와하라까 코리아
CD029-04

CD029 · 4번째 · 1시간 29분 · 원문 녹음

ariya magga란 무엇인가?

ආර්ය මාර්ගය යනු කුමක්ද?

අද අපි අපේ දහම් සාකච්ඡා ආරම්භ කරමු. ප්‍රශ්න සමූහයක් ලැබිලා තියෙනවා. අපි එකින් එක ප්‍රශ්නය අරගෙන ඒ තුළින් ධර්මාවබෝධය ලබාගන්න බලාපොරොත්තු වෙමු. ප්‍රශ්න විසිදාගන්න බලාපොරොත්තු වෙමු.

오늘 dharma 이야기를 시작합시다. 여러 물음이 들어와 있습니다. 물음을 하나씩 들어 그것을 통해 dharma를 깨닫고, 물음을 풀어 가기를 바랍니다.

ඒක ප්‍රශ්නයක් තියෙනවා ආර්ය මාර්ගයන් කුමක්ද කියා ඉතා සරලවෙද පැහැදිලි කරගමුවෙන් ඉල්ලා සිටින ප්‍රශ්නයක් තියෙනවා.

ariya magga란 무엇인지 아주 쉽게 밝혀 달라고 청하는 물음이 하나 있습니다.

සෑම බෞද්ධයෙක්ම දැනගත යුතු විශේෂයක් තමයි ආර්ය මාර්ගය. ආර්ය මාර්ගය දැක්කේ නැත්නම් ඒ බෞද්ධය වැඩක් නෑ. ඒක නාන බෞද්ධමක් විතරයි. ඒ නිසා හැම වෙලේමයි දකින්න ඕනේ.

모든 불자가 꼭 알아야 할 특별한 것이 ariya magga입니다. ariya magga를 보지 못했다면 그 불자됨은 쓸모가 없습니다. 이름뿐인 불자일 뿐입니다. 그러니 언제나 그것을 보아야 합니다.

අපි බෞද්ධ වුණේ මේ ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගය වදන්නයි ඒ ආර්ය අෂ්ඨා මාර්ගය වැඩීමෙන් තමයි ආර්ය බවට පත්වෙන්නේ නැත්නම් මාර්ගඵල අවබෝධය ලැබෙන්නේ. බෞද්ධත්වය බෞද්ධත්වය ලැබෙන්නේ. එහෙනම් මේක හොඳින් තේරුම් බලගන්න ඕන විශේෂයෙන් හැමදෙනාම ආර්ය මාර්ගය තේරුම් ගන්න.

우리가 불자가 된 것은 이 ariya aṭṭhaṅgika magga를 닦기 위해서입니다. 그 길을 닦아야 ariya가 되고, 곧 magga-phala의 깨달음, 참된 불자됨을 얻습니다. 그러니 모두가 특히 ariya magga를 잘 알아들어야 합니다.

ආර්ය බවට පත්වෙනකොට මේ හරිය කියන වචනයක් තියෙනවා. අරියෝ අට්ඨාංගිකෝ මග්ගෝ වාදී වශයෙන් ආර්යට්ඨාංගික භාග්‍යමයි පෙන්නන්නේ.

ariya가 된다고 할 때 'ariya'라는 낱말이 있습니다. 'ariyo aṭṭhaṅgiko maggo'라는 말로 ariya aṭṭhaṅgika magga를 보여 줍니다.

මේකේ තියෙනවා පුංචි උපමාවක්. සියන් කරන්නේ මොකක්ද? හරියෙන් කරන්නේ මොකක්ද?

여기에 작은 비유가 있습니다. 'riya'가 하는 일은 무엇입니까? 'a-riya'가 하는 일은 무엇입니까?

බොහොම කෙටියමේ මොකද? මේ වචන වල තියෙනවා. පැහැදිලි උපමා පෙලා තියෙනවා. ඒ තුළ පිරි ඕක තේරුම් ගන්න බොහොම දේ. සිය තෝරාගන්න ඕන.

아주 짧게 말해 이 낱말들 속에 들어 있습니다. 분명한 비유가 담겨 있습니다. 그 안에서 많은 것을 알아들을 수 있습니다. 먼저 riya가 무엇인지 가려 알아야 합니다.

සිය මොකටද තියෙන්නේ ගමන් කරන්න. සිය යම් තැනක නැත්නම් එතන අරියයි. අරියනම් ගමනක් නෑ. කමණ නවතිනවා. මේ සංසාර ගමන තමයි සීය නැන්නේ. ඒක තමයි අපි ගමන.

riya(수레)는 무엇 때문에 있습니까? 다니기 위해서입니다. 어떤 곳에 riya가 없다면 그곳은 a-riya입니다. a-riya라면 다님이 없습니다. 여행이 멈춥니다. 이 saṃsāra의 여행이 바로 riya가 하는 일입니다. 그것이 우리의 여행입니다.

අවිද්‍යාවයි තෘෂ්ණාවයි දෙක බැඳිලා ඉන්නකන් අපිට ගමන නවත්තන්න බැ. ඒත අපි ඒක රියක් කරමු ඒ තුළ ගමන් කරන.

avijjā와 taṇhā 둘이 묶여 있는 동안 우리는 여행을 멈출 수 없습니다. 그래서 우리는 그것을 riya로 삼아 그 안에서 다닙니다.

හසරට ගමන යන්න ඒක නතරපුදාට හරියෙනවා. ඒ අත්හැරපුදාට හරියට එහම් ගමන අත්හැරපුදා අරිය වෙන්න.

saṃsāra로 가는 여행, 그것을 멈춘 날 a-riya가 됩니다. 그것을 놓은 날, 여행을 놓은 날 ariya가 됩니다.

අන්න ඒ අරිය බවට පත් කරන්න තියෙන හතා ආකාරයක මාර්ගයක් තියෙනවා. ඒක තමයි අරිය මාර්ගය ආර්ය මාර්ගය

그렇게 ariya가 되게 하는 여덟 갈래의 길이 있습니다. 그것이 ariya magga입니다.

මේක ක්‍රමයකින් ආර්ය තේරුම් ගන්න ආකාරය මේ ආර්ය කියන වචන උත්තම ශ්‍රේ නිවන එක ආකාරයෙන් අත්ථ දෙන්න පුළුවන්. උත්තම වෙන්නේ ශ්‍රේෂ්ට වෙන්නේ ඒක දුක නැති කරන මාර්ගයක් නිදා.

ariya를 알아듣는 다른 방식도 있습니다. ariya라는 낱말은 '가장 높은', '뛰어난'이라는 뜻으로도 풀 수 있습니다. 괴로움을 없애는 길이기에 가장 높고 뛰어난 것입니다.

මෙතෙන්දි අපි දැනගන්න ඕනේ මෙන්න මෙහෙම දෙයක්.

여기서 우리는 이런 것을 알아야 합니다.

ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගය තේරුම් ගන්නකොට අපි කතාවට කියනවා දුක දුකට හේතුව දුක නැති කිරීම දුක නැති කිරීමේ මාර්ගය කියලා මේක කෙටිය. නමුත් මේකේ හේතුම දුක්ඛ ආර්ය සත්‍යය දුක්ඛ සමුද ආර්ය සත්‍ය දුක්ඛ නිරෝධ ආර්ය සත්‍යය දුක්ඛ නිරෝධගාමිණී ප්‍රතිපදා ආර්ය සත්‍යය කියන එකයි ඒකේ නියම වචනය.

ariya aṭṭhaṅgika magga를 알아들을 때 우리는 흔히 괴로움, 괴로움의 원인, 괴로움을 없앰, 괴로움을 없애는 길이라고 줄여 말합니다. 그러나 바른 말은 dukkha ariya sacca, dukkha samudaya ariya sacca, dukkha nirodha ariya sacca, dukkha nirodhagāminī paṭipadā ariya sacca입니다.

දුක දුක්ඛාර්ය හත්ය මේකත් තෝරගන්න ඕනේ. දැන් කිරියට තෝරගන්න ඕනේ

괴로움, 곧 dukkha ariya sacca — 이것도 가려 알아야 합니다. 차례대로 가려 알아야 합니다.

දුක කියන එක තෝරගන්න ඉන්න ඕන ඉස්සෙල්ලා දුක කියන එක වැටු වුණේ නැත්නම් එයාට හේතුව හොයන්න ඕනෙත් නැහ. ඒක නැති කරන්න ක්‍රමයක් ඕනෙත් නෑහ. ඒකට මාගයක් හෝ වෙන්නේ නැ.

먼저 괴로움이라는 것을 가려 알아야 합니다. 괴로움이 알아지지 않았다면 그 원인을 찾을 필요도 없고, 그것을 없앨 방법도 필요 없으며, 거기에 길도 있을 수 없습니다.

දැන් දුකන වැටහ ඉන්න කෙනෙක් මේ ආර්ය මාර්ගය වඩනවා කිව්වොත් මේකට හේතු නැ. එතකොට දුක දැනගත්ත ඵලියට ආර්ය මාර්ගයේ සත්‍යය වැටහෙන්නේ නෑ.

괴로움을 알아차리지 못한 사람이 ariya magga를 닦는다고 하면 거기엔 까닭이 없습니다. 그러니 괴로움을 안다는 것만으로 ariya magga의 진실이 알아지지는 않습니다.

දුක කියන එක දන්නවද හතු වුනාම කවුරුත් කියනවා දන්නවනේ ික් විදලා තියෙනවා. අනේ දුක් විදෙනලා නැද්ද ඕන තරම් දුක් විදිලා තියෙනවනේ. කවුද මේ දුක් විනේ කවුද ඉන්නේ? ඉතින් දොර කවුරුත් දන්නවද? හැබැරණන්

'괴로움을 아느냐'고 물으면 누구나 '알지요, 괴로움을 겪어 봤지요. 아이고, 괴로움을 안 겪었겠습니까, 겪을 만큼 겪었지요'라고 합니다. 괴로움을 겪지 않은 사람이 누가 있겠습니까? 그러니 누구나 안다는 것입니까? 그런데

වහන්සේ දේශනා කරනවා දුක්ඛාර්ය සත්‍යය දැක්කන්න. ඒ මොහොතෙම දුක්ඛ සංඝාර්ය සත්වයක් දකිනවා. දුක්ඛ නිරෝධාර්ය සත්‍යයක් දකිනවා. දුක්ඛ නිරෝධගාමී ප්‍රතිපදාර්ය සත්වයක් දකිනවා. මේ සත්වය හතරවෙනවා. එකක් දැක්ක නම් අනිත් තුනක් දකිනවා.

Buddha께서는 이렇게 가르치십니다. dukkha ariya sacca를 보았다면 바로 그 순간 dukkha samudaya ariya sacca를 보고, dukkha nirodha ariya sacca를 보고, dukkha nirodhagāminī paṭipadā ariya sacca를 봅니다. sacca는 넷이지만, 하나를 보았다면 나머지 셋을 봅니다.

දුක්ඛ සමුදය දැක්කෙනවා දුකක් දැකලා තියෙනවා. දුකට හේතු වෙනකොට දුක්ඛ නිරෝධයක් දැකලා තියෙනවා මාර්ගයක් දැකලා තියෙනවා. දුක්ඛ නිරෝධය දැක්ක නම් සුඛත් දැකලා තියෙනවා. දුක්ඛ සමුදයක් දැකලා තියෙනවා. ඒ වගේම දුක්ඛ නිරෝධ මාර්ගයක් දැකලා තියෙනවා. දුක් නිරෝධාග්නේ ප්‍රතිඵල මාර්ගය දැක්ක නම් ඔහු දුකක් දැකලා තියෙනවා. දුකට සමුදයක් දැකලා තියෙනවා. දුක්ඛ නිරෝධයක් දැකලා තියෙනවා. එකක් දැක්කා නම් විපු වුනත් දකිනවා.

dukkha samudaya를 본 이는 괴로움을 본 것이고, 괴로움의 원인을 보았으면 dukkha nirodha도, 길도 본 것입니다. dukkha nirodha를 보았다면 괴로움도, dukkha samudaya도, 괴로움을 없애는 길도 본 것입니다. 괴로움을 없애는 길을 보았다면 괴로움, 그 원인, dukkha nirodha를 본 것입니다. 하나를 보면 나머지도 봅니다.

එහම් අනේ කවුද දුක දන්න ඇත්තේ? අපිට දකිනවනේ දුක දුක් ඉඳලා තියෙනවද? ඒ දුක අපිට වැටහෙනවාද කියලා මේක තියෙනවා. දැන් මේක කියන්නේ බෞද්ධය විතර.

그렇다면 누가 괴로움을 알겠습니까? '우리도 괴로움을 보지 않습니까, 괴로움을 겪어 보지 않았습니까, 그 괴로움이 우리에게 알아지지 않습니까'라고 합니다. 그런데 이 말을 불자만 하는 것일까요?

බෞද්ධ නොලකෙන එකෙන් ඇහුවොත් එහෙම ඔයගොල්ලෝ දුක් දන්නවද කියලා ඕගොල්ලෝ දුක් විදිහ තියෙනවද? දුක් දන්නවද? ඇහු නැහැ කියන එක. ඕක දැකට දුක් මොනවද කියන්නේ පටිච්චවද කියලා බලන්න.

불자가 아닌 사람에게 '당신들은 괴로움을 압니까, 괴로움을 겪어 봤습니까' 하고 물으면 모른다고 하겠습니까? 그들에게 괴로움이 무엇이냐고 물어보십시오.

ඉතින් ජාති දුකයි. ජරා දුකයි, ව්‍යාධි දුකයි, මරණය දුකයි. අප්‍රියන් හායෙක් වීම දුකයි. ප්‍රියන්ගේ වෙන්වීම දුකයි. ඉතින් කැමති යමක් නොවැීමක් දුකයි. කරලා කියනවා නම් පංච උපාදානස්කන්ධය දුකයි. මෙන්න මෙහෙම අපි දුක ගැන කියන්න කියලා කියනවා බෞද්ධයෙක්

태어남은 괴로움이고, 늙음도, 병도, 죽음도 괴로움입니다. 싫은 것과 만나는 것도, 좋아하는 것과 헤어지는 것도, 바라는 것을 얻지 못하는 것도 괴로움입니다. 간추려 말하면 pañcupādānakkhandha가 괴로움입니다. 불자는 괴로움에 대해 이렇게 말합니다.

ඉතින් ඕකේ කෝගෙන් හරි දැකලා තියෙන්නේ දුක. අත්යයන් හා එත්තුවීම දුකයි කියලා දකින්නේ උඹලා විතරක්ද කියලා ඇහුවොත් අපි මොනවා කියන්නේ ප්‍රියන්ගේ විඟීම දුකයි කියලා දකින ඔබලා විතරක්ද ඇහුවොත් අපේ අනිත් අය නැහ කියලා කැමතිනක් ලැබෙන්න නම් ඒකත් දුකයි කියලා දැක්කොත් දුගලක අපිත් දකින ඕනේ නැහ කියන්න.

그런데 여기서 괴로움을 보지 못한 이가 누가 있습니까? '싫은 것과 만나는 것이 괴로움이라고 보는 게 너희뿐이냐'고 물으면 우리는 뭐라 하겠습니까? '좋아하는 것과 헤어지는 게 괴로움이라고 보는 게 너희뿐이냐, 다른 사람은 안 그러냐', '바라는 것을 얻지 못하는 것도 괴로움으로 본다면 우리도 보지 않느냐'고 할 수 있습니다.

එහෙනම් අපි දැකලා තියෙන්නේ දුක ඒගොල්ලෝ දැකලා තියෙනවා. ඒගොල්ලෝ දුක සංසාධාර සත්වයක් දැකලා තියෙන්න ඕනේ. දුක නිරෝධාර්ය සත්වයක් දැකලා තියෙන්නේ නැහැ. දුක නිරෝධ ගාමීන ප්‍රතිපදා සත්වයක් දැකලා තියෙන්න ඕනේ.

그렇다면 우리가 본 괴로움을 그들도 보았습니다. 그렇다면 그들도 dukkha samudaya ariya sacca를 보았어야 하고, dukkha nirodha ariya sacca와 dukkha nirodhagāminī paṭipadā ariya sacca도 보았어야 합니다.

එහෙනම් බෞද්ධ නොවනවාන එකත් දුක දැක්කා නම් ඒ ටික දකිනවන. ලොව්තුරා බුදුන් වහන්සේ ඕක පහළ වෙන්න ඕනේ නැහැනේ දුක ගැන ඔය චතුරාර්ය සත්‍යය කියන්නේ.

그렇다면 불자 아닌 이도 괴로움을 보았다면 그 모두를 보는 셈입니다. 그러면 괴로움에 대한 그 cattāri ariya saccāni를 말하려고 세상을 넘어선 Buddha께서 나타나실 필요가 없지 않습니까?

මේ බණ පදයක් අහපු නැති වුනොත් තියෙනවනේ අපි දුක දැකලා තියෙනවා කියලා. නෑ කියන්න. එතකොට ඒක දුක්ඛාර්ය සත්‍යයන්නේ වෙන්න පුළුවන්. මේ කවුරුත් දකින්නේ දුකද දුක්ඛාර්ය සත්‍ය වෙනවා.

설법 한 구절 들어 보지 못한 사람도 '우리는 괴로움을 보았다'고 합니다. 아니라고 할 수 없습니다. 그러면 그것이 dukkha ariya sacca일 수 있겠습니까? 누구나 보는 이 괴로움이 dukkha ariya sacca가 됩니까?

බුදුරජාණන් වහන්සේ පහළ වෙන්නේ නැතුවත් බුදුරජාණන් අබුද්ධෝල්පාද කාලත් මෙනිහකින් ඇහුවා නම් එහෙම අය ඒ වගේම බෞද්ධ නොවන කෙනෙක්ගෙන් ඇහුවා නම් ඔයගොල්ලට දුක හඳුරක් නැහැනේ. ඔය ජාති දුක් දාලා. ඒගොල්ලොත් ඔය ිතුර දෙනවන.

Buddha께서 나타나지 않은 시대에 누군가에게 물었다면, 또 불자 아닌 사람에게 '당신들은 괴로움을 모르지요, 태어남의 괴로움 같은 것 말이오'라고 물었다면, 그들도 그런 대답을 할 것입니다.

ඉතින් මාළු වෙන එක ලෙඩ වෙන එක සැපද කියලා ඇහුවොත් සැපයි කියන කලින් ඉන්න මේ මහදුළු වෙච්ච නැති කෙනෙක් ලෙඩ වෙච්ච නැති කෙනෙක්

'늙는 것, 병드는 것이 즐거우냐'고 물으면, 아직 늙지 않고 병들지 않은 사람이라도 즐겁다고 하겠습니까?

අ කියන්නේුද්ධ පාද කාලයක හෝ අබෞද්ධ කියන කොටසේ හරි නැද්ද ඒගොල්ලන් ඉන්නවට මහදු වෙන්න කොපද

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒකන් තුනයි කියනවා. ව්‍යාධි වෙඩ හැදෙන එක රෝග හැදෙන එක සැපද ඒ කියනවා ඒක දුකයි. දන්නවාද එක දුක බව මොකද දන්නේ නැතුව ඔය උත්තරය දෙනවා. අපිත් දෙනවා එයාත් දෙනවා. දුක්ඛාර්ය සත්‍යය

그것은 괴로움이라고 말합니다. 병이 나는 것, 질병이 생기는 것이 즐거우냐 물으면 괴로움이라고 합니다. 그것이 괴로움인 줄 압니까? 알지 못하면서 그런 대답을 하겠습니까? 우리도 대답하고 그 사람도 대답합니다.

ඒකනගරු දුක සමුදාය සත්‍ය දැකලා පෙන්නත් ඕනේ. දුක නිරෝධාර්ය සත්‍ය දැකලා තියෙන්න ඕනේ දුක නිරෝධාන ප්‍රතිපදාරය සත්වයක් දැකලා තියෙනවා. මොකද හේතු බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා. දුක්ඛාර්ය සත්‍යය දැක්කා නම් ඔහු ඉතුරු පැයෙක් කරන්න දකිනවා කියලා.

그것이 dukkha ariya sacca라면 dukkha samudaya sacca도 보았어야 하고, dukkha nirodha ariya sacca도, dukkha nirodhagāminī paṭipadā ariya sacca도 보았어야 합니다. Buddha께서 dukkha ariya sacca를 보았다면 나머지 셋도 본다고 가르치셨기 때문입니다.

එහෙනම් අපි මේ කවුරුත් කියන දුක කවුරුත් ගන්න දුක. [උගුර කෑරීම] දුක්ඛ ආර්ය සත්‍යය නම් එනවා. අබුද්ධත්ව කාලයකත් ඒ වගේ බෞද්ධ නොවනකත් බුජාණන් වහන්සේ දේශනා නොකරන්න ඉස්සෙල්ලා චතුරාර්ය සත්‍යය දැකලා තියෙන්න ඕනේ. චතුරාර්ය සත්‍ය දැක්ක නම් අනුරය සෝතාපන්න වෙන්න ඕනේ. එහෙනම්

그렇다면 누구나 말하고 누구나 겪는 이 괴로움이 dukkha ariya sacca라면, Buddha가 없는 시대에도, 불자 아닌 이도, Buddha께서 가르치시기 전에도 cattāri ariya saccāni를 보았어야 합니다. 네 sacca를 보았다면 곧 sotāpanna가 되었어야 합니다. 그렇다면

බුදුරජාණන් වහන්සේ නැති කාලේ සෝතාපන්න ඕතන් ඉන්ද අන්න ඒ අන්ත දුකක් නෙමෙන්න මොන කරද මේ වෙලා තියෙන්නේ කෑ ගහ කොත්තර කියවන කවද මේ දුකෙන් නිදහස් වෙන්නේ යොමක් ඔච්චර කියනවද?

Buddha가 없던 시대에 sotāpanna가 있었습니까? 그 극심한 괴로움이 아니라면 무엇이 일어났기에 그렇게 소리치고 울부짖으며 '언제 이 괴로움에서 벗어나나' 하고 그토록 말하겠습니까?

එතන දුක්ඛ ආර්ය සක්තියක් වුනා එහෙම අර පුතුම සිද්ධියක් මින්න.

거기에 dukkha ariya sacca가 있었다면 그것은 참 이상한 일이었을 것입니다.

එහෙනම් ඒකට දුක්ඛාර්ය සත්‍යය නොවෙන බව දැනගන්නකම් කවුරුවත් ඒක දැනගත්තා අර සච සතුරාර්ය සත්‍යය දැකලා කියලා තමයි ඔප්පු කරන්න බැ. මොකද හේතුව බෞද්ධ නොවන අය බණ අහපු නැති අය බණ අහලා තේරුම් ගත්තේ නැති අය ඔය කියන දුක දැකලා තියෙනවා.

그러니 그것이 dukkha ariya sacca가 아님을 알기 전까지는, 누군가 그것을 알았다고 해서 cattāri ariya saccāni를 보았다고 증명할 수 없습니다. 불자 아닌 이들, 설법을 듣지 않은 이들, 들어도 알아듣지 못한 이들도 그 괴로움은 보았기 때문입니다.

ඒක දුක්ඛාපත්තියන. ඒ අයත් මාගඵලලා බණ අහඬ ඕනේ නෑ එහෙම

그것이 dukkha ariya sacca라면 그들도 magga-phala를 얻었을 것이고, 설법을 들을 필요도 없었을 것입니다.

දැන් මෙතනදි මොකක්ද අපි දැනගන්නේ දුක කියන එකක් අපිට වැරහෙනවා. ඒ මොකක් නිසාද? දුක්ඛ වේදනාව ඇති වෙච්ච නිස. දුක් වේදනාවක් ඇති වෙච්ච නිසා දුක් වේදනාවක් ආවා කියලා වැටි නිසා.

그렇다면 여기서 우리는 무엇을 압니까? 괴로움이라는 것이 우리에게 알아집니다. 왜입니까? 괴로운 vedanā가 생겼기 때문입니다. 괴로운 vedanā가 생겨서 괴로운 vedanā가 왔다고 알아차렸기 때문입니다.

මේ දුක් වේදනාව වැටුනේ මොකේද? හිතට කියන දිවට හරියන්නේ නැහැ. හිතේ තිබෙනවා පොතක් හිතින් කරන්නේ ආරම්භණ විජානන ලක්ෂණං චිත්තා නිවිධාකාර වන්නා වූ අරමුණු දැනගැනීමේ ලක්ෂණය පමණයි හිත කියන්නේ.

이 괴로운 vedanā는 무엇에 알아졌습니까? 마음(citta)입니다. 마음이 하는 일은 'ārammaṇa vijānana lakkhaṇaṃ cittaṃ', 곧 여러 가지 대상을 아는 성질, 그것만이 마음입니다.

ඒ විවිධාකාර අරමුණු දැනගැනීමට හිතේ තියෙනවා කොත්තා චෛතසික කියලා. චසික 52ක් වෙලා විග්‍රහ වෙනවා. එක එක ආකාරයෙන් හිත තුළ ගොඩනැගෙන සිතුවිලි හැඟීම් මේ අදි සියල්ලම තියලා.

그 여러 대상을 알 때 마음에는 cetasika라는 것이 있습니다. cetasika는 52가지로 나뉩니다. 마음 안에서 저마다 일어나는 생각, 느낌 따위가 모두 거기 들어 있습니다.

එතකොට වේදනාව දැනුනේ මොකේකටද? වේදනාව චරිත. දැනුනේ මොකක්ද? දුක් වේදනාව. ඒ දුක් වේදනාව වැහිලා අපි කියනවා දුක දැනුනා අපිට.

그러면 vedanā는 무엇에 알아졌습니까? vedanā cetasika입니다. 무엇이 알아졌습니까? 괴로운 vedanā입니다. 그 괴로운 vedanā가 알아져서 우리는 '괴로움을 느꼈다'고 말합니다.

එතකොට ඒක ගෝචර වුනේ වේදනා කියන චෛතසිකය සැප වේදනා, දුක් වේදනා, උපේක්ෂා වේදනා කියලා තුනකට බෙදෙනවා. තුනකට බෙදලා ගත්තා නම් ඒකෙන් දුක් වේදනා කියන්නා වූ වේදනා චෛත්‍ය සට්ය දුක අරමුණු වෙලා වන දුක්ඛිත කාරණයක් අරමුණු වුනහම ඒ හේතුවෙන් හටගන්නවා දුක් වේදනාව. ඒ නිසා දැනගන්නවා දුක් වේදනාව මම දැනුනා. ඒකෙන් මම දුක කියන්නේ මොකක්ද කියලා දන්නවා කියලා.

그것이 닿은 곳은 vedanā라는 cetasika입니다. vedanā는 즐거운 vedanā, 괴로운 vedanā, upekkhā vedanā 셋으로 나뉩니다. 셋으로 나누면, 그 가운데 괴로운 vedanā라는 cetasika에 괴로운 어떤 것이 대상이 될 때 그 때문에 괴로운 vedanā가 일어납니다. 그래서 '나는 괴로운 vedanā를 느꼈다, 그러니 괴로움이 무엇인지 안다'고 합니다.

එතකොට දුක් වේදනාව දැනගැනීමට අවශ්‍ය වෙන්නේ වේදනා සෛ හටගන්න වේදනා සෛත්‍ර සක දුක්ඛ ආර්ය සත්‍ය දැනගැනීමට අවශ්‍ය වෙන්නේ ප්‍රඥා චෛත සිත. එතන කාරණා දෙකක්.

그러니 괴로운 vedanā를 아는 데 필요한 것은 vedanā cetasika입니다. dukkha ariya sacca를 아는 데 필요한 것은 paññā cetasika입니다. 거기에 두 가지가 있습니다.

එතකොට දුක්ඛ ආර්ය සත්‍යය ප්‍රඥා කයසිකය සතු එකක්. ප්‍රඥාතයි කියන්නේ ගෝචර වෙන එක. දුක් වේදනාව වේදනා තයිත්තට ගෝචර වෙන්නේ. වේදනාට සකයට ගෝචර වන පළ ප්‍රඥා තත්‍ය ගෝචර නොවිච්ච දෙයක් දුක ආර්ය සත්‍ය වෙන්නේ නැ.

그러면 dukkha ariya sacca는 paññā cetasika에 속한 것이고, paññā cetasika에 닿는 것입니다. 괴로운 vedanā는 vedanā cetasika에 닿습니다. vedanā cetasika에 닿을 뿐 paññā cetasika에 닿지 않은 것은 dukkha ariya sacca가 되지 않습니다.

එහෙනම් මේ දුක දැනෙනවා කියලා අපිට කියන්නේ වේදනා ජකයට ගෝචර වෙන දේ පිළිබඳ දැන. එහම් දුක්ඛ ආර්ය සත්‍යය ගෝචර වෙන්න ඕනනම් ප්‍රඥාතයි තියෙන්නේ.

그렇다면 우리가 괴로움을 느낀다고 하는 것은 vedanā cetasika에 닿는 것에 대한 앎입니다. dukkha ariya sacca가 닿으려면 paññā cetasika가 있어야 합니다.

දැන් මෙතනින් ලොකු කර්මයක් එනවා එහෙනම් මොකක්ද දුක්ඛ ආර්ය සත්‍යය ප්‍රඥාත අයිතිට ගෝචර වෙන්නේ මොකක්ද වේදනාසිකට ගෝචර වෙන්නේ මොකක්ද මෙන්න මේ දෙකේ වෙනස තේරුම් ගත්තන අපි දකිනවා දුකයි දුකයි කියලා කොච්චරය කිව්වද ඒ අය වේදනා චෛතසිකයට ගෝචර වෙච්ච එක ගැන කියනවා නිකක් ප්‍රඥා තයිතකයට ගෝචර වෙච්ච දුකක් ගැන කියන්නේ නැහ

그러면 여기서 큰 물음이 생깁니다. paññā cetasika에 닿는 dukkha ariya sacca는 무엇이고, vedanā cetasika에 닿는 것은 무엇인가. 이 둘의 차이를 알아듣는다면, '우리도 괴로움을 본다'고 아무리 말해도 그들은 vedanā cetasika에 닿은 것을 말할 뿐, paññā cetasika에 닿은 괴로움을 말하지 않습니다.

එහෙනම් යම් කෙනෙක් ප්‍රඥාතයි ගෝචරෙ වෙන්න දුකක් ගැන දකිනවා. අන්න ඔහු දුක්ඛාර්ය සත්ත්වය දැවා. වේදනාති කියන ගෝචර වෙන දුකක් තිබුණ නම් ඒක ලෝක සත්ත්වයෝ කවුරුත් දකිනවා.

