와하라까 코리아
CD027-26

CD027 · 26번째 · 1시간 3분 · 원문 녹음

스님께 dāna를 드리는 바른 길

හාමුදුරුවන්ට දන්දිය යුතු අයුරු.

අද අපි දහම් සාකච්ඡා කරමින් අපිට අවශ්‍ය කරනවා. මේ දහම් ගැටු විස දාගන්න බලමු.

오늘 우리는 dhamma를 함께 이야기하며 우리에게 필요한 것을 해 보겠습니다. dhamma에 얽힌 매듭들을 풀어 봅시다.

ප්‍රශ්නයක් තියෙනවා එහෙමනම් සිල්වත් බවින් අඩු මත්තයන් පානය කරමින් වෙනත් බිහි සැප විඳින. අප හොඳින් දන්නා සමහර භික්ෂූන් වහන්සේලාට දානයක් දීමේදී මේ මහා සංඝයාව නිසා දෙන දානයක් එයා දුන්නත් ඒ සමඟම දුච්චර භික්ෂුවක් නේද මේ කියන සිතුවිල්ල හිතට මෙනෙහි නොවී කටයුතු කිරීමට අපහසී. මෙහිදී කටයුතු කරන්නේ කොහොමද කියලා

물음이 하나 있습니다. sīla가 모자라고 술을 마시며 다른 세속의 즐거움을 누리는, 우리가 잘 아는 어떤 스님들께 dāna를 드릴 때, saṅgha 전체를 떠올리며 드리는 dāna로 드린다 해도, 그와 함께 '이분은 행실이 나쁜 bhikkhu가 아닌가' 하는 생각이 마음에 떠오르지 않게 하기는 어렵습니다.

අපහසී. මෙහිදී කටයුතු කරන්නේ කොහොමද කියලා එහෙම ප්‍රශ්නයක් අහනවා. එහෙම සිමින් අවඩක් සිදු වෙනවද කියන එක

이럴 때 어떻게 해야 하느냐고 묻습니다. 그렇게 생각하면 해로움이 생기느냐는 것입니다.

[උගුර කෑරීම] මේකද අපි හොඳට දැනගන්න ඕනේ දෙයක් දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේගේ දේශනාවක පෙන්නලා තියෙන දෙයක් තමයි අනාගතයේදී කාසාව කන්දක කියන භික්ෂුව කොටසකට යනකන් පිරිහිලා යන ක්‍රමයක් පෙලා තියෙන්නේ.

[헛기침] 이것이 우리가 잘 알아야 할 것입니다. Buddha의 가르침에 보여 주신 것인데, 앞날에 kāsāvakaṇṭha라 불리는 bhikkhu 무리에 이르기까지 차츰 기울어 가는 흐름이 설해져 있습니다.

සීලවන්ත ගුණවන්ත මේ මහරහතන් වහන්සේලා වැඩිහිටම කාලයක් තියෙනවා. මුල් පටන් ගන්නේ

sīla 있고 덕 있는 큰 arahant 스님들이 대부분인 때가 있습니다. 처음은 그렇게 시작합니다.

බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා ක්‍රමක්‍රමය මේ තත්ත්වය වෙනස් වෙලා සිවුරු වෙනස් වෙලා ඒවා පරිහරණය කිරීම පාව වෙනස් වෙලා ඊට පස්සේ ගිහියන් ඔයාගේ කටයුතු කරන කොටසක් ඉදිරියට ඇතිවෙලා නමට පමණක් මේ සිවුර පවත්වාගෙන යන කාලයක් වෙනවා. අන්තිමට

Buddha께서 설하십니다. 차츰 이 모습이 바뀌어, 가사가 바뀌고 가사를 입는 모습이 바뀌고, 그 뒤 재가자의 일을 하는 무리가 앞으로 생겨나 이름으로만 가사를 지니는 때가 옵니다.

සිවුර පවත්වාගෙන යන කාලයක් වෙනවා. අන්තිමට ඒකත් ක්‍රමක්‍රමෙන් අඩු කළක් වගේ වැදගන්න නැත්නම් ඒකේවතක් නම දවට ගෙන ඉන්න මෙහෙම කොටසක් ඇති වෙන අවසානයක් තියෙනවා කාසාව කන්ට්කයෝ කියලා. ඒ කාලේ සඟගමුණ සිහි කරර දෙන්නා වූ දානයේ අප්‍රමාණානංස තියෙනවා කියලා පෙන්නලා තියෙනවා.

마지막에는 그것마저 차츰 줄어, 작은 조각처럼 되거나 실오라기 하나를 목에 감고 지내는 무리가 생기는 끝이 있으니, 그들을 kāsāvakaṇṭha라 합니다. 그때에도 saṅgha의 덕을 떠올리며 드리는 dāna에는 헤아릴 수 없는 ānisaṃsa가 있다고 보여 주셨습니다.

දැන් මේ කියන ගියමනට කොච්චර දුරට සාර්ථකද කියලා අපිත් විමංගසනය කරලා බලන්න ඕනේ.

이 말이 얼마나 맞는지 우리도 살펴보아야 합니다.

අපි හිතමුකෝ ලංකාවට ගින්න එව්වා කියලා හිටන් ඉස්සෙල්ලාම කොම්පැනියෙන් අලුතෙන්ම වාහන ටිකක්.

이를테면 스리랑카에 차를 들여왔다고 해 봅시다. 처음에 회사에서 새 차 몇 대를 들여옵니다.

ඉස්සෙල්ලාම වාහන කොටසක් ගෙන්නවා. වෙන වාහන තිබුනේ නැති කාලෙක අලුත් වාහන ඔක්කොම විස්ටාට් කරන බොහොම ලේසින් විතාට වෙනවා. පහළුකම් සියල්ලමක් තියෙනවා. ඉද්දියෙක් අඩුවක් නැහැ. අංගානේ සර සම්පූර්ණයි. ඉස්සෙල්ලාම

처음에 차 몇 대를 들여옵니다. 다른 차가 없던 때라 새 차들은 모두 아주 쉽게 시동이 걸립니다. 갖출 것은 다 갖추었고 부품 하나 빠진 것이 없습니다. 모든 것이 온전합니다. 처음에는 그렇습니다.

දැන් ඉතින් අපි ටික කාලයක් යනකන් ඕ යනවා එනවා ගියහම වල් කොහොම වාහනයක් තෝරාගන්න බද එකක් තෝරගන්න. හොඳ එක තෝරන්න දෙයක් නේ කෝකක් හොඳ

얼마 동안은 오가면서 어떤 차를 고를까, 좋은 것을 고르자, 어느 것이 좋은가 하며 고릅니다.

ඉතින් ඔය වාහන පාවිච්චි කරෙන පාවිච්චි කරන අවුරුදු ගානක් යනකොට ටික ටික කැඩෙනවා. කැඩෙන්නට කෑලි මුත්තුටු කරන හැබැයි අර සත්වය නැහැ පොඩ්ඩක් වෙනස් වෙලා.

그 차들을 쓰고 또 쓰면서 여러 해가 지나면 조금씩 고장이 납니다. 고장 나면 부품을 붙여 고치지만 예전 모습은 아니고 조금 달라집니다.

අන්තිමට මග නවතින ඒවක් තියෙනවා. පළු කරලා ස්ටාර් කරගන්න ඒවාක් තියෙනවා. අත මග හිටින ඒවාක් තියෙනවා. ඉතින් යන්ති තර බලනකොට යන්න ඉන්න බැරි කබල් වාහන ටිකක් ඔව්වම ඔය ඉතුරු වෙන කාලයක් එන්නේ. වාහන පරපුරේ අවසානය

마지막에는 길에서 서 버리는 것, 밀어서 시동을 걸어야 하는 것, 가다가 멈춰 버리는 것들이 생깁니다. 그렇게 보면 굴러가지도 못하는 고물차 몇 대만 남는 때가 옵니다. 차 세대의 끝입니다.

දැන් ඔය අවස්ථාවේ එනකොට අපි දැන් වාහනයේ දැන් මොකක්ද කරන්නේ ය වැඩක් ගන්න පුළුවන් අන්තිම මොකදකන් ගන්නවා කබල අහකර දාන්න වෙනකම්ම ගන්නවා නේද ඒකෙන්න පුළුවන් කාලේ හොඳට තියෙන කාලේ හොඳටම වැඩගත්තා.

그때에 이르면 우리는 차로 무엇을 합니까? 쓸 수 있는 만큼 끝까지, 고물을 내다 버려야 할 때까지 쓰지 않습니까? 쓸 수 있던 때, 좋던 때에는 아주 잘 썼습니다.

දිරන කාලේ වැනසෙන කාලේ පුළුවන් හැටියට වැඩ ගන්නා. අර උතුම්ම වැඩ ගන්න බැහැ. දැන් මේ කාලේ නෑ වෙනවා මොනවා කරන්නද

낡고 망가져 가는 때에는 할 수 있는 만큼 씁니다. 예전처럼 가장 좋게 쓸 수는 없습니다. 이때엔 그렇게 되는 것이니 어쩌겠습니까.

වාහනෙ දිලා ගියාට පස්සේ ඒකෙනුත් අන්තිමට දුවවන්න පුළුවන් කල් දුවනේ. බැරිම වුනාට පස්සේ පැත්තකට දාන්නේ අන්තිමට දකල් දුවන්න බැකන් දර දඟලලා කෑලි මූටු කරගෙන දුවලා කෑලි අඩු වෙලා අඩුවලා ඒකෙන් ඔක්කොම වහලෙත් නෑ. තියෙන ඇංජිමවත් එහෙම කපල් වෙලා අතර මග නවතිනවා. කල්ලු කරගල දුනා ඔහොමත් ගන්න පුළුවන් ව දැන්නනම් ගන්නම බැහැගේ දාට පැත්තක දාලා නිකන් න්න.

차가 낡은 뒤에도 끝까지 달릴 수 있는 한 달립니다. 정말 안 될 때에야 한쪽에 치웁니다. 마지막에는 달리지 못하는 고물을 애써 부품을 붙여 가며 달리다가, 부품이 빠지고 빠져 지붕도 없어집니다. 남은 엔진마저 고물이 되어 가다가 멈춥니다. 밀어서라도 쓸 수 있으면 그렇게라도 쓰지만, 이제 아예 쓸 수 없게 되면 한쪽에 버려 둡니다.

අන්න ඒ වගේ ඒකයි ස්වභාවය ඕකයි.

바로 그와 같습니다. 본래 모습이 그렇습니다.

යම්කිසි බුදු දහමක් පවතිනකොට ඒ ධර්මය තුළ ඉස්සෙල්ලාම තියෙන මොට සද්ද

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අපි දැන් තවත් උපමාවක් අපි අරගන්න

이제 다른 빗댐을 하나 들어 봅시다.

අපි දර හොයන්න දැන කැලේකට මොත දර තියෙන කැලේකෙදී අර යට දත දම් තියෙන අතු කෑලි අරවා වෙලා තියෙන්නේ ඒවා පොංචි කාක් කෝටු කියලා හැම තියෙන්නේ එහෙම ගන්නේ නැහැ. හොඳ හොඳ කෑලි කපාගෙන ැදියලා ඉවැර ගන්න. ටික කාලයක් ගන්න ගියාට පස්සේ ඒවා ඉවර වෙනවා.

땔감이 많은 숲에 땔감을 찾으러 가면, 밑에 떨어진 가지 조각이나 썩은 것, 잔가지 같은 것은 줍지 않습니다. 좋은 토막을 잘라 쪼개어 씁니다. 얼마 동안 쓰고 나면 그것들이 다 떨어집니다.

ඊට පස්සේ කාක්කෝටුත් හොඳයි. ඉස්සෙල්ලා හොඳ නැහ. අනිස අනික් නැති නිසා ඒවත් අරගන්නවා. ඊට පස්සේ අන්තිමට බලනකොට මොනවා හරි පොළ ටික හරි පුච්චලා ගන්න පුළුවන් නම් කොළ ටික හරි පුච්චලා ගිනිගන්නවා.

그다음에는 잔가지도 좋습니다. 처음엔 좋지 않았지만 다른 것이 없으니 그것도 줍습니다. 그 뒤 마지막에는 마른 잎이라도 태울 수 있으면 잎이라도 태워 불을 피웁니다.

කෝටු දැන්නා. අන්ත තව ක්‍රමයක් හොයාගන්න හරි ඔය ක්‍රමයට අපි මොකද කර අපිට ගින්දර නම් අවශ්‍ය වෙන්නේ නැහැ. එදාස පිච්ච තියෙන

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

නම් අවශ්‍ය වෙන්නේ නැහැ. එදාස පිච්ච තියෙන එකෙන් හොඳ අරගෙන අරගෙන ඒක ඉවර වුනුහම අන්තිම වෙනකම ගන්න ක්‍රමයක් තියෙනවා.

늘 태우던 것 가운데 좋은 것부터 쓰다가 그것이 다하면 마지막까지 쓰는 길이 있습니다.

මුලති ගන්නේ නැහැ අපි හොඳේ නරක් ඒවා ගන්න යන්නේ නැහැ. නැති වුනාම ගෙනන බැගමට වෙන එකක් නැති නිසා අනිත් ගන්නවා. අපේ වැඩේ කරගන්න මොනවද ගන්න පුළුවන් ඒ වැඩේ කරගෙන අපි වැඩේ කරගන්න.

처음부터 좋은 것을 두고 나쁜 것을 쓰러 가지는 않습니다. 없어지면 가져올 다른 것이 없으니 남은 것을 씁니다. 우리 일을 하기 위해 쓸 수 있는 것이 무엇이든 그것으로 일을 해냅니다.

මේ වගේ බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා විපාසය හැදුනා තව උපමාවක්. හොඳට වැහි වතුර තියෙන කාලට වහින කාලෙද හොඳ උල්පත්ත තියෙන කාලට. මිනිස්සු මඬ වතුර බොන්න ඕනේ නෑ.

이처럼 Buddha께서 목마름에 대한 또 하나의 빗댐을 설하십니다. 빗물이 넉넉하고 비가 내리는 때, 좋은 샘이 있는 때에는 사람들이 흙탕물을 마실 까닭이 없습니다.

හොඳ වතුර බනවා. මහා ඉඩෝර කාලයක් ඇවිදිලා වතුර හිඳෙන්න පටන් ගන්නවා. මහුල් ඉඳිලා තැන් තැන වළවල් වල වතුර තියෙනවා. දැන් ගෙනහලා පෙරලා බොනවා. ඊටත් වරලා පල්ලෙච්ච වතුර ඊට පස්සේ තන් තැන තියෙන්නේ. ගෙනහලා උරු කරලා වරලා බොනවා. ඒකෙන් ගන්න පුළුවන් වෙදෙනේ ආයුත් ගන්නවා

좋은 물을 마십니다. 큰 가뭄이 들어 물이 마르기 시작합니다. 강이 말라 곳곳의 웅덩이에만 물이 남습니다. 그것을 떠다 걸러서 마십니다. 그보다 더 말라 곳곳에 흙탕물만 남습니다. 떠다가 가라앉히고 걸러서 마십니다. 그것으로 얻을 수 있는 만큼 목숨을 이어 갑니다.

අන්තිවට බලනකොට වතුර නැති වෙලා ගියාට පස්සේ ඔයනකොට අර [උගුර කෑරීම] දිය කට්දි තියෙන තැන්වල හරක් ගිය තැන්වල කුර ඉරිලා තියෙනවා. හරක් උරේ එරිලා.

마지막에 물이 다 없어지고 나면, 물가 소들이 지나간 자리에 발굽 자국이 패어 있습니다. 소 발굽이 빠졌던 자국입니다.

දැන් පිපාසයෙන් යන්න පුද්ගලය වෙන වතුර නැත්නම් අන්තිමට දකින්නකට හරක්කුරයක් එවිච්ච තෙනක වතුර ටිකක් තියෙනවා දකිනවා මඩබලුවහම මඩ බොර පැහැදිලා තියෙනවා. හැබැයි අටන් හරි කැලැතුවොත් බොර වෙනවා. ඒ වෙලාවට මිනිහා පිපාසය සංසිඳවා ගන්න ඕන නම් මොකද කරන්නේ?

목마른 채 가는 사람이 다른 물이 없으면, 마지막에 소 발굽이 빠진 자리에 물이 조금 고여 있는 것을 봅니다. 흙이 가라앉아 맑아져 있지만 조금이라도 건드리면 흐려집니다. 그때 그 사람이 목마름을 풀려면 어떻게 합니까?

ගොට්ටකින් ගන්න ගියොත් මේක බොර වෙන හින්දා අත් දෙකත් බිමතිය තියලා කකුල් දෙකක් බිමතිය දලත් බිම ගහලා කට තියලා හිතන් ඇවිස්සෙන්න නැති වෙන්න පොඩ්ඩක් අර වතුරට ටික උරලා බොනවා. ඉතින් ඒක තමයි විපාසය හදන අන්තිමට කරන්නේ.

그릇으로 뜨려 하면 흐려지니, 두 손과 두 무릎을 땅에 대고 입을 대어, 흔들리지 않도록 조심스레 그 물을 조금 빨아 마십니다. 목마른 이가 마지막에 하는 일이 바로 그것입니다.

හැබැයි මහා වතුර තියෙන කාරණක් ඕවා කරන්නේ නෑ. නමුත් අන්තිමට ඒවා නැතුවහම අර තියෙන එකින් තමන්ගේ විපාතය සද්දවාගන්න අනි කෙනෙකු ගන්නවා වාගේ තමන්ගේ වැඩේ කරගන්න තියෙන එකින් තමන් ඒ පුළුවන් මට්ටමෙන් කරගන්න එකයි කරන්නේ වළබොර කරන්නේ නැතුව කියලා.

물이 넉넉할 때는 그렇게 하지 않습니다. 하지만 마지막에 다 없어지면 남은 것으로 목마름을 풉니다. 남들이 하듯이, 자기 일을 이루려고 남은 것으로 할 수 있는 만큼, 흐리지 않게 해내는 것입니다.

මෙන්න මේ වගේ මේ ශාසනය තුළත් මූලික දහම හොඳට පැහැදිලිව තියෙන කාලේ සර්ව සම්පූර්ණක් පිරිසිදියින්නේ. ඒ කාලේ අපි එහෙම ගන්නවා. බලනකොට ඒවා එඳෙන්න අඩුවෙලා යනවා. කොය හොයත් ගන්නවා.

이처럼 이 sāsana 안에서도 밑바탕 dhamma가 또렷하던 때에는 모든 것이 온전하고 깨끗했습니다. 그때 우리는 그렇게 얻습니다. 그러다 보면 그것들이 점점 줄어 갑니다. 찾아서라도 얻습니다.

හොඳ තැන් හොයලා ගන්නවා. එහට නැති වෙන කාලයක් වෙනවා. නමට යන්නම් තියෙන එකක් තියෙනවා අතිවර ඒකත් ගන්න වෙනවා. මේ වගේ අපේ වැඩේ කරගන්න අපි ටික අපිට තියෙන හැටියට ගන්නවා අන්ති වෙනක. ඉතින්

좋은 곳을 찾아 얻습니다. 그것마저 없어지는 때가 옵니다. 이름만 남은 것이 있는데 마지막에는 그것이라도 얻어야 합니다. 이처럼 우리 일을 하려고 우리에게 있는 대로 끝까지 얻습니다.

ශාසනය තුළ තිබෙන අන්තිම දුර්ලභ කාලය බැලුවොත් දැන් අපි හිටපු පිපාසයේ සංසිඳව ගන්න [උගුර කෑරීම] ඕන මිනිහක්. අර මඩ වතුර බීලා හරි පිපාසය සංසිධවා ගන්නවා. ඒකත් පෙරලා හරි බිහිලා පිපාසය සංසිද්දවා කියන තමන්ගේ ප්‍රයෝජනය ගන්නවා. නැතිකමට තියෙන්නේ.

sāsana 안의 마지막 어려운 때를 보면, 목마름을 풀어야 하는 사람과 같습니다. 흙탕물을 마셔서라도 목마름을 풉니다. 걸러서라도 마셔서 목마름을 풀어 제 쓸모를 얻습니다. 없으니 남은 것으로 하는 것입니다.

[උගුර කෑරීම] දැන් අපි හිතමුකෝ බොර වතුර තියෙන කාලට යම් කිව්වොත් දැන් අපි ඉස්සර හොඳ වතුර බිව්වා. දැන් ඔය නැව් බොර වතුර ටිකක් අරවලක් හැදිලා ගියා කියමකෝ. අර හරක්ුරේ ගහව තියන තියෙන වතුර ටිය ගන්න තෙනරකු නැති වුනොත් එහෙම අපිට මොකක්ද වෙන්නේ? එතකොට විශාල සංවේගයට පත් වෙනවා. දැන් පිභාසය සංසිදවන්න මොනවත්ම ක්‍රමයක් නැ.

[헛기침] 이제 흐린 물만 남은 때를 생각해 봅시다. 예전엔 좋은 물을 마셨는데 이제는 흐린 물 조금이 웅덩이에 남았다고 합시다. 소 발굽 자국에 고인 그 물마저 없어진다면 우리는 어떻게 됩니까? 크게 saṃvega에 빠집니다. 이제 목마름을 풀 길이 전혀 없습니다.

අන්න ඒ වගේ බුද්ධ ශාසනය ගිහිල්ලා ගිහිල්ලා ශාසර අන්සර්ධාන වුනාට පස්සේ. ආය හර ශාසනික පිනක් කරගන්න අවස්ථාවක් නැතුව පුද්ගලයාට සිද්ධ වෙනවා. කොහොමවත් කරගන්න බැරි අන්තිමටම ඒ වටිනාම පැත්තේ අංශු මාත්‍රයක් නැතිවෙන තත්ත්වයට පත් වෙනවා. මෙන්න මේ වගේ.

그와 같이 Buddha의 sāsana가 흐르고 흘러 사라진 뒤에는, 사람에게 sāsana와 이어진 puñña를 지을 기회가 다시 없게 됩니다. 어떻게도 할 수 없고, 마지막에는 그 값진 쪽이 티끌만큼도 남지 않는 처지에 이릅니다. 바로 이와 같습니다.

එතකොටයි අපිට තේරෙන්නේ වතුර හිඟ වීමේ තියෙන අඩුපාඩළුව දැනටන් ගන්නේ අර හරක්කුරේ අහපතෙෙන තියෙන වතුර ටක් නැති වෙච්ච දවසට එතකම පිපාසය සංසිදවාගන්න ක්‍රමයක් තිබුණා. ඒකත් නැති වෙච්චදාට අපිට තේරෙනවා වතුර පිාසය සංසිදුවාගන්නේ නැතිකමේ තියෙන අගේ අනේ අර හරක් වුරේ තියෙන වතුර ටික හරි තිබුනා අපි අ විපසය සංසිදවා ගන්නවා නේද කියලා පස්සේ අතහැෙනවා.

그때서야 우리는 물이 모자란 아픔을 압니다. 소 발굽 자국에 고인 물마저 없어진 날에 말입니다. 그때까지는 목마름을 풀 길이 있었습니다. 그것마저 없어진 날에야 목마름을 풀 수 없는 것의 무게를 압니다. '아, 그 소 발굽 자국의 물이라도 있었다면 목마름을 풀었을 텐데' 하고 나중에 한숨짓습니다.

