 그 upādāna 밧줄입니다.

උපාදාන රැහැතා කල් බැඳිලා ආවද ඒතාක් කල් අර මම කියන සංඥාව තිබුණ බැඳුණු රැහැන අනාදී පටන් එන මමෙක් පුද්ගලත්වයක් විද්‍යාමාන කරලා පෙන්නනවා.

upādāna 밧줄에 묶여 온 그동안 ‘나’라는 saññā가 있었고, 그 묶인 밧줄이 시작 모를 때부터 이어지는 ‘나’, 한 사람이라는 것을 드러내 보여 줍니다.

මම අහවල් කාලේ මෙහෙම කළා ඒ හේතු මම දැන් මෙහෙම ඉන්නවා. ඒකේ ප්‍රතිඵලය මට ලැබුණා. මේ ආදිසන මම කියන රෑණට තියෙන සම්බන්ධය තමයි උපාදානය නැමැති රෑන්නේ.

‘나는 어느 때 이렇게 했고, 그 까닭으로 나는 지금 이렇게 있다. 그 열매를 나는 받았다.’ 이런 식으로 ‘나’라는 밧줄에 있는 이어짐이 바로 upādāna라는 밧줄입니다.

බැඳිලා ඉන්නවා. බැඳිලා ඉන්න තාකල් එයා අනික් එක්ක කියලා. අනිකා කියන ප්‍රශ්නය නෙමෙයි එන්නේ තමන්ට මම කරගත්තා කියන්නා වූ ප්‍රශ්නය එනවා.

묶여 있습니다. 묶여 있는 동안 그는 남의 일이라고 하지 않습니다. 남이라는 물음이 아니라 자기에게 ‘내가 했다’는 물음이 옵니다.

මම පින් කරපු නිසා මම යහපතක් කරගෙන අද ඉන්නවා කියලා. මම කරගත්තා පවුල නිසා මටත් අද දුක් විඳින්න එනවා කියලා. අර මම කියන දෘෂ්ටියෙන් යුත්තව ගැනීම අත්හැරෙන්නේ නෑහැ මේ උපාදානයේ බිංදුවර වහිනතුරු.

‘내가 puñña를 지었기 때문에 오늘 좋게 지낸다.’ ‘내가 지은 pāpa 때문에 오늘 나도 dukkha를 겪는다.’ 그 ‘나’라는 견해로 잡는 일은 이 upādāna가 영으로 떨어지기 전까지 놓아지지 않습니다.

මෙන්න මේ උපාදානය බැඳීම නිසා ස්කන්ධ වලට පංචස්කන්ධය පංච උපාදානස්කන්ධයක් වෙනවා. එහෙනම් පංචස්කන්ධය පංචස්කන්ධයක් වශයෙන් තිබුණම් අපේ බැඳීමක් නෑහ. ඒක උපාදානස්කන්ධයක් කරගත්ත නිසා තමයි අතීතයේ මමෙක් ගැන, දැන් ඉන්න මමෙක් ගැන, මතුවට ගොඩනැගෙන මමයෙක් ගැන බලාපොරොත්තු ඇති වෙන්නේ.

이 upādāna의 묶임 때문에 khandha가, pañcakkhandha가 pañca upādānakkhandha가 됩니다. pañcakkhandha가 pañcakkhandha로만 있으면 우리의 묶임은 없습니다. 그것을 upādānakkhandha로 만들었기 때문에 과거의 ‘나’, 지금 있는 ‘나’, 앞으로 쌓일 ‘나’에 대한 바람이 생깁니다.

මම අතීතයේ හිටියා දැනුත් මම ඉන්නවා මතුත් මම ඉන්න ඕනේ. ඔන්න ඔය බලාපොරොත්තු වෙන්නේ උපාදානය සමග තියෙන පංචස්කන්ධයට බැඳීම නිසා.

‘나는 과거에 있었고, 지금도 있고, 앞으로도 있어야 한다.’ 그 바람은 upādāna와 함께 있는 pañcakkhandha에 대한 묶임 때문입니다.

පංචස්කන්ධයට පුළුවන් කමක් නෑ තනිකර මමෙක් ගොඩනගන්න. එහි බැඳුන යම් උපාදානයක් ඇත්්ද උපාදානය නිසා මම කියන දෘෂ්ටිය අත්හැරෙන්න ඇලි අලි ගොඩනැගෙන. මෙන්න මේ නිසා මම කියන සංඥාවෙන් මිදෙන්න බැ.

pañcakkhandha 혼자서는 ‘나’를 쌓아 올릴 힘이 없습니다. 거기에 묶인 upādāna가 있다면, 그 upādāna 때문에 ‘나’라는 견해가 놓아지지 않고 쌓여 갑니다. 이 때문에 ‘나’라는 saññā에서 벗어날 수 없습니다.

මම කියන සංඥාවේ මිදෙන්න බැරි තාක්කල් මම කියන සංඥාවෙන් ගොඩනැගෙන යම්කිසි විපාක ඵලයක් ඇත්්ද ඒකෙන් මිදෙන්න.

‘나’라는 saññā에서 벗어날 수 없는 동안, ‘나’라는 saññā로 쌓인 어떤 vipāka의 열매가 있다면 그것에서도 벗어날 수 없습니다.

දැන් මම කියන සංඥාවෙන් අල්ලගත්ත උපාදානයක් ඇට නම් උපාදානය නිසා හටගත්ත භවය තමයි භව පච්චයා ජාති කියලා ආයුසරයක් අර ස්කන්ධ පහ නැමති විපාක පහ ගොඩනාගන්නා.

이제 ‘나’라는 saññā로 붙잡은 upādāna가 있다면, upādāna 때문에 생긴 bhava가 바로 ‘bhava paccayā jāti’로서, 다시 다섯 khandha라는 다섯 vipāka를 쌓아 올립니다.

එහෙනම් පංචස්කන්ධය විපාකය ඒකේ ඡන්දර රාගයෙන් බැඳුනොත් විපාකය සහ මතු කර්මයට හේතු කාර්කයත් ඒක පංච උපාදානස්කන්ධය බැඳෙන්නේ.

그러니 pañcakkhandha는 vipāka입니다. 거기에 chanda rāga로 묶이면 vipāka와 앞으로의 kamma의 원인이 함께 묶이는데, 그것이 pañca upādānakkhandha입니다.

ඒ උපාදානස්කන්ධයේ උපාදානය නැමති යම්කිසි කොටසක් ඇත්්ද අන්න එහි ඡන්දර රාගයක් ඇත්්ද ඒ උපාදානය ඔන්න ඡන්දර රාගය විදියොත් පංච උපාදානස්කන්ධය අත්හැරලා පංචස්කන්ධය ඉතුරු වෙනවා විපාකය ඉතුරු වෙනවා. දැන් අරිහත් පත් වුණා කියන්නේ උපාදානය බිදිලා ගියාට පස්සේ බිංදුවටම පංච උපාදානස්කන්ධයෙන් දැන් ඔය ළඟේ තියෙන්නේ පංචස්කන්ධ. රූපස්කන්ධයේ තියෙනවා උපාදානයක් නෑ.

그 upādānakkhandha 안의 upādāna라는 부분, 거기 있는 chanda rāga—그 upādāna, 그 chanda rāga가 끊어지면 pañca upādānakkhandha를 놓아 버리고 pañcakkhandha만 남습니다. vipāka만 남습니다. 이제 arahant가 되었다는 것은 upādāna가 영까지 부서진 뒤 pañca upādānakkhandha에서 벗어나, 지금 곁에 있는 것은 pañcakkhandha뿐이라는 것입니다. rūpa khandha는 있지만 upādāna는 없습니다.

උපාදානයක් නැත්නම් මතු භවයක් නැති නිසා ඒ අන්තිම විපාක ඵලය අවසානයෙන් කෙළවරයි මතු සත්වයානමති ගොඩනැගිල්ල ඉවරයි. මෙන්න මේක තමයි එතන මූල ධර්මය.

upādāna가 없으면 앞으로의 bhava가 없으므로, 그 마지막 vipāka의 열매가 다하면 끝이고, 앞으로 satta라는 집짓기는 끝납니다. 이것이 거기의 뿌리 dhamma입니다.

ඉතින් එතකොට මෙතන්දි මොකක්ද සිද්ධ වෙන්නේ? මේ පංචස්කන්ධය තමයි අපි ප්‍රියයි මනාපයි කියලා අරන් ඉන්නේ. හතරයි මෙතුෙක් හැටියට හිතා ඉන්නවා කියන එක තමයි මේ දෘෂ්ටිය. අවිද්‍යාව කිව්වේ ඕකයි.

그러면 여기서 무엇이 일어납니까? 이 pañcakkhandha를 우리는 사랑스럽고 마음에 든다고 잡고 있습니다. 그것을 벗으로 여기고 있다는 것이 바로 이 견해입니다. avijjā라고 한 것이 이것입니다.

පංච උපාදානස්කන්ධය කරගත්තේ පංචස්කන්ධය මිත්‍රයෙක් කියලා ගත්ත නිසා. මිත්‍රයෙක් නිසා උපාදාන බැඳුනා.

pañcakkhandha를 벗이라고 여겼기 때문에 pañca upādānakkhandha로 만들었습니다. 벗이기 때문에 upādāna로 묶였습니다.

රූපස්කන්ධය පිළිබඳව රූපස්කන්ධය යාළුවා කරගත්තහම රූප උපාදානස්කන්ධයක් වුණා. වේදනා ස්කන්ධය යාළුවා කරගත්තහම වේදනා ස්කන්ධයේ වශයෙන් තියෙන්නේ නැතුව වේදනා උපාදානස්කන්ධයක් වුනේ. සංඥා ස්කන්ධය යාළුවෙක් කරගත්ත නිසා සංඥා උපාදානස්කන්ධයක් වුණා. සංඛාර ස්කන්ධය තමන්ගේ යාළුවෙක් කරගත්ත නිසා සංඥා උපාදානස්කන්ධයක් වුණා. සංඛාරස්කන්ධය යාළුවෙක් කරගත්ත නිසා සංඛාර උපාදානස්කන්ධයක්. විඤ්ඤාණ ස්කන්ධය යාළුව ගත්ත නිසා විඤ්ඤාණ උපාදානස්කන්ධයක්.

rūpa khandha를 벗으로 삼으면 rūpa upādānakkhandha가 되었습니다. vedanā khandha를 벗으로 삼으면 vedanā khandha로 있지 않고 vedanā upādānakkhandha가 되었습니다. saññā khandha를 벗으로 삼았기 때문에 saññā upādānakkhandha가 되었습니다. saṅkhāra khandha를 자기 벗으로 삼았기 때문에 saññā upādānakkhandha가 되었습니다—아니, saṅkhāra khandha를 벗으로 삼았기 때문에 saṅkhāra upādānakkhandha입니다. viññāṇa khandha를 벗으로 잡았기 때문에 viññāṇa upādānakkhandha입니다.

උපාදානස්කන්ධ පහේ එකතුව නිසා දෘෂ්ටියක් හටගත්තා ඒ තමයි මම වෙන දෘෂ්ටියන්න මුල.

다섯 upādānakkhandha가 모여 한 견해가 생겼습니다. 그것이 ‘나’라는, 다른 견해들의 뿌리입니다.

ඒ නිසාම මගේ රූපස්කන්ධය, මගේ වේදනා ස්කන්ධය, මගේ සංඥා ස්කන්ධය, මගේ සංඛාර ස්කන්ධය, මගේ විඤ්ඤාණ ස්කන්ධය කියලා පහෙන් ගොඩනැගිච්ච දේ තුළින් කෑලි කෑලි වෙන් කරලා ඒ කෑලෙන් කෑල මම කියා දෘෂ්ටියෙන් ගන්න.

그래서 ‘나의 rūpa khandha, 나의 vedanā khandha, 나의 saññā khandha, 나의 saṅkhāra khandha, 나의 viññāṇa khandha’라며, 다섯으로 쌓인 것을 조각조각 나누어 그 조각마다 ‘나’라는 견해로 잡습니다.

රූපස්කන්ධය අහ කරලා, වේදනා ස්කන්ධය අහ කරලා, සංඥා ස්කන්ධය අහ කරලා, සංඛාර ස්කන්ධය අහ කරලා, විඤ්ඤාණ ස්කන්ධය එහ කරලා දැන් අර මගේ රූපස්කන්ධය මගේ වේදනා ස්කන්ධය කිය කෑලි පහක් කරෙරුවට පස්සේ දැන් කෝ මම අන්න බලාපුවහ පේනවා. ඔය පහටම එකතුවට තමයි මම කිව්වේ. එහෙනම් ඔය පහ මමත් නෙමෙයිනම්. ඒක වුනහම මම හැදුනේ කොහොමද? ඒක දෘෂ්ටියක් නිසා ඇත්තක් නෙමෙයි.

rūpa khandha를 떼어 내고, vedanā khandha를 떼어 내고, saññā khandha, saṅkhāra khandha, viññāṇa khandha를 떼어 내어, ‘나의 rūpa khandha, 나의 vedanā khandha’ 하는 다섯 조각으로 만든 뒤에 ‘이제 나는 어디 있나’ 하고 보면 보입니다. 그 다섯을 모은 것을 ‘나’라고 했던 것입니다. 그 다섯이 ‘나’가 아니라면 ‘나’는 어떻게 생긴 것입니까? 그것은 견해 때문이지 참이 아닙니다.

දැන් මම යන දෘෂ්ටියට පත්වෙනවා ඔය පහේ ඡන්දර රාගයෙන් බැදුනාම. මෙන්න මේකෙන් ලෝක සත්‍යයාට මම කියන දෘෂ්ටියෙන් ඉක්මෙන්න බැහ. ඔය දෘෂ්ටිය අහක් වෙන්නේ.

그 다섯에 chanda rāga로 묶이면 ‘나’라는 견해에 이릅니다. 이것 때문에 세상 satta는 ‘나’라는 견해를 넘어설 수 없습니다. 그 견해가 치워지지 않습니다.

ඒ චන්ද රාගයෙන් බැඳීම නිසා රෑහැණ හා සම්බන්ධ නිසා. මම කියන සංඥාවෙන් අතීතයේත් මම හිටියා දැනුත් මම ඉන්නවා මතුත් මම ඉන්න ඕනෑ කියලා දෘෂ්ටියට බහිවා. මෙන්න මේකේ ඉන්නකම් මම නෑ කියන එකෙත් මම ඉන්නවයි කියන එකෙත් නොයිද මම ඇත නැත කියන මේ දෙකම අන්ත දෙක අහක් කරලා. මේක ගොඩනැගුණේ කොහොමද බලන්න ඕනේ. මම කියන දෘෂ්ටිය ගොඩනැගෙන ආකාරය.

그 chanda rāga로 묶여 밧줄과 이어져 있기 때문에, ‘나’라는 saññā로 ‘과거에도 나는 있었고 지금도 있고 앞으로도 있어야 한다’는 견해에 빠집니다. 여기에 있는 동안은… ‘나는 없다’는 것과 ‘나는 있다’는 것, 곧 ‘나는 있다, 없다’는 두 끝을 치우고, 이것이 어떻게 쌓였는지 보아야 합니다. ‘나’라는 견해가 쌓이는 방식을.

අන්න එත හේතුඵල දකිනවා. හේතුඵල වටියෙන් දැක්කහම පටිච්ච සමුප්පන්නව දකිනවා මේක ගොඩනැගෙන ඇදෙනවා. මෙන්න මේ ගොඩනැගෙන ආකාරය තේරුම් ගත්තහම අපි දකිනවා.

그러면 거기서 원인과 열매를 봅니다. 원인과 열매로 보면 paṭicca samuppanna로 보게 됩니다. 이것이 쌓여 가는 모습을. 이 쌓이는 방식을 알면 우리는 봅니다.

අතීතයේ රූපස්කන්ධයකට මම කිව්වා නම් හෝ කිව්වා නම් ඒ මම කියපු මගේ කියපු රූපස්කන්ධය දැන් කෝ? ඒක ගෙවිලා.

