와하라까 코리아
CD029-11

CD029 · 11번째 · 1시간 21분 · 원문 녹음

한데 모은 붓다의 dharma

බුදුදහම කැටිකර

අපි දැන් වචනයක් තියෙනවා දැන් වඩුවෙක් එහෙම හොඳට හැදිලා ඉඳලා. කට ගොදුරු වුනොත් එහ. එයාට කියනවා අපේ ආයේ වචනය කොල්ලා විනාසයි. කොලා විනාශ වුණා. අපේ එකා විනාශ ගෙරුවා.

우리에게는 이런 말이 있습니다. 잘 자라던 젊은이가 나쁜 길에 빠지면 사람들은 그에게 ‘그 녀석은 망가졌다’, ‘우리 애가 망가졌다’고 말합니다.

දැන් මෙහෙම වචනයක් තියෙනවා.

이런 말이 있습니다.

ඒකනේ මැරුවටද?

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අපේ ළමයා විනාශ අහල් වෙන්නේ කියලා එකතු වෙලා. ඌ හදාගන්න බැරි වුණා. පුතේ ඉඳලා යන්න එපා උව විනාශ වෙනවාකට ගියොත්.

사람들이 모여 ‘우리 아이가 망가졌다’고 하고, ‘그 아이를 바로잡을 수가 없었다’고 합니다. ‘아들아, 그리로 가지 마라, 가면 망가진다’고도 합니다.

දැන් මෙහෙම මෙහෙම වචනයක් අපේ මේ භාවිතාවේ වෙනවා මේ සිංහල මනුස්සයට මේ විනාශ වෙනවා කිව්වේ මොකක්ද? ඒ අපි දකින්න ඕනේ.

이처럼 이런 말이 우리 싱할라 사람들 사이에서 쓰입니다. 그런데 여기서 ‘망가진다’는 것이 무엇입니까? 우리는 그것을 보아야 합니다.

මේ ආර්යයන්ගේ ආර්යයන්ගේ භාවිතාවක් මේ එන්නේ. සිංහල වත අපේ මූලික දහම් හරයක් ඔය එන්නේ.

이것은 ariya들의 쓰임새에서 온 말입니다. 싱할라 말 속에도 우리 dharma의 바탕 알맹이가 이렇게 들어와 있습니다.

දැන් ස්වභාවයෙන් විනාශ වෙනවා කියන්නේ කෙනෙක්ගේ මරණය විනාසයි කියන්නේ විනාශයි නමුත් ඒ අදහසින් නෙමෙයි අපි අර ළමයාගේ විනාශය ගැන කියේ

보통 ‘망가진다’는 말은 어떤 사람의 죽음을 뜻합니다. 망가짐은 망가짐이지만, 우리가 그 아이가 망가졌다고 할 때는 그런 뜻으로 한 말이 아닙니다.

හොඳ සුචාගිතව හිටපු ළමයෙක් අර වගේ දුසීරිතට පත් වුනහම කියනවා අපරාද කෙල්ලෝ විනාසයි කොල්ලා විනාසයි. ඌ විනාශ කරලා දැම්මා දැන් ඉතින් වැඩක් නෑහැ. කාල කන්න යවුණා. ඔගේ ජීවිතයෙත් විනාශයි. ඔහොම කියලා කියනවා. දැන් ජීවිතය විනාශයි කිව්වේ ජීවිතය මල කියන එක.

행실이 바르던 아이가 그렇게 나쁜 짓에 빠지면 사람들은 ‘아깝다, 그 아가씨는 망가졌다, 그 녀석은 망가졌다. 제 몸을 망쳐 버렸으니 이제는 쓸모가 없다. 허송세월만 했다. 그 사람 삶도 망가졌다’고 말합니다. 여기서 ‘삶이 망가졌다’는 것은 삶이 죽었다는 뜻이 아닙니다.

හැබැයි අපි ආර්යයන්ගේ තිරිතක් හැටියට ඉස්සෙල්ලා දැන විනාශයි කියන එකේ නියම අත්ත මැරෙනවට නෙමෙයි ජීවිතේ විනාශයි කිව්වේ. ගුණධර්ම විනාශ කරගත්තහම ජීවිතය විනාශයි මෙන්න වැඩසීම. ආර්යෝ දකිනසීම ඔන්න ඕකයි.

하지만 ariya들의 바라봄으로서 먼저 ‘망가짐’의 참뜻을 알아야 합니다. 삶이 망가졌다는 것은 죽는다는 말이 아닙니다. 덕(guṇa dharma)을 무너뜨리면 삶이 망가진 것입니다. 이것이 망가짐입니다. ariya들이 보는 망가짐은 바로 이것입니다.

එහෙනම් මොකක්ද සිද්ධ වෙන්නේ? අපි දකින්න ඕනේ වැනසිල යන්නේ ජීවිතය කියන්නේ මේ මැරෙනවා කියන එක නෙමෙයි. ආර්ය විනය වැනසීම කියලා කියන්නේ ගුණ විනාශ කර ගැනීම.

그러면 무슨 일이 일어나는 것입니까? 우리는 보아야 합니다. 삶이 망가진다는 것은 죽는다는 것이 아닙니다. ariya vinaya에서 망가짐이란 덕을 무너뜨리는 것입니다.

බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනා භික්ෂූව මරණයට හෝ මරණය සමාන දුකට පත්වෙනවා. කියලා

붓다께서는 bhikkhu가 죽음에, 또는 죽음과 같은 괴로움에 이른다고 가르치셨습니다.

පාරාගිකාවක් ඇද මේ ආර්යණිය මරණය භික්ෂුවගේ මරණය මහා ඇවටක් ඇත්්ද මරණය සමාන දුකයි. මේ ආර්යණිය මරණය ඕකයි.

pārājika가 있으면 그것이 ariya의 죽음, bhikkhu의 죽음입니다. 큰 허물(āpatti)이 있으면 그것은 죽음과 같은 괴로움입니다. ariya의 죽음이란 이것입니다.

ගුණ මරණයට පත් වුනොත් නැවත ගොඩගන්න බැරි විදිහට එයාට කියනවා මරණයට පත් වුණා. ආයාසයෙන් ප්‍රතිකර්ම කරලා ගොඩගන්න [හාස්‍යය] පුළුවන් විදිහේ දසීෂය තෙරලා පත් වුනේ. මරණය සමාන දුකට පත්වුණා කියලා.

덕이 죽어 다시 일으켜 세울 수 없게 되면 그를 두고 죽음에 이르렀다고 합니다. 애써 바로잡으면 다시 일어설 수 있는 [웃음] 허물에 빠졌다면 죽음과 같은 괴로움에 이르렀다고 합니다.

මේ ආර්ය විනය දුක දැනගන්නත් ඕනේ ආර්ය විනය මරණය දැනගන්නත් ඕනේ. ලෝක සම්මතය දුක කියන්නේ ඕක නෙමෙයි. මරණය කියන්නේ ඕක නෙමෙයි.

ariya vinaya의 괴로움도 알아야 하고 ariya vinaya의 죽음도 알아야 합니다. 세상 사람들이 말하는 괴로움은 그것이 아니고, 죽음도 그것이 아닙니다.

පිහියෙන් ඇල්ලා හරි වෙච්චිල්ලා හරි මරලා දැම්මහම වර්ණය කියනවා. ලෝක සම්මතය දුක් විඳ හිත වුනාහම දුක කියනවා. ඒකට ලෝකේ දුක කියන්නේ.

칼로 찌르거나 총으로 쏘아 죽이면 세상은 그것을 죽음이라 합니다. 세상은 마음이 아프면 그것을 괴로움이라 합니다. 그것이 세상의 괴로움입니다.

ආර්ය විනය මරණය කියලා කියන්නේ ලෝකයේ ස්වභාවික මරණයටද නෙමෙයි. ගුණ මරණය

ariya vinaya의 죽음은 세상의 자연스러운 죽음을 말하는 것이 아닙니다. 덕의 죽음입니다.

ක්ෂේය කියලා කියන්නේ ක්ෂේ වුණා කියන්නේ කොලා විනාශයි. විනාසා ඉතින් ගන්න දෙයක් නෑහැ කොල්ල දැන් මේ ගැල්ලෝම කතාවක් කියනවා. ක්ෂේ වුණා. මොනද ක්ෂේ වෙලා තියෙන්නේ? ශරීරයන් තිබුණා වගේ තියෙනවා.

khaya, ‘khaya가 되었다’는 것은 ‘그 녀석은 망가졌다, 망가져서 이제 건질 것이 없다, 이제 그 녀석은 엉터리 말만 한다’는 뜻입니다. khaya가 되었다고 합니다. 무엇이 khaya가 되었습니까? 몸은 예전 그대로 있습니다.

මෙන්න මේ ේභවය කියලා කියන්නේ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

යම්කිසි වැඩක් නිසා ඔහුට දුක් ඔහුට සිද්ධ වුණා නම් කවදා හරි සෝපයක්, පරිදේවයක්, දුකක්, දොම්මනසක්, උපායාසයක් විඳින්න මගක් වැයදුනාන මෙන්න මේකට කියනවා සේ වුණා මැරුණා.

어떤 일로 그에게 괴로움이 생겼다면, 언젠가 soka, parideva, dukkha, domanassa, upāyāsa를 겪을 길이 열렸다면, 이것을 두고 khaya가 되었다, 죽었다고 합니다.

ගොඩගන්න බැරි විදිහේ සෝකාකුලභාවයකට පරිදේවයකට දුකට දොම්නසකට උපාසයට පත්වෙන්න හිත වුනානම් මෙන්න මේකට කියනවා ගුණ මරණයට පත්වුණා. ගුණ ක්ෂය වුණා. මෙන්න මේකයි මේ ආර්ය ක්ෂය කියන්නේ.

다시 일어설 수 없는 슬픔, 울부짖음, 아픔, 낙담, 절망에 빠질 마음이 되었다면, 이것을 덕의 죽음에 이르렀다, 덕이 khaya가 되었다고 합니다. 이것이 ariya의 khaya입니다.

ක්ෂයවෙන දහම් මොනවද? යෝ පටිච්ච සමුප්පාදං පස්සති සෝ ධම්මං පස්සති. ධර්මය දකින්න බැ පටිච්ච සමුප්පාදය දකින්නට.

khaya가 되는 dharma는 무엇입니까? ‘Yo paṭiccasamuppādaṃ passati so dhammaṃ passati.’ paṭicca samuppāda를 보지 않고는 dharma를 볼 수 없습니다.

ක්ෂේ ධර්ම දකින්න ඕන නම් පටිච්ච සමුප්පාදය දකින්න ඕන. පටිච්ච සමුප්පාදය දකින්න නැති කෙනෙක් ක්ෂේ ධර්ම දැක්කා කිව්වොත් ඒකට හේතු නෑ.

khaya dharma를 보려면 paṭicca samuppāda를 보아야 합니다. paṭicca samuppāda를 보지 못한 사람이 khaya dharma를 보았다고 한다면 거기에는 까닭이 없습니다.

ක්‍යක්ඛේන අනිච්චං ්‍රයක්ේන අනිච්ච කියන්නේ මෙන්න මේ ක්ෂය අර්ථය. ලෝකේ අනිච්ච කියන්නේ ස්ථිර නැති අර්ථය. ආර්ය විනය අනිච්ච කියන්නේ ක්ෂය අර්ථය

‘Aniccaṃ khayaṭṭhena’, anicca란 바로 이 khaya의 뜻입니다. 세상에서 anicca는 굳건하지 않다는 뜻입니다. ariya vinaya에서 anicca는 khaya의 뜻입니다.

මොනවද ක්ෂේය පටිච්ච සමුප්පාදයෙන් දැනගන්න ඕනේ ක්ේ දහ යම් ජාතියක් හේතු කරගෙන ජරා මරණ සෝක පරිදේව දුක්ඛ දෝමනස උපාදාස හටගන්නවා නම් අන්න ඒ ජාතිය හටගන්න ක්‍රම ධර්මය ක්ෂේ ධර්මයක්.

khaya가 무엇인지는 paṭicca samuppāda로 알아야 합니다. 어떤 jāti를 바탕으로 jarā, maraṇa, soka, parideva, dukkha, domanassa, upāyāsa가 생긴다면, 그 jāti를 생겨나게 하는 흐름의 dharma가 khaya dharma입니다.

වෙන ේ ධර්මයක් හොයාගන්න. අයිත ධර්මයක් හොයාගන්න හ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඉච්චර නෑ ඉස්සෙර නෑ කිව්වොත් ඉස්ර නැහ කියන එක අරිහත් ඵලය ඉස්රද අරිහත් ඵලයක් ස්ථිර නැ.

anicca를 ‘굳건하지 않다’로만 말한다면, arahatta phala도 굳건하지 않습니까? arahatta phala가 굳건하지 않다는 말이 됩니다.

අරිහසත් ඵලය රව පිරුව පාපහමටි කොහසත් ඵල චිත්ත අරිහසත් ඵල චිත්තිය තියෙන්නේ පූර්ණව පාන කිතයි.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ප්‍රඥාවත් තියෙන්නේ මෙනෙහි කරන එකක්. මෙනෙහි කරන්නක් නැති වෙලාවට ප්‍රඥාව තියෙනවා. නිරෝධය සමිච්ච වෙලාවට ප්‍රඥා චෛතසිකය තියෙනවා.

paññā도 마음에 둠(manasikāra)과 함께 있는 것입니다. 마음에 둠이 없을 때에도 paññā가 있습니까? nirodha에 들었을 때 paññā cetasika가 있습니까?

ප්‍රඥා චෛතසිකය කියන්නේ හිතත් එක්ක හටගන්න. චෛතසික ධර්ම නිරෝධ සමාපත්තියට සමිලා ඉන්න රහතන් වහන්සේ චිත්ත චෛතසික නිරෝධයි. ප්‍රඥා චෛතසික ප්‍රඥා තියෙනවා. එහෙනම් ප්‍රඥා චෛතසික නිරෝධ වෙනවා. ඒකත් වැන එකක්.

paññā cetasika는 마음과 함께 일어납니다. nirodha samāpatti에 든 arahant는 citta와 cetasika가 멈춘 상태입니다. 그때 paññā cetasika가 있습니까? 그렇다면 paññā cetasika도 멈춥니다. 그것도 사라지는 것입니다.

මේ වැඩසෙන නිසාද මේ කිව්වේ?

그러면 이 말이 그런 사라짐을 두고 한 말이겠습니까?

ශෝක පරිදේව දුක් දොම්නස් උපායාසය යමකින් හටගන්නවා නම් අන්න ඒ ධර්මය ක්ෂේ ධර්ම.

soka, parideva, dukkha, domanassa, upāyāsa가 무엇으로 말미암아 생긴다면, 그 dharma가 khaya dharma입니다.

හැබැයි මේක පොතේ නැති නිසා මහ පැටවිලිල්ලක් මේ කාලේ වෙනකොට හිතලා බලන්න ඕනේ මේ ටිකෙන් කොය අදහස ගත්තොත් අපිට රාගක්ෂයට ද්වේශක්ය මෝහක්යට සුකලක් වෙනවද

하지만 이것이 책에 없기 때문에 요즘 와서는 큰 헷갈림이 생겼습니다. 생각해 보아야 합니다. 이 가운데 어느 뜻을 받아들여야 우리가 rāga의 khaya, dosa의 khaya, moha의 khaya에 이르기가 쉬워집니까?

මේකයි දකින්න ඕනේ. හටගත්ත හටගත්ත එක විනාශ වෙලා යනවා කියන එක දැක්කොත් අපිට දැනෙන ස්වභාවයක්.

이것을 보아야 합니다. 생겨난 것이 무너져 간다는 것을 본다면, 그것은 우리가 느낄 수 있는 모습입니다.

යමක් නිසා සෝක පරිදේව දුක් දොමනත් උපායාස හටගන්නා මෙන්න මේ මාර්ගය කියා දැනගත්තා. ඒ සෝක පරිදේව දුක් දොම්නස් උපාස හටගන්න යම්ගක් නැත්නම් අත්හරින්න මේ දෙකෙන් කොයි එකද වැඩිපුර ගෝචර වෙන්නේ.

무엇으로 말미암아 soka, parideva, dukkha, domanassa, upāyāsa가 생기는지, 이것이 그 길이라고 알았습니다. soka, parideva, dukkha, domanassa, upāyāsa가 생기는 길이 있다면 그것을 놓아라 — 이 두 가지 가운데 어느 쪽이 더 잘 와닿습니까?

ඕක දකින්න ඕනේ. යම් මගක් ඇසුරු කරනකොට රාගක්ෂය, ද්වේශක්, මෝහක්ය වෙන බව පේනම් ඒක බුදු දහම්.

그것을 보아야 합니다. 어떤 길을 가까이할 때 rāga의 khaya, dosa의 khaya, moha의 khaya가 일어나는 것이 보인다면 그것이 붓다의 dharma입니다.

අවිද්‍යා පත්වයෙන් හටගන්න යම් සංඛාරයක් ඇත්නම්. ඒ සංඛාරයෙන් විඤ්ඤාණයක් හටගන්නවා. විඤ්ඤාණයෙන් නාම රූප නාම රූපයෙන් සලායතන සලායතනයෙන් ස්පර්ශයෙන් වේදනා වේදනාවෙන් තණ්හා තණ්හාවෙන් උපාදාන උපාදානයෙන් භව බයවෙන් ජාති ජාතීන් ජරා මරණ සෝක පරිදේව දුක්ඛ දෝමනස උපායසා සම්භවන් වෙනන්න දුක හටගන්න හැටි.

avijjā를 조건으로 생기는 어떤 saṅkhāra가 있다면, 그 saṅkhāra에서 viññāṇa가 생깁니다. viññāṇa에서 nāmarūpa, nāmarūpa에서 saḷāyatana, saḷāyatana에서 phassa, phassa에서 vedanā, vedanā에서 taṇhā, taṇhā에서 upādāna, upādāna에서 bhava, bhava에서 jāti, jāti에서 jarā, maraṇa, soka, parideva, dukkha, domanassa, upāyāsa가 생겨납니다. 이것이 괴로움이 생기는 모습입니다.

එහෙනම් මේ සේ පැත්ත යම් දහමක් ඇසුරු කරනකොට දුක්ඛ දෝමනස උපායාසා සම්භවතිය වෙනවා නම් දුක්ගොමනස් උපායාසයන්ගෙහි පහළ වීම නම් මෙන්න මේවා මහා භයානකයි ක්ෂේ ධර්මයි භය ධර්මයි.

그러면 이것이 khaya 쪽입니다. 어떤 dharma를 가까이할 때 dukkha, domanassa, upāyāsa가 일어난다면, 괴로움과 낙담과 절망을 드러나게 한다면, 이것들은 몹시 무서운 것입니다. khaya dharma이고 bhaya dharma입니다.

ක්ෂේ වෙන්න ඔය ධර්මය ඇතුළුරු කරලනවා. ඒ ධර්මය ඇසුරු කරන එක මහාභ භයානකයි. දුක්කම් බයක් වෙන්න දුක කියන්නේ මෙන්න මේ භයාර්ථය.

그 dharma를 가까이하면 khaya가 됩니다. 그 dharma를 가까이하는 것은 몹시 무섭습니다. ‘Dukkhaṃ bhayaṭṭhena’, dukkha란 바로 이 두려움의 뜻입니다.

එහෙනම් අපි බය විය යුත්තේ ශෝක පරිදේව දුක්මනස් උපාදායස පහළ කරන අවිද්‍යා ප්‍රත්‍යයෙන් හටගන්න වැඩ පිළිවෙල මෙන්න බයවිය.

그러면 우리가 두려워해야 할 것은 soka, parideva, dukkha, domanassa, upāyāsa를 드러나게 하는, avijjā를 조건으로 생기는 일의 흐름입니다. 이것을 두려워해야 합니다.

සේව් වෙන්නේ ඔය පස්සේ ගියොත්. වෙනසෙන්නේ ඒකේ ප්‍රතිඵලය. ඔන්න ඔය ක්ෂේ ධර්මයි වය ධර්මයි තෝරගත්තොත්.

그 뒤를 따라가면 khaya가 됩니다. 무너짐이 그 열매입니다. khaya dharma와 vaya dharma를 이렇게 가려낼 수 있다면,

බය හිතෙනවා මනුස්සයෙකුට අවිද්‍යා ප්‍රත්‍ය කරනකෙන වැඩ පිළිවෙල. ඇත්ත ඇති ආකාරයෙන් දැක්කේ නැත්නම් රූප හොඳයි, වේදනා හොඳයි, සංඥා හොඳයි, සංඛාර හොඳයි, විඤ්ඤාණ හොඳයි. මේවා හරි වැදගත් වේවා. ඕවා හරි ආශ්වාද වෙන දේවල්. ඔන්න ඔය අදහසට බහිනවා.

사람은 avijjā를 조건으로 하는 일의 흐름을 두려워하게 됩니다. 있는 그대로를 보지 못하면 ‘rūpa는 좋다, vedanā는 좋다, saññā는 좋다, saṅkhāra는 좋다, viññāṇa는 좋다, 이것들은 아주 소중하다, 아주 달콤한 것들이다’라는 생각에 빠집니다.

ඔය අදහසට බැහැ ගත්තොත් ඔහු රූපයෙන් මිදෙන්න බැහැ, වේදනාවෙන් මිදෙන්න බැහැ. සංඥාවෙන් මිදෙන්න බැහැ, සංඛාරයෙන් මිදෙන්න බැහැ. විඤ්ඤාණයෙන් මිදෙන්න බැ.

그 생각에 빠지면 그는 rūpa에서 벗어날 수 없고, vedanā에서 벗어날 수 없고, saññā에서 벗어날 수 없고, saṅkhāra에서 벗어날 수 없고, viññāṇa에서 벗어날 수 없습니다.

ඊටා කල රූප උපාදාන කරනවා, වේදනා උපාදාන කරනවා, සංඥා උපාදාන කරනවා, සංඛාර උපාදාන කරනවා විඤ්ඤාණ උපාදාන කරනවා. උපාදාන ප්‍රතින් භව, භව ප්‍රතින් ජාති වෙනවා. ජාති ප්‍රත්තයෙන් ජලා මරන සෝක පරිදේහ දුක්ඛ සෝමන, උපායස හටගන්නවා.

그때 rūpa를 붙잡고, vedanā를 붙잡고, saññā를 붙잡고, saṅkhāra를 붙잡고, viññāṇa를 붙잡습니다. upādāna를 조건으로 bhava, bhava를 조건으로 jāti가 됩니다. jāti를 조건으로 jarā, maraṇa, soka, parideva, dukkha, domanassa, upāyāsa가 생깁니다.

එහෙනම් මෙන්න මේකට බය විය යුතුයි. ඔය වැඩ පිළිවෙලට බය විය යුතුයි. ඔන්න ඔය ඇයි බය වෙන්නේ? ඕක ක්ෂේ කරා ගැනීම වැඩපිළිවිල්ලක් නිසා.

그러니 바로 이것을 두려워해야 합니다. 그 일의 흐름을 두려워해야 합니다. 왜 두려워합니까? 그것이 khaya로 이끄는 흐름이기 때문입니다.

ක්ෂේවීම කරා ගෙනියනවා ලැකින්න බැ. ඔහුට නිවන නෑහැ. ඔහුට සැනසුම නෑ. කැමැත්ත මොකක්ද? සැනසුමක්. ලැබෙන්නේ මොකක්ද? දුකක්.

khaya로 끌고 가니 벗어날 수 없습니다. 그에게는 nibbāna가 없습니다. 그에게는 편안함이 없습니다. 바라는 것이 무엇입니까? 편안함입니다. 얻는 것은 무엇입니까? 괴로움입니다.

කැමැත්ත සැනසුමක් වුනාට ගෙනෙන වැඩපිල දුකක් ලැබෙන වැඩ පිළිවෙලක් නම් අන්න ඒක ඇසුරු කරලා කවදාවත් සැනසුකට එන්න බැහ කියලා දැනගත්තා. දාත ඔහු දැනගන්නවා දුකයි දුකට හේතුවයි කියන දෙක තුළ තියෙන්නේ දුක මිසා, ගොඩනැගින්නේ දුක මිසක්. සැනසුම ගොඩනැගෙන්න ක්‍රමයක් නැහ. සැනසු වලට පත් වෙන්න ක්‍රමයක් නැ.

바라는 것은 편안함인데 가져오는 흐름이 괴로움을 얻는 흐름이라면, 그것을 가까이해서는 결코 편안함에 이를 수 없다고 알게 되었습니다. 그러면 그는 압니다. 괴로움과 괴로움의 까닭이라는 이 둘 안에는 괴로움밖에 없고, 쌓이는 것도 괴로움뿐이라는 것을. 편안함이 쌓일 길이 없고, 편안함에 이를 길이 없습니다.

ක්ෂය නොවී ඉන්න බැය නොවීන්න බැ. අමරණීයත්වයට පත් වෙන්න බැහ.

khaya를 피할 수 없고 vaya를 피할 수 없습니다. 죽지 않음에 이를 수 없습니다.

මෙන්න මේක තේරුම් ගත්තහම පටිච්ච සමුප්පාදය තුළින් ඉවත් කළ යුතු දහම් තේරුම් ගන්නවා. මෙන්න මේ හේතුව නිසයි මේක ඉවත් කරන්නේ.

이것을 깨치면 paṭicca samuppāda를 통해 버려야 할 dharma를 깨칩니다. 바로 이 까닭으로 이것을 버리는 것입니다.

කොච්චර හොඳ වුණත් කොච්චර ප්‍රියමනාප වුණා. ඒක ඇසුරු කරන්න ගිහලා සිද්ධ වෙන්නේ මෙන්න මේ ලෝක පරිදේව දුක් දොමනස් උපායස පහළ කරන ප්‍රතිඵලය ඕක නම්. ඒකේ මුල ඔතන නම්. මෙන්න මේවා අසුරු කරන්න හොඳ ඒවා නෙමෙයි. අනිච්ච දහම් දුක්ඛ දහම්

아무리 좋고 아무리 마음에 들더라도, 그것을 가까이하다가 soka, parideva, dukkha, domanassa, upāyāsa가 드러나는 것이 그 열매라면, 그 뿌리가 거기에 있다면, 이것들은 가까이하기에 좋은 것이 아닙니다. anicca dharma, dukkha dharma입니다.

මෙන්න මේ වගේ අනිච්ච දුක්ඛ ඒවා සාරද අසාරද ඒවා අසාරයි. අසාරණ ගැන තීරණය මොකක්ද තව තවත් ඡන්ද රාගයෙන් හොඳයි හොඳයි කියිය ඒ පස්සේ යනවද නිගමනය කරනවද නිගමනය කරන්න පුළුවන්ද හේතු ඇතුව ඒවා හොඳයි කියලා නිගමනය කරන්න බැහැ අසාරයි කියලා නිගමනය කරනවා නිසා සාරයි කියලා නිගමනය කරන්න බැ.

이처럼 anicca이고 dukkha인 그것들은 알맹이가 있습니까, 없습니까? 그것들은 알맹이가 없습니다(asāra). 알맹이 없는 것에 대해 무엇을 정해야 합니까? chandarāga로 여전히 ‘좋다, 좋다’ 하며 그 뒤를 따라가겠습니까, 아니면 결론을 내리겠습니까? 까닭을 들어 결론을 낼 수 있습니까? 그것들이 좋다고 결론 낼 수는 없습니다. 알맹이가 없다고 결론 내리게 되니, 알맹이가 있다고는 결론 낼 수 없습니다.

අන්න අනත්තං අසාරකේන ඔන්න අනත්තයි කියන්නේ ඔන්න ඔය අසාරප්පය දැක්කහම මෙන්න මේකට කියනවා ලෝකයේ ස්වභාවය ත්‍රිලක්ෂණයෙන් දැක්කා කියලා.

‘Anattaṃ asārakaṭṭhena’, anatta란 바로 그 알맹이 없음을 보았을 때를 말합니다. 이것을 두고 세상의 모습을 tilakkhaṇa로 보았다고 합니다.