그러니 누구든 paññā cetasika에 닿는 괴로움을 본다면 그가 dukkha ariya sacca를 본 것입니다. vedanā cetasika에 닿는 괴로움이라면 세상 중생 누구나 봅니다.

කාටත් වැටහෙනවා. එහෙනම් අපි මේ අද දුකයි දුකයි කියලා අපිටත් වැටහෙනවා කියලා කියන්නේ. දුක්ඛ ආර්ය සත්‍යය වටිලා නෙමෙයි වේදනා චෛතසිකයට ගෝචර වෙච්ච දුක් දැනීම වැරදි. දුක කියන එක දැනිලා හැඳිනවා.

누구에게나 알아집니다. 그러니 오늘 우리가 '괴로움이다, 괴로움이다, 우리도 안다'고 하는 것은 dukkha ariya sacca를 안 것이 아니라 vedanā cetasika에 닿은 괴로움의 느낌일 뿐입니다. 괴로움이라는 것을 느끼고 알아봅니다.

වේදනා කයිටසිකයට ගෝචර වෙච්ච දැනීම සංඥා චෛතකයෙන් හඳුගෙන තියෙනවා. දුක්ඛ සංඥාවක් මට පහළ වුණා. දුක සංඥාවක් තියෙනවා. ඒකත් නැති.

vedanā cetasika에 닿은 느낌을 saññā cetasika가 알아봅니다. '괴로움의 saññā가 내게 일어났다.' 괴로움의 saññā도 있습니다.

එතකොට වේදනා චෛතයට සංඥා සචෛතයට ගෝචර වෙන්න තියෙනවා. ලෞකික ඕනම කෙනෙකුට බෞද්ධ නොවන කෙනෙකුට මේ දුක පිළිබඳ දැනීම.

그러니 vedanā cetasika와 saññā cetasika에 닿는 괴로움에 대한 앎은 세간의 누구에게나, 불자 아닌 사람에게도 있습니다.

හැබැයි ප්‍රඥාතයි ගෝචර වෙච්ච එක මොකක්ද කියලා හොයාගන්න ඕනේ ඒක වෙන එකක්. අ ප්‍රඥා කතිසිට ගෝචර වෙච්ච දුක දැනගන්න ක්‍රමයක් තියෙනවා නම් ඒක මේ අබුද්ධෝත්පාද කාලය හෝ බුදුපියාණන් වහන්සේගේ දේශනාව ශ්‍රවණය නොකර තේරුම් ගත්තේ නැතුව කෙනෙකුට ඇති වෙන්නේ නැ. ඒනිසා බුද්ධෝත්පාද කාලයක හෝ බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කර ධර්ම ශ්‍රවණය කරලා ඒ තුළින් තොළගන ඒ තුළින් දර මේ යථාබෝධයකින් ඇරෙන්නේ දුක්ඛ ආර්ය ශක්තිය පිළිබඳ වැටහීමක් නැහ.

그러나 paññā cetasika에 닿은 것이 무엇인지는 찾아내야 합니다. 그것은 다른 것입니다. paññā cetasika에 닿은 괴로움을 아는 길은, Buddha가 나지 않은 시대에는, 또는 Buddha의 가르침을 듣고 알아듣지 않고서는 누구에게도 생기지 않습니다. 그러므로 Buddha가 나신 시대에 Buddha께서 가르치신 dharma를 듣고 그것을 통해 얻는 있는 그대로의 깨달음 없이는 dukkha ariya sacca에 대한 알아차림이 없습니다.

යම් මොහොතක ඒ බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ධර්මය තුනින් අවබෝධය ලබාගත්තා නම් ඒ තැන දුක්ඛ ආර්ය සත්‍යය අවබෝධ කර. දුක පිරිසිඳ දැනගන්න එතකොට. එහෙනම් අන්න ඒ බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ප්‍රඥාවට විතර වෙනවා. දුක්ඛ ආර්ය සත්‍යය මොකක්ද? දුක මොකක්ද? ඒක දකින්න ඕනේ.

어느 순간 Buddha께서 가르치신 dharma를 통해 깨달음을 얻었다면 그 자리에서 dukkha ariya sacca를 깨달은 것입니다. 그때 괴로움을 두루 알게 됩니다. 그러니 Buddha께서 가르치신 paññā에 닿아야 합니다. dukkha ariya sacca가 무엇인지, 괴로움이 무엇인지 보아야 합니다.

දුක කියන එක දැනගත්තට දුක පිළිබඳාව දේ දැනගන්නේ ප්‍රඥාතේ. දුක පිළිබඳ යහ එකක්. දුක දැනෙන එක එකක්. දුක දැනෙන එක ලෝක සත්යට කාටන් දැනගන්න පුළුවන්. ඒ දුක පිළිබඳාර්ථය දැනයි නෙත් වෙ. දුක පිළිබඳ යථාර්ථය දැරුනා තවත් දුක් පසේ දුවන්නේ නැ.

괴로움을 느끼는 것과 달리, 괴로움에 대한 참모습을 아는 것은 paññā입니다. 괴로움의 참모습이 하나이고, 괴로움을 느끼는 것은 또 하나입니다. 괴로움을 느끼는 것은 세상 중생 누구나 알 수 있습니다. 그러나 괴로움의 참모습은 그렇게 알아지지 않습니다. 괴로움의 참모습을 알면 다시는 괴로움을 쫓아 달려가지 않습니다.

යහත්තේ නැති නිසා තමයි එක දුකක් වුනහම ඒකට ප්‍රතිකර්ම හෝ ආයෙ හැට දුගොල්ලකම ඇලෙන්නේ.

참모습을 모르기 때문에 괴로움이 하나 생기면 그것을 어떻게든 해 보려다 또 다른 괴로움에 들러붙습니다.

වඳුරා එකාතක් ඇරුනහම ලාතු වෙන්නේ. ඒක ගලවගන්න. උපක්‍රමයක් දන්න නැති නිසා අනිත් කට තියෙනවා. ඒක ඇදලා ගන්න. ධාටුව හැටි අඳුරන්න නැති නිසා ඒකෙන් ලාුවටම අනික්ත තිබ්බහම ඒ අතත් වැලෙනවා අනිත් අතත් ඇලෙනවා.

원숭이가 한 손이 끈끈이에 붙으면 그것을 떼어 낼 방법을 몰라 다른 손을 댑니다. 그것을 잡아당기려고요. 그 성질을 모르니 끈끈이에 다른 손을 대면 이 손도 붙고 저 손도 붙습니다.

තේරෙන්නේ නැහැ ඊළඟට කරන්න. දෙකම ගලවාගන්න කසුර තියෙනවා. අරලා ඌ දන්නේනෑ ඒක ඇලෙන එකක් බව ඕ හදන්නේ ඒකේ ඇලිලාම අනිත් දේ ගල බලකොට ඒ කකුලක් දවුණා දැන් අත්දිකත් ලා කකුලක් ලා.

알지 못합니다. 그다음에는 두 손을 떼려고 발을 댑니다. 그것이 들러붙는 것인 줄 모르고 붙은 채 다른 것을 떼려다 발 하나가 붙어 버립니다. 이제 두 손에 발 하나까지 붙었습니다.

ඒ තුනම කරලවා නම් අයින් කමුල. එතකොට වෙන්නේ ධාතු දෙකයි කකුල් දෙකේ ඔක්කොම ඇලෙනවා.

그 셋을 떼려고 나머지 발을 댑니다. 그러면 두 손, 두 발이 모두 붙어 버립니다.

අනේ තියෙනවා හොම්බිලා හොම්බත් ඇලෙනවා. අන්තිලාට බලනකොට හැඟ තැනෙම රඟු නඟුරත් ඇලනට පස්සේ ආයේ ඇඩ ලවගන්න බැහැ. අනාථ වෙලා ඉන්නවා. ඊට පස්සේ වඳුරු දරලයක් ආයට මරලා හිට මක් කරගන්න හරි ඕනක් කරගන්න අවස්ථාව. මොනවා කරද ඉන්නවා හත්ද අනාථ වෙලා

아직 주둥이가 남았습니다. 주둥이까지 붙습니다. 결국 보면 온몸이 다 붙어 다시는 떼어 낼 수 없습니다. 어찌할 바를 모른 채 있습니다. 그 뒤에는 누가 와서 죽이든 무엇을 하든 마음대로 할 수 있는 처지입니다. 어찌할 바를 모른 채 있습니다.

මෙන්න මේ වගේ මේ අපි දුක සංඥා අර වේදනාවට සංඥාවට දැනිච්ච දුක ඒකේ ඇලුනොත් ඒකෙන් ගලවන්න පුළුවන් ක්‍රමයක් නෑහැ. කව ඇලිනුනොත් තවත් ඇලෙනවා ිසක් කියලා දැක්කන.

이처럼 우리가 vedanā와 saññā로 느낀 괴로움에 들러붙으면 거기서 벗어날 방법이 없습니다. 들러붙으면 더 들러붙을 뿐임을 보아야 합니다.

ඇලිච්ච එක ගලවාගන්න අකද තියන්නේ නැතුව ඇලීමෙන් හටගත්ත දුක ඇලීම ඇලීම නිසා දුක හටගන්නවා කියලා දැක්කන්න. ඒ පුද්ගලයා ඇලීමට බැලෙන්නේ නෑහ ආය සැරයක් ඒ දුකට තා ප්‍රතිකරමයක් කරාගෙන. අන්න වෙනස තියෙන්නේ ඕතනයි.

붙은 것을 떼려고 애쓰지 말고, 들러붙음에서 생긴 괴로움, 곧 들러붙음 때문에 괴로움이 생긴다는 것을 보아야 합니다. 그런 사람은 다시는 그 괴로움을 어떻게 해 보려고 들러붙음에 빠지지 않습니다. 바로 거기에 차이가 있습니다.

එහෙනම් දුක කුමක් නිසා හටගන්නවද? හටගන්න මුල් වෙන්නේ මොකක්ද? තෘෂ්ණාවෙන් ඒ තැන් ඇලීම නිසා ඒකේ උරුම එනවා. යමක් දුක දෙනවද ඒක ඇලුනොත් දුක විවිඳ සිද්ධ වෙනවා. දැන් මේක තේරුම් ගන්න ඕන.

그렇다면 괴로움은 무엇 때문에 생깁니까? 생기는 뿌리는 무엇입니까? taṇhā로 그곳에 들러붙기 때문에 그 결과를 물려받습니다. 괴로움을 주는 것에 들러붙으면 괴로움을 겪게 됩니다. 이것을 알아들어야 합니다.

දැන් මේකේ විශාල ප්‍රශ්නයක් තියෙනවා. පංචස්කන්ධය දුකද? පංච උපාදානස්කන්ධය දුකද කියන ප්‍රශ්නයක් ඇති කරලා බුදුරජාණන් වහන්සේ පංචස්කන්ධය දුක කියලා දේශනා කළේ නැහැ. පංච උපාදානස්කන්ධයයි දුකා දේශනා කළේ කියලා මෙහෙමත් කරවාද කියන. පංචස්කන්ධය නෙමෙයි දුක. පංච උපාදානස්කන්ධයයි දුක කියලා.

여기에 큰 물음이 하나 있습니다. pañcakkhandha가 괴로움인가, pañcupādānakkhandha가 괴로움인가 하는 물음을 만들어, 'Buddha께서는 pañcakkhandha가 괴로움이라고 가르치지 않으셨다, pañcupādānakkhandha가 괴로움이라고 가르치셨다'고들 합니다. pañcakkhandha가 아니라 pañcupādānakkhandha가 괴로움이라고요.

පංච උපාදානස්කන්ධය කියන්නේ දුකට ඇලෙනවා. පංචස්කන්ධය දුකයි. ඒකේ උපාදානු කළොත් දුකට ඇලුණා. පංචස්කන්ධය ධාතු වනවා. උපාදානස්කන්ධය ඒක ඇලීම. ඇලුණේ ධාතුවම තමයි.

pañcupādānakkhandha란 괴로움에 들러붙는 것입니다. pañcakkhandha가 괴로움입니다. 거기에 upādāna를 하면 괴로움에 붙은 것입니다. pañcakkhandha는 dhātu입니다. upādānakkhandha는 그것에 들러붙음입니다. 붙은 것은 바로 그 dhātu입니다.

ලාුවෙන් ගලවන්න පැරිත ඇරුනවා මොකද වෙන්නේ? ලාුව උපාදාන කරන්න. අන්න ඒ පංචස්කන්ධය නැතුව ඇලුනො. පංච උපාදානස්කන්ධය කොරනැකෙනවා.

끈끈이에서 떼려다 붙으면 어떻게 됩니까? 끈끈이를 upādāna한 것입니다. 그처럼 pañcakkhandha에 들러붙으면 pañcupādānakkhandha가 만들어집니다.

එතකොට දුක දැක්කේ නැති නිසා. ඔහු ඒකේ ඇලිලා උපාදානස්කන්ධයක් ගොඩනගාගන්නවා. එතකොට මොකද වෙන්නේ? දුකෙන් ගොඩන්න බැරුව ඒක ඇලෙන්න වෙන්න හිත. උපාදානස්කන්ධය කියන්නේ දුකේ ඇලිත් වේ.

괴로움을 보지 못했기 때문에 그는 거기 들러붙어 upādānakkhandha를 쌓습니다. 그러면 어떻게 됩니까? 괴로움에서 나오지 못하고 거기 붙어 있게 됩니다. upādānakkhandha란 괴로움에 들러붙은 것입니다.

එහෙනම් පංචස්කන්ධය තමයි දුක්ඛස්කන්ධය. ඒක දුක්ඛස්කන්ධය බව දන්නේ නැති නිසා ඒකේ ඇවා. ඇනාම පංච උපාදානස්කන්ධයක් ඇවා. උපාදානස්කන්ධය නිසා සත්වයාට දිවෙන් එන්න බැරි දුකට බැඳීම සිද්ධ වෙනවා. එහෙනම් පංච උපාදානස්කන්ධය කියන්නේ දුක බැඳී. පංචස්කන්ධය කියන්නේ දුක.

그렇다면 pañcakkhandha가 바로 dukkhakkhandha입니다. 그것이 dukkhakkhandha인 줄 모르기 때문에 거기 붙었습니다. 붙으면 pañcupādānakkhandha가 됩니다. upādānakkhandha 때문에 중생은 빠져나올 수 없는 괴로움에 묶이게 됩니다. 그렇다면 pañcupādānakkhandha란 괴로움에 묶임이고, pañcakkhandha가 괴로움입니다.

දුක කියන්නේ විඳින එක නෙමෙයි. විනද සිද්ධ වෙන්නේ දුකට බැඳුනොත්. දුකට ඇලුනවා. ඇලීමෙන් නිදහස් වුනොත් දුකෙන් නිදහස් වුණා කිව්වේ.

괴로움이란 겪는 것이 아닙니다. 겪게 되는 것은 괴로움에 묶였을 때, 괴로움에 들러붙었을 때입니다. 들러붙음에서 풀려나면 괴로움에서 풀려났다고 합니다.

වහ තියෙනවා පැත්තක බිව්වොත් වහ වෙනවා. දිව්‍ය නැත්නම් වහ වහමයි. පැත්තකෙන වුනත් වහ වහමයි. ඒක බිව්වොත් වහ වෙලන්න බව දන්න නිසා තමයි. ඒක ඇලෙන්නේ නැත්තේ. ඇලුේ නැත්නම් වස ඇති වෙන්නා වූ ආදීනවෙට අපි ගොදුරු වෙන්නේ. අපි ඇලෙන්නේ නැතුව කියා පැත්තක තියෙන වහකුත්්පියේ අමුතේ වෙන්නේ නැ. ඒක වහ වහ බොන හින්දාම වහ වෙනවා වහලා හි ඕන හරියන්නේ නැ.

한쪽에 독이 있습니다. 마시면 중독됩니다. 마시지 않아도 독은 독입니다. 한쪽에 놓여 있어도 독은 독입니다. 마시면 중독된다는 것을 알기 때문에 거기 들러붙지 않습니다. 들러붙지 않으면 독이 일으키는 ādīnava에 걸리지 않습니다. 우리가 들러붙지 않는다고 한쪽에 있는 독이 감로가 되는 것은 아닙니다. 독은 독이고, 마시기 때문에 중독됩니다.

වහ බිව්වොත් වසර වෙලා සදෙන් හටගන්න ආදීවයට බාධ වෙන්න හිත් වෙනවා. මෙන්න මෙයාගේ ලෝකේ පංචස්කන්ධය දුක්ඛස්කන්ධයයි.

독을 마시면 중독되어 그로 생기는 ādīnava를 겪게 됩니다. 이처럼 이 사람의 세계에서 pañcakkhandha는 dukkhakkhandha입니다.

පංචස්කන්ධය නැ දුක්ඛස්කන්ධය කරම තේරුම් ගන්න නැතුව ඇරුනොත්. ඒක උපාදාන කරගත්තා. පංචස්කන්ධය පංච උපාදානස්කන්ධයක් පිට්ට වෙලේ ඉඳලා. කවදාවත් ඒ උපාදානය ඉන්නකන් දුකෙන් නිදහස් වෙන්න බැහැ දුක විදිට සිද්ධ වෙන්නේ.

pañcakkhandha가 dukkhakkhandha임을 알아듣지 못하고 붙으면 그것을 upādāna로 삼은 것입니다. pañcakkhandha가 pañcupādānakkhandha가 된 때부터, 그 upādāna가 있는 동안에는 결코 괴로움에서 풀려날 수 없고 괴로움을 겪게 됩니다.

ලෝක සත්‍යා දුක් විදින්නේ උපාදානය කරගත්ත නිසක්. දුක දෙන දේ උපාදානය කරගත්ත නිසා අපිට දුක් දුකට පජින වෙන්න සිද්ධ වෙනවා. අපිට වෙලා තියෙන්නේ දුක තෙන දේ දන්න නැති නිසා පිටින් දාෙන උපයට අපි හැවෙලා ඒක අල්ලගන්න යනවා.

세상 중생이 괴로움을 겪는 것은 upādāna를 했기 때문입니다. 괴로움을 주는 것을 upādāna로 삼았기 때문에 괴로움에 시달리게 됩니다. 우리에게 일어난 일은, 괴로움을 주는 것을 모르기 때문에 겉의 윤기에 속아 그것을 붙잡으러 가는 것입니다.

දුක උපේගී වැහිලා තියෙන්නේ. ඒ නිසා රූපස්සන්දය හරි ලස්සන කරලා හැදැලා හදපු නිසා. ඔපෙන් වහපු නිසා. අර ආදීනේ පේන්නේ නැතුව ඔපේ පේනවා. ඔබේ සුන්දරයි. ප්‍රියේ ස්වභාවයෙන් මධුර ස්වභාවයෙන් නයුත්තයි.

괴로움이 윤기로 덮여 있습니다. rūpakkhandha를 아주 아름답게 꾸며 놓았기 때문입니다. 윤기로 덮어 놓았기 때문에 그 ādīnava는 보이지 않고 윤기만 보입니다. '아름답구나.' 사랑스럽고 달콤한 성질을 지녔습니다.

ඒ ඔපයට නැවතිලා ඒක අල්ලන්න ගියහම අල්ලලා තියෙන්නේ මොකක්ද? දුක්ඛස්කන්ධය. අන්න පැවටුනොත් උපාදාන කරා.

그 윤기에 멈춰 그것을 붙잡으러 가면, 붙잡은 것은 무엇입니까? dukkhakkhandha입니다. 속았다면 upādāna를 한 것입니다.

අපි කැවට නැතුව කල්තියා දන්නවා නම් මේවා දුකස්කන්ධය කියලා. දැක්ක තැන ඇහැ යොමු කරලා රූපය අල්ලන්නේ නැ. කන යොමු කරලා ශබ්ද රූපය අල්ලගන්න යන්නේ නෑ. නාසය යොමු කරලා ගන්ධ රූපය අල්ලගන්න යන්නේ නෑ. දිව යොමු කරලා රස රූපය අල්ලගන්න යන්නේ නැ. කය යොමු කරලා පොට්ඨාබ්බ රූපය අල්ලගන්න යන්නේ නැ. මන යොමු කරලා ධර්ම රූපය අල්ලගන්න යන්නෙත් නැහැ.

속지 않고 이것들이 dukkhakkhandha임을 미리 안다면, 눈을 돌려 보이는 rūpa를 붙잡으러 가지 않습니다. 귀를 돌려 소리를, 코를 돌려 냄새를, 혀를 돌려 맛을, 몸을 돌려 phoṭṭhabba를 붙잡으러 가지 않고, 마음을 돌려 dhamma를 붙잡으러 가지도 않습니다.

අල්ලගන්නේ මොකක් නිසාද? කල්හා දැනගෙන හිටියේ නැති නිසා. රූපස්කන්ධය දුක්ඛස්කන්ධයයි කියලා කල්තියා දැනගෙන හිටියානම්. ඇහැට රූපයට පෙනිච්ච ගමන්ම දිට්ඨේව දිට්ඨ මත්තං කියලයි මාතෘයෙන් නවත්තනවා එකක්. ඒ පසේ හඹා යන්නේ නෑ. ඒක ඇලෙන්න යන්නේ නැ.

붙잡는 것은 왜입니까? 미리 알지 못했기 때문입니다. rūpakkhandha가 dukkhakkhandha임을 미리 알았다면, 눈에 rūpa가 보이자마자 'diṭṭhe diṭṭhamattaṃ', 보이는 것은 보이는 것일 뿐이라며 거기서 멈춥니다. 그 뒤를 쫓지 않고 들러붙으러 가지 않습니다.

ඇලනොත් මොකද වෙන්නේ? රූපස්කන්ධය රූප උපාදානස්කන්ධයක් වෙන සත්වයා ගොතනැගතියෙන. වේදනාව ප්‍රියයි මනාපයි කියලා ඇලනොත් වේදනා ස්කන්ධය නැත්නම් මේ දුක්ඛස්කන්ධය උපාදානය කරලා ඇඟීම නිසා වේදනා උපාදානස්කන්ධයක් වෙලා ඒකට ඇලෙනවා. සත්වය ගොඩන්න කෙනෙක්.

들러붙으면 어떻게 됩니까? rūpakkhandha가 rūpupādānakkhandha가 되어 중생이 만들어집니다. vedanā를 사랑스럽고 마음에 든다고 들러붙으면, vedanākkhandha, 곧 이 dukkhakkhandha를 upādāna로 삼았기 때문에 vedanupādānakkhandha가 되어 거기 들러붙습니다. 중생을 쌓는 이가 됩니다.

සංඥාව ක්‍රියයි මනාපයි කියලා හිතාගෙන ඇලුනොත් දන්නේ නැතුව යථාත්වය දන්නේ නැතුව ඇලීම නිසා සංඥා උපාදානස්කන්ධයක් වෙලා සත්වය කොටස වුන්න නැති වෙනලා.

saññā를 사랑스럽고 마음에 든다고 여겨 참모습을 모른 채 들러붙으면 saññupādānakkhandha가 되어 중생의 한 부분이 됩니다.

සංඛාර ප්‍රියයි මනාපයි කියලා හිඳාගෙන මුලාව නිසා දන්න නැති නිසා ඒක ඇලුනොත් සංඛාර උපාදානස්කන්ධය වෙලා සත්වයාගේ කොටසක් වුනැග.

saṅkhāra를 사랑스럽고 마음에 든다고 여겨 미혹 때문에, 모르기 때문에 들러붙으면 saṅkhārupādānakkhandha가 되어 중생의 한 부분이 됩니다.

විඤ්ඤාණ පියයි මනාප කියලා දන්න හිතාගෙන ඒක ඇත්ත දකින්නේ නැති නිසා ඒක ඇලුනොත් උපාදානය වෙලා විඤ්ඤාණ උපාදානස්කන්ධ වෙලා සත්වයා ගොන කියලා කොටස් පහකින් සත්වයා ගොඩනැගෙනවා.

viññāṇa를 사랑스럽고 마음에 든다고 여겨 참모습을 보지 못해 들러붙으면 upādāna가 되어 viññāṇupādānakkhandha가 됩니다. 이렇게 다섯 부분으로 중생이 만들어집니다.

දැන් සත්වයා විද්‍යාපා. සත්භාවයෙන් යුක්තයි කියලා හිතන්න ඒක ඇරුනහම තමයි සත්ව වෙන්නේ. සත්ව කියන්නේ යහපත් හොඳයි කියන අ. මේ රූප හොඳයි, වේදනා හොඳයි, සංඥා හොඳයි සංඛාර හොඳයි, විඤ්ඤාණ හොඳයි කියයි දකින්නේ අවිද්‍යාව.

이제 중생이 나타났습니다. 좋은 것을 지녔다고 여겨 붙으면 그것이 satta, 곧 중생이 됩니다. satta란 '좋다, 훌륭하다'는 뜻입니다. rūpa도 좋고 vedanā도, saññā도, saṅkhāra도, viññāṇa도 좋다고 보는 것이 avijjā입니다.

ඒ නිසා ප්‍රියයි මනාපයි කියලා ආශ්වාද සහගතව ඒකේ බැඳෙන්න ඕනයි කියලා හිතෙන්නේ තෘෂ්ණාව. අවිද්‍යාව නිසා තෘෂ්ණාව නිසා මොකද කරන්නේ? දුක දන්නේ නැතුව ඒක ඇලෙනවා.

그래서 사랑스럽고 마음에 든다며 assāda와 함께 거기 묶여야겠다고 여기는 것이 taṇhā입니다. avijjā 때문에, taṇhā 때문에 무엇을 합니까? 괴로움인 줄 모르고 거기 들러붙습니다.

විඳින එක දුක නෙමෙයි. එතකොට අවබෝධයට දකගන්නේ විඳින්න ඉස්සෙල්ලම දැනගන්න ඕනේ රූප කියන එක දුක්. ඒක දැනගෙන හිටියා. රෝප අරමුණු වෙනකොට දුකක්ම අරමුණු වුනා මිසක් අල්ලන්න ගියොත් එහෙම දුක විඳින්න වෙනවා. දුකට වැඳෙන්න වෙනවා. සත්පයා ගොඩනැගෙන

겪는 것이 괴로움이 아닙니다. 그러니 깨달음으로 알아야 할 것은, 겪기 전에 먼저 rūpa라는 것이 괴로움임을 아는 것입니다. 그것을 알고 있었다면, rūpa가 대상이 될 때 괴로움 자체가 대상이 된 것일 뿐인데, 붙잡으러 가면 괴로움을 겪게 되고 괴로움에 묶이게 됩니다. 중생이 만들어집니다.

එහෙනම් දුක හොඳ දුක ගෙන දෙන රූප හොඳයි කියලා අල්ලගත්තොත් හොඳයි කියලා වැඩි එකෙන් සත්වය ගොඩනැගෙනවා. සත් කියන බවෙන් ඒකට සත් වුණා. අන්න සත්ත ගොඩනැගෙන

그렇다면 괴로움을 가져오는 rūpa를 좋다고 붙잡으면, 좋다고 여긴 그것으로 중생이 만들어집니다. 붙들렸다는 뜻으로 거기에 satta가 되었습니다. 그렇게 중생이 만들어집니다.

වේදනාව හොඳයි කියලා හිතන් ගත්තොත් ගත්තේ මොකක් නිසාද? අවිද්‍යාව නිසා ගත්තා වේදනාව හොඳයි කියන දෘෂ්ටිය නිගමුණේ. ඒ මිත්‍යා දෘෂ්ටිය ගත්තහම ඒ දෘෂ්ටිය නිසා අපිට යන්නේ ඒක හොඳ නම් ඊළඟට අදහසක් එනවා. හොඳේ ඒකමට ඇතුලට ගන්න ඕනේ.

vedanā를 좋다고 여겨 붙잡으면, 무엇 때문에 붙잡았습니까? avijjā 때문에 'vedanā는 좋다'는 diṭṭhi에 이르렀습니다. 그 micchā diṭṭhi를 붙들면, 그 diṭṭhi 때문에 '그게 좋다면' 하는 다음 생각이 옵니다. 좋은 것이니 안으로 들여야 한다.

ඒක ඇතුළු කරන්න ඕනේ. ඒකේ බැඳෙන්න ඕනේ. ඒක ප්‍රියමනාපයෙන් පවත්වාන්න වෙන තකෙනවා. ඒක තෘෂ්ණාව හොඳයි කියලා ගත්තා දෘෂ්ටියෙන් ක්‍රියාත්මක වුණා තෘෂ්ණාව. එහෙනම් හොඳයි කියලා ගත්තා අවිද්‍යාවෙන් ඒකේ බැඳුනා තෘෂ්ණාව.

그것을 안에 넣어야 한다, 거기 묶여야 한다, 사랑스럽게 지녀야 한다고 여기게 됩니다. 그것이 taṇhā입니다. 좋다고 여긴 diṭṭhi로 taṇhā가 움직였습니다. 그러니 좋다고 여긴 것은 avijjā이고, 거기 묶인 것은 taṇhā입니다.

දැන් මොකේද බැඳුනේ? දුක්ඛස්කන්ධයට අයිති රූපස්කන්ධය. එතකොට සිද්ධ වෙන්නේ මොකක්ද? රූපස්කන්ධය නිසා යම්තුක් විමීට සිද්ධ වෙනවද? ඔහු ඒකට ගෝචර වෙනවා.

이제 무엇에 묶였습니까? dukkhakkhandha에 속한 rūpakkhandha입니다. 그러면 무슨 일이 일어납니까? rūpakkhandha 때문에 어떤 괴로움을 겪게 되면 그는 그것에 닿게 됩니다.

වේදනාව හොඳයි කියලා ගත්තේ අවිද්‍යාව ඒක මා සතු කරගන්න ඕනේ මගේ කරගන්න ඕනේ කියලා ඇලුණේ. වේදනාව පිළිබඳ බැලුම තෘෂ්ණාව. එහෙනම් වේදනාව අවිද්‍යාවක් නෙමෙයි වේදනාව තෘෂ්ණාවක් නෙමෙයි. ඒ වේදනා පොදිය වේදනා ස්කන්ධයක් විතරයි.

vedanā를 좋다고 여긴 것은 avijjā이고, 그것을 내 것으로 만들어야겠다고 들러붙은 것, vedanā에 대한 묶임이 taṇhā입니다. 그러니 vedanā가 avijjā인 것도 아니고 taṇhā인 것도 아닙니다. 그것은 vedanā라는 꾸러미, vedanākkhandha일 뿐입니다.