과거에 어떤 rūpa khandha를 ‘나’라고 했거나 ‘나의 것’이라고 했다면, 그 ‘나’, ‘나의 것’이라 한 rūpa khandha는 지금 어디 있습니까? 그것은 다 닳아 지나갔습니다.

අතීතයේ යම් වේදනා ස්කන්ධයකට මම කිව්වා නම් මගේ කිව්වා නම් ඒක කෝ දැන් මතකෙත් නෑ. අතීතයේ යම් සංඥා ස්කන්ධයකට මම කිව්වා නම්, මගේ කිව්වා නම් ඒක දැන් තියෙනවා අතීතයේ යම් සංඛාර ස්කන්ධයකට මම කිව්වා නම් මගේ කිව්වා නම් ඒක දැන් තියෙනවද? අතීතයේ යම් විඤ්ඤාණ ස්කන්ධයකට මම කිව්වා නම් මගේ කිව්වා නම් ඒක දැන් තියෙනවා. දැන් මෙන්න මේ පරීක්ෂණය කරලා බලනකොට අපිට පේනවා.

과거에 어떤 vedanā khandha를 ‘나’, ‘나의 것’이라 했다면 그것은 지금 어디 있습니까? 기억조차 없습니다. 과거에 어떤 saññā khandha를 ‘나’, ‘나의 것’이라 했다면 그것이 지금 있습니까? 과거에 어떤 saṅkhāra khandha를 ‘나’, ‘나의 것’이라 했다면 그것이 지금 있습니까? 과거에 어떤 viññāṇa khandha를 ‘나’, ‘나의 것’이라 했다면 그것이 지금 있습니까? 이렇게 살펴보면 우리에게 보입니다.

දැන් ඔය රූපස්කන්ධය, වේදනා ස්කන්ධය, සංඥා ස්කන්ධය, සංඛාර ස්කන්ධය, විඤ්ඤාණ ස්කන්ධය අතීතයේ තිබුණා කිව්වේ කොහොමද ඒකේ තිබුණේ? එක්කෝ මනුස්සයෙක් වශයෙන්, එක්කෝ දෙවියෙක් වශයෙන්, එක්කෝ තිරිසෙනෙක් වශයෙන් කවුරු හෝ සත්වයෙක් වශයෙන්. විද්‍යාමාන විචනක තමයි ටිකේ තිබුනේ.

그 rūpa khandha, vedanā khandha, saññā khandha, saṅkhāra khandha, viññāṇa khandha가 과거에 있었다면 어떻게 있었습니까? 사람으로든, deva로든, 짐승으로든, 어떤 satta로든 있었습니다. 그렇게 드러나 있었던 것입니다.

එහෙනම් අතීතයේ දෙවියෙක් වෙලා හිටියා, බ්‍රහ්මයෙක් වෙලා හිටියා, මනුස්සයෙක් වෙලා හිටියා, තිරිසෙනෙක් වෙලා හිටියා, යකෙක් වෙලා හිටියා, පිරේතයෙක් වෙලා හිටියා මොකෙක් හරි ගැන ඊනවා නම් එහෙම හිටියානම් ගමනක් ආවා නම් අපි ඉඳලා තියෙන්නේ ඔය ටික තුළයි.

그러니 과거에 deva였고, brahmā였고, 사람이었고, 짐승이었고, yakkha였고, peta였고—무엇이었든 그렇게 있었다면, 그런 길을 왔다면, 우리가 있었던 것은 그것들 안에서입니다.

එහෙනම් දෙවියෙක් වෙලා හිටියා කිව්ව තනිටිච්ච රූපස්කන්ධයත්, වේදනා ස්කන්ධයක්, සංඥාය ස්කන්ධයක්, සංඛාර ස්කන්ධයක්, විඤ්ඤාණ ස්කන්ධයක් මනුස්සයෙක් වෙලා ඉන්නවා කියලා අද තියෙනවද? අහම බලනකොට පේනවා ඒක අද නෑ. එදා එහෙම එකක් තිබුණා. අද නෑ.

그러면 deva로 있었다는 그 rūpa khandha, vedanā khandha, saññā khandha, saṅkhāra khandha, viññāṇa khandha가 사람으로 있는 오늘 있습니까? 물어보면 보입니다, 그것은 오늘 없습니다. 그때는 그런 것이 있었지만 오늘은 없습니다.

එහෙනම් මේ විදිහට තිරිසෙනෙක් වෙලා හිටියා කියවන තිරිසනාගේ රූපස්කන්ධය හෝ, වේදනා ස්කන්ධය හෝ සංඥා ස්කන්ධය හෝ, සංඛාර ස්කන්ධය හෝ, විඤ්ඤාණ ස්කන්ධය හෝ අද තියෙනවා. අද ඒකත් නෑ.

이처럼 짐승으로 있었다면, 그 짐승의 rūpa khandha든 vedanā khandha든 saññā khandha든 saṅkhāra khandha든 viññāṇa khandha든 오늘 있습니까? 오늘은 그것도 없습니다.

අනන්ත අප්‍රමාණ සංසාරයේ අනන්ත අප්‍රමාණ ලෝක සත්වයෙක් වශයෙන් විද්‍යාමාලා හිටියා කිව්වා. ඒ එක අනන්ත අප්‍රමාණ වන්නා වූ රූපස්කන්ධ වල, වේදනා ස්කන්ධ වල, සංඥා ස්කන්ධ වල, සංඛාරය ස්කන්ධ වල, විඤ්ඤාණ ස්කන්ධ කෑල්ලක්වත් එකක්වත් අදනවා. එහෙනම් අද මොකක් තියෙන්නේ? මනුස්සයෙක් හැටියට තියෙන රූපස්කන්ධයයි, වේදනා ස්කන්ධයයි, සංඥා ස්කන්ධයයි, සංඛාරය ස්කන්ධයයි, විඤ්ඤාණ ස්කන්ධයයි දැන් විද්‍යාමාන වෙනවා.

끝없고 헤아릴 수 없는 saṃsāra에서 끝없는 세상 satta로 드러나 있었다고 했습니다. 그 끝없고 헤아릴 수 없는 rūpa khandha, vedanā khandha, saññā khandha, saṅkhāra khandha, viññāṇa khandha 가운데 한 조각이라도 오늘 있습니까? 그러면 오늘 무엇이 있습니까? 사람으로서의 rūpa khandha, vedanā khandha, saññā khandha, saṅkhāra khandha, viññāṇa khandha가 지금 드러나 있습니다.

එහෙනම් අතීතයේ ගෙවුණා නම් ඒ අතීතය හැමෙහෙකටම මම කිව්වා නම් ඔය මම කියපු හැම එකක්ම අපි පවත්වන්න බලාපොරොත්තු වුණා නම් මට ඕන හැටියට. ඒ එක මමෙක්වත් නැති කරගන්න කැමති වුණේ නෑ. එයා පවත්වගන්න තමයි බලාපොරොත්තු ව. අපේ බලාපොරොත්තුව ඒක වුණාද ඒ මම කියන තැනක් ගොඩනගාගෙන මගේ කියලා ගොඩක් ගොඩනගාගන්න නම් බලාපොරොත්තු වුණේ. ඒක අත්හැරලා ඒකෙන් වැනලා ඒකෙන් ඉවත් වෙන්න බලාපොරොත්තු වුණේ නැත්නම්.

그러니 과거가 지나갔다면, 그 과거의 모든 것을 ‘나’라고 했다면, 그 ‘나’라고 한 모든 것을 내가 바라는 대로 이어 가길 바랐다면—그 가운데 어느 ‘나’ 하나도 없애고 싶지 않았습니다. 그것을 이어 가기를 바랐습니다. 우리의 바람이 이루어졌습니까? 그 ‘나’라는 자리를 쌓고 ‘나의 것’을 많이 쌓기를 바랐지, 그것을 놓아 버리고 그것에서 떠나기를 바라지 않았다면,

අපිට සිද්ධ වෙලා තියෙන්නේ මොකක්ද? අපි කොච්චර කැමැති වුනත් අපිට ඒක ඉන්ද හැදුවත් ඒක ගෙවිලා නැ.

우리에게 무엇이 일어났습니까? 우리가 아무리 좋아하고 붙들어 두려 해도 그것은 닳아 없어지지 않았습니까.

දැන් මෙච්චර කල් අප්‍රමාණ සංසාරයේ යමෙක් කෙනා කියලා කිව්වානම්. එතන මම කිව්වා නම් ඒ ස්කන්ධ පහට ඒකෙන් එකතු වෙලා බාහිර ලෝකයේ යම් යම් දේවල් එකතු ඒවා මගේ කිව්වානම්. ඒ මම කියපු මගේ කියපු එකක්වත් අදම්. හැබැයි මම කියපු මගේ කියපු එකක්වත් අයින් කරන්න කැමැති වුනෙත් නැත්නම්. කැමැත්තට අනුකූලව ඉතුරු වෙලත් නැත්නම්. මෙච්චර කල් මම කියපු මගේ කියපු අර මොකක්ද වෙලා තියෙන්නේ? මම කැමැත්තක් පස්සේ මගේ කැමැත්තට අනුකූලව නොපිහිටා. ඒවා ගෙවිලා ගිහිල්ලා.

이제 지금껏 헤아릴 수 없는 saṃsāra에서 누군가를 ‘어떤 사람’이라 했다면, 거기서 ‘나’라고 했다면, 그 다섯 khandha에 더해 바깥 세상의 이런저런 것들을 모아 ‘나의 것’이라 했다면, 그 ‘나’, ‘나의 것’이라 한 것 가운데 하나라도 오늘 있습니까? 그런데 ‘나’, ‘나의 것’이라 한 것 가운데 하나도 치우고 싶지 않았는데도 바람대로 남아 있지 않았다면, 지금껏 ‘나’, ‘나의 것’이라 한 그것은 어떻게 되었습니까? 내가 바랐는데도 내 바람대로 머물지 않았습니다. 그것들은 닳아 지나가 버렸습니다.

එහෙනම් ඒ දහම් සදාකාලික ඒවා නෙවෙයි නිසා ඒ මම කියපු මගේ කියපු ඒ ස්කන්ධ ගොඩවල් සදාතනික වස්තු නොවිච්ච නිසා විපරිණාමයට පත්වෙලා වැනසෙන ධර්මතාවය උරුම කරගත්ත නිසා. කාගේවත් කියමක් අහලා හිටන් ඒකට ගෝචර නොවන නිසා.

그 dhamma들이 늘 있는 것이 아니기 때문에, 그 ‘나’, ‘나의 것’이라 한 khandha 무더기들이 늘 있는 것이 아니어서 바뀌고 무너지는 dhammatā를 물려받았기 때문입니다. 누구의 말을 들어도 그것에 따르지 않기 때문입니다.

මොහොතින් මොහොත විපරිණාමයට පත්වෙලා වැනසෙන එක හැමතැනම හටගත්ත ස්කන්ධ පංචකයන්ට ස්කන්ධ පහට උරුම ධර්මතාවය

순간순간 바뀌어 무너지는 것—이것이 어디서든 생겨난 다섯 khandha가 물려받은 dhammatā입니다.

ඔය ධර්මතාවය ඉක්මෝපු රූපස්කන්ධයක්, වේදනා ස්කන්ධයක්, සංඥා ස්කන්ධයක්, සංඛාර ස්කන්ධයක්, විඤ්ඤාණ ස්කන්ධයක් අහවල් සත්වයා ඉන්නවා කියා ලැබුවයි කියලා කියන්නේ කිසිම තැනක සාක්ෂියක් නැහ.

그 dhammatā를 넘어선 rūpa khandha, vedanā khandha, saññā khandha, saṅkhāra khandha, viññāṇa khandha를 가진 어떤 satta가 있다고, 그런 것을 얻었다고 할 증거는 어디에도 없습니다.

ලැබූ යබුද ස්කන්ධ පහක් ඇත්්ද මොහොතින් මොහොත විපරිණාමයට පත්වෙලා ගෙවිලා වැසිලා ගීවා මිසක්. ඒ ධර්මතාවය උරුම කරගත්ත දේවල් තිබුණා මිසක් ස්කන්ධ කියලා. සදාතනික ස්කන්ධයක් තිබිච්ච කිසිම සත්වයෙක් වශයෙන් මම ඉඳලා නැහ. කොහොමද දැනගන්නේ? හිටියන්න නම් මම එතන. අද මෙතන කොයිද?

얻은 다섯 khandha가 무엇이든, 순간순간 바뀌어 닳고 사라져 갔을 뿐입니다. 그 dhammatā를 물려받은 것들이 khandha라는 이름으로 있었을 뿐, 늘 있는 khandha를 가진 어떤 satta로도 나는 있어 본 적이 없습니다. 어떻게 압니까? 내가 거기 있었다면, 오늘 여기는 어떻게 된 것입니까?

අනුන්ගේ සාක්ෂිය ව තමන්ගේම සාක්ෂිය ගන්න.

남의 증거 말고 자기 자신의 증거를 가지십시오.

දෙවියෙක් වෙච්ච තැනක ස්ථිර රූපස්කන්ධයක්, වේදනා ස්කන්ධයක්, සංඥා ස්කන්ධයක්, සංඛාර ස්කන්ධයක්, විඤ්ඤාණ ස්කන්ධයක් තිබුණන නම් ඔය පහේ එකතුවට නම් සත්වයා කිව්වේ. දෙවියෙක් කියන තන ඔය පහ තිබුණා නම් මමත් එහෙම තැනක හිටියා නම් කවද හරි. ඒක ඉස්ත්‍ර වෙච්ච එකක් තිබුණා නම් මම මෙතන ඉන්න විදිහක් නෑනේ. මම එතනදි.

deva였던 곳에 굳건한 rūpa khandha, vedanā khandha, saññā khandha, saṅkhāra khandha, viññāṇa khandha가 있었다면—그 다섯을 모은 것을 satta라 했으니—deva라는 곳에 그 다섯이 있었고 나도 언젠가 그런 곳에 있었다면, 그것이 굳건한 것이었다면 내가 여기 있을 수가 없지 않습니까. 나는 거기 있었을 테니까요.

බ්‍රහ්මයෙක් වෙච්ච තැනකම් රූපස්කන්ධයක්, වේදනා ස්කන්ධයක්, සංඥා ස්කන්ධයක්, සංඛාර ස්කන්ධයක්, විඤ්ඤාණ ස්කන්ධයක් නිසා බ්‍රහ්මයව කියන එකක් ගොඩනැගිගලා තිබුණා නම් ඒතන සදානික දෙයක් ඉස්ත්‍රි දෙයක් තිබුණා නම් ගෙවෙන්න නැති දෙයක්, වැසෙන්නේ නැති දෙයක් ඒ තුළ තිබුණනම් අද මම එතන මිසක් මෙතන ඉන්නවා.

brahmā였던 곳에서도 rūpa khandha, vedanā khandha, saññā khandha, saṅkhāra khandha, viññāṇa khandha로 brahmā라는 것이 쌓여 있었다면, 거기에 늘 있고 굳건한 것, 닳지 않고 사라지지 않는 것이 있었다면, 오늘 나는 여기가 아니라 거기 있었을 것입니다.

එහෙනම් මෙත් පමණ කලක් ආවා වූ සසර ගමනේදී මම කවුරු වුණා කිව්වත්. මට හම්බවෙලා නෑ විපරිණාමයට පත් වැනසෙන්නේ නැති. රූපස්කන්ධයක්, වේදනා ස්කන්ධයක්, සංඥා ස්කන්ධයක්, සංඛාර ස්කන්ධයක්, විඤ්ඤාණ ස්කන්ධයක් මම කියලා අල්ලගන්න මට හම්බවෙලා නැත්නම්.

