와하라까 코리아
CD030-27

CD030 · 27번째 · 47분 · 원문 녹음

듣고 간직하고 dharma를 행하라

සුනාථ ධාරේථ චරාථ ධම්මේ

හොඳ අපි දහම් සාකච්ඡා ආරම්භ කරමු. ප්‍රශ්න කීපයක් ලැබිලා තියෙනවා. අපි එකින් එක අර්ථ අවබෝධ කරගන්න බලාපොරොත්තු වෙමු.

좋습니다, dharma 이야기를 시작합시다. 질문이 몇 가지 들어왔습니다. 하나씩 그 뜻을 알아보도록 합시다.

[උගුර කෑරීම] සුනාථ ධාරයට ශරාත ධම්මය කියන මේ විග්‍රහය කිරීම ගැන කියනවා. මේ කසර තියෙනවා.

[헛기침] ‘suṇātha dhāretha caratha dhamme’라는 이 풀이에 대해 묻고 있습니다. 이런 물음이 있습니다.

ඒ වගේ හොඳට අහගන්න ශ්‍රවණය කරන්න දරාගන්න ඊට අනුව හැසිරෙන්න කියන අර සේමේ කියන්නේ.

곧 잘 귀 기울여 듣고, 마음에 간직하고, 그에 따라 행하라는 그 말입니다.

නමුත් මෙම සුනාථ දාගයට ජරාත ධම්මයේ යන්න එකක් සමකම එකක් සිදුවන බවද හැම කාගයක් පාසාම සිදුවන දේ තුළ ඇත්තේ ඒම බවද පසුව කල්පනා කිරීමට දෙයක් නොමැති බවද පහදා දෙනමෙන් ඉල්ලමි. ඒ කියන්නේ බලාත් ඉන්නේ ශ්‍රවණය

‘그런데 이 suṇātha dhāretha caratha dhamme에서 이것들이 하나씩 동시에 일어나는지, 매 순간마다 일어나는 일 속에 있는 것이 바로 그것인지, 그래서 나중에 생각할 것은 없는지 풀어 주시기를 청합니다.’

ඉල්ලමි. ඒ කියන්නේ බලාත් ඉන්නේ ශ්‍රවණය කරනකොට ශ්‍රවණය කරපු එකම දරා ගන්නවා. ඒ මොහොතේ මේක හැසිරෙනවා. [උගුර කෑරීම] එතකොට ඒ අර පසුව කරන්න දෙයක් තියෙනවද කියන එකයි මේ අහන්නේ.

말하자면, 들을 때 들은 그것을 바로 간직하고 그 순간 그것을 행한다면, [헛기침] 그러면 나중에 해야 할 것이 있느냐는 것이 이 물음입니다.

ශ්‍රවණය කරන වෙලාවෙම ශ්‍රවණය කරපු එක දරාගන්නවා. ඒ මොහොතේම ඒක හැසිරෙනවා. ඔය ක්‍රියාවලිය තුනම ශ්‍රවණය කරන වෙලාවම සිද්ධ වෙනවා කියන එක හරි. එහෙම එහෙකුත් තියෙනවා.

듣는 바로 그때 들은 것을 간직하고, 그 순간 그것을 행한다 — 이 세 과정이 듣는 바로 그때 일어난다는 것은 맞습니다. 그런 경우도 있습니다.

අපි මුලින් ලබාගන්නවා අත්දැකීමක්. දැන් ආසේවිතාය භාවිතාය බහුලීකෘතාවය ඇසුරු කරන්න භාවිතා කරන්න බොහෝකොට ඇසුරු කරන්න

우리는 먼저 경험을 얻습니다. 그리고 āsevitā, bhāvitā, bahulīkatā — 가까이하고, 닦고, 거듭 많이 가까이하라는 것입니다.

දැන් මේකෙදී පුංචි උපමාවක් බුදුපියාණන් වහන්සේම දේශනා කරන උපමාව තුළින් මේක තේරුම් ගන්න ඕනේ.

여기서 Buddha께서 몸소 설하신 작은 비유를 통해 이것을 알아야 합니다.

දරල කල දෙකක් අරගෙන ඒ කාලේ අද ගිනි පෙට්ියයි ගිනි කූරයි තිබුනැහැ. ලයිටත් තිබුණේ නැහ. ගිනිගත්ත උපක්‍රමයක් තිබුණා.

나무 두 토막을 가지고 — 그 시절에는 오늘날 같은 성냥갑도 성냥개비도 없었습니다. 전깃불도 없었습니다. 불을 얻는 요령이 있었습니다.

වේරිච්ච ළඟලී දෙකක් අරගෙන මේ ලී දෙක ඔය පුළුන් වැනි දේවල් බොහොම සියුම් සොඩු වැනි දේවල් දාලා යටට ලීයක ලීයක් තියලා මේක වේගයෙන් අතුල්ලනවා.

마른 나무 두 개를 가져다, 솜 같은 것, 아주 고운 부스러기 같은 것을 밑에 깔고, 나무 위에 나무를 올려 빠르게 문지릅니다.

මේ අතුල්ලගෙන අතුල්ලගෙන යනකොට මේක ගිනි ගන්නවා. කොයි විලියේ හද පාරක් ඇතුලට ගිනි ගන්න නැහ. දෙපාරක් ඇතුලට ගිනිගන්නේ නැහැ. තුන් පාරක් ඇතුලට හතර පාරක් ඇතුලට ගිනිගන්නේ නැහැ. මේක නොන අවස්ථාවක හත් වෙලා හත් වෙලා ගිනි පොළි වෙනකන් අතුල්න්න ඕනේ. බොහොම මහන්සි වැඩක් ඒ කාලින් ගත්ත.

그렇게 문지르고 문질러 가면 불이 붙습니다. 어떤 경우에도 한 번 만에 불이 붙지는 않습니다. 두 번 만에도 붙지 않습니다. 세 번, 네 번 만에도 붙지 않습니다. 쉬지 않고 달아오르고 달아올라 불꽃이 일 때까지 문질러야 합니다. 그 시절에는 아주 고된 일이었습니다.

මෙන්න මෙහෙම රත්තෙලා සත්ත වෙලා සත් වෙලා කියලා මොහොතක කොයිම තැන සත්වීම වැඩිගට ගිනි ගන්නවා දී දෙකම වේවිලා තියෙන නිසා.

이렇게 달아오르고 달아오르다가 어느 순간 열이 높아지면 불이 붙습니다. 두 나무가 다 말라 있기 때문입니다.

ගිනි ගත්තහම ගිනි රස්සෙච්ච ගිනි අරගෙන වැටෙනවා. අර යටින් දාස වෙච්ච සරණඇල්ල වලට ඒතියට තියෙන් ගින්දර අරගන්නවා.

불이 붙으면 달아오른 불씨가 떨어집니다. 밑에 깔아 둔 마른 부스러기에 떨어지고, 거기서 불을 얻습니다.

බොහොමාරුවෙන් ගිනි පත්තු කර ගත්තේ අද ගි ගිනි පෙට්ටිය ගිනිගුර ගහලා ගන්න ක්‍රමයක් ඒ කාලේ තිබුනේ නැහ. ඔය ක්‍රමය

아주 힘들게 불을 피웠습니다. 오늘처럼 성냥을 그어 불을 얻는 방법이 그때는 없었습니다. 바로 그 방법입니다.

දැන් කෙනෙකුට මේක කියා දෙනවා. හොඳට මේක අහගන්න මේ ක්‍රමය හොඳට තේරුම් ගන්න අරගෙන හැසිරෙන්න දැන් අර සියතන වෙලාවේ ඔය කාරණා තුනොතන සිද්ධ වුණා.

이제 누군가에게 이것을 가르쳐 줍니다. ‘이것을 잘 들어라. 이 방법을 잘 알아듣고 행하라.’ 그 듣는 때에 이 세 가지가 일어났습니다.

වේවිච්ච තරලී දෙකක් නැහැ ලිලී කෑලි දෙකක් ගන්න අරගෙන නිවර මේ හොඳට අහගෙන මේ ක්‍රමය තේරුම් ගන්න ඊට පස්සේ මේ ලීයට එක ලීයක් යටින් තියාගෙන පදවින් හිර කරලා තියාගෙන එතන් තව සොඩු කෑලි පොරුන් වාගේ දේවල් ගිනි ගත්තහම ඒයන් ගිනිටක් ආගුහම ගිනි පත්තුවෙන් ජාසී දේවල් දාලා අර රිය උඩින් ඒයන්ගේ රීයෙන් රස්වෙලා අතුල්ලන්න

‘마른 나무 두 개 — 아니, 나무 조각 두 개를 가져다, 이것을 잘 듣고 정확히 이 방법을 알아라. 그다음 나무 하나를 밑에 두고 발로 눌러 고정한 뒤, 거기에 부스러기 조각이나 솜 같은 것, 불씨가 떨어지면 불이 붙을 만한 것들을 두고, 그 위에서 나무로 달아오르도록 문질러라.’

මේ ක්‍රමය හොඳට දරාගෙන දැන් ඉතින් ඔය ක්‍රමය කරගෙන යන්න කියලා ක්‍රමයක් කියා දෙනවා. දැන් ගිනි ගන්න ක්‍රමය.

‘이 방법을 잘 간직해서 이제 이 방법대로 해 나가라’ — 이렇게 방법을 가르쳐 줍니다. 불을 얻는 방법을요.

දැන් ඔය කියා දීලා අවසානයෙන් ගිනි හම්බ වුණාද අපි ශ්‍රවණය කළා. ශ්‍රවණය තරහ ගත්තා. දැන් ඉතින් අපිට ඊට අනුවා හැසිරෙන්න කිව්වා.

그런데 이렇게 가르쳐 준 끝에 불을 얻었습니까? 우리는 들었습니다. 들은 것을 간직했습니다. 이제 그에 따라 행하라고 했습니다.

අපිට කියනකොටම ලී කෑල්ලකු අරගෙන වැඩේටත් වෙච්ච කෙනා නම් ආ ල තියෙනවද? ඔක්කොම තියෙනවද ආනම් මෙහෙම තියාගන්නකෝ දති ඔුදිය ගාන්න පටන් ගන්නක දැක හැසිරෙන්නකෝ.

말해 주는 바로 그때, 나무 조각을 들고 일할 채비가 된 사람이라면 — ‘아, 다 있습니까? 다 있으면 이렇게 놓고 지금 바로 문지르기 시작해서 행해 보십시오.’

එතකොට මෙහෙම රත්වය අත්දැකීම ලැබෙයි. සත්වයන ගාගෙන ගාගෙන කින හම්බ වෙන්න කියලා ඇවෙල කිව්වා. ඒ බඩු ටික එයා ළඟ එවෙල තිබුණම් ඒ මොහොතේම එයාට වැඩි ආරම්භ කරන්න පුළුවන්.

그러면 이렇게 달아오르는 경험을 얻을 것입니다. 열이 나도록 문지르고 문질러 불을 얻으라고 했습니다. 그 재료들이 그 사람 곁에 갖춰져 있었다면 바로 그 순간 일을 시작할 수 있습니다.

හැබැයි සවාරයක් අතුල් වෙනකොට නම් මේ ගිනි වතුුනේ. අර කියලා ඉවර වෙන සවාරයක් අතුල්ලගන්න පුළුවන්.

하지만 한 차례 문지른다고 불이 나지는 않습니다. 말을 마치는 사이에 한 차례쯤 문지를 수는 있겠지요.

අර ලීජක පාරක් අතුලන්ට ඒ කියපු අවසානමක හෝ ක්‍රමය කියා දීලා මෙන්න මෙහෙම කරන්න කියලා කියා දෙන වෙලාවේ ක්‍රමය අහගත්තා මේක තමයි ක්‍රමය කියලා දැනගත්තා දැන් මම ක්‍රියාත්මක වෙන්න කියලා දැනගන්න ක්‍රියාත්මක වීම පටන් ගත්තා. අහන වෙලාවේ අහගෙන දරාගෙන පටන් ගත්තා.

나무를 한 번 문지르게 하거나, 말을 마칠 즈음 방법을 가르치며 ‘이렇게 하라’고 하는 그때, 방법을 듣고 ‘이것이 방법이구나’ 하고 알았습니다. 이제 내가 실행하겠다고 알고 실행을 시작했습니다. 듣는 때에 듣고 간직하고 시작했습니다.

හැබැයි ප්‍රිය පාරක් හෝ දහස් පාරක් අතුර වනකොට නම් ඒ ගිනි එන්නේ. ඒ පටන් ගත්ත මොහොතේ ගිනි හම්බ වෙනවද?

하지만 백 번, 천 번 문질러야 불이 옵니다. 시작한 그 순간에 불을 얻습니까?

වැඩිවියලා හරි. වැඩබිලිය ක්‍රියාත්මක කරන්න පටන් ගත්තා ඒකත් හරි. හැබැයි ක්‍රියාත්මක කරගෙන කරගෙන යනකොටයි අර ගෙනෙහි හම්බ වෙන්නේ.

시작한 것은 맞습니다. 일을 실행하기 시작한 것도 맞습니다. 하지만 실행하고 또 실행해 나가야 비로소 불을 얻습니다.

මෙන්න මේ වගේ බුදුරජාණන් වහන්සේ නිවන් දැකීමට අවශ්‍ය කරන ක්‍රමය දේශනා කරනවා.

이와 같이 Buddha께서는 nibbāna를 보는 데 필요한 방법을 설하십니다.

මේ ක්‍රමය හොඳින් අහගන්න අහගෙන මේ ක්‍රමය කාගෙවත් තා අහන්න කෑලි තියාගන්නේ නැතුව හොඳට හිතෙන් දරාගන්න මේ අය කරන්නේ කියලා. ඊට පස්සේ තනු හැසිරෙන්න.

‘이 방법을 잘 들어라. 듣고서 이 방법을 남에게 물어볼 쪽지 따위에 기대지 말고 마음에 잘 간직하라, 이렇게 하는 것이라고. 그다음 그대로 행하라.’

දැන් ඒවල හැසිරිලා ඔක්කොම කරගන්න පුළුවන්ද?

그러면 그대로 행해서 모든 것을 다 이룰 수 있습니까?

දැන් අපි හිතා ඉන්නේ බණ කියලා අවසන් වෙනට ඔක්කොම කරගෙන ඉවරයි කියලා. එහෙම කරගෙන ඉවරයි උපකරණ ඔක්කොම සකස් කරගෙන තිබිච්ච අය උපකරණ නැති කෙනට ඔය ක්‍රමය අහගෙන හිකන් ක්‍රමය දලාගෙන ඊට පස්සේ අහන්න. දැන් ඉතින් මම වැඩේ කරන්න පටන් ගන්න ඕනේ. ඔව් මටි දරක් නැහැ. කනුත් නෑහ. දැන් මම හොයන්න යන්න ඕනේ. දැන් ඔහු ගිහිල්ලා ඕ හොයාගෙන ඔහුට දැන් කියපු ක්‍රමයන ඔහු පටන්ගෙන කරනවා. ඔහුට ගිනි හම්බ වෙන්නේ නැ.

우리는 설법이 끝나면 모든 것을 다 해 마쳤다고 생각합니다. 그렇게 다 마치는 이는 도구를 모두 갖추어 둔 사람들입니다. 도구가 없는 이는 이 방법을 듣고 간직한 뒤에 말합니다. ‘이제 나는 일을 시작해야 한다. 그런데 나에게는 나무가 없다. 솜도 없다. 이제 찾으러 가야 한다.’ 그는 가서 그것들을 찾아, 들은 방법대로 시작해서 합니다. 그 자리에서 그는 불을 얻지 못합니다.

ඒ ක්‍රමය අහගෙන දරාගෙන ඊට හැදිගෙන හැටි ඔක්කොම දැනගෙන සැක නැතුව තේරුම් ගත්තට පස්සේ. ඔහු ළඟ බලුන හැවා. ඔහු දැන් අවශ්‍ය බී කෑ ඔක්කොම හොයාගෙන වැරදිට බහිනවා. ඒක පහු දාගත් කරන්න පුළුවන්. හැබැ ක්‍රමය දැනගත්ත නිසා.

그 방법을 듣고 간직하고 어떻게 해야 하는지 다 알아 의심 없이 이해했지만, 그에게는 재료가 없었습니다. 그는 이제 필요한 나무 따위를 모두 찾아 일에 들어섭니다. 그것은 나중에 할 수 있습니다. 방법을 알았기 때문입니다.

බලු තිබුනම් නම් ඒ වෙලාවේ පටන් ගන්නත් පුළුවන්. එහෙම තිබවිච්ච කෙනා. මෙයාගේ බුදුපියාණන් වහන්සේ ඉන්න කාලේෙන් නිවන් දකින්න අවශ්‍ය කරන උපකරණ ටික ළඟම තිබුණා සම්පූර්ණ වෙලා. ධර්ම දේශනාව අවසන් වෙනකොටම ඒ ටික ගාලා ගිනිගත්තා වාගේ ඵලයෙත් ලබාගන්නවා.

재료가 있었다면 그때 바로 시작할 수도 있습니다. 그렇게 갖춘 사람 — Buddha께서 계시던 시절에 nibbāna를 보는 데 필요한 도구를 곁에 완전히 갖추고 있던 이는, 설법이 끝나자마자 그것들을 문질러 불이 붙듯이 phala를 얻었습니다.

සම්පූර්ණ වෙලා නොතිබුණාගත කරන්න ඔව් මතු වෙලාවක කොයි වෙලාවක හරි ඒ කියියපු විදි අවශ්‍ය බරු ටික සකස් කරෙන්න නිබන් දැකීමට අවශ්‍ය කරන උපකරණ ටික කායික මානසික වශයෙන් අවශ්‍ය සකස් කරගෙන අනුකූලව පිළිත පුණුලා පස්සේ ලබාගන්න

완전히 갖추지 못한 이는 앞으로 언젠가, 말씀하신 방식대로 필요한 재료를 마련해야 합니다. nibbāna를 보는 데 필요한 도구를 몸과 마음으로 갖추고, 그에 맞게 실천해서 나중에 얻으라는 것입니다.

