bhāvanā를 해야 하는 방법
භාවනා කල යුතු ආකාරය
දැන් මේ අපි එච්චර දුන කර්මස්ථාන දැන් මම ඒක මෙතරම පෙන්නලා තියෙනවා. දැන් ම රේතං
자, 지금까지 kammaṭṭhāna에 대해 제가 이만큼 보여 드렸습니다.
ඒක මෙතරම පෙන්නලා තියෙනවා. දැන් ම රේතං සන්තං ඒතං පනිත්තං අදිවාස දුර කර්මස්ථානයක් තියෙනවා. ඒ කර්මස්ථානය
이제 'etaṃ santaṃ etaṃ paṇītaṃ'(이것은 고요하다, 이것은 뛰어나다)라는 kammaṭṭhāna가 있습니다.
කර්මස්ථානයක් තියෙනවා. ඒ කර්මස්ථානය වඩනකොට ඇති වුන වෙනස්කම්ම තියෙන්නේ එක කාලයක් භාවනා කර හිටියා කිය් කාලයක් ඒ ශරීරය ඉනෙන් පහළ කොටස ගින්නක් ඇවිල්ලා ගත්තා වගේ ඇවුණලු ඊට පස්සේ බඩිදෙල වුණා.
그 kammaṭṭhāna를 닦을 때 생긴 바뀜은 이렇다고 합니다. 한동안 bhāvanā를 했더니, 그동안 몸의 허리 아래쪽이 불이 붙은 것처럼 화끈거렸고, 그 뒤에는 배탈이 났다고 합니다.
මත්ිනුම තිරුනා වගේ ආයු ගති දැවුණා.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඊට පස්සේ ඊළඟ සහ මේ තැනින් පාවිච්චි කළ යුතු අයම් කැනීමක් අහවලු ඊට පස්සේ
그 다음, 이런 때에 써야 할 것이 무엇인지 묻는다고 합니다.
අ භාවක් හරගන්න
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
භාවනා සිද කළා මට ගිනි අවස් වන බවත් උතුම් වූ නිවනම අවශ්යවත් වෙන බවත් තදින්ම වටහාගෙන දිගටම භාවනා කළා.
bhāvanā를 하면 제 몸의 불길이 끝나리라는 것과, 가장 높은 nibbāna가 꼭 있어야 한다는 것을 굳게 깨닫고 계속 bhāvanā를 했습니다.
භාවනා කර අවසානකද මාගේ වඩේ වේදනාවක් දැරුණා.
bhāvanā를 마칠 무렵 배에 아픔이 생겼습니다.
මොකක්ද මේ විරඟ මී පැනි මට පොලිපෝ ටිකක්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
නිරීගෙන දින දෙකක් අනුබල පසුව පඩි වේදනාව නැති වුණා.
…이틀 동안 먹고 나니 배의 아픔이 사라졌습니다.
දැන් මේකයි තියෙන්නේ මේක අහති මේක කමටහනකින් මෙහෙම කරන්න කමටහන වඩලා තියෙනවද කියලා අහන්නේ. දැන් මේක අපි ඉස්සෙල්ලා
자, 이것이 물음입니다. 어떤 kammaṭṭhāna로 이렇게 하느냐, 그 kammaṭṭhāna를 닦아 왔느냐고 묻는 것입니다.
කියලා අහන්නේ. දැන් මේක අපි ඉස්සෙල්ලා කිව්වා මේ කමටහන වඩනකොට අපේ කායක ඇතිවෙන වෙලක්කම් ඇතිවෙන දැවිලි දැවිලී හිරවීම් මේ ආදී වශයෙන් ඇතිවෙන ඒවා දාජි විලා දාන ඒවා මේවා එනවා. මොකද මේකට හේතුව මේ ශරීරයේ ලෝභ
이것은 앞서 우리가 말했습니다. 이 kammaṭṭhāna를 닦을 때 우리 몸에 생기는 떨림, 화끈거림, 조임 같은 것들, 땀이 흐르는 것 같은 것들이 옵니다.
මේවා එනවා. මොකද මේකට හේතුව මේ ශරීරයේ ලෝභ ද්වේශ මෝහ මුල් කරගෙන හටගත්තා වූ දෙයින් ගොඩනැගිච්ච නිසා. රාග ද්වේශ මෝහයන්ගින් ගොඩනැගිච්ච අනුකූල වෙච්ච නිසා. මේ ශරීරයේ විස්ායන පදති ඇඹරිලා ඊට අනුකූලව හැඩගැහිලා තියෙන්නේ. දැන් වීත රාගී, වීත දෝෂී, වීත
왜 그러냐면, 이 몸이 lobha, dosa, moha에 뿌리를 두고 생겨난 것으로 지어졌기 때문입니다. rāga, dosa, moha로 지어지고 그것에 맞춰졌기 때문입니다. 이 몸의 신경 줄기들이 그렇게 길들여져 그에 맞게 모양이 잡혀 있습니다.
තියෙන්නේ. දැන් වීත රාගී, වීත දෝෂී, වීත මෝහී කර්මස්ථාන වඩනකොට මෙයා නිදහස් වෙන්න ඕනේ පප බව පවන් ඇබැරිලා තියෙන එකක් නැවත ගිහින් වෙනකොට ඒකේ පරිවර්තනයක් වෙන්න ඕනේ.
이제 vītarāga, vītadosa, vītamoha의 kammaṭṭhāna를 닦을 때 이 사람은 벗어나야 합니다. 나쁜 버릇으로 길들여진 것이 거꾸로 돌아갈 때 거기에 바뀜이 일어나야 합니다.
අන්න ඒ පරිවර්තනයක් වීමේදී ඇති වෙන්නා වූ ඉස්සෙලා තියෙන අපතරව්යවය පිට කරන ආකාරය තමයි දැවිල්ල, කැක්කුම, කිරි වැටීම මෙයා ජාතිය මුල් වෙලා තමයි සකස් වෙලා ඉන්නේ.