그러니 이렇게 오랫동안 이어 온 saṃsāra의 길에서 내가 누구였다고 하든, 바뀌어 무너지지 않는 rūpa khandha, vedanā khandha, saññā khandha, saṅkhāra khandha, viññāṇa khandha를 ‘나’라고 붙잡을 수 있게 얻어 본 적이 없다면,

දැන් කොතනද මම ඉඳලා තියෙන? මම කිව්වේ ඔය ටිකට නම් ඒ ටික මට ඕන හැටියට කියන තත්ත්වයට තිබුණේ නැත්නම්. මොහොතින් මොහොතක ගෙවිලා විපරිණාමයට පත් වෙලා යන්නා වූ ධර්මතාවයක ස්වභාවයන් ඒ තිබුනේ.

이제 나는 어디에 있었던 것입니까? ‘나’라고 한 것이 그것들이라면, 그것들이 내가 바라는 대로 있는 상태가 아니었다면, 그것들은 순간순간 닳고 바뀌어 가는 dhammatā의 모습으로 있었던 것입니다.

ඔය තුළ මමෙක් පනවන්න ගියොත් හෝ මෙච්චර කල්පනට පන වූ මම අනන්ත සංසාරයේ අප්‍රමාණ සංසාරේ ආපු අත්දෑවකට මම කියලා පනවාගෙන හැම එකම හිටියා. පනවපු මමෙක් කද පෙන්නන්න නැත්නම් ඇයි මම නැති වුනේ?

그 안에 ‘나’를 세우려 하면—이렇게 오래도록 세워 온 ‘나’, 끝없는 saṃsāra, 헤아릴 수 없는 saṃsāra를 걸어온 겪음마다 ‘나’라고 세우며 늘 있었습니다. 세운 ‘나’를 하나도 보여 줄 수 없다면 왜 ‘나’는 사라졌습니까?

එහෙනම් ඒකට මම කියන්න සූ අනුන්ගේ දේකට තමන්ගේ කියන්න සූහසු. අනුන්ගේ දේ අනුන්ගේ

그러니 그것을 ‘나’라고 하는 것은 남의 것을 자기 것이라 하는 것과 같습니다. 남의 것은 남의 것입니다.

මොහොතින් [උගුර කෑරීම] මොහොත විපරිණාමයට පත් වෙලා වැනසෙන ධර්මතාවයට ඇති යමක් ඇත්්ද ඒ ධර්මතාවය අනුකූලව ඒක විනාශ වෙලා යනවා මිසක් ඒ ධර්මතාවය ක්‍රියාත්මක වීම මිසක්. ඔයිට එහාට මගේ කැමැත්තට මගේ රුචියකට අනුකූලව පවත්වන්න පුළුවන් කිසිම දෙයක් කිසි තැනක නැත්නම්.

순간순간 [헛기침] 바뀌어 무너지는 dhammatā를 지닌 것이 무엇이든, 그 dhammatā에 따라 그것은 무너져 갈 뿐이고, 그 dhammatā가 움직일 뿐입니다. 그 밖에 내 바람이나 내 마음에 맞게 이어 갈 수 있는 것은 어디에도 없다면,

ධර්මතාවය ඒක නම්. ඒ ම මම කියන එකේ පවත්වන්න පුළුවන් එක කෑල්ල මොකක්ද ඒක? මම කියන එකට ගන්න පුළුවන් නිගමනය කරන්න පුළුවන් එකක් එතන තිබුණාද

dhammatā가 그렇다면, 그 ‘나’라는 것 가운데 이어 갈 수 있는 조각 하나는 무엇입니까? ‘나’라고 잡을 수 있고 매듭지을 수 있는 것이 거기 있었습니까?

එහෙනම් මම හිටියා කියන්නේ මොකද මට ඕන හැටියට පවත්වන්න පුළුවන් එකක් එතන තිබිලා නැහනම් ඉච්ච සේ පවත්වන්න පුළුවන් එකක් එතන නැත්නම් මොකද කරන්නේ? ඔය හටගත්ත හැම ස්කන්ධ පංචකයක්ම කැමති සේ නෑ. කැමැත්තට අනුකූලව නැති ස්කන්ධ පංචකයක් තමයි අපි අරගෙන තියෙන්නේ ඔය විදිහට.

그러니 ‘내가 있었다’는 것은 무엇입니까? 내가 바라는 대로 이어 갈 수 있는 것이 거기 없었다면, 마음대로 이어 갈 수 있는 것이 없다면, 어떻게 합니까? 생겨난 다섯 khandha 모두가 마음대로 되지 않습니다. 바람에 맞지 않는 다섯 khandha를 우리는 그렇게 붙잡고 있습니다.

මේක තේරුම් ගන්න ඕනේ. එතකොට මෙන්න මේ ටික අපි හරියට තේරුම් ගත්තා නම් එතනින් අපිට අපිට තේරෙන්න පටන් ගන්නවා මොකක්ද මම කියන හැඟීම අපේ දෘෂ්ටියක් වශයෙන් තබාගත්තා මම කරගන්න බැරි දේකට.

이것을 알아야 합니다. 이것들을 제대로 알았다면 거기서부터 우리에게 와닿기 시작합니다. 우리가 ‘나’라는 느낌을 견해로 지니고 있었던 것이 무엇이었는지—‘나’로 만들 수 없는 것에 대해서였음을.

එහෙනම් අද තියෙන මේ මනුස්සයෙක් වශයෙන් ඉන්න මනුස්ස රූපස්කන්ධය මනුස්සයෙක් වශයෙන් අපිට මේ දැනෙෙන වේදනා ස්කන්ධ මනුස්සයෙක් වශයෙන් හඳුන සංඥා ස්කන්ධය මනුස්සයෙක් වශයෙන් හඳුනා ගොඩනගෙන සංඛාර ස්කන්ධය මනුස්සයෙක් වශයෙන් ගොඩන විඤ්ඤාණ ස්කන්ධය එදා තිබුණද? එතකොට අපිට පේනවා ඒක එදා තිබිලා නැ.

그러면 오늘 사람으로 있는 이 사람의 rūpa khandha, 사람으로서 우리가 느끼는 vedanā khandha, 사람으로서 알아보는 saññā khandha, 사람으로서 쌓는 saṅkhāra khandha, 사람으로서의 viññāṇa khandha가 그때에도 있었습니까? 그러면 우리에게 보입니다. 그것은 그때 있지 않았습니다.

අද තිබිච්ච එක එදා නෑහැ. එදා තිබිච්ච එක අද නෑහ. දැන් මතුවට තියෙන්න තියෙනවා නම් යමක් ඒක දැන්නේ නෑ. විතරක් නෑ. අතීතය විච්ච එක වර්තමානයෙත් නෑහ අනාගතයේත් නෑ. දැන් තියෙන එක අතීතයේත් නෑ අනාගතයේත් නෑ. මතු අනාගතයේදී ගොඩනැගෙන එක දැනුත් නෑ අතීතයේත් නැහැ.

오늘 있는 것은 그때 없었고, 그때 있던 것은 오늘 없습니다. 앞으로 있을 무엇이 있다면 그것은 지금 없습니다. 그것뿐이 아닙니다. 과거에 있던 것은 지금도 없고 앞으로도 없습니다. 지금 있는 것은 과거에도 없었고 앞으로도 없습니다. 앞으로 쌓일 것은 지금도 없고 과거에도 없습니다.

එහෙනම් කොතනද මව් පන්වන්න අන්න ඒකින් එක අපි අරම බලන්න ඕනේ. එහෙනම් මෙතෙන්ට මව් පනවන්නේ කොහොමද?

그러면 어디에 ‘나’를 세웁니까? 그것을 하나하나 우리가 살펴보아야 합니다. 그러면 여기에 ‘나’를 어떻게 세웁니까?

ඊයේ තිබිච්ච රූපස්කන්ධය, වේදනා ස්කන්ධය, සංඥා ස්කන්ධය, සංඛාර ස්කන්ධය, විඤ්ඤාණ ස්කන්ධය අද තියෙනවා.

어제 있던 rūpa khandha, vedanā khandha, saññā khandha, saṅkhāra khandha, viññāṇa khandha가 오늘 있습니까?

අද තියෙන්නේ අද කොරණයගෙන රූපස්කන්ධයයි, වේදනා ස්කන්ධයයි, සංඥා ස්කන්ධයයි, සංඛාර ස්කන්ධයයි, විඤ්ඤාණ ස්කන්ධය එහෙනම් අදකොට නැගෙන මේ රූපස්කන්ධය, වේදනා ස්කන්ධය, සංඥා ස්කන්ධය, සංඛාර ස්කන්ධය, විඤ්ඤාණස්කන්ධය හෙට තියෙනවද

오늘 있는 것은 오늘 쌓인 rūpa khandha, vedanā khandha, saññā khandha, saṅkhāra khandha, viññāṇa khandha입니다. 그러면 오늘 쌓이는 이 rūpa khandha, vedanā khandha, saññā khandha, saṅkhāra khandha, viññāṇa khandha가 내일 있습니까?

හෙට ගොඩනැගුනොත් හෙට රූපස්කන්ධයයි, වේදනා ස්කන්ධයයි, සංඥාය ස්කන්ධයයි, සංඛාර ස්කන්ධයයි, විඤ්ඤාණ ස්කන්ධයයි හෙට ගොඩනැගෙන තිබිච්ච හේතුර හෙට ගොඩනැගෙ තිබුණා. අද කියන හේතු නිසා අද ගොඩනැගිනවා. ඊයේ තිබිච්ච හේතු නිසා ඊය ගොඩන රැගිෙනවා.

내일 쌓인다면, 내일의 rūpa khandha, vedanā khandha, saññā khandha, saṅkhāra khandha, viññāṇa khandha는 내일 쌓일 원인으로 내일 쌓입니다. 오늘의 원인으로 오늘 쌓입니다. 어제 있던 원인으로 어제 쌓였습니다.

දැන් වෙනස බලාගන්න ඕනේ මොකෙද නෙමෙයි කිව්වේ කියලා.

이제 무엇이 아니라고 했는지, 그 차이를 보아야 합니다.

අපි දවස් තුනකට කාල සීමාව දැන් පැය තුනකට කිටි කරනවා. ගෙවිච්ච පැයයි වර්තමාන පැයයි අනාගත පැයයි.

사흘이라는 시간을 이제 세 시간으로 줄여 봅시다. 지난 시간, 지금 시간, 앞으로의 시간.

අතීත පැය තිබිච්ච රූපය, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ මේ පැයේ තියෙනවා.

지난 시간에 있던 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa가 이 시간에 있습니까?

තව මතු පැයකින් පැයකදී හටගන්න තිබෙන්නා වූ රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණය දැන් තියෙනවා. තව පැයකින් හටගන්න හරි දැන්නේ. පැයක් ගෙවිච්ච හරි ඒක දැන් ගෙවිලා ඉවරයි.

다음 시간에 생겨날 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa가 지금 있습니까? 한 시간 뒤에 생겨날 것은 지금 없습니다. 지난 한 시간의 것은 이미 닳아 끝났습니다.

ආය පැය අරගෙන විනාඩි තුනකට පස්සනවා. කෙටි කරලා කෙටි කරලා ඇත්ත පලාගෙන එන්න.

다시 한 시간을 세 분으로 줄입니다. 줄이고 줄여서 참을 살피며 나아가십시오.

ගෙවිච්ච විනාඩියේ, තිබිච්ච රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ දැන් විනාඩියේ තියෙනවා.

지난 일 분에 있던 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa가 지금 이 일 분에 있습니까?

දැන් විනාඩියේ ගොන්නනැගෙන්නා වූ රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ ඊළඟට ගොන්නැගෙන විනාඩිය තව තියෙනවා. ඒක තව ගොන්නැගිලා නැ. ඉස්සෙල්ලා විනාඩිය ගෙවුණා. දැන් විනාඩිය ක්‍රියාත්මක වෙනවා. ඊළඟ විනාඩිය තව අහවේ නෑ.

지금 이 일 분에 쌓이는 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa—다음에 쌓일 일 분은 아직 남아 있습니다. 그것은 아직 쌓이지 않았습니다. 앞의 일 분은 지나갔고, 지금 일 분은 움직이고 있고, 다음 일 분은 아직 오지 않았습니다.

දැන් විනාඩිය තත්ව තුනකට බෙදෙනවා. සත්ව තුන කෑල්ලක් ගන්නවා. ගෙවිච්ච තත්වරයේ තිබුණා වූ රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ මැද සත්වරේ නෑ. මැද සත්වරය ගොන්නැගෙන රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ මතු තත්වරෙයෙත් නැහැ. ගෙවිච්ච තත්වරයෙත් නැ. තාත්‍රය කෝඩි ගානකට බිස කොටසක් ගත්තත් ඔය තුනට බෙදෙන්නේ ඔහොමයි.

이제 일 분을 세 초로 나눕니다. 세 초 조각을 잡습니다. 지난 초에 있던 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa는 가운데 초에 없습니다. 가운데 초에 쌓이는 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa는 다음 초에도 없고 지난 초에도 없습니다. 일 초를 몇 억 조각으로 나누어 한 조각을 잡아도 그렇게 셋으로 나뉩니다.

මයන්න කියලා මයන්න කියන වචනයක කියනකොට යන කාලේ සීමා තුළ එපදු ක්ෂණ වාර කීයක් එවිලලා.

‘마얀’ 하고 낱말 하나를 말하는 시간 안에 그런 찰나(khaṇa)가 몇 번이나 지나갔습니까?

එහෙනම් මම කියනකන් පවතින රූපස්කන්ධයක්, වේදනා ස්කන්ධයක්, සංඥා ස්කන්ධයක්, සංඛාර ස්කන්ධයක්, විඤ්ඤාණ ස්කන්ධයක් යම් තැනක පනවඳ ලෝකේ නැත්නම්. මොකටද මම කිව්වේ? මම පැවිත.

그러니 ‘나’라고 말하는 동안만이라도 이어지는 rūpa khandha, vedanā khandha, saññā khandha, saṅkhāra khandha, viññāṇa khandha를 세상 어디서도 세울 수 없다면, 무엇을 ‘나’라고 했습니까? ‘나’는 이어졌습니까?

ගෙවිච්ච ඒවා පිළිබඳ මතක සටහන් වී. ක්‍රියාත්මකෙන ක්‍රියා සටහනේ. මතු අනාගතයේ බලාපොරොත්තු වන්නා වූ බලාපොරොත්තු සටහනේ එකතු කරලා කැටි කරලා නැතිමේ ගොඩනගලා හිතේ තියාය ඉන්නවා. මෙන්න මේකට කියනවා මම යන දෘෂ්ටියයි කියලා.

지나간 것들에 대한 기억의 자국, 지금 움직이는 움직임의 자국, 앞으로 바라는 바람의 자국을 모아 뭉쳐서 마음속에 쌓아 두고 있습니다. 이것을 ‘나’라는 견해라고 합니다.

දැන් මම විග්‍රහ කරලා පෙන්නන්න කිව්වා කොතෙෙනද මම කිව්වේ කියලා කොතනින් පෙන්නන්නේ? අන්නට වෙනස.

이제 ‘나’라고 한 것이 어디인지 풀어서 보여 달라고 하면, 어디서 보여 줍니까? 그것이 차이입니다.

දැන් අපි කොතන ඉද අපිට අපිට අත්හැරී ගියානම් යම් තැනකින් ලැබුණේ නැත්නම් යම් තැනකින්. ඒ අත්හැරී ගිය කොටසයි. නොලැබුණ කොටසයි අත්හැරලා. ක්‍රියාත්මක වෙන කොටසේ මම හොයන්න ගියොත්. මයන්න කියලා ඊළඟ මයන්න කියන්න ඉස්සෙල්ලා ක්‍රියාත්මක වන කොටස පළවෙනි මයන්න කියන තිබිපිච්ච රූප වේදනා සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණය ඒ මයනෙන් ඉවරයි. දෙවැයන කියනකොට තිබිපිච්ච රූප, වේදනා, සංඛාර, සං විඤ්ඤාණය දෙවෙනි මායන කියන ගොඩනැගුණ එක ඉවරනවා. මයන කෙනත් රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණය ගොන්න නැැච්ච ඉවර නම්. මම කියන එකන් එකාකාරව පවතින්නේ නැති. මම කියලා පැනෙව්වේ මොකේද?

