samāpatti에 드는 법
සමාපත්ති සම වදින හැටි
ඉතින් අපි ආකම්මානසති භාවනාව වෙනකොට ඔය වඩන ක්රමයක් ඔය ක්රමය ිය.
그러면 우리가 ānāpānasati bhāvanā를 할 때, 그것을 닦는 방법이 하나 있습니다.
ඒකක් තමයි පංච කාම වස්තුවන් ඇසුරු කිරීමේ යකි රූප ආශ්වාදයක්, කද ගන්ධ, රස, විපර්ණ ආශ්වාදයක් ලබනවා නම් පංචකාම වදි ඒක මම මේ
하나는 다섯 가지 kāma 대상을 가까이하는 것입니다. 빛깔의 즐거움, 소리, 냄새, 맛, 닿음의 즐거움을 누린다면 그것이 다섯 가지 kāma입니다.
ආශ්වාදයක් ලබනවා නම් පංචකාම වදි ඒක මම මේ ගන්න වායුවය උඩට පහසන්න වායුවය ඒක නෑ.
그런데 이것은, 내가 들이쉬는 바람, 위로 와닿는 바람은 그런 것이 아닙니다.
එතන තියෙන්නේ වායුවාය වායුව පැහැදි පැහැදු වායුවයුව වායුවක් පැහැදු වෙනවා.
거기 있는 것은 바람입니다. 바람이 맑아지고, 맑아진 바람, 바람이 맑아집니다.
වායුව නිදහස් නිදහස් වායෝ වල මමත් කෙලෙස් වලින් නිදහස් වන වායෝ කොතර බැඳෙන්නේ ඒ වගේ මමත් කෙලෙස් බැමි වෙමින් බැඳෙන්නේ නැ. මේ වායු යංශය මගේ ජීවිත පැවැත්තුක්
바람은 자유롭습니다. 자유로운 바람처럼 나도 kilesa에서 벗어납니다. 바람이 어디에 묶이겠습니까? 그처럼 나도 kilesa의 사슬에 묶이지 않습니다. 이 바람의 요소가 내 삶을 이어 가게 해 줍니다.
ටෙන්න. මෙන්න මේ අදහස ඉඳරා කියලා. උද කරා ඉන්නේ කියලා තම පාට ඔය ුසු වලින් හිට
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
තියෙනවා. පුස්සු වලින් හිතලා තියෙනවා. නාසයෙන් උගුණට යන පල්ලන වායුවට හිට
콧구멍에 마음을 두고 있습니다. 코에서 목으로 들어가는 바람에 마음을 두고 있습니다.
තියෙනවා. ඔය වායුව බලාගෙන ඉන්නකොට පද වායුවේ නිරාත් ස්වභාවයට අමුකෝලව අපේ මනසය නිදහස ගත්තහම පාලාගේ ධ්යානයට එනවා වායු භාය හොඳ කරගෙන
그 바람을 지켜보고 있노라면, 걸림 없는 바람의 성품에 맞추어 우리 마음이 자유를 얻게 되고, 그러면 바람의 요소를 잘 다루어 jhāna에 들어옵니다.
මේක අත්ද එක ක්රමයක්.
이것이 겪어 보는 한 가지 방법입니다.
ඊට පස්සේ දකිනවා ඉදෙට ආවන ලොකු වෙනකා. මේ ශරීරය පැහැදිලි වෙලා පුරුන් පොතක් වාදලා වායුවක් වායෙනවා. වැහෙන්නේ මෙහෙමයි කමක්. වර නැතුව යනවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒ සිත ප්රහාණයට මූණ ආලෝක වෙනවා. මූණ හරි බැහැපත් වෙනවා. ඒ මූලයේ බැහැපත් ස්වභාවය තමයි ධානාංග වශයෙන් ගත්ත ප්රීතිය. කයට දැවෙන නිදහණු තමයි අර නිරාමි සුවේ තමයි කයේ සුවේ.
그 마음이 기쁨으로 차오르면 얼굴이 환해집니다. 얼굴이 아주 밝아집니다. 그 얼굴의 밝은 모습이 바로 jhāna의 갈래로서의 pīti입니다. 몸에 느껴지는 그 풀려남, 그 nirāmisa 즐거움이 바로 몸의 sukha입니다.
ඒ සමාධිය ලැබෙන ඒකාග්රතාව එකකතාවය තමයි ඒකග්රතාවය. මේ ප්රීති සුඛ ඒකක් කියන මෙන්න මෙතනින් ඔතනදි ලැබෙනවා.
그 samādhi에서 얻는 하나됨이 바로 ekaggatā입니다. pīti, sukha, ekaggatā라는 것이 바로 여기서 얻어집니다.
අරමුණට හිත තියලා අරමුණේ හිත අසුර එක තමයි අර වායුවට හිත තිය අය ඉලලා ි. සිතක්ක සවිතා දෙක.
대상에 마음을 두고 대상에 마음이 기대는 것, 곧 그 바람에 마음을 두는 것이 vitakka와 vicāra 두 가지입니다.
දැන් ඒ වායුව දැනෙද්දී මේ නිදහස දැනෙද්දී ඔතන්ට ඇවිල්ලා එ තලයක නැවතුනා පත්වෙන තත්වයක් එනවා මේ ප්රථම ධ්යාන මුහුණ පැහැපත් වෙලා ශරීරයෙන් වායුවක් වාගේනම් මේ තත්ත්වයට පත්වෙනවා.
이제 그 바람을 느끼고 이 풀려남을 느끼다가 거기에 이르러 한 자리에 멈추어 머무는 때가 옵니다. 이것이 첫 번째 jhāna입니다. 얼굴이 밝아지고 몸에서 바람이 부는 듯한, 바로 그런 자리에 이릅니다.
මෙන්න මෙතනට ආවට පස්සේ ඊට පස්සේ අර වාක්යයෙන් සම්බන්ධය ක්රමක්රම සියුම් වෙනවා. ප්රථම ධ්යාන අවස්ථාවේ මානසිකත්වයට කායිකත්වය පරිවර්තන වුනහම
여기에 이른 뒤에는 그 바람과의 이어짐이 차츰 가늘어집니다. 첫 번째 jhāna 때의 마음 쪽 느낌이 몸 쪽으로 바뀌어 가면,
නායකින් හුස්ම ගන්න ඕනැන්ද නැද්ද කියන එකත් හදාගත. ඒ තරම් සිදිර යනවා. සංසිදිර යනවා. බොහෝම
코로 숨을 쉬어야 하는지 아닌지조차 가늠하게 될 만큼 그렇게 가라앉아 갑니다. 고요해져 갑니다.
දහමතව තියෙනවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මෙන්න මේ වෙලාවේදී විතර්ක විචාරකින්ගේ හුස්ම පිළිබඳව තිබිච්ච බලාපොරොත්තුමේ එතන ගිහිලා තියෙන්නේ පොතෙන් ගිවිලා. අන්න ධ්යානයට ආවා.
바로 이때 vitakka와 vicāra로 숨에 걸고 있던 기대가 거기서 떨어져 나가 버립니다. 자, jhāna에 들었습니다.
මූලට ලැබෙන ප්රීතියක්, කයට ලැබෙන දුකයත්, සමාධිය ඒකාග්රසායත් සිහි කරන ධ්යාන තුන බී කරනකොට අර පුෂ්ම පිළිබඳව තිබිච්ච සම්බන්ධතාවයේ මනසෙන් ඉදිරියහත් වෙලා.