그 바뀜이 일어날 때, 앞서 쌓여 있던 찌꺼기를 밖으로 내보내는 모습이 바로 화끈거림, 아픔, 저림입니다. 이 사람은 jāti에 뿌리를 두고 지어져 있기 때문입니다.
ඉතින් ඒ වගේ දේකෙදී අපිට ඒකට පහුවෙන්න යම්කිසි අවශ්ය කරන බෙතක් චේතක් ගත්ත නම් ඒක ප්රශ්නයක් නැහැ. ඒකට අවස්ථ දෙයක් හරි කර්මස්ථානය දිගට බලන්න ඕනේ. කර්මස්ථානයේ
그러니 그런 때에 그것을 넘기려고 꼭 필요한 약 같은 것을 먹는다면 그것은 문제가 없습니다. 그와 함께 kammaṭṭhāna를 계속 살펴야 합니다.
කර්මස්ථානය දිගට බලන්න ඕනේ. කර්මස්ථානයේ දිගටම වාක්යා වශයෙන් කියන්නේ මේක යනකොට මේක වැඩි. අපි ඒකෙදි ක්රමයක්. මොකක්ද
kammaṭṭhāna를 계속 이어 가다 보면 이것이 지나치게 됩니다. 거기에는 방법이 하나 있습니다.
මේක වැඩි. අපි ඒකෙදි ක්රමයක්. මොකක්ද සත්ත බොජ්ඣංග තුනක් වඩනවා. ඒකෙදි පමණ දැනගෙන ඒක නවත්ත ඊළඟ තුන වඩනවා. මේකෙමිටයි සත්ත බොජ්ඣංග වඩන. සත්ය සම්පජ්ඣංගය හැමදෙම තියෙන්න ඕනේ.
무엇이냐면, satta bojjhaṅga 가운데 셋을 닦습니다. 그때 알맞은 정도를 알고서 그것을 멈추고 다음 셋을 닦습니다. 이렇게 satta bojjhaṅga를 닦습니다. sati-sambojjhaṅga는 언제나 있어야 합니다.
ධම්ම විචය සම්බු්ඣංගය ප්රීති සම්බුජ්ඣංගය විරිය සම්බුජ්ඣංගය කියන මේ බොජ්ඣංග තුන කර්මස්ථානය වඩනකොට ක්රියාත්මක වෙනවා.
dhammavicaya-sambojjhaṅga, pīti-sambojjhaṅga, viriya-sambojjhaṅga라는 이 세 bojjhaṅga가 kammaṭṭhāna를 닦을 때 움직입니다.
එතකොට ඒ බොජ්ඣංග තුන බලවත් වෙනකොට අපි ඉස්සෙල්ලා කියනවා හරියට දෙට මංග ගාලා මසානේ දාලා දෙන්න අපුල් වෙනවා මරි කියලා. අපුල්න ෙ කුණු හොනවා කුණු යන්නේ. හේතු තිබිච්ච කුණු ගැලවි ගැලවි හොනවා. ඊට පස්සේ
그 세 bojjhaṅga가 힘을 얻으면, 앞서 말했듯이, 마치 옷에 비누를 발라 담가 두었다가 두드려 빠는 것과 같습니다. 두드리면 때가 빠집니다. 배어 있던 때가 조금씩 떨어져 나옵니다.
තිබිච්ච කුණු ගැලවි ගැලවි හොනවා. ඊට පස්සේ සභංගෙ ඔහු අකුලන සෙද පොඩි කරගෙන අකුල්න එක නමත් වෙනවා. දැන් සෙද්ද වතුර දාලා හෝදනවා.
그 뒤 옷을 구기고 비벼 두드리면 때가 풀립니다. 이제 옷을 물에 넣어 헹굽니다.
හෝදනකොට මේ සෙන්න මේ සබන් ගාන නැහ. සබන් ගානකොට හෝදන්නේ නැහැ. මේක මාම අවිස්සෙලාත් කිව්වා. මෙන්න මේ වගේ. ඒ විදිහට කරගෙන
헹굴 때는 비누를 바르지 않습니다. 비누를 바를 때는 헹구지 않습니다. 이것은 제가 앞에서도 말했습니다. 바로 이와 같습니다.
කිව්වා. මෙන්න මේ වගේ. ඒ විදිහට කරගෙන යනකොට මොකද වෙන්නේ? පොපු ගුණ ටික හෝදනකොට යනවා. ආයේ හෝද හෝ කියන්නේ පොටි කුණු හොය කිව්වට යන්නේ නැහැ. එතකොට ආයසරය සබන් කාල ආයේ අපුලනවා. එතකොට ඉතුරු ටික පොනවා. එතකොට ආය බෝදනවා. එතකොට ඒ ටිකේ යනවා.
그렇게 해 나가면 어떻게 됩니까? 헹굴 때 때가 조금 빠집니다. 다시 헹구기만 한다고 남은 때가 빠지지는 않습니다. 그러면 다시 비누를 바르고 다시 두드립니다. 그러면 남은 것이 풀립니다. 그러면 다시 헹굽니다. 그러면 그것도 빠집니다.
මෙන්න මේ ක්රමයටමයි මේ භාවනාව තුළින් සුද්ධ කරගන්න. එහෙනම් කර්මස්ථානය වඩනකොට
바로 이 방식으로 이 bhāvanā를 통해 깨끗하게 합니다.
