와하라까 코리아
CD027-13

CD027 · 13번째 · 38분 · 원문 녹음

Poya 날 desanā: 세상(loka)

පෝදින දේශනා ලෝකය.

අපි මෙන්න මේ ටික තේරුම් අරගන්න ඕනේ බෞද්ධයෙක් වශයෙන් නිවන් දකීමට අවශ්‍ය කරන මාර්ගය තේරුම් ගන්න අපි කිව්වා ලෝකය කියන්නේ මොකක්ද කියලා ඉස්සෙල්ලා තේරුම් ගන්න ඕන.

우리는 바로 이것을 알아야 합니다. 불교도로서 nibbāna를 보는 데 필요한 길을 알려면, 먼저 세상(loka)이 무엇인지 알아야 한다고 우리는 말했습니다.

ලෝකයට අයිති දේවල් කිව්වේ. සජීවී අජීවී වශයෙන් තියෙන මේ ලෝකයේ අපේ හිත වැඳෙන යම් තැන් තියෙනවානම් මෙන්න මේ හිත වැදෙන තැමලට තමයි අපි තණ්හා උපාදාන දෙක ඇති කරගන්නේ.

세상에 속한 것들이란 이런 것입니다. 살아 있는 것과 살아 있지 않은 것으로 이루어진 이 세상에서 우리 마음이 걸려드는 곳들이 있다면, 바로 그 마음이 걸리는 곳에서 우리는 taṇhā와 upādāna 두 가지를 일으킵니다.

යම් යම් තැනට තණ්හාවක් හටගන්නවා නම් හටගන්නේ ඒක ප්‍රියයි, මනාපයි, යහපතයි කියන මෙන්න මේ දෘෂ්ටිය මුල් කරගෙන.

어떤 곳에 taṇhā가 생긴다면, 그것은 '이것은 좋고, 마음에 들고, 이롭다'는 바로 이 diṭṭhi를 뿌리로 삼아 생깁니다.

ප්‍රිය කරන්න සුදුසු නැති දෙයක් හැටිය ප්‍රියභාවය ඇති කරනවා. මනාප බව ඇති කරන්න සුදුරු නැති දෙයක් මනාප බව ඇති කරනවා. යහපත්යි නිගමනය කරන්න සුදුරු නැති දෙයක්. යහපත්යි නිගමනය කරන්න.

좋아할 만하지 않은 것을 좋아할 만한 것으로 여깁니다. 마음에 들 만하지 않은 것을 마음에 들어 합니다. 이롭다고 결론 내릴 만하지 않은 것을 이롭다고 결론 내립니다.

මෙන්න මේ නිගමනය කිරීම යම් තැනක යමක් මුල් කරෙදි සිදු වෙනවද?

이런 결론 내림이 어떤 곳에서 무언가를 뿌리로 삼아 일어나지 않습니까?

මෙන්න මේ හේතුවෙන් අභිර සිද්ධ වෙනවා. ඒ ස්ථාවයෙන් බැඳිලා තියෙන ලෝක සෑම ගලවාගන්න බැරි වෙන්නද

이 까닭으로 들러붙음이 일어납니다. 그 상태로 묶여 있는 세상에서 벗어날 수 없게 되는 것입니다.

ලෝකයට බැඳෙන ඡන්ද රාගය නැමති රැහැ ගැලවු වෙලාද ලෝකෝත්තරයි නැත්නම් නිවන

세상에 묶는 chanda-rāga라는 밧줄이 풀렸다면, 그것이 lokuttara, 곧 nibbāna입니다.

ඇස මුල් කරගෙන මේ කන්ද රාගය මැන පස්කොළක් තියෙනවා.

눈을 뿌리로 하여 이 chanda-rāga가 걸리는 다섯 자리가 있습니다.

එතකොට කන මුල් කරගෙන පස්වොලක් තියෙනවා. නාසය මුල් කරෙන්නේ පස් පොළක හිත වැඩෙනවා. දිව මුල් කරෙන්න පස් පොළක හිත වැඩෙනවා. කය මුල් කරෙන්න පස්පුරක හිත වැඩෙනවා. මල මුල් කරෙන්නේ පස්පොරළක හිත වැඩෙනවා. ඔය ආකාරයේ ඉන්ද්‍රිය හය මුල් කරෙන්නේ තිස්කොළක හිත වැඩෙනවා.

귀를 뿌리로 하여서도 다섯 자리가 있습니다. 코를 뿌리로 하여 다섯 자리에 마음이 걸립니다. 혀를 뿌리로 하여 다섯 자리에 마음이 걸립니다. 몸을 뿌리로 하여 다섯 자리에 마음이 걸립니다. 마음(mano)을 뿌리로 하여 다섯 자리에 마음이 걸립니다. 이렇게 여섯 indriya를 뿌리로 하여 서른 자리에 마음이 걸립니다.

මෙන්න මේ ත්වල මනාසය තේරුම් අරගෙන ඒක අඛාරත්වය වටහාගන්න පුළුවන් වුණාද එක තැන ඉඳන් කරන විදර්ශනා පාඩම ඔන්න ඕකා

이 서른 자리를 잘 알아서 그것에 알맹이가 없음을 깨달을 수 있다면, 한자리에 앉아서 하는 vipassanā 공부가 바로 이것입니다.

මේ එක ක්‍රමයකින් බුදු දහම විග්‍රහ කරලා තියෙන එක ආකාරය

이것은 붓다의 가르침을 한 가지 방식으로 풀어 놓은 한 모습입니다.

ඔය ක්‍රම සවතක්මීන් බලන්න ක්‍රම තියෙනවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒක ක්‍රමය ඇස රූපය චක්ඛු විඤ්ඤාණය චක්ඛු සම්පස්සය චක්ඛු සම්පස්සාව වේදනා කියන පස් පොදා ක බැඳගැනීම ගැලපුව ඇස මුල් කරගෙන උපදින කිසි තැනක උපදින්න හේතු නැ.

그 한 방식은 이렇습니다. 눈, 형색, cakkhu-viññāṇa, cakkhu-samphassa, cakkhusamphassajā vedanā라는 다섯 자리에 묶임을 풀었다면, 눈을 뿌리로 하여 어디에든 태어날 까닭이 없습니다.

කන සබ්දයේ සෝත විඤ්ඤාණය සෝත සම්පස්සය සෝත සම්පස්සදා වේදනා කියලා පස් පොළක් තියෙනවා. ඔය පස් පොලෙන් හිත නිදහස් වුනානම්, ඡන්දරාවලින් ගිලි වුණා නම් කනමුල් කරගෙන ඉන්න කිසිව ලෝකයට උපදින්න යම් හේතුවක්නම් ඒ හේතුව ඉවරයි.

귀, 소리, sota-viññāṇa, sota-samphassa, sotasamphassajā vedanā라는 다섯 자리가 있습니다. 이 다섯 자리에서 마음이 풀려났다면, chanda-rāga에서 벗어났다면, 귀를 뿌리로 하여 어떤 세상에든 태어날 까닭이 있었더라도 그 까닭은 끝납니다.

නාසය, ගන්ධය, ගාන, විඤ්ඤාණය ගාන සම්පත්තිය ගාන සම්පස්සජා වේදනා කියලා පස් පොලක් තියෙනවා. ඔය පස්කොළ පිළිබඳව චන්දරාගරය ගිහිල්ලා ගියා නම් නාසය මුල් කරෙන කොහරි හරි විපක්මක් තියව නම් ඒකත්මය ඉවරන්න.

코, 냄새, ghāna-viññāṇa, ghāna-samphassa, ghānasamphassajā vedanā라는 다섯 자리가 있습니다. 이 다섯 자리에 대한 chanda-rāga가 떠나갔다면, 코를 뿌리로 하여 어디엔가 태어날 까닭이 있었더라도 그것도 끝납니다.

දිව රසේ ජිව්හා විඤ්ඤාණය ජිව්හා සම්පස්සී දිහා සම්පස්ස ජජා වේදනා කියලා දිව මුල් කරෙන පත් පොළක්. ඔය පස්කොලේ චන්ද රාගය ගිහිය නම් දිව මුල් කරන්නේ කොහේහරිමක් තිබනම් ඒකට හේතු ඉවරන්නා.

혀, 맛, jivhā-viññāṇa, jivhā-samphassa, jivhāsamphassajā vedanā라는, 혀를 뿌리로 한 다섯 자리가 있습니다. 이 다섯 자리의 chanda-rāga가 떠나갔다면, 혀를 뿌리로 하여 어디엔가 태어날 까닭이 있었더라도 그 까닭은 끝납니다.

කය පොට්ඨබ්බයේ කාය විඤ්ඤාණයේ කාය සම්පස්සයේ කාය සම්පසරයා වේදනා කියන පත්ලි යම් ඡන්ද රාගයක් අත් කරලා ගියා නම් කයක් මුල් කර ඉපදින්නද්ද හේතුවක් තියනම් කොහෙන හරි ලෝකයට ඒ ටිකෙන් ඉවරයි.

몸, 닿는 것(phoṭṭhabba), kāya-viññāṇa, kāya-samphassa, kāyasamphassajā vedanā라는 다섯 자리에 대한 chanda-rāga를 놓아 버렸다면, 몸을 뿌리로 하여 어떤 세상에든 태어날 까닭이 있었더라도 그것으로 끝납니다.

මන ධර්ම මනෝ විඤ්ඤාණය මනෝ සම්පස්සය මනෝ සම්පස්සයා වේදනා කියන පස්කොල හිත පිහිලා කියනම් තුන් ලෝකයේ කොහෙදවත් උපදින තැනක හිත නැහ. ගමන ඉවරයි. අසර ගමන කෙරවරයි. මෙන්න නිවන් මගහැ

마음, dhamma, mano-viññāṇa, mano-samphassa, manosamphassajā vedanā라는 다섯 자리에서 마음이 풀려났다면, 세 세계 어디에도 마음이 태어날 곳이 없습니다. 길이 끝납니다. saṃsāra의 길이 끝납니다. 이것이 nibbāna의 길입니다.

ඔව්

예.

මොහොතේ අපි දැන් අපි මෙහෙම දැනගන්න ඕනේ. අපි හොඟා තැරගත යුතු විස්තරයක් තියෙනවා.

이 순간 우리는 이렇게 알아야 합니다. 잘 알아 두어야 할 설명이 하나 있습니다.

මේ හිත කියන්නේ ලෝක සත්‍යය රැවටිලා තියෙනවා. එක පොදියක් එකට පවතින එකට විහිටෙන එකට ගොඩනැගෙන එකක් තිය. පේන්නෙත් එක වෙලාවේ ඇහෙන්නෙත් එක වෙලාවේ, ගඳ සසුව දැනෙනෙත් එක වෙලාවේ, රහ දැනෙනෙත් එක වෙලාවේ, ස්පර්ශනවා එක වෙලාවේ හිතන්නත් පුළුවන්. මෙන්න මේකයි මේ හිතේ ස්වභාවය කියන්න. මෙහෙම කැමතික් තියෙනවා.

이 마음이라는 것은 세상의 참모습에 속아 있습니다. 하나의 묶음으로, 함께 있고 함께 머물고 함께 쌓이는 것처럼 여겨집니다. 보는 것도 같은 때, 듣는 것도 같은 때, 냄새 맡는 것도 같은 때, 맛보는 것도 같은 때, 닿는 것도 같은 때, 생각하는 것도 같은 때에 할 수 있는 것처럼 보입니다. 이것이 이 마음의 성품이라고 하는 것입니다. 이렇게 여기고 싶은 바람이 있습니다.

මේක අපිට කවදාවත් දකින්න බැහැ.

이것은 우리가 결코 볼 수 없습니다.

ජවන වේගය තියෙන ජවන කියන්නේ ඒ මත මතු මත දුවවන රූප පස්සේ යනකන් සද්ද පස්සේ යනකන් ගන්ධ පසේ හඹා යනකන් සස පසේ හඹා යනකන් ස්පර්ශක පසේ හඹා යනකන් ධර්ම පසේ හඹා යනකන් අපිට තියෙන්නේ කැරෙන දුවන හිත ජවනයට පත්වෙලා හිත දුවවන

javana의 빠르기가 있습니다. javana란 마음을 자꾸 달리게 하는 것으로, 형색을 쫓고, 소리를 쫓고, 냄새를 쫓고, 맛을 쫓고, 닿음을 쫓고, dhamma를 쫓아가는 동안 우리에게 있는 것은 빙빙 돌며 달리는 마음, javana에 이르러 달리는 마음입니다.

දැන් අපි හිතමු මෙහෙම දෙයක් යක් හිතනක බෝල් එකක් ගහලා තියෙනවා.

이제 이런 것을 생각해 봅시다. 글자가 쓰인 판이 하나 걸려 있습니다.

අපි පැට හතක්ම 10ක් කමනේ ඇත්තම වේදිය. අපි

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒ බෝල් එක දිහා බලාගෙන ඒ පැත්තට දුනා මේ පැත්තට දුනවා.

우리는 그 판을 보면서 저쪽으로 달리고 이쪽으로 달립니다.

බෝල්ට් එක පේනවා. අකුරු කියලා මොනවා හරිමට බොම පේනවා. ලිය පිටි මොකක්ද කියලා හදගන්න පුළුවන්?

판은 보입니다. 글자라고 무언가가 보이긴 합니다. 그런데 쓰인 글이 무엇인지 알아볼 수 있겠습니까?

දුවනකන් පේන්නේ නැ. ඕක බලන්න හයියෙන් ඔය දිව පැත්තට යනවා.

달리는 동안에는 보이지 않습니다. 보십시오, 힘껏 저쪽으로 달려갑니다.

ඒත් අපරු ටිකක් පැහැදිලිව දසක් සුලුවන් දගන්න බැරු. බෝඩ්ය එකේ නවතිනවා.

그래도 글자를 조금도 또렷이 알아볼 수 없습니다. 그러다 판 앞에서 멈춥니다.

ෙන්නේ නැහ. දැන් පිරෙනවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මෙන්න මේ වගේ හැමතැනම දුවන හිතකින් ඇත්ත දකින්න බැ. ඇත්ත දකින්න ඕන නම් ඔය දුවන එක නවතින්න ඕන.

이처럼 모든 곳으로 달리는 마음으로는 참모습을 볼 수 없습니다. 참모습을 보려면 그 달림을 멈춰야 합니다.

දුවන්නේ මොනවා නිසාද? කාමච්ඡන්දය මුල් කරගෙනයි දුවන්නේ.

무엇 때문에 달립니까? kāmacchanda를 뿌리로 삼아 달립니다.

දුවනකොට ගැටෙන්නේ දුවන එකාම මුලේ හැපිටලා වැටිනවා මිසම් අයට වැටෙනවද?

달릴 때 부딪힙니다. 달리는 사람이 먼저 부딪혀 넘어지지, 다른 사람이 넘어집니까?

දුවනකොට වැර තියෙන කරපුරු දම්ති වුනහම වලෙත් වැටෙනවා ගොඩෙත් වැටෙනවා ඇදගෙනත් වැටෙනවා ඔක්කොමත් වෙනවා. ගැටෙනවා. දුවන එකා ගැටෙනවා නොදුවන එකක් ගැටෙනවා.

달릴 때 힘껏 내달리면 구덩이에도 빠지고 맨땅에도 넘어지고 끌려가다 넘어지기도 하며 온갖 일이 다 생깁니다. 부딪힙니다. 달리는 사람이 부딪히지, 달리지 않는 사람이 부딪힙니까?