얼굴로 오는 pīti, 몸으로 오는 sukha, samādhi의 ekaggatā, 이 세 jhāna 갈래를 마음에 두고 있을 때, 숨과 맺고 있던 이어짐에서 마음이 물러나 있습니다.
විතර්ක විචාරයන්ගෙන් වෙන්වෙලා ප්රීති සුඛ ඒකක්තා කියන අංග වෙනස දිියන් ධ්යානය.
vitakka와 vicāra에서 떨어져 pīti, sukha, ekaggatā라는 갈래를 지닌 것이 두 번째 jhāna입니다.
හුස්ම වැටෙන තමන්ට දැනෙන්නේ නැ. තමන් හිත තියෙන්නේ ධ්යානංගන.
숨이 드나드는 것이 스스로에게 느껴지지 않습니다. 마음은 jhāna 갈래에 머물러 있습니다.
මූලයට දැනෙන විතයයි කයට දැනෙන විධිඑක සුවයයි විහම් සුවයක අත්දැක්කහම දැනෙනම් අපි නිකන් ිදෙක මිනිස්සු එයක් නෙමෙයි කියලා හොඳට පන්ත තේරුම් ගන්න පුළුවන්.
얼굴에 느껴지는 기쁨, 몸에 느껴지는 즐거움, 이런 즐거움을 겪어 보면 우리가 그저 그런 사람이 아니라는 것을 잘 알아들을 수 있습니다.
මෙන්න මෙතන්දි දකින මේ සුවය මේ මූලේ තියෙන ප්රීතිය ස්වභාවය මේ ශරීරය හැම වෙච්ච විහිලා යනවා.
여기서 보는 이 즐거움, 얼굴에 있는 이 pīti의 성품이 온몸 구석구석 퍼져 나갑니다.
මුළු ශරීරය මේ ආලෝකයක් පැටිනවා මූල ආලෝක ස්වභාවයක්. ඒක හරි පැහැදෙනවා. මේක මුළු ශරීරය හැමතෙනම එහිලා යනකොට
온몸이 빛으로 채워지는 듯하고 얼굴은 빛나는 모습이 됩니다. 아주 맑아집니다. 이것이 온몸 구석구석으로 퍼져 갈 때,
අර වායුමේ දැනෙන ශරීරයට තන කොච්චර සුවද සැහැරුවද කියලා හැඟීමක් එනවා. මේ හැඟීමත් ශරීරය ආලෝක වෙලා හරියට මේ සදේවියක ආලෝකයෙන් නිමිච්ච එක ශරීරයක් වාවේ. වායු මට්ටමේ වාගේ ඉක්මහා ගිහිල්ලා තමන්ට දැනින්න පටන් ගන්නවා හදේලියෙන් හටගත්ත කයක්.
그 바람 속에서 느끼는 몸이 얼마나 즐겁고 가벼운가 하는 느낌이 옵니다. 이 느낌과 함께 몸이 빛나, 마치 달빛으로 빚은 몸 같아집니다. 바람의 단계쯤은 넘어서서, 달빛에서 생겨난 몸이 느껴지기 시작합니다.
ඇතුලේ පේනවා දැන් වස්තුේ සහිත ඇදැකිල්ල ගත්තොත්. වස්විදුවලදී වඩන්න ඇතුලේ ඇහැකිලා තිබෙනවා වාගේ ඇතුල වාගේමය.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
පින් ඔප වෙලා තියෙන මුළු ශරීරය පිරිලා තියෙන්නේ යන ආලෝකය කඳන්නේ ආලෝකය
윤이 나는 온몸을 가득 채우고 있는 것은 빛, 빛 덩어리입니다.
මෙන්න මේ වායුම ස්වභාවයට වඩා මේ ආලෝකම ස්වභාවය උත්තර මාතෘක පැතුුව එතනිදි හිටියෙනවා. ඕක අමුතු ම හිතන්න ෙන්න හැරිය
여기서는 이 바람의 성품보다 이 빛의 성품이 더 높은 대상이 되어 거기 머물게 됩니다.
හිටියෙනවා. ඕක අමුතු ම හිතන්න ෙන්න හැරිය මෙන්න වෙත එන්නේ පොඩ අර වායු ායවක් වුනා කියලා මුළු ශරීරයෙන් පනිකර හදේලිය වැඩි ආලෝකය කරත් ආලෝකයෙන් හටගත්ත අතබය ඉඩියේ ඉරියව් වැටි ඉතාම දැහැරුව සුභායට පත් වෙනවා ඵලයක රැවතිනවා වගේ නවදෙනවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මෙන්න වෙතටහ කියනවා සුතේ ඒක සාද සෘතිය අධ්යානය කය තියෙනවා දැම. හැබැයි මේ මත්යක අයන ආකාරය නෙමෙයි. හඳේරිය වැනේ සන්නවන්න ආලෝකයකින් හටගත්ත කයක් තියෙන බව ඒ දාම දැහැන්න.
이것을 sutta에서는 세 번째 jhāna라고 합니다. 몸은 아직 있습니다. 그러나 살과 피로 된 몸 같은 모습이 아닙니다. 달빛 같은 빛에서 생겨난 몸이 있다는 것을 그때 알게 됩니다.
පුවද කියන එකට දැන් තේරෙන්නේ නැ. වෙන කෙනෙක් බැලුවොත් යන්තර කරා උසම වැටනවා පෙනවා.
즐겁다는 것도 이제는 알아채지 못합니다. 다른 사람이 보면 숨을 겨우 쉬는 것처럼 보입니다.
ඔය අවස්ථාව ඉක්මගියාට පස්සේ එතන් දකිනවා. මේ අතමය මොකද තියෙන්නේ? මේක මොකද කරන්නේ මේ මනෝමය අතරමයි නිත්ද කරනවා. ඇඟ කල ඉන්ද්රියන් නිත්ද කරනවා. මේ මනසකින් නිතර නිතර කරන වැඩපිලයක් තමයි මේ වගේ තියෙන්නේ.
그 때를 넘어선 뒤에 거기서 봅니다. 이 몸에 무엇이 있는가? 이것이 무엇을 하는가? 바로 이 마음으로 된 몸을 지어냅니다. 몸의 indriya들을 지어냅니다. 마음이 늘 되풀이하는 일이 바로 이런 것입니다.
මේ නිර්ණ කරගන්නේ මොකටද ලෝකය අල්ලගන්න යෝ බලන්න හරයක් නැති ලෝකේ බලන්න බලමු මොකද තියෙන ඉන්ද්රියක් ඔන්න අදහෙනවා.
이것을 왜 지어내느냐 하면, 세상을 붙잡으려고, 알맹이 없는 세상을 보려고, 무엇이 있나 보자 하여 indriya가 생겨나는 것입니다.
ඔයා තාපුවෙන්නේ අර තිබිච්ච කන්වන්න ආලෝකය සුදු ආලෝකයන් බවට පත්වෙන්න පටන් ගන්නා.
그러면 그 달빛 같던 빛이 흰 빛으로 바뀌기 시작합니다.
