와하라까 코리아
CD027-04

CD027 · 4번째 · 1시간 35분 · 원문 녹음

rāga·dosa·moha에서 벗어나려면 무엇을 해야 하나?

රාග ද්වේෂ මෝහ වලින් මිදීමට කළ යුත්ත කුමක්ද ?

හොඳයි අපි ධර්ම සාකච්ඡා ආරම්භ කරමු.

좋습니다, dhamma 토론을 시작합시다.

ප්‍රශ්න සමූහයක් ලැබිලා තියෙනවා. අපි ඒ අතරින් අවශ්‍ය ප්‍රශ්න තෝලාගෙන සාකච්ඡාවක් සම්බ

질문이 여럿 들어와 있습니다. 그 가운데 필요한 질문을 골라 이야기를 나누겠습니다.

අද අපිට ලැබිලා තියෙන ප්‍රශ්න අතර අපි එකෙන් එකෙ එක සාකච්ඡාව කරගමු.

오늘 받은 질문들을 하나씩 이야기해 봅시다.

මේක ප්‍රශ්නයක් තියෙනවා මේ සසර දුකින් මිදීම පිණිස රාග ද්වේශ මෝහ තණ්හා අතහරිමින් පාපයන්ගෙන් මිදෙමින් කුසල් දහම් වල යෙදෙමින් අටලෝ දහමින් නොසැරවෙන නිසා නොහැෙනවා දියා අධිකන් කරගෙන ජීවත් වුවත් දරුවෙක් දුකට විපද අසාධාරණයකට පත්ව හිතට වේදනා පේරගෙන දැනෙනවා. ඒ වේදනාව විපාකය පාපයක්ද සසර දුකින්දීමට ඇඳ මාර්ගයට බාධාවක්ද මේක ප්‍රශ්නයක්.

이런 질문이 있습니다. 'saṃsāra의 괴로움에서 벗어나려고 rāga, dosa, moha, taṇhā를 내려놓고, pāpa에서 벗어나며, kusala dhamma에 힘쓰고, aṭṭhaloka dhamma(여덟 가지 세상살이)에 흔들리지 않겠다고 adhiṭṭhāna를 하고 살아가는데도, 자식이 괴로움이나 불행, 부당한 일을 당하면 마음에 아픔이 느껴집니다. 그 아픔은 pāpa입니까? saṃsāra의 괴로움에서 벗어나는 길에 걸림돌입니까?' 이것이 질문입니다.

දැන් මේකෙදි දැනගන්න ඕන දෙයක් තියෙනවා මෙහෙම දෙයක්. දැන් මේ රාග, ද්වේශ, මෝහ තණ්හා අතහරිමින් පාපයන්ගෙන් මිදෙමින් කුසල් දහම් වල යෙදෙමින් අටලෝ දහමින් නොසැෙනවා කියා අධීකතන් කරගෙන ජීවත් වෙනවා. කියන ප්‍රශ්නය. දැන් ඒ අධිතම් කරගෙන් ජීවත් වෙනකොට මේ දරුවෙක්ගේ කරදරයක් එහෙම ආවොත් ඒකෙදි ඇති වෙන පීඩන ස්වභාවයක්. එතකොට අහන මේ කර් මේකේ ඇති වෙන්නා වූ ඒ තත්ත්වය මේ පාපයක්ද කියලා අහනවා.

여기서 알아야 할 것이 있습니다. 이런 것입니다. rāga, dosa, moha, taṇhā를 내려놓고 pāpa에서 벗어나며 kusala dhamma에 힘쓰고 aṭṭhaloka dhamma에 흔들리지 않겠다고 adhiṭṭhāna를 하고 산다는 것이 질문의 내용입니다. 그렇게 adhiṭṭhāna를 하고 사는데 자식에게 어려움이 생기면 거기서 짓눌리는 마음이 생깁니다. 그때 생기는 그 상태가 pāpa냐고 묻는 것입니다.

ඉතින් සසර දුකින් මිදීමට යන මාර්ගයට බාධාවක්ද මෙතෙන් අපි දකින්න ඕනේ මෙන්න මෙහෙම දෙයක්.

그리고 saṃsāra의 괴로움에서 벗어나는 길에 걸림돌이냐는 것이지요. 여기서 우리가 보아야 할 것은 이런 것입니다.

රාග, ද්වේශ, මෝහ තණ්හා ආදිය අ මිදීම සඳහා මාර්ගයක් තියෙනවා.

rāga, dosa, moha, taṇhā 따위에서 벗어나기 위한 길이 있습니다.

මේක අපි කළ යුතු හරියක් තියෙනවා. මේ ටික සිද්ධ වෙන්න කළ යුතු හරියක් තියෙනවා.

우리가 해야 할 부분이 있습니다. 이것이 이루어지도록 해야 할 부분이 있습니다.

රාග, ද්වේශ, මෝහියෙන් මිදීමට අපි අධිෂ්ඨානයක් කරගෙන කුසල් දහම් වල යෙදෙන්න කටයුතු කරන්න අධිෂ්ඨානයක් කරගෙන අරලොව දහමෙන් ම කැලවෙන්නේ නෑ කම්පා වෙන්නේ නෑහ කියලා අධිෂ්ඨාන කරේ ජීවත් වෙන්න වැඩපිලක් තියෙනවානවා මේක වතක්.

rāga, dosa, moha에서 벗어나려고 adhiṭṭhāna를 하고, kusala dhamma에 힘쓰려고 adhiṭṭhāna를 하고, aṭṭhaloka dhamma에 흔들리지도 동요하지도 않겠다고 adhiṭṭhāna를 하고 살아가는 방식이 있습니다. 이것은 vata입니다.

වත කියන එක වෙනම දැනගන්න ඕනේ ඒ තත්ත්වයට පත්වෙන ක්‍රමයක් තියෙනවා ඒක වෙනම දැනගන්න ඕනේ.

vata라는 것은 따로 알아야 합니다. 그 경지에 이르는 방법이 있는데, 그것은 따로 알아야 합니다.

දැන් රාග ද්වේශ මෝහ ආදියට එන්නා වූ දේවල් වලින් මිදෙන්න මිදෙීමට ඒවට අවශ්‍ය අකුසල දහම් අහක් කරලා ඒවාකමින් දැනගෙන අත්හැරලා. කුසල් දහම් වල ඕනකමින් යෙදෙමින් අතලෝ දහමින් උත්සාහයෙන් වීරියෙන් අධිෂ්ඨාන කියලා කැලෙන්නේ නෑ මම කියලා ගන්න අධිෂ්ඨානයක් තියෙනවා. මේවා ඔක්කොම සමාදාන.

rāga, dosa, moha 따위로 오는 것들에서 벗어나려고 akusala dhamma를 치우고 일부러 알아차려 내려놓고, kusala dhamma에 애써 힘쓰며, aṭṭhaloka dhamma에 노력과 viriya로 흔들리지 않겠다고 하는 adhiṭṭhāna가 있습니다. 이것들은 모두 samādāna(받아 지님)입니다.

යං සමාදානං තං වසං යම් සමාදානයක් ඇති ඒක වතකින්නේ.

'yaṃ samādānaṃ taṃ vataṃ', 어떤 samādāna가 있으면 그것은 vata입니다.

නිවන් මගට උපනිත්‍රය ලැබෙනවා ආධාර ලැබෙනවා මිසක් ඒක නිවන් මග නෙමෙයි.

그것으로 nibbāna 길에 upanissaya(받쳐 주는 조건), 곧 도움을 얻을 뿐, 그것이 nibbāna 길은 아닙니다.

නිවන් මග දැනගන්න දැන් මෙතෙන් දකින්න ඕක ඕනේ. ලෝකයේ තේරුම් අරගෙන ලෝකයේ අනිච්ච, දුක්ඛ, අනත්ත වශයෙන් ලෝකයේ ආදීනව තේරුම් අරගෙන ඒ සඳහා ප්‍රඥාව මෙහෙවන්න ඕනේ.

nibbāna 길을 알려면 여기서 보아야 할 것이 있습니다. 세상을 이해하고, 세상을 anicca, dukkha, anatta로, 세상의 ādīnava(허물)를 이해하여, 그것을 위해 paññā를 써야 합니다.

ලෝකය තේරුම් ගන්න තමන්ගේ නුවණ මෙහෙම ලෝකය කියන්නේ මොනවද? ලෝකයට අයිති මොනවද? ලෝකයේට අයිති දේවල් බෞද්ධයෙක් හැටියට ඉස්සෙල්ලාම තේරුම් ගන්න ඕනේ. එක්කෝ ස්කන්ධ වශයෙන් තේරුම් ගන්න ඕනේ.

세상을 이해하려고 자기 지혜를 이렇게 써야 합니다. 세상이란 무엇인가? 세상에 속한 것은 무엇인가? 세상에 속한 것들을 불자로서 먼저 이해해야 합니다. khandha로 이해하거나,

තව ක්‍රමයක් ඇතිනම් ධාතු වශයෙන් තේරුම් ගන්න. ඒකෝ ආයතන වශයෙන් තේරුම් ගන්නවා. එහෙනම් පටිච්ච සමුප්පාද වශයෙන් තේරුම් ගන්න එහෙනම් ඉන්ද්‍රිය වශයෙන් තේරුම් ගන්නත් පුළුවන්.

다른 방법으로는 dhātu로 이해하거나, āyatana로 이해합니다. 또는 paṭiccasamuppāda로 이해하거나, indriya로 이해할 수도 있습니다.

මේ ආකාරයෙන් මේ මුළු ලෝකයටම අයිති දේවල් විවිධාකාර ක්‍රම වලින් ලෝකයට අයිති එකක්වත් විතර නැතුව දකින්න පුළුවන් ක්‍රම තියෙනවා.

이렇게 이 온 세상에 속한 것들을 여러 방식으로, 세상에 속한 것 하나도 빠뜨리지 않고 볼 수 있는 방법들이 있습니다.

රූපස්කන්ධ, වේදනා ස්කන්ධ, සංඥා ස්කන්ධ, සංඛාර ස්කන්ධ, විඤ්ඤාණ ස්කන්ධ කියලා ස්කන්ධ පහ විග්‍රහ කරගත්තානම්. ඔය ස්කන්ධ පහට අයිති නැති තවත් දෙයක් ලෝකේ පනවන්න යම් කෙනෙක් හදනවා නම් ඒකට හේතු නැහ. ලෝකයට අයිති සියල්ලම ස්කන්ධ පහට හදන්න.

rūpa khandha, vedanā khandha, saññā khandha, saṅkhāra khandha, viññāṇa khandha라는 다섯 khandha로 나누어 보았다면, 그 다섯 khandha에 속하지 않는 다른 무엇을 세상에 내세우려 해도 그럴 근거가 없습니다. 세상에 속한 모든 것이 다섯 khandha에 들어갑니다.

චක්ඛු ධාතු, රූප ධාතු, චක්ඛු විඤ්ඤාණ ධාතු, සෝත ධාතු, සද්ද ධාතු, සෝත විඤ්ඤාණ ධාතු [උගුර කෑරීම] ගාන ධාතු, ගන්ධ ධාතු, ගාන විඤ්ඤාණ ධාතු, ජිවහා ධාතු, රස ධාතු, ජිවහා විඤ්ඤාණ ධාතු කාය ධාතු, පොට්ඨබ්බ ධාතු, කාය විඤ්ඤාණ ධාතු, මනෝ ධාතු, ධර්ම ධාතු, මනෝ විඤ්ඤාණ ධාතු මේ ධාතු 18ක් විග්‍රහ කරනා.

cakkhu dhātu, rūpa dhātu, cakkhuviññāṇa dhātu, sota dhātu, sadda dhātu, sotaviññāṇa dhātu, ghāna dhātu, gandha dhātu, ghānaviññāṇa dhātu, jivhā dhātu, rasa dhātu, jivhāviññāṇa dhātu, kāya dhātu, phoṭṭhabba dhātu, kāyaviññāṇa dhātu, mano dhātu, dhamma dhātu, manoviññāṇa dhātu, 이렇게 열여덟 dhātu로 나눕니다.

මේ ධාතු 18 අහක් කරලා තවත් මෙන්න මේ ටික ලෝකයෙන් ඉතුරු මෙන්න ඒ ටික කියලා පෙන්නන්න සමතයෙක් බැලුවොත් එහෙම දෙයක් පෙන්නන්න ඉතුරු වෙලා නැහැ. නැ ස්කන්ධ වශයෙන් බැලුවත් ඒ ස්කන්ධ පහට බෙදුවහම තවත් දෙයක් ඉතුරු වෙලා නැහ ලෝකෙට පෙන්නන්න. ඉතුරු වෙච්ච එකක්. ධාතු 18ට බෙදලා බැලුවනම් තවත් මෙන්න මේ ධාතුව ඉතුරු කියලා ලෝකෙට අයිතික් පෙන්නන්න නැහ.

이 열여덟 dhātu를 빼고 '세상에 이것이 남았다'고 보여 줄 수 있는 사람이 있는지 보면, 그렇게 보여 줄 것은 남아 있지 않습니다. khandha로 보아도 다섯 khandha로 나누면 세상에 보여 줄 다른 것이 남지 않습니다. 열여덟 dhātu로 나누어 보아도 '이 dhātu가 더 남았다'며 세상에 속한 것을 보여 줄 수 없습니다.

ඒ වගේම ආයතන වශය ගන්නවා. චක්ඛායතන රූපයතන සෝතායතන සද්ධායතන ගානායතන ගන්ධායතන ජිව්හායතන රසායතන කායායතන පොට්ඨබ්බායතන මනායතන ධර්මයතන කියලා. ආයතන 12කට පෙනෙනවා. මෙන්න මේ දොස් ආයතනයන්ට අහුවෙන්න ටික අයින් කරපුණා. තවත් මෙන්න මේ ටික ලෝකේ එරුවේ ඒට අහුවෙචන ඇති හරියක් කියලා පෙන්නන්න බැලුවොත් එහෙම ක්‍රමයකුත් නෙමෙයි. ඔය ඔය ආයතන 12ට ඔය ටික අහුවෙලා.

마찬가지로 āyatana로 봅니다. cakkhāyatana, rūpāyatana, sotāyatana, saddāyatana, ghānāyatana, gandhāyatana, jivhāyatana, rasāyatana, kāyāyatana, phoṭṭhabbāyatana, manāyatana, dhammāyatana, 이렇게 열두 āyatana로 봅니다. 이 열두 āyatana에 걸리는 것을 빼고 '세상에 이 부분이 남았다'고 보여 주려 해도 그런 것은 없습니다. 모두 이 열두 āyatana에 들어갑니다.

අවිද්‍යා පච්චයා සංඛාරා සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං විඤ්ඤාණ පච්චා නාම රූපං නාම රූපච්චා සලායතනං සලායතන පච්චා පස්ස පස්ස පච්චයා වේදනා වේදනා පච්චයා තණ්හා පණ්හා පච්චා උපාදානා උපාදාන පච්චා භව භව පච්චයා ජාති ජාති පත්යා ජරාමරණං කියලා. මේ ටිකෙන් පෙන්නුවට පස්සේ තවත් ඕකට අහුවෙච්ච නැති. තවත් ලෝකයක් පෙන්නන්න බැ.

avijjā paccayā saṅkhārā, saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ, viññāṇa paccayā nāmarūpaṃ, nāmarūpa paccayā saḷāyatanaṃ, saḷāyatana paccayā phasso, phassa paccayā vedanā, vedanā paccayā taṇhā, taṇhā paccayā upādānaṃ, upādāna paccayā bhavo, bhava paccayā jāti, jāti paccayā jarāmaraṇaṃ. 이것으로 보여 준 뒤에는 여기에 걸리지 않는 다른 세상을 보여 줄 수 없습니다.

එහෙනම් ඔහොම කියන ස්කන්ධ වශයෙන්, ධාතු වශයෙන්, ආයතන වශයෙන්, පටිච්ච සමුප්පාද වශයෙන් යම් කෙනෙක් ලෝකය තෝරගත්තා ඇහැ රූපය කන ශබ්දය නාසය ගන්ධය දිව රසය කය පොට්ඨබ්බය මන ධර්මය ඔය කියන 12 තව බැලුවා නම් ඔය 12 තව බැලුවත් තවත් වෙන්න අහතු වෙන එකක්. මෙන්න මේ ආකාරයෙන් සියල්ල හෙවත් ලෝකයටයි කොරද ඔය කියන කාරණා හැම එකින්ම විග්‍රහ වෙනවා.

그러니 이렇게 khandha로, dhātu로, āyatana로, paṭiccasamuppāda로 누군가 세상을 가려냈다면, 또 눈과 형색, 귀와 소리, 코와 냄새, 혀와 맛, 몸과 감촉, 마음과 dhamma, 이 열둘로 다시 보아도 거기서 빠지는 것은 없습니다. 이런 식으로 '모든 것', 곧 세상이 이 하나하나의 방식으로 다 풀이됩니다.

සියල්ල කිව්වහම ඕකට ඔක්කොම සියල්ල අයි. ඔය සියල්ලෙන් පිට තවත් මෙන්න මේක ඉතුරුයි කියලා පෙන්නන්න එකක් නැහ. ලෝකයට ඇති යමක් ඇත්්ද ඒ ඒ ඔක්කොම සියල්ල කොටසල අයිතියටියේ

'모든 것'이라고 하면 거기에 다 들어갑니다. 그 모든 것 밖에 '이것이 남았다'고 보여 줄 것은 없습니다. 세상에 있는 무엇이든 모두 '모든 것'에 속합니다.

සියලු ලෝකය කියන එකට ස්කන්ධ වශයෙන් බැලුවත් සියලු ලෝකය දකිනවා. ධාතු වශයෙන් දැක්කවත්, ආයතන වශයෙන් දැක්කවත්, පටිච්ච සමුප්පාද වශයෙන් දැක්කවත් ඉන්ද්‍රිය වශයෙන් ඔය විදිහට දැක්කත් ඔය සියලු ලෝකය දකිනවා. එහ මෙන්න මේ සියලු ලෝකය කියන්නේ මේ ටිකයි මෙන් එහා තව ලෝකයක් පනවන්න

온 세상을 khandha로 보아도 온 세상을 봅니다. dhātu로 보아도, āyatana로 보아도, paṭiccasamuppāda로 보아도, indriya로 보아도 온 세상을 봅니다. 온 세상이란 이것뿐이며, 이 너머에 다른 세상을 내세울 수 없습니다.

දැන්නම්. ඔක්කොම ප්‍රණ ටික තියෙන්නේ මේ දුකයි. ඔන්න ඔය කාලයෙන් ලෝකය දකින්න ඕන

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දුකයි. ඔන්න ඔය කාලයෙන් ලෝකය දකින්න ඕන ඉස්සෙල්ලා.

이런 방식으로 먼저 세상을 보아야 합니다.

එතකො මේ ලෝකේ දැක්කට පත්ද මේ ලෝකේ කොහොමද හටගන්නේ? ස්කන්ධ ලෝකය කොහොමද හටගන්නේ? ධාතු ලෝකේ නම් ධාතු ලෝකය කොහොමද හටගන්නේ? ආයතන ලෝකේ නම් ආයතන ලෝකේ කොහොමද හටගන්නේ? පටිච්ච සමුප්පන්න ලෝකය පටිච්ච සමුප්පන්න නම් කොහොමද හටගන්නේ? මේ හටගන්න ක්‍රමය දකින්න ඕන. ලෝකයත් ලෝකයට හේතුවක්.

그러면 이 세상을 본 뒤, 이 세상은 어떻게 생겨나는가? khandha 세상은 어떻게 생겨나는가? dhātu 세상이라면 dhātu 세상은 어떻게 생겨나는가? āyatana 세상이라면 āyatana 세상은 어떻게 생겨나는가? paṭiccasamuppanna 세상이라면 어떻게 생겨나는가? 이 생겨나는 방식을 보아야 합니다. 세상, 그리고 세상의 원인입니다.

ඊට පස්සේ මේ හටගන්න ලෝකය නිරුද්ධ කරනවා නම් ලෝකය නිරෝධ කරනවා නම් ඒ ලෝක නිරෝධ කිරීමට නිරෝධ කරපුවහම මොකක්ද ලැබෙන ශාන්තිය සුවය ඒක දකින්න ඕනේ.

그다음 이 생겨난 세상을 멈추게 한다면, 세상의 nirodha를 이룬다면, nirodha했을 때 얻는 평온과 행복이 무엇인지 보아야 합니다.

අන්න ඊට පස්සේ ඒ සඳහා අනුගමනය මාර්ගයක් තියෙනවා. ඒ මාර්ගය දකින්න ඕනේ.

그다음 이를 위해 따라야 할 길이 있습니다. 그 길을 보아야 합니다.

ලෝකයක්, ලෝකයට හේතුවක්, ලෝක නිරෝධයක්, ලෝක නිරෝධ මාර්ගයක් යම් කෙනෙක් දැනගත්තානම් ඊට පස්සේ ඔහුට කරන්න වැඩ පිළින්නම් තියෙනවා.

세상, 세상의 원인, 세상의 nirodha, 세상의 nirodha에 이르는 길을 누군가 알았다면, 그다음에 그가 할 일이 있습니다.

ඒක වතක් නෙමෙයි. වතකින් කරන්නේ හිර කරගෙන ඉන්න එකක්.

그것은 vata가 아닙니다. vata로 하는 것은 억눌러 가두어 두는 것입니다.

උත්සාහයෙන් වීර්යයෙන් අධිෂ්ඨාන කරගෙන මම මේක කරන්නේ නෑහැ. මේ මේ අයින් වෙනවා ඔය වශයෙන් ගන්නක

노력과 viriya로 adhiṭṭhāna를 하고 '나는 이것을 하지 않겠다, 이것에서 물러나겠다' 하는 식으로 붙드는 것입니다.

හැ ලෝකයට හේතුවක් ඒ වගේම ලෝකයත් ලෝකයට හේතුවක් දකිනකොට

세상의 원인, 그리고 세상과 세상의 원인을 볼 때,

එයා දකිනවා මේ ලෝකය ඇති වෙන්න හේතු ඇතන යමක් යම් තැනක පනවනවා නම් මෙන්න මේ ලෝකයට හේතුව ඇතුළු කිරීමේ [උගුර කෑරීම]

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

විද්‍යාමාන වෙන ලෝකය තමයි ඇත කියන එකට ලෝකය අරන් තියෙන්නේ. එහෙනම් ඇති ද්‍රව්‍යයක්, ඇති වස්තුවක්, ඇති පුද්ගලයෙක්, ඇති සත්වයෙක් කියලා පෙන්නන්න එකක් නෑහ. මේක හේතුඵලකයක් දකිනවා.

지금 드러나 있는 세상을 세상 사람은 '있다'는 것으로 받아들였습니다. 그런데 있는 실체, 있는 물건, 있는 사람, 있는 중생이라고 보여 줄 것은 없습니다. 이것을 원인과 결과의 흐름으로 봅니다.

නැත කියා ලෝකයා නිගමනය කරන්නේ ඇති දෙයක් නැති වෙනවා කියන එක.

세상 사람이 '없다'고 결론짓는 것은 있던 것이 없어진다는 뜻입니다.

ලෝකයත් ලෝකය හටගන්න ආකාරයක් දැක්කම එයා දකිනවා. මේක එක්තරයි හේතුඵල ක්‍රියාවලිය. හටගැනීම හේතුඵල ක්‍රියාවලිය. හටගැනීම නතර කරනවා නම් හේතු නිරෝධයෙන් ඵල නිරෝධ කරන ක්‍රියාවලිය.

세상과 세상이 생겨나는 방식을 보면 그는 봅니다. 이것은 하나의 원인과 결과의 흐름입니다. 생겨남은 원인과 결과의 흐름입니다. 생겨남을 멈춘다면, 원인의 nirodha로 결과를 nirodha하는 흐름입니다.

හේතු නිරෝධ කරනවා නම් අපිට අවශ්‍ය ඵලය නිරෝධ කරන්න නම් හේතු නිරෝධ කරන්න.

원인을 nirodha해야 합니다. 원하는 결과를 nirodha하려면 원인을 nirodha해야 합니다.

ස්කන්ධ වලින් වෙන් වෙන්න ඕන නම් ස්කන්ධ නිරෝධ කරන ක්‍රමය දැනගන්න ඕනේ. ධාතු වලින් වෙන් වෙන්න නම් ධාතු නිරෝධ කරන ක්‍රමය දැනගන්න ඕනේ. ආයතන වලින් වෙන් වෙන්න නම් ආයතන නිරෝධ කරන ක්‍රමය දැනගන්න ඕනේ. පටිච්ච සමුප්පන්න වැඩපිලීන් වෙන් වෙන්න නම් ඒකෙන් නිරෝධ කරන ක්‍රමය දැනගන්න ඕනේ. ඉන්ද්‍රිය වශයෙන් බැලුවා නම් [උගුර කෑරීම] ඉන්ද්‍රියන්ගෙන් වෙන්වෙන්න ක්‍රමය දැනගන්න ඕනේ.

khandha에서 떨어지고 싶다면 khandha를 nirodha하는 방법을 알아야 합니다. dhātu에서 떨어지려면 dhātu를 nirodha하는 방법을 알아야 합니다. āyatana에서 떨어지려면 āyatana를 nirodha하는 방법을 알아야 합니다. paṭiccasamuppanna 흐름에서 떨어지려면 그것을 nirodha하는 방법을 알아야 합니다. indriya로 보았다면 indriya에서 떨어지는 방법을 알아야 합니다.

වෙන්වීමේ ලබන ශාන්තිය දැනගත්තාට පත්වෙනවා. අන්න එතනින් නිගමනය කරගන්නවා. මේ සඳහා ක්‍රමයක් තියෙනවා. මේ ක්‍රමය මොකක්ද? ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය.

떨어짐으로 얻는 평온을 알게 됩니다. 바로 거기서 결론을 내립니다. 이를 위한 방법이 있습니다. 그 방법이 무엇인가? ariya aṭṭhaṅgika magga입니다.

එහෙනම් ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගය දැනගත්තාම ඉස්සෙල්ලා දකිනවා සම්මා දිට්ඨි කියන එක පටන් ගන්නවා.

ariya aṭṭhaṅgika magga를 알게 되면 먼저 sammā diṭṭhi라는 것이 시작됩니다.

සම්මා දිට්ඨිය පහළ වුණා ඒක ප්‍රඥාව වෙන ඝෝචන වෙන දෙයක් මිසක් දකින වතක් නෙමෙයි සම්මා දිට්ඨිය කියන්නේ. කරන වැඩපිළිවෙලක් නෙමෙයි සම්මා දිට්ඨිය කියන්නේ.

sammā diṭṭhi가 일어났다면 그것은 paññā가 되고 앎에 잡히는 것이지, 지키는 vata가 아닙니다, sammā diṭṭhi라는 것은. 실천하는 규칙이 아닙니다, sammā diṭṭhi라는 것은.

ලෝකයේ යථා ස්වභාවයත් ලෝකයේ පැවැත්මේ ආදීනවත් වෙන්වීමේ ආනිසන්තත් දකින නුවණ සම්මා දිට්ඨිය

세상의 있는 그대로의 성품과, 세상이 이어지는 것의 허물과, 떨어짐의 이로움을 보는 지혜가 sammā diṭṭhi입니다.

මේ ලෝකයයි ලෝකයට හේතු වචන ඒක දකිනවා නුවලින්.

이것이 세상이고 이것이 세상의 원인이라는 것을 지혜로 봅니다.

මේ ලෝක නිරෝධය ශාන්තය ප්‍රණීතයි එතන දුක නැහ. ඒකත් නුවණින් දකිනවා. ඒ සඳහා මාර්ගය මොකක්ද ලෝකයේ ආදීනව බැලීමත් අත්හැරීනැලීමේ ආනිසංස දැකීමක් කියන්නේ නිගමනය කරන මෙන්න මේකයි මාර්ගය.

이 세상의 nirodha는 평온하고 뛰어나며 거기에는 괴로움이 없습니다. 그것도 지혜로 봅니다. 그것을 위한 길이 무엇인가? 세상의 허물을 보고 놓아 버림의 이로움을 보는 것이라고 결론짓는 것, 이것이 길입니다.

ලෝකය මේ ආකාරයෙන් හටගන්නවා ඒකයි මේ ලෝකේ කියන්නේ මේ ලෝකේ අනිත්‍යයි, දුක්ඛයි අනත්තයි.

세상은 이렇게 생겨납니다. 그래서 이 세상은 anicca, dukkha, anatta입니다.

මෙන්න මේ ටික දැක්කහම ප්‍රඥාවෙන් දකිනකොට සම්මා දිට්ඨියයි මතුවේ. ඒ කියන්නේ ප්‍රඥා වර්ධනය වෙනවා. ප්‍රඥාවෙන් ඇත්ත විමසන්න විමසන්න. ඒ ප්‍රඥාව බලවත් වෙනවා. ප්‍රඥාවේ තීරණයක් තියෙනවා. ඒක අපි දැනෙන තීරණයක් නෙමෙයි. ප්‍රඥාවේ ස්වභාවයක් තියෙනවා.

이것을 보고 paññā로 볼 때 sammā diṭṭhi가 드러납니다. 곧 paññā가 자랍니다. paññā로 진실을 거듭 살펴보면 그 paññā가 힘을 얻습니다. paññā의 결정이 있습니다. 그것은 우리가 느끼는 결정이 아닙니다. paññā의 성품이 있습니다.

යම්කිසි දෙනක් රාගයෙන් අල්ලගෙන හිටියා නම් රාගයෙන් මුද වනවා. ඒ ප්‍රඥාවේ ස්වභාවය. ද්වේශයෙන් ගැටි ගැටි හිටියා නම් ද්වේශයෙන් මුදනවා. ඒ ප්‍රඥාවේ ස්වභාවය. මෝහයෙන් මුලා වෙලා හිටියා නම් මුලාවෙන් මුදනවා. ඒක ප්‍රඥාවේ ස්වභාවය.

무언가를 rāga로 붙들고 있었다면 rāga에서 풀어 줍니다. 그것이 paññā의 성품입니다. dosa로 부딪치고 있었다면 dosa에서 풀어 줍니다. 그것이 paññā의 성품입니다. moha로 미혹되어 있었다면 미혹에서 풀어 줍니다. 그것이 paññā의 성품입니다.

අපි චේතනා පිහිටවනවා කරන එකක් නෙමෙයි. නැ චේතනා කරී කියලා කිව්වේ ඒකයි. නිවන් දකින්න චේතනාවෙන් කරන්න දෙයක් නැහැ කියලා පෙන්නන්නේ ඕකටයි.

우리가 cetanā를 세워서 하는 것이 아닙니다. 'cetanā로 할 일이 아니다'라고 한 것이 그 때문입니다. nibbāna를 보려고 cetanā로 할 일이 없다고 보여 주는 것이 그 때문입니다.

නිවන් දකින්න යමක් කළ යුතුද ප්‍රඥාව වර්ධනය කළ යුතු.

nibbāna를 보려고 무엇을 해야 하느냐면, paññā를 길러야 합니다.

ප්‍රඥාවණය කරපුණා ප්‍රඥාවේ ස්වභාවයක් තියෙනවා. ධර්මතාවයක් තියෙනවා. රාගක්ෂය කරනවා, ද්වේශය කරනවා, මෝහක්ය කරනවා. රාගක්ෂ ක්ෂය කරලා ගෙනා එච්චර උත්සාහයෙන් වීරියෙන් හොයන්න බැරිවෙලා තිබිච්ච එක ප්‍රඥාව වර්ධනය වීම නිසා සාකච්ඡයෙන් ඉබේම සිද්ධ වෙන්නේ. ලේසියම සිද්ධ වෙන්නේ. ඉතින්

paññā를 기르면 paññā의 성품이 있습니다. dhammatā가 있습니다. rāga를 다하게 하고, dosa를 다하게 하고, moha를 다하게 합니다. 그토록 노력과 viriya로도 찾지 못했던 rāga의 다함이 paññā가 자라기 때문에 저절로 일어납니다. 아주 쉽게 일어납니다.

සිද්ධ වෙන්නේ. ලේසියම සිද්ධ වෙන්නේ. ඉතින් ප්‍රඥාව වර්ධනය කරන්නේ නැතුව වෙනකින් අපි චේතනාවක් මුල් කරගෙන අධිෂ්ඨාන කරගෙන මම අහවල් එක කරන්නේ නැහැ. මේ මේ දේ කරන්නේ නැහැ. මේ පව් කරන්නේ නැහ. මේ ආයු වශයෙන් අපි අධිෂ්ඨාන ගත්තට මම ආසා කරන්නේ නැහ. එහෙම හිතුව ඒකෙන් බිඳෙන්න පුළුවන් කමක් නැතන හිටගෙන තියෙනවා. දැන් මේකෙදී ඒක තමා වෙලා තියෙන්නේ දරගිට විපසක් කරදරයක් කා වුනහම ඒ වෙලාවේදී ඇති වෙන්නා වූ තත්ත්වය ගැන අහනවා. එතකොට ඒකෙන් අහක්විට අපිට මේ බලහත්රයෙන් අහටන්න බැරි නිසා ඒ බැරි වුනේ.