이제 우리가 어떤 곳에서 놓쳐 버렸고 어떤 곳에서 얻지 못했다면, 그 놓쳐 버린 부분과 얻지 못한 부분을 빼고 움직이는 부분에서 ‘나’를 찾으려 하면—‘마얀’이라고 하고 다음 ‘마얀’을 말하기 전에 움직이는 부분, 첫 번째 ‘마얀’을 말할 때 있던 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa는 그 ‘마얀’으로 끝납니다. 두 번째를 말할 때 있던 rūpa, vedanā, saṅkhāra, viññāṇa, 두 번째 ‘마얀’에서 쌓인 것도 끝납니다. ‘마얀’을 말하는 동안 쌓인 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa가 끝난다면, ‘나’라는 것이 한결같이 이어지지 않는다면, ‘나’라고 세운 것은 무엇이었습니까?

එහෙනම් මෙතන අපි එකක් දකින්න. ක්‍රියාධාමය යම්තාක්කල් පැවැතගෙන එනවද? ක්‍රියාධාමය නිසා මායාවක් ලෝකේ බිහිවෙනවා.

그러니 여기서 하나를 보십시오. 움직임의 흐름이 이어지는 동안은 그 흐름 때문에 세상에 māyā가 생겨납니다.

මෙන්න මේ බිහිලා තියෙන විද්‍යාමාන මායාවට මම කියන සංඥාවෙන් මම කියන දෘට්තියෙන් අපි බැඳෙනවා.

이렇게 생겨나 드러난 māyā에 ‘나’라는 saññā, ‘나’라는 견해로 우리는 묶입니다.

හැබැයි අපි කොච්චර මම කිව්වත් අපේ දෘෂ්ටියක් අපේ ලදියක් ඇරෙන්න. ඒ මම යන දෘෂ්ටියට, මම යන ලදියට ලෝක ධර්මතාවේ අංශු මාත්‍රයක්වත් වෙනස් කරන්න බැ. වෙනස් වෙන්නේ නැහ. ඒ විපරිණාමය වෙනස් වෙන්නේ නැහ. නමුත් මම යන දෘෂ්ටිය යම් තැනකද නොකැඩේවා, නොබැඳීවා, විනාශ නොවා මා කැමතියේ පවසීවා කියන දෘෂ්ටිය මතයි බලාපොරොත්තු ඇති කරන්නේ මම.

하지만 우리가 아무리 ‘나’라고 해도 그것은 우리의 견해, 우리의 받아들임일 뿐입니다. 그 ‘나’라는 견해, ‘나’라는 받아들임으로 세상의 dhammatā를 티끌만큼도 바꿀 수 없습니다. 바뀌지 않습니다. 그 바뀌어 감은 달라지지 않습니다. 그러나 ‘나’라는 견해는 어디서든 ‘깨지지 말라, 무너지지 말라, 사라지지 말라, 내 바람대로 이어지라’는 견해에 기대어 바람을 일으킵니다.

මම යන බලාපොරොත්තු යම් තැනක නම් ඔය ටිකත් එක්කයි මම ගොඩන්නගන්න හදන්නේ. මම නැහිලා බැරි. මම ජීවත් වෙන්න ඕනේ. මට ඕන හැටියට තියෙන්න ඕනේ. ඔය කියන මම කියන දෘෂ්ටියත් එක්කලා ඔය ටික බැඳිලා හිම පවත්වන්න ඕනේ.

‘나’라는 바람이 어디에 있든, 그것들과 함께 ‘나’를 쌓으려 합니다. ‘나는 사라질 수 없다. 나는 살아야 한다. 내가 바라는 대로 있어야 한다.’ 그 ‘나’라는 견해와 함께 그것들이 묶여 이어져야 합니다.

මට කැමති සේ පවතින්න ඕනේ. කැමති සේ පැවැත්වීම මම කියන දෘෂ්ටියත් එක්ක බැඳිලා තියෙන ඊළඟ ඒකෙන් දෘෂ්ටි ජාලය සහුණ එකක්.

‘내 바람대로 이어져야 한다.’ 바람대로 이어 가는 것이 ‘나’라는 견해와 묶여 있고, 다음으로 그것으로 견해의 그물이 엮인 것입니다.

එහෙනම් වෙලා තියෙන්නේ මොකක්ද? කැමති සේ පවත්වන්න පුළුවන් මමෙක් ලෝකේ විද්‍යාමානය නැති දේකට ලෝක සත්වයා බලාපොරොත්තු වෙනවා. කැමති සේ පවත්වනේ ගොඩනගන්න.

그러면 어떻게 된 것입니까? 바람대로 이어 갈 수 있는 ‘나’가 세상에 드러나 있지 않은데, 세상 satta는 그것을 바랍니다. 바람대로 이어 가고 쌓으려고.

මෙන්න මේක යම් දවසක දැක්කන්නට පස්සේ බැරි දෙයක් හොර කරන්න නේද මේ දඟලන්න. සිද්ධ වෙන්නේ නැති දෙයක් උදෙසා නේද මේ අදහස් මතු කරන්න. ගොඩනගන්න බැරි මමෙක් ගොඩනගන්නේ නේද මේ දඟන ඔන්න ඕක දැක්කට පස්සේ. මම කියලා ගන්න රූපස්කන්ධය සුදුසු වේදනා ස්කන්ධය සුදුසු සංඥා ස්කන්ධය සුදුසු සංඛාර ස්කන්ධය සුදුසු විඤ්ඤාණ ස්කන්ධය සුදුසුද කියලා. මෙන්න මේ ටික තමාගේ නුවණටම ගෝචර වෙනවා.

이것을 어느 날 본 뒤에는—할 수 없는 것을 하려고 버둥거린 것 아닙니까? 일어나지 않는 것을 위해 생각을 일으킨 것 아닙니까? 쌓을 수 없는 ‘나’를 쌓으려고 버둥거린 것 아닙니까? 그것을 본 뒤에는, rūpa khandha가 ‘나’로 잡기에 마땅한지, vedanā khandha가, saññā khandha가, saṅkhāra khandha가, viññāṇa khandha가 마땅한지—이것들이 자기 슬기에 그대로 와닿습니다.

ඒ ඒ මොකද නැගෙන හේතුඵල ධර්මයක් විතරයි. මගේ නුවණ කියලා ගත්තා ලෝක සම්මත කතාව විතරයි.

그것들은 그때그때 쌓이는 원인과 열매의 dhamma일 뿐입니다. ‘나의 슬기’라고 한 것도 세상의 합의된 말일 뿐입니다.

නුවණට හේතුකාරක වන්නා වූ ස්පර්ශයෙන් නුවණ නැමති ඵලය කියනවා. ඒ ඒ මොහොතේ හැටෙන ස්පර්ශය තව සමතුරට ආවොත් ඒ අනුකූල ඵලයක් වෙලා නුවණ කියන එකක් විද්‍යාමානය වෙලා ලෝකේ විද්‍යාමානය වෙනවා.

슬기의 원인이 되는 phassa로 슬기라는 열매가 생긴다고 합니다. 그때그때 일어나는 phassa가 고르게 갖추어지면 그에 맞는 열매가 되어 슬기라는 것이 드러나 세상에 나타납니다.

දැන් නුවණ කියන එකක් වෙන් කරලා තියන්න පුළුවන්ද? ඇහුවනොත් ආත්ම දෘෂ්ටිය නම් වෙන් කළ හැකි. හේතුඵලයක් වශයෙන් ගෙවි යන ක්‍රියාධාමයක් හැටියට යථාර්ථයෙන් තියෙන්නේ නැ.

이제 슬기라는 것을 따로 떼어 둘 수 있느냐고 물으면, attā 견해로는 떼어 낼 수 있겠지만, 원인과 열매로 지나가는 움직임의 흐름으로서는 실제로 있지 않습니다.

එහෙනම් යමක් යම්සේ මේ මේක මෙසේ කියලා වටහා ගැනීමේ යම් නුවණක් ඇති. ඒ නුවණවත් අල්ලන්න පුළුවන් දෙයක් ඒකේ නැහ. ඒකත් හේතුඵල ක්‍රියාධාමය.

그러니 무엇이 어떻게 ‘이것은 이렇다’고 알아차리는 어떤 슬기가 있습니다. 그 슬기조차 거기서 붙잡을 수 있는 것이 없습니다. 그것도 원인과 열매의 움직임 흐름입니다.

එහෙනම් ඒ හේතුඵල ක්‍රියාධාමය මොකටද මෙහෙ ඇවින්නේ? ඒ තුළ මෙහෙවන්නේ මොකද ඒකෙන් මෙහෙ වුනොත් තමයි අසාරත්වය දැනගෙන දුක් අන්දරාව මතු කරපු යම් හේතුවක් ඇට නම් ඒ හේතුව නතර කරන්න [සංගීතය] අන්න ඒ ක්‍රියාවලිය නතර කිරීමේ ප්‍රයෝජනය නිසා ප්‍රඥාව මෙහෙම ප්‍රඥාව තුළ ක්‍රියාත්මක වෙනවා මිස ප්‍රඥාව හොඳ නිසා ප්‍රඥාව තුළ ඉන්නවා කියන එක ගත්තේ නැත්නම් අන්න එදාට ආර්ය ඥානය පහළ වෙනවා.

그러면 그 원인과 열매의 흐름이 왜 여기 이렇게 왔습니까? 그 안에서 왜 이렇게 됩니까? 그것으로 이렇게 될 때에야 알맹이 없음(asāra)을 알고, dukkha의 이어짐을 일으킨 원인이 있다면 그 원인을 멈추게 됩니다. [음악] 그 흐름을 멈추는 쓸모 때문에 paññā가 이렇게 paññā 안에서 움직이는 것이지, paññā가 좋아서 paññā 안에 머문다고 잡지 않는다면, 그날 ariya의 앎이 일어납니다.

එහෙන අල්ලපු එකක්වත් නැහැ ආර්ය ඥානය ධර්මය තුළින් යථාර්ථය දැකලා ධර්මය තුළින්ම වමි මිදෙනවා නිසා. අල්ලගත්ත එකක් නෑහ. මට මෙහෙම නෝනක් තියෙනවා කියන හැඟීමක් නැහැ. එහෙම අල්ලන්න හෙකුත් නෑහ කියලා දකිනවා. එහෙනම් මොකක්ද ඒ නුවණේ ගොඩන්නැගෙන්නේ?

그러면 붙잡은 것이 하나도 없습니다. ariya의 앎은 dhamma를 통해 참을 보고 dhamma를 통해 벗어나기 때문에 붙잡은 것이 없습니다. ‘나에게 이런 슬기가 있다’는 느낌이 없습니다. 그렇게 붙잡을 수도 없다고 봅니다. 그러면 그 슬기에서 무엇이 쌓입니까?

හේතුඵල ක්‍රියාදාමයක් වශයෙන් ක්‍රියාත්මක වෙනකොට ඊට අනුකූලවන්නා හේතුනම් ඵලදාමයක් වශයෙන් නුවණ නැමති ප්‍රඥාව නැමති චෛතසතික පරම්පරාව ගොන්නැගෙන්න. ඇයි ඒක ගොන්නගන්නේ? ඒකට තමයි මේ මෝඩකම තේරුම් ගන්න පුළුවන් හැකියාව ලැබිට අත්හරි නොවැලීම් විඳීෑමේ කාර්ය සිද්ධ වෙන්නේ. අන්න ඒ කාරණය සිද්ධ කරන නිසා ඒක ගොඩනගනවා. ඒ කාරණය සිද්ධ වුනාට පස්සේ අත්හැරෙන්න වැලීම විදිහකට පස්සේ ඒක ගොන්න බලාපොරොත්තුවක් තියෙනවා ඒකත් ඉවරයි.

원인과 열매의 흐름으로 움직일 때, 그에 맞는 원인과 열매의 흐름으로 슬기라는, paññā라는 cetasika의 이어짐이 쌓입니다. 왜 그것이 쌓입니까? 그것으로 이 어리석음을 알아차릴 힘을 얻어 내려놓고, 달라붙지 않고, 벗어나는 일이 이루어지기 때문입니다. 그 일을 이루므로 그것을 쌓습니다. 그 일이 이루어진 뒤, 내려놓고 달라붙지 않고 벗어난 뒤에는, 그것을 쌓을 바람이 있다면 그것도 끝납니다.

එහෙනම් මම යථාබෝධය කළා කියන්නා වූ යම්කිසි දෘෂ්ටියක් තිබුණනම් ඒ දෘෂ්ටියත් ඉවරලා.

그러니 ‘나는 있는 그대로 깨달았다’는 어떤 견해가 있었다면 그 견해도 끝납니다.

අන්න ඒවාද අර කියනවා පටිනිස්සග්ගානුපස්සී අස්ස ශික්ෂාව සික් වෙ පටිනිස්සග්ගානුපස්සී පස්ස ශික්ෂාවෙන් සිත් වෙන. සියලු දේ පිළි නොගන්න තැන්ට පත් වුනේ. පහ කළ යුත පහකට දැන්න.

그것이 바로 ‘paṭinissaggānupassī assasissāmīti sikkhati, paṭinissaggānupassī passasissāmīti sikkhati’라고 하는 것입니다. 모든 것을 받아들이지 않는 자리에 이르렀습니다. 버려야 할 것을 버린 것입니다.

අන්න නොගැනීම සඳහා කුමක්ද කළ යුත්තේ? ප්‍රඥාවෙන් තීරණය කළ යුත්තේ. ප්‍රඥාව ගොන්න නැැග ඒ නිසා. අන්තිමට ඒ ප්‍රඥාවෙන් යකස් කරගත්තා නම් අත්හැරෙන් නොවැරී මිදී ගියාට පස්සේ අල්ලපු කිසිම දෙයක් නැ පාදානයෙන් නිදහස් වුණා නම් ප්‍රඥාවෙන් කෙලෙ උපාදානය නිදහස් කර ගැනීම උපාදානය බැඳීමෙන් නිදහස් වුණා නම් ආයේ ප්‍රඥාව ගොඩන්නගන්න බලාපොරොත්තු වෙන්නේ නැ.

그러면 받아들이지 않기 위해 무엇을 해야 합니까? paññā로 판단해야 합니다. 그래서 paññā가 쌓입니다. 마침내 그 paññā로 이루어 내려놓고 달라붙지 않고 벗어난 뒤에는 붙잡은 것이 하나도 없습니다. upādāna에서 풀려났다면, paññā로 upādāna에서 풀려났다면, upādāna의 묶임에서 풀려났다면, 다시 paññā를 쌓기를 바라지 않습니다.

පිළිගත්ත පටිනිසද්දග පස්සේ සියල්ල ඉවරයි. අංශු මාත්‍රයක් හෝ උපාදානයක් පිළිගත්තේ නැති තැන භවයක් නෑහැ භවය නැත්නම් ජාතියක් නැහැ. ජාති නැත්නම් ජරාමර කෙළවරක්. එදාටයි අරිහත්වයේ අවසාන කෙළවර

받아들인 것을 놓아 버린(paṭinissagga) 뒤 모든 것이 끝납니다. 티끌만큼의 upādāna도 받아들이지 않은 곳에는 bhava가 없습니다. bhava가 없으면 jāti가 없습니다. jāti가 없으면 jarāmaraṇa가 끝납니다. 그날이 arahant 됨의 마지막 끝입니다.

