Buddha가 되실 때 pāṭihāriya가 일어나는 까닭
බුදුවීමේදී සිදුවන ප්රාතිහාර වලට හේතුව.
apa mahā gōtapaṇan vahansē buddhatvayaṭa pat bohō dena dasa dahasak sakvala gasvæl malin kimaṇu ākārayak ē vagēma narakāḍi apāya gini giyā kiyana eka ē vagēma mē andha kaṇaḍu horu ājiraya suvapat vīma avasthāvak gæna mehema apē aṭuvā kotala vigraha karalā denavā.
우리의 위대한 Gotama Buddha께서 buddhatta에 이르셨을 때, 만 개의 cakkavāḷa에서 나무와 덩굴이 꽃으로 뒤덮인 듯한 모습, 또 niraya와 apāya의 불이 꺼졌다는 일, 또 눈먼 이, 귀먹은 이, 말 못하는 이들이 나았다는 일에 대해 우리 aṭṭhakathā에서는 이렇게 풀어 줍니다.
etakoṭa narakāliyavala genivilā giyā mē vagē dēval.
그때 niraya의 불이 꺼졌다는 것, 이런 일들 말입니다.
mēka ehema nivuṇu nævata vunē æyi kiyenat ēkat praśnayak. ahanavā mehema nē mokada kiyana eka
그것이 그렇게 꺼졌다가 다시 (타오르게) 된 것은 왜인가 하는 것도 하나의 물음입니다. 왜 그런가 하고 이렇게 묻지요.
dæn api dakinna ōna dēval tiyenavā. dænṭa mokak
이제 우리가 살펴봐야 할 것들이 있습니다. 지금 무엇이냐 하면,
dæn bohoma tarahænna inna manussayek śāntō vaḍana hāmuduruvō dækko sāmānyayi kamaṭa inna bauddhayakayi dækko ē dakina darśana mohotēdī eyāgē hita saṁgra.
몹시 화가 나 있는 사람이 고요한 모습의 스님을 보거나, 평범하게 지내는 불자를 보면, 그것을 보는 그 순간 그의 마음이 가라앉습니다.
hitē tibuṇā nam yamkisi rāginnat gēsakaginnat dævilā næti. ē velāvaṭa nilalā yanavā.
마음속에 rāga의 불이나 dosa의 불이 타고 있었다면, 그때에는 꺼져 갑니다.
dæn mē baṇa ahana velāvet ē āyakili dvēśa nivinavā. sita śāntayi.
지금 이 bana를 듣는 동안에도 그 rāga와 dosa가 꺼집니다. 마음이 고요합니다.
dæn api ahanavā dæn mēgollō metanin giyāṭa passē.
이제 우리가 묻습니다. 이분들이 여기서 떠난 뒤에는 어떨까요?
æyi āya æyi innē?
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
oya śāntaya ehema hemuva tiyenavada
그 고요함이 그대로 남아 있습니까?
metanin tiyana eka tamangē kaṭṭiyat ekkalā yana gamehema balā kivvana kiyalā katā kara yanakoṭa pas eka yanavak tiyennē. hæbæyi otanin giyā passē passē giyāṭa dæn ara an yannam ehenam māt yanavā kiyalā mæṭi nægā passē kiyalā dæn tani vuṇā. in̆dagattā balanavā
여기서 나가 자기 일행과 함께 이런저런 이야기를 나누며 가는 동안에는 (그 고요함이) 이어집니다. 그런데 거기서 헤어져, '그럼 나도 가 볼게' 하고 다들 떠나간 뒤 혼자가 되어 앉아서 둘러봅니다.