그런데 paññā를 기르지 않고 다른 식으로 cetanā를 앞세워 adhiṭṭhāna를 하고 '나는 아무개 일을 하지 않겠다, 이런저런 것을 하지 않겠다, 이 pāpa를 하지 않겠다' 하고 굳게 다짐하고 '나는 바라지 않는다'고 생각해 보아도, 그것으로는 무너뜨릴 수 없이 버티고 있습니다. 지금 여기서 바로 그 일이 벌어진 것입니다. 자식에게 불행이나 어려움이 닥쳤을 때 생기는 상태를 묻는 것인데, 그것을 우리가 억지로 밀어낼 수 없었기 때문에 안 된 것입니다.

අපි ඒක යථාර්ථය දැක්ක නම් දරු අටක් හැටිය දකේ තමා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

තමාගේ ජීවිතය සියල්ලම සියල්ලමට ප්‍රියයි. දැන් තමාගේ ජීවත් වීමත් එපා වෙන දවසක. ඒ කියන්නේ ජීවත් වීමේ තව අවශ්‍යතාවයක් නැහැ කියලා. එපා වෙවා කියන කලකිලිනවානේ ජීවත් වෙනවා කියන එක හරයක් නෑ.

자기 삶은 누구에게나 소중합니다. 그런데 자기 삶마저 싫어지는 날이 옵니다. 곧 더 살 필요가 없다는 것, 싫증이 나서 살아간다는 것에 알맹이가 없다는 것입니다.

මෙන්න මේක ප්‍රඥාවෙන් දකින දවසක් එනවා ජීව ජීවිතයට අයිති ලෝකයට අයිති දෙයක් මේ ජීවිතය. මේකේ ස්වභාවය මොකක්ද? අන්න ප්‍රඥාවෙන් දකිනවා මේකේ ස්වභාවය.

이것을 paññā로 보는 날이 옵니다. 삶에 속한, 세상에 속한 것이 이 삶입니다. 이것의 성품은 무엇인가? 그때 paññā로 이것의 성품을 봅니다.

මේ ස්වභාවය දැක්කට පස්සේ අපි දකිනවා එක දෙයක්. මොකක්ද? කැමති දේ පැවැත්මක් නැතුව මේ ලෝකේ තියෙන හැම දෙයක්ම මොහොතින් මොහොත ගෙවෙනවා. විපරිණාමයට පත්වෙනවා. ඒ විද්‍යාමානච හැම දෙයක්ම වැඩසිරිලාට යනවා.

이 성품을 본 뒤 우리는 한 가지를 봅니다. 무엇인가? 원하는 대로 이어지지 않고, 이 세상의 모든 것이 순간순간 닳아 가며 vipariṇāma(변해 무너짐)에 이릅니다. 드러나 있는 모든 것이 허물어져 갑니다.

මේක ධර්මතාවරයක් මිසා මේක කවුරුවක් හොරවන දෙයක්වත් කාටවත් වළක්ගන්න පුළුවන් දෙයක්වත් නෙමෙයි. මේක කවුරුවක්වත් කරන දෙයක්වත් නෙමෙයි. කාටවත් කරගන්න පුළුවන් දේකුත් නෙමෙයි. කාටවත් වළක්න්න පුළුවන් දේකුත් නෙමෙයි.

이것은 dhammatā일 뿐, 누가 꾸며 내는 것도 누가 막을 수 있는 것도 아닙니다. 누가 하는 것도 아니고, 누가 해낼 수 있는 것도 아니며, 누가 막을 수 있는 것도 아닙니다.

කැමති සේ නොපින තත්වයට පත්වෙන්න හේතුවක් තියෙනවා. මොහොතින් මොහොත ගෙවෙනවා, විනාසයට පත් වෙනවා, විපරිණාමයට පත් වෙනවා වෙනසෙට යනවා. ඔන්න ඔය ධර්මතාවය නිසා. ඔය ධර්මතාවයට අයිති දෙයක්.

원하는 대로 되지 않는 데는 원인이 있습니다. 순간순간 닳고, 무너지고, vipariṇāma에 이르고, 변해 갑니다. 바로 그 dhammatā 때문입니다. 그 dhammatā에 속한 것입니다.

අපි අර ස්කන්ධ වශයෙන් ගත්ත නම් රූපස්කන්ධ, වේදනා ස්කන්ධ, සංඥාය ස්කන්ධ, සංඛාර ස්කන්ධ, විඤ්ඤාණ ස්කන්ධ කියලා ස්කන්ධ වශයෙන් ගත්තා නම් ඒවා ඔක්කොම යමක් විද්‍යාමාන වුනා නම් මොහොතෙන් මොහොත ගෙවිලා මොහොතෙන් මොහොත විපරිණාමයට පත් වෙලා වැනසිලා යන එකක්මයි ගත්තේ. ඔය තුළ තිබුනේ.

앞서 khandha로 보아 rūpa khandha, vedanā khandha, saññā khandha, saṅkhāra khandha, viññāṇa khandha로 보았다면, 그것들 가운데 드러난 것은 모두 순간순간 닳고 순간순간 vipariṇāma에 이르러 무너져 가는 것뿐이었습니다. 그 안에 있던 것은 그것뿐입니다.

එයා මොහොතින් මොහොත විපරිණාමයට පත්වෙලා වැනසෙන ස්වභාවය කවුරුවත් ඇති කරපු එකෙකුත් නෙමෙයි. කාටවත් වරක් පුළුවන්ද නෙ. ඒක ධර්මතාවයක්.

그것이 순간순간 vipariṇāma에 이르러 무너지는 성품은 누가 만든 것도 아니고 누가 막을 수 있는 것도 아닙니다. 그것은 dhammatā입니다.

ඒ ධර්මතාවය මොනම විදියහකින්වත් මොනම දැකගෙන මොනම ක්‍රමයකවත් වෙනස් කරන්නද බැ.

그 dhammatā는 어떤 방법으로도, 어떤 수단으로도 바꿀 수 없습니다.

මෙන්න මේ ධර්ම නියමය යම්දවස ප්‍රඥාව ගෝචර වුනානම් එයාට ගෙයක් සිද්ධ වෙනවා. එහෙනම් එහෙම දෙයක් තුළ මම වෙන මොකක්ද මෙච්චර හොරට හදන්නේ? මට ඕන හැටියට පවත්වන්න නෙද හදන්නේ?

이 dhamma의 법칙이 언젠가 paññā에 잡히면 그에게 한 가지가 일어납니다. '그렇다면 그런 것 안에서 나는 도대체 무엇을 이토록 억지로 하려 드는가? 내 뜻대로 유지하려 드는 것 아닌가?'

මට ඕන හැටියට පවත්වන්න පුළුවන් දෙයක් නෙමෙයි මට ඕන හැටියට පවත්වන්න හදන්නේ. මට ඕන හැටියට කරන්න බැරි දෙයක් කියන එක ඕක හරියටම සියල්ලෙන් % 100ක් පූර්ණා දකින්න නම් ප්‍රඥාව 100ක් පූර්ණ වෙන්න ඕනේ.

내 뜻대로 유지할 수 없는 것을 내 뜻대로 유지하려 듭니다. 내 뜻대로 할 수 없는 것이라는 사실을 백 퍼센트 온전히 보려면 paññā가 백 퍼센트 차야 합니다.

ප්‍රඥාව එකපාරට දැනගත්තා පරියට පූර්ණ වෙන්නේ නැ.

paññā는 한 번 알았다고 바로 온전해지지 않습니다.

ඒ ප්‍රඥාව මතු කරන මාර්ගය ලෝකයේ ස්වභාවය ප්‍රඥාවට ඝෝචර කරලා යළි යළි බලක ආසේවිතාය භාවිතාය බහුලීතාය ඇසුරු කරන්න භාවිතා කරනකොට බොහෝකොට ඇසුරු කරනකොට ප්‍රඥාව වර්ධනයක් සිද්ධ වෙනවා.

그 paññā를 일으키는 길은 세상의 성품을 paññā의 대상으로 삼아 거듭 보는 것입니다. āsevitāya bhāvitāya bahulīkatāya, 곧 가까이하고 닦고 많이 되풀이할 때 paññā가 자랍니다.

මෙන්න මේ ප්‍රඥාව වර්ධනය සිද්ධ වෙන්න අවශ්‍ය කරන වැඩපිල්ලක් අපිට තියෙනවා. ඒක තමයි කුසල සීලය කිව්වේ.

이 paññā가 자라는 데 필요한 실천 방식이 우리에게 있습니다. 그것이 kusala sīla라고 한 것입니다.

කුසල සීලය කියලා කිව්වේ අපි රකින ජාතියෙන් වතක් නෙමෙයි.

kusala sīla라는 것은 우리가 지키는 종류의 vata가 아닙니다.

අපි දැනගන්න ඕන නම් මේ ලෝකයේ තිබෙන්නා වූ දේවල් වල තියෙන පහත් තත්වය.

우리가 알아야 할 것은 이 세상에 있는 것들의 하찮은 성질입니다.

ලෝකය කියන යමක් ඇට නම් ඇයි ලෝකයට බැඳෙන්නේ? ඒක වටිනවයි කියලා හිතෙක ඉන්නේ.

세상이라는 것이 있다면 왜 세상에 묶입니까? 그것이 값지다고 생각하기 때문입니다.

වටිනවායි කියලා හිතෙන්නේ නැහැනේ ලෝකෙට කවුරුවත් බැඳෙන්නේ නැහ. තමන්ට වටින්නේ නැති දේ තමන් ඇතුළු කරන්නේ නැහ. වටින්නේ නැති දෙයක් උපාදාන කරන්නේ නැහ. වටිනවයි කියන දෘට්තිය නිසාමයි ලෝකයට උපාදාන කරන්න ඕනේ.

값지다고 생각하지 않으면 아무도 세상에 묶이지 않습니다. 자기에게 값지지 않은 것을 끌어들이지 않습니다. 값지지 않은 것을 upādāna하지 않습니다. 값지다는 diṭṭhi 때문에만 세상을 upādāna하게 됩니다.

ඔය ස්කන්ධ වශයෙන් කිව්වත් ධාතු වසින් කිව්වත් අපි ලෝකය වශයෙන් ගත්තහම තියලම පොදු එකක් ගත්තා. ලෝකය කිව්වේ.

khandha로 말하든 dhātu로 말하든, 우리는 '세상'이라는 말로 그 전체를 아우르는 것을 잡았습니다. 그것이 세상입니다.

න් ලෝකය වටිනවාය කියන නෘත්තියද තමයි අර උපාදානය කරන්නේ. උපාදානය කරනවා කියන්නේ ඒක ඒක අල්ලගන්නවා දැඩිව බැඳෙනවා. ඒ ලෝකයට දැඩිව බැඳෙන්න එක වටිනවා කියන දෘෂ්ටිය තියෙනවා.

세상이 값지다는 diṭṭhi가 바로 그 upādāna를 합니다. upādāna한다는 것은 그것을 붙잡고 단단히 묶이는 것입니다. 그 세상에 단단히 묶이는 데에는 값지다는 diṭṭhi가 있습니다.

ඒ වටිනවා කියන දෘෂ්ටිය අපි නැත්නම් අපි ඕකට දැඩිව බැඳෙන්නේ නැහ.

그 값지다는 diṭṭhi가 없다면 우리는 거기에 단단히 묶이지 않습니다.

දල් කොය එක

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එහෙම නැත්නම් අපි බලාපොරොත්තු වෙන ප්‍රියමනාප රූප ශබ්ද ගන්ධ රස ස්පර්ශාදියක් තියෙනවා නම් අපි ඕක අල්ලගන්නවා. වටිනවා කියන්නේ දෘට්ටිය වෙනවා.

그렇지 않고 우리가 바라는 마음에 드는 형색, 소리, 냄새, 맛, 감촉 따위가 있다면 우리는 그것을 붙잡습니다. 그것이 값지다는 diṭṭhi입니다.

අපි අල්ලගන්නේ නැති දේවල් මේ ලෝකේ නැද්ද

우리가 붙잡지 않는 것들이 이 세상에 없습니까?

අසුන් විවිධක් තියෙනවා. දැන් අපි ඔ අල්ලගන්නවා. තියෙන පැත්තේ යන්න එන්නේ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මල මිත්‍රාගේ ටික දෙයක් දාලා තියෙනවා. අපි ඕක අල්ලා දන්නේ නැ. අපි දන්නවා ඒක වටින්නේ නැහ කියලා. නොවතිනා දෙයක් අල්ලගන්න අපිට ගිරිම ඕනකමන්න.

똥오줌 같은 것이 버려져 있습니다. 우리는 그것을 붙잡지 않습니다. 그것이 값지지 않다는 것을 압니다. 값지지 않은 것을 붙잡으려는 바람이 우리에게는 없습니다.

හැබැයි කවුරු හරි කිව්වොත් එහෙම මුත්‍රා බෝතෙලයක් ෘපියා ලක්ෂයයි. මොකක් කරයි මල මල කිලෝ එකක් රුපියල් ලක්ෂයයි එහෙම කිව් වටෙන්නේ නැද්ද?

그런데 누가 '오줌 한 병에 십만 루피, 똥 1킬로그램에 십만 루피'라고 한다면 값지지 않겠습니까?

එහෙම කිව්වා නගින් බේරෙන්න හාමු වෙන්නේ නැ ඒක කියව

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එන පොරයක් එනවා. මල උසලා ගන්න එහෙම එකක් කවුරුවත් ඉන්දනයේ නැති නිසා. එහෙම පරිබෝහ සම්බන්ධයක් නැති නිසා ඒ ගැන කල්පනා කරලා බලනකොට ඒකේ වටිනාකම අපි වෙන්නේ නැහැ. වෙන

똥을 모아 갈 사람이 아무도 없고, 쓰임과 아무 관계가 없기 때문에, 생각해 보아도 우리는 그것에 값을 매기지 않습니다.

ක්‍රමයක් නෑහැ අපි කොච්චර කැතපෙලක් අහන්න නැක වටිනවා කියලා යම්කිසි වසක නිගමනයක් කරන්න තිබුනේ. අපිට ලෝකේ මිදෙන්නට බැ. එදා හරි ඔය පස්සේ දුවන

그렇지 않고 어떻게든 값지다고 결론을 내렸다면 우리는 세상에서 벗어나지 못하고 그것을 쫓아다녔을 것입니다.

මෙන්න මේ වගේ ලෝකේ වටිනවද නැද්ද කියන ප්‍රශ්නයට උත්තරය ගන්න ඕනේ. මෙන්න ප්‍රඥාවෙන් ගන්න තීරති.

이처럼 세상이 값진가 아닌가라는 물음에 답을 얻어야 합니다. 이것이 paññā로 내리는 결정입니다.

වටිනවද නැද්ද කියලා හොයාගන්න ක්‍රමයක් තියෙනවා මේ පැවැ. නිච්චයි, සුඛයි, ආත්මයි කියන දෘෂ්ටිය තියෙන තාක්කල් වඩිනවා. හැබැයි ඒක මුලා දෘෂ්ටියක්. ඇත්තක් නෙමෙයි.

값진지 아닌지 알아내는 방법이 있습니다. nicca, sukha, attā라는 diṭṭhi가 있는 한 값지게 여깁니다. 그러나 그것은 미혹된 diṭṭhi이지 진실이 아닙니다.

ඒ ටික අනිච්චයි, දුක්ඛයි, අනත්තයි කියලා දැක්ක දාපන් ඇත්ත දැක්ක. ඇත්ත දක්කනම් දකිනවා වටින්නේ නැ.

그것을 anicca, dukkha, anatta로 보는 순간 진실을 본 것입니다. 진실을 보면 값지지 않다는 것을 봅니다.

ඔන්න වටිනාකම නොවටිනා බවට පත් කරන්න නම් මිත්‍යා දෘෂ්ටියෙන් සම්මා දිට්ඨියට එන්න ඕනේ.

값진 것을 값없는 것으로 바꾸려면 micchā diṭṭhi에서 sammā diṭṭhi로 와야 합니다.

මිත්‍යා දිට්ඨිය නිගමනය මොකක්ද? නිච්චයි, සැපයි, ආත්මයි කියන දෘෂ්ටිය.

micchā diṭṭhi의 결론은 무엇인가? nicca, sukha, attā라는 diṭṭhi입니다.

ඒක එහෙමත නැද්ද කියලා විමර්ශනය කරලා බලන්න බුදුණාණන් වහන්සේ ක්‍රමයක් දු.

그것이 정말 그러한지 아닌지 살펴볼 방법을 Buddha께서 주셨습니다.

නිච්චයි, සැපයි, ආත්මයි කියලා හිෙනවා නම් ඒක එහෙම කියලා බාහන්න නුවි.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එතකොට පෙනෙන්නේ අනිච්චයි, දුක්ඛයි, අනත්තයි කියන එකයි මේක ඇත්තේ. අන්න ඕක සිහිුවනින් බලනකොට ප්‍රඥාවට ගෝචර වෙනවා. [උගුර කෑරීම]

그러면 보이는 것은 anicca, dukkha, anatta라는 것, 이것이 진실이라는 것입니다. 그것을 sati와 지혜로 볼 때 paññā의 대상이 됩니다.

එහෙනම් ඇත්ත ඒක බව දැකලා දවසේ හිතලා. කවදාවත් නැවත් ඔබ බොරුවට වට්වාද බොරුව හේතුව දැකලාම ඒක බොරුවයි කියලා දැක්වා. අනිච්චයි, දුක්ඛයි, අනත්තයි කියන එක සත්‍ය බව සත්‍යය හේතුවක් වශයෙන් එහෙම දැක්කා.

그렇게 진실이 그것임을 본 날부터는 다시는 거짓에 속지 않습니다. 거짓을 그 원인과 함께 보아 그것이 거짓임을 보았습니다. anicca, dukkha, anatta가 진실이라는 것을 진실의 원인과 함께 보았습니다.

සත්‍යය බොරු වෙන්න ක්‍රමයක් නැති නිසා. ඒක සත්‍යය අවබෝධ වුණා. සත්‍ය දර්ශනය පහළ වෙලා දහ නැස පහළ වුනා හෝවාන් වුණා. තියෙනවා වෙලාවට

진실이 거짓이 될 길은 없기 때문에 그 진실을 깨달았습니다. 진실을 보는 봄이 일어나고 dhamma의 눈이 열려 sotāpanna가 된 때입니다.

මෙන්න මෙතෙන්ට පත්වෙච්ච පුද්ගලයාට කවදාවත් නැවත වාරයක් වැරදි තීරණයක් එන්නේ නැහ. අනිච්ච දේ අනිච්චයි, දුක්ඛ දේ දුක්ඛයි, අනත්ත දේ අනත්තයි කියලා. මේ දැකපු දර්ශනය ආය වෙනස් වෙන්න විදිහක් නෑ.

여기에 이른 사람에게는 다시는 잘못된 결정이 오지 않습니다. anicca한 것은 anicca, dukkha한 것은 dukkha, anatta한 것은 anatta라고 본 그 봄은 다시 바뀔 길이 없습니다.

එහෙනම් අනිච්ච නිච්ච වෙච්ච දවසක, දුක්ඛ, දුක වෙච්ච දවසක, අනත්ත අර්ථ වෙච්ච දවසක තමයි ඕක වෙන්නේ. කොහෙද වෙන්නේ? ඒක වෙන්න හේතු ලෝකය නෑහ.

그것이 바뀌려면 anicca가 nicca가 되고, dukkha가 sukha가 되고, anatta가 attā가 되는 날이어야 합니다. 그게 어디서 되겠습니까? 그렇게 될 원인이 세상에 없습니다.

ඒ ධර්ම නියමය සදාසනික සත්වයා

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා මේ ලෝකේ පවතින දේවල් වල පවතින දේක තිබෙන අපි මුලාවෙන් ගත්ත දේ ඒ කියන්නේ විපරිණාමයට පත්වෙලා වැනසෙන දේවල් කොටසක් තියෙනවා. ඒක බුදුරජාණන් වහන්සේ තියෙනවා කියන්නේ නැහ. විපරිණාමයට පත්වී වැනසීම ධර්මතාවයක් හැේ. ඒක නෑ කියන්නේ නැ.

Buddha께서 설하십니다. 이 세상에 있는 것들 가운데 우리가 미혹으로 붙든 것, 곧 vipariṇāma에 이르러 무너지는 것들이 있습니다. Buddha께서는 그것이 늘 있다고 하지 않으십니다. vipariṇāma에 이르러 무너지는 것은 dhammatā입니다. 그것이 없다고 하지도 않으십니다.

ඒක තියෙනවා. ඒක වෙනස් වෙන්නේ නැ. වෙනස් වෙන්නේ නෑහ කියන්නේ ධර්මතාවය ධර්මතාවයට ගෝචරලා හටගත්ත දේවල්දයි වෙනස් වීම දකින්නේ. විපරිණාමය දකින්නේ.

그것은 있습니다. 그것은 바뀌지 않습니다. 바뀌지 않는다는 것은 dhammatā입니다. dhammatā에 걸려 생겨난 것들에서 변함을 보고 vipariṇāma를 봅니다.

අනිත්‍යයි කියන යම් ධර්මතාවයක් ඇත්ද ඒක අතීතයෙත් අනිත්‍යයි, දැනුත් අනිත්‍යයි, මතු අනාගතයෙත් අනිත්‍යයි. ඒක වෙනස් වෙන්නේ.

anicca라는 dhammatā가 있다면 그것은 과거에도 anicca, 지금도 anicca, 앞으로도 anicca입니다. 그것은 바뀌지 않습니다.

යම් අනිච්චතාවයෙන් යුත්ත වන්නා වූ දෙයම් දුක්ඛයි කියලා දැන් යෘතාවයක් තීරණය කරන්න පුළුවන් ධර්මයක් ඇද ඒකෙවත්යත් එකයි දැනුත් එකයි මතුත් එකයි ඕක වෙනස් වෙන්නේ.

anicca를 지닌 것이 dukkha라고 가려낼 수 있는 dhamma가 있다면, 그것도 과거에도 같고 지금도 같고 앞으로도 같습니다. 그것은 바뀌지 않습니다.

යම් ධර්මයක් අනිච්ච නම් දුක්ඛ නම් විපරිණාමයට පත් වෙනවා නම් ඇසුරු කරන් කියලා කවදාවත් සැසුමක් ලැබෙන්නේ නැත්නම් ඒවා අසාරයි තියෙන මේ ධර්මතාවය අතීතයෙත් ඒකයි දැනුත් එකයි මතුත් එකයි. අසාරයි කියන ධර්මතාවය වෙනස් වෙන්නේ.

어떤 dhamma가 anicca이고 dukkha이며 vipariṇāma에 이른다면, 가까이해도 결코 위안을 얻지 못한다면, 그것들은 asāra(알맹이 없음)입니다. 이 dhammatā는 과거에도 같고 지금도 같고 앞으로도 같습니다. asāra라는 dhammatā는 바뀌지 않습니다.

මෙන්න නො වෙනස් වෙන ධර්මතාවය එහෙනම් මේ නොැනස් වෙන ධර්මතාවය යම් කෙනෙක් දැනගත්තා නම් ප්‍රඥාවෙන් දැනගන්නවා මිසක් ඕක කටපාදන් කරලා දැනගන්න පුළුවන් එකක්නේ. වචන මහලාව කටපාදන් කරගත්ත හම්බ පෙනෙහ.

이것이 바뀌지 않는 dhammatā입니다. 이 바뀌지 않는 dhammatā를 누가 알았다면 그것은 paññā로 아는 것이지, 외워서 알 수 있는 것이 아닙니다. 말을 줄줄이 외운다고 보이지 않습니다.

ඔය දුරට බැහැලා විමර්ශනය කරනකොට නුවණට ගෝචර වෙන ධර්මයක් ඕනේ. හිතට ගෝචර වෙනවා. මෙන්න මේ ගෝචනා මේ ඇත්ත දැකට පස්සේ ඇත්ත දුටු හිත නැවත වාරයක් ඇත්තෙන් අහගෙන බහින්න ක්‍රමයක් නෑ.

그만큼 깊이 들어가 살펴볼 때 지혜에 잡히는 dhamma가 있어야 합니다. 마음에 잡힙니다. 이렇게 잡혀 진실을 본 뒤에는, 진실을 본 마음이 다시 진실에서 내려올 길이 없습니다.

ඇත්ත දකින එක තමයි ප්‍රශ්නේ ඔක්කොම තිබුනේ. එහෙනම් ඇත්ත දැක්කට පස්සේ එතන අපිට මොකද කරන්නේ?

진실을 보는 것이 문제의 전부였습니다. 그렇다면 진실을 본 뒤에 우리는 무엇을 합니까?

අපි එකෙන් එකට එකින් එකට හැමේ ඒ දැකපු ඇත්තට අනුකූලව ලෝකය දකින අසාරයි කියලා දකිනකොට යමක් අම් [හාස්‍යය] අසාර දේ පිළිබඳව මම ගන්න තීරණය මොකක්ද ඒක සාර කරන්න පස්සේ යනවද ඒකේ සාරද්දයක් ුරස එහා යනවද? ගිහිල් ලැබෙනවද ලැබෙන්නේ නෑ නේද කියලා තමන්ට නුවණ මෝරනවා.

하나하나에 대해 본 진실에 맞게 세상을 asāra로 볼 때, asāra한 것에 대해 내가 내릴 결정은 무엇인가? 그것을 알맹이 있게 만들려고 쫓아가는가? 그 알맹이를 찾아 더 나아가는가? 가서 얻는가? 얻지 못하지 않느냐, 하며 스스로 지혜가 무르익습니다.

වඩක් මෝරනවා නෙමෙයි නුවණක් මෝරනවා. යළි යළි සිහි කරන මෝර නුවණ නිසා. ප්‍රඥාව වැඩෙනවා. යථාර්ථය සත්‍යය දැකීමේ මානසික හැකියාව වැඩෙනවා. මෙන්න මේ හැකියාව

종기가 곪는 것이 아니라 지혜가 무르익습니다. 거듭 떠올려 무르익은 지혜 덕분에 paññā가 자랍니다. 실상, 곧 진실을 보는 마음의 힘이 자랍니다.

හැකියාව වැඩෙනවා. මෙන්න මේ හැකියාව වැඩෙනකොට ඒ පුද්ගලයාට අසාර නම් මොකක්ද ගන්න තීරණය? අර අසූච වෙච්ච ගත්ත තීරණය අසාරයි කියන එක දැක්ක නම් ආයුචරයක් ඒක ඇලෙන්න ඕන බැඳෙන්න ඕනැ කියන එක නෙමෙයි තියෙන්නේ.

이 힘이 자랄 때 그 사람이 asāra한 것에 대해 내리는 결정은 무엇인가? asāra하다는 것을 보았다면 다시 그것에 들러붙어야 하고 묶여야 한다는 결정이 아닙니다.

ඇලීම අත්නපුවහම බැඳීම අත්නපු හාහම ශාන්තයි ප්‍රණිතයි ඇලීමයි නැත්නම් ගැටීම නැත්නම් ගිනි නැහ. එතන නිවීම කැන තියෙනවා. ඕක දැකලා තියෙනවා ප්‍රඥාවෙන්.

들러붙음을 놓고 묶임을 놓으면 평온하고 뛰어납니다. 들러붙음도 부딪침도 없으면 불이 없습니다. 거기에 꺼짐이 있습니다. 이것을 paññā로 보았습니다.

න් දැකපු තත්ත්වයට එනකොට එයා දකිනවා. මම මේවා අත්හැරිලා. අත් ඇරුනා. හැබැයි මේ ටික තමා අත්හැරිලා නැහ. දරුවෝ ගැන හරි, දෙමව්පියව ගැන හරි, ස්වාමී පුරුෂයා ගැන හරි, භාර්යාව ගැන හරි ලෝකේ මොනවා වස්තුවක් ගැන හරි තව යමක් ඉතුරු වෙලා තියෙන්න පුළුවන්. එතකොට ඔහු ඊට කල්පනා කරනවා මේ ඉතුරු වෙලා තියෙන කොටස නිච්චද සැපද ආත්මද නෑ ඒක දැකලා ඉවරයි. ඒ අනිච්ච එකක්මයි දුක්ඛ අනත්ත එකක්මයි මේ මම ක්‍රියා කරලා ඉතුරු වෙලා තියෙන්නේ. ඉතින් ඒක සැප දෙන්නේ නැති එක මම අත්දැකලක් තියෙනවා. ඒක එන්න එදා කවද දා සැනසුමක් නැහ.

본 경지에 이르면 그는 봅니다. '나는 이것들을 놓았다, 놓아졌다. 그런데 이 부분은 아직 놓지 못했다.' 자식에 대해서든, 부모에 대해서든, 남편에 대해서든, 아내에 대해서든, 세상의 어떤 재물에 대해서든 무언가 남아 있을 수 있습니다. 그러면 그는 생각합니다. '이 남아 있는 부분이 nicca인가, sukha인가, attā인가? 아니다, 그것은 이미 보아 끝냈다. 그것은 anicca이고 dukkha이고 anatta일 뿐인데 이것이 아직 남아 있다. 그것이 sukha를 주지 않는다는 것을 나는 겪어 보았다. 언제든 그로써 위안을 얻은 적이 없다.'

එහෙනම් ඇයි මට අත්හරින්න බැහැනේ? තව මේක වටිනවා වචන හැඟින්න. ඇයි ඒ වටින වචන හැඟීමේ මගේ දැනීම පූර්ණ නෑහ.

'그렇다면 왜 나는 놓지 못하는가? 아직 이것이 값지다는 느낌이 있다. 왜 그 값지다는 느낌이 있는가? 나의 앎이 온전하지 않기 때문이다.'

අසාරත්වය දැවීම පූර්ණ වුනා මට ඕක වටිනවා කියන හැඟීම එන්නේ නැහ. වටිනවා කියන හැඟීම ඉවර වුනා. ඒක කැඩුනත්, බිදුනත්, වැසුනාම මට ඇනයක් නැහ. එහෙනම් ඒ කිය අමුතු දෙයක් වහන්න දෙයක් නැහ.

asāra함을 보는 것이 온전해지면 그것이 값지다는 느낌이 오지 않습니다. 값지다는 느낌이 끝났습니다. 그것이 깨지고 부서지고 무너져도 나에게는 상관이 없습니다. 그렇다면 따로 특별히 할 일이 없습니다.

අසාරත්වය දකින යම් දහස් ක්‍රමයක් තිබුණා නම් යළි යළි සිහි කරන්න සිහි කරන්න ඒ අසාරත්වය දැනෙන්න පටන් ගත්නවා නම් එන්න එන්න ඒකට කියනවා ප්‍රඥාව වැඩෙන දහම මෙන්න මේ ප්‍රඥාව වැඩෙන දහම යලි යලිහි කරනකොට ප්‍රඥාව වැඩෙන්න පටන් ගන්නේ. කවද හරි % 100ක් වැඩිලා නැති නිසා මොන මොනවට තවමට ඇලුම් කරන. ඒවා කැන්නකොට බේනකොට දුක එනවා. දාහේ එනවා. ඒ මගේ අඩුපාඩ තව ප්‍රඥාව නොඇදිච්ච හැරිය.

asāra함을 보는 어떤 방법이 있어 거듭 떠올리고 떠올려 그 asāra함이 느껴지기 시작한다면, 그것을 paññā가 자라는 dhamma라 합니다. 이 paññā가 자라는 dhamma를 거듭 떠올릴 때 paññā가 자라기 시작합니다. 아직 백 퍼센트 자라지 않았기 때문에 여전히 이런저런 것에 애착합니다. 그것들이 깨지고 부서질 때 괴로움이 오고 타는 듯한 고통이 옵니다. 그것은 나의 모자람, 아직 paññā가 자라지 않은 만큼입니다.

මෙන්න මෙතනදි සත්‍යය ප්‍රඥාවෙන් දැක්කට පස්සේ පළමු දැකීමෙන් යම්කිසි දූසනයක් යමක් කැඩෙනකොට බිඳෙනකොට වැනසෙනකොට හරි පහර වදිනකොට හරි තමාගේ හිතට දූෂණයක් එනවා නම් ඔය වටිනාකම සතර අපාගත වීමට හේතු වෙන තරමට තිබිච්ච වටිනාකම බැහැරයි ඉවරයි. පළවෙනි දහම් දැකීම පහළ වෙන්න ඕනේ. දැන් මොන

여기서 진실을 paññā로 본 뒤에는, 첫 봄으로써, 무언가 깨지고 부서지고 무너지거나 얻어맞을 때 자기 마음에 더러움이 일더라도, 네 apāya에 떨어질 원인이 될 만큼이던 그 값은 이미 밀려나 끝났습니다. 첫 dhamma 봄이 일어나야 합니다.