දිවීම නතර කොළොත් ගැටීමක් ඉවරන්න. ඇලීම නතර කොළොත් ගැටීමක් ඉවරයි. ගැටීම නතරක් කරන්න නම් ඇලීම නතර වෙන්න ඕනේ.

달림을 멈추면 부딪힘은 끝납니다. 들러붙음을 멈추면 부딪힘이 끝납니다. 부딪힘을 멈추려면 들러붙음이 멈춰야 합니다.

මුලාව තිබුනේ නොහිතපු නිසයි. පේන්නේ නැතුව තිබෙන. නැවතු වුනාහම පේන්න පටන් ගත්තා නම් මුලාවත්.

헷갈림이 있었던 것은 살펴보지 않았기 때문입니다. 보이지 않은 채로 있다가, 멈추고 나서 보이기 시작했다면 헷갈림도 끝납니다.

මෙන්න මේ වගේ අපි දැනගන්න ඕනේ ආර්ය මාධිය පූර්ණය කරනකොට දුවන්නේ මොක ඉන්න නවතින්න ඕනේ කොතෙන්ද බෝට එක පැත්ත කියනවා වෙන තැන පෙනවද

이처럼 우리는 알아야 합니다. ariya magga를 채워 갈 때 달리는 것은 무엇이며, 어디서 멈춰야 합니까? 판이 있는 쪽이라고 하는데, 다른 곳에서 보입니까?

අපි නවතින්න ඕන කෑක් තියෙනවා. අපි බෝඩ් එක තමයි නවතින්න ඕනේ. බෝඩ් එක වුලා කියලා වෙන තැනක නැවොත් එහෙම අයට බෝඩේ තියෙනවද එතන බලන්න බෝටේක් නෑහැ.

우리가 멈춰야 할 곳이 있습니다. 판 앞에서 멈춰야 합니다. 판이라고 하면서 다른 곳에서 멈춘 사람에게 판이 있습니까? 거기서 보면 판이 없습니다.

ඒ වගේ සමාධියක් ලෞකික සමාධියක් ලබාගින්න වෙන තැනක නවතිනවා. බලන්න නවත්තන්න ඕනෑ කිව්වේ ඒක අහරි. ඔය මොනවා හරි ලෞකික සමාධියක් අයන. නවතිනවා. දැන් හිත දුවන්නේ නෑහ කියලා.

그처럼 어떤 lokiya samādhi를 얻으려고 다른 곳에서 멈춥니다. 보십시오, 멈추라고 한 말을 그렇게 붙잡았습니다. 무엇이든 lokiya samādhi를 얻어 멈춥니다. 그러고는 이제 마음이 달리지 않는다고 합니다.

බෝඩ එක නැටිනාම බෝඩ් එක පේනවා.

판 앞에서 멈추면 판이 보입니다.

එහෙන් නවතින්න ඕනේ කොතෙන්ද? විදර්ශනා කරන තැන. විදර්ශනා කරන්න ඕනේ කොතනද ඒක නැගෙන තැන.

그러면 어디서 멈춰야 합니까? vipassanā를 하는 곳입니다. vipassanā는 어디서 해야 합니까? 그것이 일어나는 곳에서입니다.

යම් යම් තැනක රාගය නැගිනා ඒ තැන නැවතිලා ඒ නැගෙන තන නැවතුන දාස ඒ බෝල්ඩ් එක පේනවා. රාග බෝල්ඩ් එක පේනවා.

어떤 곳에 rāga가 일어나면 그곳에서 멈추고, 일어나는 그곳에 멈추었을 때 그 판이 보입니다. rāga의 판이 보입니다.

මෙන්න මේ ක්‍රමයට දැනගන්න ඕනේ බෝල්ඩ් එක තියෙන තෙන්න නවතින්න. එතකොට වෝල්ඩ් එකේ තියෙන එක බැඳිය.

이런 방식으로 알아야 합니다. 판이 있는 곳에서 멈추십시오. 그러면 판에 있는 것을 볼 수 있습니다.

ඒ වගේ අපේ හිත දුවනකොට මේ දුවන හිත වෙලාවක ඇහේ වැඩපිලේ දුවනවා. ඒ අනිත් එක වැඩපිළිවලකන් හිත දුවන්නේ.

그처럼 우리 마음이 달릴 때, 이 달리는 마음은 어느 때는 눈의 일로 달립니다. 다른 일들로도 마음이 달립니다.

මොහොතකින් කන වැඩපිළිවෙන්නවා. මොහොතකින් නාතය වැඩපිළිවෙන්න දුවනවා. මොහොතකින් දිවය වැඩපිළිවෙන්න දුවනවා. මොහොතකින් කයේ වැඩපිළිවට දුවනවා. මොහොතකින් හිතේ වැඩපිළිවියට දුවනවා. නොනවස්තා ඇති එකට මාරු වෙබී ලව දුවිල්ල නිසා. අපි රූප පසේ හඹා වෙනවා, සත්ත පසේ හඹා වෙනවා. ගන්ධ පසේ හඹා යනවා, රස පසේ හඹා යනවා. පොට්ඨබ්බ පසේ හඹා වෙනවා ධර්ම පසේ හඹා යනවා කියලා අපිට තියෙනවා.

한순간은 귀의 일로, 한순간은 코의 일로 달립니다. 한순간은 혀의 일로, 한순간은 몸의 일로, 한순간은 마음의 일로 달립니다. 쉬지 않고 이것저것으로 바뀌며 달리기 때문에, 우리가 형색을 쫓고 소리를 쫓고 냄새를 쫓고 맛을 쫓고 phoṭṭhabba를 쫓고 dhamma를 쫓는다고 말하는 것입니다.

එකෙන් එක වැඩිපු ගිය පැත්ත අල්ලගෙන එහෙම කතා කරන.

하나하나 가운데 더 많이 간 쪽을 잡아서 그렇게 말하는 것입니다.

මේ හිත එකක් වාගේ පෙනුනද හැම මොහොතකම හිත පිහිටන්නේ ඒක චිත්තක්ෂණය චිත්තක්ෂණයකින් චිත්තක්ෂණ දෙක හිත පිහින්න කිළි සත්වයෙක්. සෑම සත්වයෙක්ම හිත පිහිටන්නේ එක චිත්තක්ෂණය සිත් දෙහක ජීවත් වෙන සත්වයෙක්.

이 마음이 하나처럼 보여도, 매 순간 마음이 머무는 것은 한 cittakkhaṇa입니다. 한 cittakkhaṇa에 두 마음이 머무는 중생은 없습니다. 모든 중생은 한 cittakkhaṇa에 한 마음이 머뭅니다. 두 마음으로 사는 중생은 없습니다.

හිත ගැන දන්නේ නැති අය උඩ හිත යටහිත හිත ඊටත් යටහිත ඔහොම කියන එක ඇයි කියනවා. එහෙම හිත් ලෝක සත්වයාට නැහැ.

마음을 모르는 사람들은 윗마음, 아랫마음, 그보다 더 아랫마음 하는 식으로 말합니다. 세상의 중생에게 그런 마음들은 없습니다.

බුද්ධ වින් අවසන් වෙලා ඉන්න චිත්ත විද්ධිය වැඩ කරන්න

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒක අපිට පුළුවන් හිතාගන්නේ තත්ත්වයෙන් කෝට ලක්ෂයෙන් එක පන්දුවෙ එක චිත්ත වියක් තියෙන

우리가 짐작할 수 있는 것은, 1초를 koṭi lakkha로 나눈 한 조각에 한 citta-vīthi가 있다는 것입니다.

කෝටි ලක්ෂ ගිලන් පව දේ චිත්ත වික් දැන් ඉතින් කොහෙද නවරක් දැන් අපි දැන් අපේ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දැනීමට ගෝචර තත්ත්වරයක් කෝටි රත්තයෙන් පංගුවට බෙදුවේ ඒක චිත්ත වීතියක් තුළ ඒකෙන් පංගු 17ක් යනවා. ඒ අඟ පංු මනෝරගය යනවා තුනක්.

우리 앎에 잡히는 1초를 koṭi lakkha 조각으로 나누면, 한 citta-vīthi 안에서 그 조각이 17개 지나갑니다. 그 사이에 mano-dvāra가 셋 지나갑니다.

ආයෙත් ඊට පස්සේ යන්න පදහස ආයක සෝත සත්බ්වාරය හරි යනවා. ඒවට තුන්ගුන මනෝවාරය.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඉතින් ඔහොම එක තත්ත්වයකට කෝටි දක්ෂවාරයක් චිත්තක්ෂ.

이렇게 1초에 koṭi lakkha 번의 cittakkhaṇa가 있습니다.

ඔය ක්‍රමයට යනකෙදී අපිට පුළුවන්ද? දැන් චිත්ත වීතියේ රූපය අල්ලගෙන යන වෙලාව ශබ්දය අල්ලගෙන යන්න බැරි කරන්න.

이런 식으로 흘러가는데, citta-vīthi가 형색을 잡고 가는 때와 소리를 잡고 가는 때를 우리가 가려낼 수 있겠습니까?

ඒත් සර්වණන් වහන්සේ දකින දෙයක් මිනික් ඒක අනාර්ණ ඥානය බුදුපියාණන් වහන්සේ දකිනවා මිසා දැකලා දේශනා කරන එකක් මිසක්. ඕකේ අපි කියන්න බැ.

그것은 sabbaññu이신 분이 보시는 것, anāvaraṇa ñāṇa로 부처님께서 보시고 보신 뒤에 가르치시는 것일 뿐, 우리가 말할 수 있는 것이 아닙니다.

යම් යම් තැනක හර ආසාවෙන් බැඳීමක් අපිට විද්‍යාමාන වෙනවද? අන්න ඒ පොඩි අල්ලගන්න ඕනේ. ඔන්න ඔය පොඩිය විමර්ශනය කරන්න ඕනේ.

어떤 곳에서 바람(āsā)에 의한 묶임이 우리에게 드러납니까? 바로 그 묶음을 잡아야 합니다. 바로 그 묶음을 살펴야 합니다.

ආසා කරන්න දෙයක් තුළ තියෙනවා.

그것은 바랄 만한 것 안에 있습니다.

ඇහැ ගැන ආවර්ජනා කරන්න පටන් ගත්තොත් ඇහැ ගැන ආවර්ජනා කරන්න ගියොත් එහෙම ඒ මොහොතෙදී ඇහැට මුල් කරන්නේ මනසින් ආවර්ධනය කරන්න ගිය. කෝටි රස්සාන චිත්තක්ෂණ තත්ත්වයට යනවා අධිවේගයෙන් මනසේ ක්‍රියාකාරය.

눈에 대해 돌이켜 살피기 시작하면, 눈에 대해 마음으로 살피려 하면, 그 순간 마음의 움직임은 koṭi lakkha 단위의 cittakkhaṇa로 아주 빠르게 흘러갑니다.

ඔය යන කෝටි ලස්ස ගණන් චිත්තක්ෂන පොදියක්. තමයි අපිට මේ මට ඇහැක් තියෙනවා කියලා වැඩීම දෙන්නේ.

그렇게 흘러가는 수많은 cittakkhaṇa의 묶음이 '나에게 눈이 있다'는 앎을 우리에게 줍니다.

ඒක මොහොතකින් අපිට තත්ත්වලෙන් කෝටි ලක්ෂ පංගුවේදී මට ඇහැ තියෙනවද කියලා හිඳන් යොමු කරත් වැරහගන්න බැ. ආනා වටහන් ැ. මේ වගේ විශාල චිත්තක්ෂ පොදියක් තුළින් තමයි දැනෙන හැඟීමයි අපිට මේ ඇහැත් තියෙනවා කියලා වැටහනේ.

한순간, 1초의 koṭi lakkha 분의 한 조각에서 '나에게 눈이 있나' 하고 마음을 돌려도 알아챌 수 없습니다. 이런 커다란 cittakkhaṇa 묶음을 거쳐서야 '나에게 눈이 있다'는 느낌이 알아집니다.

රූපක් ක්ෂණයක් දැකලා රූපයක් තියෙනවා කියලා අවහගන්න බැ. ඒ රූපයේ දිහා බලාීමේදී හටගන්නා වූ රූප රූපය මුල් කරගත්ත අරමුණු කරගත්ත චිත්තක්ෂන කෝටි අනන්තයක් කිතුු වෙලා තමයි. මෙන්න රූපයක් තියෙනවා කියලා මොහොතට වැටහීම.

한 찰나 형색을 보고 형색이 있다고 알 수는 없습니다. 그 형색을 바라볼 때 생기는, 형색을 대상으로 삼은 cittakkhaṇa가 끝없이 쌓여야 비로소 '여기 형색이 있다'고 한순간에 알아집니다.

එහෙනම් මේ වගේ වෙලාවක අපි හැබිලේම හිත බලින්නේ චිත්තක්ෂණ වලට නෙමෙයි පොඩි වලට ආසා පොදියක් හැදෙනවා.

그렇다면 이럴 때 우리 마음이 실제로 걸리는 것은 cittakkhaṇa가 아니라 묶음입니다. 바람의 묶음이 만들어집니다.

රූප පොදියක් බලනකොට පොදිය එකක් වශයෙන් වැටහෙනවා. වැටහෙන නැති ඒක එකක් කියලා ගන්න. එකක් කියලා ගන්නේ මුලා එක රූපයක් දැක්කක් කියලා.

형색의 묶음을 볼 때 묶음이 하나로 알아집니다. 하나로 받아들입니다. 하나로 받아들이는 것이 '한 형색을 보았다'는 헷갈림입니다.

මොහොතක් පාසා ගෙවිය යන රූප පරූප ගඟගකම් රූප ගලා යන රූප ගංගාවක අතරම මැදි කොටසක් අරගෙන තමයි ඒ මහා කොටසක් අරගෙන තමයි මේ රූපයක් දැක්ක අපි නිගමනය කරන්නේ. ඒක රූපයක් මෙන්න කියා නිගමනය කරාම ශක්තියක් අපේ මනසට නැහ. ඒකේ සර්වච ගෝචා.

순간마다 지나가며 강물처럼 흘러가는 형색들, 그 형색의 강 가운데 한 토막, 커다란 한 토막을 떼어 와서 우리는 형색을 보았다고 결론 내립니다. 이것이 형색이라고 결론 내리는 것 너머를 볼 힘이 우리 마음에는 없습니다. 그것은 sabbaññu의 영역입니다.

බුදුරජාණන් වහන්සේ දකින දැකීම අපිට දකින්න බැහ. අපිට ඒක දකින්න වැඩකුත් නැහ.

부처님께서 보시는 봄을 우리는 볼 수 없습니다. 우리에게 그것을 볼 필요도 없습니다.

අපි දකින්න ඕනේ අපිට ආසාව යම් තැනක වඩානා වෙන යම් රූප පොදියක්. මෙන්න මේ රූප පොදිය හරයක් නෑහ කියලා.

우리가 보아야 할 것은 우리 바람이 어떤 곳에서 커지는 형색의 묶음, 바로 이 형색의 묶음에 알맹이가 없다는 것입니다.

ඒ රූප පොදිය හිත බැඳී වෙන අතන වනවා චන්ද රාගය නිසා.

그 형색 묶음에 마음이 묶여 저기 걸리는 것은 chanda-rāga 때문입니다.

ඉතින් ඒ නිසා අපි යම් වෙලාවක අපේ අවධානයෙන් ඉන්න ඕනේ. මගේ මනස දැන් මොන පොඩිවලද ගමන් කරන්නේ

그러므로 우리는 늘 깨어 지켜봐야 합니다. 내 마음이 지금 어떤 묶음으로 가고 있는가를.