දැන් ඔය ත්‍ිලක්ෂණය දැක්කොත් එපාවේ ඉද නැත්නම් ඉස්ථිර නැහ. ඒ හින්දා දුකයි. ඒක හින්දා මම කියලා ගන්න දෙයක් නෑහ කියලා ගත්තොත් ඔය දෙකෙන් කෝකද වැඩිපුර වැටෙහෙන්නේ.

이제 tilakkhaṇa를 ‘굳건하지 않다, 그러니 괴롭다, 그러니 나라고 붙잡을 것이 없다’로 받아들인다면, 이 둘 가운데 어느 쪽이 더 잘 와닿습니까?

අසාරත්වය දැකලා මිදී යන වැඩපිළක් උපාදානයෙන් මිදෙන වැඩපිළක් යම් ක්‍රමයකින් තියෙනවා. බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා සාගක්ෂය, ද්වේශක්ය, මෝහක්ෂය වෙන බව පේනවා නම් ඒවා බුද්ධ දේශනා. වෙන්නේ නැත්නම් අවුරුදු කිව්වා බුද්ධ දේශනා නෙමෙයි.

알맹이 없음을 보고 벗어나는 흐름, upādāna에서 벗어나는 흐름이 어떤 방법에 있다면 — 붓다께서는 rāga의 khaya, dosa의 khaya, moha의 khaya가 일어나는 것이 보이면 그것이 붓다의 가르침이고, 그렇지 않으면 붓다의 가르침이 아니라고 하셨습니다.

දැන් හිතලා බලන්න මේන් කෝකිට වැඩිපුර වැටෙහි ප්‍රඥා ගෝචර ශේෂන

이제 생각해 보십시오. 이 가운데 어느 쪽이 paññā의 영역(gocara)에 더 들어맞습니까?

කැඩෙනවා, බිදෙනවා, විනාශ වෙනවා කියා දකින්නේ ඇහැට ඇහැට පෙල්ල ගත්ත අත්දැකීම හිතේ තියෙනවා. ඒක ප්‍රඥාවෙන් නෙමෙයි ගත්තේ. වේදනා චෛතසිකයට දැනෙනවා. සංඥා චෛතසිකයෙන් ඒක හඳුනාගත්තා. වේදනා, සංඥා කියලා කියන්නේ මනෝ සංඛාර.

깨지고 부서지고 무너진다고 보는 것은 눈에 비친 경험이 마음에 남아 있는 것입니다. 그것은 paññā로 받아들인 것이 아닙니다. vedanā cetasika에 느껴진 것입니다. saññā cetasika로 알아본 것입니다. vedanā와 saññā는 mano saṅkhāra입니다.

සංඛාර වලින් කොහොමද ඇත්ත දකින්නේ? ප්‍රඥා චෛතසිකය නෙවෙයි චතුරාර්ය සත්‍යය දකින්නේ ඇත්ත දකින්නේ. ත්‍ිලක්ෂණය දකින්නේ.

saṅkhāra로 어떻게 참을 봅니까? 네 가지 ariya sacca를 보고, 참을 보고, tilakkhaṇa를 보는 것은 paññā cetasika가 아닙니까?

ප්‍රඥා චෛතසිකයෙන් දකින ත්ිලක්ෂණයෙන් පටිච්ච සමුප්පාදය තුළින් දැකොත් මෙන්න මේ හේතුව නිසා. මේකේ අවසාන ඵලය සෝක පරිදේව දුක් දොමනස් උපායාසයන්ට පත්වීමයි කිය නිගමනය කරන්න.

paññā cetasika로 보는 tilakkhaṇa로, paṭicca samuppāda를 통해 본다면, 바로 이 까닭으로 이것의 마지막 열매는 soka, parideva, dukkha, domanassa, upāyāsa에 이르는 것이라고 결론 내리십시오.

ඇහෙන් දැකපු එකදි නිගමනය කළේ. එහෙම නැත්නම් ප්‍රඥාවෙන් ආපු චක්‍රය. ප්‍රඥා චක්‍රයක් තියෙනවා. ප්‍රඥාවෙන් දකින ධර්ම චක්‍රය.

눈으로 본 것으로 결론 내렸습니까? 아니면 paññā에서 나온 바퀴입니까? paññā의 바퀴가 있습니다. paññā로 보는 dharma의 바퀴입니다.

අන්න ඒ තුළින් හෙවා පටිච්ච සමුප්පාදයේ ප්‍රඥාවෙන් දැක්. පටිච්ච සමුප්පාද කතාවෙන් දැක්කට පස්සේ දකිනවා මෙන්න මේ සංතේ මේ සකස් වෙච්ච දේ. මෙන්න මෙහෙම පටිච්ච සමුප්පන්නයි. පටිච්ච සමුප්පාදනම් මොකද වෙන්නේ? සෝක පරිදේව දුක් දොමනස් උපායාසයෙන් ඕවා කෙළවර කරා.

그것을 통해 찾아서 paṭicca samuppāda를 paññā로 보았습니다. paṭicca samuppāda의 가르침으로 본 뒤에는 이 saṅkhata, 짜맞춰진 것을 봅니다. 이렇게 paṭicca samuppanna입니다. paṭicca samuppanna이면 어떻게 됩니까? 그것들은 soka, parideva, dukkha, domanassa, upāyāsa로 끝납니다.

සංඛතයි. නිකන් හැදිච්ච නෙමෙයි සදාත්මිකෙක් පත් නෙමෙයි. ඉස්සර තිබිලා නෙමෙයි. හේතුවකින් ගොඩනැගුණා. ගොඩනැගිච්ච වස්තුව සංඛතයක්. රූප සංකතයක්, වේදනා සංඛතයක්, සංඥා සංඛතයක්, සංඛාර සංතයක්, විඤ්ඤාණ සංඛතයක් ඒවා ඇතුරු කරන්න ගියොත් ඒවය අවසානය සෝක පරිදේව දුක්නස් උපායාසයන්ට භාජනය කරලා කෙළවර වෙන අවසාන වෙන පටිච්ච සමුප්පන්නයි.

saṅkhata입니다. 그냥 생긴 것도 아니고 영원한 것도 아니고 예전부터 있던 것도 아닙니다. 까닭으로 쌓인 것입니다. 쌓인 것은 saṅkhata입니다. rūpa도 saṅkhata, vedanā도 saṅkhata, saññā도 saṅkhata, saṅkhāra도 saṅkhata, viññāṇa도 saṅkhata입니다. 그것들을 가까이하면 그 끝은 soka, parideva, dukkha, domanassa, upāyāsa를 겪으며 끝나는 것입니다. paṭicca samuppanna입니다.

ඒ නිසා මේ ධර්ම පහත් භාවයට පත් කරන ධර්ම පමාදෝ මත්නෝ පදං වය ධර්ම විනාශයට පත් කරන ධර්ම සමා ප්‍රමාී බවට පත් කරන ධර්ම

그러니 이것들은 낮은 데로 떨어뜨리는 dharma입니다. ‘Pamādo maccuno padaṃ’, 무너짐으로 이끄는 vaya dharma이고, 방일하게 만드는 dharma입니다.

එහෙනම් පංචස්කන්ධයයි දුක් ගැන යමක් ඇනම් මේක හොඳයි කියා නිගමනය කරලා උපාදාන කළොත් පංච උපාදානස්කන්ධය දුකට ඇද දමන ධර්මයක් බවට පත් වෙලා දුක කරගෙන ගෙනක් දමනවා. දුකෙන් මිදෙන්න එබැයි උපාදාන කරන එකක්.

그러면 다섯 khandha와 괴로움에 대해, 이것이 좋다고 결론 내리고 붙잡으면, pañcupādānakkhandha가 괴로움으로 끌어가는 dharma가 되어 괴로움 속으로 데려가 버립니다. 붙잡는 것은 괴로움에서 벗어나는 일이 아닙니다.

උපාදානයෙන් මිදුනොත් මොකද වෙන්නේ? භවයෙන් මිදෙනවා. භවය මිදෙනුනොත් ජාති බෙදෙනකොට රූප ජාති වේදනා ජාති, සංඥා ජාති, සංඛාර ජාති, විඤ්ඤා ජාති මේ ජාතිය ඔක්කම මිදෙන ජාති ධර්ම වලින් මිදෙනවා.

upādāna에서 벗어나면 어떻게 됩니까? bhava에서 벗어납니다. bhava에서 벗어나면, jāti를 나누어 보면 rūpa의 jāti, vedanā의 jāti, saññā의 jāti, saṅkhāra의 jāti, viññāṇa의 jāti, 이 모든 jāti dharma에서 벗어납니다.

ජාති ධර්ම මොනවද? ගැඹුරු මේ ටික පොඩ්ඩක් හෙමෙ හිතලා බලම ගන්න ඕනේ.

jāti dharma란 무엇입니까? 깊은 이야기이니 이 부분은 천천히 생각하며 받아들여야 합니다.

ඇස ජාති ධර්මයක්, රූප ජාති ධර්මයක්. චක්ඛු විඤ්ඤාණ ජාති ධර්මයක්, චක්ඛු සම්පස්ස ජාති ධර්මයක්, චක්ඛු සම්පස්ස වේදනා ජාති ධර්මය ඇස රූපේ චක්ඛු විඤ්ඤාණයේ චක්ඛු සම්පස්සය චක්ඛු සම්පස්ස ජා වේදනා කියන මේ පහ ජාති ධර්මය කන ජාති ධර්මයක්, සබ්දයේ ජාති ධර්මයක්.

눈은 jāti dharma입니다. 형색도 jāti dharma입니다. cakkhu viññāṇa도 jāti dharma, cakkhu samphassa도 jāti dharma, cakkhu samphassajā vedanā도 jāti dharma입니다. 눈, 형색, cakkhu viññāṇa, cakkhu samphassa, cakkhu samphassajā vedanā, 이 다섯이 jāti dharma입니다. 귀도 jāti dharma이고 소리도 jāti dharma입니다.

සෝත විඤ්ඤාණයේ ජාති ධර්මයක්, සෝත සම්පස්සය ජාති ධර්මයක්, සෝත සම්පස්ස වේදනාව ජාති ධර්මයක්. නාසයේ ජාති ධර්මයක්, ගන්ධයේ ජාති ධර්මයක්. ගාන විඤ්ඤාණය ජාති ධර්මයක් දාන සම්පස්සයේ ජාති ධර්මයක් ගාන සම්පස්ස වේදනා ජාති ධර්මයක්.

sota viññāṇa도 jāti dharma, sota samphassa도 jāti dharma, sota samphassajā vedanā도 jāti dharma입니다. 코도 jāti dharma, 냄새도 jāti dharma입니다. ghāna viññāṇa도 jāti dharma, ghāna samphassa도 jāti dharma, ghāna samphassajā vedanā도 jāti dharma입니다.

දිව ජාති ධර්මයක් සසය ජාති ධර්මයක්. ජිවහා විඤ්ඤාණයේ ජාති ධර්මයක් ජිව්හා සම්පස්ස ජාති ධර්මයක් ජිව්හා සම්පස්ස වේදනා ජාති ධර්මයක්. කය ජාති ධර්මයක්, පොට්ඨබ්බ ජාති ධර්මයක් කාය විඤ්ඤාණයේ ජාති ධර්මයක් කාය සම්පස්සයේ ජාති ධර්මයක් කාය සම්පස්ස වේදනා ජාති ධර්මයක්.

혀도 jāti dharma, 맛도 jāti dharma입니다. jivhā viññāṇa도 jāti dharma, jivhā samphassa도 jāti dharma, jivhā samphassajā vedanā도 jāti dharma입니다. 몸도 jāti dharma, phoṭṭhabba도 jāti dharma, kāya viññāṇa도 jāti dharma, kāya samphassa도 jāti dharma, kāya samphassajā vedanā도 jāti dharma입니다.

මන ජාති ධර්මයක්, ධර්මයෝ ජාති ධර්ම මනෝ විඤ්ඤාණය ජාති ධර්මයක්, මනෝ සම්පස්ස ජාති ධර්මයක් මනෝ සම්පස්ස වේදනා ජාති ධර්ම

마음(mano)도 jāti dharma, dhammā도 jāti dharma, mano viññāṇa도 jāti dharma, mano samphassa도 jāti dharma, mano samphassajā vedanā도 jāti dharma입니다.

කයට සීමා කළෙත් නෑ. බාහිරට සීමා කළෙත් නෑ. අධ්‍යන්තර බාහිර දෙකේම තිබිච්ච ජාතිර මෙන්න ජාති ධර්ම. යමක් ජාති ධර්මද ඒවා ජරා ධර්ම

몸 안에만 한정하지도 않았고 바깥에만 한정하지도 않았습니다. 안과 밖 모두에 있는 것, 이것이 jāti dharma입니다. 무엇이든 jāti dharma인 것은 jarā dharma입니다.

ඇයි එහෙම කියන්නේ? ජාති ධර්මයක් උපාදානය කිරීම නිසා ඇතිවෙන භවයයි උපාදානයෙන් භවය නිසා භවයෙන් යළි යළි ජාති පහළ කරනවා. ඒ නිසා ජරාවට මරණයට සෝකයට පරිදේවයට දුකට දෝමනසයට උපායාසයට හේතු වෙනවා නම් මෙන්න මේවා කවදාවත් ඒ ජාච ධර්ම ක්ෂේය ධර්ම වය ධර්ම ජරා ධර්ම මරණ ධර්ම සෝක ධර්ම පරිදේව ධර්ම දුක්ඛ ධර්ම දෝමනස්ස ධර්ම උපායාස ධර්ම ඕවටයි අයිතිය තියෙන්නේ.

왜 그렇게 말합니까? jāti dharma를 붙잡음으로 bhava가 생기고, upādāna로 말미암은 bhava에서 거듭거듭 jāti가 드러납니다. 그리하여 jarā, maraṇa, soka, parideva, dukkha, domanassa, upāyāsa의 까닭이 된다면, 이것들은 언제나 jāti dharma, khaya dharma, vaya dharma, jarā dharma, maraṇa dharma, soka dharma, parideva dharma, dukkha dharma, domanassa dharma, upāyāsa dharma에 속합니다.

මෙන්න මේකෙන් දැනගන්න ඕනේ. ලෝකයයි කිව්වේ මෙන්න මේ ටික සේ ධර්ම හෙවත් අනිච්ච ධර්මය ධර්ම හෙවත් දුක්ඛ ධර්ම අසාර ධර්ම හෙවත් අනාත්ම ධර්ම

이것으로 알아야 합니다. ‘세상’이란 바로 이것들입니다. khaya dharma 곧 anicca dharma, bhaya dharma 곧 dukkha dharma, asāra dharma 곧 anatta dharma입니다.

යමක් මේ ආකාර පහත් බවට පත් කරනවා නම් දුක් කරදරට මුල් වෙනවා නම් ඒ වගේ ඊයේ බයවිය හිතුනම් ඒවා අසාර බව ඇත්ත නම් ඔන්න ඔය ටික නුවණින් තේරුම් ගත්තහම මේක ප්‍රඥා ගෝචරයි.

무엇이 이렇게 낮은 데로 떨어뜨리고, 괴로움과 말썽의 뿌리가 되어 두려운 마음이 들게 하고, 그것들이 알맹이 없다는 것이 참이라면 — 이것을 슬기롭게 깨치면 이것이 paññā의 영역입니다.

ඒක චේතනාව සීමා කරලා නෑ. ප්‍රඥා ගෝත ධර්මයක් නිසා ප්‍රඥාවෙන් නිවන් දකිනවා මිසක්. ප්‍රඥාවෙන් ධර්මාවබෝධ කරනවා මිසක් වෙන කෙනෙමින් වෙන චෛතසයකින් ධර්මාවබෝධ කරන්න බැහ. එහෙනම් පටිච්ච සමුප්පාදය ප්‍රඥා ගෝචරයි.

그것은 cetanā에 한정된 것이 아닙니다. paññā의 영역에 드는 dharma이기에 paññā로 nibbāna를 보는 것이고, paññā로 dharma를 깨닫는 것이지, 다른 무엇이나 다른 cetasika로는 dharma를 깨달을 수 없습니다. 그러니 paṭicca samuppāda는 paññā의 영역입니다.

ඔන්න ඔය ජාති ධර්ම ටික ජරා ධර්ම වෙන හැටි, ව්‍යාධි ධර්ම වෙන හැටි, මරණ ධර්ම වෙන හැටි. සෝක ධර්ම, පරිදේව ධර්ම, දුක්ඛ ධර්ම, දෝම නස්ස ධර්ම, උපායාස ධර්ම වෙන හැටි. ඔය ආකාරයෙන් දැක්ක දවසට මේවා ක්ෂේයට පත්වෙනවා. වැනසීමට ගෙනියනවා. එහෙනම් මේවාට ඇසුරු කරන්න ගියහම මහා භයානකයි.

그 jāti dharma들이 jarā dharma가 되는 모습, vyādhi dharma가 되는 모습, maraṇa dharma가 되는 모습, soka dharma, parideva dharma, dukkha dharma, domanassa dharma, upāyāsa dharma가 되는 모습 — 그렇게 본 날 이것들이 khaya에 이른다는 것을, 무너짐으로 끌고 간다는 것을 압니다. 그러니 이것들을 가까이하는 것은 몹시 무섭습니다.

භයානකව ඇසුරු කරන මේවා නිසා හරයක් නැති දෙයක් පස්සේ තමයි මේ භයානක ඇතුලට ලෝක සත්‍යයා වැටිලයි. මෙන්න මේක දැක්කට පස්සේ ජාතිය කෙනෙහි යම්කිසි බලාපොරොත් ජාති ධර්ම කිරෙහි තිබුණ නම් ඒ කෙරෙහි නොබැඳෙන සත්වයට පත් වෙනවා. එතකොට ඒක ඇලෙන්නේ නෑ. නොබැඳෙන්නේ නොඇලී, නොඇලෙන්නේ මිදෙයි.

무섭게도 가까이하는 이것들 때문에, 알맹이 없는 것을 따라가다가 세상 중생은 이 무서움 속으로 떨어졌습니다. 이것을 본 뒤에는, jāti dharma에 어떤 바람이 있었다면 거기에 묶이지 않는 중생이 됩니다. 그러면 들러붙지 않습니다. 묶이지 않으니 들러붙지 않고, 들러붙지 않으니 벗어납니다.

මිදුනේ මිදුනේ මිදනී කොච්චරයි මිදෙන්න තියෙන්නේ. ඔන්න අරිහත් නකම් තියෙනවා. ඔයින් එහැට කරන්න දෙයක් මේ බුද්ධ ශාසනයේ නැහ. ඉගෙනගන්න තියෙන්නේ ටික දැනගන්න.

벗어나고 또 벗어나면, 얼마나 더 벗어날 것이 있겠습니까. 거기에 arahatta가 있습니다. 그 너머에 이 붓다의 sāsana에서 할 일은 없습니다. 배울 것은 이 조금을 아는 것입니다.

ඔය ටික දැනගත්තා නම් ත්‍රිලක්ෂණයක් දැනගත්තා චතුරාර්ය සත්‍යයක් දැක්කා. ඔතනයි දුක තිබුණේ. බය වියත් ලෝකයි. දුකට හේතු වෙච්ච ඒවා තිබුනේ ඔය ජාති ධර පසු යන එකයි. කන්දර රාගයෙන් බැඳෙන එකයි.

이것을 알았다면 tilakkhaṇa를 안 것이고 네 가지 ariya sacca를 본 것입니다. 괴로움은 바로 거기에 있었습니다. 두려운 것도 세상입니다. 괴로움의 까닭이 된 것은 그 jāti dharma를 따라가는 것, chandarāga로 묶이는 것이었습니다.

ඒ චන්ද රාගය දුරු කළොත් ඒ බයෙන් නිදහස් වුණා. නැවතත් ඒක හටගන්නේ නැහ. එහෙනම් හතන කටය නිරෝධ කරන්න තියෙන මාර්ගය මොකක්ද? ඕවා අසාරයි කියලා දැනගෙන ඕකෙන් බිදෙන එකයි. සන්තරාගෙන් නිදහස් වෙන එකක්.

그 chandarāga를 없애면 그 두려움에서 벗어났습니다. 다시는 그것이 생기지 않습니다. 그러면 이것을 멈추게 하는 길은 무엇입니까? 그것들이 알맹이 없다고 알고 거기서 끊어지는 것, chandarāga에서 벗어나는 것입니다.

මුළු බුදු දහම කැටි වෙලා තියෙන්නේ ඔත ඔතන සීලයත් පූර්ණයි, සමාධියත් පූර්ණයි ප්‍රඥාවත් පූර්ණයි. ශාසනය පූර්ණයි. එහෙනම් ඉගෙනගන්න එකක් නෙමෙයි ඔන්න ඔය පොඩ්ඩ මනාසේ සිහියෙන් අරගෙන දවස ගානේ සිහි කරලා දකින්න ඕනේ.

붓다의 dharma 전체가 바로 거기에 한데 모여 있습니다. 거기서 sīla도 가득 차고, samādhi도 가득 차고, paññā도 가득 찹니다. sāsana가 가득 찹니다. 그러니 배우는 것이 아니라, 이 조금을 깨어 있는 마음으로 받아들여 날마다 떠올리며 보아야 합니다.

මේ දකිනකොට මොකක්ද සිද්ධ වෙන්නේ? පහ කළ යුතු යමක් තියෙනවා පහ කරන්නේ නැතුව පස්වාස කළ යුතු යමක් තියෙන පස්වාස කරන්න බයයි. කැමති නෑ පස්වාස කරන්න.

이것을 볼 때 무슨 일이 일어납니까? 내려놓아야 할 것이 있는데 내려놓지 않고, 내쉬어야(passāsa) 할 것이 있는데 내쉬기를 두려워합니다. 내쉬기를 싫어합니다.

මොකක්ද පස්වාස කරන්න බය? ඔන්න ඔයාලට බැඳිලා තියෙන්නේ ඡන්දර රාගය පහ කරන්න බයයි. පස්වාස කරනවා කියන්නේ පහ කරනවා. ඉවත් කර දමනවා. ඔන්න ඔය ටික ඉවත් කරන්න හරි බයයි මිනිස්සු.

무엇을 내쉬기를 두려워합니까? 여러분이 묶여 있는 chandarāga, 그것을 내려놓기를 두려워합니다. 내쉰다는 것은 내려놓는 것, 치워 버리는 것입니다. 사람들은 이것을 치우기를 몹시 두려워합니다.

අසෘතවත් පෘථග්ජනයා කියන්නේ මේ ධර්මය අහපු නැති ධර්ම අවබෝධයක් නැති පුද්ගලයා. ඔන්න ඕට තියෙන කැමැත්ත. ඔය ජාති ධර්මයාට තියෙන කැමැත්ත ඉවත් කරන්න කැමති නැහ. ඔහු පශ්වාස කළ යුතුවන්නා වූ ප්‍රියභාවය යළි යළි ගොඩනගන ආශ්වාස කරනවා. මෙන්න ලෝකයාගේ ආශ්වාස.

assutavā puthujjana란 이 dharma를 듣지 못하고 dharma를 깨닫지 못한 사람입니다. 그것을 향한 바람, 그 jāti dharma를 향한 바람을 치우고 싶어 하지 않습니다. 그는 내쉬어야 할 사랑스러움을 거듭거듭 쌓아 올리며 들이쉽니다(assāsa). 이것이 세상 사람들의 들이쉼입니다.

ආර්ය මොකක්ද කරන්නේ? අනිච්ච වශයෙන්, දුක්ඛ වශයෙන්, අනත්ත වශයෙන් ඕය යථා ස්වභාවය තේරුම් අරගෙන ගත්තට පස්සේ මේවා පස්සා කළ යුතු යහම කිය දැනගන්නවා. කණ්දාමයං ආනන්ද සබ්බේ සංඛාරා අනස්වාසිකා ආනන්ද මෙන්න මේ සියලු සංඛාර කියන්නේ ඔන්න ඔය ටික කිව්වා අනශවාසිකයි. ආශ්වාස විරහිතයි. ආශ්වාස කරන්න එපා.

ariya는 무엇을 합니까? anicca로, dukkha로, anatta로 그 있는 그대로의 모습을 깨친 뒤에 이것들은 내쉬어야 할 것이라고 압니다. ‘Yāvañcidaṃ, Ānanda, sabbe saṅkhārā anassāsikā’ — 아난다여, 이 모든 saṅkhāra, 곧 앞서 말한 것들은 anassāsika, 들이쉴 것이 없는 것이다, 들이쉬지 말라는 것입니다.

මෙන්න බුදුරජාණන් වහන්සේ ආශ්වාස කරන්න එපා කිව්ව ධර්ම. පස්වාස කරන්න කිව්ව ධර්ම කුමක්ද ආශ්වාස කරන්නේ? ඔය යථාබෝධය ලබාගෙන ඡන්දරාගය ක්ෂේ කිරීමට යම් ධර්මයක් දැකිය යුතු. අන්න ඒක ආශ්වාස කරන්න.

이것이 붓다께서 들이쉬지 말라고 하신 dharma, 내쉬라고 하신 dharma입니다. 무엇을 들이쉽니까? 바르게 깨달아 chandarāga를 khaya로 만들기 위해 보아야 할 dharma가 있다면, 그것을 들이쉬십시오.

එහෙනම් කුමක්ද ඒ දකින ධර්මය? ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගය. ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගය ආශ්වාස කරලා අනාර්යෂ්ඨාංගික වන්නාවූ මිච්ඡා දිට්ඨි මිච්ඡා සංකත්ත මාගේ පස්වාස කරන්න. මෙන්න බුදුපියාණන් වහන්සේ දුන්න ආශවාස ප්‍රශ්වාසය.

그러면 그 보아야 할 dharma는 무엇입니까? ariya aṭṭhaṅgika magga입니다. ariya aṭṭhaṅgika magga를 들이쉬고, ariya가 아닌 여덟 갈래인 micchā diṭṭhi, micchā saṅkappa의 길을 내쉬십시오. 이것이 붓다께서 주신 assāsa와 passāsa입니다.

දැන් අපි ආශවාද ප්‍රශ්වාස කරන්නේ ඒකද? අපේ ආශ්වාස පස්වාස භාවනාව බුදුරජාණන් වහන්සේ දුන්නේ ආශවාස පස්වාසය මිච්ඡා දිට්ඨි මිච්ඡා සංකල්ප මිච්ඡා වාචා මිච්ඡා සම්බන්ධ මිච්ඡාජීව මිච්ඡා වායා මිච්ඡා සති මිච්ඡා සමාධි කියන යමක් ඇද්ද මෙන්න මේක ප්‍රශ්වාස කරා.

이제 우리가 들이쉬고 내쉬는 것이 그것입니까? 붓다께서 주신 ānāpāna 수행의 들이쉼과 내쉼은, micchā diṭṭhi, micchā saṅkappa, micchā vācā, micchā kammanta, micchā ājīva, micchā vāyāma, micchā sati, micchā samādhi라는 것이 있다면 그것을 내쉬는 것입니다.

සම්මා දිට්ඨිය, සම්මා සංකල්ප සම්මා වාචා සම්මා කම්මන්ත සම්මා ආජීව සම්මා වායාං සම්මා සති සම්මා සමාධියන යමක් ඇත්්ද ඔය ටිකටිය ආශ්වාස කරන්න. සම්මා සමාධිය පූර්ණ කරපුට ආශ්වාස කරලා ඉවරයි.

sammā diṭṭhi, sammā saṅkappa, sammā vācā, sammā kammanta, sammā ājīva, sammā vāyāma, sammā sati, sammā samādhi라는 것이 있다면 그것을 들이쉬십시오. sammā samādhi를 가득 채운 이는 들이쉬기를 마친 것입니다.

පස්වාස කල මිත්‍යා දෘෂ්ටිය පස්වාස කරලා ඉවරයි. ආශ්වාස පස්වාස ඉවර කර දාට නිරෝධ වෙස්වාසත් ඉවරයි පස්වාසත් ඉවරයි.

내쉴 micchā diṭṭhi를 내쉬기를 마쳤습니다. 들이쉼과 내쉼을 마치면 nirodha가 됩니다. 들이쉼도 끝났고 내쉼도 끝났습니다.