දහම් දැකීම පහළ වෙන්න ඕනේ. දැන් මොන ජාතියේ ප්‍රශ්නයක් ආවත් මොන ජාතියේ අසහනයක් ආවත් ඒ අසාහනී මානසිකත්වය හෝ දෘෂ්ඨ මානසිකත්වය හෝ සතර අපාගත කරන්න බලවත් එකක් පහළ වෙන්නේ නෑහැ. දහම් දැක්ක තැන් වහන් උපදින උපදින තැනක ප්‍රවෘත්තී විපාක කියෙන දෙන්න පුළුවන් සුගතිය.

이제 어떤 종류의 문제가 오든, 어떤 종류의 불안이 오든, 그 불안한 마음이나 dosa의 마음이 네 apāya로 이끌 만큼 강하게 일어나지는 않습니다. dhamma를 본 뒤로는 태어나는 곳마다 pavatti vipāka를 줄 수 있는 sugati입니다.

ප්‍රවෘත්ති විපාක කියන්නේ උපන් තැනක ඉපදුන තැන් පඩන් මැරෙන කාලය ජීවත් වෙන කාලය නොයෙක් විදිහ දුක් ආවර අසන්න නැති කරන්න හිතු වෙන්න පුළුවන්.

pavatti vipāka란 태어난 곳에서 태어나 죽을 때까지 사는 동안 여러 가지 괴로움과 불편을 줄 수 있는 것을 말합니다.

හැබැයි ජනක කර්මයක් වශයෙන් තිරිසෙනෙක් කරලා මොකක්ද දන්න? සාගත කරලා උපද්දන්න භේදය කරලා උපද්දන්න මේ ආකාරයෙන් තිබිච්ච මානසිකත්වය සත්‍යය දැක්ක දැන් පටන් කෙළවර වුණා කෙළවර වුනායි නැවත මතුවෙන්නේ. ඒ ගැන බය වෙන්න දෙයක් නැහ මේ සත්‍යය දැක්ක.

그러나 janaka kamma로서 짐승으로 태어나게 하거나 그런 나쁜 곳에 태어나게 하던 그 마음은 진실을 본 그때부터 끝났습니다. 다시 일어나지 않습니다. 이 진실을 보았으니 그것을 두려워할 것이 없습니다.

හැබැයි ශක්තිය දැක්ක ඵලයට එයා රාගයවර කරපු කෙනෙක් නෙමෙයි. රාගක්ෂය කරපු, ද්වේශක් සසය කරපු මෝහක් සය කරපු කෙනෙක් නෙමෙයි සම්පූර්ණ. සතර අපාගත වෙන මටමට සේ වුණා. සේ කළා නෙමෙයි සේ වුණා. සේ කළා කිව්වොත් ඒක ධර්මානුකූල නැහ.

그러나 진실을 본 결과로 그가 rāga를 다한 사람이 된 것은 아닙니다. rāga를 다하고 dosa를 다하고 moha를 다한 온전한 사람은 아닙니다. 네 apāya로 이끌 만큼의 것이 다한 것입니다. 다하게 '한' 것이 아니라 다'된' 것입니다. 다하게 했다고 하면 dhamma에 맞지 않습니다.

ප්‍රඥාව යම් තරකට වැඩෙනාද සත්‍යය වටහෙන මට මානසිකත්වය වැඩෙනාද ඒ වැටහිච්ච ප්‍රඥාවය වෙනස් වෙන්න විදිහක් නැති නිසා. ඒ වැටහෙච්ච සත්‍යාබෝධය නැවත වෙනස් වෙන්න විදිහක් නැති නිසා. ඒ සත්‍යාපෝධයදී යම් අසාරත්වයක් දැකලා ලෝකය කියන්නේ වටිනාකමක් බිඳී ගියා බිඳී ගිය වටිනාකම නැවත වාරයක් ඒ හිතට වැදගන්න ක්‍රමයක් තියෙනවා.

paññā가 자라는 만큼, 진실을 깨닫는 마음이 자라는 만큼, 그 깨달은 paññā는 바뀔 길이 없고 그 깨달은 진실도 다시 바뀔 길이 없기 때문에, 그 깨달음에서 asāra함을 보아 세상이라는 값이 깨져 버렸고, 깨진 그 값이 다시 마음에 들어올 길은 없습니다.

අධික අතීවිත වටිනාකමක් තිබිච්ච නිසා තමයි අතීවිත විදිහට හිත ඒවා ලැබෙනකොට ඇලෙන්නේ, නොලැබෙනකොට ගැටෙන්නේ ඒ පිළිබඳව මුලා වෙලා පස්සේ යන්නේ.

지나치게 큰 값을 두었기 때문에 그것을 얻을 때 마음이 끝없이 들러붙고, 얻지 못할 때 부딪치고, 그에 미혹되어 쫓아갑니다.

අන්න ඒ අසීමිතවන්නා වූ මානසිකත්වය සීමා වෙනවා. සත්‍යය අවබෝධය ඇහුව තැන්පන්. ඒ නිසා එතන් පටන් ඔහු විසින් යම්කිසි එයාටත් ලැබෙනවට ඇලෙනවා. නොලැබෙනවට ගැටෙනවා. ඒ පස්සේ යන මුලාව තියෙනවා. හැබැයි ඒ ඇලෙන ගැටෙන මුලා ස්වභාවය කවු. හැබැයි ඒ පාපය හතර පහ කරන්න නම් බලවත් නැ. අන්න මුලින්ම වදින්න.

진실을 깨달은 그때부터 그 끝없던 마음에 한계가 생깁니다. 그래서 그때부터 그도 얻는 것에 들러붙고 얻지 못하는 것에 부딪칩니다. 그것을 쫓는 미혹도 있습니다. 그러나 그 들러붙고 부딪치고 미혹되는 성품은 네 apāya로 이끌 만큼 강하지는 않습니다. 이것이 처음 들어서는 단계입니다.

ඔතන පටන් ගෙන්නේ එයා හිත අලි යලි සිහි කරන්න පුළුවන්. කාම ලෝකයේ කාම වස්තුවම ඇතුරු කරන් වටිනාකමක් ඒකේ නැතුව. කාමවත් වතු අසාරයි කියලා දකිනවා. අන්තිමට ඊළඟ අවස්ථාව කාමවත් පිළිබඳ බලාපොරොත්තු තුනී වෙනවට කියන සකුධගාමී ඵලයට පත් වුණා.

거기서부터 그는 거듭 마음에 떠올릴 수 있습니다. kāma 세상의 kāma 대상을 가까이해도 거기에 값이 없다고, kāma 대상이 asāra하다고 봅니다. 마침내 다음 단계로, kāma 대상에 대한 바람이 엷어지면 sakadāgāmī phala에 이르렀다고 합니다.

ඒක බලෙන් ලබන්න පුළුවන් එකක් මේ දහම ප්‍රඥාව මෙනෙහි කරගෙන යනකොට ප්‍රඥාවේ වර්ධනය වෙලා වර්ධනය වෙලා එක අවස්ථාවක මේ කාම ලෝකයේ තියෙන කාම වස්තු පිළිබඳව මොනවට අල්ලගන්න දකින ඇයි මම කරගන්න හදන්නේ? ඇයි ඒවා මගේ කරගන්න හදන්නේ? ඇයි ඒවා මගේ වචනය පවත්වන්න හදන්නේ? එහෙ බැරි දෙයක්නේ.

그것은 억지로 얻을 수 있는 것이 아닙니다. 이 dhamma와 paññā를 마음에 두어 가면 paññā가 자라고 자라 어느 순간 이 kāma 세상의 kāma 대상에 대해 이렇게 봅니다. '왜 나는 무엇을 붙들려 하는가? 왜 그것들을 내 것으로 만들려 하는가? 왜 그것들을 내 말대로 유지하려 하는가? 그건 안 되는 일이 아닌가.'

ඒ හදන හදන ගාන්න දුකනේ එන්නේ. තා ඉන්නේ. එච්චර එහෙම දා විදගෙන දුක් විඳගෙන ඒක මාසේ පවත්වන්න මමයි කියලා පවත්වන්න මගේ ආත්මයයි කියලා පවත්වන්න ඒකේ වටිනාකමක් නෑ. අන්න ඒ ප්‍රඥාවෙන් ඔය තීරණය දුන්නහම පුද්ගලයා ඒ මට්ටමේ තෘෂ්ණාවෙන් මිදෙනවා.

그렇게 하려 할수록 괴로움만 옵니다. 그렇게 고생하고 괴로움을 겪으면서 그것을 '나'라고, '나의 attā'라고 유지하는 데에는 아무 값도 없습니다. paññā로 그 결정을 내리면 그 사람은 그만큼의 taṇhā에서 벗어납니다.

අන්න කාමරාගයයි පඨයි තුනී වෙලා ගියා කියනවා එතය දැකලා කාම රාගයයි පඨිය අය තුනී වුනා නම් කියනවා සකෘදාගාමී ඵලයට පත් වුනා.

그것을 kāmarāga와 paṭigha가 엷어졌다고 합니다. 그렇게 보아 kāmarāga와 paṭigha가 엷어졌다면 sakadāgāmī phala에 이르렀다고 합니다.

එයාට නැවත වාරයක් ඒක ගනී භවනය වෙනවාද ටික වෙන්නේ නැහැ. තවත්නි වෙල යනවා.

그에게 그것이 다시 짙어지느냐 하면 그렇지 않습니다. 더 엷어져 갑니다.

ඉතුරු වෙලා තියෙන ශේෂ මාත්‍රයක් සාම රහාග කාම වත්තු පිළිබඳ අත්හැරී ගියානම් කාම රාගිය පඨි හැදෙන මේ දෙකට තිබිච්ච කාරත්වය ගෙවිලියට පත් වෙනවා. කාම වස්තු කිරෙහි අංශු මාත්‍රයක්වත් හිත බැඳෙන්න තත්වයට පත් වෙනවා. අන්න එද අර කියනවා අනාගාමී ඵලයට පත් වෙනවා. කාම ලෝකය හා සම්බන්ධ යම්තා පාප

남아 있던 조금의 kāmarāga마저 kāma 대상에 대해 놓아졌다면, kāmarāga와 paṭigha 이 둘에 있던 힘이 다하게 됩니다. kāma 대상에 티끌만큼도 마음이 묶이지 않는 상태가 됩니다. 그날 anāgāmī phala에 이르렀다고 합니다.

පත් වෙනවා. කාම ලෝකය හා සම්බන්ධ යම්තා පාප කර්ම තිබුණ නම් ඉන්න එහාට ජනකර්මයක් වශයෙන් උප්පත්තියක් ලබන්න කාම ලෝකේ නැති නිසා. මේ අවසන් කය කාම ලෝකේ තියෙන අවසන් කය අවසන් වෙනකන් ඒකේ තියෙන කරදර එන්න පුළුවන්. හැබැයි මේ කයි අවසානයෙන් පස්සේ නැවතත් කාම ලෝකයේ දේවියෙක් වෙලා හෝ මනුස්සයෙක් වෙලාව හෝ කයක් ලබන්න හේතු නැති නිසා. එබඳු කයකින් වමිදුනහම එබඳු කයකින් විඳින්න ඇති යම්කිසි දුකක් කරවරයක් ඇත එදාට ඒකෙන් මිදෙනවා.

kāma 세상과 관련된 어떤 pāpa kamma가 있었더라도, 그 너머 janaka kamma로 태어남을 얻을 kāma 세상이 이제 없기 때문입니다. 이 마지막 몸, kāma 세상의 마지막 몸이 끝날 때까지는 그 몸의 어려움이 올 수 있습니다. 그러나 이 몸이 끝난 뒤에는 다시 kāma 세상의 천신이나 사람으로 몸을 얻을 원인이 없기 때문에, 그런 몸에서 벗어나는 날 그런 몸으로 겪을 어떤 괴로움이나 어려움에서도 벗어납니다.

ඒකයි දැක්ගන්නේ.

그것을 보는 것입니다.

අද බිඳෙනවා කියන එකනේ කිය අද තියෙන හරි අදට දෙනවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මතු හැදෙන්න හේතු නැත්නම් අද මේ තියෙන ජාතිකත් මතු හැදෙන්නේ නැ. එහෙනම් මතු හැදුනේ නැත්නම් ඒ හා සම්බන්ධයෙන් සියලු දුකෙන් නිදහස් හැදුනොත් තමයි විඳින්න වෙන්නේ. දැන් මේ පෙර භවයෙන් ඇදිච්ච තියෙන්නේ.

다음에 생겨날 원인이 없다면 오늘 있는 이 태어남도 다음에는 생기지 않습니다. 다음에 생기지 않는다면 그와 관련된 모든 괴로움에서 자유롭습니다. 생겨나야만 겪게 됩니다. 지금 이것은 이전 bhava에서 끌려온 것입니다.

දැන් මේකෙ තියෙන විදිට දුක හයින් කරන්න පුළුවන් අරිහත් ඵලයට පත් වුනේ. ඒක විචිඳෙනවා. බඩේ දැවිල්ල බඩේ ගින්න පිපාස ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේලා කතාව. ඒක වළක් බැ. එහෙනම් කායික දුක වක්ගන්න බැහැ මානසික දුකයි වෙර කේන්නේ.

지금 이 몸에 있는 괴로움을 없앨 수 있느냐 하면, arahant phala에 이르렀어도 그것은 겪습니다. 배의 쓰림, 배고픔, 목마름은 세상을 넘어선 Buddha들께서도 마찬가지입니다. 그것은 막을 수 없습니다. 그러니 몸의 괴로움은 막을 수 없고, 끝나는 것은 마음의 괴로움입니다.

එක්තරා උපමාවක් පෙන්නනවා ආර්ය පුද්ගලයා සහ ධර්මය දැකලා. ඡන්ධ රාගය අතහැරපු ආර්ය පුද්ගලයයි. අනාර්ය පුද්ගලයයි දෙන්නගේ වෙනසන් ගැන.

비유 하나를 보여 주십니다. dhamma를 보아 chandarāga를 놓은 ariya 사람과 ariya가 아닌 사람, 두 사람의 차이에 대해서입니다.

යම් කෙනෙක්ගේ කයට උලඟින් අයිනවා. ඒ ළඟටම තවත් උලකින් අයිනවා. එතකොට එය දෙකාවේ තියෙනවා. එක කයකට එක්කෙනි එකට එක උඩකටින් විතරක් ඇහලා නිකන් ඉන්නවා.

어떤 사람의 몸에 화살이 꽂힙니다. 그 바로 곁에 또 하나의 화살이 꽂힙니다. 그러면 그는 두 개를 맞습니다. 다른 한 사람은 한 몸에 화살 하나만 맞고 그대로 있습니다.

එයා එක වේදනාවක් විඳිනවා. එයාට වේදනා දෙකක් නැ.

그는 한 가지 느낌만 겪습니다. 두 가지 느낌이 아닙니다.

මෙන්න මෙයාගේ පෘථග්ජනයට උන් දෙහෙකින් ඇන්නවා වගේ කය ගැන. කයක් ලැබෙන වේදනාවයි ඒක මුල් කරන්නේ මාන්ක වේදනාවයි. ඔය දෙහකින් දුක් විෙනවා. කයටත් එකක් ඇනකොට හිතට රත් එකක්.

puthujjana는 몸에 대해 두 화살에 찔린 것처럼 됩니다. 몸이 받는 느낌과 그것을 바탕으로 한 마음의 느낌입니다. 그 둘로 괴로워합니다. 몸에 하나 꽂힐 때 마음에도 하나가 꽂힙니다.

අන්න ඒකෙන් උල්හකින් එන්න වේදනාව උපමා කරලා තියෙනවා. ඒ වගේ උල්හෙක වේදනාව විඳිනවා කායික දුක්ඛයත් මානසිකව දෝමනස්සයත් කිය දුක්ඛ දෝමනස්ස දෙකක් විදිෙනවා.

그것을 두 화살로 오는 느낌에 비유하셨습니다. 그처럼 두 화살의 느낌을 겪어, 몸의 dukkha와 마음의 domanassa, 곧 dukkha와 domanassa 두 가지를 겪습니다.

යම් ආර්ය මාර්ගයට පත්වෙච්ච පුද්ගලයාටත් එකක් තියෙනවා. කායික දුක්ඛය තියෙනවා. ඒක ඕගන්න බැරිහත්. හැබැයි දෝමනස්ස කියන මානසික ඒක නැහ. එයාට එකවුල එක පාද වේදනාව ගෙදර. කායික දුක්ඛයේ වේදනාව තියෙනවා. මානසික දුක්ඛයේ වේදනාවෙන් වදිනවා.

ariya 길에 이른 사람에게도 하나는 있습니다. 몸의 dukkha는 있습니다. 그것은 arahant라도 피할 수 없습니다. 그러나 domanassa라는 마음의 것은 없습니다. 그에게는 화살 하나의 느낌뿐입니다. 몸의 dukkha의 느낌은 있지만 마음의 dukkha의 느낌에서는 벗어납니다.

එහෙනම් මානසික දුක්ඛයේ වේදනාවෙන් මිදුනා නම් කය පිළිබඳ ඡන්දර රාගයෙන් ඔබ නිදහස් වෙලා ඉන්නේ. අර එකකින් ඇහුනා වගේ කයට දැන් දුක මේ භවය අවසානය නඑනකන් විතරයි.

마음의 dukkha의 느낌에서 벗어났다면 몸에 대한 chandarāga에서 자유로워진 것입니다. 그 화살 하나에 찔린 것처럼 몸의 괴로움은 이 bhava가 끝날 때까지만입니다.

මේ භවය අවසානය චුත වෙච්ච දවස නැවතත් පටිසන්ධියක් ගැන ජනක කර්මයකින් නැවත කාය හටගන්නවද? හේතු වන චන්දනාරාගය ඔහු දුරු වෙලා තිබිච්ච නිසා. මේ අන්තිම කය කවද හරි සිත වුනාම නැත්නම් කවද හරි කෙළවර වෙච්ච දාට පස්සේ ආයසරයක් අර එකේ දුකත් ඉවරයි.

이 bhava가 끝나 죽는 날 다시 paṭisandhi로 janaka kamma에 의해 몸이 생겨나겠습니까? 그 원인이 되는 chandarāga를 그는 없앴기 때문입니다. 이 마지막 몸이 언젠가 식어 끝나는 날 뒤에는 그 괴로움도 다시는 없습니다.

එහෙනම් කයටච්ච දුකත් ඉවරයි. එතකොට මානසික දුක කල්තියෙන හිටියා. අන්තිමට අනුපති ශේෂ නිර්වාණය දික පිරුමපාන දවසට කායක දුකක් ඉවරගන්නා. සියලු වේදනාවන්ගේ නිස එදාගන්න.

그렇다면 몸에 온 괴로움도 끝납니다. 마음의 괴로움은 이미 미리 끝났습니다. 마지막으로 anupādisesa nibbāna, parinibbāna하는 날 몸의 괴로움도 끝납니다. 모든 느낌이 멈추는 날입니다.

මෙන්න මේ වගේ අපි දකින්න ඕනේ මේ ධර්මය තුළින් අපි වැඩේ නැහැ. [උගුර කෑරීම]

이처럼 우리는 이 dhamma를 통해 보아야 합니다.

උපන් කෙනාට උපන් සත්වයාට බාහිරින් එන්නා වූ කැඩීම බිඳීම විනාශ කිරීම තැනීම බෙදීම ඒ වගේම තමා ඇතුව හිටපු දරුවන්ට කරදර ඇතිවීමද වීම රෝග වීම ඔත්වල වීම හැරීයාම අත පය කැඩීම තමන්ට හෝ අනුන්ට හෝ ඒක සිද්ධ වීම ඒවා ඇතුර ඉන්න අයට ගෝචර වෙලා ඇසුරු කරන් තියෙන හරිය මේ ටික සිද්ධ වෙනවා.

태어난 이, 태어난 중생에게는 밖에서 오는 깨짐, 부서짐, 망가짐, 쪼개짐이 있고, 함께 있던 자식들에게 어려움이 생기고, 병들고, 다치고, 손발이 부러지는 일이 자기에게나 남에게나 일어납니다. 함께 사는 이들과 가까이하는 동안 이런 일들이 일어납니다.

මේකෙ තමන්ට කරන්න දෙයක් නැහ මේට මූල දෙන්නත් වෙනවා. යථාර්ථය දැනගන්න දැනගන්න පැවැත්ම හැටි මේක නම්. ඉතින් මම මේකට එපා කිව්වා කියලා පැහැ. මොනවා කරන්නද?

여기서 자기가 할 수 있는 일은 없습니다. 이것을 마주해야 합니다. 실상을 알수록 이어짐의 모습이 이렇다는 것을 압니다. 내가 이것이 싫다고 말한다고 해서 무엇을 하겠습니까?

ඒක මට නැති කරන්න පුළුවන් විදිහේ ප්‍රතිකර්ම කරන්න පුළුවන් ප්‍රශ්නයක් නෙමෙයි. පිළිතුරක් දෙන්න පුළුවන් ප්‍රශ්නයක් නෙමෙයි පැවැත්ම තුළ ඇතිවෙන බාධක ඒ පැවැත්මෙන් හැටිය. මෙන්න මේ පැවැත්ම හැටිය මෙහෙමයි කියලා දැනගන්න හැකියාව මධිකම නිසා තමයි. පුද්ගලයා මානසික වශයෙන් දුක් වෙන්නේ.

그것은 내가 없앨 수 있는, 처방할 수 있는 문제가 아닙니다. 답을 줄 수 있는 문제가 아니라 이어짐 속에서 생기는 장애이고, 이어짐의 모습입니다. 이어짐의 모습이 이렇다고 아는 힘이 모자라기 때문에 사람이 마음으로 괴로워합니다.

කවදා හරි පැවැත්ම හැති මේකයි කියලා හරියට දැනගන්න දාස කැඩෙන දේ කැටෙනවා. ිදෙන දේ බිදෙනවා. වැනතෙන දේ වැසෙනවා. මොනා කර මාගත් එකයි ලෝකයටත් එකයි. මගේ දරුවටත් එකයි. අම්මටත් එකයි තාත්තටත් එකයි. ප්‍රාපු පිරිසයාටත් එකයි භාර්යාවටත් එකයි. භාගාටත් එකයි. කාරක් පැවැත්ම හැටිය ඕකයි.

언젠가 이어짐의 모습이 이것이라고 제대로 아는 날, 깨질 것은 깨지고, 부서질 것은 부서지고, 무너질 것은 무너집니다. 어쩌겠습니까. 나에게도 같고 세상에도 같습니다. 내 자식에게도 같고, 어머니에게도 아버지에게도 같습니다. 남편에게도 아내에게도 같습니다. 누구에게나 이어짐의 모습은 이것입니다.

මේ පැවැත්ම මොකක්ද බලාපොරොත්තු වෙන්නේ? මොනවා කරන්න පුළුවන් නම් පුළුවන් ප්‍රතිකර්මයක් කරනවා බැහෙනම්.

이 이어짐에서 무엇을 바랍니까? 할 수 있는 것이 있다면 할 수 있는 처방을 하면 됩니다.

ඉන්න එක නිකන් කොන හරි ඔච්චරයක් කියන්න.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඕක හරියට දැනගත්තම විශාල වහනයක් එනවා. ඕක නොදන්න කාලේ ඕට දැවුණා. ැවුණා. ඉවසන්න බැරි හම්බියි අමාරුවක් ආවා. ඕක දැනගන්න දැනගන්න එයාටම දැනෙනවා මානසික වේදනාව දුරුවෙලා ගිය.

그것을 제대로 알면 큰 위안이 옵니다. 그것을 모를 때는 그 때문에 타들어 갔고, 견딜 수 없이 힘들었습니다. 그것을 알수록 그 자신이 마음의 아픔이 사라졌음을 느낍니다.

එතකොට දැම් කායික වේදනාව නෙමෙයිනම ගාන දීලා තියෙන්නේ මානසික වේදනාව. වෙනස බලපහම පේනවා. කායික වේදනාව අල්පතියායි විඳලා තියෙන්නේ. අපි වැඩිපුර විදිලා තියෙන්නේ මානසික වේදනාව. දැන් කවුරු හරි බැන්නවට හිෙනවද?

그러니 우리가 치러 온 값은 몸의 아픔이 아니라 마음의 아픔입니다. 차이를 보면 보입니다. 몸의 아픔은 조금밖에 겪지 않았습니다. 우리가 더 많이 겪은 것은 마음의 아픔입니다. 누가 꾸짖으면 아픕니까?

ගැහරුවොත් හිෙනවා. බැන්නොදෙනවද? නින්දා කරලා හිෙනවද? අපහර කරලා හිෙනවද

때리면 아픕니다. 꾸짖으면 아픕니까? 모욕하면 아픕니까? 헐뜯으면 아픕니까?

එකක් හිතිනේ. හැබැයි ගැහුපට වැඩියටෙනවා නේද? මානසික රෝගයේ තියෙන නින්දා කළොත් බැන්නොත් අපහසත යපු ඔයිට වඩාම දැන්

그런데 때린 것보다 더 아프지 않습니까? 마음의 병인데, 모욕하거나 꾸짖거나 헐뜯으면 그보다 훨씬 더합니다.

මැරෙන්න ගහිය ඒක සැට මරියේ. එ වදෙන්නේ නැතුව. බලනවා කයට පොඩ්ඩක් වද දීලා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ලෝකගේ භායෝගය හැති මෙහෙමයි තෝගේ පරම්පරාවේ හැටි මෙහෙමයි. යපු මගේ පරම්පරාවට දොස්සතිය යන්න එපා අපවාද කරන්න එපා. මට ඉවසන්න බැහැ ඕක මගේ අම්මත වචනයක් කියන්න එපා. මට බලා ඉන්න බැහැ මට හිතර හරි අමාරුයි. දැන් මේ වගේ අනික් අයට එන දුක් පීඩා හිංසා එනකොට අපේ මනසට කොච්චර හිෙනවද?

'네 세상살이가 그렇지, 네 집안 내력이 그렇지' 하면, '내 집안 탓하지 마라, 헐뜯지 마라, 나는 못 참는다, 내 어머니를 두고 그런 말 하지 마라, 가만히 볼 수 없다, 마음이 너무 괴롭다' 합니다. 이처럼 남에게서 오는 괴로움, 압박, 해침이 올 때 우리 마음이 얼마나 아픕니까?

පාරක් ගහලා ඇරියා නම් කවන වදෙනව කාගෙන ඉන්න. දැන් මෙහෙම තියෙනවා. දැන් බලන්න මානසික වේදනාව පුද්ගෙලයා කොච්චර ඉහලා විඳිනවනද මෙන්න මේ මානික වේදනාව තමයි නැති වෙන්නේ යථාපෝ.

한 대 맞았다면 아파도 참고 있습니다. 지금 이렇습니다. 보십시오, 사람이 마음의 아픔을 얼마나 크게 겪는지. 바로 이 마음의 아픔이 실상을 알면 사라집니다.

කායික වේදනාව විඳින පුද්ගලයාට කායික වේදනාවට වැඩිය වැඩි වෙලා තියෙන්නේ ඒක මානසික වශයෙන් අරන් කෙනෙක් තියෙන්න. එහෙනම් අපි අද කායික වේදනාව කියලා විඳින්නෙත් ඒකේ වැඩි කොටස තියෙන්නේ මානසික වේදනා.

몸의 아픔을 겪는 사람에게도 몸의 아픔보다 더 커진 것은 그것을 마음으로 받아들인 부분입니다. 그러니 오늘 우리가 몸의 아픔이라고 겪는 것도 그 대부분은 마음의 아픔입니다.

මට වෙච්ච දේක. දැන් මම කොහොමද ඇවිදින්නේ? දැන් මම කොහොමද වැඩ කරගන්නේ මගේ අද කැපු දැන් අපිට මේ ඒක කායික වේදනාව නේ මහාසික හරි තිය මම දැන් වැඩි ටික කරගන්නේ කොහොමද දැන් මගේ ඇඟිල්ල කැපුණා. මම මේ ඇඟිල්ලෙන් කරන වැඩේ කරගන්න බැහැ රස්සාවක් ඉවරයි ඔක්කොමත් ඉවරයි හරි වැඩේ මට. දැන් ඕම ඔක්කොම මානසික වේදනා.

'나에게 이런 일이 생겼으니 이제 어떻게 걷나? 이제 일은 어떻게 하나, 오늘 베였는데.' 이것이 몸의 아픔입니까, 마음의 것입니까? '이제 남은 일은 어떻게 하나. 손가락이 베였으니 이 손가락으로 하던 일을 못 한다. 일자리도 끝이고 모든 게 끝이다.' 이것은 모두 마음의 아픔입니다.

දැන් මානසික වේදනාව මුල් කරන්නේ කයට ආපු වේදනාව 100ද000 ගුණය වර්ධනය කරගෙන අපි හිතනවා. මෙන්න මේ මානසික වේදනාව කෙරවෙච්ච දාන්න කයට තියෙන්නේ කියලා දෙයක් බව දකිනවා. ඒක තරම් ලොකු වේදනාවක් නෙමෙයි. තරන්න බැරි වේදනාවක් නෙමෙයි.

마음의 아픔을 바탕으로 몸에 온 아픔을 십만 배로 키워 생각합니다. 이 마음의 아픔이 끝난 날, 몸에 있는 것은 별것 아니라는 것을 봅니다. 그리 큰 아픔도, 견딜 수 없는 아픔도 아닙니다.

මෙන්න මේක දැනගත්තකම තමයි මේ ප්‍රශ්නේ තියෙන්නේ. දැන් දරුවට දරුවට විපතක් ඇති වුනාම ඇති වෙන්නේ කයට හිතු වුනනේ. මේක මානසික වේදාවය.

이것을 아는 데 이 문제가 달려 있습니다. 자식에게 불행이 생겼을 때 생기는 것은 몸의 아픔이 아닙니다. 이것은 마음의 아픔입니다.

දැන් මේක ලොකු වෙනසක් තියෙන එකක්. අරිහතුන් වහන්සේට මේ ලෝකය යථාර්ථය දැක්කට පස්සේ මට වේවා අනිත්‍ය වේවා යම් කරවරයක් වෙනවා නම් පැවැත්මය හැටිය ඕකයි. පැවැත්මය උපන් යමෙක් ඇත්්ද ඔය කර බේරෙන්න බැහ. ඒක පැවැත්ම ස්වභාවය.

이것은 큰 차이가 있는 일입니다. arahant께서는 세상의 실상을 보신 뒤, 나에게든 남에게든 어떤 어려움이 생기면 이어짐의 모습이 이것이라고 보십니다. 이어짐 속에 태어난 이라면 누구도 그것을 피할 수 없습니다. 그것이 이어짐의 성품입니다.

ඔය පැවැත්මෙන් ස්වභාවය වෙන්නට සීමාව එක්මා කරගහන්න ගිහිල්ලා අපි ඕකේ දොම්නස්කම වැඩි කරගෙන තියෙනවා. මෙන්න මෙතනයි දකින්නේ.

그 이어짐의 성품과 다르게 만들려고 애쓰다가 우리는 domanassa를 키워 왔습니다. 바로 여기서 봅니다.

ඉතින් මෙතනින් අන්තිම ඉහළකමේ තමයි අයිහත්ය කියන්නේ. ප්‍රඥාවේ මුදු පෙතනේ. අන්න එතනදි මේ මානසික වශයෙන් තිබෙන හැම වේදනාවක්ම නැති වෙනවා. කැඩෙන බිදෙන වැනසෙන දෙයක්ම කැඩුනා බිඳුනා වැන. කඩන බිඳින වනසන දේට ගෝචර වෙන දෙයක්ම කැඩුවා බිඳලා වැනවා. කැඩී බිඳී විනාශ වීම යන දේට ගෝචර වෙන දෙයක්ම කැඩී මිදී විනාශ වී යනවා ගියා.

여기서 가장 높은 것이 arahant입니다. paññā의 정점입니다. 거기서 마음에 있는 모든 아픔이 사라집니다. 깨지고 부서지고 무너지는 것은 모두 깨지고 부서지고 무너졌습니다. 깨짐과 부서짐과 무너짐에 걸리는 것은 모두 깨지고 부서지고 무너져 갑니다, 이미 그렇게 되었습니다.

ඉතින් ඕකේ මොකක්ද කරන්න තියෙන්නේ? ඒක රකින්න පුළුවන්ද? ඒකේ ස්වභාවය ඉස්සරයි. ඒ බල ස්වභාවයක් ඇති එකක් හොඳයි කියයි අය ප්‍රියයි මනාපයි කියලා ගත්තේ මුලාව නිසාද? ඒ නිසා මට ඒ ඇතුරේ ඉන්න වුනේ.