ඇහැ හොඳයි කියලා හිතුනා මගේ ඇහැ නම් හොඳයි මෙහෙමයි මගේ ඇහේ දැන් මෙහෙම ඇත්ත ඇහැ හදන්න ගිහිල්ලා ඇහි බම හදන්න ගිහිල්ලා ඉතින් හිතනවා ඇහි රසන කරපුව කරපෝ පරනවාගිහින් කණාගිය. මට ලස්සන ඇත් දෙකක් තියෙනවා. ඔන්න ඇහේ දුවන වෙලාව ඇහේ රූප හෝ පොඩි අල්ලගෙන හිතුවන වෙලාව.

눈이 좋다는 생각이 들었습니다. 내 눈은 참 좋다, 이렇다 하며 눈을 꾸미러, 눈썹을 다듬으러 가고, 눈을 예쁘게 하려고 이것저것 칠합니다. 나에게 예쁜 두 눈이 있다고 생각합니다. 바로 이것이 눈으로 달리는 때, 눈의 형색 묶음을 잡고 생각하는 때입니다.

ඔය රූප පොදිය රසන ලස්සනයි කියලා ගත්තොත් චන්දගෙන් බැතන. මෙන්න මේ රූප පොඩියම අනිත්‍යයි දුක්ඛයි අනත්තයි.

그 형색 묶음을 예쁘다고 받아들이면 chanda로 묶입니다. 바로 이 형색 묶음이 anicca이고 dukkha이고 anatta입니다.

මෙන්න මේක අනුකූලව දකින ක්‍රමයක් තියෙනවා ඒකට නෙමෙ මනාසය පුරුණු කරන්න ඕන.

이것을 알맞게 보는 방법이 있습니다. 그것을 위해 마음을 잘 길들여야 합니다.

මේ මොහොතින් මොහොත ගෙවි ගෙවි යන ඇහැක් නේද?

이것은 순간순간 닳아 가는 눈이 아닙니까?

උදයංගම අත්තංගම ආශ්වාද ආදීනව නිස්සරණ කිය මෙන්න මේ ක්‍රියාදාම ක්‍රියාව පහකින්න මේ පොඩි පහකින්න හටගත්ත වස්තුවක් විනාශය කරා යනකම් අතරම ක්‍රියාත්මක වෙනවා.

udayaṅgama, atthaṅgama, assāda, ādīnava, nissaraṇa라는 이 다섯 단계의 흐름, 이 다섯 묶음이 생겨난 것이 무너짐에 이를 때까지 줄곧 작용합니다.

ඇහැ උදයංගම ඉන්නවා.

눈에도 udayaṅgama가 있습니다.

අපි දැන් දකින්න අර ක්ෂණ නෙමෙයි ක්ෂණ දකිල්ලා අපිට හරියක් නැහැ. අපි දැනගන්න ඕනේ මේ ඇස් ඇහැ නැමති පොදිය සම්පිඩනයක් වශයෙන් අරගෙන

우리가 지금 볼 것은 저 찰나들이 아닙니다. 찰나를 보는 것은 우리에게 쓸모가 없습니다. 우리는 이 눈이라는 묶음을 하나의 덩어리로 놓고 알아야 합니다.

අපි මේ ඇහැ නැමති පොදිය හිත බැඳෙනවානම් මේ ඇහැ නැමති පොඩිය කවන්ද හටගත්තේ කොහොමද උදයංගම

이 눈이라는 묶음에 마음이 묶인다면, 이 눈이라는 묶음은 언제 어떻게 생겨났는가, 곧 udayaṅgama를 보아야 합니다.

මව් ගැලක් ඇතුලේ මව් කඩබෝන ආහාරය ඝෝෂණය අරගෙන පුංචියට හැදිච්ච දිය පටලයක් වගේ හටගත්ත ඉයාවක් ධාතු හතරෙන් ගරී භවන වෙලා මව්කුසේ ඇතුලේදී උදයංගම වශයෙන් මේ ඇහැ නැවැ උදේ වුණා. උදා වුණා. හටගත්තා.

어머니 태 안에서 어머니가 먹은 음식의 영양을 받아, 작은 물막처럼 생겨나, 네 dhātu로 이루어져 어머니 태 안에서 udayaṅgama로 이 눈이 떠올랐습니다. 떠올랐습니다. 생겨났습니다.

දැන් හටගත්ත එක එතන පටන් මොකද වෙන්නේ? ගැටවර වයස බැන්න පර්ණ වායස එනඑකන් මේක උදය අන්තම තැවෙනවා. මෝර මෝර එනවා. හැඩ වැඩෙවීනවා.

이제 생겨난 그것이 거기서부터 어떻게 됩니까? 사춘기를 지나 다 자란 나이가 될 때까지 이것은 자라 갑니다. 무르익어 갑니다. 모양이 커 갑니다.

කරුණා කියන තත්ත්වයට ආපුවහම උදයංගම අවස්ථාව අත්තංගම අවස්ථාවට ආව. දැන් ඇහැක පූර්ණත්වයට අයිති. ලදරු ඇහැ ලදරු තව වැඩෙන එකක්. ළමා ඇහැ තව වැඩෙන එකක්. ගැටවර ඇහැ තව ටිකක් වැඩෙන එකක්. කරුණු වැඩිලා ඉවරෙත් එව එකක්. අන්න වැඩිලා ඉවරෙච්චට අපි පේනවා අත්තංගම අවස්ථාව

젊은이가 되면 udayaṅgama 단계가 atthaṅgama 단계로 넘어왔습니다. 이제 눈이 다 갖추어짐에 이릅니다. 아기의 눈은 아직 자라는 것, 아이의 눈도 아직 자라는 것, 사춘기의 눈도 조금 더 자라는 것이고, 젊은이의 눈은 다 자란 것입니다. 바로 그 다 자란 때에서 우리는 atthaṅgama 단계를 봅니다.

ඊට පස්සේ ඔය අත්ංගම අවස්ථාවේ ටික කාලේ. මේ ජීවිතයක් මරගෙනයි මේක ටික තව. උපතේ පටන් මැරනකන් ජීවිත කාලේ ඇහැගෙන අන්න ආශ්වාද අවස්ථාව ඊළඟ ආවා. ඉතින් තරුණ ඇහැ තියාගෙන මේක ලස්සැර කරණුම් කර කරගෙන කර ඇඩ වැඩ කර කර බල බ බල බලා මේක ඉතින් හඳුන් හඳුන් ගල් වවාගෙන ඉතින් එක පැත්තට හීනියට කපනවා ඒක දැම එක ඔයා කර විකාර කර බල බලා කරපෝ කරපෝ බල බලා ඉන්නවා ඔය කාලේ ආශ්වාද අවස්ථාව ඔය

그 뒤 atthaṅgama 단계는 잠깐입니다. 태어나서 죽을 때까지 삶 동안 눈을 지니고, 다음으로 assāda 단계가 옵니다. 젊은 눈을 지니고 이것을 꾸미고 칠하고 모양을 내며 이리저리 보고, 숫돌에 갈듯 다듬어 한쪽으로 가늘게 그리고, 이상하게도 해 보고, 칠하고 또 칠하며 보고 또 보며 지냅니다. 그때가 assāda 단계입니다.

ඉන්නේ තරක පීනක

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

සකල බැන්න ගම මොකද නෙමෙන්නේ ආදීන අවස්ථාව ඇහැට ආවා. දැන් කරකවන එකක් බැහැ බලපුනා ඇමතැන හතු වෙලා කැලව හැදිලා ඔක්කොම වෙලාව ගොර ගැහිලා තියෙන්නේ. ඒ දන්න ගොරකමද වගේ එක පැත්තට යනවා නිසා මේක හැදි පැත්තටක් නැහැ. අනේ අපි මගේ ඇහැට වෙච්ච දේකවට හරියන්නෙත් නැහැ. ඒක තමයි දැන් වැරදි

나이가 들면 어떻게 됩니까? 눈에 ādīnava 단계가 왔습니다. 이제 굴리지도 못하고, 보면 여기저기 흐려지고 막이 끼고, 늘 뻑뻑하게 굳어 있습니다. 한쪽으로 쏠려서 고칠 길도 없습니다. 아, 내 눈에 생긴 일에 맞는 것도 없습니다.

වැරදි යනවා. අවුරුදු 60ක් ගියාට පස්සේ ඇහැදිහැ බැලුවට පස්සේ පේනවා. ආදීනව අවස්ථාවේ කෙරවත නිස්සහරණයට යන්න ඔන්න මෙන්න ගියා තියෙනවා. හොන් ගාලා පලගිලා ගමන් ඉවරයි නිස්සරණය පැත්තකට බැලුවොත් එහෙමත් මනසේ බලනවා පැත්තක ඉඳන් මොකද දැන් ඇහැට වෙන්නේ ආදීනවිතයට පත් වෙච්ච අයට බලනකොට කුණු වෙලා යනවා.

이제 점점 잘못되어 갑니다. 예순 해가 지난 뒤 눈을 들여다보면 알 수 있습니다. ādīnava 단계의 끝에서 nissaraṇa로 가는 것이 여기 있습니다. 툭 하고 터져 길이 끝납니다. nissaraṇa 쪽을, 마음으로 한쪽에서 보면 지금 눈에 무슨 일이 일어납니까? ādīnava에 이른 이를 보면 썩어 갑니다.

ඔන්න ඔය අවස්ථා පහේ සම්පිලනයක් නේද මේ ඇහැ කියන්නේ. ඔය වගේම හටගත්ත අවස්ථා පය සම්පිඩනයක් නද කන කියන්නේ. ඒබඳුම අවස්ථාපාර සම්පිඩනයක් එ නාසය කියන්නේ. එබඳුම අවස්ථාපාර සම්පිඩනයක් දිව කියන්නේ. ඒ බැඳුම අවස්ථාපාර සම්පිඩනයක් නෙමෙයි කය කියන්නේ. ඔය ටික හටගන්නා වූ මනස බලපනාම ඔය තියන්න බැහ.

이 다섯 단계를 하나로 뭉친 것이 바로 눈이라는 것 아닙니까? 그처럼 생겨난 다섯 단계를 뭉친 것이 귀라는 것 아닙니까? 그와 같은 다섯 단계를 뭉친 것이 코이고, 그와 같은 다섯 단계를 뭉친 것이 혀입니다. 그와 같은 다섯 단계를 뭉친 것이 몸 아닙니까? 이것들이 생겨나는 마음도 살펴보면 그대로 붙들어 둘 수 없습니다.

[උගුර කෑරීම] ඒක බලා ඉන්නද්දී මොහොතක් පාසාම ආපු ආපු හිටියට වෙනස් වෙලා.

[목을 가다듬음] 그것을 지켜보는 동안에도 순간마다 오는 것들은 머물지 않고 바뀝니다.

ඇහෙන් රූපයක් බලාගෙන ඉන්නාවේදී චක්ඛු විඤ්ඤාණය උදයංග අවස්ථාවක්. ඒ රූපය ගෙවෙනකොටම අත්තංග අවස්ථාව ක්ෂණයකින් ඇවිල්ලා ආශ්වාද ආවාසා රූපය ලස්සනත් වෙන්න. ඒක ගෙවි යනකොට ආදීනස්ථාව අඳුරු වෙලා ගිහිල්ලා.

눈으로 형색을 보고 있을 때 cakkhu-viññāṇa는 udayaṅgama 단계입니다. 그 형색이 지나가자마자 atthaṅgama 단계가 한 찰나에 오고, assāda가 와서 형색이 예쁘게도 여겨집니다. 그것이 지나가면 ādīnava 단계로, 흐려져 버립니다.

දැන් මේක පැටි කියවම මේක ඉවරයි. පෙනීම ඉවරයි දැන් තියෙන්නේ ඇහීමක්. ඇහීම ආරම්භ වුණා. උදය ඇහීමේ උදයංගම අවස්ථාව ඇහීමට කන්දිහා ඉන්නවා. ඇහීම මරලා වැටිහෙන්න පටන් ගත්තා මේ පදුව ඇහීමක්. අන්න අත්තංගම අවස්ථාව ඊට පස්සේ ඒක රස විදිනවා. ආශ්වාද අවස්ථාව

이제 이것은 다 끝납니다. 봄은 끝나고 이제 있는 것은 들림입니다. 들림이 시작되었습니다. 들림의 udayaṅgama 단계에서는 들으려고 귀를 기울입니다. 들림이 또렷해지기 시작하면 그것이 atthaṅgama 단계이고, 그 뒤 그것을 즐깁니다. 그것이 assāda 단계입니다.

දැන් කනෙන් ඕක බලබලා ඉන්න බැහැ ඒ පහගෙනවා. ආදීනවට පටන් ගන්න වැඩක් නැහ කියලා ඒක අහගෙන නැහැ වෙන දෙයක් අහගෙන යනවා. අරමුණ වෙනස් කරනවා. අන්න ඒකේ නිසා.

이제 귀로 그것을 계속 듣고 있을 수 없어 지겨워집니다. ādīnava가 시작되어 쓸모없다며 그것을 듣지 않고 다른 것을 들으러 갑니다. 대상을 바꿉니다. 바로 그 때문입니다.

ඔය විදියට ඇහැ කන දිව නාසය ශරීරය කියන මේවා අල්ලගෙන වැඩ කරන හිතක් උදයංගම අත්තංගම ආස්වාද ආදීනස් අටගෙන අවස්ථාව පහකින් දෙවිය.

이렇게 눈, 귀, 혀, 코, 몸이라는 것들을 잡고 일하는 마음은 udayaṅgama, atthaṅgama, assāda, ādīnava, nissaraṇa의 다섯 단계로 지나갑니다.

මෙන්න ලෝකයේ තියෙන ඒවට හින්ද වෙන ධර්මතාවය. මෙන්න මේක හරියට දැක ද අරගෙන ඔහු ධර්මය දැක්කා. ලෝක ධර්මය දැක්කා.

이것이 세상에 있는 것들에 일어나는 dhamma의 이치입니다. 이것을 제대로 보았다면 그는 dhamma를 본 것이고, 세상의 dhamma를 본 것입니다.

මේ ලෝක ධර්මය හරියට දැක්කහම ඔබට දකින්න එකක් තියෙනවා. මේ තුළ ස්ථිරව පවතින එක මොහොතක්වත් නැහැ. මම කැමතිේ පවටින එක මොහොතක්වත් ඒ පවතින්නේ නැහ.

이 세상의 dhamma를 제대로 보면 여러분이 보게 될 것이 하나 있습니다. 이 안에는 단단히 머무는 것이 한순간도 없습니다. 내가 바라는 대로 머무는 것이 한순간도 없습니다.

ඉච්ච සේ පවතින කැමති සේ පවතින එකම මොහොතක්කක්වත් මේ විපරිණාමික ක්‍රියා ස්වභාවය තුළ පවත්වන්න බැහ. මේක නේද යථාර්ථය. ඔය ධර්මතාවගේ යථාර්ථය කෙනා කියනවා. කැමති සේ නෑ.

바라는 대로, 원하는 대로 머무는 것을 이 끊임없이 바뀌어 가는 흐름 안에서는 한순간도 붙들어 둘 수 없습니다. 이것이 참모습 아닙니까. 그것을 이 dhamma의 참모습이라고 합니다. 바라는 대로 되지 않습니다.

කැමතිය නැති වෙනකොට මම බලාපොරොත්තු වෙනම් කැමතියේ පවත්වන්න ම බැරි දෙයක් වරේ දුක වට ඉන්නවා සානය

바람이 이루어지지 않을 때, 내가 기대하는, 바라는 대로 붙들 수 없는 것 때문에 괴로움과 답답함이 둘러쌉니다.