අති සියුම්. දැන් මෙන්න මේ ටික සිද්ධ වෙන ආකාරය තමයි. මේ මාර්ගාංග මාර්ග සහ ඵල අට සෝවන් මාර්ගය සෝවාන් ඵලය සකෘදාගාමී මාර්ගය සකෘදාගාමී ඵලය අරිහත් අනාගාම මාර්ගය අනාගාම ඵලය අරිහත් මාර්ගය අරිහත් ඵලය කියන මේ අටෙන් සිද්ධ වෙන්නේ ඔන්න ඔය ටික ඔය ප්‍රඥාව මූල්‍ය කරගෙන ඒ ප්‍රඥාව ගොණගලා ප්‍රඥාව තුළින් ලෝකය අසරයි කියලා දැනගන්නකෝ

아주 미묘합니다. 이제 이것들이 일어나는 방식이 바로 이것입니다. magga와 phala 여덟—sotāpatti magga, sotāpatti phala, sakadāgāmī magga, sakadāgāmī phala, anāgāmī magga, anāgāmī phala, arahatta magga, arahatta phala—이 여덟으로 일어나는 것이 바로 그것들입니다. 그 paññā를 바탕으로 paññā를 쌓아, paññā로 세상이 알맹이 없다는 것을 알면,

අත්හැරීමේ නොයැල්මේ මිදීමේ ක්‍රියාවලිය සිද්ධ වෙනවා. යමක් අත්හැරුණ නම් නොවැලී ගියා නම් මිදී ගියා නම් මොනවද මිදී ගියේ? ඡන්ද රාගය එහිදි වෙන කැමැත්ත

내려놓음, 달라붙지 않음, 벗어남의 흐름이 일어납니다. 무엇이 내려놓아지고 달라붙지 않고 벗어났다면, 무엇에서 벗어났습니까? chanda rāga, 거기에 생기는 바람입니다.

හටගත්ත ඵල ධර්මයක් තියෙනවා නම් ඒකත් අර වගේම මොහොතින් මොහොතේ බිදිලා ක්‍රියාත්මක වෙලා ගිහි්හිල්ලා ඒක වැනසීමක් තියෙනවා. ඕපන් යමක් ඇත්තනම් ඒකට වැනසීමක් තියෙනවා. කෙළවර වීමක් තියෙනවා. අන්න ඒ කෙළවර වීම සිද්ධ වීම නිසා අපිට ඵලය ගැන හිත හිතා දඟ දෙයක් නැහැ. ඒක වැනසෙන එකක් තමයි ගොඩනැගුණේ කියලා කියා දන්න. වැනසෙන එකක් ගොඩනැගුණ නම් ඒක නැති කරගන්න අපි මහන්සි. ඒක නැති වෙන්න දාට නැති වෙන්නේ.

생겨난 열매 dhamma가 있다면 그것도 앞서처럼 순간순간 부서지고 움직여 가서 사라짐이 있습니다. 생겨난 무엇이 있다면 그것에는 사라짐이 있습니다. 끝남이 있습니다. 그 끝남이 일어나기 때문에 우리는 열매에 대해 이리저리 생각하며 버둥거릴 것이 없습니다. 쌓인 것은 사라지는 것이라고 압니다. 사라지는 것이 쌓였다면, 그것을 없애려고 우리가 애쓸 것이 없습니다. 그것은 사라질 날에 사라집니다.

යළි යලි ගොඩ නැගෙන හේතුවක් තිබුණනම් ඒක නැති කරගත්දාට යළි ඵලයක් වශයෙන් දුකක් ගොඩනැගුණ නම් ඒකට හේතු නැත්නම් යලි ගොඩ නැගෙන්නේ නැහ.

거듭 쌓이게 하는 원인이 있었다면 그것을 없앤 날에는, 다시 열매로 dukkha가 쌓였더라도 그 원인이 없으면 다시 쌓이지 않습니다.

ගොඩනැගෙච්ච එක අවසානය වෙන බව දන්නවා ඒක කාන්තය එහෙනම් ඵලයක් වශයෙන් ලැබුණා ඇස කන දිවනාසය ශරීරය මන ඒකාන්තයෙන් ගෙවිලා වැනසෙන ටිකක් බව දන්නවා. ඒක කෙළවර කරගන්න අපිට මහන්සි වෙන්න දෙයක් නැහැ ඒකන්තය වෙන්න ද. මොකද

쌓인 것은 끝난다는 것을 압니다. 틀림없이 그렇습니다. 그러니 열매로 얻은 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음은 틀림없이 닳아 사라지는 것들임을 압니다. 그것을 끝내려고 우리가 애쓸 것이 없습니다. 틀림없이 그렇게 됩니다.

සදාතනකූ රූපයක්, වේදනාවක්, සංඥාවක්, සංඛාරයක්, විඤ්ඤාණයක් ගොඩනැගිලා නැති බව ධර්මානුකූලව දැක්කට පස්සේ. එහෙනම් අපිට ඵලය පිළිබඳ ප්‍රශ්නයක් නැහ. ඒ රූපය ගොඩනැගුණ නම් වැනසෙන බව දන්නවා. යම් වේදනාවක් ගොඩනැගුණ නම් වැනසෙන බව දන්නවා. යම් සංඥාවක් ගොන්න නැගුණ නම් වැනසෙන බව දන්නවා. යම් සංකාරයක් ගොන්න නැැ නම් වැනසෙන බව දන්නවා. යම් විඤ්ඤාණයක් ගොන්න නැගුණ නම් වෙනසෙන බව දන්නවා.

왜냐하면 늘 있는 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa는 쌓인 적이 없음을 dhamma에 맞게 본 뒤이기 때문입니다. 그러니 우리에게 열매에 대한 문제는 없습니다. 어떤 rūpa가 쌓였다면 사라진다는 것을 압니다. 어떤 vedanā가 쌓였다면 사라진다는 것을 압니다. 어떤 saññā가 쌓였다면 사라진다는 것을 압니다. 어떤 saṅkhāra가 쌓였다면 사라진다는 것을 압니다. 어떤 viññāṇa가 쌓였다면 사라진다는 것을 압니다.

යලි ගොඩනගන්නේ කුමකින්ද? අන්න ඒක අයින් කරලා දැමට පස්සේ ගමන ඉවරන්නා. දුක් පරපුර දිගට ගෙනියන්න ගමනක් තිබුණම් ඔන්න ඔය ඡන්ද රාගය නිසයි සිද්ධ වුනේ.

다시 쌓는 것은 무엇으로입니까? 그것을 치워 버린 뒤에는 길이 끝납니다. dukkha의 줄기를 길게 이어 갈 길이 있었다면, 그것은 바로 chanda rāga 때문에 일어났습니다.

චඡන්ද රාගය දුරු කරන්න යම් ප්‍රඥාවකින් යටරිය කළා නම් අවබෝධය ලැබුනට පස්සේ අත්හැරෙන වැලින් මිදී ගියා නම් ඡන්දර රාගය නැවත හටගන්න හේතු වුණේ. සත්‍යය දැකලා අත්හැරිය ගියා නම් නැවත වාරයක් දුටු සත්වය නොදුරු සත්‍යයට පත් වෙන්නේ නැහ.

chanda rāga를 치우려고 어떤 paññā로 일을 했다면, 깨달음을 얻은 뒤 내려놓고 달라붙지 않고 벗어났다면, chanda rāga가 다시 생길 원인이 무엇이겠습니까. 참을 보고 내려놓았다면, 한 번 본 satta는 다시 참을 보지 못한 상태로 떨어지지 않습니다.

එහෙනම් හේතුව කෙළවර කළා නම් තියෙන ඵලය කෙළවර වෙයි මතුඵලය දුරු වෙයි. මෙන්න මේක යම් තලමකින් අවබෝධ වෙන මට්ටමද? මාර්ගය වැඩෙනවා.

그러니 원인을 끝냈다면 있는 열매도 끝나고 앞으로의 열매도 치워집니다. 이것을 어느 수준까지 깨닫느냐에 따라 magga가 자랍니다.

ඒ මාර්ගය වැඩෙනකොට ඒ අවස්ථාවේදී අවබෝධය පූර්ණය වෙන්නට යම් ඒ චන්ද්‍රා කොටසක් අත්හැරෙන වැලීම විදියන. අන්න ඒ යම් චන්ද්‍රා කොටසක් අත්හැර නොවැලීම මිදීනම් ඒ මට්ටමට ඒකෙන් මිදුනා.

그 magga가 자랄 때, 그때에 깨달음이 차오르는 만큼 chanda rāga의 어떤 부분이 내려놓아지고, 달라붙지 않고, 벗어납니다. 그 chanda rāga의 어떤 부분을 내려놓고 달라붙지 않고 벗어났다면, 그 수준만큼 그것에서 벗어난 것입니다.

දැන් ඕක අපි තේරුම් ගන්න බැ මේ ඡන්ද රාගය කියලා අපි මේ කියන බැඳීම අවිද්‍යාව නිසා ගොරණගැන බැඳීම එක්රා පැහැනක් වාගේ පැහැනක් වාගේ ගොඩනැගනවා. අනාගතයට ගොඩනගලා බැඳිලා හඳවාගෙන ඉන්නවා. ඒක ඇමිලා ඉන්නවා. දැන් මේක කැඩෙන්නේ නැහැ.

이제 그것을 우리는 쉽게 알 수 없습니다. 이 chanda rāga라는, 우리가 말하는 이 묶임은 avijjā 때문에 쌓인 묶임으로, 어떤 밧줄처럼, 밧줄처럼 쌓입니다. 앞날로 쌓아 묶어 매달고 있습니다. 그것에 걸려 있습니다. 이제 이것은 끊어지지 않습니다.

නිකන් කැඩෙන්නේ නැහැ කන්න ක්‍රමයක් තියෙනවා. අසාරයි, අසාරයි, අසාරයි කියන වටහීමක් ආවා නම් ඒ අසාරයි කියන වැටහීමේ තමයි කඩන ශක්තිය තියෙන්නේ. අරහෑහැන කඩන්න ශක්තිය

그냥은 끊어지지 않지만 끊는 방법이 있습니다. ‘알맹이 없다, 알맹이 없다, 알맹이 없다’는 깨달음이 왔다면, 그 ‘알맹이 없다’는 깨달음에 끊는 힘이 있습니다. 그 밧줄을 끊는 힘이.

මෙන්න මේ අසාරයි අසාරයි කියලා වැටහීමේ දහම් අහලා පළවෙනි ඥානය පහළ වෙන. ඒ ඥානයට හැකියාවක් තියෙනවා රෑහැන් තුනක් අරන්න. සක්කාය දිට්ඨිය ිතිකිච්ඡා සීලබ්බත පරාමාසෙන් රැහැ තුන කැඩිලා යනවා ඒ අවබෝධයත් එක්ක ඒක වෙනකින් බෑ එකෙන්මයි කරන්න ඕනේ. භව රැහැ කාම රාගයයි පටිඝයයි කියන මේ රැහැණ කැඩුන්නේ නැ.

이 ‘알맹이 없다, 알맹이 없다’는 깨달음으로, dhamma를 듣고 첫 번째 앎이 일어납니다. 그 앎에는 세 밧줄을 끊는 힘이 있습니다. sakkāya diṭṭhi, vicikicchā, sīlabbata parāmāsa—이 세 밧줄이 그 깨달음과 함께 끊어집니다. 그것은 따로따로는 안 되고 한꺼번에 해야 합니다. bhava의 밧줄인 kāma rāga와 paṭigha라는 밧줄은 끊어지지 않았습니다.

යළි යලි ආවර්ජනා කරමින් අසාරයි කියන එක වැටහීම එන්න එන්නේ.

거듭 거듭 되새기며 ‘알맹이 없다’는 깨달음이 점점 옵니다.

කාම ලෝකය අසාරයි කියලා වැටහීම එනවා ඊට කාම ලෝකය අසාරයි කියලා අය වැටහීම ආපුට අර කාම රාගයයි පටිඝියයි කියන දෙක පළමු අවස්ථාවක් තියෙනවා ඇදිලා අක්‍රිය. බලගන්නවන ශක්තිය නැති වෙලා යනවා. කුලප්පු කරන පොළඹුවන ශක්තිය නැති වෙන මට්ටමට දුරවල වෙලා යනවා. මේ තව අවස්ථාවක්.

kāma 세상이 알맹이 없다는 깨달음이 옵니다. kāma 세상이 알맹이 없다는 깨달음이 다시 오면, kāma rāga와 paṭigha 두 가지가 처음으로 느슨해져 힘을 잃는 때가 있습니다. 끌어당기는 힘이 없어집니다. 들뜨게 하고 꾀어내는 힘이 없어질 만큼 약해집니다. 이것이 또 하나의 단계입니다.

අන්න ඒ අවස්ථාවට පත් වුනාප කියනවා සකෘදාගාමී ඵලයට පත් වුණා.

그 단계에 이르면 sakadāgāmī phala에 이르렀다고 합니다.

ඒ කාමරාගය පටිඝයාගි බැඳුන රැහැන් දෙක බිදිර යනවා ඊළඟටත් අසාරයි කියලා වැඩ තව මට්ටමක. අන්න ඒ මට්ටමට ආප්‍රුවහම ඒකත් සරලා ගියා.

kāma rāga와 paṭigha로 묶인 그 두 밧줄이 부서져 가고, 다음에도 ‘알맹이 없다’를 또 한 수준 더 닦습니다. 그 수준에 이르면 그것도 풀려 나갔습니다.

ඇදුනා ඇදුනා ඇදිලා ඇදිලා කැල්ල යනවා. ඒහා සමාන තව රෑන් පහක් තියෙනවා රූප රාග අරූප රාග මාන උද්දත් අවිද්‍යා කියලා. අනාගාමී මාර්ගය අරිහත් මාර්ගය අනාගාමී ඵලින් අරිහත් මාර්ග වඩනකොට අසාරත්වයමයි දැනගන්නේ අනිච්ච වශයෙන්, දුක්ඛ වශයෙන්, අනත්ත වශයෙන්මයි බලන්නේ.

당겨지고 당겨지고 늘어나 끊어져 갑니다. 그와 비슷한 밧줄이 다섯 더 있습니다. rūpa rāga, arūpa rāga, māna, uddhacca, avijjā입니다. anāgāmī magga, arahatta magga—anāgāmī phala에서 arahatta magga를 닦을 때 오직 알맹이 없음을 알고, anicca로, dukkha로, anatta로 봅니다.

අන්න එතනට මොකද තියෙන්නේ ඒ රෑම් පහ ගියහම ඡන්දර රාගයට අයිති රෑන්දයම ඉවර. ලෝකයට බැඳුන ඡන්ද රාගය රෑන්දයක බැඳිලා තියෙනවා ඒක තමයි ගලවාගන්න බැරුව ඉන්නේ. අන්න ඒ රැහැන්දය බිදිලා ගියහම භව බන්ධන 10යම ඉවරයි.

그곳에 무엇이 있습니까? 그 다섯 밧줄이 끊어지면 chanda rāga에 속한 밧줄 전체가 끝납니다. 세상에 묶인 chanda rāga는 밧줄로 묶여 있는데, 그것을 풀지 못하고 있는 것입니다. 그 밧줄이 끊어지면 열 가지 bhava의 묶임이 모두 끝납니다.

ඒකේ ඉවර නම් මොකද කරන්නේ මතු මෙහෙ යවන්නා වූ සියලු ක්‍රියාකලාපය තින් නවතිනවා. මෙන්න මේකට කියනවා අරිහත් ඵලය ඒ ක්‍රමානුකූලවය ටිකේ ඇන්න ඕනේ.

그것이 끝나면 어떻게 됩니까? 앞으로 이리로 보내는 모든 움직임이 완전히 멈춥니다. 이것을 arahatta phala라고 합니다. 그 차례대로 이것들을 보아야 합니다.

ඉතින් අමුතු දෙයක් එකින් එකට කරන්න දෙයක් නැහැ. සෝගා අංකාගෙන් දෙක ක්‍රමයුයි සකෘදාගාමීන් දෙක ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගයු අනාගාමීන් තව ආර්යෂ්ඨායක මාර්ගය කිව්ු එහෙම එකක් නැහැ. එකම ආර්ය අෂ්ඨාංගයක මාර්ගය අරිහත්වය ඒකයි දකින්න ඕනේ.