ඒ පොදිය පිළිබඳ නොදැනීම නිසා. ඒකේ හැටි නොදැනීම නිසා. අන්න අවබෝධය නැති නිසා. ඒක අල්ලගෙන ඒක ආදීනවයට ගොළු වෙනවා. එතකොට දුක විඳිලා. වේදනා දුක්ඛය විදින්න සිද්ධ වෙන්නේ ඒක හොඳයි තියෙන අවිද්‍යා නිගමනය ඒක ඇලුහම

그 꾸러미에 대해 모르기 때문에, 그 성질을 모르기 때문에, 깨달음이 없기 때문에 그것을 붙잡아 ādīnava의 먹이가 됩니다. 그러면 괴로움을 겪습니다. vedanā의 괴로움을 겪게 되는 것은 '그것이 좋다'는 avijjā의 판단으로 들러붙었을 때입니다.

ඇලුම් කළේ බාහිර කවුත් නෙමෙයි. හිතුවේ සමාදුන් හිතුවේ. ඇලීම තිබුනේ සමාලත් හිතන. හොඳයි කියා නිගමනයේ බාහිරිත දෙයක් නෙමෙයි ගර්වය වස්තුව නෙමෙයි ගමාන තමා තුළයි අවිද්‍යාව ින්නේ. නැගුණේ අත්මාතු තෘෂ්ණාව නැගුනේ තමට

들러붙은 것은 바깥의 누가 아닙니다. 그렇게 여긴 것은 마음이었고, 들러붙음은 마음 안에 있었습니다. '좋다'는 판단은 바깥의 것도 아니고 그 물건도 아닙니다. avijjā는 자기 안에 있습니다. 자기 안에서 일어났고, taṇhā도 자기 안에서 일어났습니다.

එහෙනම් මමත්වයෙන් යම් තැනක බැඳ බැඳුනා නම් අන්න එතන තමයි අවිද්‍යාවයි තෘෂ්ණාවයි ගොඩනැගතියේ. හරි ලස්සන වස්තුවක්නේ කියලා කිව්වොත්. ඒ වස්තුවට හිතකුත් නැ. ඒ වස්තුවට අවිද්‍යාවකුත් නැහැ. මස්තුව තෘෂ්ණාව තියෙනවා.

그렇다면 '나'라는 생각으로 어딘가에 묶였다면 바로 거기서 avijjā와 taṇhā가 만들어진 것입니다. '아주 아름다운 물건이구나' 해도 그 물건에는 마음도 없고 avijjā도 없습니다. 물건에 taṇhā가 있겠습니까?

මේ අවිද්‍යාව තෘෂ්ණාවයි ගොඩනැගාගත්තේ මම කියන ත මම කියන තන බොරගාගත්තා අමතර එකක් නිසා. අර කියන දුක් පොදිය අල්ලගත්තා. රූප නැවති දුක් පොදිය අල්ලගන්නවා. ඒක හොඳයි කියලා නිගමනය කරනවා අල්ලගන්න. වේදනා නැමති දුක් පොපදිය දුක් පොපදිය බව දන්න නැති නිසා. අන්න ඒක අවිද්‍යාව.

avijjā와 taṇhā를 쌓은 것은 '나'라고 하는 곳입니다. '나'라는 곳에서 미혹으로 쌓은 것 때문에 그 괴로움 꾸러미를 붙잡았습니다. rūpa라는 괴로움 꾸러미를 붙잡습니다. 붙잡으려고 그것이 좋다고 판단합니다. vedanā라는 괴로움 꾸러미가 괴로움 꾸러미인 줄 모르기 때문입니다. 그것이 avijjā입니다.

ඒ නිසා ගන්න අවිද්‍යාව නිගමනයක් වේදනා හරි හොඳයි. විඳීම් හරි හොඳයි. ඒ වින්දනය කොච්චර වැදගත්ද වින්දන වලට ස්වභාවය මනස දැනගෙන මනසේ නිගමනය කරගෙන

그래서 avijjā가 내리는 판단은 이렇습니다. vedanā는 아주 좋다, 느낌은 아주 좋다, 그 즐김이 얼마나 소중한가. 느낌의 성질을 마음으로 알고 마음으로 판단합니다.

ඉතින් ක්‍රියයි මනාපය කියන යම් වේදනාවක් තියෙනවාදන යම්කිසි වේදනා ඇති කරන්න හේතුන වස්තුවක් තියෙනවා. ඒක ප්‍රියයි මනාපයි කියලා අදහස ඇති කරගන්න අවිද්‍යාවෙන් නිගමනය. මම කියන එතනට ගොඩනැගිටච්ච එකකින් තමයි විගමන බැ.

사랑스럽고 마음에 드는 어떤 vedanā가 있다고 합시다. 그 vedanā를 일으키는 원인인 물건이 있습니다. 그것이 사랑스럽고 마음에 든다는 생각을 일으키는 것은 avijjā의 판단입니다. '나'라는 곳에서 만들어진 것으로 그 판단이 일어납니다.

එතන ඉඳලා මොකද කරන්නේ? වටිනවා නම් අත්හැරලා බැහ. ඒකෝ මම කරගන්න ඕනේ එක්කෝ මගේ කරගන්න ඕනේ. අන්න මමයි මගේ කියන දෘත්තියට බැහැලා හිතන් ගත්තහම කෙනෙක් මම කරගන්න ඕනේ මගේ කරගන්න ඕනේ කියලා අදහස තමයි තෘෂ්ණාව.

거기서부터 무엇을 합니까? 소중하다면 놓을 수 없다, 나로 만들거나 내 것으로 만들어야 한다. '나'와 '내 것'이라는 diṭṭhi에 빠져 생각하면, 나로 만들고 내 것으로 만들어야겠다는 그 생각이 taṇhā입니다.

එහෙනම් අවිද්‍යාවයි තෘෂ්ණාවයි යන්තන එක ගොඩනැගෙනද මම කියන එක තුළ ගොඩනැගෙනවා. බාහිර ලෝකේ කියන රූප ශබ්ද ගන්ධ රස ස්පර්ශාදී මොනවා නම් නැත්නම් රූප වේදනා සංඥා සංඛාර විඤ්ඤාණ කියලා මොනවා බාහිර ලෝකය යමක් තිබුණා.

그러니 avijjā와 taṇhā는 어디서 만들어집니까? '나'라는 것 안에서 만들어집니다. 바깥세상이라 하는 rūpa, 소리, 냄새, 맛, 닿음 따위, 또는 rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa라 하는 바깥세상의 무언가가 있었습니다.

රූප වේදනා සංඥා සංඛාර කියලා ඇති කරගන්න ඒවට අවශ්‍ය කරන්නා වූ පොදිය බාහිර ලෝකේ තිබනේ අරමුණු කරගන්න. ඒ බාහිර ලෝකය අරමුණු කරගන්න පොදින්නේ ඒකේ යථාර්ථය දැක නැති අවිද්‍යාව නිසා යථාබෝධය නැති නිසා. ඒක අත්හරින්න බැ. අන්න වඩිනවා කියන අපි ගොඩනැගිලා.

rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra를 일으키는 데 필요한 꾸러미가 대상으로 삼을 바깥세상에 있었습니다. 그 바깥세상을 대상으로 삼는 것을, 그 참모습을 보지 못한 avijjā 때문에, 있는 그대로의 깨달음이 없기 때문에 놓을 수 없습니다. 그래서 '소중하다'는 생각이 우리 안에 쌓였습니다.

ඒක පිළිබඳ ක්‍රියාත්මක වෙන්න ඕනේ ඒක මම කරගන්න ඕනේ නැ මගේ කරගන්න ඕනේ නැ කියන තෘෂ්ණාව ගොඩනැගිලා. ඔය දෙක තියෙන ආස්කාරය අර වස්තුවට නිදහසේ කියන තැන් වල කියන්න ඉඩ වෙන්නේ නැහ.

그것을 어떻게든 해야 한다, 나로 만들지 않으면 안 된다, 내 것으로 만들지 않으면 안 된다는 taṇhā가 쌓였습니다. 그 둘이 있는 동안에는 그 물건을 놓아줄 여지가 없습니다.

ඒක එහාට අඳිනවා, මෙහාට හදිනවා, ඇද ගන්නවා. තමන්ගේ කරගන්න හදනවා. ඇඟට ඇතුලට ගන්නවා, ඔලන් කර ගන්නවා. ඔය වෙලේ කරගන්නවා. ඇඟට ගත්ත කොරස මම මව් ගොඩ නගාගන්න හදනවා. ආධ්‍යාත්මික ආයතන ගොඩ නගාගන්න හදනවා. මගේ කරගන්න හදපුෙන් ඒක බාහිර ආයතනයක් ගොඩන්න නගාගන්න හදනවා.

그것을 이리 당기고 저리 당겨 끌어옵니다. 제 것으로 만들려 합니다. 몸 안으로 들이고 껴안습니다. 몸 안에 들인 것으로 '나'를 쌓으려 하니 ajjhattika āyatana를 쌓으려 하는 것이고, 내 것으로 만들려 하니 bāhira āyatana를 쌓으려 하는 것입니다.

එකතු කරගන්න ස්ථානයට කියනවා ආයස්ථානය හෙවත් ආයතන ඇතුලට එකතු කරගත්ත ඒවා ආධ්‍යාත්මික ආයතන ලං කරගත්ත ඒවා බාහිර ආයතන න් ද්‍රව්‍ය වස්තුව නෙමෙයි ආයතනයක් වුනේ අපේ අවිද්‍යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන් බැහැගත්ත නිගමනය නිසා අපි ඒක එකතු කරගන්න තැනක් කරනවා.

모아들이는 곳을 āyasthāna, 곧 āyatana라 합니다. 안으로 모아들인 것은 ajjhattika āyatana, 가까이 끌어온 것은 bāhira āyatana입니다. 물건 자체가 āyatana가 된 것이 아니라, 우리가 avijjā와 taṇhā로 내린 판단 때문에 그것을 모아들이는 곳으로 만드는 것입니다.

අපි කරපු ගොකමක් මස මොට්ටකමක් මිසක් වස්තු මොනවා කරන්නද? ලස්සනට පේන තිබිච්ච වස්තුව කරන්න දෙයක් නැහැ. ඒක තියෙන තැන ඉතින් ඒක හිතන්න පුළුවන් එකකුත් නෙමෙයි. අපිත් එකට සම්බන්ධයකුත් නෙමෙයි.

그것은 우리의 어리석음일 뿐, 물건이 무엇을 하겠습니까? 아름다워 보이던 물건은 아무것도 하지 않습니다. 그것이 있는 자리에서 생각할 수 있는 것도 아니고, 우리와 관계가 있는 것도 아닙니다.

අපි ඒක මගේ එක කියලා අභිනපි වලා ඔහු මම ඔබේ ඒක කියලා කියන්න ඒවා කියන්නේ නැහ. මේ රස්සන රූපය මගේ ඔව් මම ඔබේ කියලා එනම් කවුරුවත් කියන්නේ ලස්සන රූපය හැක්ති වෙන නැ. අපි ඇතුල විතරක් නිගමන නැති කරගන්නවා ඒක මගේ කියලා.

우리가 '내 것'이라고 해도 그것이 '나는 당신 것'이라고 말하지 않습니다. '이 아름다운 rūpa는 내 것'이라고 해도 '그래요, 나는 당신 것이오'라고 아름다운 rūpa가 말하지는 않습니다. 우리 안에서만 '내 것'이라는 판단을 지어냅니다.

මේ රස්සන රූපය මම අපි ඒකන්නම් ඔහු මම ඔබේ ගියා ලස්සන රූපය කියන්නේ නැහ. එහෙම කියන්නේ පැහැදිලි වෙලත් නෑහ. ඒකට ප්‍රතිචාර සක්කාය පැහැරලත් නැහැ. ඒ රූපයන් ධර්මතාවයක් අනුව හටගත්තා නම් විපරිණාමයට පත් වෙලා වැනසෙනවා.

'이 아름다운 rūpa는 나다'라고 해도 아름다운 rūpa가 '나는 당신 것'이라고 하지 않습니다. 그렇게 기뻐하지도 않고 그에 응하지도 않습니다. 그 rūpa는 dhammatā에 따라 생겨났다면 변해서 사라집니다.

ඒ ධර්මතාවයට පරිදි ඒකේ ක්‍රියාවලින් එතන සිද්ධ වෙනවා මිසක්. කාගෙවත් පැත්තටක් ගන්න ඒවා නෙමෙයි ලෝකේ කියන ධර්මතාවය. රූප කාගෙවත් පැත්තටක් ගන්නේ නැ. ශරීර කාගෙවත් පැත්ත ගන්නේ නැහැ. මම කිව්වට මගේ පැත්ත ගන්නේ නැහ.

그 dhammatā대로 그 과정이 거기서 일어날 뿐입니다. 세상의 dhammatā는 누구 편을 드는 것이 아닙니다. rūpa는 누구의 편도 들지 않습니다. 몸도 누구의 편을 들지 않습니다. '나'라고 해도 내 편을 들지 않습니다.

මට ඕන විදිහට පවතින්න අදහස් කරන එකට නැඹුරු වෙන්නේ නෑ. එයා කොච්චර මම කිව්වත් ඒ රූපේ හටගත්තා නම් ඒ සම්මතය පරදි ලැබුණා නම් ඊට පස්සේ ඒක තිබෙන්නා වූ ස්වභාවය මතුවෙලා ඒක වැහැරිලා ඒක වැනසිර යනවා. ඒ ධර්ම කාලය ඒකට හුක්. ඒ උමේ පරිදි ඒවා ක්‍රියාත්මිකාව වැනසලා මිසක් නෑන නැහෙන් වෙන්න දෙන්න බැහැ. ඒ මමනේ ඒ මදිනේ කිව්වද ඒ අපේ දෘෂ්ටියෙන් කිසිම ප්‍රතිචාරයක් දීලා ප්‍රතිකරණයක් කරලා ඒක බේරාගන්න බැ.

내가 원하는 대로 있게 하려는 쪽으로 기울지 않습니다. 아무리 '나'라고 해도 그 rūpa가 생겨났다면, 그 관례(sammuti)대로 얻어졌다면, 그 뒤에는 본래 성질이 드러나 쇠하고 사라집니다. 그 dhammatā대로 무너질 뿐 사라지지 않게 할 수는 없습니다. '나다, 내 것이다' 해도 우리의 diṭṭhi로 어떤 대응을 해서 그것을 구해 낼 수는 없습니다.

අන්න එහෙම බැරි බව නොදන්න නිසා ඕකට කියනවා අපි තුළ ගොන්නැගෙන අවිද්‍යාව රූපයේ යථා ස්වභාවය නොදැනීම අවිද්‍යාව

그렇게 할 수 없음을 모르는 것을 우리 안에 쌓이는 avijjā라 합니다. rūpa의 참된 성질을 모르는 것이 avijjā입니다.

එතකොට ඒ නිසාම තමයි අර වේදනා ගොඩනැගෙන්නේ අරමුණු කරපු නිසයි වේදනා ගොඩනැගේ. එතකොට වේදනාව අපි තුරක නැගුණා නිසා බාහිර ගොඩ නැගුණා නෙමෙයි. එහෙනම් මම කියන තැන ගොඩනැනේ වේදනාව ඒ පිළිබඳ හඳුනාගන්න සංඥාවත් මම කියන තැන ගොඩනැගුණා නිසා බාහිර ලෝකේ ගොඩනැගුණා නෙමෙයි.

바로 그 때문에 vedanā가 일어납니다. 대상으로 삼았기에 vedanā가 일어납니다. vedanā는 우리 안에서 일어났지 바깥에서 일어난 것이 아닙니다. 그러니 '나'라는 곳에서 vedanā가 일어났습니다. 그것을 알아보는 saññā도 '나'라는 곳에서 일어났지 바깥세상에서 일어난 것이 아닙니다.

ඒ පිළිබඳ කළ යුතු කායෙන් වචනයෙන් කෙළ යුතු වැඩපිලා නම් මා තුළ ගොඩන්න නැම. තව තෙනෙකු ගොඩන්න නැ. මම කිය තුළමයි ඒගොත් නැ. ඒ පිළිබඳව පිහිට ඔබ හිතක් ඇතිනම්. මා තුළ ගොඩනැගිච්ච එකක් මිදහ. මම කියන ගොඩේගොල නැගිට් එකක් මිදහ. බා ලෝකේ උඹේ හිත අනුව මම ඉන්නවා කියලා එකක් නැ. බාහිර ලෝකේ හිතකුට ලැබුන නෙමෙයි මා තුළ ගොඩනැ මම කිව්ව ති කෙන ගොඩනැගුණා.

그것에 대해 몸과 말로 해야 할 일들도 내 안에서 쌓였습니다. 다른 누구에게서 쌓인 것이 아니라 '나'라는 곳 안에서입니다. 그에 대한 마음이 있다면 그것도 내 안에서, '나'라는 더미에서 일어난 것일 뿐입니다. 바깥세상에 '네 마음대로 내가 있겠다'는 것은 없습니다. 바깥세상이 마음을 얻은 것이 아니라, 내 안에서, '나'라고 한 곳에서 쌓였습니다.

එහෙනම් හැම වෙලේම පංච උපාදානස්කන්ධය මාසයත් ගොන්න කියලා තියෙනවා. මම කිව්වත දුක්ඛස්කන්ධය හැමතැනම තියෙනවා. මම කියලා ගොඩ ගහගත්තයෙත් තියෙන්නේ දුක්ඛස්කන්ධය මගේ කිව්වේ එකෙත් තියෙන්නේ දුක්ඛස්කන්ධය. මම කිව්වේ න ඉතින් මගේ කියන තව පැත්තකට වුනා නම් තිබිලා තියෙන්නේ බාහිර ලෝකේ දුකස්කන්ධය.

그렇다면 언제나 pañcupādānakkhandha가 쌓이고 있습니다. '나'라고 해도 dukkhakkhandha는 어디에나 있습니다. '나'라고 쌓아 올린 것에도 dukkhakkhandha가 있고, '내 것'이라 한 것에도 dukkhakkhandha가 있습니다. '나'가 아닌 '내 것'이라는 다른 쪽에 있다면 그것은 바깥세상의 dukkhakkhandha입니다.

ඔය දුක්ඛස්කන්ධය කියන්නේ දුක විදින එක නෙමෙයි. ඒ දුක්ඛස්කන්ධය බව දැක්කේ නැතුව ඒ අවිද්‍යාවෙන් නිත්තරව ඒක සත්තන පිට තියෙන ඔපේ රැවටිලා ඒක මම කරගන්න මගේ කරගන්න කරන්නා වූ අදහසක් ඇතින. ඔන්න ඔය කියන අවිද්‍යාවයි තෘෂ්ණාවයි දෙකෙන් අර වස්තු බලාගන්න එක තමයි ලෝක සත්වයා කරන්නේ.

이 dukkhakkhandha는 괴로움을 겪는 것이 아닙니다. 그것이 dukkhakkhandha임을 보지 못하고 avijjā 때문에 늘 그 겉의 윤기에 속아, 그것을 나로, 내 것으로 만들려는 생각을 일으킵니다. 그 avijjā와 taṇhā 둘로 그 물건을 붙잡는 것이 세상 중생이 하는 일입니다.

එහෙනම් පංචස්කන්ධය දුක්ඛස්කන්ධය බව දැකෙන නිසා ඔබට ඔහුට පුළුවන් තවත් නෑ. එනකොට ඒකෙන් මිදෙන්න අරමුණු වෙනවා. ඇහැට රූප අරමුණු වෙනවා, කනට ශබ්ද අරමුණු වෙනවා, නාසයට ගන්ධ අරමුණු වෙනවා. මේක වක්න්න බැ. දිවට රසා අරමුණු වෙනවා, කයට පහස අරමුණු වෙනවා. හිතට ධර්ම වෙනවා. ඒ ටික එනවා.

그러니 pañcakkhandha가 dukkhakkhandha임을 보는 이는 다시 붙잡지 않으니 거기서 벗어날 수 있습니다. 대상은 옵니다. 눈에 rūpa가, 귀에 소리가, 코에 냄새가 대상이 됩니다. 이것은 막을 수 없습니다. 혀에 맛이, 몸에 닿음이, 마음에 dhamma가 대상이 됩니다. 그것들은 옵니다.

අරමුණු වුනාට සත්වයා ගොඩනගන්න බැ. තත්වයා ගොඩනැගෙන්නේ අවිද්‍යාවෙන් සහ තෘෂ්ණාවෙන්. යම් තැනක අවිද්‍යාවයි තෘෂ්ණාවයි කෙළවරද සත්ව ගොඩනැගීම ඉවරයි. සත්වය කෙළවරයි. එතන මම යන දෘෂ්ටියයි, මගේ යන දෘෂ්ටියයි මුල් කරගත්ත සියලුම සත්ව පැවැත්මක් ඇටනා විද්‍යාමානවට සත්ව පැවැත්ම ඉවරයි. සත්ව සත්ත්ව සංඥාව එතනින් කරගන්නවා.

대상이 된다고 중생이 만들어지지는 않습니다. 중생은 avijjā와 taṇhā로 만들어집니다. avijjā와 taṇhā가 끝나는 곳에서 중생 만들기가 끝나고 중생이 끝납니다. 거기서 '나'라는 diṭṭhi와 '내 것'이라는 diṭṭhi를 뿌리로 한 모든 중생의 존재가 끝납니다. 중생이라는 saññā가 거기서 사라집니다.

න් අවිද්‍යාව අත්තරක තියෙන තාක්කල් තෘෂ්ණාව අත්තරක තියෙන තාක්කල් මේ පැවැත්ම සත් යහපත් තියෙන හැඟීම අත්හැරෙන්නේ නෑ. ඒක බලන්න බලා තියෙන බලාපොරොත්තුව අත්හැරෙන්නේ නැ. එහෙනම් යම්කිසි ආකාරයෙන් යථාබෝධය ලැබෙන්න ඕනේ.

avijjā와 taṇhā를 붙들고 있는 한, 이 존재가 좋다는 느낌을 놓지 못합니다. 그것을 지키려는 바람을 놓지 못합니다. 그러니 어떻게든 있는 그대로의 깨달음을 얻어야 합니다.

[උගුර කෑරීම] මේ පංචස්කන්ධය දුක්ඛස්කන්ධයයි කියලා දැනගන්න ඕනේ. පංචස්කන්ධය දුක්ඛස්කන්ධයට අයිතියින් කියගත්ත

[목을 가다듬음] 이 pañcakkhandha가 dukkhakkhandha임을 알아야 합니다. pañcakkhandha가 dukkhakkhandha에 속한다고 말했습니다.

ඇයි මම රූප පෙනෙහම ඒක අල්ලන්න යන්නේ දුක්ඛස්කන්ධය. මුලාව නිසා දුක්ඛස්කන්ධය අල්ලන්න ගියොත් ඒකේ උතුටුබිම විඳින්න සිද්ධ වෙනවා. එතකොට තමයි සුඛ ගොඩනැගිලා මතුවෙලා ඒ වෙෙන දුක ගොඩනැගෙන්නේ එතන

왜 나는 rūpa가 보이면 그것을 붙잡으러 가는가? 그것은 dukkhakkhandha입니다. 미혹 때문에 dukkhakkhandha를 붙잡으러 가면 그 결과를 겪게 됩니다. 그때 괴로움이 쌓여 드러나 거기서 괴로움이 만들어집니다.

දුක තමයි අපිට දුක් වේදනා වශයෙන් දැනෙන්නේ. ඒ විවිද්ධ වෙන්නේ එකෙන් තමයි දුක ඇති කරලා ඉඳම් අසානයට පත් කරලාදරය ඇති කරන්නේ. නිදහස් වෙන්න පුළුවන් තවක් නැහැ. අන්න ඒක එන්නා වූ දුකේ යථාර්ථය දකින තාත්තාය [උගුර කෑරීම] ඒකෙන් නිදහස් වෙන්න බැ.

그 괴로움이 우리에게 괴로운 vedanā로 느껴지는 것입니다. 바로 그것으로 괴로움을 일으켜 불안하게 만듭니다. 벗어날 수 없습니다. 거기서 오는 괴로움의 참모습을 보기 전에는 [목을 가다듬음] 벗어날 수 없습니다.

ඒ නිසා පංච උපාදානස්කන්ධය දුක්ඛස්කන්ධයයි පංචස්කන්ධය දුක්ඛස්කන්ධය නෙමෙයි කිව්වේ එක්කෙනාට කවදාවත් දුක දකින්න බැ. දුක නැත්නම් දුක්ඛ ආර්ය සත්‍ය දැක්කන්න බැ.

그러니 'pañcupādānakkhandha가 dukkhakkhandha이고 pañcakkhandha는 dukkhakkhandha가 아니다'라고 한 사람은 결코 괴로움을 볼 수 없습니다. 괴로움, 곧 dukkha ariya sacca를 볼 수 없습니다.

ඕක අද මේ කාලයට මහ පැටීලක් කරලා වාර්දගෙන දෘෂ්ටියක් ගොන්නගාගෙන තියෙනවා පංචස්කන්ධය දුක්ඛස්කන්ධය නෙමෙයි. පංච උපාදානස්කන්ධයයි දුක්ඛස්කන්ධය කියලා. ඊට පස්සේ සූත්‍ර කමන් හතනවා සිද්ධ කර මොකද චක්ඛුං දුක්ඛං රූපං දුක්ඛා සෝතං දුක්ඛං සද්දෝ දුක්ඛා ගානං දුක්ඛං ගන්ධෝ දුක්ඛා ජිහා දුක්ඛා රසෝ දුක්ඛා කායේ දුක්ඛා පොට්ඨබ්බෝ දුක්ඛා මනෝ දුක්ඛා ධම්මෝ දුක්ඛා කියලා ඒ සූත්‍රය කපනවා.

오늘날 이것을 큰 문제로 만들어 'pañcakkhandha는 dukkhakkhandha가 아니고 pañcupādānakkhandha가 dukkhakkhandha다'라는 diṭṭhi를 세워 놓았습니다. 그 뒤로 sutta들을 잘라 냅니다. 'cakkhuṃ dukkhaṃ, rūpā dukkhā, sotaṃ dukkhaṃ, saddā dukkhā, ghānaṃ dukkhaṃ, gandhā dukkhā, jivhā dukkhā, rasā dukkhā, kāyo dukkho, phoṭṭhabbā dukkhā, mano dukkho, dhammā dukkhā'라는 그 sutta를 잘라 냅니다.

රූපං දුක්ඛං, වේදනා දුක්ඛං, සංඥා දුක්ඛා, සංඛාරා දුක්ඛා විඤ්ඤාණ විඤ්ඤාණං දුක්ඛන්ති කියන සූත්‍රය කපද

'rūpaṃ dukkhaṃ, vedanā dukkhā, saññā dukkhā, saṅkhārā dukkhā, viññāṇaṃ dukkhan'ti'라는 sutta도 잘라 냅니까?

පංචස්කන්ධය [උගුර කෑරීම] දුක්ඛස්කන්ධයයි කියලා නැහැගම් දෘෂ්ටියක් දුන්නට පස්සේ මෙන්න ත්‍රිපිටකේ තියෙනවා මෙන්න මේ සංයුත නිකාය මෙන්න තියෙනවා දුක්ඛ සූත්‍ර කියලා. මෙන්න මේ දුක්ඛ සූත්‍රය තුළ වෙනවා තියෙනවා පංචස්කන්ධය දුකයි කියලා. ඉතින් ඔයගොල්ලෝ කොහොමද කියන්නේ පංචස්කන්ධය දුකයි කියලා අපි කියන්නේ නැහ කියන්නේ මොන විහන්තය. කිව්වම එහෙනම් ඔය සූත්‍රය කපලා දාන්නා. මගේ එක හරි ඔය සූත්‍රය. මම නම් පිළිගන්නේ නෑ ඔය සූත්‍රය ඊළඟට බහින වමි

pañcakkhandha가 [목을 가다듬음] dukkhakkhandha가 아니라는 diṭṭhi를 퍼뜨린 뒤에, '여기 Tipiṭaka에, 이 Saṃyutta Nikāya에 Dukkha sutta가 있다. 이 sutta에 pañcakkhandha가 괴로움이라고 되어 있는데, 당신들은 어떻게 pañcakkhandha가 괴로움이 아니라고 하느냐'고 하면, '그럼 그 sutta는 잘라 버려라. 내 말이 옳다. 나는 그 sutta를 받아들이지 않는다'고 합니다.

දෘෂ්ටිය සදකම කොච්චරදල කියනවා නම් බුද්ධ දේශනා පිළිගන්න කැමතිය. පංචස්කන්ධය දුක්ඛස්කන්ධයයි කියලා පෙරිලා තියෙන සූත්‍රය පිළිගන්න කැමතිය. මොකද තමන්ගේ දෘෂ්ටියක් තියෙනවා පංච උපාදානස්කන්ධයයි රූප පංචස්කන්ධය නෙමෙයි කියලා. ඔයතන ඉන්නකන් ඇත්ත තෝරාගන්න බැහැ. අහන අහන පුද්ගලයක් මුලා වෙන්න.

diṭṭhi에 대한 집착이 얼마나 강한지, Buddha의 가르침을 받아들이려 하지 않습니다. pañcakkhandha가 dukkhakkhandha라고 적힌 sutta를 받아들이려 하지 않습니다. 'pañcupādānakkhandha이지 pañcakkhandha가 아니다'라는 자기 diṭṭhi가 있기 때문입니다. 거기 머무는 한 진실을 가려낼 수 없습니다. 듣는 사람마다 미혹됩니다.

මම මේක කියන්න හේතුවට වෙන්නේ මෑත දවසකදී එක්තරා පණ්ඩිත මහත්මය කැගිලා මාත්ත ගැන කතා කරලා මට උගන්න ගියා මට දැනගන්න කියලා. ඒ මොනවා කරන්නද මම කල්පනා කරගෙන ඉන්නම් මේ මනුස්සයාට මම කොහොමද ඇත්ත කියන්නේ.

내가 이 말을 하는 까닭은, 최근 어떤 학자분이 와서 이 문제를 두고 나를 가르치려 들었기 때문입니다. 어쩌겠습니까. 나는 이 사람에게 어떻게 진실을 말해 줄까 생각하며 있었습니다.