그러니 거기서 무엇을 하겠습니까? 그것을 지킬 수 있습니까? 그것의 성품은 그러합니다. 그런 성품을 지닌 것을 좋다, 사랑스럽다, 마음에 든다고 받아들인 것은 미혹 때문이 아니었습니까? 그래서 내가 그것과 함께 있게 된 것입니다.

ඇහැ හොඳයි කියලා ගත්ත නිගමනය නිසා ඇහැත් අරගන්න බැරුවොත් පෙර භවයේදී ගත්තා වූ ඇහැ හොඳයි කිව්වේ නිගමනයටද මේ සැරේ ඇහැක් හටගන්න හින්දේ. ඒකයි මේ ඇහැ.

눈이 좋다고 내린 결론 때문에, 곧 이전 bhava에서 눈이 좋다고 내린 결론 때문에 이번에 눈이 생겨났습니다. 그것이 이 눈입니다.

පෙර භවයේ රූප හොඳයි කියලා ගත්ත එක්ක නිසා රූප පස්සේ යන විදිය මානසිකත්වයක් උදා වුනා. ඒක බල්ලක් පස්සේ කියගිනවා මේ භවය හදාගත්තා රූප ගොඩගහ.

이전 bhava에서 형색이 좋다고 받아들였기 때문에 형색을 쫓는 마음이 생겼습니다. 그것을 쫓아 형색을 쌓아 이 bhava를 만들었습니다.

පෙර භවයේ කන හොඳයි කියලා ගත්ත නිසා. මේ භවයට කනක් මක වුණා. ඒක තමයි දැනගත්ත මුලාව. මේක මුලාවේ ප්‍රතිඵලය.

이전 bhava에서 귀가 좋다고 받아들였기 때문에 이 bhava에 귀가 생겼습니다. 그것이 우리가 지닌 미혹입니다. 이것은 미혹의 결과입니다.

පෙර භවයේ සද්ද හොඳයි ඒවා අහන්න ඕනේ කියලා යොමු කරපු නිසා. අතත් බාහිර සද්ද ඇහෙන විදිහට ඒ කන හැදුනා. ඊට ගැලපෙන විදිහ පරිසරයක් හැදුනා.

이전 bhava에서 소리가 좋다, 들어야 한다고 마음을 기울였기 때문에 바깥 소리가 들리도록 그 귀가 생겼습니다. 그에 맞는 환경도 생겼습니다.

දැන් මේ පෙර භවය මේ ආකාරයෙන් ඇස කන දිව නාසය ශරීරය කියන මේ ඉන්ද්‍රිය පහයි. ඔය ගැන හිතන කාම කාම ආර මනසය හොඳයි කියලා ගත්ත මුලාව නිසා අවිද්‍යාව නිසා හඹාගෙන ආපකෙන් හම්බවෙච්ච ටික තමයි මේ තියෙන්නේ.

이처럼 이전 bhava에서 눈, 귀, 혀, 코, 몸이라는 다섯 indriya와, 그것을 생각하는 마음을 좋다고 받아들인 미혹, 곧 avijjā 때문에 쫓아오며 얻은 것이 지금 있는 이것입니다.

ඒ හොඳ එකක් හොඳයි කියලා මහමේ පැතුව බැලුවේ. බලාපොරොත්තු ව පැවා කියන එක නෙමෙයි ඔතන තියෙන්නේ බලාපොරොත්තු.

그때 좋은 것을 좋다고 바라며 보았습니다. 여기 있는 것은 그냥 빌었다는 것이 아니라 바람, 기대입니다.

හේතුව බලාපොරොත්තු වුනා නම් ඵලය කොච්චර බලාපොරොත්තු වුනා පේරෙන්න.

원인을 바랐다면 결과를 아무리 바라지 않아도 피할 수 없습니다.

යම් ඵලයක් අපිට එපා. බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ ඵලය බලාපොරොත්තුනද හරියන්නේ නැහැ. ඔය ඵලයට හේතුව හොයන්නේ. අන්න ඒ හේතුව පිළිබඳවද බලාපොරොත්තු අත්හැරදාට ඔහු මතු ඵලයෙන් නිදහස් වුණා.

어떤 결과가 우리에게 싫다 해도, Buddha께서는 결과를 바라지 않는 것으로는 안 된다고 설하셨습니다. 그 결과의 원인을 찾아야 합니다. 그 원인에 대한 바람을 놓은 날, 그는 앞으로의 결과에서 자유로워졌습니다.

එහෙනම් අපි දකින්න ඕනේ හැමදේම අපි බලාපොරොත්තු වෙලා තියෙන්නේ ඵලය පිළිබඳාව වෙන එක.

그러니 우리가 보아야 할 것은, 우리가 늘 바라는 것은 결과에 대한 것이라는 점입니다.

ඵලය පිළිබඳ එපාලවෙනි එක හරිනවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අපි බල්ලෙක් ඉන්නේ කවදාව කවුද බල්ලෙක් වෙන්න බලාපොරොත්තු වෙන්නේ හරකෙක් වෙන්න එහෙම බලාපොරොත්තු වෙන එක එහෙම ඉන්නවද? අන්දු මාත්ක හිතනවා. අනේට හරකයෙක් වෙන්න එහෙම එකක් හිතන්නේ නැහ. බලාපොරොත්තු බැලුවොත් මොකද වෙන්නේ? බලා හරකයෙක් වෙන්න තියෙන බලාපොරොත්තු ඵලය කෙරෙහි බලාපොරොත්තු වුනා ඇත්තෙම නැහැ නවරක පැත්තක. අනේවට පිරීතයෙක් වෙන්න හැහනම් අනේවට යකෙක් වෙන්න හැ අනවට අපාය යන්න හැත්නම් ඔමත් බලාපොරොත්තු වෙන්නේ. හීන මාත්‍රයකින්වත් හිතනවා. දන්නේ නැද්ද

우리가 언제 개가 되어 있습니까? 누가 개가 되기를 바랍니까? 소가 되기를 바라는 사람이 있습니까? '아, 소가 되고 싶다'고 꿈에라도 생각합니까? 그런 생각은 하지 않습니다. 결과에 대한 바람을 보면 소가 되기를 바라는 사람은 아무도 없습니다. '아, peta가 되고 싶다, yakkha가 되고 싶다, apāya에 가고 싶다'고 바라는 사람이 있습니까? 꿈에서라도 그렇게 생각합니까? 그렇지 않다는 것을 모르십니까?

මෙන්න මේක තමයි පෙන්නුවේ හේතුම් පටිච්ච සමුදං හේතු භංගාරුජ්ජති හේතුය පහළ වෙනවා. හේතු භංගයනම් නිරෝධ වෙනවා. හේතු භංග කරලා ඵල භංග කරලා අපිට යන තැනක් නැහ. ඵල භංග කරාද?

이것을 보여 주신 것이 'hetuṃ paṭicca sambhūtaṃ, hetubhaṅgā nirujjhati'입니다. 원인을 조건으로 일어나고, 원인이 무너지면 소멸합니다. 원인은 그대로 두고 결과만 무너뜨려서는 우리가 갈 곳이 없습니다. 결과를 무너뜨린다고 됩니까?

නිවනක් නෑ. නිවන් අවශ්‍ය නම් ඒ ඵලයට හේතුව හොයලා. හේතුව භංග කරන්න ඕන. හේතුව භංග කළ හේතු පටිච්ච සම්බෝධය හේතු ප්‍රත්‍යයෙන් පහළ වෙන්නේ. හේතු වන් නිරෝධ වෙනවා. ආය පහළ වෙන්න විදිහක් නැහැ. එහෙනම් මේ පහළ වෙලා තියෙන්නේ හේතව පටිච්ච සම්පූර්තං වෙච්ච එක මේ කය පෙර බවේදී කරගත්ත අවිද්‍යාවේ දිගමනේ. ඉතින් මේ කයක් මේ කයට ඇසුරු

그것으로는 nibbāna가 없습니다. nibbāna를 원한다면 그 결과의 원인을 찾아 원인을 무너뜨려야 합니다. 원인을 무너뜨리면, 원인을 조건으로 일어난 것은 원인이 소멸하여 다시 일어날 길이 없습니다. 지금 일어나 있는 것은 원인을 조건으로 일어난 것, 곧 이 몸은 이전 bhava에서 지은 avijjā의 결과입니다.

දිගමනේ. ඉතින් මේ කයක් මේ කයට ඇසුරු කරන්නා වූ වහිර ලෝකයක් සතරය. ඔය දෙකම හටගත්තේ හේතුම් පටිච්ච සම්පූතං කියන එක හේතු පහළ වෙච්ච එක මොකක්ද පහළ වුනේ පෙර භවය හිතාගන්න පුළුවන් වුනා නම් මේ අනිච්ච වූ දුක්ඛ වූ අනත්ත වූ ලෝකයක මොන සාරත්වයක්ද මම මේ බලාපොරොත්තු වෙන්නේ මොන සාරත්වයක් ගන්න මේ කුණුට බලාපොරොත්තු වෙන්නේ එදාවක වැටුනා නම් අද මේක නැහැ.

이 몸과 이 몸이 가까이하는 바깥 세상, 이 둘은 모두 원인을 조건으로 생겨났습니다. 원인으로 일어난 것입니다. 무엇이 일어났느냐 하면, 이전 bhava에서 '이 anicca하고 dukkha하고 anatta한 세상에서 나는 무슨 알맹이를 바라는가, 무슨 알맹이를 얻으려고 이 썩은 것을 바라는가' 하고 생각할 수 있었다면 오늘 이것은 없었을 것입니다.

එහෙනම් අද දුක තියෙනවා. ලෝකේ කිසිම තැනක දුක සම්බන්ධයක් නැහැ. එහෙනම් දැන් ඒ බලාපොරොත්තුව වෙච්ච එකේ ප්‍රතිඵලය මේක ප්‍රතිඵලය නහ දුක කරපු දැ ඒක තමයි කායික දුක විපාස කරලා තියෙන දුක එකයි. ලෝකයෙන් බේරෙන්න බැරි.

그래서 오늘 괴로움이 있습니다. 세상 어디에도 괴로움과 관계없는 곳은 없습니다. 그 바람의 결과가 바로 이것입니다. 그것이 몸의 괴로움, vipāka로 겪는 괴로움입니다. 세상에서 피할 수 없습니다.

අද අපි යම් දවසකට බලාපොරොත්තු නම් මේ මේක පෙර භවයෙන් ආපු විපාකය පෙරභි හේතුවේ විපාකය එබන් හේතුවක් තවදුරටත් තිබුනොත් මතු බවය කාය හරයක් මේවා එකක් හටගන්න. එහෙනම් ඒ හේතුව දුරු කළොත් මතු බවයට මෙහෙම එකක් නෑහැ කියලා දැනගත්තා නම් අන්න හේතුව දුරු කරපු කෙනාට ඊළඟ භවයක් නැහැ. දැන් මේක දකින්න ඕනේ එකක්. එතකොට මේ කියන මේ විපාකය

오늘 우리가 무엇을 바란다 해도, 이것은 이전 bhava에서 온 vipāka, 이전 원인의 vipāka입니다. 그런 원인이 계속 남아 있다면 다음 bhava에 몸 같은 것이 생겨납니다. 그러니 그 원인을 없애면 다음 bhava에 이런 것이 없다는 것을 알았다면, 원인을 없앤 이에게 다음 bhava는 없습니다. 이것을 보아야 합니다.

දකින්න ඕනේ එකක්. එතකොට මේ කියන මේ විපාකය කියන එක නැති වෙන්නේ නෑහැ. වේදනාවක් වඑනවා නම් වේදනාව කිව්වහම කායික වේදනාව දැනෙන එකක්. කායික වේදනාවට පුළුවන් ඒක අවිද්‍යාවෙන් හටගන්න එකක් නෙමෙයි. අවිද්‍යාවෙන් පෙර අවිද්‍යාවේ හේතුවෙන් හටගන්න ඵලයට ගෝචර දෙයක්.

그런데 지금 말하는 이 vipāka는 없어지지 않습니다. 느낌이 온다면, 몸의 느낌은 느껴집니다. 몸의 느낌은 지금의 avijjā로 생기는 것이 아니라 이전 avijjā의 원인으로 생긴 결과에 속하는 것입니다.

එතකොට අවිද්‍යාව හටගන්නේ මනස මුල් කරගෙන මනසටයි අවිද්‍යාව ගෝචර වෙන්නේ. අවිද්‍යාවේ ඵලයයි කය කියන්නේ. ඒකෙන් හටගත්ත ඵලය.

avijjā는 마음을 바탕으로 생기고 마음에 깃듭니다. 몸은 avijjā의 결과, 그로써 생긴 결과입니다.

එතකොට දැන් අපි අවිද්‍යාව මනසෙන් දුරු කරගත්තො. හේතුව දුරු වුණා. හේතුව දුරු කරගත්තා නම් මතුඵලය දුරු වෙනවා. තියෙන ඵලයට මොල කරන්නේ තියෙන ඵලය දැන් එකේ හේතු වෙන්නේ.

이제 우리가 마음에서 avijjā를 없앴다고 합시다. 원인이 없어졌습니다. 원인을 없앴다면 앞으로의 결과가 없어집니다. 지금 있는 결과는 이미 그 원인이 있었던 것입니다.

පෙරා විද්‍යාවෙන් හටගත්ත හේතුවේ ඵලය මේ කය. ඒක පෙර කර්මයක විපාකය. පෙර කරලද කර්මයකේ විපාකය කය. දැන් මේ හැරේ කර්මයක විපාකයක් වචනින් තිබුනොත් කය හටගන්න මතු කර්මයක් තිබුනොත්. මතු කය නැත විපාකය හටගන්නවා.

이전 avijjā로 생긴 원인의 결과가 이 몸입니다. 그것은 이전 kamma의 vipāka입니다. 이전에 지은 kamma의 vipāka가 몸입니다. 이번에도 vipāka를 낼 kamma가 있다면, 몸을 일으킬 다음 kamma가 있다면, 다음 몸이라는 vipāka가 생겨납니다.

දැන් මේ පෙර භවයෙන් හටගත්ත එකත් දැන් මොනවා කරන්න ඒකට කරන්න දෙයක් නැහ. ඒක දැනගන්නවා. ඒකට කරදර එනවා. දුක් පීඩා එනවා. මොනවා කරන්නද ඒක විඳවන්න ඕනේ. මධ්‍යස්ථ විඳිනවා කිව්වේ ඒකයි. ඒ යථාර්ථය දැනගත්තට පස්සේ ඇති වෙන්නා වූ උපේක්ෂාව එක විදිහක්.

그런데 이전 bhava에서 생긴 이것은 이제 어떻게 하겠습니까? 할 일이 없습니다. 그것을 압니다. 어려움이 오고 괴로움과 압박이 옵니다. 어쩌겠습니까, 겪어야 합니다. 치우치지 않고 겪는다고 한 것이 그것입니다. 실상을 안 뒤에 생기는 upekkhā가 한 가지입니다.

අනේ මම ඔයට යන්නේ නැහැ මද්දඇතුව ඉන්නවා පඩුව ඉන්නවා කියලා උපේක්ෂාවට පත් වෙන එකක් තියෙනවා. ඒක ලෞකික උපේක්ෂාවක්. ඒක තව එකක්. අර ලෝකෝත්තර ධර්මය තුළ නැගෙන උපේක්ෂාව නෙමෙයි.

'아, 나는 거기 안 끼겠다, 가만히 있겠다' 하며 upekkhā에 이르는 것이 있습니다. 그것은 세속의 upekkhā입니다. 그것은 다른 것입니다. lokuttara dhamma 안에서 일어나는 upekkhā가 아닙니다.

දැන් ලෝකෝත්තර ධර්මය තුළින් ලැබෙන්න උපේක්ෂාවක් ආවා නම් ඒක වෙනස් වෙන්නේ.

lokuttara dhamma를 통해 얻는 upekkhā가 왔다면 그것은 바뀌지 않습니다.

ඉවසගෙන ඉන්නවා ගානක් හැදු. ඕන කියපුවා මට කමන්න අවුනාත් නැවැද කියව. ඔය කියවුව බෑ ඉතින් අනිච්ච දක්මනේ ටික ආගෙන තියෙන්නා ඔතේ කියවපුවා අන්තිම දෙමාවක්ම යනවා. මරාගෙන මැරෙන බෑ ඉන්නවා කියන පහයි මොකද රූපය සවරයි කියලා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අන්න ලෞකික රෝපක්ෂාව එයි

그것이 세속의 upekkhā입니다.

ලෝකෝත්තරාව එහෙම වෙනස් වෙන එකක් නෙමෙ උදේ රෑ වන හදවස බැලා බැල ගතු ඊට පස්සේ ගහන්න පටන් ගත්ත මරනවා කියලා හවක් ිසියටිලා මැලුවත් උපේක්ෂා උපේක්ෂාව

lokuttara upekkhā는 그렇게 바뀌는 것이 아닙니다. 누가 때리기 시작하고 죽이겠다고 해도 upekkhā, 그대로 upekkhā입니다.

ඒ ආරේ උපේක්ෂාව ඒ කියන්නේ ලෝක ප්‍රඥාවෙන් ගොඩැගිට උපේක්ෂාව කැඩෙන දේ කැඩෙනවා වැඳෙන දේ බැඳෙනවා වැසෙන දේ වැනෙනවා මොනවක් කරන්නද කරපු කර්මයන්ට විපාකක් තියෙනවද ඒකක් තියෙනවා ඒ මොනවා කරන්නද වෙන එකක් මිච්චා කවද හරි මර මරණය අවසන් කරගෙන තියෙන්නේ දුකක් නෙන්න මින් එහාට තව මරණයක් හටගන්න එකක් නග හේතු මල්ලගෙන නැහනම් මේ අන්තිම දුකයි.

그 upekkhā, 곧 세상에 대한 paññā로 쌓은 upekkhā는 이렇습니다. '깨질 것은 깨지고, 묶일 것은 묶이고, 무너질 것은 무너진다. 어쩌겠는가. 지은 kamma에 vipāka가 있는가? 있다. 그러니 어쩌겠는가. 언젠가 죽음으로 끝나는 괴로움이 아닌가. 이 너머에 다시 죽음이 생길 원인을 붙들고 있지 않다면 이것이 마지막 괴로움이다.'

ඕක දැක්කාට පසයක් එතන උපේක්ෂාව වෙනවා. මේ උපේක්ෂාවයි අර ලෞකික උපේක්ෂාවයි විශාල වෙනසක් තියෙන එකක්. ඉතින් එයා ලෞකික උපේ

그것을 본 뒤 거기서 upekkhā가 됩니다. 이 upekkhā와 세속의 upekkhā는 큰 차이가 있습니다.

වෙනසක් තියෙන එකක්. ඉතින් එයා ලෞකික උපේ ලෝකෝත්තර උපේක්ෂාව එනකන් ඇතිවෙන්න මේ පොඩි දාහ මේම පාපයක් නැතුව නෙමෙයි. ඒක මෝහ සහගතයි. හිත නිදවා ගන්න එක මෝහ සහගතයි. කලකිල්ලා ඉන්න එක මෝහ සහගතයි. ඒක මෝහ මෝහයෙන් යුක්ත වෙන පාපයක්. ඒ ගොණ

그런데 lokuttara upekkhā가 오기 전에 생기는 세속의 upekkhā, 그 작은 열뇌는 pāpa가 없는 것이 아닙니다. 그것은 moha와 함께합니다. 마음을 잠재우는 것은 moha와 함께합니다. 싫증 내며 있는 것은 moha와 함께합니다. 그것은 moha를 지닌 pāpa입니다.

අගනිකාවක්. පෙර භවයෙන් කලකිරීමක් ආවා නම් එහෙම අරිහතුන් වහන්සේට කලකිරීමෙන් මිදෙන්න පුළුවන්ද? ඒක පෙර බව දිත් ඉඳන් ආපු එකක්න විපාකයක්

이전 bhava에서 싫증이 온 것이라면 arahant라도 그 싫증에서 벗어날 수 있겠습니까? 그것이 이전 bhava에서 온 vipāka라면 벗어날 길이 없습니다.

නැහැ. ඒකෙන් මිදෙන්න විදිහක් නැහ. දැන් මිදුරේ මොකක් නිසාද? අපි ගොණැගෙන සිට සංඛාරයක් නිසා දුක්ඛ සෝකය සංවේගය කියන්නේ කලකිරීම කියන්නේ අපි ගොඩනගෙන මෝහය නිසා ගොඩනගන්නා වූ මේ කර්මයක්.

그렇다면 지금 무엇 때문에 벗어납니까? 우리가 쌓는 saṅkhāra 때문입니다. dukkha, soka, saṃvega, 곧 싫증이라는 것은 우리가 moha 때문에 쌓는 kamma입니다.

ඒ කර්මය නිසා ගොඩනගනකොට සහජාත වශයෙන් විපාකය වශයෙන් සහජාත කර්මයක් වශයෙන් කර්ම විපාකය එතන ක්‍රියාත්මක වෙනවා. ඒක අපි දැන් විදිනවා. ඒක දුකයි දාහයයි. හැබැයි ඒ කර්මය අපි දැන් ගොඩනැගෙන නිසා ලබන එකක් නිසා. වෙනින් ඉබේ හටගත්ත එකක්වත් විපාකයක් විස හටගත්ත එකක්වත් නෙමෙයි. අපි දැන් ගොඩනගලා විදින එකක්.

그 kamma를 쌓을 때 함께 일어나는 sahajāta kamma로서 kamma vipāka가 거기서 작동합니다. 우리는 그것을 지금 겪습니다. 그것은 괴로움이고 열뇌입니다. 그러나 그것은 우리가 지금 그 kamma를 쌓기 때문에 받는 것입니다. 저절로 생긴 것도, 이전 vipāka로 생긴 것도 아니고, 우리가 지금 쌓아서 겪는 것입니다.

ඉතින් ඒකෙන් අහන්න බැගඵල පූර්ණය වෙනක. ඉතින් මේක ඕනකමින් හිර කරෙන වතක් වශයෙන් දැකවගෙන ලබන එකක් නෙමෙයි. හැමදියෙන්ම බලාපොරොත්තු වෙන්න ඕනේ සීලපත පරාමාසය පැත්තකට තියෙනවා. සියලු පරාමර්ෂයෙන් නිවන් දකිනවා කියන බලාපොරොත්තු පැත්තකින් තියෙනවා. යථාර්ථය දැකීමෙන් නිවන් දකිනවා. යථාර්ථය තුළින් ප්‍රඥා මතු කිරීමෙන් නිවන් දකින එක ඒක වතක්නේ.

그러니 그것에서 벗어나는 것은 phala가 온전해질 때입니다. 이것은 일부러 가두어 두는 vata로 얻는 것이 아닙니다. 무엇보다 sīlabbataparāmāsa를 한쪽으로 치워 두어야 합니다. 어떤 parāmāsa로 nibbāna를 본다는 바람을 한쪽에 둡니다. 실상을 봄으로써 nibbāna를 봅니다. 실상을 통해 paññā를 일으켜 nibbāna를 보는 것, 그것은 vata가 아니지요.

ඊළඟ පරාමාසය නැති වඉන්නේ ඔබේ දැනගත්තහමයි. වතකින් නිවන් දකින්න හින්දුවට හරියන්නේ නැහ. වත කියන්නේ එක්තරා වැඩ පිළිමක් මේ ලෝකේ පැවැත් වල හදාගත්ත උපක්‍රමයක්. කරදරයක් නැතුව පැවැත් හදාගත්ත උපක්‍රම තියෙනවා. ඒ උපක්‍රම ක්‍රියාත්මක කරන්න පුළුවන් නම් ඒකෙන් හටගන්න කරදර උපක්‍රම සීලියොත් යටපත් කරගෙන ඉන්නවා. ඒක ප්‍රණෙනවාසයක්. ඒකේ නිවන නෙමෙයි.

parāmāsa가 사라지는 것은 그것을 알 때입니다. vata로 nibbāna를 보려 해서는 안 됩니다. vata란 하나의 실천 방식, 이 세상을 살아가며 만든 방편입니다. 어려움 없이 살려고 만든 방편들이 있습니다. 그 방편을 실행할 수 있다면 그로써 생길 어려움을 방편과 sīla로 눌러 두고 지냅니다. 그것은 편안한 머묾입니다. 그것이 nibbāna는 아닙니다.

ප්‍රඥාව තුළින් ඇති කරගන්නා වූ ධර්ම අවබෝධයක් තියෙනවා. අන්න ඒ තුළ නෙමෙ නිවනට හේතු වෙන්නේ. ඒක වෙන මොන විදිහක වකිල් ලබන්න බැහ. දැන් වෘත්ත පරාමර්ශනය කියලා නිවන් දකින්න බැහැ කිය දැනගත්තහම සීලපත පරාමාසය ඉවරනවා.

paññā를 통해 얻는 dhamma 깨달음이 있습니다. 그것이 nibbāna의 원인이 됩니다. 그것은 다른 어떤 방법으로도 얻을 수 없습니다. vata parāmāsa로는 nibbāna를 볼 수 없다는 것을 알면 sīlabbataparāmāsa가 끝납니다.

එතකොට අජුත ගවෘත ඒවා පරාමර්ශය කරපු මයි නිවන් දකින්න බැරි කියලා අභේ ඒකෙන් පුළුවන් කියන හදාගතන හරියන්නේ නැහැ.

그러니 kukkuravata(개 흉내 수행)나 govata(소 흉내 수행) 같은 것을 parāmāsa해서는 nibbāna를 볼 수 없는데, 그것으로 된다고 고집해서는 안 됩니다.

ඔය කොයි එකේ තියෙන්නේ? වද තියෙන්නේ මේ ලෝකේ ජීවත් වෙන පුද්ගලහයක් හරි තියන්නේ බාධක කරදර නැතුව ජීවත් වෙන්න. වත පනවලා තියෙන්නේ විනය පනවලා තියෙන්නේ ඕක. විනයක පනවා තියෙන්නේත් ඕකට.

그것이 어디에 쓰입니까? vata가 있는 것은 이 세상에 사는 사람이 장애와 어려움 없이 살게 하려는 것입니다. vata를 정한 것, vinaya를 정한 것이 그것입니다. vinaya를 정한 것도 그 때문입니다.

ඉන්න කෙනාට ඉන්නකම් බාධක කරදර වැඩෙනකොට අසත්පුරුසීන්ගේ බාධ කරදර එනවා නම් ඒ සමාජයේ එබඳු අයගෙන් අහකන්න පරනවත් තියෙන එක්තරාගික නීති මාලාවක් සම්බත්ත නීති මාලාවක් තමයි වත කියන්නේ.

사는 동안 장애와 어려움이 늘어날 때, 나쁜 사람들에게서 장애와 어려움이 온다면, 그 사회에서 그런 이들을 피하려고 만든 일종의 규칙 묶음, 그에 관한 규칙 묶음이 vata입니다.

ඉතින් වතකින් වතකින් කරන්නේ ඒ ඇති වෙන්නා වූ සුඛ විහරණය හදන එක නිවන් දැකීමට අවශ්‍ය කරන කියලා කියන මොකද කරන්න ඕනේ ප්‍රඥාව මතු කරගන්න බැහ ප්‍රඥාව ප්‍රගුණ කරගන්න ප්‍රඥාව තුළින් ඇති වෙන්නා වූ නිදහසක් ඇටනම් ඒක නිවනේ

그러니 vata로 하는 것은 그로써 생기는 sukha vihāra(편안한 머묾)를 만드는 것입니다. nibbāna를 보는 데 필요한 것, 해야 할 것은 paññā를 일으키고 paññā를 닦는 것입니다. paññā를 통해 생기는 자유가 있다면 그것이 nibbāna입니다.

සිත කය වචනය සංවර කරගෙන මනා පැවැත්මකින් හිටීමට අධිෂ්ඨාන කරගෙන හිටියා.

몸과 말과 마음을 단속하여 바른 삶으로 지내려고 adhiṭṭhāna를 하고 지냈다고 합시다.

නෑ දෑ හිතවතන හරවී කතාව. දැන් ඒව තියෙනවා

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මේ වචන පාලනය කරගන්න අසමත් වෙනවා. ඉතින් ඒකින් මේ ප්‍රාප දුරවන් ඒවට අහුවෙලා ඒ විදිහට මොන මොනවා හරි කියවන්න වෙනවා. දැන් මෙහෙම දේවල් වෙනවා. ඒන් ඊට පස්සේ තේරෙනවානේ හරයක් නති දේවල් කියවන්න මට සිද්ධ වුණා නෙමෙකින් සියල් දකිනවා. ඉතින්

그런데 말을 다스리지 못합니다. 그래서 그것에 걸려 이것저것 말하게 됩니다. 이런 일이 생깁니다. 그 뒤에 알맹이 없는 말을 하게 되었다는 것을 압니다.

සිද්ධ වුණා නෙමෙකින් සියල් දකිනවා. ඉතින් ඒක පාපයක්ද න් ඒකෙන් තියෙනවා පලා සම්පත් පාපයනේ. ප්‍රලාපයට අහුවීම තියෙනවා. හැබැයි ප්‍රලාපයට අහුවීම ඒ සම්ප ප්‍රලාපය පිළිබඳ යම් තරමක් චන්ද රාගය බලවත් ඒකත් අපාගතවන්න හේතු වෙන තරහට බලවත් වෙන්නේ චන්ද රාගය අනුප

그것이 pāpa입니까? 거기에는 samphappalāpa라는 pāpa가 있습니다. 쓸데없는 말에 걸리는 일이 있습니다. 그러나 쓸데없는 말에 걸리는 것, samphappalāpa에 대한 chandarāga가 얼마나 강한가 하면, apāya에 떨어질 원인이 될 만큼 강한 chandarāga는 아닙니다.

සත්වයාබෝධය ලැබූ කෙනාට ලැබෙන්නා වූ ප්‍රලාපය කියවෙන්න පුළුවන් වචනය. ඒක අරිහත් ඵලයට පත් වුනාට පස්සේ ඒ ප්‍රලාපය නවදීම. පොලප කතාව නවත්නකම්ම ඒකට තියෙනවා හැඟීම. හැබැයි ඒකේ තියෙනවා බලවත් චන්දනාරාදිය නැහැ සෝවාන් ඵලය පත්. ඒ නිසා තමයි හරයක් නැති එකක් නෙමෙයි ප්‍රලාපය කියගිය කියන එක කොහොත් මතක් වෙන්නේ.

진실을 깨달은 이에게도 쓸데없는 말이 나올 수 있습니다. arahant phala에 이른 뒤에야 그 쓸데없는 말이 멈춥니다. 쓸데없는 말이 멈출 때까지 그에 대한 느낌이 있습니다. 그러나 sotāpanna phala에 이른 이에게는 거기에 강한 chandarāga가 없습니다. 그래서 쓸데없는 말을 했다는 것이 알맹이 없는 일이라고 늘 떠오르는 것입니다.

එතකොට ඒ ඒකේ බල පිහින්නේ නැ. ඒක දිට්ඨිය විප්ප යුත්තයි. සිට්ඨියෙන් තෝරයි. ඒක සතුටු වෙන්න බැහැ. එතකොට සතුර ක්‍රමක්‍රමය අඩුවෙලා යනවා. උපේක්ෂා සහගත්ත දිට්ඨිය, විපරිච්ත හිතක් වෙනවා. එතකොට සතර අපාගතන බලයක් ඒකේ නැහැ.

그러면 그것의 힘이 미치지 않습니다. 그것은 diṭṭhi와 떨어진 diṭṭhivippayutta이고, diṭṭhi에서 벗어나 있습니다. 그것을 즐길 수 없습니다. 그러면 기쁨이 차츰 줄어듭니다. upekkhā를 지닌, diṭṭhi와 떨어진 마음이 됩니다. 그러면 거기에는 네 apāya로 이끌 힘이 없습니다.

ඒ යම්කිසි දවසක ඒකට අවශ්‍ය කරන පරිසරය සම්පූර්ණයෙන් හැදගැපුනහම අන්න ඒ තුළින් සකස් වෙලා එනවා. පුද්ගලයාට අවශ්‍ය පරිසරය නැත්නම් පරිසරය [හාස්‍යය] සකස් වෙලා එනවා කිව්වම ඒකත් ධර්මතාවය. එහෙම නැත්නම් ඒ පරිසරය සකස් වෙන්න ක්‍රමයක් නැත්නම් ඔගේ ජීවිතය හරි විනාශ වෙලා නිදහස් වෙනවා. අරිහත්යට පත් වෙච්ච

언젠가 그것에 필요한 환경이 온전히 갖추어지면 그것을 통해 갖추어져 옵니다. 사람에게 필요한 환경이 갖추어져 온다는 것도 dhammatā입니다. 그렇지 않고 그 환경이 갖추어질 길이 없다면 그의 삶이 끝나 자유로워집니다.