ආලෝකය හරියෙන් නිදහස් පාපය ඉන්ද්රිය සම්බන්ධය නැති වරලා කොච්චර නිදහස් වද ඔය තේරෙනවා. ඔන්න ඔහෙන් තත්දලා එකම ආලෝකයක් බවට පත්වෙනවා.
빛이 풀려나고, indriya와의 이어짐이 끊어지면 얼마나 자유로운지 알게 됩니다. 그러다 온통 하나의 빛이 됩니다.
හිටපු ඉරියව් වෙන්නෙත් නෑහ දැනෙන්නෙත් නැහ. අතප වෙනවත් නැහ. හරියට කෙලින් තිබනම් යම්කිසි විදිටක අරියුබ් ලයිට් එකක් කෙලින් කරලා තිබ්බො කෙනින් අතනට තිබ්බන් දීර්ය කොහොමද යන්නේ? අන්න ඒ වගේ.
앉아 있던 자세도 느껴지지 않고, 손발도 느껴지지 않습니다. 마치 형광등 하나를 똑바로 세워 두었을 때 그 빛이 어떻게 뻗어 나가는지, 바로 그와 같습니다.
කඳක් තරම් ලොකුව නැත් ටිකක් ලොකුවද මේ ශරීරික ප්රමාණයට තියෙනවා. එලිකදක් බවට පත් වෙනවා දැනට ගාන්න
몸통만큼 크지는 않고 조금 더 큰, 몸 크기만 한 빛기둥이 됩니다.
එලිකන් කොරෙ තියනම මාතනයක්.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඉරියව්ව පලවා දවලාදි ගැරලා එහෙම කියපු අර බයක් නෑ. මම කියන හැඟීමට තියෙන්නේ ප්රභාසරත් දේ ආලෝකය කියන සංඥාව විතරක්.
자세가 떨어져 나가도 그런 두려움은 없습니다. '나'라는 느낌에 남아 있는 것은 빛남, 빛이라는 saññā뿐입니다.
මේ මොකක්ද කිව් ප්රභාශය ආරෝගය කියන සංඥාවක් මම කියන එකද මේ මොකක්ද මේ එළිය මොකක්ද ඇඟීම එනකොට ප්රභාශරත්වය ආලෝකය ප්රභාසරත්වය ආලෝකය ඔන්න ඔය ප්රඥාව එන්න පටන් ගන්නා නැත බලාගෙන ඒකට උත්තරය ඕග
이것이 무엇인가, 빛남과 빛이라는 saññā인가? '나'라는 것이 이것인가? 이것은 무엇인가, 이 빛은 무엇인가 하는 느낌이 올 때, 빛남, 빛, 바로 그 paññā가 오기 시작하고, 지켜보는 가운데 그 답이 옵니다.
දැන් ආලෝකයන හිදින්න ලවන්න යතින එක ඕනේ නෑ ආගමනයක් පිහිටන්නේ බිමක් ඕනේනැ එහෙම වරක් නැ. කිසිම නමයක් නැ. කිසිම කැමක් වේදනාවක් නැ. මෙන්න කිව්වා අති නිච්චර
이제 빛에게는 앉을 자리도 필요 없습니다. 머무를 땅도 필요 없습니다. 그런 무게도 없습니다. 아무 이름도 없습니다. 아무 아픔도, vedanā도 없습니다.
නැ. මෙන්න කිව්වා අති නිච්චර ලෝකයේ මෙච්චර කල් දැකපු මිච්චරම වදව දැක්කා හා සමහරන විට.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔන්න ඔය ආලෝක හෙල්ලු මාත්රයක් නෑ කම්පන මාත්රයක්. ආලෝක සංඥාවේ හැරින්න සමගුත් නැති වෙනවා.
그 빛에는 흔들림 한 점, 떨림 한 점 없습니다. 빛이라는 saññā 말고는 다른 것도 사라집니다.
මෙන්න මෙහෙම තත්ත්වයට පේනකොට වෙන හින ආකාශය උඩිමෙම බලාපදික් නැතුව ඉර පායලා තියෙනකොට ඉර නිදහසේ ඉර මොහොත තියෙන්නේ ආකාරය දිද සම්බන්ධ කරන්න. මෙන්න මේ වගේ තමා ආලෝකයක් වෙනවා. ඔන්න කිසිම ඒක ආකර්ෂණයට සම්බන්ධයක් නැතුව අනන්ත ආකාශයක් මැද්දේ තියෙනවා පේන මෙන්න [උගුර කෑරීම] මේ පේන්නේ අනන්ත ආකය එහෙම
이런 모습으로 보일 때, 하늘 위에 구름 한 점 없이 해가 떠 있을 때 해가 거침없이 떠 있는 모습과 견주어 보십시오. 바로 이와 같은 빛이 됩니다. 아무것에도 끌림 없이 끝없는 허공 한가운데 있는 것이 보입니다. 여기 [헛기침] 보이는 것은 끝없는 허공 같은 것입니다.
අර ආලෝකය ඇහැක්වා ඇහැක්වා කියන්නේ වර්ණයකින් නෙමෙ පෙනීම ඒ ආලෝකය ඉස්මත් ඉස්මූදයක් කියලා එකක් නෑ ඒකක් එලිකඳේ උඩ පැත්තට උඩ පේනවා. ඒ විකන්ඩේ යට පැත්තට යට පේනවා. වට පැත්තට හැමතෙනම වට පේනවා. හැමතෙනම එක සැහැරේ තියෙන දර්ශන පෙන්නන්න පුළුවන් හැටිලා තියෙනවා ඔය විදිහට
그 빛이 눈이 됩니다. 눈이 된다는 것은 빛깔로 보는 것이 아닙니다. 그 빛에는 머리나 정수리라는 것이 없습니다. 빛기둥 위쪽으로는 위가 보이고, 아래쪽으로는 아래가 보이고, 둘레 곳곳으로는 둘레가 보입니다. 모든 곳에 있는 모습을 한꺼번에 보여 줄 수 있게 되어 있습니다, 그렇게.
මේකේ මුදහට වන්න සියලු ආකාරය එක හැරේ බලන්න පුළුවන්. ඒ මේ ආකාශය නෙමෙයි. ධ්යානමය ආකාරය ආකාශාතියට අරමුණු වෙන ආකාරය
이 가운데서 온 허공을 한꺼번에 볼 수 있습니다. 그것은 이 바깥 허공이 아닙니다. jhāna의 허공, ākāsānañcāyatana의 대상이 되는 허공입니다.
මෙන්න මෙදෙන්න මයින පුද්ගල ඉවරයි. කවුරුහරි බැලුව තියෙන්නේ මැරිලා කියලා හිතන්න. මේ හරියට උස්ම නෑගේ ඉන්නවා. ඒක කියන්නේ චතුයන් මාව මධ්යය. ඕකේ වැට යනකොට යන
여기서 이 사람은 다 끝난 것처럼 됩니다. 누가 보면 죽었다고 여길 것입니다. 이렇게 숨이 일지 않은 채 있습니다. 그것이 네 번째 jhāna입니다.
චතුයන් මාව මධ්යය. ඕකේ වැට යනකොට යන ක්රමය අපි.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මෙන්න මෙතනට වැනට පස්සේ වේන්න පටන් ගන්නවා. අර උඩ වමතෙනම නිදහස් ආකාරයක් තියෙනවා අංශු මාත්රවත් දෙයක් නැහ. යවර්ව නැන. මෙන්න මේ ආකාරය තමන්ට මනසට ගෝචර වෙලා. දැනෙන්න පටන් ගන්නවා නිදහස්වරක්.