දැන් ඒකත් නැති වුණානේ. අන්න එදාර තමයි පිපාසයේ බර පතලකම දේ තියෙන්නේ. එතකන්ම පිපාසයේ බර පතලකම සෝගන්න බැහැ අර හරක්කුලේ කහ තෙන තියෙන වතුර ටික හරිහ තියෙන එකක්. ඒකත් ඉවරන දන්න තමයි තේරෙන්නේ පිපාසයේ තරමක් පිපාසයෙන් සංසිද නැති අතවීමත් තේරෙන්නේ ඊට පස්සේ

이제 그것마저 없어졌습니다. 바로 그날 목마름의 무거움이 드러납니다. 그때까지는 소 발굽 자국의 물이라도 있었으니 목마름의 무거움을 느끼지 못합니다. 그것마저 다한 날에야 목마름이 얼마나 큰지, 목마름을 풀지 못하는 것이 어떤지 알게 됩니다.

මේ වගේ ලෝකයේ ශාසනික පිනක් සමනක් නෑහ. ශාසන මාත්‍රයක් හරි යම් තැනක විද්‍යාව නම් ඒ ඇසරයෙන් ලබන පින අප්‍රමාණයි. ඒකත් නැති වෙච්ච දවස අන්තිමට අරපින්න ලබාගන්න ක්‍රමයක් නැතුව යනවා.

이처럼 세상에 sāsana의 puñña만 한 것이 없습니다. sāsana가 티끌만큼이라도 어딘가에 있다면 그것에 기대어 얻는 puñña는 헤아릴 수 없습니다. 그것마저 없어진 날에는 결국 그 puñña를 얻을 길이 없어집니다.

මෙන්න මේ වගේ ශාසනික මාර්ගයක් අනුගමනය කරගෙන යනකොට ශාසන මාත්‍රයක් හරි යම් තැනක තියෙනවන. ඒ මාත්‍රය හරි තියෙනකන් තමයි ඒ ටික කරගන්නේ. ශාසනයේ ගෑවිච්ච මාත්‍රයක හරි තියෙන්නේ චිත්තප්‍රහාදය.

이처럼 sāsana의 길을 따라갈 때, sāsana가 티끌만큼이라도 어딘가에 있는 동안, 그만큼이라도 남아 있는 동안에 그 일을 해냅니다. sāsana에 닿은 티끌만 한 것에라도 있는 것이 cittappasāda입니다.

අනික් සියල්ල ලෞකික සියලු පින්වලට බලවත්.

그것은 다른 모든 세간의 puñña보다 힘이 셉니다.

ශාසනික වශයෙන් කරගන්න පින අන්න ඒකේ වක්කඩවල් වල වතුර තියෙන පොඩ්ඩක් තියෙන තරමට එන ගාන තව අහවේ නැහැ. ඒක තවත් මෙහාර හුඟක් එහාර දීලා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

නමට සම්මතේවත් තියෙන තාලය එනකන් අර වක්‍රයේ තියෙන වතුර ටික වාගේ නැහනම් අර තියෙන අර කිව්ව අර ඉතාම මඩ වලේ තියෙන වතුර ටික තිබිලා හරක්කුරේ ගහපති තියෙන වතුර ටියේ වෙච්ච ගාන් හරි වෙනවා. කාසාව කට්ටගයයි නැතුව. කාසාව කට්ටගය නැති වෙච්ච දාට ශාසනික පිරක් කරගන්න වස්තුවක් නැහ. මෙන්න මෙහෙම තත්ත්වයට පත් වෙනවා.

이름만, 관습만이라도 남은 때가 올 때까지, 물꼬에 남은 물처럼, 아니면 아주 흙탕 웅덩이의 물이나 소 발굽 자국에 고인 물만큼이라도 남게 됩니다. kāsāvakaṇṭha만 남은 채로 말입니다. kāsāvakaṇṭha마저 없어진 날에는 sāsana의 puñña를 지을 대상이 없습니다. 바로 이런 처지가 됩니다.

එහෙනම් මේ අවස්ථාව වෙනකන්ම ඒ ශාසනයක පිනත් මහත් ඵලයේ මහානිසංසභාවය තියෙනවා. ඒක විශේෂයක්. උපරිමෙන් තියෙ උපරිම හොඳයි. නැතුවහම මොකද කරන්නේ?

그렇다면 그때에 이르기까지 sāsana의 puñña에는 큰 열매와 큰 ānisaṃsa가 있습니다. 그것이 남다른 점입니다. 가장 좋은 것이 있으면 가장 좋습니다. 없을 때는 어떻게 합니까?

ආ එතකොට අපි දකින්න ඕනේ ශාසනික පින කියන එක අංශු මාත්‍ර ශාසනා මාත්‍රයක් ගෑහැචෙනත් අප්‍රමාණ පිනක් තියෙනවා කියන එක දකින්න ඕනේ.

그러니 우리는 sāsana의 puñña라는 것이, sāsana에 닿은 티끌만 한 조각에도 헤아릴 수 없는 puñña가 있다는 것을 보아야 합니다.

එතකොට ඔතන තියෙනවා ක්‍රම දෙකක්. ටිකක් තමයි දායකත්වයාගීති වෙන්නා වූ චිත්තප්‍රහාදයෙන් පිනක් බලවත් වීම අනිකට ඒකට ආධාරයත් වෙනවා ප්‍රතිග්‍රහට හරහා පිළිගන්න කෙනාගේ තියෙන ගුණ මහත්වය ඒ ගුණ මහත්වය නැති වෙනකොට තමන්ගේ තියෙන ගුණයේ සාසන මාත්‍රයක් වටිනවා කියන අදහස ආවොත් ඒ පුද්ගලයාට ඒ මාත්‍රය තියෙන පෙනත් චිත්ත ප්‍රහාදය මතු වෙනවා.

여기에는 두 갈래가 있습니다. 하나는 주는 이에게 생기는 cittappasāda로 puñña가 힘을 얻는 것이고, 또 하나는 거기에 도움이 되는, 받는 이가 지닌 덕의 크기입니다. 그 덕의 크기가 사라질 때, 그분에게 있는 덕 가운데 sāsana의 조각 하나라도 값지다는 생각이 들면, 그 사람에게는 그 조각만으로도 cittappasāda가 일어납니다.

ශාසන මාත්‍රය නමුත් අමුත් අප්‍රමාණව යහපතයි කියලා තේරුම් ගත්ත අරට පත් වෙලයේ තියෙන වටිනාකම දැකලා අර මාත්‍රය කිරෙහි සහගනවා.

sāsana의 조각이라도 헤아릴 수 없이 좋은 것이라 알아들어, 그 안의 값어치를 보고 그 조각에 맑은 믿음을 냅니다.

අපි කියමු සිවුරට විතර සලකනවා වෙන මොනවරට කරන්නද කියලා අපි කතාවක් කියන්නේ. අන් ඒ වගේ දෙයක්. ශාසන මාත්‍රය හරි යම් සංඥාවකින් ගන්න පුළුවන් නම්. ඒක තාක්කල් ශාසනික පිණක බලය තියෙනවා. මොන බලවත් දෙයක්.

'가사에만이라도 받들지, 달리 무엇을 하겠느냐'는 말이 있지요. 바로 그런 것입니다. sāsana의 조각이라도 어떤 saññā로 붙잡을 수 있다면 그동안은 sāsana puñña의 힘이 있습니다. 얼마나 힘센 것인지요.

අබුද්ධෝත්පාද [උගුර කෑරීම] කාලයක එක්තරා කෙනෙකුට හිතුනා.

[헛기침] Buddha가 나오지 않은 때에 어떤 사람이 생각했습니다.

අබුද්ධෝත්පාද කාලයක එක්තරා බ්‍රාහ්මණයකුළ හිතුනා මම දැන් මෙතන ඉන්න වැඩි වයස්ම ගුරුවරයා. සියල්ලෝ මට වැඳලා පුදලා යනවා. සත්කාර කරනවා. දැන් මට සක්කාර කරන්න කෙනෙක් නෑහ. අට ගුරුවරයෙක් නෑහ දැන්. මට වඩා වැඩි වඩි ගුරුවරයෙක් තවත් තෙන නෑහ. ඒ වුනාට හරි පාඩුවක් මටත් කෙනෙකුට සත්තා කරන්න දැන්නම්.

Buddha가 나오지 않은 때에 어떤 brāhmaṇa가 생각했습니다. '나는 지금 여기서 가장 나이 많은 스승이다. 모두가 내게 절하고 바치며 받든다. 그런데 내가 받들 사람은 없다. 내게는 스승이 없다. 나보다 높은 스승이 따로 없다. 내가 받들 사람이 없다는 것은 큰 손해다.'

මේ වේදයේ නැද්ද? එහෙම අවස්ථාවක් ගුරුවරයෙක් හොයාගන්න.

'이 Veda에 그런 스승을 찾을 길은 없을까?'

වේදය බලාගෙන යනකොට වේදය පෙලා තියෙනවා බුදුවරයන් වහන්සේ නමක් කියලා කෙනෙක් ලෝකේ පහළ වෙනවා. උන්වහන්සේ මෙන්න මේ බඳු ලක්ෂණය යුත්තයි. උන්වහන්සේගේ උන්වහන්සේ මෙන්න මේ උත්තම හැබැයි ධර්මය නැහැ. නමුත් එහෙම කෙනෙක්ගේ ස්වභාවය ගැන සංඥාවක් විග්‍රහ වෙලා තියෙනවා. තිතිස් මහා පුරුෂ ලක්ෂණ නැති, අසූ අනුවංජන ඇති එබඳු ස්වභාවය ඇති. සියල්ල දත් උත්තමයෙක් ලෝකයෙන් පහළ වෙනවා. ඒ උත්තමයා මෙහෙම කෙනෙක්. හැබැයි ඒ කාලේ වෙන්නට ඒකම පුද්ගලයා දකින්න නෑ. ඒ පුද්ගලයා පිළිබඳ සංඥා මාත්‍රයක්වත් අහන්න නැහ. වෙන දෙයක් දකින්නේ නෑ ඔය ටික තමයි තිබුනේ.

Veda를 살펴보니, Buddha라는 분이 세상에 나타나는데 그분은 이러이러한 특징을 갖추신다고 적혀 있었습니다. 그분은 이러한 거룩한 분이라고 합니다. 하지만 dhamma는 없습니다. 다만 그런 분의 모습에 대한 saññā가 풀이되어 있습니다. 서른두 가지 mahāpurisa-lakkhaṇa와 여든 가지 anubyañjana를 갖춘, 모든 것을 아는 거룩한 분이 세상에 나타난다, 그분은 이런 분이다. 하지만 그때에는 그분을 볼 수도 없고 그분에 대한 saññā 한 조각조차 들을 수 없었습니다. 달리 볼 것은 없고 그것만 있었습니다.

මට ඔය පොඩ්ඩක් ඇති. මම ඒ උත්තමයා උදෙසා මගේ ගරු සක්ර මගේ ශාස්තෘවරය වශයෙන් තබාගන්නඕන.

'나에게는 이것으로 넉넉하다. 나는 그 거룩한 분을 위해 받듦을 바치고 그분을 나의 스승으로 모셔야겠다.'

ඒ උත්තමයා අද නැහැ. ඒ උත්තමයා පිළිබඳ ගන්න දේකුත් නැහැ. ඒ කියන්නේ ධාතුන් වහන්සේ නමක්කවත් වැරහි වෙන්නේ නැති කාලය.

그 거룩한 분은 지금 계시지 않고, 그분과 이어진 모실 것도 없습니다. 곧 dhātu 하나조차 남아 있지 않은 때입니다.

එයා මොකද කරන්නේ පොඩි කුටියක් හදලා. ඕකේ වැලි ටිකක් තිබ්බා. වැලි ගොඩක් ගඇහුවා. වැලි ගොඩක් ගහලා ආසනයක වැලි ටික හදපු ටික වැඩි වැලි ගොඩ ආසනයෙන් මුඩින් තියලා ඒ තමයි මගේ උත්තමයා වෙනුවේ මම කරන උපහාරය මෙන්න මෙතෙන්ට අයි කරන්නේ. මේ තමයි අර කිව්වේ බුදුන් වහන්සේ වනේ උපහාර කරන තැන.

그는 작은 움막을 짓고 모래를 가져와 모래 더미를 쌓았습니다. 모래 더미를 쌓아 자리 위에 높이 모셔 두고, '이것이 나의 거룩한 분께 내가 바치는 받듦이 닿는 곳이다. 이곳이 Buddha께 pūjā를 올리는 곳이다' 했습니다.

මට ගුරුවරයෙක් දැන් ඉන්නවා. මගේ අලු පාළුවක් වුනාම මම හොයාගෙන ගියා මයි ගුරුවරයායි ඉදිරියේ වරදක් කමා කරගන්නා. කමාට මම ආයුත්ත සංවරය පිහිටනවා. මෙන්න මේ ක්‍රමයට මම මෙහෙම කරනවා කියලා ඒ ගුරුවරයා මොකද කරන්නේ? අර වැලිවරට ගිහිල්ලා උපස්ථාන කරලා ඔක්කොම කරලා කුද්ධෝපස්ථාන කරන හැටියට කරනවා.

'이제 나에게 스승이 있다. 내가 잘못을 하면 찾아가 스승 앞에서 잘못을 뉘우치고, 앞으로의 saṃvara를 세우겠다. 이렇게 하겠다' 하고서 그 스승은 무엇을 했습니까? 그 모래 탑에 가서 받들며, Buddha를 받드는 방식대로 모든 것을 했습니다.

අන්තිමට මොකද කරන්නේ අනේ වරදක් සිද්ධ වුනොත් එහෙම අනේ ස්වාමීනි ඔබ වහන්සේගේ ශ්‍රාවකයෙක් කියන මම අතින් මෙහෙම වරදක් සිද්ධ වුණා මට කමා වෙන්නද මම ඒ වරද මතුලට කරන්නේ නෑහැ කියලා පොරඳු වෙනවා කියලා කවුරුවත් විතර නැහැ. අර වැලිවර ළඟට ගිහිල්ලා කියලා එන්නේ ශිරිතත්වයක.

잘못을 저지르면 마지막에는 '아, 스승이시여, 당신의 sāvaka인 제 손으로 이런 잘못이 저질러졌습니다. 용서해 주소서. 다시는 그 잘못을 하지 않겠습니다' 하고 다짐했습니다. 아무도 없는데도 그 모래 탑 곁에 가서 말하고 오는 것이 관습이 되었습니다.

දැන් ඝෝලය ටික දකිනවා ගුරුවරයාටත් ගුරුවරයෙක් ඉන්නවනේ. අර ගිහිල්ලා ඔක්කොම ඇකු පස්ාන කරන්නේ. දැන් මේ ගුරුවරයා මේ වගේ කරගෙන ඉන්නා චිත්තප්‍රහාදය අර බුද්ධ සංඥා මාත්‍රයටත් ලැබිලා.

그를 따르는 이들도 그 모습을 봅니다. 스승에게도 스승이 있구나. 그는 가서 모든 받듦을 합니다. 이 스승이 이렇게 지내는 동안 Buddha라는 saññā 한 조각에도 cittappasāda가 생겼습니다.

ඒ හේතුවෙන් මොකද කරන්නේ චිත්තප්‍රහාදය නැගිලා ටිකෙන් ටික සුද්ධ වුණ චිත්තයෙන් අර කියන කාම ලෝකය තිබෙන්නා වූ කාමාස්වාදයන් ඉක්මවා ගිහිල්ලා සූපාවචර මානසිකත්වයක් වැලෙනවා.

그 까닭으로 cittappasāda가 솟아올라 차츰 맑아진 마음으로 kāmaloka의 감각 즐거움을 넘어서 rūpāvacara의 마음 상태에 이릅니다.

එයා එතනින් ඇැලා ගිහිල්ලා බඹල ඒකෙම ධ්‍යානලාභි වෙනවා. එතකොට බුදු දහම තිබිච්ච කාලයක් නෙමෙයි. නාම මාත්‍රය සංකේතන වේදයේ තිබිච්ච බුදුවරුගේ ලක්ෂණ විතරයි අහලා තියෙන්නේ. ඒ මාත්‍රයට බුද්ධ සංඥාවෙන් කටයුතු කරපු ඒ පුද්ගලයාට බඹලවට යන්න පුළුවන් හේතු වාසනා තියෙන ධ්‍යානයක් ලබන්නත් හේතු වනා අර චිත්තප්‍රහාදය බුදුන් කෙරෙහි පැහැදපු මාත්‍රය කෙරෙහි පහදපු චිත්තප්‍රහාදය

그는 거기서 더 나아가 Brahma 세계로 가는 jhāna를 얻은 이가 됩니다. 그때는 Buddha의 가르침이 있던 때가 아닙니다. 이름 조각만, Veda에 표지로 남은 Buddha의 특징만 들었을 뿐입니다. 그 조각을 Buddha saññā로 삼아 행한 그 사람이 Brahma 세계로 갈 수 있는 jhāna를 얻게 된 까닭은, 바로 Buddha께, 그 조각에 맑게 믿은 cittappasāda였습니다.

ඊට පස්සේ ගුරුවරයා බලාට පස්සේ ගෝලයෝ පට්ටිය දැන්නේ අපිට ගුරුවරයක් නැහ. අපි කාරද සත්කාර කරන්නේ? අපේ ගුරුවරයා සත්කාර කරපු යම් ගුරුවරයෙක් ඉන්නවා. ඒ තමයි අර පොත ඇතුලේ ඒ ගුරුවරයා සත්කාර කරපු ස්ථානය. අපි ඒ ගුරුවරයා විසින් යම් ගුරුවරයෙක් සම්මත කරලා හත්කාර කරළාද ඒ ගුරුවරයාට අපගේත් නමස්කාරය වේවාගේ හටන් ගිහිල්ලා එතන්ට ගිහිල්ලා නමස්කාර කරලා අර ගුරුවරයා කරපු විදිහටම කටයුතුලා.

스승이 죽은 뒤 따르던 이들은 생각했습니다. '이제 우리에게 스승이 없다. 우리는 누구를 받들까? 우리 스승이 받들던 스승이 있다. 그 움막 안이 스승이 받들던 곳이다. 우리 스승이 인정하고 받들던 그 스승께 우리도 절을 올리자.' 그렇게 그곳에 가서 절하고 스승이 하던 그대로 했습니다.

[උගුර කෑරීම] ඒ හේතුකට අර ගෝලයත් පිරිසක්. බොහෝ අයත් ධ්‍යානලාභි වෙන්න හේතු වාසනා ලැබුණා. සමහර අය චිත්තප්‍රහදයෙන් සුගතිය උපන්න. එතන ඒ අයට මැරිලා ගියේ. සමහර අය බඹලන්න සමහර අය සුගතියට ගියා. දෙව්ලොවට ගියා.

[헛기침] 그 까닭으로 따르던 무리 가운데 많은 이가 jhāna를 얻을 인연을 얻었습니다. 어떤 이들은 cittappasāda로 sugati에 태어났습니다. 그들이 거기서 죽자 어떤 이들은 Brahma 세계로, 어떤 이들은 sugati로, devaloka로 갔습니다.

මෙන්න මේ ආකාරය වැඩපිලක් මුල් කාලෙක සිද්ධ වුණා. මේ කල්ප ගානකට ඉස්සර සිද්ධ වෙච්ච වැඩපිළිවෙනවා.

이런 일이 아주 옛날, 여러 kappa 전에 일어났습니다.

ඒ කරගත්ත පිනින් ඒ ගුරුවයා කවදාවත් ඊට පස්සේ ඒ කල්ප ගාන කල්පදක් විතර කාලයක් පෙන්නවා. එච්චර කාලයක් යනකම් අපාගත වෙන්න හේතුවක් ආවේ නැ. අරපිණෙන් ඒ ටිකේ බේරිලා හිටිය.

그때 지은 puñña로 그 스승은 그 뒤 여러 kappa 동안, 그 긴 때가 지나도록 apāya에 떨어질 까닭이 생기지 않았습니다. 그 puñña로 그동안 건져졌습니다.

මේ බුද්ධ ශාසනයේ තියෙන කාලේ සෝවාන් වෙලා හිටපු මව් කෙනෙකුටයි පිය කෙනෙකුටයි දාව දරුවෙක් හැටියට උපන්නම් [උගුර කෑරීම] ඒ බඹ ලොවින් සිත වෙලා ඇවිදේ.

이 Buddha sāsana가 있던 때에 그는 sotāpanna인 어머니와 아버지의 아이로 태어났습니다. [헛기침] 그 Brahma 세계에서 떨어져 온 것입니다.

ඊට පස්සේ මේ පුංචි දරුවා තියාගෙන මොකද කරන්න ඉන්නකොටද? අර දෙමපියන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ ඉන්න කාලේ නමුත් බුදුරජාණන් වහන්සේ හම්බවෙන්න යන්න වෙලාවක් නැහැ. බොහොම දුර ඒ නිසා මේ අය මොකද පිෙහෙවත් සමාදන් වෙනවා පෝයෙ

그 뒤 어린아이를 데리고 어떻게 지냈을까요? 그 부모는 Buddha께서 계신 때였지만 Buddha를 뵈러 갈 겨를이 없었습니다. 아주 멀었습니다. 그래서 이들은 uposatha 날에 sīla를 받아 지녔습니다.

අපි ඉතින් කාටද ගුරුවරයා වෙන සලකන්නේ. දැන් අපිට නිතර යන්න එන්න බැහැනේ. ඒ නිසා ජයශ්‍රී මහාබෝධීන් වහන්සේගේ පොතු එකතු කරගත්තා.

'우리는 누구를 스승으로 받들까? 자주 오갈 수 없으니' 하여, Jaya Śrī Mahābodhi의 나무껍질을 모았습니다.

වැල්ලා තියෙන පොතු කෑලි ටික එකතු කරලා හිතාම පුංචි අර හදන විදිහටම හැදුව පුංචි ගොඩක්. හදලා ඕක ආසනයක තිබ්බා ගිහිල්ලා. එතන ඉ තියලා බුදුරජාණන් වහන්සේට කරන සැලකිලි කරමින් ඒගොල්ලෝ හෙවත් සමාදන් වෙලා එතන ඉල්ලා හිම් අර කරන බුදුරජාණන් වහන්සේට නපු උපස්ථානය තියෙන්නේ එතන උපස්ථානයක් කරනවා.

떨어져 마른 껍질 조각들을 모아 일부러 작은 탑 모양으로 작은 무더기를 만들었습니다. 만들어서 자리에 모셨습니다. 거기 두고 Buddha께 하는 받듦을 하며 sīla를 지니고 머물면서, Buddha께 할 받듦을 그곳에서 했습니다.

මෙහෙම කරන හත් අවුරුද්දක් යනකොට දරුවට අවුරුදු හත සම්පූර්ණ වෙච්චහම දැන් ඉතින් දරුවටත් තේරුම් ගන්න පුළුවන් කාේ දරුවක් සිල් සමාදන් කරන්න පුරුදු කරමු කියලා. එක දවසක් දරුවත් එක්කලා ගිහින් සිල් සමාදන් වුණා.

이렇게 일곱 해가 지나 아이가 꼭 일곱 살이 되자, '이제 아이도 알아들을 나이이니 sīla 지니는 것을 익히게 하자' 하고 어느 날 아이와 함께 가서 sīla를 받아 지녔습니다.

අම්මයි තාත්තයි දෙන්න ගිහිල්ලා අර අර ගොඩ පොතු ගොඩ ළඟට ගිහිල්ලා අර පොතු සෑය ළඟට ගිහිල්ලා හදපු අර ඇමපු උපස්ථාන කරනකොට ඒ පොතු සෑය දැක්කාම මේ පුංචි ළමයක්. සමාදන් වෙලා අින්නකොට එතන්දි එයාට මතක් වුණා මම කවදා හරි මෙහෙම මෙහෙකට සත්කාර කරලා තියෙන්නනේ බුදුහාමුදුරුවන්ට කියලා. කවද දමක් වෙලේ කොයි කාලේද කළේ? ජාතිය ස්වාමරණ ඥානයක් වාගේ මතුවෙලා එයාට පේන්න පටන් ගන්නවා කවද හරි මෙහෙම එකක්.