ædinna bala gedara inna balapuma hædi lan̆ga tura
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
dæn mokada vennē? girividuva hiṭā. gæṭuvā ænnam ṭikak mahāpaṭa ævi avasāganna hadaganna
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
dæn balā innē maṭa gahanna magē varā kallāgena kohomahari kōpa karavā vagin læjjā vena bat ekē tiyadiya maṭa gahanna ayin hadannē. oya vagē ehema matu velāvada dæn mokada vennē? ara śāntiyaṭa mokada vennē? itin api æhuvot nē issellā tibicca śāntiya passē næti vunē mokada kivvada
'지금 나를 때리려고 벼르고 있다, 어떻게든 화를 돋워 창피를 주고 나를 치려 한다', 이런 생각들이 떠오를 때 이제 어떻게 됩니까? 그 고요함은 어떻게 됩니까? 그래서 우리가 묻는다면, 처음에 있던 고요함이 나중에 사라진 것은 왜냐는 것이지요.
magē dakina ehenam mē baṇa ahaga mide ēkenna
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ē aramuṇa ena velāvēdī ē aramuṇa yam sēda ēkē balaya væḍi. ē balaya ena kriyātmaka venavā. ē ē mohotakænnē viśēṣatvaya.
그 ārammaṇa가 다가오는 그때에는 그 ārammaṇa의 힘이 더 큽니다. 그 힘이 작용합니다. 그것이 그 순간의 특별함입니다.
dæn api ōkē viśēṣatvayak balamu menna mehema deyak.
이제 그 특별함을 이런 예로 한번 봅시다.
yam tenaka vævginnak haṭagattot kṣanayakin viśāla ginnak bavaṭa patdenā visti. paṭapiṭāvē hæṭata ēkaṭa gōcara venna davya vatu vaṭiyē tibuṇa nam paḷamu pæya gāna ætulata nætnam davasak ætulada viśāla ginnak dakinna puḷuvan.
어떤 곳에 들불이 일어나면 순식간에 큰 불이 됩니다. 넓은 들판에 불이 붙을 만한 땔감이 둘레에 있으면, 처음 몇 시간 안에, 아니면 하루 안에 큰 불을 볼 수 있습니다.
hæbæyi ē kenekṭa ahuvelā gōcara vecca hæṭiya gevilā ivaraṭa passē. dæn balapuhama mārisak ara vagēma han̆dinnak æti venna enna bæhæ.k æti venna inna bæhæ. ǣta ehema dina raśnayak ænna hētuut næ.
그런데 불에 붙잡혀 탈 만한 것이 다 타 버린 뒤에 보면, 다시 그런 불이 일어날 수 없습니다. 그런 일이 생길 까닭도 없습니다.
mokada mahinnaṭa gōcara veni siyallama ēkaṭa gōcara vena avasthāvedī læbuṇu śaryen æti vuṇā nisak. dæn ōka īṭa passē pavatinakoṭa gatida næhæ. ēkaṭa avaśyindana ivarayi.
왜냐하면 그 불은 탈 수 있는 모든 것이 타던 때에 얻은 힘으로 일어난 것이기 때문입니다. 이제 그 뒤로 남은 것은 타지 않습니다. 불에 필요한 땔감이 다 끝났습니다.
īṭa passē āyatalā tiyennē sāmānya. apiṭa metana metanakō
그 뒤로는 다시 평범한 상태가 이어집니다. 자, 여기 이렇게 생각해 봅시다.
apē vædagat naeka amuttayek hoya hari gamana gihillā haṭagihillā hari kamak nǣhæ itin bohoma priyamanāpa kenek ahaval valā gamaṭa enavā kiyalā aharanna kivu. gamē inna manussayekgē tibicca kanna okkoma ara ēka priyamanāpa kaṭṭiya okkoma balāpottunā dæn ē kiyalā.