따로따로 해야 할 별난 일이 있는 것이 아닙니다. sotāpanna에게 다른 방법, sakadāgāmī에게 다른 ariya aṭṭhaṅgika magga, anāgāmī에게 또 다른 ariya aṭṭhaṅgika magga—그런 것은 없습니다. 하나의 ariya aṭṭhaṅgika magga가 arahant 됨까지 이어집니다. 그것을 보아야 합니다.

සං එකතුවෙන් මා කියන මිදීමට යමක් දැකිය යුතුද ඒක සම්මා දිට්ඨි.

‘saṃ’이라는 모임에서 ‘mā’라는 벗어남을 위해 보아야 할 것—그것이 sammā diṭṭhi입니다.

සං එකතුවක් තියෙනවා මොනවා නිසාද? මේ ලෝකේ වටිනවා කියන දෘෂ්ටිය නිසා. අන්න ඒ දෘෂ්ටියෙන් මිදීම තියෙනවා සම්මා

‘saṃ’이라는 모임은 무엇 때문에 있습니까? 이 세상이 값지다는 견해 때문입니다. 그 견해에서 벗어나는 것이 ‘sammā’입니다.

ඒ දෘෂ්ටියෙන් මිදීමට යමක් දැකිය යුතුද ඒකට කියනවා සම්මා දිට්ඨි යහපත් දැකීම හරි දැකීම නිවැරදි දැකීම කියන මේ වචන තුනෙන්ම මේක විසඳන්න බැහ. ඕකක් කොහොම ලෞකික වචනය ලෞකිකත්වය පෙන්නන ලෞකිකත්වය ඉක්මල යවන්න පුළුවන් කමක් නැති වචන එහෙනම් ලෝකෝත්තරත්වයට පත් වෙන්න නම් ඒකට හේතුකාරකන දහම් මාලාවක් අහන්න ඕන.

그 견해에서 벗어나기 위해 보아야 할 것을 sammā diṭṭhi라고 합니다. ‘좋은 봄’, ‘바른 봄’, ‘틀림없는 봄’이라는 이 세 말로는 이것을 풀 수 없습니다. 그것은 lokiya 말, lokiya를 보여 주는 말이라 lokiya를 넘어서게 할 수 없는 말입니다. 그러니 lokuttara에 이르려면 그 원인이 되는 dhamma의 줄기를 들어야 합니다.

සං කියන එකතුවෙන් මා කියන වදීමට යමක් දැකිය යුතුද අන්න ඒක දැක දර සම්මා දිට්ඨිය. නැ කුමක්ද දැකිය යුතු. සං එකතුව මොකක් නිසාද හටගන්නේ? ප්‍රියයි, මනාපයි, යහපතයි ලෝකේ හොඳයි කියන මේ දෘෂ්ටිය නිසා. ඕක තමයි එකතු වෙන්න හේතු. යමක් ප්‍රිය නම් මනාප නම් ඒක දාලා යන්න බැහ. ඒකෙන් මිදෙන්න බැහ. ඒ සමඟ එකතු වෙනවා. ඒ එකතුෙන් මිදෙන්න නම් ප්‍රියයි මනාපයි, යහපතයි කියන්නා වූ, හොඳයි කියන්නා වූ, සාරයි කියන්නා වූ දෘෂ්ටියක් තිබුනම් ඔන්න ඕක අහක් විතර.

‘saṃ’이라는 모임에서 ‘mā’라는 벗어남을 위해 보아야 할 것—그것을 보는 것이 sammā diṭṭhi입니다. 무엇을 보아야 합니까? ‘saṃ’이라는 모임은 무엇 때문에 생깁니까? ‘사랑스럽다, 마음에 든다, 좋다, 세상은 좋다’는 이 견해 때문입니다. 그것이 모임의 원인입니다. 무엇이 사랑스럽고 마음에 들면 그것을 버리고 갈 수 없습니다. 그것에서 벗어날 수 없습니다. 그것과 모입니다. 그 모임에서 벗어나려면, ‘사랑스럽다, 마음에 든다, 좋다, 훌륭하다, 알맹이 있다’는 견해가 있다면 그것을 치워야 합니다.

සංකීයන එකතුවෙන් මිදීමට නම් අසාරත්වය දකින්න ඕන.

‘saṃ’이라는 모임에서 벗어나려면 알맹이 없음을 보아야 합니다.

අසාරත්වයක් දකින්න ඕන මොකක්ද වෙන්න ඕනේ? අනිච්ච වශයෙන් දකින්න ඕනේ දුක්ඛ වශයෙන් දකින්න ඕනේ ආශ්‍රයකටයි අසාර වශයෙන් දකින්න.

알맹이 없음을 보려면 어떻게 되어야 합니까? anicca로 보아야 하고, dukkha로 보아야 하고, 알맹이 없음으로 보아야 합니다.

යමක් අනිච්චයි කියලා දැනගත්තා නම් කැමති සේ නෑහ කියලා දැනගත්තා නම් කැමති සේ නැති දෙයක් කැමති සේ පවත්වන්න යන කරන වැඩපිලක් ඇත්නම් ඒ පිළිබඳව අසාහනරී වෙනවායන් මේ දෙන්න බැහැ කියලා දැනගත්තා නම් අසාන කාරිත්වය ප්‍රතිඵලය වශයෙන් ලබා දෙනවා මිසාහනයක් ලබා දෙන්න මගක් නොය එකක් සාරයිද කියලා ගත්තහම නිගමන එනවා සාර එහෙනම් අසාර මාර්ගයක් තුළින් සාරත්වයක් හොයාගෙන යනවානම් මෝඩකම සාරත්වයක් යන වාර්ගයක් ඒ අස්මාත්තයක් නෑහ කියා දැකපු ධර්ම අසාරය පස්සේ යන එක වැඩක් නැහැ අත්හැරීමන නො වල වැලම බිදීම හර වෙන කරන්න දෙයක් නැහ. ඔන්න ඔය අදහන සං එක තිතුවෙන් මිදීම හර දැකිය යුත්තේ ඔන්න ඕක

무엇이 anicca라고 알았다면, 마음대로 되지 않는다고 알았다면, 마음대로 되지 않는 것을 마음대로 이어 가려는 일이 있다면 그것에 대해 편치 않게 됩니다. ‘이것은 편안함을 줄 수 없구나’라고 알았다면, 그것은 결과로 편치 않음을 줄 뿐 편안함을 줄 길이 없습니다. 무엇이 알맹이 있는지 살펴보면 매듭이 옵니다. 알맹이 없는 길을 따라 알맹이를 찾아가는 것은 어리석음입니다. 알맹이라는 것이 없다고 본 dhamma, 그 알맹이 없음을 따라가는 것은 쓸모없습니다. 내려놓음, 달라붙지 않음, 벗어남 말고는 할 일이 없습니다. ‘saṃ’이라는 모임에서 벗어나기 위해 보아야 할 것이 바로 그것입니다.

එතකොට මොකක්ද දකින්නේ? මෙච්චර කල් සාරයි සාරයි කියලා හිටියෙ සැපයි කියලා හිටියේ දුකක් කියලා දකිනවා. ඒ සැපට හේතුව කියලා හිතාගෙන ගොඩ නැගි දුකට හේතුවක් බව දකිනවා. සැපයි සැපට හේතුවයි කියලා දකින එක. දැන් දකිනවා දුකයි දුකට හේතුවයි කියලා.

그러면 무엇을 봅니까? 지금껏 알맹이 있다, 즐겁다고 여기던 것을 dukkha로 봅니다. 즐거움의 원인이라 여기며 쌓아 온 것이 dukkha의 원인임을 봅니다. 즐거움이고 즐거움의 원인이라 보던 것을, 이제 dukkha이고 dukkha의 원인이라고 봅니다.

දැක්කාම මොකෙද වෙන්නේ? එහෙනම් මම ඒ දුකෙන් මිදෙන්න ඕනෑ කියලා අදහසක් එනවා. එදා කැනසීම කියලා දකින්න. දුක්ඛ නිරෝධයයි කියලා දකිනේ. සැපයි සැපයි කියලා හිලා හිටපු දුක ඒවත් ඡන්දාගේ අත්හරින්න වැලී විදිය ගෙදට දුකෙන් නිදහස් ඒකයි මාර්ගය කියලා දකිනවා.

보면 어떻게 됩니까? ‘그러면 나는 그 dukkha에서 벗어나야 한다’는 생각이 옵니다. 그것이 편안함이라고 봅니다. dukkha nirodha라고 봅니다. 즐겁다, 즐겁다고 여기던 dukkha에 대한 chanda rāga를 내려놓고 달라붙지 않고 벗어나는 날 dukkha에서 풀려난다—그것이 magga라고 봅니다.

ඔය ටිකටිය දැක්කහම චතුරාර්ය සත්‍යය දැක්කා අන්න සම්මා දිට්ඨිය වුණා. ඒකට කියනවා චතුරාර්ය සත්‍ය දැකීම සම්මා දිට්ඨි වුණා කිව්වේ ඕක. එහ අන්න ඔය සම්මා දිට්ඨි කියන සං එකතුවෙන් මිදීමට දැකිය යුතුක තේරුම් අර. මනා සිහිනවනින් ඒ ඕක දැක්කනවා. එදාන සම්මා දිට්ඨිය වුණා. හරි දැකීමේ, යහපත් දැකීම නිවැරදි දැකීමක් මොනවා කිව්වත් සම්මා දිට්ඨිය දැකලා නැ. සම්මා දිට්ඨිය ඔය විදිහට දකින්න ඕනේ.

그것들을 보면 네 가지 ariya sacca를 본 것입니다. 바로 sammā diṭṭhi가 된 것입니다. 네 가지 ariya sacca를 보는 것이 sammā diṭṭhi라고 한 것이 이것입니다. 그 sammā diṭṭhi, 곧 ‘saṃ’ 모임에서 벗어나기 위해 보아야 할 것의 뜻을 바른 sati로 보았다면, 그날 sammā diṭṭhi가 된 것입니다. ‘바른 봄’, ‘좋은 봄’, ‘틀림없는 봄’이라고 무엇이라 하든 그것으로는 sammā diṭṭhi를 본 것이 아닙니다. sammā diṭṭhi는 그렇게 보아야 합니다.

දැක්ක මොහොතේ පටන් ගෙන එයාට වෙනසක් කරන එක දෙයක් වෙනවා මොකක්ද දුටු තත්වයට අනුකූලවයි හට කල්පනා නැගින්න.

본 순간부터 그에게 달라지는 것이 하나 있습니다. 무엇입니까? 본 상태에 맞게 생각이 일어납니다.

මෙච්චර කල් කාමයන්ගේ බැඳි බැඳී හිටිය වටිනවයි කියලා. වටිනවද නෑනේ. එහෙනම් මොකක්ද කරන්න ඕනේ? කාමයන්ගෙන් නික්මීම නෙක්කම්ම සංකල්පන

지금껏 kāma들에 값지다고 묶여 있었습니다. 값집니까? 아니지 않습니까. 그러면 무엇을 해야 합니까? kāma에서 떠나는 것, nekkhamma saṅkappa입니다.

මෙච්චර කල් වෛර කළේ අනුන්ට හිං හිංසා කළේ ආත්මලාභය බලාගෙන මොකක් නිසාද වටිනවා කියන නිසා මොකක්ද යථාර්ථය අසාර අය වටින්නේ නෑ. එහෙනම් මෙච්චර කල කරපු ව්‍යාපාදය අව්‍යාපාද වෙනවා. හිංගි හින්සා කළි වටිනවායි කියන එක දැහැගන්න. වටෙන්නේ නෑ කියලා දැන ගත්තහ මෙච්චර කල්ක හිං හිංසාන නම් අවිහිංසා වෙනවා. අන්නා අව්‍යාපාද සංකප්පෝ අවිහිංසා සංකප්පෝ නික්ම සංඛප්පෝ අයං උච්චති භික්ඛවේවි සම්මා සංකල්පෝ අං ඊළඟ මාර්ගන්ගේ තුළට මා සම්මා දිට්ඨිය සම්මා සංකල්ප

지금껏 남을 미워하고 해친 것은 자기 이득을 보느라, 무엇이 값지다고 여겼기 때문입니다. 참모습은 무엇입니까? 알맹이 없고 값지지 않습니다. 그러면 지금껏 해 온 vyāpāda가 avyāpāda가 됩니다. 해친 것도 값지다고 여겼기 때문인데, 값지지 않다고 알게 되면 지금껏의 해침이 avihiṃsā가 됩니다. ‘Avyāpāda saṅkappo, avihiṃsā saṅkappo, nekkhamma saṅkappo, ayaṃ vuccati bhikkhave sammā saṅkappo.’ 다음 magga 갈래 안으로, sammā diṭṭhi에서 sammā saṅkappa로 들어갑니다.

මෙච්චර කල් බොරු කිව්වේ ගේරන් කිව්වේ පරු වචන කිව්වේ ප්‍රලාප කිව්වේ සාරයි කියන ලෝකේ අල්ලන්න අසාර ලෝකේ මොනවා අල්ලන්නේ? මොනවට බොරු කියලා ලනුම් සවත්තන්නද මොනවට කේරන් කියලා අනු බෙදවන්නද මොනවා ලබාගන්නද මොනවට පරසවභාවික කියඩබට පත් කරන්න මොනවට ප්‍රලාපකීම් මේ ලෝකේ ආස්වාදයෙන් ඇලි එලි ඉන්නද අසාර ලෝකයට මට ඒවා කතාවෙන් වැඩක්. මුසාවාදා වේරමණි ප්‍රසනාවා වේරණි පරුසාවාචා වේරණි සම්පලාපාව වේරණය අයං උච්ච භික්ඛවේ සම්මා වාචා මාර්ගංගිකව පිරු.

지금껏 거짓말하고, 이간질하고, 거친 말을 하고, 쓸데없는 말을 한 것은 알맹이 있다는 세상을 붙잡으려고였습니다. 알맹이 없는 세상에서 무엇을 붙잡습니까? 무엇 때문에 거짓말로 남을 속이고, 무엇 때문에 이간질로 남을 갈라놓아 무엇을 얻으며, 무엇 때문에 거친 말로 남을 아프게 하고, 무엇 때문에 쓸데없는 말로 이 세상의 즐거움에 달라붙어 있습니까? 알맹이 없는 세상에서 그런 말이 나에게 무슨 쓸모입니까. ‘Musāvādā veramaṇī, pisuṇāvācā veramaṇī, pharusāvācā veramaṇī, samphappalāpā veramaṇī, ayaṃ vuccati bhikkhave sammā vācā.’ magga의 갈래가 채워졌습니다.

මෙච්චර කල් ප්‍රාණඝාත කළේ සත්ය හිංසා කළේ හොරම වැරවංචා කළේ සුරාසූ දුරාචාර කළ ආශ්වාදයක් පත් යන්න ලෝකය අල්ලගන්න. අසාර ලෝකේ මොනවා අල්ලග අදහස එනකොට ඒකත් ඉවරයි. එහෙනම් පානාතිපාතා වේරමනි අදින්නාදානා වේරවනි කාමේසු මිච්ඡාචාර වේරමණී අයං විච්චරදි භික්ඛවේ සම්මා කම්මන්තෝ සම්මා කම්මන්තයත් කිරීම. මෙච්චර

지금껏 산 목숨을 죽이고 satta를 해치고, 훔치고 속이고, 술에 빠지고 그릇된 행실을 한 것은 즐거움에 이르려, 세상을 붙잡으려고였습니다. 알맹이 없는 세상에서 무엇을 붙잡느냐는 생각이 오면 그것도 끝납니다. 그러면 ‘pāṇātipātā veramaṇī, adinnādānā veramaṇī, kāmesu micchācārā veramaṇī, ayaṃ vuccati bhikkhave sammā kammanto.’ sammā kammanta를 이룹니다.