එහෙනම් කැමති පවත්වන්න බැරි දෙයක් කැමතියේ පවත්වන්න හිතන මොහොතක් ගානේ වටෙන්නේ මොකක්ද ඒක පවත්වන්න බැරිම කියන අසානී දුක

그렇다면 바라는 대로 붙들 수 없는 것을 바라는 대로 붙들려고 마음먹는 순간마다 둘러싸는 것은 무엇입니까? 그것을 결코 붙들 수 없다는 답답함, 곧 dukkha입니다.

යදනිච්චං සංඛං කිව්වේ ඕකයි. යමක් කැමැති දේ නැද්ද ඒක දුකයි.

'yad aniccaṃ taṃ dukkhaṃ'이라고 하신 것이 바로 이것입니다. 바라는 대로 되지 않는 것, 그것이 dukkha입니다.

එතකොට මොකද වෙන්නේ ඒ දුක ගෙන තියනම් ඒක මම කොච්චර කැමති මගේ කැමැත්ත බලන්න ා ධර්මතාවයෙන් විනාශයට ගිහිල්ලා නිස්සරණය නේද ගියා පස්සේ ඉතුරු කරපු හරයෙකුත් නැත්නම්.

그러면 어떻게 됩니까? 그 dukkha를 지니고 있다면, 내가 아무리 바라도 내 바람을 돌아보지 않고 dhamma의 이치대로 무너져 nissaraṇa로 가 버린 뒤 남겨 준 알맹이도 없다면,

මම ඒ බලපු බැලීම අහපු වැඩීම අසාරත්වය කෙළවර කෙළවර වුනා නිසා මට දුන්නා හරයක් නැති නිසා තව තිරටත් තමහා බායනවා. රූප බලන්න ඕනේ සද්ද අහන්න ඕනේ ගරු සුවල දැනගන්න ඕනේ යඩි යලි කරන්න ඕනේ නෑ කියලා. ලබාගත්ත එක හරයක් දුන්න නම් ඒ මම සෑහෙනවා.

내가 본 봄, 들은 들음이 알맹이 없이 끝나 버렸기 때문에 나에게 알맹이를 주지 않으니, 또다시 taṇhā를 일으킵니다. 형색을 봐야 한다, 소리를 들어야 한다, 냄새를 맡아야 한다, 이것저것 해야 한다고. 얻은 것이 알맹이를 주었다면 나는 거기서 만족했을 것입니다.

සෑහීමක් නොදීම කෙළවර කරපු නිසා හරයක් නැතුව කෙරවල කරපු නිසා අසරත්වය ම දකිනවා කියලා දැක්කන්න.

만족을 주지 않고 끝났기 때문에, 알맹이 없이 끝났기 때문에, 그 알맹이 없음 자체를 본다고 보십시오.

රූප වල ඇහේ කනේ නාසයේ දිවේ කයේ මනින් සාරත්වයක් නෑ කියලා දකින්න. ඔන්න ඇහැ දැනගත්තා. ගෝචර වෙන රූපය ඔහොම දකින්න.

형색들에, 눈과 귀와 코와 혀와 몸과 마음에 알맹이가 없다고 보십시오. 그러면 눈을 안 것입니다. 눈에 잡히는 형색도 그렇게 보십시오.

රූපයක් දැනගත්තා. ඇහැයි රූපය නිසා හටගන්න චක්ඛු විඤ්ඤාණය ඇත විදිහට දැක්කහම චක්ඛු විඤ්ඤාණය දැනගන්නා. ඒ චක්ඛු විඤ්ඤාණය නිසා ඇති වෙනා වූ සංස්යක් ඇන්න අවිද්‍යාවෙන් බැතගත් යැම්පි ස්පර්ශයක් ඇන්න හරි වටිනවා කියලා. ඒ අදහසක් වැඩක් නෑහ කියලා යි.

그러면 형색을 안 것입니다. 눈과 형색 때문에 생기는 cakkhu-viññāṇa를 있는 그대로 보면 cakkhu-viññāṇa를 압니다. 그 cakkhu-viññāṇa 때문에 생기는 phassa, avijjā로 묶인 그 닿음을 아주 값지다고 여기는 그 생각이 쓸모없다고 봅니다.

ඒකෙන් හටගන්නා වූ යම්කිසි අවිද්‍යාවෙන් හටගත්ත වින්දනයක් ආශ්වාදයක් කියලා ගත්තා නම් ඒකත් මුදාව කියා. සම්පස්සජා වේදනාවත් වැඩක් නැහැ කියලා කියා

그로 인해 생기는, avijjā에서 생긴 느낌을 assāda로 받아들였다면 그것도 헷갈림이라고, samphassajā vedanā도 쓸모없다고 봅니다.

දැක්. මෙන්න මේ ක්‍රමයට මේ ඇහැයි, කනයි, දිවයි, නාසයයි, ශරීරයයි මනයි කියන හය පිළිබඳව ඔන්න ඔය ආකාරයෙන් දකින්න පටන් ගත්ත. අනිච්ච වශයෙන් දකිනවා, දුක්ඛ වශයෙන් දකිනවා, අනත්ත වශයෙන් දකිනවා මූල ධර්මය දැකට පත් වෙනවා.

이 방식으로 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음이라는 여섯에 대해 이렇게 보기 시작합니다. anicca로 보고, dukkha로 보고, anatta로 보면 뿌리가 되는 dhamma를 보는 데 이릅니다.

මේකට කියනවා ලෝක ධර්මතාවය දැක්කහම මෙන්න ලෝකය දැක්කා.

이것을 두고, 세상의 dhamma 이치를 보았을 때 세상을 보았다고 합니다.

මේ ලෝකේ වැඩක් නෑහැ. කොහොමද හටගන්නේ? මේ පස්සේ හඹා යන තාක්කල් මේකට අවශ්‍ය ශක්තිය ගොඩනාගනවා. අන්න ඒකට අපි කර්ම ශක්තිය කියලා. කර්ම ශක්තිය මූලික වෙලා මේක කැටනහම තව තනකට හදනවා. ඒක කැටනහම තව තනක හදනවා. මෙන්න මේ ක්‍රියාවල නිසා උදේම් গেමයක් ගොඩනැගිට හේතුව කොන්න නැතුව. මෙන්න හේතු අසාරත්වයක් ගොඩනැගුණා මෙන්න අසාරත්වයක් ගොඩනැගින්න හේතු.

이 세상은 쓸모가 없습니다. 어떻게 생겨납니까? 이것을 쫓아가는 동안 이것에 필요한 힘을 쌓습니다. 그것을 우리는 kamma의 힘이라고 합니다. kamma의 힘이 바탕이 되어 이것이 굳으면 또 다른 자리를 만들고, 그것이 굳으면 또 다른 자리를 만듭니다. 이런 작용들 때문에 끝없이 쌓여 갑니다. 여기 알맹이 없음이 쌓였고, 여기 알맹이 없음이 쌓이는 까닭이 있습니다.

එහෙනම් මේ අසාරත්වය ගොඩනැගෙන හේතුව යම් තැනක නැත්නම් මේවා ගොඩනැගෙන්නේ නැහැ. ගොඩනැගෙන්නේ නැති දුකෙන් නිදහ දුක තිබුනේ අසාහනය තිස් එකක් තියෙන මොකක්ද ගොඩන්නැගින හේතුව මේවරට බැඳුන ඡන්දරාගය. එහෙනම්

그렇다면 이 알맹이 없음이 쌓이는 까닭이 어떤 곳에 없다면 이것들은 쌓이지 않습니다. 쌓이지 않으면 dukkha에서 풀려납니다. 서른 자리의 답답함과 dukkha가 있었던 것, 그것이 쌓인 까닭은 이것들에 묶인 chanda-rāga입니다.

හේතුව මේවරට බැඳුන ඡන්දරාගය. එහෙනම් මොකක්ද කරන්න ඕනේ? මේ චන්ද රාගයෙන් බැඳෙන්න සුදුසුද නැද්ද කියලා බලමු මනාසය දෙයක් සුදුසු නැහැ. එහෙනම් මම මොකක්ද කරන්න ඕනේ? මේ සුදුසු බුසු බවට ආදීනව නිතර මෙනෙහි කරමින් අත්හැරීමේ නොවැලිමේ වෙන්වීමේ ලබන්නා වූ නිවනේ ආශංසය වෙන් කරමින් විහ කරන්න පටන් ගත්තා බෙර කියනවා කර්මස්ථානය ඔන්න ඔය කර්මස්ථානය වඩාගෙන යනකොට ආර්ය මාර්ගය පූර්ණය වෙනවා.

그러면 무엇을 해야 합니까? 이것이 chanda-rāga로 묶일 만한 것인지 아닌지 잘 살펴봅시다. 그럴 만한 것이 없습니다. 그러면 나는 무엇을 해야 합니까? 그럴 만하지 않음의 ādīnava를 늘 마음에 두며, 놓아 버림과 들러붙지 않음과 떨어져 나감으로 얻는 nibbāna의 ānisaṃsa를 떠올리며 지내기 시작한 것, 이것을 kammaṭṭhāna라고 합니다. 그 kammaṭṭhāna를 닦아 가면 ariya magga가 채워집니다.

[උගුර කෑරීම]

[목을 가다듬음]

ඇස අනිච්චයි, දුක්ඛයි අනත්තයි. රූපයෝ අනිච්චයි, දුක්ඛයි අනත්තයි. චක්ඛු විඤ්ඤාණය අනිච්චයි, දුක්ඛයි අනත්තයි. චක්ඛු සම්පස්සයෝ අනිච්චයි දුක්ඛයි අනත්තයි. චක්ඛු සම්පස්සදාජා වේදනාවෝ අනිච්චයි, දුක්ඛයි අනත්තයි.

눈은 anicca이고 dukkha이고 anatta입니다. 형색들은 anicca이고 dukkha이고 anatta입니다. cakkhu-viññāṇa는 anicca이고 dukkha이고 anatta입니다. cakkhu-samphassa는 anicca이고 dukkha이고 anatta입니다. cakkhusamphassajā vedanā는 anicca이고 dukkha이고 anatta입니다.

ආදීනව දැරා. අතහැරීම නාතයි අතහැරීම වෙත්වා, නොවැලීම නාතයි නොවැලීම වෙත්වා, මිදීම නතයි මිදීම වෙත්වා නිවනම නාතයි නිවනම වෙත්වා.

ādīnava를 보면서: 놓아 버림은 고요하니 놓아 버림이 있기를, 들러붙지 않음은 고요하니 들러붙지 않음이 있기를, 풀려남은 고요하니 풀려남이 있기를, nibbāna는 고요하니 nibbāna가 있기를.

නිවන හිටපු කියන එක

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඇස අනිච්චයි, දුක්ඛයි, අනත්තයි ආදී වශයෙන් බැලපු ටික මොන දිට්ඨියද? ඇත්තක්ම ඇති ආකාරයෙන් දැක්ක නම් ඒක සම්මා දිට්ඨිය රූපයෝ අනිච්චයි, දුක්ඛයි, අනත්තයි කියලා බැලුවනම් ඒ දැකපු දෘෂ්ටිය ඇත්තක්ම දැක්කා සත්වයක්. එහෙනම් ඒකට මිත්‍යා දෘෂ්ටියක් නෙමෙයි සම්මා දිට්ඨිය.

눈은 anicca, dukkha, anatta라는 식으로 본 것은 어떤 diṭṭhi입니까? 참으로 있는 그대로 보았다면 그것은 sammā diṭṭhi입니다. 형색들을 anicca, dukkha, anatta라고 보았다면 그렇게 본 견해는 참을 본 것입니다. 그렇다면 그것은 micchā diṭṭhi가 아니라 sammā diṭṭhi입니다.

චක්ඛු විඤ්ඤාණය අනිච්චයි දුක්ඛයි අනත්තයි කියලා දැක්ක නම් නිත්‍යා දෘෂ්ටියක් නෙමෙයි දැක ඇත්තක්වාහනම් සම්මා දිට්ඨියෙන් දැක චක්ඛු සම්පස්සය අනිච්චයි දුක්ඛයි අනත්තයි කියලා දැක්ක නම් මිත්‍යා දෘෂ්ටිය තියෙන නෙමෙයි දැක්ක සම්මා දිට්ඨිය චක්ඛු සම්පස්ස ජා වේදනාව අනිච්චයි දුකයි අනත්තයි කැසී කරන්න නම් මිත්‍යා දෘෂ්ටියකින්නේ නෙමෙයි මේක දැක්කේ සම්මා දිට්ඨිය දැන් සම්මා දිට්ඨිය මොකක්ද දැක්කේ අනිච්ච බව දැක්කා දුක්ඛ බව දැක්කා අනත්ත බව දැක්කා මිච්ඡා දෘෂ්ටියන් නම් දකින මොකක්ද නිත්‍ය හැටියට දකිනවා සුඛ හැටියට දකිනවා අත්ම හැටියට දකිනවා. ඒක මිත්‍යා දෘෂ්ඨිය. මිත්‍යා දෘෂ්ටියට බැසුවොත් සක්කාය දිට්ඨිය බැඳෙනවා. සම්මා දිට්ඨියෙන් අනිච්ච දුකනාත වශයෙන් බැලුවොත් සක්කාය දිට්ඨිය දුරු වෙලා ගිහිල්ලා මිත්‍යා දෘෂ්ටිය දුරු වෙලා ගිහිල්ලා සම්මා දිට්ඨියට පත් වෙනවා. ඒ

cakkhu-viññāṇa를 anicca, dukkha, anatta라고 보았다면 micchā diṭṭhi가 아니라 참을 본 것이니 sammā diṭṭhi로 본 것입니다. cakkhu-samphassa를 anicca, dukkha, anatta라고 보았다면 micchā diṭṭhi가 아니라 sammā diṭṭhi로 본 것입니다. cakkhusamphassajā vedanā를 anicca, dukkha, anatta라고 보았다면 micchā diṭṭhi로 본 것이 아니라 sammā diṭṭhi로 본 것입니다. 그러면 sammā diṭṭhi는 무엇을 보았습니까? anicca임을 보았고, dukkha임을 보았고, anatta임을 보았습니다. micchā diṭṭhi는 무엇을 봅니까? 늘 있는 것으로 보고, 즐거운 것으로 보고, attā로 봅니다. 그것이 micchā diṭṭhi입니다. micchā diṭṭhi에 빠지면 sakkāya diṭṭhi에 묶입니다. sammā diṭṭhi로 anicca, dukkha, anatta로 보면 sakkāya diṭṭhi가 사라지고 micchā diṭṭhi가 사라져 sammā diṭṭhi에 이릅니다.

සඳහා මනසද මෙහ ඇහුනම්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒ සඳහා කරන යම් කල්පනාවක් ඇටනම්. අනේ පෙබඳුන්නා වූ අසාර ඇහැ ආ ප්‍රඥාවට පහළ වඩනවා සම්මා දිට්ඨිය නිසා. සම්මා

그것을 위해 하는 어떤 생각이 있다면, '아, 이런 알맹이 없는 눈이여' 하고 sammā diṭṭhi 때문에 paññā가 자라납니다.