우리에게 소중한 손님 한 분이, 먼 길을 갔다 오든 무엇이든 상관없습니다, 아주 반가운 분이 어느 날 마을에 온다는 소식을 듣습니다. 마을 사람들이 모두 그 반가운 분을 기다립니다.
dæn plēken æsatin bæhælā enavā dækkama mokada hitavala
이제 그분이 비행기에서 내려오는 것을 보면 마음이 어떻습니까?
viśāramatāvak ēdæt ehema oluvækamayi kiya neme hiti pættaṭa
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ē kohen diyada næhæna eka avu velā kiyanna ēka dæna kohe tave dæennē nætuva kiyalā dæn mehema mēka tiyenavā apiṭa mē puṁci velē hon̆da vena ekak hoya sāmānya sāmānya velā tiyena eka hon̆da venavā.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
nitara prahādayak vēgayen nægi āvā.
마음에 pasāda가 빠르게 솟구칩니다.
hæbæyi itin ē manasayā tava mādhakaṭa passē dæn kamē innavā dæn gedara ævidilā innavā. āya tayak hamba venavā. ara prasāda ehema ma tiyenavada ayi dækkā ara paḷaveni dava dækkama avasāda enavada
그런데 그 사람이 한 달쯤 지나 이제 마을에 머물며 집에 와서 지냅니다. 다시 만나게 됩니다. 그 pasāda가 그대로 있습니까? 처음 본 날처럼 pasāda가 올라옵니까?
ē edā ēka hari kālayak dæka næti nisā dækapu avasthāva dæn yali yali dakinna paṭan gattahama ē hæma mohotakama ara aluten āpu prahādaya miyenavada?
그날은 오랫동안 보지 못한 사람을 본 것이었는데, 이제 거듭거듭 보기 시작하면 그 순간마다 처음 일어났던 그 pasāda가 생깁니까?
næ pita prahādaya tiyenavā. hæbæyi ara mahā uddāma prahādayak ennē næhæ. ē udāgrahādāvē kālayakaṭa passē dækka nisā.
아니요, 마음의 pasāda는 있습니다. 하지만 그 크게 들뜬 pasāda는 오지 않습니다. 그 들뜬 pasāda는 오랜만에 보았기 때문이었습니다.
menna oyāgē lōkeṭa buduvalē kālekaṭa passē pahaḷa venakoṭa ē ārambhaka dækīmē. akisāha babalavalaṭa yanakan divya brahmayangē jitta prahādaya kiyalā.
이처럼 세상에 오랜 세월 끝에 Buddha가 나타나실 때, 그 처음 뵙는 일에서 akaniṭṭha brahma 세계에 이르기까지 deva와 brahma들의 citta pasāda가 일어납니다.
ē hita prahāṇaya hæmatænama mahā vēgayen bækaṭa yanavā.
그 마음의 pasāda가 어디서나 큰 기세로 퍼져 나갑니다.
mē velāvēdī ē divya brahmādīngen læbennā vūma citta yahapataṭa hētu veda citta prahādayen nægena kirana mē visraya varāgīlā hæmatena pæti yanavā.
이때 deva와 brahma들에게서 나오는, 마음을 이롭게 하는 citta pasāda에서 솟는 빛살이 퍼져 사방으로 나아갑니다.
mē avasthāva dasa dahak sakvalennē divapyā brahmayangē citta prahāda velāva
이때가 바로 만 개의 cakkavāḷa에 있는 deva와 brahma들이 citta pasāda를 일으키는 때입니다.
dasa dahak sakvala inna divyā brahmādī koṭṭhāra balā innavā kavada budu kenek dakinna.
만 개의 cakkavāḷa에 있는 deva와 brahma 무리는 언제 Buddha를 뵐까 하고 기다리고 있습니다.
budu vuṇā kiyalā dænagatta mohota mē lōkē bōsan vahansē pahaḷa vuṇā kiyalā dænagatta mohoteda abhinaṣkramaṇaya kaḷā kiyalā dænagatta mohoteda mē vagē mohotadi ara prahādiya viśēṣayen tada dharma sakvala agenilā yanavā. mē rāja viśvayaṭa mahā śānta kiraṇa ara kānta citta kiraṇa vihidenavā hæmatænema
Buddha가 되셨다는 것을 안 순간, bodhisatta께서 이 세상에 나셨다는 것을 안 순간, abhinikkhamana를 하셨다는 것을 안 순간, 이런 순간에 그 pasāda가 특히 강하게 만 개의 cakkavāḷa로 퍼져 갑니다. 이 우주에 크나큰 고요의 빛살, 그 맑은 마음의 빛살이 곳곳에 퍼집니다.
menna mē raja parisaraya viśāla venasak karanavā.