නැවත මුලාව නිසා ආශ්වාස කරන්නෙත් නැහ. ඒ කියන්නේ මිත්‍යා දෘෂ්ටියෙන් ඇසුරු කරන්නේ නෑ. ප්‍රියයි මනාපයි යහපතයි කියලා අල්ලන්නේ නෑ. ඇසුලට ගන්නේ නැ. ඒවා පස්වාස කරලා ඉවර පහ කරලා ඉවර නිසා තව පහ කරන්න දෙයක් ඇත්තෙත් නැහ.

다시는 헷갈림 때문에 들이쉬지도 않습니다. 곧 micchā diṭṭhi로 가까이하지 않습니다. 사랑스럽다, 마음에 든다, 좋다고 붙잡지 않습니다. 가까이 두지 않습니다. 그것들을 내쉬기를 마치고 내려놓기를 마쳤으니 더 내려놓을 것도 없습니다.

ඇසුරට ගන්න දෙයක් ඇත්තේ නැති නිසා පහ කරලා ඉවර නිසා පහ කරන තව හිටපු දෙයක් ඇත්තේ නැති නිසා ආශ්වාස කරලත් ඉවරයි පස්වාස කරලත් ඉවරයි. තවත් ආශවාස පස්වාස කරන්න දෙයක් නැත්නම් ආශ්වාස පස්වාස නිරෝධයි. ආශ්වාස පස්වාස නිරෝධ කරපුවහම අරිහත්.

가까이 둘 것이 없고, 내려놓기를 마쳐 더 내려놓을 것이 남아 있지 않으니, 들이쉬기도 마쳤고 내쉬기도 마쳤습니다. 더 들이쉬고 내쉴 것이 없다면 assāsa와 passāsa는 nirodha입니다. assāsa와 passāsa를 멈추게 하면 arahant입니다.

ඔන්න යන මාගේ අසාන පාන පාන කියන්න අරවා පාන කියන්නේ පහගන්න. මොනවද ගන්නේ මොනවද පහ කරන්න? ඔන්න ඔය ටික.

이것이 āna와 pāna입니다. pāna란 내려놓는 것입니다. 무엇을 받아들이고 무엇을 내려놓습니까? 바로 이것들입니다.

දැන් අපි ඔය ටික පහ කළ යුත්තයි ඇසුරු කළ යුත්තයි දකින්නේ නැතුව පහ කරන්නේ හුස්ම උඩට ගන්නෙත් හුස්ම කියලා ගත්තොත්

이제 우리가 무엇을 내려놓아야 하고 무엇을 가까이해야 하는지 보지 않고, 내려놓는 것도 숨이고 들이는 것도 숨이라고 받아들인다면,

අපිට පොද

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

හිතලා බලන්න පොතේ තිබෙනට කවුරුවක් කිව්වට පරම්පරාවෙන් නෙමෙයි ගන්න කිව්වේ හිතලා බලනවා. යමක් ඇසුරු කරනට රාගක්ෂය, ද්වේශක්ය මෝහක් සේ වෙනවද ඒක ගන්න ඒක ඇසුරු කරන්න.

생각해 보십시오. 책에 있다고, 누가 말했다고, 대대로 내려왔다고 받아들이라는 것이 아니라 생각해 보라는 것입니다. 무엇을 가까이할 때 rāga의 khaya, dosa의 khaya, moha의 khaya가 일어난다면, 그것을 받아들이고 그것을 가까이하십시오.

දැන් අපිට කල්පනා කරලා බලන්න මෙච්චර වටිනා ප්‍රඥා මතු කරන දහම් ක්‍රමේ පටිච්ච සමුප්පාදයෙන් දැනගෙන ගත යුතු දහම් ක්‍රමය දකින්නේ නැතුව අපි ආශ්වාස කරන එකයි පස්වාස කරන එකයි හොහෙ හොයාගන්නේ මොන ප්‍රඥාවෙන්ද මොන මොකෙන්ද හොයාගන්නේ?

이제 곰곰이 생각해 보십시오. 이토록 값진 paññā를 일으키는 dharma의 방법, paṭicca samuppāda로 알아 받아들여야 할 dharma의 방법을 보지 않고, 우리가 들이쉬는 것과 내쉬는 것을 무슨 paññā로, 무엇으로 찾아냅니까?

තව විදිහකින් කියනවානම් මොනවද පස්වාස කළ යුත්තේ? ක්ෂේ වෙන වැය වෙන අසාර දේ පස්වාස කරන්න මොනවද ක්ෂේ වෙන වැය වෙන අසාරදය?

달리 말하면, 무엇을 내쉬어야 합니까? khaya가 되고 vaya가 되는 알맹이 없는 것을 내쉬어야 합니다. khaya가 되고 vaya가 되는 알맹이 없는 것은 무엇입니까?

අවිජ්ජා පච්චයා සංඛාරා සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණ විඤ්ඤාණ පච්චා නාම රූපං නාම රූපච්චයා සලායතනා සලායතන පච්චයා පස්සව පස්ස පච්චයා වේදනා වේදනා පච්චයා තණහා තංහා පච්චයා උපාදානා උපාදාන පච්චයා භව භව පච්චයා ජාති ජාති පටච්චයා ජරාමර සෝක පරිදේව දුක්ඛ දෝනස පායසා සම්භවන්තිය ඒව මේ තස්ස කේවලස්ස දුක්ඛන්තස්ස සමුද්ධ මෙන්න මේ දුක්ඛන්දය හටගන්නේ මෙහෙමයි ඔන්න ඕක පා කරන්න ප්‍රශ්වාස කරන්න

‘Avijjāpaccayā saṅkhārā, saṅkhārapaccayā viññāṇaṃ, viññāṇapaccayā nāmarūpaṃ, nāmarūpapaccayā saḷāyatanaṃ, saḷāyatanapaccayā phasso, phassapaccayā vedanā, vedanāpaccayā taṇhā, taṇhāpaccayā upādānaṃ, upādānapaccayā bhavo, bhavapaccayā jāti, jātipaccayā jarāmaraṇaṃ soka-parideva-dukkha-domanass-upāyāsā sambhavanti. Evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa samudayo hoti.’ 이 괴로움 무더기는 이렇게 생깁니다. 그것을 내려놓으십시오, 내쉬십시오.

මොකක්ද අරගන්න ඕනේ ආශ්වාස කරන්නේ අවිජ්ජායත් ඒවා පශේෂ විරාග නිරෝධා සංඛාර නිරෝධෝ සංඛාර නිරෝධා විඤ්ඤාණ නිරෝධෝ විඤ්ඤාණ නිරෝධා නාම රූප නිරෝධෝ නාම රූප නිරෝධා සලායත්ත නිරෝධෝ සලායත්ත නිරෝධා පස්ස නිරෝධ පස්ස නිරෝධා වේදනා නිරෝධ වේදනා නිරෝධා තණ්හා නිරෝධෝ තණ්හා නිරෝධා උපාදා නිරෝධෝ උපාදා නිරෝධා භව නිරෝධෝ භව නිරෝධා ජාති නිරෝධෝ ජාති නිරෝධා ජරා මරණ සෝක පරිදීව දුක්ඛ දෝමනස උපාසා නිරුජ්ජන්ති ඒව මේ තස කේවලස දුක්ඛන්තස නිරෝධෝ හෝතියන ආශ්වාස කරන්න නිරෝධය ආශ්වාස කරගන්න

무엇을 받아들여 들이쉬어야 합니까? ‘Avijjāya tveva asesavirāganirodhā saṅkhāranirodho, saṅkhāranirodhā viññāṇanirodho, viññāṇanirodhā nāmarūpanirodho, nāmarūpanirodhā saḷāyatananirodho, saḷāyatananirodhā phassanirodho, phassanirodhā vedanānirodho, vedanānirodhā taṇhānirodho, taṇhānirodhā upādānanirodho, upādānanirodhā bhavanirodho, bhavanirodhā jātinirodho, jātinirodhā jarāmaraṇaṃ soka-parideva-dukkha-domanass-upāyāsā nirujjhanti. Evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa nirodho hoti.’ 이것을 들이쉬십시오. nirodha를 들이쉬십시오.

හෝදේහවත් බැරිසරන්නා වූ දුක්ඛස්කන්ධය පස්වාස කරා ඔන්න ඔයක දැනගත්තා නම් පස්වාස කළ යුතු දහම දැක්කා ආශ්වාස කළ යුතු දහම දැක්කා.

괴로움 무더기는 내쉬었습니다. 이것을 알았다면 내쉬어야 할 dharma를 본 것이고 들이쉬어야 할 dharma를 본 것입니다.

පස්වාස කළිත පශ්වාස කරනවා මනාසීහියෙන් ඉඳලා. ආශ්වාස කළත් දැන් ආශ්වාස කරනා මනාසීහියෙන් ඉඳලා. සතිපට්ඨානය ඉන්වයි.

내쉴 때는 깨어 있는 마음으로 머물며 내쉽니다. 들이쉴 때도 깨어 있는 마음으로 머물며 들이쉽니다. satipaṭṭhāna가 거기에 있습니다.

ඔයන්න හි ටික කර හිත් වැඩි කල්ලයන්න

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඉස්සෙල්ලා පස්වාස කළ යුතු ඡන්ද රාගය බැිලා තියෙන ලෝකේ පස්වාස කරලා ඉවරයි. ආශ්වාස කළ යුතු ඒ සඳහා අවශ්‍ය කරන්නා වූ සත්‍ය ධර්මය ආශ්වාස කරලා ඉවරයි. ඔන්න ඔය ආශ්වාසය පස්වාසය පූර්ණ වෙච්චද නිවන.

먼저 내쉬어야 할, chandarāga로 묶여 있는 세상을 내쉬기를 마쳤습니다. 들이쉬어야 할, 그것을 위해 필요한 참된 dharma를 들이쉬기를 마쳤습니다. 이 들이쉼과 내쉼이 가득 찬 것이 nibbāna입니다.

දැන් ඕක ලබාගන්න පුළුවන්ද? නාහයෙන් ගන්න හුස්මය හෝ අණ හුස්ම පාට නාහයෙන් ආශ්වාස කරන එකනුයි. නාසයෙන් පස්වාස කරන එකනුයි. ඔතෙන්නට පත්වෙන්න පුළුවන්. ඔය ධර්මය දැක්කේ නැතුව ප්‍රඥාවෙන් දැකිය යුතු පටිච්ච සමුප්පාදය දැක නැතුව යෝ පටිච්ච සමුප්පාදං පස්සති සෝ ධම්මං පස්සති යෝ ධම්මං පස්සති සෝ මං පස්සති කිව්වේ. මේ බුද්ධ දේශනාව දැක්කේ නැතුව නිවන් දකින ක්‍රමය මොකක්ද?

이제 그것을 코로 쉬는 숨, 코로 들이쉬고 코로 내쉬는 것만으로 얻을 수 있습니까? 그 dharma를 보지 않고, paññā로 보아야 할 paṭicca samuppāda를 보지 않고 거기에 이를 수 있습니까? ‘Yo paṭiccasamuppādaṃ passati so dhammaṃ passati, yo dhammaṃ passati so maṃ passati’라고 하셨습니다. 이 붓다의 가르침을 보지 않고 nibbāna를 보는 길이 무엇입니까?

ඕකෙන් අහක නිවන් දකින ක්‍රමයක් තියෙනවද? ඕක අහන්නේ නැතුව කවුරු හරි කිව්වහම ඔය හිතගෙන ඇත්් දෙක පියාගෙන කොඳ කෙලින් තියාගෙන මිනිගෙන ඉඳගෙන හුස්ම ගන්න හුස්ම අරින්න එතකොට නිවන් දකිනවා කිව්වොත් කොහොමද නිවන් දකින්නේ? හිතනවා බලන්න

이것을 떠나 nibbāna를 보는 길이 있습니까? 이것을 듣지도 않고, 누가 ‘눈을 감고 허리를 곧게 펴고 앉아서 숨을 들이쉬고 내쉬면 nibbāna를 본다’고 말한다면, 어떻게 nibbāna를 봅니까? 생각해 보십시오.

එහෙම ක්‍රමයක් තියෙනවා නැත්තේ නැ. නිවන් දකිනත් ඒකෙනුත් ආශ්වාස පසාද දැනගත යුතු තව ක්‍රමයක් තියෙනවා. හැබැයි ඒක අදත් විද්‍යාමාන නැහ. ඒක විග්‍රහ කරන්න දන්නේ නැහ. එහෙම ක්‍රමයක් ඒකෙත් තියෙනවා.

그런 길이 없는 것은 아닙니다. 그것으로도 nibbāna를 보는, 들이쉼과 내쉼으로 알아야 할 또 다른 방법이 있습니다. 하지만 그것은 오늘날 드러나 있지 않습니다. 그것을 풀어 설명할 줄 아는 사람이 없습니다. 그런 방법이 그 안에도 있습니다.

හැබැයි මේ හැම එකක්ම ආනාපාන සම පහ කළ යුත්ත පහ කළා නම් ශෝක පරිදේව දුක්ඛ දෝමනස උපායස පහළ කරන යමක් ඇත්්ද ඒ සියල්ල පහ කළ යුතුයි. කොයි කරමින් හරි ඒකයි පහ කළ යුතේ.

하지만 이 모든 ānāpānasati에서, 내려놓아야 할 것을 내려놓았다면 — soka, parideva, dukkha, domanassa, upāyāsa를 드러나게 하는 것이 있다면 그 모두를 내려놓아야 합니다. 어떤 방법으로든 내려놓아야 할 것은 그것입니다.

ඒ සඳහා සත්‍ය ධර්මය ආශ්වාස නොකර ඇසුරු නොකරන්න බැරි නිසා සම්මා දිට්ඨිය සම්මා සංකල්ප්පදී පෙන්නපු ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය ආශවාස කළ යුතු. ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය ආශ්වාස නොකර ඇසුරු නොකර අනාර්යෂ්ඨායක මාර්ගය පස්වාස නොකර යම් ක්‍රමයකින් නිවන් දකිනවා කිව්වොත් තියෙනවද කියලා හිත්තප ක්‍රමයක්.

그러려면 참된 dharma를 들이쉬지 않고 가까이하지 않을 수 없으니, sammā diṭṭhi, sammā saṅkappa로 보여 주신 ariya aṭṭhaṅgika magga를 들이쉬어야 합니다. ariya aṭṭhaṅgika magga를 들이쉬지 않고 가까이하지 않고, ariya가 아닌 여덟 갈래의 길을 내쉬지 않고 어떤 방법으로 nibbāna를 본다고 한다면, 그런 방법이 있는지 생각해 보십시오.

ආර්යෂ්ඨාංගික මාර්ගය ආශ්වාස කරන්නේ ප්‍රඥාවෙන්. අනාර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගය අනාර්ය අෂ්ඨාක මාර්ගය ඔවා බව දැනගෙන පස්වාසතකට තමයි ප්‍රඥාවෙ.

ariya aṭṭhaṅgika magga를 들이쉬는 것은 paññā로 합니다. ariya가 아닌 여덟 갈래의 길을 그런 것으로 알고 내쉬는 것도 paññā로 합니다.

ප්‍රඥාව අහ කරලා ඔය ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගය අහ කරලා අනාර්ය අෂ්ඨාක මාර්ගය දැනගෙන පහ කරන්නේ නැතුව යම් කෙනෙක් නිවන් දකිනවා කිව්වොත් හේතු තියෙනවද ඔය ටික ගන්නේ නැතුව වෙන ක්‍රමයක් තියෙනවා කිව්වොත් හේතු තියෙනවද

paññā를 치워 두고, ariya aṭṭhaṅgika magga를 치워 두고, ariya가 아닌 길을 알고 내려놓지도 않은 채 누가 nibbāna를 본다고 한다면 까닭이 있습니까? 이것들을 받아들이지 않고 다른 방법이 있다고 한다면 까닭이 있습니까?

වායෝ කසින සමාපත්තිය වල්ලා හිටියා වායෝ කසිනය වලා ධ්‍යාන වලට යන්න පුළුවන්. බැරිකමක් නෑ. ධ්‍යාන මාර්ගය බඹල උපදින්න පුළුවන්. හැබැයි ආර්ය ඵලයක් ලැබුණා කියලා සැවෙන්නත් පුළුවන් ඔය ධ්‍යාන.

vāyo kasiṇa samāpatti를 닦으면 vāyo kasiṇa로 jhāna에 들 수 있습니다. 안 될 것이 없습니다. jhāna의 길입니다. brahma 세계에 태어날 수도 있습니다. 하지만 그 jhāna 때문에 ariya phala를 얻었다고 속을 수도 있습니다.

සාමාන්‍ය අය රැවටන එක වැඩක් නෙමෙයි. අපේ මහා තෙරුන් වහන්සේලා කැවටිලා ඉදිලා තියෙනවා.

보통 사람들이 속는 것은 일도 아닙니다. 우리 큰 thera 스님들도 속은 적이 있습니다.

අපේ එක්තරා මහතෘන් වහන්සේ නමක් 80 අවුරුද්දක් ගිහිල්ලා ශ්‍රාවක එයාගේම හිටපු ශ්‍රාවකයන් වහන්සේ නමක්. චේතෝ පටිය ඥානයෙන් බැලපුවහම ගුරුවරයාගේ හිත මිදිලා නැහ. වැටිලා ඉන්නේ ධ්‍යානට ධ්‍යාන සමාපත්තියක් නිසා රැවටිලා ඉන්නේ කෙලෙස් මතු වෙන්නේ නැති නිසා අරිහත් ඵලය කියලා. පිළිසටනක් වෙන්න යන්න ඕනේ කියලා. ගිහිලා හම්බ වුණා.

어떤 큰 thera 스님 한 분이 계셨는데 여든 해가 지났습니다. 그분 밑에 있던 제자 스님 한 분이 cetopariya ñāṇa로 살펴보니 스승의 마음이 벗어나 있지 않았습니다. jhāna에 빠져 있었습니다. jhāna samāpatti 때문에, kilesa가 올라오지 않으니 arahatta phala라고 속고 있었습니다. 의지처가 되어 드려야겠다고 생각하고 찾아가 만났습니다.

ස්වාමීනි ඔබවහන්සේ යම් ආර්ය ඵලයක් ලබලාද ඉන්නේ? ඔහො මම කෙළවර කරලා ඉවරා. කොච්චර කල් වෙනවද? 60 අවුරුද්දක් වෙනවා. උන්වහන්සේට අවුක් වයසයි 60 අවුරුද්දක් වෙනවා.

‘스님, 스님께서는 어떤 ariya phala를 얻으셨습니까?’ ‘오, 나는 끝까지 마쳤네.’ ‘얼마나 되셨습니까?’ ‘예순 해가 되었네.’ 그 스님에게 그렇게 예순 해가 지났습니다.

ඒ ස්වාමීන්ි අභිඥා බලමක් තියෙනවද කියනවා. මට කොකුණක් මාරලා පෙන්නන්න පුළුවන්ද? ඉදිරියේ. පුළුවන්. මට බාල පෙන්නන්න. නැව්වා පොකුණක්. දැන් ලස්සනට පොකුණක් වෙනවා හොඳ ජලාසයක් තියෙන්නේ කොකුණක්. ඕගේ නිළුම් පඳුරක් මවලා හිතන්න ලස්සනම් මලක් මැවිලා තියෙනවා අපි එහෙනම් ලොකු නෙළුමක් අධිෂ්ඨාන කරලා මැව්වා.

‘스님, abhiññā의 힘이 있으십니까? 제 앞에 연못 하나를 만들어 보여 주실 수 있습니까?’ ‘할 수 있네.’ ‘보여 주십시오.’ 연못을 만들었습니다. 맑은 물이 고인 아름다운 연못이 생겼습니다. ‘거기에 연꽃 덤불을 만들어 아름다운 꽃 한 송이를 피워 보십시오.’ 그러자 마음을 굳게 먹어(adhiṭṭhāna) 큰 연꽃을 만들었습니다.

දැන් නෙළු පඳුරේ ලස්සන මහා නිළුමක් පිපිලා තියෙෙනවා. හොඳ ලස්සන දිව්‍යසරාවක් වනේ කාන්තාවක්. ඔය නිලුවමේ ඉන්නවා පෙන්නන්නද? මවුලා මවුලා පෙන්නා. ස්වාමීනි ඔය කාන්තාවේ හැ ටිකක් එයා හොඳට බලාගෙන ඉන්නේ. බලාගෙන හිටියා ටිකක්.

이제 연꽃 덤불에 아름답고 큰 연꽃이 피어 있습니다. ‘그 연꽃 위에 아름다운 천녀, 여인 하나가 있는 것을 보여 주실 수 있습니까?’ 만들어 보여 주었습니다. ‘스님, 그 여인을 잠깐 잘 바라보십시오.’ 잠시 바라보고 있었습니다.

මතු වුනා කාම හැඟීම. අනේ ස්වාමීනි අනේ ඇවැත්නි මට පිහිට වෙන්නේ මට පිහිට වෙන්න මම ප හරි හරියි හත් පත් වෙලා නැහැ. මෙච්චර කල් ැවලා හන නේ මට පිහිට වෙන්න කියලා දන ගැහුවා. ස්වාමීනි ඔබ වහන්සේට විලිහන්න තා මම මේ ආවේ. ඔබ වහන්සේ අරිහත්යට පත් වෙලා ටිලා හිතා හිටියේ කෙලෙස් යටපත් වෙලා තිබි වෙච්ච හොයාගන්න බැරි. අරමුණක් කාර දැක්කනේද මතුවිච්ච.

kāma의 느낌이 올라왔습니다. ‘아, 스님, 벗이여, 저를 도와주시오. 나는 아직 이르지 못했소. 이제껏 잘못 알고 있었소. 나를 도와주시오’ 하며 무릎을 꿇었습니다. ‘스님, 그것을 보여 드리려고 제가 왔습니다. 스님께서는 arahatta에 이르셨다고 생각하셨지만, kilesa가 눌려 있어서 찾아내지 못하셨던 것입니다. 대상을 보자 올라오는 것을 보셨지요.’

විදර්ශනා කර්රමස්ථානය ගත්තා විතරයි පියවර ගානකින් අරිහත් පත් වෙනවා.

vipassanā kammaṭṭhāna를 받자마자 몇 걸음 만에 arahatta에 이르셨습니다.

දැන් මෙච්චර මහතන් වහන්සේලාටත් මේ වගේ රැවටීම් වෙනවා නම් සාමාන්‍ය අයට රැවටන එක වැඩක්ද.

이처럼 큰 thera 스님들도 이렇게 속는다면, 보통 사람들이 속는 것은 일이겠습니까?

ඒ නිසා ඔය ආනාපාන සතින් අපි ශාන්තියක් ලැබුවා කිය මොකද කියන්නේ නැත්තේ අපිත් දැක්කලා තියෙනවා මාර්ගඵල අපිටත් ලැබිලා තියෙනවා අපිත් ක නිදහස් වෙලා තියෙනවා සෑල්ලු වෙලා තියෙනවා. කියන්න පුළුවන්. හැබැයි ධ්‍යාන මාර්ගයක් කියන එකයි එනයි මාර්ගඵල ලබන්නා වූ ආනාපාන සතිය වෙනයි.

그러니 그 ānāpānasati로 ‘우리는 평온을 얻었다’, 아니 ‘우리도 보았다, 우리도 magga phala를 얻었다, 우리도 벗어났다, 가벼워졌다’고 말할 수도 있습니다. 하지만 jhāna의 길이라는 것과 magga phala를 얻는 ānāpānasati는 다른 것입니다.

බුදුරජාණන් වහන්සේ තුන් මාසයක් වස් කාලේ ඉඳලා අවසානයේදී භික්ෂූන් වහන්සේලාට කියනවා මහණනි අන්න ඒ පරිද්දාජිකය ඔබ ළඟෙන් අහන්න පුළුවන්. භවත් ගෞතමයන් වහන්සේුත් වස් කාලයේබඳු විහරණයකින් වාසය කළාද කියලා. එහෙම ඇහුවොත් තියන්න ආනාපාන සතියෙන් වාසය කළා කියලා. ආනාපාන සති විහිරණය බහුලකොට වාසය කළා කියලා කියන්නේ. ඒ ආනාපාන සතිය මොකක්ද කියලා ඇහුවොත් ඊට අරිය විහාරය කියත්, ධම්ම විහාරය කියත්, තථාගත විහාරය කියත් කියනවා කියලා කියන්නේ.

붓다께서는 석 달 안거(vassa)를 지내신 뒤 끝에 bhikkhu들에게 말씀하셨습니다. ‘bhikkhu들이여, 다른 paribbājaka들이 그대들에게 물을 수 있다. 존자 Gotama께서는 안거 동안 어떤 머묾으로 지내셨는가 하고. 그렇게 묻거든 ānāpānasati로 지내셨다고 하라. ānāpānasati의 머묾을 많이 닦으며 지내셨다고 하라. 그 ānāpānasati가 무엇이냐고 묻거든, 그것을 ariya vihāra라고도, brahma vihāra라고도, Tathāgata vihāra라고도 한다고 하라.’

දැන් විශේෂයක් පෙන්නනැද්දි බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ආනාපාන ඒක මොකක්ද කියලා ඇහුවොත් ඒකට නම් තුනක් විතරා. කවුද හරිය කියන්නේ?

이제 특별한 점을 보여 주실 때, 붓다의 ānāpāna가 무엇이냐고 물으면 그것에는 이름이 셋뿐입니다. 누가 ariya입니까?

ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේම ආර්ය ලෝකය අනාර්යයි. අනාර්යයන්ට අරිය විහාරයක් තියෙනවද අන්‍ය යෝගීන්ට අරිය විහාරයක් තියෙනවද?

세상을 넘어선 붓다만이 ariya이고 세상은 ariya가 아닙니다. ariya가 아닌 이들에게 ariya vihāra가 있습니까? 다른 수행자들에게 ariya vihāra가 있습니까?

බුදුරජාණන් වහන්සේ වාසය කරපු විහරණයක් ඇත්නම් ඒක බුද්ධ ශ්‍රාවකයන්ට අයිතියි. ඒකට බ්‍රහ්ම විහරණය කියන්නේ. ලෝකයා බ්‍රහ්ම විහරණය කියන්නේ ලෞකික. බුදුරජාණන් වහන්සේ බ්‍රහ්ම කියන්නේ කෙලෙස් ඉුරු කරපු නිසා ලැබූ බ්‍රහ්මත්වය අන්න බුදුරජාණන් වහන්සේගේ බ්‍රහ්මත්වය කියන්නේ අරිහත්වය

붓다께서 지내신 머묾이 있다면 그것은 붓다의 제자들의 것입니다. 그것을 brahma vihāra라고 합니다. 세상 사람들이 말하는 brahma vihāra는 세간의 것입니다. 붓다께서 말씀하시는 brahma는 kilesa를 없앤 덕분에 얻은 brahma다움입니다. 붓다의 brahma다움이란 arahatta입니다.

ධම්ම විහාරය තථාගත විහාරය කියා කියනවා කියලා. තථාගතයන් වහන්සේලා තව නැ. එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේගේ විහරණයක් තියෙනවා තථාගත විහාරය රහතන් වහන්සේලාත් තථාගත කියන වචනයේ භාවිතා කරනවා. බුදුරජාණන් වහන්සේ රහතන් වහන්සේලා වාසය කරපු විහරණයක් තියෙනවා තථාගත විහරය කියලා කියන්නේ.

dhamma vihāra, Tathāgata vihāra라고도 한다고 합니다. 다른 Tathāgata는 없습니다. 그러면 붓다의 머묾으로 Tathāgata vihāra가 있습니다. arahant들에게도 Tathāgata라는 말을 씁니다. 붓다와 arahant들이 지낸 머묾을 Tathāgata vihāra라고 합니다.

මේ ආනාපාන සතියට ඔන්න ඔය නම් නන් තුන දෙන්නවා. දැන් ඔය නන් තුනේ පෙන්නපු ආනාපාන සතියයි. ඔය ඉන්දියාවේ හිඳි යෝගීන් තවත් වඩන්න මේ කාලේ වන්න ආනාපාන සතියත් වෙනස මොකක්ද හුස්ම අරගෙන අරින ආනාපාන සතිය ඒ යෝගීන් අදත් වඩනවා. අදත් ධ්‍යාන ලබලා ඉන්නවා. අවිඥා ඵල තියෙන අයත් ඉන්නවා. ඉන්න පුළුවන්.