어머니와 아버지 두 사람이 그 껍질 무더기, 껍질 탑 곁에 가서 받듦을 할 때, sīla를 지니고 앉아 있던 어린아이는 그 껍질 탑을 보고 문득 떠올렸습니다. '나는 언젠가 이렇게 Buddha께 받듦을 바친 적이 있구나. 언제, 어느 때 그랬던가?' jātissara-ñāṇa 같은 것이 솟아 언젠가의 그 일이 보이기 시작합니다.

ඒ චිත්ත මාත්‍රය එනකොටම චිත්ත සමාධිය ලැබුණා. අර සසර පුරුද්ද ධ්‍යානක් ලැබුණා. දෙවැසකුත් පහළ වුනා ඒ මොහොත පහළ වෙලා දැක්කා කල්ප ගානකට ස්සෙල්ලා මම මෙන්න මෙහෙම ගුරුවලයෙක් කියලා ඉඳගෙන මිනිස්සු ලමිත උ ගන්න කාලයක මෙන්න මෙහෙම වැඩක් කළා නේද? වැලි ටික් එකතු කරලා සෑයයක් හදලා බුද්ධෝපස්ථානයක් වෙලාද මේ විදිහෙන්.

그 마음 한 조각이 오자마자 마음의 samādhi를 얻었습니다. saṃsāra에서 익힌 버릇으로 jhāna를 얻었습니다. dibbacakkhu도 생겨 그 순간 보았습니다. '여러 kappa 전에 나는 이렇게 스승으로 앉아 사람들을 가르치던 때에 이런 일을 했구나. 모래를 모아 탑을 만들어 이렇게 Buddha를 받들었구나.'

එදා පටන් ගත්ත ගමන අද වෙනකන් මම එනකොට දුගතියට පත් වෙන්නේ නැතුව මඹලවත් ඉපදෙන්න හේතුව මම ඒක කෙල්ල ලැබුවේ. එහෙම ආපු ගමනක් තුළ ආපු ගමනක අවස්ථාවක් නේද මේ අවසාන අවස්ථාවද අද තියෙන්නේ.

'그날 시작한 길로 오늘까지 오면서 duggati에 떨어지지 않고 Brahma 세계에 태어난 까닭을 나는 거기서 얻었다. 그렇게 온 길 위의 한 때, 지금 이것이 마지막 때가 아닌가.'

දැන් අම්මා තාත්තා සෝතාපන්න ඵලය නිසා කියන බණත් ළමයාට තේරෙනවා. කියන බණත් ඇහෙනවා. ඒ බණ අහලා සෝතාපන්නත් වෙනවා. අර බුද්ධ චිත්තප්‍රහාදය මුල් කරගෙන අරිහත් පත් වුණා කවුරුවත් දන්න.

부모가 sotāpatti-phala에 있었기에 그들이 말하는 dhamma를 아이도 알아듣습니다. 말하는 dhamma가 귀에 들어옵니다. 그 dhamma를 듣고 sotāpanna가 됩니다. 그리고 Buddha에 대한 그 cittappasāda를 바탕으로 arahant가 되었는데, 아무도 그것을 몰랐습니다.

දැන් අම්මයි තාත්තයි සිල් මුදලා හිතන් පොතේ සිල් මුදලා යෑම කියලා කොත. පුතා ගණන් ගන්නේ නැහ සද්ද නැතුව ඉන්න එයා සිරිමොදන තැනක් නෑහ දැන්. අපේ දරුවාගේ රූප වෙනසක් තියෙනවානවා. අර ඉස්සෙල්ලා තිබුණ තත්වය නෙමෙයි අමුතු ශාන්තයක් තියෙනවා. කලබලයෙකුත් නැහැ, මුකුත් නැහැ. අමුතක් වෙලා තියෙනවා. මේ බුද්ධ ශ්‍රාවකයන්ගියෙන වෙනසක් මේ දරුවා වගේ පේන්නේ. මේක අපිට තෝරාගන්න බැහැ අපි බුදුරජාණන් වහන්සේ ලඟට එක්කයක් කියලා අර දරුවත් අරගෙන බුදුරජාණන් වහන්සේලාට එක්කලා.

이제 부모가 sīla를 마치고 집에 가자고 했습니다. 아들은 아랑곳하지 않고 조용히 있습니다. '이제 아이에게 웃는 기색이 없다. 우리 아이의 모습이 달라졌다. 예전 모습이 아니라 남다른 고요함이 있다. 들뜸도 없고 아무것도 없다. 이상하게 되었다. 이 아이에게서 Buddha의 sāvaka들 같은 바뀜이 보인다. 우리로서는 알 수 없으니 Buddha께 데려가자' 하고 아이를 데리고 Buddha께 갔습니다.

එක ගිහිල්ලා බුදුරජාණන් වහන්සේ මේ සිද්ධිය කිව්වා. ඒ වෙලාවේ දැන් රහතන් වහන්සේ පුංචි රහතන් වහන්සේ සිල් ඉන්න විදිට උන්වහන්සේ මොකද කරන්නේ උන්වහන්සේ උදන්යක් ප්‍රවාරාශ කරන්න.

가서 Buddha께 이 일을 말씀드렸습니다. 그때 어린 arahant는 sīla를 지닌 그대로 udāna를 읊었습니다.

දැනට කල්ප මෙච්චරකාරය කියලා ඉස්සෙල්ලා වැලි එයක් හදාගෙන බුද්ධෝ උපස්ථානයක් කරලා ආරම්භ කරපු ගමන කිසි කෙනෙක්ගේ පිළිසරණක් නැතුව දළු කළාක එලිලා මුහුද සරණය කරලා තරණය කරලා හම් එගොඩ වුණේ යංශය ඒ වගේම සසර තරණය කරලා ඉගට වුණා ඔය මාතෘයෙන් කියලා ඔය උදන්ක්වන්නලා හටන් ප්‍රකාශයක් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කා මාගේ පුත්‍රයා භව ගමන එක්මලා ඉවරයි.

'지금으로부터 이만큼의 kappa 전에 모래 탑을 만들어 Buddha를 받들며 시작한 길로, 누구의 의지도 없이, 큰 바다를 헤엄쳐 건너 저편에 닿듯이, 그 조각 하나로 saṃsāra를 건너 저편에 닿았다' 하고 udāna를 읊자, Buddha께서 '나의 아들은 bhava의 길을 다 마쳤다'고 설하셨습니다.

ඒ වහර උන්වහන්සේ පැවිද්දට භාර දීලා අම්මදා අත ඉන්නා. [උගුර කෑරීම] උන්වහන්සේ රහතන් වහන්සේ නමක්. ින්න රූපීස්ර කියලා කියන්නේ උන්වහන්සේ කියන්නේ වැලි. වැලි වලින් සෑයක් හදාගෙන පටන් ගත්ත ගමනෙන් ආපු නිසා උන්වහන්සේට නමක් පට බැඳුනා පුලින රූපී ඉස්සේරුවන් වහන්සේ කියලා. අන්න උන්වහන්සේගේ කතාවලිනතෝපී ඉස්රාපිදානය තියෙන කතාව. දැන්

그 자리에서 그를 출가하도록 맡기고 부모는 돌아갔습니다. [헛기침] 그분은 arahant입니다. Pulinathūpiya라고 하는데, pulina는 모래라는 뜻입니다. 모래로 탑을 만들어 시작한 길로 왔기에 그분에게 Pulinathūpiya thera라는 이름이 붙었습니다. 그것이 그분의 이야기, Pulinathūpiya apadāna에 있는 이야기입니다.

කතාවලිනතෝපී ඉස්රාපිදානය තියෙන කතාව. දැන් මෙතන්දි බලනකොට ඒ චිත්ත ප්‍රසාදය අර බුද්ධ සංඥා මාත්‍රයටත් මෙච්චර තිබුණම් ධර්ම මාත්‍රයට සංඝ මාත්‍රියට කරනකොට පෙන්නැද්ද

이제 여기서 보면, Buddha saññā 한 조각에도 cittappasāda가 이만큼의 힘이 있었다면, dhamma의 조각, saṅgha의 조각에 할 때는 어떻겠습니까?

අන්න ඒක තමා කියන්නේ ශාසනික පිනට සංකේතය සංකේතය කියන එක වැලි ටිකක් තිබුණත් ඒකෙත් තියෙනවා සංකේතය බුද්ධ සංඥා මාත්‍රය උපයවක්ී කරගන්න ආධාරයක් වෙනවා ඒකක්. එහෙනම් අද වෙනකොට තව එච්චර බැහැලා නැහැ. ඔව ඊට ගාහක් මෙහා තියෙනවා. අපිට කලකෙන්න දෙයක් තියෙනවා.

그것을 sāsana puñña의 표지라고 합니다. 표지란 모래 조금뿐이라도 거기에 있다는 것입니다. 그것은 Buddha saññā의 조각을 일으키는 데 도움이 됩니다. 그렇다면 오늘날은 아직 그만큼 내려가지 않았습니다. 그보다 훨씬 이쪽에 있습니다. 우리에게는 할 일이 있습니다.

අනේ මේ වැලි ටිකක්නේ මොන බුදුවරයද කිව්ව නම් එහෙම ඉවරයිද වැඩි කෝ කවුරු හරි අතින් බල්ලහයිටා අර වැලිගිර දැකලා වැටලා බැරුවා කෝ බුදුහාමුදුරුවෝ කාටද මේ සලකන්නේ මහොට එයා වැලිගොරක කර පූජා කරගෙන ිලා තියෙනවා. මේකේ තියෙන්නේ වැලි. එහෙම කිව්වා නම් එහෙම මොකක් වෙයි?

'이건 모래 조금일 뿐인데 무슨 Buddha냐' 하고 말했다면 어떻겠습니까? 누군가 와서 그 모래 더미를 보고 '어디 Buddha가 있다고 누구를 받드느냐, 바보가 모래 더미를 쌓아 pūjā를 올리고 있다, 여기 있는 건 모래뿐이다'라고 했다면 어떻게 되었겠습니까?

[උගුර කෑරීම] අපේ ගුරුවරයා මහා මෝලයක මේ වැලි ටිකක් තියාගෙන නෙමෙයි වැඳ වැඳ වැදිලා තියෙන්නේ. වැලි වලට වඳිනම ඉන්නවද බෝඩි වෙන මිසක් කිව්වා නම් එහෙම හරි. අදහම කියන්නේ ගල්ම වැටි ගල් වල මෝලයෝ ගල් මෝලයෝ වැලි මෝලය නි ගල් මැටි ගඩවල වලට වඳිනවා පිරිම හදාගෙන කියලා. අදත් මෙහෙම කතාවක් කියනවා. [උගුර කෑරීම]

[헛기침] 우리 스승은 큰 바보처럼 모래 조금을 두고 절하고 또 절하는 것이 아닙니다. '모래에 절하는 바보가 어디 있느냐'고 말했다면 말이지요. 요즘도 '돌과 흙에 절하는 바보들, 돌 바보, 모래 바보, 탑을 만들어 돌과 흙 더미에 절한다'고들 합니다. 오늘도 그런 말을 합니다. [헛기침]

හැබැයි ඔය ජාතියටියේ කතාවක් කියලා එදා නිකන් හිතෙනා අර පිරි හදන එකත් තරම් කාකන් නිකන්ම වැලි වඩක් විතරෙන අර වැඳලා හිටන් අර්තෙන් දානවා. ඕක ඇරලා අධ්‍ය ජාතිය පණ්ඩිතියෙක් ගිහින් කියන මොච්චර මෝඩියෝ නෙමෙලි වලට වඳින මෝඩියෝ කවුද කිව්ව නම් මොකක්ද වෙන්නේ? යථාර්ථය මොකක්ද

그날 그런 말을 듣고 생각 없이, 탑을 만드는 것조차 하찮게 여겨 그냥 모래 더미일 뿐이라며 절하던 것을 내던졌다면, 아니면 어떤 학자가 가서 '이런 바보들, 모래에 절하는 바보들이 누구냐'고 했다면 어떻게 되었겠습니까? 참모습은 무엇입니까?

මෙන්න මේ නිසා කියන්නේ බුද්ධ ධම්ම සංඝ කියන මේ ත්‍රිවිට රත්නය කිරි සංඥා මාත්‍රයක් සිහි කරලා ඒ සංඥා මාත්‍රයට ගරු කළත් අර කියන ත්‍රිවිධ සත්නයට කරන ගරුත්වය මයි එතන තියෙන්නේ.

그래서 말하는 것입니다. Buddha, dhamma, saṅgha라는 tiratana에 대한 saññā 한 조각을 떠올려 그 saññā 조각에 받듦을 바쳐도, 거기 있는 것은 바로 tiratana에 바치는 받듦입니다.

ඥානවන්ත පුද්ගලයෝ ඒ සංඥා මාත්‍රයටත් ගරු කරනවා. සංඥා මාත්‍රයට ගරු කරන්නේ පුද්ගල කරුත්යන් නෙමෙයි. හාරලවසලා බැව බැලුවන නම් අර වැඩිගොවර දැක්ක නිසා එතන බුදුහාමුදුරුවෝ දකින්න බැහ. බුද්ධ සංඥා මාත්‍රය කියන්නේ වැලිගොර නෙමෙයි. ඒක බැලුවේ නෑ මොනවද තියෙන්නේ කියලා. බුදුරජණන් වහන්සේ කින ගුගරු සත්කාරය සංඥා මාත්‍රයට කරනවා. ඒ සංඥා මාත්‍රයට කරලත් අප්‍රමාණ පින් තියෙනවා.

슬기로운 이들은 그 saññā 조각에도 받듦을 바칩니다. saññā 조각에 바치는 것은 사람을 받드는 것이 아닙니다. 겉만 보았다면 모래 더미를 본 것이니 거기서 Buddha를 볼 수 없습니다. Buddha saññā의 조각은 모래 더미가 아닙니다. 그 사람은 거기 무엇이 있는지 보지 않은 것입니다. Buddha께 바치는 받듦을 saññā 조각에 바칩니다. 그 saññā 조각에 바쳐도 헤아릴 수 없는 puñña가 있습니다.

බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ ඉන්න කාලේදී උන්වහන්සේ චාරිකා වැඩියහම මිනිස්සු දන්න නෑහැ. ජේතවනාරාමය බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ ඉන්න ඇති කියලා උන්වහන්සේට පූජා කරන්න දේවල් අරගෙන ඇ ඉතින් බලනකොට දානමාන දේවල් අරන් ගැටිය බලනකොට කවුරු උන්වහන්සේ වැඩ.

Buddha께서 계시던 때, 그분이 cārikā를 떠나시면 사람들은 몰랐습니다. 'Buddha께서 Jetavanārāma에 계시겠지' 하고 그분께 올릴 것들을 들고 왔는데, dāna 할 것을 가지고 와서 보니 그분이 계시지 않습니다.

අනේ අපි ගෙනාපුවක් කාට දෙන්නද වැඩක් නැහැ බුදු හාමුදුරුවන්ට දෙන්නයි ගෙනාග තැනින් තැන දාලා යන්න යනවා. සංවිග මලු පිසුරවලා ගිනාපු කෑමත් තැනින් තැන ඔහොම දමලා යන්න ඇන් යන්නවා. මේ කාරණය දැකලා ආනන්ද හාමුදුරුවෝ බුදුරජාණන් වහන්සේට කියා සිටිට්වි සිටින්න.

'아, 우리가 가져온 것을 누구에게 드리나, 소용없다. Buddha께 드리려고 가져온 것인데' 하며 여기저기 놓아두고 가 버립니다. 마음 아파하며 꽃을 흩어 두고 가져온 음식도 여기저기 놓아둔 채 갑니다. 이것을 보고 Ānanda 스님이 Buddha께 말씀드렸습니다.

එහෙනම් ආනන්ද ජයශ්‍රී මහාබෝධීන් වහන්සේගෙන් ශාඛාවක් ඵලයක් රෝපණය කරන්නක මෙතන ගෙනා. එහෙනම් ජේතවනාරාම භූමිය තුළ අර ජයශ්‍රී මහාබෝධීන් වහන්සේගෙන් ශාඛාවක් ගෙනහලා පිහිටා.

'그렇다면 Ānanda여, Jaya Śrī Mahābodhi에서 가지나 열매를 가져와 여기 심어라.' 그리하여 Jetavanārāma 터 안에 Jaya Śrī Mahābodhi의 가지를 가져와 심었습니다.

එතන පිහිටවලා උන්වහන්සේට ආනන්ද හාමුදුරුව ස්වාමීනි ජයශ්‍රී මහාබෝධීන් වහන්සේ එනාක සමව වැදුන යම් සමවතක් ඇත්තටත් නම් ඒ සියල්ලු සමවත් මෙතන සමවදින්න. ඉල්ලීමක් කළා. ආනන්දමේ තුන් ලෝකයම ජයශ්‍රී මහාබෝධීන් වහන්සේ ලාග තියෙන පරිසරය නෑ. සියලු සම තියෙන එකම පරිසරය එතන විතරයි. තව දෙනක නෑ.

거기 심은 뒤 Ānanda 스님이 '스승이시여, Jaya Śrī Mahābodhi 아래에서 드셨던 samāpatti가 있다면 그 모든 samāpatti에 여기서 드소서' 하고 청했습니다. 'Ānanda여, 이 세 세계에서 Jaya Śrī Mahābodhi 곁과 같은 곳은 없다. 모든 samāpatti가 있는 오직 하나뿐인 곳이 거기다. 다른 곳은 없다.'

නමුත් මෙතන සම්මා සමාන වෙන්න පුළුවන්. ජයශ්‍රී මහාබෝධීන් වහන්සේලාගේ මාදින්න තැන ලෝකය කොහෙදෙවත් නෑහ කියලා. එම ස්ථානේ යම් සමාපත්තියට සම වැදිලා වැළි කියලා. ආනන්ද මාුදෙසා දින දානයක් හැට නම් මෙතන තියෙනවා පූජා කරලා යන්න මාුලෙ පිනේ අඩුවක් නෑ කියන්න. මට දුන්න පිනම තියෙනවා කියන්නේ.

'하지만 여기도 그와 같아질 수 있다.' Jaya Śrī Mahābodhi 같은 자리는 세상 어디에도 없다고 하시면서도 그곳에서 어떤 samāpatti에 드셨다고 합니다. 'Ānanda여, 나를 위해 가져온 dāna를 여기에 pūjā로 올리고 가면 puñña에 모자람이 없다고 일러라. 나에게 준 puñña가 그대로 있다고.'

මම මෙහෙම කිව්වා කියලා ඒ අයට කියන්න කියලා. අර මනුස්සයන්ට කියලා ගියාට පස්සේ මිනිස්සු බොහොම චිත්ත ප්‍රහාදී අර බෝධීන් වහන්සේලාට ගෙනාලා බුදුරජාණන් වහන්සේට ගෙනා පම පූජා කරලා බුදුපියාණන් වහන්සේට මේ පූජාව වේවා කියලා පූජා කරලා යන්න පතන් ගා.

'내가 이렇게 말했다고 그들에게 전하라.' 사람들에게 전하자 사람들은 크게 cittappasāda를 내어, Buddha께 드리려 가져온 꽃을 Bodhi 나무에 올리고 'Buddha께 이 pūjā가 닿기를' 하며 올리고 가기 시작했습니다.

එතනින් තමයි බෝධියක් ළඟ බුදුරජාණන් වහන්සේට ගැන පූජාවක් ආරම්භ වුණේ ආනන්ද බෝධිය නම් කරපු පූජාව. එතැන් පටන් අද වෙනකන් තමයි බෝධි පූජා කතාවක් මේ ලෝකේ ඔය සම්මතය පිට එන්නේ. බුදුරජාණන් වහන්සේට කරන පූජාවක් බෝධීන් වහන්සේලා පූජා කරන්න හේතු වෙච්ච සම්මතය ලෝකයි.

거기서 Bodhi 곁에서 Buddha께 올리는 pūjā가 시작되었으니, Ānanda bodhi라 이름 붙은 pūjā입니다. 그때부터 오늘까지 Bodhi pūjā라는 것이 이 세상에 관습으로 이어져 옵니다. Buddha께 올리는 pūjā로서 Bodhi에 pūjā를 올리게 된 관습이 세상에 있습니다.

එහෙනම් මෙතන්දි අපි දකිනවා බෝධීන් වහන්සේ නමක බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ හිටියේ. බුද්ධ සංඥාවෙන් වෙන්න අපිට පුළුවන් නම් යම්කිසි දෙයක් වෙන් කරපු පූජා කරන්න ඒක බුද්ධ පූජාවක් වෙනවා. පිනේ අඩුවක් නෑ. මේක බුදුරජාණන් වහන්සේගෙම දේශනාවක්.

그렇다면 여기서 우리는 Bodhi에 Buddha께서 계신 것으로 봅니다. 우리가 Buddha saññā로 어떤 것을 따로 정해 pūjā를 올릴 수 있다면 그것은 Buddha께 올리는 pūjā가 됩니다. puñña에 모자람이 없습니다. 이것은 Buddha께서 몸소 하신 가르침입니다.

සංඝයාසා පූජාවක් කරනකොට අපිට සංඝයා ආච්ච හාරාව වුරලා හොයන්න බැ. සංඝයාසා කරනාවූ දිට්ත අප්‍රහදී ඒ සම්මත මාත්‍රයක් තියෙනවා නම් සම්මත මාත්‍රයට පූජා කළත් ඒ වෙලාවේදී ලැබෙනවා අර මහානිසංස ඒක තමයි අන්තිම කාසාව කට්ටයකන් සඟගුණසීකරට දන් දෙන්න ඔබ වහන්සේට ඒක යහපත තියෙනවා කියලා පෙන්නුවේ ඔන්න ඕකයි.

saṅgha께 pūjā를 올릴 때 우리는 saṅgha의 행실과 살림을 뒤져 찾을 수 없습니다. saṅgha께 대한 cittappasāda가 있고 관습의 조각이라도 있다면, 그 관습의 조각에 pūjā를 올려도 그때 큰 ānisaṃsa를 얻습니다. 마지막 kāsāvakaṇṭha에게라도 saṅgha의 덕을 떠올리며 dāna를 드리면 좋은 결과가 있다고 보여 주신 것이 바로 이것입니다.

එක්තරහ මනුස්සය බුදුරජාණන් වහන්සේලා ආපු හාම බුදුරජාණන් වහන්සේ පුද්ගලයාගේ හිත දැකලා අහනවා. මානවකේ ඔබේ කුලේ අය දන් දෙනවද

어떤 사람이 Buddha께 왔을 때 Buddha께서 그 사람의 마음을 보시고 물으셨습니다. 'māṇava여, 그대 집안 사람들은 dāna를 하는가?'

ස්වාමීය අපි දන් දෙනවා. කාරද කොහොමද දන් දෙන්නේ? සීලවන්ත ගුණවන්ත භික්ෂූන් වහන්සේලා හොයලා දන් දෙනවා. කොහොමද හොයාගන්නේ? අරණ්‍යය ගතව ඉන්න පාසුකූල චීවර දරන පිණ්ඩපාතයෙන් ජීවත් වෙන බොහොම සංවර හාමුදුරුවෝ ඉන්නා අපි ඒගොල්ලෝ හොයලා එ අයට දන් දෙනවා.