සුද්ධ කරගන්න. එහෙනම් කර්මස්ථානය වඩනකොට කායනේ දහලා අකුල් වෙනවා වාගේ වැඩක් තමයි අකුල් වෙනවා වාගේ වැඩක් තමයි කර්මස්ථානය කිය ගියා වදනකොට අන්න කුණුපකවල ආවා වගේ තමයි සිර වෙලා තද වෙලා ඒකට එන්නේ මහන්සි වෙලා එන්නේ. ඒ වෙලාවට කර්මස්ථානය නවත්
그러니 kammaṭṭhāna를 닦는 것은 몸에 비누를 발라 두드리는 것과 같은 일입니다. kammaṭṭhāna를 닦아 가다 보면 때가 나오듯이 몸이 조이고 굳어지며 그렇게 옵니다. 지쳐서 옵니다.
වෙලා එන්නේ. ඒ වෙලාවට කර්මස්ථානය නවත් වෙලා සුදුසුම් හරිද කියන එකක් හිතු සුදුසුම් හරන ක්රමය අරගන්න මහන්සි අරන්න හිතාගෙන සුදුසු ැසලට මහන්සි ක්රමය ගන්න.
그때는 kammaṭṭhāna를 멈추고, 숨을 내쉬어 풀어 주는 게 맞는지 생각하고, 숨을 내쉬어 푸는 방법을 택해 지친 것을 풀도록 하십시오. 알맞은 때에 쉬는 방법을 쓰십시오.
එතකොට ටික ටික ටික ටික අන්න සමනය වෙලා යනවා. අන්න හෝදලා දැන්නා. ඊට පස්සේ ඒකෙන්ට වැඩෙන්නේ නැවතම් සාමාන්ය වෙනවා. එතකොට ධර්මස්ථාන වඩනවා. මෙන්න මෙහෙම මාරුවෙන්
그러면 조금씩 조금씩 가라앉습니다. 헹궈 낸 것처럼요. 그 뒤로는 더 커지지 않고 다시 보통으로 돌아옵니다. 그러면 다시 kammaṭṭhāna를 닦습니다.
ධර්මස්ථාන වඩනවා. මෙන්න මෙහෙම මාරුවෙන් මාට මේ ටික පැරන්න කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනා. මෙහෙමයි සත්ත බොජ්ජකෝ
이렇게 번갈아 가며 이것들을 해 나가라고 붓다께서 가르치셨습니다.
වහන්සේ දේශනා කරනා. මෙහෙමයි සත්ත බොජ්ජකෝ වන්නේ සමෝ වදන්න බැහැ. සමෝ වඩන්නේ බණ අහන වෙලා. අනේක් හැම වෙලාවක භාවනාව කරනද පටි සම්පජ්ඣංගය හැම තියෙන්න ඕනේ යළ කන කියන සියලු බඩ ඉලගෙන නෙමෙතුරු බොජ්ඣංග හය තුනේ තුන වෙනම වදන්න ඕන. එහෙම වදන්න කිව් මේ
satta bojjhaṅga는 이렇게 닦는 것입니다. 모두를 한꺼번에 닦을 수는 없습니다. 한꺼번에 닦이는 것은 dhamma를 들을 때입니다. 그 밖에 bhāvanā를 할 때에는 언제나 sati-sambojjhaṅga가 있어야 하고, 나머지 여섯 bojjhaṅga는 셋씩 따로 닦아야 합니다.
තුන වෙනම වදන්න ඕන. එහෙම වදන්න කිව් මේ බොජ්ඣංග වඩන්න බැ. මේ බුදුරජාණන් වහන්සේ මේක නොයෙක් උපමාවලින් පෙන්නනවා.
그렇게 닦지 않으면 bojjhaṅga를 닦을 수 없습니다. 붓다께서는 이것을 여러 비유로 보여 주십니다.
එක අවස්ථාවේ බුදුරජාණන් වහන්සේ අහනවා මෙහෙම දෙයක්.
한번은 붓다께서 이런 것을 물으십니다.
හෙත දර ගොඩක් අරගෙන දර කනකොළිය අරගෙන ඕකට අවශ්ය පුංචි ගිටුවක් දාලා අපි ඕක පත්තු කරන්න හදනවා. පුළුවන්ද පත් කරන්ද නියරහ? ඕකට පින්විනවා. ඉඳලා පත්තුවේ.
젖은 장작 더미를 가져다, 젖은 섶을 가져다, 거기에 작은 불씨를 넣고 불을 붙이려 합니다. 붙일 수 있습니까? 안 됩니다. 거기에 입김을 불어 봅니다. 그래도 어쩌다가나 붙을까요.
ඒක පත් කරන ක්රමය නෙමෙයි. ගැලපෙන්නේ නැ.
그것은 불을 붙이는 방법이 아닙니다. 맞지 않습니다.
එතකොට මොකද කරන්නේ? තර දර තියෙනවා දියන ධන සොට දියන. ධරිය අරගෙන ඒකට දානම් ගිබිල්ටක් දානවා. හෙමින් පිඳිනවා. ඒ වෙලාවට මොකද වෙන්නේ? එතකොට මත්තු වෙනවා.
그러면 어떻게 합니까? 마른 장작이 있습니다. 마른 섶이 있습니다. 마른 것을 가져다 거기에 불씨를 넣습니다. 천천히 붑니다. 그러면 어떻게 됩니까? 불이 붙습니다.
පත් කරන ක්රමය එක වුනාට බාහිර ද්රව්යත්තුන්ගේ තියෙන ස්වභාවය අනුව ඒ පත්තු කරන ක්රමය ඒකන් සමාන කරන්න බැහැ.
불을 붙이는 방법은 하나라도, 바깥 재료들의 성질에 따라 불 붙이는 방법을 똑같이 할 수는 없습니다.
ඊළඟට ගින්න සීමාව එක්ම ඇවිල යනවා. ඒ වෙලාවට මොකද කරන්නේ? තවත් සිදු දැම්මොත් බේච්ච තරහම දැම්මොත් මොකක් වෙයිද? තවත් ඇවිලන්න පටන් ගන්නවා. පහාණය කරගන්නේ කොහොමද? දැන් තෙත බිදුරු තෙත දව්වේ බොහොම ඕනාවා ඕකට අමුවෙන ඒවා. එතකොට පාරමය වෙනවා.