바로 이것이 그 둘레의 환경에 큰 변화를 일으킵니다.
yamkisi lābhāla karma śaktiyakin leḍak rōgayak hædenna tiyenavā karmaja rōgayak hari. ara mahā śāntiya vijana śaktiya tuḷin. ara balavēgaya paḷavarenavā. yaṭapat karanavā.
어떤 약한 kamma의 힘으로 병이 생기려 하거나 kamma에서 생긴 병이 있을 때, 그 크나큰 고요의 힘을 통해 그 힘이 밀려나고 눌립니다.
yaṭapat karapunāma mokada vennē? ē veha tibicca anda vīm, goravīm, bihivīm praśna velā tibicca okkoma liyalā aniva
눌리면 어떻게 됩니까? 그 때문에 생겨 있던 눈멂, 말 못함, 귀먹음 같은 문제들이 모두 사라집니다.
ara bōsatāṇan vahansē pahaḷa vecca kenek unvahansēgema haṭagata hariya nemeyi. oya balāporottuṭa vū dasa dahasak sakvala divyā brahmādīngē citta prasādaya ōkaṭa sambandha venavā.
bodhisatta께서 나신 일은 그분 혼자만의 일이 아닙니다. 그분을 기다리던 만 개 cakkavāḷa의 deva와 brahma들의 citta pasāda가 거기에 이어집니다.
ēken eka eka mohotaṭaka dasada 14k kala inna divya brahmayangē citta prahādayan lōkē pahaḷa venavā kiyannē. ati durlabha kāraṇayak.
그로써 한순간에 만 개 cakkavāḷa에 있는 deva와 brahma들의 citta pasāda가 세상에 나타난다는 것은 아주 드문 일입니다.
mēka siddha venna nam viśēṣayen æti venna ōnē lovturā budurajāṇan vahansē namak pahaḷa vīma īṭa vaḍā suḷu koṭasari ætivenavā. cakravarti kalakina eka pahaḷa vīma.
이것이 일어나려면 무엇보다 lokuttara Buddha 한 분이 나타나셔야 합니다. 그보다 작은 정도로는 cakkavatti 왕이 나타날 때에도 일어납니다.
menna mē kāraṇā dekaṭa oya kiyannā vū viśēṣa divyamīnyagē prahādaya nægena asi durllabha kāraṇā dekak.
바로 이 두 가지 일에서 앞서 말한 특별한 deva와 brahma들의 pasāda가 솟으니, 이것은 매우 드문 두 가지 일입니다.
sakiti radakina sahita rājapālanayak lōkayaka pahaḷa venavot laukika vaśayen dakinna atiduralava lovturā budurajāṇan vahansē namak lōkaya pahaḷo lōkō vaśayen dakinna atima durlabha parama durlabha mehema avasthāvak ati kalāpatarakin matuvenakoṭa jīvitayaṭa divyā brahmaya dækkē næti ē avasthāva atdakinavā.
cakkaratana를 갖춘 다스림이 세상에 나타나는 것은 lokiya로 보아 매우 드문 일이고, lokuttara Buddha 한 분이 세상에 나타나시는 것은 lokuttara로 보아 가장 드물고 더없이 드문 일입니다. 이런 때가 아주 오랜 kappa 끝에 드러날 때, deva와 brahma들은 평생 보지 못한 그 순간을 겪습니다.
apē muḷu jīvitaya mehema satuṭak dækkē næha. mehema śrēṣpatvayak dækkē nǣ. anē sādhukayan sādhukāra denna ādī satuṭu prahādaya ē citta prahādayen nægena citta kiraṇa dasa dahasakvala eka pæhæra vividiṭa paṭan gannavā.