'스승이시여, 저희는 dāna를 합니다.' '누구에게, 어떻게 하는가?' 'sīla 있고 덕 있는 bhikkhu들을 찾아 dāna를 합니다.' '어떻게 찾는가?' '숲에 머물며 paṃsukūla 가사를 입고 piṇḍapāta로 살아가는 아주 단속된 스님들이 계십니다. 저희는 그분들을 찾아 dāna를 합니다.'

මානවකය සංසිධී කහවනු මතු කහවනු පරිහරණය කරමින් අමුතුවන් පෝෂණය කරමින් මේ ගිහි සම්පත් ඉඳගෙන ගිහිය එක් වශයෙන් ඉන්න ඔබලා කොහොමද සඟගුණ අඳුරගන්නේ?

'māṇava여, kahāpaṇa를 다루고 처자를 먹여 살리며 집안의 재물 속에 앉아 재가자로 사는 너희가 어떻게 saṅgha의 덕을 알아보는가?'

හැට කොන ඔහොම

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

[උගුර කෑරීම] මට පේනවා පාසුකූල චීවර දරන පිණ්ඩපාත කරගෙන ජීවත් වෙන්න හුද කලාව ඉන්න අය අභ්‍යන්තරයේ මහා සූත්‍ර පුද්ගලයෝ ඇතුල රාගයෙන් සත් වෙලා, ද්වේශයෙන් දැවිලා, මෝහයෙන් මුලා වෙලා මෙබඳවන්නාවූ ස්වභාවයක් ඇති. ඒ බලමුදුරුවෝ මට පේනවා.

[헛기침] '나에게는 보인다. paṃsukūla 가사를 입고 piṇḍapāta로 살며 홀로 지내는 이들 가운데 속이 몹시 더러운 사람들, 안으로 rāga에 물들고 dosa에 타고 moha에 미혹된, 그런 바탕을 지닌 이들이 있다. 그런 스님들이 내게 보인다.'

පිටින් බලාපුවහම පාන්සක පූලවර දරනවා පින්ඩපාත කරරෙන ජීවත් වෙනවා. හුද කරා ඉන්නවා. මෙහෙම ඉන්නවා. දැන් ඔබලට වෙනවා පිටින් හරි. ඕකේ ඇතුල මට පේනවා බලපුහම රාගයෙන්, ද්වේශයෙන්, මෝහයෙන් දූෂය වෙච්ච පුද්ගලයත් ඔය හතරේ ඉ.. ඉතින් ඔබලා කොහොමද පිටින් බලලා සිල්වත් යෑ හොයන්න.

'겉으로 보면 paṃsukūla 가사를 입고 piṇḍapāta로 살며 홀로 지낸다. 이렇게 지낸다. 너희에게는 겉으로 그럴듯하다. 그 속이 내게는 보이니, rāga, dosa, moha로 더러워진 사람도 그 가운데 있다. 그러니 너희가 어떻게 겉을 보고 sīla 있는 이를 찾겠느냐.'

ඒ වගේම ග්‍රාමිය නාගික පසලේ ජීවත් වෙන්න. කටසිවුරු ධර්මය අනික් අය ගෙනනක් දින දානෙන් ජීවත් වෙන්නේ. මෙහෙමයි මම දැකලා තියෙන්නේ. මේ අයට මට පෙලා තියෙනවා රාගයෙන්, ද්වේශයෙන්, මෝහයෙන් දුරු වෙලා ඉන්න ශුද්ධ මානසිකත්වයක් තියෙන අය ඔය අතරේ.

'또 마을과 도시의 절에 살며 고운 가사를 입고 남이 가져다준 dāna로 사는 이들이 있다. 내가 본 것은 이렇다. 그 가운데 rāga, dosa, moha를 떠나 깨끗한 마음을 지닌 이들이 내게 보인다.'

පිටින් පේන්නේ පටසිවුරු දරාගෙන අහික් අය ගෙනක්දෙන්නා වූ දානෙන් පෝෂණය වෙමින් හොඳ සුඛෝභෝගී පන්සල් වල ජීවත් වෙනවා. පිටිය පේන්න. අභ්‍යන්තරයේ මට පේනවා රාග, ද්වේශ, මෝහ දුරු කරගෙන සුද්ධ වෙලා ඉන්න අය. එහෙමයි ඔය දුස්සීලයි කියලා ඔබලා කියනවා නම් ඔබලා කොහොමද ඒක හොයාගත්තා ඒ හැකියාවකට නෑහනේ.

'겉으로는 고운 가사를 입고 남이 주는 dāna로 길러지며 좋고 넉넉한 절에 산다. 겉으로는 그렇게 보인다. 속으로는 rāga, dosa, moha를 떨쳐 깨끗해진 이들이 내게 보인다. 그런데 너희가 그들을 sīla 없는 이라 한다면, 너희는 어떻게 그것을 알아냈느냐? 너희에게는 그럴 힘이 없지 않으냐.'

එහෙනම් මානවකය [උගුර කෑරීම] සංඝයාව නිසා දන් දෙන්න. සංඝාව නිසා චිත්තප්‍රහාණය කරගන්න ති කරගන්න ඔබලට හිම්මිකව තියෙන්නේ තියෙන්නේ අන්න ඒකයි. සංඝයාව කරන චිත්තප්‍රහාදීන් කරන්නා ධ්‍යානයක් ඇත්නම් ඔබලට ඒක විශාල චිත්තප්‍රදයට හේතු වෙනවා. ඒක සංඝයා විසා දුන්න දෙයක් බවට පත් වෙනවා. මෙන්න මේ චිත්තප්‍රහදය හරාගන්න නැතුව ඒ විදිහට දන් දෙන සංඝයා තෝරන්න යන්න එක්කො. කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනා. දැන්

[헛기침] '그러니 māṇava여, saṅgha를 위해 dāna를 하라. saṅgha를 위해 cittappasāda를 일으켜라. 너희에게 맞는 것은 바로 그것이다. saṅgha께 cittappasāda를 일으키는 마음이 있다면 그것이 너희에게 큰 cittappasāda의 까닭이 된다. 그것은 saṅgha께 드린 것이 된다. 이 cittappasāda를 지니지 않은 채 그런 식으로 dāna 할 saṅgha를 고르러 다니지 말라.' 하고 Buddha께서 설하셨습니다.

කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනා. දැන් අපිත් ඒ බුදුරජාණන් වහන්සේගේ දේශනාවට විරුද්ධව අර අපිට ඕන හැටියට සංඝයාගේ සිල් සිල් හොයන්න යන ක්‍රමයක් අපිට තියෙනවා. පේන්න තියෙන ක්‍රමක් තියෙනවා.

그런데 지금 우리는 그 Buddha의 가르침과 거꾸로, 우리 마음대로 saṅgha의 sīla를 뒤져 찾는 길을 지니고 있습니다. 겉으로 보이는 길 말입니다.

ඒ කියෙන ඒ කිව්වට අපිට ඇහැට පේන්න තිබුණා නෙමෙයි. අපි ඔහොම කියනවා. දැන් මෙතන විශාල වෙනස්කම් තියෙන අපිට දැනගන්න බැ. හේතු දකින්න බැරි පැති තියෙනවා. බාහිරින් පෙනෙන්නා වූ චරියා කතාවල විවිධ ආකාරයි.

그렇게 말은 하지만 눈에 보였던 것도 아닙니다. 우리는 그저 그렇게 말합니다. 여기에는 우리가 알 수 없는 큰 차이가 있습니다. 까닭을 볼 수 없는 쪽이 있습니다. 겉으로 보이는 cariyā는 여러 가지입니다.

එතකොට මේ ඒ චරියා කතාවල් තුළ පුද්ගලයාගේ මානසික ඇත්තයන් කොහොමද කියලා අපිට අභ්‍යන්තරය තෝරගන්න බැ. ඉතින් ඒ නිසා අපි ඒ පිටින් පේන්නා වූ දේකින් පුද්ගලයාගේ අභ්‍යන්තරය තෝරන්න ගියොත් ඔතන ලොකු ප්‍රශ්නයක් එන්නවා. අර සරඛාණී සාක්ෂයා ගැන

그 cariyā들 속에서 사람의 마음이 실제로 어떤지, 그 속을 우리는 가려낼 수 없습니다. 그러니 겉으로 보이는 것으로 사람의 속을 가리려 들면 거기서 큰 문제가 생깁니다.

ප්‍රශ්නයක් එන්නවා. අර සරඛාණී සාක්ෂයා ගැන සාක්ෂයා බලාට පස්සේ බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළා සරඛානී ශාක්‍යය තවද නිසා දීවලෝ උපන්නම් ආයෙයි මේ ලෝකෙට එන්නේ නෑ කියලා. ඕක ආරංචිති වුනාට පස්සේ සාක්‍යවාන් වහන්සේ ඒ අයට හොක් හට දාලා හිනා වෙන්න පටන් ගන්නා.

Saraṇāni Sakka의 일입니다. 그가 죽은 뒤 Buddha께서 'Saraṇāni Sakka는 devaloka에 태어났고 다시는 이 세상에 오지 않는다'고 설하셨습니다. 이 소식이 퍼지자 Sakya 사람들이 크게 소리 내어 비웃기 시작했습니다.

ඵල ඇල්ලා ඵලය ඇල්ලා තරම් බැරි වෙෙනර කරපල්ලා. ඔහොම තරම් බිහිපල්ල මැරෙන්න දවස් හතක් අරක් තියා පලයල්ල බව ගෞතම වෙලා කෙලින්ම ස්වර්ගයට යවන්නවා. දැන් මේ කාලේ ඉන්න අයට කිසිම දුෂ්චරිතයක් කාලාට කමක් නැ. යවන්න කෙනෙක් ඉන්න ඕන දෘෂ්චියක් කරපු වෙගින් කොරලා කොරලා අන්තිමට ගී නසා භව ගෞතම හම්බවෙලාට පස්සේ ඌ යනවා ස්වගය ඔවුන් අමුතු බා ඔවුන් අමුතු වෙලා කියා කොක්කහඬ දාලා හිනා වෙන්න පටන් ගා. දැන් මහානාම

'실컷 마셔라, 마음껏 마셔라. 그렇게 마시다가 죽기 이레 전에 bhava Gotama에게 가면 곧장 하늘로 보내 준다. 이제 이 시절 사람들은 어떤 나쁜 짓을 해도 상관없다. 보내 줄 사람이 있으니까. 나쁜 짓을 하고 또 하다가 마지막에 bhava Gotama를 만나면 하늘에 간다. 참 이상하구나' 하며 크게 소리 내어 웃기 시작했습니다.

දාලා හිනා වෙන්න පටන් ගා. දැන් මහානාම සාක්ෂි කුමාරයා කියන්නේ සාක්ෂය මයන් අතර හිටපු සෝවාන වෙච්ච කෙනෙක්. බුදුරජාණන් වහන්සේට මේ අපවාදය කරනකොට ඉවසගන්න බැ. හරි වේදනාව අනේ ස්වාමීනි සාක්ෂයෝ මෙන්න මේ විදිට නෙමෙයි පර සාක්ෂ එයාට පරයා කියන වචනය හැඳුන්න කොම් කරලා හිටිය තමන්ගේ මුලේනුත් මේ පරසා දිව්‍ය ලෝකේ කියා කියලා මේ විදිට ඔබ වහන්සේ කියනකොට ඒකට විරුද්ධව මෙන්න මේ විදිට අපහදයන් අගලා හිනා වෙනවා. කියලා කි. ඒ නිසා ඉතින් මහානාම මොනවා කරන්නද දන්න නැති කරනවා.

Mahānāma Sakka는 Sakya 사람들 가운데 sotāpanna가 된 이였습니다. Buddha께 쏟아지는 이 헐뜯음을 견딜 수 없었습니다. 몹시 괴로워하며 '스승이시여, Sakya 사람들이 이런 식으로, 술꾼이라 부르던 이를 두고 devaloka에 갔다고 말씀하시니 그에 맞서 이렇게 헐뜯고 비웃습니다'라고 말씀드렸습니다. 그래서 Mahānāma는 어찌할 바를 몰랐습니다.

එයා එතෙන්ට ගියේ කොහොමද කියලා දැක්කේ නැහ. සරසාක්ය ශික්ෂාව පූර්ණය කරගත්තේ මැරෙන මොහොත ජීවත් වෙලා තමයි හිටියේ. වීමත් දරලලා හිටියේ නැහැ. මැරෙන මොහොතේදී ඒක පූර්ණ වුනේ. දැන් ඕක කොහොමද අනික් අය දන්නේ? මරණාසන්න මොහොතේදී ඇතිවෙන චිත්තප්‍රහාදයක් මුල් කරගෙන ඔහුගේ ශික්ෂාව පූර්ණය වුණා තියෙ.

그들은 그가 어떻게 거기 갔는지 보지 못했습니다. Saraṇāni Sakka가 sikkhā를 다 채운 것은 죽는 순간이었습니다. 살아서는 그것을 지니지 못했습니다. 죽는 순간에 그것이 채워졌습니다. 그것을 다른 이들이 어떻게 알겠습니까? 죽음 가까운 순간에 일어난 cittappasāda를 바탕으로 그의 sikkhā가 다 채워진 것입니다.

ඒනි ඒනි නිසා ඔහු දුශ්චර්තයකින් දෙවලෝගියා නෙමෙයි. ශික්ෂාව පූර්ණ කරලමයි. පූර්ණ කළ තැන කොතනද මරණාසන්න පනාදින මොහොතේ. මා ඇසුරු කරපු කෙනෙක් එහෙම යන්න බෑහ කියන්නේ ඔන්න ඕකයි.

그러니 그는 나쁜 행실로 devaloka에 간 것이 아니라 sikkhā를 다 채우고 간 것입니다. 채운 자리는 어디입니까? 죽음 가까이 숨이 지는 순간입니다. '나를 가까이한 이가 그렇게 (나쁜 곳으로) 갈 수 없다'고 하신 것이 바로 이것입니다.

අර ලෞකික පාපයකට පුද්ගලයා මෙල්ල කරගන්න බැරි තත්ත්වයක් තියෙනවා. නියම අවස්ථාවට මතුවෙලා එනවා අර කරගත්ත මහ පින බුදු ගුණකෙහි, දහම් ගුණකෙහි සංගුණකට පැහැදිච්ච චිත්ත අප්‍රහාදය මතුවෙලා එනවා. අනිත් සියල්ල දෙවෙනි කරගෙන අන්න එහෙම ක්‍රමයක් තියෙන නිසා. ලෝකයාට තෝරගන්න බැහැ පුද්ගලයාගේ තත්ත්වය මොකක්ද ඇති.

세간의 죄가 그 사람을 휘어잡을 수 없는 처지가 있습니다. 알맞은 때에 그가 지은 큰 puñña가 솟아오릅니다. Buddha의 덕, dhamma의 덕, saṅgha의 덕에 맑게 믿은 cittappasāda가 다른 모든 것을 뒤로 밀어내며 솟아오릅니다. 그런 길이 있기에 세상 사람들은 그 사람의 처지가 어떤지 가려낼 수 없습니다.

ඉතින් ආර්ය ධර්මය තුළ තිබෙන ගුණය අන්න එහෙම දෙයක්. ඒක සාමාන්‍ය කෙනකොට හිතාගන්න බැ. පිටින් පේන චරිතයෙන් හිතාගන්න බැහ. ඉතින් ඔය වගේ අවස්ථාවල් නිසා අපිට පුද්ගලයාගේ මානසිකත්වය තෝරගන්නත් බැ.

ariya dhamma 안의 덕은 그런 것입니다. 보통 사람은 짐작할 수 없습니다. 겉으로 보이는 행실로는 짐작할 수 없습니다. 이런 일들 때문에 우리는 사람의 마음을 가려낼 수 없습니다.

යම් අවැඩක් කරගෙන හිටපු බුද්ධයාට ආයති සංවරය පිහිටන්න බැරි තමයි තියෙන්නේ ආනන්තර පාප කර්මයක් කරගත්ත කෙනෙකුට. එයාට ආයති සංතය පිහිටලා හිතනම් අත් චිත්ත පරිශුද්ධිය නගන්න බැහැ. ඒකාන්තයෙන් අපායට නියත පුද්ගලයෙක් වෙනවා. ඊළඟ අත්යව ඒකාන්තයෙන් අපාගත වෙන්න වෙනවා. ඒ ආනන්තර පාප කර්මයක් කරපු කෙනෙක්.

잘못을 해 온 사람이 앞으로의 saṃvara를 세울 수 없는 것은 anantariya kamma를 지은 사람뿐입니다. 그는 앞으로의 saṃvara를 세워 마음을 맑게 할 수 없습니다. 반드시 apāya로 가도록 정해진 사람이 됩니다. 다음 생에 반드시 apāya에 떨어집니다. anantariya kamma를 지은 사람은 그렇습니다.

එහෙම නැති කෙනෙක් ගැන අපිට නිගමනය කරගන්න බැහැ. ඒ පුද්ගලයාගේ මානසිකත්වය කොයි මොහොත සුද්ධ වෙනවද කියලා. ඒ නිසා අපිට ඒක නිගමනය කරන්න බැරි දෙයක් වෙනවා.

그렇지 않은 사람에 대해서는 우리가 판가름할 수 없습니다. 그 사람의 마음이 어느 순간 맑아질지 말입니다. 그러니 그것은 우리가 판가름할 수 없는 일입니다.

999ක්ි මරලා හිටපු අංගුලිමාලට අන්තිව මොහොතේදී අරිහත්යට පත්වෙන්න පුළුවන් මානසිකත්වය සුද්ධ කරගන්න පුළුවන් හැකියාවක් මේ ධර්මයේ තිබ. ධර්ම රසය එහෙම දෙයක්.

999명을 죽인 Aṅgulimāla에게도 마지막 순간에 arahant가 될 만큼 마음을 맑게 할 수 있는 힘이 이 dhamma에 있었습니다. dhamma의 맛은 그런 것입니다.

පිටි බලපුන අපි 999ක් වලා අම්මා मලා ගිහිල්ලා ඊට පස්සේ බුදු මරණ පන්නපු මේවා පත්තද අරිහත් ඵලයක් පුදුම දෙයක් න ඒක කියලා හිතන්න.

겉으로 보면 999명을 죽이고 어머니를 죽이러 갔다가 그 뒤엔 Buddha를 죽이려고 쫓아간 이에게 arahant의 열매라니, 놀라운 일이라고 생각합니다.

ලෝකයා හිතන්නේ ඒක දැක්ක දේ. සිද්ධ වුණේ මොකක්ද? ඊට හරහා වෙනස් දෙයක්. ඒ නිසා පුද්ගලයෙක්ගේ තිබෙන්නා වූ බාහිරින් පෙන්න සිල් දුල් දෙකක් අපිට ඕක නිගමනය කරන්න බැ.

세상 사람들은 본 것을 생각합니다. 실제로 일어난 것은 무엇입니까? 그와 정반대의 것입니다. 그러니 사람의 겉으로 보이는 sīla와 dussīla로 우리는 이것을 판가름할 수 없습니다.

යම් කෙනෙක් ප්‍රතිපත්ති පූර්ණය කරනවා කියලා වතර රැකගෙන ඉන්න පුළුවන් බොහෝම ලස්සනවා. හැබැයි ගැඹුරු ධර්මය අවබෝධයක් තිබුනේ නැත්නම්. ඔහුට තිබුනේ වතක් විතරයි. වතක් කරගෙන හිටපු පින තිබුණා. හැබැයි වතකින් මතු කරගත්ත පින සසර ගෙනාපු පාප කර්ම යටපත් කරන්න තරම් බලවත් නෑහ.

어떤 이는 수행을 다 채운다며 vata를 아주 아름답게 지킬 수 있습니다. 하지만 깊은 dhamma의 깨침이 없다면 그에게 있는 것은 vata뿐입니다. vata를 지킨 puñña는 있습니다. 하지만 vata로 일으킨 puñña는 saṃsāra에서 가져온 악한 kamma를 누를 만큼 힘세지 않습니다.

එහෙනම් වතනාට ගැනීම අවසාන මොහොතේදී සසර කළො පාප කර්මයක් පත්තු වුණා නම් ඒ හේතු අපාගත වෙන්න පුළුවන්. වත දැක්කට ආර්ය නෑ. පෘථග්ජනය වසරයක් ඇය මේ පෘථග්ජනය ගිය අවසාන මොහොතේදේ. එහෙනම් සිතුවිල්ල මොකක්ද කියලා කාටවන්න නිගමනය කරන්න බැහ.

그렇다면 vata를 지켜도 마지막 순간에 saṃsāra에서 지은 악한 kamma가 불붙으면 그 때문에 apāya에 갈 수 있습니다. vata를 지킨다고 ariya가 되는 것이 아닙니다. puthujjana인 채로 마지막 순간에 이르렀다면, 그때의 생각이 무엇인지 아무도 판가름할 수 없습니다.

එතකොට ඒක හරි භයානකයි. වත ගත්ත ඵලියට මම ඉස්ිරෝම සතර අපායෙන් නිදහස් වුණා කියලා වචනයක් හිතර ගන්න පුළුවන්කමක් නැහැ එයාට.

그러니 그것은 아주 위태롭습니다. 그는 vata를 지킨 덕에 내가 네 apāya에서 벗어났다고 한마디도 장담할 수 없습니다.

එහම් ධර්මාවබෝධයක් ලබාගෙන යම් කෙනෙක් හිටියා නම්. ඔහුට එහෙම වතක් තිබුනෙත් නෑ. සමහර අර පව් කරන ආකාරයෙන් ලෝකයට පේන්නත් හිටියා. එක එක දුච්චරිත දැක්කා. නමුත් ඔහු කරගත්ත සශ සුද්ධතාවය අවසාන මොහොතේදී අර සියල්ල අභිභව ගිහිලලා දෙවෙනි කරගෙන පළවෙනි වෙලා එනවා අර ඇති වුනේ චිත්ත ප්‍රහාදය නැත්නම් ධර්ම ප්‍රසාදය එහෙම වුනොත් මොකද වෙන්නේ? අර ඔක්කෝම පව් පැත්ත අහ කරලා අර ධර්ම ප්‍රහාදයෙන් ඔහු සුගතියට යනවා. එහම් ලෝකයට

그런데 어떤 이가 dhamma의 깨침을 얻었다고 합시다. 그에게는 그런 vata도 없었습니다. 때로는 악을 짓는 듯 세상에 보이기도 했습니다. 여러 나쁜 행실이 보였습니다. 하지만 그가 이룬 맑음이 마지막 순간에 그 모든 것을 누르고 뒤로 밀어내며 앞에 나섭니다. 일어난 것이 cittappasāda, 곧 dhamma에 대한 맑은 믿음이라면 어떻게 됩니까? 그 모든 악한 쪽을 치우고 그 dhamma에 대한 맑은 믿음으로 그는 sugati에 갑니다.

ප්‍රහාදයෙන් ඔහු සුගතියට යනවා. එහම් ලෝකයට හොයන්න බැහැ. සිල් සිල් වලින් යථාර්ථය හොයාගන්න බැහ. ඉතින් ඕකින් අපි දැනගන්නත් ඕනේ අපි නොදන්න පැත්තක් විමර්ශනය කරන්න බැ.

그렇다면 세상은 그것을 찾을 수 없습니다. sīla와 dussīla로는 참모습을 찾을 수 없습니다. 그러니 이것으로 우리가 알아야 할 것은, 우리가 모르는 쪽을 따져 볼 수는 없다는 것입니다.

බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා යම්කිසි පුද්ගලය පිළිබඳව පුද්ගල විවේචනයක් කරනවා නම් මා හෝ මා සමාන කෙනෙක් හැර කරන්න බෑ. දැන් බුදුන් අසම සමන කෙනා කවුද බු සමාන කෙනා කවද තවත් ලෞතරා බුදුරජාණන් වහන්සේ නමක් එහෙනම් අන්‍ය කෙනෙකුට පුද්ගලය විවේචනයක් කරන්න අයිතියක් නෑහැ හැකියාවක්. පුද්ගලය විවේචනය කරන්න ලෝක සත්වයා බාහිරෙන් පේන ටිකක් අල්ලගෙන.