다음으로 불이 한꺼번에 너무 세게 타오릅니다. 그때 어떻게 합니까? 마른 것을 더 넣으면, 바싹 마른 것을 더 넣으면 어떻게 되겠습니까? 더 타오르기 시작합니다. 어떻게 누그러뜨립니까? 이제 젖은 것, 젖은 장작처럼 축축한 것들이 많이 있어야 합니다. 그러면 가라앉습니다.
ආය නෙමෙයි ගියොත් මොකද කරන්නේ? ආයතනයක් මේ විද්ය දානවා. එතකොට ගාණ පත් වෙනවා. යම්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
විද්ය දානවා. එතකොට ගාණ පත් වෙනවා. යම් කෙනෙක් මේ ගින්න සමව ගෙනියන්න ඔය ක්රමය දෙකේ නැත්නම් ඔහුට වැඩිය කරගන්න බැහැ විනාශ වෙනවා.
누구든 이 불을 고르게 이어 가는 이 두 방법을 모르면 그는 불을 제대로 살리지 못하고 망쳐 버립니다.
න් ගින්න [උගුර කෑරීම] සමව ගෙනියන්න ඕන දැක්කන්න වැඩි වෙනකට අඩු කර ගන්නවත්, අඩුකුණ වැඩි කර ගන්නවත් ඒකට අවශ්යට ප්රත්ය දැනගන්න . හරිගේ භාවනාවක් එන
불을 고르게 이어 가려면, 살펴보아서 지나치면 줄이고 모자라면 늘리는, 거기에 필요한 paccaya를 알아야 합니다.
ප්රත්ය දැනගන්න . හරිගේ භාවනාවක් එන කෙනෙක් භාවනාවේ ප්රතිඵලය ලබාගන්න ඔන්න ඔය ප්රත්ය ප්රෙමෙයි දැනගන්න ඕනේ. දැනගෙන ිලා තමයි කිව්වේ. අන්න ගින්න අවුලුව ගන්න
바르게 bhāvanā를 하는 사람이 bhāvanā의 열매를 얻으려면 바로 그 paccaya들을 알아야 합니다. 알고서 해야 한다고 말한 것입니다.
ිලා තමයි කිව්වේ. අන්න ගින්න අවුලුව ගන්න වෙනවා ඔයාගේ තියෙන වෙලාවට තමයි කර්මස්ථානය අරගෙන විරිය සම්බුජ්ඣයයි ප්රීති සම්බුජ්ඣයයි ධම්ම විදි සම්බුජකයයි භාවිතා කරන්න. අන්න අවුලෝන එක ඇවිලලා වැඩි වුනා වගේ වෙන්නේ. ඒක ක්රියාත්මකම අද. එතකොට
불을 지펴야 할 때, 바로 그때 kammaṭṭhāna를 잡고 viriya-sambojjhaṅga, pīti-sambojjhaṅga, dhammavicaya-sambojjhaṅga를 쓰십시오. 그러면 지핀 불이 타올라 커진 것처럼 됩니다. 그것이 움직이는 것입니다.
වගේ වෙන්නේ. ඒක ක්රියාත්මකම අද. එතකොට නැගිටිච්ච අතරවිගේ ඔක්කොම දවලා පුච්ච වෙලා ගිහිල්ලා දාඩි උඹුරු වක් කරගෙන කොටසක් බලට ගෙනයා මලකුත්තරාවට කොටසක් ගෙන යනවා මෙහෙම
그러면 일어난 찌꺼기가 모두 태워져서, 일부는 땀으로 내보내지고 일부는 똥오줌으로 나갑니다.
ගෙනනවා. අතැමිතුලුව දිට හදි පස්තෙන් එළියට තමයි හඳි කැක්කුම් හැටියේ. තවදුරට සරයක්
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
තමයි හඳි කැක්කුම් හැටියේ. තවදුරට සරයක් කර ගිය ඕක කැවම වැඩි වෙනවා. අන්න පදම දැනගන්න ඕනේ. දැන් එතකොට මොකද අපි ශාන්ත
더 세게 밀어붙이면 그것이 더 심해집니다. 바로 그 알맞은 정도를 알아야 합니다.
දැනගන්න ඕනේ. දැන් එතකොට මොකද අපි ශාන්ත බවට පත් වෙනා සමාජ සම්බුජ්ඣංගයයි උපරිසා සම්බුන්යයි ඒ වගේම පස්සද්ධි සම්බුන්යි සැහැල්ලු. ඒක වඩනවා. අන්න ඒක වර කර්මස්ථානය වඩන්නේ නැතුව සුසුමෙන් සුසුමට සැහැල්ලු කරා දහපිට ගත්තා කරන්න. ඒක ඉවර
그러면 이제 우리는 가라앉게 해 주는 samādhi-sambojjhaṅga와 upekkhā-sambojjhaṅga, 그리고 passaddhi-sambojjhaṅga, 곧 가벼움을 닦습니다. 그때는 kammaṭṭhāna를 닦지 않고 숨 한 번 한 번마다 가볍게 풀어 주십시오.
සැහැල්ලු කරා දහපිට ගත්තා කරන්න. ඒක ඉවර කරගත්තහම ආය දක් දැනෙන්නේ නැතුව යනකොට කැක්මක් ඉවර වෙලා ආය පටන් ගන්නවා කරස්තා. එතකම් ඉස්සෙල්ලා අපි කැක්කුම එන්නේ නැහැ.
그것을 마치고 나서 더는 괴로움이 느껴지지 않게 되면, 아픔이 끝나면 다시 kammaṭṭhāna를 시작합니다. 그러면 앞서처럼 아픔이 오지 않습니다.