කම්මන්තෝ සම්මා කම්මන්තයත් කිරීම. මෙච්චර කල් ජීවත් වුනේ? ලෝකේ හොරෙන්, බලයෙන් මංකලින් මොන කාලින් හරි ආත්ම දෘෂ්ටියෙන් අල්ලගෙන ආත්මලාභය හොයාගෙන මේ පසේ තෙර සරන්න. දැන් ජීවත් වෙන්නේ දැකපු ඇත්ත පූර්ණ කරගන්න මොකක්ද දැකපු ඇත්ත? අත්හැරීම හැර නොයල්ම හැර මිදීම හර තව කරන්න දෙයක් මගේ බලාපොරොත්තුන් වැඩිය කරගන්න. එහෙනම් ඒ ජීවිතයේ සංකීනකතුවෙන් මිදීමට කරනා වූ ජීවිතයයි. අන්න ආර්ය සම්මාව ජීවිතය.

지금껏 어떻게 살았습니까? 세상에서 훔치고 힘으로 빼앗고 무슨 수를 써서든 attā 견해로 붙잡아 자기 이득을 찾아 그 뒤를 쫓았습니다. 이제는 본 참을 채우려고 삽니다. 본 참은 무엇입니까? 내려놓음, 달라붙지 않음, 벗어남 말고는 할 일이 없습니다. 내 바람을 키울 것이 아닙니다. 그러니 그 삶은 ‘saṃ’ 모임에서 벗어나기 위해 사는 삶입니다. 그것이 ariya의 sammā ājīva입니다.

ඔය සඳහා කරන උත්සාහය දයක් නවත්තන්න බැහැ. මොකද නැවැත්තුව ගිනිගොරේ තව ඉන්න වෙනවා. අසාහනය තව ඉන්න වෙනවා. අසානයේ නිදහස් වෙන්නේ නැවතිච්ච දාතක් අත්හැරෙන වෙලින් මිදී ගිය දාට. එහෙනම් මම උත්සාහයෙන් ධෛර්තයෙන් මේ ධර්ම අවබෝධය ලබන්න මේ මාර්ගය තව තව සිහි කරන්න බැගුණ කරන්න ඕන. එහෙනම් මොකද වෙන්නේ?

그것을 위한 애씀은 멈출 수 없습니다. 멈추면 불구덩이에 더 있어야 합니다. 편치 않음 속에 더 있어야 합니다. 편치 않음에서 풀려나는 것은 멈춘 날이 아니라 내려놓고 달라붙지 않고 벗어난 날입니다. 그러니 나는 애씀과 굳셈으로 이 dhamma 깨달음을 얻기 위해 이 길을 더욱 되새기고 닦아야 합니다. 그러면 어떻게 됩니까?

උත්සාහයක් ව්‍යායාමයක් වෙන සම්මා වායාමය අන්න සංකීරකට ම විදවිට කරන වෑය මෙතන සම්මා වායාම මාර්ගය

애씀, 힘씀이 되는 sammā vāyāma입니다. ‘saṃ’ 모임에서 벗어나려고 하는 힘씀, 이것이 sammā vāyāma 갈래입니다.

එතකොට වැටහෙනවා මෙච්චර කල් මම හිතා හිටිය පියයි මනාපයි හොඳයි කියලා වැඩක් ඇති දේවල් නෙමෙයි. හරයක් නැති දේවල්. දැන් තමයි හරයක් නැති දේ හරයක් නෑහ කියලා වැටහන. සම්මා සතියේතනාව

그러면 와닿습니다. 지금껏 내가 사랑스럽고 마음에 들고 좋다고 여긴 것들은 쓸모 있는 것이 아니라 속이 없는 것들이었다고. 이제야 속이 없는 것을 속이 없다고 알아차립니다. sammā sati입니다.

දැන් මොනවටද මම කම්පාවුනේ මෙච්චර. හරයක් නැති ලෝකය අල්ලන්න ගිහින් ඇලුණා ගැටුනා මුලාව ඇලුනා ගැටුනා. හරයක් නැති බව දැකට පස්සේ මට ඇලෙන්න දෙයක් නැහැ ගැටෙන්න දෙයක් නැහැ. යම් තැනක ඇලීමයි ගැටීමයි නැත්නම් සම්මා සමාධියේ එතකොට

‘이제 나는 무엇 때문에 이렇게 흔들렸던가. 속 없는 세상을 붙잡으려다 달라붙고 부딪쳤고, 속아서 달라붙고 부딪쳤다. 속이 없음을 본 뒤에는 나에게 달라붙을 것도 부딪칠 것도 없다.’ 달라붙음과 부딪침이 없는 곳에 sammā samādhi가 있습니다.

ඔන්න ඔය සමාධියට මොකද ෙන්නේ. එහෙනම් මෙච්චර කල් මුලාවක් පස්සේ මේකද ගිය කියලා මතුවෙලා හටම් හොඳට පේන්න වෙන්නේ.

그 samādhi로 무엇이 일어납니까? ‘지금껏 속임수를 따라 이것을 쫓았구나’라는 것이 떠올라 아주 잘 보이게 됩니다.

මුලාවේ අම් තැනක අත්හැරී කියන්නම් සම්මා ඥානය එතන්ට ආවා. මුලාවෙන් මිදිච්ච කාම සම්මා විමුක්තිය පූර්ණ වුණා. දසාංගී සමගතෝ අරහති උච්චතීති ආර්යටාංගික මාර්ගයත් පූර්ණයි.

속임수를 어느 곳에서 내려놓았다면, 거기에 sammā ñāṇa가 왔습니다. 속임수에서 벗어난 때 sammā vimutti가 채워졌습니다. ‘Dasahaṅgehi samannāgato arahāti vuccati’—ariya aṭṭhaṅgika magga도 채워졌습니다.

සම්මා ඥානයයි සම්මා විමුක්තියයි පූර්ණ කොරල දැන්නා කරපුවා කරලා ඉවරයි. සසර ගමන ඉවරයි. දසංගෙහි සමන්නගතෝ අරහ කිව්වේ ඒකයි. අට්ඨංගේහි සමන්නගතෝ සේකක්. ඇලීමයි ගැටීමයි දුරු කර ගත්ත දාර සේක වෙනවා. එහෙනම් සෝවාන් සකෘදාගාමී අනාගාමී කියන මේ තුනෙන් එහෙනවා.

sammā ñāṇa와 sammā vimutti를 채워서 해야 할 일을 다 마쳤습니다. saṃsāra의 길이 끝났습니다. ‘dasahaṅgehi samannāgato arahā’라고 한 것이 이것입니다. ‘aṭṭhaṅgehi samannāgato sekho.’ 달라붙음과 부딪침을 치운 날 sekha가 됩니다. 그러니 sotāpanna, sakadāgāmī, anāgāmī 이 셋이 거기에 듭니다.

එතකොට දසහංගතෝ අරහං සම්මා ඥානයත් පූර්ණ කරලා සම්මා විමුක්තියට පත් වුණා නම් සියල්ලම අත්හැරෙන්න ඇලීමදී ගියා කිසි දෙන ඇලීමක් බැඳීම. ඇහැ තියෙනවා පේනවා බලන බලාපොරොත්තුවක් නැහැ. ආශ්වාදයෙන් බලන්න මට ඕනෑ කියලා ඇහේ ිලා බලාපොරොත්තුවක් නැහැ. කන තියෙනවා ඇහෙනවා. අහන්න බලාපොරොතුවක් නැහැ. අහ අහ ගන්න ආශ්වාදන්න යන්න බලාපොරොත්තුවක් නැහැ. නාසය තියෙන ගඳ සුවඳ දැනෙනවා. ඒ පසේ හඹා යන බලාපොරොත්තුවක් නෑ. දිව තියෙනවා රහ දැනෙනවා. රස පසේ හඹායන බලාපොරොත්තුවක් නැ. කය තියෙනවා පහස දැනෙනවා පහස පසේ හඹා යන බලාපොරොත්තුවක් නැ. මනස තියෙනවා හිතන්න පුළුවන් සිතුවිලි පසේ හඹා යන බලාපොරොත්තුවක්.

그러면 열 갈래를 갖춘 arahant가 sammā ñāṇa를 채우고 sammā vimutti에 이르렀다면, 모든 것을 내려놓고 달라붙지 않고 벗어나 어떤 것에도 달라붙음이나 묶임이 없습니다. 눈이 있어 보이지만 보려는 바람이 없습니다. 즐거움으로 보고 싶다는 눈의 바람이 없습니다. 귀가 있어 들리지만 들으려는 바람이 없습니다. 듣고 또 들으며 즐기러 가려는 바람이 없습니다. 코가 있어 냄새와 향기가 느껴지지만 그것을 쫓아가려는 바람이 없습니다. 혀가 있어 맛이 느껴지지만 맛을 쫓아가려는 바람이 없습니다. 몸이 있어 닿음이 느껴지지만 닿음을 쫓아가려는 바람이 없습니다. 마음이 있어 생각할 수 있지만 생각을 쫓아가려는 바람은—

හඹා යන බලාපොරොත්තු යම් තැනක නැති වුණාද හඹා යාමට අවශ්‍ය කරන්නා වූ ඉන්ද්‍රිය පද්ධතිය දැන් අවශ්‍ය නෑහ ගොඩන්නගන්න. හඹා යන්න තියෙන බලාපොරොත්තු තාක්කල් ඉන්ද්‍රිය පද්ධතිය ගොඩන්නට ශක්තිය බිහිවුණා. ඒකෙන් මතු මතු ඉන්ද්‍රිය පද්ධතිය කර්ම ශක්තියෙන් ගොන්නැගුණා. හඹායන බලාපොරොත්තු කෙළවර වුනාද කර්ම ශක්තිය ගොඩැගීම කෙළවරයි. එහෙනම් මේ අන්තිම කයයි මෙහෙන් මෙහාට කයක් හටගත වෙච්ච හේතු ඉවරයි. හේතු නිරෝධයෙන් පළ නිරෝධයි. එහෙනම් දුක නිරෝධ වෙන දුක නිරෝධ කරන්න ඕන නම් දුකට හේතුව නිරෝධ කරන්න ඕනේ. දුකට හේතුව දුන්නා ඡන්දරාගය ඡන්දර රාගය යථාසයෙන් දැකලා දුරු කරපු දාසේ නිවන ඔන්න නිවන්

쫓아가려는 바람이 어디서 사라졌다면, 쫓아가는 데 필요한 indriya 얼개를 이제 쌓을 필요가 없습니다. 쫓아갈 바람이 있는 동안 indriya 얼개를 쌓는 힘이 생겼습니다. 그것으로 앞으로 앞으로 indriya 얼개가 kamma의 힘으로 쌓였습니다. 쫓아가는 바람이 끝났다면 kamma 힘의 쌓임도 끝납니다. 그러니 이것이 마지막 몸입니다. 여기서 앞으로 몸이 생겨날 원인이 끝났습니다. 원인이 멈추어 열매가 멈춥니다. 그러니 dukkha를 멈추려면 dukkha의 원인을 멈추어야 합니다. dukkha의 원인은 chanda rāga입니다. chanda rāga를 있는 그대로 보아 치운 날이 nibbāna입니다. 바로 nibbāna입니다.

ඉතින් ඔය ටික හරියට කරගෙන ගියානම් මාර්ගඵල ලැබෙන්නේ ක්‍රම ඔයකට මේ

그러니 이것들을 제대로 해 나가면 magga와 phala를 얻는 방법이 바로 이것입니다.

කෙළවරක් නැතුව ප්‍රාර්ථනා කරන පතන බලාපොරොත්තු වනින් පිරිලා මට අහවල් කෙනෙක් වෙන්නේ නැහ නම් කොච්චර වරද සෘතක්න මනද ඔය පතන බලාපොරොත්තු ඔක්කොම ඉවර වෙලා.

끝없이 빌고 바라는 바람들로 가득 차서 ‘나는 어떤 사람이 되어야 한다’고 하던, 그 비는 바람들이 모두 끝났습니다.

පංචකායන් මුල් කරගත්ත අර ආශ්වාදය තියෙන නිසා ඒකට අවශ්‍ය දේ රැස් කරන බලාපොරොත්තුෙනවා සෝවාන් පුද්ගලයාට

다섯 kāma를 바탕으로 한 그 즐거움이 있기 때문에 sotāpanna에게는 그것에 필요한 것을 모으려는 바람이 있습니다.

ඊට පස්සේ රැස් කරන බලාපොරොත්තු ඉවර වෙනවා. සකෘදාගාමී වෙනකොට

그 뒤 sakadāgāmī가 될 때 모으려는 바람이 끝납니다.

වින්දනය කිරීමේ බලාපොරොත්තු වෙනම් විඳින්න නමුත් රැස් කරගෙන ගොඩ ගහන එක මහාර. ඒකම ආසාහනයක් කියලා. ඒ සමාධියේ තියෙන නිසා. ඒකෙන් මිදීමේ සමාධිය තියෙනවා සකෘදාන පුද්ගලයාට විඳිනවා රැස් කරන බලාපොරොත්තු වක්.

누리려는 바람은 있어 누리기는 하지만, 모아서 쌓아 두는 것은 하지 않습니다. 그 자체가 편치 않음이라고 봅니다. 그 samādhi가 있기 때문입니다. 그것에서 벗어난 samādhi가 sakadāgāmī에게 있습니다. 누리기는 하지만 모으려는 바람은 끝납니다.

පංචකාම ආශ්වාදය විදින බලාපොරොත්තු තියෙන සත්වයත් ඉවර එක්ම යනවා අනාගාමී ඵල සමත එයාට හෙනුත් මිදිච්ච සමතක් තියෙනවා.

다섯 kāma의 즐거움을 누리려는 바람이 있는 상태도 끝나서 넘어갑니다—anāgāmī phala의 samādhi입니다. 그에게는 그것에서도 벗어난 samādhi가 있습니다.

හැබැයි දැනගැනීමේ බලාපොරොත්තු තවර නෑහ. ඒ නිසා මනස ක්‍රියාත්මකමක කියන බලාපොරොත්තු තව තියෙනවා. ඒකෙට හරියක් නෑහ කියලා කියා දැන් මොනවා දැනගන්නද? මේ ලෝකේ දැනගත්තා හාමුදුරුවේ. ඇහැ තියෙනවා රූප දැනගන්න ඕනේ නැහැ. කන තියෙනවා ශබ්ද දැනගන්න අවශ්‍යතාවයක් නැහැ. නාසය තියෙනවා ගන්ධයම් මොනවා කියලා දැනගන්න අවස්ථාව යන්නේ නැහැ. දිව තියෙනවා රසයන් පිළිබඳ දැනගන්න අවශ්‍ය දාගයක් නැහැ. කය තියෙනවා පහස දැනගන්න අවශ්‍ය දාගන්නේ නැහැ. මන තියෙනවා හිටීමෙන් යමක් දැනගත යුතුද ඒ අවස්ථාවේ ඉක්මග.

하지만 알려는 바람은 아직 끝나지 않았습니다. 그래서 마음을 움직이려는 바람이 아직 있습니다. 그것에도 알맹이가 없다고 알면, 이제 무엇을 알겠습니까? ‘이 세상을 알았습니다, 스님.’ 눈이 있지만 모습을 알 필요가 없습니다. 귀가 있지만 소리를 알 필요가 없습니다. 코가 있지만 냄새가 무엇인지 알려고 가지 않습니다. 혀가 있지만 맛을 알 필요가 없습니다. 몸이 있지만 닿음을 알 필요가 없습니다. 마음이 있어 무엇을 알아야 했다면, 그때를 넘어섭니다.