හින්හා මෙතනින් බිත් වෙලා ගිහිල්ලා හානට අඬන්න වෙන්න ගාන්ට ආවා මා තව කිව්වානම් ඇඳෙන හින්දා ආව සද්ද.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

හාමුදුරුවෝ ඇට දැන ගත්තා නම් ඒවලෙම පුටුව මට දීලා පිමට බහිනවා තිය. දැන් මම මොකක් කියන්න

'스님이 제대로 알았다면 그 자리에서 의자를 내게 내주고 내려왔을 것'이라는 식이었습니다. 이제 내가 무슨 말을 하겠습니까.

පුද්ගලත්වයන් විවේචනය කරන්න හොඳ නැති නිසා මම කෙනා නොපිව්වේ මොන සිද්ධිය ඔහොම එකක් බොහෝම ඉහට වුන එකින් ගිහිල්ලා

사람을 비판하는 것은 좋지 않으니 그분이 누구인지는 말하지 않겠습니다. 그 일은 아주 격하게 흘러갔습니다.

හාමුදුරුවෝ වැටෙනවා වැටෙන්න තියෙන්නේ වන්තිවලට තව කතා කළා නම් කඳුරු වැක් කරනවා

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒක හින්දා තමයි මම නිකන් හිටිය. මම කල්පනා කරනවා අනේ බෝධයට කොහොමද මම කියා තියෙන්නේ කියලා මම කල්පනා කරලා. ඒ අර හිතලා තියෙන්නේ මට කොටාගන්න දන්න නැතුව මම බලාගෙන කල්පනා කරනවා කියලා. ඒක මොනවා කරන්නද? එහෙම දෘෂ්ටිකත්කය වෙෙනවා. ඉතින් කරන්න දේක් නෑහ කියලා.

그래서 나는 그저 가만히 있었습니다. 나는 '아, 이 사람에게 어떻게 깨달음을 말해 줄까' 하고 생각했습니다. 그런데 그는 내가 대답할 줄 몰라 쳐다보며 생각만 하고 있다고 여겼습니다. 어쩌겠습니까. diṭṭhi에 그렇게 사로잡혀 있으니 할 수 있는 것이 없습니다.

ඉතින් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු සූත්‍රයට නවා මට කියනවා පුළුවන් නම් අභියෝගයක් කරලා කියා නම් පංචස්කන්ධය දුක්ඛස්කන්ධයක් කියලා කිව්පු සූත්‍රයක් චිත්තකින් පෙන්නන්න ග.

그러면서 'Buddha께서 가르치신 sutta 가운데 pañcakkhandha가 dukkhakkhandha라고 한 sutta가 있으면 보여 달라'고 도전하듯 말했습니다.

ඉතින් මට ඔය තීර ඔය ඇද ඇදා ඉන්න බැහැ. මොකද කෙනෙකුට යථාබෝධය ලබා ගැනීමට මම දැනගත්තා ධර්මානුකූලව දැනගත්ත අවබෝධයෙන් ධර්මය විත්හ කරලා තියෙනවා මිසා. හතර කොතනද තියෙන්නේ, අතනද තියෙන්නේ මෙතනද තියෙන්නේ කියලා ඕේ කාලය ගත කරන්න බැ. ඒ නිසා දැනගත්තා අර දැනගත යුත්ත සිත්කේ තියෙෙන දේ පෙලා තියෙනවා. මෙන්න මේකයි පෙලා තියෙන්නේ.

그런데 나는 그런 실랑이로 시간을 끌 수 없습니다. 누군가가 있는 그대로의 깨달음을 얻도록, 내가 dharma에 맞게 안 깨달음으로 dharma를 풀어 설명할 뿐, 어느 책 어디에 있는지 찾느라 시간을 보낼 수는 없기 때문입니다. 그래서 알아야 할 것, 경전에 담긴 것을 펼쳐 보였습니다. 바로 이것이 펼쳐 보인 것입니다.

ඉතින් හේතු නැතුව පෙලා දෙනවා. හේතු පැලකොට මෙන්න දුක්ඛස්කන්ධය කියන්නේ මේකයි. ඔන්න පංචස්කන්ධය දුක්ඛස්කන්ධය කියලා තේරුම් ගන්න බැරි එක අවිද්‍යාව. ඒ අවිද්‍යාව නිසා මොකද කරන්නේ දුක්ඛස්කන්ධය තෝරගන්න බැරිවෙලා තියෙන්නේ.

까닭 없이 펼쳐 보이는 것이 아닙니다. 까닭을 들어 펼치면, dukkhakkhandha란 이것입니다. pañcakkhandha가 dukkhakkhandha임을 알아듣지 못하는 것이 avijjā입니다. 그 avijjā 때문에 dukkhakkhandha를 가려내지 못하게 된 것입니다.

ඔය පංචස්කන්ධය එක්තරා උපයත් තියෙනවා. ඒ පංචස්කන්ධය ආශ්වාද ස්වභාවයක්, ප්‍රිය ස්වභාවයක්, මධුර ස්වභාවයක් තියෙනවා. ඒ ප්‍රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවයන් නැත්නම් ලෝක සත්වයෝ ඇලෙනවද කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ අහන්නේ. ලෝක සත්වයෝ මේක ඇවැත්ම නැට ඇලෙන්නේ ඕවායේ ප්‍රියේ ස්වභාවයක්, මධුර ස්වභාවයක් ඇති නිසා.

그 pañcakkhandha에는 일종의 윤기도 있습니다. pañcakkhandha에는 assāda의 성질, 사랑스러운 성질, 달콤한 성질이 있습니다. Buddha께서는 '그 사랑스럽고 달콤한 성질이 없다면 세상 중생이 들러붙겠느냐'고 물으십니다. 세상 중생이 이것에 들러붙는 것은 거기에 사랑스럽고 달콤한 성질이 있기 때문입니다.

ඔහින් හැඟවිච්ච ආදීනවයක් තියෙනවා. ඔය ආදීනවය දැක්කට පස්සේ ආය ඉන්නවද මිදෙන්න නැතුව තියෙ. ආදීනවයක් තියෙන නිසාම ආදීනවය දැක්ක නිසාම ඔය පංචස්කන්ධය මිදෙනවා. ආශ්වාදයක් ඇති නිසාම ආදීනවය දැක්වෙන නැති නිසාම පංචස්කන්ධය ඇලෙනවා. ඇලීම නිසා සත්වයා ගොඩනැගිලා අනාථ වෙලා දුක් ගමන තුළන් කරගන්නා.

그 속에 숨겨진 ādīnava가 있습니다. 그 ādīnava를 본 뒤에도 벗어나지 않고 있겠습니까? ādīnava가 있기 때문에, ādīnava를 보았기 때문에 pañcakkhandha에서 벗어납니다. assāda가 있고 ādīnava를 보지 못하기 때문에 pañcakkhandha에 들러붙습니다. 들러붙음 때문에 중생이 만들어져, 어찌할 바 모른 채 괴로움의 길을 갑니다.

දැන් මේක හොඳට තෝරගන්න ඕනේ. සංකිත්න පංච උපාදානස්කන්ධා දුක්ඛා කිව්වා එක කොටසක් අල්ලග පංච උපාදානස්කන්ධයයි දුක පංචස්කන්ධය නෙමෙයි කියලා පචරා උපාදානස්කන්ධය දුක විද්‍යාමාන කළා. පංචස්කන්ධය පංචස්කන්ධයේ ස්වභාවය අල්ලන්න ගියහම විද්‍යාමාන. එතකොට තමයි දුක විනීත සිද්ධ තියෙන්නේ. අන්න ඒක තමයි දුක්ඛ වේදනාවක් දැන්නේ.

이제 이것을 잘 가려 알아야 합니다. 'saṃkhittena pañcupādānakkhandhā dukkhā'라고 하신 한 대목만 붙잡아 'pañcupādānakkhandha가 괴로움이고 pañcakkhandha는 아니다'라고 퍼뜨렸습니다. upādānakkhandha는 괴로움을 드러나게 했습니다. pañcakkhandha의 성질을 붙잡으러 갈 때 드러났습니다. 그때 괴로움을 겪게 됩니다. 바로 그것이 괴로운 vedanā로 느낀 것입니다.

සංඥාවට හැඳුන්නේ ඔන්න ඕකයි. ඉතින් අවිද්‍යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන් මුලා වෙච්ච ලෝක සත්‍යයා ඇවිලා දුක දන්නවා දුක හඳුනවා. දුක දැනෙනවා. දැනිච්ච නිසා දුකයි කියන්නේ නෙවෙයි කියලා දන්නවා. දුක හැඳෙනවා. මේ මේ වගේ දුක එන්න කියලත් කියනවා.

saññā로 알아본 것도 바로 그것입니다. 그래서 avijjā와 taṇhā에 미혹된 세상 중생이 와서 괴로움을 안다, 괴로움을 알아본다고 합니다. 괴로움이 느껴지고, 느꼈기 때문에 괴로움이라고 압니다. 괴로움을 알아봅니다. '이러이러한 괴로움이 온다'고도 말합니다.

නමුත් එයා දැක්කේ නැත්තේ මොකක්ද ප්‍රඥාවට මෙන්න මේවා මේ ආකාරයෙන් දුක් නිසා කල්තියා දැනගත්ත. කල්පියා දැනගෙන හිටියා නම් මේවයේ ස්වභාවයෙන් මේකයි කියලා. ඒ ඒ මොහොතේ අරමුණු වෙනකොට මෙන්න දුකක්ම අරමුණු වුණා. අල්ලගන්න ගියොත් ඕක විතර වුණා.

그러나 그가 보지 못한 것은, 이것들이 이러이러하게 괴로움이라는 것을 paññā로 미리 아는 것입니다. 이것들의 성질이 이렇다고 미리 알고 있었다면, 그때그때 대상이 될 때 '여기 괴로움 자체가 대상이 되었구나, 붙잡으러 가면 이렇게 된다'고 알았을 것입니다.

මේ ලෝකේ සැපක් අරමුණු කරන්න එකක් නෑහැ. සැපයි කියලා අරමුණු කරන්නේ මායාව. දුකට හේතුකාරක වන්නා වූ දුක්කට හේතෙන දුක් ස්වභාවයක් මායාවකින් වැහිලා තියෙනවා. නොදන්නකම නිසා, මෝඩකම නිසා, යථාබෝධය නැති නිසා. හොඳයි කියලා අල්ලන්න ගියාම බිරිද සිද්ධ වෙනවා.

이 세상에 즐거움으로 대상 삼을 것은 없습니다. 즐겁다고 대상 삼는 것은 māyā입니다. 괴로움을 일으키는 괴로운 성질이 māyā로 덮여 있습니다. 모르기 때문에, 어리석기 때문에, 있는 그대로의 깨달음이 없기 때문에 좋다고 붙잡으러 가면 겪게 됩니다.

මේ කල්තිය දැනගන්න ඕනේ රූපං දුක්ඛං, වේදනා දුක්ඛා, සංඥා දුක්ඛා සංඛාරා දුක්ඛා විඤ්ඤාණං දුක්ඛන්ති මේක ආවර්ජනය කරලා ආවර්ජනය කරලා මේ ස්වභාවය මොකක්ද කියලා මනාසේ ගී කරනකොට දකිනවා. මෙන්න මෙයා දුක්ගොඩවල් අල්ලන්න ගියොත් තමයි වෙන්නේ.

이것을 미리 알아야 합니다. 'rūpaṃ dukkhaṃ, vedanā dukkhā, saññā dukkhā, saṅkhārā dukkhā, viññāṇaṃ dukkhan'ti.' 이것을 거듭거듭 되새겨 이 성질이 무엇인지 잘 마음에 두면, 괴로움 더미를 붙잡으러 가면 이렇게 된다는 것이 보입니다.

ගින්දරේ පිච්චන ස්වභාවය තියෙනවා. මම ඇල්ලුවක් නැතත් ගින්දරේ ස්වභාවය ඒකමයි. ඒ ස්වභාවය දන්න නැතුව අත ගහන්න ගියොත් මොකද වෙන්නේ? අත පුච්චා ගන්න වෙනවා. අත ගහපු නිසා ගින්දර හැරාද නැත්නම් ගින්දර හැරපිච්ච නිසා අත දරහ පිච්ච වුණාද? අත දාම නිසා ගින්දර පිච්ච එකක් වුණේ නැහ. ගින්න ස්වභාවයක් තිබුණත් දවන තවන ස්වභාවයක්.

불에는 태우는 성질이 있습니다. 내가 잡지 않아도 불의 성질은 같습니다. 그 성질을 모르고 손을 대면 어떻게 됩니까? 손을 데게 됩니다. 손을 댔기 때문에 불이 태우게 되었습니까, 아니면 불이 태우는 것이라서 손이 데었습니까? 손을 댔기 때문에 불이 태우는 것이 된 것은 아닙니다. 불에는 본디 태우고 달구는 성질이 있었습니다.

අත දැම්මහම මොකද වුනේ? අත පිත්තනේ මොකද? ගින්න තුළ දවන ස්වභාවයක් තිබිච්ච නිසා තමයි ඒකට අතු දන්න ගිහම හිත්තේ. ඒ දුකට හිත ගවොත්තර වෙන්නේ සිද්ධ. ගින්දර තුළ දවර සවරන ස්වභාවයක් තියෙනවා ඔයාගේ රූප තුළ තියෙනවා දුක් ඇති කර ස්වභාවය. ඒක තමයි දුක්ඛ ස්වභාවය තියෙන්නේ හේතු.

손을 대니 어떻게 되었습니까? 손이 데었지요. 왜입니까? 불 안에 태우는 성질이 있었기 때문에 거기 손을 대니 데었습니다. 그 괴로움에 닿게 됩니다. 불 안에 태우고 달구는 성질이 있듯이, 당신의 rūpa 안에는 괴로움을 일으키는 성질이 있습니다. 그것이 dukkha 성질이 있다는 까닭입니다.

නුවණින් තේරුම් ගත්ත නම් මේ රූපය නැ මේ රූපයේ දුක්ඛ ස්වභාවයෙන් යුත්තයි කියලා. අප්පත්තිය මම ඕකේ ඇන නිලගහන්න යන්නේ නැ. ඕක මම කරගන්න බයි කරගන්න යන්නේ නැ. මම කරගන්න බය කරගන්න ගියොත් මොකද වෙන්නේ? ඒ ස්වභාවයට ගෝචර වෙනම් විනිතින්ද සිද්ධ වෙනවා. මෙන්න මේක දැනගත්ත කෙනාට දුකෙන් නිදහස් වීමේ මාධ්‍ය.

지혜로 '이 rūpa는 dukkha 성질을 지녔다'고 알아들었다면, 나는 거기 들러붙으러 가지 않습니다. 그것을 나로, 내 것으로 만들러 가지 않습니다. 나로, 내 것으로 만들러 가면 어떻게 됩니까? 그 성질에 닿아 겪게 됩니다. 이것을 아는 이에게는 이것이 괴로움에서 벗어나는 길입니다.

ඒ ඒ වස්තුව දුක්ඛ ස්වභාවය තේරුම් ගත්තා නම් තේරුම් ගත්ත කෙනාට මොකද වෙන්නේ? එයා දුක්ඛ ස්වභාවය තේරුම් ගත්තා ප්‍රඥාවෙන් අන්න අර දුක්ඛාර්ය සත්‍යය වැදලා.

각 대상의 dukkha 성질을 알아들었다면, 알아들은 이는 어떻게 됩니까? 그는 paññā로 dukkha 성질을 알아들었습니다. 그것이 dukkha ariya sacca를 깨친 것입니다.

ඕක තේරුම් ගත්තේ නැති කෙනා ඕක ඇහිල ගහන්න කියලා හිතන්නම් දුක්ගාහිර ඝෝචර වෙලා හිතන් අනේවර දුකයි අනේවර දුකයි කියලා කියන්නම් දුක දුක්ඛ වේදනාවයි දුක්ඛ සංඥාවයි දෙක මතු කරගත්ත. ඒක පෘතගත්නයගේ ගතිය.

그것을 알아듣지 못한 이는 거기 들러붙다가 괴로움에 닿으면 '아이고 괴롭다, 아이고 괴롭다' 하며 괴로운 vedanā와 괴로움의 saññā 두 가지를 드러냅니다. 그것이 puthujjana의 모습입니다.

දැන් දුක නම් මොකද කරන්න ඕනේ? මොකෙන්ද දුක අන්න මොනවා කරන්නින් දුක දැනග මෙන්න මේ රූප අල්ලන්න ගිහිල්ලා. ඒවා බලන්න ගිහිල්ලා. එහෙනම් අල්ලපු එකවත් බදපු එකවත් නෙමෙයි දුකගෙන දුන්නේ. අල්ලපුවහම බදපුවහම අල්ලපු බදපු එකේ තින්නා වූ දුක් ස්වභාවයට ගෝචර වෙන්න සිද්ධ වුණා. ඒ නිසා දුක විල් සිද්ධ වුණේ. මෙන්න මේක දැනගත්තා නම් බුදු දහ කොතනකත් මේක විරුද්ධ නැහ. සැපස් දැනගන්නේ ඔතන

그러면 괴로움이라면 무엇을 해야 합니까? 무엇으로 괴로움을 알았습니까? 이 rūpa들을 붙잡으러 가고 그것들을 쳐다보러 가서입니다. 그렇다면 붙잡은 것이나 껴안은 것이 괴로움을 준 것이 아닙니다. 붙잡고 껴안았을 때 그 붙잡고 껴안은 것에 있던 괴로운 성질에 닿게 되었고, 그래서 괴로움을 겪게 되었습니다. 이것을 안다면 Buddha의 가르침 어디에도 이것과 어긋나는 것은 없습니다. 즐거움을 안다는 것도 거기서입니다.

ියොකුත් දැකගන්න ඕන. එහෙනම් මේක දැනගන්නට කොහොමද දැනගන්නේ?

그것도 보아야 합니다. 그렇다면 이것을 어떻게 압니까?

කොච්චර කිව්වත් මේ ප්‍රිය ස්වභාවයෙන් මධුර ස්වභාවයෙන් වැහිලා තියෙන ලෝකය ඒ ප්‍රිය ස්වභාවය මධුර ස්වභාවයන ඔපට්ටම නිසා අභ්‍යන්තරයේ තිබෙන්නා වූ ආදීනව ඉන්න ඒක වැහිලා තියෙනවා. කෙල්ලැමට හදලා තියෙනවා ලස්සන පුංචි රෝස් එකක්. ඇතුලෙන් තියෙනවා බෝම්බයක්. ස්විටච් එක දැම්මොත් ඒ පළතම විනාසයි කුරලලා ගිහිල්ලා.

아무리 말해도, 이 사랑스럽고 달콤한 성질로 덮인 세상은 그 사랑스럽고 달콤한 윤기 때문에 안에 있는 ādīnava가 덮여 있습니다. 장난감처럼 작고 예쁜 장미를 만들어 놓았는데 안에는 폭탄이 있습니다. 스위치를 켜면 그 자리가 박살 나 버립니다.

පාරහි පියා තියෙනවා පුංචි ළමය කොතෙන්ට යනවා. ඇතුලේ තියෙන එක දන්නේ නැහැ. පිටිපේනේ තෝච්ච එක වගේ පේිච්ච එක පේනවා. හරි හොඳ

그것을 길가에 두었는데 어린아이가 그리로 갑니다. 안에 있는 것은 모릅니다. 겉에 보이는 것만 봅니다.

එල්ලම්ලම් බු හොර කාගෙන ගිහිලා මේක දන්නවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඇයි ගත්තේ? පිටින් තනිච්ච උපේ එයා දැකේ නෑ ඒක බෝම්බයක් කියලා ඒක හෙල්ලන් බල්ලුවා කියලා සිටින් තිබිච්චා ඔෙන් දැක්කලා. ඔපය හරි අරගෙන මේක පාවිච්චි කරන්න ගියහම ජීවිතය විනාශ වෙනවා.

왜 집어 들었습니까? 겉에 바른 윤기 때문입니다. 그는 그것이 폭탄인 줄 보지 못하고 겉의 윤기만 보았습니다. 윤기만 보고 그것을 쓰려 들면 목숨이 망가집니다.

මෙන්න මේ වගේ මේ ලෝකේ මන වඩන දේවල්. මන වඩන රූප මන වඩන ශබ්ද මන වඩන ගන්ධ මන වඩන රස, මන වඩන ඉක්පද්ගද කියලා කියන්නේ. ඔන්න මේ ඔපේ ඔය ඔපෙන් වට කරලා ඇතුලේ තියෙන්නේ හපයක්. ඔන්න ඕකයි දැකලා නැ. උපෙන් වට කරලා හපයක් තියෙන බව දැක්ක දවසට යථාබෝධය ලැබ.

이처럼 이 세상의 마음을 끄는 것들, 곧 마음을 끄는 rūpa, 소리, 냄새, 맛, 닿음이라 하는 것 — 이것이 윤기입니다. 그 윤기로 둘러싸인 속에 있는 것은 독사입니다. 그것을 보지 못했습니다. 윤기로 둘러싸인 속에 독사가 있음을 본 날 있는 그대로의 깨달음을 얻습니다.

අන්න දුක තියෙන්නේ මොකේද? දුක් ග දුක් මොනවද දුක් ගුලුවන් මොනවද කියලා දැනගත්තුට දුක්ඛ පිළිබඳ අවබෝධය. මෙන්න දුක්ඛ ආර්ය සත්‍ය

그러면 괴로움은 어디에 있습니까? 괴로움 더미가 무엇인지 아는 것이 dukkha에 대한 깨달음입니다. 이것이 dukkha ariya sacca입니다.

එහෙනම් අපි හැමල්ලෙන් දකින්න ඕනේ අල්ලන්න ඉස්සෙල්ලා බදන්න ඉස්සෙල්ලා. ඒ අල්ලන්න හදන්නේ බදන්න හදන්නේ ආපයකින් ඔහලා පවත්වන කපයක් මේ දීලා. ඕක අල්ලන්න ගිය තමයි කැපෙන්න වෙන්නේ. ගැටෙන්න වෙන්නේ. අර දුක මතුවෙලා ඉන්නේ. කල්ව ඕක දැනගත්තා නම් කල්දියාව ඈත් වෙනවා ඔහු දුකෙන් නිදහ. ඔහු ආයගේ හැඩත් දුකට කොටු කරන්න බැහ.

그러니 우리 모두 붙잡기 전에, 껴안기 전에 보아야 합니다. 붙잡으려 하고 껴안으려 하는 것은 윤기로 덮어 둔 뱀입니다. 그것을 붙잡으러 가야 물리게 되고 부딪치게 됩니다. 그때 그 괴로움이 드러납니다. 미리 그것을 알았다면 미리 멀어지니 그는 괴로움에서 벗어납니다. 그를 다시는 괴로움에 가둘 수 없습니다.

මෙන්න මේකයි ක්‍රමය. ඕක දකින්නේ නැතුව මොකටද කියන්නේ? පිරිසාවක් සන්තෝසයෙන් බාරගන්නා කියලා ඒ මහත්තයට මට කොළයක් දීලා.

이것이 방법입니다. 이것을 보지 않고 무엇을 말하겠습니까? 그 사람은 기쁘게 받아 달라며 내게 종이 한 장을 주었습니다.

පෙන්වෙනි සහ දුක වෙන්නේ අල්ලගන්න ඉතින් එයාගේ බලන්න

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

හැබැයි බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා ව්‍යාධිපි දුක්ඛෝ මරණන්තිපි දුක්ඛං මේ ව්‍යාධිය දුකක්. ඒකේ යථාර්ථය දැනගත්තා

그런데 Buddha께서는 'byādhipi dukkho, maraṇampi dukkhaṃ', 이 병도 괴로움이라고 가르치십니다. 그 참모습을 알았다면,

මොනවා නිසාද මේ හින්බිසාව ආවේ. ඒක දුකන්නේ නැ. දුකක් නුවනානහම විඳින්න සිද්ධ වෙන්නේ නැති. පින් විඳිනවා සද්දයතු ඉන්ද වින්දනේ නිදක් හැඩුනහම

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දැනන් ගන්න එපා දැනගත්තොත් සුදු මාරකයක් එනවා ගණන් ගන්න ගණන් ගන්න එපා මාරකෙන් පේරෙන්න බැ. ගීදරට පිටෙනවා ගණන් ගන්න එපා ගණන් ගත්තොත් දුකටක

'알려고 하지 마라, 알면 괴로움이다. 죽을병이 와도 마음 쓰지 마라.' 마음을 쓰지 않는다고 죽을병에서 벗어날 수는 없습니다. '불에 타도 마음 쓰지 마라, 마음 쓰면 괴로움이다'라고 합니다.

මේ හරියයිද කතාව

이것이 옳은 말입니까?

මහ ගින්නකට පිච්චෙන්න ගණන් ගන්න එපා ගණන් ගත්තු දුක කියලා. දැන ගත්ත නැ දුක නැහ කියලා. ඉතින් ඇත්තද කාචන දුක නැහ. දැනගත්ත නැ කිය මම ගණන් ගන්න හැටි හරි. පිටීමේ දුක එන්නේ නැද. දැනගත්තා නැ.

'큰 불에 타도 마음 쓰지 마라, 마음 쓰면 괴로움이다. 알지 못하면 괴로움이 없다'고 합니다. 그러면 정말 괴로움이 없습니까? '나는 알지 못한다, 마음 쓰지 않는다'고 합니다. 좋습니다. 그러면 타는 괴로움이 오지 않습니까? 알지 못했을 뿐입니다.

ඉතින් මේ වගේ ධර්මය පිළිබඳ තේරුම් ගන්න අලිගේ පැත්තටක් අත ගාලා බලලා අලියාව වංගෙරි ගොඩේදී ආවා වගේ ඔහොම කතා කියනවා. ඉතින් අපි හැමදේම පරසා ධර්මය වාගේ පේන සූක්ෂම තැන් වලින් අධර්මයක් ධර්මය කියලා මතු කරන තියෙනවා. මේ වගේ අපි හොඳට ප්‍රසාද ඕනේ.

이처럼 dharma를 알아듣는다며, 코끼리의 한쪽만 손으로 더듬어 보고 코끼리가 이렇다고 말하듯 이야기합니다. 그래서 dharma처럼 보이는 미묘한 곳에서 adharma를 dharma라고 드러내는 일이 있습니다. 이런 것을 우리는 잘 살펴야 합니다.

බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරන්නේ මේ ලෝකේ කෙසගත් තරම් ප්‍රමාණයක්වත් දුකක් නැති සෙනක් තියෙනවා නම් මහණෙනි තථාගතයන් වහන්සේ ලෝකේ පහළ වෙන්නේ නෑහැ. ධර්ම දේශනාවක් එන්නේ නැහ. ඇයි? සත්වයාට එතන ඉන්න පුළුවන්. ඒක පනවන්න පුළුවන්.

Buddha께서는 '이 세상에 털끝만큼이라도 괴로움이 없는 곳이 있다면, bhikkhu들이여, Tathāgata는 세상에 나타나지 않는다. dharma의 가르침도 나오지 않는다'고 하십니다. 왜입니까? 중생이 거기 머물 수 있기 때문입니다. 그것을 내세울 수 있기 때문입니다.

දුකක් කෙනක් මේ ලෝකේ තියෙනවද සත්වයාට පනවන්න පුළුවන් එතෙක් වෙලා ඉන්න සතායන් වහන්සේ මේ ලෝකේ පහළ වෙන්න හේතු වුනේ. ධර්මය දේශනා කරන්න හිතුනේ. මාරයෙන් කෙසාගත් තරම් ප්‍රමාණයක්වත් දුකක් නැහැ කියලා පෙන්නන්න පුළුවන්. දුක් නැති දෙයක් මේ ලෝකේ පෙන්නන්න බැ. පැවැත්ම තුළ තවත් ඒ නිසා. දුක් නැති අය පෙන්නන්න.

이 세상에 괴로움 없는 곳이 있어 중생에게 내세울 수 있다면 그럴 것입니다. Tathāgata께서 세상에 나타나신 까닭, dharma를 가르치려 하신 까닭은 털끝만큼도 괴로움 없는 것이 없음을 보이기 위해서입니다. 이 세상, 이 존재 안에서 괴로움 없는 것은 보일 수 없습니다. 그래서입니다. 괴로움 없는 것을 보여 보라고 하십시오.

දැන් මේ කියන කතාවට කොහොමද ගලපන්නේ අරගෙන එකක්. රූප දුකක් නෙමෙයි, වේදනා දුකක් නෙමෙයි, සංඥා දුකක් නෙමෙයි, සංඛාර දුකක් නෙමෙයි විඤ්ඤාණ දුකක් නෙමෙයි අල්ලා ගත්තොත් විතරයි දුන්න.

그렇다면 이 이야기를 어떻게 맞추겠습니까? 'rūpa는 괴로움이 아니다, vedanā도, saññā도, saṅkhāra도, viññāṇa도 괴로움이 아니다, 붙잡을 때만 괴로움이다'라고 한다면,

දැන් මේ විදිට කියන්න ගියාට පස්සේ බුද්ධ දේශනා පැට දුද

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒවා සුඛ බව දන්න නැතික තමයි අවිද්‍යාව. දන්න නැති නිසා තමයි ඒක අල්ලන්න යන්නේ. ඵල ගැටියා ගින්න කියන්නේ පිටෙන එකක් බව දන්න නැති නිසා ගණන් ගනතුරු පයින්න. පිටේ පේන බැල්ලේ තියෙන ලස්සන ප නිසා ඔහු හිතන්නේ ලස්සන එකක්. පැනලා දික් තියෙනවා.

그것들이 괴로움인 줄 모르는 것이 avijjā입니다. 모르기 때문에 그것을 붙잡으러 갑니다. 불나방은 불이 태우는 것임을 모르기 때문에 뛰어들어 탑니다. 겉에 보이는 불꽃의 아름다운 빛 때문에 그는 아름다운 것이라 여기고 뛰어듭니다.

මෙන්න මේ වගේ ගින්දය ස්වභාවය දැවෙන දැවෙන ස්වභාවය වාගේ ලෝකයේ පැවැත්මේ තියෙන හැම දේකම ස්වභාවය මොකක්ද දුක්ඛ ස්වභාවය.

이처럼 불의 성질, 태우는 성질처럼, 세상 존재 안에 있는 모든 것의 성질은 무엇입니까? dukkha 성질입니다.