අන්න එහෙම ශරීරයක් පාලනය කරගෙන ක්රමානුකූල මනසක් පාලනය කරගෙන ඔය ක්රමයට ගෙනියන්න ඕන.
그렇게 몸을 다스리고, 차례에 맞는 마음을 다스려서 그 방식으로 이어 가야 합니다.
හිත ඇති වෙලාවක් වුනොත් නින්ද යන්න එනවනේ භාවනාව වචන දන්නෙම නැහ නින්ද ගිහිල්ලා. දැනෙන්නේ
마음이 가라앉아 있는 때가 되면 잠이 오지요. bhāvanā를 하는 줄도 모르게 잠들어 버립니다.
නින්ද ගිහිල්ලා. දැනෙන්නේ අර සමාජ සම්පෝජකට අවස්ථාවන නේද? ඊළඟ කර්මස්ථාව සත්්ඣායනා කර බලන්න. එතකොට ඇලෝ
그때 느껴지는 것은 samādhi-sambojjhaṅga가 지나친 때가 아니겠습니까? 그러면 다음 kammaṭṭhāna를 소리 내어 외워 보십시오.
පිස ඒක නිකන් කියරගන්න හිට ම විදෙනවා. එක එක දහ පස්වා. විධාක දහම පතෙන ඒ වෙලන් සමාධිය
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
එතනත් තැන් පත් වෙනවා. මෙන්න මේ ක්රමයට සමව දැනගන්න කෙනාද මේ මාර්ගය වැටෙනවා. මේ සමථාවය දැනගන්න බැරි කෙනාද මේ මාර්ගය වලාගන්න බැහ.
거기서도 고르게 됩니다. 이 방식으로 고르게 하는 법을 아는 사람이라야 이 길에 들어섭니다. 이 고르게 함을 알지 못하는 사람은 이 길을 걸어갈 수 없습니다.
මේන් ඕක රකින්න ඕන විදිහ.
이것이 그것을 지켜 가야 할 방법입니다.
ඉතින් ඒ නිසා ඔය කිව්ව කැමටිය අගමනය කරපුවහම ක්රමානුකූලව පන්සි තියන්න. අපිට
그러니 앞서 말한 kammaṭṭhāna를 따라 할 때는 차근차근 해 나가십시오.
කරපුවහම ක්රමානුකූලව පන්සි තියන්න. අපිට හදිචයට මේ හදිච ොලන් ඔයා පදගියත් එක පාර එකක් නැ ඔකොල ඒ හින්දා අතේ ඇඟිලිට අහුනේ මන දොඩන් අරගන්න වගේ ිකොකට යට වැඩි වෙනවා මල කුඩක් හම්බුනා ගදහ දොරක් ගොර බලන්න ගපු ලෙස එකක් වදනේ දොරන් එක ගන්නසා දොරන් ගොඩක් එක ගන්න බැහැ
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
වදලා එයාගේ ආර්යවාය ඉපමට නිවන් දකිතර එක හදිසි වෙලා බැ අනුපූරවද ක්රමානු එහෙම කරෙන්නේ ඇති කරගන්න හර
…ariya의 길에서 nibbāna를 볼 때까지 서두를 수는 없습니다. 차례차례(anupubba), 순서에 맞게 그렇게 이루어 가야 합니다.
දැන් මේ අහනවා ස්ථාවකටම මේ නිවන නැත යන අන්තයට වැටෙනවද කියලා පහදලා දෙන්න කියලා.
이제 이런 물음이 있습니다. nibbāna를 말하면 '없다'는 anta에 빠지는 것인지 풀어서 설명해 달라는 것입니다.
ඇත කියන්නේ නැත කියන්නෙම ඒ ලෝකේ පවත්වනා දේවල් පිළිබඳව අදහසක්.
'있다', '없다'라고 하는 것은 이 세상에서 이어지는 것들에 대한 생각입니다.
මායාවට ඝෝෂ වෙලා ලෝකයන් පවතින දේවල් හැටියට පේන ඒවට ඇත කියන සම්මතවලට නැාගන්න. ඒවා බිදිලා ගියාහම නැත කියන එකට වැටෙනවා.
māyā에 속아 세상에 있는 것들로 보이는 것들에 대해 '있다'는 통념에 빠집니다. 그것들이 부서져 가면 '없다'는 쪽으로 떨어집니다.
එතකොට අපි නැත කියන එකයි ඇත කියන එකයි දෙකම අයින් කරන්නද කියන මේ අදහතම දන්න දේවා මෙතෙන්. ඇත නැත කියන්නේ අන්ත දෙකක්.
그러면 우리는 '없다'와 '있다'를 둘 다 버리는 것이냐 하는 생각이 여기 있습니다. '있다'와 '없다'는 두 anta입니다.
ලෝකේ මයින වැඩපිට. ඔය ටික අහක් වෙලා බලන්න ඕනේ. යම් තැනක දුකක් තියෙන බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා මෙහෙම යමක් ඇත්නම් ඇති දේ මම ඇත කියගිලම කියනවා. යමක් නැත්නම් නැති දේ නැත කියලම කියනවා.
세상의 māyā 위에서 벌어지는 일입니다. 그것들에서 비켜서서 보아야 합니다. 어느 곳에 dukkha가 있다면… 붓다께서는 이렇게 가르치십니다. 무엇이 있으면 있는 것을 나는 있다고 말하고, 무엇이 없으면 없는 것을 없다고 말한다.
ඒක අර්ථයක්. ඇත නැත අර්ථ දෙකක් තියෙන්නේ තව අර්ථයක්.
그것이 한 뜻입니다. '있다', '없다'에는 두 뜻이 있으니, 또 다른 뜻이 있습니다.
බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා නිච්ච වූ, සැප වූ, ආත්ම වූ දෙයක් ලෝකේ නැත්ත. මම ඒක නැති වම
붓다께서는 가르치십니다. nicca하고 sukha하고 attā인 것은 세상에 없다. 나는 그것을 없다고 말한다.
අනිත්ය වූ දුක්ඛ වූ ආත්ම වූ දෙයක් ඇත්ත අනිත්ය වූ දුක්ඛ වූ අනත්ත වූ දෙයක් ඇත ඒක ලෝකය ඇත. ලෝකෙ තුළ දුක ඇත දේ ඇත.
anicca하고 dukkha한 것은 있다. anicca하고 dukkha하고 anatta인 것은 있다. 그것이 세상이며, 세상은 있다. 세상 안에 dukkha가 있다.
අනේ බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කිව්වේ ඇති දේ ඇත කියනවා නැති දේ නැත කියනවා. ඇත නැත කියන එක ලෝකයක් ගන්න බැර තියෙන්නේ. මේ
붓다께서 가르치신 것은, 있는 것을 있다고 하고 없는 것을 없다고 하는 것입니다. 문제가 되는 것은 세상이 '있다', '없다'를 받아들이는 방식입니다.
කියන එක ලෝකයක් ගන්න බැර තියෙන්නේ. මේ මායාවකට ඇත හැමදෙන මායාවක් නැති නොපෙනින් ගියහම නැති වුණා කියලා කියනවා. ඒක දෘෂ්ටිය ඇත නැස දට
세상은 이 māyā를 두고 모두 있다고 하고, māyā가 사라져 보이지 않게 되면 없어졌다고 합니다. 그것이 diṭṭhi입니다.
කියලා කියනවා. ඒක දෘෂ්ටිය ඇත නැස දට ඇත කියනවා නැති දේට නැත කියනවා ඒක අන්තයක් නෙමෙ.
있는 것을 있다고 하고 없는 것을 없다고 하는 것은 anta가 아닙니다.
යම් තැනක දුක තියෙනවා නම් එතන දුක ඇත. ඒක අසහන අසහන යම් තැනක දුක නැද්ද එතන දුක නැද්ද ඒක තමයි අමාග ඒක. දැම් තමන්ට පත් වෙන්න නේද?
어느 곳에 dukkha가 있다면 거기에는 dukkha가 있습니다. 그것은 편치 않은 것입니다. 어느 곳에 dukkha가 없다면 거기에는 dukkha가 없습니다. 그것이 바로 amata입니다. 이제 스스로 거기에 이르러야 하지 않겠습니까?
දුක නැති තැන කොතන දුක නැත්තේ? නිවන දුක.
dukkha가 없는 곳, 어디에 dukkha가 없습니까? nibbāna입니다.
දැ නිවන සූය
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අන්තයක් තියෙනවාද ඒක ඔය අන්ත කතාවයි ඔක්කොම තියෙන්නේ ලෝකය අපි ටික හදාගත්ත මවාගත්ත ගොඩනැකාගත්ත කැද අන්තර දෙකේ ගොඩනගාගත්ත ලෝකය.
거기에 anta가 있습니까? 그 anta 이야기는 모두 우리가 지어내고 꾸며 내고 쌓아 올린 세상, 두 anta로 쌓아 올린 세상에 있는 것입니다.
හිඩනගාගත්ත ලෝකය අන්තස දෙක වෙනයි. ඇති යථාර්ථය වෙනයි.
쌓아 올린 세상의 두 anta는 따로이고, 있는 그대로의 참모습은 따로입니다.
නිච්ච වූ, සැප වූ, ආත්ම වූ දෙයක් නැත. ඒක නැති දේ නැහම කියලා. අනිච්ච, දුක්ඛ වූ, අනත්ත වූ දෙයක්ම ඇතින් තුළ විද්යාව.
nicca하고 sukha하고 attā인 것은 없습니다. 없는 것을 없다고 말하는 것입니다. anicca하고 dukkha하고 anatta인 것은 있습니다.
ඒ තුළ දුක ඇත. ඇති දේගෙනම කියලා. ඇත නැත ගත්තා බුදුගන්න යථාර්ථය පෙන්නන්න. හැබැයි ලෝකය ඇත නැත ගන්නේ ඕක පෙන්නද නෙ. මායා දෘෂ්ටියෙන් ගොඩනගාගත්තා වූ මායාවකට ඇගිලා හැවෙන්න.
그 안에 dukkha가 있습니다. 있는 것을 있다고 말하는 것입니다. 붓다께서는 있는 그대로를 보여 주시려고 '있다', '없다'를 쓰셨습니다. 그러나 세상이 '있다', '없다'를 쓰는 것은 그것을 보여 주려는 것이 아닙니다. māyā의 diṭṭhi로 쌓아 올린 māyā에 휘말려서입니다.
ඒ මායාව කොහොමද අන්තෙන එක නැද්ද එතන නැතකින් දිග මට මහින.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
ඒ නිකට අන්ත දෙකට මහින්න ඔය දෙක ඇත නැත යනවා අන්ත දෙක කිව්වේ. ලෝකයා බහින මුලා බහින ඇත්ත දෙක ඒකයි අන්ත දෙක. ඇති දේ ඇට කියනවා නැති දේ නැති කියනවා ධම්මානුකූලව සත්යය දැකලා ඒක අන්තයක් කරන්න. දැන් යම්
그래서 두 anta로 빠지는 것, 그 두 가지 '있다'와 '없다'를 두 anta라고 한 것입니다. 세상 사람들이 빠지는, 헷갈려 빠지는 그 둘이 두 anta입니다. 있는 것을 있다고 하고 없는 것을 없다고 하여 dhamma에 맞게 참을 보고 말하는 것은 anta가 아닙니다.