දැන් මේක කරලා ඉපදිනකොටම මේක ඔක්කොම සම්පූර්ණයි කිව්වා නම් ඒක ඔය උප උමාවෙන් තේරුම් ගන්න ඕනේ සම්පූර්ණ කරගන්න පුළුවන් කොටසක් ඉන්නවා බැරි කොටසක් ඉන්නවා.

그러니 듣는 바로 그때 모든 것이 완성된다고 했다면, 그것은 이 비유로 이해해야 합니다. 완성할 수 있는 이들이 있고, 그럴 수 없는 이들이 있습니다.

නිවන් දැකීමට අවශ්‍ය කරන ශ්‍රද්ධා සීල සුත ත්‍යාග ප්‍රඥා ක්‍රමානුකූලව සම්පූර්ණා තිබුණා නම් අඩුපාඩුවක් නැතුව තිබුණ නම් ඒ මොහොතේ ඒ ටික ක්‍රියාත්මක කරලා හදම් නිවර නැති ඵලය ලබාගන්න අවශ්‍ය ක්‍රියාවලිය කෙලෙස් දවා හටලා ඉවර කරගන්න පුළුවන්.

nibbāna를 보는 데 필요한 saddhā, sīla, suta, cāga, paññā가 차례대로 모자람 없이 갖춰져 있었다면, 그 순간 그것들을 실행해 phala를 얻는 데 필요한 과정, 곧 kilesa를 태워 끝내는 일을 해낼 수 있습니다.

කෙලෙස් දැවීමට අවශ්‍ය කරන්නා වූ ගින්න තමයි මතු කරගන්නේ. බීජ එකට අතුල්ලන්ද අතුල්ලන්ත රත් වෙලා ගිනිගත්තහම එතෙක් රොඩු ගොඩු වෙලා තිබිච්චවා දවන්නට පටන් ගන්නවා ඒ ගින්න.

kilesa를 태우는 데 필요한 불을 일으키는 것입니다. 나무를 서로 문지르고 문질러 달아올라 불이 붙으면, 그동안 쌓여 있던 부스러기를 그 불이 태우기 시작합니다.

ඊට පස්සේ එතන ඉතුරු වෙන්නේ අලු. අන්න අලු කරගත්තා වගේ තමයි අපිටත් වෙනවා මනසත්වල තියෙන කුණු කෙලෙස් කහට ගොඩක් තියෙනවා.

그다음 거기 남는 것은 재뿐입니다. 재로 만든 것처럼 우리에게도 그렇게 됩니다. 우리 마음에는 썩은 kilesa 찌꺼기가 잔뜩 쌓여 있습니다.

මෙන්න මේ දහම් ගින්න මතු කරගෙන ඕකට දාන්න. දානකොට ආය සැරක් විතන කෙලෙස් කහල්ක ඉද නෑහ. ඒක දැවිල මිච්චියට අඩුවෙලා යනවා. ඊට පස්සේ අඩු වුනාට පස්සේ කෙලෙස් ඉවරයි. ආය කෙලෙස් නැගින්න හේතු නැහ.

이 dharma의 불을 일으켜 거기에 넣으십시오. 넣는다고 한 번에 kilesa 찌꺼기가 다 없어지지는 않습니다. 타면서 조금씩 줄어듭니다. 그렇게 줄어든 끝에 kilesa는 끝납니다. 다시 kilesa가 일어날 까닭이 없습니다.

මෙන්න මේ වගේ මේ ආර්ය මාර්ගය බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු මොහොතෙම සියල්ලටම එල්ල වෙලා ඒ මොහොතේම ඔක්කොම සම්පූර්ණ වෙන්නේ නෑ.

이와 같이 이 ariya magga는 Buddha께서 설하신 그 순간 모두에게 들어맞아 그 순간 모두 완성되는 것이 아닙니다.

මේ සුනාථ ධාරේත තරේත එහෙනම් තං සුනාත සාධුකං මනසිකරෝත මේක හොඳට අහගන්න මනාසය මෙනෙහි කරන්න

이 ‘suṇātha dhāretha caratha’, 그리고 ‘taṃ suṇātha sādhukaṃ manasikarotha’ — 이것을 잘 듣고 마음에 잘 새기라는 것입니다.

යම් ගිහි කෙනෙක් ගිහිල්ලා බ්‍රාහ්මණය උපාස උපාසිකාවෝ ඒගොල්ලෝ ගිහිල්ලා යම්කිසි ප්‍රශ්නයක් ගැටලුත් වෙලා බුදුරජාණන් වහන්සේ විඳ තං සුනාත මේක අහදන්න සාධුකං මනසිකරෝත මේක හොඳට මෙනෙහි කරන්න කොච්චරයි

어떤 재가자, brāhmaṇa, upāsaka, upāsikā들이 가서 어떤 물음이나 문제를 여쭈면, Buddha께서는 ‘taṃ suṇātha’ 이것을 들어라, ‘sādhukaṃ manasikarotha’ 이것을 잘 새겨라 하십니다.

මනසිකරෝත මේක හොඳට මෙනෙහි කරන්න කොච්චරයි ුනේ භික්ෂූන් වහන්සේලා සුනාථ ධාරයද තරහත ධම්ම මේක ශ්‍රවණය [උගුර කෑරීම] කරන්න දරාගන්නේ හැසිරෙන්න තව කොටසක් එක්කලා දුන්න හැසිරීම

그런데 비구들에게는 ‘suṇātha dhāretha caratha dhamme’, 이것을 듣고 [헛기침] 간직하고 행하라고, 행함이라는 부분을 하나 더 붙여 주셨습니다.

හැසිරෙන්න තව කොටසක් එක්කලා දුන්න හැසිරීම සඳහාම තමන්ගේ කාය ගත හහිලා සියල්ල වෙන් කරලා සියලු ආකාරයෙන් ඒ සඳහා කැප කරලා ඉන්න අය ඒ මොහොතේම කියනවා මේක ශ්‍රවණය කරලා දරාගින් දැන් මේ කෝදන් හැසිරෙන්න පටන් ගා

행함을 위해 자기 몸과 마음을 다른 모든 것에서 떼어 모든 면에서 거기에 바친 이들에게는 그 순간 말씀하십니다. ‘이것을 듣고 간직해 이제 행하기 시작하라.’

ලැහැලා නැති අනික් අයට කියනවා මේක ශ්‍රවණය කරලා වයාසේ දරාගන්න හොඳට මෙනෙහි කරන්න

준비되지 않은 다른 이들에게는 ‘이것을 듣고 애써 간직하고 잘 새겨라’ 하십니다.

මේක අහගෙන මෙනෙහි කරන්න මෙනෙහි කරන්න පස්සේ ඒවාය එයාට ඕනකමක් එනවා. මමත් දැන් මේ මාර්ගයට බැහැලා පූර්ණ කරගත යුතු. මගේ කාලේ

이것을 듣고 새기고, 새긴 뒤에는 그에게 바람이 생깁니다. ‘나도 이제 이 길에 들어서서 이루어야겠다, 내 때에.’

ඒ වගේම කත හිත ඒ සඳහා වෙන් කරලා ඒ ක්‍රියාට නැඹුරු කළ යුතුයි. අන් ඔහුත ඒ අදහස එනවා. අදහස අහවට පස්සේ මොකද කරන්නේ ඔහු පසු කාලෙක එක හැසිරෙනවා. එවල එහම නෙමෙයි.

그와 같이 몸과 마음을 그것에 떼어 두고 그 행에 기울여야 합니다. 그에게도 그런 생각이 듭니다. 생각이 든 뒤 무엇을 하느냐 하면, 그는 나중에 그것을 행합니다. 그 자리에서는 아닙니다.

එන් මේ දෙකම කරන්න හැසිරෙන සකස් කරගත්ත කෙනා උපකා ටික හදාගත්තා වා එයාට ඒ මොහොතේ බණ අහන වෙලා මේක කරගන්න පුළුවන්.

이 둘을 다 할 수 있게 갖춘 이, 도구를 마련해 둔 이는 그 순간, 설법을 듣는 때에 이것을 해낼 수 있습니다.

එක්කෙනාට ඒ මොහොතේ කරගන්න බැහ. බණ අහලා තේරුම් ගත්තා වැඩේනම් හරි. එහෙම මට මේ පැතුිලි ගඩක මම ඉන්නේ. දැන් මේ පැතුිල්ලිය කොහොදවා එකපාරට නිදාකරණය කරගන්න. ඒකේ ම ඉදිරියට බලන්න ඕනේ ඒකට අවශ්‍ය කරන පහුලයක් හදාගෙන සකස් වෙන්නේ.

다른 이는 그 순간 해낼 수 없습니다. ‘설법을 듣고 이해했으니 일은 됐다. 그런데 나는 이렇게 얽힌 처지에 있다. 이 얽힘을 어떻게 단번에 풀겠는가. 앞을 내다보며 그에 필요한 바탕을 마련해 준비해야 한다.’

වෙන හැසිරෙන අවස්ථාව පස්සට කල්ලා දාගන්න පහුවෙලා කරනවා.

행할 때를 뒤로 미루어 나중에 합니다.

බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරන්නේ ඒ මොහොතේම කරන්න කියන එක තමයි අපේ තියෙන ඉන්ද්‍රියලතාවය ශ්‍රද්ධා ඉන්ද්‍රිය, වීර්ය ඉන්ද්‍රිය, සත ඉන්ද්‍රිය, සමාධී ඉන්ද්‍රිය, ප්‍රඥා ඉන්ද්‍රිය දුබල නම් ඒ පුද්ගලයාට කවදාවත් ඒ බුදුරජාණන් වහන්සේ ඒ මොහොතේ පටන් ගන්න කිව්වත් ඒක කරන්න බැ.

Buddha께서 그 순간 하라고 설하신다 해도, 우리의 indriya — saddhā indriya, viriya indriya, sati indriya, samādhi indriya, paññā indriya — 가 약하다면, 그 사람은 Buddha께서 그 순간 시작하라고 하셔도 결코 해낼 수 없습니다.

දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේ සිද්ධ නොවෙන දෙයක් තියෙනවා නම් ඒ මොහොතෙම කරා කියන්නේ නැහැ දේශනා කරන්නේ නැහැ. ඒ අයට ඒකට ඉල දෙනවා. සකස් වෙලා තියෙන එක මොහොතක්වත් පසු බාන්න එපා හිටගෙන ගිනි ගත්තා නම් මොකක්ද කරන්න ඕනේ ඊටත් ඉක්මන් කරලා තම වැඩි කරගන්න කියලා ඒ අයට උපදෙස් දෙනවා. හැබැයි සියල්ලට ඔය උපසේ එහෙම දෙන්නේ නැහැ.

Buddha께서는 이루어지지 않을 일이라면 그 순간 하라고 말씀하지도, 설하지도 않으십니다. 그런 이들에게는 시간을 주십니다. 준비가 되어 있는 이들에게는 ‘한순간도 미루지 마라. 서 있다가 몸에 불이 붙었다면 무엇을 해야 하겠는가, 그보다 더 서둘러 자기 일을 이루라’고 가르치십니다. 하지만 모두에게 그런 가르침을 주시지는 않습니다.

බුදුරජාණන් වහන්සේ ආසය අංශයත් ඥානයෙන් දැකලා පුද්ගලයෙක්ගේ ඉන්ද්‍රිය පරෝපලයක් ඥානයගේ ඉන්ද්‍රිය ස්වභාවය දැකලාට මේ මොහොතෙම මේ ඇසිල්ලෙම කරගන්න පුළුවන් නම් ඒ මොහොතට ගැලපෙන ධර්මයක් දේශනා කරනවා. [උගුර කෑරීම]

Buddha께서는 āsayānusaya ñāṇa로 보시고, indriyaparopariyatta ñāṇa로 그 사람의 indriya 성질을 보셔서, 바로 이 순간, 이 찰나에 해낼 수 있다면 그 순간에 맞는 dharma를 설하십니다. [헛기침]

ඒ ඇසිල්ලෙම කරගන්න බැරිනම් උන්වහන්සේට පේනවා. මහුය පුද්ගලයෙක්. මහු අනුගමනය කරලා පහු වෙනකොටයිට ප්‍රතිඵල ලබාගන්න පුළුවන් මානසිකත්වය උදා වෙන්නේ. එයාට හිතනුකූල ධර්මයක් දේශනා කරනවා. මොහු

그 찰나에 해낼 수 없다면 그분은 아십니다. ‘이 사람은 따라 행하며 시간이 지나야 결과를 얻을 수 있는 마음 상태가 되는 사람이다.’ 그에게 맞는 dharma를 설하십니다.

එයාට හිතනුකූල ධර්මයක් දේශනා කරනවා. මොහු උද්ගත්නයයි. බොහොම ීක්ෂණ ඥානවන්තයි. මොහොට වෙලාවක් යන්න දෙයක් නැහැ. මේ මොහොතේම මොහොදට මේ ගැඹුරු ධර්මය දුන්නහ මෙතනම අවබෝධ කරනවා. ඒ පුදිය ගැඹුරු ධර්මය දෙනවා. එතනින්ම කරගන්නවා. ඉඳකත් ආසයෙන් නැගිටින්න අරිහත්වයට පත් වෙලා මාර්ගවල් ලබලා.

‘이 사람은 ugghaṭitaññū이다. 아주 날카로운 지혜를 지녔다. 이 사람에게는 시간이 걸릴 것이 없다. 바로 이 순간 이 깊은 dharma를 주면 여기서 깨닫는다.’ 그 사람에게는 깊은 dharma를 주십니다. 그는 그 자리에서 해냅니다. 앉은 자리에서 일어나기도 전에 magga를 얻어 arahatta에 이릅니다.

ඉතින් උත්තිත් විපරිසතඥත් කියන දෙගුල්ලන්ට මහා ඥාවන් වහන්සේ දිපිසක් ඒ දෙසට ඉඳගත්ත ආසය නැකිලත් ඔය කරගන්න පුළුවන් හැකියාව තියෙනවා. අර ෙයිය තියෙන මට්ටමේ ඉන්න සාමාන්‍ය පිරිස එහෙම පුළුවන් කමක් නෑහැ.

ugghaṭitaññū와 vipañcitaññū라는 두 부류에게는, 크신 지혜를 지닌 분께서 한 번 설하시면 앉은 자리에서 일어나기도 전에 해낼 능력이 있습니다. 그 아래 수준에 있는 보통 사람들에게는 그런 능력이 없습니다.

ඒසා මොකද කියන්නේ? මේක හොඳට අහලා දරාගෙන මෙනෙහි කරන්නකෝ. මෙනෙහි කරනකොට ක්‍රමා ක්‍රමෙන් අර වැඩුනේ නැති නොවැඩුන ඉන්ද්‍රිය පෝරන දැන් ඉතින් බල බලා ඉන්න කාලයක් නෙමෙයි අප්‍රමාත විය යුතුද මෙහෙම නිගමනයට බහිනවා.

그들에게는 뭐라고 하십니까? ‘이것을 잘 듣고 간직해 새겨라.’ 새기다 보면 차츰차츰 자라지 않던 indriya가 자랍니다. 그러면 ‘이제 가만히 지켜볼 때가 아니다, 게으르지 말아야 한다’는 결론에 이릅니다.

එහෙම නිකමෙට බැහැලා පහුකාරයක වැඩුණු හිතකින් ඇයි බලා බලා ඉන්නේ? දැන් දැන්ම පටන් ගන්නවා අදම පටන් ගන්නවා කියලා පටන් ගන්නවා. අන්න එතකොට හැසිරීම පටන් ගන්නේ

그렇게 결론에 이르러 나중에 자란 마음으로 ‘왜 가만히 보고만 있는가? 지금 당장 시작한다, 오늘 시작한다’ 하고 시작합니다. 그때 행함이 시작됩니다.

එතෙන්දි ඉතින් එහෙනම් සතුනායට කියන දෙක ඉස්සෙල්ලා පටන් ගන්න කොටස එහෙන් පටන් ගෙන ඊට සුදුසු වෙලාවක ක්‍රමක්‍රමයෙන් අප්‍රමාදව කටයුතු කරලා හැසිරීමේ තමන්ගේ වැඩිය කරගන්න

그러니 거기서는 suṇātha, dhāretha라는 둘을 먼저 시작하는 부분으로 삼아 거기서 시작하고, 알맞은 때에 차츰차츰 게으름 없이 힘써 행함으로 자기 일을 이루라는 것입니다.

ඒකට ලැහැලා හිටපු කෙනා සුනාත ධාරයද ශරාත කියන එකෙන් ශ්‍රවණය කරලා දරාගෙන එතන පටන් ගනම හැසිරෙනවා. ඒ මොහොතෙම ඉරදි කවගන්නවා.

그것에 준비되어 있던 이는 ‘suṇātha dhāretha caratha’라는 말대로 듣고 간직해 그 자리에서 시작하자마자 행합니다. 그 순간에 끝마칩니다.

ඒක වෙනසක් නැහැ. සියල්ලට සමාන ව නෑහැ කියන එකයි පෙන්නන්නේ ඉන්ද්‍රිය නානාත්තත්වය නිසයි ඒ අසමානාවේ තියෙන්නේ. ඉතින් සියල්ලටම මේක සමාන නැහ. ඒ නිසා පසු කාලය කරගන්න කට්ටිය පසුකාලය කරගන්නත් ඔහොමයි. ඒ පසු කාලය කරගන්න අඳුතු දෙයක් නෙමෙයි. අහලා දැනගත්ත ධර්මයම තමයි ඊට අනුකූලව දරාගෙන යලි යලි සිහි කරගෙන යළි යළි ආවර්තනය කර ඒක තරයි තමයි හැතිරෙන්නේ.