වඩනවා සම්මා දිට්ඨිය නිසා. සම්මා දිට්ඨියෙන් ප්‍රඥා මූලිකා පහළ වෙනකොට මොකද වෙන්නේ? අන්න ඒ නිසා හටගත්තා වූ යම්කිසි ආකාරයේ කල්පනාවක් ඇත්නම් මේකට ගැටිලා මොකටද මේ ඇහැ නිසා යකිසි වෛරිතක් නඟලා මොකටද කාටවත් කරවර කරලා මොකටද හිංගි හිංසා කරලා මොනවා ලබාගන්නද

sammā diṭṭhi로 paññā가 바탕이 되어 생기면 어떻게 됩니까? 그 때문에 생긴 이런 생각이 있다면: 이것에 걸려서 무엇 하나, 이 눈 때문에 미움을 일으켜서 무엇 하나, 누구를 괴롭혀서 무엇 하나, 해쳐서 무엇을 얻겠나.

මට මේකෙන් නික්මනවා මිසකන් කවදාත් මේකේ නැරතුක් නැහැ. ඔය අදහසහම කියනවා අව්‍යාපාල සංකල්පනා අවිහිච්ච සංකල්පනා නික්ම සංකල්පනා පහළ වුණා ඕකට කියනවා ආර්යෂ්ඨාංගා මාර්ගය සම්මා සංකල්පයන්නත්.

나는 이것에서 떠날 뿐, 이것에 결코 머물 곳은 없다. 이런 생각을 두고 abyāpāda saṅkappa, avihiṃsā saṅkappa, nekkhamma saṅkappa가 생겨났다고 하며, 이것을 ariya aṭṭhaṅgika magga의 sammā saṅkappa라고 합니다.

ඔන්න සම්මා දිට්ඨිය සම්මා ඉතින් බොරුවෙන් අහක් වෙලා ඉන්න තාක් බොරුවෙන් වචනයක් කියවෙනවා. ඇහැ හොඳයි කියලා වචනය එන්නේ නැ. ඇහැ අනිච්ච වස්තුවක්, දුක්ඛ වස්තුවක්, අනත්ත වස්තුවක් අල්ලඟ වටනා එකක් නෙමෙයි ඔය කතාවම මයිනේ. ඔය කතාවේ බොරු නැහැ කේරන්නේ නැහැ පරිසර නැහැ ප්‍රාපනය නැහ. එහෙනම් භාවිතා කරන්නේ ඔය දිග නම් බොරු නැත්ති කේලා නැති පරසරය ප්‍රාණය තියෙන සම්මා වාචා

이렇게 sammā diṭṭhi, sammā saṅkappa가 있습니다. 그러면 거짓에서 떨어져 있는 동안에는 눈이 좋다는 말이 나오지 않습니다. 눈은 anicca한 것, dukkha한 것, anatta한 것, 붙잡을 값어치가 없는 것이라는 바로 그 말이 나옵니다. 그 말에는 거짓이 없고, 이간하는 말이 없고, 거친 말이 없고, 쓸데없는 말이 없습니다. 그렇다면 쓰는 말은 거짓 없고, 이간 없고, 거칠지 않은 말, 곧 sammā vācā입니다.

මේ ඇහැ හොඳයි කියලා මේක හැඩ වැඩ කරන්න ලස්ස වැඩ කරන්න කරන යම් කටයුත්තක් තියෙනවා හිත් කටයුත්තක් වෙලා ඉ.

이 눈이 좋다 하여 이것을 꾸미고 예쁘게 하려고 하는 일이 마음의 일로 자리 잡고 있습니다.

ඒ සඳහා මම මොනවත්ව කරලා ඉංගීසා කියලා මගේ දෙක ආධාරය වටහන්න අවශ්‍යක් නෙමෙ. ඇහැ

그것을 위해 내가 무엇을 해서 남을 해치며 내 눈을 돌볼 필요가 없습니다.

වැඩෙනවා කාපන්කුත් අහවල් තව මතාගේ මස්තික අරගෙන මට සතු මල්ල කාලා ඇහැ වදාගන්න ඕන

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

කමක් නැහැ. එච්චර හරක් මටම ඇහේ නැහැ. හොරකම් කරලා හරි කමක් නැහැ මොනවා කියලා හරි කමක් නැහැ අනික් හඩවෙන කම නැහ මෙන්න මේ පෝචනය කර පතියක් පරල ඕගො කමකුත් නැහැ.

그럴 만한 값어치가 내 눈에는 없습니다. 도둑질을 해서라도, 무슨 짓을 해서라도 괜찮다, 남을 울려도 괜찮다 하며 이것을 기를 필요가 없습니다.

සුරාවෙන් සූදුවෙන් දුරාචාරයෙන් මොනවාහරි පේන් කරලා හතන් ඔයන් හදාගත්ත දේ ඔය ඇහැ පෝතනය කරන පාන්සුව මට එහෙම පෝචනය කරන්න හරයක් මේක.

술과 노름과 그릇된 행실로 무엇이든 해서 마련한 것으로 이 눈을 기를 까닭이 없습니다. 그렇게 기를 알맹이가 이것에 있습니까.

එහෙනම් එයා ප්‍රාණඝාතය වෙන්, අත්දානය වෙන්වුණා කාමත් විද්‍යාධාරය වෙන්වුණා ඇහැ මුල් කරගෙන

그렇다면 그는 눈을 뿌리로 하여 pāṇātipāta에서 떨어지고, adinnādāna에서 떨어지고, kāmesu micchācāra에서 떨어졌습니다.

එහෙනම් මොකද ඇහැ මුළු කරගෙන්න සම්මා කම්මත්වය හටගත්තා භාණාතිපාතා වේරමණය අදින්නාදානා වේරමණය කා්ජාධාර වේරම අය උච්ච දිතව සම්මා කම්මාත්ත එතන්ටත් හැර මම ජීවත් වෙනවා ජීවත් වෙන මේ ඇහේ තියෙන යථාර්ථයගේ අත්හැර නොඇලීම් ැදින්නේ මේ ධර්මාවබෝධය මිසක් වෙනකට මගේ ජීවිතය කැප කරන්නේ. මට

그렇다면 눈을 뿌리로 하여 sammā kammanta가 생겼습니다. pāṇātipātā veramaṇī, adinnādānā veramaṇī, kāmesu micchācārā veramaṇī, 이것이 sammā kammanta입니다. 그 너머로 나는 삽니다. 사는 동안 이 눈에 있는 참모습을 놓아 버리고 들러붙지 않는, 이 dhamma의 깨달음 말고는 다른 것에 내 삶을 바치지 않습니다.

මිසක් වෙනකට මගේ ජීවිතය කැප කරන්නේ. මට කැප කරන්න වටිනාදයක් ලෝකේ නැහැ තව. දැන් මගේ කැපති කිරීම කාලය විවේක මේ සඳහා මිසක් වෙනකට නෙවෙයි කියලා ආජීවය සම්මා ආජීවයක් මික් මිත්‍යා ආජීවයක්. ඒ සඳහාගෙන උත්සාහයක් තිබුනගේ සම්මා වායා මි්සක් මිත්‍යා වායාගන්න.

나에게 바칠 만큼 값진 것이 세상에는 더 없습니다. 이제 나의 바침과 시간과 쉼은 이것을 위해서일 뿐 다른 것을 위해서가 아니라는 삶의 방식, 그것이 sammā ājīva이지 micchā ājīva가 아닙니다. 그것을 위한 애씀이 있다면 그것은 sammā vāyāma이지 micchā vāyāma가 아닙니다.

ඒ සත්‍යයට අනුකූලව වැටහෙන්නා වූ යම් දැනීමක් පහළ වුනානම්ගේ සම්මා සතියක් මිසක් මිච්ඡා සතියක්. එහෙනම් එතන ඇලීමයි ගැටීමයි මුලාවයි නැති වුනා නම් ඇතිවෙන සමාධියක් තියෙනවා. ඒක සම්මා සමාධියක් මක් මිත්‍යා සමාධියක් නෙමෙයි ඔන්න ආර්යෂ්ඨාංගික මාධිය සම්මා සමාධිය. ඔන්න ආර්යෂ්ඨාංගික මාගය වැඩෙන හැති ඔය දහම තුළින් යනකොට. ඉතින්

그 참에 맞게 알아지는 어떤 앎이 생겼다면 그것은 sammā sati이지 micchā sati가 아닙니다. 그렇다면 거기서 들러붙음과 부딪힘과 헷갈림이 사라졌다면 생기는 samādhi가 있습니다. 그것은 sammā samādhi이지 micchā samādhi가 아닙니다. 이것이 ariya aṭṭhaṅgika magga의 sammā samādhi입니다. 이 dhamma를 따라 갈 때 ariya aṭṭhaṅgika magga가 이렇게 자라납니다.

වැඩෙන හැති ඔය දහම තුළින් යනකොට. ඉතින් සම්මා ඔය මාර්ගයෂ්ඨාංගික මාර්ගය වචන වශයෙන් දැනගිරිය හිටියේ නැත් සත්වයා ගමන් කරන්න මුල පටන් ගත්තා දිකු එහෙනම් අපි කියන්නේ ආර්ය අෂ්ඨායක භාරය ඔය කැමීට ඇහැ රූපය කන ශබ්දය නාසය ගන්ධය දිව රසයේ කය පොඩ්ඩබ්බය මන ධර්මය ගැන බලන්න පටන් ගත්ත චක්ඛු විඤ්ඤාණ සෝත විඤ්ඤාණ ගාන විඤ්ඤාණ ජිව්හා විඤ්ඤාණ කාය විඤ්ඤාණ මනෝ විඤ්ඤාණ ගැන ඔහොම බලන්න පටන් ගත්තා චක්ඛු සම්පස්ස සෝතා සම්පස්ස ඝාන සම්පස්ස දිව කා සම්පස්ස කාය සම්පස්ස මනෝ සම්පස්ස ගැන ඔහොම බලන්න බලන්න ගත්තා චක්ඛු සම්පස්සා වේදනා සෝත සම්පස්සජා වේදනා ගාන සම්පස්සාව වේදනා, ගිව්හා සම්පස්ස, වේදනා, කාය සම්පස්සා, වේදනා, මනෝ සම්පත්ජා වේදනා මේ ඔව විදියට බලන්න පටන් ගත්තා නම් ඔහු පූර්ණ ආර්ය මාර්ගය ගමන් කරනවා එතකොට මෙන්න අප්‍රමාදව නිවන් දකින මගේ

그러니 aṭṭhaṅgika magga를 말로 알고 있지 않았더라도 그 사람은 길을 가기 시작한 것입니다. 그렇다면 우리가 말하는 ariya aṭṭhaṅgika magga란 이렇습니다. 눈과 형색, 귀와 소리, 코와 냄새, 혀와 맛, 몸과 phoṭṭhabba, 마음과 dhamma에 대해 이렇게 보기 시작하고, cakkhu-viññāṇa, sota-viññāṇa, ghāna-viññāṇa, jivhā-viññāṇa, kāya-viññāṇa, mano-viññāṇa에 대해 그렇게 보기 시작하고, cakkhu-samphassa, sota-samphassa, ghāna-samphassa, jivhā-samphassa, kāya-samphassa, mano-samphassa에 대해 그렇게 보기 시작하고, cakkhusamphassajā vedanā, sotasamphassajā vedanā, ghānasamphassajā vedanā, jivhāsamphassajā vedanā, kāyasamphassajā vedanā, manosamphassajā vedanā를 이렇게 보기 시작했다면, 그는 온전한 ariya magga를 가고 있습니다. 그러면 이것이 머뭇거림 없이 nibbāna를 보는 길입니다.

ඔය ටික පැවීම පැත්තක තියා ටම් පැහැත් කරගන්න ඉක්ම කරලා දාන පරක් වෙන්න යනවා. ඉක්ම කරලා 11 පින් ිසා දීපන් කරප ගාතු රැතුව නිවන් දකින්නේ නැහැ. නිවන් දකින වගේ නෙමෙයි ඒක එක ඒක ලෝක ම හොඳයි හොඳ දේ හොඳයි කියනවා. ගරුකොළ හිතන්න ගරු කොළන එක හොඳයි. පිළින්න පුදන එක හොඳයි. පිදි යුත්ත පිදුවට නිවන් දකින වගේ ඒක නෙමෙයි. ඒක පසුපරය ඒවා

이것은 한쪽에 밀어 두고, 서둘러 dāna를 베풀러 가고 서둘러 pin을 쌓고 gāthā를 외운다고 해서 nibbāna를 보는 것이 아닙니다. 그것은 nibbāna를 보는 길이 아닙니다. 세상에서도 좋은 것은 좋다고 합니다. 공경할 이를 공경하는 것은 좋습니다. 공양하는 것도 좋습니다. 하지만 공양할 것을 공양했다고 nibbāna를 보는 것은 아닙니다. 그것은 바탕입니다.

නිවන් දකින වගේ ඒක නෙමෙයි. ඒක පසුපරය ඒවා නොකරන්න කියනවානේ ඒවා කරන්න ඕනේ. ඒවා නීවරණ දුරු කරගන්න අවශ්‍ය පස් පලිත ප්‍රහාදය හදාගන්න [උගුර කෑරීම] රාග ද්වේශ මෝහ පස්සේ යන ගමන නවත්තන්න ඒකෙන් වෙන් වෙච්ච හොඳ වැඩක්. ඒවා කරන්න ඕනේ. හැබැයි ඒක ඒක කරගත නිවන් දකින නම් ඔය ටික කරන්න ඕන නිවන් මග වෙහෙම තෝරාගන්න ඕනේ. ඕව හිත

그것들을 하지 말라는 것이 아닙니다. 해야 합니다. 그것들은 nīvaraṇa를 걷어 내는 데 필요한 맑은 믿음(pasāda)을 기르고, rāga, dosa, moha를 쫓아가는 길을 멈추게 하는, 그것에서 떨어진 좋은 일입니다. 해야 합니다. 하지만 그것을 하면서 nibbāna를 보려면, 그것들을 하면서도 nibbāna의 길을 따로 골라잡아야 합니다.

ඕන නිවන් මග වෙහෙම තෝරාගන්න ඕනේ. ඕව හිත සංසුන් කරගත්ත වෙලාවක බුද්ධ පූජාව තියලා මල්ටික මහා ටික පූජා කරලා හිත සංසුන් වෙන වෙලාවට පටන් ගන්න ඕනේ. ඔය කර්මස්ථානය බලන්න ඕනේ ආරිය මාරි අනේ කරන ගමන් ඔය ටික කුවොත් මොකද වෙන්නේ? පුද්ගලයා බලා හිතුනේ

그것들로 마음을 가라앉힌 때, 부처님께 공양을 올리고 꽃과 등불을 공양하여 마음이 고요해진 때에 시작해야 합니다. 그 kammaṭṭhāna를 보아야 합니다. ariya magga를 닦으면서 그것들을 하면 어떻게 됩니까?

කුවොත් මොකද වෙන්නේ? පුද්ගලයා බලා හිතුනේ පසුතලය හැදෙනවා. පසුතලයට අවශ්‍ය කරන විදර්ශනා පසුතලය හැදෙනවා. විදර්ශනා ඥානය පහළ විට අවශ්‍ය කරන පසුතලය වඩනකොට විදර්ශනා ඥානය පහළ වෙනවා. ඒ පහළ වෙච්ච කෙනා නිවන් දකිනවා. විදර්ශනා ඥානය පහළක මාර්ගය වැඩී පැත්තකින් දීලා උදේ හැටි චෛත්‍ය හැඩුවල් බෝධි වැනිදා සතුගාට තියා. කාලේ ගෙවිල්ලා යනවා මිසා පසුතලය හදා හදා වැඩිය කරගත්ත. පසුතලයට යනවා වැඩිය කරගන්න.