වෙලා නිදහස් වෙනවා. අරිහත්යට පත් වෙච්ච කෙනෙක් අරිහත් පත් වෙලා හිතන් ගිහි ජීවිතයේ ඉන්ද වුනොත් එහෙම එයාට වෙන්නේ අකය හරෙනවා. පිරෙනවාම පාන හදායි අන්ති. දින හතකින් එහාට ජීවත් වෙන්නේ නැ. එහෙමනම් එයා පැවිදි වෙන්න ඕනේ. පැවිදි වුනා නම් උපක්‍රමයක් තියෙනවා හිතුල ජීවත් වෙන්න. නැත්නම් දිරහතින් ජීවිතය අවසාන වෙනවා. එක්කෝ ලෝකේ හැදිලා ඒ පැත්තට පරිවර්තනය වෙන්න ඕනේ. එහෙම නැත්නම් මේ මේ තමන් ලෝක පරිවර්තනය වෙන්න බැරිනම් තමාගේ සත්වයට තනි ඉවත් වෙන්න ඕනේ. ඔය දෙක එකක් සිද්ධ වෙනවා.

arahant가 된 사람이 arahant가 된 뒤 재가의 삶에 머문다면 그에게 일어나는 일은, 이레를 넘겨 살지 못한다는 것입니다. 그러니 그는 출가해야 합니다. 출가한다면 살아갈 방편이 있습니다. 그렇지 않으면 이레 안에 삶이 끝납니다. 세상이 그에 맞게 바뀌거나, 세상이 바뀔 수 없다면 자기가 중생의 세계에서 떠나야 합니다. 그 둘 가운데 하나가 일어납니다.

දැන් මතු මතු භවයක ඉපදීමක් ප්‍රාර්ථනා කරන්නේ නෑ. ලැබුවා වූ මනුස් ආත්මභාවයේ අල්ලාගත් සියලු දේ අතහැරීමත් කින් පිනේ මතු යමක් බලාපොරොත්තුව කරන්නේ නැතුව කිටි කෙනෙකුට අ එහෙම කෙලෙන් මළොත් නැවත උප්පත්තියක් ලැබෙනවදෙමදු උපතක්ද බලාපොරොත්තු ප්‍රාර්ථනා ඇත නැතුව සිදු කළ වින කුසල් [උගුර කෑරීම] අහෝසි වෙනවද දැන් ඔය කියන තාත් ප්‍රශ්නයක් තියෙනවා.

'다음 bhava의 태어남을 바라지 않습니다. 얻은 사람의 몸으로 붙든 모든 것을 놓고, puñña를 지어도 다음에 무엇을 바라지 않고 사는 사람이 그렇게 죽으면 다시 태어남을 얻습니까? 바람이나 기원 없이 지은 puñña와 kusala는 사라집니까?' 이런 질문도 있습니다.

දැන් මේකදි අපි දකින්න ඕනේ මෙහෙමයි. ඉපදීමක් ප්‍රාර්ථනා කරන්නේ නැහැ කිව්වහම ඉපදීමට හේතුව නැති කරලා දැම්වොත් ඉපදීමක් ප්‍රාර්ථනා කරත් ලැබෙන්නේ.

여기서 우리가 보아야 할 것은 이렇습니다. 태어남을 바라지 않는다고 할 때, 태어남의 원인을 없애 버리면 태어남을 기원해도 얻지 못합니다.

යම්කිසි අත්දැවක ඉපදීමට හේතුවක් තියෙනවා. මෙන්න මේ ඉපදීමට තියෙන හේතුව දුරු කරලා දන්නවා. අනේ මට මතු වදාව ලැබේවා කිව්වත් ලැබෙන්නේ නැ. නොලැබේවා කිව්වත්, ලැබේවා කිව්වත් ඒක ඒකට හේතුවක් නෙවා. මේ මතු භවයක ඉපදීමක් කියන්නේ ඵලයක්.

어떤 attabhāva에 태어나는 데는 원인이 있습니다. 이 태어남의 원인을 없애 버렸다면 '아, 다음 생을 얻게 해 주소서' 해도 얻지 못합니다. 얻지 않게 해 달라 하든 얻게 해 달라 하든 그것은 원인이 아닙니다. 다음 bhava의 태어남은 결과입니다.

ඵලය බලාපොරොත්තු වෙන්නේ නැති එක නෙමෙයි. ඒක මයි ඒකයි අපි ඉස්සෙල්ලම කිව්වේ. අපාගත වෙන්න කවුරුත් බලාපොරොත්තු වෙන්නේ නැහැ. නමුත් අපාගත වෙනවා. බල්ලෙක්කෙක් වෙන්න ඌරයෙක් වෙන්න බලාපොරොත්තු වෙන්නේ නැහැ. නමුත් බල්ලෙක් අරකය ූරෙක් වෙනවා. පෙරේතයෙක් වෙන්න කවුරුවක් බලාපොරොත්තු වෙන්නේ නැහැ නමුත් වෙනවා. එහෙනම් මොකක් නිසාද වෙන්නේ?

결과를 바라지 않는다고 되는 것이 아닙니다. 그것을 앞서 말했습니다. 아무도 apāya에 떨어지기를 바라지 않습니다. 그런데도 apāya에 떨어집니다. 개나 돼지가 되기를 바라지 않지만 개나 돼지가 됩니다. peta가 되기를 아무도 바라지 않지만 됩니다. 그러면 무엇 때문에 됩니까?

ඒකට තියෙන හේතුව අල්ලගෙන ඉන්නවා. කොච්චර අත්දැව කොච්චර බලාපොරොත්තු නොවුනත් ඒකෙන් වකින්න බැහ. යම් ඵලයක් අපිට එපානම් ඒ ඵලයට හේතුව හොයලා. ඒ හේතුවක් නැඹ දැම්ම දානවා. අසාර

그 원인을 붙들고 있기 때문입니다. 아무리 바라지 않아도 그것에서 피할 수 없습니다. 어떤 결과가 싫다면 그 결과의 원인을 찾아 그 원인을 없애야 합니다.

හොයලා. ඒ හේතුවක් නැඹ දැම්ම දානවා. අසාර හේතුවෙන් හිතමුද උපදාව ඒ ඵලය කවුරු යවනවා කිව්වත් ප්‍රාර්ථනා කරත් ඕක එනවා අපි එතකොට අහත් තියෙනවා පන්ලතු අපා පල කිව්වත් එහෙම යවන්න බැ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

හේතුවට අනුවයි ඵලය.

원인에 따라 결과가 있습니다.

ඉතින් අපිනේ කොහොමද මනුස්සයෙක් වෙන්නේ? දැන් මනුස්සයෙක් එන්න බලාපොරොත්තු වෙන්නේ නැහ. එහෙනම් මනුස්සයෙක් වෙලා මොනවද බලාපොරතුේ ඇයි මනුස්ස භවයට ඇලුම් කරන්න? දැන් මේ මනුස්සත්වයට ඇලුම් කරන මුකුත් මල්ලක තියෙනවද?

그러면 우리는 어떻게 사람이 됩니까? 사람이 되기를 바라지 않는다면, 사람이 되어 무엇을 바랍니까? 왜 사람의 bhava를 좋아합니까? 사람임을 좋아할 무언가가 마음에 있습니까?

අපි දැන් හොයාගෙන යනවා. එහෙනම් මනුස්සයෝ මනුස්සයෝ එක සම්බන්ධතාවයක් වගනවා නාගලා තියෙනවා. දරුවා සමඟ භාර්යාව සමග සන්පුරයා සමඟ නෑව සමග දේපොළ සමඟ ඉඩ කඩන් සමග වතුපිටි සමගෙවල් දොරවල් සමඟ කනකරාම සමග ඇඳුම් පැරඳුන සමග මේ මනුස්සයෙක් වෙලා පරිහරණය කරන යම් යම්තා දේවල් වල ප්‍රිය ස්වභාවයක් මධුර ස්වභාවයක් හිතෙන් අරගන්නවද ඒකේ බැඳිලා ඉන්නවද තව තුළටත් දැන් තව මොහොතකින් මම ඒකට මෙහෙ ඇලෙනවද කියලා බලපුවහම මෙහ ඇවෙන ස්වභාවය පේනවද එහෙම පේ පේනවා නම් එයා මනුස්ස සංඛාරය ඉක්මවලා නැහ.

찾아가 봅시다. 사람은 사람들과 관계를 맺어 왔습니다. 자식, 아내, 남편, 친척, 재산, 땅, 농장, 집, 금붙이, 옷과 장신구 따위, 사람으로서 다루는 여러 것들에서 사랑스러움과 달콤함을 마음으로 받아들이고 있는가, 거기에 묶여 있는가, 지금도 한순간 그것에 이렇게 들러붙는가를 살펴보았을 때 들러붙는 성품이 보입니까? 보인다면 그는 사람의 saṅkhāra를 넘어서지 못한 것입니다.

අනේ මතනම් ජාති ජාතිව ආයේ ආත්බාවක් නම් එපා මිනිහක් වෙන මනුස්සයෙක් නම් එපා එපාමයි කිව්වත්. හේතුව තියෙනවන.

'다음 생에는 다시 몸을 받고 싶지 않다, 사람이 되고 싶지 않다, 절대 싫다'고 해도 원인이 있습니다.

දැන් අපි ඇහුවොත් එහෙමයි. දැන් ඉතින් දරුවර කවුද මම දැන් මලොත් එහෙම දැන් නැද්ද හේතුව අපහව දැන්නම් මම මැරෙන්න එපා. දරුව රාගිවක් පිහිටක් නෑනේ. ඉතින් දරුව ජීවත් කරවන්න මම ඉන්නේද?

우리가 물어보면 이렇습니다. '자식은 누가 돌보나, 내가 지금 죽으면.' 원인이 없습니까? '지금은 내가 죽으면 안 된다. 자식에게 보호도 의지도 없다. 자식을 살리려고 내가 있는 것이다.'

දැන් ඒ සංඛාරය මොකක්ද මේ මනුස්ස ලෝකයේ තියෙන එකක්ද මනුස්ස ලෝකේ ඉක්මනේ එකක්ද? දරුව කොහෙද ඉද්දේ? මනුස්ස ලෝකය

그 saṅkhāra는 무엇입니까? 이 사람 세상에 있는 것입니까, 사람 세상을 넘어선 것입니까? 자식은 어디 있습니까? 사람 세상입니다.

ගිය දොර තියෙනවා. ඉතින් මේක නම් කොහොම හරිගෙන්නේ දැන් අනිකවකුට එහෙම යන්න ඉද්ද තියලා බැහ. දැන් මොන විදිහෙන් හරි කරෙනම් මේක රැකවරණය නෙමෙයි තියාගන්න ඕනේ.

집도 있습니다. '이건 어떻게든 챙겨야 한다. 남에게 그냥 맡겨 둘 수는 없다. 어떻게든 이것을 지켜 두어야 한다.'

නෑ නැ නැහැ ඕකට හිරින් පස්සේ මෙහෙන්නේ නැහැ. ඇ ගමනක් යන්න තියෙනවා ඵලය හැන්තිය තියා එකට එතකොට එහෙම පුළුවන් එතකොට මේ ම ඉඩම නිදහස් කරන්නේ කොහොමද මගින් හා

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අපි මැරෙනවා කියන එක නෙමෙයි. යවන්න හදනවා කවරු හරි ම රට පටවන්න හර හෙත තින් රට පටවන ආය මෙහෙන්න දෙන්නේ. මොකද කියන්නේ?

우리가 죽는다는 것이 아닙니다. 누가 당신을 다른 나라로 보내려 한다고 합시다. 다른 나라로 보내고 다시는 여기로 오지 못하게 한다면 뭐라고 하겠습니까?

අයියෝ එහෙම බෑ ඒ දළුව ටික එතකොට මේ ගේතුර දැන් බලපු එහ ඇිලා තියෙනවා කොච්චර තියෙනවද දැන් හට පටවන්න නේ ඔබ දිව්‍ය ලෝක රෝක් නම් හිට කිව්වති යයි

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ආය හැරයක්ම මනුස්සය එවන්නේ නැහැ මනුස්සය අතරතුරට එවන්නේ නැහ කිව්වොත් ඉන් වෙයි.

'다시는 사람 세상으로, 사람들 사이로 돌려보내지 않겠다'고 하면 어떻겠습니까?

එහෙනම් සෙල්ලමක් නෙමෙයි මෙතනින් ඉක්මද යන විදිහේ මානසිකත්වයක් මොන විදිහකවත් පරිත් වෙන්න ඕන මානසිකත්වයක් ඇති. ඒ කියන්නේ ආර්ය මානසිකත්වය

그렇다면 장난이 아닙니다. 여기서 넘어서 가는 마음, 어떻게든 이르러야 할 마음이 있어야 합니다. 곧 ariya의 마음입니다.

එක මොකද වෙන්න පුළුවන්. වෙනක් හේතුවට යන්න පුළුවන්. පත්ය ඉන්න බලාගෙන යන්න පුළුවන් හරි දිය දවසකට දාලා සල්ලි හම්ප කරගෙන එන්න අනික් අයට ගෙත්දර දොරක් හදාගන්න. සමිත උගන්නන්න සල්ලිය එපැ. ඒක හඉඳින්දා මම අවුරුදු දෙකක් ඉඳලා ඉන්නවා. කැමැත්තේ යන්න පුළුවන්. ඈ මෙහෙ දාලා ගියනවා. ඡන්දරාගය තා මොන

다른 이유라면 갈 수도 있습니다. 며칠 다녀오거나, 돈을 벌어 와서 다른 이들에게 집을 지어 주고 자식을 가르치려면 돈이 필요하니까 '이 년만 있다 오겠다' 하며 기꺼이 갈 수 있습니다. 여기를 두고 갑니다. 그래도 chandarāga는 남아 있습니다.

අන්න ඒ වගේ අපිටම තීරණයක් දුන්න ඕනේ. දැන් තව මොහොතකින් ඔහේ ආවනවා අහවන්න. යම් බලවේගයක් එහෙම කරලා අයින් කරන්න පුළුවන් නම් ඉතින් මය මම අල්ලගත්ත එක තියෙන්නේ. ඔන්න ඔතන ඉන්න පුළුවන් අන්න ආර්ය මාගධිය මනුස්ස ලෝකය ඉක්මෙයි. මනුස්සක්මයි.

그처럼 우리 스스로 결정을 내려야 합니다. 지금 한순간 뒤에 어떤 힘이 우리를 데려가 버린다면, 그때 내가 붙들고 있는 것이 드러납니다. 거기서 담담히 있을 수 있다면 ariya magga로 사람 세상을 넘어선 것입니다. 사람을 넘어선 것입니다.

ඔබට කාම ලෝකෙට ඇති කිසිම කාම වන්තුවක් මුණගැහැන හෙකම් දෙන්නේ නැහැ. අද එනකම් දෙන්න තව වරුව කියන දෙන්නේ නැහැ.

당신에게 kāma 세상의 어떤 kāma 대상도 만나지 못하게 하겠다, 오늘부터 더는 주지 않겠다고 한다면 어떻겠습니까?

මානෝ කවද මිය මරේ බලපදුවක් තිබුනේ වගේ අන්න කාම ලෝකේ කිසිමකු වෙනවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

හැබැයි ඔබේ ජීවිතය තව පැයකින් ඉවර කරනවා ඉවර කරනවා. ආශාය ලෝකේ පැවැත් වලට ගතන පත් වට බලන්න අහන්න ඉඩ තියෙන්නේ මහෙ මොකද අර මොනවා බලන්න අහන්න ඕන මොකක්ද තියෙන්නේ

그런데 당신의 삶을 한 시간 뒤에 끝내겠다고 합니다. 그때도 욕망의 세상에 이어져 보고 들을 여유가 있습니까? 무엇을 보고 들을 필요가 있습니까?

ආ හරි අරිහතුන් වහන්සේගේ ජීවිත. හොඳට පත් වුනා උන්වහන්සේට තුුන් ලෝකේ කොරහ උපදින්න හේතු නැති බව හේතු බෙදලා එතන වස දකිනවා.

그렇지요, arahant의 삶이 그렇습니다. arahant에 이르신 분은 세 세상 어디에도 태어날 원인이 없다는 것을 원인을 나누어 보아 압니다.

ඉතින් එහෙම නැති කෙනෙක් ඔ එක කෙනා කියන මම සෝවාන් වෙලා සකෘදාගාම වෙලා අරිහත් වෙලා ගා ඔක්කො විමසනය කරලා බැලින් පස්සේ. තමන්ගේ සංඛාර සංඛාර තියෙන ඡන්දර රාගය කොච්චර තියෙනවද නැද්ද කියලා. අන්න සංඛාරත් එක්ක තියන්නේ ඡන්දරාගය බලන්න ඕනේ. විමර්ශනය කරලා තමාගේ තත්ත්වය මොකක්ද කියලා බලන්න. තම සංඛාර ඉක්ම එව්වද?

그렇지 않은 사람이라면, 자기가 sotāpanna가 되었는지, sakadāgāmī가 되었는지, arahant가 되었는지 모두 살펴본 뒤, 자기 saṅkhāra에 있는 chandarāga가 얼마나 있는지 없는지 보아야 합니다. saṅkhāra와 함께 있는 chandarāga를 보아야 합니다. 살펴서 자기 상태가 어떤지 보십시오. 자기 saṅkhāra를 넘어섰습니까?

මනුස්ස සංඛාරය ඉක්මෙවා නම් මනුස්ස ලෝකය ඉක්මලයි. ඒ නවද මනුස්සයෙක් ඉන්න හිතු නෑ කවදාවක්ද දිව්‍ය සංඛාර ඉක්මෙව්වා නම් පංචකාමයන්ට තියෙන කිසි මාසාවක් නෑ. දිව්‍ය දිව්‍යමෙන් කාමයට ඇදි විදිහක් නැ. ලස්සන ධ්‍යාන ලැබුවට එකක්වත් බලන්න මට පස්සේ දෙන්නේ. සුවඳ එකක්වත් දාග්‍රානය කරන්න දෙන්නේ නැ. කිසිම පහරක්මට ආශ්වාදය විදිහට දෙන්නේ නැහැ.

사람의 saṅkhāra를 넘어섰다면 사람 세상을 넘어선 것입니다. 그러면 다시는 사람으로 있고 싶은 마음이 없습니다. 천신의 saṅkhāra를 넘어섰다면 다섯 kāma에 대한 어떤 바람도 없습니다. 천신의 kāma에 끌릴 길이 없습니다. 아름다운 것을 얻는다 해도 하나도 보지 못하게 하고, 향기 하나도 맡지 못하게 하고, 어떤 감촉도 즐기지 못하게 한다 해도 그렇습니다.

සියල්ලම මහො නවත්තනවා කියලා කවුරු හරි බලාරිය කියනවා නම් පුළුවන් කෙනෙක් එහෙම කිව්වා කිය අපි මනව මේ වශයේ මාල අහන්න ඕනේ. එහෙම කෙනෙක් යම් කෙනෙක් අපිට මේ පනව නම් කරන්න පුළුවන් කියන.

누군가 '모든 것을 멈추게 하겠다'고 한다면, 그럴 힘이 있는 사람이 그렇게 말한다면, 우리는 스스로 이렇게 물어야 합니다. 그런 사람이 우리에게 그렇게 할 수 있다고 한다면,

මම අවංකා ඒ වෙලාවේ දෙන්න පිළිතුර මොකක්ද මගේ මොකද කොහෝ ටිකක් කරගන්න මට අර ප්‍රශ්නයක් තියෙනවා ම අල්ලගත්ත එකක්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

තියෙනවා. අන්න ඒතන ඉන්න පුළුවන්කම තියෙනවා නම් එගෙන් දැනගත්තාගේ සංඛාරී නිදහස්ද කියලා.

거기서 담담히 있을 수 있다면, 그로써 자기 saṅkhāra가 자유로운지 알게 됩니다.

ඒකත් දැනගන්න බැ.

그것도 알 수 없습니다.

උඹට ඔය ගෙදර ඉන්න දෙන්නෙත් නැහැ. ඔයි කරන්නම් ටිකත් ඔක්කොම අපි දන්නවා. කොහර ජීවත් වෙලා ඉන්න හින්දන්න ගල් නක් හරි කොහෙක් තියෙනවා ඒක දෙනවා. එච්චරයි ඔබට තේ. හඑට එදිලා කිව්වොත් මොකද කර ගන්නත් මොකද මේකත් මම ඒකත් අල්ගෙත් මට ඕන එකක් නැහැ. මේ කය තියන කලින් අර ගීතල පස තියන්න මේ කය තියන කලින් ලා ඒකත් ඕන. ඒකත් මට ප්‍රශ්නයක් නැහැ. ඒක කිව්වත්ත එක ඒකත් නැ සදෙ. අන්න එහෙම වෙනවා නම් ඒ විදිහම මේ ලෝකය අල්ලන තැනක නැහ.

'너를 그 집에도 있지 못하게 하겠다. 네가 하는 일도 우리가 다 안다. 어디 바위 굴 같은 곳에서 살게 해 주겠다. 그게 전부다.' 그렇게 말하면 어떻게 하겠습니까? '이것도 나는 붙들지 않는다, 필요 없다. 이 몸이 있는 동안 서늘한 그늘 하나 있으면 된다. 그것도 나에게는 문제가 아니다.' 그렇게 된다면 이 세상을 붙드는 곳이 없습니다.

අන්න ඒ ක්‍රමයට දැනගන්න බැ තමා මිදින කියලා. මිදුනේ මිදුනේ මිදුනෙමි දැනගනේ කිව්වේ ඕකයි. නොබැඳෙන්නේ නොඇලෙයි, නොඇලෙන්නේ මිදෙයි. මිදුනේ මිදුනේ මේ දැනගන්න. අන්න මිදුනා දැනගන්න හැ.

그런 방식으로 자기가 벗어났는지 알 수 있습니다. '벗어났을 때 벗어났다는 앎이 있다'고 한 것이 이것입니다. 묶이지 않으면 들러붙지 않고, 들러붙지 않으면 벗어납니다. 벗어났을 때 벗어났음을 압니다. 그렇게 벗어났음을 알 수 있습니다.

ඇහෙන් රූප බලන්න ඕනකම තියෙන තාක්කල් ඇහැ ලැබීමට තියෙන හේතුව නැති වෙලා නැ. කනෙන් සද්ද අහන්න තියෙන ආසාව නැති වෙලාව නැති තාක්කල් තියෙන තාක්කල් ආසාව කියන තාක්කල් මතු කන නැමති උපකරණය ලබන්න තියෙන්නේ හේතුව නැති වෙලා නෙමෙ.

눈으로 형색을 보고 싶은 마음이 있는 한, 눈을 얻는 원인은 없어지지 않았습니다. 귀로 소리를 듣고 싶은 욕망이 없어지지 않은 한, 그 욕망이 있는 한, 다음에 귀라는 도구를 얻을 원인은 없어지지 않았습니다.

නාසයෙන් ආග්‍රහණය කරලා ගන්ධ ආග්‍රහණය කරලා ආශ්වාදන්න බලාපොරොත්තුව තියෙන තාක්කල් මතු නාහය හටගන්න තියන්නේ හේතුව ඇති කරලා නැහ. දිවෙන් සස බලලා ආශ්වාදියට බලාපොරොත්තුව තියෙන තාක්කල් මතු දිවක් හටගන්න තියෙන ආසාව නැති කරලා නැහ.

코로 냄새를 맡아 즐기려는 바람이 있는 한, 다음 코가 생길 원인을 없애지 않았습니다. 혀로 맛을 보고 즐기려는 바람이 있는 한, 다음 혀가 생길 욕망을 없애지 않았습니다.

යම් පහසක් විදීමේ ආසාවෙන් ඡන්දරාගයෙන් කායික පහසකින් මේ බලාපොරොත්තුව තියෙන තාක්කල් මතු කයක් හටගැනීමට හේතුකාර වන චන්දනේ හේතුව දුරු කරලා නැහ. හිතා ඉන්න ආසාව තියෙන තාක්කල් මතු හිතක් හටගැනීමට හේතුකාරක ඡන්දරාගය දුරු කරලා නැහ.

감촉을 즐기려는 욕망과 chandarāga, 몸의 감촉에 대한 바람이 있는 한, 다음 몸이 생기는 원인인 chanda를 없애지 않았습니다. 마음으로 지내려는 욕망이 있는 한, 다음 마음이 생기는 원인인 chandarāga를 없애지 않았습니다.

ඔය ටිකෙන් ඔය ඔය හයම දුරු කරාස කොතන කොසක්, කනක්, නාසයක්, දිවක්, කයක්, මනක් කියන මේයා පනවනවා නම් පනවන්නේ පනවන්න ඒ බදුව එකක් නැත්නම්. අරිහතුන් වහන්සේගේ ජීවිතය අවසාන ඔන්න ස්වභාවය

이 여섯을 모두 없앴다면, 어디에 눈, 귀, 코, 혀, 몸, 마음을 내세우려 해도 내세울 그런 것이 없습니다. 그것이 arahant의 삶의 끝, 그 성품입니다.

අරිහත් ඒගොත් පිරණවන් අරිහතුන් වහන්සේ නමක් යම් ඇසකින් පනවන්නේ පනවා නම් ඒදු වැසක් නැත්න. යම් කනකින් පනවන්නේ පනවා නම් ඒදු කනක් නැත්නම්. යම් නාසයකින් පනවන්නෙක් පනවා නම් ඒදු නාසයක් නැත්නම්. යම් දිවකින් පනවන්නෙක් පනවා නම් ඒ පද දිවක් නැත්නයි. යම් කයකින් පනවන්නෙක් පනවා නම් ඒ කයක් නැත්නයි. යම් මනකින් පනවන්නෙක් පනවා නම් ඒ පබ මනක් නැත්නම්. මෙන්න හරි අවසාන

arahant께서 parinibbāna하시면, 어떤 눈으로 그분을 가리키려 해도 그런 눈이 없습니다. 어떤 귀로 가리키려 해도 그런 귀가 없습니다. 어떤 코로 가리키려 해도 그런 코가 없습니다. 어떤 혀로 가리키려 해도 그런 혀가 없습니다. 어떤 몸으로 가리키려 해도 그런 몸이 없습니다. 어떤 마음으로 가리키려 해도 그런 마음이 없습니다. 이것이 참된 끝입니다.

දැන් එතෙන්ට යනකම් ක්‍රමක්‍රමයෙන් අනුකූරව නැගෙන එකක්. අනුකූරව අත්හැරීමක්. අනුකූරව අත්හැරීමත් තුළින් යථාභෝධය ලැබෙනට ඉස්සෙල්ලාම ගමත් සතර අපාගත උප්පත්තිය ස්වභාවය. ඊට පස්සේ මනුස්ස ලෝකේ කාම සුඛතීය තියෙන මනුස්ස ලෝකේ ස්වභාවය. ඊට පස්සේ කාම ලෝකයේ දිව්‍ය දිව්‍යම ස්වභාවය. ඊට පස්සේ යන්නේ බ්‍රහ්ම ස්වභාවය. ඒකත් අත්ර ගියාට පස්සේ ගමන ඉවරන්න. ඔය ක්‍රමයටයි මිල යන්නේ.

그곳에 이르기까지는 차례차례 올라가는 것입니다. 차례로 놓아 가는 것입니다. 차례로 놓아 가며 실상을 깨닫는데, 맨 먼저 네 apāya에 태어나는 성품을, 그다음 kāma의 즐거움이 있는 사람 세상의 성품을, 그다음 kāma 세상의 천신의 성품을, 그다음 brahma의 성품을 놓습니다. 그것마저 놓은 뒤에는 여정이 끝납니다. 이런 방식으로 벗어나 갑니다.

ඉතින් මතු භවයක ඉපදීමක් ඕනේ නැත්නම් අර ඔය ටික ඔය ක්‍රමය දකින්න ඕනේ. ඉපදීම එපා කියන එක අපි මුල තීරණයක් විතරයි. එපා නම් මම මොකක්ද කරන්න ඕනේ කියන ප්‍රශ්නය එපා එපා කියන එක නෙමෙයි. මතු භවී ඉපදනීමක් එපාන්න මතු වස්බැවක් එපාන්න.

그러니 다음 bhava의 태어남을 원하지 않는다면 이 방식을 보아야 합니다. 태어남이 싫다는 것은 첫 결정일 뿐입니다. 싫다면 내가 무엇을 해야 하는가가 문제이지, '싫다, 싫다' 하는 것이 아닙니다. 다음 bhava의 태어남이 싫다, 다음 bhava가 싫다고 한다고 해서,

ඔහුට දැන් එපා කියපු ඵලයට ඒ ලැබි නැතුව තියෙන්නේ නැහ. එපා නම් කරන්න ඕන එකක් තියෙනවා. ඒක එපා නම් ඒක උපදින්න හේතුව බලන්න ඕ යමක් එපා නම් ඒ යම් ජාතියක් එපා නම් ඒක උපදිලට හිතෙන හේතුව දැකලා. ඒ හේතුව දුරු කළොත් ඒක ලැබෙන්නේ නැ. යථාර්ථය තියෙන්නේ ඔතන.

그가 싫다고 한 결과를 얻지 않게 되는 것이 아닙니다. 싫다면 해야 할 일이 있습니다. 그것이 싫다면 그것이 생겨나는 원인을 보아야 합니다. 어떤 태어남이 싫다면 그것이 생겨나는 원인을 보고 그 원인을 없애면 그것을 얻지 않습니다. 실상은 거기 있습니다.

එහෙනම් යම්කිසි කයක් එපානම් කෙනෙකුට යම් අත්දැවක් එපානම් එපසු අත්වක් ලබන්නේ කුමල හේතුවකින්ද කියලා බලන්න. අන්න ඒ හේතුව නිරෝධ කරගත්ද බලාපොරොත්තුව ඉස්තර වෙනවා. මොකක්ද බලාපොරොත්තුව ඒක මට එපා කිවක හරියන්නවා. ඕකයි දකින්න ඕන.

그러니 어떤 몸, 어떤 attabhāva가 싫다면 그 싫은 attabhāva를 어떤 원인으로 얻는지 보십시오. 그 원인을 nirodha하면 바람이 이루어집니다. 무슨 바람이냐면, '그것이 싫다'는 바람이 맞아떨어집니다. 이것을 보아야 합니다.

ඉතින් ප්‍රාර්ථනාවක් නැතුව සිද්ධ කරනවයි කියනකොට අපි දැනගන්න ඕනේ මෙහෙම දෙයක්. ප්‍රාර්ථනාවක් නැතුව සිද්ධ කරනකොට හේතුවක් නැතුව සිද්ධ කරන්න බැහ යමක්. අපි යමක් සිද්ධ කන ප්‍රාර්ථනාව පැත්තකින් තිබ්බො. ඔහොම කරන්නේ හේතුවක් තියෙනවද? හේතුවක් නැතුව ඵලයක් මතු වෙන්නේ නැති නිසා. අන්න ඒකට හේතුවක් තියෙනවා. පිනක් ගරනම පිනක් කරන්න හේතුවක් තියෙනවා. පැතුම වෙන එකක් හේතුව තව එකක්. ඒ පින කිරේ ඇයි? ඒකට ප්‍රශ්න උත්තරය තියෙන්නේ.

바람 없이 한다고 할 때 알아야 할 것이 있습니다. 바람 없이 해도 원인 없이 무엇을 할 수는 없습니다. 우리가 무엇을 할 때 바람은 한쪽에 두었다 해도, 그렇게 하는 데 원인이 있습니까? 원인 없이 결과가 일어나지 않기 때문입니다. 거기에는 원인이 있습니다. puñña를 짓는다면 puñña를 짓는 원인이 있습니다. 바람은 하나이고, 원인은 또 다른 것입니다. 그 puñña를 왜 지었는가? 그 물음에 답이 있습니다.

පැතුමක් නැති වනත් කරන ඒවා තියෙනවා. හැබැයි යමක් කළා නම් කරන්න හේතුවක් තියෙනවා. හේතුවක් නැතුව කරන්නේ විදිහක් නැ. හේතුවක් නෙති ඵලයක්න

바람 없이 하는 것들도 있습니다. 그러나 무엇을 했다면 한 원인이 있습니다. 원인 없이 할 길은 없습니다. 원인 없는 결과는 없습니다.

ප්‍රාර්ථනාව කියන එක අතුරු අතුරු ක්‍රියාවලියක්. පිනක් කරලා යමක් පතනවා වගේ පතන වගේ අතුරු ක්‍රියාවලිය. පිනකට යහපත් නම් හේතු සහනාව පැතුව හිතෙනවා. පැතුවෙන නැතුව පිනක් කරත් පිනකිව්වේ යම් හේතුවක් වුඩනම් හේතුවට අනුකූලයි පද.