그것은 다르지 않습니다. 모두에게 똑같지 않다는 것을 보여 주는 것입니다. indriya가 저마다 다르기 때문에 그 같지 않음이 있습니다. 그러니 모두에게 이것이 같지 않습니다. 그래서 나중에 이루는 이들은 그렇게 나중에 이룹니다. 나중에 이루는 것은 이상한 일이 아닙니다. 듣고 안 바로 그 dharma를 그에 맞게 간직해 거듭거듭 떠올리고 거듭거듭 되새기며 그대로 행하는 것입니다.

මේමෙන් මට මෙහෙම ධර්මයක් දේශනා කළා. ලෝකේ යථා ස්වභාවය මේකයි කියලා දේශනා කා මට මතකයි. ඒ ගැන මට සැකයක් නෑහ.

‘이분이 나에게 이런 dharma를 설하셨다. 세상의 참모습은 이것이라고 설하신 것을 나는 기억한다. 그에 대해 나는 의심이 없다.’

එතකොට ඒකට හැසිරෙනම්ම මොකද කරන්න ඕනේ? දැන් විශේෂයෙන්ම දකිනම ධර්මයෙයි හැසිරෙනවා කියන එකද තේරුම් අරන්නේ නැතිෙනා.

그러면 그대로 행하려면 무엇을 해야 합니까? 특히 dharma대로 행한다는 것이 무엇인지 제대로 이해하지 못하고 있습니다.

ධර්මය හැසිරෙන ක්‍රමයක් තියෙනවා. අන්ධ අඬා හැසිරුනා ප්‍රතිඵල ලැබෙනවා. හිනහී සතුටෙන් හැසුරු වුනත් ප්‍රතිඵල ලබනවා. දුක් වෙී හැසුරු වුනාත් ප්‍රතිඵල ලබනවා. මෙහෙම එකක් ඒ ධර්මය

dharma를 행하는 방법이 있습니다. 울면서 행해도 결과를 얻습니다. 웃으며 기쁘게 행해도 결과를 얻습니다. 괴로워하며 행해도 결과를 얻습니다. dharma는 그런 것입니다.

එහෙනම් මොකක්ද මේ ධර්මය වෙනස මොකක්ද? හැසිරීමේ වෙනස මොකක්ද ධර්මය හැසිරෙනවා කියන්නේ මොකක්ද අපි අහපු ධර්ම කියන මත් ඔක්කොම සතුම් බලන්නේ නැහැ කරන්නේ නැහැ කාමය වර හර නැහැ බොන්නේ නැහැ මත් පැපැන්න බොන නැහැ මත් ධර්මය තමයි හිතුවේ. ගහයෙන්

그렇다면 이 dharma란 무엇이고 그 차이는 무엇입니까? 행함의 차이는 무엇이며, dharma대로 행한다는 것은 무엇입니까? 우리가 들은 dharma라는 것은 모두 — 산 것을 죽이지 않는다, 삿된 음행을 하지 않는다, 술을 마시지 않는다 — 그런 것만을 dharma라고 생각했습니다.

බොන නැහැ මත් ධර්මය තමයි හිතුවේ. ගහයෙන් ගෙඩියෙ නැ උත්තරය දුනා ගල් ගිඩියක් ගැහුව අරය කට නෑහ කියනඑන

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

බුදුරජාණන් වහන්සේ කිව්වේ එක ම වෙන ධර්මයක් නැහැ අපි ඒක තමයි ඉන්නේ. උත්තරය කියලයි ඉවරන්න.

Buddha께서 말씀하신 것은 다른 dharma가 아니라, 우리가 바로 그것을 하고 있다고 대답하고 끝냅니다.

ඒ වුනාට ලැබි ඒක මේ අහන්න ඵලයක් ලැබෙන්න නැති හ ඇයි කියලා අහන්න ආය කියන්නේ ප්‍රශ්නකුත් එුනාගන මගේ අඩුපාඩුවක් නැහ කියන්නේ නිගමනය කරගන්න අඩුපාඩුවක් නැත්නම් ප්‍රතිඵලය ලැබෙන්න එක

그런데도 왜 결과를 얻지 못하느냐고 다시 묻습니다. ‘나에게는 모자람이 없다’고 결론짓고, 모자람이 없다면 결과를 얻어야 하지 않느냐는 것입니다.

ඒ හැසිරෙන හැටි දැනගත්තේ නෑ. මෙන්න මේක තෝරාගන්න ඕනේ. ධර්මය හැතිරෙන හැටි දැනගන්න නම් එයා දැනගන්න ඉදන් පච්චේතා පටිච්ච සමුප්පාදය කියන මෙන්න මේ ටිකක් දැනගන්න ඕන.

그 행하는 방법을 몰랐습니다. 바로 이것을 가려내야 합니다. dharma를 행하는 방법을 알려면 idappaccayatā, paṭicca samuppāda라는 이것을 알아야 합니다.

මෙන්න මේ තත්ත්වය නැත්නම් මෙන්න මේ හේතුව තියෙන තාක් කල්. ඒ හේතුවේ ඵලය වශයෙන් නැගෙන්නා වූ මෙන්න මේ විඤ්ඤාණය වැඩෙනවා.

이 상태, 다시 말해 이 원인이 있는 한, 그 원인의 결과로 일어나는 이 viññāṇa가 자랍니다.

රාග සහගත හිත ක්‍රියාවදන් ගොඩනාගෙන සක්කල් රාග විඤ්ඤාණයට ඒවා ආහාරයි. ඒ තාක්කල් ඒ ආහාරයෙන් අපි කැමැති වුණත් අකැමැති වුණා.

rāga와 함께하는 생각과 행동과 말로 쌓은 saṅkhāra는 rāga viññāṇa의 āhāra입니다. 그런 한, 우리가 좋아하든 싫어하든 그 āhāra로 이어집니다.

රාග සහගතව හිතවිලි ක්‍රියාවදන් ඇසුරු කරන තාකම් රාග විඤ්ඤාණයට ආහාර නතර කරන්න බැ. ආහාර ලැබෙනකොට විඤ්ඤාණය පෝෂණය වෙනවා. ඒ පෝෂණය වෙනආක්ක රාග විඤ්ඤාණය අන රාගයේ එපා රාගය එපා හරියන්නේ නැ. [උගුර කෑරීම] ඒ රාග විඤ්ඤාණය දුර්වල වෙන්නේ නැ.

rāga와 함께 생각하고 행하고 말하는 것을 가까이하는 한, rāga viññāṇa에 주는 āhāra를 멈출 수 없습니다. āhāra를 얻으면 viññāṇa는 길러집니다. 그렇게 길러지는 한, rāga viññāṇa에게 ‘rāga야 싫다, rāga야 싫다’ 해 봐야 소용없습니다. [헛기침] 그 rāga viññāṇa는 약해지지 않습니다.

ද්වේශ සහගත විඤ්ඤාණයක් යම් කවලට නැවා නම් මේකට හේතු වෙනවා. දුගතියට හේතු වෙනවා. කවදාවත් යහපතට හේතු වෙන්නේ නැ. ද්වේශ විඤ්ඤාණය කෙනෙකුට කවටවත් නිකන් පවතින්නේ නැ. ද්වේශ විඤ්ඤාණයක් ආහාරයක් නිසයි පවතින්නේ.

dosa와 함께하는 viññāṇa가 언제든 일어난다면, 그것은 이런 일의 원인이 되고 duggati의 원인이 됩니다. 결코 좋은 데로 이끌지 않습니다. dosa viññāṇa는 누구에게서도 그냥 머물지 않습니다. dosa viññāṇa는 āhāra 때문에 머뭅니다.

ද්වේශ සහගත විඤ්ඤාණයට ආහාරය මොකක්ද? ද්වේශ සහගත සංඛාර. ද්වේශ සහගතව හිතන තා කරන තා කල්. ඔහුට ද්වේශ සහක විඤ්ඤාණයට ආහාර නවත්තන්න බැ.

dosa와 함께하는 viññāṇa의 āhāra는 무엇입니까? dosa와 함께하는 saṅkhāra입니다. dosa와 함께 생각하고 행하는 한, 그는 dosa와 함께하는 viññāṇa에 주는 āhāra를 멈출 수 없습니다.

එහෙනම් අඬ අඬා හරි බොහොම අමාරුවෙන් හරි ආයාසයෙන් හරි සතුටෙන් හරි කොයි විදිහියෙන් හරි. රාග සහගතව හිතන්නේ නැත්නම්, කියන්නේ නැත්නම්, කරන්නේ නැත්නම්. මනා සිහියෙන් ඉඳලා ඒකේ අව දැකලා ආදීනව දැකලා. මම මෙන්න මේ හිටීම කීම කිරීම නවත්තනවා රාගය මුල් කරගෙන කියලා. මනා සිහියෙන් ඇස, කන, දිවනාසය, ශරීරය කියන මේ ඉන්ද්‍රිය පහට ගෝචර වෙන රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ස්පර්ශ පිළිබඳව මනා සිහියෙන් ඉඳලා.

그렇다면 울면서든, 아주 힘들게든, 애써서든, 기쁘게든, 어떤 식으로든 rāga와 함께 생각하지 않고 말하지 않고 행하지 않는다면 — 바른 sati로 머물며 그 해로움(ādīnava)을 보고 ‘나는 rāga를 뿌리로 한 이 생각, 말, 행동을 멈춘다’ 하고, 눈, 귀, 혀, 코, 몸이라는 이 다섯 indriya의 대상이 되는 형색, 소리, 냄새, 맛, 닿음에 대해 바른 sati로 머물러서,

මම මේවා ඇසුරු කරන්නේ රාගිකවල මේ මේ මොහොතේ ඇසුරු කරන්නේ රාගිකවද එහෙනම් මේ මොහොතේ මම ආහාර නිෂ්පාදනය කරනවා රාගික විඤ්ඤාණයට

‘나는 이것들을 rāga로 가까이하는가? 이 순간 rāga로 가까이하고 있는가? 그렇다면 이 순간 나는 rāga viññāṇa에 줄 āhāra를 만들어 내고 있다’ 하고 살핍니다.

ආහාර නඉපදවන සක්කල් මගේ මාගේ කවුරු කිව්වත් හරියන්නේ නැ. කවුරු ආශිර්වාද කරත් මොะ යාඥා කරත් බුදුරජාණන් වහන්සේගෙන් මම මාර්ග ඵලය ලබලා හිටියා කිව්වත් හම්බ වෙන්නේ නැහ. ඔය හේතුව දකින්න ඕනේ.

āhāra를 만들어 내는 한, 누가 무어라 해도 소용없습니다. 누가 축복해 주어도, 기도해 주어도, ‘나는 Buddha께 magga phala를 얻었다’고 말해도 얻어지지 않습니다. 이 원인을 보아야 합니다.

ක්‍රම න්‍යාය දකින්න ඕනේ. දැන් ප්‍රතිපත්තිය කියන්නේ ඔන්න ඕකයි. පටිපති කරන්න ඕන. පටිපත්ත කර දාන්න ඕන පටි කියන්නේ බැඳෙනීම රාගයෙන් බැඳිලා, ද්වේශයෙන් බැඳිලා ඔය බැඳිලා තියෙන පටිලවන්න ඕනේ.

그 이치를 보아야 합니다. paṭipatti라는 것이 바로 이것입니다. paṭipatti를 해야 합니다. 묶인 것을 풀어내야 합니다. ‘paṭi’란 묶임입니다. rāga에 묶이고 dosa에 묶여 그렇게 얽혀 있는 묶음을 풀어야 합니다.

අන්න ඒ ටික හර දැම්මා නම් පටිපත්තිය වෙනවා. භාවනා කරන එකට ප්‍රතිපත්තියක් විදර්ශනා කරන එකට ප්‍රතිපත්තිය කියන්නේ ප්‍රතිපත්තිය එකේ හිටිය ප්‍රතිපත්තිය දැකලා නැ. උඩින් මත්තෙන් දැකලා තියෙනවා එච්චර.

그것들을 풀어 버리면 paṭipatti가 됩니다. bhāvanā하는 것을 paṭipatti라 하고 vipassanā하는 것을 paṭipatti라 하는 이들은 paṭipatti 속에 있으면서도 paṭipatti를 본 적이 없습니다. 겉으로만 보았을 뿐입니다.

එහෙනම් උඩලින් මත්තෙන් දැකලා නිවන් අවබෝධ කරන්න බැහැ ඥාන සම්පවිච්ත වෙන්න ඕනේ. ප්‍රඥා සම්පිත්ත ප්‍රඥාව සමග යෙදෙන්න ඕනේ. ප්‍රඥාව සමග යෙදෙනවා නම් හැමේම දකින්න ඕනේ. කවුදුවත් කරන එකක් නෙමෙයි මගේ රාග

겉으로만 보아서는 nibbāna를 깨달을 수 없습니다. ñāṇa sampayutta여야 합니다. paññā sampayutta, 곧 paññā와 함께해야 합니다. paññā와 함께한다면 모든 것을 보아야 합니다.

ඕනේ. කවුදුවත් කරන එකක් නෙමෙයි මගේ රාග චිත්තය රාග හිත මේ ද්වේශ හිත කවුරුවක් ලැබුන එකක් නෙමෙයි මට යන්තා මට රාගය අදහස් ඇති වෙනවා නම්, ද්වේශ අදහස් ඇති වෙනවා නම්. එහෙනම් මගේ හිත ඇලුම් කෙරෙනවා නම්, ගැටුම කරා යනවා නම්, ඇලීම කරා ඇදෙනවා නම්. මේක කාටවත් මේ දොස් පවරගන්න පුළුවන් එකක් නෙමෙයි. මට තමයි දොස් පවරගන්න ඕන එකක්.

내 rāga 마음, 이 dosa 마음은 누가 만들어 준 것도, 누가 준 것도 아닙니다. 나에게 rāga의 생각이 일어난다면, dosa의 생각이 일어난다면, 내 마음이 달라붙는다면, 부딪침으로 간다면, 달라붙음 쪽으로 끌려간다면, 그것은 누구에게도 탓을 돌릴 수 있는 것이 아닙니다. 나 자신에게 탓을 돌려야 하는 것입니다.

මම කරගත්ත අවිද්‍යාව වැඩපිළිේ තියෙන ප්‍රතිඵලය කිය මම ඒක වර [උගුර කෑරීම] බාර ගන්න ඕනේ ඒකයි. ඒකෙන් මිදීමත් මා තුළමයි. තව කෙනෙක් තුළ නෙමෙයි. මොකක් නිසාද? රාග විඤ්ඤාණය කවුරුවත් ඇති කරනවත් නෙමෙයි ඉබේ ඇතිවෙනවත් නෙමෙයි. රාග විඤ්ඤාණයේ හේතුවේ ඵලයක්.

내가 벌인 avijjā의 일의 결과라고 [헛기침] 나는 그것을 받아들여야 합니다. 그것에서 벗어나는 것도 내 안에서입니다. 다른 사람 안에서가 아닙니다. 왜 그렇습니까? rāga viññāṇa는 누가 만드는 것도 아니고 저절로 생기는 것도 아닙니다. rāga viññāṇa는 원인의 결과입니다.

රාග විඤ්ඤාණයට හේතුව මොනවද? රාග සංඛාර ගොඩනැගී සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණං සංඛාර නිරෝධා විඤ්ඤාණ නිරෝධෝ වෙන ක්‍රමයක් ඔතන නැ.

rāga viññāṇa의 원인은 무엇입니까? rāga saṅkhāra가 쌓이는 것입니다. ‘saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ, saṅkhāra nirodhā viññāṇa nirodho.’ 거기에 다른 방법은 없습니다.

දැන් රාගයට සංඛාර මොනවද? ලස්සන දෙයක් දැකලා. ඇහෙන් ලස්සන දෙයක් ලකලා මන වඩන ප්‍රියමනාපයක් මනාප දෙයක් දැකලා. ඒක යළි යළි ආශ්වාද විදිලා හිඳලා යළි යලි අපේ අපි ක්‍රියාත්මක කරනවා නම් ඒ දිහේ බැලීම සිද්ධ කර ඉන්නවා නම්.

그러면 rāga의 saṅkhāra는 무엇입니까? 아름다운 것을 보고, 눈으로 아름다운 것, 마음을 끄는 사랑스럽고 마음에 드는 것을 보고, 그것을 거듭거듭 맛보며(assāda) 거듭거듭 그렇게 하고 있다면, 그쪽을 바라보는 일을 계속하고 있다면,

ඒ බලන බලන මොහොතක් මොහොතක් පාසා රාග සහගත දර්ශන සාග සහගත සංඛාරයක් ඉපදෙනවා. අන්න දර්ශන සංඛාරයක් ඉපදුනහම දර්ශන රාග සංඛාරයක් නෙපදෙදෙව්වා.

그렇게 바라보는 매 순간마다 rāga와 함께하는 봄의 saṅkhāra가 생겨납니다. 봄의 saṅkhāra가 생겨나면 봄의 rāga saṅkhāra를 생겨나게 한 것입니다.

ඒ සංඛාරයේ ආහාරයක් එනවා දර්ශන රාග විඤ්ඤාණය. නැත්නම් රූප රාගය නැමති විඤ්ඤාණයට ආහාරයක් වෙන්නවා.

그 saṅkhāra에서 āhāra가 갑니다 — 봄의 rāga viññāṇa에게, 다시 말해 rūpa rāga라는 viññāṇa에게 āhāra가 됩니다.