그 사람의 마음에 바탕이 만들어집니다. vipassanā에 필요한 바탕이 만들어집니다. vipassanā ñāṇa가 생기는 데 필요한 바탕을 기르면 vipassanā ñāṇa가 생깁니다. 그것이 생긴 사람은 nibbāna를 봅니다. vipassanā ñāṇa가 생기는 길을 닦는 것은 한쪽에 두고 아침마다 cetiya와 불상과 bodhi 나무에 등불만 켜 두면 시간만 흘러갈 뿐입니다. 바탕을 만들고 또 만들어 일을 해야 합니다. 바탕으로 가서 일을 해야 합니다.

පසුතලය නැතුව වැඩිය කරගන්න බැහැ. පසුතලය ගිය ඵලියට වැඩ කරන්නත් බැහැ. පසුතලයට ගිහිල්ලා ඔය භාවනාව වැඩුවොත් වැඩේ සිද්ධ වෙනවා. ඉතින් මේ ටික තේරුම් අරගත්තහම ආමිස පූජා කියලා පැත්තක් බැහැර කරන්න. ඒකෙම එල්බගෙන ඒකෙන් නිවන් දකින්න හදන්නේ.

바탕 없이 일을 할 수 없습니다. 그렇다고 바탕만 가지고 일을 할 수도 없습니다. 바탕으로 가서 그 bhāvanā를 닦으면 일이 이루어집니다. 그러니 이것을 이해했다면 āmisa pūjā를 한쪽으로 치우라는 것이 아닙니다. 다만 사람들은 그것에만 매달려 그것으로 nibbāna를 보려 합니다.

පුතලය හදාගෙන දැනන නුවනින්ව යථාතය තේරුම් ගනම් ඒ ලැබුණ අවස්ථාවේ විදර්ශනා කරලා ප්‍රඥාව වගනය කරගත්ත කෙනාට නිවල් ලැබෙනවා. මාර්ගඵල අවබෝධ වෙනවා. ධ්‍යානයක් ලැබෙනවා ඔක්කොමක් ලැබිලා සමාධියක් ලැබිලා සියල්ලෙන්ම පූර්ණ වෙනවා. ඕකයි මාර්ගය.

바탕을 만들고, 앎과 지혜로 참모습을 이해하여, 얻은 기회에 vipassanā를 하여 paññā를 기른 사람에게 nibbāna가 옵니다. magga-phala를 깨닫습니다. jhāna도 얻고, 모든 것을 얻고, samādhi를 얻어 모든 면에서 온전해집니다. 이것이 길입니다.

ඉතින් කෙටින් කිව්වේ ඉතිනින් ඔය ටික දවස ගැන තේරුම් ගත්තහම පුළුවන් වෙනම මේ මාර්ගය මොකක්ද කියලා තේරුම් ගන්න. ඔයින් පිට මාග කවදාවත් මාර්ගයක් නැහැ. එහම් තමා පිළිබඳව ලෝකය පිළිබඳව යථාර්ථය බලන තා නොබල්ලන තාක්කල් කොච්චර වැනන්න වැදා හිටියත් බුද පුතා හිටියත් උදේ හරික බුදු පිළි ඔලුවට තියාගෙන හිට වැඩක් නැහැ. වැඩි තේරුම් ගන්න

그러니 짧게 말하면, 이것들을 이해하면 이 길이 무엇인지 이해할 수 있습니다. 이것 말고 다른 길은 결코 없습니다. 그러니 자기 자신에 대해, 세상에 대해 참모습을 보지 않는 동안에는 아무리 절을 하고 붓다의 아들로 있고 아침마다 불상을 머리에 이고 있어도 소용이 없습니다. 이것을 이해하십시오.

ඔව්

예.

දැන් ඔබ වහන්සේ කරපු විස්තරය

(질문자) 지금 스님께서 하신 설명은,

ඔව්

예.

බුදුහාමුදුරුවෝ දේශනා කළේ ඒ දේශනා හුසිකික්කම් මම දාමි කියන අලුතට අනුව

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඔව්

예.

එතන ඔය චින්තනය ගොඩනැගෙනකොට මම කියන හැඟීමත් සලායතන සංස්කපයක් අ එතන පංච උපාදානස්කන්ධයත් පංචස්කන්ධයක් තියල එක වහර නැගියෙනවානේ. වෙන මයි

(질문자) 거기서 그 생각이 쌓일 때 '나'라는 느낌도, saḷāyatana도, pañcupādānakkhandha도, pañcakkhandha도 함께 일어나지 않습니까.

චේතනාවෙනකොට චේතනාව යම් වට අවිද්‍යාව සහගත වුනා නම් නැගෙ. කර්මයක් නැගෙන්න චේතනාව අවිද්‍යා සහගත වෙන්න ඕනේ. ඒ නිසා තමයි මේ ස්පර්ශ කියන එක නිකන්ම කියන්නේ සංස් කිව්වේ. වේදනාව නිකම වේදනාව කිය සම්පස්සජා වේදනා කිය ඔන්න ඕකයි.

cetanā가 일어날 때 그 cetanā가 avijjā와 함께했다면 일어납니다. kamma가 일어나려면 cetanā가 avijjā와 함께해야 합니다. 그래서 phassa를 그냥 phassa라고 하고, vedanā를 그냥 vedanā라고 하지 않고 samphassajā vedanā라고 한 것이 바로 이 때문입니다.

සම්පස්සජා වෙන්නේ අවිද්‍යාව සහගතය තුළ දුන්නවා. නැත්නම් ලැබෙන නිකන්ම වේදනා විතරයි. නිකන්ම වේදනාවකින් සතර ගමට හේතු වෙන්නා වූ විජය ඉපදවන්නේ නැහ. චේතනාව

samphassajā가 되는 것은 avijjā와 함께한 상태 안에서입니다. 그렇지 않으면 얻는 것은 그냥 vedanā일 뿐입니다. 그냥 vedanā로는 saṃsāra 길의 까닭이 되는 씨앗을 만들지 않습니다.

වෙන්නා වූ විජය ඉපදවන්නේ නැහ. චේතනාව තිබුනාන විජය ඉපදවන්නේ නැහ. චේතනාව සංඛාර මොන සංඛාර අභිසංඛාර වෙන්න ඕනේ. අභිසංඛාර විඤ්ඤාණයක් පහළ කරන්නේ අභිසංඛාර සංඛාර වුන සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං සිද්ධංශය සංඛාර අභිසංඛාර වුනොත් විඤ්ඤාණ අභිසංඛාරක්

cetanā가 있다고 해서 씨앗을 만드는 것이 아닙니다. cetanā, saṅkhāra — 어떤 saṅkhāra입니까? abhisaṅkhāra가 되어야 합니다. viññāṇa를 일으키는 것은 abhisaṅkhāra가 된 saṅkhāra입니다. 'saṅkhāra-paccayā viññāṇaṃ'에서 saṅkhāra가 abhisaṅkhāra가 되면 viññāṇa도 abhisaṅkhāra viññāṇa가 됩니다.

අන්න අභිසංඛාරය විඤ්ඤාණ තමයි සසර කමට බීජ නිකුත් කරන්නේ සකස් කරන්නේ අපිට සසර කමට බීජ නිකුත් කිරීම සකස් කරන සතර කන නිවන් දකින්න ඒකයි ඕනේ චේතනා අයින් කරන්න අවශ්‍ය නැහැ. චේතනා සං චේතනා අවිද්‍යා සහගත වුනොත් තමයි ඔයට කිව් වෙන්නේ. විඤ්ඤාණය

바로 그 abhisaṅkhāra viññāṇa가 saṃsāra 길의 씨앗을 내놓고 만듭니다. saṃsāra 길의 씨앗을 내놓고 만드는 이것을 멈추어 nibbāna를 보려면 그것이 필요합니다. cetanā를 없앨 필요는 없습니다. cetanā가 avijjā와 함께하면 바로 그렇게 됩니다.

වුනොත් තමයි ඔයට කිව් වෙන්නේ. විඤ්ඤාණය අවිද්‍යා සහගතනොත් තමයි චක්ඛු විඤ්ඤාණය සසර ගමට හිටියෙන විඤ්ඤාණ පච්චනාම පඳුරග.

viññāṇa가 avijjā와 함께하면 cakkhu-viññāṇa가 saṃsāra 길의 까닭이 되어 'viññāṇa-paccayā nāmarūpaṃ'이 됩니다.

නැත්නම් විඤ්ඤාණය විඤ්ඤාණයක් වශයෙන් තියෙනවා නිසා අවිද්‍යාව ඕන ඒ විඤ්ඤාණය දැකීමට සීමා වෙනවා. පෙනෙට ඇහීම ඇහීමට සීමා වෙනවා. දිට්තේව දිට්ඨ මත්තං සුතේව සොලව මත්තං කිව්වේ ඔන්න ඕකයි. දැකීම දැකීම මාත්‍රයෙන් නවත්තන්න

그렇지 않으면 viññāṇa는 그저 viññāṇa로 있으므로, avijjā가 없다면 그 viññāṇa는 봄에 그칩니다. 봄은 봄에, 들림은 들림에 그칩니다. 'diṭṭhe diṭṭhamattaṃ, sute sutamattaṃ'이라고 하신 것이 바로 이것입니다. 봄을 봄일 뿐으로 멈추라는 것입니다.

චේතනාව අවිද්‍යා සහගත ගොරගැහත් දැකීම සම්බන්ධ කරොත් මොකද වෙන්නේ? චක්ඛු විඤ්ඤාණය අවිද්‍යා සහගත භාෂාව සම්බන්ධ වෙලා අභිසංඛාර විඤ්ඤාණයක් වෙනවා.

cetanā가 avijjā와 함께 끼어들어 봄에 이어지면 어떻게 됩니까? cakkhu-viññāṇa가 avijjā와 함께 이어져 abhisaṅkhāra viññāṇa가 됩니다.

ඒකනේ ස්වාමීන් වහන්ස දැන් රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර කියලා ින්නෙ මේ ඔබ දකින මේ චිත්ත රූපය පෙනපි දක්වා කියලා තමා සංඥා මේ ඉතින් ඒ ඒ රූපයේ රූපය පෙනික්වාගේ වේදනාව දියබිදුවක් වාගේ සංඥාව මේ බිරිගුවක් වාගේ සංඛාර කසල් කඳක් වාගේ විඤ්ඤාණ මායාකාරයෙක්

(질문자) 그래서 스님, rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra라고 하는데, 부처님께서는 rūpa를 거품 덩어리처럼, vedanā를 물방울처럼, saññā를 신기루처럼, saṅkhāra를 파초 줄기처럼, viññāṇa를 요술쟁이처럼 보이셨습니다.

වාගේ පෙන්නවා. ඕය ප්‍රශ්නයක් වෙලා එක අවස්ථාවක ඒක උපාසක මහත්තයෙ මිලා එන්න දක්ෂනයක්.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඔය කියන ජාතිය එකක් නෙමෙයි සංඛාර කෙනෙක් කෙහෙ තනක් වාගේ ි බේරෙන්න බැ දැන් කෙහෙද වදී හයක් හතක් උසයි. මේ වට හඩිය අය මරලා ටිකක් පළ මේක වටහම තියෙනවා. මේක පොට්ටු පතුරු ගැලෙන්නේ එකක්. සංඛාර එහෙම ගතිය තියෙන්නේ. මම

말씀하신 그것들은 한 가지 종류가 아닙니다. saṅkhāra는 파초 줄기 같다고 했습니다. 파초는 여섯, 일곱 자 높이로 자라고, 겉을 벗기면 또 겹이 있어서 껍질이 계속 벗겨지는 것입니다. saṅkhāra에 바로 그런 성질이 있습니다.

කොහොමද දොයානේ අපි පිළිගන්නේ. හිතේ තියෙන එකක් ගතිය එකක්. හෙන පස්සේ දැන් කොතනද

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඉන්න බලන්න කල්පනා කරන දැන් උපමාව තෝරගත්ත උපමාවෙන් කිව්වේ මොකක්ද? උපමාවෙන් ගත්තේ මොකක්ද මේ ලෞකික උපමාවෙන් දහම් තොරන්ද ගිහිල්ලා ලෝකෝතර දහම නැත්නම්, අවබෝධය නැත්නම් මේ ලෞකික උපමාව පිටින් කනවා. දැන් කොහොමද හොයාගන්නේ?

비유를 골랐는데, 그 비유로 무엇을 말했습니까? 무엇을 비유로 삼았습니까? 이 세간의 비유로 dhamma를 풀어 가려 할 때 lokuttara dhamma, 곧 깨달음이 없다면 이 세간의 비유를 겉만 삼켜 버립니다. 그러면 어떻게 찾아냅니까?

දැන් මොනවා හරි නැහැ බුදුජාණන් වහන්සේ දේශනා කරලා තියෙනවා කෙහෙක් වගේ සංඛාර කියලා. ඉතින් කෙහෙක්ට අපි දැකලා නැ. එහෙනම් සංඛාර අල්ලන්න පුළුවන් එකක්. කෙත අල්ලන්න බැතන තේරුම් කරන්නේ හරයක් නැහ කියන.

(질문자) 부처님께서 saṅkhāra는 파초 같다고 가르치셨습니다. 그런데 우리는 파초의 속을 본 적이 없습니다. 그러면 saṅkhāra는 붙잡을 수 있는 것인가요? 파초를 붙잡을 수 없다는 것은 알맹이가 없다는 뜻이겠지요.

ඒක තමයි කියන්නේ ඉතින්. ඒක තේරුම් ගන්න බැහැකට මොකද මේ උපමාව කන්නද යනවා උපමාව තේරුම් ගන්න දැන් ඥානයක් තියෙන්න ඕනේ. ඒ වගේ අපි මේ දැන් ඔය අපි චේතනා කියනකොට චේතනා කිව්වම ඥානයක් තියෙන මොන චේතනාද මේ කියන්නේ? අවිද්‍යා සහගත චේතනාව මොකක්ද? අවිද්‍යා සහිත නැති චේතනාව මොකක්ද ඕක දකින්න ඕනේ. චේතනා නැති හිතක් නෑහැ. සර්ව

그게 바로 하는 말입니다. 그것을 이해하지 못하는 것은 비유를 글자 그대로 삼키러 가기 때문입니다. 비유를 이해하려면 ñāṇa가 있어야 합니다. 그처럼 우리가 cetanā라고 할 때, ñāṇa가 있다면 어떤 cetanā를 말하는지 압니다. avijjā와 함께한 cetanā는 무엇이고 avijjā와 함께하지 않은 cetanā는 무엇인지, 그것을 보아야 합니다. cetanā 없는 마음은 없습니다.

දකින්න ඕනේ. චේතනා නැති හිතක් නෑහැ. සර්ව චිත්ත සසාර චෛතසිකා චේතනා චෛත සිතය දැන් චේතනාවක් නැත්නම් අරිහත් ඵල සිතේ චේතනාව තියෙනවා. චේතනාව නදි රැකෙන්නේ නැහ. අරිහත් ඵල හිතක් නැගින්නේ රූපයෙන් තොරව, වේදනාවෙන් තොරෝ, සංඥාවෙන් තොරෝ, සංඛාරයෙන් තොරෝ විඤ්ඤාණයගේ ගමනක් හෝ හිතීමක් හෝ වැඩීමක් හෝ විපලසතියක් හෝ චුතියක් හෝ නොකියන්න. න් රූපය නැති තැනක විඤ්ඤාණයක්

cetanā는 모든 마음에 두루 있는 cetasika입니다. arahatta-phala 마음에도 cetanā가 있습니다. cetanā가 없는 것이 아닙니다. arahatta-phala 마음이 일어난다 해도, rūpa 없이, vedanā 없이, saññā 없이, saṅkhāra 없이 viññāṇa의 감이나 머묾이나 자람이나 다시 태어남이나 죽음을 말할 수 없습니다.