'우리 온 삶에 이런 기쁨을 본 적이 없다, 이런 거룩함을 본 적이 없다' 하며 sādhukāra를 외치는 그런 기쁨의 pasāda, 그 citta pasāda에서 솟는 마음의 빛살이 만 개의 cakkavāḷa에 한꺼번에 퍼지기 시작합니다.
mē avasthāvaṭa koccara śāntiyak viśēta venavā. hæbæyi ēka ē sita kriyātmaka vennē digaṭama nemeyi. ara dækapu avasthāvē giya velāva kanakan vitarayi.
이때 얼마나 큰 고요가 퍼집니까. 하지만 그 마음은 계속 작용하지 않습니다. 그것을 본 순간이 지나갈 때까지만입니다.
īṭa passē prahādaya tiyenavā. api yannē issellā kivvā oyā gæna haṭagilā eka pāra āpaha dækka davase tiya cittā prahādī īṭa passē dakina davasa vala citta prahāda era vagē næginna æti va edāna pærala dækka dāma pihilā pæralā ivagannavā. badāgannavā. itin hæmadāma badāgat baramasa ivarā.
그 뒤에도 pasāda는 있습니다. 앞에서 말했듯이, 오랜만에 처음 다시 본 날의 citta pasāda가 그 뒤에 보는 날들에는 그렇게 솟지 않는 것과 같습니다. 그날은 달려가 껴안고 얼싸안습니다. 그렇다고 날마다 껴안습니까? 그것은 끝났습니다.
ivara monavā ehedē nǣ edāyē pǣ gānayak ætula vecca siddhiyak vitarayi ēka. an̆ḍalā velak aya an̆ḍanavā. belak aya badā gannavā. an̆ḍa hatuu haturu paturu verenavā. hæbæyi sumānayak kiyaṭa paṭit balanakoṭa ehema venavada? nǣ ēka edā ivarayi hiti. īṭa passē sāmānyen katābahaganna suhava innavā. ēka vitarayi venasa
끝났다고 해서 무슨 일이 있는 것이 아니라, 그날 몇 시간 안에 일어난 일일 뿐입니다. 어떤 이들은 울고, 어떤 이들은 껴안고, 온갖 법석이 벌어집니다. 그런데 한 주쯤 지나서 보면 그렇습니까? 아니요, 그것은 그날로 끝났습니다. 그 뒤로는 평소처럼 이야기를 나누며 편히 지냅니다. 그것뿐인 차이입니다.
anna ē vagē lovturayā burē ōna budu vuṇā kiyalā vacanaya enakoṭama ēka dænagannakoṭama æti vennā vū prasādaya mahā viśālayen nægilā yanavā. menna mē vagē avasthāvala āma bōsatān vahansē pahaḷa vuṇā lōkeṭa anna adhinaṣkaramaṇaya kaḷā. oyā vaśayen ena avasthā viśēṣa avasthāvaladī ætivena mahā viśēṣatvayan æti venavā. menna mē avasthāvaladī lōkaya haṭa yannā
바로 그와 같이, lokuttara Buddha가 되셨다는 말이 들려오고 그것을 아는 바로 그때 생기는 pasāda는 엄청나게 솟구쳐 오릅니다. 이처럼 bodhisatta께서 세상에 나셨다, abhinikkhamana를 하셨다 하는 그런 특별한 때에 크나큰 특별함이 생깁니다.
venavā. menna mē avasthāvaladī lōkaya haṭa yannā vū venasa tamayi ara dubala karma śaktiyangē rōgayaṭa mūlika mūla pālak gevicca aya ēvā mæḍa pavatvāgena ara sān ætula venavā. ara sit kīraṇaya ætula vunāma rōga sō venavā kiyana eka tamayi oya siddha vennē.