දැන් රූප රාගය විඤ්ඤාණයට මොහොතක් මොහොතක් පාසා ආහාර දෙන තාක්කල් ඒක අලිය කොටියාවක් ඇතුිලා වැරෙනවා. ආය ලේසිවරයක් නෙමෙයි දෙන ආහාර කන්දාව කොච්චර දන්නේ.

rūpa rāga viññāṇa에 매 순간 āhāra를 주는 한, 그것은 엄청나게 불어나며 자랍니다. 쉬운 일이 아닙니다. 주는 āhāra의 양이 얼마나 되는지 아십니까.

තත්වල ගානක් ඇතුළු ඇහැ කරපවන වේගය බැලුවොත් එහෙම ඔය මොහොතට කීයක් දීලා එනකොට අවිද්‍යා පච්චා සංඛාර සංඛාර පච්චයා විඤ්ඤාණ විඤ්ඤාණ පච්චයා නාමට අරකී ලස්සන අරකි ලස්සන නාම රූප පච්චා සලායතන සලායතන පච්චා පස්ව යව අරක යටු වැදගත් එකත් වහක් වෙලා. පස පච්චයා වේදනා, වේදනා, පච්චයා තණ්හා ඔය ක්‍රියාවලිය මොකක් වෙයි? ශක්රය කියලා ඉවරයි. මම දනවා පලිත්තහම මොකක්ද

1초에 눈을 깜빡이는 속도를 보면 그 순간 몇 번이나 주는지 — 그렇게 주어 가면 avijjā paccayā saṅkhārā, saṅkhāra paccayā viññāṇaṃ, viññāṇa paccayā nāmarūpaṃ — ‘저것 예쁘다, 저것 예쁘다’ — nāmarūpa paccayā saḷāyatanaṃ, saḷāyatana paccayā phasso — 저것이 와닿아 소중한 것이 되고 — phassa paccayā vedanā, vedanā paccayā taṇhā. 이 과정은 무엇이 됩니까? 바퀴(cakka)가 되어 버립니다.

කියලා ඉවරයි. මම දනවා පලිත්තහම මොකක්ද දැනගෙන හිටියා ඕ දැන් වැටි හිච්ච

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

චක්‍රය කියන එක පැත්තකින් තියෙනවා. කාග සංඛාර කියන්නේ මෙන්න මේ මල වරන ආශ්වාදන කාම ආශ්වාදනියට මේ ඇහැ කර්කෝ කර්කෝ යම්තා ක්‍රියාත්මකයක් කරනවද තත්පයකට දහවාරයක් ඇරක නම් සංඛාර දහවාරයක් ඉපදිවා.

바퀴라는 것은 한쪽에 두고, saṅkhāra라는 것은 바로 이것입니다. 꽃처럼 즐길 만한 감각적 맛에 이 눈이 깜빡깜빡 무언가를 행한다면, 1초에 열 번 그렇게 하면 saṅkhāra를 열 번 생겨나게 한 것입니다.

නොලවත්වා කන්න දෙනවා දර්ශන රාග විඤ්ඤාණය. විඤ්ඤාණයට කන්න දෙනාක්කල් ඔය විඤ්ඤාණය මැරෙනවද? ඔය විඤ්ඤාණය නිරෝධ වෙනවද? එහෙනම් බුදුර බණ බොරු.

쉬지 않고 먹을 것을 줍니다 — 봄의 rāga viññāṇa에게. viññāṇa에 먹을 것을 주는 한 그 viññāṇa가 죽습니까? 그 viññāṇa가 nirodha됩니까? 그렇다면 Buddha의 설법은 거짓입니다.

විඤ්ඤාණයට ආහාර නොදුනොත් විඤ්ඤාණය ජීවත් වෙනවද? වෙනවා නම් බුදුන පොළො වෙන්න හේතු නැ. ආහාර හේතුවෙන් හැපගන්නවා නම් ආහාර නිරෝධයෙන් නැති වෙනවා කිව්වා නම් මෙන්න මේ ධර්මය හරියට කොතනද ආහාර කොතනද නැතිවෙ. මේක දකින්න ඕනේ.

viññāṇa에 āhāra를 주지 않는데도 viññāṇa가 살아갑니까? 산다면 Buddha가 되실 까닭이 없습니다. āhāra 때문에 생겨나고 āhāra의 nirodha로 사라진다고 하셨다면, 이 dharma를 바로 — 어디서 āhāra가 생기고 어디서 사라지는지 — 보아야 합니다.

චක්ඛු ලෝකයේ පියරූපං සත රූපං ඉත්තේසා තණ්හා උප්පජ්ජමාණා උප්පජ්ජති එත්ත නිවේසමාණා නිවේ මේ පහළ වෙන තැන මේ ඇස මුල් කරගෙන ඒ වගේ රූපය මුල් කරගෙන චක්ඛු විඤ්ඤාණය මුල් කරගෙන ඔය තුන් පොළොට තණ්හා තුනක් පහළ කරනවා.

‘cakkhuṃ loke piyarūpaṃ sātarūpaṃ, etthesā taṇhā uppajjamānā uppajjati, ettha nivisamānā nivisati.’ 이것이 일어나는 곳 — 이 눈을 뿌리로, 그와 같이 형색을 뿌리로, cakkhu viññāṇa를 뿌리로 하여 그 세 자리에 세 가지 taṇhā를 일으킵니다.

මෙන්න සිතුවිල්ලෙන් ක්‍රියාවෙන් කතාවෙන් යොමු කරලා වැඩේ බැස්සහම ඇහැ මුළු කරගෙන තණ්හා තුනක් පහළ කරලා චක්ඛු විඤ්ඤාණයට නිකන් චක්ඛු විඤ්ඤාණයට නෙමෙයි. රාග සහගත චක්ඛු විඤ්ඤාණයට ආහාර වෙනවා. ඒ ආහාර දෙන තාක්කාල රාග සහගත චක්ඛු විඤ්ඤාණය මරන්න බැහ වර්තනය වෙනවා. වැඩෙනවා.

생각과 행동과 말로 그쪽으로 향해 일에 들어서면, 눈을 뿌리로 세 가지 taṇhā를 일으켜, 그냥 cakkhu viññāṇa가 아니라 rāga와 함께하는 cakkhu viññāṇa에 āhāra가 됩니다. 그 āhāra를 주는 한 rāga와 함께하는 cakkhu viññāṇa는 죽일 수 없고, 이어지며 자랍니다.

අඬාර ආහාරය දුක් වෙවී හරි අනියවට වෙච්ච දෙයක් මෙච්චර ආහාය බලන්න. ඒ වුනාට මේ නීතියට මම කොටු වුණා. මේක අත්හැරියොත්

울면서 주는 āhāra든, 괴로워하며 주든, 어쩔 수 없이 주든, 이만큼의 āhāra를 보십시오. ‘그런데 나는 이 틀에 갇혀 버렸다.’

නීතියට මම කොටු වුණා. මේක අත්හැරියොත් එහෙම මම ආයුසරයා කමාුවේ වැටෙනවා. මට මේ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එහෙම මම ආයුසරයා කමාුවේ වැටෙනවා. මට මේ රාග දර්ශන රාගයෙන් මත්වෙන මානසිකත්වය වෙනස් කරගන්න බැහ. ඒක අසාරත්වය වටහා ගන්න බැහැ. රාගී ඒක වහලා ආයේ නැවත නැවතත් ඒකට ඇදලා දානවා. මේ අවස්ථාව උත්සාහයෙන් වීරයෙන් කටයුතු කරලා ඕනකම හික්ම ගත්තේ නැත්නම් වටිනාදී දැකලා ඒක ආහාර නොදීනොිට කිව්වේ. මෙහෙන් විඤ්ඤාණය වරාගන්න බැරි තාක්කල් මට කවදාවත් නිවන් දකින්න බැහ.

‘나는 이 rāga, 봄의 rāga에 취하는 마음을 바꿀 수 없다. 그것이 알맹이 없음을 깨달을 수 없다.’ rāga가 그것을 가리고 거듭거듭 그쪽으로 끌어당깁니다. 이때 애써 힘을 내어 바람을 다스리지 않으면 안 됩니다. 그 해로움을 보고 āhāra를 주지 말라고 하신 것입니다. ‘여기서 viññāṇa를 막지 못하는 한 나는 결코 nibbāna를 볼 수 없다.’

ඒක නිසා මම මොන ජාතිය ප්‍රශ්න ආවක් ඇසයි රූපයයි ගොඩනගලා ඒකෙන් චක්ඛු විඤ්ඤාණය ගොඩනගන්න වැඩපිලක් ඇත්ද ඒ චක්ඛු විඤ්ඤාණය ගොඩනගනකොට බැලීම විතරක් නෙමෙයි චක්ඛු විඤ්ඤාණය ගොඩනැගෙවෙ නිකන් බැලීම නෙමෙයි. සහගතව බැලීමක් තිබුණා නම් අන්න ඒ නිසා ගොඩනැගෙන චක්ඛු විඤ්ඤාණය වළක්වන්න ඕනනම් මොන හේතු හරි මම ඒක බලන්නේ? ඉන්ද්‍රිය

그러니 어떤 물음이 오든, 눈과 형색을 바탕으로 그것에서 cakkhu viññāṇa를 쌓는 일이 있다면 — 그 cakkhu viññāṇa를 쌓을 때 그것은 그냥 봄이 아닙니다. rāga와 함께하는 봄이 있었다면, 그 때문에 쌓이는 cakkhu viññāṇa를 막고 싶다면 — ‘나는 무엇 때문에 그것을 보는가?’

මොන හේතු හරි මම ඒක බලන්නේ? ඉන්ද්‍රිය සංවර ඉන්ද්‍රිය සංවර කරනවා. චක්ඛු සංවරයට බහින ඇත්ත දැකලා. මෙන්න මේ චක්ඛු සංවරයට බැසොත් ඇහැ නිසා හටගන්න රාග විඤ්ඤාණයක් ඇත්්ද ඒ රාග විඤ්ඤාණයට ආහාර නැති වුනහම ඇහෙන් ලැබෙන කොටස දුර්වල වුණා.

indriya saṃvara, indriya를 단속합니다. cakkhu saṃvara에 들어서야 함을 참으로 보고, 이 cakkhu saṃvara에 들어서면, 눈 때문에 일어나는 rāga viññāṇa가 있다 해도 그 rāga viññāṇa에 āhāra가 없어져 눈으로 얻는 몫이 약해집니다.

එහෙනම් හය ආකාරයකින් මේකට ආහාර හදනවා. ගොරනගනවා. හය පොළොක කුරුෂි තියෙනවා. චක්ඛු විඤ්ඤාණයට ආහාර නිෂ්පාදනයට නිකන් චක්ඛු විඤ්ඤාණයක් නෙවෙයි. රාග සහගත චක්ඛු විඤ්ඤාණය නැහනම් රාග හිතට.

그렇다면 여섯 가지로 이것에 āhāra를 만들고 쌓습니다. 여섯 장터가 있습니다. cakkhu viññāṇa로 āhāra를 만드는 것은 그냥 cakkhu viññāṇa가 아니라 rāga와 함께하는 cakkhu viññāṇa, 다시 말해 rāga 마음을 위한 것입니다.

චක්ඛු විඤ්ඤාණයෙන් ආහාර හදන තැන් කොයි විදිහට හදන තැන් තියෙනවා. සෝට විඤ්ඤාණයෙන් ආහාර හදනවා. දාන විඤ්ඤාණයෙන් ආහාර හදනවා. දීවහා විඤ්ඤාණයෙන් ආහාර හදනවා. කාය විඤ්ඤාණයෙන් ආහාර හදනවා, මනෝ විඤ්ඤාණයෙන් ආහාර හදනවා.

cakkhu viññāṇa로 āhāra를 만드는 곳, 그렇게 만드는 자리들이 있습니다. sota viññāṇa로 āhāra를 만들고, ghāna viññāṇa로 āhāra를 만들고, jivhā viññāṇa로 āhāra를 만들고, kāya viññāṇa로 āhāra를 만들고, mano viññāṇa로 āhāra를 만듭니다.

ඔය හය පොළට එහෙකට පස් පොළිස්පොලක් තියෙනවා ආහාර නිෂ්පාදන කවදාක්. ඇහැ මුළු කරගෙන චක්ඛු රූප චක්ඛු විඤ්ඤාණ චක්ඛු සම්පස්ස චක්ඛු සම්පස්සදා වේදනා කියලා පස් පොලක් තියෙනවා.

그 여섯 장터마다 하나에 다섯 장터씩, āhāra를 만드는 곳이 있습니다. 눈을 뿌리로 하여 cakkhu, rūpa, cakkhu viññāṇa, cakkhu samphassa, cakkhu samphassajā vedanā라는 다섯 장터가 있습니다.

රාග හිතට සහ ද්වේශ හිතට ආහාර කොට ගොඩනගෙන පස්වල ඇහැ මුල් කරන

rāga 마음과 dosa 마음에 āhāra로 쌓이는 다섯 — 눈을 뿌리로 하는 것입니다.

සෝත සද්ද සෝත විඤ්ඤාණ සෝත සම්පස්ස සෝත සම්පස්සදා වේදනා කියලා කනමුල් කර ඉන්න පස්පොළක ආහාරදනය කරනවා.

sota, sadda, sota viññāṇa, sota samphassa, sota samphassajā vedanā라는, 귀를 뿌리로 한 다섯 장터에서 āhāra를 만듭니다.

ගාන ගන්ධ ගාන විඤ්ඤාණ ගාන සම්පස්ස ගාන සම්පස්ස ජා වේදනා කියලා නාසය මුල් කරගෙන පස් පොළට ආහාර නිෂ්පාදනය වෙනවා. දිව රසය ජිව්හා විඤ්ඤාණ ජිව්හා සම්පස්ස දිව්හා සම්පස්සජා වේදනා කියලා දිව මුල් කර පස්පොළක ආහාර නිෂ්පාදනය කරනවා.

ghāna, gandha, ghāna viññāṇa, ghāna samphassa, ghāna samphassajā vedanā라는, 코를 뿌리로 한 다섯 장터에서 āhāra가 만들어집니다. 혀와 맛, jivhā viññāṇa, jivhā samphassa, jivhā samphassajā vedanā라는, 혀를 뿌리로 한 다섯 장터에서 āhāra를 만듭니다.

කය පොට්ඨබ්බ කාය විඤ්ඤාණ කාය සම්පස්ස කාය සම්පස්ස ජජා වේදනා කියලා කය මුල් කරෙන්න පස්ලක ආහාර නිෂ්පාදනය කරනවා.

kāya, phoṭṭhabba, kāya viññāṇa, kāya samphassa, kāya samphassajā vedanā라는, 몸을 뿌리로 한 다섯 장터에서 āhāra를 만듭니다.

මන ධර්ම මනෝ විඤ්ඤාණ මනෝ සම්පස්ස මනෝ සම්පස්ස වේදනා කියලා මන මුල් කරගෙන පස්පොළක ආහාර නිෂ්පාදනය කරනවා. ඒ වගේ රාගය විඤ්ඤාණය නැාග හිතට ද්වේශ හිතට අවශ්‍ය ආහාර නිෂ්පාදන පොළොව සිහක් තියෙනවා.

mano, dhamma, mano viññāṇa, mano samphassa, mano samphassajā vedanā라는, 마음을 뿌리로 한 다섯 장터에서 āhāra를 만듭니다. 그와 같이 rāga viññāṇa, 곧 rāga 마음과 dosa 마음에 필요한 āhāra를 만드는 장터가 서른 곳 있습니다.

මනා සිහියෙන් ඉන්න ඕනේ තිස් පොළ ගැන දෙහක තුනක ආහාර නිෂ්පාදනය කරන යන්නේ නැවත්ත හරියන්නේ නැහැ. ඉතුරු අනුෂ්පාදනය කරනවා මොකද වෙන්නේ?

그 서른 장터에 대해 바른 sati로 머물러야 합니다. 두세 곳의 āhāra 생산만 멈춰서는 안 됩니다. 나머지가 만들어 내면 어떻게 되겠습니까?

කල තිය සාතර ආහාර නිෂ්පාද වහන්න ඕනේ. ඔය 36ම වහගත්තොත් අන්න අපිට හරි යනවා.

서른 곳의 āhāra 생산을 모두 닫아야 합니다. 그것을 다 닫으면 그때 우리에게 해결됩니다.

එහෙනම් තිස්සම ඉන්න ඕනේ තිස්ස නැතිට ඉවරයි.

그렇다면 ‘Tissa’(서른)가 있어야 합니다. Tissa가 없으면 끝입니다.

ශ්‍රද්ධාවෙන් යුක්ත විශ්වාසයෙන් යුත්ත ශ්‍රද්ධා කියන්නේ විශ්වාසය ශ්‍රද්ධාවෙන් යුත්තව ඔය තිස්පොළ දකිමින් හිටියවොල ශ්‍රද්ධා තිස ඉන්න ඕන ශ්‍රද්ධා තිස නැති දාන නිවන් ඉවර. අපිට ශ්‍රද්ධා තිස්ස නැත්නම් ඒවට නිවන් දැකලා ඉවරයි. [උගුර කෑරීම]

saddhā를 갖추고, 믿음을 갖추고 — saddhā란 믿음입니다 — saddhā를 갖추어 그 서른 장터를 보며 머물렀다면, ‘Saddhā Tissa’(믿음의 서른)가 있어야 합니다. Saddhā Tissa가 없으면 nibbāna는 끝입니다. 우리에게 Saddhā Tissa가 없다면 nibbāna를 보는 일은 끝난 것입니다. [헛기침]

හටේ ඉන්න හජවරු හොයලා හටියක් නැහැ

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මිනිස්සු හොයලා හරියක් නැහැ. සරද්ධා තිස අපි හොයාගන්න ඕන.

사람을 찾아다녀도 소용없습니다. Saddhā Tissa를 우리가 찾아내야 합니다.