ඒ දුක් ස්වභාවය තියෙන යමක් අල්ලන් ගියොත් මොකද වෙන්නේ? ඒකෙන් උරුමේ මිදින්න සිද්ධ වෙනවා. ඒකෙන් මිදෙන්න බැ. මිදෙන්නේ නම් මොකද කරන්න ඕනේ? අල්ලන්න ඉස්සෙල්ලා කල් තියා දැනගෙන ඉන්න ඕන ඕවා දුක් ස්වභාවයට අයිති. ඕවා දුක් [උගුර කෑරීම] ගොඩට අයිතියි. දුක්ඛස්කන්ධයට අයිති. දුක්ඛස්කස්කන්ධයට අයිත් බව කල් තියා දැනගත්තා නම් මෙන්න මේක ප්‍රඥාවෙන් දැනගන්න.

그 dukkha 성질이 있는 것을 붙잡으러 가면 어떻게 됩니까? 그 결과를 물려받게 되고 거기서 벗어날 수 없습니다. 벗어나려면 무엇을 해야 합니까? 붙잡기 전에 미리 알아야 합니다. 이것들은 dukkha 성질에 속한다, 괴로움 [목을 가다듬음] 더미에 속한다, dukkhakkhandha에 속한다. dukkhakkhandha에 속함을 미리 알았다면 이것을 paññā로 아는 것입니다.

හැබැයි ලෝකේ ඕක පෙන්නවා දෙන්න බුදුපියාණන් වහන්සේ පෙන්නාතුළු මේ පැවැත්ම තුළ තියෙන සියලුම දේවල් දුක් ස්වභාවයෙන් යුක්තයි කියා ලෝකේ කියා දුන්න ශාතුරුවයෙක් නැති නිසා. ඕක අත්ඇරලා වර්ගයට පලයලා එතන සැකයි තියෙනවා. ඕක අත්ලා බ්‍රහ්මණ ළඟට පලයලා එතන සැපයි තියෙනවා. මෙහෙම තැනින් තැන සැප කැන් තියෙනවා.

그런데 세상에 이것을 보여 준 것은 Buddha뿐입니다. 존재 안의 모든 것이 dukkha 성질을 지녔다고 세상에 가르친 다른 스승이 없기 때문입니다. '이것을 버리고 하늘나라로 가라, 거기 즐거움이 있다', '이것을 버리고 Brahmā 곁으로 가라, 거기 즐거움이 있다' — 이렇게 곳곳에 즐거움이 있다고 했습니다.

යථාර්ථය බලහම තුන් ලෝකයේ කිසිම තැනක සැපයි අල්ලන් දෙයක් නෑ. දුක් ස්වභාවයෙන් පිරිලා තියෙනවා. දුක්කෝ ලෝකය පදිචිතා. මේ ලෝකය දුකය පිහිල්ලා තියෙෙනවා.

참모습을 보면 세 세계 어디에도 즐거움이라고 붙잡을 것이 없습니다. dukkha 성질로 가득 차 있습니다. 'dukkhe loko patiṭṭhito', 이 세상은 괴로움 위에 서 있습니다.

ඉතින් මේක අපි දැනගන්න ඕනේ. දැනගැනීම වෙලා ඉපද කරන්න ඕනේ. ඒ දුක දැනගන්නේ කොහොමද? ඒක දුක් ස්වභාවයෙන් යුක්තයි කියලා දැනගන්නේ කොහොමද? ඒකේ ස්වභාවයක් තියෙනවා.

그러니 이것을 우리가 알아야 합니다. 앎이 생겨야 합니다. 그 괴로움을 어떻게 압니까? 그것이 dukkha 성질을 지녔음을 어떻게 압니까? 거기에는 어떤 성질이 있습니다.

මොකක්ද කරගනි ස්වභාවය? මේ ලෝකයේ යමක් යම් තැනක ගොඩනැගුණාන ඒ ගොඩනැගිච්ච සියලුම ඒවර කියන්නේ සම්මත ඇත්ත ගොඩනැගිලා නෑ. සදාසමික දෙයක් ලෝකේ හැදිලා නැ. ගොඩනැගුනම් අර යම් තැනක හේතුවකින් ගොඩනැගිච්ච තියෙනවා.

그 성질이 무엇입니까? 이 세상에서 무엇이 어디서 만들어지든, 만들어진 모든 것은 관례(sammuti)일 뿐입니다. 참으로 만들어진 것은 없습니다. 영원한 것은 세상에 만들어진 적이 없습니다. 만들어졌다면 어딘가에서 원인으로 만들어진 것입니다.

හේතුවක් නිසා යමක් ගොඩනැගුණ නම් ගොඩනැගිච්ච මොහොතේ පටන් ගෙන්න ඒකට උරුමයක් තියෙනවා විපරිණාමයට පත් වෙනවා. ඒකේ අවසානය වැඩසීම ඒ සම්මතය කෙළවර වෙනවා.

원인 때문에 무엇이 만들어졌다면, 만들어진 순간부터 vipariṇāma를 물려받습니다. 그 끝은 사라짐이고, 그 관례가 끝납니다.

ලෝකේ හටගන්නේ විද්‍යාමානයෙන් ගත පිළිබඳ වේවා, හිත පිළිබඳ වේවා, ලෝකයේ තෙපදු ආකාර වේවා. යමක් ගොඩනැගුණා නම් හේතුවකින් ගොඩනැගුණා. ඒ ගොඩනැගිච්ච වෙලේම් මොකද වෙන්නේ? ඒකේ විපරිණාමයට පත් වීම ඔරුම අයි කියලා. විපරිණාමයට පත් වෙලා යම් වැනසීමක් ඇද්ද ඕක තමයි ස්වභාවය.

세상에 일어나는 것은 몸에 대한 것이든 마음에 대한 것이든 세상의 어떤 모습이든, 무엇이 만들어졌다면 원인으로 만들어졌습니다. 만들어진 그때부터 어떻게 됩니까? vipariṇāma를 물려받습니다. 변해서 사라짐이 있다면 그것이 성질입니다.

එහෙනම් මෙබන් ස්වභාවයක් ඇති යම් කෙනෙක් කැමැත්තක් ඇති කරගත්තා නම් ඒක මට ඕන හැටියට වේවා කියලා. මෙන්න මේක සිද්ධ නොවෙන්න ඕන. ලෝක සත්‍යයා බැඳින්න අවිද්‍යාවේ නිගමනය මොකක්ද

그런 성질을 지닌 것에 대해 누가 '내 뜻대로 되어라', '이것은 일어나지 말아야 한다' 하는 바람을 일으켰다면, 세상 중생을 묶는 avijjā의 판단은 무엇입니까?

එහෙම වෙන්න බෑ මට ඕන හැටියට ඒවා. මට ඕන හැටියට තියාගන්න ඕන. මගේ කැමැත්ත කරන්න පවත්වන්න ඕනේ. කොහොමහරි ක්‍රමයක් හොයන්න ඕන මේක හරි හොඳයි. යයි මනාපයි යහපත මෙන්න මේ මුලා බලාපොරොත්තුව නිසා ලෝක සත්‍යය කරන්නේ කැමති පවත්වන්න බලනවා අර විපරිණාමයට පත්වෙලා වැනසෙන ගොඩවල්.

'그렇게 될 수는 없다, 내 뜻대로 되어야 한다, 내 뜻대로 두어야 한다, 내 바람대로 지녀야 한다, 어떻게든 방법을 찾아야 한다, 이것은 아주 좋다, 마음에 든다, 훌륭하다.' 이 미혹된 바람 때문에 세상 중생은 변해서 사라지는 더미들을 제 뜻대로 지니려 합니다.

විපරිණාමයට පත්වෙලා වැනසෙන නිසා ඒක නිත්‍ය නෑහ කියනවා. නිත්‍ය නැති නිසා දුකයි කියලා යමක් ඉපිර නැත්නම් ඒක දුකයි කියලා කියනවා.

변해서 사라지기 때문에 그것을 nicca가 아니라고 합니다. nicca가 아니기 때문에 괴로움이라고, 무엇이든 한결같지 않으면 괴로움이라고 합니다.

හැබැයි අවබෝධය ආවේ නැ කොච්චර කිව්වත් මොකක් නිසාද? නිත්‍ය නැති නිසා දුක් වෙන්න හේතුව මොකක්ද කියලා බැරි වුනේ ඉස්ර නැත්නම් දුක් වෙන්නේ මොන හේතුවෙන්ද? ඉපිර නෑ කිව්ව මොකක්ද ඉපිර නැතිගේ ස්වභාවය මොකක්ද යම් මොහොතක ගොඩනැගුණා නම් ගොඩනැගිච්ච මොහොතේ පටන් විපරිණාමයට පත් වෙලා ලනසීම මේකේ ස්වභාවය

그러나 아무리 말해도 깨달음은 오지 않았습니다. 왜입니까? nicca가 아니기 때문에 괴로움이 되는 까닭이 무엇인지 몰랐기 때문입니다. 한결같지 않으면 무슨 까닭으로 괴로움입니까? 한결같지 않다는 것은 무엇입니까? 한결같지 않음의 성질은 무엇입니까? 어느 순간 만들어졌다면 만들어진 순간부터 변해 사라지는 것, 그것이 이것의 성질입니다.

ඒ ස්වභාවය වෙනස් කරන්න බැරි එකක්ම ඒ ධර්මතාවය ඒකනාව එබන්තය මට ඕන හැටියට පවත්වන්න ඕනේ මාසයනසය පැවතිවා කැමති වූ අද වදහසක් ඇති කරගෙන ගත්තොත් මෙන්න මේ කැමති සේ පවතින්නේ නැති කෙන දුක ලෝක සත්වයා තියෙනවා.

그 성질은 바꿀 수 없는 것이고, 그 dhammatā가 그렇습니다. 그런 것을 내 뜻대로 지녀야 한다, 내 바람대로 있어라 하는 생각을 일으키면, 뜻대로 있지 않는 그 괴로움이 세상 중생에게 있습니다.

කැමති සේ පවත්වන්න බලන්නේ කැමති සේ පවත්වන්න බැරි එකක්. කැමති සේ පවත්වන්න බැරි බව දන්න නැති එක අවිද්‍යාව.

뜻대로 지니려는 것은 뜻대로 지닐 수 없는 것입니다. 뜻대로 지닐 수 없음을 모르는 것이 avijjā입니다.

ඒසාද නිගමනය කරනවා මොන කාලින් හරි මොන කෙනෙම එකින් හරි මම මේක මොන ක්‍රමයක් උපක්‍රමයක් බැහරි මට කැමතිය පවත්වා ගන්න ඕනේ. අවිද්‍යාවෙන් නිගමනේ ඔයි කැමති පවත්න්නේ මේවා හරියි මනාපයි. මේක ආශ්වාද යන එකක්. අන්න තෘෂ්ණාව වැදුනා. අවිද්‍යාවෙන් තෘෂ්ණාවෙන් ගත්ත නිගමනය තමයි කොහොමහරි කැමති සේ පවත්වගන්න ඕන. ඔය අදහස

그래서 판단합니다. '언젠가는, 어떻게든, 무슨 방법 무슨 꾀를 써서라도 내 뜻대로 지녀야 한다.' 이것이 avijjā의 판단입니다. '뜻대로 지닐 수 있다, 이것은 좋다, 마음에 든다, 이것은 달콤한 것이다.' 거기서 taṇhā가 들어왔습니다. avijjā와 taṇhā로 내린 판단이 '어떻게든 뜻대로 지녀야 한다'는 것입니다.

කැමති සේ පවත්වන්න බැදු මොකක්ටද මොහොතින් මොහොතකින් ගවිලා උපරිණාමයට පත්වෙන වැසෙන ධර්මතාවය අන්න ලෝක ධර්මතාවය ස්වභාවය එහම් ලෝක ධර්මතාවය මොහොතෙන් මොහොතක ගිවිලා උපරිනාකයට පත් වෙලා වැනසන ඒවාම ගොඩනැගෙනවා නිසා. සදාව කටත්වයක් ලෝකේ ගොඩනැගෙන්නේ නෑහැ. ගොඩනැගෙන්න හේතු නැ.

그 생각대로 뜻대로 지닐 수 없는 까닭은 순간순간 닳아 변해서 사라지는 dhammatā 때문입니다. 그것이 세상의 dhammatā, 세상의 성질입니다. 세상의 dhammatā에서는 순간순간 닳아 변해 사라지는 것만 만들어지기 때문에 영원함은 세상에 만들어지지 않습니다. 만들어질 까닭이 없습니다.

ලෝකයේ යම් තැනක ගත පිළිබඳ හෝ හිත පිළිබඳ ලෝකය පබන් තැනකඳු ආකාරයක් හෝ ගොන්නනැගුණා. විපරිණාමයට පත් වෙලා වැනසෙන නිකන් ගොඩනැගෙනවා මිසක්. අදාගමික වස්තුවක් ගොඩනැගෙන්න ධර්මතාවයක් නෑහ කියලා ධර්මය යතාසින් දැක්ක නම් මෙන්න මෙයාට කියනවා ධර්මය ධර්මය හැටියට දැක්කා. ඔන්න ලෝක ධර්මය දැක්කා.

세상 어디서든 몸에 대한 것이든 마음에 대한 것이든 세상의 어떤 모습이 만들어졌다면, 변해서 사라지는 것만 만들어질 뿐입니다. 영원한 것이 만들어지는 dhammatā는 없다고 dharma를 있는 그대로 보았다면, 그를 두고 dharma를 dharma로 보았다고 합니다. 세상의 dharma를 보았습니다.

මේ ලෝක ධර්මය කියා දෙන්න කෙනෙක් හිටිය නැහැ බුදුපියාණන් වහන්සේ ලෝකය පහල මෙන්න ලෝක හැටියට පෙන්නා දෙනවා. අනික් ඔක්කොම ටික නැ කැවතිලා.

이 세상의 dharma를 가르쳐 줄 사람이 없었습니다. Buddha께서 세상에 나타나 세상을 있는 그대로 보여 주십니다. 다른 이들은 모두 거기 이르지 못했습니다.

ඔය ටික හොඳ නෑහැ මෙන්න මේ ටික හොඳයි කියලා ඒකට ශාස්තවාදය පන් වුනා සමහර අය කොටසක් ඉස්තිරයි. ගොඩනැගුම ගොඩනැගුනා යායයි ඕක වෙනස් වෙන්නේ. ඒ කොටසේ ස්වර්ගය එහෙම නැත්නම් බබ බ්‍රහ්ම ලෝකේ නැ බ්‍රහ්ම ළඟ සදාගතකත්වය සාරත්වය මෙන්න මෙහෙම තැනක තියෙනවා කියන්නේ ලෝකේ පැරැත්මට මුලාවෙන් නිගමනයක්.

'이 부분은 좋지 않고 저 부분은 좋다'고 해서 sassatavāda가 생겼습니다. 어떤 이들은 일부는 영원하다고 했습니다. 만들어진 것 가운데 어떤 것은 변하지 않는다, 하늘나라나 Brahmā 세계, Brahmā 곁에는 영원함과 알맹이가 있다고 하는 것은 세상의 존재에 대한 미혹된 판단입니다.

මෙන්න මේ අවිද්‍යාවේ නිගමනය අත්හැරපු එකම උත්තමයන් වහන්සේ ලොව්තුරා බුදුපියාණන් වහන්සේ. අනිත් සියල්ල ෝම කොටසක් හොඳ නෑ කොටසක් හොඳයි කියන එක. ඒකෝ සේරම හොඳයි කියන කිර. එහෙනම් එකක්වත් ඔක්කොම බොරු කියන කේ ගියා. ඔය කතාව ඔක්කොම බොරු. ඕවා වැඩක් නෑ.

이 avijjā의 판단을 버린 유일한 분이 세상을 넘어선 Buddha이십니다. 다른 모든 이는 일부는 좋지 않고 일부는 좋다고 하거나, 모두 좋다고 하거나, 아니면 모두 거짓이라는 쪽으로 갔습니다. '그런 이야기는 다 거짓이다, 쓸모없다.'

සන්තෝසයෙන් කාලා දීලා ඉන්න එක තමයි තියෙන්නේ හොඳ විදියට පුළුවන් තරම් විදියට තරම් ඉඳලා මොනවා කරලා හරි කමක් නැහැ හිටියට කමක් නෑහැ. ඒක තමයි හොඳ. ඔහොමත් දෘෂ්ටියකට පස්සේ උච්ඡේද දෘෂ්ටිය. මේ ශාස්ත දෘෂ්ටියයි, උච්ඡේද දෘෂ්ටියයි මෙයාදි දෘෂ්ටියට වලට බැහැලා. ලෝකේ ඇලිලා ගැලිලා

'즐겁게 먹고 마시며 사는 것이 전부다, 할 수 있는 만큼 좋게 살면 된다, 무엇을 하든 상관없다, 그게 좋다.' 이런 diṭṭhi가 uccheda diṭṭhi입니다. 이 sassata diṭṭhi와 uccheda diṭṭhi 같은 diṭṭhi에 빠졌습니다.

සදාසෙනිතරක් හිගෙන ඒකට බැඳෙන්න. ඔය කතාව ඔක්කොම බොරු කියනම් මිදගෙන ඉන්න හිටු මැත ඉවරව ඉන්නකෝ. මෙහෙම නිගමනට වාහිර විකෘතය නිගමනට වැස්වා නිසා. සත්‍යයට වැස්ේ නැ සත්‍යය වැෙන. සත්වය සත්‍යාකාරයෙන් පෙන්නන්නේ එට උත්තම වහන්සේ ලොව්තුරා බුදුපියාණන් වහන්සේ.

세상에 들러붙고 빠져 영원하다 여기며 묶이거나, '그런 이야기는 다 거짓이다' 하며 다 끝난 것처럼 지냅니다. 이렇게 판단에 빠진 것은 뒤틀린 판단에 갇혔기 때문이고, 진실에는 이르지 못했습니다. 진실을 진실 그대로 보여 주신 분은 가장 높은 분, 세상을 넘어선 Buddha이십니다.

අන නිසා උන්වහන්සේ පෙන්නුවා ඔය බලාපොරොත්තු වෙන අදහක් කවුරු මොනවා කිව්වද? මේ ලෝක ස්වභාවය ලෝක ධර්මතාවය මොකක්ද? හේතුවක් නැතුව යමක් ගොඩනැගෙන්නේ නැහ. ගොඩනැගින්න හේතුව හේතුවක් නිසා ගොඩනැගුණ යමක් ඇට නම් විපරිණාමයට පත්වෙලා වැනසී යනවා ඒක තරමතාවය ඒකයි. විපරිණාමයට පත් වෙලා වැඩසෙන්න නැති දෙයක් හේතුවකින් ගොඩනැගෙන්නේ නැහ. ඔය පොඩ්ටක් තේරුම් ගන්න ඕනේ.

그래서 그분께서 보여 주셨습니다. 누가 무엇을 바라든 무엇을 말하든, 이 세상의 성질, 세상의 dhammatā는 무엇인가. 원인 없이 만들어지는 것은 없습니다. 만들어지는 데는 원인이 있습니다. 원인으로 만들어진 것이 있다면 그것은 변해서 사라집니다. 그것이 dhammatā입니다. 변해서 사라지지 않는 것은 원인으로 만들어지지 않습니다. 이 조금을 알아들어야 합니다.

ධර්මය දකින්නේ ඔතන පොත් කියවලා නෙමෙයි. පොත් වල තියෙන භාෂාව පාල කරලා නෙමෙයි. මොකෙන්ද ධර්මය තියෙන්නේ කොහෙද? ඔන්න ලෝක ධර්ම හේතුවක් නැතුව ලෝකයයි කියන තුළ කිසි දෙයක් ගොඩනැගෙන්නේ නැ. හේතුවකින් ගොඩනැගෙන යමක් ඇත්්ද විපරිණාමයට පත්වෙලා වැනසීම උරුම කරගත්තට දෙයක් ගොඩනැගෙනවා මිසක් සදාසනික කට්ියක් ගොඩනැගෙන්න නැ.

dharma를 보는 것은 책을 읽어서가 아닙니다. 책에 있는 말을 외워서가 아닙니다. dharma는 어디에 있습니까? 바로 세상의 dharma입니다. 원인 없이 세상 안에서 아무것도 만들어지지 않습니다. 원인으로 만들어지는 것이 있다면 변해서 사라짐을 물려받은 것이 만들어질 뿐, 영원한 것은 만들어지지 않습니다.

මෙන්න ඒ පහ. විපරිණාමයට පත්වෙලා යටසී යන එකක් හේතුවකින් ගොඩනැගෙනවා. ඕකෙන් ලෝකේ ගොරනැගෙනවා. සජීවී අජීවී සියලු තැන ගොඩනැගිච්චක් තියෙනවා ඔක්කොම තිරියයි.

바로 이것입니다. 변해서 사라지는 것이 원인으로 만들어집니다. 그것으로 세상이 만들어집니다. 살아 있는 것이든 아니든 어디서든 만들어진 것은 모두 그렇습니다.

සජීවී හෝ අජීවී කියන කිසිම වස්තුවක් හේතුවක් නැතුව ගොඩනැගිච්ච එකක් ලෝකේ නැ. හේතුවකින් ගොඩනැගිච්චනම් සදාකතමිකත්වයක් ගොඩනගන්න බැහ හේතුවක් ගොඩනැගපුදේ. ගොඩනැගූ යමක් කඇත් නම් ඒ මොහොතේ නම් පරිණාමයට විපරිණාමයට පත් වෙනවා. ඉතින් ඒකට පරිවර්තනය වේගෙන පරිවර්තනය වේගෙන ගිහිල්ලා ඒ සම්පතය අවසාන වෙනවා. ඕක වස්න්න. මෙන්න මේකයි ලෝකේ ධර්මතාවය. මෙන්න ලෝක ධර්මය.

살아 있든 아니든 어떤 것도 원인 없이 만들어진 것은 세상에 없습니다. 원인으로 만들어졌다면 영원함을 만들 수 없습니다. 만들어진 것이 있다면 그 순간부터 변해 갑니다. 그렇게 바뀌고 바뀌다가 그 관례가 끝납니다. 이것이 세상의 dhammatā, 세상의 dharma입니다.

ඔයිෙන් අමතරව තවත් ලෝකයා පලවනවා කිව්වොත් ඔය කතාවෙන් ඉවත් වෙනවා. [උගුර කෑරීම] ඒක මුලාවක් අදහසක් මිසක් හේතු වැටි කතාවක් නෙවෙයි. මෙන්න මේ පොඩ්ඩ මනාසේ ඊයෙන් කල්පනා කරලා බලන්න ඕනේ.

이것 말고 세상에 다른 것이 나타난다고 하면 이 이야기에서 벗어나는 것입니다. [목을 가다듬음] 그것은 미혹된 생각일 뿐 까닭이 있는 이야기가 아닙니다. 이 조금을 잘 생각해 보아야 합니다.

[උගුර කෑරීම] දැන් මම කිව්ව දේ තුළ මගේ කිව්ව දේ තුළ ලෝකයා කිව්ව දේ තුළු ආකාරයෙන් විදිහට පහළ වුණත් ඔය ධර්මතාවයේ ඉක්ම වූ දෙයක් ලෝකයයි පහළ වෙන්නේ නැහ. පැවැත්ම තව පහළ වෙන දෙයක් නෑහ කියලා. හියආකාර තේරුම් ගත්ත දවසට මොකද වෙන්නේ? ඇත්ත දැක්කා. ලෝකය ඇත්ත දැක්කා. මෙන්න මේ ලෝකේ ඇත්ත දැක දවසනාවේ යථාබෝධය ලැබ.

[목을 가다듬음] 이제 '나'라고 한 것 안에서도, '내 것'이라고 한 것 안에서도, 세상이라 한 것 안에서도, 어떤 모양으로 나타나든 이 dhammatā를 넘어선 것은 세상에 나타나지 않습니다. 존재 안에 달리 나타나는 것은 없습니다. 이것을 알아들은 날 어떻게 됩니까? 진실을 보았습니다. 세상의 진실을 보았습니다. 이 세상의 진실을 본 날 있는 그대로의 깨달음을 얻습니다.

එහෙනම් මොකද වෙන්නේ? සදාතන එක වස්තුවක් ලෝකේ හේතුවකින් පහළ වෙන්නේ නෑ. හේතුවකින් පහළ වෙන සියලු දේ විපරිණාමයට පත් වෙලා යනවා. එහෙනම් මම කැමති සේ පවත්වන්න හැදුවොත් ඕවතුට මට සිද්ධ වෙන්නේ දුකට ගෝචර වෙන්නේ.

그러면 어떻게 됩니까? 원인으로 나타나는 영원한 것은 세상에 없습니다. 원인으로 나타나는 모든 것은 변해 갑니다. 그렇다면 내가 그것을 뜻대로 지니려 하면, 내게 일어나는 것은 괴로움에 닿는 것입니다.

එහෙනම් මේ යම් පිච්චං නොලබිතම්පි දුක්ඛං ඉච්චසී පැවැත් යම් තැනක නැද්ද? ඔන්න ඕක දුකයි. අන්න විඳින දුකේ නැහැ.

그러니 'yampicchaṃ na labhati tampi dukkhaṃ', 바라는 것을 얻지 못하는 것도 괴로움 — 바로 그것이 괴로움입니다. 겪는 괴로움이 아닙니다.

කැමති දේ පවතින්නේ නැති නිසා මානසික වශයෙන් දුක් විනවා. අනේ ම කොච්චර කැමතිල මේක මෙහෙම පවත්වා ගන්න අනේ මේ දරුව මෝන නැතුව හදාගන්න කොච්චර නම් මම මහන්සි වුනාද කොච්චර අවවාද කරාද බැරි වුණානදේ. ඌහිටුවක්කාරයා වුණානේ.

바라는 것이 지속되지 않기 때문에 마음으로 괴로움을 겪습니다. '아, 이것을 이대로 지니기를 얼마나 바랐는데. 이 아이를 잘못되지 않게 키우려고 얼마나 애쓰고 얼마나 타일렀는데, 안 됐구나. 제멋대로인 녀석이 되어 버렸구나.'

අවුරුදු 100ක් පිස්සේ දඟලාදුවට ඉගැන්වෙ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මම බලාපොරොත්තු මෙහෙම දෙයක් කරලා දීලා හොඳ විවාසයක් කරලා දීලා නම් පුකාර කරනලා පවුලක් එකතු කරලා වැදගත් නෑ දෑ පවුලක් එක එකතු වෙලා අපේ සත්‍යය හතගන්න. ක අනේ වෙච්ච වේග හැටිය. දැන් මොකක්ද

'나는 이런 것을 해 주고 좋은 혼인을 시켜 훌륭한 집안과 맺어 우리 체면을 세우기를 바랐는데, 아, 이렇게 되어 버렸구나. 이제 어쩌나.'

තමන් බලාපොරොත්තු වුනාට මේ ලෝකේ කිසිම දෙයක් තමා කැමති ආකාරයෙන් පවතින්නේ නැති ලෝකේ. මම බලාපොරොත්තුවක් ඇති වෙලා තිබුණා හොඳ ලස්සන දඟුවෙක් හදාගෙන හොඳට උදන් වෙලා, හොඳ විවාහයක් කරලා දීලා ලොකු තැනකට ගිහිල්ලා ලෝකෙටත් පරසාරම් පෙන්නන්න අපේ අත්ය මේකයි කියලා පෙන්නන්න මාන්‍ය ලොකු තෙනක්. සතුරෙන් ජීවත් වෙන එකක්. අදහස ඕකයි. බැරි දෙයක් පන්ති වෙච්ච අදහසලා දුක් විදිහ නේද?

자기가 바란다고 해도 이 세상의 어떤 것도 바라는 대로 있지 않는 세상입니다. '나는 바랐다. 좋은 아이를 키워 잘 공부시키고 좋은 혼인을 시켜 높은 자리에 올라 세상에 자랑하고, 우리 위세가 이렇다고 보여 주며 큰 자리에서 기쁘게 사는 것.' 생각이 그랬습니다. 될 수 없는 것을 바란 생각 때문에 괴로움을 겪는 것 아닙니까?

ඔය අදහස ඇරෙන එකක්. ඔය දුකෙන් නිදහස් වෙන්න.

그 생각을 놓아야 그 괴로움에서 벗어납니다.

මතක් වෙන මතක් එන්න අනේ මම මොකක් බලාපොරොත්තු වෙන අනේ මම මේ මෙච්චර ගැන මොකද අහවල් කාට බැරි වුණාදේ කරගන්න නැත්නම් මට වැඩක් නැහැ ජීවත් වෙලා සමාජයට මුහුණ දෙල්ලත් බැහැ මොකුත් බැහැ වැඩක් නැහැ. දැන් ඉතින් මට මේක බැහැ. දැන් ඉතින් හලියනවා, දැවෙනවා, තවෙනවා පපුව යට හප ගන්නවා, හවුලනවා, රෝස්තාගාටනවා. උසුසු මරනවා, න් කරනවා. දාහේ ඉන්න.

자꾸 떠올립니다. '아, 내가 무엇을 바랐는데, 이렇게 애썼는데, 왜 아무개처럼 해내지 못했나. 그렇지 않으면 나는 살아도 소용없다, 사회에 얼굴을 들 수도 없다, 아무것도 못 한다.' 그래서 이제 타오르고, 애태우고, 가슴을 치고, 앓고, 화내고, 한숨 쉬며 지냅니다.

මේ කොච්චර කාලෙක වැරැගෙනද මේ දැනගිට. මේ අවුර පිපාසයක් ජීවත් වෙලා මැරෙනකන් අතර කාලෙක සුන්දර ලෝකයක් මවාගෙන හොඳ ලෝකෙක ගැඹුරු හොඳට පත්වෙට පත්වෙලා ජීවත් වෙනවා. ඔය දෘෂ්ටිය ඇරගන්න සකල ඔය දුකෙන් මිදෙනවා. එතන මිදෙන්නද?

얼마나 오랫동안 속아서 이것을 모르고 있었습니까? 목마름 속에 살다가 죽을 때까지 그 사이에 아름다운 세상을 지어내 그 좋은 세상에 깊이 빠져 삽니다. 그 diṭṭhi를 놓으면 그 괴로움에서 벗어납니다. 거기서 벗어나겠습니까?

මොකද මුලාවට බැහැගෙන ඉන්න තාක්කල් දුක විනය සිද්ධ වෙනවා. මොකද තණ්හා උපාදානය කරන ඇලිලා බැඳිලා. මොකෙද දැන හොරන්න බැරි දෙයක් හොරන්න කැමති නැත් කැමති සේ පවත්වන්න බැරි දෙයක් කැමති සිහේ පවත්වන්න බලාපොරොත්තු වෙල මෙන්න දුකට මුද තෘෂ්ණාව මුල් වෙනවා කියන්න ලෝකේ

미혹에 빠져 있는 한 괴로움을 겪게 됩니다. taṇhā로 upādāna를 하여 들러붙고 묶였기 때문입니다. 할 수 없는 것을 하려 하고, 뜻대로 지닐 수 없는 것을 뜻대로 지니려 바랐기 때문입니다. 이것이 괴로움의 뿌리입니다. 세상에서 taṇhā가 뿌리가 된다고 하는 것이 이것입니다.