여기에 이른 뒤 보이기 시작합니다. 저 위 곳곳에 탁 트인 허공이 있습니다. 티끌만 한 것도 없습니다. 끝도 없습니다. 바로 이 허공이 자기 마음에 드러나, 자유로움이 느껴지기 시작합니다.
මේ ආලයෝ කියන්නේ. මේක මේ මනසෙන් මනසයෙන් එකතු කරපු රූප කාව ඒක එකතු එක සම්පිදනයක්. මේක මොහොතක් ගහන්නේ මනස නිර්මාණය නිසා ගොන්නැගෙන නැගි මේ තද වෙලා තියෙන්නේ. මේක උත්සාහය වීරයෙන් ගොන්නැගෙන එකක්. මේක හැඟැවෙනිලා තිබිච්ච වෙහෙස ඕකයි.
이 빛이라는 것은 마음으로 모아 놓은 rūpa 덩어리, 하나로 뭉쳐 놓은 것입니다. 이것은 마음이 지어내기 때문에 쌓여서 단단해져 있는 것입니다. 노력과 viriya로 쌓이는 것입니다. 이것이 거기 묻어 있던 지침입니다.
මෙන්න මේකෙන් බිදිලා ගියොත් මේ වෙහෙසෙහ කොතෙන්ද වෙන විදින්නේ? අන්න බැලා තියෙනවා ඊළඟට විල අරමුණු වෙනවා ආකාරය
여기서 이것이 부서져 나가면 이 지침을 어디서 겪겠습니까? 그렇게 보고 나면 그다음에는 허공이 대상이 됩니다.
පහ අහස නිදහස් වීම. ඉර කරගත්ත ඒවා නේ බිහි.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මෙන්න මේ අදහස අර පිරිසේ පද වෙලා තිබෙන අරම අර ආලෝක කඳ ගිහිඳලා ගිහිල්ලා නිහත් වෙලා අනන්ත ආකාශයට විහිතා. එයා බලපුහම අනන්ත ආකාශය මම කිව්වා නම් අනන්ත ආකාශය නිකන් තවත් මමයි කියන සංඥාවක් නැහැ. මම කියන සංඥාවක්ට ගෝචර වෙන්නේ අනන්ත ආකාරය. සීමාවක් නැවදත් නෑහ, එනත් නෑහ වඩින්න නැ. අප්රමාණ
이런 생각이 그 무리 속에 자리 잡고 있던 그 빛 덩어리를 흩어 버려, 빛이 사라지고 끝없는 허공으로 퍼집니다. 그가 보면 끝없는 허공, 내가 말한 끝없는 허공뿐, 더는 '나'라는 saññā가 없습니다. '나'라는 saññā에 드러나는 것은 끝없는 허공입니다. 끝도 없고, 오고 감도 없고, 늘어남도 없습니다. 헤아릴 수 없습니다.
මෙන්න මේක තියෙන අනන්ත වූ ආකාරම වෙච්ච නිතර කියනවා ආකාරමානන් ධ්යානය අභ සමාපදියට පත්.
바로 이렇게 있는 끝없는 허공이 되어, 늘 말하는 ākāsānañcāyatana samāpatti에 듭니다.
සතිප ධ්යානයේ අුමහාසතියට විහි..
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මෙන්න මෙතන්දි පේනවා. අර ආලෝකය බිහිදිලා එයාටම තියෙන්නේ ඉතාම සිව් හේදුමක්
여기서 보입니다. 그 빛이 흩어져 그에게 남은 것은 아주 고운 안개 같은 것입니다.
පඩගිලොත් නැති ධාර සම්බන්ධතාවයන් වලාපුවල කැදීම කැදෙන නැති සියලු ආකාරය
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
සමානව විහිලා ගිය. ඉතාම තිය අනත්තන්තයට විහිට මිහිදුමක් වාගේ තමයි තියෙන්නේ මේ ආකාශය.
고르게 퍼져 갔습니다. 끝없이 퍼진 엷은 안개처럼 있는 것이 바로 이 허공입니다.
ඒ ආකම්ය තමයි මම කියන සංඥාවට ගෝචන. මෙන්න මෙතෙන් විඤ්ඤාණ සංචාරය අරමුණ වෙනවා.
그 허공이 바로 '나'라는 saññā에 드러나는 것입니다. 여기서 viññāṇa의 움직임이 대상이 됩니다.
ඒ කියන්නේ මෙතන තියෙන දේකම එකක් තමයි දැනීම. එකක් තමයි දැනීම ගෝචර වෙච්ච අහත. අහස වෙනයි දැනීම වෙනයි කියන තින්දි තේරෙන්නේ. දැන් හුස්ම කතාව නැ.
곧 여기 있는 것 가운데 하나는 앎이고, 하나는 앎에 드러난 허공입니다. 허공은 따로이고 앎은 따로라는 판가름이 서게 됩니다. 이제 숨 이야기는 없습니다.
පටන් ගන්නවායි උත්සී අවසානයක් එන මෙන්න මේ බැඳලා එතකොට දැනීම ඉතින් අනන්ත
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මෙන්න මේ බැඳලා එතකොට දැනීම ඉතින් අනන්ත දැනීමක් අනන්ත ආකාශය බලන්නේ නැ උසාය මි වීරෙන් ඉඳගෙන වැඩක් නෙමෙයි.
그러면 앎은 끝없는 앎이 됩니다. 끝없는 허공을 보는 것도 노력과 viriya로 붙들고 앉아 하는 일입니다.
හදහ බලනවා. නිර්මාණය කර බලනවා. මෙන්න මේක තමන්ට වැටෙම පටන් කරන්න ඕන. වෙන එතකොට මොකද කරන්නේ මේ නිර්මාණය කරලා වදයක නතර කරනවා. නිදහස් වෙනවා.
지어서 봅니다. 만들어서 봅니다. 바로 이것을 스스로 알아차리기 시작해야 합니다. 그러면 무엇을 하느냐 하면, 이 지어냄을 그 자리에서 멈춥니다. 놓아 버립니다.
අන්න නිදහස් කරපු මොකද වෙන්නේ? විඤ්ඤාණය නිහස් වෙනවා හරි කරියක් විපේතියනම් කොල්
그렇게 놓으면 어떻게 됩니까? viññāṇa가 풀려납니다.
නිහස් වෙනවා හරි කරියක් විපේතියනම් කොල් කිරික් විපේතියක් ලැක්වෙලා යනකොට මලා කැඩි කිරි අහක් එයා තෙල්පැදෙන සෙල්පේ පටන් කෙතැතිවා කියන්නේ අතුර දහ මේවරු බලාදී ආකාරය අතුර දහන් ගිහිල්ලා සිල්පයක්දෙනා වගේ විඤ්ඤාණය විද්යා මලලා වෙනවා. ඕක
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
වගේ විඤ්ඤාණය විද්යා මලලා වෙනවා. ඕක අත්දැකීම මෙතන්ට ආපුනා තියන්න බැහැ දැනගන්න අනුමාන කරගන්නත් විතරයි ඔය තියෙන්නේ. ඕකේ යථාර්ථය දැනගැනී එකට ගිය කෙනෙක් එකක් දකිනවා මිස කෙනෙක් කෙනෙකු කන්න දකින්න බැ. අන්න එතෙන්දි පේනවා දැනීම
그 겪음은 여기 와서 내놓아 보일 수 없습니다. 알려고 해도 짐작만 할 수 있을 뿐입니다. 그 참모습을 아는 데까지 간 사람은 스스로 볼 뿐, 남이 남에게 보여 줄 수는 없습니다.