ඔන්න ඔ ශ්‍රද්ධා තිස දැකදාට අපිට පුළුවන් මුවාට විදින එක හොයාගන්න.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

මුවාට විදිවිද යනවා ශ්‍රද්ධාති තිස්සා නැතුව ශ්‍රද්ධාති තිස් වරද්දාගෙන මුවාට විදිවිද යනකන් ශ්‍රද්ධා තිස්සට නිවන් හම්බුනේ නෑ දහම දැකේ නෑ.

Saddhā Tissa 없이 사슴을 쏘며 다닙니다. Saddhā Tissa를 놓친 채 사슴을 쏘며 다니는 동안에는 Saddhā Tissa에게 nibbāna도 없었고 dharma도 보이지 않았습니다.

ඊට පස්සේ තමයි ශ්‍රද්ධාතිස්ස දහම දැක්කේ හරියට දැක්කට පස්සේ තිස්ස දැක්කට පස්සේ.

그 뒤에야 Saddhā Tissa가 dharma를 보았습니다 — 바르게 본 뒤, ‘Tissa’(서른)를 본 뒤에.

තිස කියන්නේ මොකක්ද? ඔය තස්්පොලක් ඇසුරු කරගෙන අපි කරනවා වැළපිළිවෙල දකින්න ඕන. ඔය ිස්පොළ දැක්කට පස්සේ විශ්වාසය දකින්න ඕනේ. මෙන්න මේ හිස්පොළ තුළ ආහාර සපෙනකන් තමයි ඇඩීමයි ගැටීමයි ජීවත් වෙන්නේ. හැලීමයි ගැටීමයි ආහාර කනින් ජීවත් වෙන්නේ.

‘Tissa’(서른)란 무엇입니까? 그 서른 장터에 기대어 우리가 벌이는 일의 차례를 보아야 합니다. 그 서른 장터를 본 뒤 믿음을 보아야 합니다. 이 서른 장터 안에서 āhāra가 공급되는 동안에만 달라붙음과 부딪침이 살아갑니다. 달라붙음과 부딪침은 āhāra를 먹으며 살아갑니다.

එහෙනම් විශ්වාසය තියෙන්න ඕනේ ශ්‍රද්ධාව තියෙන්න ඕනේ. මේට දෙන ආහාර මාර්ගය වැහුවොත් එදාට කවදාවත් ආහාර නිෂ්පාදනේ නැත්නම් ආහාර නිරෝධන විඤ්ඤාණ නිරෝධ

그렇다면 믿음이 있어야, saddhā가 있어야 합니다. 여기에 주는 āhāra의 길을 닫으면 그날에는 결코 — āhāra 생산이 없으면 āhāra nirodha, viññāṇa nirodha입니다.

එහෙනම් ඕක දකින්න ඕන. ශ්‍රද්ධාවෙන් විපවය ිස්පොලය පිහිලා ගන්නකොට මනා සිහියෙන් ඉන්නකොට හිස්පොළ අත්තරලා හිටියොත් එහෙම කොයි පොලින් අහට යනවාද දන්නේ.

그렇다면 그것을 보아야 합니다. saddhā로 그 서른 장터를 굳게 세울 때, 바른 sati로 머물 때, 서른 장터를 지키고 있으면 어느 장터에서 빠져나가는지 압니다.

මෙන්න මෙතන හිටියොත් අපි ශ්‍රද්ධා තිස ඉන්නවා. ශ්‍රද්ධාති අපි ළඟ ඉන්නට තාකල් භයවෙනි දෙයක්

여기에 머물면 우리에게 Saddhā Tissa가 있습니다. Saddhā Tissa가 우리 곁에 있는 한 두려울 것이 없습니다.

ධර්මයට සජ්ජුරුව හම්බ වෙනවා. ධර්ම පාර න්න සජ්ජු ඔතන ඉන්න සජාන පවතින තාක්කල් ඒ පාලනය වැටෙන්නේ නැ. සජ දුර්වල වෙච්ච තැන පාලනය වැටෙන්නේ.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ශ්‍රද්ධාති පාලනය අවශ්‍ය නම් ඔන්න ඔය ටික තියෙන්න ඕනේ.

Saddhā Tissa의 다스림이 필요하다면 바로 이것들이 있어야 합니다.

ස්බල දැකලා හිස් පොලේ ආහාර ගොඩනැගෙන හැටි දැකලා. ආහාර වළක්කන ක්‍රමය දැකලා. ඒ ක්‍රමය ක්‍රියාත්මක කරපුවහම අන්න ශ්‍රද්ධා තිස්සගේ ප්‍රතිඵල හම්බවෙන්නේ.

서른 장터에서 āhāra가 쌓이는 모습을 보고, āhāra를 막는 방법을 보고, 그 방법을 실행하면, 그때 Saddhā Tissa의 결과를 얻습니다.

ධර්මය එතකොට අරගන්න තියෙන පහරමයක්.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

එහින් මෙන්න මේ ටික දැක්කේ නැත්නම් අපි කොහෙද හැසිරෙන්නේ? සරාත කරන්නේ කොහෙද?

여기서 이것들을 보지 못한다면 우리는 어디서 행합니까? ‘caratha’를 어디서 합니까?

උදේ ඉඳන් හෑනකන් බුදු මැද ඇඳ හිටියට මල් පහ පූජා කර කර හිටියට ඔය තිස් පොපොළ දැක්කේ නැත්නම් මනා ඊයෙන් ඔය තිස්පොළ ගැන නොහිටිය නම් අපිට ආහාර නිෂ්පාදනය නවත්තන්න බැ.

아침부터 저녁까지 Buddha 앞에 앉아 꽃 다섯 송이를 바치고 또 바쳐도, 그 서른 장터를 보지 못했다면, 바른 sati로 그 서른 장터를 지키지 않았다면, 우리는 āhāra 생산을 멈출 수 없습니다.

නිවන් අවබෝධ කිරීමට නම් කරන්න ඕනේ මොකක්ද යමක් ආහාරය නිසා ගොඩනැගෙනවද ඒ ආහාරය කොතනින්ද ගොඩනැගෙන්නේ කියලා හොයාගෙන ඒ ගොඩනැගෙන ආහාරයට මොනවදක නිෂ්පාදනය වෙන්නේ කොහොමද වෙන්නේ කියලා බලාගෙන ඒ ආහාරය නිෂ්පාදනය නොවෙන්නේ කොයි විදිහට කළොත්ද කොහොම කළොද කියලා දැනගන්න අන්න ඒ දැනගත්ත දේ තරලෝ කටයුතු කළොත් කියනවා නිවන් මග හැසිරෙනවා.

nibbāna를 깨달으려면 무엇을 해야 합니까? 무엇이 āhāra 때문에 쌓이는지, 그 āhāra가 어디서 쌓이는지 찾아내고, 쌓이는 āhāra로 무엇이 어떻게 만들어지는지 살펴서, 어떻게 하면 그 āhāra가 만들어지지 않는지 알아내고, 그 안 것을 간직해 행한다면, 그것을 nibbāna의 길을 행한다고 합니다.

නිවන් මග හැසිරි යම් කිරිට වෙන මගක් ඇත්තට්ම නැහැ. ඇල්කමයි මාර්ගය. ඔය මග හංගාගෙන ඉවෙල්ලා කොච්චර මල් පහපුද හිටියා. අනේ මෙච්චර අපි බුදුන් වඳිනවා මෙච්චර දන් දෙනවා ඔක්කොම කරනවා. ඇයි අපිට නිවන් නැත්තේ? ඇයි අපිට පිළි සරණක් නැත්තේ කියලා හිටියා. ඔතන නිවන් වගිලාව තිබිලා නැහ.

nibbāna의 길을 행한다는 데 다른 길은 정말 없습니다. 이것 하나가 길입니다. 이 길을 숨겨 둔 채 아무리 꽃 다섯 송이를 바치고 있었어도 — ‘아, 우리가 이만큼 Buddha께 절하고 이만큼 dāna를 하고 모든 것을 하는데 왜 nibbāna가 없는가, 왜 의지할 곳이 없는가’ 하고 있었습니다. 거기에 nibbāna가 숨어 있지는 않았습니다.

හැබැයි ඕවා නොකරන්න කියනවා නෙමෙයි. ඔය ක්‍රමය දැනගත්තහම අපි දන්නවා. ඒ කරන ක්‍රම තුළ රාගයට ආහාර නෑ කියලා. රාගීට ආහාර තියෙන ක්‍රම වහලා. රාගීට ආහාර නැති ඒවා ඔයලේ වපුරනවා ඔයලය ක්‍රියාත්ම කරනවා.

하지만 그것들을 하지 말라는 것이 아닙니다. 이 방법을 알면 우리는 압니다, 그 하는 일들 속에는 rāga에 줄 āhāra가 없다는 것을. rāga에 āhāra가 되는 길은 닫고, rāga에 āhāra가 되지 않는 것들은 심고 실행합니다.

මෙන්න මේ ටික ක්‍රියාත්ම කරා නම් මොකද වෙන්නේ? අත්හැරියත පහ කළ යුත්ත පහ කරනවා ඇසුරු කළ යුත්ත ඇසුරු කරනවා. රාගක්යට ද්වේශක්ඛයට අවශ්‍ය කරන කොටස ඇසුරු කරනකොට රාගයට ආහාර දෙන මාධ්‍යයක් තියෙනවා ඒක වැහිලා යනවා.

이것들을 실행하면 어떻게 됩니까? 버려야 할 것은 버리고 가까이해야 할 것은 가까이합니다. rāga를 다하고 dosa를 다하는 데 필요한 쪽을 가까이할 때, rāga에 āhāra를 주는 통로가 있는데 그것이 닫힙니다.

ද්වේශයට ආහාර දෙන මාධ්‍යයක් තියෙනවා ඒක වැහිලා යනවා. [උගුර කෑරීම] ඒ මාධ්‍ය එක්ක වැහිලා ගියා නම් ආහාර නිරෝධයෙන් විඤ්ඤාණය නිරෝධ වෙනවා. ආයෙ මහා ධම්මයාව කිව්වත් මේක වළක්කන්න කාටවත් වළක්වන්න බැහැ. තෝරනම් රාගික කරනවමයි එතකොට යන්න දෙන්නේ නෑහැ මේ භවය විදිහලා කිව්වට වළක් පුළුවන් කවුරුවත් නැ මෙන්න සතිපට්ඨානයෙන් යුක්තම කරන්න ඕනේ හරිය.

dosa에 āhāra를 주는 통로가 있는데 그것이 닫힙니다. [헛기침] 그 통로들이 닫히면 āhāra nirodha로 viññāṇa가 nirodha됩니다. 그러면 누가 나서서 무어라 해도 이것을 아무도 막을 수 없습니다. ‘네가 기어이 rāga를 일으키게 하겠다, 이 bhava에서 떠나게 두지 않겠다’고 해도 막을 수 있는 이는 아무도 없습니다. 바로 satipaṭṭhāna를 갖추어 해야 합니다.

මාර්ගය වඩනවා කියන්නේ මෙන්න මේකයි. ඔය ටික හක් කරලා අපි කොච්චර නිකන් කිය ඕක දන්න නැතුව වෙන ක්‍රමයක් අනුගමනය කළත් අපිට මාර්ගය වැහෙනවා.

magga를 닦는다는 것은 바로 이것입니다. 이것들을 치워 두고 이것을 모른 채 다른 방법을 아무리 따라도 우리에게 길은 닫힙니다.

අද වෙලා තියෙන්නෙත් බොහෝකොට ඔන්න ඔය හිරවීම. ඔය මාර්ගය දහන්න නැති කරන ප්‍රතිපත්තිය ගැන මොකක්ද දකින්නේ නැති කරන ප්‍රතිපත්තිය තියෙන්නේ ඔතන එහෙනම් ඔය ප්‍රතිපත්තිය කොහෙවත් ගිහි දකින එකක්

오늘날 벌어진 일도 대개 이 갇힘입니다. 이 길을 보지 못하게 하는 paṭipatti, 무엇을 보지 못하게 하는 paṭipatti가 거기에 있습니다. 그렇다면 이 paṭipatti는 어디 다른 데 가서 보는 것입니까?

තරාධරය

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

කැමතිව යන්නද ඕක කරන්නේ ඕක ඉතින් තමන් ළඟ නේද

어디 바라는 데로 가야 그것을 하는 것입니까? 그것은 바로 자기 곁에 있지 않습니까?

ඇහැ තියෙන තමන් ළඟ රූපය තමන් බලන එක චක්ඛු විඤ්ඤාණය තමා තුළ පහළ වෙන එක චක්ඛු සංස්රය තමා තුළ පහළ කරගන්න එක චක්ඛු සම්පදදා වේදනා මම කියන එක ඔය දෘෂ්ටිය තුළම පහළ කරගන්න පිට එකක් තිබුනේ නැහ.

눈은 자기에게 있는 것이고, 형색은 자기가 보는 것이고, cakkhu viññāṇa는 자기 안에서 일어나는 것이고, cakkhu samphassa는 자기 안에서 일으키는 것이고, cakkhu samphassajā vedanā는 ‘나’라는 그 diṭṭhi 안에서 일으키는 것입니다. 바깥의 것은 없었습니다.

කන කියන්නේ තමා කියන තැන තිබිච්ච එක සද්දය කියන්නේ තමා විසින් ඉතින් අල්ලගත්ත සද්දය අරගත්ත එක සෝත විඤ්ඤාණය තමා තිබිච්ච එක ඒක සංස්පර්ශ කිරීම සමාන් කරපු එක එහි ලබන වින්දනය තමා විදපු එක වින්දින එක

귀는 자기라는 곳에 있는 것이고, 소리는 자기가 붙잡아 받아들인 소리이고, sota viññāṇa는 자기에게 있는 것이고, samphassa는 그것을 맞닿게 한 것이고, 거기서 얻는 누림은 자기가 누린 것, 누리는 것입니다.

ගහනී කියන්නේ ළඟ තියෙන එක ගන්ධය කියන්නේ සමාවෙදරට ආපු ගඳ සුවඳ දෙක ගාන විඤ්ඤාණය කියන්නේ ඒගෙන් පහලෙච්ච සම පහළ වෙච්ච එක ගාන සංස්පර්ශය කියන්නේ ඒක තමාගේ ක්‍රියාවෙන් ස්පර්ශ කරපු එක ගාන සම්පස්සදා වේදනා කියන්නේ තමාගේ ඒක භුක්ති ප දැන් පිට එකක්වත් නැහැන නේද

코는 곁에 있는 것이고, 냄새는 몸에 와닿은 좋고 나쁜 냄새이고, ghāna viññāṇa는 그것들로 일어난 것이고, ghāna samphassa는 그것을 자기 행위로 맞닿게 한 것이고, ghāna samphassajā vedanā는 자기가 그것을 누린 것입니다. 이제 바깥의 것은 하나도 없지 않습니까?

දිව කියන්නේ තමා ලඟ තිබෙන එක රසය කියන්නේ සමහරට ඇදලා ගත්ත එක ජිව්හා විඤ්ඤාණය කියන්නේ ඒ දෙකෙන් පහළ කරගත්ත එක ජිව් හා සංස්පර්ශය කියන්නේ ඒකෙන් ඇසුරු කරලා ක්‍රියාත්මකා කරලා හිතන් ගොඩනගාගත්ත එක සම්පස්ස ජා වේදනා කියන්නේ ජිව්ව ගුක්තිය දිව නිසා ගත්ත භුක්තිය ඔය පහම තියවන සමුක්

혀는 자기 곁에 있는 것이고, 맛은 몸으로 끌어들인 것이고, jivhā viññāṇa는 그 둘로 일으킨 것이고, jivhā samphassa는 그것을 가까이해 움직여 마음으로 쌓은 것이고, samphassajā vedanā는 혀의 누림, 혀 때문에 얻은 누림입니다. 이 다섯이 모두 그렇습니다.

කය කියන්නේ සමායතේ තියෙන එක පොට්ඨබ්බියගෙන් සමාතට වැදගත් එක කාය විඤ්ඤාණයගෙන් තමා තුළ පහළ වෙච්ච එක කාය සංස්ය ගැන තමා විසින් ස්පර්ශ කරපු එක කාය සම්පස්ස වේදනා කියන්නේ ඒ තුළින් ජර කරගත්ත භුක්තිය

몸은 자기 몸에 있는 것이고, phoṭṭhabba는 몸에 와닿은 것이고, kāya viññāṇa는 자기 안에서 일어난 것이고, kāya samphassa는 자기가 맞닿게 한 것이고, kāya samphassajā vedanā는 그것으로 얻은 누림입니다.

මන කියන්නේ පිටි එකක්නෙ තමා ඇතුල තමා තුළ තිබෙන එක ධර්මයෝ කියන්නේ තමා තුළ ඇදලා එන එක මනෝ විඤ්ඤාණය කියන්නේ තමා තුළ හටගත්ත එක මනෝ සංස්ය තමාගෙන් ක්‍රියාත්මකලා ගොඩනක් ගාගත් එක මනෝ සම්පස්සා වේදනා කියන්නේ ඒක භුක්තින්ද

마음은 바깥의 것이 아니라 자기 안에 있는 것이고, dhamma는 자기 안으로 끌려 들어오는 것이고, mano viññāṇa는 자기 안에서 생긴 것이고, mano samphassa는 자기가 움직여 쌓은 것이고, mano samphassajā vedanā는 그것을 누리는 것입니다.

ඔයට වඩා සත්වයෙක් නැහැ. සත්වයා කියන පොදියේ තිබුනේ ඔය වැටි එහෙනම් සත්වයා ගොඩනැගන්නේ තමාම නේද තමා කිවතනයි ගොඩනැගෙන්නේ.