නොකියන්න. න් රූපය නැති තැනක විඤ්ඤාණයක් පෙන්නන්න බැහැ. සම්බන්ධ වෙන්න ඕනේ. ඒ ඒ රූපයත් එක්කයි ඒ විඤ්ඤාණය හටගන්නේ. දැන් ලස්සනයි කියලා දකිනකොට රූපය ලස්සනම විද්‍යාමානය වෙනකන් ලස්සනයි කියන රූපය දැක්කා.

rūpa가 없는 곳에서는 viññāṇa를 보일 수 없습니다. 이어져야 합니다. 그 rūpa와 함께 그 viññāṇa가 생깁니다. 이제 예쁘다고 볼 때, rūpa가 예쁨으로 드러나는 동안 예쁘다는 rūpa를 본 것입니다.

දැන් මේක දැනගන්න හොඳ කතාව තමයි බුදුරජාණන් වහන්සේට අපේ කාන්තාව කියලා රූපය වර්ණනා කරන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ රූපය නිග්‍රහ කරනවා කියලා යන්න ඉඳලා.

이것을 알기에 좋은 이야기가 있습니다. 부처님께서 rūpa를 꾸짖으신다고 하여 부처님께 가지 않고 지내던 한 여인의 이야기입니다.

ජේතවනාරාමේ තියෙන ඔක්කොම වර්ණනා කරන හකම් මේ කබියන් ලවා කියවලා මෙහෙම තමයි ජේතවනාරාමය ලස්සන බලන්න යන්න ඉ. හොරෙන්ම ගියා බුදුරජාණන් වහන්සේ රූපයට ගැලයි කියනවනේ ම බුදුරජාණන් වහන්සේට දන්නවා මග්‍රහ කරන්නේ මගේ රූපය හැංගිලා බලා හිටියා. දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේ මේ අවස්ථාව ඉතාම ලස්සන කාන්තාවක් බුදුරජාණන් වහන්සේ ලඟ ඉදිලා පවන් ශබ්නා.

Jetavana에 있는 모든 것을 칭찬하는 노래를 시인들에게 읊게 하여, Jetavana가 이렇게 아름다우니 보러 가라고 하자, 그녀는 몰래 갔습니다. 부처님께서 rūpa를 꾸짖으신다고 하니, 부처님이 아시면 내 rūpa를 꾸짖으실 것이라 여겨 숨어서 지켜보고 있었습니다. 그때 부처님께서는 아주 아름다운 여인 하나가 부처님 곁에 앉아 부채질을 하게 하셨습니다.

මනෝට රසයෙන් තියෙන මම කැවැත්තු මෙච්චර කල්. කොහෙදට බුදුරජාණන් වහන්සේ රූත්‍ර නිග්‍රහ කරන්නේ. අර මට කොච්චර ලස්සනද

(그녀는 생각했습니다) 내가 이토록 오랫동안 rūpa에 빠져 있었는데, 왜 부처님께서 rūpa를 꾸짖으신다는 것일까. 저 여인은 나보다 얼마나 아름다운가.

අරඉන්න කියලා. ඔපුවරට ගෑ ැලගන පවන් සලසල ඉන්නේ. මේ මම මෙතන යයි කියලා මේ මාවත් ලකින කිය හිටිය බලාගෙන ඉන්නවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දැන් අන්න දැන් මව්කු රූපය දැක්කා. ලස්සන රූපය දැක්ක වෙලාවේදී දැන් විඤ්ඤාණය මොකක්ද දැන් චක්ඛු විඤ්ඤාණය වෙලා කොහොමද යන්නේ? හරි ලස්සනයිනේ. හරි ලස්සනයි.

이제 그녀는 그 rūpa를 보았습니다. 예쁜 rūpa를 본 그때 viññāṇa는 무엇입니까? cakkhu-viññāṇa가 되어 어떻게 갑니까? 참 예쁘구나, 참 예쁘구나.

දැන් රූපෙත් එක්කෙනවා බුදුරජාණන් වහන්සේ රූපය වැහැරෙනවා මැහුවා. අනිත් හැරි ලස්සනයි කියලා රූපය එනවද? දැන් චක්ඛු විඤ්ඤාණය එනවද? දැන් චක්ඛු හරි කැටයි ඉන්නේ. හරි කැටයි ඉන්නේ. දැන් එහෙම එකක් නේද? එහෙනම් දැන් පේවානේ රූපය මුල් කරගෙන හටගත්තේ විඤ්ඤාණය රූපය ආකාරය ගන්නවා කියලා.

이제 부처님께서 그 rūpa를 늙고 시들게 하셨습니다. 그래도 예쁘다는 rūpa가 옵니까? 그런 cakkhu-viññāṇa가 옵니까? 이제 눈에는 아주 흉하게 보입니다. 아주 흉합니다. 그렇게 되지 않습니까? 그렇다면 rūpa를 뿌리로 하여 생긴 viññāṇa는 rūpa의 모습을 띤다는 것을 알 수 있습니다.

රූපය වැහැරට පස්සේ ගන්න විඤ්ඤාණය වැහැරීච්ච ආකාරය ගන්නවා.

rūpa가 시든 뒤에 생기는 viññāṇa는 시든 모습을 띱니다.

ඒක හැම වෙලම දෘෂ්ටික වෙන

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඉතින් ඒක තමයි කියන්නේ. විඤ්ඤාණය කියලා හැම වෙලේම රූපයෙන් තුළ විඤ්ඤාණයක් නෑහැ කිව්වේ ඔන්න ඕකයි. අරමුණක් කරන්න ඕනේ අරමුණු කරන්න ඕනේ. රූප අරමුණක්, සද්ද අරමුණක් ඒක රූප රූප සබ්ද රූප ගන්ධ රූප රස රූප පොට්ඨබ්බ රූප ධර්ම රූප මනෝ රූපක් තියෙනවා රූප වල ඒවා සතර මහාභූත ලොම වුනත් රූප ආකාර රූප මේ කොයි ආකාරයෙන් හරි රූපයක් අරමුණු වෙන්න ඕනේ විඤ්ඤාණයක් පහළ වෙන්න රූපයේ යම්ක විඤ්ඤාණය ඊට අනුකූලයි. හැබැයි

그게 바로 하는 말입니다. viññāṇa는 늘 rūpa 안에 따로 있는 것이 아니라고 한 것이 이것입니다. 대상으로 삼아야 합니다. rūpa 대상, 소리 대상 — 형색의 rūpa, 소리의 rūpa, 냄새의 rūpa, 맛의 rūpa, phoṭṭhabba의 rūpa, dhamma의 rūpa, mano의 rūpa가 있습니다. rūpa들이 네 mahābhūta이든 어떤 모습의 rūpa이든, 어떤 모습으로든 rūpa가 대상이 되어야 viññāṇa가 생깁니다. rūpa가 어떠하든 viññāṇa는 그에 맞게 됩니다.

රූපයේ යම්ක විඤ්ඤාණය ඊට අනුකූලයි. හැබැයි ඔය රූපය චන්දනාගයෙන් බැඳුනොත් විඤ්ඤාණය ඡන්දනා කරහගත වෙනවා. අන්න චන්දනා ග්‍රහකිච්ච විඤ්ඤාණය අභිසංඛාර විඤ්ඤාණයක් කියලා මතු සසර ගමනට පුනර් පවිදිලා අපි හිතෙනවා. රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර වලින් සත්ව සසර ගමන ගෙනියන්න බැහ. අවිද්‍යාව සමඟ වෙච්ච රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර පොඩියෙන් තමයි සසර ගමනට හිතු වෙන බීජ හදන්නේ. ඒ ඕක තරුම් ගන්න ඕනේ.

하지만 그 rūpa가 chanda-rāga로 묶이면 viññāṇa는 chanda-rāga와 함께한 것이 됩니다. 그 chanda-rāga에 붙잡힌 viññāṇa가 abhisaṅkhāra viññāṇa가 되어 앞으로의 saṃsāra 길에 다시 태어남을 일으킨다고 우리는 봅니다. rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra만으로는 중생의 saṃsāra 길을 이어 갈 수 없습니다. avijjā와 함께한 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra의 묶음이 saṃsāra 길의 까닭이 되는 씨앗을 만듭니다. 이것을 이해해야 합니다.

රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර නැති කර හරියන්නේ නැහැ. ඒක අවශ්‍ය නැහ. චන්දනා දේ දුරු කරපුවහම රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර තියෙනවා අභිසංඛාර, විඤ්ඤාණ නිෂ්පාදනය කරන්නේ නැහ. ඒකයි ඉතින් ඒක අපි දකින්න ඕනේ.

rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra를 없애야 하는 것이 아닙니다. 그럴 필요가 없습니다. chanda-rāga를 걷어 내면 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra는 있어도 abhisaṅkhāra viññāṇa를 만들어 내지 않습니다. 바로 그것을 우리가 보아야 합니다.

දැන් ඕක නැති එකක් මහත්තයා හැමදාම අහන්නේ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මොකද මේ යම්කිසි කෙනෙකේ කියවනක් තියෙනවා. රූප දකිනකන්, සද්ද අහනකන්, ගඳ සෝ දැනගන්නකන් හිත ක්‍රියාත්මක කරනකන් නිවර නැහ කියන එකක්. දැන් ඔය ප්‍රශ්නය විඳගන්න

(질문자) 어떤 분의 글에, 형색을 보는 동안, 소리를 듣는 동안, 냄새를 맡는 동안, 마음을 쓰는 동안에는 nibbāna가 없다는 말이 있습니다.

කිව් තවත් ඔය කොරත් තියෙනවා පොඩි කෑලක් ඒ ඔය විදලා අහන්න ස්වාමීන් වහන්ස මම මේ මට ඒක ඉන්නේ මේකයි.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඔව්

예.

විඤ්ඤාණය විඤ්ඤාණය විසින් අපි මේ සෑම දෙයක්ම නම් කරලා ලෝකේ තිබෙන්නේ.

(질문자) viññāṇa, 바로 viññāṇa로 우리는 모든 것에 이름을 붙여 세상이 있게 합니다.

ඔව්

예.

ඇත කියලා කියන්න දේකුත් නැහැ ස්වාමීන් වහන්ස හේ හේතුඵලයක් විත වෙන කියන්න දෙයක් නැහැ ඒකයි

(질문자) 스님, 있다고 할 것도 없고, 원인과 결과 말고는 말할 것이 없습니다. 그것입니다.

එතකොට එහෙමනම් ස්වාමීන් වහන්ස අපි මේ කතා කරන සියල්ලක්ම ලෝකය සතු. ඔව්

(질문자) 그렇다면 스님, 우리가 말하는 모든 것은 세상에 속합니다. — 예.

කතා කරන දෙයක් ඇත්නම් විඤ්ඤාණයෙන් තොර කතා කරන්න දෙයක් නැහැ.

말할 것이 있다면, viññāṇa 없이 말할 것은 없습니다.

නැහැනේ. විඤ්ඤාණයක් එන්න එපැ. විඤ්ානයක් එන්න ඕන

없지요. viññāṇa가 와야 하지 않습니까. — viññāṇa가 와야 합니다.

එහෙනම් ස්වාමීන් වහන්ස අපට බුදුන් වහන්සේ අවසානදි පෙන්නේ අවඥ අවකාශයක් විත වෙන ඇති දෙයක් නැහ කියන එකයි.

(질문자) 그렇다면 스님, 부처님께서 마지막에 보여 주시는 것은 빈 공간 말고는 있는 것이 없다는 것입니다.

ඒ අවකාශයක් කරගත්තත් අවකාශය තියෙන්නේත් අවකාශයට එතනට ආකාශය එනකන්න. අවකාශය තුළ ආකාශයන එකොලොත් නේ අවකාශයෙන් යමක් අල්ලගන්නේ.

공간으로 삼더라도, 공간이 있는 것은 그 자리에 ākāsa가 올 때까지입니다. 공간 안에 ākāsa가 함께해야 공간에서 무언가를 붙잡지요.

ඒක තමයි කියන්නේ. ඉතින් යම්කිසි තෙනක යමක් හටගන්නවා නම් තත්ත්වය වෙනස් වෙනවා නම් එතන අපිට අල්ලගන්න නිත්‍ය වස්තුවක් නැහැනේ.

그게 바로 하는 말입니다. 어떤 곳에 무언가가 생긴다면, 상태가 바뀐다면, 거기에는 우리가 붙잡을 늘 있는 것이 없지 않습니까.

ඔව්

예.

දැන් ස්වාමීන් වහන්ට ඔබ වහන්සේ මුලදි තොරප ධාරණය අනුව දැන් ඔබ වහන්සේ සත්වයාගේ කාරණා හයකට පෙන්නුවා.

(질문자) 스님, 스님께서 처음에 이해한 바에 따라 중생을 여섯 가지로 보여 주셨습니다.

ඔව්

예.

එතකොට කාරණා හයෙන් ආකාශ අවකාශ අවකාශය නොතේරා පෙන්නුනා විඤ්ඤාණයෙන් අවසන් කළා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එතකොට ස්වාමීන් වහන්ස බුදුරජණන් වහන්සේ නමක් විඤ්ඤාණය පසු කරලා යන්න. විඤ්ඤාණය අවසන් කරලා එතකොට විඤ්ඤාණය අවසන් කරනවා ප්‍රඥාව ප්‍රඥා කියන්නේ අවබෝධය නම් එතනදී අවකාශයක් තිය නෑහැ ලෝකේ

(질문자) 그러면 스님, 부처님께서는 viññāṇa를 지나서 가십니다. viññāṇa를 끝내고서요. 그러면 viññāṇa를 끝내는 것은 paññā이고, paññā가 깨달음이라면, 거기에는 세상에 공간이 없습니다.

දැන් අවකාශය කියන එක ලෝකයේ අපිට පෙන්නන්න පුළුවන් දෙයක්. ඔන්න ඒ කියන්නේ යම්කිසි

이제 공간이라는 것은 세상에서 우리가 보일 수 있는 것입니다.

ආකාශ ව එතන්ට ආකාශයක් ඇදිලා නැත්නම් ආකර්ෂණය වෙන වස්තුවක් සම්බන්ධයක් ආවේ නැත්නම් යම් තැනක

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දැන් අපි හිතමුකෝ යම්කිසික් කියලා කියනවා. අපිහන යම්කිසි ද්‍රව්‍ය මස්වා දැම්මේ. එතන සිද්ධියක් නැහ නේද?

이렇게 생각해 봅시다. 어떤 것을 두고 말합니다. 우리가 어떤 물건을 치워 버렸습니다. 거기에는 아무 일도 일어나지 않은 것 아닙니까?

දැන් ඒ කියන්නේ ඉඩ ප්‍රමාණයක් ඇතිෙනවා හිත් ඉඩ ප්‍රමාණයක් කියන්නක අපි හිත් ඉඩ ප්‍රමාණය යම් තැනක විද්‍යාමාන අපි තව ව්‍යවස් කන්තට යවලනවා දැන් හිසීට ප්‍රමාණය නේද

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ස්වාමීන් වහන්ස එතන අදහස් කරන්නේ මේ අවකාශය කියලා කියන්නේ අපිට මේ ලෝකේ බුද්ධිගතව දකින්න කිසිපු දෙයක් නැහැ කියන එකයි.

(질문자) 스님, 거기서 뜻하시는 것은 이 공간이라는 것이 우리가 이 세상에서 머리로 붙잡아 볼 수 있는 것이 아니라는 것이지요.