이 ānāpānasati에 이렇게 세 이름을 줍니다. 이 세 이름으로 보여 주신 ānāpānasati와, 요즘 인도의 수행자들이 닦는 ānāpānasati는 무엇이 다릅니까? 숨을 들이쉬고 내쉬는 ānāpānasati를 그 수행자들은 오늘도 닦습니다. 오늘도 jhāna를 얻고 지냅니다. abhiññā를 지닌 이들도 있습니다. 있을 수 있습니다.

ඔය භාවනාව අපේ ලෞකිකත්වයේ ඉන්න මනුස්සයෙක් මේ වෞද්ධය කියලා දැනට ඉන්න අය බැලුවහමත් ධ්‍යාන ලැබෙන්න පුළුවන්. සසර ධ්‍යාන වලලා පුරුද්දකට තිබුනම් ඒ අයට විශේෂයෙන් ධ්‍යාන එනවා.

그 수행으로는 세간에 사는 사람, 지금 불자라고 하는 이들도 jhāna를 얻을 수 있습니다. saṃsāra에서 jhāna를 닦던 버릇이 있으면 그런 이에게는 jhāna가 유난히 잘 옵니다.

හැබැයි ඒන ආනාපාන සතිය මොකක්ද? බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ආනාපාන සතිය මොකක්ද? ඒක හොයාගන්න බලන්න ඕනේ. බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ආනාපාන සතියට බ්‍රහ්ම විහාරය කියනවා කිව්වා.

하지만 그 ānāpānasati는 무엇입니까? 붓다의 ānāpānasati는 무엇입니까? 그것을 찾아보아야 합니다. 붓다의 ānāpānasati를 brahma vihāra라고 한다고 했습니다.

අපි දැන් හොයලා බලන්න දැන් මේ බුද්ධ ශාසනයේ මොකක්ද? බිහාරිය කියනවා. එහෙම සූත්‍රයත් එහෙම තියෙනවද? ධම්ම මේ විහාරං ඉදෝ අපි භාවිතා කර තුන් සූත්‍රය එකක්. කර්ණීයමත්ත සූත්‍රය පෙන්නවා තියෙනවා මොකක්ද? මෙන්න මේකට බ්‍රහ්ම විහරණය කියනවා.

이제 붓다의 sāsana에서 무엇을 brahma vihāra라고 하는지 찾아봅시다. 그런 sutta가 있습니까? ‘Brahmametaṃ vihāraṃ idhamāhu’ — 우리가 쓰는 세 sutta 가운데 하나입니다. Karaṇīya Metta Sutta가 무엇을 보여 줍니까? 바로 이것을 brahma vihāra라고 합니다.

එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ආනාපාන සතියට කියන නමක් තමයි බ්‍රහ්ම විහාරය. එහෙනම් සූත්‍රයක පෙන්නලා තියෙනවා කර්මණය මෙත සූත්‍රය බ්‍රහ්ම මේ විහාරන් එනවා මෙන්න මේ බ්‍රහ්ම විහරණය කියන්නේ. එහෙනම් ආනාපා සතිය තියෙන්න ඕනේ බ්‍රහ්ම විහාරය. එහෙනම් බ්‍රහ්ම විහාරය කියන්නේමැත්ත සූත්‍රය නම් කරණීයමත් සූත්‍රය මේ බුද්ධ ශාසනයේ ආනාපාන සතිය තියෙන්න ඕනේ. හේතු ඇතුල පෙන්නන්නේ.

그러니 붓다의 ānāpānasati에 붙은 이름이 brahma vihāra입니다. sutta에 보여 주는데, Karaṇīya Metta Sutta에 ‘brahmametaṃ vihāraṃ’이 나옵니다. 이것이 brahma vihāra입니다. 그러면 ānāpānasati는 brahma vihāra여야 합니다. brahma vihāra라는 것이 Karaṇīya Metta Sutta라면, 이 붓다의 sāsana에서 ānāpānasati는 거기에 있어야 합니다. 까닭을 들어 보여 드리는 것입니다.

එහෙනම් කර්මීය මෙත්ත සූත්‍රය කොතනක හරි පෙන්නා තියෙනවද එක්ත්තලා ඉඳගෙන කොල්ල කෙලින් තියන්න හුස්ුස්ම කන්න ඉන්නේ? ඒක ක්‍රමය පෙලා තියෙනවා. එහන්න කර්මය සත්ත සූත්‍රය මොකක්ද පෙලා තියෙන්නේ?

그러면 Karaṇīya Metta Sutta 어디에 가부좌를 틀고 앉아 허리를 곧게 펴고 숨을 쉬라고 보여 줍니까? 그 방법이 설해져 있습니까? 그러면 Karaṇīya Metta Sutta에는 무엇이 설해져 있습니까?

අන්න ඒක බලාගත්තහම බලාගන්න පුළුවන් බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ආනාපාන සතිය නැත්නම් බුදුරජාණන් වහන්සේගේ බ්‍රහ්ම විහාරය මොකක්ද? අපිට පෙන්නපු බ්‍රහ්ම විහාරය මොකක්ද?

그것을 살펴보면, 붓다의 ānāpānasati, 곧 붓다의 brahma vihāra가 무엇인지 알 수 있습니다. 우리에게 보여 주신 brahma vihāra는 무엇입니까?

කුසලේන යන්තං සන්තං පදං අභිස ශාන්ත පදංම වූ නිවනට පැමිණ කළ යුතු කුසලය මොකක්ද මෙන්න මේක පෙට දුන පිළිතුර තමයි මේ ආර්යවනයේ බ්‍රහ්ම විහාරය නැත්නම් ආනාපාන සතිය. අන්න ඒ ආනාපාන සතිය වැඩුවොත් නිවන් දකින්න.

‘Karaṇīyamatthakusalena yantaṃ santaṃ padaṃ abhisamecca’ — 고요한 자리인 nibbāna에 이르려면 해야 할 kusala가 무엇인가, 거기에 주신 대답이 바로 ariya의 brahma vihāra, 곧 ānāpānasati입니다. 그 ānāpānasati를 닦으면 nibbāna를 봅니다.

පැහැදිලිව තියෙෙන දෙයක්. වැහිලා තියෙන දෙයක්. එහෙනම් අපේ පොත් වල පෙන්නලා තියෙන ක්‍රමයේදී යථාර්ථය වැහිලා ගිහිල්ලා ඊට පසුව ලිව්ව අර්ථ කතාවලදී විග්‍රහ වලදී අර ඉන්දියාවේ යෝගීන්ගේ ආනාපාන සතිය අර්ථය අපේ භාවනාවලට ගැටත් කළාට පස්සේ අපි ඒක කර ඉන්නවා.

분명히 있는 것인데 덮여 있는 것입니다. 우리 책들에 보이는 방법에서는 참모습이 덮여 버렸고, 그 뒤에 쓰인 주석(aṭṭhakathā)과 풀이에서 인도 수행자들의 ānāpānasati의 뜻을 우리 수행에 끌어다 붙인 뒤로 우리는 그것을 하고 있습니다.

එක්කෙනෙක්වත් ඉලද මේ දහස් ගානක් වඩනවා එක්කෙනෙක්වත් නිවරන් දැක්කද අහලා බැලුවොත් ඔබ වහන්සේ රාගක්ෂේ වුණාද මෙච්චර කල් වැලුව ද්වේශක් සේව වුණාද මෝහක් සේ වුණාද එහෙම මාතෘයක් හරි වුණාද ඔහු කියයි මේ අපි තව උත්සාහ කරන්නේ. ඒක කරගන්න තමයි මේ භාවනා කරන්නේ උත්සාහ කරන්න. කොච්චර කල්හේ අවුරුදු 25යි 30යි 40යි. මෙච්චර කාලයක් වඩනවා.

수천 명이 닦는데 단 한 사람이라도 nibbāna를 보았습니까? 물어보십시오. ‘스님, 이토록 오래 닦으셨는데 rāga가 khaya가 되었습니까? dosa가 khaya가 되었습니까? moha가 khaya가 되었습니까? 조금이라도 그렇게 되었습니까?’ 그는 ‘아직 애쓰는 중입니다. 그것을 이루려고 수행하며 애쓰고 있습니다’라고 할 것입니다. 얼마나 오래입니까? 25년, 30년, 40년. 이토록 오래 닦습니다.

මෙච්චර කල් වඩලත් වැඩුනේ නැද්ද? බුදුරජාණන් වහන්සේ න දේශනා කරනවා හත් අවුරුද්දක් අන්තිනවා. දින හතක පන්තින පෙන්නවා මුලට දින හතේ පටන් හත් අවුරුද්දක් ඇතුලට අනාගාමී ඵලය හෝ අරිහත් ඵලය ලැබෙනවා.

이토록 오래 닦았는데도 자라지 않았습니까? 붓다께서는 길어야 일곱 해라고 가르치십니다. 이레 단위로 보여 주시는데, 이레부터 일곱 해 안에 anāgāmī phala나 arahatta phala를 얻는다고 하십니다.

ඒ අනිච්චිකවත් ලවියා තියෙනවද පොඩ්ඩක් දුරුවන.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දැන් හිතනවා ඇයි නැත්තේ? මේ භාවනාව කොච්චර අපි අය කරනවද මේකේ අපි දැකලා තියෙන්නේ කොතන ඉදට හිත එකඟ වුණා කියන එක දැනගන්න ඕක විතරක් නෙමෙයි. විවිධාකාර ක්‍රම තියෙනවා හිත එකඟ කරා.

이제 생각해 보십시오. 왜 그렇지 않습니까? 우리가 이 수행을 얼마나 합니까? 여기서 우리가 본 것은, 마음이 한곳에 모였다는 것을 아는 데에는 그것만 있는 것이 아니라는 점입니다. 마음을 한곳에 모으는 방법은 여러 가지가 있습니다.

රාගයට ද්වේශයට අහුවෙන්නේ නැති. විවිධාකාර අරමුණු කරන්න පුළුවන් දේවල්. එක දිගට අරමුණු කරගෙන යනකොට ඒක ප්‍රගුණ කරගත්ත නම් ඒ තුළම ආසේවිත භාවිතීත කියන ඇසුරු කිරීම භාවිතා කිරීම බොහෝකොට ඇසුරු කිරීම කළා නම් ඒ තුළින් ඒ ස්වභාවය රූපාවචර ගති ලක්ෂණය පහළ වෙනවා. නීවරණ සංසි වෙනවා. ධ්‍යාන ලැබෙනවා.

rāga나 dosa에 걸려들지 않는, 대상으로 삼을 수 있는 여러 가지 것들이 있습니다. 하나를 줄곧 대상으로 삼아 나아가며 그것을 익혀서, 그 안에서 āsevita, bhāvita, 곧 가까이하고 닦고 많이 가까이했다면, 거기서 rūpāvacara의 성질이 드러납니다. nīvaraṇa가 가라앉습니다. jhāna를 얻습니다.

හැබැයි අනුසය බිදිලා නෑ. රාග අනුසය බිදිලත් නැහ. අවිද්‍යා අනුසය බිඳිලත් නැහ. මොකද හේතුව? ඒ ධ්‍යාන අනාර්ය ධ්‍යාන නිසා. රාගානුසය බිදිලත් නෑහ අවිද්‍යා අනුසය බිදිලත් නෑ. රාග අනුසය බිදිලා නැති නිසා ධ්‍යානය ලබාගෙන ඉන්න යෝගියා.

하지만 anusaya는 부서지지 않았습니다. rāga anusaya도 부서지지 않았고 avijjā anusaya도 부서지지 않았습니다. 왜입니까? 그 jhāna가 ariya가 아닌 jhāna이기 때문입니다. rāga anusaya도 avijjā anusaya도 부서지지 않았습니다. rāga anusaya가 부서지지 않았기에, jhāna를 얻고 지내는 수행자는,

අර නාරිලතා කියන වලකිනා දැක්කහම ඈතට දුවනවලු. ඔය පුංචි පුංචි මලක්. නටන ගෑනියක්ගේ හැඩුව තියෙන මලක්. ඔය මල දැකා සිල් බිදෙනවා. ඒක හින්දා කරලා දුනවලු මල් පවින [හාස්‍යය] කාලේ මල් බලන්න ඉන්නේ.

nārilatā라는 꽃을 보면 멀리 달아난다고 합니다. 춤추는 여인의 모습을 한 아주 작은 꽃입니다. 그 꽃을 보면 sīla가 깨진다고 합니다. 그래서 꽃 보러 갈 철이 되면 달아난다고 합니다. [웃음]

මොකක් නිසාද? රාගය යටපත් කරගෙන හිටියා අනුසය බිදිලා නැ. අනුසය බිරිච්ච නැති නිසා අරමුණාපු ගමන් ආයු මතු වෙනවා. බොහෝ භයානකව රැක රැකයි ඉන්නවා. හැබැ ආර්යයන්ගේ විනය ප්‍රථම ධ්‍යානය පටන්ගෙන සාධනුසයෙනවා. ආර්ය ප්‍රථම ධ්‍යානය එහෙම එකක්.

왜입니까? rāga를 눌러 두고 있었을 뿐 anusaya는 부서지지 않았습니다. anusaya가 부서지지 않았기에 대상이 오자마자 다시 올라옵니다. 몹시 두려워하며 지키고 또 지키며 지냅니다. 하지만 ariya들의 vinaya에서는 첫째 jhāna부터 anusaya가 부서져 나갑니다. ariya의 첫째 jhāna는 그런 것입니다.

රාග අනුසයට ආර්ය චතුරස ධ්‍යානය අවිද්‍යා අනුසයට මේ ආර්ය ධර්මය තුළ තියෙන ධ්‍යානය ඒකයි. ඒක ලැබෙනකොට මාර්ග ඵල අවබෝධයත් එක්කයි ඉන්නේ.

rāga anusaya에는 ariya의 셋째 jhāna까지, avijjā anusaya에는 ariya의 넷째 jhāna입니다. 이 ariya dharma 안의 jhāna는 그런 것입니다. 그것을 얻을 때는 magga phala의 깨달음과 함께 있습니다.

සිතක්ක සවිචාර ප්‍රීති සුඛ ඒකගත සහිත වන්නා වූ ප්‍රථම ධ්‍යාන සෝතාපන්න ඵලය සථම ධ්‍යාන සකෘදාගාමී ඵලය සථම ධ්‍යාන අනාගාමී ඵලය සෘථම ධ්‍යානය අරිහත් ඵලය ධ්‍යානයත් දැකලා ඵලයක් තියෙනවා.

vitakka, vicāra, pīti, sukha, ekaggatā를 갖춘 첫째 jhāna의 sotāpanna phala, 첫째 jhāna의 sakadāgāmī phala, 첫째 jhāna의 anāgāmī phala, 첫째 jhāna의 arahatta phala — jhāna와 함께 본 phala가 있습니다.

ඒ වගේම විතටක විචාරුවෙන් තොරවුන ප්‍රීති සුඛ ඒකගතා සහිත द्विතී අධ්‍යාන ප්‍රථමධ්‍යාන ඵලය ද්තී ධ්‍යාන ද්තිය ධ්‍යාන මේ ප්‍රථම ධ්‍යාන ඒ දිතිය ධ්‍යාන සෝතාපන්න ඵලය ද්තියක් ධ්‍යාන සකෘදාගාමී ඵලය ධ්‍යාන අනාගාමී ඵලය ද්තතියක් ධ්‍යාන අරිහත් ඵලය ධ්‍යානයත් එක්කලාන පළි ලැබලා ලැබෙනවා. ඵලයයි දෙකම එක.

그와 같이 vitakka와 vicāra 없이 pīti, sukha, ekaggatā를 갖춘 둘째 jhāna의 sotāpanna phala, 둘째 jhāna의 sakadāgāmī phala, 둘째 jhāna의 anāgāmī phala, 둘째 jhāna의 arahatta phala — jhāna와 함께 phala를 얻습니다. phala와 jhāna 둘이 하나입니다.

ඒ වගේම සුඛ ඒකාග්ගතා සහිත ෘතියන සෝවාන් ඵලය ශෘතිය අධ්‍යාන සකෘදාගාමී ඵලය ශෘතිය අධ්‍යාන අනාගාමී ඵලය ෘතියන අරිහත් ඵල ඔය තුනේම රාගාන අනුසය විදිලා තියෙන්නේ. ආර්ය ධ්‍යානයෙ වෙනස ඒකයි.

그와 같이 sukha와 ekaggatā를 갖춘 셋째 jhāna의 sotāpanna phala, 셋째 jhāna의 sakadāgāmī phala, 셋째 jhāna의 anāgāmī phala, 셋째 jhāna의 arahatta phala — 이 셋 모두에서 rāga anusaya가 부서져 있습니다. 이것이 ariya jhāna의 다른 점입니다.

ආර්යයන්ගේ ෘතියක් ධ්‍යානට එන එකක් තියෙන සුඛ ඒකග්ගතාවේ තියෙන සාධාන අනුශේන බිහිඳිලා අනුසය බිවද යන්න දහමක් නිසා ඒක ඵල සමාපත්තිය හා සම්බන්ධයි.

ariya들이 셋째 jhāna에 이를 때, sukha와 ekaggatā에 있던 rāga anusaya가 부서집니다. anusaya가 부서지는 dharma이기에 그것은 phala samāpatti와 이어져 있습니다.

ඒ වගේම චතුත්ත ධ්‍යානයේ අවිද්‍යා අනුසය විදිලා ආර්යයන්ග චතුරත්ත ධ්‍යානය සෝවාන් ඵලය, සකෘදාගාම ඵලය, අනාගාමී ඵලය අරිහත් ඵලය මේ ආකාරයෙන් ඒ ඵල සිපපත් සමගනකොට 89ක් 121ක් වෙන්නේ ප්‍රමයට. අපි ධර්මය අහක්ලා

그와 같이 넷째 jhāna에서는 avijjā anusaya가 부서집니다. ariya들의 넷째 jhāna의 sotāpanna phala, sakadāgāmī phala, anāgāmī phala, arahatta phala — 이렇게 그 phala들을 함께 세면 89가 121이 되는 이치입니다.

121ක් වෙන්නේ ප්‍රමයට. අපි ධර්මය අහක්ලා ඔහොම මින්න බැහ. චිත්‍රවේද බලනකොට එන හැට.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒ වගේම ධ්‍යාන පහකට මාර්ගඵල හතරත් එක්ක සම්බන්ධ වෙච්ච ඵල ඇවිදිලා. ඔය විදිහට හැදෙනවා විශේෂඵල 20ක් සකස් වෙනවා ඔය විදිහට සිත් ප්‍රභේද වෙලා එනකොට සකස් වෙලා එන හැති.

그와 같이 다섯 jhāna에 네 magga phala가 이어진 phala가 생겨납니다. 그렇게 갖추어집니다. 특별한 phala 20가지가 그렇게 짜입니다. 마음이 갈래로 나뉘어 나올 때 짜이는 모습입니다.

එතකොට කුසලය සහ ක්‍රියා 4තලිහක් වෙනවා. අරිහතුන් වහන්සේට ක්‍රියාඵල හටගන්නවා.

그러면 kusala와 kiriya가 40이 됩니다. arahant에게는 kiriya가 생깁니다.

එයින් මෙහායට කුසල හටගන්නවා. කුසල් සිත් සහ ක්‍රියාසිත් ඒකෙන් 89 20 21ක් වෙන විදිහේ ක්‍රමයක් තියෙනවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දැන් මෙන්න මේ විදිහට මේ චිත්ත හටගන්න ක්‍රමයක් තියෙනවා. එතකොට මේ හටගන්නේ මොකක් නිසාද? මෙන්න මේ ධ්‍යානය මාර්ග ඵලයක් සමගෙදිලා සෘතියක් ධ්‍යානයට එනකන් රාග අනුසයෙන් තොරව සතු ධ්‍යානය අවිද්‍යාසයෙන් තොරව සකස් වෙන නිසා. ඔය කියන ඵලය විදිහට ලැබෙනවා.

이처럼 이 citta들이 생겨나는 방법이 있습니다. 그러면 이것은 무엇 때문에 생깁니까? 이 jhāna가 magga phala와 함께하여, 셋째 jhāna에 이르기까지는 rāga anusaya 없이, 넷째 jhāna는 avijjā anusaya 없이 짜이기 때문입니다. 그래서 말한 phala처럼 얻어지는 것입니다.

ඉතින් ඒ ධ්‍යානය වෙන ආර්ය ධ්‍යානය කියලා කියන්නේ ඕවත් අනාර්ය ධ්‍යාන කියලා කියන්නේ අර අනුසය බිදපු නැති දැහැන්න ඕන.

그러니 ariya jhāna와 달리 ariya가 아닌 jhāna라고 하는 것은 anusaya를 부수지 못한 jhāna입니다.

ඒ හුස්ම ගැනීම හැරීමට හිත තියාගෙන ඉඳලා ධ්‍යානයක් ලබන්න පුළුවන්. හැබැයි ඒ ධ්‍යානය ඒකේ ඉන්නකන් තියෙනවා. අරමුණක් ආපුහම පිරිසිලා යනවා. [උගුර කෑරීම] ඒ ධ්‍යානයට වැවරනොත් එහෙම මාර්ගඵල කියලා ඒක මුලාවක් වෙෙනවා.

숨을 들이고 내는 데에 마음을 두고 있으면 jhāna를 얻을 수 있습니다. 하지만 그 jhāna는 그 안에 있는 동안만 있습니다. 대상이 오면 흩어져 버립니다. [헛기침] 그 jhāna에 속아 그것을 magga phala라 여긴다면 그것은 헷갈림이 됩니다.

ඒ බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙපු ආනාපාන සතිය අපි දකින්න ඕනේ ලෝකය අසාරයි කියලා දැකලා පහ කරන්න නිවන සාරයි කියලා දැකලා නිවන් මග ඇසුරු කරන්න. මෙන්න මේ ආනාපානය වැඩුවා නම් ඒකාන්තයම නිවන් දකිනවා.

붓다께서 보여 주신 ānāpānasati를 우리는 보아야 합니다. 세상이 알맹이 없다고 보고 내려놓고, nibbāna가 알맹이라고 보고 nibbāna의 길을 가까이하는 것입니다. 이 ānāpāna를 닦았다면 반드시 nibbāna를 봅니다.

ඕක අයික්‍රම

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මේ තා ප්‍රශ්න ගොඩක් එවත් වුනා විදිහටම ඉතින් ඔය කියන ආශ්වාස ප්‍රශ්වාස කරන ක්‍රමයෙනු නිවන් දකින ක්‍රමයක් තියෙනවා.

질문이 많이 들어온 대로 말하자면, 말씀하신 숨을 들이쉬고 내쉬는 방법으로도 nibbāna를 보는 길이 있습니다.

හැබැයි ඒ දකින්නේ ඒක බොහොම ගැඹුරු විස්තරයක්. එයා ඉස්සෙල්ලන් දකින්න ඕනේ. ධාතු මනසිකාරය තුළින්. ආපෝ ධාතුවයි, තේජෝ ධාතුවයි, වායෝ ධාතුවයි, පඨවි ධාතුවයි කියන මේ ධාතු හතර මොනවද මේ ධාතු හතර නිසා ඇතිවෙන ආදීනව මොනවද මෙන්න මේ ටික දකින්න ඕනේ.

하지만 그것을 보는 것은 아주 깊은 설명입니다. 그는 먼저 dhātu manasikāra를 통해 보아야 합니다. āpo dhātu, tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavī dhātu, 이 네 dhātu가 무엇인지, 이 네 dhātu 때문에 생기는 ādīnava가 무엇인지, 바로 이것을 보아야 합니다.

ආපෝ ධාතුවේ ආශ්වාදයයි, ආදීනවයයි නිස්සරණයයි දකින්න ඕනේ. තේජෝ ධාතුවේ ආශ්වාදයයි, ආදීනවයයි, නිස්සරණයයි දකින්න ඕනේ. වායෝ ධාතේ ආශ්වාදයයි ආදීනවයයි නිස්සරණයයි දකින්න ඕනේ. පඨවි ධාතයේ ආශ්වාදයයි ආදීනවයි නිස්සරණයයි දකින්න ඕනේ. මෙන්න මේ ධාතු මනසිකාර භාවනාව කරපු කෙනෙකුට වැටහෙන්න පටන් ගන්නවා.

āpo dhātu의 assāda와 ādīnava와 nissaraṇa를 보아야 합니다. tejo dhātu의 assāda, ādīnava, nissaraṇa를 보아야 합니다. vāyo dhātu의 assāda, ādīnava, nissaraṇa를 보아야 합니다. paṭhavī dhātu의 assāda, ādīnava, nissaraṇa를 보아야 합니다. 이 dhātu manasikāra 수행을 한 사람에게는 드러나기 시작합니다.

මේ කයේ තිබෙන සදගතිය යම් තරමක්ද මෙන්න මේ කයේ තිබෙන්නා වූ තදගතියට අහුවෙන්නේ මොනවද? කෙස් ලොම් නියද කම්, මස්, නහර ඇට [හාස්‍යය] ඇට මිදුළු, වකුඩු මේ ආදි වශයෙන් කොට තියෙනවා ධාතු කොටස්. කේසා, ලෝමා, නකා දන්තා, තතෝ මංසං, නහරු අට්ඨි අට්ඨි විඤ්ඤා වක්කං, හදයං යකනං, කිලෝමකං පිහෙකං පප්පාසං අන්තං, අන්තබුනං උදරයංසං මත්තලුංග ඔන්න මේ ධාතු කොටස් 20ක් මේ ශරීරයේ තියෙනවා.

이 몸에 있는 단단한 성질, 이 몸에 있는 단단함에 걸리는 것이 무엇입니까? 머리털, 몸털, 손발톱, 이, 살갗, 살, 힘줄, 뼈, [웃음] 골수, 콩팥 등으로 dhātu 부분들이 있습니다. ‘Kesā, lomā, nakhā, dantā, taco, maṃsaṃ, nhāru, aṭṭhi, aṭṭhimiñjā, vakkaṃ, hadayaṃ, yakanaṃ, kilomakaṃ, pihakaṃ, papphāsaṃ, antaṃ, antaguṇaṃ, udariyaṃ, karīsaṃ, matthaluṅgaṃ’ — 이 몸에는 이렇게 dhātu 부분 20가지가 있습니다.

මේ තිබෙන ධාතු කොටස් 20. මේ ශරීරය තිබුණත් බාහිර තිබුණත් ධාතු කොටස පඨවි ධාතුමත්. මෙන්න මේ ධාතු කොටස් 20ස තුළ. මමෙක් හොයලා බැලුවට මමෙක් යයි ආත්ම දෘෂ්ටියන් අල්ලගන්නවත් දෙයක් තියෙනවද කියලා බැලුවොත් මේකේ සාරත්වයක් නැහැ.

여기 있는 dhātu 부분 20가지. 이 몸에 있든 바깥에 있든 그 부분들은 paṭhavī dhātu일 뿐입니다. 이 20가지 안에서 ‘나’를 찾아보고, ‘나’라는 attā의 견해로 붙잡을 것이라도 있는지 보면, 여기에는 알맹이가 없습니다.

අල්ලන්න බැහ. හිතා ඉන්නා මේ හතරේ 20 මගේ කියලා කියනවා මම කියලා. හිතා හිටියට මේක ස්වභාව ධර්මතාවයට අයිති කොටසක් මිසා ධාතු ධර්මතාවයක් මිසා. මේක ධාතුවක් මිසා. අයිතිකාරයෙක් මේකට තියන්න බැහ. අයිතිකාරකමක් හෙමඑකමක් කියන්න බැරිද ඒකට අයිතිවාසිකම් කියන මුලාවක් නම් තියෙනවා හිතේ.