Buddha께서 설하십니다. 어떤 사람을 두고 사람됨을 따지는 일은 나나 나와 같은 이가 아니면 할 수 없다고. 그렇다면 Buddha와 같은 이는 누구입니까? 또 다른 lokuttara Buddha뿐입니다. 그러니 다른 누구에게도 사람을 따질 권리도 힘도 없습니다. 세상 중생은 겉으로 보이는 조금을 붙잡고 사람을 따집니다.

දැන් බාහිරෙන් පේන ස්වභාවයයි, අභ්‍යන්තර ස්වභාවයයි ඕක ලොකු වෙනසක් තියෙනවා. මහා කම්ම විභංග සූත්‍රය කියන සූත්‍රය හොඳට පැහැදිලිව දේශනා කරලා තියෙනවා ඔය වෙනස සිල් සැක ඉන්න බොහෝම ගුණවන්තව හිටපු අය අපාගත වෙන්න වෙනවා දැකලා තියෙනවා. අසත්පුරුෂ වාගේ හිටපු දෙවිලුයන් දැකලා තියෙනවා. සුගතියට යනවා දැකලා තියෙනවා. ඒකට හේතුව තෝරගන්න බැරි ලෝක සත්‍යය මේ නිසාම යම් දිවැසකින් ඕක තෝරන්න ගිය දිවැත්ස තියෙන කෙනෙකු පව්වල විපාක නෑහ ඒක බොරු කතාවක් මම දැකා මෙච්චර පව් කරපු එක දිව්‍ය ලෝකේ යනවා.

겉으로 보이는 모습과 속 모습에는 큰 차이가 있습니다. Mahākammavibhaṅga sutta가 그 차이를 아주 분명히 설하고 있습니다. sīla를 지키며 아주 덕 있게 살던 이들이 apāya에 가는 것을 본 일이 있고, 나쁜 사람 같던 이들이 devaloka에, sugati에 가는 것을 본 일이 있습니다. 그 까닭을 가려내지 못하는 세상 사람들 가운데, 바로 이 때문에 dibbacakkhu로 그것을 가려내려 한 어떤 이는 '악의 과보는 없다, 그것은 거짓말이다. 나는 이만큼 악을 지은 이가 devaloka에 가는 것을 보았다'고 말합니다.

ඒක මම හොඳට දැකපු අත්දැකීමක්. ඒනි ඒනිසා මම නිගමනය කරනවා මගේ අත්දැකීමට පව් කෙරුවට පව් නැහ. මෙන්න මෙහෙම දෘෂ්ටියක් ලෝකෙට දෙනවා. මොකද හේතුව? ඔහු දන්නේ නෑහ. ඔහු අවසාන මොහොතේදී දෙයක් හටගෙන සුගතියට. ඔහිතනම් පව් කර හිටව නිහා සුගතියට ගියා නම් පව් කියලා දෙයක් තියෙන්න බැහැනේ කියලා දිගමනයට බහි.

'이것은 내가 똑똑히 본 겪음이다. 그러니 내 겪음으로 판가름하건대 악을 지어도 악(의 과보)은 없다.' 이런 diṭṭhi를 세상에 퍼뜨립니다. 왜 그렇습니까? 그는 모르기 때문입니다. 그 사람이 마지막 순간에 무언가가 일어나 sugati에 갔다는 것을. 그래서 악을 지으며 살았는데 sugati에 갔다면 악이라는 것은 있을 수 없다고 결론에 빠집니다.

හොඳ වෙර පින් කරගෙන හිටපු පුද්ගලයා. දුගතියට යනවා දකිනවා අර දිවැටින්. දැක්කට පස්සේන නිගමනයක් කරනවා කොච්චර පින් කර පින්වල පින් විපාකනේ. මම දැකා මෙච්චර පින් කරම හිටපු එක අපාගත වෙනවා. ඒ දිවැසින් එයා දැකලා කියනවා. පින් කෙරුවට පින් නෑහ. ඔය තව දෘෂ්ටියක් ලෝකෙට එන නැහැ. මේක දැකගන්න බැරි නිසා තමයි ලෝක සත්වයා දෘෂ්ටියට බහින්නේ.

좋은 puñña를 지으며 살던 사람이 duggati로 가는 것을 그 dibbacakkhu로 봅니다. 보고 나서 결론을 내립니다. '아무리 puñña를 지어도 puñña의 과보가 어디 있나. 나는 이만큼 puñña를 짓던 이가 apāya에 가는 것을 보았다.' 그 dibbacakkhu로 보고서 말합니다. 'puñña를 지어도 puñña는 없다.' 이렇게 또 다른 diṭṭhi가 세상에 오지 않습니까? 이것을 볼 수 없기에 세상 중생이 diṭṭhi에 빠지는 것입니다.

ඒ අවසාන මොහොතේ ඔහුගේ මනසට පින් කරගෙන හිටපු එක්කනා. පාපයට හේතු වෙන්නා වූ කාරණයක් ඇදිලා ආවොත් එහෙම ඒ හේතුවෙන් ඔහු අපගියා. ඔහු කරපු පින්වල් දි ධම්ම වේදනය වශයෙන් යම්කිසි යහපතක් ලැබුවා නම් ඒ ටිකේ ඒ අත්වේ ලැබෙනවා.

그 마지막 순간, puñña를 지으며 살던 이의 마음에 악으로 이끄는 무언가가 끌려오면 그 때문에 그는 apāya에 갔습니다. 그가 지은 puñña로 diṭṭhadhamma-vedanīya로서 어떤 좋음을 얻었다면 그것은 그 생에서 얻습니다.

කරපු පින්වලින් ඔහු අපාගත වුණා නෙමෙයි. කවද හරි ඔහුට ඊළඟ මතු භවයක ඒ පිනෙ යහපත හේතු කරන්නද ඒ හේතු වෙනවා. ඒක එහෙම හිටෙනවා. කරගත්ත පාපයක් තිබෙමනම් ඒ පාපයෙන් ඇවිදිලයි අර අපාගත වුනේ.

그가 지은 puñña 때문에 apāya에 간 것이 아닙니다. 언젠가 다음 생에 그 puñña가 좋은 결과의 까닭이 됩니다. 그것은 그대로 남아 있습니다. 지은 악이 있었기에 그 악에 끌려가 apāya에 간 것입니다.

පව්ක කරකට හිටපු පුද්ගලයෙක්. අර වගේ අවස්ථාවකින් ඒ අවස්ථාව ලැබිලා දෙව්ලෝ ඉපදුනොත්. පවෙන් දෙව්ලෝ ඉපදුනා නෙමෙයි. ඔහු දිට්ඨ ධම්ම වේදිනීය වශයෙන් මෙලෝ වශයෙන් ඒ යම් පක් කරගත්තා නම් පාපයට අනුකූලවන්නා වූ විපාකයක් මෙලෝ විඳිඳින හරිය වින්දා. හැබැයි ඉතුරු හරිය මතු කවදා හරි භවයකි පලෙන්න තැන්පත් වුණා.

악을 지으며 살던 사람이 그런 때에 기회를 얻어 devaloka에 태어났다면, 악 때문에 devaloka에 태어난 것이 아닙니다. 그가 지은 악 가운데 diṭṭhadhamma-vedanīya로서 이 생에 겪을 몫은 그 생에 겪었습니다. 하지만 나머지는 언젠가 다음 생에 열매 맺도록 쌓여 있습니다.

ඒ පවට විපාකයෙන් ඔහුම මිදුන්නේ නෑ. හැබැයි එදා ඒ ඉදිය දෙව් ලෝකයාට මතු කාලයකදී සරිස කර සරාගෙන යන වෙලාවට ඕක හැදිලා ඇදිලා ආයි අපාගත වෙන්න පුළුවන් ඒකේ.

그 악의 과보에서 그가 벗어난 것이 아닙니다. 그날 devaloka에 태어났어도 나중에 saṃsāra를 돌다가 그것이 끌려와 다시 apāya에 갈 수 있습니다.

ඉතින් මේක දකින්න බැහැ ලෝකයාට මේ ඉතාම සියුම් තැනක් නිසා. ලෝක සත්‍ය එයා පව් කරලා දිව්‍ය ලෝකේ දකිනවා. පින් කරලා අපාය යන අය දකිනවා. එහෙනම් මේ පින් පව් වලින් දිවල ස්වර්ගයත් අපායක්ම ඇ වෙනවා ඇති වෙනවා කියන එක යනවා කියන එක අපි පිළිගන්නේ නෑහැ කියලා පින් පව් විශ්වාස කරන්නේ නෑහ කියන තත්ත්වයට බහිනවා. මෙන්න මේකෙන් තමයි දස වස්තුක මිත්‍යා දෘෂ්ටිය හටගන්න හේතු වෙන්නේ කියලා පෙන්න.

세상은 이것을 볼 수 없습니다. 아주 미묘한 자리이기 때문입니다. 세상 사람은 악을 짓고 devaloka에 가는 이를 보고, puñña를 짓고 apāya에 가는 이를 봅니다. 그러면 puñña와 악으로 하늘과 apāya가 생긴다는 것을 받아들이지 않는다, puñña와 악을 믿지 않는다는 데 이릅니다. 바로 이것이 dasavatthuka micchādiṭṭhi가 생겨나는 까닭이라고 보여 줍니다.

ඒකට හේතුව නිකන්ම හටගත්තා නෙමෙයි. ඔහොම එකක් දැකලා අතම රැවට වුණා. ඇත්ත හොයාගන්න බැරු. පව්කටමපු කෙනා දිව්‍ය ලෝකේ ගියාම පව් කරලා දිව්‍ය ලෝකේ යන්න පුළුවන් අපි දැක අපි අත්දැකීමම තියෙනවා. එහෙනම් පව්වල විපාකයක් නෑහැ ඒ කියන බොරුවක්. පින් කරලා අපායන්න එක්කෙනා දැකලා කියනවා. පින් පවුල නිසා නෙමෙයි දිව්‍ය ලෝකයට අපායට යන්නේ වෙන මොකක් හරි හිතුව ඒක ස්වභාවික හේතුවක් වෙන්න ඕනේ.

그것은 까닭 없이 생긴 것이 아닙니다. 그런 것을 보고 속은 것입니다. 참을 찾지 못했습니다. 악을 지은 이가 devaloka에 가면 '악을 짓고도 devaloka에 갈 수 있다, 우리가 직접 본 겪음이 있다, 그러니 악의 과보는 없다, 그건 거짓이다' 합니다. puñña를 지은 이가 apāya에 가는 것을 보고는 'puñña와 악 때문에 devaloka나 apāya에 가는 것이 아니다, 다른 무언가, 저절로 생기는 까닭이 있어야 한다'고 말합니다.

පින් පවුදින් නම් මේක වෙන්න නැති බව අත්ම අත්දැක්කා කියලා ඔය කාරණය ඔහොම කියනවා. අර අවසාන මොහොතේ චිත්ත ස්වභාවයට බලපාන බලපෑම දැනගන්න දිවැසින් බැහ. ඒක බුදුසීම් දකින්න ඕනේ. ඒ නිසා තමයි කිව්වේ පුද්ගලයෙක් විවේචනය කරන්න යන්න එපා. ඒකාන්තයේ මූ අපාගත වෙනවා. ඒකාන්තය දෙවුලොව යනවා. එහෙම කියන්න බැහ ලෝකය යට. ඒක ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේ නගි මහා කර්ම විග්‍රහය තුළින් දකින එකක්. මහා කර්ම විභංගයෙන් දකින්නේ. ඒ මහා කර්ම විභංගයේ කිසිම ශ්‍රාවකයෙකුට නැහ. ඒ නිසා මාෝ මාමාන කියන එක හැර පුද්ගලයෙක් විජන කරන්න යන්න එපා කියලා.

'puñña와 악으로는 이렇게 될 수 없음을 몸소 겪었다'며 그렇게 말합니다. 마지막 순간 마음 상태에 미치는 영향은 dibbacakkhu로 알 수 없습니다. 그것은 Buddha께서 보셔야 합니다. 그래서 사람을 따지려 들지 말라고 하신 것입니다. '이자는 반드시 apāya에 간다, 반드시 devaloka에 간다'고 세상 사람은 말할 수 없습니다. 그것은 lokuttara Buddha께서 mahākammavibhaṅga-ñāṇa로 보시는 것입니다. 그 mahākammavibhaṅga-ñāṇa는 어떤 sāvaka에게도 없습니다. 그래서 나나 나와 같은 이 말고는 사람을 따지려 들지 말라고 하셨습니다.

ඉතින් මේ වගේ අපි දකින්න ඕනේ. පුද්ගලයෝ පිනින් නොයේ දේවල් වැරදි වැඩ කරන හැටියට පේනවා. නමුත් ඒ අවස්ථාව ඉක්ම ගිහිල්ලා ඊළඟ අවස්ථාවේ ඔහු හම මහා පාරිශුද්ධියට පත්වෙන්න පුළුවන්.

이렇게 우리는 보아야 합니다. 사람들이 여러 잘못된 일을 하는 것처럼 보입니다. 하지만 그때가 지나 다음 때에 그가 큰 맑음에 이를 수 있습니다.

ප්‍රඥාව මුල් වෙනවා හැමදේකින්ම ශ්‍රද්ධා සීල ශෘත ත්‍යාග ප්‍රඥා කියන මේ වෙන ප්‍රඥාවම අග්‍රයයි. මේ ලෝකයේ තියෙන මල් අතර දෑ සමන්‍ය මල අග්‍රවාගේ ශ්‍රද්ධා සීල සුසතයාග ප්‍රඥා කියන මේ කාරණා පහත ප්‍රඥාවමගයි කියලා පෙන්නනවා. යම්කිසි ඖෂධ අතරින් සත්ස හඳුන් අග්‍රහයයි. ඒ වගේ ශ්‍රද්ධා සීල සෘතයක ප්‍රඥා අතර ප්‍රඥාව මග

paññā가 모든 것에 앞섭니다. saddhā, sīla, suta, cāga, paññā라는 이 다섯 가운데 paññā가 으뜸입니다. 세상의 꽃 가운데 sman 꽃이 으뜸이듯, saddhā, sīla, suta, cāga, paññā라는 이 다섯 가운데 paññā가 으뜸이라고 보여 줍니다. 약재 가운데 붉은 candana가 으뜸이듯, saddhā, sīla, suta, cāga, paññā 가운데 paññā가 으뜸입니다.

ප්‍රඥාව පුද්ගලයාගේ ප්‍රඥාව කියන්නේ අභ්‍යන්තරයේ පිහිටපු දැනීමක් නුවණක්. බාහිරින් පෙන්නන්නා වූ ඔක්කොම අක්‍රියාවයන් අර සීල සීලය ඇති කලකිළුට ඒවන් තමයි අර අසංවර සත්වයක් දකින්නේ. ප්‍රඥාව කියන එකේ ඒ අසංවරත්වය අස්සේ ප්‍රඥාව හැඟිලා තියෙනවා.

사람의 paññā란 안에 자리 잡은 앎, 슬기입니다. 겉으로 드러나는 모든 몸짓, sīla가 더럽혀진 모습을 보고 사람들은 단속 없는 중생을 봅니다. paññā라는 것은 그 단속 없음 속에 숨어 있습니다.

ප්‍රඥාවෙන් යමක් කරපු නුවණින් තේරුම් ගත්ත කෙනෙක් ඇට නම් ප්‍රඥාව බලවත් වෙන අවසානයේ ප්‍රතිඵලය වශයෙන් ඒක නැගිලා එනවා. ඒක දෙවෙනි කරන්න බැ. ශ්‍රද්ධාවට සීලයට සුතයට ත්‍යාගයට දෙවෙනි කරන්න බැරි එකත් ප්‍රඥාව. එහෙනම් ප්‍රඥා දිාගේ ශ්‍රද්ධාශීල සුත ත්‍තාග වෙනස් වෙලා පේන්න පුළුවන්. හැබැයි ප්‍රඥාවන්තයා නිසා අවසාන මොහොතේදී ජය අය ගන්නවා ප්‍රඥාව. ඒවාගෙන යන්න පුළුවන්.

paññā로 무엇을 하고 슬기로 알아들은 이라면, paññā가 힘을 얻어 마지막에 그 열매로서 솟아오릅니다. 그것을 뒤로 밀어낼 수 없습니다. saddhā, sīla, suta, cāga에 뒤로 밀리지 않는 것이 paññā입니다. 그렇다면 paññā 있는 이의 saddhā, sīla, suta, cāga는 달라 보일 수 있습니다. 하지만 paññā 있는 이이기에 마지막 순간에 paññā가 이깁니다. 그렇게 이어갈 수 있습니다.

දැන් මේක ප්‍රඥාවට වැඩි ප්‍රඥාවකාර අඩු කියාන්න ලෝකය හටබැ. ඒක බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ආසය අනුසයත් ඥානය ඉන්ද්‍රිය පරෝපර්ියන්ත ඥානය මේ ආදී ඥානයට ගෝචර වෙන ද. ඒ ඥානය අනිත් කෙනෙකුට නෑහ. එහම් පුද්ගලයෙක්ගේ ප්‍රඥා මිමේ අඩු වැඩි බව සිල් දුල් වලින් හොයන්න බැ. මේක එක්තරා ක්‍රමයක හැටිය.

이 사람은 paññā가 많다, 저 사람은 적다고 세상은 말할 수 없습니다. 그것은 Buddha의 āsayānusaya-ñāṇa, indriyaparopariyatta-ñāṇa 같은 ñāṇa로만 보이는 것입니다. 그 ñāṇa는 다른 이에게 없습니다. 그러니 사람의 paññā의 많고 적음을 sīla와 dussīla로 찾을 수 없습니다. 이것이 그 한 예입니다.

එක්තරා භික්ෂූන් වහන්සේ නමක් දෙය නමක් ගියා වස් කාලෙක වස් වසන්න. ගිහිල්ලා හිටා එක භික්ෂූන් වහන්සේ නමක් සෑ දවල් දෙකේ සෑ නිදි මරමින් මාගය වළනවා. ගිනි ගොඩක් ගහගෙන ගිනි තපිනවා.

어떤 bhikkhu 두 분이 vassa 철에 vassa를 지내러 갔습니다. 가서 지내는데 한 bhikkhu는 밤낮없이 잠을 쫓으며 magga를 닦습니다. 불을 피워 쬡니다.

අර හාමුදුරුවෝ එකක් කරන්නේ නැහැ. දවලට තමන්ට හිතු වෙලාවක කොනවා හරි කරනවා කාරවා පේන්න ඉන්න කොරන එකක් නිකන් ඉන්නවා වගේ පේන්නේ. හොඳට බුදියා ගන්න. එළි වෙනකන් බුදි.

다른 스님은 아무것도 하지 않습니다. 낮에 마음 내킬 때 무언가를 하긴 하는데 남 보기엔 그냥 앉아 있는 것처럼 보입니다. 푹 잡니다. 날이 밝을 때까지 잡니다.

ආල රකින එක්කෙනාම කරන්නද? මේ ශාසනය මහණ වෙලා ප්‍රමාද වී ඉන්න පුද්ගලයා සෑසේ පුදියා ගන්නවා. මම නම් ඇහැලා මේ කටයුතු කරගෙන යනවා. වස් කාලේ අවසන් වුනා එක මම කියන්න බුදුරජාණන් වහන්සේට කොරපු මෙහෙම කිය ගිනි තැබර.

'밤을 지키는 것은 나 혼자 하는가? 이 sāsana에 출가해 게으른 사람은 밤새 잔다. 나는 깨어서 이 일을 해 나간다. vassa가 끝나면 Buddha께 이렇게 말씀드리겠다' 하며 불을 쬐며 지냅니다.

ඔහොම කරලා දෙන්නම අවසානයේදී ගිහිතන් අර ගිනි සැප එක්කෙනා ගිහලා බුදුරජාණන් වහන්සේට කියනවා රාමන්න වස් කාලේ මම ජීවත් වුණේ මෙන්න මේ ක්‍රමයට [උගුර කෑරීම] මාත් එක්ක ජීවත් අනිත් භික්ෂුව මෙන්න මෙහෙමයි හිටියේ.

그렇게 지내다가 마지막에 두 사람이 가서, 불 쬐던 이가 Buddha께 말씀드립니다. '스승이시여, vassa 동안 저는 이렇게 지냈습니다. [헛기침] 저와 함께 지낸 다른 bhikkhu는 이렇게 지냈습니다.'

බුදුරජාණන් වහන්සේ කාරණය දැකලා කියනවා මෝඩයා ගිනි තැනක තටියා ඥාන සම වැඩේ කරගත්තා කියලා. දැන් මොකක්ද වෙලා තියෙන්නේ? මෝඩයක් තුන් මාසයක් ගිනි තැක්වා ඥාන නිහඬම තමන්ගේ වැඩිය කරගත්තා.

Buddha께서 사정을 보시고 말씀하십니다. '바보는 불을 쬐었고 슬기로운 이는 일을 해냈다.' 무슨 일이 일어난 것입니까? 바보는 석 달 동안 불을 쬐었고, 슬기로운 이는 조용히 자기 일을 해냈습니다.

[උගුර කෑරීම] දැන් ප්‍රහඳා කළේ කාට ගිනි සැප අමෝඩයක් උඹ අනුන්ගේ වහේ හිටියා. ඔබ සිහි සිල්වන්ත කියලා හිටියා උය දූෂ වෙලා තියෙනවා එච්චර කල් අනිකේගේ අඩුළුව හිතා හිත දූෂය කරගත්තා ඒක. උඹට සිල් වැඩුනේ නැ. ඥානවන්තය යමගත කර තමන්ට ලද අවස්ථාවකදී ධර්මානුකූලව ජීවත් වෙලා ඒ නිදහසේත් ඉඳලා තමන්ගේ වැඩිය කරගත්තා. ඒවා අරිහත් පත් වෙලා. උඹ තව හිතපු තැනවා. උඹ මාධියෙක්නේ කියලා උන්වහන්සේත් නිගරු කරනා.

[헛기침] 그러면 누구를 꾸짖으셨습니까? 불 쬐던 바보입니다. '너는 남의 흠을 보며 지냈다. 너는 sīla 있다고 여겼지만 그동안 더럽혀져 있었다. 남의 모자람을 생각하며 마음을 더럽혔다. 너에게 sīla는 자라지 않았다. 슬기로운 이는 자기가 얻은 때에 dhamma에 맞게 살며, 그 넉넉함 속에 지내면서 자기 일을 해냈다. 그는 arahant가 되었다. 너는 아직 네가 생각하던 그 자리에 있다. 너는 바보다' 하시며 그를 꾸짖으셨습니다.

දැන් බලන්න මේ කොහොමද විස අපි කොහොමද හොයාගන්නේ එතකොට දැන් පිටින් කෙනෙක් ගිහින් බැලුවනම් අනේ සීලවන්ත ගුණවන්ත එකම භික්ෂූන් වහන්සේ රෑති ගිනි තාපතවා භාවනා කර කර ඉන්නවනේ. සීතලට ගිනිවඩක් ගහගෙන හරි අර පේනැද සත්ත්වර එහර ගිහිල්ලා හොඳට බුදි. ඕකටද මහනු. පිට මිනිහාත් බයිනේ කාල හොඳට බුදියා ගත්ත මනසලා බයිනවා.