이것 말고 다른 satta는 없습니다. satta라는 꾸러미에 들어 있던 것은 이것들입니다. 그렇다면 satta를 쌓는 것은 자기 자신이 아닙니까? 자기라고 하는 그곳에서만 쌓입니다.

තමා කිවතනම ගොඩනැක්ගාගන්නවා. කවුරුවත් ගොඩනුපු එකක් නෙමෙයි. තමාගේම අවසීහය නිසා, තමාගේමටක නිසා, තමාගේම තිබෙන්නා වූ අජ්ඥානකම නිසා ඒවට ඉඩ දීලා තමා තුළ ගොඩනැගෙන්න හරි. ඕක ගොඩනැගෙන වැඩපිල දන්නේ නැතුව ඒක එහෙම ගොඩනැගන එක පැත්තක තිාවිතියා තියාගෙන ඒක ඔහේ භුක්තියක් ගෙනියන ගමන්. මල් පූජා කරනවා, පහන් පූජා

자기라고 하는 그곳에서 쌓아 올립니다. 누가 쌓아 준 것이 아닙니다. 자기의 sati 없음 때문에, 자기 탓으로, 자기에게 있는 무지 때문에 그것들에 자리를 내주어 자기 안에서 쌓이게 했습니다. 그것이 쌓이는 일의 차례를 모른 채, 그렇게 쌓이는 것은 한쪽에 밀어 두고 그저 누림을 이어 가면서,

ගෙනියන ගමන්. මල් පූජා කරනවා, පහන් පූජා කරනවා, අතිරත් පූජා කරනවා, දෙවෙයියන්ටත් පින්දෙනවා ඔක්කොමත් කරනවා. ඥාතීන්ටත් පින් දෙනවා ඔක්කොමක් කරලා බලනවා. කොච්චර

꽃 공양을 하고, 등불 공양을 하고, 다른 공양도 하고, 신들에게도 puñña를 나누고, 친척들에게도 puñña를 나누고, 모든 것을 해 봅니다. 그렇게 많은 일을 하는데도,

දෙනවා ඔක්කොමක් කරලා බලනවා. කොච්චර කාර්යන්ක් කරනව තවම ගානක් වරන අනියමක් දන්න නැහැ. කෙලෙස් එහෙම ව

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඇලෙන එක අහක් ඇලත් නැහැ ගැටෙන එක ගහක් ගැන කවුරුහරි බල්ලොත් එහෙමත් බයින් හිතෙන අදත් බයි හිතෙනවා. එක වගේමයි ගතිය. සාලික අරණක්

달라붙는 것은 조금도 떨어지지 않았고 부딪치는 것도 조금도 줄지 않았습니다. 누가 노려보면 예전에 겁이 났던 것처럼 오늘도 겁이 납니다. 성질이 똑같습니다.

බයි හිතෙනවා. එක වගේමයි ගතිය. සාලික අරණක් එදාපහම ඇති වෙන මාසෙකත් එහෙම ආයතය අරමුණකිලා තියෙන අය ආයුත අදත් මතු වෙනවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

දෙකම මේකයි. ඒකෝ පරිවර්තනය වෙන්න පුළුවන්. ඒක අනික ගෙවිලා ගිහින්නේ නැ.

둘 다 이렇습니다. 모습이 바뀔 수는 있어도 닳아 없어지지는 않았습니다.

අන්න ඉතින් මොකද නිවන් දකින්නේ නැත්ත අපි කියායි ප්‍රශ්නයන් අරගනවා. නිවන් දකින්න අවශ්‍ය මාර්ගය ඔය ටික දකින්න ඕනේ ඔන්න ඔය ටික දැකලා හරියට තේරුම් ගත්තා නම් ප්‍රතිපත්තිය තියෙන්නේ තමා තුළ ඔන්න ඔය ටික.

그러면서 왜 우리는 nibbāna를 보지 못하느냐고 물음을 들고 옵니다. nibbāna를 보는 데 필요한 길, 바로 이것들을 보아야 합니다. 이것들을 보고 바르게 이해했다면, paṭipatti는 자기 안에 있는 바로 이것들입니다.

ඔන්න ඔයකො ශ්‍රද්ධාවෙන් මිත්ත ඔන්න ඔය ඉස්පොළො හැමීම විශ්වාසයක් ඇත්ත මේ තුළයි මගේ ගමන තියෙන්නේ. නැවැත්වීමක් මේ තුළ මගේ විනාශය තියෙන්නෙත් මේ තුළ මේ තුළින් අල්ලන්න ගියොත් මට විනාශක්. මේ තුළ අත්හැරෙනොත්

바로 이것을 — saddhā를 갖추고 이 서른 장터 모두에 믿음을 두어: ‘참으로 이 안에 나의 길이 있다. 멈춤도 이 안에 있고 나의 파멸도 이 안에 있다. 이 안에서 붙잡으면 나에게 파멸이다.’

ගියොත් මට විනාශක්. මේ තුළ අත්හැරෙනොත් ආහාර ඉවැර ආහාර නිරෝධනයි විඤ්ඤා නිරෝධයි විඤ්ඤා නිරෝධනා නාම රූපත් නිරෝධයි නාම රූප නිරෝධ සලායත නිරෝධයි එහෙනම් ස්පර්ශ නිරෝධයි වේදනා නිරෝධයි පණහා නිරෝධයි උපාදා නිරෝධයි භව නිරෝධයි ජාති නිරෝධයි චරා මර සෝක පරිදේය ඔක්කොම නිරෝධයි මූලාරම්භ තින් කරාගත්තා අන්න පරිච්ච සමුප්පාත අනුකූ පූලව නිවන් දැකගා දක බව දැනගත්තා ඔය ක්‍රමයට දකින්න ඕනේ

이 안에서 놓으면 āhāra가 끝나 āhāra nirodha, viññāṇa nirodha입니다. viññāṇa nirodha로 nāmarūpa nirodha, nāmarūpa nirodha로 saḷāyatana nirodha, 그러면 phassa nirodha, vedanā nirodha, taṇhā nirodha, upādāna nirodha, bhava nirodha, jāti nirodha, jarā maraṇa soka parideva 모두 nirodha입니다. 뿌리를 끝냈습니다. 그렇게 paṭicca samuppāda에 맞게 nibbāna를 본다는 것을 알았습니다. 이 방식으로 보아야 합니다.

ඉතින් ඕක කරගන්න ක්‍රමය තමයි අහගත්තේ බුදුරජාණන් වහන්සේගේ අහගත්ත ටික මයි අපිව කරන්න ඕනේ.

그것을 이루는 방법을 Buddha께 들었습니다. 들은 그것을 우리가 해야 합니다.

වස් තියෙන්නේ ඔය තැනකද වස් ඇදුනොත් එහෙම විනායිනේ. සාපයක්නේ. ඔය වස් ටික වසාගන්න ඕනේ.

‘vas’(독이자 안거 햇수)는 그런 데에 있습니까? 독(vas)이 퍼지면 파멸입니다. 저주입니다. 그 vas들을 닫아야 합니다.

ඔය වස් ටික වසාගෙන ජීවත් වන්න තියෙනවා වස් වසන වස් කීය 60ක් වෙන ඔක්කොම දැනගහ තියා මට 60වස්.

그 vas들을 닫고 살아가야 합니다. 닫을 vas는 몇 개입니까? 예순 개가 됩니다. 모두 알고 나면 나에게 예순 vas입니다.

ඒ 60ස් තියෙනවා නම් ඉහළම කෙනා. 60ක්ස් තිර මහතරුන් අහන්ස

그 예순 vas가 있다면 가장 높은 분입니다. 예순 vassa를 채운 mahāthera이십니다.

දැන් වහලා තියෙන්නේ කොයි ඒකද දැන් වහන්න තිබුනේ මොකක්ද වහගත්ත ඒ කොහෙද වස් හම්බ වුනේ

이제 닫은 것은 어느 것입니까? 닫아야 했던 것은 무엇이고 닫은 것은 무엇입니까? 그 vas는 어디서 얻어졌습니까?

වස් හම්බවෙන ඉතින් ඔය විදිහට වහගන්න වහගෙන යන්න ඕන ඇහේ පස් පොළො වහන්න ඕනේ කනේ පස් පොළො වහගන්න ඕනේ නාහයේ පස් පොළො වහාගන්න දිවේ පස් පොල වහගන්න ඕනේ කයේ පස් පොළො වහගන්න ඕනේ මනේ පස් පොළත් වහගන්න ඕනේ ඔය පස්වල පස් පොළ වහගෙන වහගෙන යනකොට අන්න හය හොක් තියෙනවා. මොනවද වහන්න?

vas를 얻으려면 그렇게 닫고 닫아 가야 합니다. 눈의 다섯 장터를 닫아야 하고, 귀의 다섯 장터, 코의 다섯 장터, 혀의 다섯 장터, 몸의 다섯 장터, 마음의 다섯 장터도 닫아야 합니다. 그 다섯씩의 장터를 닫고 닫아 가면, 여섯 갈래가 있습니다. 무엇을 닫습니까?

ප්‍රාගාහතය සිද්ධ වෙන්න නැති වෙන්න අදත් ආදානය සිද්ධ වන්න නැති වෙන්න කාමත්‍යාචාරය සිද්ධ වෙන්නේ නැති වෙන්න බොරු කේරම් පළුස වත්තන පලාප ඒ මුල් කරගෙන නැගෙන්නේ නැති වෙන්න ලෝක තරහ මෝඩ ඒ මුල් කරගෙන නැගෙන්න නැති වෙන්න ගහ පොළ ගානේ හය පොළ වහන්න.

pāṇātipāta가 일어나지 않게, adinnādāna가 일어나지 않게, kāmesu micchācāra가 일어나지 않게, 거짓말·거친 말·이간질·쓸데없는 말이 그것을 뿌리로 일어나지 않게, lobha·dosa·moha가 그것을 뿌리로 일어나지 않게 — 여섯 장터마다 닫으십시오.

දසාකුසලේ හය පොළේ සිද්ධ වෙන්න තැවුණට පස්සේ. කයේ ඒවාදයක් 60ක් වෙලා 60 වක්ති පතිරෙනවා. 60ක් තිරෙනවා මහරහතන් වහන්සේ

여섯 장터에서 dasa akusala가 일어나지 않게 된 뒤에는, 예순이 되어 예순 vas를 채웁니다. 예순 vas를 채운 mahā arahant이십니다.

ඕක දහම මාර්ගය

그것이 dharma의 길입니다.

අවුරුදු හ0 හ0ටක් ගිහිලා හැරමිටියක් අරගෙන කෝ මෙහාටකම් ඔය හැරමිටිය සිව්වර තියාගන්නත් බැහැ. දැන් මව් වැටෙන්න යනවා. වයස ගිහිල්ලා

나이가 아주 많이 들어 지팡이를 짚고 — ‘그 지팡이 좀 이리 다오’ — 가사도 제대로 걸칠 수 없고, 이제 넘어질 지경입니다. 나이가 들어서요.

අවුරුදු 20ක් මට අවුරුදු 8වක් පසන

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

විශේෂයෙන් උපසම්පදා වුණා. 60 වසක් ගෙවිලා ඉන්න 60 වස්න.

‘특별히 upasampadā를 받았다. 예순 vassa가 지났다, 예순 vassa다.’

ඉතින් 60 වස් විච්ච උපසම්පදා වෙච්ච නාසිය නිසා 60ක් වෙච්ච මහ රහ රහරතන් වහන්සේට හදක්ක.

그래서 upasampadā를 받은 지 예순 vassa가 되었으니 예순 vassa의 mahā arahant이라 합니다.

ඉතින් මේවා හද වෙනකොට ඔහොම සතාපත් තියෙනවා සම්මතය. සම්මත වස් වෙනයි. 60 වස්විර මහරහතන් වහන්සේගේ වස් වෙෙනයි.

이런 것들이 그렇게 될 때 그런 것이 있습니다 — sammuti, 관례상의 vassa입니다. 예순 vas를 이룬 mahā arahant의 vas는 다릅니다.

අපිට කාට හරි ඔය 60වස් වහගන්න ඕනේ. පුළුවන් තරහ වහගෙන පුරුදු වෙනවා. ඔය ටික වහගත්ත දවසට තමයි හැකියාව ලැබෙන්නේ. ඔය ටිකේ වෙන්වලා සුද්ධ කරගන්න.

우리 누구든 그 예순 vas를 닫아야 합니다. 할 수 있는 만큼 닫으며 익숙해집니다. 그것들을 다 닫는 날 그 능력을 얻습니다. 그것들에서 떨어져 깨끗이 하십시오.

ඉතින් අපි දකින්න ඕන ඔය විදිහින් මෛත්‍රී භාවනා වැඩීම ආදී හැම භාවනාවක්ම බොහොම හොඳයි. මොකද ඒ කරන හිතන කියන දේවල් කියන කරන හිතන දේවල්. රාගයට ආහාර නෙමෙයි නම්. ද්වේශයට ආහාර නෙමෙයි නම්. වීත රාගයට, වීත දෝෂයට, වීත මෝහයට හේතුකාර නම් ඒවා කොච්චර ගත්තක් කමන්න.

그러니 우리는 이렇게 보아야 합니다. mettā bhāvanā를 닦는 것을 비롯해 모든 bhāvanā는 아주 좋습니다. 왜냐하면 그렇게 하고 생각하고 말하는 것들이 rāga의 āhāra가 아니고 dosa의 āhāra가 아니라면, vītarāga, vītadosa, vītamoha의 원인이 된다면, 그것들은 얼마나 많이 해도 괜찮습니다.

ඒවා ගත්තොත් තරහට හොඳයි. මොකද ඒ තත්ත්වයෙන් ආර්ය ධර්මය වැඩෙනවා නිසා. ආර්ය මාර්ගය වැඩෙනවා ආර්ය ඵලය ලැබෙන්න හේතු වෙනවා නිසා. ඒකෙන් වෙන ඵලයක් ලැබෙන්නේ නැහැ. එහෙනම් ඒවා වැඩිපුර ගන්න ඕනේ ලදලාභ අවස්ථාවේ ගන්න ඕනේ. හැබැයි වහන්න ඕන ඒවා දැනගෙන වහන්න ඕනේ.

그것들을 하면 아주 좋습니다. 그로써 ariya dhamma가 자라기 때문입니다. ariya magga가 자라 ariya phala를 얻는 원인이 되기 때문입니다. 그것으로 다른 결과가 생기지는 않습니다. 그러니 그것들은 많이 해야 하고, 기회가 날 때마다 해야 합니다. 하지만 닫아야 할 것은 알고서 닫아야 합니다.

දසාකුසලය වහල නම් ඔය ටික වැහුණා.

dasa akusala를 닫으면 그것들이 닫힌 것입니다.

ඉතින් මේ ක්‍රමයට ඇස කන දිවනාසය ශරීරය කියන මන කියන ඉන්ද්‍රිය හයට ඔය පස් පොලෙන් පස් වලින් ආහාරය ගොඩන්නගට තැන් දැකලා. ඔන්න ඔය ආහාර ගොඩනැගීම වහල දාපු දාත ආහාර නිරෝධ වෙනවා.

이 방식으로 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음이라는 여섯 indriya에서 다섯 장터씩 āhāra가 쌓이는 곳을 보고, 그 āhāra 쌓임을 닫아 버리는 날 āhāra가 nirodha됩니다.

හරියටම වහගත්තොත් දින හතක්. කෙස් ගහකන්න නොදී ඇහුවොත් හත් දවසෙන් අනාගාමී ඵලයව හරිහත් වෙනවා.

제대로 닫으면 이레입니다. 머리카락 한 올만큼의 틈도 주지 않고 지키면 이레 만에 anāgāmī phala나 arahatta에 이릅니다.

හැබැයි ඉතින් ඕක ලේසියන කරන්න පුළුවන් දෙයක් නෙමෙයි. කෙස් ගහක් වෙනක් නොවෙන සතියෙන් සතිය පිහිටවාගෙන දින හතක් ගියොත් ඒ හත් දවසට ආහාර මාත්‍රයක් ගොන්නැගුනේ නැත්නම් විඤ්ඤාණ වලට විඤ්ඤාණය හත් දවසක් ආහාර නැතිෙන කොහොමත් යන්න බැහැ මැරෙනවා.

하지만 그것은 쉽게 할 수 있는 일이 아닙니다. 머리카락 한 올만큼도 어긋나지 않게 sati를 세워 이레를 보내고, 그 이레 동안 āhāra가 조금도 쌓이지 않았다면, viññāṇa는 이레 동안 āhāra 없이는 도저히 버틸 수 없어 죽습니다.

විඤ්ඤාණයට ආහාර නැතුව ඉන්න පුළුවන් දින හතක්. ආහාර මාත්‍රයක් නොදුනොත් විඤ්ඤාණය හත් දවසෙන් මැරුනවා. රාග විඤ්ඤාණයත් මැරෙනවා දේශ විඤ්ඤාණයත් මැරෙනවා.

viññāṇa는 āhāra 없이 이레를 버틸 수 있습니다. āhāra를 조금도 주지 않으면 viññāṇa는 이레 만에 죽습니다. rāga viññāṇa도 죽고 dosa viññāṇa도 죽습니다.

රාග ද්වේශ විඤ්ඤාණ ටික මලා නම් ආයු ගොන්න නැගෙන්නේ නෑහැ යථාර්ථය දැකලා අහිය මැරින්න එහෙනම් මොකද වෙන්නේ? ඇලීමයි ගැටීමයි දෙක වුනා කාම රාගය පඨියක් දෙක වුනාට පස්සේ අනාගාමී ඵලය ලැබෙනවා.

rāga viññāṇa와 dosa viññāṇa가 죽으면 다시 쌓이지 않습니다. 참모습을 보고 그것들이 죽으면 어떻게 됩니까? 달라붙음과 부딪침, 곧 kāma rāga와 paṭigha 둘이 끊어진 뒤 anāgāmī phala를 얻습니다.