ඉතින් මෙන්න මෙතනින් දැනගන්න ඕනේ යමක් විපරිණාමයට පත්වෙලාසෙන දෙයක්ම නම් ලෝකේ හේතුවකින් ගොඩනැගුණේ ඒ හැම දේකම ධර්මතාවය ඒකනාව එබඳු දේ තුළ කොයි කොටසක්ද තියෙන්නේ කෙසැකත් අර තරම් ප්‍රමාණයක් තියෙනවද මම කැමති සේ පවත්වන්න හැොත් පුළුවන් එකක්.

그래서 여기서 알아야 합니다. 세상에서 원인으로 만들어진 것이 변해서 사라지는 것뿐이라면, 그 모든 것의 dhammatā가 그렇다면, 그런 것 안에 어느 부분이, 털끝만큼이라도 내 뜻대로 지닐 수 있는 것이 있습니까?

මම කැමතිනොත් මෙතේ පවතීවා කියන්නා වූ අදහසක් තිබ්බො ඒ අදහසට එකන කරන්න පුළුවන් දෙයක් මෙතේ හටගත්ත ලෝකය හේතුවක් නිසා පහළ වෙච්ච විපරිණාමයට පත්වෙ දෙයක් පහළ කරපු ලෝකය කෙසත් තරම් ප්‍රමාණයක් හෝ මාගයන් සේ පවත්වීවා වෙන්නා වූ අදහසක් තියෙනවා. බලාපොරොත්තුවක් ඇති කරලා තිබ්බො එේ පවතින්න පුළුවන් එකක් මාතෘකයක් තියෙනවා කියලා කල්පනා කරලා බලන්න ඕන.

'내가 바라니 이렇게 있어라' 하는 생각을 두었을 때 그 생각에 맞출 수 있는 것이, 원인으로 나타나 변해 가는 것들로 이루어진 이 세상에 털끝만큼이라도 있는지, 바람을 두었을 때 그대로 있을 수 있는 티끌 하나라도 있는지 생각해 보아야 합니다.

බලාගෙන පේනවා මම කියන එකෙත්, මගේ කියන එකෙත්, ලෝකේ කියන තුලක්. කොතනක බැලුවත් ඔය කියන ධර්මතාවයෙන් මා කැමති සේ පවත්වන්න පුළුවන් අන්ත මාත්‍රයක් ලෝකේ නැහ. එහෙනම් බලාපොරොත්තුව කුසල වින්දාවක් හිස්යක් විතරයි. කැමති දේ පවත්වන බලාපොරොත්තුව කුස්ස විදියක් හිස් දෙයක් මිසක්.

살펴보면 '나'라는 것에서도, '내 것'이라는 것에서도, 세상이라는 것 안에서도, 어디를 보아도 그 dhammatā 때문에 내 뜻대로 지닐 수 있는 티끌만 한 것도 세상에 없습니다. 그렇다면 바람은 빈 껍데기일 뿐입니다. 바라는 것을 지니려는 바람은 텅 빈 것일 뿐입니다.

ඉෂ්ත සිද්ධාසයක් ිදෙන දෙයක් වෙන්නේ නෑහ කියලා දැනගත්තහම මොකක්ද ඊළඟට ගන්න තියෙන්නේ? ඔහුට යථාබෝධයක් වන ලෝකය හැටි දැක්කා ලෝක ධර්මය දෙයක්.

바라는 대로 이루어지는 것이 아님을 알았을 때 다음에 얻는 것은 무엇입니까? 그에게 있는 그대로의 깨달음이 생깁니다. 세상의 모습, 세상의 dharma를 보았습니다.

ඒක අකුරක්වත් ඔතන නැහ. ඒක ඇලපිල්ලක් පාපිල්ලක්වත් ඔතන නැහ. අකුරෙන් පෙන්නන සංඥාවක්වත් ඔතන නැහ. මොකක්ද දැක්කේ? යථාබෝධයෙන් ධර්මය දැක්කා.

거기엔 글자 하나도 없습니다. 모음 부호 하나도 없습니다. 글자로 보이는 기호 하나도 없습니다. 무엇을 보았습니까? 있는 그대로의 깨달음으로 dharma를 보았습니다.

මෙන්න බුදු දහම පොතේ ලියන්න එපාට කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරා මුද මොකද අවබෝධ කරගන්න ධර්මයේ ලියන එකක් නෙමෙයි අවබෝධ කරන එකක් හිතන් කිමවා පොතෙක යන්න එපා හාමුදුරුවෝ ඇහුවා ඒ කාලේ පොතල ගියන්න.

그래서 Buddha께서는 가르침을 책에 쓰지 말라고 하셨습니다. 왜냐하면 깨달으라고요. dharma는 쓰는 것이 아니라 깨닫는 것입니다. 그 시절 스님들이 책에 쓰자고 여쭈었을 때 쓰지 말라고 하셨습니다.

අවබෝධ කරගන්නා මොනවද කියන්නේ බුදුරජාණන් වහන්සේ නදන්න ඔන්න ඒ පොලි

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

හැබැයි ඒක න පස්සේ කාලෙක පොතේ ගිලිය ඒක ධර්මය තිය ඊට පස්සේ අවබෝධ කරගන්න තිබිච්ච ධර්මය අමතක වෙලා ගියා මාර්ගය වැහිලා ගියා හොඳේ තීච්චක ධර්මය කියලා උස්සරය කටපාදනම් කරගත්තා ඊට පස්සේ තර්කවාද කරේ ඊට පස්සේ මොකද කරගන්න මේ අහවල් කාලේ භාෂාව මේ අහවල් කාලේ ඕක මහායානේ මේක හීනේ යන්නේ දැන් පන්න ගොඩාක් හදාගෙන පත්තුවාගෙන හින තායක් පටන් බලමු තරගටම දැස් අදත් මොකද කර ෆොතෝසරයි ගිහිලා තරට කරනවා. අවබෝධ කරගන්න තියෙන්නේ ධර්මය කටන් කරගන්න අවබෝධ කරගන්න තියන්නේ ඔන්න මේ පොඩ්ඩ

그런데 후대에 그것을 책에 썼습니다. dharma를 써 두니 깨달아야 할 dharma는 잊혔고 길은 덮였습니다. 좋다며 그 dharma를 높이 받들어 외우고, 그 뒤로 따지고 다투었습니다. '이건 어느 시대 말이다, 이건 Mahāyāna다, 이건 Hīnayāna다' 하며 무리를 많이 지어 서로 다툽니다. 오늘날도 책을 들고 와 다툽니다. 깨달아야 하는 것은 dharma입니다. 외우는 것이 아니라 깨달아야 하는 것은 바로 이 조금입니다.

අකුරක් ඉගෙන ගත්තේ නැති කෙනාට ධර්මය අවබෝධ

글자 하나 배우지 않은 사람도 dharma를 깨달을 수 있습니다.

කරන්න පුළුවන්ම ඔය විදිහට. පුන්නාද තුනික රෝපක වාගේ ධර්මය අවබෝධ කර අකුරු ඉගෙනගන

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

නෙමෙයි. පාලි භාෂාවක් ඉගෙන නෙමෙයි. ගාථාවකට පාඩම් කරලවත් පිරිත් පාඩන් කරලවත් නෙමෙයි. ලෝකය හැටි ගැක්.

글자를 배워서가 아닙니다. Pāli를 배워서도 아닙니다. gāthā를 외우거나 paritta를 외워서도 아닙니다. 세상의 모습을 보아서입니다.

ලෝක ධර්මය අවබගත කර අව පොඩි ගොඩාක් වෙලා ගියේ නැ. ඉදගෙන නැගිට මාර්ගඵල නැත් මොකක් නිසා ධර්මය අවබෝධ කරපු නිසා. අර ගාථාවක් හට පාලන් කරගත්ත නිසා නෙමෙයි. පිරිතක් හට පාලන් කරගත්ත නිසා නෙමෙයි. ධර්මය අවබෝධ කරගත්ත නිසා. එහෙනම් අවබෝධ කරගන්න ධර්මයට අකුරුත් නෑහැ, වාක්‍ය නෑහ. ඇලපිලි පාපිලිත් නෑහ. කාටවත් වරක් දන්නත් බැහ.

세상의 dharma를 깨닫는 데 오래 걸리지 않았습니다. 앉았다 일어나는 사이에 magga-phala를 얻었습니다. 무엇 때문입니까? dharma를 깨달았기 때문입니다. gāthā를 외워서도, paritta를 외워서도 아닙니다. dharma를 깨달았기 때문입니다. 그렇다면 깨달아야 할 dharma에는 글자도, 문장도, 모음 부호도 없습니다. 누구에게 글로 알려 줄 수도 없습니다.

දැන් මොකක්ද අවබෝධ කරගත යුතු ධර්මය? ලෝකයේ හේතුවකින් යමක් පහළ වෙනවද? ඒ පහළ වෙන දේ කවදාවත් සදාක දෙයක් පහළ කරන්න බැ. හේතුවකින් ලෝකයයි ලෝකය තුළු ආකාර වූ සජීවී හෝ අජීවී හෝ මොනවාහරි පහළ කරන්නම් පහළ වුණා. ඒ පහළ වෙච්ච මේ කවදාව සදානික දෙයක් වෙන්නේ නැහ. පහළ වූ මොහොතේ පටන්ගෙන ඉන්න විපරිණාමයට පත්වෙලා විපරිණාමයට පත් වෙලා ඒ පහළ වූ ස්වභාවය කිව්ලා යන්න. වැනසිර යනවා. මෙච්චරයි ලෝකේ. ඔන්න ලෝකයේ ධර්මය උච්චරයි.

그러면 깨달아야 할 dharma는 무엇입니까? 세상에 원인으로 무엇이 나타납니까? 그 나타나는 것은 결코 영원한 것이 될 수 없습니다. 원인으로 세상과 세상 안의 살아 있거나 살아 있지 않은 무엇이든 나타났습니다. 그 나타난 것은 결코 영원한 것이 되지 않습니다. 나타난 순간부터 변하고 변해 그 나타난 모습이 닳아 사라져 갑니다. 세상은 이것뿐입니다. 세상의 dharma는 이것뿐입니다.

ඔය පොඩ්ඩ තේරුම් ගත්තා නම් මොකද කරන්නේ? එහෙනම් එබඳු ලෝකයක් තුළද මම මේ කැමති පවත්වන්න එක අදහස් ගන්නේ. අරක මට ඕන හැටියට තියාගන්න ඕනේ. මේක මට ඕන හැටියට තියන්න. මේ කය මට ඕන හැටියට තියාගන්න ඕනේ. සහෝදරයා සහෝදරී, දුව පුතා ස්වාමිදුසයා භාර්යාව මට ඕන හැටියට ක්‍රියාගන්න ඕනේ. යාළුවෝ නෑයෝ පිරිස සමාධිය මට ඕන හැටියට ක්‍රියාගන්න ඕනේ. ගේදර එක ගෙවල් ඔක්කොම මට ඕන හැටියට තියාගන්න ඕනේ. නිරක් හැදෙන්න නැති වෙන්න ඔක්කොම රැකගන්න ඕනේ. ඔක්කොට උගන්න හොඳ සමාජයක් හදන්න ඕනේ. මේ මොනාට ඔක්කොම තියෙන්නේ.

이 조금을 알아들었다면 어떻게 합니까? 그런 세상 안에서 내가 뜻대로 지니겠다는 생각을 합니까? '저것을 내 뜻대로 두어야 한다, 이것도, 이 몸도 내 뜻대로 두어야 한다, 형제자매, 딸과 아들, 남편과 아내를 내 뜻대로, 친구와 친척, 무리와 사회를 내 뜻대로, 집과 집들을 모두 내 뜻대로 두어야 한다, 병들지 않고 없어지지 않게 모두 지켜야 한다, 모두를 가르쳐 좋은 사회를 만들어야 한다.' 이 모든 것이 무엇을 위해 있습니까?

කවදාවත් සදාසමිකත්වයා ගොඩනැගන්න බැරි ලෝකෙට විපරිණාමයට පත්වෙලා දැනෙන අසාරත්වයක් ගොඩනැගිලා කෙවිලා යන්න ලෝකෙට ඕව නිරිත කිව්වා අද ඕනැ කියලා කිව්වා ඔක්කොම තිය

결코 영원함을 만들 수 없는 세상, 변해 사라지는 알맹이 없는 것이 만들어졌다 닳아 가는 세상에 대고 그것들을 원한다고 했습니다.

ඕක දැක්කා නම් මොකද කරන්නේ ඔක්කොම ගොන්නාගැදිච්ච බලාපොරොත්තු සුන්ලා හිත් දේවල් බලාපොරොත්තු කරගෙන උත්තරා මොනවා පුඳාගන්න කවුරු හදාගන්න මොන විදියන්ද හදාන්න ඕක දැක්ක කෙනා මොකද කරන්න.

그것을 보았다면 어떻게 합니까? 쌓아 올린 바람이 모두 무너집니다. 헛된 것을 바라서 무엇을 이루겠습니까? 누구를 만들겠으며 어떻게 만들겠습니까? 그것을 본 이는 무엇을 하겠습니까?

එහෙම එකක් නෑ කියලා හදන්න එකක් නැහැනෙනවා. මෙච්චර කල් පොර කෑවේ මෙච්චර කල් පව් කළේ අසත්ර්ම කළේ ඕවා ගොරනගන්න. ඒකට ආධාරන ඒ ඔක්කොම.

그런 것은 없다는 것을 알면 만들 것이 없어집니다. 이제까지 다투고 pāpa를 짓고 옳지 않은 일을 한 것은 그것들을 쌓기 위해서였습니다. 그 모두가 그것을 돕기 위한 것이었습니다.

මේ යථාභූතයට අවශ්‍ය මොකද වෙන්නේ? වැඩක් හැටිය වය වුනාවම කෝ පවටික පව් වැරද ටික කෝ දුශ්චරිත වැර ටික පෝ එතන [උගුර කෑරීම]

있는 그대로를 보면 어떻게 됩니까? 그 pāpa들, 잘못들, 나쁜 행실들은 어디 있습니까? [목을 가다듬음]

එහෙනම් අපි බලාපොරොත්තු වෙච්ච දැන් සිද්ධ වෙලා නැද ඇත්ත දැක්කට පස්සේ

그렇다면 진실을 본 뒤에는 우리가 바라던 것이 이제 일어나지 않습니까?

සුචරිත සමාධියක් හදාන්න පණ යන කතා කරලදී යථාබෝධය නම් ලැබිලා විර ඔය පොඩි

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ආය වෙනස් වෙන්නේ නැති යථාවබෝධයක් නැති වෙන්නේ වෙනස් වෙන්නේ නැති සුතැත්වියක් නැති වෙන්නේ

다시 바뀌지 않는 있는 그대로의 깨달음이 생기고, 바뀌지 않는 좋은 행실이 생깁니다.

ආය ඔය අවබෝධය ලැබු හිතක් දුෂ්චරයට නැවද පානග හතියට නැවද බොර මැරවං නැවද සුරාචායට නැඹෙනවද බොරුවෙන් නවත්තන්න කේලෙම බබිඳන්න පසුව අතින් සැල බවට පත් කරන්න පොපයෙන් ලෝකය මුලා කරන්න නැවද ලෝකයක සරහවහරට මෝඩකමට නැවෙනවද දස අකුසලයෙක් නැවද නැවට හේතු නැහැනේ එතනින් ඉවරයි පොඩි කෑලෙන්නේ ඔක්කොම මේක කරගන්නා මොකක්ද පොඩි

그 깨달음을 얻은 마음이 나쁜 행실로 기울겠습니까? 산 목숨을 해치는 쪽으로, 훔치는 쪽으로, 술로 기울겠습니까? 거짓말로 속이고, 이간질로 갈라놓고, 거친 말로 상처 주고, 쓸데없는 말로 세상을 홀리는 쪽으로 기울겠습니까? 세상의 꾸밈과 어리석음으로 기울겠습니까? 열 가지 akusala로 기울겠습니까? 기울 까닭이 없지 않습니까? 거기서 끝납니다. 작은 조각 하나로 모두 이루어집니다. 그 작은

කෑල්ල හේතුවක් නිසා මේ ලෝකේ යමක් ගොඩනැගුණම් ගොඩනැගිලා තියෙන හේතුව කවදාවත් සදාසනිකත්වයක් ලෝකය ගොඩනගන්න බැහැ හේතුවකින් ගොඩනාගලා දන්නවා නම් සදාසනිකත්වයක් නැහැ අත්ර දෙයක්මයි ගොඩනැගෙන්නේ ගොඩනැගිච්ච මොහොතේ පටන් ඉන්න විපරිණාමයට පත්වෙලා අතිරත්වය කරලා අරිහිලා නැසිලා යනවා. මීට වඩා දෙයක් ලෝකෙ කියලා නැහ. ඔන්න ඔය පොඩ්ඩ මනා කල්පනාව අරගෙන තියෙනවනට ගත්තා නම් ඔහුට යථාබෝධය ලැබෙනවා.

조각이 무엇입니까? 원인 때문에 세상에 무엇이 만들어졌다면, 그 만들어진 원인은 결코 영원함을 만들 수 없습니다. 원인으로 만들어졌음을 안다면 영원함은 없고 덧없는 것만 만들어집니다. 만들어진 순간부터 변해 덧없어지고 무너져 사라집니다. 세상에 이보다 더한 것은 없습니다. 이 조금을 바른 생각으로 마음에 들였다면 그에게 있는 그대로의 깨달음이 생깁니다.

තව බණඵල හෙව්වේ නෑ එකක්වත්. අර නීතිය කොහොමද? අර විනය නීතිය කොහොමද? මේ විනය නීතිය කොහොමද? කියලා කියන්නේ විනය නීති හොයගන් නිවන් දකින ගියෙත් නැ. යථහ බෝජය නිවන් දන්න.

다른 설법을 찾아다닌 것도 없습니다. '그 규칙은 어떻습니까? 그 vinaya 규칙은? 이 vinaya 규칙은?' 하며 vinaya 규칙을 찾아다니다 nibbāna를 본 것도 아닙니다. 있는 그대로의 깨달음으로 nibbāna를 봅니다.

ඔය පොඩ්ඩ තේරුම් ගියානම් එබු ලෝකය තුළ අල්ලන්න ගියොත් ක්‍රියයි මනාපිලා බලන්න ගියොත් මම කැමති සේ පවත්වන්න ගියොත් බැරි එකක් කරන්න හදන අවිද්‍යාවේ වැටපිළකටම බැස්. කොරන්න බැරි දෙයක් හොරන්න ගිය. එහෙනම් මගේ බලාපොරොත්තු මොකක්ද? කැමති සේ පවත්හ දැන් සියලු බලාපොරොත්තු හිත් දේවල්. මම යන්න කැමතියේ පවත්වන්න.

이 조금을 알아들었다면, 그런 세상 안에서 붙잡으려 하면, 사랑스럽고 마음에 든다며 지니려 하면, 내 뜻대로 지니려 하면, 할 수 없는 것을 하려는 avijjā의 늪에 빠지는 것입니다. 할 수 없는 것을 하려 했습니다. 그렇다면 내 바람은 무엇입니까? 뜻대로 지니려는 모든 바람, '나'가 바라는 대로 지니려는 것은 헛된 것입니다.

ඇයි නැත්තේ? එහෙම පවත් එකක් නැති බව දැක්ක නිසා ප්‍රශ්න නිසා ඔක්කොම වෙනයි නිවරක් නැද මෙච්චරකම් පිට් එක ගින්න නිවුණාද ඔය දැක්කන්න

왜 없습니까? 그렇게 지속되는 것이 없음을 보았기 때문입니다. 그러니 모든 것이 꺼지지 않았습니까? 이토록 타오르던 불이 꺼졌습니까? 그것을 보아야 합니다.

එහෙනම් මොනවද කරන්න ඕනේ මොනවා කරන්න තියෙන්නඑකන් කරන්න තියෙන කටයුත්තක් තියෙනවද ජීවත් වෙන කටයුත්තක් තියෙනවානේ බඩිගනඉල්ල බැල හින්දා මොන හරි කන්න ඕනේ. ඒක හින්දා මොන හරි රස්සාවක් කරගන්න ඕනේ.

그러면 무엇을 해야 합니까? 할 일이 있습니까? 살아가는 일은 있지요. 배가 고프니 무엇이든 먹어야 합니다. 그래서 무슨 일이든 해야 합니다.

එහනි බැසට තෙ අවුරට තෙනා මේ මැල නිකන් ඉන්න නිසා සල මේ කය අමතර දුකින් දඕන නැ හෙවනක් තියෙනවානේ හෙවන එක ඉන්නවනේ.

햇볕과 비를 맞으며 그냥 있을 수는 없으니, 이 몸에 쓸데없는 괴로움을 줄 필요는 없습니다. 그늘이 있으면 그늘에 있습니다.

ඒලකොට ගන්නවා. මේ කන්ද ආහාරයක්, කන්න තැනක්, ලෙඩ පිහිතාක් ඉන්න වසරයක් මේ අත්ාවන්ශ කාරණාගත් ඉන්නම් මැර එකක් හොයගන්න තියාගි ඔය ටික මේ හොඳින් දැනුමෙයි ඕකක් ගන්නේ ඒ ටික නැති වර හින් නිසා මේ ජීවිතය පවතිනවා. මට ඔයට වඩා එක ලෝකේ නෑ.

그렇게 지냅니다. 먹을 음식, 머물 곳, 병에 쓸 약, 입을 옷 — 이 꼭 필요한 것들을 갖추고 죽을 때까지 지냅니다. 그것들을 잘 알고 씁니다. 그것들이 없으면 안 되니 이 삶이 이어집니다. 내게는 세상에 그 이상의 것이 없습니다.

ඔතනට බැසල පස්සේ ජීවිතය චාමයත් වෙලා ජීවර බිංදුවර වැහල ඉවරයි. ප්‍රශ්න ඔක්කොමත්ති ඉවරයි. නිදහස් වෙලා අන්න බෞද්ධය ඔන්න අරිය වුණා දවන නැවැත්තුව.

거기에 이르면 삶이 고요해지고 모든 것이 끝납니다. 문제가 모두 끝납니다. 풀려났으니 그것이 불자입니다. 이제 ariya가 되었습니다. 여행을 멈추었습니다.

එහෙනම් මොකක්ද කිව්වේ? ඉස්ථිර වූ මොහොතක්වත් එකාකාර පවතින්න දේවල් ගොඩනැවිලා නෑහ ලෝකේ. හේතුවක් නිසා යමක් පහළ වුණා නම් පහළ වෙච්ච එකේ මොහොතේ පටන් ඉන්න විපරිණාමයට පත් වෙලා వెන්සඳසීම කරා යනවා. ඒක තමයි ලෝකේ හටගත්ත සියලු දේට එම ධර්මතාවය. සජීවී යීවී සියල්ලම ස්වභාවයත්. එපදු ස්වභාවයක්වත් මට ඕනේ හැටියට පවතින්න පවතින්න ඕනෑ කියන අදහස ගත්තනම් ඒ අදහසින් ක්‍රියාත්මක වුණා නම් අසාහනයක් ගොඩනැගෙන කරන්න බැරි දෙයක් පත්ම ගන්නා වූ අදහසක් වෙනවා මිසා කවදාව සාර්කය අදහමක් නෙවෙයි.

그러면 무엇을 말했습니까? 한순간이라도 한결같이 머무는 것은 세상에 만들어지지 않았습니다. 원인으로 무엇이 나타났다면 나타난 순간부터 변해 사라짐으로 갑니다. 그것이 세상에 일어난 모든 것의 dhammatā입니다. 살아 있든 아니든 모두의 성질입니다. 그런 성질을 지닌 것을 내 뜻대로 있게 하려는 생각을 하고 그 생각으로 움직였다면, 그것은 불안을 쌓는, 할 수 없는 것을 바라는 생각일 뿐 결코 알맹이 있는 생각이 아닙니다.

දැන් කැමති සේ පවත්වන්න බැහ ල. මොනම දෙයක්වත් කැමති සේ පවත්වන්න බැහ. බලාපොරොත්තු ඇති කරගත්තා නම් බැරි දේගෙන බලාපොරොත්තුවක් ඇති කරගත්තා මුලා බලාපොරොත්තුවක් වෙච්ච අයුද්ධ වෙලා තියෙන්නේ. මුලා ගහකට අවිද්‍යාගත නිගමනයක් බලාපොරොත්තුවක් මිසක් ඒක ඇත්තක් නෙමෙයි.

이제 뜻대로 지닐 수 없습니다. 어떤 것도 뜻대로 지닐 수 없습니다. 바람을 일으켰다면 할 수 없는 것에 대한 바람, 미혹된 바람을 일으킨 것입니다. 미혹에 따른 avijjā의 판단이자 바람일 뿐 진실이 아닙니다.

දැන් කවුරු වෙන්නද? කිසේ වෙන්නද සෙබන්දෙක් වෙන්නද මතු කවුරු වෙන්නද පෙර කවුරු රහලා වැඩක් වෙලා තියෙනවද පෙර කාලේ කවුරුත් වැඩක් වෙලානේ. මුලාවක්ම ගොඩනැගිලා තියෙනවා. මුලාවක්ම හිත බැඳිලා තියෙනවා. මිසා තව මොකක්ද වටිනාධ ඇතිවෙන හරයක් තියන. දැන් මීට පෙරම හරයක්වත් දැක්කේ නැහ.

이제 누가 되겠습니까? 무엇이 되겠습니까, 군인이 되겠습니까? 앞으로 누가 되겠습니까? 예전에 누가 되어 보람이 있었습니까? 예전에도 누구나 무언가가 되었지요. 미혹만 쌓였습니다. 미혹에만 마음이 묶였습니다. 그 밖에 무슨 값진 알맹이가 있습니까? 이전에도 알맹이를 본 적이 없습니다.

එහෙනම් දැන් මේ මතුකාරීට ඕ පසේ හරයක් හම්බිය. මුලාවක්ම යනවා මිසක් මුලාවක් පස්සේ දුක් යන මිසක්, දුකක් මිසක් තව දෙයක් ැගෙන්න.

그렇다면 앞으로는 그 뒤에서 알맹이를 얻겠습니까? 미혹이 이어질 뿐, 미혹 뒤에 괴로움이 따를 뿐, 괴로움 말고 다른 것이 생기지 않습니다.

එහෙනම් දැන් මේ ක්‍රියාත්මක එන මොහොතේ අතීතය අල්ලන්නෙත් නැහැ. මතුවා අනාගතෙත් නැහැ. දෙකවත් හැරිලා. වර්තමානය තුළ මනාසීන් යථාය දැක්කා මට අල්ලන්න දෙයක් නෑහ මෙන්න මේ ටික එිදා ජීවිතය මැරනකම් ගත කරන්න ඕන ඒ නිසා මම ඒ නිසා කරනවා. හොඳින්

그러면 지금 움직이는 이 순간에는 과거를 붙잡지도 않고 미래도 없습니다. 둘 다 놓았습니다. 지금 안에서 잘 있는 그대로를 보았습니다. 내게 붙잡을 것은 없습니다. 이것으로 죽을 때까지 삶을 보내야 하니 그렇게 합니다.

හිතන්න අල්ලාගන්න වටිනා දෙයක් නිසාද නෙ තවත් මරණය එන්නේ ඒ අවස්ථාව කොයි මොකද මේ ප්‍රශ්නේ සම්පූර්ණ විධානත් එදාගන්න එදා

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

වෙන එකකන් ජීවත් වීමක් ඇද්ද ඒ ජීවත් වෙන බොරුවට දුක් විනල වලෙත් නැහැ. අමුදුරා ගොඩනගන්න යන්න ඕනෙත් නැහැ. මධ්‍යස්ථ ජීවිත ගත කරමින් පැවැතම ගත කරන. අවසාන

그날까지 살아 있다면 그 삶에서 거짓에 속아 괴로움을 겪을 일도 없고, 무엇을 쌓으러 갈 필요도 없습니다. 치우치지 않은 삶을 살며 존재를 마칩니다. 끝.

දැන් ස්වාමීන් වහන්ස දැන් අර පංචස්කන්ධ ස්කන්ධ පංච ක්‍රියාවලිය නේද තමන්ගේ මම කියලා හැඟීම ඇති වෙන්නේ?

(묻는 이) 스님, 그러면 그 pañcakkhandha의 과정 때문에 자기에게 '나'라는 느낌이 생기는 것이지요?

පංචස්කන්ධ ක්‍රියාවලිය තුළ හට අරගත්තට පස්සේ මම කියන හැඟීමක් ගොඩනගාගන්නේ ඒකෙන්ම තමයි ගොඩනගපු නිසයි. ඒකෙන්ම නිසා තමයි මේ බාහිර ලෝකයේ උපාදාන කරගන්න ස්කන්ධ පංචකයේ උපාදානස්කන්ධ කරගන්න නිසා තමයි ඒ දුක්කට පැලලා තියෙන්නේ.

pañcakkhandha의 과정 안에서 일어난 뒤에 '나'라는 느낌을 쌓는 것은 바로 그것으로 쌓았기 때문입니다. 바로 그 때문에 바깥세상을 upādāna로 삼고 다섯 무더기를 upādānakkhandha로 삼으니 괴로움에 빠진 것이지요?

ඔව් උපාදාන කරගන්න යනකොට තමයි දුක් ගොඩත් එක්ක විදීමට පත් වෙන්නේ. උපාදාන කළේ මොනවද? කැමති සේ නොපතින දෙයක් උපාදාන කරන්න ගියානම්. කැමති සේ නොපැවතිම ක්‍රියාත්මකයා මතුවෙනවා මිසක්. කැමති සේ පැවැත්මක් කවදාවත් මතුවෙන්න හේතු නැහ.

그렇습니다. upādāna를 하러 갈 때 괴로움 더미와 함께 겪게 됩니다. upādāna한 것이 무엇입니까? 뜻대로 있지 않는 것을 upādāna하러 갔다면 뜻대로 있지 않는 일이 드러날 뿐, 뜻대로 있음은 결코 드러날 까닭이 없습니다.