이제 보십시오. 이것을 우리가 어떻게 찾아냅니까? 밖에서 누가 가서 보았다면 '아, sīla 있고 덕 있는 저 bhikkhu는 밤새 불을 쬐며 bhāvanā를 하고 있구나, 추워서 불을 피워 가면서라도. 저쪽 사람은 저기 가서 푹 잔다. 이러려고 출가했나?' 할 것입니다. 바깥 사람도 욕합니다. 잘 먹고 푹 잔다고 욕합니다.

වර්ණනා කරන්නේ කවද අර ගිනි තැව තමා ඇහැරලා ලා ඉඳගෙන ගිදෙප කර වර්ණා කරනවා. ඇත්ත මොකක්ද ඒකා මූලයා අනිත්‍ය කරනා ඥාන ප්‍රඥා මහත්තයා වන කරගත්තා. ඒ කියන්නේ මේ දුර්වල ඉන්න කියනවා නෙමෙයි. වැරදි වැඩ කරන්න කියනවා නෙමෙයි. මේ ප්‍රඥාවේ වෙනස පෙන්නන්නයි මේ කියන්නේ. දැන් ප්‍රඥාවන්තයා හොයාගන්න බැහැ. ප්‍රඥාවන්තයාගේ වැඩපිල හොයාගන්න බැහ.

칭찬하는 쪽은 불을 쬐며 깨어 앉아 있던 이를 칭찬합니다. 참은 무엇입니까? 슬기로운 이가 ñāṇa와 paññā로 일을 해냈다는 것입니다. 이것은 게으르게 지내라는 말이 아닙니다. 잘못된 일을 하라는 말도 아닙니다. paññā의 차이를 보여 주려는 것입니다. paññā 있는 이를 찾아낼 수 없습니다. paññā 있는 이가 닦는 방식을 찾아낼 수 없습니다.

ප්‍රඥාවන්තය ආර්ය මාර්ගය වරන්නේ කාරටවත් පේන්නේ නැති ක්‍රමයක එයා භාවනා කරනවද නැද්ද කියලා හොයන්නත් බැ. ප්‍රඥාවන්තයයි අමදිහය දකිනකොට පිට මිනිහෙක් බලා ඉන්නේ වෙනස් විදිහක. ප්‍රඥාවන්තයාගේ ප්‍රඥාව පළවෙනි නිසා. ඒක දෙවෙනි කරන්න ටිකක් නැති නිසා. එයා විවිධාකාරයෙන් දකින්න පුළුවන්. දැන්

paññā 있는 이는 누구에게도 보이지 않는 방식으로 ariya magga를 닦습니다. 그가 bhāvanā를 하는지 아닌지도 찾아낼 수 없습니다. paññā 있는 이가 무엇을 볼 때 바깥 사람은 그것을 다른 식으로 봅니다. paññā 있는 이의 paññā가 앞서고, 그것을 뒤로 밀어낼 것이 없기 때문입니다. 그는 여러 방식으로 볼 수 있습니다.

විවිධාකාරයෙන් දකින්න පුළුවන්. දැන් ප්‍රඥාවන්තය යම්කිසි ප්‍රියමනාප වස්තුවක් දිහ හුඟාක් වෙලා බලා ඉන්න පුළුවන්. ඕක දකින අනික් මිනික් කාමයන්ට අසංවර වෙලා ඇත් දෙක කාම වස්තුවක් දිහ යොමු කරගෙන ඉන්නවා. කෝ කෝ සංවරස් කොච්චර හරි වඩවි බල බලා ඉන්නවා. ලස්සන හොයනවා. කාම සුන්දරත්වයන් හොයනේ අරක ඉන්න අර පේන්නේ නැත ඒ මට ඇස් කරපු කර ඉන්න.

paññā 있는 이가 어떤 사랑스러운 대상을 오래 바라볼 수 있습니다. 그것을 보는 다른 사람은 '감각 욕망에 단속 없이 두 눈을 욕망의 대상에 박고 있다. 단속은 어디 갔나, 얼마나 오래 보고 있나. 아름다움을 찾고 있다. 감각의 아름다움을 찾느라 저기에 눈을 박고 있다'고 여깁니다.

දැන් පිටින් පේන විනිකිලා. ප්‍රඥාවන්තියා වෙන ක්‍රමයන් බලන අර කර් රූපය ලස්සනයි. අනික් කෙනා තියන අර වයසක රූප අර ලස්සන කෙනේද අර කැත වෙලා ගිහිහින් අර කැත වෙලා තියෙන්නේ. එයා එහෙම එකක් හිත හිත. හිත හිතයි මේ බලන්නේ. එයාගේ හිදිවිල්ල දකින්නෙත් නැහැ. එයා බලන සංඥාව ධර්ම සංඥාව අනික් කෙනා දකින්න. අනික් කෙනාට පේනවා ඇහැ කරකෝ කරකෝ එක අිහ බල බලා ඉන්න.

그것은 겉으로 보이는 판가름입니다. paññā 있는 이는 다른 방식으로 봅니다. '저 모습은 아름답다. 다른 이는 늙은 모습이다. 아름답던 이가 추해져 있다.' 그는 그런 것을 생각하고 또 생각하며 봅니다. 그의 생각을 남은 보지 못합니다. 그가 보는 saññā는 dhamma saññā입니다. 남에게는 눈을 굴리며 한 곳만 바라보고 있는 것으로 보입니다.

දැන් එයා ප්‍රඥාවන්තයා යමකන එයා බලන ක්‍රමය අනික් අයට පේනවා. එයා බලනවා අර කෙට්ටිය දැන් කළු. අර කෙනාතිය ඉදිලා. අර කළු වෙච්ච එක්කෙනාටත් මතුවට හිතු වෙන්නේ ඔය ටික නේද? එයා ඒ ජාතියෙන් බලන්නේ. දැන් එයා බලන්නේ ධර්මයක්. දැන් ඕකේ දකින්නේ කවුද?

paññā 있는 이가 보는 모습은 남에게도 보입니다. 그는 봅니다. 저 여윈 이가 이제 검게 되었다, 저이는 부어 있다, 그 검게 된 이에게도 앞으로 올 것은 바로 이것이 아닌가. 그는 그런 식으로 봅니다. 그가 보는 것은 dhamma입니다. 누가 그것을 봅니까?

මම අහන්න ඔය ලසන සුන්දර හිතා ඉහ බලලා ඉන්න අනිත් පැත්තේ බලනකොට ලෝකේ අසාරයිනේ. මොනවද අල්ලන්න ගියේ? කොච්චර සරණෝ හිටියත් අර සතයට පත් වෙලා සෙනෙක්නේ. මොකක්ද සරණ බවේ තියෙනගේ හරයක් නෑහ. එයා බලලා බල් අහක බලන්න පුළුවන් ඔය අදහස ප්‍රඥාවන්තයා නිවන් දැක්කා. ඕක බලා හිහිර අනික් මනුස්සයා එයාට දෘෂ්ටි දයක් ිලා. දැන් කවුද දකින්නේ?

'아름답다고 생각하며 바라보던 것도 다른 쪽에서 보면 세상은 알맹이가 없구나. 무엇을 붙잡으러 갔던가. 아무리 아름다워도 결국 늙음에 이르는 것이다. 아름다움에는 알맹이가 없다.' 그는 그렇게 보고 고개를 돌릴 수 있습니다. 이런 생각으로 paññā 있는 이는 nibbāna를 보았습니다. 그를 바라보던 다른 사람은 그에게 diṭṭhi를 씌웠습니다. 이제 누가 보는 것입니까?

දැන් මේ වගේ ලෝකේ අපිට හොයන්න බැහැ මේ බාහිර චර්යානතාවෙන් පුද්ගලයාගේ සිල් දු. ඉන් සිල්සිලි මම ඉන්නයක් නැතුව අපිට කරන්න බැරි වැඩියි බුදුරජාණන් වහන්සේ නමක් කරන වැඩේ කරන්න යන්නේ නැතුව අපි අපි වැඩේ කරගන්න ඕනේ.

이처럼 세상에서 우리는 겉 행실로 사람의 sīla와 dussīla를 찾을 수 없습니다. 우리가 할 수 없는 일, Buddha께서 하실 일을 하려 들지 말고 우리는 우리 일을 해야 합니다.

ඉතින් අපි යම් චිත්තප්‍රසාදයකින් දානයක් දුන්න නම් මම දානයක් දුනා සංඝරත්නයට. උන්වහන්සේ සංඝරත්නයට අඇතිනවා පල් බෝ කරලා වැඩක් කරගන්නා. උන්වහන්සේ සංඝරත්නයටත් නැති අසත්පුරුෂයෙක් ගුස් සීලයෙක් නම් සංඝය අර පූජා කරපු දේ කාලේ උන්වහන්සේ විනාශ එයා විනාශ වෙ මටවා

그러니 우리가 어떤 cittappasāda로 dāna를 했다면, 나는 saṅgharatana에 dāna를 한 것입니다. 그분이 saṅgharatana에 걸맞다면 열매를 키워 일을 해내십니다. 그분이 saṅgharatana에도 못 미치는 나쁜 사람, dussīla라면 saṅgha께 올린 것을 먹고 그분이 무너지는 것이지, 내가 어쩌겠습니까.

කාලේ උන්වහන්සේ විනාශ එයා විනාශ වෙ මටවා කරන්නද එතන්දි පැහැදිලිට එන්නේ අත්‍යන්තර චරියා ධර්මයන් විදර්ශනා ප්‍රඥාවෙන් දැක්ක තමයි අර පත්ය ලබාගත්තා ඒ පුද්ගලයා පුද්ගලයා ඔව්

거기서 분명해지는 것은, 속의 행실을 vipassanā paññā로 본 이가 그 자리를 얻었다는 것입니다. (묻는 이: 그 사람이요?) 그렇습니다.

නමුත් මේ රජ්ජ ඉතින් කරන්නේ ඒක විඤ්ඤාණ දර්ශනයෙන් එයා දැකලා ඒක අන්න ඒක ඒ ඒක ඒ කියන්නේ පංච ඉන්ද්‍රිය ගෝචන හරියෙන් එයා දකිනවා. එයා ප්‍රඥාවෙන් දකින්න හැකියාවක් නෑහ. ප්‍රඥාවෙන් දකින කෙනා දකින්නේ තමන්ගේ ප්‍රඥාවෙන් තමන් දකිනවා. ප්‍රඥාව ඉන්ද්‍රිය තියෙන අඩු

하지만 세상이 하는 것은 viññāṇa로 보는 것입니다. 곧 다섯 indriya의 영역으로 봅니다. 그는 paññā로 볼 힘이 없습니다. paññā로 보는 이는 자기 paññā로 자기를 봅니다.

දකිනවා. ප්‍රඥාව ඉන්ද්‍රිය තියෙන අඩු වැඩිය බලන්නේ ලොව්තුර අවුරුදු ඉන්ද්‍රිය පරව පරියන්ත ඥානයෙන් ඒක දකින්නේ. මොකද ශ්‍රද්ධාව මෙච්චරයි සීලයම එච්චරයි, සුප්රයම එච්චරයි, ත්‍යාගයම එච්චරයි ප්‍රඥාවම මෙච්චරයි. මෙන්න මේ මට්ටමයි මොහොකේ තියෙන්නේ. ඒ නිගමනය කරන්න පුළුවන් ඉන්ද්‍රිය පරව පරියාත් ඥාතිය ලොව්තුරා බුදුරට පමණයි.

paññā라는 indriya의 많고 적음은 lokuttara Buddha께서 indriyaparopariyatta-ñāṇa로 보십니다. 'saddhā는 이만큼, sīla는 그만큼, suta는 그만큼, cāga는 그만큼, paññā는 이만큼, 이 순간 이 수준에 있다'고 판가름할 수 있는 indriyaparopariyatta-ñāṇa는 lokuttara Buddha께만 있습니다.

ඒක ක්‍රියාකාරීත්වය මින්න පුළුවන් එකක් නෙමෙයි. ඇහෙන් බලලා ම ඉන්න පුළුවන් එකක් නෙමෙයි. කනෙන් අහලා ම ඉන්න පුළුවන් එකක් නෙමෙයි. ඇඟට දැනෙන එකෙන්ම මයින්න පුළුවන් එකක් නෙමෙයි. ඒකයි කාරණය.

그것은 행동으로 잴 수 있는 것이 아닙니다. 눈으로 보고 잴 수 있는 것도, 귀로 듣고 잴 수 있는 것도, 몸에 닿는 느낌으로 잴 수 있는 것도 아닙니다. 그것이 요점입니다.

ඉතින් ඒ නිසා අපිට තියෙන්නේ මොකක්ද? අපේ තියෙන ප්‍රඥාවටම අපි හොයාගන්න ඕනේ. ඇයි මම බලන්න මම බලන්නේ මොනවර්දය තමන් ඒක තමන්ට හොයාගත්ත හැ අනුන්ගේ එක නෙමෙයි. දැන් මගේ සීලය මොකක්ද? මගේ ශ්‍රද්ධාව මොකක්ද? මගේ ත්‍යාගය මොකක්ද? එතකොට මගේ ශෘතය මොකක්ද? මගේ ප්‍රඥාව මොකක්ද? කෙබඳු ආකාරය තමා තමා කිරෙහි විමර්ශනය කිරීමේ. ඒකේ දැනගන්න බැරි. අනුන්ගේ එක බලන්න ඒ ඉන්ද්‍රිය පරෝපස් ධ්‍යානය අපිටත් නැත්තේ. අපි තම

그러면 우리에게 남은 것은 무엇입니까? 우리에게 있는 paññā로 우리가 찾아야 합니다. 무엇을 보아야 하느냐면, 자기가 자기 것을 찾는 것이지 남의 것이 아닙니다. 지금 나의 sīla는 어떤가? 나의 saddhā는 어떤가? 나의 cāga는? 나의 suta는? 나의 paññā는? 어떤 모습인지 자기가 자기를 살피는 것입니다. 남의 것은 알 수 없습니다. 남의 것을 볼 indriyaparopariyatta-ñāṇa가 우리에게는 없습니다.

පරෝපස් ධ්‍යානය අපිටත් නැත්තේ. අපි තම තමන්ගේ එක බලාගන්න. මගේ ශ්‍රද්ධාව ගැන තමන්ත විමර්ශනය. මගේ ශ්‍රද්ධාව මෙච්චරයි. මගේ පැහැදීම මෙච්චරයි. මගේ විශ්වාසය මෙච්චරයි. මගේ සීල ගතිය මෙන්න මේ ගතියෙන් අසංවරයි. මේ පින් මම සංවරයි. මගේ දැනුම මේ මේ දහම් දැනම මට තියෙන්නේ. ධර්මානුකූලව මට මේක තේරුම් ගන්න පුළුවන්. මගේ ත්‍යාගුණේ මම මේ මේ තරණ දේවල් අත්හැරලායි ඉන්නේ. මම තව ඇසුරු කරන්නේ මෙන්න මේ පොඩි ටික විතරක්.

우리는 저마다 자기 것을 보아야 합니다. 나의 saddhā를 스스로 살핍니다. '나의 saddhā는 이만큼이다. 나의 맑은 믿음은 이만큼, 나의 믿음은 이만큼이다. 나의 sīla는 이런 면에서 단속이 없고 이런 면에서는 단속되어 있다. 나의 앎은, 이런 dhamma의 앎이 내게 있다. dhamma에 맞게 이것을 알아들을 수 있다. 나의 cāga는, 나는 이런저런 것들을 내려놓고 있다. 아직 기대고 있는 것은 이 조금뿐이다.'

ඉතින් මම තාම මේ ලෝකේ දේපොල අල්ලත් නෑහ. භාර්යාව අල්ලත් නෑ. නැත්නම් බාහිර මේ දේ අල්ලෙලත් නෑ. හැබැයි මම තාම මේ රස තෘෂ්ණාවට ගන්න. මේ රස තෘෂ්ණාවයි මේ කයටයි තියෙෙන සුවේ බලාගෙන මම මේ ටිකක් බොනවා. මල්ලන්ගේ තියන්නේ ඔච්චරයි ඔතරයි මට හරගන්න තියෙන්නේ. එයා ඒකේ තියෙනවා එයා ඒක විතරක් දන්නවා. දැන් එයා දන්නවා එයාගේ සිිච්ච අඩුරුවනේ පොඩ්ඩක් බීලා හිතනම් සන්තෝස වෙනවා.

'나는 이제 세상 재산을 붙잡지 않는다. 아내도 붙잡지 않는다. 그 밖의 바깥 것들도 붙잡지 않는다. 하지만 아직 맛에 대한 taṇhā에 잡혀 있다. 이 맛의 taṇhā와 몸의 편안함 때문에 이것을 조금 마신다. 내가 벗어나야 할 것은 그만큼, 그것뿐이다.' 그는 그것을 지니고 있고 그것만 압니다. 그는 조금 마시면 마음이 기뻐진다는 것을 압니다.

අනිත් බාහිරිය අවුරුම එයාගේ නෑහැ කියලා එයාගේ ප්‍රඥාවෙන් එයා දකිනවා. එහෙනම් මම

그 밖의 바깥 묶임은 자기에게 없다고 그는 자기 paññā로 봅니다.

එයාගේ ප්‍රඥාවෙන් එයා දකිනවා. එහෙනම් මම කොහොමහරි කොයි මොහොතක හරි ඕක ඇරගත්තා නම් ඉදිරි අරගෙන තිබිච්ච එක ඇරගන්න ලුවෙලා තියෙන්නේ [උගුර කෑරීම] චර්යානතාටා ලෝකෙටවිච්ච පිහිප

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

කොයි මොහොතක හරි ඕකත් නැග සුද්ධ නැන වෙන මට රාවයක දේකුත් නැ. වෙන මට ගැටෙන්න දේකුත් නැහැ. මම කවුරුවත් එක්ක ගැටෙන්නෙත් නැ. ගැටෙන්න හේතුත් නැති වුණාද මට මේ පුරුදු කරගාපු විරුද්ධත්වත් අන්න බැරි මට මෙච්චරයි තව තියෙන්නේ. එයා එහෙම දැක්කොත් එහෙම මොහොතක් ග් ගානේ එයා කල්පනා කරනා මේක ආදීනව සහිතයි. මේකත් මම ඇරගන්න බැ.

'어느 순간에라도 이것마저 사라져 맑아지면, 나를 묶는 다른 것도 없고 나와 부딪칠 것도 없다. 나는 누구와도 부딪치지 않는다. 부딪칠 까닭도 없어졌다. 내게 남은 것, 익혀 온 버릇은 이만큼뿐이다.' 그렇게 보면 그는 순간순간 생각합니다. '이것은 ādīnava가 따른다. 그런데 이것도 나는 놓지 못한다.'

ඒක ඇරගන්න බැරි මොකද කය පුරුදු කරලා තියෙනවා හයකට ඇරගන්න බලාපොරොත්තුවෙන් ඉන්නවා. දැන් මේ කය පුරුදු වෙලා තියෙන්නේ කය ප්‍රාණත තියෙන එකක්.

그것을 놓지 못하는 것은 몸이 그렇게 버릇 들어 있기 때문입니다. 놓기를 바라며 지냅니다. 이 몸이 버릇 든 것은 몸에 숨이 붙어 있는 동안의 일입니다.

ක්‍රමක්‍රමය ගිහිල්ලා වර්ණනාසන්න මොහොතක් එන ඇසයි කනයි දිවයයි නාසයයි ශරීරයයි මැරිලා. දැන් කය ප්‍රාවක් නැහ. කය නිසා තිබිච්චානයට දැන් තිබිච්ච මාගය වැහිලා ගියා. හිත ප්‍රකෝධම. දැන් කය නිසා හටගන්න බැරිව තිය පුරුද්ද [උගුර කෑරීම] අවසාන මහරලා මොහොතේ නිකන්ම ඇරිලා ගිහි. එහෙන ඒ ඇරගෙන තිබුනේ එච්චරයි අනිත් ඉතින් අනික අරගෙන තිබුනේ. වර්ණාසන්න වම වතේ අරගෙන නිකාම ඇටලා යනවා.

차츰 나아가 죽음 가까운 순간이 오면 눈과 귀와 혀와 코와 몸이 죽습니다. 이제 몸에 숨이 없습니다. 몸 때문에 있던 그 길이 닫혀 버렸습니다. 마음은 깨어 있습니다. 이제 몸 때문에 생기던 버릇은 [헛기침] 마지막 죽는 순간에 저절로 떨어져 나갑니다. 그가 붙잡고 있던 것은 그만큼이었습니다. 죽음 가까이에서 그것은 저절로 떨어져 나갑니다.

දැන් මේක ක්‍රමයක්නේ. දැන් අපි හිතමුකෝ යම්කිසි කෙනෙක් ආහාරයට හරි කෑදරයි.

이것은 하나의 이치입니다. 이제 어떤 사람이 음식에 몹시 욕심이 많다고 해 봅시다.

දැන් කෑදර මානසිකත්වයන් නිසා ඔහුට තියෙන දූෂියතාවයක් මනසේ දූෂ්‍යතාවයක් තමයි මනසට කෑදරකම හොයහලා තියෙන්නේ. හැබැයි මම දේපොළවල මට ඕනෙත් නැ. ඉඩ කඩන් මට ඕනෙත් නැහ. මම අබුදුර දරුවන්ගේ ඇලිත් නැහැ. ඒ වුනාට මට මේ මස්ගික කන්න නැත්නම් මෙන්න මේ කු මළුවක් නැ මෙන්න මේ ජාතිය කන්න නැහ මට හරි ආසයි ඒක නම් මට හත්ගන්න බැහැ. ඔහු ඔතන ඉන්නවා. හැබැයි වැඩක් නෑ මේක හරයක් ඇති එකක් නම් නෙමෙයි ඒ වුනාට මට රස උරුෂණාවෙන් මිදෙන්න බැහැනේ. ඔහු ඕක හිත හි හිත හිට ඉන්නවා.

욕심 많은 마음 때문에 그에게 있는 더러움, 마음의 더러움이 욕심을 일으킵니다. 하지만 '나는 재산도 필요 없고 땅도 필요 없다. 처자에게 매이지도 않는다. 그런데 고기 반찬이나 이런 것을 먹는 것은 정말 좋아서 그것만은 놓을 수 없다.' 그는 그렇게 지냅니다. '이것이 알맹이 있는 것은 아니지만 맛의 taṇhā에서는 벗어날 수 없구나.' 그는 그렇게 생각하고 또 생각하며 지냅니다.

බැදුමක් නැතුව මට කන්න බැ. දැන් එයා එහෙම හිත හිත ඉන්නවා. මොකද මේ කයට හදාගත්ත පුරුද්ද? ඒක අත්රගන්න බැරුවයි මේ ඉන්නේ. කය කුලක්කු වෙන නිසායි හිත කුලපු වෙන්නේ.

'묶임 없이는 먹을 수가 없다.' 그는 그렇게 생각하며 지냅니다. 왜 그렇습니까? 몸에 들인 버릇 때문입니다. 그것을 놓지 못해 이러고 있는 것입니다. 몸이 들뜨기에 마음이 들뜹니다.

මරණාසන්න මොහොතට පත් වුනාට පස්සේ කය කළපු කරන එක ඇසක දිා ආසේ මැරෙනකොට විවරයි. මණ මැරෙන්න පහත් වෙන්නේ. දැන් තමන්ට හුලපු වෙලා දිවිච්ච කාරට හේතුව ඉවර වුනාට පත්. ඔහොම දැන් ගානක්වත් න.

죽음 가까운 순간에 이르면, 몸의 들뜸은 눈과 혀와 코가 죽으면서 함께 꺼집니다. 들뜨던 까닭이 다하고 나면 이제 아무것도 남지 않습니다.