붙잡을 수 없습니다. 이 20가지를 ‘내 것’이라고, ‘나’라고 여기고 있지만, 이것은 자연의 이치에 속한 한 부분일 뿐, dhātu의 이치일 뿐, dhātu일 뿐입니다. 여기에 임자를 둘 수 없습니다. 임자 노릇을 할 수 없는데도, 임자라고 우기는 헷갈림이 마음에 있습니다.

මගේ කෙස්, මගේ ලොම්, මගේ නියපුතු, මගේ දත්, මගේ සම්, මගේ මස්, මගේ නහර, මගේ ඇට, මගේ ඇට මිදුර මේ ආදී වශයෙන් අරගෙන ඉන්නවා දෘෂ්ටිය හිතා ඉන්නවා මිසක් කවදාතයා මගේ වෙන්නේ නැහ. ඒවය ධර්මතාවයක් තියෙනවා. විපරිණාමයට පත් වෙලා වැනසේ වැනසිය කියන තත්වයෙන් ලෝක ධර්මතාවයම වෙනස් වෙලා යන්නේ. බාහිර ලෝකේ යම් පඨවි ධාතුවක් ඇත්්ද අභ්‍යන්තර වන්නාූ කයේ පඨවි ධාතුවක් ඇත්්ද මේ දෙකම එකයි. මේ දෙකටම අයිතිකාරය නැහ.

내 머리털, 내 몸털, 내 손발톱, 내 이, 내 살갗, 내 살, 내 힘줄, 내 뼈, 내 골수 하는 식으로 견해를 붙잡고 있습니다. 그렇게 여기고 있을 뿐 결코 내 것이 되지 않습니다. 그것들에는 그것들의 이치가 있습니다. 바뀌어 가고 무너지고 또 무너지며 세상의 이치대로 달라져 갑니다. 바깥 세상에 있는 paṭhavī dhātu와 안의 몸에 있는 paṭhavī dhātu, 이 둘은 같습니다. 이 둘 모두에 임자가 없습니다.

අහිමි හිමික මා කියන්න ඕන මිසක්. හිමිකන් ලදව නෑ මේ ධාතුවට. පඨවි ධාතුවට හිමිකන් ල්දව ලෝකේ නෑ. ලෝකය අයිති කරගන්න හදුනවා හම්බුව ඉන්න. බුලාවට පත් වෙලා මැරිලා යනවා එකක් කාටවත් හම්බවෙලා

임자가 없다고 해야 마땅합니다. 이 dhātu에는 임자가 없습니다. paṭhavī dhātu의 임자는 세상에 없습니다. 세상을 제 것으로 만들려고 애쓰다가 헷갈림 속에 죽어 갑니다. 누구 하나 얻은 사람이 있습니까?

පිටං සෙම්මහං පුබ්බෝ ලෝහිතං සේදෝ මේදෝ අසූ වසා කේලෝ සෙන්කා ලසිකා මුත්තා 12ක් තියෙනවා ආපෝ ධාතු කොටස්. මේක ද්‍රව කොටස් මිසක් මේවට අයිතිකාරයෝ නෑහ. හිතා ඉන්නවා මගේ කියලා. අපේ කියලා හිතා ඉන්නවා. ඒක සිතුවිල්ලක් මිසක් මුලා අදහසක් මිසක් හිමිකාරය නම් ඕවට නෑ. ඕවත් ද්‍රව කොටස් මයු

‘Pittaṃ, semhaṃ, pubbo, lohitaṃ, sedo, medo, assu, vasā, kheḷo, siṅghāṇikā, lasikā, muttaṃ’ — āpo dhātu 부분이 12가지 있습니다. 이것은 물기 있는 부분일 뿐 임자가 없습니다. 내 것이라고, 우리 것이라고 여기고 있습니다. 그것은 생각일 뿐, 헷갈린 생각일 뿐, 그것들에 임자는 없습니다. 그것들도 물기 있는 부분일 뿐입니다.

කොටස් කියනවා උඩට යන වායුව පල්ලෙහාට යන වායුව සැරිසරණ වායුව මේ ආදි වශයෙන් ඇගේ හැමතැනම යන ඒවා, හිර වෙන ඒවා, තද වෙන ඒවා කය ක්‍රියාත්මක වෙන වායුවටක් තියෙනවා. ඒවා වායුවම නිසා. ඕවට හිමිකම්කාරයෝ නැහැ. හිතා ඉන්නවා මගේ හී මගේ කිව්වත් මම කිව්වත් අයිති කරන්න පුළුවන් ඒවා නෙමෙයි. ඒවා වායු කොටස් මරීරයේ

vāyo 부분들을 말하자면, 위로 오르는 바람, 아래로 내려가는 바람, 두루 도는 바람 등으로 몸 구석구석을 다니는 것, 막히는 것, 조이는 것, 몸을 움직이게 하는 바람이 있습니다. 그것들은 그저 바람일 뿐입니다. 그것들에 임자는 없습니다. 내 것이라 하고 나라고 해도 제 것으로 만들 수 있는 것이 아닙니다. 몸에 있는 바람 부분들입니다.

උෂ්ණ කොටසක් තියෙනවා. පිටත් උෂ්ණ කොටසක් තියෙනවා. මේ දෙකම උෂ්ණ කොටස් මිසක් ඔය දෙකම උෂ්ණ මිසක් අයිතිකාරයෝ නෑහ. අයිති කියන්න බැහැ. හිමිකන් කිවට හම්බ වෙන්නේ නැ. හිමිකන් වලට ක්‍රියාත්මක වෙන්නේ නැහ. මෙන්න මෙබඳුන්නා වූ ධාතු කොටස් හතරක් මේකේ තියෙනවා.

안에 뜨거운 부분이 있고 바깥에도 뜨거운 부분이 있습니다. 둘 다 뜨거운 부분일 뿐, 뜨거움일 뿐 임자가 없습니다. 내 것이라 할 수 없습니다. 임자라고 우겨도 얻어지지 않습니다. 임자 뜻대로 움직이지 않습니다. 여기에는 이런 dhātu 부분 네 가지가 있습니다.

මෙන්න මේ ධාතු කොටස් වලින් හැදිච්ච ඒවා තුළින් ලෝක සත්‍යය ආශ්වාද හොයෙනවා. ඕවා උපකරණ කරගෙන ධාතු කොටස් හැදුනින් හතරෙන් හැදුන ශරීරය අරගෙන මේවා තුළින් අරගෙන ඉවෙලා හිතම් රූප කාම සද්ධ කාම ගන්ධ කාම රස කාම පොට්ඨබ්බ කාම කියනා වූ කාම පහක් හොයනවා. කාම පහට ආධාර කරගෙන. මෙන්න මේ හදාගන්නා වූ කාම පහට ආධාරකයක් කරගන්නවා. මෙන්න මේකේ තියෙනවා ආශ්වාදය.

이 dhātu 부분들로 만들어진 것들을 통해 세상 중생은 assāda를 찾습니다. 그것들을 도구로 삼아, 네 dhātu로 만들어진 몸을 가지고, 그것들을 통해 rūpa의 kāma, sadda의 kāma, gandha의 kāma, rasa의 kāma, phoṭṭhabba의 kāma라는 다섯 kāma를 찾습니다. 다섯 kāma의 받침으로 삼습니다. 이렇게 만든 몸을 다섯 kāma의 받침으로 삼습니다. 여기에 assāda가 있습니다.

ඔය කාම පහින් ගිහිල්ලා ඔය කියන ධාතු හතරෙන් හටගත්ත මේ කයි කෙළවරක් නැති අසාන කාලිත්ත්වයට මුහුණ දෙනවා. ශෝක පරිදේව ඇති කරන්න හේතු වෙන්නේ.

그 다섯 kāma를 따라가다가, 네 dhātu로 생겨난 이 몸은 끝없는 불편함과 마주합니다. soka와 parideva를 일으키는 까닭이 됩니다.

හටගන්නේ මේ කය මොකක්ද? මේක හරියට හැරව පිරිච්ච ගෙඩියක් ඔයා ඒක හටගන්නවා. පය හැටි බලන්න කියලා. රෝගයක් ඔයාගේ හැමලීම අදහනයෙන් පෙළනවා. දාහයෙන් පෙළනවා. මෙන්න මෙහෙම ජාතියකක් ගොළ නගාගෙන තියෙනවා ධාතු සතකට ගෙඩියක් වාගේ රෝගයක් වාගේ සුවාලයක් වාගේ මේ වගේ දාහයක් ගෙන දෙන්න. අසාරප්යක් ගොඩනැගාගෙන තියෙනවා. ඒකට මම කිය ගිය මගේ කිය ගිය රැවටි රැවටි ඉන්නවා. මෙන්න මේකයි මේකේ තියෙන ආදීනව.

생겨난 이 몸이란 무엇입니까? 마치 고름 찬 종기와 같습니다. 그 모습을 보십시오. 병처럼 화끈거림으로 괴롭힙니다. 열기로 괴롭힙니다. 이런 것이 dhātu들로 쌓여 있습니다. 종기 같고, 병 같고, 상처 같고, 이런 화끈거림을 가져다줍니다. 알맹이 없는 것을 쌓아 놓았습니다. 그것을 나라고 하고 내 것이라고 하며 속고 또 속으며 지냅니다. 이것이 여기에 있는 ādīnava입니다.

ආශ්වාදය ආශ්වාදය හැටියටයි ආදීනවය ආදීනව හැටියටයි දකිනවා. ආශ්වාද මාත්‍රය පස්සේ ගිහිල්ලා මේවා එකතු කරලා හදාගත්ත මේ රෝගය මේ ගෙඩිය මේ කුණුගොඩ මේ ජරාගොඩ මෙන්න මේ විදිය හදාගෙන දැක්කට පස්සේ මේක මන හරයක්ද මේකමන ආශ්වාදයක්ද. දැන් මට ඕන එකම තියෙන්නේ මේකෙන් ඉවත් වෙන්න.

assāda는 assāda대로, ādīnava는 ādīnava대로 봅니다. 한낱 달콤함을 따라가서 이것들을 모아 만든 이 병, 이 종기, 이 썩은 더미, 이 더러운 더미 — 이렇게 만들었다는 것을 본 뒤에, 이것이 무슨 알맹이이며 무슨 달콤함이겠습니까? 이제 나에게 필요한 것은 오직 이것에서 떨어져 나가는 것뿐입니다.

මේ ධාතු හතරෙන් හදාගත්ත මේ කුණුගොඩ අරගෙන තවත් පදම කුණුගොඩවල් මගේ කියලා මගේ කිව්වේ ඇසුරු කරනවා. ඒවා තමයි බාහිර ලෝකේ තියෙන සම්බන්ධතාවය. ඒවයන් හටගත්ත ගව් ඇසුරු කරලා ඒවා මගේ කියනවා. දේපොළව කියනවා. ඉරකම් මගේ කියනවා. ගේතව මගේ කියනවා. මේ පුද්ගලයෝ මගේ කියනවා. මේ මගේ භාර්යා මගේ ස්වාම පුරුෂයා මගේ පුතා, මගේ දුව මව්, මගේ පියා ඔය කෑලි වලින් ගොඩනගාගත්තේට අයිතිවාසිකම් කිය ලෝක සත්‍යයා මුලා වෙ

네 dhātu로 만든 이 썩은 더미를 가지고, 다른 썩은 더미들까지 내 것이라 하며 가까이합니다. 그것이 바깥 세상과의 얽힘입니다. 그것들로 생긴 것들을 가까이하며 내 것이라 합니다. 재산이라 하고, 땅을 내 것이라 하고, 집을 내 것이라 하고, 이 사람들을 내 것이라 합니다. 내 아내, 내 남편, 내 아들, 내 딸, 내 어머니, 내 아버지 — 그 조각들로 쌓아 올린 것에 임자라고 우기며 세상 중생은 헷갈립니다.

ඔය ගොඩවල් මතු වෙලා නැගිලා විසෙිල්ලා යන ඒවා මිසක්. අයිතිකාරයෝ නැති ඒවා අයිතිකාරයෝ නැති ඒවට අයිතිකාරයෝ හැදිලා ඉන්නවා. මුලාවෙන් අයිතිවාසිකම් කියනවා. මෙන්න මේකයි ලෝක ස්වභාවය. ඇත්තයි.

그 더미들은 솟아올라 커졌다가 흩어져 가는 것일 뿐입니다. 임자 없는 것들, 임자 없는 것들에 임자가 생겨나 있습니다. 헷갈림으로 임자라고 우깁니다. 이것이 세상의 모습입니다. 참입니다.

ඔන්න ඕක ඔය විදිහට ධාතු මනසිකාරයෙන් දැක්කට පස්සේ එයාට ඕනැෙනවා මේ ධාතු හතරෙන් වෙන් වෙන්න. මෙන්න මේ ධාතු හතරෙන් වෙන් වුන ධාතු. මේ නිසා හටගත්තේ මේ තුවාලය ඉවරයි. මේ ගෙඩිය ඉවරයි. ගෙඩිය එක තියෙන සම්බන්ධය ඉවරයි. මේ සැරව ගෙඩිය එක තියෙන සම්බන්ධය ඉවරයි. මේ ඕජස් කලන කුණයෙක් තියෙන සම්බන්ධය ඉවරයි. මේ ආදී වශයෙන් දැකලා මේකේ ආදීන ව ආදීන වලින් මිදෙන්න නම් මෙහි ඡන්දර රාගයක් ඇත්්ද මුලා සහගත්ත අදහසතින් හටගත්ත චන්දර රාගය දුරු කරගන්නවා.

이것을 그렇게 dhātu manasikāra로 본 뒤에, 그는 이 네 dhātu에서 떨어져 나가고 싶어집니다. 이 네 dhātu에서 떨어져 나가면, 이것 때문에 생긴 이 상처가 끝납니다. 이 종기가 끝납니다. 종기와의 얽힘이 끝납니다. 이 고름 종기와의 얽힘이 끝납니다. 썩어 가는 것과의 얽힘이 끝납니다. 이렇게 보고 이것의 ādīnava에서 벗어나려면, 여기에 chandarāga가 있다면, 헷갈린 생각에서 생긴 chandarāga를 없앱니다.

ආපෝ ධාතුවෙට චන්ද රාගයක් ගොඩනගා කත්තගෙ ඡන්දර රාගයක් ඇත්්ද දුරු කරගන්න. තේජෝ ධාතුවේ, වායෝ ධාතුවේ, පඨවි ධාතුවේ ඡන්ද රාගයක් ඇත්්ද? ඕක දුරු කරගත්තහම ධාතු හතරේ නිදහස් වෙලා. නැවත ධාතු හතර ගොඩ නැගෙන යමක් ඇත්තද හටගන්න හේතු නැහ. චන්දාගේ ඉුරොළව මෙන්න මේ මූල ධර්මය දකිනවා.

āpo dhātu에 chandarāga를 쌓아 놓았다면 그 chandarāga를 없앱니다. tejo dhātu, vāyo dhātu, paṭhavī dhātu에 chandarāga가 있습니까? 그것을 없애면 네 dhātu에서 벗어난 것입니다. 네 dhātu가 다시 쌓일 것이 있어도 생겨날 까닭이 없습니다. chandarāga를 없애면 이 뿌리 dharma를 봅니다.

දැක්කාට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? එහෙනම් මෙච්චර කල් මුලා බලාපොරොත්තුවකින් ලෝකේ වැඩි බැැඳි බැඳී මගේ කරන්න හැදුවා. ධාතු හතරකින් හටගත්ත එක මගේ කරන්න හැදුවා. කොහෙද මගේ ඒවා තියෙන්නේ? මේකේ තියෙන ටිකවත් මම කරන්න බැයි නම්. ඔය ධාතුව හතරනේ හටගත්ත අනික් ගොඩවල කොහොමද මගේ වෙන්නේ? මුලාවක් නිසා දුක් විඳින වෙහෙසක් විඳින සෝක පරිදේව දුක් දොමනස් උපාශයට ගොදුරු වෙන පැත්තක දෘෂ්ටියෙන් අල්ලගෙන මගේ කියලා එකක් අල්ලගෙන මම දුක් විඳින. දුක ගොඩනැගෙන්නේ ඔතනේ. එහෙනම් මම ඔය මහා දුක අත්හැරලා නිදහස් වෙනවා. කොහොමද නිදහස් වෙන්නේ?

본 뒤에 어떻게 됩니까? 이제껏 헷갈린 바람으로 세상에 묶이고 또 묶여 내 것으로 만들려고 했습니다. 네 dhātu로 생긴 것을 내 것으로 만들려고 했습니다. 내 것이 어디 있습니까? 여기 있는 이 조금도 나로 만들 수 없다면, 그 네 dhātu로 생긴 다른 더미들이 어떻게 내 것이 되겠습니까? 헷갈림 때문에 괴로움을 겪고 지침을 겪고 soka, parideva, dukkha, domanassa, upāyāsa의 먹이가 되는 쪽으로, 견해로 붙잡아 내 것이라고 하나를 붙잡고 내가 괴로움을 겪습니다. 괴로움은 바로 거기서 쌓입니다. 그러니 나는 그 큰 괴로움을 놓고 벗어나겠습니다. 어떻게 벗어납니까?

ද්‍රව්‍ය වතු තියෙන තැන්වල තියෙයි. මගේ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

කියන දෘෂ්ටියෙන් අල්ලගත්තා චන්ත රාගය දුරු කරගන්න මොනවා අල්ලන්න? මගේ කිව්වට මගේ වෙන්නේ නෑ. මම කිව්වට මම වෙනට මට ඕන හැටියට කිව්වට මට ඕන හැටියට හැදෙන. ඕවා කැමති සේ පවතින ඒවා නෙමෙයි. අසාර ධර්ම හටගත්තා නම් ඕවා කොයි විරිණාමයට පත් වෙලා යනවා. ඒවා ඒවටුම ධර්ම සාල මට ඕනේ නැති හදන්න කිව්වට ඒ උරුම ධර්මතාවේ ලක්ෂණය මට නැති කළ හැේ. නැති වෙන දාක නැති වෙයි කැඩෙන දාක්ක හැබෙයි විදිරෙන දාක විඳෙයි. ඕවත් එක්ක හදාගත්ත මේ අමතර සම්බන්ධතාවය නිසා හදාගත්ත මුලා දුක් වැඩපිළිවෙන නිදහස් වෙලා යනවා කියලා හිත නිදහස් කරනවා.

‘내 것’이라는 견해로 붙잡았던 chandarāga를 없애면 무엇을 붙잡겠습니까? 내 것이라고 해도 내 것이 되지 않습니다. 나라고 해도 내가 되지 않고, 내 뜻대로 하라고 해도 내 뜻대로 되지 않습니다. 그것들은 바라는 대로 머무는 것이 아닙니다. 알맹이 없는 dharma가 생겨났다면 그것들은 어떻게든 바뀌어 갑니다. 그것들에는 그것들의 이치가 있으니, 내가 바라지 않는다고 해도 그 타고난 성질을 내가 없앨 수는 없습니다. 사라질 때는 사라지고 깨질 때는 깨지고 흩어질 때는 흩어집니다. 그것들과 함께 만든 이 덧붙은 얽힘 때문에 만들어진 헷갈린 괴로움의 흐름에서 벗어난다고 하며 마음을 풀어 줍니다.

මෙන්න මෙතෙන්ට ආපු කෙනාට ඊට පස්සේ දකිනවා. දැන් මම බාහිර ලෝකයේ ඉන්න වැඩක් නැති ඒවා ඔක්කොම අත්හැරලා මගේ කියන ගොඩී දෘෂ්ටිය අත්රලා. නිදහස් වෙලා ඉන්නවා. දැන් මට අල්ලගන්න බලාපොරොත්තුවක්නේ. ඒකෙන් නිදහස් වුනාට කමේ මම කියනකොට අත්හැරලා නැහැ.

여기까지 온 사람은 그 뒤에 봅니다. 이제 나는 바깥 세상에 쓸데없는 것들을 다 놓고, ‘내 것’이라는 더미의 견해를 놓고 벗어나 있습니다. 이제 나에게는 붙잡을 바람이 없습니다. 그런데 거기서 벗어났어도 몸에서 ‘나’라고 하는 것은 놓지 못했습니다.

කොයාට ගිහිල්ලා දැන් ඔක්කොම අත්ත නිදහසේ ඉන්නවා කියලා ගේ ඇතුලේ සනියෙන් කාපුර ඉගෙන ිලා ඉඳලා නැකිත්්තා. දැන් කතා කරන්න

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ිලා ඉඳලා නැකිත්්තා. දැන් කතා කරන්න කෙනෙක් එන්නෙත් නැහැ මගේ කියන්න කෙනෙක් එන්නෙත් නැහැ. ආදරය කරන්න කෙනෙක් එන්නෙත් නැහැ. මොකටු නැහැ දැන් ඔක්කොම නිදහස

이제 말 걸러 오는 사람도 없고, 내 사람이라 할 이도 오지 않고, 사랑해 줄 사람도 오지 않습니다. 아무것도 없으니 이제 모두 자유롭다고 여깁니다.

ඔක්කොම බුදි. බුදිය නෙව බුදි තියෙන තැන්වල දැන් තමන් හොඳ කරා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

අත්හැරුවන්ද ඔකෝ කොහෙද අත්තර? මේ දාඩිය දානවන්නේ. මේ හිර වෙනවනේ. මේ තද වෙනවනේ.

놓았습니까? 어디를 놓았습니까? 땀이 흐르지 않습니까. 몸이 조이지 않습니까. 굳어지지 않습니까.

මේ තත්තම ගතකයක් කුමයි. මේහාට ඇමරෙන්නේ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මෙහාට ඇන්නේ පඨවි ධාතුව තියෙන ආදීනව. මේ ආපු ධාතුවේ ආදීනවෙමි

이것이 paṭhavī dhātu에 있는 ādīnava이고, 이것은 āpo dhātu의 ādīnava입니다.

සිහි සිදවනවා, අඹලෝනවා. ද්‍රව ගතියෙනත් බලා සෙම්ම මාරු කියලා එහනම් ඒ පැත්තෙන් එනවා. තෙම හිර වෙලා කියනවා. මේ වායෝ ධාතුව

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එනවා. තෙම හිර වෙලා කියනවා. මේ වායෝ ධාතුව හිර වෙලා තියෙන්නේ. ඔය උෂ්ණ ධාතුවක් එක්කලා සකස් කරලා තියෙන්නේ. මෙන්න මේ ආපෝ ධාතුවයි පඨවි ධාතුවයි වායෝමේ තේජෝ ධාතුවයි දෙකට කිර වෙච්ච පිම්බිච්ච වායෝ ධාතුව ඇතුල තෙරනවා. වාය ධාතුව තෙරපන්නේ. මේ ආධාරය අරගෙන

축축하게 막혔다고들 합니다. 이 vāyo dhātu가 갇혀 있는 것입니다. 뜨거운 dhātu와 함께 짜여 있습니다. āpo dhātu와 paṭhavī dhātu, 그리고 tejo dhātu 사이에 끼여 부풀어 오른 vāyo dhātu가 안에서 밀어냅니다. vāyo dhātu가 밀어내는 것입니다. 이 받침을 삼아서.

එහෙනම් මේ ආධාරය නොතිබුණානම් ඔන්න වැඩද ආපෝ ධාතුවයි පඨවි ධාතුවයි දෙකේ තේජෝ ධාතුවෙන් ඔපනම් වෙලා තේජෝ ධාතුවෙන් ඇඩගස්සලා යම්කිසි දව්වස්තුවක් බවට පත් කරලා ඔය ඇතුලේ සීල් හදලා සිද්ධා ඇතුලේ මේ වායුවයෝ පුරවල සවර පනවලට තමයි මේ කැක්කුරු මේ හිරවීම තදවීම ඔක්කොම න්නේ එහම් දැන් මේකෙන් මම කොහොමද මිටෙන්නේ න. ඔන්න අවස්ථාව එනවතනේ.

그러면 이 받침이 없었다면 무슨 일이 있겠습니까. āpo dhātu와 paṭhavī dhātu 둘이 tejo dhātu로 단련되고 tejo dhātu로 굳어져 어떤 물체가 되고, 그 안을 막아 그 속에 바람을 채워 넣었기에, 이 쑤심, 이 조임, 이 굳음이 모두 오는 것입니다. 그러면 이제 나는 이것에서 어떻게 벗어납니까? 바로 그때가 옵니다.

එතන්දි දකිනවා එක දෙයක්. ඇයි පඨවිධාතයේ දැනීමේ එන්නේ මට මේ කයේ තියෙන බර ගතිය දැනෙන්නේ ඇයි? මම පඨවි ධාතුව ආවර්ජනය කරනවා. පඨවි ධාතුව ස්පර්ශ කරනවා. පඨවි ධාතුව ඇතු යම්කිසි තද ස්වභාවයක් ඇත්්ද ඒ ස්වභාවයේ දුක දාහිය මට දැනෙන්නේ. ඒ ස්පර්ශය නොතිබුණ නම් ඒ පඨවි ධාතුව නිසා හටගන්න වේදනාව නෑහ.

거기서 한 가지를 봅니다. 왜 paṭhavī dhātu의 느낌이 오는가, 왜 이 몸의 무거움이 느껴지는가? 내가 paṭhavī dhātu에 마음을 기울이기(āvajjana) 때문입니다. paṭhavī dhātu에 닿기 때문입니다. paṭhavī dhātu 안에 어떤 단단한 성질이 있다면 그 성질의 괴로운 화끈거림이 나에게 느껴지는 것입니다. 그 닿음이 없다면 paṭhavī dhātu 때문에 생기는 vedanā는 없습니다.

ඇයි මේ ප්‍රශ්නය තේජෝ ධාතුව ස්පර්ශ කරනවා. තේජෝ ධාතුව ආවර්ජනය කරනවා. එතකොට සශ්නේ දැනෙන්නේ ඒකයි, සශ්නේ දාහ දැෙන්නේ ඒකයි.

왜 이런 문제가 있습니까? tejo dhātu에 닿고 tejo dhātu에 마음을 기울입니다. 그래서 뜨거움이 느껴지는 것이고, 뜨거운 화끈거림이 느껴지는 것입니다.

පඨවි ධාතුවයි, ආපෝ ධාතුවයි, තේජෝ ධාතුවයි, ආවර්ජනය නොකළ නම් අරමුණු නොකළ නම් ඒවය ස්පර්ශයෙන් හටගන්න යම් වේදනාවක් ඇද්ද ඒ වේදනාව මට දැෙන්නේ නැ. ඒ ස්පර්ශ කරනවා ඒවා හොඳයි කියලා ගත්තහම අත්හරින්න බැහැ. ආවරතය නොකර ඉන්න බැහ. ඒවා හොඳ වෙන්නේ කොහොමද?

paṭhavī dhātu, āpo dhātu, tejo dhātu에 마음을 기울이지 않았다면, 대상으로 삼지 않았다면, 그것들의 닿음으로 생기는 vedanā가 있어도 그 vedanā는 나에게 느껴지지 않습니다. 닿으면서 그것들이 좋다고 받아들이면 놓을 수 없습니다. 마음을 기울이지 않을 수 없습니다. 그것들이 어떻게 좋겠습니까?

පඨවි ධාතුව අසාරයි. ආපෝ ධාතුවක් අසාරයි. තේජෝ ධාතුවක් අසාරයි. මේන් කවදාවක් සැනසුමක් දෙන්නේ නෑහ කියලා තේරුම් ගත්තට පස්සේ මේකෙන් මිදෙන ක්‍රමයක් කල්පනා කරනවා. මෙන්න මේ විදෙන ක්‍රමය කල්පනා කරලා අරමුණු කරන්නා වූ ධාතු තුන අරමුණු කරන්නේ නැහ. එහෙනම් මම අරමුණු කරනවා වායෝයෝ ධාතුව විතරක්.

paṭhavī dhātu는 알맹이가 없습니다. āpo dhātu도 알맹이가 없습니다. tejo dhātu도 알맹이가 없습니다. 이것들은 결코 편안함을 주지 않는다고 깨친 뒤에, 이것에서 벗어나는 방법을 궁리합니다. 이렇게 벗어나는 방법을 궁리하여, 대상으로 삼던 세 dhātu를 대상으로 삼지 않습니다. 그러면 나는 vāyo dhātu만 대상으로 삼겠다고 합니다.