සත්යය දැකලා ඒක අන්තයක් කරන්න. දැන් යම් තැනක දුක ඇත්්ද ඒක හොඳයි. යම් තැනක දුක ඇත්්ද ඒක නරකයි.
자, 어느 곳에 dukkha가 있다면 그것이 좋습니까? 어느 곳에 dukkha가 있다면 그것은 나쁩니다.
දැන් නිවනින් දුක නැහ. අපිට ඕනේ දුක නැති කෙන ඉතින් අපිට ඕන නැති එකක් ඇති කතාවක් අපිට ඕනේ නැහැ. දුක නැහනම් අත්දෙනක අපිට ඕන එකේ.
이제 nibbāna에는 dukkha가 없습니다. 우리가 바라는 것은 dukkha가 없는 것입니다. 그러니 우리가 바라지 않는 것이 있다는 이야기는 우리에게 쓸모가 없습니다. dukkha가 없다면 그것이 우리가 바라는 것입니다.
ඉතින් අපි ඔතනද බඳින් නිවන නැද කියන එක එහ මොන මොනවද නැත්තේ?
그러니 우리가 거기서… nibbāna에 '없다'고 할 때 거기에 무엇무엇이 없는 것입니까?
රාගක් ඒයෝ නිබ්බාන. නිවන කාගයේ නෑ. ද්වේශක් ඒවා නිබ්බාන නිවන ද්වේශයේ නෑ. මෝහක් ඒවා නිබ්බාන නිවනේ මෝහය මේ තමයි කෙලෙස පරිනිවාසය.
rāgakkhayo nibbānaṃ, nibbāna에는 rāga가 없습니다. dosakkhayo nibbānaṃ, nibbāna에는 dosa가 없습니다. mohakkhayo nibbānaṃ, nibbāna에는 moha가 없습니다. 이것이 kilesa-parinibbāna입니다.
ඊට පස්සේ අනුපස්සේස නිර්වදා අපි මොන වදන යම් රූපයකින් එකුත් පිරිණුවන් බුදුරජාණන් වහන්සේලා යම් රූපයකින් පනවන්නෙක් පනවා නම් එබන් රූපයක් එතන.
그 다음 anupādisesa-nibbāna를 우리는 어떻게 말합니까? 붓다들을 어떤 rūpa로써 가리켜 말할 수 있다면, 그러한 rūpa가 거기에는 없습니다.
යම් වේදනාව පනවන්නඑප පනවානා ඒගොල්ල වේදනාවක් නැ. යම් සංඥාවකින් පනවන්න එපනවානම් ඒ සංඥාවක් නෑ. යම් සංඛාරයන් පනවන්නඑපන එබල සංඛාරයක් නැහැ. යම් විඤ්ඤාණයකින් පනවන්නඑපනවාන ඒ විඤ්ඤාණයක් නැහැ. යම් ඇතකින් පනවන්නඑප පනවානම් ඒ ඇසක් නැහ. යම් කනකින් පනවන්නෙක් පනවානම් ඒ කනක් නැහැ. යම් නාසයකින් පනවන්න එපනවා ඒගොඳ නාසයක් නැහැ. යම් දිවකින් පනවන්නඑක් පනවාන ඒව දිවක් නැහැ. යම් කයකින් පනවන්නෙක් පනවානම්නා ඒවද පයක් නැහැ. යම් මනකින් පනවන්න එපනවානම් ඒවල මනක් නැහැ.
어떤 vedanā로 가리켜 말할 수 있다면 그런 vedanā가 없습니다. 어떤 saññā로 가리켜 말할 수 있다면 그런 saññā가 없습니다. 어떤 saṅkhāra로 가리켜 말할 수 있다면 그런 saṅkhāra가 없습니다. 어떤 viññāṇa로 가리켜 말할 수 있다면 그런 viññāṇa가 없습니다. 어떤 눈으로 가리켜 말할 수 있다면 그런 눈이 없습니다. 어떤 귀로 가리켜 말할 수 있다면 그런 귀가 없습니다. 어떤 코로 가리켜 말할 수 있다면 그런 코가 없습니다. 어떤 혀로 가리켜 말할 수 있다면 그런 혀가 없습니다. 어떤 몸으로 가리켜 말할 수 있다면 그런 몸이 없습니다. 어떤 마음으로 가리켜 말할 수 있다면 그런 마음이 없습니다.
දැන් ඇසකන් දිවනාස ශරීරය මන කිව්වේ මොකක්ද දුක් උපද්දන මැතක්. දුක හා සම්බන්ධ පැත්ත.
이제 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음이라고 한 것은 무엇입니까? dukkha를 일으키는 자리입니다. dukkha와 이어진 쪽입니다.
දැන් එතන යම් සේ දෙයක් නැද්ද දුක හා සම්බන්ධන යම් තැනක් නැති දුක
이제 거기에 그런 것이 없다면, dukkha와 이어진 것이 없는 곳에는 dukkha가 없습니다.
රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාරය ස්කන්ධ පහම මොකක්ද දුක්ඛස්කන්ධය. දුක්ඛස්කන්ධය යන්තනකද එතන දුකෙන් නින්නා.
rūpa, vedanā, saññā, saṅkhāra, viññāṇa, 이 다섯 khandha는 무엇입니까? dukkhakkhandha입니다. dukkhakkhandha가 없는 곳이라면 거기서 dukkha에서 벗어난 것입니다.