දැන් අපි ඔයාට එහෙම හිටියේ. හැදුනා බලය නැහ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එච්චර කල් රහගක් ආපුවා දැන් බස් පේනකොට අපිරියයි කියලා. මෙලෝම දකින්න තියෙන එක.

그동안 맛있게 먹던 것이 이제는 보기만 해도 싫어집니다. 이 생에서도 볼 수 있는 일입니다.

එයා කෑමට තිබිච්ච ආසාව අත්හැරියේ විදර්ශනා කරලා නෙමෙයි. බඩේ ආජීරණයක් හැදිලා හම් කෑමක් විරියාගන්නවා. දැන් එයාට ඕනකම තිබුනේ මොකක්ද කෑම ප්‍රිය කරන්න තිවිච්ච කෑදනකම අත්හරගන්න දැන් මොකද කරන්නේ? බඩ අයජීන වැරියවෙලා කෑමක් ගහ අපොච්චියේ මට සුවන ඉස්සෙල්ලා නම් සුව තමයි දැන්නම් අත්පුරියා අර පල අරම ඵලය මේ බඩේ අමාරුවෝ හොඳ වෙලා හික් නැහ නිරෝගී වුනාට පස්සේ ආය ගෙනින් කඩ ගෙනින් මආයි කැමතියි කියන්න පුළුවන්.

그가 음식에 대한 바람을 놓은 것은 vipassanā를 해서가 아닙니다. 배탈이 나면 음식이 싫어집니다. 그가 바랐던 것은 음식을 즐기던 욕심을 놓는 것이었는데, 지금은 어떻습니까? 배탈로 음식이 싫어져 '예전엔 즐거움이었지만 이젠 싫다'고 합니다. 배앓이가 낫고 건강해지면 다시 '가져와라, 또 좋다'고 말할 수 있습니다.

නැතර බඩේ අජින්නේ හැදිච්ච වෙලාවේ නේක් දැන් ප්‍රිය තාවට මොකද අර ඉස්සෙල්ලා ඇරගන්න බැරි වෙච්ච ප්‍රියපාවේ ප්‍රියතාවය නිකන් ඇරලා ගියානේ බලෙන්න මේ හින්දා

배탈이 났을 때 그 좋아함은 어떻게 되었습니까? 예전에는 놓을 수 없던 좋아함이 저절로 떠나가지 않았습니까. 보십시오, 바로 이 까닭으로.

දැන් ඔය වෙලාවේ මලුත් මොකද වෙන්නේ? ඕගො අල්ලගන්න තිබෙන මොකක්ද අත්හරගන්න බැර තිය කෑ කෑදරකම බලය ආජීරයෙන් සමහරණය වුණා අත්හරගන්න ඒ කෑදකම නැතුව මලු තව අල්ල ගත්ත නැවට කොහෙද ලයන්න වෙන්නේ? දැන් අවසාන වමත කෑතිරකම නිසා හටගත්ත චේතනාවක් තියෙනවද? එහෙනම් ඔහු ඒකෙන් නිදහස් කරනවා.

그때 그것은 어떻게 됩니까? 붙잡고 있던 것이 무엇입니까? 놓을 수 없던 먹는 욕심의 힘이 배탈로 꺼져 놓아졌습니다. 그 욕심 없이 다시 무엇을 붙잡을 데가 어디 있겠습니까? 이제 마지막에 욕심으로 생긴 cetanā가 있습니까? 그렇다면 그는 그것에서 풀려납니다.

ඉතින් පදේජීනය හැදිච්ච එක වාගේ මේ ඇඟ ඇඟ නිසා හදාගත්ත හුරු පුරුදු තිබිච්ච කය මැරෙන වෙලාවට ඉවරයි. ඒන් එහාට ඒක යන්නේ නැ. දැන් කයේ අවශ්‍යතාවයන්ට අඩුපාඩු නිසා හටගන්න ආසාවල් කියන ඒවයි. තෘෂ්ණාව කියන්නේ දෙකක්.

배탈이 난 것처럼, 몸 때문에 들인 버릇을 지닌 몸은 죽을 때 끝납니다. 그 너머로 가지 않습니다. 몸의 필요가 모자라서 생기는 바람들이 그런 것입니다. 바람과 taṇhā는 서로 다른 둘입니다.

දැන් මේක තෝරගන්න බැරි නිසා හුඟ දෙනෙක් තෘෂ්ණාවට හැමවටෙනවා සියලු ආසාවන් තෘෂ්ණාව කියලා. තෘෂ්ණාව කියන්නේ ඔයට වඩා වැඩි ගැඹුරු පැත්තක්. පුද්ගලයන්ගේ ආසාව කියන්නේ තව පැත්තක්.

이것을 가려내지 못해 많은 이가 모든 바람을 taṇhā라고 여기며 헷갈립니다. taṇhā는 그보다 더 깊은 쪽입니다. 사람의 바람은 또 다른 쪽입니다.

කායික කායික ඕනතාවයක් නිසා පුද්ගලයාට විවිධාකාර ආසාවන් එනවා. ඒක කය සම්බන්ධ වේදනා. ඒ තියෙන්නේ. කායික වේදනා මනස සම්බන්ධ ආසාවන් තියෙනවා. ඒක මානසික වේදනා.

몸의 필요 때문에 사람에게 여러 바람이 옵니다. 그것은 몸에 관한 vedanā, 곧 몸의 vedanā입니다. 마음에 관한 바람도 있습니다. 그것은 마음의 vedanā입니다.

මනසේ ආසාවන්ට කය ලෙඩ වුනාට මනසට ඉඩ කරන්න බැග. කායක ආසාවන් මනසට දැනෙන්න පුළුවන්. ඒදහුට පෙළමෙන්නත් පුළුවන්. හැබැයි කාය ආසාව කියන එක කය තියෙන නිකන් තියෙන එකක්. කය වැහැරලා ගියා අරට පස්සේ කායික වශයෙන් නැගිච්ච ආසාවට තැනක් නැ. හැ මනසට ගහගත්ත ආසාවක් තිබන්නනම් කය වැහැලා කොච්චෙරලා ගියත් මනද කුලප වෙනවා. ඒ ආසාව බලාපොරොත්තු. අන්න මානසිකව බැඳ බැඳුන එකේ තමයි තණ්හාව තියෙන්නේ.

마음의 바람은 몸이 아프다고 어찌할 수 있는 것이 아닙니다. 몸의 바람은 마음에 느껴질 수 있습니다. 그것 때문에 괴로울 수도 있습니다. 하지만 몸의 바람은 몸이 있는 동안만 있는 것입니다. 몸이 시들어 버리면 몸으로 생긴 바람은 설 자리가 없습니다. 그러나 마음에 박힌 바람이 있다면 몸이 아무리 시들어도 마음이 들뜹니다. 그 바람, 그 기대 말입니다. 바로 마음으로 묶인 그것에 taṇhā가 있습니다.

කායික ක්‍රියාවෙලිය නෙමෙයි තණ්හාව තියන්නේ. දැන් මධුරුවෙක් කනවා. අපි අහනවා එතන මොකටද කඇව්ේ? කනීප ඉන්නා. දැන් මධුරුවේ කාපු කැහුවේ නැහ නම් මධුරුවේ කෑවේ නැහ නම් එහෙම අහනවද? ඔරේ ඒ ප්‍රශ්නය.

taṇhā는 몸의 작용에 있는 것이 아닙니다. 어떤 이가 꿀을 먹습니다. 우리는 묻습니다. '거기서 왜 먹었느냐? 먹고 싶었느냐?' 꿀을 먹지 않았다면 그렇게 묻겠습니까? 그것이 물음입니다.

එහෙනම් හිතේ තිබිච්චක් ඔහු මධුරුව කෑවත්තක් අහගාගන්න ඕන. අන්න හිතේ තියෙන ආසා එකක්. ඒක තමයි තණ්හාව කියලා. උපාදානයට හිතු වෙන්නේ ඒක. ඒක වෙන මාසයක්.

그렇다면 그가 꿀을 먹은 것에 대해서는 마음에 있던 것을 물어야 합니다. 그것이 마음에 있는 바람입니다. 그것을 taṇhā라고 합니다. upādāna의 까닭이 되는 것이 그것입니다. 그것은 다른 주제입니다.

තණ්හා උපාදාන හැදෙන හැද. ගති අවශ්‍යතාවයන්ගේ ක්‍රියාකාරීත්වය කියන එක ගත අවශ්‍යතාවය. ඒක ගත තියෙනකන් තියෙන එකයි. ගතිය අවශ්‍යතාවයන්මේ යම්කිසි සංවර කරගන්න එක ඒක සංවර සුද්ධිය කියන එක ඒක ප්‍රඥාවෙන් කරන එකක්.

taṇhā와 upādāna가 생기는 것과 달리, 몸의 필요가 작용하는 것은 몸의 필요일 뿐입니다. 그것은 몸이 있는 동안만 있는 것입니다. 몸의 필요를 어느 만큼 단속하는 것, 그것을 단속의 맑음이라 하는데 그것은 paññā로 하는 일입니다.

ඒකට අවශ්‍ය කරන්නා වූ සංවරත්යට ආවස උපක්‍රමය විඳලා ගත සංවර කරගන්න එක ලෝකයටත් එහාපතයි. තමන්ටත් එහාපතයි. ගත නිසා හටගන්න ආසාවුත් දැවීමට හේතු වෙනවා. තැවෙනවා දැවෙනවා. දුක සහිතයි. ඒ දුකෙන් නිදහස් වෙන්න පුළුවන් ගත සංසිදුනා. ඉහත්ම සුඛ විහරණය පලාපොරොත්තුරින් ගත සංසිඳුවා ගන්නවා.

그에 필요한 단속의 방편을 써서 몸을 단속하는 것은 세상에도 좋고 자신에게도 좋습니다. 몸 때문에 생기는 바람도 타오름의 까닭이 됩니다. 애태우고 타오르며 dukkha가 따릅니다. 그 dukkha에서 벗어날 수 있도록 몸을 가라앉힙니다. diṭṭhadhamma-sukhavihāra를 바라며 몸을 가라앉힙니다.

තණ්හා උපාදානයක් කියන ඒවා හිතහා සම්බන්ධයි.

taṇhā와 upādāna라는 것은 마음과 이어져 있습니다.

ඕකම නේ ස්වාමීන් වහන්ස දැන් බුපස මහරහතන් වහන්සේලා ඕවත් මේ ලෝක සංඥා ලෝක විරුද්ධි ලෝක විහාරය අතීන්න නැතුව මේ කයපාන කලනේ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒකට එපා කිව්වේ නැහැ. ඒකට විරුද්ධ න කෙනෙව්වේ නැහැ. හැබැයි කාය සංවර කරගන්න කියන නිසා එහත්ම සුඛ විහරණය ලැබෙන්නේ. ඒක විදිහ තියෙනවා.

그것을 하지 말라고 하신 적은 없습니다. 그것에 맞서지도 않으셨습니다. 다만 몸을 단속하기 때문에 diṭṭhadhamma-sukhavihāra를 얻는 것입니다. 그런 방식이 있습니다.

එක්තරා භික්ෂූන් වහන්සේ නමක් අපවත් වෙන්නේ ඔන්න වෙන්න කියියා ඉන්න වෙලාවේදී බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩලා අහනවා. මහණ මුත් වික්ෂිත්තතාවයක් එහෙම තියෙනවද අනේ අයි ස්වාමීන් නැත්තේ?

어떤 bhikkhu가 곧 숨을 거두게 되어 누워 있을 때 Buddha께서 오셔서 물으셨습니다. 'bhikkhu여, 마음에 뉘우침 같은 것이 있느냐?' '아, 스승이시여, 어찌 없겠습니까?'

මට ලොකු විචිත්‍රතාවයක් තියෙනවා. ඒ මොකක් නිසාද? සීලය නිසාද? නෑ නෑ එහෙම එකක් නෙමෙයි. මට හිතට හොඳ සමාධියක් නෙ. මට ඉන්න පුළුවන් සමාධියට පත් වුනාම පස්සේ හුස්ම වැටෙන්නේ. හුස්ම ගන්න අවශ්‍යත් නෑහ. ඒ තරම් නිච්චයි.

'저에게 큰 뉘우침이 있습니다.' '무엇 때문이냐? sīla 때문이냐?' '아닙니다, 그런 것이 아닙니다. 저는 마음에 좋은 samādhi가 있었습니다. samādhi에 들면 숨이 멎은 채로 있을 수 있었습니다. 숨 쉴 필요도 없었습니다. 그만큼 고요했습니다.'

ඒ කාලේ එහෙම තිබුනේ දැන් මේ වයසට ගිහිල්ලා මට ඒ තත්ත්වය නැහ. මට දැන් ඒකට සමවදින්න බැහැනේ. ඒ සමාධිය මට දැන්නේ නැහ. මෙච්චර වනා සමාධිය නැති වන ගැන හරි දුකයි.

'그때는 그랬는데, 이제 이 나이가 되어 그 상태가 없습니다. 이제 거기에 들 수가 없습니다. 그 samādhi가 이제 제게 없습니다. 이만큼 좋던 samādhi를 잃은 것이 몹시 슬픕니다.'

ඉතින් මහණ ඔය සමාධිය මොනවා කරන්නද? ඕට ප්‍රඥාව තිබෙනම් හොඳට බැි. ඔබේ වැඩිය කරගන්න මේ මහ නෙමෙයි ඇස ගැන, කන ගැන නාසය ගැන, දිව ගැන, කය ගැනට මොකද හිතෙන්නේ?

'bhikkhu여, 그 samādhi로 무엇을 하겠느냐? 너에게 paññā가 있다면 잘 보아라. 네 일을 해내라. 눈에 대해, 귀에 대해, 코에 대해, 혀에 대해, 몸에 대해 어떻게 생각하느냐?'

මේකේ නිච්චද අනිච්චද? ස්වාමීනි ඒකනවා වැටහෙන එක අනිච්චයි. යමක් අනිච්ච නම් දුකද සැපද ඒක දුකයි. ඒකත් අර හොඳට වැටහෙනවා. එහෙනම් ඒක සාරද අසාරද මමත්වයෙන් ගන්න සූයාක් ඕගේ තිබුණා. ඔවයි නෑ එහෙම එකක් ඔය ටික හිතේ තියාගන්නකෝ.

'이것은 nicca냐 anicca냐?' '스승이시여, 분명히 anicca로 보입니다.' '무엇이 anicca라면 그것은 dukkha냐 sukha냐?' 'dukkha입니다. 그것도 분명히 보입니다.' '그렇다면 그것은 알맹이가 있느냐 없느냐, 나의 것으로 잡을 만한 것이 있느냐?' '아닙니다, 그런 것은 없습니다.' '그것을 마음에 두어라.'

උන්වහන්සේ පෑව මිසක් හරි හතයට පත් වෙලා සසර ගමට හිටියේ නැ.

그분은 곧바로 arahant가 되어 saṃsāra의 길에 더는 머물지 않았습니다.

අන්න සමාධිය මොකටද එහාත්ම සුඛ විහරණයට ප්‍රඥාව මොකටද? සසර ගමන කෙළවර කරගන්න. දැන් සසර ගමන කෙළවර කරගන්න අවශ්‍ය වෙන්නේ සමාධිය නෙමෙයි ප්‍රඥාව. සමාධිය පසුතලය කරගෙන ප්‍රඥාව පහළ කරගත්තට පස්සේ අර සමාධිය විදිලා ගියා ප්‍රඥාව විදෙන්නේ නෑ. අන්න ඒකයි තියෙන්නේ වෙනස.

samādhi는 무엇을 위한 것입니까? diṭṭhadhamma-sukhavihāra를 위한 것입니다. paññā는 무엇을 위한 것입니까? saṃsāra의 길을 끝내기 위한 것입니다. saṃsāra를 끝내는 데 필요한 것은 samādhi가 아니라 paññā입니다. samādhi를 바탕으로 paññā를 일으킨 뒤에는 samādhi가 깨져도 paññā는 깨지지 않습니다. 그것이 차이입니다.

ලැබූ අවබෝධය නැති වෙලා යන්නේ නැ. කායික සුඛ විහරණය නැතිවෙලා සමාධිය බිඳිලා යන්න පුළුවන්. සමාධියට අවශ්‍ය පහසු ගන්නේ නැත්නම් සමාධිය නගන්න බැ. හැබැයි ප්‍රඥාව කියන්නේ තව තියෙන පහසුකන් හෝ අපහසුකම් අපිට ලැබිච්ච එක නැති වෙන එකක් නෙමෙයි. ලැබුණු අවබෝධය නැති වෙන්නේ. කයට දැනෙන ස්වභාව සුව ස්වභාව ඒවා නැති වෙන්න පුළුවන්. හැබැයි ලැබුණ ප්‍රඥාව කියන එක නැති කරන්න බැ.

얻은 깨침은 사라지지 않습니다. 몸의 편안한 머묾이 사라져 samādhi는 깨질 수 있습니다. samādhi에 필요한 편안함을 얻지 못하면 samādhi를 일으킬 수 없습니다. 하지만 paññā는 편안함이나 불편함에 따라 얻은 것이 사라지는 것이 아닙니다. 얻은 깨침은 사라지지 않습니다. 몸에 느껴지는 편안함은 사라질 수 있지만, 얻은 paññā는 없앨 수 없습니다.

අන්න ඒ නිසා ප්‍රඥාවක්යි කිව්වේ ඔන්න ඕකයි. නිවන් දැකීම ප්‍රඥාවක්. ප්‍රඥාව ලබාගන්න කායික පහසුතාවය සුවතාවය ඒකට පසුතලයක්. ඒ පසුතාල ඉඳන් ප්‍රඥාව ලබාගත්තට පස්සේ අර කායික අපහසතාවය කොච්චරල් ලැබූ ප්‍රඥාව නැති වෙන්නේ.

그래서 paññā라고 한 것이 바로 이것입니다. nibbāna를 보는 것은 paññā입니다. paññā를 얻는 데 몸의 편안함과 건강은 바탕이 됩니다. 그 바탕에서 paññā를 얻은 뒤에는 몸이 아무리 불편해도 얻은 paññā는 사라지지 않습니다.

අන්න සංහා උපාදාන දුරු කරන්නේ ප්‍රඥාවෙන්. කායික අවශ්‍යතාවයන් ඇති පෙළඹි කායික වශයෙන් තිබෙන්නා වූ බාහිර දෙයක්.

taṇhā와 upādāna는 paññā로 떨쳐 냅니다. 몸의 필요로 생기는 끌림은 몸에 있는 바깥 것입니다.

ඉතින් කායිකාසාව කියන්නේ එකක් ප්‍රඥාව කියන්නේ තව එකක්. ලෝකේ අසාරත්වය දැකීම තව ඒක. ඒ කායික වශයෙන් තිබෙන කාර්යත් දැක්ක ගන්නවා කය තියෙනකන් කය පවත්වනකන් කායික ආසාවන්ගෙන් පෙළෙනම් ඒකත් ආහානයක්. ඒක මෙලෝදී විඳින්න තියෙෙන දුකක්.

몸의 바람은 하나이고 paññā는 또 다른 것입니다. 세상의 알맹이 없음을 보는 것이 그것입니다. 몸에 있는 일도 보고 압니다. 몸이 있는 동안, 몸을 지니는 동안 몸의 바람에 시달린다면 그것도 ādīnava입니다. 그것은 이 생에서 겪을 dukkha입니다.

දැන් මෙලෝදී විඳින්න තියෙන දුක ඇති කරගන්න මම කාය සංගරත්තය ඇති කරගන්න ඕනේ කියලා. එහාත්ම සුඛනය මුල් කරගෙන ආහාරය පාලනය කරගෙන ඒ වගේම ඉන්ද්‍රියන් පාලනය කරගෙන ඒ ආකාරයෙන් සංවර භාවිතයට පත් කරලා සසීද වවාගෙන එහාත්ම සුඛිර ධ්‍යානලාභීව ඉන්නවා. ඒක වෙන මාතය. ඔය ක්‍රම දෙකක් කිව්වේ ඔන්න ඕකට

이 생에서 겪을 dukkha를 없애려고 나는 몸의 단속을 일으켜야 한다 여겨, diṭṭhadhamma-sukha를 바탕으로 음식을 다스리고 indriya를 다스려, 그렇게 단속을 닦아 가라앉히며 diṭṭhadhamma-sukhavihāra와 jhāna를 얻은 채 지냅니다. 그것은 다른 주제입니다. 두 갈래라고 한 것이 바로 이것입니다.

දැන් කායක අවශ්‍යතාවයක් වෙලා තිබි විච නිසාද පරසායන් න අර සරකාණී සාකයා බිව්වේ මැරෙන එකක්. අවසාන වෙන එකක් කය පිළිබඳව තිබිච්ච අවසානයෙත් අවසාන මොහොතේ කය දුරවල වෙනකොට ඉවර වුණා. මනසේ තිබ නම් එහෙම හැඳිලා නවතාගන්න බැ. මනසට නෙමෙයි බැහැලා තිබුනේ. කය නිසා හතක ගත පුරුද්දක් නිසා ඇතිවෙලා තිබු. කායිකාකාරණයක් නිසා ඇතිවෙන එකක් එයාට තිබි. ඒක කය තියෙනකන් පමති. මේ කය නිසා

Saraṇāni Sakka가 술을 마신 것은 몸의 필요가 되어 있었기 때문입니다. 그것은 죽으면 끝나는 것이었습니다. 몸에 관한 것은 마지막 순간 몸이 약해질 때 끝났습니다. 마음에 있었다면 그렇게 멈출 수 없었을 것입니다. 마음에 박혀 있던 것이 아니라 몸 때문에 생긴 버릇으로 있었던 것입니다. 몸의 까닭으로 생긴 것이 그에게 있었습니다. 그것은 몸이 있는 동안만입니다.

තිබි. ඒක කය තියෙනකන් පමති. මේ කය නිසා විඳින වේදනා කය නිසා විඳින වේදනා කියලා දැනගන්න ඕනේ. මානසික වේදනා මානසික වේදනාවෙන් දැනගන්න ඕනේ. කායික දුක්ඛය මානසික දෝමනස්සත්වය කාරණා දෙකක්. මනසින් විඳින එක දොම්න. කයෙන් විඳින්නේ කායික දුක. දුක්ඛ දෝමනස්සේ දෙන්නේ එහෙම

몸 때문에 겪는 vedanā는 몸 때문에 겪는 vedanā로 알아야 하고, 마음의 vedanā는 마음의 vedanā로 알아야 합니다. 몸의 dukkha와 마음의 domanassa, 이 두 가지입니다. 마음으로 겪는 것이 domanassa이고, 몸으로 겪는 것은 몸의 dukkha입니다. dukkha와 domanassa 둘은 그렇습니다.

කයේ තිබෙන්නා වූ සංවරත්වය නැති කිරීම හෝ කය පාලනය කරගත්තේ නැති නිසා කයට ඇති වෙන්නා වූ ආශ්වාදයන්ගේ අහනියන් හැටියට වෙන කායික දුක වෙන්න පුළුවන්. ඔහු ඕක මනසට ගත්තොත් වැදගත් දෙයක් කියලා මුලාවෙන් ගත්තොත් මිත්‍යා දෘෂ්ටියකින් නැත්නම් අවිද්‍යාවෙන් ගත්තොත්. ඒක මානසික දෝමනස්සයක් වෙනවා. මානසික වශයෙන් බලන දෝමනස්සය සසර ගමනේදී දුකට ඇදලා දමන්න හේතු වෙනවා.