ඔය අවකාශය කියන වචනය ගත්තහම මේ ලෝකයේ පැවැත්ම තුළ යම්කිසි දව්‍ය වස්තු සැරිහරන්නේ අවකාශය.

그 공간이라는 말을 쓰면, 이 세상의 있음 안에서 물건들이 움직이는 자리가 공간입니다.

න ස්වාමීන් වහන්ස දැන් අපි විඤ්ඤාණය තුළින් කතා කරන්න නැත්නම් මේ දහම කතා කරන්නත් බැහැනේ. වචන ගොදන්නේ නැත්නම් කතා කරන්න බැහැනේ. ඔව්

(질문자) 스님, 우리가 viññāṇa로 말하지 않으면 이 dhamma를 말할 수도 없지요. 말을 쓰지 않으면 말할 수 없지요. — 예.

එතකොට දැනුමත් යම්කිසි උපදේශයක් පෙන්නන්නේ නැත්නම් ඒකේ ධර්මය පැහැදිලි කරන්නත් බැහැනේ. ඔව්

(질문자) 그러면 앎도, 어떤 가르침을 보여 주지 않으면 그 dhamma를 밝힐 수도 없지요. — 예.

ඒ නිසා දැන් අවකාශය කියලා කියන්නේ මෙතන මේ ද්‍රව්‍යයක් වස්තු වශෙන් පෙන්නන්න පුළුවන් දෙයක් නෙමෙයි.

(질문자) 그러니 이제 공간이라는 것은 여기서 물건으로 보일 수 있는 것이 아닙니다.

දැන් මෙහෙම තේරුම් ගන්නකෝ අවකාශය කියන යම්කිසි දෙයක් අපිට හිතෙන් බැලුව දැනෙනවා නේද?

이렇게 이해해 보십시오. 공간이라는 어떤 것을 우리가 마음으로 보면 느껴지지 않습니까?

දැන් අවකාශයගන යම්කිසි දෙෙනක් අපි යම්කිසි දෙයක් නිගමනය කරන්නඕ. අවකාශයක් නිගමනය කරන්නේ දැන් ඇති තැනක් යම් තැනක තියනම් ඊට සාපේක්ෂම නැති තෙනක් පෙන්නනවා. ඒ නැති තෙන ඇති වෙනවා ඇති වෙනවා. ඔය ඇති නැති දෙකට ගෝචරයිනේ.

공간이라고 할 때 우리는 무언가를 결론 내립니다. 공간을 결론 내리는 것은, 있는 곳이 어떤 곳에 있다면 그와 견주어 없는 곳을 가리키는 것입니다. 그 없는 곳에 무언가가 생기고 또 생깁니다. 그 있음과 없음 둘에 잡히는 것이지요.

අවකාශය ආකාශය දෙන අවකාශය නැහ ආකාශය. ආකාශය එතනින් නැත්නම් එතන අවකාශය. එහෙනම් මෙතන යමක් ඇති කරන්න නැති කරන්න පුළුවන් ධර්මයක් නේද ඔතන තියෙන්නේ.

공간과 ākāsa 둘이 있는데, 공간이 없으면 ākāsa이고, ākāsa가 거기서 없어지면 거기는 공간입니다. 그렇다면 거기 있는 것은 여기서 무언가를 있게도 하고 없게도 할 수 있는 dhamma 아닙니까.

එතන ස්වාමීන් වහන්ස දැන් ඔබ වහන්සේ පේන්නේ සමුදය නිරුද්ධ වෙන කතාව නේ එතන තියෙන්නේ ඔව්

(질문자) 스님, 거기서 스님께서 보여 주시는 것은 samudaya와 nirodha의 이야기이지요. — 예.

දැන් මේකේ අවිස්ථාව හැටිය බලම අපට ලෝකයේ කිසිම දෙයක් විඤ්ඤාණය දැනුමෙන් නම් කරන්න දෙයක් නෑහ කියන එකයි

(질문자) 이것을 끝까지 보면, 우리에게 세상의 어떤 것도 viññāṇa의 앎으로 이름 붙일 것이 없다는 것입니다.

එතන අවසාන අපි තේරුම් ගතිය තෙන්නේ. ඒ තැන තත්ත්වයට පත් වුන තැන් තමයි නිවුණා කියලා කියන්න තියෙන්නේ. විඤ්ඤාණය නිවුණා කියලා කියන්නේ නිවුණා කියන්නේ එතන යම්කිසි දෙයක් හේතුවක් නිසා හටගත්තා නම් හේතුවක් නිසා හටගත්ත දේ යම් තැනක නැති වුනානම්

거기가 마지막으로 우리가 이해해야 할 곳입니다. 그 상태에 이른 곳을 두고 꺼졌다고 말할 수 있습니다. viññāṇa가 꺼졌다는 것, 꺼졌다는 것은, 거기 어떤 것이 까닭 때문에 생겼다면, 까닭 때문에 생긴 그것이 어떤 곳에서 사라졌다면,

ඊට පස්සේ ඒ පුද්ගලයා අවකාශයකින් එතන පෙන්නන්න බැහැ අවකාශය කියන්න බැහැ. අවකාශය කියලා කියන්නේ අවකාශය කියන තෙන්නත් ඔහු තියන්න බැහැ බැහැ. බැහැ. අන්න ඒකයි කියන්නේ නිවන් දුටු

그 뒤에는 그 사람을 거기서 공간으로 보일 수도 없고 공간이라고 할 수도 없습니다. 공간이라고 하는 곳에도 그를 둘 수 없습니다. 없습니다, 없습니다.

බැහැ. බැහැ. අන්න ඒකයි කියන්නේ නිවන් දුටු කෙනා නිවන ප්‍රතිඵලය ලැබූ කෙනාගේ අවසන් කුත් පිරිණුවන් පෑ රහතන් වහන්සේ නැත්නම් බුදුවරයාණන් වහන්සේලා යම් රූපයකින් පනවන්නෙක් පනවා නම් එපදු රූපයක් නැත්නම් වේදනාවකින් පනවන්නෙක් පනවා නම් ඒපදු වේදනාවක් නැත්නම් මේ ආදි වශයෙන් පංචස්කන්ධයකින් පනවන්නෙත් පනවා නම් එපදු පංචස්කන්ධයක් නැත්නම්. එතකොට යම්කිසි

그래서 하는 말입니다. nibbāna를 본 이, nibbāna의 열매를 얻은 이, 마침내 parinibbāna에 드신 arahant나 붓다들을 어떤 rūpa로 일컫는 이가 일컫는다 해도 그런 rūpa가 없고, vedanā로 일컫는다 해도 그런 vedanā가 없으며, 이처럼 pañcakkhandha로 일컫는다 해도 그런 pañcakkhandha가 없습니다.

පංචස්කන්ධයක් නැත්නම්. එතකොට යම්කිසි පංචස්කන්ධයක් පනවන්න වෙන්නේ ආකාශ සීමාවක් තුළ අවකාශ සීමාවක් තුළ අවකාශය තමයි පසුතලය මේ පංචස්කන්ධයට පංචස්කන්ධයේ පිහිටපු පසුතලය යමක් ඇටනම් ඒ පසුතලය විද්‍යාමාන වෙන්නේ පංචස්කන්ධයක් පිහිටක නිසයි. පංචස්කන්ධයක සම්බන්ධයක් නැති එන ආකාශ අවකාශ සංඥා දෙකම ඉවරයි.

그러면 어떤 pañcakkhandha를 일컬으려면 ākāsa의 테두리 안, 공간의 테두리 안이어야 합니다. 공간이 이 pañcakkhandha의 바탕입니다. pañcakkhandha가 놓인 바탕이 있다면, 그 바탕이 드러나는 것은 pañcakkhandha가 놓여 있기 때문입니다. pañcakkhandha와 이어짐이 없는 곳에서는 ākāsa saññā와 avakāsa saññā 둘 다 끝납니다.

එහෙනම් ආකාශ සංඥාවක් තියෙනවා අවකාශ සංඥාවක් තියෙනවා. අවකාශ සංඥාවත් යම් කෙනක ඉවරනක්. ඔහුට ආකාශයෙන් අවකාශයෙන් පනවන්න බැහ. එහම් නිවන් අවබෝධ කරපු කෙනාගේ ඉන් පසුකාලය පනවන්න වචන නෑහැ වචන පත ඉතින පසක් වචනක් ඉදිපත් කරන කිසිම දයක් නැ අන්න ඒකයි කියන්නේ. එහෙනම් ආකාශයකින් හෝ අවකාශයකෙන් පනවන්න ඉදක් නැහැ. ඒකත් ඉස්මෙව්වා.

그러니 ākāsa saññā가 있고 avakāsa saññā가 있습니다. avakāsa saññā마저 어떤 이에게서 끝났다면, 그를 ākāsa로도 avakāsa로도 일컬을 수 없습니다. 그렇다면 nibbāna를 깨달은 이의 그 뒤를 일컬을 말이 없습니다. 말길을 넘어섰으니 말로 내놓을 것이 아무것도 없습니다. 그래서 하는 말입니다. 그렇다면 ākāsa로도 avakāsa로도 일컬을 것이 없습니다. 그것마저 넘어섰습니다.

අපි අර වචන වලට හැඳින්න සම පනක් කර විදි රි ගන්නේ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දැන් ආකාශයකින් අවකාශයකින් පිරණුවන් පෑ බුදුපියාණන් වහන්සේ අවකාශය ඒ වාගේ කියන්නත් බැහැ. අන්න ඒකයි කියන්නේ. අවකාශම කරන්න බැහැ. එහෙනම් වචනයක් තියෙනවා වචන පද එක්ම බලන කො අවකාශ කියන වචනය වචන පදයක් වචන පද ඉක්මන අපි දන්නත් දැහැනේ. අන්න ඒකයි දකින්න. එහෙම අපි ගිහින් ගිහින් හිර තැන් ඔය ඔක්කොම විරකින් ඉවරෙට න කොතන හරි හිරවෙන තැනක් තියෙනවා. හිර වෙන තැන ගත්තහ එතනින් නිදහස් වෙනවා. අන්න ඒකට යන්න ඕනේ.

이제 parinibbāna에 드신 부처님을 ākāsa로도 avakāsa로도, 공간 같은 것으로 말할 수도 없습니다. 그래서 하는 말입니다. 공간으로 삼을 수 없습니다. 그러면 말이 있지요. 말길 하나를 보십시오. 공간이라는 말도 하나의 말길입니다. 말길을 넘어선 것을 우리는 알 수도 없습니다. 바로 그것을 보십시오. 그렇게 가고 또 가다 보면 막히는 곳들이 있고, 그 모든 것을 지나 끝에 이르면 어딘가 막히는 곳이 있습니다. 막히는 곳을 붙잡으면 거기서 풀려납니다. 바로 거기로 가야 합니다.

ඉතින් වචන පත ඉක්මේ නම් පනවන්න එකක් නකාශය වචන පතයක්. වචන පත පනවන්න පුළුවන් බුදුරාණන් වහන්සේ එක විනක් බුදුරාණන් වහන්සේ අවකාශ කිව්වොත් එහෙම මොකද වෙන්නේ වචන පදකින් පැව්වයි. එහෙනම් අවකාශ ආකාශ කියන දෙකම ලෝකෙට අයිති. ලෝකය හා සම්බන්ධයි. ඒ ලෝක හා සම්බන්ධ කිසිම දේකින් පනවන්න ක්‍රමයක් නැහ. මොක අවකාශ කියන්නේ

그러니 말길을 넘어섰다면 일컬을 것이 없습니다. ākāsa도 말길입니다. 말길로는 일컬을 수 있습니다. 부처님을 공간이라고 하면 어떻게 됩니까? 말길로 일컬은 것이 됩니다. 그렇다면 avakāsa와 ākāsa 둘 다 세상에 속하고 세상과 이어져 있습니다. 세상과 이어진 어떤 것으로도 일컬을 방법이 없습니다.

පනවන්න ක්‍රමයක් නැහ. මොක අවකාශ කියන්නේ අපේ දැනීමක්. යමක් යම් තැනක නැත්නම් නැති බව දැනගත්තා. නැති බව දැනක් නැත්නම් ඒක ධර්මයන්ට අයිතිය. යම් ධර්මයකින් පනවනවා නම් පනවන්නඑ පනවන්න එපි ධර්මයක් නැහ. පනවන්න බැ. ඒකේ වචන වලින් පැනවෙනි හැකි ධර්මතාවයක් පෙන්නන්න නැහ. බැ අන්න ඒකයි කියන්නේ.

공간이란 우리의 앎입니다. 무언가가 어떤 곳에 없으면 없다는 것을 압니다. 없다는 것을 아는 그 앎도 dhamma에 속합니다. 어떤 dhamma로 일컫는다면, 일컬을 그런 dhamma가 없습니다. 일컬을 수 없습니다. 말로 일컬어질 수 있는 dhamma의 이치를 보일 것이 없습니다. 없습니다. 그래서 하는 말입니다.

හිස් අවකාශය හී කරලා තමයි. ආදක්ෂය තියෙන බෝලයක්.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එතන ගියාට පස්සේ අපි දන්නෙම ඇතු නාම කොටසක් ඉතුරු වෙලා. අවකාශ සංඥාව තියෙනවා නම් යම් කෙනෙක්ගේ අවකාශ සංඥාව තියෙනක් කාලෙ නාමයක් වැඩේ.

거기에 가고 나면 우리가 아는 nāma의 부분만 남습니다. avakāsa saññā가 있다면, 어떤 이에게 avakāsa saññā가 있는 동안에는 nāma가 일하고 있습니다.

ඒ නාමය අයින් කරන්න ක්‍රමයක් නෙ. ඒකයි කියන්නේ අවකාශ සංඥාව අරමුණු අරමුණක් හතන තියෙනවා දව්‍ය වස්තු නැති වුණා. ඒක අරමුණු කළොත් මොකද වෙන්නේ? අරමුණ තනු හිත හිටියොත් විඤ්ඤාණය නිරෝධ කරන්න බැ.

그 nāma를 없앨 방법이 없습니다. 그래서 하는 말입니다. avakāsa saññā를 대상으로 하는 대상이 있습니다. 물건들이 사라진 자리입니다. 그것을 대상으로 삼으면 어떻게 됩니까? 그 대상에 마음이 머물면 viññāṇa를 멈출 수 없습니다.

විඤ්ඤාණය අවකාශය අල්ලගෙනි අසං තලයකට ඇඩෙනවා. අන්න යන්න එක්කෝ අසන් ඒ වගේ දේකට වැඩෙනවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒ නිසා කොයි වෙලාවකවත් සංඥා වශයෙන් අරමුණු කරලා ගන්න දෙයක් තිබුනොත් අත්හැරී ගිය නොවැරී ගිය මිදී ගිය තැන සංඥා වශයෙන් අරමුණු කරන්න ආකාශයක්වත් අවකාශයක්වත් බැහැ. අරමුණු කරන්න යමක් නැත්නම් නිවනේ අරමුණක් කරන්න බැ. සියලු අරමුණු කරන ඒවා අත්රහම නිවන බව දැනගන්නවා මිස

그러니 어느 때든 saññā로 대상 삼을 것이 있다면 그것은 아닙니다. 놓아 버리고, 들러붙지 않고, 풀려난 곳에는 saññā로 대상 삼을 ākāsa도 avakāsa도 없습니다. 대상 삼을 것이 없으니 nibbāna를 대상으로 삼을 수도 없습니다. 모든 대상 삼는 것들을 놓아 버리면 그것이 nibbāna임을 알 뿐,

ඒ තත්ත්වය වතාන වචන පතන

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

번역 고르기