ඉතින් ඕක කරගන්න බැහැ. ටික ටික ටික ටික ආහාර අඩු කළොත් විඤ්ඤාණයට මන්ද පෝසන හැදිලා විඤ්ඤාණය අන්තිමට ජීවත් වෙන්න බැරු අවුරුදු ගානක් යනට හරි නැති වෙලා යනවා. හත්තා අවුරුද්දක් යනකොට හරි නැති වෙලා යනවා.

그런데 그렇게는 해내지 못합니다. 조금씩 조금씩 āhāra를 줄이면 viññāṇa가 영양이 모자라 결국 살아갈 수 없게 되어, 몇 해가 지나서라도 사라집니다. 일곱 해가 지날 즈음에는 사라집니다.

ප්‍රමාදියවටත් හත්තා අවුරුද්ධයෙන් නැති වෙනවා. හ ප්‍රමාදය නිකන් වචනකට නෙමෙයි. ඒ මාගයම පිහිටගෙන යම් යම් ප්‍රමාතෝස සිද්ධ වුණා. යළි යලි ගොඩනගාගෙන ආයත සංවරය පිහිට වැඩුවොත් හත්තා අවුරුද්දක් යනකොට අන්තිම අනාගාමී ඵලට වැඩෙනවා. අප්‍රමාදව සිද්ධ කළො හත් දවසෙන් වැඩෙනවා.

게으름이 있더라도 일곱 해 만에 사라집니다. 하지만 pamāda라는 것은 그저 말뿐이 아닙니다. 그 길에 서서 가다가 이런저런 pamāda의 허물이 생기더라도 거듭거듭 다시 일으켜 āyatana saṃvara를 세워 닦으면, 일곱 해가 지날 즈음에는 마침내 anāgāmī phala까지 자랍니다. 게으름 없이 해내면 이레 만에 자랍니다.

සතිපට්ඨාන සූත්‍රය පෙන්නුවේ ඔය තීස්පොළ වහන හැර.

satipaṭṭhāna sutta가 보여 준 것은 그 서른 장터를 닫는 방법입니다.

ස්වාමීන් අවසරයි අපිට කරගන්නට අපි ප්‍රතිපත්තිය කොයිද? කොහොමදස් ඉතින් ප්‍රතිපත්තියට තමන්ගේ හිත තුළමනේ තියෙන්නේ ප්‍රතිපත්තිය

‘스님, 여쭙겠습니다. 우리가 해낼 paṭipatti는 무엇입니까? 어떻게 합니까?’ — paṭipatti는 바로 자기 마음 안에 있습니다.

ආහාර අනුභ බව කළාට ඒකද ශරීරයට ශරීරය ආහාර කබලිංකාර ආහාරෝ ඉමස්ස කායාස ආහාර පත්තටේන පත්වෙ කබලිංකාර ආහාරයේ මේ කයට ආහාර පත්‍ය පත්වේ මස්ලේ කය මස්ලේ කය

āhāra를 먹는 것은 몸을 위한 것입니다. ‘kabaḷiṅkāro āhāro imassa kāyassa āhārapaccayena paccayo’ — kabaḷiṅkāra āhāra는 이 몸에 āhāra로서 조건이 됩니다. 살과 피의 몸, 살과 피의 몸에요.

නිවන් දකින්න මස්ලේ කයට ආහාර පත්වෙන පත් වෙන එක ඒකෙන් කරා

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඒක වුනට කමක් නැ

그렇게 되어도 상관없습니다.

බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා යම් කෙනෙක් කළු අහල් ඉවත් කරපු ඇල් හාරේ බත් සහිත රූප වාංජන බලොඳනවා නම් මේ භාවනාව කරන කෙනාට ඒ ආහාරය ඔහුට මේ ධර්මයට විරුද්ධ කාරණයක් කරන්න බැහ කියලා. ඒ ආහාරයට ඔහුට විරුද්ධ නැන්න බැහ කියලා. පැහැදිලිව දේශනා කරලා තියෙනවා.

Buddha께서는 이렇게 설하십니다. 어떤 이가 검은 티를 골라낸 sāli 쌀밥과 여러 반찬을 먹는다 해도, 이 bhāvanā를 하는 이에게 그 음식은 이 dharma에 거스르는 일을 할 수 없다고, 그 음식이 그를 가로막을 수 없다고 분명히 설해 두셨습니다.

කළුට ඉවත් කරපු ඇල්සාලිය බස් සහිත සුවපයාංචනය වැළඳුවත් ඒ පුද්ගලයා. මේ භාවනා කරගෙන යන කෙනා. මේ භාවනාවේ දවට ප්‍රතිඵලය වහන්න ඒ ආහාරයට බෑ කියලා.

검은 티를 골라낸 sāli 쌀밥과 좋은 국과 반찬을 먹더라도, 이 bhāvanā를 해 나가는 그 사람에게서 이 bhāvanā의 결과를 그 음식이 막을 수는 없다는 것입니다.

මේ ආහාරයට ප්‍රශ්න නෙමෙයි තියෙන්නේ. මේ බාහිර ලෝකේ තියෙන වත්විලිවෙස් කෑල් ටිකක් අල්ලගෙන හිර කරෙන්න ඒක බැඳිලා මේක තමයි සීලය. මේක තමයි ගුණය කියග කිය ඔතන හිර වෙලා ඉන්නවා මිසා මේ ප්‍රඥාව වතා දෙන මූල ධර්මය දැක්කේ නැහ. කළ යුතු දේ දැක්කේ නැහ. ඉතින් වෙන වෙන වැල් වටාරන් වැඩ තියාගෙන ඒවා පස්සේ ගිහින් ගිහින් ඒවා රැක රැකා ඉඳලා මෙච්චර තීරවන්තම මෙච්චර ගුණවන්ත ටිය කව බැටනලන්නේ ඵලයක් ලබාගන්න කිය එක ඉන්නවා.

문제는 이 음식에 있지 않습니다. 바깥 세상에 있는 몇 가지 의례와 규범 조각을 붙잡고 그것에 묶여 갇혀서 ‘이것이 sīla다, 이것이 덕이다’ 하며 거기 갇혀 있을 뿐, paññā를 자라게 하는 뿌리 dharma는 보지 못했습니다. 해야 할 일을 보지 못했습니다. 그래서 다른 온갖 일들을 붙들고 그 뒤를 쫓아다니며 그것들을 지키고 또 지키다가, ‘이만큼 sīla를 지키고 이만큼 덕을 갖추었는데 왜 phala를 얻지 못하는가’ 하고 있습니다.

ඵලය ලබන්න අවශ්‍ය කරන මූල ධර්මයක් තියෙනවා. ඒක කරගන්නේ නැ. ඒකයි කාරණය.

phala를 얻는 데 필요한 뿌리 dharma가 있습니다. 그것을 하지 않습니다. 그것이 까닭입니다.

ඉතින් කොළඹ යන්න ඕන නම් කොළඹ යන පුද්ගලයාට විවිධාකාර ක්‍රම තියෙනවා. කොළඹ යන ක්‍රමය එකක් තියෙනවා ඇල්ල කරපු මාර්ගයක්. ඊට අමතරව තියෙනවා. ඒකට අවශ්‍ය කියන අමතර පහසුකම් සලසාගන්න මාර්ගය.

Colombo에 가야 한다면 Colombo에 가는 사람에게 여러 방법이 있습니다. Colombo에 가는 길은 하나, 곧장 향하는 길입니다. 그 밖에 그 길에 필요한 덧붙은 편의를 마련하는 방법이 있습니다.

පෙනුවමට යන්න ඕනනම් එහෙම හොඳ ඇඳුමක් හදාගන්නවා. නැත්නම් ඒක හදාගෙන ගොඩ නගාගෙන වහගෙන හදාගෙන ගන්නවා. හැබැයි ඇඳුම් ඇඳට කොළොබාන සිද්ධ වුනේ නැහැ.

멋지게 보이며 가고 싶으면 좋은 옷을 짓습니다. 아니면 그것을 마련해 차려입습니다. 하지만 옷을 입었다고 Colombo에 간 것은 아닙니다.

කොළොව යන පුද්දට ජඩි පහට ඇඳගෙන යන්න පුළුවන් කියලා කියන එක කියත්ත හගන අඳුමක් කතා කරනවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

හැබැයි ඒ හැටි මේ කැත නැතුව යම් තැන අඳුමක් තිබුනා හරි මේ විලිවැහෙන්න ඒ මනසට කොනුද ගිය හැටි ප්‍රශ්නයක් නෙමෙයි.

하지만 흉하지 않게 몸을 가릴 옷이 어떤 것이든 있다면, 어떤 차림으로 갔는지는 문제가 아닙니다.

හැබැයි ඉතින් හොඳ කඩ වසම්ම ඇඳලා හොඳට පැළඳලා යන්න ඕන කෙනෙක් ඉන්නවා නම් ඇඳුම්ම හදාගන්න එක වෙන මන් වහන්සේ. ඒ අය ගමට අවශ්‍ය බාහිර උපකරණ ගමට යනකොට මර කන්න බොන්න දේවල් නම් හරි මොනවා හරිනම් පහකම් ඔන්නනම් ඒවා සලසාගෙන යන්න පුළුවන්.

하지만 좋은 옷을 차려입고 잘 꾸미고 가고 싶은 사람이 있다면, 옷을 짓는 것은 또 다른 일입니다. 그런 사람들은 길에 필요한 바깥 도구 — 길을 갈 때 먹고 마실 것이든 무엇이든 편의가 필요하면 그것들을 마련해 갈 수 있습니다.

බේතියේ දේවල් අතරම ඕන ඇනුත් ගන්න ප්‍රථම ධාරාදියක් ඕනානම් ඒවා තරහ යන්න පුළුවන්. ඕවා අපක්වක් කරන්න නැක මාධ්‍යනාව කොළම කියලා ඇද ගත්ත සරම පිටි ඉවට කොළම යන්නම පුළුවන්. ඇඳ ගත්තා දුවටිමා යන්නත් නනම් යන්න පුළුවන්. හැබැයි අර පහසුකන්ගේ එයාට නැහැ ගමන සිද්ධ වෙනවා.

약 같은 것도 챙기고, 응급 처치 도구가 필요하면 그것들도 지니고 갈 수 있습니다. 그런 것에 마음 쓰지 않는다면 입고 있는 사롱 차림 그대로 Colombo에 갈 수도 있습니다. 입은 채로 뛰어서 가려면 갈 수도 있습니다. 다만 그런 편의가 그에게 없어도 길은 갑니다.

පහසුකම් අරීය කරන්න පහසුවෙන් ගමන යන්නත් පුළුවන්. ඕක දෙකම නාසකයි කියනවා නෙමෙයි එකක් නිගරු කරනවා නෙමෙයි.

편의를 갖추어 편하게 길을 갈 수도 있습니다. 이 둘이 다 나쁘다는 것도 아니고, 하나를 깎아내리는 것도 아닙니다.

අප්‍රමාදී පුද්ගලයාට අප්‍රමාදීව යන මගකුත් තියෙනවා. හොඳට මග සැලසුම් කරගෙන මගට අවශ්‍ය මග බාන්ධා අරගෙන එහෙම යන මගකුත් තියෙනවා. ඒ වගේ කැමති ආකාරය.

게으르지 않은 사람에게는 게으름 없이 가는 길도 있습니다. 길을 잘 계획하고 길에 필요한 짐을 꾸려 가는 길도 있습니다. 그렇게 바라는 대로입니다.

අර ප්‍රමාදව යන එකයි බලාපොරොත්තු වෙන්න ඕනේ. හැබැයි මාර්ගය දන්න නැති පුද්ගලයා ඇඳුම් අඳී රස කරයි ඔක්කොම කරයි දැහැතිය කොහෙන්න කොළඹ යන්න කොහෙද කොළඹ යන්න දන්න එක කියන්න එනවා කිව්වා ආවේ නැහැනේ තමන් බලාගෙන හිටිය එ. ආවේ නැහැන ඉතින් කවුද කියන්න ිය

게으름 없이 가는 것을 바라야 합니다. 하지만 길을 모르는 사람은 옷을 입고 맛있는 것을 챙기고 모든 것을 해 놓고는 ‘어디로 해서 Colombo에 가지? Colombo 가는 길을 아는 사람이 알려 주러 온다고 했는데 오지 않네’ 하고 기다리고 있습니다. ‘오지 않았으니 이제 누가 알려 주나.’

පාර කියලා ගිය එක්කෙනා ඵලයන් කියලා ගියා එනවා කිව් කියලා හිතා ඉන්නවා. එක් කියන්න එනවා කිව්වා කියලා හිතාගෙනවා. ඔන්න පාර ගිහින් ඵලයන් කියලයි ගියේ. බලාපොරොත්තු වෙනවා ගිහින් කියන්න එනඑකා. තමන්ගේ මුලාගේ ගමන යන්නේ.

길을 알려 준 이는 ‘phala로’ 하고 떠났는데, 그는 그이가 알려 주러 온다고 했다고 여기며 기다립니다. 그이는 길을 가서 ‘phala로’ 하고 떠났을 뿐입니다. 가서 알려 주러 올 사람을 기다리는 것 — 자기 어리석음의 길을 가는 것입니다.

මෙන්න මේ වගේ දෙයක්. මේ බුදුහාමුදුරුවන්ගන්ගෙන් බැ මෛත්‍රි බෝසන් වහන්සේ බුදු වෙච්ච කාලේකාවත් අපි ගොඩගන්න ඉතින් උන්වහන්සේට තැන දීලා බලා ඉන්නා යාඥා කරලා උන්වහන්සේ ගොඩගන්න එකක්.

이와 같은 것입니다. 이번 Buddha께는 안 되니, Metteyya bodhisatta께서 Buddha가 되실 때 우리를 건져 주시리라고, 그분께 맡겨 두고 기도하며 기다리면 그분이 건져 주시리라는 것입니다.

එහෙමනම් පස්සේ කාලෙක. ඉතින් ඔහොම ඒ කර එකක්වත් මේ කවුරු හරි හරියන වැඩක් නෙමෙයි. තමන් මග තේරුම් අරගන්න ඕනෑැ මග තේරුම් ගත්තන මේ වාගය වඩනවා කියන්නේ.

그렇다면 먼 훗날이겠지요. 그렇게 하는 것은 누구에게도 맞는 일이 아닙니다. 스스로 길을 이해해야 합니다. 길을 이해하는 것이 이 magga를 닦는다는 것입니다.

ආහාරයක් නිසා විඤ්ඤාණයක් ගොඩනැගෙනවා ආහාර නිරෝධයෙන් විඤ්ඤාණ නිරෝධ වෙනවා. මෙන්න මේක දකින්න ඕනේ.

āhāra 때문에 viññāṇa가 쌓이고, āhāra nirodha로 viññāṇa가 nirodha됩니다. 바로 이것을 보아야 합니다.

ඡන්ද රාග විඤ්ඤාණය ඡන්ද රාග සහගත වුනාම කියනවා අවිද්‍යා සහගතයි. අවිද්‍යා සහගත බව දුරු කරන්න.

chanda rāga viññāṇa — chanda rāga와 함께하면 avijjā와 함께한다고 합니다. avijjā와 함께함을 없애십시오.

විඤ්ඤාණය දුරු කරන්න අපිට අවශ්‍යතාවයක් නෑහ. චක්ඛු විඤ්ඤාණය සෝත විඤ්ඤාණය, ඝාන විඤ්ඤාණය දුරු කරන්න ඕනේ නැ. මනෝ විඤ්ඤාණය දරු කරන්න අවශ්‍ය නැහ. ඔය විඤ්ඤාණය ඡන්දර රාගයෙන් බැදුනා වූ චන්ද රාග සහගත බවක් තියෙනවා. මෙන්න මේ ඡන්ද රාගය ආහාරයෙන්

viññāṇa를 없앨 필요는 없습니다. cakkhu viññāṇa, sota viññāṇa, ghāna viññāṇa를 없앨 필요가 없습니다. mano viññāṇa를 없앨 필요가 없습니다. 그 viññāṇa에 chanda rāga에 묶인, chanda rāga와 함께함이 있습니다.

තියෙනවා. මෙන්න මේ ඡන්ද රාගය ආහාරයෙන් ගොඩනැගුවේ. ඡන්දරනාගයට ආහාර තමයි අර ප්‍රිය ස්වභාවයෙන්, මධුර ස්වභාවයෙන් භුක්තිය බලාපොරොත්තුවෙන් ඇහැ කන දිවනාසය ශරීරය මනකින මේ ඉන්ද්‍රියන්ට කාය ඔය කාය සංඛාර වන කය වචනය හිරෙනෙ මේ තුන ක්‍රියාත්මක කරලා ලබා දෙන ආහාරය ඔන්න ඔය ආහාරය ඒ ටිකෙට නැවතුනොත් ආහාර නිරෝධයෙන් ඡන්ද රාගයෙන් මැරෙනවා. යම් ඡන්ද රාගයක් ඇත්ද ඒ එහි උපාදානයයි.

이 chanda rāga는 āhāra로 쌓였습니다. chanda rāga의 āhāra는 바로, 사랑스러운 성질, 달콤한 성질로 누림을 바라며 눈, 귀, 혀, 코, 몸, 마음이라는 이 indriya들에 — kāya saṅkhāra를 비롯해 몸, 말, 마음 이 셋을 움직여 주는 āhāra입니다. 그 āhāra가 거기서 멈추면 āhāra nirodha로 chanda rāga가 죽습니다. 어떤 chanda rāga가 있다면 그것이 거기서의 upādāna입니다.