이런 때에 세상에 일어나는 변화란 바로, 약한 kamma의 힘으로 생긴 병의 뿌리가 눌리고 그 고요가 스며드는 것입니다. 그 마음의 빛살이 스며들면 병이 낫는다는 것, 그것이 일어나는 일입니다.
ē satuen ætiveta prahāṇaya æti venakoṭa æti vena bāhira venas karanavā. dæn budurajāṇan
그 기쁨에서 생기는 pasāda가 일어날 때 바깥 세상에도 변화를 일으킵니다.
vena bāhira venas karanavā. dæn budurajāṇan vahansē dēśanā karanavā menihā dūṣya vunahama raṭa væṭiyā dūṣaya vunāṭa passē irahan̆ḍa pāva kakya piṭa pahinavā. viśavayaṭa koccara val palā tiyenavā.
Buddha께서 이렇게 설하십니다. 사람이 타락하고 나라가 타락한 뒤에는 해와 달이 제 궤도를 벗어난다고 합니다. 우주에 얼마나 큰 영향이 있는지요.
kulam pāraval venas venavā. venas venakoṭa devvarungē ēvayen ahak velā dicca vimāṇa hatarahā arulam pāraval kapanavā. dēva viman kælabenavā kækenna paṭan gannavā. diriyaṭat kōpiyak nægenavā. deviyan gihirisat vikṣitra velā yanavā. kaṭa væhi vahinna tiyenavā etakoṭa kiyalā. mē
궤도들이 바뀝니다. 바뀌면 deva들의 vimāna가 제자리에서 벗어나 궤도를 가로지릅니다. deva들의 vimāna가 흔들리고 떨리기 시작합니다. deva들에게도 노여움이 일어납니다. deva들이 어지러워집니다. 그러면 철 아닌 비가 내리게 된다고 합니다.
kaṭa væhi vahinna tiyenavā etakoṭa kiyalā. mē ākārayen duṣmē lōkē dr̥ṣkarama mē parisarayak æti venna hētu vena kramayak. ē kiyannē ektarā kirigē ektarā haṭaka rājyayakinnē minissugē venas vīmē koccara venasak pennanē ē karma dasa dahasak vala inna divya brahmīngē venasak tama koccara venasak tiyennē.
이렇게 사람들의 나쁜 kamma가 이런 환경이 생겨나는 원인이 되는 길이 있습니다. 곧 어느 한 나라의 사람들이 바뀌는 것만으로 이토록 큰 변화가 나타난다면, 만 개 cakkavāḷa의 deva와 brahma들이 바뀌는 것은 얼마나 큰 변화이겠습니까.
anna ehema dēval otana denavā. ē nisā tamayi ē avasthāvaṭa ehema venavā. hæma avasthāvaka darā hidinnē næha.
그런 일들이 거기서 일어납니다. 그래서 그때에 그렇게 되는 것입니다. 늘 그대로 이어지지는 않습니다.
ē avasthāvē læbuṇā svabhāvaya uḍa mōla dharmaya næti vunē nǣhæ gini haṭaganna. apāya gini haṭaganna mōdha dharmaya næti vuṇē næha. haṭaganna eka abhibhava yannā vū viśēṣa śāntiyak mehe bihidina pæenavā. ē śāntiya pæenakan ara [ugura kǣrīma] mūla dharmaya hata gæna matu karalā dunna eka tāvakālikava mærapava tiyenavā. ē nisā ē velāvaṭa vuṇā. ē velāvē giyāṭa passē āyatanayak tibenavā vagē dæn. ēkayi siddha vennē.