바람이라는 것은 곁가지 과정입니다. puñña를 짓고 무언가를 비는 것은 곁가지 과정입니다. puñña가 좋은 것이니 원인과 함께 바람도 생깁니다. 바람 없이 puñña를 지어도, 그 puñña에 어떤 원인이 있다면 원인에 맞는 결과가 있습니다.

මොකටද ඒ පින කළේ කියනකොට අපේ හිතෙන්ම අපි අහන්න ඇයි මේක කරන්න. ඇයි ඒ දානේ දුන්නේ? ඇයි රැක්කේ? මොකක්ද ඒකෙන් ලැබිලා බලාපොරොත්තු වෙන්නේ මොකටද කළේ තියෙන්නේ? මොකක් හරි හේතුවක් නැහැ කොහොමද කෙරෙන්නේ? මට කිසිම ප්‍රතිබ දානයක් ඇති ුනා. ඇයි දානයක් ඇති වුනේ?

무엇 때문에 그 puñña를 지었느냐고 할 때 우리 마음에 스스로 물어보아야 합니다. 왜 이것을 하는가? 왜 그 dāna를 주었는가? 왜 sīla를 지켰는가? 그것으로 무엇을 얻기를 바라는가, 무엇 때문에 했는가? 어떤 원인 없이 어떻게 되겠습니까? '나에게 아무 기대 없이 dāna가 생겼다'고 해도, 왜 dāna가 생겼습니까?

දැන් ප්‍රශ්නයක් එනවා. නැ ඉතින් මුත් පැතිම නැහ මූත සේසා මම දානයක් දුනා කියලා. කාටද දානය ුනේ?

이제 문제가 생깁니다. '나는 바람이 없다, 그런데도 dāna를 주었다'고 합니다. 누구에게 dāna를 주었습니까?

හාමුදුරුවන්ට ඇයි අර මේ මූත්‍රය පල්ලියේ සාන්ය කියිදෙන්නේ නැත්තේ. අහු වෙලාවද කියන්නේ? කොහේ නික නිකන් වුනා කාටහ දෙන එක එහෙම වෙනසක් නැහැ ඉති සාමිටත් තියෙනවා අනිත් එක නත ඒක ගාන එහෙම එකක් බැහ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එතනම් අපි දකිනවා. අපිට හේතුවිලා තියෙනවා.

거기서 우리는 봅니다. 우리에게 원인이 있습니다.

හිතේක විසරයිතිකමයි තියෙන්නේ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මම මතු බලාපොරොත්තුවක් නෑහ මතු සසර බලාපොරොත්තුවක් නෑහ මේ දන් දෙනවා කියන්න. දුන්නේ මොකටද? දැන් ප්‍රශ්නට උත්තරයක් තියෙන්න ඕනේ. මොකක් හරි හේතු තියෙන්න ඕන

'나는 앞으로의 바람이 없다, 다음 saṃsāra에 대한 바람이 없다' 하며 dāna를 준다고 합니다. 무엇 때문에 주었습니까? 이 물음에 답이 있어야 합니다. 어떤 원인이 있어야 합니다.

ගුණවතුන් ගුණවතුන් නිසා. ඒ වගේම ගුණවතුන් කෙරෙහි දෙන්නාවූදී අපිට මහත්ඵල මහානිසා බලගන්න ඕනේ මට නෙමෙයි. ගුණම් කෙරෙහි දෙන්නා වූ උදේ යහපතක් වෙනවා. මහත්ඵල මහානිසංස ඉඳලා දෙනවා කිව්වා මෙතන තියෙනවා අල්ලගැනීම.

덕 있는 이들이기 때문입니다. 또한 덕 있는 이들에게 주는 것이 큰 결과, 큰 이익이 된다고 보아야 합니다. 덕 있는 이에게 주는 것은 좋은 일이 됩니다. 그런데 '큰 결과와 큰 이익을 얻으려고 준다'고 하면 여기에는 붙듦이 있습니다.

අපි ගුණවතාගේ ගුණය නිසා අපි සන්දෙනවා. මොකක් නිසාද? ඒ ගුණවත් පිරිසක් ඒ දාන තමන් ව්‍යායන කන අය නෙමෙයි. කෑදාවල්ද ගිය කර්මස්ථානයක් වඩාගෙන තමන්ගේ අභියුක්තිය සඳහා නිවන සඳහා කටයුතු කරන පින්වත් පිරිසක් නම් ඒ බල පිරිස කර සුඛ විහරණය සැප පහුව සලසා දීම අප්‍රමාදීව කටයුතු කරගන්න අවස්ථාව සලසාදීමක් වෙනවා. ඒ නිසා ඒකේ අවස්ථාවක් මම බහලා අරගෙන ඒක වරුවක නිදහස ලබා දෙන්න මම ඔය හන්න දාය ටික හින්තෙනවා. අන්න හේතුවක්.

우리는 덕 있는 이의 덕 때문에 줍니다. 무엇 때문인가? 그 덕 있는 이들은 dāna를 탐하는 이들이 아닙니다. kammaṭṭhāna를 닦으며 자기 수행과 nibbāna를 위해 애쓰는 분들이라면, 그분들에게 편안한 머묾을 마련해 드리는 것은 게으르지 않게 수행할 기회를 드리는 일이 됩니다. 그래서 그분들의 한때 시간을 자유롭게 해 드리려고 내가 이 dāna를 준비합니다. 그것이 원인입니다.

හැබැයි ඔය හේතුව අප්‍රමාණ කුසලයක් තියෙනවා පැතුන් නැති. පැතුනක්. හැබැයි දුන්නේ යමක්ද අදහස් කළේ යමක්ද ඒකේ ඵලය තමන්ට ලැබෙනවා. එහෙනම් මොකක්ද අප්‍රමාදව නිවන් සාක්ෂාත් කර ගැනීම උන්වහන්සේලා දයානුකම්පාව අප්‍රමාණව නිවන් සාක්ෂා කර ගැනීම අප්‍රමාදව නිවන් සාක්ෂාත් කර ගැනීම. ඒක පරමාර්ථකමයි ඒකෙන් මේ වැඩේ කළේ. ඒකේ ඵලය මොකක්ද? අප්‍රමාදව නිවන් සාක්ෂාත් කර ගැනීමේ වාසනාව තමන්ට මතුවෙනවා.

그런데 이 원인에는 바람 없는 한량없는 kusala가 있습니다. 다만 무엇을 주었는지, 무엇을 뜻했는지, 그 결과는 자기에게 옵니다. 그러면 무엇을 뜻했습니까? 그분들이 게으르지 않게 nibbāna를 실현하는 것, 그분들에 대한 연민으로 게으르지 않게 nibbāna를 실현하게 하는 것이 목적이었고 그것으로 이 일을 했습니다. 그 결과는 무엇입니까? 게으르지 않게 nibbāna를 실현하는 복이 자기에게 드러납니다.

ඒ සඳහා ආයුෂ වර්ණය සැපය බලය නුවනද දන් දුන්නේ? අප්‍රමාතව නිවන් සාක්ෂාත් කරන්න තමන්ට ආයුෂ වර්ණය සැපය බලය නුවන හේතුඵල වශයෙන් ලැබෙන්නේ.

그것을 위해 수명, 용모, 행복, 힘, 지혜를 드린 것입니까? 게으르지 않게 nibbāna를 실현할 수 있도록 자기에게 수명, 용모, 행복, 힘, 지혜가 원인과 결과로서 옵니다.

පූජෝවා අතබතය පූජා වන්තකෝ පටිවන්ධනා කරපු හැටියට ලැබෙන්නේ. ලැබිනා දුන්න වැර දීට වස්යන්න. දැන් වැතුරුවේ බඳු අදාගින් දහස්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

වෙන්න ඒ ආකාරය. එහෙනම් ආර්යෝ දන් දෙනවා. පැතුමක් නැතුව දන් දෙනවා කියන්නේ. උතුමන්ගේ උතුම් ගුණ සිහි කරලා උතුම් ගුණයට කරන ගරු උපාර වශයෙන් මදෙනවා. එක ක්‍රමයක්.

그러니 ariya들도 dāna를 줍니다. 바람 없이 dāna를 준다는 것은, 높은 분들의 높은 덕을 떠올려 그 덕에 대한 공경으로 주는 것입니다. 그것이 한 방법입니다.

ඒ වගේ මේ ආර්ය උත්තමය ආර්ය මාර්ගය පූර්ණය කරගන්න උත්සාහ කරන අයනම් එබන් උත්සාහයට මහා කොකුලක් දීම් වශයෙක. මම මේ දානේ තියෙනවා. ඒ ක්‍රමයක්. මේ පද

또 ariya 길을 온전히 이루려 애쓰는 이들이라면 그 노력에 큰 도움을 드리는 뜻으로 이 dāna를 드립니다. 그것도 한 방법입니다.

මම මේ දානේ තියෙනවා. ඒ ක්‍රමයක්. මේ පද උත්තමය ලෝකය පහළ වෙලා මේ ශ්‍රී සද්ධර්ම සත්නයේ ලෝකයට දෙනවා. අප්‍රමාණ යහපතක් කරනවා උන්වහන්සේලා ලෝක සත්වයාට නිවන් දැකීමට මගපාදා දෙනවා. උන්වහන්සේලාගේ යම් තරමක්කල් ජීවත් පවතිනවද? ඒ පවතින ජීවිතය ලෝකයාට මහා යහපතක් වඑනවා. ඒනිසා උන්වහන්සේගේ ජීවිතය පවත්වන්නේ මේ හේතු මම දන්වා. ඇපස්ථාන කරනවා. බේත් තරම් තියෙනවා.

이 높은 분들이 세상에 나타나 이 거룩한 dhamma sāsana를 세상에 줍니다. 그분들은 세상 중생에게 한량없는 이로움을 주며 nibbāna를 보는 길을 열어 줍니다. 그분들이 살아 계시는 동안 그 삶은 세상에 큰 이로움이 됩니다. 그래서 그분의 삶이 이어지도록 나는 dāna를 드리고, 시중을 들고, 약을 마련하고,

දන්වා. ඇපස්ථාන කරනවා. බේත් තරම් තියෙනවා. සැකවන්න සලසා තියෙනවා. මොකද උන්වහන්සේගේ මොහොතක ජීවිතය අප්‍රමාණ යහපතක් ලෝකේ අර කරන නිසා මට අගන්න දෙවෙන අන්න ගුණය උදෙසා දන් වෙනවා කියන්නේ ඒ මෙන්න මේ දන්දීම. මේ කටයුතු කිරීම කිසිම පැතුමක් නැති ලෝක පැමක් නැති කෙනාගේ දන්ධයෙන් ක්‍රමය. [උගුර කෑරීම]

편히 지내시도록 해 드립니다. 그분의 한순간의 삶이 세상에 한량없는 이로움을 주기 때문입니다. 덕을 위해 준다는 것이 그것입니다. 이런 dāna, 이런 일은 아무 바람도, 세상의 바람도 없는 이의 dāna 방식입니다.

අපි ඕක දකින්නේ නැතුව ගුණ දකින්නේ නැතුව අපි ඒක තැනකට බයක් තියෙනවා. මොකද පින් සසර ගමන දික් වේ. ඔන්න ඔහොම ප්‍රශ්නයක් තියෙනවා. පැතුවොත් එහෙම බැරිලා හරි පැම ඉස්ත වෙනකන් අපිට ගැලවෙන්න මගක් නැති වෙන්නේ එහෙමත්

우리는 그것을 보지 못하고 덕을 보지 못해서 거기에 두려움이 있습니다. puñña가 saṃsāra 여정을 길게 하지 않을까 하는 것입니다. 그런 문제가 있습니다. 빌어 버리면 그 바람이 이루어질 때까지 우리가 벗어날 길이 없어지지 않느냐는 문제입니다.

ප්‍රශ්නක්ද ඒ හැබැයි මේක අපේ අස්ථාන විය මතුවෙලා ආවොත් එතෙකම් අන්ත කෝටියක් පත පතා හිටියා. පතුම් කෝටියම අවසානයි ප්‍රඥාවත් වෙච්ච වෙලාව. ප්‍රඥාවට වාදාන වෙන විදිහට කටයුතු කරගන්නවා. ඒ ප්‍රඥාවට නැගෙන ඉඩ හැදි කටයුතු කරනවා. ප්‍රඥාව මතුවෙනකොට ඒ මොහොතට පැයක ඉස්සෙල්ලා පත පතා හිටියනම් දිව්‍ය ලෝකේ යන්න ඕනේ මෙහෙම සම්පත් වෙන්න ඕනේ කියලා. පැයකින් ප්‍රඥා මතු වුණා නම් පැතුන හිස වැඩක්න. හිතෙන් අත්හැරිලා. පැත නිසා එහෙමයි ඉවර වෙන්නේ.

그러나 그때까지 끝없이 빌고 빌었더라도, paññā가 일어난 순간 빈 그 모든 것이 끝납니다. paññā가 자라도록 행하고, paññā가 일어날 여지를 만듭니다. paññā가 일어날 때, 그 순간보다 한 시간 전에 '천신 세상에 가야지, 이런 부를 얻어야지' 하고 빌고 있었더라도, 한 시간 뒤 paññā가 일어났다면 그 바람은 쓸모없습니다. 마음에서 놓아집니다. 그렇게 끝납니다.

බුදුරජාණන් වහන්සේට ඒක අවස්ථාවක උන්වහන්සේට දෙෙන දේ මහත්ඵල වෙනවා මහානිසංස වෙනවා කියලා. මේ කාරණය අහපු එක්තරා බමුණේ. උන්වහන්සේට ගිසා කියනවා ස්වාමීනි ඔබ වහන්සේට දෙන දේ මහත්ඵලයි මහානිසයි කියන එක මම ඔබ වහන්සේගේ ධර්මය තුළින්ම ඔබ වහන්සේගේ දේශනාව මහලා තියෙනවා. මම ඒ විශ්වාස කරන මම හරි කැමතියි මේ කසී සළු වදින්න. තුවා මත්තු මේ කසී සල්ලු බලාපොරොත් ඔබ වහන්සේ නෙමෙ කසි සල පූජා කර මනකම් කරලා පිළිගන්නද ඒක උන්වහන්සේ පිළිගත්තා.

어느 때 Buddha께 드리는 것은 큰 결과, 큰 이익이 된다는 말을 들은 한 brāhmaṇa가 그분께 와서 말합니다. '스승이시여, 당신께 드리는 것이 큰 결과, 큰 이익이라는 것을 당신의 dhamma와 가르침에서 들었습니다. 저는 그것을 믿습니다. 저는 이 Kāsi 천을 무척 좋아합니다. 다음에도 이 Kāsi 천을 바랍니다. 이 Kāsi 천을 바치오니 연민으로 받아 주십시오.' 그분은 그것을 받으셨습니다.

එතකොට කියනවා ස්වාමීනි මම හරි කැමතියි මේ ඇල් හාලේ මතුයි සූප ව්‍යංජන වලටයි. මතු මතුුත් මට මේ ඇල් හාලේ මතුව සූප වයංජන ලැබෙනවා නම් මට හරි හොඳයි. මරියයි. මට අනුකම්පා කරලා ඔබ වහන්සේ දොන් දේ බොහෝකොට ලැබෙනවා කියලා අහලා තියෙනවා. ඒක විශ්වාස කරනා ඒකමයි බලාපොරොත්තුව මේ තියෙන්නේ. මට අනකම්පා කර පිළිගන්න උන්වහන්සේ පිළිගන්න.

그러자 말합니다. '스승이시여, 저는 이 쌀밥과 국과 반찬을 무척 좋아합니다. 다음에도 이 쌀밥과 국과 반찬을 얻는다면 참 좋겠습니다. 당신께 드리는 것은 많이 돌아온다고 들었습니다. 그것을 믿고 그것을 바랍니다. 저를 가엾이 여겨 받아 주십시오.' 그분은 받으셨습니다.

ඊට පස්සේ කැවුන් ටිකක් අරගෙන කියනවා. අනේ ස්වාමීනි මම හරිය කැමතිේ පැනි කැවන්න. මතු මතු මේ වගේ පැිකි කෑම බලාපොරොත්තු වෙනවා. ලැබෙනවා කොච්චර මගේ බලාපොරොත්තු ඉච්ච වෙන්න මම ප්‍රාර්ථනා කරලා මේ දන්වා. මට අනුකම්ප කරලා මැනි වැඩි කරම පිළිගන්න උන්වහන්සේ පිළිගන්න.

그다음 과자를 조금 들고 말합니다. '스승이시여, 저는 꿀 과자를 무척 좋아합니다. 다음에도 이런 과자를 바랍니다. 제 바람이 이루어지도록 빌며 이것을 드립니다. 저를 가엾이 여겨 받아 주십시오.' 그분은 받으셨습니다.

අන්තිවට ඊට වඩා වෙලාව එකක්. ස්වාමීනි මම හරි කැමතියි මේ මුරුදු ಊරු මත් වෙලාජ්නේ. මතු මතුත් මේ උරුමත් බලාපොරොත්තු වෙනවා. මට නිකන් පලා මේකත් පිළිගන්න. උන්වහන්සේ පිළිගන්න.

마지막으로 그보다 더한 것입니다. '스승이시여, 저는 이 돼지고기 요리를 무척 좋아합니다. 다음에도 이것을 바랍니다. 이것도 받아 주십시오.' 그분은 받으셨습니다.

දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේගරේ පැහැදීමේ හිටියා ඔය ටික විතරක් අහගෙන හිටියේ නැ පතක් මේ ධර්මයක් සිහි කරලා. මැරෙන්න ඉස්සෙල්ලා ධර්මාවබෝධය ලැබුණා. අනිත්‍ය වූ දුක් වූ අනත්ත වූ අසාරව මේ ලෝකේ මොන කාම සම්පත්තියක වැඩක්ද ඔය අදහසින් එතනින් මලාම අර ධර්ම සමාධියෙන් ගිහිල්ලා එහෙනම් අවිහ කියන බ්‍රහ්ම ලෝකේ බ්‍රහ්මය කියලා පන්නවා. අනාගාමී වෙලා බ්‍රහ්මය කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේට ආගා.

그는 Buddha께 깊은 믿음을 지녔고, 그것만 듣고 있었던 것이 아니라 dhamma를 떠올렸습니다. 죽기 전에 dhamma를 깨달았습니다. 'anicca하고 dukkha하고 anatta하고 알맹이 없는 이 세상에서 무슨 kāma의 부가 쓸모 있겠는가.' 그 생각으로 죽어 dhamma의 samādhi로 Aviha라는 brahma 세상에 brahma로 태어났습니다. anāgāmī가 되어 brahma로서 Buddha께 왔습니다.

ස්වාමීනි ඔබ වහන්සේට මතක ඇති කවු බලාපොරොත්තුන් කඇම පූජා කරපු සෙදි බලාපොරොත්තු එදි පූජා කරපු මාත් බලාපොරොත්තු වෙන මාත් පූජා කරපු කෙනෙක් ගැන ඒහා තමයි මම කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේට ගිහින් බ්‍රහ්මය එදා මට දීලා ඔබ යමක් ඇති වුනාම ලැබුණා කර අසීමිතව රැකුණා. ඒ වුනාට මට තේරුණා මේ ධර්මාවබෝධයක් සම එකක්වත් වැඩක් ඇතිවා නෙමෙයි කියලා. මගේ හිතේ නිදහස් වුණා. මමදයකු

'스승이시여, 기억하십니까? 바라며 음식을 바치고, 바라며 이것저것 바친 그 사람이 바로 저입니다.' 하며 Buddha께 갔습니다. 그 brahma는 말합니다. '그날 드린 것은 끝없이 돌아왔습니다. 그러나 저는 dhamma를 깨달으며 그 무엇도 쓸모없다는 것을 알았습니다. 제 마음이 자유로워졌습니다.'

ආය කන බොන ආහාරයකට සම්බන්ධයක් නැති තත්වයට පත් වෙන කාම ලෝකේ සම්බන්ධය තියව ඉතින් ඒ නිසා මේ පින් කියන ඒ අපිට පින් වලට පුළුවන් කමක් නේ අපි සසරට හඳවන්නේ.

다시는 먹고 마시는 음식과 관계없는 상태에 이르러 kāma 세상과의 관계를 놓았습니다. 그러니 puñña라는 것에 우리를 saṃsāra에 묶을 힘이 있는 것이 아닙니다.

අපි සසරට හඳවන්නේ අවිද්‍යාව තෝෂනාව දෙකෙන්. පින කියන්නේ අවිද්‍යාව දුෂ්බන කියලා කියන්නේ යම් තැනක උපන්න නම් ඉපදෙන තෙන සුඛෝපභෝත්තයට අවශ්‍ය කරන සියල්ල සපයන්න අවශ්‍ය වෙන ආධාර වේ. පින කියන්නේ ඒකයි. පින සසර ගමන්නට හේතු වෙන එකක් නෙමෙයි. අවිද්‍යාව සසර ගමනට හේතු වෙනවා.

우리를 saṃsāra에 묶는 것은 avijjā와 taṇhā 둘입니다. puñña라는 것은, avijjā와 taṇhā 때문에 어디에 태어난다면 태어나는 곳에서 편안한 삶에 필요한 모든 것을 마련하는 도움이 됩니다. puñña란 그것입니다. puñña는 saṃsāra 여정의 원인이 아닙니다. avijjā가 saṃsāra 여정의 원인입니다.

දමනාවනි දන්දිය යුතුමේ පින් කළ යුතු. දෙවිුවන්ටත්, මිනිස්සුුවන්ටත්, ශ්‍රමණ වූටත් ශ්‍රවණව නිවන් අවබෝධ කරනවද පින උපකාර වෙනවා. සුමනාවේ දන්තියුමය පින් කර්ද? මනා සූත්‍රය බුදුරජාණන් වහන්ස දේශනා කරනවා මා භික්ඛවේ පුඤ්ඤානම් භාඉත මහණි පිනට බියවෙද මහා දුට්ඨම කියලා සුඛස්සීතං භික්ඛවේ අධිවදනම් පුඤ්ඤා මේ සුඛයේ ලබා දෙන සේ දුකාද කියන තව වචනයක් පින කියන්නේ. පිනට බය වෙන්න එනවා.

'Sumanā여, dāna를 주어야 하고 puñña를 지어야 한다. 천신에게도 사람에게도 사문에게도, 사문이 nibbāna를 깨닫는 데에도 puñña가 도움이 된다.' Sumanā sutta에서 Buddha께서 이렇게 설하십니다. 또 'mā bhikkhave puññānaṃ bhāyittha', 비구들이여, puñña를 두려워하지 마라, 'sukhassetaṃ bhikkhave adhivacanaṃ yadidaṃ puññāni', 비구들이여, puñña란 행복의 다른 이름이다. puñña라는 것은 행복을 주는 것을 일컫는 또 다른 말입니다. puñña를 두려워하지 마십시오.

දැන් පිනයි පුණ්යාපි සංඛාරයි තෝරගන්න. පිනක් කරලා ඉවරලා යම්කිසි පුද්ගලයෙක් බලාපොරොත්තු වෙනවා නම් යම්කිසි සම්පත්තියක්. මෙන්න මේක පුඤ්ඤ අභිසංඛාර අභිසංඛාරයක් නැගෙනකොට අවිද්‍යාව සමගැගෙන අපි ඉන්නේ. අවිජ් පච්චයා පුඤ්ඤාභිසංඛාරක් කියයි වැදෙන්නේ.

이제 puñña와 puññābhisaṅkhāra를 가려야 합니다. puñña를 짓고 나서 어떤 사람이 어떤 부를 바란다면, 이것이 puññābhisaṅkhāra입니다. abhisaṅkhāra가 일어날 때 우리는 avijjā와 함께 있습니다. 'avijjā paccayā puññābhisaṅkhāra'라고 하는 것이 그것입니다.

අවිජා පච්චයා සංඛාරා සත්ත කතමා අවිජ්‍යා පච්චයා සංඛාර මේ අවිජ්‍යා පත්තෙන් සංඛාර කියන්නේ මොනවද? පුඤ්ඤාභි සංඛාර අ පුඤ්ඤාභි සංඛාර ආනිඤ්ඤාපි සංඛාර අයං උච්චති අවිජ්‍යා පච්චයා සංඛාර එහෙනම් භෞතරයක් නෙමෙයි අවිද්‍යා සිද්ධ වෙන්නේ. පුඤ්ඤාභිසංඛාර පින සිද්ධ වෙනවා. ආනිඤ්ඤාභිසංඛාර බ්‍රහ්ම ලෝකේ උපදන අරූප බ්‍රහ්ම ලෝකේ උපදින ඒවා සිද්ධ වෙනවා. ආනිජා අභිසංඛාර [උගුර කෑරීම] වෙනස මොකක්ද අභිසංඛාරයක් වෙනවා.

'avijjā paccayā saṅkhārā. katame avijjā paccayā saṅkhārā? puññābhisaṅkhāro apuññābhisaṅkhāro āneñjābhisaṅkhāro, ayaṃ vuccati avijjā paccayā saṅkhārā.' avijjā를 조건으로 한 saṅkhāra란 무엇인가? puññābhisaṅkhāra, apuññābhisaṅkhāra, āneñjābhisaṅkhāra입니다. 그러니 avijjā로 일어나는 것은 한 가지만이 아닙니다. puññābhisaṅkhāra로 puñña가 일어납니다. āneñjābhisaṅkhāra로 brahma 세상, arūpa brahma 세상에 태어나는 것이 일어납니다. 차이는 무엇인가? abhisaṅkhāra가 된다는 것입니다.

අභිසංඛාර වුනාම ඒ තමා විසින් කරපු යහපත හෝ අයහපවත සසර බැඳීම හා සම්බන්ධ දෙයක් කියලා විස්තරයි. ඒක තමයි අවිද්‍යාව විතරයි කියන්නේ. සතර පැවැත්මහා සම්බන්ධත්වයක් සමග එකතු වෙලා ඉන්නේ. ඔය සංඛාරය වැඩෙන්නේ. අන්න එතකොට අවිද්‍යාපත්තයෙන් සංඛාර වෙනවා.

abhisaṅkhāra가 되면 자기가 한 좋은 일이나 나쁜 일이 saṃsāra의 묶임과 관계된 것이 됩니다. 그것이 avijjā라는 것입니다. saṃsāra의 이어짐과 관계를 맺고 있습니다. 그 saṅkhāra가 자랍니다. 그러면 avijjā를 조건으로 saṅkhāra가 됩니다.

දැනගැනීමේ බලාපොරොත්තුව තියෙනවා නම් විදීමේ බලාපොරොත්තුව තියෙනවා නම් පැස් කරන බලාපොරොත්තුව තියෙනවා නම් ඒ පුද්ගලයා ඒ බලාපොරොත්තුයෙන් කරන පිනක් ඇටම් ඒ අභිසංඛාරයක් බවට පත්වෙලා අර බලාපොරොත්තු තුනම ඇත්තිකිරියන දැනගන්න විඳින රැස්වෙන බලාපොරොත්තු අවිද්‍යාවේ බලාපොරොත්තු නිසා. [උගුර කෑරීම] අවිද්‍යාව සමග සැස යෙදුන අවිද්‍යාව සමග යෙදුන පින් බවට පත්වෙනවා. මෙන්න මේවර කියනවා පුඤ්ඤාභිසංඛාර

알고 싶은 바람, 겪고 싶은 바람, 쌓고 싶은 바람이 있다면, 그 사람이 그 바람으로 짓는 puñña는 abhisaṅkhāra가 됩니다. 그 세 바람, 곧 알고 겪고 쌓고 싶은 바람은 avijjā의 바람이기 때문에, avijjā와 결합한 puñña가 됩니다. 이것을 puññābhisaṅkhāra라 합니다.

අරිහතුන් වහන්සේ පුඤ්ඤ පාහින අසග ඔන්න ඔය පුඤ්ඤා අභිසංඛාරය.

arahant께서 버리셨다는 puñña가 바로 이 puññābhisaṅkhāra입니다.

දැන් පිරන් සිද්ධ වෙනකොට රහතන් වහන්සේ බුදුරජාණන් වහන්සේ පිළිබඳව දන්නවා නම් මේ ලෝකයේ අන්න ඒ සියල්ලටම වැඩිේ. [උගුර කෑරීම] ඒ කියන්නේ එහ පල්ලෙහායි ඉන්නේ. සියල්ල අන්තට වැටිය බුදුරජාණන් වහන්සේගිරි ගුණ වශයෙන් වටිනාකමක් සියලු ආකාරයෙන් දන්න උත්තමයන් වහන්සේ අරිහතුන් වහන්සේ උන්වහන්සේ යම්කිසි ආකාරයෙන් බුදුරජාණන් වහන්සේට නමස්කාරයක් සියල්ලම් කරලා නමස්කාරයන්ට වදා දැනුවත් නමස්කාරය උන්වහන්සේලාගේ ඔය ක්‍රියාවලිය කරනද උන්වහන්සේ බුදුරජාණන් වහන්සේ නමස්කාර කරලා නැ පුඤ්ඤාභිසංඛාර නේද? ක්‍රියාව තිබුනේ නැද්ද බුදුරජාණන් වහන්සේට වන්දනාමාන කිරීමේ ක්‍රියාව උන්වහන්සේලා.

puñña가 일어날 때를 봅시다. arahant께서 Buddha에 대해 아신다면, 그분이 이 세상 모든 것보다 높으시고 모든 것이 그 아래에 있음을, Buddha의 덕의 값을 모든 면에서 아는 분이 arahant이십니다. 그분은 어떤 식으로든 Buddha께 예경합니다. 그분들의 그 예경의 과정을 하지 않았습니까? Buddha께 예경하지 않았습니까? 그것은 puññābhisaṅkhāra가 아닙니까? 행위가 없었습니까? Buddha께 예경하는 행위를 그분들도 했습니다.

අරිහත්යට පත් වුනාට පස්සේ බුදුන් නැදෙන්න නැතුව වෙදේ නැ. [උගුර කෑරීම] බුදු මැදීමේ ක්‍රියාවලිය කරා නම් බුදුන් මැදීමේ පිනපු මතු සසර ගමනට හේතු වෙන මානසිකත්වයක් සමුග දරපු නැති නිසා ඒක අභිසංඛාරයක් නෙමෙයි. ඒක පුණ්‍යක් ක්‍රියාවක් විතරයි.

arahant가 된 뒤에도 Buddha를 예경하지 않는 것이 아닙니다. Buddha 예경 행위를 했다면 Buddha 예경의 puñña가 있습니다. 그러나 다음 saṃsāra 여정의 원인이 되는 마음과 함께하지 않기 때문에 그것은 abhisaṅkhāra가 아닙니다. 그것은 puñña의 kiriya(작용)일 뿐입니다.

පුණ්‍යක් ක්‍රියා නැති කළේ නැහැ අරිහතුන් වහන්සේ පුණ්‍ය අභිසංඛාර නැති කළා. ඒ නිසා ඒ කියන්නේ අරිහතුන් වහන්සේ පුණ්‍ය පාප පහීනස්ද පින් බව පහ කළා කියලා. පුණ්‍යක් ක්‍රියාව පහ කළේ නෑ. පාප ක්‍රියාව හැමදේලිම අවිද්‍යාව සමගිත නිසා. පාප ක්‍රියා නම් සියල්ලම පහෙනවා.

arahant께서 없앤 것은 puñña kiriya가 아니라 puññābhisaṅkhāra입니다. 그래서 arahant께서는 puñña와 pāpa를 버리셨다고 합니다. puñña의 행위를 버린 것이 아닙니다. pāpa의 행위는 언제나 avijjā와 함께하므로 pāpa의 행위는 모두 버려집니다.

උන්වහන්සේගේ පාප ක්‍රියාවක් සිද්ධ වෙන්නේ නැහ. අවිද්‍යාව සමගමයි පාප ක්‍රියාවක් එෙන්නේ. හැබැයි පින සියලු තැන අවිද්‍යාව සමගයදෙන්නේ නැහ. යහපත් ක්‍රියාවන් යහපත් නිසා කරනවා. ඒ නිසා ඒක අවිද්‍යාව සමග හැදනේ මිදින්නේ.

그분에게 pāpa의 행위는 일어나지 않습니다. pāpa의 행위는 avijjā와 함께만 일어납니다. 그러나 puñña는 모든 경우에 avijjā와 함께하는 것은 아닙니다. 좋은 행위를 좋기 때문에 합니다. 그래서 그것은 avijjā와 함께하지 않고 벗어나 있습니다.