මම වායෝ ධාතුවට පත් වුනානම් මේ කියන ධාතු හතරෙන් පඨවි ධාතුවෙන්, තේජ ධාතුවෙන්, ආපෝ ධාතුවෙන් හටගන්න දාහයෙන් මම නිදහස් වුණා. ඒකට ගන්න උපක්‍රමය මොකක්ද? මම වායෝ සිහි කරනවා. කොහෙද වායෝ සිහ කරන්න බල්ලගේ තියෙන්නේ? ඇයි මේ නායයෙන් උන්ටයි පල්ලෙහටයි යන්නේ කොච්චර හලද?

내가 vāyo dhātu에 이르렀다면, 이 네 dhātu 가운데 paṭhavī dhātu, tejo dhātu, āpo dhātu에서 생기는 화끈거림에서 벗어났습니다. 그러기 위한 방편은 무엇입니까? 나는 vāyo를 떠올립니다. vāyo를 떠올릴 것이 어디 있습니까? 이 코로 위로 아래로 오가는 바람이 얼마나 많습니까?

ඔය තියෙනට කරන්න අරමුණේ අන්න ගත්ත අරමුණ වායෝ අරමුණ අරගෙන ඉඳන් අරමුණේ හිට පිහිටගෙන ඉන්නකොට වායෝ කසින නැගිලා හුලං පොදක් බවට පත් වෙනවා. ශරීරයේ තමන්ට දැනෙන්නේ හුළක් වුනා වගේ. දැන් දකිනවා පඨවි ධාතුවේ තිවිච්ච දාහය මෙතන නැහ. ආපෝ ධාතුවේ තේජෝ ධාතුවේ නෑ. වායෝ ධාතුවේ නිදහස නෙමෙයි තියෙන්නේ.

그것을 대상으로 삼아, vāyo라는 대상을 붙들고 그 대상에 자리 잡고 있으면 vāyo kasiṇa가 일어나 한 줌 바람이 됩니다. 몸이 바람이 된 것처럼 느껴집니다. 이제 봅니다. paṭhavī dhātu에 있던 화끈거림이 여기에는 없습니다. āpo dhātu와 tejo dhātu의 것도 없습니다. vāyo dhātu의 자유로움이 거기에 있지 않습니까.

ඔන්න ඔතන්ට පත් වුනාම එක නිදහසක් දකිනවා. මොකක්ද? ධාතු හතරෙන් ගොඩනැගෙන්නා වූ කය කොච්චර දානද ඒ ධාතු හතරෙන් ගොඩනැගෙන්නා වූ කය නිදහස් වුනහම වායෝ ධාතුවල ඉදලා ගියාහම කොච්චර නිදහස්ද

거기에 이르면 하나의 자유로움을 봅니다. 무엇입니까? 네 dhātu로 쌓인 몸이 얼마나 화끈거렸는지, 그 네 dhātu로 쌓인 몸에서 벗어나 vāyo dhātu에 머물렀을 때 얼마나 자유로운지를 봅니다.

මෙන්න මේ අත්හැරීමෙන් දුක අත්හැරීමෙන් දුක් වෙලා ස්පර්ශ කිරීම අත්හැරීමේ ලබන්නා වූ සුවය දැනෙනකොට මෙන්න මේ නිරාමිස සුවය නිසා විශාල ප්‍රීතියක් ඇති වෙනවා. ප්‍රීති මනාස කායෝ පස්සවද කාය සැහැල්ලු කළා පස්සවද කායෝ සුකන් දිචි සුඛය ඇති කළා. සුඛිනෝ සමාධිය සමාධියට පැත්තා. ඔන්න ප්‍රථම ධ්‍යානට පපුව

이 놓음, 괴로움을 놓음, 괴롭게 닿던 것을 놓음으로 얻는 편안함이 느껴질 때, 이 nirāmisa 편안함 때문에 큰 pīti가 생깁니다. ‘Pītimanassa kāyo passambhati’, 몸이 가벼워졌습니다. ‘Passaddhakāyo sukhaṃ vedeti’, sukha가 생겼습니다. ‘Sukhino cittaṃ samādhiyati’, samādhi에 들었습니다. 첫째 jhāna에 이르렀습니다.

මෙන්න මෙතෙන්ට එනකොට එයාට දකින්න පටන් ගන්නවා මේ චිත්ත ප්‍රහාදය නිසා. සිතක්ක සවිතාර වශයෙන් යම්කිසි දෙෙනක අරමුණක හි තියලා ඒක විචාර කරමින් හිටියේ. අර පඨවි ධාතුවයි, තේජෝ ධාතුවයි, ආපෝ ධාතුවයි දැන් ිතා කරචාර කරන්නේ නැහ. ඒකෙන් අහක් වුණා. ඒ අත්්රීමේ ලබන්නා වූ නිදහස් ප්‍රීතියයි සුඛයයි දෙකට හිත තියලා ඒකාවෙන් යුත්ත වෙන්න තැනට ආවා.

여기에 이르면 그는 이 마음의 맑음 때문에 보기 시작합니다. vitakka와 vicāra로 어떤 대상에 마음을 두고 그것을 살피고 있었습니다. 이제는 그 paṭhavī dhātu, tejo dhātu, āpo dhātu를 살피지 않습니다. 거기서 떠났습니다. 그 놓음으로 얻은 자유로운 pīti와 sukha 둘에 마음을 두어 한곳에 모인 자리에 왔습니다.

අරමුණකන්ද ගත්ත මොකක්ද නිදහස් වෙච්ච වායෝ ධාතුව නිසා. සිතක්ක සවිචාර ප්‍රීති සුඛ ඒකක්ග්ගතා කියන මෙතන්ට එනකොට මෙන්න මේ නිදහස් ප්‍රීතියෙන් සුඛයෙන් ඒකට අනුකූල ගතිරුව හටගන්න. අන්න ඒ ගතිරුව දැනෙන්නේ කොහොමද? වායිමය කයක් සහ ප්‍රබෝධමත් මුලා.

무엇을 대상으로 삼았습니까? 벗어난 vāyo dhātu 덕분입니다. vitakka, vicāra, pīti, sukha, ekaggatā에 이르면 이 자유로운 pīti와 sukha로 그에 맞는 성질이 생깁니다. 그 성질은 어떻게 느껴집니까? 바람으로 된 몸과 생기가 도는 얼굴입니다.

කය වායුවෙන් හැදිලා. හිතලා බැලුවත් වායුවක් වෙන කයක්නේ. මූල ප්‍රබෝධයි. මොකද ප්‍රීතිය මූලින් පෙන්නුම් කරනවා. සුඛය කයට දැෙනවා. මොන කයට දැකෙන්නේ? අන්න අර මනෝමය කායිකත්වය වස්ලේ කායිකත්වයෙන් ඉක්ම ගියා මනස

몸이 바람으로 되었습니다. 생각해 보아도 바람이 된 몸입니다. 얼굴은 생기가 돕니다. pīti가 얼굴에 드러나기 때문입니다. sukha는 몸에 느껴집니다. 어느 몸에 느껴집니까? 살덩이 몸을 넘어선, 마음으로 된 몸입니다. 마음이 살덩이 몸을 넘어갔습니다.

අන්න ඒ වෙලාවේදී මොකද කරන්නේ වස්ලේ කය අරන්න ලොයන මනෝමය කායකත්වය අරන්න කියන වායුමය කයට බහිනවා. ඔන්න ඔතනි වැස්සහම සතම ධ්‍යානයේ සුවයක් ඇත්්ද ඒ සුවයෙන් යුත්තයි.

그때 무엇을 합니까? 살덩이 몸을 떠나 마음으로 된 몸, 곧 바람으로 된 몸으로 들어갑니다. 거기에 들어가면 첫째 jhāna의 편안함이 있다면 그 편안함을 갖춥니다.

දැන් මෙතනින් එහාට ගත්තට පස්සේ අර පුම්බවන්න හකුලන්න හරි. හුස්ම උඩට ගන්න පල්ලෙහට අන්න හරි තිබිච්චෙ. කෝසය ඉවරයි. ඒ කෝෂය හැදිලා තිබුනේ මොකෙන්ද? පඨවි ධාතුවයි ආපෝ ධාතුවයි දෙකෙන් හැදිලා ඝන භවනයක බැඳිලා තේජෝ ධාතුව ඔපනම් වෙලා තමයි ඒ කෝසය හදලා තියෙන්නේ. ඕකේ තියෙන එක තමයි නාය අතේන් හුස්ම යනවා දැවුනේ. දැන් මොස්ම යනවාදෙන්න?

이제 여기서 더 나아간 뒤에는, 부풀리고 오므리거나 숨을 위로 들이고 아래로 내보내던 것이 있었는데, 그 껍데기가 끝났습니다. 그 껍데기는 무엇으로 만들어졌습니까? paṭhavī dhātu와 āpo dhātu 둘로 만들어져 단단한 집으로 묶이고 tejo dhātu로 단련되어 그 껍데기가 만들어진 것입니다. 거기에 있는 것이 코로 숨이 드나드는 것이었습니다. 이제 숨이 드나듭니까?

පටන් ගත්ත ආරම්භය වායුව පටන් ගත්තා ඉක්ම ගියා පළින් දැහැන්නට එනකොට පොත් විග්‍රහ කරලා නෑහැ ඕක අත්දැකීම එකක් ඔය විග්‍රහය.

시작은 바람에서 시작했고, 그것을 넘어 첫째 jhāna에 이르기까지 — 책에서는 이것을 풀이하지 않았습니다. 이 풀이는 겪어 본 것입니다.

මෙන්න මෙතෙන්ට ආවට පස්සේ මොකද වෙන්නේ? මූණ හොඳට ප්‍රබෝධ වෙනවා. චිත්ත ප්‍රහාදය ප්‍රබෝධ වෙන මූණ මරක් විපුණා වගේ දැනෙනවා. විකුණ මලකට ප්‍රබෝධය වාගේ මෝනේ ප්‍රබෝධය වැටහෙනවා. ඒ වගේම කයට සුවේ දැයෙනවා. නිච්චල ඒකාග්‍රතාවයෙන් යුත්තයි. ඔය ටික හොඳට පේනවා.

여기에 온 뒤에는 어떻게 됩니까? 얼굴에 생기가 아주 돕니다. 마음이 맑아져 생기가 도는 얼굴이 꽃이 핀 것처럼 느껴집니다. 활짝 핀 꽃의 싱그러움처럼 얼굴의 생기가 드러납니다. 그와 함께 몸에 편안함이 느껴집니다. 흔들림 없이 한곳에 모여 있습니다. 이것들이 또렷이 보입니다.

අර වායුමේ ස්වභාවය ස්පර්ශ කරපු ආවර්ජන කරපු ස්වභාවය ඉක්ම යනවා. මොකද මූලයේ ප්‍රබෝධ ස්වභාවය මුණ නෙමෙයි ස්පර්ශ වෙන්නේ? ප්‍රබෝධය. මෙන්න මේ ප්‍රබෝධය ස්පර්ශ වෙනකොට ප්‍රීතියයි සුඛයයි ඒකග්‍රතාවයක් කියන ධ්‍යාන ඉතුරු වෙලා අර ධාතු ස්පර්ශය නතරෙලා යනවා. සවිතක්ක සවිචාරත් එක් විතක්ක විචාර ඉක්ම ගිහිල්ලා ප්‍රීතියයි, සුඛයයි ඒකග්‍රතාවය කියන ධ්‍යාන තුනේ පිපිටව දෙවෙනි දැහැෙනවා.

그 바람의 성질, 닿고 마음을 기울이던 성질을 넘어갑니다. 왜냐하면 닿는 것은 얼굴이 아니라 얼굴의 생기, 그 생기이기 때문입니다. 이 생기에 닿을 때 pīti, sukha, ekaggatā라는 jhāna가 남고 dhātu에 닿던 것은 멈춥니다. vitakka와 vicāra를 넘어 pīti, sukha, ekaggatā라는 세 갈래 jhāna에 자리 잡아 둘째 jhāna가 됩니다.

මෙන්න මෙතෙන්ට එනකොට මූලහයේ තිබුණ ප්‍රීතිය අරමුණු කරපු නිසා. ඒ ප්‍රීතිය කියන ප්‍ර පැහැත ස්වභාවය වායුමය ස්වභාවය අරමුණු නොකර අතුරු දහම් වෙලා. මුළු ශරීරය හැමතැනම හඳේලියෙන් හටගත්ත ශරීරයක් වගේ තවායට පත් වෙනවා. මුළු ශරීරයම හදෙලියක් වාගේ. මූල ඇඟය අත පය ඇඟ කන්ද ඔක්කොම හැදිලා තියෙන්නේ හඳෙලියේ. හඳේලිය ස්වභාවය ඇති ආලෝකයග. මෙන්න මේ ස්වභාවයට පත්වෙලා නවතිනවා.

여기에 이르면 얼굴에 있던 pīti를 대상으로 삼았기에, 그 pīti라는 밝은 성질만 남고 바람의 성질은 대상으로 삼지 않아 사라집니다. 온몸 구석구석이 달빛으로 생겨난 몸처럼 됩니다. 온몸이 달빛 같습니다. 얼굴, 팔다리, 몸통 모두가 달빛으로 되어 있습니다. 달빛의 성질을 지닌 빛입니다. 이 상태에 이르러 머뭅니다.

අර වායුම කයේ ස්වභාවයට හර ඉක්මගිය විශාල සමාධිය හටගත්ත ප්‍රීතියෙන් සුඛයෙන් යුත්ත වන ඒකාග්‍රතායෙන් යුත්තන ධ්‍යානයේ ලක්ෂණය ඔහොම වැටහෙනවා.

그 바람으로 된 몸의 성질을 넘어선 큰 samādhi, 생겨난 pīti와 sukha를 갖추고 ekaggatā를 갖춘 jhāna의 모습이 그렇게 드러납니다.

මෙන්න මෙතෙන්ට වැටහනට පස්සේ ඔතන වැටහෙනවා. වායුමේ කයක් වට කරලා එළියෙන් තියෙනවා වගේ මේ වැටෙහෙන්නේ. අර ආලෝක ස්වභාවය අර වායුමේ ස්වභාවය ඉක්මවා ගිය කොච්චර ශාන්ත ප්‍රිත්‍ර ස්වභාවයක්ද කියලා වැටිලා අදහස වෙනවා. මෙන්න මේ අදහස එනකොට වැඩිපුර නිදහස් යන හිට පිහිටනවා. තැනින් ගැලවෙනවා. නිදහස් වෙනවා. අර වායුමේ ස්වභාවය ඒ කායික ස්වභාවය මොකුත් දැනෙන්නේ නැතුව මේක තනිකට ආලෝක කයක් බවට පත් වෙනවා. ආලෝකයක් මැද්දේ ආලෝක කයක් තියෙනවා මෙන්න මේ දාපුවහම කියනවා සුඛ ඒකග්ගතා සහිත තුන්වෙනි දැහැ. විශාල සැනසුමක්.

여기가 드러난 뒤에는, 바람으로 된 몸을 빛이 바깥에서 둘러싸고 있는 것처럼 드러납니다. 그 빛의 성질이 바람의 성질을 넘어선, 얼마나 고요하고 빼어난 성질인가 하는 생각이 듭니다. 이 생각이 들면 더 자유롭게 자리 잡습니다. 거기서 풀려납니다. 벗어납니다. 그 바람의 성질, 그 몸의 성질은 아무것도 느껴지지 않고 이것이 오롯이 빛의 몸이 됩니다. 빛 가운데 빛의 몸이 있습니다. 여기에 이르면 sukha와 ekaggatā를 갖춘 셋째 jhāna라고 합니다. 큰 편안함입니다.

ඔතෙන්ට ආවට පස්සේ දකිනවා. එන්න එන්න සමාධිය වැඩකොට නුවණ මෝරනවා. අතපය අඟ පස ඔක්කොම ආලෝක කයකටින් හටගත්තා වගේ පේනවා. දැනෙනවා. එතනදි දකිනවා මේවා නිකන් හටගත්ත ඒවා නෙමෙයි. මේ හිතේම ආකෘතියක්. මොහොතක් මොහොතක් පාසා ගොඩනැගෙන ආකෘතියක්. ඒවායි මේ පේන්න තියෙන්නේ අතපය. ඇඟ කඳ පේන්න තියෙන්නේ මේ ඉන්ද්‍රියන් පේන්න තියෙන්නේ ගොඩනගෙන ආකෘතියක් නිසා. මොකටද ගොඩනගන්නේ?

거기에 온 뒤에 봅니다. samādhi가 자랄수록 슬기가 익어 갑니다. 팔다리와 온몸이 빛의 몸으로 생겨난 것처럼 보이고 느껴집니다. 거기서 봅니다. 이것들은 그냥 생겨난 것이 아닙니다. 마음이 빚은 꼴입니다. 순간순간 쌓이는 꼴입니다. 보이는 팔다리, 보이는 몸통, 보이는 감각 기관들이 바로 쌓이는 꼴이기 때문에 보이는 것입니다. 무엇 때문에 쌓습니까?

පංචකාමයන් පස්සේ හඹා යන්න ගොඩනගපු ආරම්භක අවස්ථාවක හැටි නේද වොව ගොඩනගා ගත්තේ මනසෙන් ධනී භවනය කරගෙන පංචකාම ආශ්වාද විඳින්න හරයක් නැති වැඩ කරන එහෙනම් මට වැඩක් නෑ මේ ඉන්ද්‍රියන් වල මෙන්න මේ අදහස එනවා. කාමය සඳහා ගොඩන්නපු ඉන්ද්‍රියන්ගේ බලාපොරොත්තුවක් ඇල්ලා ගිය ගාවම අත පයත් නෑහැ ඇඟ කදක් නෑහ මොකුටින එකම ආලෝකයක් වෙනවා. එකම අඟ පසඟයක් වන්නේ නැති ආලෝක කඳක් වෙනවා.

다섯 kāma를 쫓아가려고 쌓아 올린 첫 단계의 모습이 아닙니까. 마음으로 단단한 집을 지어 다섯 kāma의 달콤함을 누리려는, 알맹이 없는 짓입니다. 그러면 나에게는 이 감각 기관들이 쓸모없다 — 이 생각이 옵니다. kāma를 위해 쌓은 감각 기관에 대한 바람을 놓자마자 팔다리도 없고 몸통도 없고 아무것도 없이 오직 하나의 빛이 됩니다. 몸의 마디 하나 없는 빛 덩이가 됩니다.

ඉඩගෙන ඉන්නවද හිටගෙන ඉන්නවා කියලා එහෙම ඉරියව්වක් නෑහ. අහසක් මැද්දේ තියෙන ආලෝක හදක්වා වගේ තමන්ගේ දැනෙන්නේ. ඔන්න ඔතන්ට ාට පවසනිකර නිච්චරයි. ඔන්න ඕක ාට පවස කියන උපේක්ෂා එකක්ෙන් යුත්ත ප්‍රභාසර චිත්ත ස්වභාවය ඇති චතුත්තයානන්තා හිත ප්‍රභාසර වුණා.

누워 있는지 서 있는지 하는 몸가짐도 없습니다. 하늘 한가운데 있는 빛 덩이 같다고 자신에게 느껴집니다. 거기서 완전히 흔들림이 없습니다. 이것이 upekkhā와 ekaggatā를 갖추고 pabhassara 마음의 성질을 지닌 넷째 jhāna입니다. 마음이 빛나게 되었습니다.

හිතට අනුව හටගත්ත ගත කියන්නේ ආලෝකයක් විතරයි. මෙන්න මේ ආලෝකයක් තියෙන්නේ කොහෙද? කිව්වහම බරක් කිසිම දෙයක් නැහැ. ස්ථානය සම්බන්ධ නැහැ. ඉස්සෙල්ලා හිටියා මතකය කාමරයක හරි හිටපු තැනක දැන් බලහම ආලෝකයක් මැද්දේ ආලෝකයක් විතරයි. මෙන්න මේ අත්දැකීම ආපවා කියනවා චතුරත්ධ්‍යානයට ආවා. දැන් ඔය හරිය හුස්ම ගන්න එයා එකක්වත් නැහ. හුස්ම කන්නේ මොකෙන්ද?

마음을 따라 생긴 몸이라는 것은 빛일 뿐입니다. 이 빛은 어디에 있느냐 하면, 무게도 아무것도 없습니다. 자리와 이어져 있지 않습니다. 앞서는 방이나 머물던 자리에 있었다는 기억이 있었는데, 지금 보면 빛 가운데 빛만 있을 뿐입니다. 이 겪음에 이른 것을 넷째 jhāna에 왔다고 합니다. 이제 여기에는 숨 쉬는 것이 하나도 없습니다. 무엇으로 숨을 쉽니까?

ඔතන්ට යනකොට කය ඉක්මලා ඉවරයි. පළවෙනි ධ්‍යානට එනකොටම කය ඉක්මලා ඉවරයි. මස්ලේ කයේ සම්බන්ධියේ සංඥාවක් නෑ දැන්. හුස්ම ගන්නවද නැද්ද කියන එක එහෙම සම්බන්ධයකුත් ඔතන නෑහැ දැන් එන්නේ නැහැ. ඒ අරමුණ ඉක්ම වැගිහින් තියෙන්නේ. මෙන්න මේක ිහන චතුරත් ධ්‍යානයට ආපුම තනිකර නිච්චලයි. ශරීර ප්‍රශ්නයක්වත් බාහිර ස්පර්ශයක්වත් ස්පර්ශන වස්තුවක්වත් කිසිම දෙයක් ඔතන නැහ. ඔන්න ඔතෙන්ට එනවා.

거기로 갈 때 몸은 이미 넘어섰습니다. 첫째 jhāna에 이를 때 벌써 몸을 넘어섰습니다. 이제 살덩이 몸과 이어진 saññā가 없습니다. 숨을 쉬는지 안 쉬는지 하는 얽힘도 이제 거기에는 없고 오지도 않습니다. 그 대상을 넘어간 것입니다. 넷째 jhāna에 이르면 오롯이 흔들림이 없습니다. 몸의 문제도, 바깥의 닿음도, 닿을 것도 거기에는 아무것도 없습니다. 거기에 이릅니다.

හැබැයි ඔතන්ටයිපුවහම කල්පනා කරන්න ඉතාම සූස් දෙන්න යම්කිසි ධර්ම කරුණක් හිතට අරගෙන ලෝකය කියන්නේ අසාරත්වයක් නේද කියලා දකිනකොට දැන් මෙහෙම උපමාවකින් දකින්න ඕනේ.

하지만 거기에 이르면 아주 섬세하게 궁리하여, 어떤 dharma의 요점을 마음에 들이고 세상이란 알맹이 없음이 아닌가 하고 볼 때, 이런 비유로 보아야 합니다.

මඩ වලක ජරාවලක අපිට සිද්ධ වෙනවා කුණු අදින්න ඇද ඇදා ඉන්නවා. ඉතින් ඕකට මොනවා හරි අපිරියාවට කවා හරි කමක් නැහැ බුලත් ික් කහ හරි කමක් නැ ඔතන ඇද ඉන්නකොට අපිට ඕකෙන් ගොඩට ඇවිදිලා අපි නාගෙන ආයෙත් හැමදාදුමක් එහෙම ැදගනම් බඩවල කිට්ටුවට යනවා.

진흙 구덩이, 더러운 구덩이에서 우리가 쓰레기를 끌어내야 한다고 합시다. 끌고 또 끌며 있습니다. 싫든 어떻든, 구장 잎을 씹든 어떻든 거기서 끌고 있다가, 거기서 뭍으로 올라와 몸을 씻고 다시 그 진흙 구덩이 가까이로 갑니다.

දැන් ඒ වෙලාවේදී අපිට වඩවලට බහීමත් බඩවලයේ ස්වභාවයක් කියන්නේ දැන් මොකද හිතෙන්නේ? අර මවලයේ බැහැරලා ඉන්න වෙලා ඇතිවච්ච මලවලයේ ස්වභාවයගන්න දැනිච්ච ආකාරයයි. නාරා පිරිසිදු වෙලා හිතා මඩවල්ලකට ගිහිල්ලා ඒ දිහා බලනකොට දැන් මඩවල කියන්නේ දැනෙන ආකාරයයි වෙනසක් නැද්ද. මෙන්න මේ ලොකු වෙනසක් පේනවා.

이제 그때 진흙 구덩이에 들어가는 것, 진흙 구덩이의 성질이 어떻게 생각됩니까? 그 진흙 구덩이에 들어가 있을 때 느꼈던 그 구덩이의 모습과, 씻고 깨끗해져 진흙 구덩이에 가서 그것을 바라볼 때 느껴지는 진흙 구덩이의 모습이 다르지 않습니까? 여기서 큰 차이가 보입니다.

මෙන්න මේ වගේ ආශ්වාදයන්ගෙන් වට කර හිසම මේ සතර මහා භූතයන්ගෙන් හටගත්ත ශරීරය අස්කලා ප්‍රියමනාපයන් පවත්වමින් වටිනා දෙයක් වෙලා හිතා හිටපු ඒ කුණුගොලේ හැටි. අන්න අප අහක් වෙලා ඉන්නලා කල්පනා කරනකොට හදී අස්සෙන්න පේනවා. මොන තරම් කුණුගොලක්ද? සතර ධාතුවන්ගෙන් ගොඩගාගත්ත කය කියන්නේ මොන තරම් අසාර දෙයක්ද මොන තරම් දුක්ගිනි දුන්න දෙයක්ද අසානියට පත් කරපු දෙයක්ද කියලා ු ඔතෙන්දි දකිනවා. දැක්කාට පස්සේ හිත විදි යනවා. නැවත වාරයක් යමදු කයක් සම සම්බන්ධයෙන් ඉවර වෙනවා.

이처럼 달콤함들로 둘러싸인, 네 mahābhūta로 생겨난 몸을 아끼고 마음에 들어 하며 값진 것이라 여겼던 그 썩은 더미의 모습 — 거기서 떨어져 나와 궁리할 때 또렷이 보입니다. 얼마나 썩은 더미인가, 네 dhātu로 쌓은 몸이란 얼마나 알맹이 없는 것인가, 얼마나 괴로움의 불을 준 것이며 얼마나 불편하게 만든 것인가를 거기서 봅니다. 본 뒤에 마음이 풀려 나갑니다. 다시는 몸과의 얽힘이 끝납니다.

මෙන්න මෙතෙට වැඩිනුනොත් එහෙම මොකද වෙන්නේ? අනාගාමී ඵලයට පත් වෙනවා නැවත වාරයක් කයට එන්න බලාපොරොත්තු ඉවරයි. නැවතත් කයක් හටගන්න හිතු වෙන මස්ලා ඒ කයක් හටගන්න ධාතු හතරෙන් හටගත්ත කයක් නිර්මාණය කරගන්න බලාපොරොත්තු වතුනින් ඉවරයි.

여기까지 닦으면 어떻게 됩니까? anāgāmī phala에 이릅니다. 다시 몸으로 올 바람이 끝납니다. 다시 몸이 생겨나기를 바라는, 그 살덩이 몸이 생겨나기를, 네 dhātu로 생긴 몸을 만들기를 바라는 것이 이제 끝납니다.

ආලෝක ස්වභාවය පවතිනකොට ඕකට කියනවා අනාගාමී ඵල චිත්තයේ ස්වභාවය වැඩෙන්නේ ඔහොමයි. මුලින් ධර්මය දැකලානේ අසාරයි කියලා දැකපු නිසා එතන් ඉක්ම යනකොටම ඉක්මවපු හරිය පූර්ණ වශයෙන් දකිනවා අසාරයි කියලා. නැවතත්වය සාරත්වයයි කියලා එන්න හේතු නැහැ. වැටහිච්ච අවබෝධය සත්‍යාව අවබෝධ නිසා ඒක ගිලිහන්න හේතු නැති. ස නැවත වාරයක් කොච්චර කය තුළ හිටියා. අර ඉසිපිට උපාදානය නැතුව කය තුළ පිහිටනවා අර මනස කයෙන් නිදහස් වෙලා. මෙන්න මේ නිසා කවදාවත් කය හා බැඳීමට හේතු නැහ. මොකද කය පූර්ණ ආදීනවයක් දැකලා අත්හැරිලා ඉවරයි.