그때 얻은 그 성질 때문에 불을 일으키는 뿌리 dharma가 없어진 것은 아닙니다. apāya의 불을 일으키는 뿌리 dharma가 없어진 것은 아닙니다. 그 일어나는 것을 누르는 특별한 고요가 여기에 퍼지는 동안, 그 고요가 퍼져 있는 동안에는 뿌리 dharma가 일으켜 내던 것이 잠시 눌려 있습니다. 그래서 그때에 그렇게 된 것입니다. 그때가 지나간 뒤에는 이제 다시 전과 같습니다. 그것이 일어나는 일입니다.
sadahaṭama nimidāna hētuvak etenna yēdunē næhæ.
영원히 꺼지게 할 원인이 거기서 생긴 것은 아닙니다.
apāgaya sadahaṭa nimanna. lōka satya san̆dahāma pāpayen nidahas venna ōnē. ehema vunot apāyagayanaṭama genenna. etakam apāyagen sīma nimanna bæ. ēka hētu phalaya.
apāya가 영원히 꺼지려면 세상의 모든 중생이 pāpa에서 벗어나야 합니다. 그렇게 되면 apāya가 완전히 꺼집니다. 그때까지는 apāya가 끝날 수 없습니다. 그것이 hetu와 phala입니다.
dæn śraddhādika ayapu bhāvanā vaḍaddī digin digaṭama gnāna væḍena viṭa ohu pragnādhikayeku novannē hatakin inkayi mē praśnaya ahannavā. ohu gnānavantayek venavā pragnāvantayek venavā. pragnā digayayi pragnāvantayayi dennē.
이제 saddhādhika인 사람이 bhāvanā를 계속 닦아 ñāṇa가 자라날 때, 그는 왜 paññādhika가 되지 않느냐는 물음입니다. 그는 ñāṇa를 갖춘 이, paññāvanta가 됩니다. paññādhika와 paññāvanta는 서로 다른 둘입니다.
praś dæn mehema hitamukō. yamkisi ḷamayek innavā gaṇitayaṭa dakṣayi. tava ḷamayek innavā gaṇitayaṭa hæbæyi adakṣayi. guruvarayā hon̆da dak guruvarayek vunānam ḷamayāṭa parisarayak hon̆daṭa sakas velā tibunam ē parisaraya tuḷa ḷamayāt yamkisi praguṇa karapu gaṇanka mādhīya ē ṭika dakṣaya karaganna puḷuvan.
이렇게 생각해 봅시다. 어떤 아이는 셈에 뛰어납니다. 또 다른 아이는 셈에 서툽니다. 선생님이 좋고 솜씨 있는 분이고 아이에게 환경이 잘 갖춰져 있으면, 그 환경 속에서 그 아이도 익힌 만큼의 셈은 잘하게 될 수 있습니다.
hæbæyi eyā gaṇita gaṇitaya piḷiban̆dava dænīmat ekka vunāṭa ara gaṇitaya piḷiban̆dava upadil læbū sahaja dakṣatāvayaṭa kiyā sama bæha. ē dakṣa ē dakṣatāvaya venayi. dæn igena gænīmē yamat dænagænīma venayi. ēvayi yamkisi kenek gnānavanta vīmaṭa hētu vena mārgaya anugamanaya karā gnānavanta vīma venayi.
하지만 그 아이가 셈에 대한 앎을 갖추었다 해도, 셈에 대해 타고난 재주와는 같을 수 없습니다. 그 재주는 다른 것입니다. 배워서 알게 된 것은 다른 것입니다. 이처럼 어떤 사람이 ñāṇa를 갖추게 하는 길을 따라가서 ñāṇa를 갖추게 되는 것은 다른 것입니다.
ēken pragnāvanta vīma venayi. pragnā adhikayek venna bæ.