දැන් උන්වහන්සේ ප්‍රථම අධ්‍යානයට සම්බිනවාිය අධ්‍යායන්ට වබැදිනවා. සුතියි අධ්‍යානයන්ට වැදිලා චතුරායනට වැදිනවා ආකාශාන සම වැදදි විඤ්ඤානාචාත මැදිෙනවා. ධර්මය හොඳට පැහැදිලිව කියලා තියෙනවා. අත්ථ සමාපත්තියම් සම වැදිලා ඉන්නවා. නිරෝධ සමාපත්තියම් සම වැදිලා ඉන්නවා. හේතෝ විමුක්තියෙන් විමුක්ත වෙච්ච රහතන් වහන්සේ එතකොට උන්වහන්සේ ප්‍රථම ධ්‍යානයේදී द्विතිය ධ්‍යානයට සමැදිලා ඉන්නකොට කුසල ක්‍රියාව නැද්ද? ඒ පුණ්‍යක් කියා තිබුණා.

그분은 첫째 jhāna에 들고, 둘째 jhāna에 들고, 셋째 jhāna에 들고, 넷째 jhāna에 들고, ākāsānañcāyatana에 들고, viññāṇañcāyatana에 듭니다. dhamma에 분명히 나와 있습니다. 여덟 samāpatti에 들어 있습니다. nirodha samāpatti에 들어 있습니다. ubhatobhāga vimutti로 해탈한 arahant이십니다. 그러면 그분이 첫째 jhāna, 둘째 jhāna에 들어 있을 때 kusala 행위가 없습니까? puñña kiriya가 있었습니다.

හැබැයි ඒකේ අභිසංඛාරයක් නෑ. එහාත්ම දුක විහරණයෙන් එහාට සසරක් ගැන බලාපොරොත්තුක්, සම්බන්ධතාවයක්, ආසාවෙන් බැඳීමක් නැති නිසා ඒක අභිසංඛාරයක් වෙන්නේ. ආනිඤ්ඤාභි සංඛාරයක් වෙන්නේ. ආනිජ්ාභි සංඛාර දුරු කළා නමුත් ක්‍රියාව තියෙනවා. පුණ්‍යක් ක්‍රියාව කුසල ක්‍රියාව උන්වහන්සේගේ තියෙනවා.

그러나 거기에 abhisaṅkhāra는 없습니다. 지금 여기의 편안한 머묾 너머의 saṃsāra에 대한 바람, 관계, 욕망의 묶임이 없기 때문에 그것은 abhisaṅkhāra가 되지 않습니다. āneñjābhisaṅkhāra가 되지 않습니다. āneñjābhisaṅkhāra를 없앴어도 행위는 있습니다. puñña kiriya, kusala kiriya가 그분에게 있습니다.

දැන් ක්‍රියාව තුළින් මෙතනට ගෙනියන්න බැ.

행위가 그분을 여기로 끌고 올 수는 없습니다.

දැන් අරිහතුන් වහන්සේ නමක් වශයෙන් සැරියුත් හාමුදුරුවන්ට එක අවස්ථාවක පෙරේතය පෙනි සිටරා. ඒ පෙරේතයා සැරියුත් හාමුදුරුවන් කියනවා රාගි මාගන්න මා බේරගන්න

arahant의 예로, 어느 때 Sāriputta 스님께 한 peta가 나타났습니다. 그 peta가 Sāriputta 스님께 '스님, 저를 구해 주십시오, 저를 살려 주십시오' 합니다.

ඔහු හරි කළ හැකියි.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒ කියන්නේ ඔබ කවුද? මොකද? මම රේතයෙන් කොහෙද ඉන්නේ? අර වැදිගිලිවල. දැන් මොනවද කන්නේ? අනික් කාලය පහලමය කටා.

'그대는 누구인가?' '저는 peta입니다.' '어디에 있는가?' '저 변소 구덩이에 있습니다.' '무엇을 먹는가?' '남들이 내놓은 것을 먹습니다.'

ඒ වගේයි මම කරන්නේ. න් ඕක කොහෙදින්න වැටි විදිහ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ශ්‍රමණ පෙරේතය කියනවා ඔගේ කවුද මම පහරන එක ඕගේ කඩල වැරෙනවා. ඌ එක ක

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අනේ ස්වාමීනි මේ දුසිරිකුට පැත්ත අල්ලගෙන ඒ දුලගේ පැත්ත අල්ලගෙන උට උදව් උපකාර කරලා හිතාම සීල භික්ෂුන්ත ගරහතු පාපයට ඒකයිගි මහා තමා මාතෝක කළේ. ටයි මතයි දෙන්නටම සිද්ධ වුණා. වැජිගිලි වලේ පිරේද ඇවිලා අසුචි කරා.

'스님, 계를 어기는 그 사람의 편을 들어 그를 돕고, 일부러 계를 지키는 비구들을 헐뜯은 그 pāpa 때문에 저와 그 사람 둘 다 이렇게 되었습니다. 변소 구덩이에 peta로 와서 똥을 먹습니다.'

දැන් වෙලා තියෙන්නේ මට ඕක ඔබ වහන්සේ යනවා දැකලා ත මේ දුවගෙන අආහේ මට බේරගන්න. මම කොහොමහරි හරි මේ තත්ත්වය බේරගන්නේ මම කොහොමද ඕක පේරන්නේ මොකක්ද හැකියාව අනේ ස්වාමීනි ඔබ වහන්සේ පේර වගේ නැහැ බෑ. මම

'지금 스님이 지나가시는 것을 보고 달려와 구해 달라는 것입니다. 저를 어떻게든 이 처지에서 구해 주십시오.' '내가 어떻게 그대를 구하겠는가, 무슨 힘으로?' '스님, 못 하신다고는 마십시오.'

ඔබවහන්සේ ඝෝෂණය කරලා තියෙනවා එශ සක්ෂණය ඝෝෂණය කරපු නිසා මට හිමිකමක් තියෙනවා ඔබ වහන්සේ දෙන්න දේ ගන්න. අනි

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

තියෙනවා ඔබ වහන්සේ දෙන්න දේ ගන්න. අනි කරුණ අනුකම්ප කියලා මා වෙගත්ත ඔබවහන්සේ ඔබ වහන්සේ මොකක්ද කරන්න ඕනේ ඔබ වහන්සේ පිණ්ඩපාත කරගෙන ඇවිදිලා භික්ෂූන් වහන්සේලාට දානයක් තියෙනවා. ඒ පින මට අනුමෝදන් කරන්න. එතකොට මට මිදුනේ.

'또 연민으로 저를 받아 주십시오. 스님께서 하실 일은 탁발하여 다니시다가 비구들께 dāna를 드리고 그 puñña를 제게 나누어(anumodanā) 주시는 것입니다. 그러면 저는 벗어납니다.'

උන්වහන්සේ පිණ්ඩපාත නැති භික්ෂුන් වහන්සේලාට දානේ දීලා අනුබෝදන් වෙලා ප්‍රේතය ප්‍රේතයන් නිදහස් වන

그분은 탁발하여 비구들께 dāna를 드리고 anumodanā를 하여, peta는 그 처지에서 벗어났습니다.

එතකොට දැන් සැරීම් හාමුදුරුවෝ පුඤ්ඤාව පහනක් පිම්පාව දෙකම පහගෙන සැරියුම් හාමුදුරුවෝ දාන දීලා තිරේදලා පින්දුනා පින් හබුදනේ මක ඉඳුනේ ක්‍රියාවලියනේ පුණ්‍යක් ක්‍රියාව නේ නැද පුණ්‍යා ක්‍රියාවෙන් උන්වහන්සේ පුණ්‍යක්ියාව අසීමිතව ලැබුණා. හැබැයි උන්වහන්සේ ඒක ඡන්ද රාගය නැති නිසා බාර ගත්තේ නෑහ උන්වහන්සේ එතරයි වුනේ. උන්වහන්සේට පුණ්‍ය අභිසංඛාරයක් වුනේ නැ. [උගුර කෑරීම]

그러면 Sāriputta 스님은 puñña와 pāpa 둘 다 버리셨는데도 dāna를 드리고 peta에게 puñña를 나누셨습니다. puñña를 지으신 것 아닙니까? 그것은 puñña kiriya가 아닙니까? 그 puñña kiriya로 그분에게 puñña가 한량없이 생겼습니다. 그러나 그분은 chandarāga가 없기 때문에 그것을 떠맡지 않았습니다. 그분은 거기서 그쳤습니다. 그분에게 puññābhisaṅkhāra는 되지 않았습니다.

ඒ නිසා උන්වහන්සේට පිනක් කෙරෙන කියන පුණ්‍ය ශක්තියක් සිද්ධ වුණා. පුණ්‍ය ක්‍රියාවලිය අවිද්‍යාව සමන්ධයක් නොතිච්ච නිසා සසර ගමනට හේතු වෙන්නේ නැහ උන්වහන්සේ සසර ගමන හා සම්බන්ධ දෙකට හේතු වෙන්නේ. යහපත් දෙයක් කළාට කියන තැනින් නවතිනවා. මෙන්න මේසා ක්‍රියාත් තියෙනවා අරිහතුන් වහන්සේන කිව්වේ ඒකයි. පුණ්‍ය ක්‍රියාව තියෙනවා. ඒ ක්‍රියා සිත සීමා වෙනවා. අභිසංඛාරයක් බවට පත් වෙන්නේ නැ. ඒකයි කිව්ේ පුඤ්ඤාභි සංඛාර නෙතන් වහන්සේලා.

그래서 그분에게 puñña를 짓는 puñña의 힘은 일어났습니다. 그 puñña의 과정은 avijjā와 관계가 없었기에 saṃsāra 여정의 원인이 되지 않습니다. saṃsāra 여정과 관계된 어떤 것의 원인도 되지 않습니다. 좋은 일을 했다는 데서 멈춥니다. arahant에게 kiriya가 있다고 한 것이 이것입니다. puñña kiriya가 있습니다. 그것은 kiriya 마음으로 한정됩니다. abhisaṅkhāra가 되지 않습니다. 그래서 arahant께는 puññābhisaṅkhāra가 없다고 한 것입니다.

ඉතින් අපිත් බය වෙන්න දෙයක් නැහ මේ දැම්ම තියහම පින්දහම් කරනකොට බය වෙන්න දෙයක් නැහැ. මේකෙන් එනියයිද? සසර ගමට ඇද්දගෙන යයිද කියලා. පින්දහම් කියන්නේ එක පැත්තක් අවිද්‍යාව තෘෂ්ණාව කියන්නේ සමපත්තක්. අපි

그러니 우리도 두려워할 것이 없습니다. 이것을 알고 나면 puñña와 dhamma를 행할 때 '이것이 나를 saṃsāra로 끌고 갈까' 두려워할 것이 없습니다. puñña와 dhamma는 한쪽이고, avijjā와 taṇhā는 다른 쪽입니다.

අවිද්‍යාව තෘෂ්ණාව කියන්නේ සමපත්තක්. අපි දැනගන්න ඕනේ අවිද්‍යාව තෘෂ්ණාව සසර ගමනට හේතු වෙනවා. ඒකෙන් වෙන් වෙන්න නම් ප්‍රඥාවෙන් ලෝකේ අනිච්ච දුක තනත් වශයෙන් දැකලා අර්ත්වය දැකලා ඒ ටික පූර්ණ කරගන්න ඕනේ. ප්‍රඥාවට ගෝචරලා අසාරත්වයයි අසාරයි අසාරයි කියලා ප්‍රඥාවට ගෝචර වුනොත් අත්හැරී නොඇලී විදියම ප්‍රඥාවේ තීරණයක් අපිට දඟ කරන දෙයක් නැහැ. චේතනා කරන්න දෙයක් නැහැ. ඒක වෙනවා. වුනාම දැනගන්නවා පෙර නම් මට මේවා අත්හැරගන්න බැහ. පෙර මෙහෙ ප්‍රශ්නයක් ආවත් විශාල කම්පනයක් ඇති වෙනවා. කොහොම උහුලන්නද කොහොම දරන්නද? මේ දුක කොහොම දරන්නද? මෙහෙම අදහත් ඇති වෙනවා. දැන් මට එහෙම එකක් නෑහනේ.

우리가 알아야 할 것은 avijjā와 taṇhā가 saṃsāra 여정의 원인이라는 것입니다. 그것에서 떨어지려면 paññā로 세상을 anicca, dukkha, anatta로 보고 알맹이 없음을 보아 그것을 온전히 해야 합니다. paññā에 잡혀 asāra함이, 'asāra, asāra'하고 paññā에 드러나면, 놓아지고 들러붙지 않는 방식이 paññā의 결정이 되어 우리가 애쓸 것이 없습니다. cetanā할 것이 없습니다. 그냥 그렇게 됩니다. 되고 나면 압니다. '전에는 이것들을 놓지 못했다. 전에는 이런 문제가 오면 큰 흔들림이 생겼다. 어떻게 견디나, 어떻게 감당하나, 이 괴로움을 어떻게 지나, 이런 생각이 들었다. 지금 나에게는 그런 것이 없구나.'

දැන් ගානක් මොකක් වෙලාද යථාර්ථය වැටුනාට පස්සේ වෙන දේනෙම ඉන්නේ. ඕක වළක් පුළුවන් ඔය අදහස කම්පනයක් කිවගියා. වෙන දෙයක් වෙනවා නිකන් හිටිය. අන්න තේරුම් ගත්තා. අන්න අරිහ ආර්යයන්ගේ ආර්ය දර්ශනයෙන් ගන්ධරාගය තුරුවීමෙන් මේ නිවන් සුවේ. ඔන්න ලෝකෙටයි නිවන් සුවේ කියන්නේ. සැකක් නෙ නිවන් සුවේ මොකක්ද කියලා.

이제 무엇이 되었든 실상이 드러난 뒤에는 일어나는 대로 있습니다. '이것을 막을 수 있을까' 하는 흔들림이 사라졌습니다. 일어날 일은 일어난다며 가만히 있습니다. 그렇게 이해한 것입니다. 이것이 ariya들의 ariya 봄으로 chandarāga를 없애 얻는 nibbāna의 행복입니다. 세상에서 nibbāna의 행복이라 하는 것이 이것입니다. nibbāna의 행복이 무엇인지 의심할 것이 없습니다.

නිවන් දැකීමත නිතර කළ හැක්කේ කුමක්ද කියන එකයි මේ තව ප්‍රශ්නයක්. දැන් ඔය ටිකම තමයි ඔය පෙන්නේ. නිවන් දැකීමට අවශ්‍ය කෙනෙක් ක හැමේම දකින්න ඕනේ. අනිච්ච දේ අනිච්ච හැටියට දුක්ඛ දේ දුක්ඛ හැටියට අනත්ත දේ අනත්ත හැටියට දකින්න ඕන. නිවන් දකින කරද තියෙන්නේ ඔච්චරයි.

'nibbāna를 보려고 늘 할 수 있는 것은 무엇인가'가 또 하나의 질문입니다. 지금까지 보여 드린 것이 바로 그것입니다. nibbāna를 보고자 하는 이는 모든 것을 보아야 합니다. anicca한 것을 anicca로, dukkha한 것을 dukkha로, anatta한 것을 anatta로 보아야 합니다. nibbāna를 보는 데 해야 할 것은 그것뿐입니다.

යමක් අනිච්ච නම් අනිච්ච දේ අනිච්ච හැටියට දකිනවා. දුක්ඛ දේ දුක්ඛ හැටියට දකිනවා. අනත්ත දේ අනත්ත හැටියට දකිනවා. හැබැයි ලෝකයා දකින මේ පෘථග්ජන දැකීම නෙමෙයිනේ.

무엇이 anicca라면 anicca한 것을 anicca로 봅니다. dukkha한 것을 dukkha로 봅니다. anatta한 것을 anatta로 봅니다. 그러나 세상 사람이 보는 puthujjana의 봄이 아닙니다.

යමක් ඉස්ලා නැත්නම් ලෝකයා ගන්නවා තීරණය ඉස්ලා නැත්නම් ඉක්මන් කරලා බලනකම් බොන්න කමක් ඕක ඇඩෙදි ඉස්සේ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඕක තමයි ලෝකයා ගන්න තියරන්නේ. යමක් ගෙවිලා යනවා නම් වැසිර යනවා නම් මොකක්ද ගන්න තියරනේ හික්මන් කරලා තව ජාතිය ඒ ජාතියක් ගම් කරනකම් ඕකේ කියවෙනවා වැඩි දෙනවනේ. ඒ නිසා අපි පාවිච්චි කරන්න දෙයක් නැහ නැහ. අපි තාව එකක් හදාගන්න. ඕක තමයි ලෝකයාලගේ තීර.

그것이 세상 사람이 내리는 결정입니다. 무엇이 닳아 무너져 간다면 그들이 내리는 결정은, 서둘러 그와 같은 것을 하나 더 마련하자는 것입니다. 쓸 것이 없어지니 다른 것을 하나 만들자는 것, 그것이 세상 사람의 결정입니다.

දැන් ආර්ය පේරණය එන්නේ නෑහ ලෝකේ හරි ගෙවෙනවා කියලා දැක්ක උදෑැල්ලා ගෙවෙනවා. හුඟර කොටනකොට බිම කොඩනකොට අවුරුද්දෙන් ඔය උදැල්ල ගෙවෙනවා. ඉවරයි උදැල්ල අවුරුද්දක් ඇරුව දැන් කොයි යම මොකද කරන්නේ හැබැයි ඒ වුනාට හරි හොඳ ජාලිය පළවතුන් හතරක් ගෙන අතුහරට දාලා තියෙන්න ඕක නෙමෙද ගන්න තියෙන්නේ එහිෙනා වැඩක් නෑහ කියනවා. ගෙවෙනවා නම් මතු හදන්න හදනවා. එහෙනම් ලෝකයා එයා හා ගෙවෙනවා වැනසෙනවා කිය දැක්කාට නිවන් දකින මගට වැටෙන්නේ නැ.

세상이 닳는다고 보았다고 ariya의 이해가 오는 것은 아닙니다. 괭이가 닳습니다. 땅을 파고 흙을 찍다 보면 일 년이면 괭이가 닳습니다. 일 년이면 괭이는 끝납니다. 그러면 어떻게 합니까? 좋은 쇠로 새 날을 달아 두어야 하지 않느냐, 그것 없이는 일이 안 된다고 합니다. 닳으면 또 만들려고 합니다. 그러니 세상 사람은 닳고 무너진다고 보아도 nibbāna를 보는 길에 들어서지 못합니다.

මෙන්න ඇති වෙනේ වෙනසක් මේ ලෞකිකත්වය එක්ම වන එක හරි අමාරුයි. ලෝකෝත්තරත්තර අදහස එනවා කියන එක.

여기서 차이가 생깁니다. 이 세속성에서 벗어나기가 무척 어렵습니다. lokuttara의 생각이 일어난다는 것이 말입니다.

එතකොට එයා දකිනවා එක දෙයක්. ගෙවෙන වැනසෙන යමක් පරිහරණය කරලා ඒකෙන් බලාපොරොත්තු වෙන්නේ මොකක්ද? අපි සැනතුමක් බලාපොරොත්තු වෙනවා නම් ඒක නොගෙවා නොවැනස වේවා කියලා බලාපොරොත්තු වෙනවා.

그러면 그는 한 가지를 봅니다. 닳고 무너지는 것을 다루며 그것에서 무엇을 바라는가? 위안을 바란다면, 그것이 닳지 않고 무너지지 않기를 바라는 것입니다.

හැබැයි නමුත් සිද්ධ වෙන දෙයක් අපි බලාපොරොත්තු වුනහම නමුත් ඒක ගෙවීම වැනසීමට පත්වෙනකොට අපේ බලාපොරොත්තුව හර වෙනවා. මෙන්න මේ සයගෙන් දුකක් එනවා දාහයක් අසානයක් එනවා.

그러나 실제로 일어나는 일은, 우리가 바랐어도 그것이 닳고 무너질 때 우리의 바람이 깨진다는 것입니다. 그 때문에 괴로움이 오고 열뇌와 불안이 옵니다.

ඉතින් දාහ වෙලා හරි දුක් අසානය වෙලාව හරි ඒ වැඩේ කරගෙන ගියාම අන්තිමට ලැබෙන ප්‍රතිඵලය මොකක්ද? බලනකොට ඔර හරයක් ඉතුරු කරන්නේ නැ. හොයාගෙන යනවා හොඳයි කියලා ගන්නවා. ගෙවෙනවාසෙනවා. තව එකක් හොඳයි කියලා හොයාගෙන යනවා ගන්නවා. ඒකත් ගෙවෙනවාසෙනවා. ඔය වැඩ පිරි තුළින් ලැබිච්ච හරය මොකක්ද බැලුවොත් ඔයින් එහාට හරයක් නැ. ඔය දෙක තමයි කර කරගන්න.

열뇌에 시달리든 괴로움과 불안에 시달리든 그 일을 계속해 가면 마지막에 얻는 결과는 무엇입니까? 보면 알맹이를 남기지 않습니다. 찾아가서 좋다며 얻습니다. 닳고 무너집니다. 또 하나를 좋다며 찾아가 얻습니다. 그것도 닳고 무너집니다. 그 방식으로 얻은 알맹이가 무엇인지 보면 그 너머 알맹이가 없습니다. 그 둘만 되풀이합니다.

කැනසිල්ල හොයාගෙන යමක් ගන්නවා. ගෙවෙනවා වැනසෙනවා. තවදු ඒකට දුක් විඳෙනවා කෙරවරක් නැතුව ඕක රැක්ගන්න පෝෂණය කරන්න හැමදේටම කැනසිල්ල බලාපොරොත්තු.

위안을 찾아 무엇을 얻습니다. 닳고 무너집니다. 또 그것 때문에 괴로움을 겪습니다. 끝없이 그것을 지키고 돌보는 모든 일에서 위안을 바랍니다.

දහස් ගානක් කිය එක අන්තිච දුක වින්දා. බලාපොරොත්තුව සැනදිිලා එවිලා. ආයත්‍යේ ජාතිය හොයාගත්තා. ඒ වහම තිබිච්ච පරිවා දුක ඔක්කොම වින්දා. ඒක තිබිච්ච හැදිලා ආයෙ ගෙවිලා තියෙනවා. එතුරු කරපු දෙයක් නෙම. ආය එකක් හොයා ගත්තා. අප්‍රමාණ සංසාරය පනම් ලෝක සත්‍යයා ඕක තමයි පොර කරෙන්නේ. හැබැයි ඕකෙන් ලැබූ අන්තිම ප්‍රතිඵලයක් බලපුවහම ආත්මාදී ප්‍රතිඵලය එකක්වත් නැ. තැනිල්ලක් හම්බවෙලා නැ. තැනිල්ලක් හොයාගෙන සැරි සරණවා දුක් විඳිනවා.

수천 번 그렇게 괴로움을 겪었습니다. 바람은 무너졌습니다. 다시 같은 종류를 찾아냈습니다. 그것 때문에 생긴 괴로움을 다 겪었습니다. 그것도 생겼다가 다시 닳았습니다. 남긴 것이 없습니다. 다시 하나를 찾았습니다. 한량없는 saṃsāra 동안 세상 중생이 해 온 일이 이것입니다. 그러나 그로써 얻은 마지막 결과를 보면 남은 결과가 하나도 없습니다. 위안을 얻지 못했습니다. 위안을 찾아 떠돌며 괴로움을 겪습니다.

මෙන්න මේ ටික දැක්කට පත් වෙ. ඉතින් ලැබෙන හරයක් නැත්නම් අසාරත්වයෙන් කෙළවර කරන යමක් දුක් විදේශ පරිහරණය කරගෙන සැප වෙහෙස යන එකේ තේරුම මොකක්ද? බලාපොරොත්තු වෙන සැපයෙන් ඒක පූර්ණ කරන්නේ නැත්නම්.

이것을 보게 됩니다. 얻을 알맹이가 없다면, asāra로 끝나는 무엇을 괴로움을 겪으며 다루면서 행복을 찾아 애쓰는 것이 무슨 뜻이 있습니까? 바라는 행복으로 그것을 채워 주지 않는다면 말입니다.

ඒ වගේම සැපත ශාන්ත වශයෙන් ගන්න කියත ඒ සැප කියන එකත් හරයක් ඉතුරු කරන්නේ නැත්නම්. අසාහනයක් කර කරත් දුකට ඇද දමන වැඩ පිළිවි ලක්නම්. ඒ වැඩපිළිව තුළ තියෙන හරිය මොකක්ද?

또 행복을 평온으로 받아들이는 그 행복마저 알맹이를 남기지 않는다면, 불안을 주고 괴로움으로 끌어들이는 방식이라면, 그 방식 안에 있는 알맹이는 무엇입니까?

එහෙනම් සහනය කියලා මොකක්ද බලාපොරොත්තු වුනේ? කයක් ඇති නිසා සුව බලාපොරොත්තු වුණා. එහෙනම් කයක් ඇති නිසා අසානයට පත් කිරීමක් වුණා. අසාහනයට ප්‍රතිකර්ම කර සුවයක් වගේ දැනුණා. ඕකයි එතන සිද්ධ වුනේ.

그렇다면 편안함이라고 바란 것은 무엇이었습니까? 몸이 있기 때문에 행복을 바랐습니다. 몸이 있기 때문에 불안에 놓이게 되었습니다. 불안에 처방을 하니 행복처럼 느껴졌습니다. 거기서 일어난 일은 그것입니다.

එ සුවයක්ද තිබුණේ. අදහනයට ප්‍රතිකර්ම කිරීම නිසා තිබිච්ච දුකෙන් තාවකාලික දුකට ප්‍රතිකර්ම කිරීමයි. ආ දුකට ප්‍රතිකර්මයක් වන්නකොට සුවයක් වගේ දැවුණා. සුවයයි කියලියක් පතන දුකක් තිබුනේ නැ. ඔන්න ඕක දකිනවා.

그것이 행복이었습니까? 불안에 처방을 함으로써, 있던 괴로움에 잠시 처방을 한 것입니다. 괴로움에 처방을 할 때 행복처럼 느껴졌습니다. 행복이라 바랄 만한 것은 없었습니다. 그것을 봅니다.

සුව හැටියට නවත්තට නවත්තට් දුකක්ම ගොඩනගනවා. ඒකට ප්‍රතිකර්මයා නගරනවා. අසාහරකාරීත්වයෙන් මානසිකත්වයක් ගොඩනගන්න. කායකත්වය හේතු වෙනවා.

행복이라 여기며 거듭거듭 괴로움을 쌓습니다. 그것에 대한 처방을 쌓습니다. 불안한 마음을 쌓는 데 몸이 원인이 됩니다.

බඩිගින්න වැඩි වෙනකොට මොනවාහරි කන්න ඕක. එතකොට තමයි පියවර හතර කාර මොකද අර ඇතිවෙන අසානීය මානසිකත්වය පීඩනය නිසා කායික දුර්වලතාවය ඇතිවෙනකොට ඒක ප්‍රබෝධ කර ගැනීමට හරි අවශ්‍යතාවයක් එනවා. ප්‍රණීත ආහාරණ පතන්නේ ඒක අසාහනයෙ පීඩිත් වෙලා ඉන්න පුද ඒක සමතුලින්ද වයට පත් වෙන්න ආහාර හම්බවෙන්න රසට හරි සතුටු හරි ගහ දැනවා හරි හොඳයි. හරි දුවයි කෑම තිගෙන කිව් දැන් ඔහු දුවක් නෙමෙයි කෑමේදී.

배고픔이 커지면 무엇이라도 먹어야 합니다. 그때 생기는 불안한 마음과 압박 때문에 몸이 약해지면, 그것을 되살릴 필요가 생깁니다. 좋은 음식을 바라는 것이 그것입니다. 불안에 시달리던 사람이 균형을 되찾으려고 음식을 얻으면 '맛있다, 기분 좋다, 참 행복하다' 하며 먹습니다. 그러나 먹는 데 행복이 있는 것이 아닙니다.

ඒක ඔප්පු කරන්නේ කොහොමද දැන් කාල ඉවරද

그것은 어떻게 증명합니까?

ඇද්ද ඇති වෙන්නම කෑ ඔය කෑම අහර සුවායි කහර සුවාය තමයි ඔක්කොම කිව්වනේ කාප ම තව පත් කරන්න කියලා කාපි දන්නවා කෝට් දන්නවා කොල්ලක් ගහනවා ඔලුව පැන්න කෑන කාි කොහොම තියලා පොර කෑ දැන් කන්න පුළුවන්ද සුව හම්බ ඔය පළවෙනි සුව එදා ඔහොමද දෙවෙනි සුව කියලා අහන්න බණ පිරිච්ච එක ආයකාර හම්බන සුවය

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එහෙනම් අර ක්‍රියාවේ සුව තිබිලා තියෙනවද අර ආහාරයද සුතිලා තියෙනවද අපි ළඟ තිබිච්ච උලසතාව සුව තිබිලා තියෙන්නේ. උලසතාවය පූර්ණ වෙනකොට එහෙනම් ආහාරය රහ දුන්නා නෙමෙයි. අපි ළඟ ඉදි තළු පාඩළුවට ප්‍රතිකර්මය කරනකොට දාහය සංසිඳීමෙන් අපිට සැනසුමක් ආවා.

그렇다면 그 행위에 행복이 있었습니까, 그 음식에 행복이 있었습니까? 우리에게 있던 모자람에 행복이 있었던 것입니다. 모자람이 채워질 때 말입니다. 그러니 음식이 맛을 준 것이 아닙니다. 우리에게 있던 모자람에 처방할 때 열뇌가 가라앉아 우리에게 위안이 온 것입니다.

අපි අවෙච තැම්පි තැම්බි ඉදර හෙවන හෙවනක් තියෙන ගහක් යට හරි පැදට හරි යනවා. අම්බියේ සුවයි. හරි සුවයි කියලා. දැන් සුවයෙන් දැනුනේ මොකක්ද අර අවුවර හත් වෙලා හත් වෙලා ධාය පූර පෙරාගෙන ඇවිට හත් වෙලා තිබිච්ච අවස්ථාවේදී ඒකට ප්‍රතිකර්මය වශයෙන් පොඩ්ඩක් හෙවන එකට ආපු හාමු දර සුව දැ. එහෙනම් දැනිලා තියෙන්නේ සුවයක්ද අසානයද අසාහනය තිබෙන පූරණයක්ද කායික සමතුලිත ආවිත එනකන් ඒකෙන් ගිවී ගිය අදහනය පූර්ණ කරගන වෙනසද අපිට කායික සුවයක් වශයෙන් වැට වුණා.

우리는 햇볕에 달구어지다가 그늘진 나무 밑 같은 곳으로 갑니다. '아, 시원하다, 참 좋다' 합니다. 이제 행복으로 느낀 것은 무엇입니까? 햇볕에 달구어지고 땀을 흘리며 와서 몸이 달아 있던 때에 그것에 대한 처방으로 그늘에 오니 시원함을 느낀 것입니다. 그러면 느낀 것은 행복입니까, 불안입니까, 불안을 채운 것입니까? 몸의 균형이 돌아올 때까지 사라져 가는 불안을 채우는 그 변화가 우리에게 몸의 행복으로 느껴진 것입니다.

නැතුව සීතල සුවයක් සේ වැටුනා නෙමෙයි. දැන් අපි අහනවා උෂ්ණ කෙනාට ශීතල දුක උස් දුකයි. අධික සීතලයේ වෙලවලා ඉන්න කෙනාට සීතල දුකයි උත්ය දුකයි. දැන් උස්ල සීතිල සේතුව දුවයි සිද්ද එනම් අපි තුළ තිබිච්ච අනුව අන්න බලාගන්න.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එහෙනම් අපි දුවයි සුවයි කියලා ගන්නේ. හැම දේම අපිට ඕනතාවයට පත් වෙනවා මනවයන් හර අඩුපාඩුවක් එනවා. අඩුපාඩුවක් දරාගෙන අඩුපාඩුව සමතුලිත කරගන්නකන් ඇති වෙන්නා වූ වෙනසේ වෙනසට අපි සුවයි කියනවා.

그러니 우리가 행복이라 받아들이는 것은 이렇습니다. 모든 것에 대해 우리에게 필요가 생기고 모자람이 옵니다. 모자람을 지닌 채 그 모자람이 균형을 이룰 때까지 생기는 변화, 그 변화를 우리는 행복이라 합니다.

ඒක සුව සුවයක් කියලා ඒකේ තිබුනේ නෑහ කියලා දැනගන්නේ මොකක්ද? ඊට පසු යලිත් ඒක දුන්නො ඒ සුවයනම් තව සුව ලබෙන් ඉන්න ආස හම්බ වෙන්නේ නෑහැ සුවයක්. එහෙනම් විදලා තියෙන්නේ සුවයක් නෙමෙයි. පූර්ණතාවය පූර්ණ කරගන්න තිබෙන වෙනසට අපි සුවයක් වශයෙන් දැනුණා. ඔච්චනයි සිද්ධ වෙලා තියෙන්නේ.