빛의 성질이 이어질 때, 그것을 anāgāmī phala 마음의 성질이라고 합니다. 그렇게 자랍니다. 처음에 dharma를 보고 알맹이 없다고 보았기에, 거기를 넘어설 때 넘어선 부분을 온전히 알맹이 없다고 봅니다. 다시 알맹이가 있다고 돌아갈 까닭이 없습니다. 드러난 깨달음은 참을 깨달은 것이기에 미끄러질 까닭이 없습니다. 다시 몸 안에 얼마나 머물든, 붙잡음 없이 몸 안에 자리 잡습니다. 그 마음은 몸에서 벗어났습니다. 그러므로 결코 몸에 묶일 까닭이 없습니다. 몸의 온전한 ādīnava를 보고 놓아 버렸기 때문입니다.

මේකට රපමාවක් කියනවා හරකාගේ හංකඩේ ගහලා. නැවත වාරයක් තිබුණා වාගේ පෙරෙව්වොත් අර පෙර හිටපුකපු හරකගේ ස්වභාවය එයිද කියලා අහනවා. පිටින් පෙනුමට ඒ හරකා වාගේම පේන්න තියෙනවා. හරකාගේ මුළු සංකඩයම ගහලා ආපහු නැවත පොරවපුවහම පළු නොකර හංකෙඩිය ගලවල නැවත වාරයක් හරකාගෙන කයට පෙරෙව්වානම්. හරකා එහෙමම පේනවා. හැබැයි හරකේ බසයි සංකලේ අතේ සම්බන්ධතාවය කොහොමද? පෙරෙන සම්බන්ධතාවය නම් ආය තියෙන්නේ නෑ. මෙන්න මේ වගේ කය හා බැදුනු හිත ඔය වගේ නිදහස් වෙලා ගියහම හරකාය හංකනය ගැලව්වා ඊට පස්සේ නැවත කෙරෙව්වා වාගේ වගේ තමයි අර ධ්‍යානයෙන් සතාපතල ආපහු ආපුවහම කය හා සම්බන්ධ මනස හිටින්නේ.

여기에 비유를 듭니다. 소의 가죽을 벗겨 놓고, 다시 예전처럼 덮어씌우면 예전의 그 소의 모습이 돌아오겠느냐고 묻습니다. 겉으로 보기에는 그 소와 똑같아 보입니다. 소의 가죽을 통째로 벗겨 찢지 않고 다시 소의 몸에 덮어씌우면 소는 그대로 보입니다. 하지만 소의 살과 가죽 사이의 얽힘은 어떻습니까? 붙어 있던 얽힘은 다시는 없습니다. 이처럼 몸에 묶였던 마음이 그렇게 벗어나 버리면, 소의 가죽을 벗겼다가 다시 덮어씌운 것처럼, jhāna에서 samāpatti를 마치고 돌아왔을 때 몸과 이어진 마음이 머무는 모습이 그렇습니다.

කයයි මනසයි අතරක තියෙන සම්බන්ධතාවය නැවත ගැල සම්බන්ධ නොවෙන විදිහට දුරස් වෙලා නමුත් එක හා සමාන ලං වෙලා පිහිල්ලා තියෙන්නේ. උපාදානයෙන් මිදිලා. මෙන්න මෙතෙට එනකොට කාමරාගයට හේතු වෙච්ච කායික ස්වභාවයක් ඇත්ද ඒහා සම්බන්ධ නැති මනසක් එක්කලා ඒ කයේ අර මනස ක්‍රියාත්මක වෙනවා ඊළඟට

몸과 마음 사이의 얽힘이 다시 붙지 않도록 멀어졌지만, 하나처럼 가까이 붙어 있습니다. upādāna에서 벗어나서. 여기에 이르면 kāmarāga의 까닭이 되었던 몸의 성질이 있다면, 그것과 이어지지 않은 마음으로 그 몸에서 마음이 움직입니다. 그다음,

මෙන්න මෙතන්දාගෙන අනාගාමී ඵලයට ආප කෙනාගේ මනසිකත්ව ඔයින් එහාට යන්න පුළුවන් ක්‍රමයක් තියෙනවා. ඒ ආලෝකයෙන් ගන්න හරයක් නෑහ කියලා. ඔන්නනම් එතනම අතු දහම් කරගන්න පුළුවන් එතනෙම ඉවර කරෙන්න එකෙන් නිදහස් වෙන්න පුළුවන්.

여기까지 와서 anāgāmī phala에 이른 이의 마음가짐에서 더 나아갈 수 있는 방법이 있습니다. 그 빛에서 건질 알맹이가 없다고 보면, 그 자리에서 사라지게 할 수 있고, 거기서 끝내고 그것에서 벗어날 수 있습니다.

ඒක කොච්චර ශාන්ත ප්‍රණීත කියලා හිතුවනවා. ඒ ශාන්ත ප්‍රණීතත්වය එතනින් ඉක්ම ගියානම්. නැවත වාරයක් එතන සම්බන්ධ ඉවරයි. රූප රාග සම්බන්ධයක් ඉවරයි. එබු දෙෙන මනස සම්බන්ධ කිරීමත් ඉවර කරගත්තා රූප සම්බන්ධයත් ඉවර කරලා අරිහත්යට පත් වෙන්න ඕනනම් පුළුවන් එතනින්. චේතෝ වුනතිය වැඩීමේ හැකියාව තව තියෙනවානම්. අරූප සමාධි හතරට යන්න පුළුවන්.

그것이 얼마나 고요하고 빼어난지 여깁니다. 그 고요하고 빼어남을 거기서 넘어섰다면, 다시는 거기와의 얽힘이 끝납니다. rūparāga와의 얽힘이 끝납니다. 그런 데에 마음을 잇는 것도 끝내고 rūpa와의 얽힘도 끝내어, 원한다면 거기서 arahatta에 이를 수 있습니다. cetovimutti를 더 닦을 힘이 있다면 네 가지 arūpa samādhi로 갈 수 있습니다.

අරූප සමාධි හතරට යන්න නම් ඔතෙදි අරමුණු වෙනවා ආකාශය ධ්‍යාන ආකාශය මහා ආකාශයක් මැද්ද එළිකදක් තියෙනවා වගේ මේ චතුරසයට වැටහිලා තියෙනකොට ඒ මහා ආකාශය මනසින් මෙනෙහි කරනකොට මනසට ගෝචර වෙන්න පටන් ගන්නවා උඩ යටවට හැමතැනම තනිකට සීමා නැති ආකාශයක්. කිසිම ද්‍රව්‍ය වස්තුවක් නැති මනසට ගෝචර වෙන්න ධ්‍යාන ආකාශය ගෝචර වෙන්න පටන් ගන්නවා.

네 가지 arūpa samādhi로 가려면 거기서 대상이 되는 것은 허공(ākāsa)입니다. 넷째 jhāna에서 큰 허공 한가운데 빛 덩이가 있는 것처럼 드러나 있을 때, 그 큰 허공을 마음으로 마음에 두면, 위아래 사방 어디나 끝없는 허공이 마음에 와닿기 시작합니다. 아무 물체도 없는 허공이 마음에 와닿기 시작합니다.

මෙන්න මේ වෙලාවේදී වැටහෙනවා. මේ මහා නිදහස් ආකාශයක් නැද්ද මේ ආලෝකයෙන් ගුලි වෙලා ඉන්නේ. මේක මනසේ වැඩක්නේ. මනසේ හිරක්ගක් මේ තියෙන්නේ. මෙන්න මේ මනසේ හිර නිසා මොකද වෙලා තියෙන්නේ? උත්සාහයකින් වීර්යකින් ධාතු එකතු කරලා ආලෝක ධාතුව එකතු කරලා මේ හිර කරපු එකක් මේ කය මේ උත්සාහය වීරිය වෙහෙසක්. ආවර්තනය නොකර නිසා, මෙනෙහි නොකරන නිසා, නොවැටහුණා නිසා. මොහොතක් ගානේ කරන්නා උත්සාහය කිව්වේගේ ප්‍රතිඵලයයි මේ ආලෝකය. ආලෝකම්

이때 드러납니다. 이토록 큰 자유로운 허공이 있지 않은가, 그런데 이 빛 속에 웅크리고 있다. 이것은 마음이 하는 일이다. 이것은 마음의 감옥이다. 이 마음의 감옥 때문에 무엇이 되었는가? 애씀과 힘씀으로 dhātu를 모으고 빛의 dhātu를 모아 가두어 놓은 것, 이 몸, 이 애씀과 힘씀은 지침이다. 마음을 기울이지 않았기에, 마음에 두지 않았기에, 드러나지 않았던 것이다. 순간마다 하는 애씀의 열매가 이 빛이다.

මේ උත්සාහය විදිහ නතර කොච්චර නිදහස් අල්ලගැනීමේ දුක මෙතන පේනවද? ඒ වෙලාවේදී ඕක විශේෂට පේනවා. අත්හැරියහම නිදහස් වෙන නිදහස් ආකාශය වාගේ. අදහස එනකොටම නිදහස් ආකාශයේ ශාන්තයි ප්‍රණිතයි කියලා වැටහෙනවා අර ආලෝකය ඉක්මගෙ.

이 애씀을 멈추면 얼마나 자유로운가, 붙잡음의 괴로움이 여기 보이는가? 그때 그것이 유난히 보입니다. 놓으면 벗어나는 자유로운 허공처럼. 그 생각이 들자마자 자유로운 허공이 고요하고 빼어나다고 드러나며 그 빛을 넘어갑니다.

ඔන්න ඔලලාදී අමුතුවෙන් ආකාශෝ කියන්න දෙයක් නැහ. ආකාශ සංඥාවන්ට ඇදිලා සංඥාවේ හිත පිටපුවහම එළිගඳ අතුරු වෙලා අනන්ත ආකාශයක් හැටියට වැටහෙනවා තමන්. තමන් කියලා තියෙන්නේ අනන්ත ආකාශය වෙන මොකුත් නැ. හිතලා බැලුවත් ගව් වස්තුවක් නැහ. ආලෝක පිඩක් වෙනම නැ. උඩක් යටක් වටක් හොයන්න බැ. මෙච්චරකින් උඩ මෙච්චරකින් යට කියලා වෙන් කරන්න බැහැ. අනන්ත ආකාශය දැක්කහම කියන ආකාශ අනන්ත ආයතයන්ට පත්වුණා. ඒවත් ආකාශ අනන්තය කියන්නේ. ඔන්න අරූප දෙයක් අරූප සමාපත්තිය

거기서는 따로 허공이라 할 것이 없습니다. 허공의 saññā에 끌려 그 saññā에 마음이 자리 잡으면 빛 덩이가 사라지고 자신이 끝없는 허공으로 드러납니다. 자신이란 끝없는 허공일 뿐 다른 것은 없습니다. 생각해 보아도 물체가 없습니다. 따로 빛 덩이도 없습니다. 위도 아래도 둘레도 찾을 수 없습니다. 여기까지가 위, 여기까지가 아래라고 나눌 수 없습니다. 끝없는 허공을 보면 ākāsānañcāyatana에 이르렀다고 합니다. 그것이 끝없는 허공입니다. 이것이 arūpa, arūpa samāpatti입니다.

මෙන්න මෙතෙන්ට ගියහම දැනෙනවා. හැමතෙනම සමානව විහිර ගිය මීදුම ආකාරයක් තමයි මේ අනන්ත ආකාශය හැටියට වැටහෙන්නේ. මේකෙදි දකිනවා. මේ මීදුම් ආකාරයක තියන්න ඉතා සියුම් වූ අනන්තව විදිච්ච ආකාශය ලෝකයට අයිතියි. එබඳු ආකාශයක බැඳුනු විඤ්ඤාණය නිසා තමයි මේ විහිදීම දැන්න පේන්නේ.

여기에 가면 느껴집니다. 어디나 고르게 퍼진 안개 같은 것이 이 끝없는 허공으로 드러납니다. 여기서 봅니다. 이 안개 같은, 아주 섬세하게 끝없이 퍼진 허공은 세상에 속한다. 그런 허공에 묶인 viññāṇa 때문에 이 퍼짐이 보이는 것이다.

මේ විඤ්ඤාණය මේකෙ නිදහස් කරන්න පුළුවන්. ආකාශයේ බදලා තියෙන විඤ්ඤාණය. ආකාශයේ උත්සාහයෙන් වීරියෙන් බදාගෙන ඉන්නේ. මේ උත්සාහය වීරිය වෙහෙසක්. අතහැරපුහාම කොච්චර නිදහස්. මෙන්න මේ අදහස ඔතෙන් තියෙනවා. එයින් මෙහා ඉන්නේ නැහ. මෙන්න මේ අදහස එනකොට මොකද ෙන්නේ? අනන්ත විඤ්ඤාණය අනන්ත ආකාශයේ නිදහස් වෙනවා. නිදහස් වෙච්ච එකාම ආකාශය අතරහන් දැනීම තියෙනවා. දැනීමට ගෝචර වෙච්ච ආකාශයක්න. මෙන්න මෙතනට පත් වුනහම අනන්ත විඤ්ඤාණ අපි විඤ්ඤාණංචායතන දෙවෙනි අරූප සමහපත්ත

이 viññāṇa를 여기서 풀어 줄 수 있다. 허공에 묶여 있는 viññāṇa, 허공을 애씀과 힘씀으로 붙들고 있다. 이 애씀과 힘씀은 지침이다. 놓으면 얼마나 자유로운가 — 이 생각이 거기에 있습니다. 거기서 이쪽에 머물지 않습니다. 이 생각이 오면 어떻게 됩니까? 끝없는 viññāṇa가 끝없는 허공에서 벗어납니다. 벗어난 그것만이, 허공 사이의 앎이 있습니다. 앎에 와닿은 허공입니다. 여기에 이르면 끝없는 viññāṇa, viññāṇañcāyatana, 둘째 arūpa samāpatti입니다.

එතෙන්දි දකිනවා මේ සැනසුමද මේ දුකෙන් නිදහස් තැනද මේ සත්‍යය ප්‍රඥාව මතු කරලා වැඩි ඇවිල්ලා පෙන්නවා ඕක ඇත්ත නෙමෙයි. ඕක උත්සාහයේ වීර්යේ මානසික ප්‍රතිඵලයක්. හැඟීම වලින් දැනෙන්න පටන් ගන්නවා. මෙන්න මේ උත්සාහ වීර්යේ මානසික ප්‍රතිඵලය නිරන්තරයෙන් වන්නා උත්සාහය උඩ වීර්ය උඩයි මේ පවතින්නේ.

거기서 봅니다. 이것이 편안함인가, 이것이 괴로움에서 벗어난 자리인가, 이것이 참인가? paññā가 올라와 드러내 보여 줍니다. 그것은 참이 아니다. 그것은 애씀과 힘씀이 낳은 마음의 열매다. 느낌으로 느껴지기 시작합니다. 이 애씀과 힘씀의 마음의 열매는 끊임없는 애씀과 힘씀 위에 머물러 있습니다.

හොඳ දැන් හිටියට ආවර්ජනා නොකරපු නිසා මේ වෙහෙස වැටහුනේ නැහ. ආවර්ජනා කරලා බලනකොට මේ ආදීනව පේනවා. මෙන්න මේක විඤ්ඤාණංචායතනය ආදීනවය දැක්කාම දැක්කහම මොකද වෙන්නේ? මෙන්න මේ උත්සාහය වීරය යම් තැනක නැද්ද එතන මේ වෙහෙසෙන් නිදහස් නිදහස කරා යන ගමන දකිනකොට නිවනයි දකින්නේ.

잘 지내고 있었지만 마음을 기울이지 않았기에 이 지침이 드러나지 않았습니다. 마음을 기울여 보니 이 ādīnava가 보입니다. 이렇게 viññāṇañcāyatana의 ādīnava를 보면 어떻게 됩니까? 이 애씀과 힘씀이 없는 곳이 있다면 거기에 이 지침에서의 벗어남이 있습니다. 벗어남을 향한 길을 볼 때 nibbāna를 보는 것입니다.

අන්න දකිනවා මොකද වෙන්නේ? අනන්ත ආකාශයට විහිටවපු ශක්තිය නතර වෙනවා. ක්‍රියාත්මයක් කියන මානසිකත්වය නතර වෙන මොකි කොයි මොහොතේ වුණාද දන්නේ නෑහ. මොහොතකින් ඉතාම කුඩාස පත් වෙලා හිතන්න දැනීම් බිංදුවක් පවතටමත් වෙන්න. මුන් ඇට එයක් තරම් ප්‍රමාණයක් හරි ඇටයන් තරම් ප්‍රමාණයක ඇති දැනීම් මාත්‍රයක් විතරයි. කොහෙද තියෙන්නේ බලපහම මිම්පිට මුකුත්. අන්‍ය කිසිවක් නෑ කියන ආකිංච අඤ්ඤ අන්‍ය කිසිවක් නැති සමාපත්තිය ඒ හවත් ආකිංච අඤ්ඤායතන සමාපත්තිය. ඔන්න තුන්වෙනි අවුපයට ගියා.

그렇게 보면 어떻게 됩니까? 끝없는 허공으로 퍼뜨려 두었던 힘이 멈춥니다. 움직이게 하던 마음가짐이 멈추는데, 어느 순간 그랬는지 알지 못합니다. 한순간에 아주 작아져서 앎의 한 점이 됩니다. 녹두알만 하거나 참깨알만 한 앎뿐입니다. 어디 있나 보면 다른 것은 아무것도 없습니다. ‘다른 아무것도 없다’는 ākiñcañña, 다른 아무것도 없는 samāpatti, 곧 ākiñcaññāyatana samāpatti입니다. 셋째 arūpa로 간 것입니다.

හොඳ තියෙන්නේ කරල ඇැටයක් මුන් ඇටයක් ප්‍රමාණය දැනීම් මාත්‍රයක් තියෙනවා කොහෙද තියෙන්නේ ඉර හොයන්න වෙන. ඒ පොඩ පේනවා. එයින් අමත කිම අරමුණක් නෑහ. අනික් හරි හිස්නේද කියලවත් අරමුණු වෙන්නේ නැහ. හිස්සේ හිස්සය කියලා බැලිත් අරමුණු වුනොත් එහෙම අරමුණුකුත් නැ. දැනීමට තියෙන පොඩ්ඩ විතරක්.

남아 있는 것은 병아리콩만 하거나 녹두알만 한 앎뿐입니다. 그것이 어디 있는지 찾으려 해도 그 작은 것만 보입니다. 그 밖에는 아무 대상도 없습니다. 나머지가 비어 있다는 것조차 대상이 되지 않습니다. 비어 있음을 비어 있음으로 보아 대상이 된다면 모를까, 그런 대상도 없습니다. 앎을 위한 그 작은 것뿐입니다.

මේකද නිදහස තමන්ගේ ඉදිරේ ප්‍රශ්නයක් එා. මේකද නිවන? ඒ වෙලින්ම ප්‍රශ්නයට උත්තරයක් කියනවා. ඔය නිවන නෙවෙයි. ඔය සංකතයක්. මොහොතක් ගාන සකස් කරන එකක්. දැනීම පුම්බලා දැනීම ප්‍රසාරණය කරලා දැනීම තුළ ඉදීමේ ආසාව නිසයි ඔය සීමා කරපු ඔය අදහසනක පහළ වෙන්නේ. මෙන්න මේ අදහසේ උත්සාහය විරය නිරන්තරයෙන් යුද වුනවා. ඔන්න ඔය උත්සාහය විරියන් නතර කළොත් අන්න තවත් නිදහස් වුණා. අ තව නිවනට ලං වුණා. නිවීම්

이것이 벗어남인가, 하는 물음이 그 앞에 옵니다. 이것이 nibbāna인가? 그 자리에서 물음에 대답이 옵니다. 그것은 nibbāna가 아니다. 그것은 saṅkhata다. 순간마다 짜맞추는 것이다. 앎을 부풀리고 앎을 넓히며 앎 속에 머물고 싶은 바람 때문에 그 한정된 생각이 드러나는 것이다. 이 생각의 애씀과 힘씀이 끊임없이 이어진다. 그 애씀과 힘씀을 멈추면 더 벗어나는 것이고 nibbāna에 더 가까워지는 것이다. 식어 감이다.

මේ අදහස එනකොට මොකටද නවත්තන්නේ? මොකටද පුම්බගෙන ඉන්නේ? මොකටද මේ දැනී පිහිටවාගෙන ඉන්නේ? ඇයි මේ උත්සාහය වීතය මේ විහතැනපුවහම කොච්චර සැනස බද්ධ සාන්තෝෂය එනකොටම එතනි මිදිලා ගියා. මෙලන්යන්ට අර පුංචි ප්‍රමාණය බලාින් ඇති පුංචි වෙලා පුංචි වෙලා යනවා. පුංචි වෙලා පුංචි වෙලා ගිහිල්ලා හිතන්නා. අබෑටයක් අරන් වෙනවා. ඉඳිකට තුරලත් අරන් වෙනවා. තවත් කුඩා වෙලා කුඩා වෙලා කියලා දැනීම් මාත්‍රය ඉවර වෙන්න එනවා. ඒලින්ම බයක් එනවා. මොකක්ද දැනීම් මාත්‍රය ඉවරනොත් ජීවිතය ඉවරයි.

이 생각이 오면 — 무엇 때문에 붙들고 있는가? 무엇 때문에 부풀리고 있는가? 무엇 때문에 이 앎을 세워 두고 있는가? 이 애씀과 힘씀을 내려놓으면 얼마나 편안한가 — 그 기쁨이 오자마자 거기서 벗어났습니다. 그러자 그 작은 크기가 점점 작아지고 또 작아집니다. 작아지고 또 작아져서 겨자씨만 해지고, 바늘 끝만 해지고, 더 작아지고 작아져 앎이 끝나려 합니다. 그때 두려움이 옵니다. 앎이 끝나면 삶이 끝난다는 두려움입니다.

මරණ බයක් වෙනවා. ආයි නඉපදවනවා. ආය නඉපද වෙලා පු කරව මොකද ඉන්නේ? ආය නැගිලා එනවා. අර මුන් ඇටයක් ප්‍රමාණයට කඩල වැටයක් ප්‍රමාණයට විහිර වෙනවා. හැබැයි නවත්වන්න බලාපොරොත්තු වන්නේ නැහ. ආයි ගෙවිල්ලා යා. ආයු ගෙවිලා ගිහිල්ලා අර විදිහටම කුඩා වෙලා කුඩා වෙලා ගිහිල්ලා අන්තිම මාත්‍රයට ජීවිතව නපද ඕනේ. දැන් හොඳට පැහැදිලිව පේනවා. දැනීමයි හැඳිනීමයි විතරයි මෙතන මූලික දැනීම හැඳිනීම.

죽음의 두려움이 옵니다. 그래서 다시 일으킵니다. 다시 솟아오릅니다. 그 녹두알만 하던 것이 병아리콩만 하게 퍼집니다. 하지만 멈출 바람은 없습니다. 다시 닳아 갑니다. 다시 닳아 가서 그렇게 작아지고 작아져 마지막 크기에 이르면 삶을 다시 일으켜야 합니다. 이제 아주 또렷이 보입니다. 여기에는 느낌과 알아봄뿐입니다. 바탕이 되는 느낌과 알아봄입니다.

ඉන්න බව දැනෙනවා. නැත්නම් හිත ඇති බව දැනෙනවා. හිත ඇති බව හඳුරෙනවා. වේදනා, සංඥා, මනෝ සංඛාර දකින්නේ ඔන්න ඔතෙන්දි සුද්ධ මනෝසංඛාරය ඔය දැක්කේ. එහෙනම් දකිනවා හිත කියන්නේ ගොඩනැගෙන දෙයක් මිසක්. හිත කියන්නේ සදාතනික වස්තුවක් නෙමෙයි. මොහොතක් ගානේ ගොඩනැගෙන නිසා හිතක් ගොඩනැගෙනවා. ගොඩනැගි නැත්නම් හිත කියලා දෙයක් නැහ. එහෙනම් මේක සංඛතයා සකස් කරපු දෙයක්. පටිච්ච සමුප්පන්නයි, හේතුඵලයක්.

있다는 것이 느껴집니다. 아니면 마음이 있다는 것이 느껴지고, 마음이 있다는 것을 알아봅니다. vedanā, saññā, mano saṅkhāra를 보는 것이 바로 거기입니다. 순수한 mano saṅkhāra를 그때 보았습니다. 그러면 봅니다. 마음이란 쌓이는 것일 뿐, 영원한 것이 아닙니다. 순간마다 쌓이기에 마음이 쌓입니다. 쌓이지 않으면 마음이라는 것은 없습니다. 그러면 이것은 saṅkhata, 짜맞춰진 것입니다. paṭicca samuppanna, 까닭과 열매입니다.

ගොඩන්නැගු වෙන නැහ නම් මේක නෑ. ගොඩනැගලා බලපුවහම ඉතුරු වෙච්ච හරයක් නෑහ. ගෙවිලා ගියා ඉතුරු කරපු හරයක් නෑහ. ආය ගොඩනැගුවා. ආය ගෙවිලා ගියා ඉතුරු වෙච්ච හරයක් නෑ. උත්සාහයක්, වීර්ියයක්, නිරන්තරයෙන් තියෙනවා දුකක් ඔතන වෙහෙසක් තියෙනවා. දුක විහත නග නගා ගොඩනගනවා මිසක් ඉතුරු කරන හරයක් නෑහ නේද කියලා දැනගත්තහම අන්න මනෝ සංඛාර අසාරයි කියලා දකිනවා. වේදනා සංඥා අසාරයි. ඔයින් එහාට මොකක්ද ජීවිතය කියන්නේ?

쌓이지 않으면 이것은 없습니다. 쌓고 나서 보면 남은 알맹이가 없습니다. 닳아 버리면 남겨 둔 알맹이가 없습니다. 다시 쌓았다가 다시 닳아 버리면 남은 알맹이가 없습니다. 애씀과 힘씀이 끊임없이 있으니 거기에는 괴로움과 지침이 있습니다. 괴로움을 일으키고 또 일으키며 쌓을 뿐 남기는 알맹이가 없지 않은가 하고 알게 되면, 그때 mano saṅkhāra가 알맹이 없다고 봅니다. vedanā와 saññā도 알맹이가 없습니다. 그 너머에 삶이란 무엇입니까?

ජීවිතය කියන්නේ දුකක් ගොඩනගනවා. දුකක් කෙළවර වෙනවා. ආයේ දුකක් ගොඩනගනවා. ඒකම ගෙවිලා යනවා. ආයේ දුකක් ගොඩනගනවා. ඒකම ගෙවිලලා යනවා. උත්සාහ වීර්ය නිරන්තරයෙන් කර කරා මේ දුක විඳ විඳ ඉන්නවා මිසක්. තව මොකක්ද සැනසුම කියන්නේ? හිස් දෙයක් පස්සේ ගොඩගනගා දුක් විඳින එක. මොකටද ගොඩන්නගන්නේ? අවසානයි. අදහස එනකොටම ටක්් ගාලා ගන ඉල්ලා ගියා. හිත ඉවරන්න.

삶이란 괴로움을 쌓고, 그 괴로움이 끝나고, 다시 괴로움을 쌓고, 그것이 닳아 가고, 다시 괴로움을 쌓고, 그것이 닳아 가는 것입니다. 끊임없이 애쓰고 힘쓰며 이 괴로움을 겪고 또 겪고 있을 뿐, 편안함이란 또 무엇입니까? 빈 것을 따라 쌓고 또 쌓으며 괴로움을 겪는 것입니다. 무엇 때문에 쌓습니까? 이제 그만입니다. 그 생각이 오자마자 툭 하고 떨어져 나갔습니다. 마음이 끝났습니다.