අන්න ඕතැතකින් දෙකක්සි තෝරගන්න රි. එහෙනම් අපිට ඕනකම තියෙන්නේ? කැනසුව නම් යම් තැනක් කැනසෙනවා. කැනසවා යම් තැනක. ඒක ඉතින් අපි නෑහ කියලා අයි කරන්න පුළුවන් එකක්.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
අත්ති සදාතන මෙහෙම ආයතනයක් තියෙනවා. ඒ [උගුර කෑරීම] ආයතන රූපත් නෑහැ, සද්දත් නැහැ, ගන්ධ නෑහ, රහත් නෑහැ, පොට්ටබ්බත් නැහ, ධර්මත් නැහැ. ඇසත් නෑහ, කනත් නැහැ, නාසයක් නැහ, දිවත් නැහ, කයක් නෑහැ, මලත් නැහැ. රූපස්කන්ධහැ, වේදනා ස්කන්ධ නැහැ. සංඥා ස්කන්ධ නැහැ. සංඛාර ස්කන්ධ නැහැ. විඤ්ඤාණ ස්කන්ධ. මෙහෙම ආයතනයක් තියෙනවා. අන්න ඒ ආයතනය තමයි නිවන.
'atthi tad āyatanaṃ', 이런 āyatana가 있습니다. 그 āyatana에는 rūpa도 없고, 소리도 없고, 냄새도 없고, 맛도 없고, phoṭṭhabba도 없고, dhamma도 없습니다. 눈도 없고, 귀도 없고, 코도 없고, 혀도 없고, 몸도 없고, 마음도 없습니다. rūpakkhandha도 없고, vedanākkhandha도 없고, saññākkhandha도 없고, saṅkhārakkhandha도 없고, viññāṇakkhandha도 없습니다. 이런 āyatana가 있습니다. 바로 그 āyatana가 nibbāna입니다.
එල්ලක් නැත්නම් කොහොමද පත් වෙන්නේ? එබලක් නැත්නම් නිවනට පත්වෙන්න පුළුවන්ද? නිවනට යන කෙනෙකුත් නෑහ, එන කෙනෙකුත් නැහ. නිවනේ උපදින කෙනෙකුත් නැහ. නිවනේ මැරෙන කෙනෙකුත් නැහ. ඉරහතක් නැහ. ආපෝ ධාතුවක් නැහැ, තේජෝ ධාතුවක් නැහැ, වායෝ ධාතුවක් නැහැ, පඨවි ධාතුවක් නැහැ. හටගත්ත නම් විනාශයන යමක් හැද එකක්වත් නේ. හටගැනීමක් නැති නිසා විනාශය දු. හටගත්තේ දුකක් නම් හටගත්ත දේ තුළ දුක තියෙනවා. හටගත්ත දේනා දුක හත. නැ
그런 것이 없다면 어떻게 이른다는 것입니까? 그런 것이 없다면 nibbāna에 이를 수 있습니까? nibbāna로 가는 이도 없고 오는 이도 없습니다. nibbāna에서 태어나는 이도 없고 nibbāna에서 죽는 이도 없습니다. 해와 달도 없습니다. āpo-dhātu도 없고, tejo-dhātu도 없고, vāyo-dhātu도 없고, paṭhavī-dhātu도 없습니다. 생겨난 것이라면 무너지는 것인데 그런 것은 하나도 없습니다. 생겨남이 없으니 무너짐도 없습니다. 생겨난 것이 dukkha라면 생겨난 것 안에 dukkha가 있습니다. 생겨난 것은 dukkha입니다.
තුළ දුක තියෙනවා. හටගත්ත දේනා දුක හත. නැ එබඳු ස්වභාවයක් ලෝකය විද්යාමාන නැත්නම් එහෙම එකක් නැත්නම් පත් වෙන්නේ කොහෙකේද ඒකටයි පත් වෙන්නේ.
그런 성질이 세상에 있지 않다면, 그런 것이 없다면 어디에 이르는 것이냐 하면, 바로 그것에 이르는 것입니다.
මේක ලෝකයාගේ තියෙන ලෝක සම්මතයට දත්තයටද මේක ගෝචර නෑහ කිව්වේ ඒකයි.
그래서 이것이 세상 사람들이 가진 세상의 통념이나 앎에는 닿지 않는다고 한 것입니다.
යමක් දුකද යම් තැනක දුක නැහනම් වැටහෙන්නේ නැ. දුක නැති.
무엇이 dukkha인지, 어느 곳에 dukkha가 없는지는 (세상의 앎으로는) 알아지지 않습니다. dukkha가 없는 것은요.
රාගය නිසා ගිනි වින්දා ද්වේශය නිසා ගිනි වින්ন্দා රාගයයි ද්වේශයයි නැති වුනා නම් දැන් ඒ ගිනි නෑ.
rāga 때문에 불에 탔고 dosa 때문에 불에 탔습니다. rāga와 dosa가 없어졌다면 이제 그 불은 없습니다.
දැන් ගින්න නැති එක සැනතුමාද නැද්ද
이제 불이 없는 것이 평안입니까, 아닙니까?
ගිහි ඇත එක සැනතුමා ඒ සැනසුම අත්දැක්කේ නැද්ද නැති බව සැනසුම අත්දැක නැද ඇති තන තියෙන දුක නැති දෙන්න නෑහ කියලා අත්දැක්කන්න
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
දුක නැති දෙෙන සම්ප සැනසු නැතිද යම් තැනක දුක නැහ එතන සැනසුම තියෙනවද සැනසුම තියෙන්නේ ලෝකය ඇතුලන්නේ
dukkha가 없는 것이 평안이 아닙니까? 어느 곳에 dukkha가 없다면 거기에 평안이 있습니까? 평안은 세상 안에 있습니까?
ලෝකේ තියවා සැනසම [උගුර කෑරීම] ලෝකේ තියන්න ඇතනෙ මයිද වැඩ නිසා ලෝකයටත් නිවන මැරගන්න බැ.
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)
යම් තැනක දුකක් නැද්ද එතන සතිනේ මෙන්න මේක
어느 곳에 dukkha가 없다면 거기에는 평안이 있지요.
දැක්කා නම් තාරයක හර
(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)