그것이 행복이 아니라는 것을 어떻게 압니까? 그 뒤 다시 그것을 주면, 그것이 행복이라면 더 행복해야 하는데 행복이 오지 않습니다. 그러니 겪은 것은 행복이 아닙니다. 모자람을 채우는 변화를 우리가 행복으로 느낀 것입니다. 일어난 일은 그것뿐입니다.

එහෙනම් [උගුර කෑරීම] පූර්ණ වෙච්ච කෙනාද හිතෙක් සුව දුන්නේ අසුව. අනේ යථාර්ථය දකින.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

බඩිකින්න ඉන්න කෙනා බඩිකින්න පූර්ණ වුනහම බත්තිවිකින්ාන සුව නැ.

배고픈 사람의 배고픔이 채워지면 밥에서 더는 행복이 없습니다.

උෂ්ණයේ ඉන්න කෙනාට සීතල සුව වෙනවා. සීතල වුනාට පස්සේ තවදුනා සීතල සුව නැ. සීතලයෙන් ඉන්න කෙනාට උෂ්ණ සුව වෙනවා. උෂ්ණ සමුරාට පස්සේ සමුතුරත් උෂ්ණ සුව නැහ. පිපාසයෙන් ඉන්න කෙනාට ජලයේ සුව වෙනවා. පිපාසය පේතය ඉක්මට ගත්තට පස්සේ ජලයේ සුව දෙන්නේ නැහැ. තව සුත් එහෙම හයක් තියෙනවා. ඒ වුන්න බැ.

더위 속에 있는 사람에게 시원함이 행복이 됩니다. 시원해진 뒤에는 더 시원한 것에 행복이 없습니다. 추위 속에 있는 사람에게 따뜻함이 행복이 됩니다. 따뜻함으로 균형을 이룬 뒤에는 더 따뜻한 것에 행복이 없습니다. 목마른 사람에게 물이 행복이 됩니다. 목마름을 넘어선 뒤에는 물이 행복을 주지 않습니다. 더 행복할 수는 없습니다.

දුකක් ඇති වෙනකොට දුකට ප්‍රතිකර්මයක් කරලා සන්සිඳෙන මට සමතුලි එනකොට ඒක අමතුව ඉවරයි.

괴로움이 생길 때 괴로움에 처방하여 가라앉고 균형이 오면 그것으로 끝입니다.

වැසිකිලින්න ඕනේ මුත්තරා කරන්න යන්න ඕනේ ඉන්න බැහැ කියලා කෑ ගහනවා. මොකක්ද උවනතාවය අ දැන් අසතුාවයක් කියලා. වැහි විදිහට ගිහිල්ලා උත්තරා කරලා සමතුලිට වුනා තාවකාලිකව මොකද යන වෙලාව හරිදුවක් දැෙනවා. මොකද අර වේදනාවෙලා යන එක ඒ වෙලාවේ හරි සැනසිල්ලක් දැයෙනවා.

화장실에 가야 한다, 소변을 봐야 한다, 못 참겠다고 소리칩니다. 무엇이 모자랍니까? 불편함입니다. 화장실에 가서 소변을 보고 잠시 균형을 이룹니다. 왜 그런가 하면, 일을 보는 동안 무척 행복하게 느낍니다. 그 괴로움이 사라져 가기 때문입니다. 그때 무척 편안함을 느낍니다.

තා ටිකක් පහට පන්ක තව සැනසිෙනවද බනි පහළුවද කරන්න එතකොට එහෙමනුත් චෙරා දුක් වෙනවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

හොඳ දේ කියලා ගත්තා නරක දේෙන් බේරෙන්න හැදුවත්, හොඳ දේ කාලා යන්න හැදුවත්. සමතුලිත වෙනකන් විතරක් ඔහුට ඒකේ සුවයක් දැ. එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්නුවා පංචකාමයන් සමතුලිත පැරගන්න ක්‍රමයක් තියෙනවා සමාධිය.

좋은 것이라 받아들여 나쁜 것에서 벗어나려 하든, 좋은 것을 먹으려 하든, 균형을 이룰 때까지만 그에게 행복이 느껴집니다. 그래서 Buddha께서는 다섯 kāma를 균형 잡는 방법이 있음을 보여 주셨습니다. samādhi입니다.

සමාධියට ආපු කෙනාට ගත සමතුලිත වෙනවා. දැන් සුවද පංචකාමය? අන්න පංචකාමයට ඇලිච්ච මායාව ඉවර කරපු හැටි.

samādhi에 든 이는 몸이 균형을 이룹니다. 그때도 다섯 kāma가 행복입니까? 그것이 다섯 kāma에 들러붙던 환상을 끝낸 방식입니다.

අසමතුලිත තාක්කල් පංචකාමය සුවයි. සමතුලිත වුනාට පස්සේ එතෙක් නොදුර අත්දැකීමක් ලබනවා. සමතුලිත වුනාට පස්සේ සුව දුන්නේ ඒවා දැන් සුව නැ. මොකද අසමතුලිත ඕනතාවයට පූර්ණ කරනටයි මේ සුවයෙන් දැනුනේ. එහෙනම් සමාධියට පත් වුණා සමතයට පත් වුණා කියන්නේ. සමතුලි ස්වභාවයට පත්වුණා. සමතුලි ස්වභාවයට පත් වුනා නම් අර තිබිච්ච සුවගෙන ගෙන දුන්න ස්වභාවය ඒ වස්තුවල තිබිලා නැහ. එහෙනම් වස්තු සුවඳෙනවා නෙමෙයි. අපි තුළ උණතාවයක් පූර්ණය කිරීමේදී ඇති වෙන්නාූ මානසිකත්වයක් ඇතිවෙනවා හිතනුකූලව ඒක සුවය හැටියට දැනෙනවා.

균형을 잃고 있는 동안은 다섯 kāma가 행복입니다. 균형을 이룬 뒤에는 그때까지 몰랐던 경험을 합니다. 균형을 이룬 뒤에는 행복을 주던 것들이 이제 행복이 아닙니다. 균형을 잃은 필요를 채우는 것이 행복으로 느껴졌기 때문입니다. 그러니 samādhi에 들었다, samatha에 들었다는 것은 균형 잡힌 성품에 이르렀다는 것입니다. 균형 잡힌 성품에 이르렀다면, 앞서 행복을 가져다주던 성품은 그 대상들에 있지 않았던 것입니다. 그러니 대상이 행복을 주는 것이 아닙니다. 우리 안의 모자람을 채울 때 생기는 마음이 생기고, 마음에 맞게 그것이 행복으로 느껴질 뿐입니다.

ලෝක සත්වයා ලෝකයට ප්‍රිය ස්වභාවයෙන් මධුර ස්වභාවයෙන් ඇතුළ ඔන්න ඔය හේතුව යම් දවසක සමතුලිත වෙලා ගියානම් අස අසානකාරී මානසිකත්වය කෙළවර වුණා එතනදි ඊට පස්සේ තවත් අසානකාරීත් එයක් ඇති කරන්න අඩුපාඩුවක් නෑ. අඩුපාඩු විවරයි. කූණ පූර්ණයි. සමතුලිතයි. සමාධිය චතුන් සමාධියට ආවට පස්සේ උපේක්ෂා ඒකතා ආවා කියන්නේ ඔන්න ලෝකයි.

세상 중생이 세상을 사랑스럽고 달콤하게 여기는 그 원인이 언젠가 균형을 이루면, 불안을 일으키던 마음이 끝납니다. 그 뒤에는 다시 불안을 일으킬 모자람이 없습니다. 모자람이 끝났습니다. 채워졌습니다. 균형을 이루었습니다. 넷째 samādhi에 와서 upekkhā와 ekaggatā가 왔다는 것이 그것입니다.

බලහත් කාලයෙන් කාමයන් අහ කරලා හිටියා කියන එක නෙමෙයි. ඒ කාමයන්ගේ යමක් සෘමයට පත්වෙන්න තිබුණාද? පූර්ණ වෙන්න තිබුණාද? සමතුලිත වෙන්න. අන්න ඒ අසමතුලිතාව නිසා ඇතිවෙන කාමදය සමතුලිත කයට නෑ.

억지로 kāma를 밀어 두었다는 것이 아닙니다. 그 kāma에 무엇이 다하거나, 채워지거나, 균형을 이룰 것이 있었습니까? 균형을 잃었기 때문에 생기던 kāma는 균형 잡힌 몸에는 없습니다.

එහෙනම් හිතන් පටන් මනවණ රූප මනවණ ශබ්ද මනවණ ගඳන්ධ මනව නඳ මනවණ පහස ඕනේ නෑ. එහෙම ප්‍රශ්නයක්න. අන්න එතනට කම්පාව විවරයි බැඳීම ඉවරයි. ඒ ුන්නාවට ඔය සමතුරි නොකර ඔය බැඳීම ඉවර කරන්න කිව්වද ඒක කරන්න බැන.

그러면 그때부터 마음에 드는 형색, 마음에 드는 소리, 마음에 드는 냄새, 마음에 드는 맛, 마음에 드는 감촉이 필요하지 않습니다. 그런 문제가 없습니다. 거기서 흔들림이 끝나고 묶임이 끝납니다. 그런데 균형을 이루지 않은 채 그 묶임을 끝내라고 한다면 그것은 할 수 없습니다.

අජික උනයේ ඉන්නකන් සීතලේ සැනසු මොහො යන්න එපා කිව්වනේ. ඒක අයින් කරන්න බැහ. අධික සීතලේ ඉන්නකොට උෂ්ණයේ සැසුම හොයන්න එපා කිව්වට ඒක අත්හරින්න බැහ. සමතුුද වෙච්ච කෙනාට කියන්න ඕනේ නැහැ. සීතලේ සැරසුම හොයන්න එපා උෂ්ණේ සැසුම හොයන්න එපා කියලා. සමතුනම් ඒ දෙකේම සැසුමක් ගන්න ආශ්වාදයක් නැහ.

몹시 더운 곳에 있는 동안 시원함의 위안을 찾지 말라고 해도 그것을 치울 수 없습니다. 몹시 추운 곳에 있을 때 따뜻함의 위안을 찾지 말라고 해도 그것을 놓을 수 없습니다. 균형 잡힌 사람에게는 '시원함의 위안을 찾지 마라, 따뜻함의 위안을 찾지 마라'고 말할 필요가 없습니다. 균형을 이루면 둘 다에서 위안을 얻으려는 즐김이 없습니다.

අන්න ඒ වගේ යථාර්ථයට ආපු කෙනා රාග සේ වුණානම්, ද්වේශක් සේ වුණාන නම්, මෝහක් සේ වුනානම් සමතු විතරයි. අන්න ඒ අකම්පිතාවයෙත් කරන මේකේ තියෙනවා ආනන්තරික සමාධිය. මේ සමාධිය නැති වෙන්නේ නැ. මේ සමාධිය නැති කරන්න හේතුවක් නෑ. මොකද න අන් අන්තික සමාධිය ආනන්තරික සමාධිය. ආහාරයක් ඇතුලත් වෙලා ගොඩන්නම් සමාධියක් නොවන නිසා.

그처럼 실상에 이른 이가 rāga가 다하고 dosa가 다하고 moha가 다했다면 오로지 균형만 있습니다. 그 흔들림 없음을 이루는 것에 ānantarika samādhi가 있습니다. 이 samādhi는 사라지지 않습니다. 이 samādhi를 없앨 원인이 없습니다. ānantarika samādhi는 āhāra(먹이)가 들어가 쌓인 samādhi가 아니기 때문입니다.

ලෝකේ තියෙන ලෞකික සමාධිය ඔක්කොම ආන්තික සමාධිය. ආර්යාලය ලබන්නේ ආනාන්තරික සමාධි. ආනාන්තර කියන්නේ ලෝකයා යම්කිසි දෙයක් ඇසුරු කරගෙන සමාධියට පත් වෙනවා. පඨවි පඨවි කියලා පඨවිනේ පඨවි සංඥාව වැඩූ ගෙනා පඨවි සංඥාව ආහාර කරෙන්න පඨවි සමාධිය ලැබෙනවා. ඒක ආහාර ඇති එකක්. පඨවි සංඥාව ඒකේ ආහාරය ආපෝ ආපෝ කියලා ආපෝ සංඥාව අරගෙන ඒකෙන් සමාධියට පත්වෙනවා. ඒ සමාධියට ආහාරයක් තියෙනවා ආපෝ සංඥාව.

세상에 있는 세속의 samādhi는 모두 끝이 있는 samādhi입니다. ariya가 얻는 것은 ānantarika samādhi입니다. 세상 사람은 무언가를 의지해 samādhi에 듭니다. 'pathavī, pathavī' 하며 pathavī saññā를 닦아, pathavī saññā를 āhāra로 삼아 pathavī samādhi를 얻습니다. 그것은 āhāra가 있는 것입니다. pathavī saññā가 그 āhāra입니다. 'āpo, āpo' 하며 āpo saññā를 잡아 그것으로 samādhi에 듭니다. 그 samādhi에는 āhāra가 있습니다. āpo saññā입니다.

මේ විදිහට වර්ණයක් අරගෙන වර්ණ සමාධිය ඒ සමාධියට ගියානම්. ඒ සමාධියට ආහාරය ඒ වර්ණ සංඥාව එහෙනම් මේ ලෝකේ තිබෙන්නා වූ ලෝකයේ සම්බන්ධ කිසිම දෙයක් නෑ. අත්හැරීම හැර නොවැර හැර මිදීම හැත තවත් ශාන්ත දෙයක් ලෝකේ අල්ලන්න නෑහ කිව්වට තෙන්නේ.

이처럼 색깔을 잡아 색깔의 samādhi에 들었다면 그 samādhi의 āhāra는 그 색깔 saññā입니다. 그러니 이 세상에 있는, 세상과 관계된 것 가운데 놓음과 들러붙지 않음과 벗어남 말고는 더 평온한 것을 세상에서 붙들 수 없다고 한 것입니다.

රූපයන්ගෙන්, වේදනාවන්ගෙන්, සංඥාවෙන්, සංඛාරයෙන්, විඤ්ඤාණයෙන් අල්ලන්න එකක්වත් එතන නැහ. ඒකෝ හික්ම කියනවා අත්හැරීම හැර අත්හැරීම නොවැලම වමිදීම. පංචස්කන්ධය පිළිබඳ අත්හැරීමක් නොලමක් මිදීමක් වුනානම් එතන ආහාරයක් ලෝක ආහාරයක් නෑ.

rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa에서 붙들 것은 거기 하나도 없습니다. 그래서 놓음, 들러붙지 않음, 벗어남이라고 합니다. 다섯 khandha에 대해 놓음, 들러붙지 않음, 벗어남이 이루어졌다면 거기에는 āhāra, 세상의 āhāra가 없습니다.

න අන්න අන්තර්ය සමාධිය ආනන්තයක සමාධිය මෙන්න මේ සමාධිය කැඩෙන්න හේතු නැත්තේ මොකද ආහාරයෙන් හටගත්තේ යමක් ඇත්්ද ඒක කැඩෙනවා බිදෙනවා විනාශ වෙනවා. එහෙනම් එතන ඒ සමාධිය තුළ කැඩෙන්න විදෙන්න විනාශ වෙන්න කෑල්ලක් තියෙනවා. මොක පැවැත්ම සම්බන්ධ වෙච්ච නිසා. පැවැත්මක් සම්බන්ධ වච නැති සමාධියක් ආවා නම් මොකක් හැටි වෙනසෙන්න තිය ආහාරයක් නැතුව එපු සමාධිය අන්න ඒකට කියනවා ආර්ය සමාධිය ආර්ය සමාධිය අකම්ප භාවයට පත් වුනාට පස්සේ සමතුලිත වෙච්ච සමතුලිතාවේ වෙච්ච තැන්පතක් ජීවිතය අවසානය වන නිකන් එහුණා.

그것이 ānantarika samādhi입니다. 이 samādhi가 깨질 원인이 없는 까닭은 무엇인가? āhāra로 생긴 것은 무엇이든 깨지고 부서지고 무너집니다. 그런 samādhi 안에는 깨지고 부서지고 무너질 조각이 있습니다. 이어짐과 관계되어 있기 때문입니다. 이어짐과 관계없는 samādhi가 왔다면 무엇이 변하겠습니까? āhāra 없이 온 samādhi, 그것을 ariya samādhi라 합니다. ariya samādhi로 흔들림 없는 상태에 이른 뒤에는 균형 잡힌 그대로 삶이 끝날 때까지 그냥 이어집니다.

ඒ නිසා ආනන්තර සමාධිය ලැබුවට පස්සේ යම්කිසි අසමතුලිතාවයක් ගෙවිලා ගියාද? සමතුලිත බවට පත් වුණාද ඒ සමතුලි සේවිච්චේට තිබෙන බැඳීම ආසාවල් ඉවරයි. නැවතක් ආසාවක් ඇති කරන්න හේතුවක් නැහැ. බැඳීමක් ඇති කරන්න හේතුවක් නැහැ. ඒකෙන් කියනවා තණ්හක් හැරනාව

그러니 ānantarika samādhi를 얻은 뒤에는, 어떤 불균형이 다해 균형을 이루었다면, 그 균형 잡힌 이에게 묶임과 욕망은 끝났습니다. 다시 욕망을 일으킬 원인이 없습니다. 묶임을 일으킬 원인이 없습니다. 그것을 taṇhakkhaya라 합니다.

ඉතින් ඒක දැනගන්න ඕනේ නිවන් දැකීමට නෙර කරන්න තියෙන්නේ මොකක්ද? දකින දකින ප්‍රිය කරන යමක් ඇත්නම් ඇයි මම ප්‍රිය කරන්නේ? ඇයි මොකක්ද ඒ ප්‍රියතාවය? මේ ප්‍රිය ස්වභාවය මතුර ස්වභාවය මොකක් නිසාද? මෙන්න මේ අඩු පාඩුවටයි. මම ඒක බලාපොරොත්තු වෙනවා. දිගෙන් දිගට බලාපොරොත්තු වෙනවා. ඒක හරි වටිනාදයක් කියලා හිතනවා. සැප දෙයක් ආශ්වාදයක් කියලා නිගමනය කරගන්නවා. ඒ මොනවා දිගමනය

그러니 알아야 할 것은 nibbāna를 보려고 늘 해야 할 일이 무엇인가입니다. 보며 좋아하는 무엇이 있다면 '왜 나는 이것을 좋아하는가? 그 좋아함은 무엇인가? 이 사랑스러운 성품, 달콤한 성품은 무엇 때문인가?' 하고 묻습니다. 이 모자람 때문입니다. 나는 그것을 바랍니다. 계속 바랍니다. 그것이 무척 값지다고 생각합니다. 행복한 것, 즐거운 것이라고 결론짓습니다. 그런 결론을 내립니다.

මේක අනිච්ච වශයෙන්, දුක්ඛ වශයෙන්, අනත්ත වශයෙන් සිහි කරලා වල් අසාරයි අසාරයි. අසාර බව දැනගෙනම අසාරයි කිව්වා අපි මිසා නිකන් අසාරයි කිව්වානේ. [උගුර කෑරීම] මෙන්න මේ ක්‍රමයට තමන් දකින දේ පිළිබඳව මේ දකින්න ඕන. දකින්න ඕන දේ

이것을 anicca로, dukkha로, anatta로 떠올려 'asāra, asāra'라고 합니다. asāra함을 알고서 asāra라고 해야지, 그냥 말로만 asāra라고 하는 것이 아닙니다. 이 방식으로 자기가 보는 것에 대해 보아야 합니다. 보아야 할 것을 보아야 합니다.

අපි දකිනවා වැහැරී වැනසී ගෙවී යන ජීවිතයක් ගෙවන හැරි. [උගුර කෑරීම] වැහැරී වැනසෙන ජීවිතයක් එවන හැරි. දැන් මේ ලෝක සත්වයන් නිතරවම දකින්නේ හිත බැඳෙන්නේ මොනවා වැදෙද? තවත් මනුස්සයෙක් නම් තවත් මනුස්සයෙක්ගේ ක්‍රියාකලාපයකට එක්කෝ ඇලෙනවා එක්කෝ ගැටෙනවා ප්‍රධාන වශයෙන්. එහෙම නැත්නම් තමන් හිට ගත්ත ගහ කුලක් හෝම නොවාහරි තියෙනවා නම් ගියා හදාගත්ත ගෙත් දොලක් තියෙනවා නම් ඒකේ සුන්දරත්වයට හිත නැවිලා ඉන්නවා.

우리는 봅니다. 시들고 무너지며 닳아 가는 삶이 이어지는 모습을. 시들고 무너지는 삶이 이어지는 모습입니다. 세상 중생이 늘 보며 마음이 묶이는 것은 무엇입니까? 다른 사람이라면 그 사람의 행동에 주로 들러붙거나 부딪칩니다. 그렇지 않으면 자기가 심은 나무나 화초가 있거나 지어 놓은 집이 있다면 그 아름다움에 마음이 빠져 있습니다.

ඉතින් අපි දකින්න ඕන නිතර සින්න පුළුවන් දෙයක් එදු අවස්ථාවක් එනකොට දැන් යම්කිසි පුද්ගලයෙක්ගේ ශරීරයක් දැකලා ප්‍රියමනාපයක් ඇති වෙනවා දැක්ක වැහැරී වැනසෙන කයක් ගෙ ගෙවෙන හැටි. පාරක් සිහි කරනවා.

그러니 우리는 그런 순간이 올 때 늘 떠올릴 수 있는 것을 보아야 합니다. 어떤 사람의 몸을 보고 마음에 드는 느낌이 생기면, 시들고 무너지는 몸이 닳아 가는 모습을 한 번 떠올립니다.

යම්කිසි පුද්ගලයෙන් නැතුමක් හැඟුමක් කරනවා නම් මේ මුලාසාරට වැරදිපිදක් කරනවානම් වැහැරී වැරදෙන ජීවිතයක් ගෙවන හැහෙ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

නිහඬ පැත්තක ඉන්නවා දැක්කො ප්‍රියමනාපයක් හිතට ආවු. වැහැරී වැනසෙන ජීවිතයන් ගෙවෙන හැර. අනුන් ගැන බලනම මොකද කර තමාගේ ජීවිතය ගැන බලනවා. තමා පිළිබඳ ආශ්වාදයක් තමන්ට නැගිලා වැහැරී වැනසෙන ජීවිතය ගෙවෙන හැටි. තමන්ට හිතෙනවා නතන්දලවලන්න සින්දුවක් තියන්න. වැහැරී වැනසෙන ජීවිතය ගෙවන හැටි. ගෙවෙන හැටි ගෙවන හැටි. ක්‍රම දෙකක්. බාහිරගෙත් එහෙමයි. වැහැරී වැරසෙන ජීවිතය. ජීවිතයක් ගෙවෙන හැටි. එහෙනම් ගෙවන හැටි. ඔය දෙක බලාගෙන යන්න පුළුවන් අත්හරි නොඇලී විදිය යනවා බලාගෙන යනවා.

조용히 한쪽에 있는 모습을 보고 마음에 드는 느낌이 오면, 시들고 무너지는 삶이 이어지는 모습입니다. 남을 볼 때만이 아닙니다. 자기 삶을 봅니다. 자기에 대한 즐김이 일어나면, 시들고 무너지는 삶이 이어지는 모습입니다. 노래를 흥얼거리고 싶어지면, 시들고 무너지는 삶을 살아가는 모습입니다. 이어지는 모습과 살아가는 모습, 두 가지 방식입니다. 바깥도 그렇습니다. 시들고 무너지는 삶, 삶이 이어지는 모습, 그리고 살아가는 모습. 이 둘을 보며 가면 놓고 들러붙지 않는 쪽으로 갑니다. 보며 갑니다.

ඔය ඔක්කර විදර්ශනා කරපු දැන් පැවැත්මක් තියෙනවා. ලස්සන ගියා. වැහැරී වැනෙන පැවැත්මක් ගෙවෙන හැර. ගහ කොළොව පැවැත්ම පේනවා. හරි ලස්සන මල්ගහ ජීවිත විදියක් ඒකට නැහැ පැවැත්මක් තියෙනවා. වැහැරී වැනසට පැවැත්මක් ගෙවෙන හැම අහන්න දකිනවා.

그렇게 vipassanā를 합니다. 이어짐이 있습니다. 아름다움은 사라집니다. 시들고 무너지는 이어짐이 이어지는 모습입니다. 나무와 풀의 이어짐이 보입니다. 아주 아름다운 꽃나무, 그것에는 살아가는 방식이 아니라 이어짐이 있습니다. 시들고 무너지는 이어짐이 이어지는 모습을 보고 듣습니다.

කෙනෙක් කරන ක්‍රියාවක් තුළින් ගෙවන හැදීම. සිද්ධ වෙන දෙයක් තුළින් දැක්කොත් ගෙවෙන හැඳීම. වැහැරී වැනසෙන ජීවිතයක්, වැහැරී වැසෙන පැවැත්මක් කියලා බලන්න පටන් ගත්තොත්. අසාරත්වයෙන් මුන්වෙලා අසාරත්වයෙන් ප්‍රඥාව ලැබෙනවා.

누군가 하는 행동에서는 '살아가는 모습', 일어나는 일에서 보면 '이어지는 모습'입니다. 시들고 무너지는 삶, 시들고 무너지는 이어짐이라고 보기 시작하면, asāra함과 마주하여 asāra함에서 paññā를 얻습니다.

අමුදුක්නැහැ ප්‍රඥා වර්ධනයකට මහත්තිය

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

උත්තරයි. ඕර කරගෙන ගියානම් බලා හිත් මිදෙනවා ලෝක පුංචි ළමයෙන් කෙල්ලම් කරනවා. වැහැරී වැනසෙන ජීවිතයක් ගෙවන හැර. පොඩි එක ගෙවන හැර. ප්‍රකට දකිනවා. බුදියගෙන ඉන්නවා හරි වෘත්තලා වගේ පෙන්නලා. වැහැරී වැදෙන ජීවිතයක් එව නැහැ. තු උපාක්තිය කරනකොට ආය හුරතල බලලා හින්නේ නැහ. ඒ උලතෙලේ තමන්ට ප්‍රියමනාපයක් ඇති කරන්නේ නැ. අසාරයි. ඒක දකිනවා. සෙල්ලක් වෙලා දැකත් ඒක අසාරයි. වැඩක්කොළොක්වා කරන ඕන බහිනා දැක්කොත් අසාරයි.

그렇게 해 가면 마음이 벗어납니다. 작은 아이가 놀고 있습니다. 시들고 무너지는 삶을 살아가는 모습, 어린것이 살아가는 모습을 분명히 봅니다. 잠들어 있거나 귀여운 짓을 보여도 시들고 무너지는 삶입니다. 그렇게 보면 다시 귀여움에 마음이 빠지지 않습니다. 그 귀여움이 자기에게 마음에 드는 느낌을 일으키지 않습니다. asāra입니다. 그것을 봅니다. 노는 모습을 보아도 asāra입니다. 무엇을 하는 모습을 보아도 asāra입니다.

දැන් මේ දකින ක්‍රම ඔය ක්‍රමයට දකින්න ඕන. ඉතින් එතකොට තියෙන බැඳීම කැඳීම අඩු වෙලා යනවා.

이것이 보는 방식입니다. 그 방식으로 보아야 합니다. 그러면 있던 묶임과 끌림이 줄어 갑니다.

ඉතින් ඒ වගේ දහම් තියෙනවද ඒ තත්ත්වයට දෙති කුණු පයක් නහැති. දෙවිතිත් කුණුපයක් දඟල නැහැ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඉතින් අපි ඔහොම දකිනවා කියන එක පුද්ගලයෙක් දිහා බලන්නකොට

우리가 그렇게 본다는 것은 사람을 바라볼 때를 말합니다.

එක්රහා භික්ෂූන් වහන්සේ නමක් ළඟට මේ කාන්තාව දෙන්නෙක් ඒ උන්වහන්සේ කොහොමහරි මනාපයක් නිසා කතා කරලා එන්නාපු වෙලාවක පොඩි හාමුදුරුවෝ කෙනෙක් කිව්වා පණිවිඩියගේ

한 비구 앞에 두 여인이, 그분과 어떤 인연으로 마음이 통해 이야기를 나누려고 찾아온 때에, 어린 스님 하나가 말을 전했습니다.

අන්න දෙද්ද කොටන්ත මම දෙන්න ඇතිලා ඒම අතරමගම සෙනෙක්ගේ දහම ආබෝධයක්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

පෙර කාලෙක වෙච්ච එකක්. අද එකක් නෙමෙයි. සිද්ධ වෙන කාරණය අර පොඩි හාමුදුරුවෝගින් කිව්වා අන්න දෙතිස්තුර කොටස් දෙකකක් හම්බවෙන්න ඇවිදිලා කිව්වා. ගෑ ළමයි දෙන්නෙක් ඒ හාමුදුරුවෝ හම්බෙන්න ඇවිදිලා පනිවිඩියවෙනවා. දෙතිත් ගුණ ප්‍රට්ඨාස දෙකක් හම්බවෙන්න

옛날에 있었던 일입니다. 오늘 일이 아닙니다. 일어난 일은 이렇습니다. 그 어린 스님이 '저기 서른두 가지 부분 두 덩이가 만나러 왔습니다'라고 말했습니다. 두 여자아이가 그 스님을 만나러 왔다고 전한 것입니다. '서른두 가지 부분 두 덩이가 만나러 왔습니다.'

ඇවිදිලා තිය. ආය උන්වහන්සේ එන්න දෙ නැගිට.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

බලාපොරොත් ඔක්කොම විදිලා ගියා එක මොකුම දෙයක් තියෙනවා පුංච දහම් වාක්‍යව බොහොම දහම් වැටහීමට පුදුම සම්බන්ධභාවයක් තියෙනවා.

바람이 모두 부서져 버렸습니다. 이처럼 짧은 dhamma 한 마디가 dhamma를 깨닫는 데 놀라운 관계가 있습니다.

ඉතින් අපි දකින්න පුරුදු වෙන්න ඕනේ එහෙම ක්‍රමයක්

그러니 우리는 그런 방식으로 보는 데 익숙해져야 합니다.

නිවන් දැකිම පුංචි අදහම් දෙනකයෙන් කආවදෙන පුංචි ගොක් තියෙනවා. දහම වාක්‍ය ඔය ලබනවා වගේ බොහෝම මහා දහම අවබෝධයක්.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

වක්කඩේ පිනි බිංදු යනවා දැකලා. ඒ වගේම වැය වතුර ගලාගෙන යන ගිහිල්ලා ඉඳලා යනවා

잎 끝의 이슬방울이 사라지는 것을 보고, 또 개울물이 흘러가 버리는 것을 보고,

දැකලා.කොල බැල්ලුම් මලවන

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒ මළවකට මේ සිද්ධි දැක්කා. මේ වගේ මේ නිවන් දැකලා තියෙන්නේ මේ බොහෝම මේ ලෝකේ තියෙන සිද්ධි දැකලා.

그런 일들을 보았습니다. 이렇게 nibbāna를 본 것은 이 세상에 있는 일들을 보고서였습니다.

පොත් වලේ තියෙනවා ගැඹුරු බණ දහම කියන එක නෙමෙයි. මේ ලෝක ස්වභාවය මේකයි කියා දැක්කා. ඔච්චරයි දැක්කේ. ගොඩාක් තියන වෙන්න දකින්න නිවන් දකිනවා කියන එක නෙමෙයි කරන්නේ. ලෝකේ අසාරත්වය දකිනවා. අසාර දේම අසාර හැටියට දකිනවා. මේ හැවටෙනවා නෙමෙයි අසාර දේ අසාර හැටියටම දකිනවා. ඔයට නම් නිවන් දකින්න කුන්න අමතර එකක්වත් නැ. කවදා හරි මොකෙන් කරගෙන ගියා අසාරයි කියලා දක්ක නකන් නිවන් දකින්නද

책에 있는 깊은 설법이 아닙니다. 이 세상의 성품이 이것이라고 보았을 뿐입니다. 그것만 보았습니다. 많은 것을 보아야 nibbāna를 보는 것이 아닙니다. 세상의 asāra함을 봅니다. asāra한 것을 asāra한 것으로 봅니다. 꾸며서 보는 것이 아니라 asāra한 것을 그대로 asāra한 것으로 봅니다. 그 밖에 nibbāna를 보는 데 더 보탤 것은 하나도 없습니다. 무엇을 하든 언젠가 asāra라고 볼 때까지 이어 가는 것이 nibbāna를 보는 길입니다.

අන්තිම දකින අසාරයි කියලා අසාරත්වය වැටහිච්ච දාට ප්‍රඥාවේ.

마지막으로 asāra라고 보는 것, 그것은 asāra함이 paññā에 드러난 날입니다.

අසාමත්ය වැටුදා සමාපති කරන්න දෙන්නේ අත්තර වැඩීමේ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

번역 고르기