කන්න දකින්න බැ. අන්න එතෙන්දි පේනවා දැනීම කියන්නේ වෙන එකක් ආකාශය කියන්නේ වෙන එකක්. ආකාශය වෙන් කරන්න පුළුවන් එකක් දැනීම ආකාශය අත්කින්න පුළුවන් එකක්.
바로 그때 보입니다. 앎이라는 것은 따로이고 허공이라는 것은 따로입니다. 허공은 떼어 낼 수 있는 것이고, 앎은 허공을 놓아 버릴 수 있는 것입니다.
එතකොට දකිනවා ආකාශය අතරම දැනීම දා අනන්ත විඤ්ඤාණය අනන්තයට පතුරූප විඤ්ඤාණයට කියනවා විඤ්ඤාණ ආයතන කියන දෙවැම සමප
그러면 봅니다. 허공 사이에 앎, 끝없는 viññāṇa. 끝없이 퍼진 viññāṇa를 viññāṇañcāyatana라고 하며, 이것이 두 번째 samāpatti입니다.
මෙන්න මෙතන්ට ආව පත්තේ. පරීසින මනසට එනවා මේකද ඇත්ත මේකද ඇත්ත මේකද නෙවද?
여기에 온 뒤에는 이런 물음이 마음에 옵니다. 이것이 참인가, 이것이 참인가, 이것인가 아닌가?
පිදර විදිට තියෙනවා. ඇහීමෙන් එන්න. ලෝකේ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
නිවන නෙවෙයි. ඕක හේතුඵලයක් ධර්මයම උත්තරයක් තියෙනවා. උද්දච්යක් දිලානම් හේතුඵලයක් ඔප්පු කරලා පෙන්නවා.
이것은 nibbāna가 아닙니다. 그것은 원인과 결과의 일입니다. dhamma 안에 답이 있습니다. 원인과 결과를 드러내 보여 줍니다.
උත්සාහය වීරය දැනෙන්න පටන් ගන්නවා.
노력과 viriya가 느껴지기 시작합니다.
ප්රහාරණය කරෙන මනස ප්රසාදය කර උත්සාහය වීරිය දැනෙන්න පටන් ගන්නවා. ඇත්තනේද?
기뻐하는 마음, pasāda, 노력과 viriya가 느껴지기 시작합니다. 그렇지 않습니까?
උත්සාහ වීරය නිරත්තී නිය සීලය ප්රතිඵලය මේක නම් වීපිය ඵලයත් මනස.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
තමන් මත් දැකලා ගන්න. මේ උත්සාහීරය නිරෝධ කළොත් එතරම නවතිනවද
스스로 보고 알아 두십시오. 이 노력과 viriya를 멈추면 거기서 멈추는가?
මේ උත්සාහිරියේ තියෙන්න නිදා තියෙන වෙහෙස අත්දැරීම නිවීමක් නම් අන්න නිවනවා යන ඔය අදහස ගන්නකොට මොකද ඒ ගන්න පුළුවන් හැඟීමෙන් ගන්න ඒන එතකොට මොකද වෙන්නේ අර අනන්තයෙන්ද විහිල්ලා තියෙන එක අකුල ගහන් වෙලා ගිහිල්ලා මුන් හැටයක් තරම් ප්රමාණයක වත් හැටයත් තරම් ප්රමාණයගේ දැනීම් මාත්රයක් ඉදිරි දැනීම් බිඳලා
이 노력과 viriya 속에 있는 지침을 놓는 것이 꺼짐이라면, 그렇다면 꺼진다는 그 생각을 붙들 때, 그것은 느낌으로 붙들 수 있는데, 그러면 어떻게 되느냐 하면 끝없이 퍼져 있던 것이 오므라들어, 녹두알만 한 크기의 앎 한 점만 앞에 남고 앎이 부서집니다.
ඔන්න දැනීම් බෙදනාවට පස්සේ මොකද දෙන්නේ එච්චර එනවා බාහිර ලෝකය අත් දෙක පිති පිට් සියලු මානසික සම්පන්ධ හරි කරන්න. අන්ය
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
සියලු මානසික සම්පන්ධ හරි කරන්න. අන්ය කිසිත් නෑ. ආකිංච අන්ය අකිංච අන්ය අන්ය කිසිවක් නෑහ. ඔය අදහස
다른 아무것도 없습니다. ākiñcañña, 다른 무엇도 없다는 것입니다. 바로 그런 생각입니다.
මෙන්න මෙතන්ට තමයි මොකද වෙන්නේ? අන්ය කිසිවක් නෑහ කියන්න අවශ්ය කියන්න අහපු ගාම හොඳට වැටහින්න පටන් ගන්නවා. ලෝකයත් එක්ක සම්බන්ධතාවය උත්සාහය වීරියෙන් මනසින් කරන වැඩක්. මනසේ විහිදුලයි ලෝකයක වැඳෙන්නේ. මනසේ විහිදෙව. එහෙම නැහනම් ලෝකයත් එක්ක කිසිම සම්බන්ධයක් නැ.
바로 여기서 어떻게 되느냐? '다른 무엇도 없다'는 말을 듣자마자 잘 알아들어지기 시작합니다. 세상과의 이어짐은 노력과 viriya로 마음이 하는 일입니다. 마음이 퍼져야 세상에 닿습니다. 마음이 퍼지지 않으면 세상과 아무 이어짐도 없습니다.
විශ්වයත් එක්ක පිරිසිම සම්බන්ධයක් නැහ. දැනීමෙන් දැනීමේ විශ්වයත් බලන්නේ නැ. දැනීම කියලා කියන්නේ විශ්වය කියලා කියන්නේ දැනීමත් ඒක සම්බන්ධ බොන්න කියන එකක් ප්රශ්නේ තියෙන්නේ එතන එහෙනම් මට විදෙන්න පුළුවන් විශේ මේ අදහස
온 누리와도 아무 이어짐이 없습니다. 앎으로 온 누리를 보지 않습니다. 앎이라는 것과 온 누리라는 것, 앎이 그것과 이어지느냐 하는 것이 문제입니다. 그렇다면 나는 온 누리에서 벗어날 수 있다, 바로 이런 생각입니다.
අන්න විශ්වයෙන් මිදෙන අදහස ආපුහම ප්රෙපහම පේනවා. මේක දැන් මේක දැන්. ආයෙත් තව කම්ණය රාගන්න. මෙන්න මෙතෙන් දකිනවා ආය නුවන තීතන වෙලා. ඒක ඇත්තෙන්.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මේකත් උත්සාහයේ වීර්යයෙන් කරන්නා වූ නිශ්වාදනයක්.
이것 또한 노력과 viriya로 만들어 내는 것입니다.