සංඛාර ඔක්කොම විරෝධයි. දැන් මොන සංඛාරද ඉතුරු වුනේ? විතර්ක විචාරක් නෑහැ. ආශ්වාස පස්වාතක් නැහ. වේදනා සංඥාත් නැ. කාය සංඛාර මනෝ සංඛාර කාය සංඛාරක් තියෙනවරයි වච සංඛාරක් වෙනවරයි මනෝ සංඛාරක් තියවරයි. සංඛාර නිරෝධයි සම්පූර්ණ එහෙනම් විඤ්ඤාණ නිරෝධයි. ඕ නාම රූප නාම රූප නිරෝධයි. එතන නාම රූපක් නෙ. කෝ සලාතන එතන සලායතනත්. ස්පර්ශ එතන ස්පර්ශක් නේ. වේදනා එතන වේදනත් නෑ. කෝ තණ්හා ඒත් නෑ. කෝ උපාදාන අල්ලපු දේකුත් නෑ. කෝ භව භවත් නිරෝධයි. කෝ ජාති ජාතයෙත්නේ. කෝ ජරාමර ජරාවරණය ජාති තියෙන්නේ.

saṅkhāra가 모두 멈추었습니다. 이제 어떤 saṅkhāra가 남았습니까? vitakka와 vicāra도 없습니다. assāsa와 passāsa도 없습니다. vedanā와 saññā도 없습니다. kāya saṅkhāra, vacī saṅkhāra, mano saṅkhāra — saṅkhāra nirodha가 온전합니다. 그러면 viññāṇa nirodha입니다. nāmarūpa는? nāmarūpa nirodha입니다. 거기에 nāmarūpa는 없습니다. saḷāyatana는? 거기에 saḷāyatana도 없습니다. phassa는? 거기에 phassa도 없습니다. vedanā는? 거기에 vedanā도 없습니다. taṇhā는? 그것도 없습니다. upādāna는? 붙잡은 것도 없습니다. bhava는? bhava도 nirodha입니다. jāti는? jāti도 없습니다. jarā와 maraṇa는? jāti가 어디 있다고 jarā와 maraṇa가 있겠습니까.

ඈ ජාති නැති, ජරාවරණ නැති, උපතක් නැති, සෘතියක් නැති යම් තත්වයක් ඇත්්ද ඔන්න නිවනග කියලා අත්දකිනවා. මෙන්න නිවන අත්දැකලා ආපහුවා ආපුනාම එයා තමයි සත්‍ය වශයෙන් නිවන් අවබෝධ කරපු කෙනෙක්. අත්දැකීමේ නිවන දැක්කෙනවා. නවානුපූර සමාවත්තෙන් නිවන දකින්නේ ඔහොමයි.

jāti가 없고, jarā와 maraṇa가 없고, 태어남이 없고, 사라짐이 없는 어떤 상태가 있다면, 그것이 nibbāna라고 몸소 겪습니다. 이렇게 nibbāna를 겪고 돌아온 그가 참으로 nibbāna를 깨달은 사람입니다. 겪음으로 nibbāna를 봅니다. navānupubba samāpatti로 nibbāna를 보는 것은 이렇습니다.

ඔන්න ඔතනට ගිහිල්ලා චේතෝ විමුක්තිය මිදෙන්න පුළුවන් ප්‍රඥා විමුක්තිය පූර්ණ වෙන්න පුළුවන්. ඒ උබතෝ විමුක්තයි. ඔය තමයි නවානුපූල සමාපත්තියට යන ක්‍රමය ආනාපාන සතිය කියන ඔය ක්‍රම පටන් ගෙනවා. අද ආරම්භ කරනකොට ගියා නිසා ඔයින් එහාට තව ආනාපාන කරන්න හුස්ම සම්බන්ධයක් නැහ. ඔන්න ඔකයි යන ක්‍රමය.

거기에 가서 cetovimutti로 벗어날 수 있고 paññāvimutti가 가득 찰 수 있습니다. 그것이 ubhatovimutta입니다. 그것이 navānupubba samāpatti로 가는 방법입니다. ānāpānasati라는 방법으로 시작합니다. 처음 시작할 때 이미 거기를 지나갔으니, 그 너머에서는 ānāpāna를 하는 데 숨과의 얽힘이 없습니다. 이것이 가는 방법입니다.

ඔන්නම් ඒ ක්‍රමය අනුගමනය කරලා ඔය අත්දැකීම හේතු වාසනා තියන්න ලබන්න පුළුවන්. ඔය ධර්මය ඉස්සෙල්ලා මූල ධර්මය තේරුණා නම් වඩාගෙන යනකොට ඔය ක්‍රමයම තමන්ටම අත්දැකීමට තියෙන්නේ.

원한다면 그 방법을 따라 까닭과 복이 있으면 그 겪음을 얻을 수 있습니다. 그 dharma, 먼저 뿌리 dharma를 깨쳤다면 닦아 나갈 때 바로 그 방법이 자기 자신의 겪음이 됩니다.

ඊට පස්සේ දකිනවා. කෙළවර වුනාට පස්සේ ආපහුද හිතන්න කෙනෙක් නෑ. උඩ ගහපු ගල ආපහු ගෙන්න කෙනෙක් නෑහ. උඩ ගහපු ගලට උඩ ගැහි යම් ශක්තියක් දීලාද ඒ මට්ටමට උඩ ගිහිල්ලා නැවත ආපහු වෙන එක සිරිතා.

그 뒤에 봅니다. 끝난 뒤에 돌아오려고 생각하는 이는 없습니다. 위로 던진 돌을 다시 가져오는 이는 없습니다. 위로 던진 돌은 던질 때 준 힘만큼 위로 올라갔다가 다시 돌아오는 것이 이치입니다.

ඒ වගේම මේ නිරෝධ සමාපත්තියට ගියා කියන්නේ පල්ලුවක් දැන් නිරෝධ වෙන්නේ. අත්හැරීමට නොයල්මට මිදීමට අදහසක් දුන්න නිසා අත්හරින්න නොවැලී මිදී ගියා හැබැයි කර්ම ශක්තිය කියන ආකර්ෂණය තියෙන්නේ. උපත ගෙනක් දුන්න කර්ම ශක්තිය ආකර්ෂණය තිබච්ච නිසා ආපහු ගෙනක් දැම්මා ජීවිත මාත්‍රයට. අන්න ගෙනක් දාපු ජීවිත මාත්‍රය තමයි කර්ම ශක්තියෙන් උපද්දවන කර්මජ මනස.

그와 같이 nirodha samāpatti에 들었다는 것은 이제 멈추는 것입니다. 놓고, 들러붙지 않고, 벗어나라는 생각을 주었기에 놓고 들러붙지 않고 벗어나 버렸지만, kamma의 힘이라는 끌어당김이 있습니다. 태어남을 가져다준 kamma의 힘의 끌어당김이 있었기에 다시 한낱 삶으로 끌려 왔습니다. 그 끌려 온 한낱 삶이 kamma의 힘으로 생겨나는 kammaja 마음입니다.

දැන් ආපහු දකිනවා. ආයෙත් මේ තිත වැටුනා. ජීවන තිතක් වැටුනා. හැබැයි ගොඩනගෙන තිත නෙමෙයි ඒ. ගොඩනගන සංඛාරය ඉවරයි. හැබැයි විපාක සංඛාර විපාක වශයෙන් ගොඩ නැගිමක්ද අන්න විපාක වශයෙන් ගොඩපු එක ඔය ගොගොන නැගෙන්නේ. අන්න ඒක දකිනවා. ඒකේ අවසානය මොකක්ද? විපාකය පෙර බවෙන් ගෙනාපු විපාකය යම්තාක් කල් ඇත්ද ඒකේ අවසානය එතන. යළිගොල්ලනාගන්න තිබ පිච්ච සංඛාරයක් ඇත්ද ඒකේ නිරෝධයි. එහෙනම් සංඛාර නිරෝධ කරලා ඉන්න නිසා හේතුව නිරෝධයි පෙර හේතුවේ ඵලය අර මාතය තමයි තියෙන්නේ.

이제 다시 봅니다. 다시 이 점이 찍혔습니다. 삶의 점이 찍혔습니다. 하지만 그것은 쌓아 올리는 점이 아닙니다. 쌓아 올리는 saṅkhāra는 끝났습니다. 하지만 vipāka saṅkhāra가 vipāka로서 쌓이는 것이 있다면, vipāka로 쌓인 그것이 솟아오르는 것입니다. 그것을 봅니다. 그것의 끝은 무엇입니까? vipāka, 앞선 생에서 가져온 vipāka가 있는 동안까지, 그 끝은 거기입니다. 다시 쌓아 올릴 saṅkhāra가 있다면 그것은 nirodha입니다. saṅkhāra를 멈추고 있으니 까닭이 멈추었고, 앞선 까닭의 열매인 그 한낱 것만 남아 있습니다.

ආපහු නැගී නැගී එන්නේ සංඛාර නිරෝධ කරලා පවතින මේ ශරීරය කර්ම ශක්තියෙන් ගොඩන්නගපු එක මේ ආයාසයෙන් ගිය ගමනක් සතරගන්න දකින්න ආයාසයෙන් ගියාට නිරායාසයෙන් ඒ විපාකස්කන්ධය තියෙන එකන් ඉන්න වෙනවා. ඔය අත්දැකීම ලබලා ආපු හැටියට අපහු වෙනවා. ආට අවශ්‍ය දෙන්න නිවන දැකලා අපහු ආපු කෙනාට තව කොහෙ ලියර බැරිලා තියෙන්නේ.

다시 솟아오르고 솟아오르는 것은, saṅkhāra를 멈추고 머무는 이 몸, kamma의 힘으로 쌓인 것입니다. 애써서 간 길이었지만, 애씀 없이 그 vipākakkhandha가 있는 동안은 머물러야 합니다. 그 겪음을 얻고 돌아온 대로 돌아옵니다. nibbāna를 보고 돌아온 이에게 더 무엇이 남아 있겠습니까?

උපාදානය ඉවරයි. භවය ඉවරයි. ජාතියට හේතුව ඉවරයි. මේ අන්තිම විපාක කයවත් විපාක කයකට ආය නැවත කයක් ගොඩනාගන්න හේතුව නෑහ. අත්දැකීමෙන් කෙළවර කළා නම් අරිහත්

upādāna가 끝났습니다. bhava가 끝났습니다. jāti의 까닭이 끝났습니다. 이 마지막 vipāka 몸조차, vipāka 몸에서 다시 몸을 쌓아 올릴 까닭이 없습니다.

නෑහ. අත්දැකීමෙන් කෙළවර කළා නම් අරිහත් ඵලය තවම කරන්න තියෙෙනේ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මෙන්න මේ ක්‍රමය දැකගෙන යන්න පුළුවන් ඔතෙට ගිහිල්ලා.

이 방법을 보며 거기까지 갈 수 있습니다.

මේ ආර්ය විනයේ දකින්න තියෙන සමාපත්ත මාර්ගය නවානුපූර්ණ සමාපත්තිය. [උගුර කෑරීම] හැබැයි පොතල ඒකත් ක්‍රමය නෑහ.

이 ariya vinaya에서 보아야 할 samāpatti의 길이 navānupubba samāpatti입니다. [헛기침] 하지만 책에는 그 방법도 없습니다.

හුස්මක් ගෙනන තරම් වෙලාවක් තුළ තමයි ඔය මොහොතක් අර මනෝසංඛාරය ගොඩනගලා ගෙවිල්ලා යන්න වෙලාව. ඒක කොච්චර හරි කෙරෙන්නේ විදිහට හුස්මක් ගෙනටන විදිහමයි. හුස්ම ගත්ත ආය ගොඩනැගනවා. ගෙවිලලා යනවා. ආයේ හුස්ම පාරක් ගත්තහයි ගොඩනැගනවා. ඒත් ගොඩනගි ශක්තිය ගෙවිල්ලා යනවා ආයි සැර ආයේ ගොඩනගනවා. ඕක තමයි කරන්නේ නේව සංඥා නාසං නේව සංඥා නාසං කිව්ව නඕකයි.

숨 한 번 쉬는 동안이 바로 그 순간, 그 mano saṅkhāra를 쌓았다가 닳아 없어지는 동안입니다. 그것이 어떻게 이루어지느냐 하면 숨을 쉬는 것과 꼭 같습니다. 숨을 쉬면 다시 쌓이고 닳아 갑니다. 다시 숨을 한 번 쉬면 쌓입니다. 그래도 쌓은 힘이 닳아 가면 다시 한 번 쌓습니다. 그것이 하는 일입니다. nevasaññānāsañña라고 한 것이 그것입니다.

ඕකේ අවසානය මොකද කරන්නේ? ගොඩනගක් නැතුව නවත්ත කුම ගිවිලා ගියා ගෙවිලා ගියාමයි ආහාරයක් නෑහැ මේ ගොඩනැගන කියා දැනගත්තහම අතහැරීමයි නොවැලීම මිදීමයි සැනසීම කියලා අදහස එනකොටම අන්න සුන්ත අනිමිත්ත අප්පනීතකින තුනින් එකක් මුල් වෙලා නිවන අරමුණු කරලා හිතම් නිරෝධ වෙනවා.

그것의 끝에 무엇을 합니까? 쌓지 않고 멈추어 닳아 가고, 닳아 가면 이 쌓음에 먹이가 없다는 것을 알게 되어, 놓음과 들러붙지 않음과 벗어남이 편안함이라는 생각이 오자마자, suññata, animitta, appaṇihita 셋 가운데 하나가 앞장서서 nibbāna를 대상으로 삼아 마음이 멈춥니다.

හැබැයි නිරෝධ කුවේ අර දුන්න අදහසේ මට්ටමට විතරයි. මුලින් පුළුවන් කමක් නැහැ. නිරෝධ සමාපත්තිය ඔය නිරෝධ ස්පර්ශය විතරයි කරන්නේ. නිව සමාපත්තියට යන්න නම් එහාට ප්‍රගුණ කරලා අධිෂ්ඨාන කරලා මෙතෙක් වේලා මම නැ මැර වරක් මේ අදහස නිර්මාණය නොවේ අධිෂ්ඨානයක් වෙලා අධිෂ්ඨානය කරපු ගමන් ඒ කාලේ තුළ කියා ගියාමයි ඒ කාල ඉවරණකන් ආයේ එන්නේ. ශක්තිය ප්‍රගුණ වෙච්ච තරමට තමයි හිමත් වෙලා ඉන්නේ. ඉතින් මේ නවානුපූරව සමාපති ක්‍රමය බාහිර ලෝකේ එකක්වත් අල්ලවා නැහැ. දිවස දිව කන අල්ලත් නැහැ. බාහිර ලෝකේ වෙන වැදසෙත් නැහැ. තමන්ගේ වැඩිය කරගත්තා.

하지만 멈추는 것은 준 생각의 수준만큼입니다. 처음에는 nirodha samāpatti가 되지 못합니다. nirodha에 닿는 것만 합니다. nirodha samāpatti로 가려면 거기서 더 익히고, 마음을 굳게 먹어 ‘이만큼 동안 나는 일어나지 않겠다’ 하고 — 이 생각이 그때그때 지어지는 것이 아니라 adhiṭṭhāna가 되어, 마음을 굳게 먹자마자 그 동안 들어가 있다가 그 동안이 끝나야 다시 나옵니다. 힘을 익힌 만큼 머물러 있습니다. 이 navānupubba samāpatti의 방법은 바깥 세상의 어떤 것도 붙잡지 않습니다. 하늘눈도 하늘귀도 붙잡지 않습니다. 바깥 세상의 다른 일에도 빠지지 않습니다. 자기 일을 해냈습니다.

මෙන්න මේ ඉස්සෙල්ලා තමන්ගේ වැඩේ කරගෙන ඉන්න ඕනේ බාහිර ඔක්කොටම වහින්න. එතකන් කවදාවත් මේ පේඩයන්න දිවැස් වලටයි ඥාතින් ඇවිදින් කතා කරපු අය දෙවියෝ කතා කරපු අයයි මේවට බහින්නේ නැතුව එක එකන ශක්ති විශේෂ කියලා උද්දාම වෙලා ඒවට බහින්නේ නැතුව තමන්ගේ වැඩේ අවසානකන් දකිනකන් කරගන්න ඕනේ. අවසාන අත්දැකීම ලැබුට

바깥의 모든 것에 빠지기 전에 먼저 자기 일을 해내야 합니다. 그때까지는 결코 하늘눈이니, 죽은 친척이 와서 말을 걸었다는 이들이니, 신들이 말을 걸었다는 이들이니 하는 것에 빠지지 말고, 갖가지 특별한 힘이라며 들뜨지 말고, 끝을 볼 때까지 자기 일을 해내야 합니다.

පස්සේ පරත්‍ය රහිතයි අනුන්ගේ ආධාරයක් ඕනේ නැහ. ලෝකයේ ස්වභාවය මනෝ සංඛාරයන්ගේ ස්වභාවය සම්පූර්ණ දැකලා ඉවරයි. දුක්ඛය දැකලා ඉවරයි. දුක සමුදය දැකලා ඉවරයි. දුක නිරෝධය දැකලා ඉවරයි ප්‍රත්‍යක්ස කරලා ඉවරයි. න් මාගය වඩලා ඉවරයි. ඔයින් පස්සේ ඔන්නම් පුළුවන් ලෝකානුකම්පාවෙන් දිවඇස දිව කන පරසිත් දැකීම ආදීන ලෝකට එහපතක් කරන්න පුළුවන් නම් ඒවා පහළ කරගන්න ඒවා ඊට පස්සේ කරගත්ත. ඒවා පස්සේ වැඩක්. ඒවා කර ගත්තහට ඇලීමක් නෑහ ඒවටයි. අන්‍ය පුද්ගලයෙක් ඒවා කරන්න ගියොත් අර මගත් නැහැ. ඒ මගත් නැහැවන් වෙනවා.

마지막 겪음을 얻은 뒤에는 남에게 기대지 않습니다. 남의 도움이 필요 없습니다. 세상의 모습, mano saṅkhāra의 모습을 온전히 보았습니다. dukkha를 보았고, dukkha samudaya를 보았고, dukkha nirodha를 보아 몸소 겪었고, magga를 닦기를 마쳤습니다. 그 뒤에 원한다면 세상을 가엾이 여겨 하늘눈, 하늘귀, 남의 마음 보기 같은 것으로 세상에 이로움을 줄 수 있다면 그때 그것들을 일으키면 됩니다. 그것은 나중 일입니다. 그것들을 해도 거기에 들러붙음이 없습니다. 다른 사람이 그것들부터 하려 들면 이 길도 놓치고 저 길도 놓치게 됩니다.

ඉතින් දිව්‍ය ලෝකේන්ට ගිහිල්ලා අලියන් ඇත්තටත් වැටියා වගේ වෙනවා. ඒ වැරේ අත්ඇරලා වෙනෙහෙකට වැස්. ඒ කියන්නේ මාර්ගය යනකොට

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

වෙනෙහෙකට වැස්. ඒ කියන්නේ මාර්ගය යනකොට කවදාවත් වෙන ඒවා ආපු ඵලයට වෙන ඒවට බහින්නක් හොඳ නැහ. තමන්ගේ වැඩේ කරගෙන යන්න ඕනේ.

곧 길을 갈 때는 결코 다른 것들, 따라오는 열매나 다른 것들에 빠지는 것이 좋지 않습니다. 자기 일을 해 나가야 합니다.

අද දවසේ තියෙන ප්‍රශ්න වලට අවස්යරයි. දැන් මෙහෙම අරගන්න දැන් අපි දැක්කා එක දෙයක්. මොහනද කෙටි කෙටි කර්මස්ථානයක් දෙන්නම් මොකද මම කර්මස්ථානය වළන එක නෙමෙයි තියෙන්නේ තම තමන් වලාගන්න ඒකයි. අවශ්‍ය වෙන්නේ තමන්ට අවශ්‍ය කියන අර්ථය දැනගන්න එකයි.

오늘 들어온 질문들에는 이 정도면 충분합니다. 이제 이렇게 받아들이십시오. 이제 우리는 한 가지를 보았습니다. 짧은 kammaṭṭhāna 하나를 드리겠습니다. 제가 kammaṭṭhāna를 닦아 주는 것이 아니라 저마다 닦는 것이기 때문입니다. 필요한 것은 자기에게 필요한 뜻을 아는 것입니다.

දැන් මේකෙදි අපි දැනගත්තා මිච්චර වෙලා කිව්ව දේවල් වල මොකක්ද එකද? මේ ලෝකය කියන්නේ මොකක්ද? කාම ලෝක රූප ලෝක අරූප ලෝක කියන ඔක්කොම ඔතන කියවු. ඔය ලෝක ඔක්කොම අනාථයි.

이제 여기서 우리는 이제까지 말한 것들 가운데 무엇을 알았습니까? 이 세상이란 무엇입니까? kāma 세상, rūpa 세상, arūpa 세상이라는 모든 것을 거기서 말했습니다. 그 세상들은 모두 anātha, 의지할 데가 없습니다.

ඕකේ අර්ථයක් නෑ. හරයක් නෑ. ඕවා අනාත ඕය බැඳීමක් ඇට නම් මේකෙන් මිදෙන්න ඕන අපිට අවශ්‍ය ප්‍රතිඵලය මොකක්ද ලෝක අනාතයි නොබැඳීම වෙත්වා

그것에는 뜻이 없고 알맹이가 없습니다. 그것들은 anātha입니다. 거기에 묶임이 있다면 우리는 그것에서 벗어나야 합니다. 우리에게 필요한 열매는 무엇입니까? ‘세상은 의지할 데 없다, 묶이지 않게 되기를.’

න කර්රමත්ම

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ලෝක අනාතයි නොබැඳීම වෙත්වා.

‘세상은 의지할 데 없다, 묶이지 않게 되기를.’

මේ බැඳීමේ නික්මීමටයි නිබ්බාන කියන්නේ. නිබ්බාන නාතයි නිබ්බාන වෙච්චයි. ලෝක අනාථයි නොබැඳීම වෙත්වා නිබ්බාන නාතයි නිබ්බාන වෙත්වා. ලෝක අනාථයි නොබැඳීම වෙත්වා නිබ්බාන නාතයි නිබ්බාන වෙත්වා.

이 묶임에서 빠져나감을 nibbāna라고 합니다. ‘nibbāna는 의지처(nātha)다, nibbāna가 되기를.’ ‘세상은 의지할 데 없다, 묶이지 않게 되기를. nibbāna는 의지처다, nibbāna가 되기를. 세상은 의지할 데 없다, 묶이지 않게 되기를. nibbāna는 의지처다, nibbāna가 되기를.’

දැන් ආශ්වාසයයි පස්වාසයයි දෙකම ඔතන තියෙනවා. මොකක්ද පස්වාස කරන්නේ මොකක්ද ලෝක අනාතයි නොබැඳීම වෙත්වා. ඔන්න පස්සේපෙ ඔන්න පානසේ නිබ්බාන නාතයි නිබ්බාන වෙ ඔන්න ආශවාසය බැඳීමෙන් නික්මීමක් ඇත්්ද ඒකයි නාත ඒකයි ඕනේ. අන්න ආශ්වාස නිවන ආශ්වාස කළා ලෝකේ පස්වාස කළා. ඔන්න ආනාපාන

이제 들이쉼과 내쉼 둘 다 거기에 있습니다. 무엇을 내쉽니까? ‘세상은 의지할 데 없다, 묶이지 않게 되기를’ — 이것이 내쉼, pāna입니다. ‘nibbāna는 의지처다, nibbāna가 되기를’ — 이것이 들이쉼입니다. 묶임에서 빠져나감이 있다면 그것이 의지처이고 그것이 필요한 것입니다. nibbāna를 들이쉬고 세상을 내쉬었습니다. 이것이 ānāpāna입니다.

ඔය ආනාපාන භාවනා කරගෙන යනකොට මාර්ගය වැඩියි. හුස්ම නෙමෙයි. ඒක ව්‍යායා වශයෙන් අර අපි කිව්ව විදිහට ප්‍රයෝජන ගන්නවා. අර දාහේ අද වෙලා වැඩි වෙලා එනකොට දාහේ බිර කරන්න සුසුම්බොලින් ඒක එහෙම කරන ගමන් ඔය කර්මස්ථානය වඩනවා. ලෝක අනාථයි නොබැඳීම වෙත්වා නිබ්බාන නාතයි නිබ්බාන විවා දැන් ඕක අර්ථය විග්‍රහ කරලා තියෙන නිසා ඕක කියාගෙන යනකොට වැටහෙනවා.

그 ānāpāna 수행을 해 나가면 길이 자랍니다. 숨이 아닙니다. 숨은 우리가 말한 대로 몸 운동처럼 쓸모 있게 씁니다. 화끈거림이 늘어날 때 그것을 식히려고 한숨을 내쉬며, 그렇게 하는 가운데 그 kammaṭṭhāna를 닦습니다. ‘세상은 의지할 데 없다, 묶이지 않게 되기를. nibbāna는 의지처다, nibbāna가 되기를.’ 이제 그 뜻을 풀어 드렸으니 그것을 되뇌며 나아가면 드러납니다.

මොකක්ද ලෝක අනාථයි කියන්නේ. කොහෙද සාරත්වයක්. අසාරත්වයෙන් යුත්ත අනාතයත්තු වෙන මොකක්ද නිබ්බානක් බැඳීමෙන් නික්මීමක් ඇද්ද? ඒක තමයි නිවන. ඒ තමයි කවුද හරි සැනසු ජාති නැත්ති ජරාවරණ නැත්තේ එතකොට ඔය අදහස තියාගෙන තේරුම් අර ලෝක අනාථයි නොබැඳීම වෙත්වා නිබ්බාන නාතයි නිබ්බාන වෙත්වා ලෝක අනාථයි නොබැඳීම වෙත්වා නිබ්බාන නාතයි නිබ්බානෙත්වා වඩනවා. වඩන්න බලන්න ප්‍රඥා මෝර මෝර අසාර ලෝකේ වැටෙයි අත්හරින්න වැලීමදීයි ඔක්කො

‘세상은 의지할 데 없다’는 것이 무엇입니까? 어디에 알맹이가 있습니까. 알맹이 없음으로 가득한, 의지할 데 없는 것입니다. nibbāna란 무엇입니까? 묶임에서 빠져나감이 있다면 그것이 nibbāna입니다. 그것이 참된 편안함이고, jāti가 없고 jarā와 maraṇa가 없는 것입니다. 그 뜻을 품고 깨치며 ‘세상은 의지할 데 없다, 묶이지 않게 되기를. nibbāna는 의지처다, nibbāna가 되기를. 세상은 의지할 데 없다, 묶이지 않게 되기를. nibbāna는 의지처다, nibbāna가 되기를’ 하고 닦습니다. 닦아 보십시오. paññā가 익고 또 익어 알맹이 없는 세상이 드러나고, 놓음과 들러붙지 않음과 벗어남이 모두 드러날 것입니다.

ඔය ටිය කරගත්තහම මම කර්මස්ථාන ආය තර්කවාද කරන්නවත් එක එක්කෙනා පොත්තොල්ලෝ ගැල දෙනාද බලන්න ඕවට ගියොත් එහෙම පටුවාගන්න තමන් ප්‍රතිඵල ලබාගන්න ප්‍රතිඵල තියෙන මාර්ගය තමන්ටම දැහැ වැටෙයි නිදහස් වෙනවා වැටෙහෙයි ඵලලාභිත්්තයට එන හැටි තේරෙ ඉතින් මේ අනිත් මේ ප්‍රශ්න ඔක්කොම තිබෙනා දැන් ඔයට උත්තර හම්බවෙලා ඉවරයි. ඔය ටික කරගත්තොත් සියලු ප්‍රශ්නය නිදහස් තමන් වැඩි කරගත්ත හැකි නිවන් දන්න

이것을 해내면 kammaṭṭhāna는 됩니다. 다시 따지고 다투거나, 이 사람 저 사람 책에서 무엇을 말하는지 보러 다니지 마십시오. 그런 데로 가면 얽혀 버립니다. 스스로 열매를 얻으려 하면, 열매가 있는 길이 자기 자신에게 드러나고, 벗어남이 드러나고, 열매에 이르는 모습을 깨치게 됩니다. 그러니 여기 있는 다른 질문들은 이제 모두 대답을 얻은 것입니다. 이것을 해내면 모든 질문에서 벗어나, 스스로 닦아 이룰 수 있는 nibbāna를 알게 될 것입니다.

번역 고르기