චන්ද රාග ආහාර නොදුනාද චන්ද රාග නිරෝධයි. සන්තරාග නිරෝධනා උපාදාන නිරෝධයි. උපාදාන නිරෝධනා භව නිරෝධයි භව නිරෝධනාත් ජාති නිරෝධයි ජාති නිරෝධනා ජරා මරණ සෝක පරිදේව දුක්ඛ දෝමන පාස ඔක්කොම නිරෝධයි. කොයි පැත්තෙන් ගියා පටිච්ච සමුප්ජයට වැරලා එක කොට නිරෝධ වුනොත් තනි ඔක්කොම නිරෝධයි.

chanda rāga에 āhāra를 주지 않으면 chanda rāga nirodha, chanda rāga nirodha로 upādāna nirodha, upādāna nirodha로 bhava nirodha, bhava nirodha로 jāti nirodha, jāti nirodha로 jarā maraṇa soka parideva dukkha domanassa upāyāsa 모두 nirodha입니다. 어느 쪽으로 가든 paṭicca samuppāda에서 한 곳이 nirodha되면 모두 nirodha입니다.

ඔය ක්‍රමය දකින්න ඕනේ.

이 방식을 보아야 합니다.

ඉතින් ඒ නිසා මේ දැන් මේක දැන් මේ කිව්ව ප්‍රශ්න වලට ඔත්තර තියෙන ඔක්කොට ඔයාගේ හම්බවෙලා තියෙ ටිකෙන්. ඉතින් ඔය ටිකෙන් තෝරාගන්න ඕනේ ඒ අපිට අවශ්‍ය කරන කාරණය.

그래서 지금 말한 물음들에 대한 답은 모두 이 이야기 안에 들어 있습니다. 그 가운데서 우리에게 필요한 것을 골라내야 합니다.

දරා ගත යුත්තේ ඔන්න ඔය ටිකයි. ඉගෙනගන්න දෙයක් ඕකේ නෑ. මනා සිහියෙන් ඉඳලා අතහැරිය යුත්තට අතහැරලා දාන්න ඕනේ ඇසුරු කළ යුත්ත ඇසුරු කරන්න ඕනේ. ඔය දේ නැ ගිය කෙනාට නිවන් මග වහන්න කාතවත් බැ.

간직해야 할 것은 바로 이것입니다. 거기에 따로 배울 것은 없습니다. 바른 sati로 머물며 버려야 할 것은 버리고 가까이해야 할 것은 가까이해야 합니다. 그것을 하는 사람에게 nibbāna의 길을 닫을 수 있는 이는 아무도 없습니다.

ඒ මාර්ගයන්තයෙන් විවෘත්තයි. මේ පසුවට කල්බා ගැනීමට දෙයක් නොමැති බව දැන් පසුවට කල් සභා ගන්න දේද කල් සභා ගැන අයින් කරන දේද මේ තියෙන්නේ?

그 길은 늘 열려 있습니다. ‘나중으로 미룰 것이 없다’고 했는데, 그렇다면 여기 있는 것은 나중으로 미룰 일입니까, 미룸을 없애는 일입니까?

දැන් මෙතන අල්ලගත්ත එකක්වත් තියෙනවා. දැනගත්තා යමක්. දැනගත්තේ අල්ලගන්න එකක්. නැන් අල්ලගැනීම නැති කරන ක්‍රමය දැනගත්තා. අල්ලගන්න. අල්ලගැනීම නැති කරන ක්‍රමය දැක්කා නිසා අපි අල්ලගත්ත එකයි අත්හරින්න ඕනේ. අල්ලගත්ත එක අත්හරින ක්‍රමය දැනගත්ත එක අත්හරිටම උප්පත්ත නිසා. අල්ලගෙන උපත්ත වෙනවා. එහෙනම් ධර්මය තේරුම් ගත්තේ යමක්

이제 여기에 붙잡은 것이 하나 있습니다. 무언가를 알았습니다. 안 것은 붙잡을 것입니다. 붙잡음을 없애는 방법을 알았습니다. 붙잡음을 없애는 방법을 보았기 때문에 우리는 붙잡은 것을 놓아야 합니다. 붙잡은 것을 놓는 방법을 안 것은 놓기 위해서입니다. 태어남(uppatti)이 있기 때문입니다. 붙잡으면 태어남이 생깁니다.

වෙනවා. එහෙනම් ධර්මය තේරුම් ගත්තේ යමක් අත්හරින්නවා. යමක ආදීනව දැකලා අත්හරින්න ඒ ක්‍රමය නම් තේරුම් ගත්තේ. ඒ ක්‍රමය අල්ලගන්න එකක්. අත්හැරීමට පත් වෙන එකක්.

그렇다면 dharma를 이해했다는 것은 무언가를 놓는 것입니다. 무언가의 해로움을 보고 놓는 그 방법을 이해한 것입니다. 그 방법은 붙잡을 것입니다. 놓음에 이르게 하는 것입니다.

ඒක අල්ලගන්නේ නැත්තේ කොතනින්ද? ක්‍රියාව සංඛාර නෙමෙයි. වචන සංඛාර නෙමෙයි හිත සංඛාර නෙමෙයි. කාය කාය වේ කාය සංඛාර නොවේ වචී වචී වේ වචී සංඛාර නෙවේ. මනෝ මනෝ වේ මනෝ සංඛාර නොවේ. එහෙනම් කාය වච මනෝ නෙමෙයි සංඛාර කියන්නේ.

그것을 붙잡지 않는 것은 어디서입니까? 행위는 saṅkhāra가 아닙니다. 말은 saṅkhāra가 아니고 마음은 saṅkhāra가 아닙니다. 몸은 몸이지 kāya saṅkhāra가 아닙니다. 말은 말이지 vacī saṅkhāra가 아닙니다. 마음은 마음이지 mano saṅkhāra가 아닙니다. 그러니 몸, 말, 마음이 곧 saṅkhāra인 것이 아닙니다.

කාය සංඛාර කාය සංඛාර වේ. වචී සංඛාර වචී සංඛාර වේ වචී නොවේ. මනෝ සංඛාර මනෝ සංඛාර වේ මනෝ නොවේ. නැ කාය වචී මනෝ කියන මේවා අපිට තිබුනයි තිබුණයි කියලා. සසර ගමනට බාධකයක් අපිට ඕකෙන් සම්බන්ධ වෙන්නේ නැහ.

kāya saṅkhāra는 kāya saṅkhāra입니다. vacī saṅkhāra는 vacī saṅkhāra이지 말이 아닙니다. mano saṅkhāra는 mano saṅkhāra이지 마음이 아닙니다. 몸, 말, 마음이라는 것은 우리에게 있었고 지금도 있습니다. 그것 때문에 saṃsāra 여정의 걸림돌이 생기지는 않습니다.

කාය වචී මනෝ කියන ඒවා ඇති වෙන්නේ ක්‍රියා කලාපයක් පමණයි. ඒකේ ඡන්ද රාගිය සමඟ මොසු වුනොත් තමයි සංඛාර වරන්නඑ.

몸, 말, 마음이라는 것은 행위의 영역일 뿐입니다. 거기에 chanda rāga가 섞이면 그때 saṅkhāra가 됩니다.

කාය සංචේතනා කාය සංඛාරා වති සංචේතනා වතී සංඛාරා මනෝ සංචේතනා මනෝ සංඛාරා කාය නෙමෙයි කාය කියන එක කාය කාය වලට වැන්න ක්‍රියාවට වැනවා.

‘kāya sañcetanā kāya saṅkhārā, vacī sañcetanā vacī saṅkhārā, mano sañcetanā mano saṅkhārā.’ 몸 자체가 아니라, 몸의 행위에 해당하는 것입니다.

කාය සංචේතනා යම්කිසි ක්‍රියාවක් මූල් කරගෙන මම මෙසේ ක්‍රියාත්මක වෙන්න ඕනෑ ඒ ක්‍රියාව නොකර බැහ මට මෙන්න මේ ඇදිනා නම් ඒ පිළිබඳව යම්කිසි බැඳු චේතනාවක්. හිතක් පහළ වුනාන. මෙන්න මේකයි කාය සංඛාර.

kāya sañcetanā — 어떤 행위를 뿌리로 하여 ‘나는 이렇게 움직여야 한다, 그 행위를 하지 않고는 못 배긴다, 나는 이것에 끌린다’ 하면, 그에 대해 묶인 cetanā, 그런 마음이 일어난 것입니다. 바로 이것이 kāya saṅkhāra입니다.

ඒ කාය සංඛාර නවත්ගන්න බැරි ඒකට ගැටෙච්ච ක්‍රම නිසා. ඒ කාය සංඛාර පසේ කය ක්‍රියාත්මකින් දුවනවා. කාය සංඛාර නැවත කය ඒ සඳහා ක්‍රියාත්මක කරවන්නේ නැ. එහෙනම්

그 kāya saṅkhāra를 멈출 수 없는 것은 그것에 얽힌 방식 때문입니다. kāya saṅkhāra 뒤를 따라 몸이 움직여 달려갑니다. kāya saṅkhāra가 멈추면 몸을 그것을 위해 움직이게 하지 않습니다.

කය ඒ සඳහා ක්‍රියාත්මක කරවන්නේ නැ. එහෙනම් කාය සංඛාරින් මොනවද අයින් කරන්න ඕනේ රාගය පිළිබඳ කාය සංඛාර, ද්වේශය පිළිබඳ කාය සංඛාර, මෝහය පිළිබඳ කාය සංඛාර ගොඩනැගලු නම් ඔන්න ඔය ටික අයින් වෙන්න ඕනේ.

그렇다면 kāya saṅkhāra 가운데 무엇을 없애야 합니까? rāga에 관한 kāya saṅkhāra, dosa에 관한 kāya saṅkhāra, moha에 관한 kāya saṅkhāra가 쌓인다면 바로 그것들이 없어져야 합니다.

රාග ද්වේශ මෝහ ගොන්න යම් සංඛාරයක් ඇද්ද ඒ අවිජා පත්යා සංඛාරක්. අන්න ඒ අවිජා පත්තේ සංඛාරයක්ද? අවිජ්ජාත් ඒව අශේෂ විරාගය නිරෝධා සංඛාර නිරෝධ අවිද්‍යාව නිරෝධ කරා නම් ඒ සංඛාර නිරෝධයි.

rāga, dosa, moha로 쌓이는 saṅkhāra가 있다면 그것은 avijjā paccayā saṅkhāra입니다. 그 avijjā paccayā saṅkhāra는 — ‘avijjāya tveva asesavirāganirodhā saṅkhāranirodho’, avijjā를 nirodha하면 그 saṅkhāra가 nirodha됩니다.

ඔන්න ඔය ටික අපි අයින් කළ යුතු සංඛාර සියලු සංඛාර අපිට අයින් කරන්න අවශ්‍යතාවයක් නෑ. සියලු සංඛාර අසාරවා දකිනවා. මතු අනාගතයක් ගොඩනගන්නා වූ සංඛාර කොටසක් ඔය හතක තියෙනවා.

바로 그것들이 우리가 없애야 할 saṅkhāra입니다. 모든 saṅkhāra를 없앨 필요는 없습니다. 모든 saṅkhāra를 알맹이 없는 것으로 봅니다. 앞날의 미래를 쌓는 saṅkhāra 무리가 그 안에 있습니다.

අන්න ඒ ටිකයි කරලා දැමට පස්සේ අනිත් සංඛාර ජීවිතයේ අවසානිකම් තියෙන කොටසක් තියෙනවා. ඒක ජීවිතය පවත්වන අවසානිකම්පතන්න ගන්න එක මිසක් ඒන් එහාට මාත්‍රයක්වත් බලයක් නැති එක.

그것들을 없앤 뒤에도 다른 saṅkhāra, 삶이 끝날 때까지 남는 부분이 있습니다. 그것은 삶을 끝까지 이어 가게 할 뿐, 그 너머로는 조금도 힘이 없는 것입니다.

ඒ ඒ ජීවිතයේ මොහොතක් මොහොතක් පසා ක්‍රියා කිරීමට පමණාශීමත්ත සංඛාර කොටසක් තියෙනවා. ඒට ඒ ක්‍රියාවට සිද්ධ වුණා මිසක් කෙන් එහට මාත්‍රයක් වගේ හිෙනියන්න බලයක් ඒකේ නැහැ.

그 삶의 매 순간 움직이는 데 쓰일 만큼의 saṅkhāra 무리가 있습니다. 그것은 그 행위로 끝날 뿐, 그 너머로 조금도 이끌고 갈 힘이 없습니다.

එහෙනම් අපි අයින් කරන්න ඕනේ මොකක්ද? නැවතයක් පුනර්භව නිබ්බත්තිය සකස් කරනවා. දායති පුනක් බව අනිබ්බත්ති කරන්නාව යම් සංඛාරයක් ට ඔන්න ඔය අභිසංඛාරය නතර කරන්න ඕනේ. අිටින් කළ යුත්තේ ඔන්න ඔය ටික නතර කරගන්න එක. සසර ගමනට හේතු වෙන්නා වූ නැවත නැවතත් අව හටගැනීමට ජනිත කරන්න හේතු වෙනවා. ඔය සංඛාර අතරේ කොටසක් තියෙනවා ඔන්න ඔටින් අත කරන එක කරන්න ඕනේ. ඒ තමයි අවිද්‍යා ප්‍රත්යෙන් හටගන්න සංඛාර කොටස.

그렇다면 우리가 없애야 할 것은 무엇입니까? 다시 punabbhava abhinibbatti를 마련하는 — ‘āyatiṃ punabbhavābhinibbatti’를 만드는 saṅkhāra, 바로 그 abhisaṅkhāra를 멈춰야 합니다. 없애야 할 것은 그것을 멈추는 일입니다. 그것은 saṃsāra 여정의 원인이 되고, 거듭거듭 존재가 생겨나게 하는 원인이 됩니다. saṅkhāra 가운데 그런 무리가 있습니다. 그것을 없애는 일을 해야 합니다. 그것이 avijjā paccayā로 생기는 saṅkhāra 무리입니다.

කුසල මූල පත්වයෙන් හටගන්න සංඛාර කොටස අපිත් නැති කරන්න දවස් කමක් නැහැ. ඒක මේ ජීවිතය අවසානය දක්කවා විහාත්ම සුඛ විමනයට අයිති.

kusala mūla paccayā로 생기는 saṅkhāra 무리는 우리가 없애지 않아도 괜찮습니다. 그것은 이 삶이 끝날 때까지, diṭṭhadhamma sukhavihāra에 속합니다.

යම්කිසි මේහාත්මය කියම ජීවත් වෙලා ඉන්න කාලය මැරෙනවා.

(이 대목은 원문을 알아듣지 못해 옮기지 못했습니다.)

ඔය කාලය තුළ යම්කිසි ධාරාර්යන්ගෙන් තොරව හැකි තරම් දුරට දුක් කරදර වලින් නිදහස්ව ජීවත් වෙන්න ක්‍රමයක් තියෙනවා නම් අමතර දුක් කරදර අයින් කරගෙන ජීවත් වෙන්න පුළුවන් පසුතලය හදලා දෙන හරිය විතරයි ඊටියේ. දැන් ඒකට බය වෙන්න දෙයක් නැහ. ඒක අපි අතරමන් කරන්නේ නැහ.

그 시간 동안 번거로움 없이, 될 수 있는 한 괴로움과 번거로움에서 벗어나 살아가는 방법이 있다면, 그것은 덧붙은 괴로움과 번거로움을 치우고 살아갈 수 있는 바탕을 마련해 주는 부분일 뿐입니다. 그것을 두려워할 것은 없습니다. 그것은 우리를 길에서 헤매게 하지 않습니다.

සසර අතරමන් කරන කොටසක් නෙවෙයි. ඒක වැඩුවට කිසි ප්‍රශ්නයක් නැහ. නොවැඩිය යුත්තේ මොකක්ද? බයත් මොකටද මතු සසර ගමන ගොන්නැගන්නා වූ ජාතිය සංඛාර යම් සංඛාරයක් ගොන්නැගුනොත් ඒ හේතු මතු සසර උපතක් හටගන්නවද ඒකට තමයි බය විය යුත්තේ. ඒක තමයි අයින් කරගන්න නිදහස් වෙන්නේ. රාගය

saṃsāra에서 헤매게 하는 부분이 아닙니다. 그것을 닦아도 아무 문제가 없습니다. 닦지 말아야 할 것은 무엇입니까? 무엇을 두려워합니까? 앞으로의 saṃsāra 여정을 쌓는 그런 saṅkhāra입니다. 어떤 saṅkhāra가 쌓여 그 원인으로 앞으로 saṃsāra에 태어남이 생긴다면, 그것을 두려워해야 합니다. 그것을 없애야 벗어납니다.

ඒක තමයි අයින් කරගන්න නිදහස් වෙන්නේ. රාගය නිසා, ද්වේශය නිසා, මෝහය නිසා හටගන්න හිතුවිල්ලක් ක්‍රියාවක් වදනක් තියෙනවා නම් ඒකෙන් ගොණ නැගෙන්නා වූ සංඛාර තමයි ඔය කියන්නේ මතු සසර ගමනට හේතු වෙන හරි. [උගුර කෑරීම]

rāga 때문에, dosa 때문에, moha 때문에 생기는 생각, 행위, 말이 있다면, 그것으로 쌓이는 saṅkhāra가 바로 앞으로 saṃsāra 여정의 원인이 되는 부분입니다. [헛기침]

ඒ ටිකයින් කරගන්න ඕනේ. ඒ ටික කර ගැනීම තමයි මාර්ගය අපි අත්හසයෙන් බලාපොරොත්තු වෙන්න ඕනේ. M.

그것들을 없애야 합니다. 그것들을 없애는 일이 바로 우리가 바라고 걸어야 할 길입니다.

번역 고르기