යම් තැනක කැමති සේ පැවැත්මක් නැත්නම් ඒක සැපක් වෙන්න බැහ. සැපක් ගොන්නෙන්න බැහ. එහෙනම් කැමති සේ නොපවතින දෙයක් නම් අල්ලන්න ගියේ. දුකක්ම ගොඩනැගෙන එකක් ඇල්ලුවා මිසක්. සහනයක් ගොඩනැගෙන එකක් ඇල්ලුවේ නැහ.

어디든 뜻대로 있음이 없다면 그것은 즐거움이 될 수 없습니다. 즐거움이 쌓일 수 없습니다. 그렇다면 뜻대로 있지 않는 것을 붙잡으러 간 것입니다. 괴로움만 쌓이는 것을 붙잡았을 뿐, 편안함이 쌓이는 것을 붙잡은 것이 아닙니다.

එහෙනම් මේ ලෝකේ කොතනකවත් සහනයක් ගොන්නනැගෙන එයක් අල්ලන්න කැමති ස පවතින දෙයක් පහළ වෙලා නෑ කියලා දැක්කෙන පස්සේ කෝකද අල්ලන්න උපාදානිකෝද උපාදාන නිරෝධයි. උපාදා නිරෝධන භව නිරෝධයි භව නිරෝධනා නම් ජාති නිරෝධයි. ජාති නිරෝධ ව නම් ජරා මරම සෝක පරිය දුක් දොම්නස පායස ඔක්කොම ඉවරයි. ඔන්න මා

그렇다면 이 세상 어디에도 편안함이 쌓이는 것, 붙잡을 만한 것, 뜻대로 있는 것이 나타난 적 없음을 본 뒤에는 무엇을 붙잡겠습니까? 무엇을 upādāna하겠습니까? upādāna nirodha입니다. upādāna nirodha면 bhava nirodha, bhava nirodha면 jāti nirodha, jāti nirodha면 늙음, 죽음, 슬픔, 비탄, 괴로움, 근심, 번민이 모두 끝납니다. 이것이 길입니다.

ඒ ඉගෙනගන්න එකක් තිබුණාද මෙතන මොනවද ගොඩාක්කුල ගහගන්න තියෙන්නේ. එකක්වත් වෙනවද ගහගන්න එක දැන් නිවන් දකින්න ගාථාවක් හට පාඩන් කරන්න ඉන්නවද ඒක ගාථාවකක් හට පාදන් කරගන්න කිම නිවන් දකින්න

여기에 배워야 할 것이 있었습니까? 무엇을 잔뜩 외워야 합니까? 외울 것이 하나라도 있습니까? 이제 nibbāna를 보려고 gāthā를 외울 필요가 있습니까? nibbāna를 보려고 gāthā를 외워서 무엇 하겠습니까?

දැන් අපි බලන්න මොකක්ද හනේ අපි ඉගෙන ගත්තේ නැහැ බලන්නක නිවන් දකින්නේ කොහොමද හාමුදුරුවෝ මෙච්චර කර්මස්ථානේ අපි ඇත්තක්කම වදගත්නේ නැහැ. ලියාගන්න අසුතේ ඉුත් නැහැ මම ලියාගන්නේ කොහොමද ඒකක් බැ. කියහප මටත් ඇහෙන් කියෙනවා කියන්නෙත් නැ. දැන් මට හරි වැටි මට නිවන් දකින.

그런데 사람들은 '우리는 배운 게 없는데 어떻게 nibbāna를 봅니까? 스님, 그 많은 kammaṭṭhāna를 우리는 제대로 외우지도 못합니다. 쓰려 해도 글을 모르니 어떻게 씁니까? 남이 말해 줘도 잘 들리지 않습니다. 이런 내가 어떻게 nibbāna를 봅니까'라고 합니다.

දැති අපි නෙවොතන් ගියාට පස්සේ මොකද කරා ආ වෙලම් කරන්න දින්න

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එවා. මම කර්මස්ථාන ලස්සන පස පටිපට්ඨාන පදක් අඳින්න පටන් ගන මෙන්න කේසය ලස්සන මෙන්න කෙස්වල රසය මෙන්න පටිප්ටානය මෙන්න පදට්ඨාන වචන හතර ඉගෙන ගන්න නිවරය

kammaṭṭhāna를 아름답게 꾸며 paṭipaṭṭhāna, padaṭṭhāna 같은 말을 늘어놓기 시작합니다. '여기 머리털의 색, 여기 머리털의 맛, 여기 paṭipaṭṭhāna, 여기 padaṭṭhāna — 이 네 낱말을 배워야 nibbāna다.'

මොකක්ද ඒම රහස් සසරු පචානු පදානු මොනවද

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මේවා ගෙනගන්න නැතුව කොහොමද නිවන් දකින හරි මේත් නැහ නම් හිතන්න ඕන බැහැ නිවන් දක වචන හතර ගන්න බැරි කොහොමද නිවන් දකේ දැන් කොහේද යන්න?

이것들을 배우지 않고 어떻게 nibbāna를 보느냐, 이것도 모르면 nibbāna를 볼 수 없다고 여기게 됩니다. 네 낱말도 못 외우면서 어떻게 nibbāna를 보겠습니까? 이제 어디로 가겠습니까?

කිරින්න ගියකනේ කොකාස වෙනේ කොලා තියෙන්නේ. නිවනි තිර කන්න ගිය එක්කෙනාද පෙනවා කොකෙන් අන්ඩය නිසා කොකාත කාලින්න බැරි අන්න කියලා. බේර

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඉතින් ඒ වගේ මොකද වුනේ මේ කාලේ නිවන් දකින්න බැ. කොහොමද කොහොමද නිවන් දකින්න බලන්න හැම තැනම පත්ලෝගන්න එක කඑ කෙනා එක එක පොතල එක විදිහ කියලා අරක හරි කියනවා මේක හරි කියන අනේවන්ද ඕක හරි ඉතින් කොහොමද නිවන් දකින්න අපි බලන්න දෙයක් නැහැනේ

그처럼 어떻게 되었습니까? 이 시대에는 nibbāna를 볼 수 없다고 합니다. 어떻게 nibbāna를 봅니까? 보면 곳곳에서 사람마다, 책마다 저마다 다르게 말합니다. 저것이 옳다, 이것이 옳다 하니 무엇이 옳습니까? 그러니 어떻게 nibbāna를 봅니까, 우리가 볼 것이 없지 않습니까?

හැදුන් වහන්සේ දේශනා කරා නිවන් දකින බල පොතේ යන්නේ එපා කියලා අවබෝධ කරගන්න චුට්ටයි අවබෝධ කරගන්න කිව්ේ පොතේ කියියපු බැනකින් බුදුරජාණන් වහන්සේ කවුරුවත් නිවන් දක්වා කරන්න තුනා සාදු කම්මසිකව මේක අහගන්න හොඳට මෙනෙහි කරන්න.

Buddha께서는 nibbāna를 보려고 책으로 가지 말라고 하셨습니다. 깨달으라고, 조금만 깨달으라고 하셨습니다. 책에 쓴 설법으로 Buddha께서 누구를 nibbāna로 이끄셨습니까? 'suṇāhi sādhukaṃ manasi karohi', 잘 듣고 잘 마음에 두라고 하셨습니다.

ඔයා මොන භාෂාවේද ඇහුවෙත් නැහැ, මොන ජාතියද ඇහුවේ නැහැ. මොන කුලය දුකෝත් එක මොනවදත් ඇහුවේ නැහ. මෙන්න මේ අවබෝධය කරගන්න මෙන්න මේගොල්ලෝ හිතලා බලන්න. හොඳට මෙනෙහි කරන්නක තමන්ගේ නුවම එහෙමයි ස්වාමීනි කියගෙන හොඳට රහගෙන හිටිය.

어느 말을 쓰는지도, 어느 민족인지도, 어느 가문인지도 묻지 않으셨습니다. '이것을 깨닫도록 생각해 보아라, 자기 지혜로 잘 마음에 두어라.' 그러면 '그렇습니다, 스님' 하며 잘 듣고 있었습니다.

මේ බුදුන් වහන්සේ ඔය කිව්වත් දැන් මේ ඇහැ ගැන මොකද ඕකට හිටියෙන්නේ? මේ පුංචි ළමෙන්නේ ප්‍රඥායක් අහන්න නිවන් දකින්න බන්න

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මේ ඇහැ කොහොම වස්තුවක් කියලා හිටියේ? මේක සදත් වෙනකත් කිව්වද මෙහෙ කොච්චර කලිත පවතිදිය ඕ ඉස්සෙරලා තිබුණාද ඔය ඔය තමන්ගේ ඇත් දෙකම දන්න කවදාක්ද උපන්න මෙන්න මට අවුරුදු මෙච්චර වය අවුරුදු 15යි 20යි 30යි. ඉතින් අවුරුදු 30කට ඉස්සෙල්ලා 20කට ඉස්සෙල්ලා ඔය ඇහැ තිබුණද ඔක පිරිලා තියෙනවා හිතන්න පුළුවන් තිබුණද කියලා නැහැ ඉතින් අම්මගේ වඩේදී උපදිනකොට එතනින් පටන් ගෙන තමයි මේ අයතින් මම උපදින තමයි මේ ඇහැ පටන් ගත්තේ.

'이 눈은 어떤 것이라고 여겼느냐? 영원하다고 했느냐? 얼마나 오래 있겠느냐? 예전에 있었느냐?' 자기 두 눈을 아는 사람이라면, 언제 태어났는지, '나는 몇 살이다, 열다섯, 스물, 서른' 하고 압니다. 서른 해 전, 스무 해 전에 그 눈이 있었습니까? 생각해 보면 없었습니다. 어머니 배 속에서 생길 때부터, 내가 태어날 때부터 이 눈이 시작되었습니다.

ඉතින් එතෙන් පටගෙන අම්ම කරගෝන ආහාරයෙත් පරගෙන ආරම්භ කරපු තැන් පටන් හැදිච්ච එකෙන් පුංචි ඇහැක් හැඩිලා දැන් ඉතින් මොකද වෙන්නේ ඕකට ඒ පුංචි එහැ කවද දැක් බුදුරජාණන් වහන්සේ බඳ කිව්ේ පුංචි රමිතාග විදිහට හේ. ඒ පුංචි රිමටිය හැදුවේ තියෙන්නේ නෑනේ ස්වාමීනි. ඒක ඒ කාලයනේ.

거기서부터 어머니가 먹은 음식으로 시작해 만들어진 것으로 작은 눈이 생겼습니다. 그러면 그 작은 눈은 언제까지 그대로였습니까? Buddha께서 그 작은 모습을 물으시자 '그 작은 모습 그대로 있지 않습니다, 스님. 그것은 그때의 일입니다'라고 합니다.

මොකද වුනේ? වයසර ගියා. කල්‍යාණ මොකද වුනේ? ඒ පුංචි හා පුංචි විදිහලා තිබුණද? නෑ ඒක නේද? එර මෝර දැන් කොතෙන්නඑකක්

어떻게 되었습니까? 나이가 들었습니다. 그 작은 것이 작은 그대로 있었습니까? 아닙니다. 커졌습니다.

ඇවිල්ලා දැන් ඉතින් කරුණු ඇහෙන වරට තියෙන්නේ. ඔහොම නවතින්නද

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

වයට එහෙම යන්න නැ යනවා. යනකොට ඔය ඇහැ ඔහොම තියෙ නෑ ඕකක් මෝර යන්නේ. ඊට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? අවුරුදුරු 60ම ඔය කොහොම හිටියේද

나이는 그렇게 멈추지 않고 갑니다. 가면서 그 눈도 그대로 있지 않고 변해 갑니다. 그 뒤에는 어떻게 됩니까? 예순이 되면 어떻습니까?

ස්වාමීන් එතකොට දැන් ගෝර වෙලා ගෝර ගැහිලා ඒ ටිකේ පාපි වෙලා කවුද වතුුවක් කරනවා ඇම හිටියොත් එහ මොකක්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඉතින් මේක සේ තත්වයට පත් වෙලා ඊට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? අනේ ස්වාමී මැරින්න එතකොට ඇහැට මොකද වෙන්නේ? ඉතින් පුණු වෙලා පුණු වෙලා ගේ හර මොකක්ද මස් වෙන්නේ කුණු වෙලා හැටියම මොකක්ද වෙ පස් වෙනකොට පස්සේ වෙලා ගියා හුන ගිචිත්ත කොද ඒක හුළඟට ගියා. උරුණ කොටස උෂ්ණට ගියා කොටස ඔක්ට ගියා. තවත් හිතුනාද හැදිල එකක් නෑනේ. හැදි මොකෙන්ද? ඔය ටිකෙන් වෙනිහි.

그렇게 되고 나서 어떻게 됩니까? '죽습니다, 스님.' 그러면 눈은 어떻게 됩니까? 썩고 썩어 흙이 됩니다. 흙이 되어 흩어지면 공기 부분은 공기로, 열 부분은 열로, 물 부분은 물로 갔습니다. 다시 만들어진 것이 있습니까? 없습니다. 무엇으로 만들어졌습니까? 그것들로 만들어졌습니다.

ඔය හතරෙන්ම තමයි හටගත්තේ. නිකන්ම හටගත්ත. ආ හැඟිච්ච හේතුවක් තියෙනවා උන දන්නේ නැති. ඔය ඇහැ පිළිබඳ ආසාවෙන් මතු මතු රූප වශයෙන් හඹා යන බලාපොරොත්තුව නිසා හටගත්තා වූ ශක්ති විශේෂයක් ගොන්න නැගා කර්ම ශක්තියට ඕක ඔන්න ඔයක තමයි හටගත්ත හේතු. ඔන්න හේතුවෙන් ගොරනැගිට.

바로 그 넷으로 생겨났습니다. 그냥 생겨났습니까? 생겨난 원인이 있는데 그들은 모릅니다. 그 눈에 대한 갈망으로 앞으로도 rūpa를 쫓아가려는 바람 때문에 생긴 특별한 힘, 곧 kamma의 힘이 쌓였고, 그것이 생겨난 원인입니다. 원인으로 만들어졌습니다.

දැන් හේතුවෙන් ගොරනැගිච්ච ඵලය ඔය ඇහැ ගොර නැගිච්ච පටන් කොය හරිද යන්නේ? විපරිණාමයට පත් වෙලා පත් වෙලා බැලෙනවා. මොනව ඇඳ හටගත්තේ? ධාතු හතරෙන් හටගත්ත ඇහෙන්. විපරිණා ගොඩනැගුණේ ඒකෙන් සත්වයකින් අධාතයකින් ගොඩනැගුනේ නැහැ. විපරිණාමයට පත් වෙලා ගියා. ඕකෙන්ම පෝෂණය කරලා හදන්න හැදුල බැරි වුණා. අංචිම වැන්සෙදා හතර හතර කල්ලා කෝ ඇහැ.

원인으로 만들어진 결과인 그 눈은 만들어진 때부터 어디로 갑니까? 변하고 변해 무너집니다. 무엇으로 생겼습니까? 네 dhātu로 생긴 눈입니다. 그것으로 변하는 것이 만들어졌지, 영원한 것으로 만들어지지 않았습니다. 변해 갔습니다. 그것으로 길러 지키려 해도 안 되었습니다. 끝내 무너져 네 dhātu로 흩어졌으니 눈은 어디 있습니까?

ඔය කන කොහොමද ඔයි දාමි අර විදිහට කියා තියෙනවා. ඔය නාය ගැන කන්නකු ඔය දිව ගැන ඔය කය ගැන දැන් ඕකට කය කියන්නේ සරිය කියන්නේ.

귀는 어떻습니까? 그것도 같은 식으로 말했습니다. 코, 혀, 몸도 그렇습니다. 여기서 몸(kāya)이란 신체를 말합니다.

දැන් ඔන්න රූපස්කන්ධය දැන් කොහොමද රූපස්කස්කන්ධය ගොඩනැන්නේ? අන්න ඉන්ද්‍රියන්ගිලා ස්කන්ධයට ගත්තා රූපස්කන්ධයට ගොඩන ඒ ඕක අරගෙන ඉල්ලා ඕක හදාගෙන ඉේ බාහිර ලෝකේ වැරේ.

이제 rūpakkhandha는 어떻게 만들어집니까? 감각 기관들을 무더기로 삼아 rūpakkhandha가 만들어졌습니다. 그것을 들고 바깥세상을 향합니다.

අරමුණු කරන්නකින් උපද කරන්න මොනවද හම්බවුේ? සැප වේදනා හම්බවුණා, දුක් වේදනා හම්බවුණා, උපේක්ෂා වේදනා ගත්තා දැන් ඒවා මොනවා නිසාද හටගන්නේ? ඔය ඇහැ නොතිබුණ නම් එහෙම ඇහෙන් හටගන්න රූපය තුළ පිළිබඳ ස්පර්ශයක් එනවද? දැනීමක් එනවද? කන නොතිබුණ නම්, නාහය නොතිබුණත්, දිව නොතිබුණා, කය නොතිබුණා ඔය දැනීමක් ස්පර්ශයක් එනවද? වේදනාවක් එනවද? ඔය ටික ස්පර්ශයක් ආවේ නැත්නම් වේදනාවක් ආයි නැත්නම් ආයේ තණ්හායෙන් වැඩීමක් හේතු තියෙනවාද දෙන්නද? ඔය ඔක්කොම ගොයන ඔය වැඩීම නිසානේ මුල

대상으로 삼아 무엇을 얻었습니까? 즐거운 vedanā, 괴로운 vedanā, upekkhā vedanā를 얻었습니다. 그것들은 무엇 때문에 생깁니까? 그 눈이 없었다면 눈으로 생기는 rūpa에 대한 phassa가, 앎이 오겠습니까? 귀도, 코도, 혀도, 몸도 없었다면 그 앎과 phassa가 오겠습니까? vedanā가 오겠습니까? phassa가 오지 않으면 vedanā가 오지 않고, 그러면 다시 taṇhā로 붙잡을 까닭이 있겠습니까? 그 모든 것은 그 붙잡음 때문, 그 뿌리 때문입니다.

නිසානේ. ඔන්න ඒ මුල කපා දාන්න. මූලික බලාපොරොත්තුව ඇල දැම්මට පස්සේ අදහස ඉවරනට පස්සේ මතු ගොඩනාගන්න තිබිච්ච එකත් තේරයි. මේ පෙරේවත් බලාපොරොත්තු ඉවරයි දැන් ඒකත් ඉවරයි බලාපොරොත්තු ඔක්කොත් ඉතරයි. වැඩක් නැති අය බලාපොරොත්තු නම ගමන කරනවා. ඔය

그 뿌리를 잘라 버리십시오. 근본 바람을 놓고 생각이 끝난 뒤에는 앞으로 쌓을 것도 끝납니다. 예전의 바람도 끝났고 지금 것도 끝났고, 모든 바람이 끝났습니다. 쓸모없는 이들이 바람으로 길을 갑니다.

තේරණය එකක් ඒක ඇලපිල්ලක් පාපිල්ලක් අපි ගැන්නවද ඒක පාලි භාෂාවක් වදන අපි ඉගැන්න කියවනද

이 알아듦에 우리가 모음 부호 하나라도 배웠습니까? Pāli 낱말 하나라도 배워 읽었습니까?

ලස්සනන් වහන්සේගැන්නුවලද ඇත්ත කියාග

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඔහොම මොකට බණ මෙනෙහි කරන්න. දැන් කව ටික මෙනෙහි කරන්න. සන්සුනා ඇහුවනේ සාධුකම් මනසිකාර මනාසේ මෙනෙහි කරන්න. යළි යලිසෙ කරන්න භාවනාව ඒ ඉගෙනගත්ත එක අවබෝධ කරගෙන කරගත් එක යළි යළි ආවර්චනා කරනකොට අඩුපාඩු වෙලා තිබි වෙච්ච ආවර්ජනය යථාබෝධය පූර්ණ වෙනවා.

그렇다면 왜 설법을 마음에 두라고 합니까? 이 조금을 마음에 두십시오. 'suṇāhi sādhukaṃ manasi karohi', 잘 마음에 두라, 거듭거듭 하라 — 그것이 bhāvanā입니다. 배운 것을 깨달아 거듭거듭 되새기면 모자랐던 되새김이 채워져 있는 그대로의 깨달음이 온전해집니다.

යථාබෝධය පූර්ණ වුනා භාවනාව වැඩනා නම් ඵලයට ඇහුණා. ආකම්පය වුණා, සමාධියක් ලැබිලා ඔක්කොවත්වට ප්‍රඥාව පහල ඉදරයි. තවකෝ එක වචනය පත්ත ඉගෙන ගත්තේ නැහැ කැප කිහිල්ලා පාපිලක්වත් දන්න. මෙන්න නිවන් දකින.

있는 그대로의 깨달음이 온전해져 bhāvanā가 닦이면 phala에 이릅니다. 흔들림이 사라지고 samādhi를 얻어 모든 것 위에 paññā가 나타납니다. 낱말 하나 따로 배우지 않았고, 모음 부호 하나 알지 못했습니다. 이것이 nibbāna를 보는 것입니다.

ඉතින් මේ ක්‍රමය පැත්තකින් තියත් මොකද කරන්නේ එක එක ජාතිය කර්මස්ථාන කෙළවරක් නැහ ඉතින් උගන්න ඒවා පටන් ගත්තහම ඉතින් පුබ්බන්යි අකුලන්දයි උඩින් පලත් අදින්නයි පටන් ගත්ත තැන පටන් ඉතින් ඕකේ අඳුල ඔක්කෝම කියාදි යනවා. ඉතින් තවත් අපි මේ රුණ අහලා තියෙනවා ඔව් වර හැරන් නිවන් දකින මග ඕක බව පැහැදිලිව කෙටිය මුවන කිව්වා. දැන් ඔය මගේ නිවන් දකින්න පුළුවන් නම් තව මොකක් යන්න කෙටි මග තියෙන්නේ ඉතින් කෙටි මගින් යන්න ඕන.

그런데 이 방법은 제쳐 두고 무엇을 합니까? 갖가지 kammaṭṭhāna를 끝없이 가르칩니다. 한번 시작하면 시작한 자리부터 모두 늘어놓습니다. 그런데 우리는 이 설법을 들었습니다. 이것이 nibbāna를 보는 길이라고 분명하고 짧게 말했습니다. 이 길로 nibbāna를 볼 수 있다면 이보다 짧은 길이 어디 있겠습니까? 그러니 짧은 길로 가야 합니다.

ඕකේ නිවන් වගක් බව දැක්කන්න ලෝකේ අසාරත්වය තේරිලා අත්හැරියෙන් නොවැලි මිදී නිවන ලැබෙන බව හේතු තේරුණාන බැලියත්

이것이 nibbāna의 길임을 보아야 합니다. 세상의 알맹이 없음을 알아 놓아 버리고 들러붙지 않고 벗어나 nibbāna를 얻는다는 것을 그 까닭과 함께 알았다면,

මොකක්ද බැලියත් ගැන කිව්වා නම් තේරුනා නම් සමාangගේ තියෙන ටිකෙන් වෙන සිද්ධය ඕක තියන

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දැක්ක නම් ඕකෙන් අනිත්‍යයි කියලා දැක්කා දුක්ඛයි කියලා දැක්කා. එහෙනම් අසාරත්වයන අනත්ත සාරත්වයක් ඕක හරයක් නෑ. හරයක් නෑ කියලා කාව ඇලෙනවද තණ්හාව සේ වෙනවා නේද තණ්හක් ව නිබ්බාන තාගත් වෙල නිබ්බාන දැන් ගැටෙන ටිකක් තියෙනවද ද්වේශක් වේවාන මුලාවට පත් වෙලා පස්සේ යනවද මෝහක් නිබ්බාන නිවන් දකින්න ඕන

그것으로 anicca를 보았고 dukkha를 보았습니다. 그렇다면 알맹이 없음, 곧 anatta입니다. 알맹이가 없습니다. 알맹이가 없다면 누가 들러붙겠습니까? taṇhā가 다합니다. 'taṇhakkhayo nibbānaṃ'. 이제 부딪칠 것이 있습니까? 'dosakkhayo'. 미혹에 빠져 뒤쫓겠습니까? 'mohakkhayo nibbānaṃ'.

නම් තව එකක් වන ද මගේ දුන්නට පන මේ මෝඩයක නිවන් දකින බගියා දුන්නට පස්සේ ස්වාමීන් ධර්මයක් දේශනා කරනේ මෝඩය මහි තවත් වෙනවා. මොන මෝඩක මත් ගොරන්න කියලා බුදුන් වහන්සේ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

නිවන් දකින්න මගක් තියා දුන්නට පස්සේ ඔවුන් න් ඒක කරගන්නේ නැතුව ස්වාමීනි ධර්මයක් දේශනා කරන්න ගිය කිව් ආය පස්සේ මේ මෝඩර්ස කොච්චර කිව්වත් තේරෙන්නේ නැහ කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ මෙහෙමත් අපවාද කරලා ගියාලා තියෙනවා ිස් උන්වහන්සේලා කිව්ව ටික පොරගන්නේ නැහැ. ඒක පැත්තකින් කියලා ස්වාමීන්ි ධර්මයක් දේශනා කර ආයේ මම පස්සේ

Buddha께서 nibbāna를 보는 길을 일러 주신 뒤에도 그들이 그것을 하지 않고 '스님, dharma를 설해 주십시오' 하자, '아무리 말해도 알아듣지 못하는 어리석은 이들'이라고 Buddha께서 꾸짖으신 일도 있습니다. 일러 주신 것은 하지 않고 제쳐 둔 채 '스님, dharma를 설해 주십시오' 하고 또 뒤따랐습니다.

ටරම් බෝඩ හැද

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඔය පොඩින් කරගත්ත එක කිව්වා මාව වෙහෙසට පත් කරන්න තියෙෙනවා. ඒ මහණ තමන්ගේ වැඩිය කරගත්තා. ප්‍රහංසා කරන්න එක පාරයි මකින් අහගන්න. ආයේ මම ෙහෙසට පත් කරන්න දාන්න. තමන් වැඩියඑක නෑ ඊට ඔල වැඩ.

일러 준 그 작은 것을 하라고 했는데 나를 지치게 한다고 하셨습니다. 어떤 bhikkhu는 자기 일을 했습니다. 한 번만 잘 듣고, 다시 나를 지치게 하지 말고 자기 일을 하라고 하셨습니다.

අන්න නියම තුරණි වේදන පත් වෙන්න මග අදට පස්සේ වල්ලකන් සේ ගත්තා වැඩි කරගන්න.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

තව අයන්න. ස්වාමීනි අහල් කෙනාට මෙහෙම කියනවා අහල්ලේ කෙනාට එහෙම කියනවා ඒකද හරි මේකද හරි පටන් ගත්ත සෑම් පටන් ඇදින් අහනකොන් බුදුරජාණන් වහන්සේ කරසට පත් වෙෙන තර කිව්වටියෙන් කිව්වටිය කොරගන්නේ නැතුව වෙනය වැල් වටරම් හොයස ඉඳ ගියහම අපි අමාරු එදයක්වත් ඉගෙන ගන්නේ නැතුව ඒක අකුරක්වත් ඉගෙන ගන්නේ නැතුව ඒක වාක්‍යයක්වත් ඉගෙන ගන්න නැතුව නිවන් දකින වගේ ඔන්න

다른 이들은 '스님, 아무개는 이렇게 말하고 아무개는 저렇게 말하는데 저것이 옳습니까, 이것이 옳습니까' 하며 늘어놓고 물으니 Buddha께서 지치셨습니다. 말씀하신 대로 하지 않고 다른 덩굴을 찾아다니다 우리는 어려움에 빠집니다. 글자 하나, 낱말 하나, 문장 하나 배우지 않고도 nibbāna를 보는 길이 여기 있습니다.

විතර බලන්න පොඩික් ඔය කිවටි කියන්නේ ආවර්ජනා කරන්න ඕක භාවනාව

조금만 보십시오. 말씀하신 대로 되새기는 것, 그것이 bhāvanā입니다.

ඇස වැටි ඉච්චද සෝවාන් එතන පටන් ගෙන භාවනාවේ පහතබිලා භාවනාවේ පහෙනකොට පහලා පහ වෙලා ඇයි යළි යළි ආර්යනා කරන

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඉතින් ඔය ටික බුද්ධ වෙන්නේ දවසක භානය මෙතන බැලුවානම් ඔය ටිකෙන්ම අනිච්ච දැක්කා දුක්ඛ දැක්කා අනත්ත දැක්කා ලෝකේ සාරාසනිකත්වයක් ගොඩනැගෙන්නේ නැති බව දැක්කා. හේතුවක් නැතුව ලෝකයා ගොඩනැගෙන්නෙත් නැහැ. හේතුවකින් ගොඩැගෙන්නේ සදාසිකත්වයක් නෙමෙයි. අසාරසයක් ගොඩනැගෙන්නේ. ඒ වරේම ගෙවිලා යන වැඩ වැසලා ඇන්දියක් ගොඩනැගෙන මිසක් තාවකාලිකත්වයක් ගොඩනැගෙන මිසත් සදාතුකත්වයක් ගොඩනැගෙන්නේ ගොඩනැගිච්ච මොහොතේ පටන් මොකක්ද සිද්ධ වෙන්නේ? විපරිණාමයට පත් වෙලා ගිහිල්ලා ඒකාන්තයෙන් ගොනැගිච්ච වන්න කියලා යනවා.

그 조금을 어느 날 이렇게 보았다면 바로 그것으로 anicca를 보고 dukkha를 보고 anatta를 보았습니다. 세상에 영원한 것이 만들어지지 않음을 보았습니다. 원인 없이 세상이 만들어지지도 않고, 원인으로 만들어지는 것은 영원함이 아니라 알맹이 없는 것입니다. 그때그때 닳아 사라지는 것, 덧없는 것이 만들어질 뿐 영원함은 만들어지지 않습니다. 만들어진 순간부터 무슨 일이 일어납니까? 변해 가다가 반드시 만들어진 그것이 사라져 갑니다.

එහෙනම් මේක තමයි ලෝකේ ධර්මතාවය. ඔය ධර්මතාවයෙන් ඉක්මනගනී එකක්වත් මේ ලෝකේ අංශු මාත්‍රයක් කොතන කත් කල්පනා කරලා බලන්න. විමසලා බලනවා. මොන විදියහෙන් විමසලා බැලුවත් අන්තිමට තේරුම් ගන්න පුළුවන් වෙන්නේ තැනකවත් ඔය ධර්මතාවෙන් ඉක්මගින්දියක් දකින්න නැහ.