මේ දැනීම් හත් දැනීම් බිස.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
මේක කරන උත්සාහ වීරය නතරන කොළොත් මේ පිට මෙසේ පවතින්නේ නැහ. මේක දෙවි යනවා. මේ උත්සාහය විරදි වෙහෙසක්. පැවැත්මෙනි හදාගන්න වෙහෙසක්. මේ පැවැත්මේ විහද මෙතනින් නතරොත් ඒ වෙහෙදෙනු නිදහස් ඔන්න අදහසෙන්න නොකෙන්නේ. ඒක ඉක්මියා.
이것을 하는 노력과 viriya를 멈추면 이것은 이대로 머물지 않습니다. 무너져 버립니다. 이 노력과 viriya는 지침입니다. 있음을 지어내는 지침입니다. 이 있음의 퍼짐이 여기서 멈추면 그 지침에서 풀려납니다. 그것을 넘어섰습니다.
අර පත් කැටයක් අරන් හුන්ටයක් තරම් මරණය දැනිච්ච දැනීමද බලා ඉන්න කුඩා වෙනවා කුඩා වෙලා අබැඩයක් විතර වෙනවා. ඉඳිකු අතර කුඩා වුණා තවත් කුඩා වුණා. දැනීන්නේ නැති මට්ටමකට කුඩා වෙන සසක් එනවා. අන්තිම දැනීම් සිත බිඳිලා කියියවන ජීවිතය ඉවරයි කියලා හැඳීමක් වෙනවා.
그 녹두알만 하게 느껴지던 앎을 지켜보고 있으면 작아집니다. 작아져서 겨자씨만 해집니다. 지켜보는 사이 작아지고 또 작아집니다. 느껴지지 않을 만큼 작아지는 때가 옵니다. 마지막 앎의 마음이 부서지면서 삶이 끝났다는 느낌이 듭니다.
එහෙමන ජීවිතයක් නෑහ. ජීවත් වෙම කියලා බලාන්න ආය ජීවිතයක් න්න එහෙම කරන ජීවත් වෙන්න ඇනීමක් කෙන ගිලිස ආසාවෙන් ආශරයක් ප්රසාදය වෙන ප්රමා නවත්තන්න නැ. ආයෙයි
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ගෙහෙන්න යනවා. මේ නේව සංඥා රාග සංඥා නේව සංඥා රහ
다시 들어갑니다. 이것이 nevasaññānāsaññā입니다.
සංඥාව මත තිබ්බේ ආයු මතු කරලා තිබ්බේ නැතුවක් කරන් අත වෙලාවේ ඕකට යා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
එච්චරයි දා [උගුර කෑරීම] දැන් ඊයාට පස්සේ මොකද කරන්නේ හොඳ වෙන පැහැදිලිව කියනවා
그것뿐입니다. [헛기침] 이제 그다음에 무엇을 하는지 분명하게 말합니다.
හුස්මක් හරි බිරෙව්වා වාගේ දැනීම් මාත්තේ බත්දැටරයක් තරම් පුන්ට තරම් සමාධ පිරණය කරනවා. ඒක පළිග එවිලා තියෙෙනවා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
එවිලනකොට [උගුර කෑරීම] මේ පේනවා ඉන දැනීම කියන්නේ හිතෙන් ගොඩනගෙන එකක් කියන්නේ ගොඩනගෙන එකක් වේදනා සංඥා මනෝ සංඛාර කියන එක දන්නවා දෙෙන්දි මනෝ සංඛාර කියන්නේ මනසින්ම ගොඩනවා. ගොන්නේ උත්සාහ වීරයෙන් ගොන්න උදෙන් එවිදලා යන මුකුත්.
그것이 사라질 때 [헛기침] 여기서 보입니다. 앎이라는 것은 마음으로 쌓아 올리는 것입니다. vedanā, saññā, manosaṅkhāra라는 것을 알지요. manosaṅkhāra란 마음으로 쌓아 올리는 것입니다. 노력과 viriya로 쌓아 올리고, 쌓인 것은 흩어져 갑니다.
එහෙනම් වේදනා සංඥා කියන්නේ ගෙවිදිස්සයෙන් ඉවරෙන දෙයක් නම් උත්සාහය ගොන්න දෙයක් නම් මේ ලෝකේ තියෙන අන්තිම රූක්ෂවම දැනීමට මම කියන්න තියන්නේ ඔය වේදනා සංඥාත නිසා මම ගොඩන්න නැගුනේ. මම කියන ටික ගොඩනැගුවාගේ එවිලා කියා මුකුත් ඉතුරු කොේනැ. ආයු ගොඩන්නැගුවාගේ ගිහිල්ලා කියා මුකුත් ඉතුරු වෙන්නේ නැහැ. අත්දැකීමේ පටන් ගනවා මොහොතෙ
그렇다면 vedanā와 saññā가 닳아서 끝나는 것이라면, 노력으로 쌓는 것이라면, 이 세상에서 가장 거친 마지막 앎에 '나'라고 할 것이 있는 것은 바로 그 vedanā와 saññā 때문에 '나'가 쌓였던 것입니다. '나'라는 것을 쌓았다가 흩어지면 아무것도 남지 않습니다. 다시 쌓았다가 가 버리면 아무것도 남지 않습니다.
වෙන්නේ නැහැ. අත්දැකීමේ පටන් ගනවා මොහොතෙ මොකද හුස්මා කරග අත්දැකීම කෝකි ධැර ඉවලා. කොන්න නැගිවාගේ පළි ගිවලා ගිය කෝවිද
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ගොන්නුව ගොන්නනවා ගොඩන්නනවා ගෙවෙනවා ගෙවෙනවා. ඉතුරු කොරම දෙයක්. දැන් හිට උත්තර ඕකට ජීවත් වෙනවා කියන්නේ.
쌓고 쌓고, 닳고 닳습니다. 남는 것은 그것뿐입니다. 이제 산다는 것의 답이 바로 그것입니다.
දැන් ඕක ජීවත් වෙනවා වෙහෙසක් නෙමෙ ජීවත් වෙනවා කියලා. ගොඩන ඉටු වෙන්න දේකුත් නැන්න. ඒක නිවිල යනවා. යනි යනි ගොඩනක් එනකොටයි මේ පැවැත්ම තියෙනවා. ජීවත් වෙන්න ආසා කියන්නේ ඒ නිසා හැම වැඩේ පිට කරගෙන යන්න. ජීවත් වෙන්න ආසා වෙලා ගොඩනගෙන ගොඩනගෙන හැම එකක්ම ගෙවි ගෙවිය යනවා.
이제 산다는 것은 지침이 아닌 산다는 것 그 자체입니다. 쌓아 올릴 것도 없습니다. 그것은 꺼져 갑니다. 끊임없이 쌓임이 올 때에만 이 있음이 있습니다. 살고 싶은 바람이란 그래서 모든 일을 떠밀고 가는 것입니다. 살고 싶어서 쌓고 쌓은 모든 것이 닳고 닳아 갑니다.
එහෙනම් ඔක්කොම අත්දැරලා ඔක්කොම අත්ඇරලා අන්තිමට මම විතර ගොඩනක් හැතින මඩනැගිනවා වගේ යනවා. මම කිොඩ නැැග. ඔව් මම මොකෙන්ද
그렇다면 모두 놓아 버리고, 모두 내려놓고, 마지막에는 '나'만이 쌓아 올린 더미처럼 남게 됩니다. '나'라는 것이 쌓였습니다. 그래요, '나'는 무엇으로 되어 있습니까?