දැනගැනීමේ බලාපොරොත්තු එක්මගාට පැවැත්ම හා සම්බන්ධව යමක් තිබුනම් හේතුවක් දැනගැනීමේ හේතුවට පැවැත්ම තිබුණා දැනගැනීම බලාපොරොතව කෙරව නම් පැවැත්ම හේතු ඉවරයි. හිතේ හේතුවත් ඉවරන්න. එහෙනම් හිත කියන්නේ ගොඩනැගෙන දෙයක් දැනගැනීමේ බලාපොරොත්තුර මොහොත මොහොත ගොඩනැගෙන දෙයක්. දැනගැනීමේ බලාපොරොත්තුව කෙළවර වුණා නම් නැවත වාරයක්, ඡන්ද රාගයක් නැහැ. උපාදානයක් නෑහ. මතු භවයක් හටගන්න දැනගැනීම පිළිබඳව දැනගැනීමේ උපාදානය දුරු වුනා නම් දැනගැනීමේ භව නිරෝධයි දැනගැනීමේ ජාති නිරෝධය නම් කෝ හිතන්නේ?

알려는 바람을 넘어서면—이어짐에 관련된 것이 있었다면 그 원인은 알려는 바람이었습니다. 알려는 원인 때문에 이어짐이 있었습니다. 알려는 바람이 끝났다면 이어짐의 원인이 끝납니다. 마음의 원인도 끝납니다. 그러니 마음이란 알려는 바람으로 순간순간 쌓이는 것입니다. 알려는 바람이 끝났다면 다시는 chanda rāga가 없습니다. upādāna가 없습니다. 앞으로 bhava를 일으킬, 앎에 대한 upādāna가 치워졌다면 앎의 bhava가 멈추고 앎의 jāti가 멈춥니다. 그러면 생각하는 것이 어디 있습니까?

කෝ ගතා ගතා හිතයි යම් තැනක ගොඩ නැගුණ නම් සත්වයා ගොඩන්නැගුණා. ගතා හිතයි ගොඩනැගෙන හේතුවක් හේතුවෙන් ඒ හේතුව නිරෝධ වුනා නම් ගත හිත ගොඩගන ඵලය නිරෝධ නම් ගතක් නැති තැන හිතක් නැතින සත්වය පන වුනා කිය මගෙන් පනවන්න යම් තැනක ගතත් නැත්නම් හිතත් නැත්නම් එතකොට සත්වය බොන පනවන්නුත් පිරණවන්න බැ.

어디 있습니까—몸과 마음이 어디서 쌓였다면 satta가 쌓였습니다. 몸과 마음을 쌓는 원인이 멈추었다면, 몸과 마음이 쌓이는 열매가 멈춥니다. 몸이 없는 곳, 마음이 없는 곳에 satta가 세워졌다고 어떻게 세우겠습니까. 몸도 없고 마음도 없는 곳에서는 satta를 세울 수도, 그 너머를 세울 수도 없습니다.

තථාගතය යම් ඇසකින් පනවන්නඑ පනවා නම් ඒ බඳු ඇසක් නැත්නේ. යම් කනකින් පනවන්නෙක් පනවා නම් ඒ බැඳු කනක් නැත්නම්. යම් දිවකින් නාසයකින් පනවන්නෙක් පනවා නම් එපදු නාසයක් නැත්නම්. යම් දිවකින් පනවන්නඑ පනවා නම් එබු දිවක් නැත්නම් යම් කයකින් පනවන්න එප පනවා නම් එබඳු කයක් නැත්නයි. යම් මනකින් පනවන්නඑප පනවා නම් එබඳු මනක් නැත්නයි.

Tathāgata를 어떤 눈으로 세우는 이가 세운다면, 그런 눈이 없습니다. 어떤 귀로 세운다면 그런 귀가 없습니다. 어떤 코로 세운다면 그런 코가 없습니다. 어떤 혀로 세운다면 그런 혀가 없습니다. 어떤 몸으로 세운다면 그런 몸이 없습니다. 어떤 마음으로 세운다면 그런 마음이 없습니다.

ඔන්න අරිහතුන් වහන්සේගේ පින්වනින් එහා ඇසකින්, කනකින්, නාසයකින්, දිවකින්, කයකින්, මනකින් යමෙක් පනවනවා නම් එබඳු පනවන්න එකක් නෑහ.

arahant 분의 parinibbāna 너머에는, 눈으로, 귀로, 코로, 혀로, 몸으로, 마음으로 누가 세운다고 해도 그렇게 세울 것이 없습니다.

අන්න කිලව යම් රූපයකින් පනවන්නඑප පනවානම් එබඳු රූපයක් නැත්න. යම් වේදනාවකින් පනවන්න එපනවානම් කබදු වේදනාවක් නැත්න. යම් සංඥාවකින් පනවන්න එපනවානම් කපද සංඥාවක් නැත්නම් යම් සංඛාර පනවන්න එපනවානම් එපදු සංඛාරයක් නැත්නම් යම් විඤ්ඤාණයකින් පනවන්නෙක් පනවා නම් එබඳු විඤ්ඤාණයක් නැ. මෙන්න අරිහතුන් වහන්සේ පිරණව පෑවට පස්සේ ස්වභාවය.

어떤 rūpa로 세우는 이가 세운다면 그런 rūpa가 없습니다. 어떤 vedanā로 세운다면 그런 vedanā가 없습니다. 어떤 saññā로 세운다면 그런 saññā가 없습니다. 어떤 saṅkhāra로 세운다면 그런 saṅkhāra가 없습니다. 어떤 viññāṇa로 세운다면 그런 viññāṇa가 없습니다. 이것이 arahant 분이 parinibbāna에 드신 뒤의 모습입니다.

මොනවා පනවන්න. එහම් සත්වයෙක් වශයෙන් පනවන්න එනක් නෑ ප්‍රමාණයක්. යමෙක් පනවන්න හදනවා නම් අවිශේ කර්ණකින් පනවන්න හදනවා මිසක් විෂහය කර්ණකින් රහතන් වහන්සේගේ පින්වන් පැවෙන් එහා පනවන්න ක්‍රමයක් නැහැ. එහෙනම් අවිශේ කරණකින් පැලෙව්වා නම් ඒක ඇත්තක් නහ. පනවන්න දෙයක් නැහැ.

무엇을 세우겠습니까. 그러니 satta로 세울 것이 조금도 없습니다. 누가 세우려 한다면 avijjā로 세우려는 것이지, vijjā로는 arahant 분의 parinibbāna 너머를 세울 길이 없습니다. 그러니 avijjā로 세웠다면 그것은 참이 아닙니다. 세울 것이 없습니다.

ඉතින් මේ ටික තේරුම් ගන්න ඕනේ ඔය ටික දුන්න.

그러니 이것들을 알아야 합니다. 그것들을 말씀드렸습니다.

දැන් මේකයි මේ ආර්ය බ්‍රහ්ම විහරණය. ආර්ය විහරණය කියන්නේ බ්‍රහ්ම විහරණය කියන්නෙත් ඒකයි. ආර්යයන්ගේ විහරණ තුනක් තියෙනවා. දිව්‍යම මේ විහරණය, බ්‍රහ්ම විහරණය, ආර්ය විහරණය මේ අරිහතුන් වහන්සේ ගත විහරණ තුන.

이제 이것이 ariya의 brahma vihāra입니다. ariya vihāra라는 것과 brahma vihāra라는 것도 그것입니다. ariya에게는 세 가지 vihāra가 있습니다. dibba vihāra, brahma vihāra, ariya vihāra—arahant 분들이 지내시는 세 가지 vihāra입니다.

දිව්‍ය විහරණය කියන්නේ ප්‍රථමධ්‍යාන, ද්තිය අධ්‍යාන, ෘතී අධ්‍යාන, චතුත්තන කියන්නේ මේ ධ්‍යාන හතරේ සමාපත්තියට සමවැදිලා ඉන්නේ.

dibba vihāra는 paṭhama jhāna, dutiya jhāna, tatiya jhāna, catuttha jhāna, 이 네 jhāna의 samāpatti에 들어 지내는 것입니다.

බ්‍රහ්ම විහරණය කියන්නේ මෙත්තා, කර්ා, මුදිතා, උපේක්ෂා කියන්නා වූ සතර බ්‍රහ්ම විහරණයන්ට සමදිලා හිටන් ඉන්නේ.

brahma vihāra는 mettā, karuṇā, muditā, upekkhā라는 네 brahma vihāra에 들어 지내는 것입니다.

ආර්ය විහරණය කියන්නේ තමාගේ ඵල සිතෙන් ඉන්නේ. ඵල සමාපත්තියෙන් ඉන්නේ. අරිහතුන් වහන්සේ ඔය තුනෙ කොහොමකේ හරි තමයි ඉන්නේ. එක්කෝ දිව්‍ය විහරණය, එක්කෝ බ්‍රහ්ම විහරණය, එක්කෝ ආර්ය විහරණය. ඔයට එහා විහරණයක් අරිහතුන් වහන්සේට නැහ.

ariya vihāra는 자기의 phala 마음으로 지내는 것, phala samāpatti로 지내는 것입니다. arahant 분은 이 셋 가운데 하나로 지내십니다. dibba vihāra든, brahma vihāra든, ariya vihāra든. 그 밖의 vihāra는 arahant 분께 없습니다.

එහෙනම් බ්‍රහ්ම විහරණය කියන්නේ කවුද? බ්‍රහ්ම කියලා කියන්නේ ලෝක බ්‍රහ්ම එකයි. ආර්ය බ්‍රහ්ම තව එකක්.

그러면 brahma vihāra란 누구의 것입니까? brahma라고 하는 것에는 세상의 brahma가 하나 있고, ariya의 brahma가 또 하나 있습니다.

ආර්ය භ්‍රහ්ම විහරණය කියන්නේ අරිහතුන් වහන්සේගේ වැඩපිවෙද අරිහතුන් වහන්සේ කොහොමද ජීවත් වෙන්නේ. ඒක තමයි බ්‍රහ්ම බහා කළ මනසක් ඇත්තේ බ්‍රහ්ම කියන එක තමයි ආර්ය වීම. බහා කියන්නේ අළුව මිනුම් දඳු අලු මිනුම් දඬු කිවත් මැනීම අලු කර දැමට පස්සේ මානය අලු කරපු නිසා බහා කරපු මනක් ඇත්තේ බහම මන අන්න බ්‍රහ්ම විචහ. බහා කරපු මනසක් හැදිලා බ්‍රහ්ම කිව්වා.

ariya brahma vihāra란 arahant 분이 하시는 일, arahant 분이 어떻게 사시느냐입니다. 그것이 ‘brahma’, 곧 재로 만든 마음을 가진 이입니다. brahma라는 것이 곧 ariya가 되는 것입니다. ‘baha’는 재, 잣대를 태운 재를 말합니다. 잣대라고 하든 잼이라고 하든 그것을 재로 만든 뒤에, māna를 재로 만들었기 때문에 재로 만든 마음을 가진 이, ‘baha-mana’, 그래서 brahma입니다. 재로 만든 마음이 생겨 brahma라고 했습니다.

එහෙනම් මනස අලු කළා මොනවද අලු කරන්නේ මනසේ තිබ්බේ? අවිද්‍යාවයි ෘෂ්ණාවයි අලු වුනාට පස්සේ මනස බ්‍රහ්ම වුණා. ආර්ය බ්‍රහ්ම විතරයි තියෙන්නේ.

그러면 마음을 재로 만들었다는데, 마음에 있던 무엇을 재로 만듭니까? avijjā와 taṇhā가 재가 된 뒤에 마음이 brahma가 되었습니다. 오직 ariya의 brahma만 있습니다.

අන්න ඒ බ්‍රහ්මගේ විහරණය මොකක්ද? ලෝකානුකම්පාවෙන් මම යම් විමුක්තියක් ලැබුවද ඒ ලැබූ විමුක්තිය ලෝකයාටත් මම කියා දෙනවා. දයානුකම්පාවෙන් ලෝකයාටත් දුකෙන් එතෙර වෙන හැටි පෙන්නා දෙනවා.

그 brahma의 vihāra는 무엇입니까? ‘세상을 가엾이 여겨, 내가 얻은 vimutti를 세상 사람들에게도 가르쳐 준다.’ 가엾이 여기는 마음으로 세상 사람들에게도 dukkha를 건너는 법을 보여 줍니다.

මල් ලැබුවා වගේ අනික් මිදුනා කොච්චර හොද ඔන්න ඔය අදහසව කියනවා ආර්ය බ්‍රහ්ම විහරණය එහෙන උන්වහන්සේ හැමේ යමන්නේ අනේ මේ අන්‍ය ලෝක සත්වයාත් මාසයම මිදී ගියා නම් මේ දුකෙන් නිදහස් වුණා නම් ඒ ලෝක සත්‍ය කොච්චර ශාන්තියක්ද කොච්චර යහපතක්ද ඒක වෙන්නේ නැත්නම් අනේ කොච්චර අනාතිවද කවදා මිදෙන්නද මෙන්න මේ දයානුකම්පාව අරිහතුන් වහන්සේගේ මනසේ තියෙන්නේ.

‘내가 얻은 것처럼 다른 이들도 벗어나면 얼마나 좋을까.’ 이 생각을 ariya brahma vihāra라고 합니다. 그래서 그분은 늘 생각하십니다. ‘아, 다른 세상 satta들도 나처럼 벗어나 이 dukkha에서 풀려난다면 그들에게 얼마나 큰 고요이고 얼마나 큰 좋음일까. 그렇게 되지 않으면 아, 얼마나 기댈 곳 없는가, 언제 벗어날까.’ 이 가엾이 여김이 arahant 분의 마음에 있습니다.

ඒ නිසා උන්වහන්සේ යම් කෙනෙකුට යම් ආකාරයකින් ඒ ධර්මය කියා දීලා ැතින් බුදුර පුළුවන්කමක් තියෙනවා නම් පැය දවල් බලන්නේ නැතුව ලැබී තමා ඉන්න අවස්ථාව තුළ හැකිය අහපත කරලා දෙනවා. හැබැයි ම ඒ සඳහා මෙහ ඉඳියේ කැපවිය යුතුයි කියලා කැපවීමක් නැහ. ඉන්න කාලේ නිකන් කියවනකොට වැඩිය හොඳයි. ඒකෙන් ඔය අහපත කරලා දෙන එක කියලා. ඒ කාලය තුළ එඩිය කරලා දෙනවා. ඒකයි වෙනස.

그래서 그분은 누구에게든 어떤 식으로든 그 dhamma를 가르쳐 줄 수 있다면, 낮밤을 가리지 않고 자기에게 주어진 동안 할 수 있는 만큼 좋은 일을 해 주십니다. 하지만 그것을 위해 ‘여기 머물며 몸 바쳐야 한다’는 매달림은 없습니다. 머무는 동안, 그저 사시는 동안에는 그렇게 좋은 일을 해 주는 것이 더 낫다는 것입니다. 그 동안 안에서 도와주십니다. 그것이 차이입니다.

ඉතින් ඒක තියෙනවා ආර්ය බ්‍රහ්ම විහරණය. ඉතින් ආර්ය බ්‍රහ්ම විහරණය එන්නෙත් ඔය චතුරාර්ය සත්‍ය ධර්මය දර්ශනය කරපුවහම ඇතිවෙන ස්වභාවය ඕකයි. තමා යම් විමුක්තියක් ආසන ධර්මය තුළින් ලැබුවා නම් සත්සය තුළින් මතු කරගත්තා නම් අන්න ඒ විමුක්තිය ලෝක සත්වයාටත් ලබා දෙන්න ඕන. මේක තමයි ඇතිවෙන හැඟීම. ඉතින් ආර්ය බ්‍රාහ්ම විණ කිව්වේ ඔන්න

그것이 ariya brahma vihāra입니다. ariya brahma vihāra도 네 가지 ariya sacca dhamma를 보았을 때 생기는 모습이 바로 그것입니다. 자기가 그 dhamma로 어떤 vimutti를 얻었다면, 참을 통해 일으켰다면, 그 vimutti를 세상 satta에게도 주어야 한다—이것이 생기는 마음입니다. 그래서 ariya brahma vihāra라고 한 것이 바로…

번역 고르기