그렇다면 이것이 세상의 dhammatā입니다. 그 dhammatā를 넘어서는 것이 이 세상 어디에 티끌만큼이라도 있는지 생각하고 살펴보십시오. 어떻게 살펴봐도 끝내 알게 되는 것은, 그 dhammatā를 넘어서는 것은 어디에서도 볼 수 없다는 것입니다.

එහෙනම් මෙහෙම ලෝකයක් ුවේ. මම කැමති දේ පවත්වන්න බැලුව අංශු මාත්‍ර කෙස් ගහත් තරම් දෙයක් හෙගත් අරන් ප්‍රමාණයක් කැපේ පවත්වන්න දෙයක් මේ දු. ඒක ඇත්තයි කියලා ආවර්ධනා කරන්න පේනකොට එහෙනම් මම කැමති පවත්වන්න හදන්නේ මේ තුරින් මොකක්ද කවුද කොයි හිටිය එහෙනම් මගේ කැමති සේ පවත්වන්න බලාපොරොත්තු වෙනම් විද්‍යාවේ නිගමනයකට මම එන්නේ අවිද්‍යාවගමනය

그렇다면 이런 세상에서 내가 바라는 것을 지니려 해도, 티끌만큼, 머리카락 한 올만큼도 뜻대로 지닐 것이 없습니다. 그것이 진실이라고 되새기며 보면, 나는 이 가운데 무엇을 뜻대로 지니려 하는가, 누가 어디 있는가 하게 됩니다. 내 뜻대로 지니기를 바란다면 avijjā의 판단에 이르는 것입니다.

මුලාවක ඉන්නේ සත්වයට කැමති සේ පවත්වන්න මේ කය ගැන හරි බාහිර දෙයක් ගැන හරි කැමති සේ පවත්ව ආසාවතින් බලාපොරොත්තුින් මම මෙහෙවා නම් බැරි දෙයක් වරන්න මෙහෙම ඒක මුලා වෙන්න එතකොට ඒක දුකෙන් මුල දුක වන්න නැගින්න ඔතන බැරි දෙයක් හොය කරන්න ගිහිල්ලා දුක් විඳිනවා.

중생은 미혹 속에 있습니다. 이 몸이든 바깥 것이든 뜻대로 지니려는 갈망과 바람으로 할 수 없는 것을 하려 합니다. 그것이 미혹입니다. 그러면 괴로움의 뿌리가, 괴로움이 거기서 일어납니다. 할 수 없는 것을 하러 가서 괴로움을 겪습니다.

බැරි දේ බෑහ කියලා දැකලා තනත් ඇලලා දන්න. මෙච්චර කාලයක් අනන්ත කාලී පටන් ඒ අප්‍රමාණ මේ ලෝකේ සත්වය පහළ වුණාද? පුළුවන් හි කෙනෙක් නෑහැ කැමිත සේ පවත්වර කරගත්ත කෙනෙක් නැ. දැන් ඕන තරම් දඟලනා ඕන තරම් මේ ලෝකේ කියගෙකින් ගිහිය. කැමතිය පවත්වා ගන්න කාටවත් පුළුවන් එකක්ලත් නැහැ. මතු පැතුම්

할 수 없는 것은 할 수 없다고 보아야 합니다. 이렇게 오랜 세월, 끝없는 때부터 헤아릴 수 없는 중생이 이 세상에 나타났지만 뜻대로 지닐 수 있었던 이는 없습니다. 뜻대로 지닌 이는 없습니다. 아무리 애쓰며 이 세상을 살아갔어도 뜻대로 지닐 수 있었던 이는 아무도 없습니다.

නැති කෙනදත් ආවා. ඒ පැතුම් අදක් ක්‍රියාත්මක වන අදත් වෙලා තියෙන්නේ මතු පැතුම් පුරුෂක් වෙච්ච. ඒ කාලේ මතු පැටු අදත්මයක පැත්තේ. ඒවා ඔක්කොම පුකල්පයලා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දැන් පතන පැතුමක් කැටනවා මතුවද ඔය කියන කුණුගොඩේ පැතුුමක් ඇරෙන්න කැමේ පවත්වන්න හදන බලාපොරොත්තු මුලා බලාපොරොත්තුවක් ගොඩ නගාගන්න හදලා මතුවට කොක් හම්පි දැන් මොනවා මතුන්ද කවුරු වෙන්නේ? කවුරු හරිද? මොකක් පතන් කොහොමද පන් මොන තත්ත්වයක් පතන්ද? එහෙනම් කෝ මතු කෝ පෙර

이제 무엇을 바라겠습니까? 그 썩은 더미에 대한 바람 말고, 뜻대로 지니려는 미혹된 바람을 쌓으려 해서 앞날에 무엇을 얻겠습니까? 이제 앞날에 무엇이 되겠습니까, 누가 되겠습니까? 무엇을 바라겠습니까, 어떤 자리를 바라겠습니까? 그렇다면 앞날은 어디 있고 지난날은 어디 있습니까?

එහෙනම් ඒ අදහසින් අත්හැරපුම කෙනා පෙරත් නෑහ දැනුත් නෑ මතු එහෙනම් කොතන කෙනම් ඔය කොතනද ඉන්නේ ලෝකේ ලෝකය අත්ය මොන බවට නැ භව නිරෝධයි භව නිරෝධ නම් උන්ට ජාතිය නිරෝධ මේ අන්තිම ජාතියයි. අයන්තිම ජාතිය නත්තිදාන පුනක් බව මේ අන්තිම ජාතියයි එවිලයි මරණය පුනර්භවය ඉවර කරා දැම්ම.

그 생각을 놓은 이에게는 지난날도 없고 지금도 없고 앞날도 없습니다. 그렇다면 그는 세상 어디에 있습니까? 세상을 놓았습니다. 어떤 bhava에도 없습니다. bhava nirodha입니다. bhava nirodha면 그에게 jāti nirodha입니다. 'ayam antimā jāti, natthi dāni punabbhavo', 이것이 마지막 태어남이고 이제 다시 태어남은 없다. 이 마지막 태어남은 죽음으로 끝나니, 다시 태어남을 끝내 버렸습니다.

දැන් භවය ඉවර නම් ඕක පුනර භවය දැන් භවයක් තියෙන්න පුනර භවයක් තියන්න. මතු භවයක් එන්න දැන් භවය තියෙන්නේ. දැන් මම භවය ඉවරනවා. මේ අන්තිම ජාතිය වෙනවා. ජාතිය නැති කරන්න බැහැ මැරම එක ඉන්න ඕනේ. අය මන්තිම ජාතිය. නත්ති ජාන ගුණක් බව තම මතු බවයක් දැන් නැ. දැන් මම විවර කරා.

지금 bhava가 끝났다면 다시 태어남은 없습니다. 지금 bhava가 있어야 다시 태어남이 있습니다. 앞날의 bhava가 오려면 지금 bhava가 있어야 합니다. 이제 나는 bhava를 끝냅니다. 이것이 마지막 태어남이 됩니다. 태어남을 없앨 수는 없으니 죽을 때까지 있어야 합니다. 'ayam antimā jāti, natthi dāni punabbhavo', 앞날의 bhava는 이제 없습니다. 이제 나는 끝냈습니다.

එහෙනම් මතු භවයන් මට තියෙනවද නැද්ද කියලා දන්නේ කොහොමද දැන් භවය ඉවර නම් භවයගේ සම්බන්ධය නැත්නම් භව බලාපොරොත්තුව කෙළවර නම් ඉන් දැම්මම නැති බව දැක්කහම මතුවට කියන්නේ දැන්ම විරයි දන්න ඇ භවය ඉවර බව භවය කිව්වා. භවය කියන්න නම් ජාතියක් මතුව කොයි වෙයි මේ අන්තිම ජාති පෙර භවයේ ආපු ජාතිය මේක භව පච්චයා ජාති උප්පත්තිය බව නිසා උප්පත්තිය ජාතියක් හටගත්තා. මේක අවසානයේ මරණය කවුද හරිදේ එතනින් ආයසරයක් තව එකක් ජාතියක් ගොන්නාගන්න භවයක් ගොඩනාග තමයි භව පච්චයා ජාති කියලා ආයුප්පත්තියකට යන්න. එහෙනම් ආයෙත් ජාතියක් හටගන්න විදිහක් නැහ දැන් මම භවය ඉවර කරා. මොන බවකවත් මම නෑහැ. කවුරු වෙන්න මොන බවක ඉන්නද ඉන්න බවක් ලෝකේ නැහැනේ.

그렇다면 앞날의 bhava가 있는지 없는지 어떻게 압니까? 지금 bhava가 끝났다면, bhava와의 관계, 곧 bhava에 대한 바람이 끝났다면, 그것이 없음을 보았을 때 앞날에 대해서도 이미 끝났음을, bhava가 끝났음을 압니다. bhava가 있어야 앞날에 태어남이 생깁니다. 이 마지막 태어남은 전 bhava에서 온 태어남이고, 'bhavapaccayā jāti'로 태어남이 생겼습니다. 이것이 끝나 죽음이 오면, 거기서 다시 다른 태어남을 쌓을 bhava를 쌓아야 'bhavapaccayā jāti'로 다시 태어남에 갑니다. 그러니 이제 다시 태어남이 생길 길이 없습니다. 나는 bhava를 끝냈습니다. 어떤 bhava에도 나는 없습니다. 누가 되겠습니까, 어떤 bhava에 있겠습니까? 있을 bhava가 세상에 없지 않습니까?

දැන් පේර මෙච්චර කෙනා බව කොහොමකද හොඳ එකක්වත් දැන් මේ පවත්වනම්බතයට කොකද හොඳ බව කොයි එකක් පවත්වන්න කියන්නේ එහෙනම් මම මතු මොන හොඳක් බවන්න ඒත් එහෙම නැ. ඔහේ භව තුන වුනානම් කොතනදින්

이제까지의 그 많은 bhava 가운데 좋은 것이 하나라도 있었습니까? 지금 이 존재에서 어느 것이 좋아 지니겠습니까? 그렇다면 앞날에 무슨 좋은 bhava를 바라겠습니까? 그런 것은 없습니다. 세 bhava가 다 그렇다면 어디에 있겠습니까?

භවය කෙළවර නම් භව නිරෝධයි. භව නිරෝධනම් භව නිරෝධයි ජාති නිරෝධ ආය ජාතියක් නැහ තු ජාතියක් නැහැ. එහෙනම් ජාතුර ජරාවල කොහෙ දුක සම්පූර්ණ කෙරවයි. සත්වය ඉවරයි. සත්ත්වය [උගුර කෑරීම] කෙරවයි. මේ නිවන් මගාම කෙටි නිවන් මග ඒ කියන්නේ ගන්න එකක්වත් ඕන නැති නිවන්

bhava가 끝나면 bhava nirodha이고, bhava nirodha면 jāti nirodha입니다. 다시 태어남은 없습니다. 그렇다면 태어남과 늙음이 어디 있습니까? 괴로움이 온전히 끝납니다. 중생이 끝납니다. 중생이 [목을 가다듬음] 끝납니다. 이것이 nibbāna의 길, 짧은 nibbāna의 길입니다. 무엇 하나 붙잡을 필요 없는 nibbāna입니다.

ඉතින් හිත බලන්න පොදු. අනේ මේ ඉස්සර තිබෙන සියලුම මයිග ඇස් කෝ ඇස් තියන්නේ කොහොමද හැදුනේ? ගොඩ නැගි රැස්තරාට කොච්චර දැඟලුවද කයක් හටගත්තහම කලින් වැඩිපුරම දවලා තියෙන්නේ ඇහැ රැකගා ඇහැගේ රකිනවා. කතාව කියන්නේ උක්මර කනෙත් ැහැ. ඉන් එහෙම රැකලා කෝ ඒ රැකපුවා.

그러니 마음을 들여다보십시오. 아, 예전에 있던 그 모든 눈은 어디 있습니까? 눈은 어떻게 생겼습니까? 만들어진 그것을 지키려고 얼마나 애썼습니까? 몸이 생기면 가장 아끼는 것이 눈입니다. 눈을 지킵니다. 그렇게 지켰는데 그 지킨 것은 어디 있습니까?

මම අනන්ත කාලේ නම් ආවනවානම් ඒ කාලෙත් ඇස් ඇඩුවානම් ඇහැ රැකගන්න නිරන්තරයෙන් මහන්සි වුණාන එච්චර මහන්සි වෙලා අත්දැපවතත් හිසිය මහන්සි වෙලා හදාගත්ත ඇහැ කෝවලද එබඳුව ඇස්ටි කොච්චර ලලා තිබුණද අනන්ත අප්‍රමාණ සංසාරේ පටන් ගින්න ගෙනාප ඇස් දෙක ගොඩ ගැහුවා නම් කොච්චර ගොඩක්ද කියලා මේ මහපරුව පස්කන්ධ වැඩිය ගොඩක්. එච්චරයක් තුලක් ුල ගහලා තියෙනවා. ලැබු

끝없는 세월을 이렇게 왔다면 그때도 눈을 얻었을 것이고, 눈을 지키려고 늘 애썼을 것입니다. 그렇게 애써 만든 눈은 어디 있습니까? 그런 눈을 얼마나 얻었습니까? 끝없는 saṃsāra에서 얻어 온 두 눈을 쌓았다면 얼마나 큰 더미이겠습니까? 이 큰 땅의 흙더미보다 더 큰 더미입니다. 그만큼 쌓아 왔습니다.

ලැබු ඇහැගන්නේ මොකක්ද බලාපොරොත්තු වෙන්නේ? ඇහැ රැකගන්න ඕන. ඇහැ හොඳින් තියාගන්න. ඒ එකම ඇස් වෙළියට ගත්ත ඔය බලාපොරොත්තු නැැගන්න බැරි වුණාද ඒ ජාතියේ කෙන් දක්වාන අංශු මාත්‍රයක් කරන්න මේ ඇත්තේදියේ. පුළුවන් දානේ අපිට ඕන නැ හැ.

눈을 얻을 때마다 무엇을 바랐습니까? 눈을 지켜야 한다, 눈을 잘 두어야 한다. 그 모든 눈에 대해 그 바람을 이룰 수 있었습니까? 티끌만큼이라도 할 수 있었습니까? 할 수 없었습니다.

ඕකේ දැකගාවම කොව්වා ඇහැ ගැන තියෙන්නේ බත්තොත් තියනේ. මෙහෙම හොඳ ඇහැන් මෙහෙම දිගැඩි ඇහැන් මෙහෙම එකක් තියෙන්න ඕනේ. ඉතින් මෙහෙම පින් කරපු මෙහෙම ඇස්ලා වෙන්නේ හයියෝ මොනවාරම් මොහොත පින් ක නෙන්න නැද්ද

그것을 본다면 눈에 대해 무엇이 남겠습니까? 그런데 '이런 좋은 눈, 이렇게 길고 큰 눈이 있어야 한다, 이런 공덕을 지으면 이런 눈이 된다'고 합니다. 아이고, 그동안 공덕을 짓지 않았겠습니까?

මේ කුණුගොඩ මෙච්චර කාලයක් ආපු ඇස් කුණුගොඩට වුනේ ඒකනේ ඕක දිගට හම්බවුන හරියන

이토록 오래 지나온 눈들이 썩은 더미가 된 것이 바로 그것입니다.

හොඳ ප්‍රබෝධ ඇහැක් හම්බෙන්න මෙන්න පහම පක් කර ගෙනෙක් ගෙනෙකුත් ුතේ පිලි ටික අරන් වලින් අපි දෙන හොඳ ඇස් දෙකක් හම්බෙන්න පාහම පක් කර මෙච්චර කල් ලස්සන කරගත්ත ඇස්යක් පුරුගොල්ල එකක්වත් අදන මේ කුඩත්

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

වෙන්නේ ඒකන දැන් මේක මොන අවිද්‍යාවේ බලාපොරොත්තුද ලස්සන ඇහැක් ගන්න මපත්ත පත්ක පිනක් කරලා වසනැක් ඇත් එහෙම මොන තරම් නම් අවිද්‍යාව ඉන්නේ.

그런데 아름다운 눈을 얻으려고 공덕을 짓는다면 이것은 무슨 avijjā의 바람입니까? 얼마나 큰 avijjā가 있는 것입니까.

මොනක ලුකඩන් ආයඥ හොයන්න බලන්න කවුරු අනේ උදෙ ඔක්කොම සුද්ධ කරලා හෝදලා තිබ පස්සේ හොඳ ලස්සන වෙලා උපදිනවා. බුද්ධෝ උපස්ථානය ඒකට වරෙන් වහරි ි කෑල්ලක් කරන්න වර මේගුලට බිහිදාගෙන අනුපත ලස්සන ශරීරයක් නැතුව උපද

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අප්‍රමාණ සංසාරය පටන් ගෙන මේ දර්ශනයි කිය ඉන්න ලෝකයක් කිය වසනකට ශරීර ලැබුවා කෝ එකක්වත් ඔක්කොටම මොකක්ද සිද්ධ වැහැදිලා වැන්සිලා විනාශ වෙන දෙයක්ම ගොඩනැගුණා මිසක් වෙන දෙයක් ගොර නැගුනේ නැ. එහෙනම් ඒකට වෙච්ච දේ ඒක දැන් වෙන්නේ හුස් ඒකනවා. ඔය කුණුගොඩ මතු පතන්න ලස්සන පයක්

끝없는 saṃsāra에서 이 세상이라는 곳에 몇 번이나 몸을 얻었습니까? 하나라도 남았습니까? 모두 어떻게 되었습니까? 닳고 무너져 망가지는 것만 만들어졌지 다른 것은 만들어지지 않았습니다. 그렇다면 그것들에게 일어난 일이 지금 이것에게도 일어납니다. 그 썩은 더미를 앞날에도 아름답게 바라겠습니까?

කෝ මතු පැත්ත ඇත්ත දැකා කොයි මතු බව කවුරු මොන ජාතිය කෙනෙක් වෙන්නේ මේ අසාර හිති ලෝකය මුලා ලෝකයක් නිසා අසාහනයක් ගොන්න නිද හිත් දෙයක් බවට පත්වෙලා තියෙන්නේ.

앞날의 바람은 어디 있습니까? 진실을 보았습니다. 어떤 앞날의 bhava에서 누가, 어떤 태어남의 사람이 되겠습니까? 이 알맹이 없는 세상, 미혹의 세상 때문에 불안이 쌓여 헛된 것이 되어 버렸습니다.

කිසිදයක්ම ගොන්නන කිසිම හරයක් ගොළගෙන අසාරත්වයට පත් වෙන්නේ ලෝකේ අසාරත්වය මිසක් කවදාව ගොන්නනැග සාරත්වයක් නැ. කොච්චර ලස්සනට ගොන්නැගුනත් අසාරත්වයක් ගොරනැගි. මොන ජාතිය ඇහැක්, කනක්, නාසයක්, දිවක් හයක් ගොන්න ැුනත් අසාරත්වයක් ගොඩනැගි. මොන ජාතියේ මානක්කාරකම මම කොළුවේ හිටියා ගියත් අසාරවන්නාවූ මනසක් ගොනේ.

아무 알맹이도 쌓이지 않고 알맹이 없음에 이르는 것은 세상의 알맹이 없음일 뿐, 결코 알맹이가 쌓이지 않습니다. 아무리 아름답게 쌓여도 알맹이 없음이 쌓였습니다. 어떤 눈, 귀, 코, 혀, 몸이 쌓여도 알맹이 없음이 쌓였습니다. 어떤 교만으로 '나는 어디에 있었다' 해도 알맹이 없는 마음이 쌓였습니다.

අප්‍රමාණ සංසාරය ඔය වගේ මනස ඔක්කර ලබලා ඇති. කොහෙ එකක්වත් මොහොතක් එකාකාරව පවත්වා ගන්න පුළුවන් දෙයක් නැති මෝදක මොක ලෝකෙ මොනවද මේ කැමති වෙන්නේ? ඔන්න ධර්මය තේරෙන්න පටන් ගන්න ධර්ම අවබෝධය ඔහොම වෙනවා. අවබෝධය වැඩෙන්න වැදෙන මොකද කරන්නේ?

끝없는 saṃsāra에서 그런 마음을 수없이 얻었을 것입니다. 어디에도 한순간이라도 한결같이 지닐 수 있는 것이 없는 이 어리석은 세상에서 무엇을 바랍니까? 이제 dharma가 이해되기 시작합니다. dharma의 깨달음은 이렇게 옵니다. 깨달음이 자라면 무엇을 합니까?

යම්කිසි දෙයක් කෙලේසියක් නැත්නම් අත්හැරීමක් ඇඩ නොඇලීමක් ඇදීමක් ඇද්ද නිවනක් යන්නේ නිවන කන්න වෙන නිවන් මග දැන්

어떤 것이든 번뇌가 없으면, 놓아 버림과 들러붙지 않음이 있으면, 그것이 nibbāna로 가는 것, nibbāna의 길입니다.

මොන භාවනා කර කවුරු වෙලෙත්ද දැන් කල්පනා කරොත් දැන් මොය ජාතීතක් පත් වෙම භාවනා කරන විචර එකක් කරන්න. ඒ මොන සත්වයෙද? අර අසාර පැවැත්නාව ගොඩනගැන කියලා හින්න බලාපොරොත්තු වෙන්නේ. පැවැත්ම බලාපොරොත්තු වෙනවා භාවනාව ධ්‍යානලා වෙන්න ඕනේ මේ තත්ත්වයට පත් වෙන්නත් ඒකත් පැවැත්මක්. ඔය පැවැත්ම බලාපොරොත්තු වෙන් පටන් ගත්තොත් නේද අපි අන් භව ම ඉඳලා තියෙෙනේ. එහෙනම් භවයේ කොතන කවුරු වෙන්නද? හෝ හිතුවාන. ඔහු එතන බැඳි.

이제 무슨 bhāvanā를 해서 누가 되겠습니까? 생각해 보면, 어떤 태어남에 이르려고 bhāvanā를 합니까? 그것은 어떤 중생입니까? 알맹이 없는 존재를 쌓으려고 바랍니다. bhāvanā로 존재를 바랍니다. jhāna를 얻어 이런 자리에 이르겠다 — 그것도 존재입니다. 그 존재를 바라기 시작하면 우리는 다른 bhava에 있게 됩니다. 그러니 bhava 어디에서 누가 되겠다고 생각했다면 그는 거기 묶였습니다.

එතන බැඳි මොකක්ද ගොඩන්නැගෙන්නේ? අර කියන්නා වූ හේතුවකින් අසාර ඵලයක් ගොඩනැගෙන බ්‍රහ්මය කිව්වත් එතරයි. අසාර ඵලයක් තමයි ගුන්න නැගෙන්නේ. ඒ ගොන්න නැගිච්ච මොහොතේ පරම් විපරිණාවයට පත් වෙලා විතරම වෙලා ඒක වෙනසීමක් කවදහක් තියෙනවා. එදාපු පුත්‍ර විද. එහෙනම් ඒක මොකක්ද හරයක් තියෙන. ඕගේ අනත්තටම ලබලා තියෙනවා. ඒවයෙන් වැඩක් වුනෙත් නැත්නම් දැන් කරන එකෙන් වැරක් නැත්නම් නම් මතු කරන එක වැඩක් වෙන්න. එයා එහෙම හිත තියන්නේ ඒක

거기 묶여 무엇이 쌓입니까? 말한 대로 원인으로 알맹이 없는 결과가 쌓입니다. Brahmā라 해도 그렇습니다. 알맹이 없는 결과가 쌓입니다. 쌓인 순간부터 변해 끝내 사라짐이 있습니다. 그렇다면 거기에 무슨 알맹이가 있습니까? 끝없이 얻어 왔습니다. 그것들로 쓸모가 없었다면, 지금 하는 것도 쓸모없다면, 앞날에 하는 것이 쓸모가 있겠습니까? 그는 그렇게 마음을 둡니다.

දැන් මොකේ හිතන්න මොන කවුරු මොතුට පත් වෙන්නද

이제 무엇을 생각하겠습니까, 누가 무엇이 되겠습니까?

ශ්‍රාවකය ඔය තස්සට පත් කරන්නේ දතකත අන්න ඒකයි කියන්නේ. ඉතින් නැති ඒවා හදලා තියලා උඩ ගියා වගේ මෙහෙමයි ආවට පස්සේ හැඩ ගැහිලා එනවා. ඉතින් ඊට පස්සේ මේක තමයි තත්ත්වය. මේ හිද්ධයත් පිළිබඳ ලෝකයා බඳුවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

සත්වය බුදු දහමෙන් ඈත් කරනකොට අල්ලන්න පතන්න බැඳෙන්න හොඳයි කියන්න කිසිම දෙයක් නෑහ මෙන්න මේ සාරත්වයක් නැති ලෝක තත්ත්වය මේකක් කියලා දැනගත්තට පස්සේ මෙච්චර කල සංසාරය පැවැත්ම කරපු ඔක්කෝම වැටකේ වෙනා.

중생을 Buddha의 가르침에서 멀어지게 하는 것과 달리, 붙잡고 바라고 묶이고 좋다고 할 것이 하나도 없는 이 알맹이 없는 세상의 상태를 알고 나면, 이렇게 오랜 saṃsāra에서 존재를 위해 한 모든 것이 쓸모없음이 드러납니다.

මාච‍ය සිටිම් මොකක්ද හම්බුනේ? අත්හැරයි

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

කියන්න නොවැලී ගිමුණ අන්න දකින මෙච්චරක නොලැබූ සීල සමාධි ප්‍රඥා මතු වෙනවා. ආර්ය සීල ආර්ය සමාධි ආර්ය ප්‍රඥා මතු වුනාට පස්සේ ඒ ආර්ය සමාධියට මෙච්චර කාලයක්

놓아 버리고 들러붙지 않고 벗어났습니다. 그것을 보는 이에게 이제까지 얻지 못한 sīla, samādhi, paññā가 드러납니다. ariya sīla, ariya samādhi, ariya paññā가 드러난 뒤에는, 그 ariya samādhi에 견주면,

යන ලෝකයට ඕනානම් යම් තරහම දෙහැන්. ඔය සියල්ලෙන් පූර්ණයි. හැබැයි එකක්වත් පල්ලන.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

යම් තරමක් යහපත් සමාධි ගැන කිව්වනම්ගේ ඇත්තිය ඇතුව තියෙන පුංචි සතයෙක්ගේ අරිය වගේ තමයි අනිත් ඔක්කගේ මෙච්චර කල් දඟලලා කරගත්ත ඔක්කොම. අනිත් ගහන් කරලා ඔක්කොම කරලා බලාගත්තා ගැටන්නේ ඔයුන්ටි කගෑල්ලක් ිතර. අර සම්පූර්ණ සමාධිය ඔය දහම තුළින් යන සමාධිය තියා වෙරයි.

어느 정도 좋은 samādhi를 말한다 해도, 다른 이들이 이제껏 애써 이룬 모든 것은 코끼리 발자국 안에 든 작은 짐승의 발자국과 같습니다. 다른 것들을 다 해 보아도 얻는 것은 작은 조각일 뿐입니다. 이 dharma를 통해 가는 온전한 samādhi와는 견줄 수 없습니다.

එහෙනම් අඩුවෙච්ච සමාජයකුත් නෑහැ අඩුවෙච්ච සීලයකුත් නෑහැ, අඩුවෙච්ච ප්‍රඥාවකුත් නෑහ සියල්ලම් අභිවාරය සීල සමාධි ප්‍රඥාවෙන් පූර්ණයි බුදු දහම. මාර්ගය මොකක්ද ඔක්කෝම අත්තලා යන මාර්ගය. එක අරමුණා සල්ලගත් වෙනවා. ඒක භවයක පිහිටිය. අත්හැරින්න වල ඉනදී නිදහස් වුණා විදි

그러니 모자란 samādhi도, 모자란 sīla도, 모자란 paññā도 없습니다. 모든 것이 ariya sīla, samādhi, paññā로 온전한 것이 Buddha의 가르침입니다. 길이란 무엇입니까? 모든 것을 놓고 가는 길입니다. 한 대상에 들러붙으면 그 bhava에 자리 잡게 됩니다. 놓아 버리면 거기서 풀려납니다.

මෙන්න මේක තේරුම් ගත්තහම ඒ බෞද්ධය සුද්ධ බෞද්ධත්වය කියන්නේ මොකක්ද මේ සුද්ධ බෞද්ධත්වය කියලා අපි වැඩ කරගන්නවා නිසා එවන් එහා මොනවද හොයන්න තියෙන්නේ තව කඩුන භාවනාව ඒට දැනගත්තහම අපි බොහෝම ලේසියෙන් නිවන් දකින්න පුළුවන්.

이것을 알아들으면 불자됨, 참된 불자됨이 무엇인지 압니다. 이 참된 불자됨으로 우리가 일을 해 나가니, 그 너머에 무엇을 더 찾고 무슨 bhāvanā를 더 하겠습니까? 그것을 알면 우리는 아주 쉽게 nibbāna를 볼 수 있습니다.

ලෝකය හැකින්න ලෝකය මොකක්ද ලෝකේ යථාර්ථය මෙන්න මේක ලෝකය හටගන්නේ මම හේතු වක් නිසා හටගන්න ලෝකේ විපරිණාමයට පත් වෙලා වැන්සිල යන්නා වූ අසාර දෙයක්ම හටගන්නා වූනැගෙනවා නිසා කවදාවත් සදාතනික දෙයක් සාරත්වයක් ගොඩනැගෙන්නේ නැහ හේතුවින් එහෙනම් හේතුවක් නිසා යමක් බලාපොරොත්තු වුනා නම් කොහොමද වැඩක් වෙන්නේ වැඩි වශයෙන් දකින්න ඕන අපි

세상을 보십시오. 세상이란 무엇입니까? 세상의 참모습은 이것입니다. 세상은 원인으로 생깁니다. 원인으로 생기는 세상에는 변해서 사라지는 알맹이 없는 것만 생기니, 결코 영원한 것, 알맹이 있는 것이 원인으로 만들어지지 않습니다. 그렇다면 원인으로 생긴 것에 바람을 둔들 무슨 소용이 있겠습니까? 우리는 이것을 더 많이 보아야 합니다.

ඊළඟට ඒ දේශනා බුද්ධ භූතයෝ පාරලින් දානමාන කටයන් පසු පිට කරම සෑම සිද එහප ධු

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

번역 고르기