몸에 있는 단속을 없애거나 몸을 다스리지 않아서, 몸에 생기는 즐김의 해로움으로 몸의 dukkha가 생길 수 있습니다. 그가 그것을 마음에 담아 중요한 것이라고 미혹되어, micchādiṭṭhi나 avijjā로 붙잡으면 그것은 마음의 domanassa가 됩니다. 마음의 domanassa는 saṃsāra에서 dukkha로 끌고 가는 까닭이 됩니다.

කායික දුක්ඛය කය තියෙනකන් දුක් විඳින්න හේතු වෙනවා. ඕකයි තියෙන්නේ දින. ඒ කායික දුක්ඛය දැනගන්නත් ඕනේ මානසික දෝමනසය තේරුම් ගන්නත් ඕනේ. කායික දුක්ඛය දුරු කර ගැනීමට ප්‍රඥාවත් ලැබෙයි. ප්‍රඥාවෙන් කරන්නේ මානසික දුක්ඛය දුරු කරගන්න. කායික දුක්ඛය දුරු කරගන්න කීවර පිණ්ඩපාත සේනාසන ගිලානාවල පස්ස නැත්නම් කනආහාර ඉන්න තැනට බෙහෙට ඉන්න වස්ත්‍ර කියන මේ සිව් පසේ මුල් කරගෙන ඒක් පෝසනය පහසුව සැරසෙනවා නම් දෙක් රෝගයක් හැදෙනා මේකට වේද ලැබෙනවා නම් ඒකෙන් කායික පෝෂණය ලබාගෙන කායික දුක්ඛෙන් තාවකාලිකව නිදහස් වෙලා ඉන්නකොට

몸의 dukkha는 몸이 있는 동안 괴로움을 겪게 합니다. 그것이 차이입니다. 몸의 dukkha도 알아야 하고 마음의 domanassa도 알아들어야 합니다. paññā로 하는 것은 마음의 dukkha를 떨쳐 내는 일입니다. 몸의 dukkha를 덜기 위해서는 cīvara, piṇḍapāta, senāsana, gilānapaccaya, 곧 먹을 것, 머물 곳, 약, 입을 것이라는 네 가지 쓸 것을 바탕으로 몸을 기르고 편안하게 하며, 병이 나면 약을 얻어 몸을 기르고, 몸의 dukkha에서 잠시 벗어나 지냅니다.

කායික දුක්ඛය දුරු කරගන්නේ ඒක වග පිළිවෙද මානසික දුක්ඛය දුරු කරගන්නේ ප්‍රඥාවෙන් ප්‍රඥාවෙන් දුරු කරගන්න මානසික දුක්ඛය දුරු කරගත්දාළ එයා සසර දුකෙන් නිදහස් වෙන්නේ එතනින් මානසික දුකය දුරු කර ගැනීම කායික දුක්ඛය බලපානේ නැහැ.

몸의 dukkha를 덜어내는 것은 그런 방식입니다. 마음의 dukkha는 paññā로 덜어냅니다. paññā로 마음의 dukkha를 떨쳐 낸 날, 그는 거기서 saṃsāra의 dukkha에서 벗어납니다. 마음의 dukkha를 떨쳐 내는 데 몸의 dukkha는 상관이 없습니다.

අර කියන සත්වය දැන් අන්තිම මරණ මොහොත වෙනකොට [උගුර කෑරීම] කායික දුක්ඛය බලපෑවා නම් එහෙම හිත දූෂය වෙන්න කයට ඇති වෙන්නේ වේදනාව හිත දූෂය කරනවා නම් දුක් සහගත වේදනාවකින් කෙනෙක් මළො සුගතියට යන්න පුළුවන්ද? යන්න විදිහක් නැහ.

그 중생이 마지막 죽음의 순간에 이를 때 [헛기침] 몸의 dukkha가 영향을 미쳐 마음을 더럽힌다면, 몸에 생기는 vedanā가 마음을 더럽힌다면, 괴로운 vedanā 속에서 죽은 이가 sugati에 갈 수 있겠습니까? 갈 길이 없습니다.

අනි පිටසිතු තමා මරණාසන්න මොහොතේදී. අහනවා කොහොමද රෝගය? සත්වය මොකක්ද සුවයද? සුවට හැරෙනවද? මොන සුවතක්ද මගේ ඔලුව හිර වෙන තරම කියනවා නම් හරියටම මේ තිරිංගියක් දාලා කර්කෝවාගෙන කරකවාගෙන හිර කරන්නේ කොහොමද? මෙහෙම හිර වෙනවද? ඒවා. ඉවස ගන්න බැහැ මුළු එකක්.

죽음 가까운 순간에 누군가 묻습니다. '병은 어떤가? 견딜 만한가? 나아지고 있는가?' '나아지기는 무슨. 머리가 조여 오기를, 마치 송곳을 꽂아 돌리고 또 돌려 조이듯 조여 옵니다. 도무지 견딜 수가 없습니다.'

බඩේ ඇතිලා පිරිලා හිර වෙලා එන බඩේ වේදනාව මේ පපුවත් එක්කලා බලාත් හිරවා මේ වේදනාවේ ඇතුලේ. හරියට මේ හරක් කපන මිනිහෙක් මරන මිනිහිය හරක් කපන්න ගන්න ආයුදයකින් ගෙරි කපන කැත්ත කියලා කියන්නේ. ගෙරි කපන කැත්තක් අරගෙන කෑලි කෑලි මගේ බල කපුනා වගේ මට බලෙනවා. ඉවසා ගන්න නම් බැ. මෙච්චර අමාරුවක්. මේ මරණාසන්න මොහොතේ තමන්ගේ මරණයට පත් වෙන්න එනකොට කයේ තියෙන දුක වැටහිච්ච හැටි කියනවා. ඔය දුකෙන් තමයි මලෙන්නේ.

'배가 부풀어 꽉 차 조이듯 오는 배의 아픔이 가슴까지 조여 옵니다. 마치 소 잡는 사람이 소 잡는 칼을 들고 제 배를 조각조각 베는 것 같습니다. 도무지 견딜 수가 없습니다. 이렇게 괴롭습니다.' 죽음 가까운 순간, 자기 죽음이 다가올 때 몸의 dukkha가 어떻게 느껴졌는지를 말하는 것입니다. 그는 그 dukkha 속에서 죽습니다.

ඒ මැරෙනකොට ආපු කායික දුක්ඛය මනසට දැනුන්නේ ඉතින්. ඒකේ ඔහු හිටියා නම් ඒකේ වේදනාවෙන් ඔහු පෙරුනා නම්. [උගුර කෑරීම] ඒක සසර ගමනට හිටියි නන්න නම් දෙවිලොවට යන්න හිමයක් හැටිය.

죽을 때 온 몸의 dukkha가 마음에 느껴졌습니다. 그가 그 속에 머물렀다면, 그 vedanā에 시달렸다면 [헛기침] 그것은 saṃsāra로 가는 까닭이 되지 devaloka로 가는 까닭은 되지 않습니다.

ඒ ඔක්කොම වේදනා තිබුනේ ඇසයි, කනයි දිවයි නාසයයි ශරීරයයි මැරෙනකන් විතරයි. ඒ නිසා හටගත්ත දුක ඊට පස්සේ දැනෙන්න. ඊට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? පා වෙලා ගියා වගේ දැනෙනවා ටිකක් වෙලා ගියාහම එයා දන්නේ එච්චරයි. මනස ක්‍රියාත්මක වන කෙනවා බොහොම පැහැදිලි.

그 모든 vedanā는 눈과 귀와 혀와 코와 몸이 죽을 때까지만 있었습니다. 그 때문에 생긴 dukkha는 그 뒤로는 느껴지지 않습니다. 그 뒤엔 어떻게 됩니까? 둥둥 떠가는 듯 느껴지고, 조금 지나면 그가 아는 것은 그뿐입니다. 마음은 아주 또렷하게 움직입니다.

දැන් මනසේ තියෙන්නා වූ කය හා සම්බන්ධයෙන් ඉවර වෙච්ච නිසා කය මැරිලා නිසා අන්තිමට මනස මැරෙන්නේ. මනස මැරෙන්න ඉස්සෙල්ලා කය හාතමිච්ච සම්බන්ධය මනසින් වෙන් වුණා. වෙන්ට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? දැන් කොච්චර සුවද අර එතරක් ඉච්ච දාහි නැහනේ. ඔලුව කැටකුම තියෙනවා දැන් ෙන්නේ බඩේ හරි කැටකුරුමක් තියෙනවා. ඔව් ඒකත් නැහැ. මම නිදහස් වුණා වාගේ හරි නිදහසක් නැතුව සුවයක් නේදයි. ඔව් මනසට බලපාලා තිබිලා නෑ කායක දුක්. කයට වැදිලා තියෙන එක විතරක් තියනේ.

마음에 있던 몸과의 이어짐이 끝났으니, 몸이 죽었으니, 마음은 맨 나중에 죽습니다. 마음이 죽기 전에 몸과 맺었던 이어짐이 마음에서 떨어져 나갔습니다. 떨어진 뒤에는 어떻게 됩니까? 이제 얼마나 편안합니까. 그토록 아프던 것이 없습니다. 머리가 아팠는데 이제 없습니다. 배가 몹시 아팠는데 그것도 없습니다. '풀려난 듯 아주 자유롭고 편안하지 않은가.' 그렇습니다. 몸의 dukkha는 마음에 미치지 않았던 것입니다. 몸에 닿아 있던 것뿐이었습니다.

මෙන්න මේ වගේ කයට දැනෙන්න සුව, කයට දැනෙන දුක සසර ගමනට හේතු වෙන එක නෙමෙයි. මනසේ අවිද්‍යාව නිසා, තෘෂ්ණාව නිසා හටගත්තයක් අසානකාරීත්වයක් හෝ පෙළීමක් හෝ ආදිය තිබුණා මානසිකව මෙන්න මේක කය නැති වුනත් නැති කරන්න බැ. ඒක මනසහා සම්බන්ධ වෙච්ච එකයි.

이처럼 몸에 느껴지는 편안함, 몸에 느껴지는 dukkha는 saṃsāra의 까닭이 되는 것이 아닙니다. 마음의 avijjā와 taṇhā 때문에 생긴 매임이나 시달림 같은 것이 마음에 있었다면, 그것은 몸이 없어져도 없앨 수 없습니다. 그것은 마음과 이어진 것입니다.

කය සම්බන්ධ මනස එකක්. ඒක පංචේන්ද්‍රිය ගෝචර මනස. අතීන්ද්‍රිය ගෝචර මනස කය සම්බන්ධ එක නෙමෙයි. ඒක මනෝවාරය සම්බන්ධ කොටස. කෙනෙක් මැරෙන මොහොතකදී කය සම්බන්ධ මානසිකත්වය කය මැරෙනකොට ඉවරයි. ඒකෙන් එහාට යන්න. ඒකෙන් නිදහස්. මානසික වශයෙන් බලපාපු අවිද්‍යාව උෂ්ණාව නිසා බලපෑමක් තිබුණා. ඒක ඉතුරු.

몸과 이어진 마음이 하나 있습니다. 그것은 다섯 indriya의 영역에 속한 마음입니다. 감각 너머의 영역에 속한 마음은 몸과 이어진 것이 아닙니다. 그것은 manodvāra에 속한 부분입니다. 사람이 죽는 순간, 몸과 이어진 마음 상태는 몸이 죽을 때 끝납니다. 그것은 그 너머로 가지 않습니다. 그것에서는 풀려납니다. 그러나 마음으로 미친 avijjā와 taṇhā의 영향이 있었다면 그것은 남습니다.

දැන් සියලු ආසාවක් මානසික ආසාවක් නෙමෙයි. මානසික වශයෙන් බැහැුවා නෙමෙයි. කායික වශයෙන් තියෙන හරිය කය හා සම්බන්ධව තියෙන්නේ. මනසේ ඒකෙන් මිදුරා නම් එතකොට ඔහු එතකොට මනසේ සම්බන්ධතාවය නිදහස් වෙලා. ඒක ප්‍රඥාවෙන් කරන වැ.

모든 바람이 마음의 바람인 것은 아닙니다. 모두 마음에 박힌 것이 아닙니다. 몸으로 있는 몫은 몸과 이어져 있습니다. 마음이 그것에서 벗어났다면 그때 그는 마음의 이어짐에서 풀려난 것입니다. 그것은 paññā로 하는 일입니다.

ඒ කියන්නේ ඇහැ ගැන මොකද හිතේ? ස්වාමීනි මේ ඇහැ කියන කැමැත්තේ පවතින එකක් නෙමෙයි. hඑස පවතින එකක් නෙමෙයි. ඉතින් කැමැත්තක් පවතින්නේ නැතිඒ ඇහැ සැප වස්තුවක් හැටියට ගන්න පුළුවන් මොන කොහොමද සැප වස්තුවක් කියලා ගියා. ඒක මට වැහිලා තියෙනවා අපි දුක්ඛ වස්තුවක් ඉතින් ඒක හරයක් තියෙන එකක්ද වැටහෙන්නේ හරයක් නැති එකක්ද? මොනවා හරයක්ද ගන්න හරයක් නම් නැ.

곧 '눈에 대해 어떻게 생각하느냐?' '스승이시여, 이 눈은 뜻대로 머무는 것이 아닙니다. 늘 머무는 것이 아닙니다.' '뜻대로 머물지 않는 그 눈을 즐거움의 대상으로 삼을 수 있느냐? 어떻게 즐거움의 대상이라 하겠느냐?' '그것은 제게 분명합니다. 그것은 dukkha의 대상입니다.' '그렇다면 그것은 알맹이가 있는 것으로 보이느냐, 없는 것으로 보이느냐?' '무슨 알맹이를 잡겠습니까, 알맹이는 없습니다.'

ප්‍රඥාවට වැටහිලා තියෙනවා ඔය ටික එහෙනම් ඇහැ මොකද මතුවට ඇහැ එහෙමනැද ඇහැක් මම බලාපොරොත්තු වෙ නැහ මට ඇහැගෙන් වැඩක් නේ වැටහුණද ඒක ඒ ටික වැටහුණා. කොහෙදට වැටුනේ අන්න ප්‍රඥාවට අන්න මානසිකත්වයට බැහැලා

'paññā에 그것이 드러났구나. 그렇다면 앞으로의 눈은 어떤가?' '저는 눈을 바라지 않습니다. 눈은 제게 쓸모없습니다.' 그것이 드러났습니까? 그만큼은 드러났습니다. 어디에 드러났습니까? paññā에, 마음속에 박혔습니다.

හිටියා. එහෙනම් මානසිකත්වයන් ඒක බැරිලන්න

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එහෙනම් ඔය කැක්කුම එක බදාගෙන ඉන්නේ මොනවා කරන්නද? මේ ගෙඩියක් හැදිලා හට මේ මේ පැත්තත් එක්ක කැක්කුම ඉවසන්න බැරුව මේ ඉන්නේ. බෙද කරන්නේ නෙයි වෙනෙහෙක නේද? කැක්කුම වසා ගන්න බැරි. ඒක කායක. මේ කායිකක්මුවම වෙන මානසික අවබෝධය වෙනස්යි.

'그렇다면 그 아픔을 끌어안고 있는 것은 무엇 하려는 것인가?' '이 혹이 생겨 이쪽까지 함께 아파 견딜 수 없어 이러고 있습니다. 아픔을 견딜 수가 없습니다.' 그것은 몸의 일입니다. 이 몸의 아픔과 마음의 깨침은 다릅니다.

ඉතින් මේකෙන් තමයි පෙන්නන්නේ ඇස, කන, දිව, නාසය, ශරීරය, මන රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ ධර්ම පිළිබඳව අනිච්ච වශයෙන් දැක්කා නම් අනිච්ච දේ, අනිච්ච හැටියට, දුක්ඛ දේ, දුක්ඛ හැටියට, අනත්ත දේ අනත්ත හැටියට දැක්කා තේරුම් ගත්ත නම් ඒ ධර්මඥානය මානසිකයි. ඒක ප්‍රඥා සහගත්තා.

이것으로 보여 주는 것은, 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음과 rūpa, sadda, gandha, rasa, phoṭṭhabba, dhamma를 anicca로 보았다면, 곧 anicca한 것을 anicca로, dukkha인 것을 dukkha로, anatta인 것을 anatta로 보고 알아들었다면, 그 dhamma의 앎은 마음의 것이라는 점입니다. 그것은 paññā와 함께합니다.

ඒ ප්‍රඥා සහගත මානසිකත්වය කය මැරල යනකොට අයින් කරන්න බැහ. මනසත් එක්කට සකස් වෙලා තිබුනේ. ඒ නිසා ඒ යථාර්ථය දැක්ක කෙනා කවදාවත් නැවත වාරයක් එබන්ද ගොඩනාගන්න දූෂණය කර ඇතිෙන මානසිකත්වය මිදිලා ඉන්න. හිතෙක් පවත්වගෙන ආපු කයනිසති තිබිච්ච කැක්කුම් වේදනාවක් කොහොම ඔහුට තියෙන්නේ.

그 paññā와 함께하는 마음은 몸이 죽어 가도 없앨 수 없습니다. 마음과 함께 짜여 있던 것이기 때문입니다. 그러니 그 참모습을 본 이는 다시는 그런 것을 쌓지 않고, 더럽혀진 마음에서 풀려나 있습니다. 몸 때문에 있던 아픔의 vedanā가 마음에 박혀 그에게 남을 까닭이 어디 있겠습니까.

මේ සෝතාපන්න පුද්ගලයා අඹු දරුවන් පෝෂණය කර ගෙදර හිටියා. ඒ පුද්ගලය අන්තිට බලනකොට අර කාම ජීවිතය ඔහුගේ මනසේ නැ. කහනවට කහනවා වගේ දරේ කහනවට ද කහනවා වගේ ජීවිතයක් ගත කරලා.

sotāpanna인 사람은 처자를 먹여 살리며 집에 살았습니다. 그 사람을 마지막에 보면 그 감각의 삶이 그의 마음에 없습니다. 가려우면 긁듯이, 그런 삶을 살았던 것입니다.

ගැසීම සිත්තතුමාත් ිත්තා පම

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අන්න ඒක සිත මානසික වශයෙන් බැඳිලා හැදිලා නැහ. මෙන්න මානසික වශයෙන් නිදහස් වීම තමයි ආර්යයන්ගේ නිදහස් විය.

그것은 마음에 묶여 박혀 있지 않습니다. 이처럼 마음으로 풀려나는 것이 ariya들의 풀려남입니다.

මේ කායික වශයෙන් තියෙන කාරණය කය තියෙන එකුත් අසානයක් නිසා ඒකෙට අවශ්‍ය කරන්නා වූ වැඩපිළිවලා කරලා ඒකේ සංසිඳිලා ඉන්නේ. ඒක ජීවත් වෙලන්න කලහාත්ම සුඛ වේහරණය කියන්නේ ඒකට ඉතින් ඔය ටික වෙනස තේරුම් ගන්න ඕනේ.

몸으로 있는 일은 몸이 있는 한 어쩔 수 없는 것이기에, 그에 필요한 일을 하며 그 속에서 가라앉아 지냅니다. 그렇게 사는 것을 diṭṭhadhamma-sukhavihāra라고 합니다. 그 차이를 알아들어야 합니다.

ඉතින් බුදුරජාණන් වහන්සේ සිහි කරලා, ධර්මය සිහි කරලා, සංඝයා සිහි කරලා, ඒ ගුණය සිහි කරලා ඒ ගුණය උඩිසා යමක් කරනවා නම් මම එතනින් දෙක හිටිය කරනවා. අපි ඉන්න ඕනේ එතන සිල්දු සිල් හොයන තැන පැනීම. සම්මතය තුළ උන්වහන්සේලා ඉන්නවා නම් එතන මේ සංඝ සම්මතයෙන් අද පෙනී සිටින්න පිරිස

그러니 Buddha를 떠올리고, dhamma를 떠올리고, saṅgha를 떠올리고, 그 덕을 떠올려 그 덕을 위해 무엇을 한다면 거기서 그것을 하는 것입니다. 우리는 거기서 sīla와 dussīla를 뒤지는 자리에서 벗어나야 합니다. 관습 안에 그분들이 계시다면, 오늘 saṅgha라는 관습으로 나타나는 무리는,

කරණ වාහන ධිකවා. මොනවා කරන්නේ අලුත් වාහෙන් ස්වභාවය පරණ වාහනය බලාපොරොත්තු වුනා ඒවයි පොරන්න දන්නේ කෑලි අහුගෙන අර හටමහට එල්ලි හෙල්ලි දඩල ගහලා යන එක තමයි ඉතින් මොනවා වාහනය වර් පරණ වෙලා. එතකොට ශාසනය පරණ වෙලා.

고물 차들과 같습니다. 어쩌겠습니까. 새 차의 모습을 낡은 차에 바라지만, 이제 남은 것은 부품이 빠진 채 덜컹덜컹 흔들리며 가는 것뿐입니다. 차가 낡은 것입니다. 마찬가지로 sāsana가 낡은 것입니다.

ශාසනය අවුත්කාරය නම් හරි හොඳට තිබුණා. කොතනත් ගැලවිච්ච නැහැ හෙල්ලෙන ඒවා නැහ. අකම්පයයි. එහෙම කෑලි අපි හොඳ සංවරතයන් දකින්න තිබුණා. එන්න එන්න පරණ වෙලා පරණ වෙලා හනම් දැන් තියෙන්නේ චැහි ගැලවිලා සෝද ගැලවිලා, තැජ්ජු දාගෙන එහෙම මෙහෙ අටවාගෙන යන ඒ තත්තට පත්වෙලා තියෙන්නේ මොනවද

sāsana가 처음 왔을 때는 아주 좋았습니다. 어디 하나 빠진 데 없고 흔들리는 것도 없었습니다. 흔들림이 없었습니다. 그런 조각들, 좋은 단속을 볼 수 있었습니다. 갈수록 낡고 또 낡아, 이제는 체인이 빠지고 부품이 빠지고, 철사로 묶어 여기저기 매달고 가는 그런 처지가 되었습니다.

ඒ වාහනෙ පරණ වෙනක අපි දකින්නේ ලෝකය විඤ්ඤාණ තත්වය තුළයි ස්වාමීන් වහන්ස ඒකයි යථාර්ථය දකින්න ඕනේ. බාහිර ලෝකේ භෞතික දේ තුළින් ලෝකේ බින්න බැහැ.

(묻는 이: 그 차가 낡을 때 우리가 보는 것은 viññāṇa의 상태 안에 있는 세상이지요, 스님.) 그것이 바로 참모습을 보아야 하는 자리입니다. 바깥 세상의 물질로는 세상을 볼 수 없습니다.

ඉතින් අපිට මේක ප්‍රශ්නයක් කරගන්න දෙයක් නෙමෙයි. ඉතින් උන්වහන්සේලා යම්කි විදිහක අභ්‍යන්තරය අපි දන්නේ නැහ උන්වහන්සේලාය කොහොමද කියලා අභ්‍යන්තරය කිලුට නම් උන්වහන්සේ කිලුට පත් වෙ. අභ්‍යන්තරය පිරිසිදුනම් උන්වහන්සේලා බාහිර ඉන්න තත්ත්වය හොයාගන්න බැ යථාර්ථය මොකක්ද කියලා ඒ වගේ තේරුම් ගන්න

그러니 이것은 우리가 문제 삼을 일이 아닙니다. 그분들이 어떤 모습이든, 그 속을 우리는 모릅니다. 그분들이 어떤지 말입니다. 속이 더럽다면 그분이 더럽힘에 이르는 것이고, 속이 깨끗하다면, 그분들이 겉으로 있는 모습만으로는 참모습이 무엇인지 찾아낼 수 없습니다. 그렇게 알아들어야 합니다.

번역 고르기