මම කිව් අන්තය මම කියන්නේ දිත්තය. ඔබ දිත්තයක් පවත්වගන්න කිත්තය පවත්වන දුක නිදහස් වෙනවා. උත්සාහිත රත් කාමනි උත්සාහ ගත්තන හිබ්බන්දක් කරිය කමක්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
නිරෝධ නිරෝධය හිතන කෙනෙක් දැනගන්න කෙනෙක් නෑ. අන්න නවාසූය කියලා සමපත්තය දැනෙ
nirodha, nirodha를 생각하는 자도 없고 아는 자도 없습니다.
නෑ. අන්න නවාසූය කියලා සමපත්තය දැනෙ නිරෝධය ස්පර්ශ කරලා වෙනවා අනාගන්න වෙලා හිටිය නම් නිරෝධ සමය අවි කර ඉන්න. නැතය දැනගන්න මෙන්න මේකයි නිරෝධය පමතිලා විතර ඔන්න ඔතන්තමානුකූල සමාපති අනුකූලය දොය
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔන්න ියාට පස්සේ දකිනවා. කොයිෙන් එහාට ලෝකය තුළ යමක් පවතිනවා කිව්වා නම් හරියට ක්රියාත් ලෝකේ නැහැ. දැකලා මම කිව්වේ. සබ්බ ලෝකය අර විධ සංඥා ලැබිලා ඉවරක්. පහාණ සංඥාව පත් වෙලා විලා සංඥාව පත් වනනේ කෙලෝන හැමයි තියෙන්නේ අ. තියෙන තැට පදය නග.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අත්දැකීම ලැබුව සංසනය සම්පූර්ණයි. තවත් සමුදය කරන්න දෙයක් නැහ. ඒකාන්තිය මාර්ගඵල
그 겪음을 얻으면 해야 할 일이 다 끝납니다. 더 일으켜야 할 것이 없습니다.
සමුදය කරන්න දෙයක් නැහ. ඒකාන්තිය මාර්ගඵල අදිත් ඒ පුද්ගලයන් නිහෙනින් නෙවෙයි. ටු දහම් ඇති. දුරු නිවන් නැති වෙන කෙනා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
චේතෝත්තය තුළ පිනින් නිවන් දැක්කෙනවා. ප්රඥානුත්තය දකින එකම චේතෝත්තය නිවන් දකින. චේතෝ සුතය නිවන් දැක්කනම් අර
cetovimutti 안에서 nibbāna를 봅니다. paññāvimutti로 보는 것, 그리고 cetovimutti로 nibbāna를 보는 것이 있습니다. cetovimutti로 nibbāna를 보았다면,
දකින. චේතෝ සුතය නිවන් දැක්කනම් අර ප්රඥාව වැටීම තියෙනවා නම් ඔතෝත්තයි කියන එකට වැඩෙනවා. ඕට පුළුවන් වෙච්ච කෙනා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
එකට වැඩෙනවා. ඕට පුළුවන් වෙච්ච කෙනා කවදාවත් සසර ගමන කාය ගිහලා ඉපදු වෙනවා කියන එක මෙන්න උපරිම වැටු කියන කෙනෙක්ද අන්තිම වර්ණා මොහොතේ අරිහත් ප්රශ්න වෙලා කියනවා වරාසන මොහොතට අරිහත් ආයේ සතර කමට ගැටියෙන්නේ නැ.
그렇게 될 수 있었던 사람은 결코 saṃsāra의 길로 가서 다시 태어나지 않습니다. 가장 늦은 사람이라도 마지막 죽음의 순간에 arahant가 된다고 합니다. 죽음의 순간에 arahant가 되어 다시는 saṃsāra에 얽히지 않습니다.
එහෙම යනක ගමන බොනපස්සනි කරන පුෂ්මය අවසලා යනකම එහෙම ක්රම තියෙනවා යන්න පුළුවන්
그렇게 가는 길에 ānāpānasati를 하며 숨이 다할 때까지 가는, 그런 방법이 있어 갈 수 있습니다.
ඔය හරි චතුන කිය චතුවා ධයන් ආලෝකය පත් වුනාම ආලෝකය තුතික අරූපය තියෙනවා එච්චර පජන්න
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
පරවීන්සය මූල කරු කෙනා ිත් ආමය මූල රූප කෙනෙත් ැඩ පොළවින් නුවලින් එනවා හුදලින එයා නුවර හුදලා ගාලිනවා හොඳ කියන්නේ කොළඹ එයා ගාලගේ කඩි ගාල කඩි. මාතනලි කියන්නේ කොළම මාතලේ මාතල කඩි ඔබ තියන්නේ පොළොම හැබැයි කොළම තියනව එකක් ගාල්ලේ කඩි එකක් මාතල කඩි එකක් නෝර කලලාිලා බල මාත මුදුලාලි ගාය මුදලාදී කොළිය නෝර මුදලාදී ඔක්කොම ඉන්නේ කොළිය මෙන්න මේව මෙතනදි
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔක්කොම ඉන්නේ කොළිය මෙන්න මේව මෙතනදි ගියාප ධ්යානය ගියාන පත් ඉතින් පළවික සමාපත්තිය ආපෝ කසින සමාපත්තිය මේ කසින සමාපත්තියලා ආපු තැන උරදු වෙනවා ඒගෙන් හඳුනොත් අමාවතය තියල පද නැහ ආපොත් නැහැ එකක්වත් නැත ඒක අත්ද
바로 여기서 jhāna에 들면, pathavī kasiṇa samāpatti, āpo kasiṇa samāpatti, 이 kasiṇa samāpatti들에서 온 자리에서 pathavī도 없고 āpo도 없고 하나도 남지 않음을 겪습니다.
ඉතින් මේක ගැඹුරේ දකින්න ඕනේ කොහොමද කියවුනේ.
그러니 이것을 깊이 보아야 합니다. 어떻게 하는지는 말씀드렸습니다.
ඉතින් මොහොම අත්දකින්න පුළුවන් ආදී මාර්ගය තියරක්වත් අල්ලන්නත් නිවන මුල් කරනම අවසාන වෙන්නේ කමද හේතුව රූත හිත් දෙනා ඔය මේ මගියා ඔබ හිත හිතාගන්න දෙයක් නැහැ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ලෝකය අහරත්වය දැකලා නිවසේ හාරත්වය දකලා කර්මස්ථානය වඩනකොට නිර්පත්ව ධ්යානයක්
세상의 알맹이 없음을 보고 nibbāna의 알맹이 있음을 보고서 kammaṭṭhāna를 닦을 때 jhāna를 닦아,
වඩිලා ඔන්නම් හේතු තියෙනවා නම් අවංකුනකූඩ සම්මතයක් රිලා හේතුව මූල පස්තානීත ගිලා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඔබතුමාට පත් වෙලා හේතු තියෙනවා. කාය සතිය කියන තත්වයට පත් වෙලා ඉන්නවා කාය සත්යයට පත් නෝනොත් මොකද රූප නෝන කාය සකී කියන ආය මේ කාය සත්ය වෙලා ඉන්නවා නැති
그만한 원인이 있습니다. kāyasakkhī라는 자리에 이르러 있습니다. kāyasakkhī에 이르면 왜 그런가 하면, 이 kāyasakkhī가 되어 있기 때문입니다.