그것으로 paññāvanta가 되는 것은 또 다른 일입니다. paññādhika가 될 수는 없습니다.
pragnā adhikaya kiyannē igena gatta ekak nemeyi. væḍū ekak nemeyi. eyāgē sahita gati lassana. dæn samahara kenek kiyanavā siyum dēval karanna dakṣatāvayak tiyenavā. kavuruvat kiyā denna ōnē næ. ē ē vastu dihayi ē væḍa diha balapanāma mēken siddha vennē menna mē kāraṇaya kiyalā tērum araganna puḷuvan.
paññādhika란 배운 것도 아니고 닦아 키운 것도 아닙니다. 그의 타고난 성품이 그렇습니다. 어떤 사람들은 섬세한 일을 해내는 재주가 있다고들 하지요. 누가 가르쳐 줄 필요도 없습니다. 그 물건과 그 일을 보기만 해도 '이것으로 이런 일이 일어나는구나' 하고 알아챌 수 있습니다.
namut ē muluvana næti sāmānya kenek igenaga vidyāva viṣaya igena gattē. hæbæyi ē jātiyē hatara pudgiyak næti kenek. eyā igenagatta dē. eyāṭa onna nam kivvā agisi deṭa vividyāva kaṭayuttak karanna mætivan ayi karanna ē vagē dēval karanna puḷuvan.
그러나 그런 바탕이 없는 보통 사람은 과학 과목을 배워서 압니다. 그런 타고난 재주가 없는 사람입니다. 그가 배운 것으로, 시키면 과학과 관련된 일이나 기계를 만드는 일 같은 것을 할 수는 있습니다.
hæbæyi ehema dēval kaḷā. ara ara pudgalayāgē tiyena dænīma hama karanna bæha. ara hasala dænīma æti pudgalayāgē svabhāvayaṭa ē nisā pragnā diṭiyā kiyannē ekak pragnāvantayā kiyannē tava ekak.
하지만 그렇게 해낸다 해도 그 사람이 지닌 앎은 날카로운 앎을 타고난 사람의 성품과 견줄 수 없습니다. 그래서 paññādhika가 하나이고 paññāvanta는 또 다른 하나입니다.
ēka tamayi kivvē api issellā kivvē lovturā buddhatvayaṭa pat vena kenek. vīryayā kenek kathā saṁkha dorasā saṁkha kara kalpasayak venna kivvat eyā pragnāti vennē næha vīryākama. eyāgē svabhāvayi. ēkayi venasa.
앞에서 말한 것이 바로 그것입니다. lokuttara buddhatta에 이를 사람 가운데 viriyādhika인 이는 열여섯 asaṅkheyya와 십만 kappa가 걸린다 해도 paññādhika가 되지 않습니다. viriyādhika 그대로입니다. 그것이 그의 성품입니다. 그것이 차이입니다.
saccādhika, pragnādhika, vīrayāika kiyannē ē ektaram mānasikatvayaka hæṭiya. ēken karana kaṭayutuin śraddhāvanta, pragnāvanta, vīryavanta vena ēka ē tunen nægoṭa dækaginna dē. praguṇa karagatta dē araka sahaja dē.
saddhādhika, paññādhika, viriyādhika란 어떤 마음 바탕의 모습입니다. 그것으로 하는 일들을 통해 saddhāvanta, paññāvanta, viriyavanta가 되는 것은 그 셋을 키워서 얻는 것입니다. 하나는 익혀서 얻은 것이고, 다른 하나는 타고난 것입니다.
śraddhāka ekak śraddhāvanta ekak. ē vagē pragnā ekak pragnāvanta tava ekak. vīryāka ekak vīrya vīrya vancaya tava ekak. kāraṇā tuna kaya tiyennē? আল্লাহ
saddhādhika가 하나이고 saddhāvanta가 또 하나입니다. 마찬가지로 paññādhika가 하나이고 paññāvanta가 또 하나입니다. viriyādhika가 하나이고 viriyavanta가 또 하나입니다. 이렇게 세 가지가 있는 것입니다.