කයක් නිසා කය නිසා දැන් පිතවත් නිසාදෙන්නේ නැහැනේ පරිහත් වෙනට පස්සේ නැ එහෙම වුනොත් එයාව දන්නවා අයට කිසි මොනවා නම් ගානක්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
එතකොට කොහොමද කරන්නේ තමන්ගේ පිරිසක් ඉන්නවා නම් පිරිස කෙනෙකුගේ හෙම ගති මම අට ඉන්න පුළුවන් ඒ පිසට කවුද මැන් කොහොමද ගන්න ඔය පස්සේ එනකන්ම කාය දන්නේ උතුල උත්තර ඵලය අන්තිරය මැවෙන මොකක්ද වෙන්නේ? අර ප්රශ්නේ බලපාන
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඉතින් ඕක තමයි කායකි කියලා ස්වභාවය හැබැයි අවසාන වරන මොකද කවදාවත් වෙනහා සමර ගමතන හිතුන අවසානය අර යන අවබෝධය පූර්ණය කරගන්න
그러니 그것이 kāyasakkhī의 성품입니다. 그러나 마지막 죽음의 때에는 결코 saṃsāra의 길로 가지 않고, 끝에 이르러 그 깨달음을 온전히 이룹니다.
ඉතින් ඒක නිසා මේක කොවිල්ලා ආකාරයම පුළුවන්. හැබැයි මොන ආකාරයෙන් භාවනා කරන හරි යන්නේ. පරිකා ආපක්ෂය ඔය වෙලාදී මෝන
그러므로 이것은 어떤 방식으로든 할 수 있습니다. 그러나 어떤 방식으로 bhāvanā를 하든 가는 길은 같습니다.
ගියන්න. පළඳුම ධම්මාබෝධය තුළින් ලෝකේ අකාරයි කියලා දැකලා තියෙනවා නිවන. හැරෙත් අවසා කාරක්පත්වයක් නෑහ කියලා දැකාපූතිය නගලා තියෙනවා.
처음의 dhamma 깨달음을 통해 세상은 알맹이가 없다고 보았고, nibbāna는 알맹이 없음이 아니라고 보는 앎을 일으켜 두었습니다.
ලෝකේ කොච්චර හිත් මොනවදත් අරත්වයන් න්යයක් ලෝක. ත්කේ සාරත්වයක් ගොඩක් ඒ සාරත්වය කියන එක තාවකාලික වෙනවා. මෙහෙම සාරත්වයක්. මෙහෙම සාරත්වයට පැවැත්මක්
세상에 아무리 알맹이 같은 것이 있어도, 세상의 알맹이라는 것은 잠깐일 뿐입니다. 이런 알맹이, 이런 알맹이에는 이어 감이 없습니다.
නැහැ. පැවැත් අවසාන පැවැත් අවමක්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
යම් යම් රාගත්යක් ගානම් ඒ කරපු නාගත්ය හරි
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
[උගුර කෑරීම] අන්න ඒක අසං අසං සකස් කරපු නැති හරිය සකස් නොවෙන හරියක් තියෙනවා නම් කාරය තියෙන්නේ එතන මොකද සකස් නොවෙලාට පත් වුනහම සකස් වීමේ තිබි නොකර නැ.
[헛기침] 바로 그 asaṅkhata, 짜이지 않은 쪽, 짜이지 않는 쪽이 있다면 알맹이는 거기 있습니다. 왜냐하면 짜이지 않음에 이르면 짜임이 다시 일어나지 않기 때문입니다.
සකස් වෙමින් තිබිච්ච මානසිකත්වයක් තුළින් යම්කිසි රාගයක්, ද්වේශයක්, මෝහයක් සකස් නොවෙෙන තත්වයට පත් වුණා. ඒ සකස් වෙන මටතිය බිවුණා වූ 10 සදාක නිදා. අන්න ඒ අසංකත රූපය වුන
짜여 가고 있던 마음에서 어떤 rāga, dosa, moha가 짜이지 않는 자리에 이르렀습니다. 그 짜이는 바탕이 영원히 꺼져 버렸습니다. 바로 그것이 asaṅkhata입니다.
මේ දැන් මේකට තේරුම් අරගෙන මූල ධර්මය තේරුම් ගන්න ඕන. යහගන්න පහළ වුනාට පස්සේ
이제 이것을 받아들여 근본 dhamma를 알아들어야 합니다.
තේරුම් ගන්න ඕන. යහගන්න පහළ වුනාට පස්සේ මොන කාලින් හරි කමක් නැ චිත්ත සමාධියක් ඇති කරගත්තොත් ආය අබහු යන්නේ නැහැග.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
සමහර දැන් සතර පුද්ගලයෙක් හරි එයාත් මිත්ර සමාජ ලබාය පුද්ගලයා අනාර්ය පුද්ගලයා ලබාගත්ත තේරුවක් නැ. අපහවිදෙනවා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
යම අවසානයක් දකින පැත්තට යන්න මේව සංඥා නාමය සංඥාව දේ ඉපරිලා අනායක මහාකල්ප අසූහර කාලය වෙලා ආයන කරන මේ ලෝකයේ ද කනගම ප්රමාදයක් පනක් තියන තර කාලයක් මම කියවුල දිගේ හිටිය
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඉතින් ඒක දකිනකොට ඒ වෙල බයන ේ මහාකල්ප අසුහාද අනාලා වෙලා ඉන්නවා මම හිතුනම් දින වෙලාවේ වට අදුහගි අපගතෙල තින් ආයෙ ආයේ මනුස්සය කාව ගන්න බළ අය ආය මාරයා කෙනා අපටත් පතින්ත්. මම නිවරයක් නේ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
එහෙමයි ඒක ආර්ය කාලා කියන එක දයක් නැ. ඒක ມ ආර්යයෙන් බලාපොරොත්තු වෙන්නේ නැහැ. එහෙන් එහෙकार ජීවත් වෙන්න තේරුමක් හැදි මේ ආර්ය වලාපොරෙන්නේ ධර්ම අවෝජන අවසානය කර්මය ප්රඥා පහ කරගන්න.
그렇게 사는 것은 ariya가 바라는 것이 아닙니다. ariya는 그것을 바라지 않습니다. 그렇게 오래 사는 데에 무슨 뜻이 있겠습니까. ariya가 바라는 것은 dhamma 깨달음의 끝, kamma를 다하고 paññā를 이루는 것입니다.
මේක මොකක් කරගන්න ඕන. ඉතින් එන්නා ඉස්සෙල්ලාම ලෝකය අමාරත්වය දකින්න ඕන නිවනින් මාරක් දකින්න ඕනේ. වචනය පින් කර ඒක ඉගෙන කෙන පාල එකක් නෙම ලෝකේ අනිත් වශයෙන් දුක්ඛ වශයෙන් ආනාත වශයෙන්
이것을 해내야 합니다. 그러려면 맨 먼저 세상의 알맹이 없음을 보아야 하고, nibbāna에서 알맹이를 보아야 합니다. 말로 외워 배우는 것이 아니라, 세상을 anicca로, dukkha로, anatta로 보아야 합니다.
ඔය දන්න බැද්ද කරගන්න සා
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)